<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>prose_contemporary</genre><author><first-name>Dorota</first-name><last-name>Terakowska</last-name></author><book-title>C�rka Czarownic</book-title><annotation><p>W lesie, z dala od ludzi, pod m�dr� opiek� czarownic dorasta z�otow�osa dziewczynka. Cho� poch�ania magiczne ksi�gi, uczy si� czyta� w my�lach i rozmawia� z gwiazdami, nie przypuszcza nawet, jaki cel ma jej nauka i pe�na niebezpiecze�stw w�dr�wka po czterech stronach Wielkiego Kr�lestwa. Przed wiekami jej kraj najechali okrutni barbarzy�cy.</p><p>Wed�ug s��w tajemniczej Pie�ni, teraz po siedmiuset siedemdziesi�ciu latach zbli�a si� koniec ich panowania. Czy na tronie zasi�dzie wreszcie sprawiedliwy w�adca. Czy Luelle doro�nie, by spe�ni� przeznaczenie?</p></annotation><date/><lang>pl</lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>Fiction Book Designer, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2008-05-27">27.05.2008</date><src-url/><src-ocr/><id>FBD-902F45-F4E9-C545-6595-39E9-882C-2DB771</id><version>1.0</version></document-info><publish-info/></description><body><image l:href="#0"/><title><p>Dorota Terakowska</p><empty-line/><p>C�rka Czarownic</p></title><section><title><p>ROZDZIA� I</p></title><p>�jak daleko si�ga�o Dziecko pami�ci� � jeszcze zawodn� i niewy�wiczon� � zawsze by�o tylko ono i Stara Kobieta. Nikogo wi�cej. Czasem, ale zdarza�o si� to bardzo rzadko, zajrza� do ich domostwa kto� ze Wsi, by cicho szepta� ze Star� Kobiet� jakie� s�owa, kt�re wyra�nie nie by�y dobrymi s�owami. Nie mog�y to by� dobre s�owa, skoro niemal zawsze, po ka�dej takiej rzadkiej i niespodziewanej wizycie, Stara Kobieta w milczeniu pakowa�a sk�py dobytek do niewielkiego worka, bez p� zdania czy cho�by gestu wyci�ga�a du��, ciep�� r�k� � i w chwil� potem Dziecko i Ona przemyka�y spiesznie bocznymi, ma�o ucz�szczanymi �cie�kami, byle dalej i dalej od Wsi, dalej i dalej od wszelkiego �ladu ludzkich siedzib.</p><p>��To jest ucieczka � my�la�o wtedy Dziecko i rozgl�da�o si� czujnie doko�a wielkimi, dziwnie starymi oczami. Buzia Dziecka by�a zawsze brudna; nie dlatego by nie lubi�o si� my� lub Stara Kobieta nie dba�a o nie wystarczaj�co. Wr�cz przeciwnie. Jak daleko si�ga�a jeszcze krucha pami�� Dziecka � Stara Kobieta zawsze, z niezwyk�� wr�cz skrupulatno�ci� pilnowa�a, by niemal wszystkie jego potrzeby by�y zaspokajane. Ale buzia Dziecka mimo to zawsze by�a brudna, cho� Stara Kobieta budzi�a si� co rano niemal o �wicie, jeszcze nim Dziecko zd��y�o otworzy� zaspane oczy i mrucz�c do siebie, wyci�ga�a z worka ma�e pude�eczko ma�ci z orzecha i smarowa�a twarz Dziecka bardzo starannie, zaczynaj�c od wysokiego, bia�ego czo�a, a ko�cz�c na a� zbyt zdecydowanie zarysowanej brodzie. Pod smarowid�em znika�a bez �ladu delikatna, jasna sk�ra Ma�ej, przemieniaj�c si� w ogorza��, zniszczon� wiatrem i s�o�cem, co zniekszta�ca�o rysy jej twarzy. Ale tego Dziecko ju� nie wiedzia�o, bowiem nigdy w �adnym z ich dom�w nie by�o lusterka.</p><p>�dom�w? Dom�w tak�e nie by�o. By�y tylko tymczasowe siedziby. Dziecko zrozumia�o to bardzo wcze�nie. Kiedy�, rok lub wi�cej temu, mimo surowych przykaza� Starej Kobiety, Dziecko oddali�o si� od miejsca, kt�re uwa�a�o za sw�j dom, i nad strumykiem stan�o oko w oko z podobnym sobie wiekiem i wzrostem Dzieckiem, mieszkank� pobliskiej Wsi.</p><p>��Co tu robisz? � spyta�a ma�a Wie�niaczka.</p><p>��Ogl�dam strumyk � odpar�o Dziecko, patrz�c zaciekawione na sw� r�wie�niczk�. By�a to pierwsza w jej �yciu ma�a dziewczynka z jak� rozmawia�a, wi�c wydawa�o si� jej to wspania�e.</p><p>��A gdzie masz sw�j dom? � spyta�a Wie�niaczka.</p><p>��O, tam, za tym laskiem � odpar�o Dziecko ochoczo, ciesz�c si�, �e jest obiektem zainteresowania kogo� wi�cej ni� tylko Stara Kobieta. Dziecko z kolei nie wpad�o na pomys�, �eby spyta� o dom Wie�niaczki. Nie wydawa�o si� mu to ani wa�ne, ani potrzebne. Nie wiedzia�o bowiem, �e istniej� domy � prawdziwe, sta�e domy jako takie. Przypuszcza�o, �e wszyscy, tak jak ono, przemieszczaj� si� z miejsca na miejsce.</p><p>��K�amiesz! � zawo�a�a nagle obca dziewczynka. � To nie jest tw�j dom, tylko rozwalaj�ca si�, opuszczona cha�upa starej Akton, kt�ra umar�a, gdy j� pobili Naje�d�cy! Ciekawa jestem, co wy tam robicie! I ile was tam jest?</p><p>Gdy Dziecko powt�rzy�o t� rozmow� Starej Kobiecie, ta bez s�owa wyj�a worek i zacz�a pakowa� garstk� posiadanych przez nie rzeczy.</p><p>��Idziemy � rzek�a po chwili bez �alu, wyci�gaj�c do Dziecka du��, ciep�� d�o�.</p><p>I znowu nie ucz�szczanymi, bocznymi �cie�kami, wymijaj�c �rodek Wsi, Stara Kobieta i Dziecko przemyka�y w stron� Du�ego Lasu, kt�ry czernia� na horyzoncie i o kt�rym niekt�rzy mieszka�cy Wsi zgodnym ch�rem powtarzali, �e w nim straszy. Dziecko nie wiedzia�o o tym, ale �aden las, nawet najciemniejszy, nie napawa� go nigdy l�kiem. Nawet w czasie najgro�niejszej wichury czy burzy, gdy wielkie drzewa, skrzypi�c gro�nie, pochylaj� swoje konary i mrucz� co� do siebie w niespokojnej mowie wielkich drzew, a za ich pniami po�yskuj� w mroku oczy nieznanych, cz�sto drapie�nych zwierz�t. Nawet wtedy Dziecko nie ba�o si� Lasu.</p><p>Zawsze, po paru kolejnych dniach marszu, po paru nocach przespanych byle gdzie w Lesie, w przypadkowo odkrytych skalnych pieczarach (a niekiedy nawet w dziuplach spr�chnia�ych drzew), Stara Kobieta i Dziecko znajdowa�y kolejny, tymczasowy dom. By�a nim jaka� porzucona przez mieszka�c�w, gnij�ca ze staro�ci cha�upa albo stoj�ca daleko za Wsi� stodo�a czy stajnia. Stara Kobieta zostawia�a Dziecko w nowej siedzibie, zakazuj�c mu oddala� si�, a sama rusza�a w stron� Wsi, by zdoby� nieco innej �ywno�ci ni� ta, kt�ra na co dzie� by�a ich udzia�em. Przynosi�a te� troch� mleka, chleba, a niekiedy nawet �wie�ego mi�sa. Inn� �ywno�ci� by�a ta, kt�r� posila�y si� w drodze lub w Lasach: dziwne suszone mi�so w paskach, czerstwe placki, owoce le�ne i �r�dlana woda.</p><p>Drugie w �yciu Ma�ej i jak na razie ostatnie spotkanie z innym dzieckiem mia�o miejsce w pobli�u jednej z tych tak cz�sto zmienianych i ca�kiem przypadkowych siedzib. Tym razem by�a to pasterka, kt�rej owcom zamarzy�o si� skubanie trawy w tak du�ym oddaleniu od Wsi, �e dziewczynka bezradnie bieg�a za nimi, p�ki nie zatrzyma�y si� w pobli�u na po�y zrujnowanej cha�upy, gdzie trawa, nie deptana ludzkimi nogami, by�a �wie�a, soczysta, wysoka. Dziecko na widok pasterki cicho wysun�o si� z domu i nieruchomo przykucn�o w jej pobli�u. Pasterka wi�a wianek z koniczyny i �piewa�a radosnym, dono�nym g�osem jak�� prost� i mi�� piosenk� o ��ce, kwiatach i owcach.</p><p>��O la la! � powiedzia�a na widok Dziecka, przerywaj�c piosenk�. � Nie znam ci� jeszcze, cho� zdawa�o mi si�, �e znam tu wszystkich. Jak masz na imi�, boja Izel�</p><p>Dziecko d�ugo patrzy�o na ni� powa�nymi, wielkimi oczami, nic nie m�wi�c.</p><p>��No, powiedz�e co� wreszcie! Nie umiesz gada�? � roze�mia�a si� pasterka. � Pytam ci�, jak masz na imi�?</p><p>��Mam na imi� Dziecko. Albo Ma�a. Pasterka wybuchn�a �miechem.</p><p>��Ale� to nie jest imi�! Jak m�wi na ciebie mama? Albo tata?</p><p>��Ja nie mam mamy ani taty � odpar�o Dziecko. Pasterka spowa�nia�a, ale zaraz wr�ci�a jej naturalna pogoda:</p><p>��Kogo� przecie� musisz mie�! Kogo� kto si� tob� opiekuje? Jest chyba kto� taki?</p><p>��Mam j� � powiedzia�o Dziecko i ruchem g�owy wskaza�o zrujnowany dom.</p><p>��Pewnie masz cioci� lub babci� � podpowiedzia�a Pasterka.</p><p>��To ca�kiem mo�liwe. Ona jest stara � zgodzi�o si� Dziecko z powag�.</p><p>��A zatem jest babci�. A jak ci� nazywa?</p><p>��Dziecko lub Ma�a � powt�rzy�o Dziecko. Pasterka zachichota�a z rozbawieniem.</p><p>��Chcesz to przyjd� tu jutro, �eby pa�� owce, i wtedy pobawimy si� � rzuci�a weso�o. � Mo�e w�wczas przypomnisz sobie, jak masz na imi�. Wszyscy maj� jakie� imiona. Wi�c chcesz?</p><p>��Chc� � odpar�o Dziecko, bowiem poj�cie zabawy by�o mu ca�kiem obce, lecz szybko poj�o, �e musi to by� co� bardzo przyjemnego.</p><p>Ale ju� nazajutrz, wczesnym �witem, Stara Kobieta i Dziecko sz�y szybko bocznymi drogami w stron� czerniej�cego na horyzoncie Lasu.</p><p>��� wi�c nie mog� si� z ni� bawi�? � pyta�a ma�a podopieczna Starej Kobiety, spokojnym, powa�nym tonem, nie pr�buj�c si� buntowa�.</p><p>��Nie mo�esz � odpar�a Stara Kobieta.</p><p>��Powiedz mi przynajmniej, jak mam na imi�. Wszyscy maj� jakie� imiona!</p><p>��Jeszcze nie czas � powiedzia�a jej Opiekunka. � Poznasz swoje imi�, gdy b�dziesz wi�ksza.</p><p>Nie ka�da kolejna zmiana siedziby odbywa�a si� tak spokojnie, cho� pospiesznie. W�wczas to Stara Kobieta i Dziecko szybkim krokiem mija�y Wie�, a potem pn�c si� pod g�r� w stron� czerniej�cych na horyzoncie najbli�szych Las�w, zwalnia�y kroku, a nawet odpoczywa�y po drodze, przysiadaj�c w cieniu drzew.</p><p>Bywa�o jednak i tak, �e opuszczenie kolejnego domu przypomina�o prawdziw� ucieczk�. Paniczn� i pe�n� l�ku, z widmem r�wnie prawdziwej grozy.</p><p>Tak by�o przy ostatniej zmianie miejsca pobytu. Uda�o si� im akurat trafi� na dobry, wygodny dom. Ani deszcz, ani wicher jeszcze nie zdo�a�y przenikn�� do jego wn�trza; dach, cho� kryty tylko s�om�, d�ugo jeszcze m�g� stawia� im op�r, a wn�trze nie by�o tak zrujnowane.</p><p>��Chyba tu przezimujemy � powiedzia�a z zadowoleniem Stara Kobieta. � Tylko prosz� ci�, unikaj innych dzieci. S� bardziej gadatliwe ni� doro�li i cho� nie tak fa�szywe, jak niekt�rzy z nich, jednak m�wi� o wiele za du�o, co prawda nie ze z�ej woli. Pami�taj, �e nikt nie ma prawa ci� widzie�.</p><p>To zdanie: �Pami�taj, �e nikt nie powinien ci� widzie� towarzyszy�o Dziecku od najwcze�niejszych, zapami�tanych lat �ycia. Lecz nie znaj�c innych dzieci i niemal nie rozmawiaj�c z nimi, Ma�a ros�a w przekonaniu, �e tak w�a�nie powinno by�. S�dzi�a, �e wszyscy ludzie, duzi i mali, �yj� z dala od siebie, obcy sobie wzajem, odlegli cia�em i duchem, unikaj�c siebie lub wr�cz przed sob� uciekaj�c.</p><p>Tym razem �adne dziecko ze wsi nie zak��ci�o spokoju nowych mieszkanek opuszczonego domu. I cho� Stara Kobieta raz na par� dni sz�a do ludzkich siedzib po chleb, mleko, a gdy mia�a szcz�cie to nawet po jajka czy kawa�ek mi�sa zdawa�o si�, �e nikt nie interesuje si� bli�ej obc� �ebraczk�, �e wszyscy traktuj� jej pobyt za wsi� jako co� naturalnego. Na og� wszyscy te� ch�tnie obiecywali jej �ywno��, wierz�c � w zgodzie z Pradawnymi Obyczajami � �e nakarmienie g�odnego przyniesie obfito�� po�ywienia ofiarodawcy. Ten dobry, stary obyczaj pozwala� Dziecku i jego Opiekunce �y� wzgl�dnie dostatnio w niemal ka�dej z napotkanych Wsi. Stara �ebraczk� nie wzbudza�a niczyjego zaciekawienia ani niespokojnych domys��w; by�a postaci� nader cz�st� na wszystkich drogach tej krainy. O Dziecku � ukrytym w g��bi opuszczonego domu � zdawa�o si�, �e nie wiedzia� nikt.</p><p>Mimo to pewnego ranka do chaty wbieg� zdyszany Wie�niak. Poniewa� ju� z daleka s�ycha� by�o jego ci�kie kroki i zasapany oddech, Stara Kobieta zd��y�a w milczeniu wskaza� Dziecku r�g pokoju, gdzie sta�a du�a, zniszczona komoda. Dziecko skry�o si� w jej wn�trzu.</p><p>��Nie jeste�cie tu sama! � zawo�a� Wie�niak od progu. Jest z wami ono, prawda?</p><p>Wie�niak dysza� ci�ko i niespokojnie; wida� by�o, �e musia� biec przez ca��, do�� d�ug� drog� ze Wsi. Stara Kobieta patrzy�a na niego w milczeniu, szarymi, spokojnymi oczami o nieruchomych powiekach.</p><p>��Nieudawajcie! � zamacha� Wie�niak r�kami. � Wi�kszo�� zaczyna si� domy�la� kim jeste�cie i nie zawsze ci, kt�rzy powinni. Musicie ucieka�, bo we Wsi pokazali si� Naje�d�cy. Spieszcie si�! I� i tylko jedno� Czy m�g�bym cho� rzuci� okiem na� na�</p><p>��Chod� tu � powiedzia�a Stara Kobieta, wyjmuj�c r�wnocze�nie worek spod ��ka i wrzucaj�c do niego ich skromne rzeczy. � Poka� si� temu dobremu cz�owiekowi i uciekamy.</p><p>Dziecko wysz�o z komody i stan�o na �rodku izby w promieniach wpadaj�cego oknem s�o�ca. Jego w�osy, zazwyczaj ukryte pod chustk�, kt�ra teraz zsun�a si� z g�owy, zal�ni�y ciep�ym, starym z�otem. Z zasmarowanej sadz� buzi wyziera�y ogromne, niebieskoszare oczy, spogl�daj�c nieruchomo na Wie�niaka.</p><p>��� a w�osy jak z�oto tego kraju, pszenica, a oczy jak niebo przed burz�� Dobre Bogi, pomagajcie, niech si� spe�ni� westchn�� Wie�niak. � A teraz uciekajcie, ale szybko. Oni maj� konie.</p><p>Stara Kobieta i Dziecko ucieka�y sadami, okalaj�cymi Wie�, wygl�daj�cymi jak wielki, rozkwiecony, blador�owy park. Zbawczy Las tym razem nie by� daleko. Wystarczy�o pokona� kilka ma�ych wzg�rk�w. Kobieta i Dziecko znajdowa�y si� w�a�nie na ostatnim z nich, gdy ich uszu dobieg� t�tent koni. Dziecko obejrza�o si� i przystan�o na moment, uwiedzione niezamierzonym pi�knem tego obrazu. Ogromne, czarne, wspania�e konie gna�y po stoku w �lad za nimi, a na nich siedzieli je�d�cy w po�yskliwych zbrojach, kt�re w promieniach wczesnego s�o�ca l�ni�y srebrzy�cie.</p><p>��Jacy pi�kni! � zawo�a�o Dziecko, przystaj�c.</p><p>��S� okrutni i pragn� ci� zabi�! � krzykn�a Stara Kobieta i poci�gn�a je szorstko za r�k�.</p><p>Do zbawczego Lasu brakowa�o jeszcze kilkunastu metr�w. Konie gna�y coraz szybciej, a ich chrapliwy oddech i g�uche parskanie d�wi�cza�y coraz wyra�niej w uszach Dziecka. Je�d�cy w zbrojach wydawali gro�ne, lecz zarazem radosne okrzyki my�liwych, kt�rzy s� pewni, �e tropiona zwierzyna im nie ujdzie. Rozsypali si� w szyku, zataczaj�c ko�o i �miej�c si� dono�nie. Widoczne by�o, �e bawi ich ta sytuacja, �e serca ich raduje widok uciekaj�cej Starej Kobiety z ma�ym Dzieckiem; mieli ju� pewno��, �e ucieczka nie mo�e si� powie��.</p><p>��Ho! Ho! Hiii! Ho! Ho! Hiii! � krzyczeli dono�nie, zaganiaj�c swe ofiary jak zaj�ce do lasu, kt�rego czarna �ciana, cho� tak bliska, nie stanowi�a ju� jednak �adnej ochrony, wobec blisko�ci poluj�cych.</p><p>��Wyczha! Bierz je! � ryczeli, jak na prawdziwym polowaniu, upojeni blisko�ci� momentu, w kt�rym zap�dz� Star� Kobiet� i Dziecko w ciasny, zbity od ko�skich cielsk kr�g.</p><p>Uciekaj�ce wbieg�y w Las. Jednak tu, na samym pocz�tku, tworzy� on raptem skromny zagajniczek.</p><p>��Za nimi! Doko�a! Doko�a! � wrzeszcza� przyw�dca tropi�cych, kt�rzy rozsypywali si� teraz w szerok�, okr�n� tyralier�.</p><p>Dziecko, biegn�c, s�ysza�o przyspieszony oddech Starej Kobiety, czu�o jak krok za krokiem ich bieg zwalnia swe tempo, a� wreszcie uciekaj�ce przystan�y, dysz�c ci�ko, w g�stych, szeroko rozro�ni�tych krzakach, kt�re jednak niezdolne by�y stanowi� �adnej os�ony.</p><p>� i nagle Stara Kobieta energicznie odsun�a od siebie Dziecko i wymamrota�a co� niezrozumiale, wyci�gaj�c przed siebie rozcapierzone palce.</p><p>� wtedy pomi�dzy g�szcz krzew�w wjechali zbrojni Je�d�cy. Dziecko poczu�o ostry zapach ko�skiego potu i ujrza�o, �e pi�kni z oddali �o�nierze s� z bliska straszni, gdy� nios� ze sob� �mier�. Teraz Dziecko zapragn�o wyci�gn�� r�czk�, by uchwyci� w ni� jedynie bezpieczn� i swojsk�, ciep�� i du�� d�o� Starej Kobiety � i w�wczas ze zdziwieniem poczu�o, i� nie jest w stanie tego zrobi�. Jego r�ka nie poddawa�a si� woli. Starej Kobiety te� nie by�o w pobli�u, wsz�dzie wok� k��bili si� tylko, wrzeszcz�c dono�nie, okrutni je�d�cy na swych spienionych koniach.</p><p>��Ona mnie zostawi�a i uciek�a � pomy�la�o �miertelnie przera�one Dziecko i jeszcze raz spr�bowa�o wyci�gn�� r�czk�, by odepchn�� nacieraj�ce na nie ko�skie zady. I gdy ju� w�o�y�o w t� czynno�� ostateczny wysi�ek � ujrza�o, �e zamiast r�ki wyci�ga srebrzyst�, pe�n� szpilek ga��zk�</p><p>��Jestem choink� � pomy�la�o bez zdziwienia i z ciekawo�ci�. � Skoro tak, to ta druga, wysoka, srebrna choinka obok mnie jest Star� Kobiet�, gdy� jeszcze przed chwil� jej tu nie by�o�</p><p>� i zdawa�o mu si� w tym momencie, �e w nieregularnym kszta�cie srebrzystej, wysokiej choinki dostrzega na po�y zgarbion� sylwetk� Starej Kobiety, z zarzuconym na plecy workiem.</p><p>Je�d�cy krzyczeli coraz g�o�niej. Tym razem w ich wrzaskach nie s�ycha� by�o pewnej siebie rado�ci, okrutnego szcz�cia my�liwych, kt�rzy dogonili zwierzyn� i maj� pewno��, �e ju� im ona nie umknie. Ich wrzask by� pe�en rozpaczliwego i przepojonego tajemniczym l�kiem zawodu; by� to wrzask przera�onej w�ciek�o�ci.</p><p>��Przekl�ta Czarownica! � zawo�a� kt�ry� z nich, a jego s�owa g��bokim, ostrym echem obija�y si� w�r�d drzew: ��eta�wnica!��</p><p>Po chwili konie nios�y ich ju� z powrotem w stron� Wsi, a dono�ny t�tent kopyt powoli cich�, by wreszcie sta� si� nies�yszalnym.</p><p>��Naprawd� jeste� Czarownic�? � spyta�o Dziecko wysokiej srebrzystej choinki, spod kt�rej szpilek powoli wy�ania� si� znajomy, nieco zgarbiony kszta�t Starej Kobiety.</p><p>��Jestem Czarownic� � odpar�a Stara i po raz pierwszy w swym kr�tkim �yciu Dziecko ujrza�o, jak jej w�skie wargi rozci�gaj� si� w u�miechu. I wtedy Dziecko, nie wiedz�ce do tej pory czym jest u�miech, na�laduj�c sw� Opiekunk�, r�wnie� rozchyli�o nieporadnie wargi i u�miechn�o si� do niej z uznaniem.</p><p>��Wi�c jednak jeste� Czarownic� � powt�rzy�o jakby z upodobaniem. � 1 du�o umiesz takich sztuk?</p><p>��Du�o � odpar�a Czarownica, a jej u�miech z triumfalnego przemieni� si� w ironiczno � smutny, by wreszcie skry� si� w opuszczonych k�cikach w�skich warg. � Bardzo du�o, moja Ma�a, ale pami�taj, �e mamy prawo tylko do trzech takich sztuczek, by siebie ratowa�. Czwarta ju� by si� nie uda�a. Tak g�osz� Prawa Odwiecznych Praw, spisane w Wielkich Magicznych Ksi�gach.</p><p>I w ten spos�b Dziecko, maj�c pi�� lat, dowiedzia�o si� paru dla siebie nowych a wa�nych spraw: �e jego Opiekunka jest Czarownic�; �e tropi� je okrutni rycerze w zbrojach, gotowi w ka�dej chwili zabi�; �e niekt�rzy ludzie gotowi s� im pom�c, cho� inni by� mo�e nie byliby do tego skorzy. I �e prawdopodobnie pozosta�e dzieci �yj� nieco inaczej, maj� swe sta�e domy, mam�, tat� � i w�asne imi�. Ale wbrew pozorom Dziecko nie my�la�o o tym z �alem, ale wr�cz z pewn� dum� z powodu swej odr�bno�ci.</p><p>Skoro tylko � ju� ca�kiem bezpieczne � zag��bi�y si� w ciemn� i do�� ponur� le�n� g�stwin� � kt�ra jednak dla nich by�a swojska, Czarownica odwr�ci�a si�, by poda� Dziecku sw� du�� d�o� � i w�wczas Ma�ej wyda�o si�, �e przez u�amek sekundy w oczach jej Opiekunki mign�o co� dziwnego, co� co nazywa si� Mi�o�ci� i co Dziecko zna�o jedynie instynktownie, cho� nikt mu tego nie opisywa�. Ale samo Dziecko nie umia�o tego odczu�, ani odpowiedzie� spojrzeniem � gdy� nikt nigdy nie przytuli� go, nie poca�owa�, nie pog�aska� po jasnych w�osach. Wi�c Dziecko nie wiedzia�o, �e Mi�o�� jest czym�, co rozja�nia wn�trze Cz�owieka. Za� Czarownica, cho� by�a prawdziw� Czarownic�, nie wyczu�a, �e ten moment jest najlepszy, �eby t� malutk�, ledwie tl�c� si� iskierk� rozdmucha� w ciep�y, �ywy ogie�.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� II</p></title><p>Od czasu tamtych wydarze� Dziecko spogl�da�o na sw� Opiekunk� z mimowolnym szacunkiem i podziwem. Do tej pory mia�o j� za zwyk�� Star� Kobiet�, �ebraczk�, jakich wiele b��ka si� po drogach i bezdro�ach tej krainy. Siebie za� � za ubogie, �ebracze dziecko, sierot�, przygarni�t� z lito�ci przez ubog�, lecz dobr� staruszk�. Teraz Dziecko nie by�o ju� pewne swej w�asnej, nieciekawej z pozoru osoby.</p><p>��Je�li ona jest czarownic�, to j a� � zastanawia�o si� nieraz z pewnego rodzaju zar�wno ciekawo�ci�, jak l�kiem i nigdy nie ko�czy�o tych zagmatwanych, nieporadnych rozmy�la�.</p><p>Stara Kobieta � Czarownica � kt�rej dopiero teraz Dziecko zacz�o przygl�da� si� z wi�ksz� ni� zazwyczaj uwag�, okaza�a si� by� o wiele bardziej niejednoznaczna, ni� na to wygl�da�a na pierwszy rzut oka.</p><p>Mog�o te� by� inaczej: to Dziecko powoli dorasta�o, mia�o ju� pi�� lat, wiek w kt�rym dzieci�cy umys� rozwija si� coraz szybciej i zaczyna lepiej rozpoznawa� otaczaj�cy je �wiat. Nie wykluczone, �e r�ne czarodziejskie wydarzenia mia�y te� miejsce wcze�niej, gdy Dziecko mia�o dwa, trzy lub cztery lata, lecz nie umia�o jeszcze ogarn�� ich swym w�t�ym umys�em.</p><p>��Mo�e � my�la�o Dziecko z rosn�c� ciekawo�ci� � za spraw� Czarownicy by�am ju� kiedy� myszk� lub jab�kiem na drzewie, kwiatem na ��ce albo kr�likiem w norze�?</p><p>Dziecko nie mog�o zapomnie� cudownego cho� niepokoj�cego uczucia, gdy by�o Choink�, smuk��, srebrzyst�, iglast� � a r�wnocze�nie nadal by�o Dzieckiem, my�l�cym, czuj�cym, i doko�a k��bili si� na spoconych, r��cych koniach gro�ni rycerze w zbrojach, nie widz�c go, cho� maj�c w zasi�gu d�oni.</p><p>Stara Kobieta, kt�ra to sprawi�a, musia�a by� kim� niezwyk�ym; kim� ca�kiem, ale to ca�kiem innym od odwiedzaj�cych ich czasem Wie�niak�w. Teraz, gdy Dziecko ukradkiem przygl�da�o si� swej Opiekunce, z ciekawo�ci�, cho� ju� bez zdziwienia stwierdzi�o, �e Czarownica nie jest wcale taka stara, na jak� na og� wygl�da. Jej d�onie � du�e i ciep�e � by�y g�adkie, a nie pomarszczone, jak przysta�oby u staruszki. Jej zgarbione zazwyczaj plecy � zw�aszcza gdy nikt nie patrzy� � prostowa�y si� swobodnie, a ruchy by�y zgrabne i p�ynne, jak u dojrza�ej, lecz ci�gle m�odej kobiety. Oczy te� mia�a nadzwyczaj bystre, o nieruchomych, d�ugich powiekach; by�y one szare i ch�odne jak g�rski strumie�.</p><p>��Czy mog�aby� znowu zaczarowa� mnie w choink�? � spyta�o Dziecko, gdy ju� znalaz�y kolejn�, tymczasow� siedzib�. Tym razem by�a to solidna, ciep�a stajnia, stoj�ca ko�o rozwalonego i dawno opuszczonego domu. Wie� znajdowa�a si� na tyle daleko, �e nikt tu nie zagl�da�, zw�aszcza �e zbli�a�a si� zima i pasterze ju� dawno przestali wygania� swe owce, kozy i krowy w poszukiwaniu �wie�ej trawy.</p><p>��Mog�abym � odpar�a spokojnie Czarownica.</p><p>��Wi�c zr�b to � poprosi�o Dziecko. � To by�o pi�kne. Moje r�ce by�y smuk�ymi srebrzystymi ga��zkami, a g�owa� g�owa by�a taka dumna, jak wierzcho�ek choinki! Zr�b to�</p><p>��Nie wolno mi � powiedzia�a Czarownica. � Mam prawo tylko do trzech sztuk magicznych, �eby ci� ocali�. Co innego zwyk�e sztuczki, tych mog� robi� ile tylko pragniesz. Mog�abym te� robi� je dla Wie�niak�w, dla ich dobra, i to bez ogranicze�, ale nie chc�, bowiem zosta�abym w�wczas rozpoznana jako Czarownica�</p><p>���i co wtedy?</p><p>��Wtedy, jak to na og� w �yciu bywa, jedni by nam pomagali ukry� si� przed Naje�d�c�, ale znale�liby si� te� tacy, kt�rzy by nas wydali w ich r�ce. Ludzie s� s�abi, a za nasze g�owy wyznaczona jest wysoka nagroda.</p><p>W ten spos�b, w starej stajni za Wsi�, Dziecko � wkraczaj�c w sz�sty rok swego �ycia � dowiedzia�o si�, �e istnieje kto� taki jak Naje�d�cy, kt�rzy wiele by dali, i�by ono, Dziecko, i Czarownica zostali schwytani. I cho� Naje�d�cy w swych wspania�ych, l�ni�cych zbrojach z ogromnymi czarnymi ko�mi wydawali si� Dziecku nadal pi�kni � ju� wiedzia�o, �e uosabiaj� sob� �mier�. Poj�o to po kr�tkiej wymianie zda� z Opiekunk�:</p><p>��� a gdyby nas ju� schwytali, co potem?</p><p>��Zabiliby � odpar�a kr�tko Czarownica, bez specjalnego wzruszenia w g�osie.</p><p>��A kim s� Naje�d�cy? � spyta�o znowu Dziecko.</p><p>��Wkr�tce nadejdzie czas, by ci to wyt�umaczy�. Jeszcze nie nadszed�. Za to pora ju� nauczy� ci� pisa�, czyta� i rachowa� � zako�czy�a Czarownica krz�taj�c si� po starej stajni.</p><p>Dopiero teraz Dziecko dostrzeg�o po raz pierwszy, �e takie krz�tanie si� Starej Kobiety po ka�dorazowej, tymczasowej siedzibie ma wiele wsp�lnego z czarami. Nie przem�czaj�c si� zbytnio, paroma dos�ownie ruchami swych zgrabnych, du�ych r�k, Czarownica doprowadza�a stajni� do przytulnego wygl�du. I wkr�tce okaza�o si�, �e dawna rudera j�a przypomina� ca�kiem przyzwoite pomieszczenie mieszkalne; �e ma st�, ��ka, komod�, a nawet lamp� nad sto�em. Myszy, od kt�rych stajnia dos�ownie roi�a si�, na jeden ruch jej r�ki kicn�y do swych norek. Lampa rozb�ys�a r�owym �wiat�em. A co dziwniejsze � lecz tego Dziecko jeszcze nie wiedzia�o � �wiat�a lampy nie by�o wida� z zewn�trz i stajnia nadal wygl�da�a na opuszczon�.</p><p>Ca�� zim�, d�ug� i mro�n�, Dziecko uczy�o si� pod okiem Czarownicy. W dzie� odczytywa�o wszystkie litery alfabetu, a wkr�tce potem ca�e teksty z wielkiej, zniszczonej ksi�gi, wyj�tej z worka � za� w nocy, gdy spa�o, Opiekunka k�ad�a na jego g�owie swoje du�e d�onie i mamrota�a co� pod nosem. Ka�dy dzie� posuwa� nauk� naprz�d o dni przynajmniej kilka, je�li nie kilkana�cie. W ci�gu nieca�ego miesi�ca Dziecko opanowa�o p�ynnie czytanie, pisanie, liczenie. Teraz d�ugie, zimowe wieczory zacz�y by� przyjemniejsze. Dziecko czyta�o ju� bowiem swobodnie wielk�, zniszczon� Ksi�g� Czarownicy.</p><p>By�a to najdziwniejsza Ksi�ga �wiata, ale Dziecko � dla kt�rego by�a ona w og�le pierwsz� ksi��k� w �yciu � nie wiedzia�o o tym. Kto wie, mo�e s�dzi�o nawet, �e wszystkie ksi��ki s� w�a�nie takie�?</p><p>Czarownica �ledzi�a je spod oka, gdy rozczytywa�o siew po��k�ych i nieco ju� kruchych, zetla�ych stronicach � i u�miecha�a si� do siebie w�skimi wargami. Raz nawet � a zdarzy�o si� to po raz pierwszy w ca�ej, blisko sze�cioletniej znajomo�ci Dziecka i Czarownicy � ta ostatnia roze�mia�a si� g�o�no � i jakby z triumfem. A by�o to tak:</p><p>Dziecko czyta�o w�a�nie w skupieniu kr�ciutki rozdzia� Wielkiej Ksi�gi, zatytu�owany: �Magiczne przeobra�enia�. Nieznany autor wyja�nia� w nim, jakie zakl�cia nale�y wyszepta� i jakie ruchy r�k przy tym wykonywa�, by przeobrazi� na przyk�ad mysz w jab�ko lub paj�ka w k��bek we�ny. Czarownica wpatrywa�a si� w Dziecko ch�odnymi, szarymi oczami z napi�ciem i uwag�. Obserwowa�a czujnie, jak Dziecko bezg�o�nie porusza wargami, jak mamrocze szeptem s�owa zakl�cia, a potem wykonuje nieporadnie okre�lone ruchy r�k. Bystre oczy Czarownicy ju� dawno dostrzeg�y na stole ma�ego, br�zowego paj�czka. Dziecko r�wnie� go widzia�o.</p><p>� paj�czek swobodnie kroczy� na swych wysokich, zgi�tych n�kach po ogromnej dla niego przestrzeni sto�u. R�owe �wiat�o lampy przydawa�o jego cia�u fioletowego odcienia. Dziecko mamrota�o �wie�o wyuczone zakl�cia i czyni�o dziwne gesty r�kami � a paj�czek szed�� Ruchy jego r�k by�y coraz mniej nieporadne i bardziej p�ynne, a mamrotane s�owa jakby szybsze � a paj�czek coraz szybciej zbli�a� si� do kraw�dzi sto�u. Dziecko nadal pr�bowa�o nowej sztuki, okre�lonej przecie� tak prosto i precyzyjnie w Wielkiej Ksi�dze a paj�czek ju� dobiega� kraw�dzi� zaraz spadnie lub opu�ci si� wolno na d�ugiej, paj�czej nitce� Czarownica nie spuszcza�a z Dziecka ch�odnych, szarych oczu� a paj�czek bieg�., bieg�� bieg�� I NAGLE STOCZY� SI� ZE STO�U JAKO MA�Y K��BEK W��CZKI! I w�wczas to Czarownica wybuchn�a radosnym, swobodnym, niemal triumfalnym �miechem. Jednak zaraz rzek�a surowo:</p><p>��A teraz odczaruj paj�czka z powrotem�</p><p>��Nie chc� � odpar�o Dziecko. � Z tej w��czki mo�na zrobi� co� �adnego� Pomponik albo laleczk�. Nie chc�</p><p>��To nie jest w��czka. To jest ma�y, �ywy paj�czek. I musisz wr�ci� mu �ycie � rzek�a z naciskiem Czarownica.</p><p>��Nie umiem � odpar�o niech�tnie Dziecko, nie spuszczaj�c �akomego wzroku z kolorowego k��bka. � To mi si� teraz bardziej podoba.</p><p>��A jednak z powrotem przeobrazisz w��czk� w paj�czka powiedzia�a twardo Czarownica.</p><p>Ma�y, barwny k��bek le�a� nieruchomo ko�o nogi sto�u ca�y d�ugi dzie�, nim Dziecko � szukaj�c w�r�d po��k�ych stronic Wielkiej Ksi�gi � odnalaz�o rozdzia� o odczarowaniu przeobra�onych za spraw� magii przedmiot�w i �ywych istot. Tym razem niemal w godzin� opanowa�o now� sztuk� � i za chwil� ma�y paj�czek, spiesznie przebieraj�c wysmuk�ymi n�kami, skry� si� w szparze pod�ogi. Opiekunka patrzy�a na to z nieskrywanym zadowoleniem.</p><p>Gdy zapad�a ju� noc i Dziecko uk�ada�o si� do snu na wygodnym, wy�cielonym li��mi ��ku, nagle otwieraj�c szeroko oczy spyta�o:</p><p>��� wi�c jestem tak�e Czarownic�, jak ty?</p><p>��Nie � odpar�a kr�tko Opiekunka. � A kim jestem?</p><p>��Kiedy� si� o tym dowiesz � pad�a sucha odpowied�, a Dziecko, nie zastanawiaj�c si� nad tym d�u�ej, usn�o. Tej nocy �ni�y mu si� myszy przemieniane w ciep�e, pluszowe pantofelki, jab�ka przeobra�aj�ce si� w wielkie r�owe balony i kolorowe ptaki zaczarowane w b�yszcz�ce, z�ote gwiazdy.</p><p>Od tego czasu Dziecko, niemal co dzie�, dla zabawy, przemienia�o co� w co� � na przyk�ad �y�k� w ma��, zwinn� jaszczurk� lub much� w kr�c�c� si� szybko srebrn� kuleczk�, albo grzebie� w niedu�ego je�a lub na odwr�t. Ale natychmiast, pod wp�ywem natarczywego, surowego spojrzenia Czarownicy odczarowywa�o przedmioty i zwierz�ta w swe dawne kszta�ty.</p><p>��Czy nigdy nie b�d� mog�a zostawi� ich zaczarowanych? � spyta�o raz z gniewnym zawodem.</p><p>��Nigdy. Nie wolno dzia�a� przeciw Matce Naturze, �ama� to co Ona ustali�a. Wyj�tek stanowi jedynie sytuacja, gdy w gr� wchodzi konieczno�� uratowania w ten spos�b czyjego� �ycia � odpar�a Czarownica.</p><p>��Dlaczego wi�c nie przemieni�a� tych okrutnych rycerzy i ich koni w ma�e skacz�ce �abki albo w jaszczurki? Wola�a� przemieni� nas?</p><p>��Nie czytasz z uwag� Wielkiej Ksi�gi � powiedzia�a z przygan� Czarownica. � Nie mog�abym przemieni� naraz wszystkich je�d�c�w, najwy�ej jednego, dw�ch, kto wie, mo�e i trzech, ale ci pozostali schwytaliby nas. W czasie magicznych przeobra�e� nie wolno odrywa� oczu od czarowanego przedmiotu czy istoty. Musisz na wiele sekund skupi� na nim ca�� swoj� Moc. A przecie� Naje�d�c�w by�o kilkudziesi�ciu�</p><p>Po paru dniach Dziecku znudzi�y si� zabawy w przeobra�anie. Nowa, tak fascynuj�ca pocz�tkowo sztuka spowszednia�a i po kilkudziesi�ciu udanych zaczarowaniach i odczarowaniach Dziecko zarzuci�o t� czynno�� i rozpocz�o czyta� inne rozdzia�y Wielkiej Ksi�gi. Tym razem zaintrygowa�a je stara, d�uga i niekiedy troch� nudna ba�� o Wielkim Kr�lestwie.</p><p>��Wielkie Kr�lestwo by�o najpi�kniejszym i najbogatszym krajem, rozci�gaj�cym si� na po�udniowo � wschodnich obszarach naszego �wiata. By�o w nim kilkaset jezior, nieprzeliczona ilo�� ogromnych, przepa�cistych las�w, wspania�e i �yzne tereny rolnicze, kilkadziesi�t bogatych, niezwyk�ej urody miast � w�r�d kt�rych szczeg�lny podziw budzi�a zw�aszcza stolica Wielkiego Kr�lestwa, Ard�ana, ze swymi pa�acami, s�awnym Pa�acowym Placem, i rozleg�ym kr�lewskim ogrodem. Nigdzie nie �y�o tylu m�drych uczonych, tak wielu utalentowanych artyst�w, tak walecznych �o�nierzy. Nigdzie te� nie by�o tak ogromnej ilo�ci zdrowych i szcz�liwych dzieci, jak w�a�nie tutaj. Rozs�dnie uprawiana �yzna ziemia przynosi�a takie plony, �e nikt nie by� g�odny, za� zdolni kr�lewscy Technicy wymy�lali coraz to nowe usprawnienia i wynalazki, u�atwiaj�ce mieszka�com �ycie i prac� � czyta�o Dziecko, to z ciekawo�ci�, to znowu z pewnym znudzeniem, ogl�daj�c r�wnocze�nie barwne ilustracje, z kt�rych kolor�w wy�ania�y si� wspania�e i egzotyczne obrazy �ycia w Wielkim Kr�lestwie. Czarownica siedzia�a skulona przy kominku, w kt�rym weso�o trzaska�y pal�ce si� �ywo polana, i spod oka przygl�da�a si� czytaj�cemu Dziecku.</p><p>��Wielkie Kr�lestwo powsta�o z kilkudziesi�ciu sk��conych przedtem ze sob� niewielkich pa�stw, rz�dzonych przez ambitnych i sk�onnych do wzniecania lokalnych wojen ksi���t. Min�o wiele, wiele lat, nim ksi���ta uprzytomnili sobie, �e wobec wzrostu pot�gi dzikich, koczowniczych plemion na wschodzie, nale�y si� zjednoczy� i wybra� jednego spo�r�d siebie na kr�la. Naj�wi�tsza Magia i �wi�te Miejsce pomog�y wybra� spo�r�d ksi���t najm�drzejszego i ciesz�cego si� powszechnym szacunkiem w�adc�. W�a�nie on zdo�a� do ko�ca zjednoczy� sk��cone pa�stewka i stworzy� Wielkie Kr�lestwo. Za zgod� wszystkich poddanych, w��cznie z rodami ksi���cymi, w�adza w Wielkim Kr�lestwie sta�a si� dziedziczna i przechodzi�a z ojca na syna w niczym nie zak��conym rytmie przez setki lat. Ka�dy syn spo�r�d kr�lewskich dzieci, kt�rego �wi�te Miejsce naznaczy�o, otrzymywa� po doj�ciu do pe�noletno�ci imi� Luil � by�o to bowiem rodowe imi� ojc�w. Ostatni Luil nosi� miano Luila XXIV. Ka�dy z kolejnych dwudziestu czterech Wielkich Kr�l�w by� tw�rc� dalszego udoskonalania sposobu sprawowania rz�d�w w swym pa�stwie. Je�li na przyk�ad Luil I doprowadzi� do tego, �e z kr�lestwa znikn�� g��d, n�kaj�cy ci�gle s�siednie pa�stwa przez niew�a�ciw� dba�o�� o ziemi� � to na przyk�ad Luil IV stworzy� m�dry, sprawiedliwy zbi�r praw, dzi�ki kt�remu wkr�tce w Wielkim Kr�lestwie nie wiedziano co to zbrodnia, kradzie� czy ludzka krzywda. Luil X ho�ubi� lekarzy; doprowadzi� do tego, �e medycyna znalaz�a si� w takim rozkwicie, i� wi�kszo�� gro�nych do tej pory chor�b zosta�a opanowana, znikn�y wielkie epidemie, jak d�uma, a poddani kr�lewscy zacz�li cieszy� si� i�cie wspania�ym zdrowiem. Luil XIII by� szczeg�lnym w�adc�: otoczy� bowiem swoj� kr�lewsk� opiek� prze�ladowane, kryj�ce si� w g�rach i lasach kobiety, obdarzone nadprzyrodzonym darem magii i zwane potocznie Czarownicami. Je�li do tej pory schwytana przez w�adze Czarownica bywa�a palona na stosie lub topiona w jeziorze z ogromnym kamieniem u szyi � to kr�l Luil XIII wyda� im glejty nietykalno�ci� Tym razem jednak to poddani byli pierwszymi, kt�rzy j�li chroni� Czarownice przed stosem, poznaj�c ich ogromn� u�yteczno�� dla siebie. Luil XIII musia� jedynie nauczy� szacunku wobec Czarownic swoich rycerzy, Technik�w i uczonych. Ci bowiem d�ugo wzdragali si� przed uznaniem �zabobon�w�. Luil XIII posun�� si� tak daleko, i� stworzy� Akademi� Magiczn�, kszta�c�c� utalentowane w tym kierunku dzieci (z regu�y by�y to dziewczynki). Dzieci te ju� we wczesnym wieku zdolne by�y przeobra�a� niekt�re przedmioty, zaklina� pogod�, odtruwa� studnie, leczy� niekt�re z chor�b, przebywa� bez l�ku w�r�d najdzikszych zwierz�t. Kszta�cone w Akademii Magicznej przez Czarownice, doskonali�y sw�j kunszt, a niekiedy dost�powa�y Najwy�szego Wtajemniczenia.</p><p>Z kolei kr�l Luil XIX otoczy� swoj� opiek� uczonych i artyst�w, wi�c rych�o nauka i sztuka osi�gn�y niespotykany stopie� rozwoju � kt�remu nie stawia�y tamy ni ogranicze� ani podejrzliwo�� doradc�w i urz�dnik�w kr�la, ani bardzo jednostronne widzenie �wiata Technik�w czy ograniczono�� pewnych rycerzy.</p><p>Najwi�ksze zas�ugi dla swego pa�stwa po�o�y� kr�l Luil XXIII. Wiedz�c z kart starych kronik i historii, ile krzywdy i nieszcz�� przynios�y poddanym wyniszczaj�ce ongi� wojny mi�dzy sk��conymi pa�stwami � Luil XXIII zlikwidowa� ca�y rycerski stan w swym Kr�lestwie, nakazuj�c g��boko zakopa� wszystkie miecze, szable, �uki i inn�, bardziej skomplikowan� bro�. Za��da� te� od wszystkich poddanych przysi�gi, i� nigdy wi�cej nie wezm� udzia�u w �adnej z wojen. Wi�kszo�� poddanych z rado�ci� spe�ni�a kr�lewski rozkaz i Dzie� Zakopywania Broni sta� si� od tej pory wspania�ym �wi�tem, czczonym co rok na wiosn�.</p><p>Na historii rz�d�w kr�la Luila XXIII urywa�a si� ba�� o Wielkim Kr�lestwie, kt�r� Dziecko czyta�o na przemian ziewaj�c i nudz�c si� (przy opisach gospodarki i prawnych lub technicznych rozwa�aniach), to znowu dostaj�c wypiek�w na buzi, gdy czyta�o o pieczy, kt�r� Luil XIII sprawowa� nad Czarownicami.</p><p>��Szkoda, �e to ju� koniec bajki � westchn�o, gdy rozdzia� zatytu�owany �Kr�tka historia Wielkiego Kr�lestwa� ust�pi� miejsca rozdzia�owi pod tytu�em �Magiczna medycyna�.</p><p>��To nie jest bajka � odpar�a Czarownica.</p><p>��Wi�c co to jest?</p><p>��Znowu nie czytasz uwa�nie � skarci�a je Czarownica. To jest prawdziwa historia.</p><p>��Chcia�abym w takim razie �y� w tym Wielkim Kr�lestwie � westchn�o Dziecko marzycielsko.</p><p>���yjesz w nim, cho� nic o tym nie wiesz � rzek�a kr�tko jego Opiekunka.</p><p>��Chcesz powiedzie�, �e to miejsce jest Wielkim Kr�lestwem? � za�mia�o si� Dziecko chytrze. � To miejsce, gdzie raz po raz musimy ucieka� przed rycerzami w zbrojach, gdzie nie mamy prawdziwego domu i gdzie nie widzia�am, by sta� cho� jeden pa�ac?</p><p>��Tak � powiedzia�a spokojnie Czarownica. � To miejsce, gdzie wszyscy s� biedni, a liczni nawet g�oduj�, gdzie niepokornych skazuj� na �mier�, a podejrzanych o niepokorno�� szczuj� jak dzikie zwierz�ta, by�o kiedy� szcz�liwym Wielkim Kr�lestwem.</p><p>��K�amiesz� � odpar�o Dziecko niech�tnie.</p><p>��Nie k�ami�, tyle tylko, �e by�o to bardzo, bardzo dawno. Dok�adnie 765 lat temu Wielkie Kr�lestwo znikn�o z map tego �wiata. Cho� by�o to jednak a� tak dawno, �e zdawa�oby si� �e nikt ju� nie powinien pami�ta�, wi�kszo�� jego dzisiejszych mieszka�c�w nosi w swych sercach g��bok� i serdeczn� pami�� o nim, kt�r� wzi�li od swych dziadk�w, pradziadk�w i praprapradziadk�w. Nie zdo�ali ju� ujrze� Wielkiego Kr�lestwa, a jednak je pami�taj�.</p><p>��Taka pami�� musi bole� � powiedzia�o Dziecko doros�ym tonem, jakim zreszt� m�wi�o zazwyczaj, nie spotykaj�c si� nigdy ze swymi r�wie�nikami, nie znaj�c nikogo poza Czarownic�. � Chyba lepiej nie pami�ta�, bo wtedy �atwiej si� �yje.</p><p>��Tak � odpar�a Czarownica. � �atwiej �yje si� bez takiej pami�ci, a o wiele gorzej z ni�, ale za to w�wczas �yje si� m�drzej i prawdziwiej. Jest to pami�� gorzka, ale dumna.</p><p>��M�wisz, �e tych kr�l�w by�o dwudziestu czterech? Wydaje mi si�, �e Wielka Ksi�ga musia�a zgubi� jeszcze jednego � szepn�o Dziecko. � Tego, kt�ry pozwoli� sobie zabra� Wielkie Kr�lestwo.</p><p>��To ju� jest ca�kiem inna historia � powiedzia�a Czarownica. � 1 mniemam, �e wkr�tce j� poznasz.</p><p>Przez reszt� zimy Czarownica i Dziecko, nie n�kane przez nikogo, �y�y spokojnie w opuszczonej stajni. Dziecko nadal d�ugimi zimowymi wieczorami czyta�o Wielk� Ksi�g�, a gdy odk�ada�o j� niekiedy ze zniech�ceniem, gdy� kolejne rozdzia�y wydawa�y mu si� nudne, Czarownica surowo napomina�a:</p><p>��Nie tra� czasu. Do tej pory, mimo up�ywu setek lat, uda�o si� nam ocali� Wielk� Ksi�g�, nie zgubi� jej ani nie zniszczy� w czasie kolejnych ucieczek. Ama ona nie mniej ni� 1800 lat, przynajmniej pierwsze rozdzia�y, gdy� p�niej dopisywano do niej coraz to nowe. Wi�c warto�� ma bezcenn�. Lecz w ka�dej chwili mo�e si� okaza�, �e strawi j� z�y ogie�, wpadnie w r�ce Naje�d�c�w lub ludzi g�upich, kt�rzy j� zniszcz�. Mam wobec ciebie tylko jedno zadanie i musz� skrupulatnie je wype�ni�: nie tylko przeczytasz ca�� Wielk� Ksi�g�, nim uko�czysz 7 lat, ale w dodatku b�dziesz j� umie� na pami��. Siedem lat uko�czysz na wiosn�, a to ju� nied�ugo�</p><p>Wi�c Dziecko nadal czyta�o wieczorami po��k�e stronice opas�ej Ksi�gi, a znudzenie dziwnym trafem ust�pi�o. Nocami Czarownica przyk�ada�a swe du�e ciep�e d�onie do jego g�owy i mamrota�a jakie� s�owa. Nazajutrz kolejne rozdzia�y wchodzi�y z coraz mniejszym trudem w pami�� Dziecka i utrwala�y siew niej na zawsze.</p><p>Dziecko przeczyta�o i zapami�ta�o d�ugi rozdzia� zatytu�owany �Magiczna Medycyna� � i z pewnym wstr�tem, ale skutecznie, zmuszone przez sw� Opiekunk�, wyleczy�o z�aman� i ropiej�c� �apk� ma�ej myszki, oparzon� przez lamp� szmaragdow� �m�, przywr�ci�o �ycie zamarzni�temu w �niegu ptakowi. Po przeczytaniu rozdzia�u �Magiczne P�yny� nauczy�o si� przyrz�dza� ze zwyk�ej wody z dodatkiem paru wybranych zi� r�ne napary i napoje, kt�re utrudzonym przywraca�y si�y, roztargnionym pami��, nieszcz�liwym � rado��, ot�pia�ym � umys�ow� sprawno��.</p><p>Bez �adnych nak�onie� ze strony Czarownicy, w najwy�szym skupieniu Dziecko nauczy�o si� na pami�� rozdzia� �O nieludzkich mowach� i dowiedzia�o si� � nawet bez zdziwienia � �e bywaj�, rzadkie co prawda chwile, w kt�rych zrozumia�a staje si� dla wybranych istot mowa zwierz�t, traw, ptak�w, drzew. Nale�y jednak wybra� � a tego w�a�nie uczy�a Wielka Ksi�ga � stosowny dzie�, a i por� dnia. Niekiedy jest to tylko jeden dzie� w roku, cho� czasem bywa i tak, �e � wraz ze zmian� kierunku wiatru, uk�adem chmur na niebie, wilgotno�ci� powietrza i k�tem padania promieni Ksi�yca lub S�o�ca � mo�na te� ich mow� poj�� niemal co dzie�.</p><p>Czarownica z b�yszcz�cymi oczyma �ledzi�a Dziecko, skryta za rogiem stajni, gdy stoj�c pod wielk� lip�, kt�rej ga��zie si�ga�y wysoko w niebo, ws�uchiwa�o si� w skrzypienie jej konar�w. Mowa li�ci drzew by�a �atwiejsza, lecz zimow� por� niemo�liwa. W oczach Czarownicy czai� si� niepok�j, bowiem ten zimowy, ch�odny dzie� nie by� w dodatku Dniem Mowy Lip. Oczy Czarownicy po�yskiwa�y coraz mocniej, a niepok�j narasta�. I wtedy gdy jej niepok�j wzr�s� do zenitu, Dziecko powiedzia�o:</p><p>��Ona m�wi, �e od dawna nie widzia�a we Wsi �adnych Naje�d�c�w. Nie maj� tu nic do szukania, bo jest to Wie� pos�uszna i karna�</p><p>��Tak � powiedzia�a Czarownica z u�miechem na swych w�skich wargach.</p><p>��A co to znaczy wie� pos�uszna i karna? � spyta�o Dziecko odrywaj�c si� od pnia wysokiej lipy.</p><p>��To jest taka Wie�, kt�ra ch�tnie zapomnia�a o tym, �e by�a ongi� cz�ci� dumnego i wolnego Wielkiego Kr�lestwa � odrzek�a Czarownica ze smutkiem. � W zamian ma nieco wi�cej jedzenia, ni� pozosta�e Wsie. Jak widzisz, mo�na zdradzi� i za k�s chleba.</p><p>Zima przesz�a szybko, cho� zazwyczaj d�u�y si� wszelkim �ywym istotom w przeciwie�stwie do weso�ego po�piechu wiosny. Jeszcze nigdy Czarownicy i Dziecku nie uda�o si� tak d�ugo i spokojnie prze�y� tyle czasu w jednym miejscu. Dzi�ki temu nauka post�powa�a szybko i ju� wkr�tce Dziecko umia�o Wielk� Ksi�g� na pami��.</p><p>��Czy nigdy jej nie zapomnisz, moja Ma�a? � spyta�a pewnego dnia Czarownica. A by� to dzie�, w kt�rym s�o�ce przypieka�o na tyle mocno, i� �nieg, le��cy grub� warstw� wsz�dzie doko�a, zacz�� powoli topnie�.</p><p>��Nigdy � odpar�o Dziecko.</p><p>��Wi�c teraz musimy t� Ksi�g� spali�, �eby nie wpad�a przypadkiem w niepowo�ane r�ce.</p><p>��Musimy?! � zawo�a�o Dziecko z �alem. � 1 co teraz b�dzie?</p><p>��Teraz ty b�dziesz Wielk� Ksi�g�, rozumiesz? Ona ca�a b�dzie w tobie, w twojej pami�ci. A kiedy�� kto wie czy kiedy� jej nie odtworzymy?</p><p>Ten wiecz�r wydawa� si� Dziecku smutny. Wprawdzie po��k�e, kruche stronice utrwali�y si� w jego pami�ci i niemal na ka�de zawo�anie Dziecko widzia�o wyra�nie przed oczami ka�d� ze stron i niemal ka�de s�owo ka�dego rozdzia�u � ale widok p�on�cej w kominku starej Wielkiej Ksi�gi przej�� je t�sknot� do niej, do jej dotyku, zapachu, jej obecno�ci. By�a to te� t�sknota do d�ugich, spokojnych cho� fascynuj�cych zarazem wieczor�w, w czasie kt�rych stronice Ksi�gi r�owia�y pod lamp� na stole; t�sknota do tego pierwszego czarownego momentu gdy ma�y paj�czek, spadaj�c ze sto�u przeobrazi� si� w barwny k��buszek w��czki.</p><p>Nie wiedz�c o tym Dziecko t�skni�o te� do chwili, gdy by�o tylko dzieckiem, nie obci��onym �adn� tajemn� wiedz� ogromnej Wielkiej Ksi�gi. Teraz, po jej �mierci w purpurowych p�omieniach ono samo, Dziecko, by�o utracon�, czarodziejsk� Wielk� Ksi�g�. Przestawa�o by� Dzieckiem. W spos�b nieodwracalny.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� III</p></title><p>Wiosna, jak zazwyczaj, przysz�a ca�kiem niespodziewanie. Dopiero co ga��zie drzew i krzew�w otula� bia�y szron, a mr�z � nonszalancki artysta � zape�ni� wszystkie szyby swymi szalonymi rysunkami, gdy nagle, niemal spod �niegu wype�z�y najpierw nie�mia�o, a potem bu�czucznie pierwsze wiosenne kwiaty. Ziemia � czarna i ci�ka � niemal nabrzmia�a i paruj�c pod promieniami wczesnego s�o�ca, wydawa�a g��bokie westchnienia, jak matka przygotowuj�ca si� do porodu. Echo nios�o z oddali g�uche pot�ne trzaski; to p�ka� l�d na jeziorach.</p><p>��Wkr�tce sko�czysz siedem lat, moja Ma�a � powiedzia�a Czarownica. � Przestajesz by� Dzieckiem. Nadszed� ju� czas, by�my si� rozsta�y.</p><p>Dziecko � z buzi� nasmarowan� sokiem orzecha, co czarownica nadal czyni�a co dzie� skoro �wit � zabawia�o si� w�a�nie przemienianiem m�odziutkiego p�czka na ga��zi brzozy w malutkiego, puszystego chomika � i na odwr�t. Czarownica obserwowa�a j� bacznie, gdy� zauwa�y�a, �e wychowanka czyha na brak uwagi z jej strony, by pozostawi� zaczarowan� rzecz lub istot� w jej nowej postaci.</p><p>��Czy chcesz powiedzie�, �e teraz zostan� sama? � spyta�a z zaciekawieniem. Czarownica nie us�ysza�a w jej g�osie �alu i zrobi�o si� jej nieco smutno.</p><p>��Nie � odpar�a oschle. � Nie zostaniesz sama. Zreszt� wkr�tce si� o tym przekonasz.</p><p>Gdy Czarownica zacz�a wk�ada� do du�ego worka wszystkie niezb�dne, cho� ubogie przedmioty, jakie posiada�y Dziecko zrozumia�o, �e czeka je kolejna w�dr�wka.</p><p>��Nikt nas nie �ciga, wi�c czemu uciekamy?</p><p>��Nie uciekamy. Po prostu musimy i��, bo nadszed� Czas � odpar�a Czarownica.</p><p>Ju� po chwili w�drowa�y pod g�r�, w stron� czerniej�cego na horyzoncie Wielkiego Lasu. Tym razem d�ugo uda�o im si� przebywa� w kolejnej siedzibie, wi�c Dziecko odwyk�o od w�drowania. Gdy tylko wesz�y w Las, musia�y zatrzyma� si� na odpoczynek. Ma�a opar�a g�ow� o pie� wielkiego d�bu i przymkn�a oczy. Otwieraj�c je ujrza�a, �e jej Opiekunka stoi w niewielkiej odleg�o�ci od kr�lewskiego drzewa i mruczy co� pod nosem.</p><p>��Och, daj spok�j � powiedzia�a jej podopieczna z wyra�n� satysfakcj�. � Je�li chcesz si� dowiedzie� co m�wi D�b, mog� ci to powt�rzy�. Ju� dawno s�ysza�am jego s�owa� tak� tak� ga��zie jego korony widz� Wie� bez wi�kszego k�opotu. I jest bardzo wysoki D�b.</p><p>Czarownica spojrza�a na ni� uwa�nie i przez wargi jej przebieg� ni to u�miech, kt�ry zaraz jednak ust�pi� miejsca jakby �alowi.</p><p>��D�b m�wi, �e Naje�d�cy przebywaj� w tej Wsi, po drugiej stronie zbocza, ale id�c skrajem Lasu ominiemy ich. Za to nie wolno nam zbli�y� si� do s�siedniego Miasteczka, bo tam jest ich ca�a armia. Podobno wczoraj �ci�li g�owy paru mieszka�com � m�wi�o Dziecko bez po�piechu. � Czy mo�esz mi wyt�umaczy�, dlaczego Naje�d�cy �cinaj� komu� g�owy?</p><p>���cinaj� je w�wczas, gdy s�dz�, �e ludzie ci buntuj� si� przeciw ich w�adzy. Czasem jest to tylko podejrzenie, ale niekiedy prawda � odpar�a Czarownica.</p><p>��Czy mam ich �a�owa�? � spyta�o Dziecko kapry�nie.</p><p>��To s� twoi rodacy i przyjaciele. Naje�d�cy nimi nie s� odpar�a Czarownica. � Naje�d�cy tobie te� �ci�liby g�ow�, gdyby� wpad�a w ich r�ce.</p><p>��A tobie? � zaciekawi�o si� Dziecko.</p><p>��Mnie spaliliby na stosie.</p><p>��Ach, tak jak czyniono w Wielkim Kr�lestwie, w dawnych czasach, zanim kr�l Luil XIII otoczy� Czarownice swoj� opiek�� � przypomnia�a sobie uczennica Wielkiej Ksi�gi.</p><p>��Tak, do tamtych czas�w zar�wno w�adcy, rycerze, szlachta, a nawet uczeni i niekt�rzy zwykli mieszka�cy tej krainy nienawidzili i bali si� wszystkiego co by�o odmienne ni� oni sami. Lecz lud chroni� Czarownice, wyczuwaj�c, i� nie czyni� one nic z�ego, a nios� wiele pomocy. Pod wp�ywem m�drych praw Luila XIII, wszyscy powoli nauczyli si� szanowa� czyj�� odr�bno��. Z czasem nawet pokochali te, kt�re rozumia�y mow� drzew, zwierz�t i ptak�w, czarowa�y i odczarowywa�y przedmioty, leczy�y chorych, uzdrawia�y chorych �miertelnie, zmienia�y pogod�, a wszystko to za spraw� �wi�tej Magii. Naje�d�cy pochodz� z plemion ongi� koczowniczych, ciemnych, zabobonnych, niewykszta�conych i nienawidz� wszystkiego co si� od nich r�ni. A jest to nienawi�� pe�na l�ku. Dlatego w�a�nie z powrotem zacz�li pali� na stosach podejrzane o czary kobiety i �cina� g�owy tym, kt�rzy czarom sprzyjaj�. A teraz wstawaj, musimy rusza� dalej. Mamy jeszcze szmat drogi do przej�cia. Zw�aszcza, �e trzeba szerokim hakiem wymin�� Miasteczko.</p><p>Czarownica z wychowank� znowu ruszy�y w g�r�, zboczem Lasu. Na jego szczycie, gdzie drzewa rozst�puj�c si� utworzy�y jasn� polan�, podr�niczki ponownie przysiad�y na zwalonym pniu, aby odpocz�� przed dalszymi trudami w�dr�wki. Tu� ko�o nich przycupn�� barwny ptak i j�� dziobem stroszy� z�oto � czerwone pi�rka. Czarownica w zamy�leniu �ledzi�a jego ruchy, a Dziecko leniwie przeci�ga�o si�.</p><p>��Tydzie� temu �ci�li a� setk� ludzi w tym Miasteczku. Jeszcze dzi� dobiega stamt�d p�acz wd�w, sierot, braci i si�str pomordowanych � zacz�a monotonnie m�wi� Czarownica, nie odrywaj�c nieruchomego spojrzenia od ptaka, kt�ry nadal �ywo porusza� si� na obalonym pniu. Dziecko podnios�o g�ow� i spojrza�o na barwne stworzenie.</p><p>��Ono m�wi, �e zabici nie czynili nic z�ego, jedynie lubili opowie�ci i legendy o dawnych dziejach Wielkiego Kr�lestwa, �piewali te� o nim pie�ni, szczeg�lnie jedn� z nich, Pie�� Jedyn� � ci�gn�a monotonnie Czarownica.</p><p>��Ale przecie� ich dzieci i wnuki b�d� nadal snu� te opowie�ci i �piewa� pie�ni, skoro ju� je pozna�y � zauwa�y�a bystro wychowanka. � Mo�e b�d� to robi� w jeszcze g��bszej tajemnicy, ale b�d�� Nie rozumiem, dlaczego Naje�d�cy zabijaj� ludzi z takiego powodu?</p><p>Kolorowy ptak odfrun��. Obie podr�niczki patrzy�y w �lad za jego lotem.</p><p>��Zgodnie z regu�� my�lenia Naje�d�c�w, ci kt�rzy przywo�uj� dawne, dobre czasy Wielkiego Kr�lestwa, �ycz� sobie w g��bi swych serc, by Naje�d�cy wr�cili tam sk�d przyszli, na stepy, s� zatem ich wrogami. A wrog�w nale�y ich zdaniem zabija�, zabijaj�c wraz z nimi marzenia o wolnym Wielkim Kr�lestwie � m�wi�a Czarownica.</p><p>��Marze� nie mo�na zabi� � odpar�o zadumane Dziecko. Nie rozumiem jak mieszka�cy dawnego Wielkiego Kr�lestwa mogli pozwoli�, by w og�le przyszli tu Naje�d�cy. Wyt�umacz mi to!</p><p>��Ju� wkr�tce si� tego dowiesz. To nie moje zadanie odpar�a Czarownica. � Ja mia�am tylko wychowa� ci� z niemowl�cia, raptem rocznego, na siln� i zdrow� Dziewczynk� i nauczy� wszystkich tajemnic Wielkiej Ksi�gi. Swoje zadanie wype�ni�am, o ile si� nie myl� z nawi�zk�, rozwijasz si� bowiem szybciej, ni� mo�na by�o s�dzi� A teraz przesta� ju� tyle m�wi� i ruszajmy dalej, bo nie zd��ymy na czas.</p><p>Po d�u�szym i �wawym marszu Czarownica z Dzieckiem wysz�y znowu na skraj Lasu z drugiej strony wielkiej g�ry. Teraz czeka�o je trudniejsze zadanie, bowiem musia�y omijaj�c wielkim �ukiem najbli�sz� Wie� i pobliskie Miasteczko, przekra�� si� na le�ne zbocze kolejnego, ciemniej�cego na odleg�ym horyzoncie wzniesienia.</p><p>��Musimy pokona� dwa takie szczyty, nim dotrzemy do celu naszej drogi � rzek�a Czarownica. � Wydaje si� jednak, �e Naje�d�cy nadal s� w Miasteczku, bowiem nigdzie ich nie widz�</p><p>Ostro�nie wysun�y si� z bezpiecznej g�stwiny Lasu i zacz�y i�� przez pokryte jeszcze gdzieniegdzie �niegiem pola. Ale �nieg topnia� szybko, ust�puj�c miejsca wilgotnej, czarnej ziemi. Gdzieniegdzie w�r�d jej bry� kie�kowa�a ju� pierwsza wiosenna trawa. Rosn�ce z rzadka drzewa wznosi�y ku coraz cieplejszemu s�o�cu swe ci�gle nagie, bezlistne konary.</p><p>��Teraz �atwo mogliby nas schwyta� � powiedzia�o nagle Dziecko. � Jeste�my tu doskonale widoczne i to na du�� odleg�o��. Zw�aszcza gdy idziemy po �niegu. Nasze ciemne, bure p�aszcze�</p><p>��Przesta�, bo przywo�asz Z�o� � szepn�a Czarownica, �ciskaj�c jej r�k� w swej du�ej, ciep�ej d�oni.</p><p>��Ale ja je czuj� � odpar�a Ma�a z namys�em.</p><p>��Co czujesz?</p><p>��Czuj� Z�o. Jest gdzie� blisko i wkr�tce nam zagrozi�</p><p>��To ciekawe � mrukn�a Czarownica, nie zwalniaj�c ani na chwil� kroku. � Poczu�a� je wcze�niej ni� ja. Tak, teraz ja r�wnie� wyczuwam blisko�� Naje�d�c�w, cho� nigdzie ich nie widz�</p><p>��O, tam� � szepn�a jej podopieczna.</p><p>Z lewej strony zbli�a�y si� ku nim, przez pola, ma�e, czarne punkciki, rosn�c jednak w oczach z ka�d� sekund� i przybieraj�c powoli kszta�ty galopuj�cych koni. Jeszcze kilka sekund i je�d�cy tak�e stawali si� coraz wyra�niejsi, a ich zbroje b�yszcza�y w wiosennym s�o�cu jak ma�e lusterka. Za moment wiatr przyni�s� uciekinierkom echo ich w�ciek�ych wrzask�w:</p><p>��To one! Kobieta i Dziecko!</p><p>��Szybciej! Nie umkn� nam!</p><p>��Nie maj� gdzie! Ani skrawka lasu!</p><p>��Wyczha! Goni� je! Goni�!</p><p>��Na w�adc� Urgha, kln� si�, �e nie ujd�!</p><p>��Zabi� Czarownice!</p><p>Czarownica przystan�a i zacz�a rozgl�da� si� bystro dooko�a. Ale wsz�dzie rozci�ga�y si� jedynie puste, nie daj�ce �adnej os�ony pola.</p><p>��Nie mamy wyboru � mrukn�a. � Jest to ryzyko, ale nie mamy wyboru. Musimy tylko zej�� z tego �niegu i stan�� na czarnej ziemi. Tam jeste�my mniej widoczne, a potem� potem nas przeobra��.</p><p>��Zamie� nas w ptaki � poprosi�o Dziecko. � Chcia�abym cho� raz w �yciu pofrun��. A gdy b�dziemy ptakami, nigdy nas nie z�api�.</p><p>��Przeobra�aj�c cz�owieka nie wolno odrywa� go od ziemi � m�wi�a Czarownica, biegn�c wraz z wychowank� w stron� czerniej�cego skrawka pola, na kt�rym �nieg dawno zdo�a� stopnie�. � Przeobra�ony w ptaka, oderwany od ziemi, nigdy ju� mo�e na ni� nie powr�ci�. Dlatego przemiana w ptaka jest krokiem ostatecznym.</p><p>Zbrojni je�d�cy na koniach coraz to ro�li w oczach, a ich pe�ne w�ciek�o�ci wrzaski dobiega�y ju� ca�kiem wyra�nie uszu uciekaj�cych. Na przedzie, na czarnym koniu, gna� pot�ny, wyj�tkowo silnej budowy Naje�d�ca, czego nie kry�a nawet zbroja.</p><p>��Ten chyba lubi zabijanie � pomy�la�o bezwiednie Dziecko, biegn�c obok Czarownicy, gdy nagle� nagle poczu�o, �e wrasta w ziemi� i nieruchomieje. Obok niej, z ciemnej, wilgotnej, paruj�cej w s�o�cu ziemi wyr�s� nagle ponury, nagi krzak z ostrymi kolcami.</p><p>��� wi�c jestem teraz podobnym krzakiem jak ona, Czarownica � powiedzia�o Dziecko do siebie w my�lach i ogromnym wysi�kiem woli poruszy�o jedn� ze swych ga��zek r�k, by dostrzec na niej tak�e ostre, d�ugie kolce. � Szkoda, �e nie mamy p�czk�w. S� takie przyjemne, puszyste, oznajmiaj� przybycie wiosny. Zw�aszcza bazie. Jeste�my bardzo ponurymi krzakami. Martwymi. Ciekawa jestem, czy mimo to zakwit�yby�my, gdyby tak zostawi� nas w tej postaci jeszcze kilkana�cie dni w ciep�ym blasku s�o�ca?</p><p>Tak rozmy�la�o Dziecko, ufne czarom swej Opiekunki, gdy je�d�cy ju� z gniewn� w�ciek�o�ci� wjechali na czarny sp�ache� pola. Doko�a nie ros�o �adne drzewo, nie uwypukla� si� �aden pag�rek, nie by�o te� ani jednego domu, cho�by w postaci zrujnowanych szcz�tk�w.</p><p>��� nie mog�y przecie� zapa�� si� pod ziemi�! � wrzeszcza� Czarny Je�dziec na przedzie. � Szukajcie ich! To niemo�liwe, by znik�y!</p><p>��� ale ich nie ma, panie! � wo�ali inni.</p><p>Czarny z furi� ci�� pejczem po twarzy jednego ze swych towarzyszy.</p><p>��Gdy m�wi�, gamonie, by�cie szukali, to szukajcie! Nie mog�y rozp�yn�� si� w powietrzu!</p><p>��To przecie� czarownice, panie � powiedzia� nie�mia�o inny z �o�nierzy. � Kto wie co mog�y zrobi�</p><p>Konie niespokojnie ta�czy�y, r��c i kopi�c niecierpliwie nogami. Rycerze kl�li i miotali si� nerwowo na niewielkiej przestrzeni. Po chwili czarny dow�dca z pe�nym nienawi�ci impetem wy�adowa� sw�j gniew na jednym z martwych, ostrokolczastych krzew�w, tn�c go z ca�ej si�y swym kr�tkim, grubym pejczem. Krzak bezradnie przewr�ci� si� na ziemi�. Czarny Je�dziec z furi� pogna� swego konia, a w �lad za nim odje�d�ali, wrzeszcz�c i przeklinaj�c, jego wsp�towarzysze.</p><p>� le��cy na ziemi bezw�adnie krzew, powoli, powoli przybiera� kszta�ty Czarownicy. Mia�a zamkni�te oczy, le�a�a bezw�adna, nieruchoma, a przez jej blad� twarz przechodzi�a d�uga, krwawa pr�ga.</p><p>��Powiedz co� � szepn�o Dziecko. � Powiedz tylko, �e �yjesz�</p><p>���yj� � odpar�a z wysi�kiem jej Opiekunka.</p><p>��To boli � raczej stwierdzi�a, ni� spyta�a jej podopieczna.</p><p>��Boli. Wyjmij z mego worka ma�� buteleczk� z rubinowego kryszta�u i wlej mi do ust kilka kropel p�ynu�</p><p>Dziecko pos�usznie wykona�o jej polecenie. P�yn w buteleczce by� tak�e rubinowy, wygl�da� jak krew i kilka jego kropel sp�yn�o do warg Czarownicy. Na jej twarz wr�ci�a powoli zwyk�a, zdrowa ogorza�o��. Szare, ch�odne oczy otwar�y si� i ci�kim, nieruchomym spojrzeniem zatrzyma�y na twarzy pochylonego Dziecka.</p><p>��Odjechali?</p><p>��Tak � odpar�a Ma�a. � Ju� ich nie wida�.</p><p>��Wi�c trzeba si� �pieszy�. Mamy ju� niewiele czasu powiedzia�a energicznie Czarownica i podnios�a si� z ziemi.</p><p>Krwawa pr�ga na jej twarzy blak�a, a w cia�o wyra�nie wst�powa�y nowe si�y. Rubinowy eliksir ukryty w kryszta�owym flakoniku ujawnia� sw� moc. Ju� po chwili Czarownica i Dziecko sz�y po�piesznie polami w kierunku coraz to bli�szej i bli�szej, pokrytej czarnym Lasem g�ry.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� IV</p></title><p>Dalsza droga Czarownicy i Dziecka przebiega�a ju� bez przeszk�d, cho� by�a d�uga i m�cz�ca. Zosta�y im do pokonania dwie wielkie, pokryte lasami g�ry; musia�y te� wymin�� par� Wsi i dwa Miasteczka. A jednak przez jedno z nich musia�y przej��, bowiem tylko w nim znajdowa� si� most, prowadz�cy na drug� stron� szerokiej, rw�cej Rzeki, kt�r� musia�y przekroczy�.</p><p>��Miasteczko przejdziemy o szarzy�nie, mi�dzy noc� a dniem. Jest to pora najg��bszego snu zdrowych i pora w kt�rej przychodzi �mier�, je�li winna po kogo� przyj��. Mi�dzy godzin� czwart� a pi�t� rano. Szare i nie dla ka�dego dobre to godziny, ale dla nas akurat najlepsze � powiedzia�a Czarownica.</p><p>Siedzia�y w�a�nie z Dzieckiem w ma�ym lasku w pobli�u Miasteczka i czeka�y na zapadni�cie nocy. Od g�odu ratowa� je suszony chleb i r�wnie suszone mi�so, ukryte w worku Czarownicy zda si� w nieobliczalnych ilo�ciach. Dziecko ju� kilka razy podejrzewa�o, �e prawdopodobnie te suchary i mi�so mno�� si� w worku Czarownicy czarodziejskim sposobem, bowiem nie ubywa�o ich nigdy wtedy, gdy by�y g�odne i jad�y do syta. Tyle, �e po tym posi�ku o wiele szybciej powraca� g��d, ni� po zwyk�ym jadle, jakie Czarownica zdobywa�a we Wsiach.</p><p>Noc zapad�a szybko i raptownie, jak dzieje si� to zazwyczaj na przesileniu zimy i wiosny. W ch�odnym, czystym powietrzu echo nios�o d�wi�k zegar�w z Miasteczka, wybijaj�cych dostojnie kolejne przemijaj�ce godziny. Gdy wybi�a trzecia, Czarownica jeszcze chwil� odczeka�a, a potem ruszy�y wolno w stron� widniej�cych w oddali zabudowa�.</p><p>By�o to pierwsze Miasteczko jakie Dziecko ogl�da�o w swym kr�tkim �yciu i cho� niewielkie, ubogie i ciemne, wzbudzi�o w nim zachwyt. Nigdy nie widzia�o jeszcze tylu dom�w naraz, stoj�cych ko�o siebie g�sto, jak drzewa w Lesie; oszo�omi�y j� wysmuk�e wie�e, ma�e rze�bione kapliczki i bogaty roz�o�ysty Ratusz z wielkim zegarem, kt�ry wybija� w�a�nie godzin� czwart�, gdy znalaz�y si� w jego pobli�u.</p><p>Wsz�dzie panowa�a niczym nie zm�cona cisza. Spali chyba wszyscy, gdy� w oknach dom�w by�o ciemno. Spali te� Naje�d�cy w Ratuszu, a nawet stra�nicy strzeg�cy wej�cia do�, gdy� uszu podr�niczek dobieg�o ich pot�ne chrapanie. Sz�y wolno, rozgl�daj�c si�, gdy� Dziecko nie mog�o nasyci� wzroku nowymi widokami i mnogo�ci� w�skich, kr�tych uliczek.</p><p>Nagle Dziecko przystan�o:</p><p>��� s�ysz� �piew?! � powiedzia�o zdziwione.</p><p>��Kto� �piewa Pie�� Jedyn� � szepn�a dziwnie uroczy�cie Czarownica. � Podejd�my bli�ej i pos�uchajmy. Na razie nie czuj�, by grozi�o nam jakie� niebezpiecze�stwo.</p><p>W jednym z ma�ych dom�w przy ko�cu uliczki � za kt�rym znowu rozpo�ciera�y si� puste pola i Rzeka � tli�o si� w�t�e �wiate�ko. Czarownica z Dzieckiem podkrad�y si� bli�ej okien. Po chwili Dziecko ujrza�o przez ma��, okopcon� szybk� niewielk� lecz czyst� izdebk� i staruszk�, siedz�c� przy ogniu, kt�ry �arzy� si� s�abo w kominku. Ko�o staruszki siedzia�o trzech m�czyzn i jedna kobieta, s�uchaj�c jej Pie�ni:</p><p>��a �wi�ty Kamie� czeka i czeka,</p><p>a� przyjdzie Jeden, przyjdzie Jedyna,</p><p>i wtedy znowu Wielkie Kr�lestwo</p><p>histori� sw� rozpoczyna.</p><p>I siedem razy sto rok�w mija,</p><p>nim pora nadejdzie �wi�ta</p><p>i nim odrodzi si� Wielkie Kr�lestwo.</p><p>Cierpliwie o tym pami�taj��</p><p>Staruszka umilk�a i przymkn�a oczy. S�uchaj�cy tak�e u�miechali si� do siebie, kiwaj�c w zamy�leniu g�owami. Jeden z nich wsta� i przeci�gaj�c si� podszed� do okna. Czarownica z Dzieckiem skry�y si� za p�otem, a potem ruszy�y cicho dalej, w g��b ciemnych, szerokich i pustych p�l, sk�d dochodzi� dono�ny, bezczelnie swobodny �piew rw�cej Rzeki.</p><p>��Co to jest Pie�� Jedyna? � pyta�o Dziecko, maszeruj�c spiesznie.</p><p>��Kiedy� si� tego dowiesz, jeszcze nie czas � burkn�a Czarownica. � Ma ona zreszt� mn�stwo odmian. S� rymowane, takie jak ta, lub te� pisane bia�ym wierszem i poetyckie, inne za� nosz� na sobie pi�tno rycerskiego eposu. Ale wszystkie maj� wsp�ln� tre�� i wszystkie s� Pie�ni� Jedyn�. Wiedz o tym, �e za jej �piewanie grozi kara �mierci. I wielu mieszka�c�w tej smutnej krainy ju� da�o za ni� g�ow�. Mimo to, jak widzisz, �piewaj� dalej�</p><p>��A �wi�ty Kamie�? Co to jest �wi�ty Kamie�?</p><p>��Ka�dy kraj, ka�dy nar�d, ka�de pa�stwo maj� swoje �wi�te lub cudowne miejsca. Musz� je mie�. Biedni i skazani na brak nadziei s� ci, co takich miejsc nie maj� lub nigdy nie mieli. Wielkie Kr�lestwo mia�o ich wiele, niekt�re przetrwa�y w ukryciu, inne nie, gdy� zniszczyli je Naje�d�cy, ale najwa�niejszym z nich jest �wi�ty Kamie�. Nie nale�y jednak m�wi� o nim g�o�no, gdy� Naje�d�cy wiele by dali, by go odnale�� i zniszczy� r�wnie�. Cho� akurat On jest niezniszczalny, gdy� jego �wi�to�� jest prawdziwa. Musisz wiedzie�, �e na �wi�tym Kamieniu zawsze stawa� ka�dy, kolejny nast�pca tronu, nim obj�� w�adz� po swym ojcu. Ten, kto nie by� godzien w�adzy, nie m�g� na nim usta�. Kamie� go zrzuca� sam, lub te� nieszcz�nik ucieka�, nie czekaj�c, gdy� wiedzia�, �e inaczej Kamie� go zabije. W�wczas na Kamieniu stawa� drugi z kr�lewskich syn�w. I zawsze kt�ry� z nich przechodzi� zwyci�sko t� pr�b�. W ka�dym razie on, �wi�ty Kamie�, i tylko On decydowa�, kto b�dzie kolejnym w�adc�, a jego woli nikt nigdy si� nie sprzeciwia�.</p><p>��Czy On istnieje dalej? �wi�ty Kamie�? Mimo �e ju� nie ma kr�l�w, tylko Naje�d�cy? � spyta�o Dziecko.</p><p>��Tak. I wyobra� sobie, �e ongi� wszyscy mieszka�cy Wielkiego Kr�lestwa wiedzieli, gdzie On si� znajduje, ale nigdy �aden z nich nie wyda� tego miejsca Naje�d�com, nawet na torturach. Woleli �mier�. I dlatego �wi�ty Kamie�, mimo up�ywu ponad siedmiuset lat, przetrwa�. Ale dzi� o tym, gdzie on si� znajduje, wie ju� tylko pi�� os�b.</p><p>��Czy ty do nich nale�ysz? � spyta�o Dziecko z mimowolnym szacunkiem.</p><p>��Chod�my szybciej, bo mamy ma�o czasu � odpar�a wymijaj�co Czarownica, udaj�c, �e nie s�yszy pytania. � Je�li sp�nimy si�, to nie tylko nam grozi nieszcz�cie.</p><p>Miasteczko opuszcza�y w ponurym, rannym brzasku, pe�nym przedwiosennych mgie�. Ale dopiero w porze po�udniowej dotar�y w g��b drugiej wielkiej, pokrytej lasami g�ry i Czarownica pozwoli�a Ma�ej odpocz��. Teraz bowiem by�y w pe�ni bezpieczne.</p><p>��Dlaczego Naje�d�cy nie wchodz� do Lasu tak swobodnie jak my? � spyta�o Dziecko, le��c wygodnie na mi�kkim mchu. � Zawsze gdy uciekamy, wystarczy, �e skryjemy si� w Lesie, a ju� nic nam nie grozi.</p><p>���aden Naje�d�ca nie czuje si� pewnie w podbitym kraju. I to jest przyczyna, dla kt�rej zabijaj� jego prawowitych mieszka�c�w. Ze strachu. A Lasy wydaj� si� im szczeg�lnie gro�ne, je�li nie upiorne. Ich zdaniem w naszych Lasach straszy � u�miechn�a si� Czarownica.</p><p>��A straszy naprawd�?</p><p>��Nie ciebie i nie mnie � odpar�a Czarownica i jej w�skie wargi rozci�gn�y si� w ironicznym u�miechu. � Ka�dy kto przeczyta� Wielk� Ksi�g�, t� kt�r� nosisz w swojej pami�ci, nie musi obawia� si� le�nych strach�w. Czy pami�tasz dobrze rozdzia� o �Post�powaniu ze strzygami i upiorami�?</p><p>��Tak � odpar�o spokojnie Dziecko. � Jest zreszt� bardzo kr�tki. Po prostu, strzygi nie czyni� nic z�ego, ale tylko tym, kt�rzy si� ich nie boj� i szanuj� ich odr�bno��. Natomiast serdecznie bawi je widok czyjego� strachu i w�wczas, tylko dla zabawy, staj� si� naprawd� z�owrogie. Ale w rzeczywisto�ci nie s� wcale gro�ne. Za� upior�w najlepiej unika�, pozostawi� w spokoju i nigdy nie przywo�ywa� z ich Podziemnego Kr�lestwa, chyba �e si� naprawd� musi. Same z siebie upiory nie zaczepiaj� i nie lubi� opuszcza� swej skrytej przed ludzkimi oczami krainy.</p><p>��O czym na szcz�cie nie wiedz� Naje�d�cy � dorzuci�a sarkastycznie Czarownica. � I dlatego mimo swych pot�nych zbroi i niebezpiecznego or�a, nie odwa�aj� si� zapuszcza� w g��b las�w. A je�li to czyni�, to tylko w ogromnej liczbie rycerzy.</p><p>Gdy Czarownica ko�czy�a swe s�owa, w�r�d otaczaj�cych je drzew rozleg� si� d�ugi, przenikliwy, cho� cichy chichot, kt�ry brzmia� i brzmia�, jak brz�czenie roju pszcz�, by wreszcie z nag�a ucichn��.</p><p>��Widzia�am je przed chwil� � powiedzia�o Dziecko z uciech�. � S�ucha�y naszej rozmowy i chyba si� im podoba�a. To strzygi, bo by�y zielonoszare, prawda? Nie upiory�</p><p>��Upiory same z siebie pojawiaj� si� niezwykle rzadko zako�czy�a Czarownica. � No, ruszamy dalej.</p><p>Mi�dzy drug� i trzeci� lesist� g�r� nie by�o ju� ani jednej Wsi czy Miasteczka. Czarownica z Dzieckiem dotar�y teraz do dzikich i nigdy nie zamieszkanych teren�w Wielkiego Kr�lestwa. Krajobraz zmieni� si�. Nie by�o ju� szerokich, uprawnych p�l ani sad�w. Nie by�o dr�g ani �cie�ek. Co jaki� czas przej�cie tarasowa�y olbrzymie, obalone przez up�yw czasu i wiatry drzewa. Niekiedy drogi trzeba by�o nadk�ada�, gdy� gdzie� hen z wysoka, ze szczytu g�r sp�ywa� w�t�y strumyczek, kt�ry jednak rych�o przeobra�a� si� w rw�ce kaskady wodospad�w. Pod stopami podr�niczek nagle rozwiera�y si� g��bokie przepa�cie, kt�re tak�e trzeba by�o omija�, wyd�u�aj�c o wiele setek metr�w drog� do celu. Mieszka�com Wsi i Miast, nie wspominaj�c ju� Naje�d�c�w, okolica ta wydawa�aby si� dzika i ponura, ale Dziecko dostrzeg�o w niej jedynie pi�kno � pi�kno niezale�nej, swobodnej przyrody. Tak� by�a sama z siebie i tak� winna pozosta�, gdy� ludzie nie mieli szcz�liwej r�ki do przeobra�ania Matki Natury.</p><p>Wspina�y si� teraz mozolnie pod trzeci� i ostatni� g�r�. To ju� nie by�a jednak �agodna, poro�ni�ta lasami g�ra � ale opustosza�e z pozoru, skaliste kr�lestwo wielkich g�az�w. Wysokie drzewa, na og� iglaste, wyrasta�y jedynie na w�skich skrawkach ziemi, kt�rym uda�o si� przycupn�� w�r�d ostrych, wysokich ska� i wielkich ob�ych kamieni. Ku swej rado�ci Dziecko ujrza�o jednak �ycie: swobodne i rozbuchane wiosenn� eufori� stado dzikich kozic pi�o si� bez trudu po najwi�kszych stromiznach coraz wy�ej i wy�ej. Spod ich kopyt lecia�y kamienie i obijaj�c si� o ska�y spada�y hen, g��boko, gdzie� w d� i tylko echo jeszcze d�ugo nios�o d�wi�ki tej kamiennej lawiny.</p><p>��Tam kto� jest � rzek�o w pewnej chwili Dziecko, patrz�c w g�r�.</p><p>��Czeka na nas � odpar�a Czarownica spokojnie, cho� z pewnym ledwie uchwytnym w g�osie wzruszeniem.</p><p>W�r�d wielkich g�az�w, u st�p najwy�szej, si�gaj�cej niemal w niebo swym wierzcho�kiem ska�y � sta�a Kobieta. By�a ubrana podobnie jak Czarownica, w nie rzucaj�cy si� w oczy �ebraczy, bury p�aszcz. I tak jak ona � w miar� jak si� zbli�a�y � na przemian wydawa�a si� Dziecku to staruszk�, to znowu smuk��, zwinn� kobiet� w sile wieku. Jej oczy, szare i ch�odne, nieruchomo patrzy�y na zbli�aj�ce si� podr�niczki.</p><p>��Jeste�cie � powiedzia�a spokojnie. � Zacz�am si� ju� niepokoi�, cho� nie wyczuwa�am nic bardzo z�ego.</p><p>��O tak, nasze przygody nie nale�a�y do najstraszniejszych � u�miechn�a si� Czarownica. � W sumie nawet nam si� uda�o. Tylko dwa razy musia�y�my ucieka� si� do niewielkich magicznych sztuczek we w�asnej obronie.</p><p>��Wi�c zosta�a ci w zapasie jeszcze jedna? � spyta�a Kobieta.</p><p>��Tak, Siostro. Mog� ci j� ofiarowa�. Twoja misja jest teraz wa�niejsza od mojej, kt�ra si� sko�czy�a.</p><p>��Dzi�kuj�, zachowaj jad�a siebie. Chcia�abym jeszcze ci� spotka� i wiesz dobrze kiedy � odpar�a Kobieta. M�wi�c, ca�y czas nie spuszcza�a z Dziecka ci�kiego, nieruchomego wzroku.</p><p>��A zatem to jest Dziewczynka � powiedzia�a po chwili z powag�. � Uwa�asz, �e naprawd� ona? Mimo, �e jest dziewczynk�?</p><p>��Tak � kiwn�a g�ow� Czarownica. � Mo�na by rzec, �e nawet bardziej, ni� nale�a�o oczekiwa�. W ka�dym razie ja ju� niczego wi�cej nie mog�abym jej nauczy�. Teraz twoja kolej, Siostro. Czy mog� ju� odej��, czy te� jestem ci jeszcze potrzebna?</p><p>��Mo�esz i�� w swoj� stron�, by�e� wr�ci�a o Czasie odpar�a Kobieta i wyci�gn�a r�k� do Dziewczynki. Ta r�ka, podobnie jak jej poprzedniczki, by�a r�wnie� du�a i ciep�a. Dziewczynka z wahaniem spogl�da�a to na jedn�, to znowu na drug� Siostr�.</p><p>��Mam od ciebie odej��? � spyta�a wreszcie Czarownicy Pierwszej.</p><p>��Tak. Musimy si� rozsta� Dziewczynko. Dziewczynka bez s�owa kiwn�a g�ow� i nie ogl�daj�c si� ruszy�a za now� Opiekunk�. Czarownica Pierwsza pomy�la�a, z rzadkim u siebie smutkiem, �e jej podopieczna nie obejrza�a si� ani razu za siebie. Gdy Dziewczynka ju� nieodwo�alnie znikn�a jej z oczu w�r�d ska�, stoj�ca nadal na �cie�ce Czarownica wyszepta�a do siebie perswaduj�ce:</p><p>��No c�, mia�am jej tak�e nauczy� sztuki opanowania� Tymczasem Dziewczynka sz�a lekko, skacz�c z kamienia na kamie� za now� Opiekunk�. Droga powoli zaczyna�a opada�. Dziewczynka pomy�la�a, �e pewnie z powrotem schodz� w doliny. Gdy zostawi�y ju� za sob� dzikie Wysokie G�ry i okolica zacz�a si� stawa� bardziej przyjazna dla cz�owieka, Dziewczynka po raz pierwszy spyta�a:</p><p>��Jeste� r�wnie� Czarownic�, tak?</p><p>��Tak � odpar�a jej nowa Opiekunka. � A ja?</p><p>��Ty? Ty jeste� teraz Dziewczynk�. Uko�czy�a� siedem lat, wkraczasz w rok �smy. Dzi� w�a�nie s� twoje urodziny. Urodzi�a� si�, o dziwo, w samo �wi�to Zakopywania Broni. Co prawda dzi� nikt go ju� nie czci, a wszyscy przeklinaj��</p><p>��Jak mam na imi�?</p><p>��Jeszcze nie masz imienia. Musisz poczeka�.</p><p>��Nie mam, czy te� nie chcesz mi go powiedzie�? � spyta�a z uporem Dziewczynka.</p><p>��Mo�e masz, a mo�e nie masz. Nie wiadomo, czy na nie zas�u�y�a� � odpar�a wymijaj�co Czarownica Druga.</p><p>��Czy zobacz� jeszcze kiedy� tamt� Czarownic�, twoj� Siostr�?</p><p>��By� mo�e. Je�eli i ty, i ona b�dziecie mie� troch� szcz�cia. Je�eli ona uniknie stosu i dotrze do nas na Czas, i je�eli b�dzie si� wype�nia� Czar. Wi�cej nie mam nic do powiedzenia. I nie musisz a� tyle m�wi� � odpar�a niedbale Czarownica Druga, a Dziewczynka zrozumia�a, �e zadaje pytania, na kt�re jej nowa Opiekunka nie chce odpowiada�, cho� prawdopodobnie zna odpowiedzi na wszystkie.</p><p>W ten oto spos�b Dziewczynka, maj�c sko�czone siedem lat, znalaz�a now� Opiekunk�. Odkry�a te� po raz pierwszy, co to jest smutek rozstania, lecz nie okaza�a go, bowiem nikt nigdy nie uczy� jej, by ujawnia�a swoje uczucia. Wr�cz przeciwnie. Zatem cichy �al po utracie Czarownicy Pierwszej, z kt�r� by�a tak d�ugo, Dziewczynka st�umi�a w sobie szybko i skutecznie, nie daj�c swojej pierwszej Opiekunce cho�by satysfakcji w formie odwr�cenia g�owy i nik�ego u�miechu.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� V</p></title><p>D�ug� drog� odby�a Dziewczynka z Czarownic� Drug�, nim zatrzyma�y si� na zboczu jednej z g�r, poro�ni�tej ogromnym Lasem. By� to Las jeszcze nie znany Dziewczynce, w innej ni� do tej pory cz�ci dawnego Wielkiego Kr�lestwa.</p><p>��Tam zaczynaj� si� znowu ludzkie siedziby � powiedzia�a Czarownica, wskazuj�c r�k� roz�o�yst� dolin�. � My jednak pozostaniemy na razie tu. W Lesie. Tak b�dzie bezpieczniej. Znam pewn� such� i g��bok� Pieczar�, doskonale nadaj�c� si� na tymczasowe zamieszkanie.</p><p>Po chwili, w�druj�c ca�y czas zboczem g�sto zalesionej g�ry, znalaz�y si� ko�o pot�nej ska�y. Wej�cie do jaskini by�o ukryte w�r�d g�stych k�uj�cych krzew�w i bez pomocy Czarownicy Dziewczynka nie dojrza�aby go. Pieczara by�a rzeczywi�cie sucha, wygodna, z dnem wysypanym mi�kkim, ��tym piaskiem. Ju� po chwili, ledwo Czarownica zakrz�tn�a si�, w jednym z za�om�w skalnych znalaz�y si� dwa szerokie le�a z suchych li�ci, przykryte czystym lnem; du�y, owalny kamie� j�� pe�ni� rol� sto�u, a od p�on�cego ma�ego ogniska bi� ciep�y blask, rozja�niaj�c wn�trze r�owawym �wiat�em.</p><p>��B�dzie nam tu dobrze � westchn�a Czarownica przeci�gaj�c si� leniwie. � Teraz mo�emy spokojnie odpocz��, a nawet przespa� si� po tej drugiej i m�cz�cej drodze z Wysokich G�r. Na pewno jeste� zm�czona, moja Ma�a�</p><p>Dziewczynka ziewn�a szeroko i poczu�a ogromn� senno��. Zasn�a niemal w jednej chwili, wtulaj�c si� w mi�kkie lniane p��tno, pod kt�rym usypiaj�co szele�ci�y suche li�cie.</p><p>Z twarzy Czarownicy natychmiast znikn�a senno��. Przykucn�a nad pos�aniem Dziewczynki i j�a si� jej uwa�nie przygl�da�.</p><p>��Hm� sok z orzecha chroni te rysy, ale nie � do�� dobrze, bowiem ona nie jest ju� Dzieckiem, ale Dziewczynk� i twarz jej robi si� coraz bardziej wyrazista � mrucza�a do siebie Czarownica. � Zbyt wiele w tej twarzy inteligencji i dumy.</p><p>Powinna mi�dzy lud�mi chodzi� ze spuszczon� g�ow�, a to harde spojrzenie skrywa� cz�ciej powiekami. Te w�osy� co� potem trzeba b�dzie z nimi zrobi�, jeszcze nie wiem co. W ka�dym razie skrywa� je stale pod kapturem� Dotkniemy twojej g�owy i zbadamy, czy rzeczywi�cie, tak jak wspomina�a moja Siostra, jest ona dwakro� pojemniejsza, ni� mo�na by�o oczekiwa�</p><p>Czarownica delikatnymi, lecz silnymi palcami obj�a g�ow� spokojnie �pi�cej Dziewczynki i chwil� trwa�a nieruchomo, jakby nieobecna duchem. Po chwili szepn�a:</p><p>��Masz m�zg pojemny i wra�liwy, moja Ma�a, bardzo wiele mo�na w nim zmie�ci�, nawet bez twojej wiedzy. Widz� tu tak�e co� wi�cej, cho� nie wiem co to jest, drobna wypuk�o��, kryj�ca nie wiadomo co� Masz, moja Ma�a, du�e i niezwyk�e mo�liwo�ci, kto wie, mo�e naprawd� zes�a�y ci� dobre Bogi, cho� jeste� tylko Dziewczynk�. Oby tylko �adnej niespodzianki nie sprawi�a ta dziwna, drobna wypuk�o�� z ty�u czaszki�</p><p>Dziewczynka obudzi�a si� z g��bokiego snu, z apetytem zjad�a troch� chleba z suszonym mi�sem i popi�a �r�dlan� wod�.</p><p>��Co b�dziemy robi�? � spyta�a rzeczowo swej Opiekunki, gdy syta i rze�ka usiad�a na du�ym kamieniu u wej�cia do pieczary. Wiosna panoszy�a si� coraz szybciej, z ca�� sw� bezczeln� i m�od� nachalno�ci�. S�o�ce, cho� w�a�nie zachodzi�o, nadal wysy�a�o ciep�e promienie, a �niegi ju� wszystkie stopnia�y. Mimo to m�ode, zielone ga��zki drzew i krzew�w stula�y z powrotem malutkie listki, w oczekiwaniu nadchodz�cej, ch�odnej jeszcze nocy.</p><p>��B�dziesz si� nadal uczy�. Jeszcze niewiele umiesz odpar�a Czarownica.</p><p>��Znam na pami�� ca�� Wielk� Ksi�g� � obruszy�a si� Dziewczynka. � Mo�na by nawet powiedzie�, �e teraz to j a jestem t� Ksi�g�!</p><p>��Wielka Ksi�ga to dopiero pocz�tek twej nauki. Niemal elementarz.</p><p>��Jak powsta�a Wielka Ksi�ga? � zainteresowa�a si� Dziewczynka.</p><p>��Nie wiem tego dok�adnie, gdy� jest to dziedzina Czarownic Pierwszych. Niestety, moja Siostra jest ostatni� z nich. Twarz Czarownicy na chwil� spochmurnia�a, ale zaraz zacz�a m�wi� dalej: � S�dz� jednak, �e Ksi�ga Wielka powsta�a podobnie jak Ksi�ga Mniejsza, kt�r� spisywa�y Czarownice Drugie. Zacz�y j� spisywa� z g�r� 1500 lat temu. Kiedy�, za czas�w kr�la LuilaXIII i wszystkich p�niejszych kr�l�w, takie Ksi�gi stanowi�y podstaw� nauki dla uzdolnionych dziewczynek w Akademii Magicznej. Przy czym zawsze, w miar� up�ywu czasu, gdy nasza wiedza rozwija�a si� i doskonali�a, dopisywano do nich nowe rozdzia�y, b�d� te� przepisywano stare z uwzgl�dnieniem nowszej wiedzy.</p><p>��Wi�c te Ksi�gi nie maj� ko�ca? � zdziwi�a si� Dziewczynka.</p><p>��Nie mia�yby ko�ca � poprawi�a Czarownica. � Wraz z nadej�ciem Naje�d�c�w Akademia Magiczna zosta�a zniszczona, a te Czarownice, kt�re nie zdo�a�y uciec, zosta�y spalone na stosie�</p><p>� oczy nowej Opiekunki znieruchomia�y i Dziewczynka pomy�la�a, �e rozpami�tuje ona teraz straszliwy los swych Si�str. Czarownica jednak nie rozpami�tywa�a go, ale w i dzia�a. Jeszcze raz mia�a przed oczami p�on�ce stosy, uwi�zane u wysokich pali swoje Siostry i pierwsze j�zyki ognia li��ce ich stopy. Widzia�a, albowiem by�a przy tym, skryta w t�umie, zanim uciek�a w Wysokie G�ry. A by�o to dok�adnie 765 lat temu.</p><p>��� nie, nie � odpar�a odruchowo my�lom Dziewczynki. Ja to mam przed oczami.</p><p>��Czyta�a� w moich my�lach? � zaciekawi�a si� Dziewczynka.</p><p>��Tak � odpar�a mimochodem jej Opiekunka. � Ale pami�taj o tym, �e Naje�d�cy do dzi� w��cznie pal� na stosie ka�d� osob� podejrzan� przez siebie o czary. Bardzo, ale, rzeczywi�cie bardzo rzadko, raz na sto lub wi�cej lat s� to prawdziwe, gdy� zosta�o ich raptem kilka i na og� dobrze si� ukrywaj�. Najcz�ciej s� to ca�kiem niewinne i nie maj�ce nic wsp�lnego z magi� biedne kobiety i dziewcz�ta. Tylko kilku naszym Siostrom uda�o si� wtedy, w Dzie� Napa�ci, uciec wraz z cz�ci� magicznych Ksi�g w Wysokie G�ry. Przechodzi�y one potem z r�k do r�k i uda�o si� ocali� tylko dwie: Ksi�g� Wielk� i Ksi�g� Mniejsz�. Ja jestem w posiadaniu Ksi�gi Mniejszej.</p><p>��Czy i j� b�dziemy musia�y spali�, gdy ju� poznam jej tre��?</p><p>��Tak, moja Ma�a � rzek�a sm�tnie Czarownica. � Mnie te� jej �al. Powstawa�a tak d�ugo i ma bezcenn� warto��. Ju� tyle lat udawa�o mi siej� ukrywa� Ale lepiej, by� ty przechowywa�a j� w swojej pami�ci, ni�li mia�aby wpa�� w r�ce wrog�w, kt�rzy kto wie jaki u�ytek mogliby z niej zrobi�.</p><p>��Poka� szybko t� Ksi�g�! � poprosi�a zaciekawiona Dziewczynka. Pami�ta�a wci�� d�ugie i wspania�e wieczory z Ksi�g� Wielk� i mia�a nadziej�, �e Ksi�ga Mniejsza b�dzie r�wnie interesuj�ca, je�li nawet nie bardziej.</p><p>Czarownica u�miechn�a si� i znikn�a na moment w pieczarze. Po chwili wr�ci�a ze zniszczon� Ksi�g�, oprawn� w mi�kk� czarn� sk�r�. Dziewczynka z szacunkiem wzi�a j� z r�k swej Opiekunki i j�a przerzuca� po��k�e i kruche stronice. Ksi�ga by�a znacznie cie�sza od poprzedniej i zawiera�a tylko trzy rozdzia�y. Pierwszy nosi� tytu� �Jak czyta� w my�lach�, drugi � �Jak czyta� w Gwiazdach�, za� trzeci i ostatni stanowi� po prostu �Ci�g dalszy dziej�w Wielkiego Kr�lestwa�.</p><p>��Od czego zaczniemy? � spyta�a spokojnie Czarownica.</p><p>��Och, zacznijmy od Gwiazd! � zawo�a�a Dziewczynka z radosn� ciekawo�ci�. � Zawsze, od kiedy �yj�, ich l�nienie przejmowa�o mnie dziwnym niepokojem. Jakbym przeczuwa�a, �e kiedy� b�d� mog�a poj�� ich mow�! Wi�c zaczniemy od nich, bo s�dz�, �e nauka czytania w my�lach jest sztuk� raczej �atw� i szybko si� z ni� uwiniemy�</p><p>Czarownica roze�mia�a si� z dobroduszn� kpin�. �Doprawdy � pomy�la�a � by�oby to dziecko bardzo zabawne, gdyby nie to, �e jest w�a�nie tym dzieckiem�.</p><p>��Zgoda � powiedzia�a g�o�no, a jej w�skie wargi jeszcze dr�a�y od �miechu. � Ale zapewniam ci�, �e ani jedno, ani drugie nie jest �atwe. I nie spodziewaj si� od Gwiazd zbyt wiele. Nasza sztuka nie polega na tym, �e rozmawiamy swobodnie z Gwiazdami, tak jak ja teraz z tob�. Bardzo mozolnie, po nabyciu trudnej i rozleg�ej wiedzy, jeste�my w stanie z uk�adu Gwiazd wzgl�dem siebie rozpoznawa� ich bardzo zmienne wr�by dla naszej przysz�o�ci bli�szej i dalszej.</p><p>��� i tylko tyle? � szepn�a Dziewczynka z rozczarowaniem. � Ale� to bardzo ma�o! Malutko! Chcia�abym rozmawia� z Gwiazdami!</p><p>��Nie b�d� uparta i zarozumia�a � skarci�a j� Czarownica Druga. � Gwiazdy nie s� do rozmowy, co najwy�ej do podziwiania ich blasku i oceniania tego co wyniknie dla nas z ich wzajemnych uk�ad�w.</p><p>��Je�li mog� rozmawia� z d�bem, z ptakiem, z myszk�, to dlaczego nie mog�abym rozmawia� z Gwiazdami? � tupn�a nog� Dziewczynka.</p><p>Czarownica pokiwa�a z wyrzutem g�ow�:</p><p>��Twoja pierwsza Opiekunka, a moja Siostra, m�wi�a, �e jeste� zdolna, i to dwakro� bardziej, ni� mo�na by�o oczekiwa�, ale niestety nie wspomnia�a o tym, �e jeste� krn�brna i zuchwa�a. To nie s� dobre cechy charakteru. No, ale tw�j charakter to na szcz�cie nie moja dziedzina. Dobrze, skoro chcesz zacz�� od Gwiazd, to otw�rz Ksi�g� na drugim rozdziale.</p><p>��Patrz� � szepn�a podniecona Dziewczynka. � Tam, na kra�cu granatowiej�cego nieba w�a�nie wschodzi pierwsza Gwiazda. Zaczynajmy�</p><p>Od tej pory niemal ka�d� chwil�, nie przeznaczon� na jedzenie, sen i spacery po Lesie, Dziewczynka po�wi�ca�a czytaniu Drugiego Rozdzia�u Ksi�gi Mniejszej. Pe�no w nim by�o zawi�ych rysunk�w, wzor�w matematyczno � magicznych i skomplikowanych nazw. Spogl�daj�ca z rozmarzeniem w usiane gwiazdami niebo, Dziewczynka z irytacj� powraca�a do mozolnego przedzierania si� przez trudn� i niewdzi�czn� wiedz� matematyczno � magiczn�. Mimo zniecierpliwienia wszelkie wzory, nawet te najtrudniejsze, �atwo wchodzi�y jej w g�ow�, za� nazwy zapami�tywa�a z dziecinn� wr�cz �atwo�ci�. Po kilkunastu dniach intensywnej nauki, jeszcze z pewnym trudem, ale ju� zdolna by�a wskaza� i nazwa� na granatowym niebie gwiezdne konstelacje i pojedyncze wielkie Gwiazdy. Zw�aszcza te ostatnie, ogromne, samotne, pulsuj�ce pot�nym �wiat�em ciekawi�y j� nadzwyczaj i cz�sto bardzo d�ugo w nocy wpatrywa�a si� w nie, niemal bez odrywania wzroku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Min�y prawie trzy miesi�ce, gdy po raz pierwszy, �ledz�c wzajemne uk�ady Gwiazd mi�dzy sob�, odleg�o�ci dziel�ce je, intensywno�� ich �wiat�a i cz�stotliwo�� mrugania, Dziewczynka odczyta�a pierwszy gwiezdny przekaz:</p><p>���jak d�ugo b�dzie trwa� ten w�a�nie uk�ad, b�dziemy w naszej pieczarze ca�kowicie bezpieczne. Ale je�li ta du�a samotna Gwiazda przesunie si� w pobli�e zbioru tamtych pi�ciu mniejszych, prawdopodobnie zagrozi nam jakie� niebezpiecze�stwo. Nie b�dzie jednak ono zbyt wielkie. Powinny�my da� z nim sobie rad� bez wi�kszego trudu.</p><p>��Dobrze � pochwali�a j� Czarownica. � Teraz co noc, dla wprawy, b�dziesz odczytywa�a gwiezdne przekazy. Jeszcze zwr�� uwag� na t� konstelacj� z lewej strony niebosk�onu, a z�o�on� z o�miu Gwiazd. Ich uk�ad gwarantuje, �e niebezpiecze�stwo, o kt�rym mowa, nie nadejdzie zbyt szybko.</p><p>Dziewczynka kiwn�a g�ow� niecierpliwie.</p><p>��A teraz chod� spa�. Ostatnio za d�ugo wysiadujesz nocami przed Pieczar�. Wprawdzie lato ju� blisko, ale noce s� jeszcze ch�odne � upomnia�a j� Czarownica, lecz wychowanka odpar�a z uporem:</p><p>��Jeszcze chwil� zostan�. I nie przeszkadzaj mi.</p><p>Od tego czasu w ka�d� bezchmurn� noc, mimo napomnie� Opiekunki, Dziewczynka siedzia�a na du�ym g�azie przed Pieczar�, otulona w sw�j gruby, bury p�aszcz � jaki wypada�o nosi� ma�ej �ebraczce � i wpatrywa�a si� w Gwiazdy. Gdyby Czarownica widzia�a j� teraz � lecz spa�a spokojnie w g��bi Pieczary � zastanowi�by j� wyraz twarzy jej wychowanki. Dziewczynka wydawa�a si� nie widzie� doko�a siebie niczego � poza Gwiazdami. A szczeg�lnie jedn� z nich. By� to samotny olbrzym. I wydawa�o si�, �e mi�dzy Dziewczynk� a Nim wytworzy�a si� niewidoczna, srebrzysta ni� porozumienia. Na granatowym niebosk�onie wygl�da� On jak Wielki Samotnik, podr�uj�cy po swej orbicie przez niezmierzony Kosmos � za� w szeroko otwartych szaroniebieskich oczach Dziewczynki odbija� si� ju� jako dwa srebrzyste punkty. I wszystkie trzy � ten na niebie i te dwa odbite w oczach pulsowa�y w tym samym rytmie. Po dalszych kilkunastu dniach i nocach wielka samotna Gwiazda przysun�a si� w stron� ma�ego zbioru pi�ciu gwiazdek. Dziewczynka wywo�a�a �pi�c� w pieczarze Czarownic�:</p><p>��Onykrs powiedzia�, �e niebezpiecze�stwo przyjdzie jutro, ale nie musimy przed nim ucieka�. Wystarczy gdy skryjemy si� w naszej jaskini i ty u�yjesz troch� magii � szepn�a Opiekunce, wskazuj�c Srebrnego Samotnika.</p><p>��Jaki Onykrs? � spyta�a nieufnie Czarownica. � Je�li masz na my�li t� du�� Gwiazd�, to dobrze wiesz, z Ksi�gi Mniejszej, �e nosi ona miano Archedyp�</p><p>��Archedyp to miano, kt�re nadali jej ludzie, astronomowie i wy, Czarownice � szepn�a niecierpliwie Dziewczynka. � To tak jakby� cudzego psa nazwa�a Azor, cho� pies naprawd� nazywa si� Burek, i dobrze o tym wie. Tylko ty tego nie wiesz, bo i sk�d, wi�c wymy�li�a� mu inn� nazw�. Naprawd� On nazywa si� Onykrs i wszyscy w Kosmosie dobrze o tym wiedz�.</p><p>Czarownica z uwag� spojrza�a na sw� podopieczn�. Ta siedzia�a nieruchomo i nie odrywa�a oczu od granatowego nieba. Zdawa�o si� wr�cz, �e ca�a by�a S�uchem, Wzrokiem, Skupieniem i Uwag�.</p><p>��Kto ci powiedzia�, �e ta Gwiazda nazywa si� w rzeczywisto�ci Onykrs? � spyta�a powoli Czarownica.</p><p>��Ale� ona sama � rzek�a niecierpliwie Dziewczynka, jakby nie rozumiej�c, co tu mo�e by� niejasne. � Je�li chcesz wiedzie�, jest ona s�o�cem dla trzech planet. Dwie z nich s� du�e i ca�kiem wygodne, ale bezludne. Nie ma na nich �ycia. Za to ta trzecia jest niezwykle ma�a i wyobra� sobie, �e w�a�nie na niej �ycie rozwin�o si�, niestety w okropnej jak na jej warunki formie: �yj� tam wy��cznie olbrzymi! Jest ich coraz wi�cej i wi�cej, i wi�cej; wkr�tce nie tylko �e zabraknie dla nich miejsca, ale ci�ar, jaki b�d� stanowi� wszyscy razem, zagrozi w og�le istnieniu planety! Wypadnie ona ze swej orbity i poszybuje w g��b Kosmosu. A w�wczas olbrzym�w spotka �mier�</p><p>��Moja Ma�a� � zacz�a Czarownica z przygan�, ale urwa�a zaraz, widz�c powag� i skupienie Dziewczynki.</p><p>��Od d�u�szego czasu rozmawiamy z Onykrsem o szansach uratowania olbrzym�w � m�wi�a gor�czkowo jej podopieczna. � 1 wyobra� sobie, jest taka mo�liwo��. Ot� je�li obie b�dziemy intensywnie my�le� o tym samym, to fale naszych my�li poprzez Onykrsa dotr� do olbrzym�w! Onykrs obieca�, �e nam w tym pomo�e, bowiem odbierze od nas fale naszych my�li i odbije je z ca�� moc� w kierunku schowanej za nim planety. Olbrzymi nie wiedz�, �e niemal w zasi�gu ich lataj�cych pojazd�w znajduj� si� a� dwie puste i gotowe do zamieszkania wielkie planety, akurat na ich potrzeby. Wystarczy je�li troch� udoskonal� swoje pojazdy, by mog�y wzbi� si� wy�ej i dalej, a b�d� zdolni przenie�� si� na nie, odci��aj�c w�asn� planetk�, kt�rej grozi zag�ada�!</p><p>Czarownica uwa�nie przygl�da�a si� swej wychowance, a jej czo�o przecina�a pod�u�na zmarszczka. Po chwili po�o�y�a na czole Dziewczynki sw� du�� i ciep�� d�o�.</p><p>��Ciekawe� � szepn�a sama do siebie. � Ona nie k�amie. Wi�c jednak, wbrew naszej nauce, osi�gn�a jedno ze swych marze�. Umie rozmawia� z gwiazdami, pojmuje samoistn�, niezrozumia�� wszak dla cz�owieka mow� Gwiazd� Dziwne to dziecko, doprawdy� Kiedy mam ci pom�c? � spyta�a g�o�no podopiecznej.</p><p>��Onykrs sam to powie � odpar�a Dziewczynka, nie odrywaj�c wzroku od nieba. � Nie ka�da noc jest dobra, ale pono� wkr�tce nadejdzie ta najlepsza, w czasie kt�rej nie tylko Onykrs b�dzie znajdowa� si� bli�ej nas, ale i jego trzy planety, w tym Planeta Olbrzym�w znajd� si� wr�cz w doskona�ym uk�adzie do odebrania i odbicia naszych my�li.</p><p>��Dlaczego Onykrs sam nie przeka�e Olbrzymom, co maj� robi�? � spyta�a nieufnie Czarownica.</p><p>��Doprawdy, nic nie pojmujesz � zdenerwowa�a si� jej wychowanka. � Olbrzymi nie znaj� mowy Gwiazd, wi�c my�li Onykrsa nie s� w stanie do nich dotrze�. On pr�buje, ale bezskutecznie. Natomiast my�li innych kosmicznych, ale �yj�cych stworze�, chocia�by nas, Olbrzymi pojm�. Poprzez Kosmos przemkn� one chy�o, w postaci kr�tkiej fali, dobiegn� do Onykrsa, kt�ry je odbije od swojej tarczy, wi�c pomkn� dalej, ale zarazem ulegn� wzmocnieniu.</p><p>��Dobrze, gdy przyjdzie czas, pomog� ci � rzek�a z powag� Czarownica. � A teraz zastan�wmy si� nad tym nie znanym nam, gro��cym ju� jutro niebezpiecze�stwem.</p><p>��Jest ono ca�kiem ma�e, malutkie � odpar�a lekcewa��co Dziewczynka. � Wi�c po co si� zastanawia�? Poczekajmy na nie.</p><p>��Ale co to b�dzie? Jaki rodzaj niebezpiecze�stwa?</p><p>��On tego nie wie. Za du�o od niego wymagasz. Z naszych ludzkich spraw on pojmuje tylko te bardzo og�lne, a i tak nie wszystkie rozumie � pokr�ci�a g�ow� wychowanka. � Teraz ju� mo�emy i�� spa�, a jutro przekonamy si�, co nam grozi.</p><p>Skoro �wit, nim promienie s�o�ca zdo�a�y przebi� si� do wn�trza pieczary przez znajduj�c� si� w jej stropie w�sk� szczelin�, obudzi�o je jazgotliwe i w�ciek�e szczekanie ps�w. Po chwili do szczekania do��czy�y pojedyncze zrazu, a potem ju� zwielokrotnione i coraz dono�niejsze g�osy ludzi.</p><p>��Idzie nagonka � powiedzia�a Czarownica nas�uchuj�c.</p><p>��Nagonka? Co to jest?</p><p>��To ca�kiem nowy obyczaj, kt�ry przynie�li ze sob� Naje�d�cy � wyja�ni�a Czarownica. � Nazywa si� �polowanie�. My, w Wielkim Kr�lestwie, szanowali�my �ycie ka�dego le�nego zwierz�cia. Za to Naje�d�cy poluj� na nie i zabijaj� bez potrzeby, a jedynie z przyjemno�ci zabijania. Nie z g�odu, lecz dla zabawy. Niebezpiecze�stwo, o kt�rym m�wi� tw�j Onykrs, to nie Naje�d�cy, gdy� im by�o trudno trafi� do wej�cia naszej pieczary, lecz psy. Psy nas wyw�sz�. Musimy szybko u�y� magii�</p><p>I Czarownica wybieg�a, chwytaj�c Dziewczynk� za r�k�:</p><p>��Widzisz t� szyszk�, le��c� na ziemi, w odleg�o�ci dwudziestu metr�w od wej�cia do naszej siedziby?</p><p>��Tak � odpar�a Dziewczynka.</p><p>��Zamie� j� w liska i r�wnocze�nie naka� mu, by pobieg� tam, w prawo, mi�dzy drzewa, omijaj�c pobli�e wlotu do naszej jaskini, rozumiesz? I powiedz mu, �e Czarownica gwarantuje mu �ycie. Psy pobiegn� za nim i strac� nasz trop. Dzia�aj zatem, a ja id� do pieczary, by uczyni� co� innego�</p><p>Dziewczynka j�a wykonywa� r�wnocze�nie magiczne ruchy obu r�k, jak i szepta� co� po cichu do siebie � w tym momencie niedu�y, rudy lisek zerwa� si� z miejsca, gdzie wcze�niej spokojnie na mchu spoczywa�a du�a sucha szyszka. Lisek pomkn�� wymachuj�c d�ugim, puszystym ogonem w prawo, w d� le�nego zbocza. Wkr�tce te� ujadanie ps�w jakby zmieni�o kierunek i zacz�o dobiega� znacznie poni�ej. Psy ruszy�y tropem liska.</p><p>Tymczasem Czarownica w pieczarze sta�a przy ognisku, kt�re z pocz�tku ledwie si� �arzy�o, ale nagle jego w�t�e p�omyczki szybko buchn�y a� pod sam strop.</p><p>��Teraz przywo�amy le�ne strzygi. Widocznie ten Las jest za ma�o straszny dla naszych wrog�w� � mrukn�a Czarownica do wracaj�cej wychowanki i nachylaj�c si� w stron� ognia, najbli�ej jak tylko mog�a, wyszepta�a kilka s��w, krzy�uj�c przed sob� wyci�gni�te d�onie. P�omienie co Dziewczynka wyra�nie widzia�a � liza�y jej palce, ale ani Czarownica nie czu�a b�lu, ani na r�kach nie wida� by�o �adnych oznak poparzenia. Wn�trze jaskini nagle sta�o si� mroczne i gro�ne. Rozja�nione wcze�niej ciep�ym blaskiem ognia � kt�ry znienacka przygas� � skalne �ciany sta�y si� teraz niemal czarne. Z g��bi pieczary rozleg� si� teraz cichy, szyderczy chichot, wydawany jakby przez kilkadziesi�t lub wi�cej stwor�w. Mo�na by�o wyczu� ich obecno�� � ch�odn� zielonoszar� � ale nie mo�na by�o ich zobaczy�.</p><p>��Id�cie w Las i czy�cie swoj� powinno�� wobec odwiecznego wroga Lasu, Naje�d�cy � szepn�a Czarownica. W tej samej chwili uwaga Dziewczynki rozdwoi�a si�. Jej uszy �owi�y bliskie d�wi�ki spoza Pieczary: wraz z ujadaniem coraz to oddalaj�cej si� sfory, zbli�a�y si� radosno � w�ciek�e wrzaski poluj�cych. R�wnocze�nie przez jaskini� przebieg� silny, lodowaty wiatr, kieruj�c si� ku jej wyj�ciu � a by� tak mocny, �e Dziewczynce wydawa�o si�, �e gdyby nie trzyma�a r�ki Czarownicy, upad�aby na ziemi�. Trwa�o to u�amki sekund i zaraz potem rozleg�y si� okrzyki panicznego strachu, trzask �amanych w pop�ochu ga��zi i przera�one wycie ps�w.</p><p>Czarownica u�miechn�a si�. Ogie� na nowo rozjarzy� wn�trze ciep�ym blaskiem. Mroczna, obca pieczara por�owia�a i przybra�a ponownie swojski, przytulny wygl�d. Wycie ps�w i paniczne okrzyki my�liwych oddala�y si� teraz coraz szybciej.</p><p>��Doprawdy, d�ugo tu nie przyjd� � szepn�a Czarownica i jej w�skie wargi rozci�gn�y si� w szyderczym u�miechu. Byli widocznie zdania, �e w tym lesie nie straszy. Teraz je zmieni� i zacznie w nim straszy� rzeczywi�cie. Widocznie nasze strzygi zaniedba�y sw�j obowi�zek, albo te� Naje�d�cy uznali, �e je�li wtargn� tu w wielkiej liczbie, z psami i nagonk�, to nic im nie zagrozi.</p><p>Dziewczynka z przyjemno�ci� usiad�a przy ogniu i patrz�c w jego ciep�e p�omienie my�la�a o tym, �e jednak rozmowa z Gwiazdami jest czynno�ci� o wiele milsz�, ni� wywo�ywanie strzyg, nie wspominaj�c ju� o upiorach.</p><p>��Swoj� drog� ciekawe, �e Czarownica Pierwsza mnie tego nie nauczy�a � rzek�a g�o�no.</p><p>��Czego? � spyta�a Czarownica Druga.</p><p>��Przywo�ywania strzyg i upior�w.</p><p>��1 mia�a racj�. Powinna� pozna� troch� magii, ale nie ca��. Nie jeste� Czarownic� i nie o to chodzi, aby� ni� by�a.</p><p>Zostaw nam porozumiewanie si� ze �wiatem upior�w i strzyg. Ale nawet my, Czarownice, przywo�ujemy upiory bardzo rzadko i niech�tnie. Niekiedy same musimy zej�� w ich Podziemne Kr�lestwo, dzieje si� tak jednak tylko wtedy, gdy z jakich� bli�ej nie znanych przyczyn tracimy swoj� magiczn� moc i musimy j� odzyska�. Ale do�� o tym, bo to temat nie dla ciebie, ale dla Czarownic.</p><p>��Kim jednak jestem, skoro nie Czarownic�? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��Jeszcze nie nadszed� czas, by o tym m�wi� � odpar�a jej Opiekunka. � W dodatku jeszcze wci�� nie jest pewne, czy jeste� naprawd� tym, kim chcemy aby� by�a�</p><p>Dziewczynk� wzruszy�a ramionami i z powrotem wpatrzy�a si� w ogie�. Do�wiadczenia p�yn�ce z przebywania pod opiek� Pierwszej, a i Drugiej Czarownicy nauczy�y j�, �e nie powinna si� upiera� wtedy � gdy uprze si� Czarownica.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� VI</p></title><p>Po odstraszeniu przy pomocy strzyg poluj�cych Naje�d�c�w, Czarownica i jej wychowanka d�ugi czas mia�y spok�j. By�y jedynie same ze sob�, z Lasem i zamieszkuj�cymi go zwierz�tami. By�y te� Gwiazdy� Dziewczynka co noc wpatrywa�a si� w nie, rozmawia�a z nimi, a p�niej opowiada�a Czarownicy to, czego si� dowiedzia�a.</p><p>��W jaki spos�b one do ciebie m�wi�? � pyta�a Czarownica.</p><p>��Mrugaj�, pulsuj� �wiat�em, dr�� i to jest ich j�zyk. Ja go rozumiem. D�ugo to trwa�o, bowiem z pocz�tku nie pojmowa�am tej mowy, cho� zastanawia�y mnie pewne regularne rytmy ich pulsacji. I wreszcie pewnej nocy poj�am pierwsze s�owo � sygna�. Bo Gwiazdy nie m�wi� tak jak my, ��cz�c litery w s�owa. One m�wi� sygna�ami, rozumiesz?</p><p>Czarownica musia�a przyzna�, �e jednak nie rozumie.</p><p>��Onykrs w�a�nie ostrzega nas, �e ju� za dwie doby nadejdzie noc najlepsza dla przes�ania wiadomo�ci do Planety Olbrzym�w � ci�gn�a dalej Dziewczynka. � Rozmawia�am te� z t� grup� niewielkich gwiazdeczek z lewej strony niebosk�onu� widzisz je?� uk�adaj� si� jakby w kszta�t krzy�a�</p><p>��1 co ci powiedzia�y?</p><p>��Opowiedzia�y mi niezwyk�e do�wiadczenia, jakie prze�yj mieszka�cy Planety Jaszczur�w. Jaszczury te s� obdarzone wielk� inteligencj�, wy�sz� ni� nasza, i rozwin�y tak (swoj� technik�, �e mo�liwe sta�y si� dla nich loty kosmiczne nawet do bardzo odleg�ych planet. Wyobra� sobie, �e w czasie jednej z w�dr�wek wyl�dowa�y na niewielkiej, przepi�knej planecie, ich zdaniem ca�kowicie pozbawionej �ycia. Wykona�y zatem swobodnie rozliczne badania, zbudowa�y skomplikowane laboratoria i analizowa�y budow� chemiczn� pod�o�a i �ycie ro�linne. Wyobra� sobie, jak straszliwych dozna�y uczu�, gdy przekona�y si�, niestety poniewczasie, �e ta planeta jednak posiada swoj� w�asn� form� rozumnego �ycia. Stanowi�y j� ro�linne mikroorganizmy. Budowa�y one swoje miasta, fabryki i obiekty wysokiej cywilizacji, kt�re jednak mia�y tak miniaturowe kszta�ty, i� Jaszczury nie zauwa�y�y ich i� rozdepta�y. Nie�wiadomie zniszczy�y zar�wno oryginalne budowle mieszka�c�w planety, jak te� zabi�y miliony spo�r�d nich, nie czyni�c z pozoru nic z�ego � a jedynie st�paj�c swymi pot�nymi �apami! Gdy wreszcie kt�ry� z Jaszczur�w odkry�, �e zniszczyli wsp�lnie wspaniale rozwini�t� i pokojow� cywilizacj�, zapanowa� smutek i �a�oba. Dobroduszne z usposobienia Jaszczury nie mog�y sobie wybaczy� niezamierzonego przecie� aktu przemocy, jakiego dokona�y w Kosmosie. Do dzi�, cho� min�o kilka setek lat, na planecie Jaszczur�w panuje smutek i �a�oba, bowiem te pot�ne stwory, nawet gdyby bardzo chcia�y � a chc� � nie kytyby zdolne naprawi� tego co zniszczy�y. By�o to bowiem zbyt ma�e, ba, miniaturowe i precyzyjne, jak na ich �apska.</p><p>��Zastanawiam si�, z kim wola�abym mie� do czynienia westchn�a Czarownica, ws�uchana w opowie�� wychowanki. � Z tymi dobrymi z natury Jaszczurami, kt�re bezwiednie zniszczy�y czyj�� cywilizacj�, czy te� z Naje�d�c� i jego �wiadomym okrucie�stwem. I doprawdy nie znam odpowiedzi�</p><p>��Je�li chcesz wiedzie�, to w Kosmosie jest pe�no przypadk�w podobnych do historii Wielkiego Kr�lestwa i Naje�d�c�w, bowiem domy�lam si�, �e Kr�lestwo musia�o zosta� napadni�te i podbite, prawda? � powiedzia�a Dziewczynka wpatrzona w niebo, na kt�rym migota�y z�oto � srebrzy�cie Gwiazdy. � Niedaleko od s�onecznego uk�adu Onykrsa jest uk�ad trzech planet, kt�rego st�d nie zdo�amy dojrze�. Na dw�ch z nich rozwin�y si� bogate, ale bardzo spokojne cywilizacje istot zbudowanych z krzemu. Potrafi�y stworzy� pa�stwa pe�ne dobrobytu, wznios�y na wy�yny nauk�, sztuk�, technik�, ale nigdy nie poci�ga�y je loty kosmiczne, ani nie n�ci�y inne planety. Wr�cz nawzajem nic o sobie nie wiedzia�y. Niestety, trzecia z planet by�a r�wnie� siedzib� krzemowc�w, ale takich, dla kt�rych jedynym sensem �ycia by�y podboje i �ycie na cudzy koszt. Mieszka�cy tej planety byli wiecznie g�odni, gdy� nie uprawiali porz�dnie roli ani nie budowali fabryk, zaniedbali te� ca�kowicie rozw�j sztuki czy kultury, by�y im one zgo�a zb�dne; za to ca�y sw�j wysi�ek, talenty i wszelkie dobra obracali na rzecz tworzenia pot�nej, zbrojnej floty kosmicznej. Gdy by�a gotowa, zaatakowali obie s�siednie planety, podporz�dkowali je sobie i zacz�li �y� na ich koszt. Teraz rozgl�daj� si� za obiektami nowych podboj�w, gdy� te ju� im nie wystarczaj�; rozrabowali na nich wszystko. Na szcz�cie nasza planeta ich nie interesuje, bowiem nie ma tu dla nich w�a�ciwych warunk�w �ycia, inaczej kto wie, czy pewnego dnia nie spad�yby na nas z nieba ich statki�</p><p>��Wi�c niebo jest tylko z pozoru takie pi�kne i szcz�liwe w swym granacie i b��kicie, z�ocie i srebrze? � zdziwi�a si� Czarownica. � Zatem Kosmos jest po prostu taki sam jak nasza Ziemia? Jest w nim pi�kno i rado��, ale te� smutek i gniew, nienawi�� i przemoc, prawda i fa�sz�</p><p>��My�l�, �e inaczej by� nie mo�e � powiedzia�a dojrzale Dziewczynka. � Mam ju� prawie siedem lat i s�dz�, �e rado�� w czystej postaci nie istnieje, musi by� przemieszana ze smutkiem, tak jak prawda blisko s�siaduje z k�amstwem, a mi�o�� z nienawi�ci�.</p><p>��Biedna Dziewczynko � szepn�a lito�ciwie Czarownica.</p><p>��Za wcze�nie pozna�a� Z�o tego i innych �wiat�w. Nie mia�a� nigdy prawdziwego, beztroskiego dzieci�stwa i w�tpi�, czy czeka ci� radosny wiek dziewcz�cy.</p><p>Dziewczynka nie odpar�a nic, a Czarownica pomy�la�a, �e to prawda, jej wychowanka po trzykro� przerasta nadzieje wszystkich Si�str Czarownic, ale te� tak jak nie ma rado�ci bez smutku i prawdy bez k�amstwa, tak te� nie istnieje doskona�o�� bez skazy.</p><p>��Na szcz�cie istnieje Siostra Pi�ta, a ona si� na tym zna � szepn�a sama do siebie.</p><p>Gdy min�y dwie doby, o kt�rych wspomina� Onykrs, Czarownica z dziewczynk� zasiad�y w nocy na kamieniu przed wej�ciem do pieczary i skupi�y wszystkie swoje my�li, ca�� uwag�, ba, niemal ca�� istot� na Planecie Olbrzym�w. Zamkn�y oczy i z ca�� moc� przekazywa�y w Kosmos, w stron� Onykrsa my�l, by Olbrzymi ulepszyli swe statki powietrzne na tyle, aby zdolne byty dolecie� do dwu s�siednich planet i odkry�, �e s� tam doskona�e warunki dla ich �ycia. Ich my�li ulatywa�y w Kosmos, a poniewa� akurat w tym czasie Kosmiczna Droga nie by�a zaj�ta �adnymi innymi sygna�ami � wi�zka fal kosmicznych nios�a je szybko do Onykrsa. Dopiero po kilku godzinach, gdy granatowe niebo j�o r�owie� na wschodzie, przygotowuj�c si� na wzej�cie S�o�ca � blakn�cy powoli Onykrs przekaza� im, �e ich my�li w�a�nie do niego dotar�y i teraz on, Onykrs, odbija je w kierunku Planety Olbrzym�w.</p><p>��Jutro w nocy� jutro w nocy� � zdo�a� jeszcze powiedzie� Onykrs swym migotaniem, mruganiem i zmienn� pulsacj�, nim �wiat�o dnia skry�o jego kszta�t w g��bi ja�niej�cego szybko nieba. Nazajutrz noc� rzeczywi�cie Wielki Kosmiczny Samotnik, zgodnie z obietnic�, przekaza� Dziewczynce, �e ich my�l dotar�a do Planety Olbrzym�w, kt�rzy nie trac�c czasu na zastanawianie si�, sk�d ona przysz�a, j�li od razu przebudowywa� swoje s�oneczne statki (porusza�y si� one bowiem w Kosmosie z pomoc� energii s�onecznej i z szybko�ci� s�onecznych promieni). Niekt�rzy z Olbrzym�w szybko jednak j�li g�osi�, �e my�l ta � wspania�a i ratuj�ca im �ycie � wyklu�a si� w ich w�asnych g�owach. Bowiem cho� wi�kszo�� rozumnych my�li przychodzi do �yj�cych w Kosmosie istot w�a�nie z Gwiazd � od razu bior� je oni za swoje w�asne. Niekiedy wspominaj� tylko o ^natchnieniu� lub twierdz�, �e �my�li te nasz�y ich we �nie�.</p><p>��Olbrzymi s� jednak uratowani, a ja przecie� wcale nie czekam na ich podzi�kowanie. Onykrs te� nie � za�mia�a si� Dziewczynka.</p><p>W ten spos�b na bardzo zajmuj�cych dla Dziewczynki czynno�ciach up�yn�� kolejny rok i Czarownica pewnego dnia spokojnie stwierdzi�a, �e jej podopieczna uko�czy�a ju� osiem lat.</p><p>��Gwiazdy odkry�y dla ciebie wi�ksz� cz�� swych tajemnic � zacz�a z powag�, ale Dziewczynka przerwa�a jej:</p><p>��Tylko malutk� cz�stk�, one wcale nie s� ch�tne, by odkrywa� wszystko�</p><p>��Tak czy owak rozdzia� drugi Ksi�gi Mniejszej mamy za sob�, a ty samodzielnie dokona�a� znacznie wi�cej, ni� by�o w nim zawarte. Ten rok zatem po�wi�cimy czytaniu w my�lach�</p><p>��Wi�c b�d� jednak Czarownic�? � spyta�a niecierpliwie Dziewczynka.</p><p>��Nie.</p><p>��Wi�c kim?</p><p>��Dowiesz si� tego w odpowiednim czasie.</p><p>��A czy nie s�dzisz, �e mog�abym spyta� Gwiazd o moj� przysz�o�� i o to, kim w�a�ciwie jestem?</p><p>��Nie s�dz�. Przeciwnie, my�l�, �e jeszcze w tej chwili nawet Gwiazdy tego nie wiedz�.</p><p>��Je�li jednak nauczysz mnie czyta� w cudzych my�lach, wtedy w twoich w�asnych odczytam wszystko co zechc�!</p><p>��O, moja ty przem�drza�a! Po pierwsze z oczu Czarownic, tych prawdziwych, nikt nie jest w stanie niczego odczyta�. Po drugie ta my�l jest schowana bardzo, bardzo g��boko, a w dodatku nie jest my�l� uko�czon�. Uwierz mi, �e jeszcze teraz ani ja i moje Siostry, ani Gwiazdy nie jeste�my pewne, kim b�dziesz. Za� marze� odczyta� nie jeste� w�adna.</p><p>��A zatem jestem tylko twoim marzeniem? � spyta�a na po�y z�o�liwie, na po�y pytaj�co Dziewczynka.</p><p>��Jeste� Marzeniem. Jeste� Nadziej�. I nie tylko dla mnie � odrzek�a z powag� Czarownica.</p><p>��Je�li to zale�y od mojej nauki u was, Czarownic, to my�l�, �e ucz� si� pilnie! � zawo�a�a wychowanka.</p><p>��Tak, ale wszystko ma swoj� niewiadom�, nawet to co zdaje si� nam, �e znamy doskonale.</p><p>Od tego czasu ka�d� chwil� po�wi�ca�y nauce odczytywania my�li. Dziewczynka przeczyta�a w pierwszym rozdziale Ksi�gi Mniejszej, �e nale�y w tym celu ca�� swoj� moc i wol� skoncentrowa� na oczach danej osoby. Oczy Czarownic nie s� najlepsze do tego celu, bowiem ich nieruchomo�� uniemo�liwia odczytywanie z nich czegokolwiek. Czarownica powoli i �mudnie uczy�a sw� uczennic�, kt�re punkciki �renic m�wi� o jakich uczuciach; jak wraz ze zmian� barwy t�cz�wki, jej nat�enia, rozszerzania si� i zw�ani a barwnych punkcik�w zmienia si� tre�� my�li. S� te� my�li niemo�liwe w og�le do odczytania, tak bardzo bywaj� ulotne i nieokre�lone. Ale my�li wyraziste, zabarwione uczuciowo � gniewem, mi�o�ci�, zazdro�ci� czy nienawi�ci� � odczytuje si� nader �atwo.</p><p>��A przecie� nie idzie o to, by odczyta� wszystkie cudze my�li � podkre�li�a Czarownica. � Istotne s� tylko te akurat dla nas najwa�niejsze. Ale powiem ci wi�cej i pami�taj, �e ci� to zobowi�zuje, gdy� g�osz� to odwieczne Prawa Praw Magicznych: na og� nie nale�y odczytywa� cudzych my�li, gdy� jest to czynno�� sama w sobie z�a. Wszak ty, obca, wchodzisz komu� bez pytania do serca i umys�u, jako nieproszony go��. Natomiast s� sytuacje, w kt�rych mo�na uratowa� czyje� �ycie, cho�by twoje w�asne lub �ycie kogo� z twoich rodak�w w dawnym Wielkim Kr�lestwie. Wtedy i tylko wtedy masz prawo u�y� swego daru. Nie wolno go u�ywa� dla zabawy, gdy� w�wczas mo�e ci on zosta� ca�kowicie odebrany. A teraz, dla nauki, nie dla zabawy, b�dziemy przywo�ywa� r�ne zwierz�ta, by� patrz�c w ich oczy mog�a zbada� mo�liwo�ci swego talentu.</p><p>Jako pierwszego Czarownica w magiczny spos�b przywo�a�a Liska. Przedziwnym trafem, by� to ten sam Lisek, wyczarowany z du�ej, suchej szyszki, kt�ry �ci�gaj�c na siebie uwag� ps�w, odci�gn�� je od wlotu pieczary.</p><p>��Wyczytaj w jego oczach, czy pragnie pozosta� Liskiem, czy te� woli wr�ci� do postaci szyszki. Zwyczaj nakazuje przywr�ci� mu posta� pierwotn�, ale poniewa� odda� nam wielkie us�ugi, niech�e sam wybiera�</p><p>Dziewczynka patrzy�a uwa�nie w oczy zwierz�tka, kt�re bynajmniej nie sp�oszone przycupn�o ko�o jej st�p.</p><p>��Wyobra� sobie, �e on tego jeszcze nie wie � powiedzia�a wreszcie, nie odrywaj�c spojrzenia od zmru�onych, bursztynowych �lepi. � On my�li, �e s� chwile, w kt�rych cudownie jest by� szyszk� i odpoczywa� do woli na mi�kkim mchu, lecz nie mniej cudownie jest biega� po Lesie. Wtedy gdy jest g�odny, gdy musi umyka� przed wi�kszymi od siebie drapie�nikami, lub goni go czereda ps�w albo wie�niacy zastawili na niego sid�a � marzy o tym, �eby z powrotem by� szyszk�. Ale nie wie, czy gdyby znowu ni� zosta�, nie zat�skni�by do bezkresno�ci Lasu i swych swobodnych gonitw po nim. Jest w wielkiej rozterce� � zwr�ci�a si� do Czarownicy. Czarownica zamy�li�a si�.</p><p>��On pom�g� nam uratowa� �ycie � powiedzia�a wreszcie. � Jestem w�adna da� mu rzadki dar przemieniania si� z powrotem w szyszk�, wtedy gdy tego zapragnie, a potem mo�e znowu wr�ci� do postaci Liska. Powiedz mu jednak, �e w ca�ym swym �yciu b�dzie mia� prawo jedynie do trzech takich przemian. Gdy je przekroczy, pozostanie ju� na zawsze w tej postaci, w kt�rej akurat b�dzie�</p><p>Dziewczynka przekaza�a t� my�l Liskowi, kt�ry z wdzi�czno�ci� machn�� puszyst� kit� i jeszcze raz spojrza� jej w oczy.</p><p>��Lisek bardzo ci dzi�kuje, Czarownico, i twierdzi, �e je�li mu si� uda, to w chwili niebezpiecze�stwa dwukrotnie przemieni si� w szyszk�, ale trzeci� przemian� zachowa na p�n� staro��, gdy ju� nie b�dzie m�g� biega� szybko po Lesie. W�wczas wybierze posta� szyszki, kt�rej �ywot jest d�u�szy, albowiem z jej ziarenek mo�e wyrosn�� kiedy� pi�kne, m�odziutkie drzewko. On, Lisek � szyszka b�dzie w�wczas jak�� jego cz�stk�.</p><p>Po chwili ruda kita Liska znikn�a mi�dzy drzewami. Nazajutrz Czarownica w magiczny spos�b przywo�a�a or�a z Wysokich G�r. Pot�ny i dumny ptak przysiad� spokojnie na kamieniu i zakrzywionym dziobem j�� stroszy� swe pi�ra. Na znak dany przez Czarownic�, Orze� �askawie, cho� niech�tnie pozwoli� Dziewczynce spojrze� w swoje wypuk�e oczy.</p><p>��Nie lubi�, gdy mi cokolwiek nakazuj�. Sam sobie jestem kr�lem � odczyta�a Dziewczynka jego dumn� my�l. � �al mi ludzi, gdy� s� na sta�e przywi�zani do ziemi, nie mog� wzbi� si� z niej w g�r�, na ziemi si� rodz� i na niej umieraj�, na niej te� sp�dzaj� ca�e swoje marne, na og� niewolnicze �ycie. Nigdy nie s� prawdziwie wolni. Cho� co prawda s�ysza�em o takich dziwnych planetach w Kosmosie, kt�rych mieszka�cy ju� nauczyli si� lata� przy pomocy nie skrzyde�, ale maszyn�</p><p>��Powiedz mu, �e �yj�c na ziemi te� mo�na by� wolnym i by� mo�e nadejd� zn�w takie dni tak�e dla mieszka�c�w dawnego Wielkiego Kr�lestwa � rzek�a Czarownica.</p><p>Dziewczynka przekaza�a t� my�l kr�lewskiemu ptakowi, kt�ry w odpowiedzi znowu wpi� w ni� swoje wypuk�e �lepia.</p><p>��On m�wi, �e �yczy nam tego, ale wie, �e czeka nas jeszcze wiele k�opot�w, a nasza przysz�o�� jest niepewna. M�wi, �e odczytuje to w chmurach, gdy si� nad nimi wzbija. I te chmury, ci�kie i czarne, jeszcze d�ugo b�d� wisie� nad Wielkim Kr�lestwem.</p><p>Po odlocie dumnego Kr�la Ptak�w Czarownica chwil� siedzia�a w ponurej zadumie, ale wnet ockn�a si� z sm�tnego nastroju i przywo�a�a jeszcze kolejno myszy, dzikie kozice, ma�e i barwne ptaszki, a nawet ogromnego Nied�wiedzia, kr�la wszelkiej le�nej zwierzyny. Nied�wied� niech�tnie przest�powa� z nogi na nog� i ma�ymi, burymi oczkami patrzy� w twarz Dziewczynki, kt�ra nagle si� roze�mia�a:</p><p>��On m�wi: �Dajcie mi spok�j, niedobrzy mali ludkowie, mam do�� w�asnych k�opot�w i nie chc� zajmowa� si� jeszcze waszymi. Zbli�a si� zima, a ja ci�gle nie znalaz�em nic stosownego i zapewniaj�cego mi bezpiecze�stwo na zimowy sen. A jestem ju� �pi�cy i zm�czony��</p><p>��Powiedz mu, �e mo�e bezpiecznie przezimowa� w naszej Pieczarze. Nie zrobimy mu �adnej krzywdy, je�eli i on nam jej nie uczyni. I nigdy nie �miej si� z nied�wiedzi, nawet gdyby rzeczywi�cie by�y �mieszne, gdy� jako kr�lowie las�w, bardzo tego nie lubi� � nakaza�a Czarownica, a Dziewczynka przes�a�a Nied�wiedziowi zaproszenie do jaskini. Nied�wied� j�� nerwowo przest�powa� z nogi na nog� i Dziewczynka ponownie odczyta�a jego my�li:</p><p>��� m�wi, �e nie chcia�by obudzi� si� jako ma�a myszka i ��da zar�czenia s�owem honoru Czarownic, �e nie przemienimy go w nic w czasie jego snu. Ju� mu to zar�czy�am w naszym imieniu, cho� wierz, Czarownico, �e bardzo rozbawi�a mnie my�l, i� m�g�by nagle obudzi� si� ma�� myszk�!</p><p>Czarownica spojrza�a na ni� surowo i bez u�miechu, da�a swoje s�owo Nied�wiedziowi, kt�ry posapuj�c z zadowoleniem uda� si� do pieczary. Gdy jej mieszkanki z powrotem tam wesz�y, Nied�wied� ju� dono�nie chrapa�, �pi�c na �o�u Dziewczynki. Poniewa� jednak by�o ono wystarczaj�co szerokie, Dziewczynka � czuj�c coraz silniej ch��d zimy � wtula�a si� od tej pory w jego grube, ciep�e futro i zasypia�a w poczuciu bezpiecze�stwa.</p><p>Miesi�ce zimowe � tak zazwyczaj wlok�ce si� monotonnie, nieprzytulne i melancholijne � tym razem mija�y szybko i gdy pewnego �witu Nied�wied� ziewn�� szeroko, a potem zacz�� przeci�ga� si� na ca�� d�ugo�� swego cielska, post�kuj�c i sapi�c � Dziewczynce wydawa�o si�, �e dopiero co wczoraj zasn��. A jednak jego przebudzenie si� zwiastowa�o nadej�cie kolejnej wiosny.</p><p>Nied�wied� r�wnie ochoczo rozsta� si� ze swymi przygodnymi wsp�lokatorkami, jak przysta� na przezimowanie w ich pieczarze. Odszed� prawie bez po�egnania, swobodny, dziki i niezale�ny kr�l le�nych zwierz�t.</p><p>Noce ponownie zacz�y by� cieplejsze i Dziewczynka mog�a znowu d�u�ej rozmawia� z gwiazdami. Gdy na drzewach ukaza�y si� pierwsze m�ode p�czki, a �nieg � lub raczej jego resztki � topnia� niemal w oczach, Czarownica odezwa�a si�:</p><p>��Sko�czy�a� dziewi�� lat. Ten rok nauki po�wi�cimy ostatniemu rozdzia�owi Ksi�gi Mniejszej.</p><p>��A potem? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��Troch� odpoczniesz.</p><p>��A jeszcze p�niej?</p><p>��Zobaczymy�</p><p>Ostatni, Trzeci Rozdzia� Ksi�gi Mniejszej nie by� wcale d�ugi, Dziewczynka mia�a wi�c du�o czasu i sp�dza�a go na swych ulubionych zaj�ciach. Rozmawia�a z ptakami, drzewami i wszelk� le�n� zwierzyn�, s�ucha�a w nocy mowy Gwiazd i ich niezwykle ciekawych opowie�ci o losach planet � przesz�ych, przysz�ych, obecnych. Przemienia�a dla zabawy ma�e polne myszki w wielkie lwy, kt�re nim zdo�a�y si� na ni� rzuci�, by�y z powrotem ma�ymi myszkami; z oczu ptak�w przylatuj�cych z pobli�a ludzkich siedzib dowiadywa�a si�, jak �yj� ludzie ze Wsi i Miast. A �yli biednie. W dawnym, sytym Wielkim Kr�lestwie panowa� g��d przednowia. Jednak to nie Naje�d�cy g�odowali, ale podbity przez nich nar�d. W wielu domach � co prawda chy�kiem i tylko p�g�osem �piewano Pie�� Jedyn�, Pie�� o Wielkim Kr�lestwie, dumnym i wolnym, jego upadku i ponownym odrodzeniu. Jednak �aden z ptak�w nie umia� powt�rzy� Dziewczynce s��w Pie�ni.</p><p>��Czy znasz Pie�� Jedyn�? � spyta�a Dziewczynka Czarownicy.</p><p>��Wszyscy j� znaj� � odpar�a Opiekunka. � Cho� nie spos�b zna� wszystkie jej odmiany i wersje. Jest ich bowiem bardzo du�o: d�u�sze i kr�tsze, o pe�nych rymach i rymach bia�ych, rytmiczne lub nierytmiczne, zmieniaj�ce si� niemal w ka�dej zwrotce, to przypominaj�ce epos rycerski, to znowu prost� ludow� pie��, a niekiedy pie�� religijn�. Ale wszystkie odmiany zawieraj� t� sam� tre��, to samo przes�anie: g�osz�, i� nadejdzie Dzie� Wyzwolenia.</p><p>��Za�piewaj mi jedn� z nich� mo�e� mo�e t� rycersk�? za��da�a wychowanka.</p><p>��Jeszcze nie czas � powiedzia�a Czarownica ze spokojnym uporem, a na up�r Czarownic nie by�o sposobu. � W ka�dym razie pierwsze trzy, cztery zwrotki Pie�ni s� to�same z kr�tk� Histori� Kr�lestwa Wielkiego, kt�r� ju� po cz�ci znasz. Nast�pne opowiadaj� o jego upadku. Je�li w Ksi�dze Wielkiej pozna�a� histori� Kr�lestwa, to w Ksi�dze Mniejszej poznasz w�a�nie przyczyny jej zniewolenia przez Naje�d�c�w. A potem� no c� Pie�� Jedyn� zacz�to �piewa� ju� w pierwszych stu latach panowania Naje�d�c�w, a z ka�dym kolejnym rokiem powstawa�y coraz to nowe zwrotki. Dzi� Pie�� ta wydaje si� nie mie� ko�ca, coraz to zmienia si� i rodzi�</p><p>��Kto j� u�o�y� i kto dalej uk�ada?</p><p>��Takie pie�ni, pie�ni wieszcze nie maj� nigdy jednego autora. Uk�adaj� si� same: z szumu drzew, �piewu ptak�w, zawodzenia wiatru, szmeru strumyk�w i nami�tnego �piewu rw�cych rzek lub g�rskich wodnych kaskad. Niekt�re ich zwrotki �ni� si� ludziom, kt�rzy potem, nagle przebudzeni, ze zdumieniem s�ysz� je powtarzane w�asnymi g�osami. I w t�p w�a�nie spos�b � zwrotka po zwrotce � Pie�� Jedyna rodzi�a si� i dociera�a do zniewolonych przez Naje�d�c�w ludzi. Pocz�tkowo g�osi�a jedynie histori� �wietno�ci Kr�lestwa � po to, by jej nikt nigdy nie zapomnia�. Gdy dosz�y nowe zwrotki, okaza�o si�, �e upami�tniaj� straszliwy Dzie� Napa�ci i p�niejszy, szybki upadek Kr�lestwa Wielkiego; po to aby �adne z nast�pnych pokole� nie zatraci�o w swych sercach nienawi�ci do Naje�d�c�w. By�y to zwrotki bardzo potrzebne w owym czasie, bowiem wielu ludzi uzna�o, �e podporz�dkowanie si� i przej�cie na s�u�b� do Naje�d�cy daje lepsze, mniej g�odne �ycie, nawet je�li bat uderza cz�ciej. A potem, nie wiadomo sk�d, zacz�y przybywa� nast�pne strofy, m�wi�ce o szansie odzyskania po setkach lat niewoli tego, co Wielkie Kr�lestwo zda si� bezpowrotnie utraci�o: wolno�ci. I dopiero wtedy coraz wi�cej ludzi zacz�o j� �piewa�, nawet pod groz� kary �mierci. Niekiedy �piewaj� tylko p�g�osem, ca�kiem cicho, cichute�ko, ale bywa i tak, �e od ich �piewu a� trz�s� si� mury wi�zie� � m�wi�a Czarownica zadumanym g�osem. Nagle urwa�a, zamilk�a, by po chwili rzec swym normalnym ch�odnym g�osem:</p><p>��Tak czy owak, jeszcze nie pora, aby� uczy�a si� Pie�ni Jedynej. Nie zd��y�a� nawet doko�czy� nauk z Ksi�gi Mniejszej, a nasz czas powoli si� ko�czy�</p><p>��Co masz na my�li? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��Nie dostrzeg�a�, �e min�o prawie sze�� lat, gdy zabra�am ci� od Czarownicy Pierwszej? Ju� tylko paru miesi�cy brakuje ci do uko�czenia trzynastego roku �ycia.</p><p>��1 co wtedy?</p><p>��Sama zobaczysz co wtedy. Ucz si� cierpliwo�ci, gdy� b�dzie ci w �yciu potrzebna � odburkn�a Czarownica.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� VII</p></title><p>Po pi�ciu latach przebywania w pieczarze z Czarownic� Drug� jej podopieczna nauczy�a si� czyta� w my�lach wszelkich �yj�cych istot. Musia�a te� przyswoi� sobie Prawa Pierwsze, rz�dz�ce t� sztuk�. Ustalone przed wieloma wiekami przez Czarownice, stanowi�y d�ugi zbi�r zasad, kt�ry w sumie sprowadza� si� do zakazu czytania w my�lach dla osi�gni�cia w�asnych korzy�ci lub uczynienia komu� krzywdy. Dziewczynk� irytowa�y te ograniczenia, ale musia�a si� z nimi pogodzi�.</p><p>��W naszej pradawnej Akademii Magicznej wszystkie Odwieczne Prawa Praw musia�y by� przestrzegane � dorzuci�a Czarownica, widz�c niezadowolenie na twarzy swej wychowanki. � Uczennice, nawet najzdolniejsze, kt�re pr�bowa�y je z�ama� wbrew naszej woli, by�y z Akademii usuwane, a Trzyna�cie Si�str Starszych odbiera�o im ich magiczne talenty raz na zawsze. Albowiem zamiast pomaga�, mog�y nimi szkodzi� ludziom.</p><p>Zarazem Dziewczynka doskonali�a wci�� uprzednio nabyte umiej�tno�ci. Ze szczeg�lnym zaciekawieniem wys�uchiwa�a z szumu najwy�szych drzew w okolicy wie�ci z najbli�szych Miasteczek i Wsi. Nigdy nie by�o ich wiele i zawsze si� powtarza�y. Dawnym mieszka�com wolnego Wielkiego Kr�lestwa �ycie up�ywa�o w n�dzy i cierpieniu. Ci, na kt�rych skupi�a si� podejrzliwo�� Naje�d�c�w, w�drowali do wi�zie�, by ju� nigdy nie powr�ci� do swych dom�w. Ich rodziny, wprawdzie z b�lem i p�aczem, godzi�y si� z tym do�� szybko, bowiem ratunek nie by� nigdy mo�liwy ani nie mia� sk�d przyj��. Jedynym promykiem nadziei by�a Pie�� i ukryta w niej wiara w powr�t wolno�ci � wiara �wi�ta i niez�omna. Nic dziwnego zatem, �e mimo gro��cych za jej �piewanie straszliwych kar, zawsze znalaz� si� kto�, kto przekazywa� te s�owa swym dzieciom, s�siadom, przyjacio�om. I tak przechodzi�a ona z pokolenia na pokolenie.</p><p>��Tak bym chcia�a pozna� t� Pie�� � wzdycha�a niespokojnie Dziewczynka.</p><p>Ale bez pomocy i zgody Czarownicy na razie nic nie mog�o si� sta�; �aden ptak ani drzewo nie chcia�y jej przekaza� tych tajemniczych i upragnionych s��w.</p><p>�Niech no tylko dorosn� i �adna, ale to �adna z Czarownic nie b�dzie mia�a prawa dyrygowa� mn�!� � z�o�ci�a siew g��bi serca. � �Wkr�tce b�d� umie� tyle co one, a mo�e nawet wi�cej i wtedy poka�� na co mnie sta慔</p><p>W czasie takich my�li, kt�re zmienia�y jej jasn� twarz, Czarownica zerka�a na ni� z ukosa i kr�ci�a g�ow� z niepokojem. Raz tylko, gdy my�li Dziewczynki by�y a� nazbyt buntownicze i gniewne, Czarownica odczytawszy je powiedzia�a spokojnie:</p><p>��Nigdy nie posi�dziesz ca�ej czarodziejskiej, magicznej wiedzy. Tej wiedzy, kt�r� mia�o w tym kraju jedynie Trzyna�cie Si�str Starszych. A ja jestem jedn� z nich, co prawda jedn� z nielicznych ocala�ych. Wychowujemy ci� nie na Czarownic� i za kilka lat przestaniemy tob� dyrygowa�. Oby tylko i tobie, i wszystkim ta samodzielno�� wysz�a na dobre�</p><p>Dziewczynka speszy�a si� i zamilk�a. Z Ksi�gi Mniejszej pozosta�o ju� do nauki niewiele. Pozosta� tylko ostatni rozdzia�, zawieraj�cy ci�g dalszy historii Wielkiego Kr�lestwa.</p><p>W Ksi�dze Wielkiej historia ta zako�czy�a si� opisem rz�d�w najwspanialszego z dwudziestu czterech w�adc�w Luila XXIII. To w�a�nie on, chc�c po�o�y� tam� ��dzy wszelakich wojen zaborczych � kt�re n�ka�y Kr�lestwo jeszcze przed jego zjednoczeniem � nakaza� zniszczy� ca�� bro�, jaka kiedykolwiek i gdziekolwiek znajdowa�a si� w posiadaniu jego podw�adnych. Czego nie da�o si� spali� lub por�ba� na kawa�ki � zosta�o zakopane w ziemi na wieczne czasy. Matka Ziemia przyj�a w siebie tysi�ce srebrzystych mieczy z ozdobnymi r�koje�ciami, kt�rych stal by�a tak mocna, i� opar�a si� jakiejkolwiek pr�bie zniszczenia. A ka�dy z tych mieczy przynale�a� do jednego z wielkich, rycerskich rod�w o wielowiekowej tradycji. Niekt�rzy z rycerzy p�akali �egnaj�c si� ze sw� broni�, inni pr�bowali j� ukry� przed okiem kr�lewskiej gwardii, ale wi�kszo�� uzna�a wy�szo�� Idei Pokoju nad umi�owaniem �o�nierki.</p><p>Dzie� �w nazwano Dniem Zakopywania Broni i od tej pory corocznie czczono go jako uroczyste, za�wiadczaj�ce o szlachetno�ci Luila XXIII �wi�to. Luil XXIII zd��y� ju� zej�� z tego �wiata po 77 latach panowania � i jak przysta�o na r�d Luil�w sta�o si� to wy��cznie ze staro�ci, a nie z choroby czy innej przyczyny � a Dzie� Zakopywania Broni, przypadaj�cy na sam pocz�tek wiosny nadal by� najwi�kszym i najweselszym ze �wi�t. Patronowa� mu ju� kolejny, dwudziesty czwarty z rz�du kr�l o imieniu Luil. Legenda g�osi�a, �e �wi�ty Kamie� przyj�� go ch�tnie, namaszczaj�c tym samym na kr�la � ale na mgnienie oka zal�ni� jak�� ponur�, zielonkaw� po�wiat�, kt�ra zebranym t�umnie kap�anom, rycerzom, uczonym i przedstawicielom wszystkich poddanych skojarzy�a si� � w ponury spos�b � z Podziemnym Kr�lestwem Z�ej �mierci. Ale do�� szybko zapomniano o tym wydarzeniu.</p><p>Kr�l Luil XXIV, jak wszyscy z jego rodu, by� ros�ym, jasnow�osym i silnym m�czyzn�. Zgodnie z obyczajem wprowadzonym przez Luila VIII nie musia� w wyborze �ony kierowa� si� wzgl�dami polityki i szuka� jej w�r�d ksi�niczek o nieskazitelnym pochodzeniu rodowym. Jego wyb�r pad� jednak na c�rk� starego rycerskiego rodu � rycerskiego ju� jedynie z nazwy, bowiem wszystkie rodowe miecze dawno spoczywa�y zakopane w ziemi.</p><p>Pi�kna Avatia, r�wnie ros�a i jasnow�osa jak jej m��, urodzi�a mu dw�ch syn�w i jedn� c�rk�. Obaj synowie nie otrzymali jeszcze w�a�ciwego imienia, bowiem tylko �wi�ty Kamie� m�g� rozstrzygn��, kt�ry z nich otrzyma p�niej miano Luila, a kt�ry m�sk� odmian� imienia matki. Gdy kr�lewscy synowie dorastali do pe�noletno�ci, stawiano ich kolejno (zale�nie od tego, ilu ich by�o, a prawie zawsze wi�cej ni� jeden) na �wi�tym Kamieniu. Omsza�y prastary Kamie� albo tkwi� nieporuszony w swych posadach w g��bi Wielkiej �wi�tyni (nikt nie pami�ta, ani od kiedy tam sta�, ani te� sk�d si� wzi��) � albo te� leciutko drga�. Drganiem wskazywa�, kt�ry z kr�lewskich potomk�w jest bardziej godny tytu�u nast�pcy tronu, a tym samym imienia Luil z przydatkiem kolejnej liczby. Niekiedy jednak �wi�ty Kamie� brutalnie zrzuca� kandydata do tronu, lub pora�a� go lodowym tchnieniem z Podziemi, prawie �e zabijaj�c. By�o to zjawisko nader rzadkie, ale jednak zdarza�o si� przynajmniej raz na kilka kr�lewskich pokole� i prawie zawsze dowodzi�o istnienia ukrytej, ale powa�nej skazy w charakterze kr�lewskiego syna. Czasem by�a to zbytnia ��dza w�adzy, to znowu szkodliwa u kr�l�w zbytnia przebieg�o�� i chytro�� lub te� niezdolno�� dotrzymywania sk�adanych poddanym obietnic. �wi�ty Kamie� � kt�ry nie mia� Pocz�tku ani Ko�ca � nigdy si� nie myli�.</p><p>��� ale kto� przecie� musia� wiedzie�, sk�d si� wzi�� �wi�ty Kamie�! � przerwa�a Dziewczynka lektur�, gniewnie zwracaj�c si� do swej nauczycielki.</p><p>��Zapami�taj raz na zawsze, �e w ka�dym ze �wiat�w istniej� sprawy, rzeczy i zjawiska nie do wyt�umaczenia przez cz�owieka. Najbardziej wyrafinowani uczeni s� bezradni � i Czarownica u�miechn�a si�. � I cho� dobrze jest zna� odpowied� na wi�kszo�� zagadek i tajemnic, jakie niesie ze sob� �ycie, bodaj par� winno zosta� nie rozwi�zanych, dla dobra samego cz�owieka, aby nie ur�s� w pych�, s�dz�c, i� jest on ponad wszystkim i wszystko wie. A tak�e dla dodania urody �yciu, kt�re bez tajemnic jest jak chleb bez soli. Mog� ci jednak powiedzie�, �e niekt�rzy s�dzili, �e �wi�ty Kamie� spad� z nieba, bowiem w�a�nie tam ludzie szukaj� odpowiedzi na to co Nierozwi�zane.</p><p>�� jednak tym razem �aden z kr�lewskich syn�w nie doczeka� dnia swych osiemnastych urodzin i nie stan�� na �wi�tym Kamieniu� � czyta�a dalej Dziewczynka. Obaj bracia, nie wiedz�c nic o swoim przysz�ym tragicznym losie, �yli beztrosko, ucz�c si� wraz ze sw� kr�lewsk� siostr� Luelle pod bystrym okiem najwytrawniejszych nauczycieli, rycerzy i najbieglejszych Czarownic.</p><p>��� Luelle? � spyta�a Dziewczynka. � W tam tej Ksi�dze nie by�o ani s�owa o kr�lewskich c�rkach.</p><p>��Ale niew�tpliwie rodzi�y si� � powiedzia�a Czarownica. I zawsze nosi�y imi� Luelle. Jednak nigdy nie stawa�y na �wi�tym Kamieniu. Jak d�ugo rodzili si� synowie, nie trzeba by�o wk�ada� korony na g�owy c�rek. A synowie rodzili si� zawsze. Owszem, gdyby �wi�ty Kamie� odrzuci� kolejno wszystkich syn�w kt�rego� z kr�l�w, c�rka i siostra kandydat�w do tronu mia�aby tak�e prawo do wst�pienia na Kamie�. Ale nigdy tak si� nie sta�o.</p><p>� kr�lewna Luelle zd��y�a wyj�� za m��. Zgodnie z tradycj� wprowadzon� przez Luila V po��dane by�o, aby kr�lewskie c�rki znajdowa�y m��w w�r�d kr�lewskich poddanych, kt�rych wybiera�y wy��cznie z mi�o�ci. By� to pi�kny i m�dry obyczaj, powoduj�cy, i� kr�lewski r�d z pokolenia na pokolenie jednoczy� si� ma��e�skimi wi�zami ze wszystkimi rodami kr�lestwa, czy to rycerskimi, czy te� nawet mieszcza�skimi lub wiejskimi.</p><p>Dzieci kr�lewskich c�rek � je�li by�y dziewczynkami miary prawo zachowa� imi� Luelle, zastrze�one wy��cznie dla potomki� kr�lewskiego rodu. Ostatnia z kr�lewien w wieku lat szesnastu wysz�a za m�� za Nadwornego Maga Luila XXIV. Jej bracia mieli w�wczas czterna�cie i pi�tna�cie lat.</p><p>Kr�l Luil XXIV, gdy doszed� do w�adzy, zasta� Wielkie Kr�lestwo tak doskonale urz�dzone i bogate, i� nie mia� wiele do roboty. Wszystko funkcjonowa�o niemal samo z siebie, jak doskona�y mechanizm. Odda� si� zatem swym ulubionym zaj�ciom w Kr�lewskiej Mena�erii. Kocha� zwierz�ta i potrafi� przebywa� z nimi ca�ymi dniami�</p><p>��� czy umia� z nimi rozmawia�? Rozumia� to, co m�wi�y, lub czyta� w ich oczach? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��Nie � odpar�a Czarownica. � Zgodnie z tym, co nakaza� kr�l Luil XIII, ten kt�ry otoczy� sw� opiek� Czarownice i powo�a� Wielk� Akademi� Magiczn�, czary jako takie a tak�e magia by�y zakazane dla m�czyzn. Mog�y uprawia� j� wy��cznie kobiety.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Bo tylko kobiety i ma�e dziewczynki maj� w sobie naturalny instynkt magii, cho� nie wszystkie zdaj� sobie z tego spraw�. M�czyznom jest on obcy, a nie posiadaj�c tego instynktu mogliby czarami wyrz�dzi� wiele z�a i szk�d.</p><p>��� wi�c Luelle?</p><p>��Tak, podobnie jak wi�kszo�� kr�lewskich c�rek mia�a instynkt magii, kt�ry zreszt� wzmacnia�o to, i� nauczycielkami kr�lewskich dzieci by�y tak�e Czarownice. Ale ostatnia z kr�lewskich c�rek mia�a ku temu wi�ksze zdolno�ci ni� pozosta�e. W�a�nie dlatego wysz�a za m�� za Nadwornego Maga.</p><p>��Kim by� Nadworny Mag, skoro m�czy�ni�</p><p>��Raz na jaki� czas pojawia� si� m�czyzna obdarzony instynktem magii i w�wczas na mocy specjalnego kr�lewskiego edyktu zezwalano mu kszta�ci� si� w Akademii Magicznej. Ale by�o to doprawdy niezwykle rzadko. Czytaj dalej�</p><p>� i w�a�nie ta ma��e�ska para, kr�lewna Luelle ze swym m�em jako pierwsi wyczuli gro��ce Wielkiemu Kr�lestwu niebezpiecze�stwo. Oczywi�cie, wyczu�y je te� Czarownice, Trzyna�cie Si�str Starszych. Ale na pr�no pr�bowali ostrzega� najpierw samego kr�la, a potem jego ministr�w, doradc�w, przyjaci� � ostrzegaj�c, i� czuj�, �e do granic pa�stwa zbli�a si� jaka� Niepoj�ta Groza. Cho� bowiem czuli niebezpiecze�stwo, nie umieli go okre�li�. Kr�l Luil XXIV nie wierzy�, aby jego pa�stwu, po wiekach spokoju, mog�o cokolwiek zagra�a�. Ministrowie tak�e nie dawali wiary s�owom Luelle, jej m�a i Czarownic. Para ta wr�cz narazi�a si� ca�emu dworowi, bowiem nagle zacz�a ��da� odkopania broni! A w�a�nie zbli�a� si� �wi�ty Dzie� i wszyscy Mieszka�cy czynili do niego radosne przygotowania. W atmosferze weso�o�ci nikt nie chcia� dawa� wiary ponurym przepowiedniom. Domy strojono kwiatami, pleciono wie�ce na g�owy, szyto pi�kne i bogate stroje. W Dzie� �wi�ta Zakopywania Broni wszyscy � jak zawsze � wylegli na place miast, na wiejskie ��ki, na rynki ma�ych miasteczek, by �piewa� i ta�czy�, pal�c symboliczne, drewniane miecze, specjalnie wyrze�bione na to �wi�to. Niekt�re nawet nosi�y rodowe herby! W pa�acu kr�lewskim zosta�a tylko Luelle z m�em, a twarze ich �ci�gni�te by�y najwy�szym niepokojem. Tylko oni na pozornie b��kitnym niebie dostrzegali czarne, nadci�gaj�ce ze wszystkich granic pa�stwa chmury. Nic dziwnego, �e jedynie oni zdo�ali uciec ze stolicy, nim nadesz�a Groza. Czarownice do samego ko�ca pr�bowa�y przeciwdzia�a� Z�u, ale niewiele ju� mog�y wobec liczebno�ci si�y, kt�ra stawia�a im czo�a. Niekt�rym z nich niemal w ostatniej chwili uda�o si� zbiec; inne zgin�y, przyczyniaj�c wiele szk�d wrogowi, nim same ponios�y �mier�.</p><p>� bowiem oto przez wszystkie granice Wielkiego Kr�lestwa, w�a�nie w Dniu Zakopywania Broni, przesz�a � nie zatrzymywana przez nikogo, albowiem stra�y granicznych nie by�o � ogromna, niepoliczalna wr�cz armia Naje�d�c�w. By�y to sprzymierzone pod wodz� Ksi�cia Urgha wszystkie pograniczne plemiona z s�siednich Wielkich Step�w. Urgh, dziki i okrutny przyw�dca ma�ego koczowniczego plemienia, od dawna z zawi�ci� i czujnie obserwowa� syte i spokojne Wielkie Kr�lestwo. Poza nim, jak daleko si�ga� wzrok i zr�czny cwa� koni � nigdzie nie by�o w tym �wiecie tak dobrze zorganizowanego i rz�dzonego, a w efekcie tak bogatego pa�stwa. Poza jego granicami by�y jedynie Wielkie Stepy, a na nich niepoliczalna ilo�� sk��conych i stale walcz�cych ze sob� koczowniczych plemion. Toczy�y one mi�dzy sob� dzikie i krwawe wojny, krad�y sobie wzajem byd�o, kobiety, dzieci i konie, stale przemieszczaj�c si� z miejsca na miejsce. Plemiona te, ��dne jedynie walki i grabienia cudzych bogactw, nie byty zdolne same z siebie zbudowa� cokolwiek trwa�ego. Nie tworzy�y ani �adnych budowli, ani nie uprawia�y roli, nie posiada�y w�asnej kultury, czy cho�by techniki. Swe znikome techniczne uzdolnienia obraca�y na jeden tylko cel: konstruowanie coraz sprawniejszej broni. Tym ch�tniej ich oczy � chciwe i zawistne � od lat czujnie spogl�da�y na bogate Wielkie Kr�lestwo. Nigdy jednak �adne z plemion, ani nawet wszystkie razem wzi�te, nie mia�y szansy napa�ci na pot�ne pa�stwo. Nigdy � do momentu, gdy kr�l Luil w szlachetnym acz utopijnym zamy�le nie pozbawi� swego pa�stwa wszelkiej ochrony nakazuj�c zniszczy� ca�� bro� W�a�nie od tego dnia oczy Barbarzy�c�w coraz czujniej przypatrywa�y si� niepokonanemu do tej pory Kr�lestwu. Jeszcze jednak d�ugo nie wa�y�y si� go zdobywa�. Na polecenie jednego z Urgh�w, cierpliwie czeka�y na najlepszy moment�</p><p>��Wi�c Luil XXIII wyrz�dzi� swemu narodowi krzywd�, gdy odebra� mu bro�? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��By�oby to za ostro powiedziane � westchn�a Czarownica. � By� to naprawd� wielki kr�l. Ale cz�sto zdarza si�, �e kto� tworzy Ide�, kt�ra pojawia si� na �wiecie za p�no, by cokolwiek zmieni�, lub za wcze�nie, a w�wczas mo�e przynie�� niezamierzone Z�o. Idea Zakopania Broni pojawi�a si� za wcze�nie co najmniej o dwie�cie lat. Najpierw nale�a�oby ucywilizowa� Wielkie Stepy z ich dzikimi plemionami, a o tym kr�l nie pomy�la��</p><p>R�d Urgh�w by� rodem najdzikszym, najokrutniejszym i zarazem najbardziej chytrym. Gdy kolejny syn tego rodu zadecydowa�, �e nadszed� w�a�ciwy Dzie� Najazdu � by�o to w�wczas, gdy nie tylko ca�a bro� Wielkiego Kr�lestwa od kilkudziesi�ciu lat spoczywa�a zakopana w ziemi. To mog�o nie wystarczy� do bezkarnego podboju tak ogromnego Imperium. Ale oto w wiek rycerski wesz�o kolejne pokolenie m�odzie�c�w � kt�rzy nigdy nie widzieli na oczy prawdziwej broni, nigdy nie mieli przypasanego �elaznego miecza ani nie nauczyli si� nim pos�ugiwa�. Wiedzieli tylko, czym s� i do czego s�u�� miecze drewniane: do dorocznego palenia ich z radosnym �piewem.</p><p>Tak wi�c potomek rodu Urgh�w wybra� najlepszy moment. Zjednoczy� wok� siebie wszystkie plemiona � i setk� tysi�cy dzikich wojownik�w wkroczy� do bezbronnego Wielkiego Kr�lestwa. Sam widok p�dzikich, przybranych w futra i zbrojnych w wielkie �elazne miecze, d�ugie dzidy, �uki i ostre no�e brodatych wojownik�w, na r�wnie dzikich i wielkich czarnych koniach, wje�d�aj�cych z wrzaskiem do wsi i miast, przerazi� na tyle mieszka�c�w Wielkiego Kr�lestwa, �e nim zdo�ali pochowa� si� w swych domach � kt�re i tak nie by�y schronieniem � setki ich od razu zgin�o. W �wi�tecznych, pi�knych strojach, przybrani wie�cami z kwiat�w, le�eli martwi na placach, rynkach i ��kach, gdzie �wi�towali sw�j kolejny Dzie� Zakopywania Broni. Drewniane miecze, jak na ur�gowisko, tkwi�y w ich martwych, nieruchomych d�oniach.</p><p>W tym dniu z r�k naje�d�c�w zgin�a jedna trzecia mieszka�c�w Wielkiego Kr�lestwa. Zostali tak�e zabici kr�l Luil XXIV z ma��onk� i dwoma synami. Ich cia�a jeszcze d�ugo w��czone by�y przez dzikie konie po g��wnych ulicach stolicy. Tylko kr�lewna Luella z Nadwornym Magiem znikn�li. Jednak wielu mieszka�c�w kl�o si�, i� na w�asne oczy widzia�o r�wnie� ich cia�a w�r�d zabitych na Wielkim Placu w Ard�anie. Nie chc�c jednak, by by�y bezczeszczone przez Naje�d�c�w, nikt ich im nie wskaza��</p><p>I w ten spos�b upad�o �wietne Wielkie Kr�lestwo po wiekach niespotykanego rozwoju i rozkwitu. Upad�o za spraw� szlachetnej Idei, kt�ra jednak przysz�a zbyt wcze�nie. Od tego te� dnia � Dnia Podboju, Dnia Grozy � zacz�o powoli chyli� si� ku ruinie. Bowiem zar�wno Urgh (kt�ry mianowa� si� kr�lem Urghiem I � w�adc� Imperium) jak i jego nast�pcy umieli tylko korzysta� z tego czym zaw�adn�li; �aden z nich nie umia� ani nie zamierza� niczego tworzy�. Bogactwa Wielkiego Kr�lestwa wydawa�y si� im niesko�czone. A jak d�ugo mo�na czerpa� Niewyczerpane? � brzmia�o ostatnie zdanie Ksi�gi Mniejszej.</p><p>��I co dalej? � spyta�a Dziewczynka. � Wszak m�wi�a�, �e by�o to wiele setek lat temu�</p><p>��Dok�adnie 770 lat � podj�a Czarownica. � By� to nie tylko Dzie� Zakopywania Broni, a zatem stare nasze �wi�to. Dzie� Grozy nosi t� sam� dat�. Ale tak�e ty urodzi�a� si� tego dnia, wczesn� wiosn�, wi�c jest tak�e dzie� twych urodzin. Dziwne zestawienie dat, nieprawda�?</p><p>��A moja mama�? � szepn�a Dziewczynka.</p><p>��Twoja mama urodzi�a ci� i do�� szybko zgin�a z r�k naje�d�c�w. Tak czy owak urodzi�a� si� dok�adnie w 760 rocznic� Dnia Napa�ci, w samo �wi�to Zakopywania Broni, kt�re dzi� kojarzy si� r�wnie ponuro, jak �w pierwszy dzie�. W ka�dym razie dzisiaj, w tyle wiek�w po podboju Wielkiego Kr�lestwa, z jego dawnej urody i bogactw zosta�o doprawdy niewiele. Zrujnowane s� kr�lewskie pa�ace i wspania�e domy, ca�e miasta, miasteczka i wsie. Dawni obywatele Wielkiego Kr�lestwa pracuj� w pocie czo�a, ale nie dla siebie, lecz by wy�ywi� Naje�d�c�w � i �a�osn� resztk� nakarmi� siebie i swoje rodziny. Przemienieni s� w niewolnik�w, skazanych na �ask� i nie�ask� prymitywnego i dzikiego pana. Nieco lepiej �yje si� tylko tym, kt�rzy z w�asnej woli poszli na s�u�b� do wroga. Ale te� i �yje si� im gorzej, bowiem dawni przyjaciele od wracaj� na ich widok g�owy w l�ku i pogardzie. I cho� z pozoru wydaje si�, �e rz�dy Naje�d�c�w s� niczym nie zagro�one, gdy� ca�y lud pozbawiony jest broni � jednak po kraju od ponad 650 lat kr��y niezwyci�ona Pie�� Jedyna g�osz�ca ich kres. Wi�c Urghowi �o�nierze nienawidz� tej Pie�ni; boj� si� jej, a s� niezwykle zabobonni, jak ka�dy prymitywny cz�owiek. W imi� tego strachu pope�niaj� nowe zbrodnie. Szczeg�lnie uporczywie, z pomoc� swych szpieg�w � tropi� wszystkie Czarownice, gdy� l�kaj� si� ich bardziej ni� kogokolwiek.</p><p>��Po czym je poznaj�? � spyta�a Dziewczynka.</p><p>��Nie potrafi� ich pozna�, dlatego pal� na swych stosach niewinne kobiety, staruszki i m�ode dziewczyny. Tylko niekiedy, nies�ychanie rzadko, udaje si� im schwyta� prawdziw� Czarownic�. Ale jednak udaje si�. I dlatego, po siedmiu wiekach niewoli zosta�o nas ju� jedynie pi��. Pozna�a� dwie spo�r�d nas.</p><p>��Czy poznam wszystkie?</p><p>��Je�li Los pozwoli � odpar�a ponuro Czarownica i wzrok jej zas�pi� si�. � Niekiedy, gdy ty �pisz spokojnie, ja widz� przed oczami p�on�ce stosy, w kt�rych traci�y�my nasze Siostry. I modl� si� co noc do naszych Bog�w, aby pozosta�ych czterech nigdy nie dosi�g�y te p�omienie lub przynajmniej aby nie sta�o si� to przed Czasem.</p><p>��Przed jakim Czasem?</p><p>Czarownica u�miechn�a si� pochmurnie:</p><p>��Przed czasem sko�czenia naszego zadania, misji, kt�rej podj�y�my si�. Ja mia�am ci� zapozna� z Ksi�g� Mniejsz�. I wykona�am to. Teraz ju� tak bardzo nie boj� si� stosu, a by� mo�e uda mi si� go unikn��, je�li nigdy nie os�abnie moja moc i u�yj� jej we w�a�ciwy spos�b. Bowiem nasza magiczna moc co jaki� czas s�abnie, wyczerpuje si�, gdy �yjemy w zbyt wielkim napi�ciu. W�wczas musimy na pewien czas zst�pi� w Podziemne Kr�lestwo Upior�w, kr�lestwo Drzemi�cych Prastarych Mocy i nie budz�c ich napi� si� z Krynicy Ich Prastarej Wiedzy. A teraz postaraj si� spami�ta� wszystko co przeczyta�a� w Ksi�dze Mniejszej, tak aby� nie tylko mog�a zawsze i o ka�dej porze wyrecytowa� ka�d� z jej stronic, ale nieomal jakby� sama sta�a si� Ksi�g� Mniejsz�. Wkr�tce bowiem b�dziemy musia�y j� spali�, aby nie wpad�a w niepowo�ane r�ce�</p></section><section><title><p>ROZDZIA� VIII</p></title><p>� gdy r�owopomara�czowe p�omienie ognia najpierw lizn�y �akomie po��k�e karty Ksi�gi Mniejszej, a potem j�y je �apczywie po�era�, rozjarzaj�c si� purpurowo � Dziewczynka czu�a ten sam smutek, jak w�wczas, gdy spopieli�a si� Ksi�ga Wielka. Co� nieuchronnie sko�czy�o si� � i r�wnocze�nie rozpoczyna�o. I by�o w tym wiele niepokoju, a ma�o rado�ci. Jakby niepoj�ta, spoczywaj�ca na niedu�ej Dziewczynce wiedza magiczna, ca�a prawda o dziejach Wielkiego Kr�lestwa i niewiadoma przyczyna, dla kt�rej wychowuj� j� Czarownice � by�y ci�sze, ni� wydawa�oby si� to z pozoru. Tym ci�sze, im bardziej niepoj�te. Obie jej opiekunki � Czarownica Pierwsza i Druga, wszechm�dre i wszechpot�ne � wiedzia�y, �e ta Dziewczynka, a wcze�niej Dziecko nigdy nie mia�o prawdziwego dzieci�stwa, nie zazna�o smaku zabawy z r�wie�nikami, nie zapami�ta�o ciep�a u�cisku matki i bezpiecze�stwa w jej ramionach. Ale obie mimo ca�ej swej wielkiej wiedzy � nie zdawa�y sobie sprawy, jak wielki jest ci�ar, kt�ry obarcza ich wychowank�.</p><p>��Jutro wyruszamy � powiedzia�a Czarownica. � Za oko�o trzy dni uko�czysz trzyna�cie lat. I chyba tyle� drogi przed nami, trzy dni d�ugiej w�dr�wki. W miejscu spotkania, kt�re ju� znasz, tam, w Wysokich G�rach, powinny�my by� dok�adnie w dniu twoich urodzin.</p><p>��� urodzin � mrukn�a Dziewczynka. � Skoro si� urodzi�am, powinnam jak ka�de dziecko wiedzie� co� o swojej matce. Kim by�a i jaka by�a?</p><p>��By�a� dobrze to powiedzia�a�. By�a i ju� jej nie ma odpar�a oschle Czarownica. � Zgin�a, gdy mia�a� niespe�na rok. Nie �yje, tak jak nie �yje wielu niewolnik�w swego okrutnego pana, Naje�d�cy. A jedyn� ich przewin� by�o to, �e istnieli, �e ich odleg�ymi przodkami byli wolni obywatele Wielkiego Kr�lestwa i �e znali s�owa Pie�ni Jedynej. Zgin�li w�a�nie przez t� Pie��. Ciebie, jedynie cudem, uratowa�a przemy�lno�� naszych Si�str Czarownic. W ka�dym razie niewiele da ci teraz wiedza, jaka by�a twoja matka, skoro i tak ju� jej nigdy nie ujrzysz. Niech ci zatem wystarczy, �e by�a pi�kna, m�dra, dobra. A teraz wy�pij si� porz�dnie, bo czeka nas d�uga i niebezpieczna droga. Musimy znowu przechodzi� ko�o jednego z Miasteczek i przez wiele ca�kiem pustych ��k, na kt�rych brak nawet drzew, by da�y schronienie. Ciesz si�, �e przez pi�� d�ugich lat mia�y�my w�a�ciwie spok�j.</p><p>Noc przesz�a szybko. O ch�odnym i rosistym poranku Dziewczynka ze swoj� Opiekunk� raz na zawsze opu�ci�y wygodn� i bezpieczn� pieczar�. Nim wysz�y z Lasu, Czarownica rozejrza�a si� bacznie wok� i j�a nas�uchiwa� szumu wysokich drzew, kt�rych konary, wspinaj�ce si� ku s�o�cu, umia�y dojrze� na odleg�ym horyzoncie zarysy najbli�szych dom�w Miasteczka.</p><p>��Nie jest bezpiecznie � westchn�a Czarownica.</p><p>��Tam jest ca�y, du�y oddzia� Naje�d�c�w � doda�a Dziewczynka, tak�e ws�uchuj�c si� w szumi�cy �piew konar�w.</p><p>��I niepr�dko sobie p�jd�. W ka�dym razie nie w tym tygodniu, a my nie mamy czasu. Moja Siostra zacznie si� niepokoi�, je�li op�nimy nasze przyj�cie. Musimy wi�c ryzykowa�. Gdyby Los nas rozdzieli�, czy potrafisz sama doj�� w Wysokie G�ry, tam gdzie spotka�a� mnie po raz pierwszy? � spyta�a Czarownica.</p><p>��Je�li wska�esz mi kierunek, to chyba tak � odpar�a Dziewczynka.</p><p>��Musisz tam trafi�. Ca�y czas b�dziesz kierowa� si� na p�noc. Gwiazdy ci w tym pomog�. Przeb�dziesz par� mniejszych, zalesionych g�r i od razu znajdziesz si� w znajomym ci dzikim kr�lestwie przyrody, sk�d ju� z daleka wida� najwy�sz� ska��, u kt�rej st�p b�dzie czeka� nasza Siostra Trzecia. A teraz ruszajmy dalej�</p><p>I zacz�y schodzi� w d�, �agodnie opadaj�c� ku najbli�szej Wsi ��k�.</p><p>��We wsi nie ma chyba nikogo obcego, pr�cz jej mieszka�c�w � powiedzia�a Czarownica, wpatruj�c si� w ma�ego kolorowego ptaszka, kt�ry siedzia� na niewielkim krzewie. Schowaj w�osy pod kapturem i pami�taj, �e jeste� g�upi�, ma�� �ebraczk�, kt�ra wesp� ze swoj� ciotk� w�druje do miasteczka. Nie patrz nikomu w oczy, twoje spojrzenie m�wi zbyt wiele. Ma�e �ebraczki nie s� ani tak dumne, ani tak pewne siebie, ani nie ufaj� �adnym przechodniom�</p><p>Wie� wygl�da�a jak umar�a. Gdzieniegdzie tylko kto� z mieszka�c�w sta� na progu swego domu i bez zbytniej ciekawo�ci spogl�da� na przyby�e. Czarownica sz�a zgarbiona, ledwie wlok�c nogi, a jej twarz � gdy Dziewczynka zerkn�a na ni� ukradkiem � sta�a si� nagle twarz� starej kobiety.</p><p>���ebrzecie, matko? � zagadn�a je jaka� Wie�niaczka, bez szczeg�lnego zainteresowania. � Niewiele tu na�ebrzecie, my sami g�odni i biedni. Kawa�ek chleba bez omasty, dzbanek wody, to wszystko czego mo�ecie si� spodziewa�</p><p>Czarownica bez s�owa skin�a g�ow� i wymamrota�a co� niezrozumiale.</p><p>��A ta Dziewczynka, to wasza c�rka? � zagadywa�a dalej kobieta z pewn� ospa�o�ci�, bardziej z nud�w ni� z ciekawo�ci.</p><p>��To niemowa, pani � wyszepta�a Czarownica. � Przygarn�am j� po �mierci siostry. Zmar�a biedaczka na d�um�</p><p>Wie�niaczka cofn�a si� z mimowolnym l�kiem.</p><p>Podr�ne sz�y dalej, nie zaczepiane ju� przez nikogo. Dopiero na skraju wsi zagadn�� je ma�y, pas�cy krowy pastuszek:</p><p>��Idziecie do Miasteczka?</p><p>��Tak � odpar�a Czarownica starczym, schrypni�tym g�osem.</p><p>��Lepiej nie id�cie � doradzi� ch�opiec. � Wczoraj spalono na Rynku Czarownic� i do dzi� tkwi tam du�y oddzia� Naje�d�c�w. Nie s�dz�, by�cie si� im spodoba�y�</p><p>��Spalono Czarownic�? � spyta�a Opiekunka, �ciskaj�c d�o� swej wychowanki. � A c� takiego uczyni�a? Jakie czary j� zdradzi�y?</p><p>��Pono� zauroczy�a konia pana Burmistrza, tak �e dosiadaj�c spad� z niego i z�ama� nog�</p><p>Dziewczynk� dobieg�o ledwie s�yszalne, st�umione westchnienie ulgi swej� towarzyszki.</p><p>��Musia�a to by� doprawdy wielka Czarownica � wymamrota�a i przy�pieszy�a kroku. Gdy min�y ju� Wie�, Dziewczynka spyta�a:</p><p>��Nie p�aczesz nad swoj� spalon� Siostr�?</p><p>��P�acz� w g��bi duszy, ale nie nad moj� Siostr�, lecz nad biedn� niewinn� kobiet� � odpar�a Czarownica. � Moje Siostry nie czyni� takich bzdur i wcale nie pragn� zdradza� swego magicznego talentu lub trwoni� go na zauroczenie czyich� koni. Ko� Burmistrza zapewne sp�oszy� si� sam z siebie, a ta biedna kobieta, kt�ra ponios�a tak okrutn� �mier�, musia�a mie� tego pecha, �e znajdowa�a si� gdzie� w pobli�u. Mimo to musimy uwa�a�, bowiem oznacza to, i� Naje�d�cy nie tylko s� w Miasteczku, ale na dodatek pragn� krwi i w�sz� obecno�� Czarownic tam, gdzie ich wcale nie ma�</p><p>Nim dosz�y do rysuj�cego si� ju� na horyzoncie Miasteczka, zrobi�y kr�tki odpoczynek w cieniu du�ego drzewa.</p><p>��Czy doprawdy nie mo�emy go omin��? � spyta�a z niepokojem Dziewczynka, patrz�c na niewiele odleg�e pierwsze domy Miasteczka.</p><p>��Tylko tam, z jego drugiej strony znajduje si� jedyny w okolicy most, kt�ry przeprawi nas przez rzek�. Jest ona zbyt g��boka i rw�ca, by�my mog�y przeprawi� si� przez ni� inaczej. Zastanawiam si� nad czym� innym: czy nie powinny�my si� jednak rozdzieli�. Samotna, ma�a �ebraczka, taka jak ty, nie powinna wzbudzi� niczyich podejrze�. Za to my dwie razem, oooo� to jest w�a�nie to, czym oni si� interesuj� i czego szukaj�.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Kiedy� si� tego dowiesz, a teraz pos�uchaj: za chwil� ruszysz sama i postarasz si� tak szybko jak tylko potrafisz przej�� nie zauwa�ona przez Miasteczko. Nie biegnij jednak, bo to zwraca uwag�. Id� w miar� szybkim krokiem, a na widok przechodni�w zatrzymuj siei �ebrz�c wyci�gaj do nich r�k�. Nie czekaj jednak, gdy� i tak nic ci nie dadz�, s� na to zbyt biedni, biedniejsi ni� Wie�. Od razu id� dalej, a gdy miniesz Rynek, kieruj si� w d�, w stron� mostu na rzece. Przekrocz go i dopiero gdy zostawisz Miasteczko daleko za sob�, znajd� skryte w�r�d krzew�w miejsce i czekaj na mnie. Gdy nie b�dzie mnie d�u�ej, nim s�o�ce zacznie zachodzi�, nie czekaj i w�druj w stron� tamtej g�ry widocznej daleko na horyzoncie. Za ni� ujrzysz potem kolejn�, a z jej szczytu �atwo dostrze�esz znan� ci ju�, nie zamieszka�� i dzik� krain�. U st�p najwy�szej z Wysokich G�r, w�r�d bardzo starych ruin, czeka� b�dzie nasza Siostra Trzecia.</p><p>��A gdyby� potrzebowa�a pomocy? � spyta�a Dziewczynka. � Gdyby si� okaza�o, �e tylko moja pomoc mo�e ci� uratowa�?</p><p>Czarownica za�mia�a si� sucho:</p><p>��Je�li ja sama, prawdziwa Czarownica nie uratuj� si�, to co ty mi mo�esz pom�c. Porozmawiasz z Gwiazdami�?!</p><p>��Kpij sobie, skoro to lubisz � mrukn�a gniewnie jej wychowanka i wsta�a gwa�townie. � Id�, je�li takie jest twoje �yczenie�</p><p>Ruszy�a szybko naprz�d i po chwili znikn�a Czarownicy z oczu, za pierwszym zakr�tem wij�cej si� w�r�d drzew drogi. Czarownica wsta�a i wolno zacz�a i�� w �lad za ni�, pow��cz�c nogami, zgarbiona, pozornie bezradna, zagubiona w�r�d dr�g Imperium stara, samotna �ebraczka. A jednak co jaki� czas przyspiesza�a kroku, by nie straci� z oczu oddalaj�cej si� coraz szybciej niedu�ej, smuk�ej sylwetki w zniszczonym, burym p�aszczu, w zarzuconym na g�owie kapturze. Wkr�tce Dziewczynka wesz�a w rogatki Miasteczka.</p><p>I sz�y tak obie, jedna za drug�, w bezpiecznej odleg�o�ci od siebie, zerkaj�c skrycie w swoj� stron�. Ulice Miasteczka by�y na po�y opustosza�e. Wida� pora�eni groz� wczorajszej egzekucji jego mieszka�cy woleli skry� si� w swych domach.</p><p>��Tym gorzej dla nas � pomy�la�a Czarownica. � Tym szybciej wpadniemy w oczy.</p><p>Naje�d�cy snuli si� po uliczkach jakby bez celu, znudzeni i senni. Ale nawet tacy wydawali si� uosabia� sam� groz�. Ich wielkie czarne konie niespokojnie przebiera�y kopytami, uwi�zane ko�o Ratusza, a l�ni�ce zbroje rzuca�y ostre b�yski.</p><p>By�o ich wielu, tak wielu, �e nie spos�b by�o przej�� nie zauwa�onym. Dziewczynka sz�a szybko, ze spuszczon� g�ow�, przekradaj�c si� jak najbli�ej mur�w kamienic � jakby chcia�a wtopi� si� w ich szare �ciany.</p><p>��Ej, ma�a czarownico! � wrzasn�� nagle z ur�gliwym �miechem jeden ze zbrojnych i czubkiem d�ugiego, �elaznego miecza zaczepi� o skraj p�aszcza uciekinierki. � Dok�d tak gnasz? Kogo chcesz zaczarowa�?</p><p>Jego kamraci zbli�yli si� i zarechotali g�o�no.</p><p>��Wszystkie Czarownice w tej okolicy umar�y ze samego strachu na my�l o losie swej siostry � za�mia� si� rubasznie inny �o�nierz. � Ta ma�a �ebraczka jest nieszkodliwa.</p><p>��Ale niech mi poka�e twarz. Chc� widzie� strach na tej twarzy� � upar� si� pierwszy i kolejnym ruchem miecza zrzuci� z g�owy Dziewczynki kaptur. Jej d�ugie, z�ote w�osy rozsypa�y si� na ramiona i zal�ni�y w promieniach s�o�ca, kt�re w�a�nie wyjrza�o zza chmury.</p><p>��Wezm� sobie troch� tego z�ota! � krzykn�� �o�nierz i ko�cem miecza �ci�� jedno d�ugie, mieni�ce si� pasmo w�os�w.</p><p>��Ona ma w�osy jak� jak zbo�e tego kraju � wymamrota� nagle drugi. � Rozumiesz, ch�opie, co m�wi�? Jak zbo�e tego kraju, a oczy� oczy powinna mie� jak niebo przed burz��</p><p>��Bajdurzysz! Og�upi�y ci� te brednie � za�mia� si� pierwszy. � Gdyby to mia�a by� o n a, to w�tpi�, by Czarownice pozwoli�y, �eby wa��sa�a si� sama ot tak, po tym miasteczku. A zreszt� sk�d ona, a nie o n? Moim zdaniem to na pewno ma by� ch�opiec!</p><p>��Dziewczyna by te� by� mog�a � upar� si� drugi. Dziewczynka nieruchomo sta�a pod �cian� jednego z dom�w, a ostry miecz ca�y czas dotyka� jej g�owy.</p><p>��No, powiedz�e co�, niemowo, bo ci� tkniemy g��biej tym mieczem! � wrzasn�� drugi �o�nierz.</p><p>Dziewczynka pokr�ci�a w milczeniu g�ow� i wskaza�a palcem na usta.</p><p>��Prawdziwa niemowa� � zdziwi� si� pierwszy. � Niech se idzie gdzie chce, co ci po niej�</p><p>Ale ju� szybkimi krokami zbli�a� si� inny Naje�d�ca. Jego zbroja odr�nia�a si� od innych du�ymi, srebrzystymi guzami.</p><p>��Podejrzana? O co? � warkn��. Dwaj �o�nierze wyprostowali si� s�u�bi�cie. Oczy nowo przyby�ego wpi�y si� w stoj�c� nieruchomo Dziewczynk�.</p><p>��W�osy jak zbo�e tego kraju, a oczy� � zacz�� nowo przyby�y z powolnym namys�em. � Czy nie s�dzicie, �e�</p><p>I wtedy, gdy Dziewczynka jedynie si�� woli powstrzymywa�a si�, by nie przemieni� kt�rego� z prze�ladowc�w w ma�� myszk� lub pochrz�kuj�c� �wini� � co, jak dobrze wiedzia�a, i tak by jej nie uratowa�o, gdy� pozostali Naje�d�cy pochwyciliby j� z �atwo�ci� � w�wczas rozleg� si� w pobli�u straszliwy, oszala�y, nieludzki krzyk. I oto ju� trzej Naje�d�cy p�dzili z wyci�gni�tymi mieczami w stron� szamocz�cej si� w jakim� op�ta�czym ta�cu staruchy, kt�ra posuwa�a si� w ich kierunku, wywijaj�c nad g�ow� swym burym p�aszczem.</p><p>��Przemieni� was w osty i szakale! � krzycza�a starucha, wznosz�c w g�r� r�ce, a jej p�aszcz trzepota� jak skrzyd�a ogromnego nietoperza. � Wasze konie stan� si� g�sienicami! A w�wczas ja, wielka Czarownica, przeobra�� si� w wielkiego ptaka i je zjem! Abra! Abri! Abre! Abronabra!</p><p>� i ju� ze wszystkich stron biegli Naje�d�cy; wielu nadje�d�a�o konno, a niecierpliwe kopyta ich koni wystukiwa�y na bruku gro�ny rytm �mierci.</p><p>��ona mi daje czas na ucieczk� � pomy�la�a Dziewczynka. � Ale co zrobi sama? Nie uratuje si�. Nie zaczaruje wi�cej ni� dw�ch, trzech Naje�d�c�w, a pozostali j� schwyc� i� i spal�. Ale je�eli ja nie uciekn�, to ca�e jej po�wi�cenie p�jdzie na marne�</p><p>� i my�l�c te s�owa � ju� bieg�a jak strza�a w d� Miasteczka, w stron� mostu. Nikt za ni� nie bieg�, ani nawet nie ogl�da� si�. Wszyscy Naje�d�cy pod��ali w stron� oszala�ego g�osu, ale im bli�ej znajdowali si� staruchy, tym bardziej zwalniali kroku, patrz�c niepewnie i z l�kiem po sobie.</p><p>��Nu�e! Bra� j�! � wrzeszcza� z�owrogo ich przyw�dca, lecz nikt z �o�nierzy nie kwapi� si�, by zbli�y� si� do Czarownicy.</p><p>��Zetn� wam �by, g�upcy! � wrzasn�� przyw�dca. � Jako os�y b�dziecie przynajmniej �y�, ale bez g�owy, zapewniam, �e �ycia nie ma! Naprz�d!</p><p>I w�wczas gromada Naje�d�c�w ruszy�a. Dziewczynka wbiegaj�c na most odwr�ci�a na u�amek sekundy g�ow�. Ze zbitego t�umu pot�nych postaci w b�yszcz�cych zbrojach, kt�ry zakry� ju� sob� miotaj�c� si� Staruch� � nagle wyfrun�� w g�r� pot�ny orze� i nim zdo�a�y dosi�gn�� go strza�y szybkostrzelnych �ucznik�w, ju� wzbi� si� wysoko, niemal pod chmury i znikn�� zebranym z oczu.</p><p>��Przemieni�a siew ptaka � szepn�a Dziewczynka. � Mimo wszystko przemieni�a si� w ptaka, cho� tego w�a�nie nie wolno jej by�o zrobi�. Kto odrywa si� od ziemi, mo�e na ni� nie powr�ci�, g�osz� �wi�te prawa magii. I sama mnie ich uczy�a�</p><p>My�l�c tak Dziewczynka ani na chwil� nie zmniejsza�a szybko�ci biegu i teraz znajdowa�a si� ju� spory kawa�ek za mostem.</p><p>Naje�d�cy chwil� stali oszo�omieni niespodziewanym wydarzeniem, a oczy ich niespokojnie b��dzi�y po niebie. Ale oto ju� ich przyw�dca wrzasn��:</p><p>��A ta ma�a? Gdzie jest ta ma�a �ebraczka o w�osach jak zbo�e i oczach jak niebo przed burz�?! Idioci! Kretyni! Czy dalej niczego nie pojmujecie?! To musia�a by� ta istota, a Czarownica j� tylko os�ania�a! Za ni�!!!</p><p>Gdy dzikie czarne konie zat�tni�y po mo�cie i przekroczy�y go � ko�o najbli�szych g�stych krzak�w min�y ma��, szar� kotk�, kt�ra dziwnie niebieskimi oczami patrzy�a na jad�cych. �aden z Naje�d�c�w nawet nie zwr�ci� na ni� uwagi.</p><p>��Uratowa�a mnie, �ami�c �wi�te prawa magii � mrucza�a kotka do siebie, li��c jedn� z �apek. � Czy zdo�a teraz powr�ci� na ziemi�? Mog� ju� jej nigdy nie ujrze�</p><p>Kotka wolno wesz�a g��biej, w krzaki i skry�a si� w�r�d nich. Po nieca�ej godzinie most zn�w zadudni� pod kopytami koni. Naje�d�cy wracali z niczym.</p><p>��Durnie! Idioci! Ona mo�e jeszcze by� w mie�cie! � wrzeszcza� jad�cy na przedzie. Przeszuka� ka�dy dom! Natychmiast! Vfyprowadzic na Rynek wszystkie dziewczynki o jasnych w�osach! Ale to ju�!</p><p>��W sam� por� � mrukn�a Kotka i przeci�gn�a si�, a z ka�dym p�ynnym, mi�kkim kocim ruchem przeobra�a�a si� z powrotem w Dziewczynk�. � �wi�te prawa magii nie pozwalaj� �adnemu cz�owiekowi przebywa� w zaczarowanej sk�rze zwierz�cia d�u�ej ni� do zachodu s�o�ca � mrucza�a do siebie. � Jeszcze chwila i mog�abym na ca�e �ycie zosta� Kotk�. Ona te� ju� ma niewiele czasu. S�o�ce za chwil� schowa si� za t� g�r��</p><p>Nagle z �opotem wielkich skrzyde� tu� ko�o niej opad� na ziemi pot�ny orze�. W jego wypuk�ych oczach Dziewczynka dostrzeg�a l�k. Spojrzeniem swych oczu doda�a or�owi odwagi.</p><p>��Nie masz ju� czasu � szepn�a. � Za trzy, cztery minuty zajdzie s�o�ce� �piesz si�</p><p>Orze� zatrzepota� bezradnie skrzyd�ami raz� i drugi� i jeszcze raz� Czas ucieka�, a jego skrzyd�a bi�y bezsilnie w powietrz:�</p><p>��Nie mo�esz � szepn�a Dziewczynka. � Chyba jednak musz� ci pom�c�</p><p>��Nie ma sposobu � odpar�y jej ch�odne, szare oczy or�a, zasnuwaj�c si� mgie�k� smutku.</p><p>��Ale mo�e by�, trzeba tylko spr�bowa� � szepn�a Dziewczynka i wyci�gn�a przed siebie r�ce.</p><p>W szarych oczach dostrzeg�a przera�enie, ale teraz oczy te nie tkwi�y ju� w dumnej g�owie kr�la ptak�w � or�a, ale w nieco mniejszej g��wce myszo�owa� Kolejny ruch r�ki Dziewczynki i myszo��w przeobrazi� si� w kuropatw� Nim w oczach kuropatwy b�ysn�� strach i b�agalna pro�ba � ju� przed ma�� mistrzyni� magii drepta�a w miejscu niedu�a, czarna kura.</p><p>��Wola�am by� or�em � powiedzia�y smutne oczy kury. Ten kr�lewski ptak mieszka w Wysokich G�rach� Fruwa wysoko, wysoko�</p><p>��� a kura, jak cz�owiek, chodzi po ziemi i rzadko si� od niej odrywa � doda�a Dziewczynka chytrze. � Masz teraz tylko trzy sekundy, by wr�ci� do swojej postaci!</p><p>Kura zatrzepota�a skrzyd�ami � i nagle przed Dziewczynk� stan�a Czarownica w swej dawnej postaci. Od razu opanowana i pow�ci�gliwa, zwr�ci�a ch�odne spojrzenia na swoj� podopieczn�:</p><p>��A gdybym musia�a ju� na zawsze zosta� kur�? Pomy�l, o ile bardziej by�oby to niebezpieczne dla mnie ni� bycie or�em! Jako orze� mog�abym przebywa� z dala od ludzkich siedzib, a jako kura�</p><p>��Kur� mogliby Naje�d�cy w�o�y� do garnka! � za�mia�a si� Dziewczynka, ale widz�c surowo�� w oczach swej Opiekunki natychmiast spowa�nia�a: � M�wi�a�, �e kto odrywa si� od ziemi, mo�e na ni� nie wr�ci�, prawda? Ale przecie� kura, cho� tak�e jest ptakiem, przebywa w�a�nie na ziemi! Dlatego dokonuj�c tych kilku przeobra�e�, coraz bardziej zbli�a�am ci� do ziemi, a� wreszcie u�atwi�am powr�t do w�asnej sk�ry! A ty, zamiast mi podzi�kowa�, narzekasz, jeste� niezadowolona�!</p><p>��A gdyby tw�j pomys� zawi�d�? Bo m�g� zawie��, wiesz jak to bywa z magi�. W dodatku ty nie jeste� prawdziw� Czarownic��</p><p>��Wtedy zosta�aby� kur� � odpar�a z jeszcze wi�kszym, ni� Czarownica, ch�odem jej podopieczna.</p><p>W szarych oczach Czarownicy na sekund� b�ysn�a jaka� niespokojna my�l, ale nim Dziewczynka zdo�a�a j� odczyta� � znikn�a.</p><p>��Pomy�la�a� teraz o mnie co� z�ego � powiedzia�a wychowanka ponuro. � Ale nie zd��y�am odczyta� twych my�li. Zr�cznie je chronisz przede mn�.</p><p>��Idziemy � powiedzia�a Opiekunka spokojnym g�osem Przed zapadni�ciem nocy musimy dotrze� do Lasu na tamtej g�rze. Znajdziemy tam sobie jaki� nocleg. Dalsza droga powinna ju� by� spokojna. Pojutrze twoje urodziny. Sadze ze zd��ymy akurat.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� IX</p></title><p>Bez wi�kszych przeszk�d, chroni�c si� w�r�d drzew na widok jakichkolwiek podr�nych � sk�din�d nader rzadkich na drogach dawnego Wielkiego Kr�lestwa � dotar�y do st�p pierwszej z dwu lesistych g�r, jakie dzieli�y je od miejsca spotkania. Tam te� zanocowa�y w Lesie, a �e wczesne wiosenne noce nie by�y ju� tak zimne i mro�ne, jako pos�anie wystarczy� im mech, a za przykrycie ich d�ugie i ciep�e, cho� zniszczone p�aszcze.</p><p>W Lesie, kt�ry g�sto porasta� g�r�, zn�w poczu�y si� jak u siebie w domu. Nazajutrz, skoro tylko wsta� nowy dzie�, j�y pi�� si� mi�dzy drzewami ku szczytowi. Dopiero tu, po paru godzinach �mudnej w�dr�wki, przysiad�y na odpoczynek.</p><p>��Tam jest gniazdo or�a? Widzisz? � spyta�a Czarownica. Dziewczynka nie widzia�a, ale wyczu�a od razu obecno�� Kr�la Ptak�w.</p><p>��Poprosimy go, by dowiedzia� si�, co s�ycha� w Miasteczku po naszej ucieczce � powiedzia�a Czarownica i magicznym ruchem r�ki przywo�a�a kr�lewskiego ptaka. Zjawi� si� niech�tny, dumny, patrz�c na nie z g�ry.</p><p>��Wiesz, �e nie lubi� s�ucha� rozkaz�w ludzi � wyczyta�y obie w jego wypuk�ych oczach.</p><p>��Nie jeste�my zwyk�ymi lud�mi � odpar�a z r�wn� dum�, cho� �yczliwie Czarownica. � Ja na przyk�ad jestem Czarownic�, ostatni� z Pi�ciu Si�str, jakie zosta�y jeszcze w tym kraju. Chyba s�ysza�e�, �e ongi� by�o nas Trzyna�cie?</p><p>��A ty? � spyta� orze� spojrzeniem, spogl�daj�c na Dziewczynk�.</p><p>��Ja? � zapytana wzruszy�a gniewnie ramionami. � Nie wiem. I nikt mi tego nie chce powiedzie�. Jestem po prostu Dziewczynk�.</p><p>��Nie jest Czarownic�, ale te� i nie jest ca�kiem zwyk�ym ludzkim dzieckiem � wyja�ni�a zwi�le jej Opiekunka. Chcemy ci� prosi�, by� przyni�s� nam wie�ci z Miasteczka, sk�d wczoraj tylko cudem uda�o si� nam uj�� z r�k Naje�d�c�w.</p><p>��Spr�buj� si� czego� dowiedzie� � obieca� �askawie wielki ptak. � Nie b�dzie to jednak proste, bo nie znam si� na waszych ludzkich sprawach i staram si� o nich wiedzie� jak najmniej. To nie s� moje sprawy� Czy mi si� zdaje, czy te� ty, Czarownico, by�a� wczoraj w sk�rze or�a? Czuj� od ciebie nasz zapach�</p><p>��Wybacz, ale rzeczywi�cie pozwoli�am sobie po�yczy� na kr�tko wasze wspania�e pi�ra. Gniewasz si� o to?</p><p>��Nie, ale twoje szcz�cie, �e w por� wr�ci�a� do ludzkiej postaci. Obawiam si�, �e wiele z napotkanych or��w uzna�oby ci�, mimo pi�r, za wroga i zat�uk�oby ci� dziobami. Nie lubimy obcych. Tym bardziej obcych, kt�rzy udaj� swoich. A teraz lec� po wie�ci�</p><p>��Jest niezwykle dumny � powiedzia�a Dziewczynka, �ledz�c lot ogromnego ptaka.</p><p>��Jego duma jest dum� w�adcy � odpar�a Czarownica. � Ale nie powinna to by� jedyna cecha tego, kt�ry w�ada.</p><p>Orze� wr�ci� po nieca�ych trzech godzinach i przysiad� na omsza�ym g�azie.</p><p>��Do Miasteczka przyby�y nowe oddzia�y zbrojnych na wielkich czarnych koniach. S� �li i niespokojni. Pe�no ich te� na drogach i w okolicznych Wsiach. Zap�dzili si� nawet pod ten Las, lecz nie powa�yli si� do niego wej��, bowiem ich zdaniem jest to Las Straszny. Czy ty, Czarownico, dostrzegasz w tym Lesie Co� Strasznego?</p><p>��Nic ponad to, co powinno si� w nim znajdowa�, jak przystoi porz�dnym, prawdziwym Lasom � odpar�a uprzejmie zagadni�ta. � W prawdziwym, du�ym Lesie, opr�cz zwierz�t, ptak�w, krzew�w, mch�w i drzew, powinny by� jeszcze �yj�ce w spr�chnia�ych dziuplach Strzygi, trzymaj�ce si� bagien Latawice, udaj�ce na przemian to le�ny wietrzyk, to znowu paj�czyn�, cho� naprawd� s� to dusze zmar�ych, �yj�cych tu niegdy� zwierz�t i ptak�w.</p><p>��Ciesz� si�, i� nie obawiasz si� tego, co po prostu stanowi cz�� le�nego kr�lestwa � rzek� �askawie orze�. � Nie ukrywam jednak, �e od paru setek lat nasze strzygi, elfy, latawice, a nawet upiory robi� co mog�, �eby Lasy wygl�da�y strasznie, aby nie wjechali do nich ci dzicy barbarzy�cy na swych z�ych koniach. Nie powinni si� tu p�ta�, prawda? Nic im do nas.</p><p>��Masz racj�, Kr�lu Ptak�w. I co jeszcze s�ycha� w Miasteczku?</p><p>��Ci ogarni�ci w�ciek�o�ci� i strachem �o�nierze zebrali na Rynku wszystkie Dziewczynki o w�osach podobnie jasnych jak tej, tu obecnej i szukaj� w�r�d nich takiej, kt�ra ma oczy jak niebo przed burz�, a w�osy jak zbo�e tego kraju� to okre�lenie brzmi niezgorzej � dorzuci� uprzejmie orze�. Troch� jak s�owa pie�ni lub wiersza. Przypuszczam jednak, �e nie znale�li tej kt�rej szukaj�, ani jej nie znajd� wcale zako�czy� orze� i swoje wypuk�e oczy wbi� w Dziewczynk�. Jego dzi�b skrzywi� si� lekko, jakby w ironicznym u�miechu.</p><p>��Czy z drugiej strony g�ry droga jest wolna? � spyta�a Czarownica.</p><p>��Och, o n i tam si� tak�e zap�dzaj�. Uwa�am, �e dopiero noc b�dzie ca�kiem dla was bezpieczna. A teraz wybaczcie, lecz po�egnam was. Jestem nieco znu�ony waszym towarzystwem. Ludzie, nawet ci niezwykli, nie s� zbyt interesuj�cy dla or��w.</p><p>I kr�lewski ptak odfrun�� majestatycznie na swych pot�nych skrzyd�ach.</p><p>��Doczekamy zmierzchu i dopiero w�wczas ruszymy. Je�li b�dziemy i�� szybko, dotrzemy na czas, p�nym �witem zdecydowa�a Czarownica. � Zdrzemn� si� teraz, a ty spr�buj zrobi� to samo, czeka nas bowiem ca�a noc w�drowania.</p><p>Gdy Czarownica spa�a, Dziewczynka umila�a sobie czas przeobra�aniem szyszek w wiewi�rki, by � nim skocz� na drzewo � odczarowa� je z powrotem. Br�zowa szyszka w ci�gu sekundy przybiera�a puszysto�� rudego futerka i b�yskawicznie, ju� jako �ywe zwierz�tko wdrapywa�a si� na pie� pobliskiej sosny. Jednak nim zdo�a�a osi�gn�� jej pierwszy konar � bezradnie spada�a na mech w postaci szyszki. Dziewczynka u�miecha�a si� z zadowoleniem i podejmowa�a zabaw� na nowo, pr�buj�c teraz doprowadzi� szyszko � wiewi�rk� do drugiego konara. Gdy szyszka po raz trzeci spad�a na ziemi�, Czarownica otwar�a oczy i powiedzia�a ostrym, ch�odnym g�osem:</p><p>��Zaprzesta� tej zabawy. Jest okrutna.</p><p>��Okrutna? � zdziwi�a si� jej wychowanka. � Co widzisz w niej okrutnego? Jest to rodzaj gry wymy�lonej przeze mnie i uwa�am, �e jest ona bardzo zabawna.</p><p>��Ta wyczarowana przez ciebie wiewi�rka przez par� sekund �yje naprawd�. Dajesz jej �ycie dla zabawy i dla zabawy je odbierasz. �wi�te prawa m�wi�, �e magii nigdy nie wolno u�ywa� w trzech celach: dla zabawy, z ch�ci zemsty i z ch�ci odniesienia w�asnej korzy�ci. Tak g�osi�a Akademia Magiczna, ale �wi�te Prawa s� od niej o wiele starsze. Magia ma s�u�y� wy��cznie dla dobra ludzi, zwierz�t, ro�lin i wszystkiego co �yje. Mo�na jej te� u�y� we w�asnej obronie, ale tylko przeciw z�ej, niesprawiedliwej sile. Czy prawd tych nie pozna�a� w Wielkiej Ksi�dze za czas�w twego pobytu z Czarownic� Pierwsz�?</p><p>��Nie � odpala�a oschle Dziewczynka. � Nic na ten temat tam nie by�o. Ani s�owa.</p><p>��Widocznie Czarownica Pierwsza s�dzi�a, �e sama z siebie to pojmiesz � westchn�a Czarownica jakby ze znu�eniem i spojrza�a na sw�j � wychowank� uwa�nym, zatroskanym wzrokiem. Lecz nim Dziewczynka zdolna by�a to dostrzec, Opiekunka odwr�ci�a g�ow�.</p><p>Zmierzch zapad� szybko; ucich� z wolna �piew ptak�w w�r�d ga��zi drzew; znikn�y mr�wki ze swych w�skich dr�ek, starannie dr��onych w le�nym poszyciu; wielobarwne motyle przycupn�y do snu pod li��mi drzew. Strzygi powoli j�y opuszcza� spr�chnia�e pnie, za� Latawice chichota�y w g��bi Lasu, w pobli�u bagien. Ich migotliwe, nieuchwytne postacie pojawia�y si� to tu, to tam, jak b��dne ogniki.</p><p>Czarownica z Dziewczynk� ruszy�y w g��b Lasu, schodz�c teraz stale w d�, po drugiej stronie g�ry. Szybko pokona�y zbocze i wkr�tce ju� sz�y po�piesznie opustosza�ymi ��kami, a potem miedzami w�r�d uprawnych p�l. Mimo nocy wola�y jednak du�ym hakiem omin�� dwie napotkane po drodze Wsie. Po paru godzinach ju� wspina�y si� pod kolejn�, zalesion� g�r�. Czarownica ca�y czas milcza�a, a i Dziewczynka nie m�wi�a ani s�owa.</p><p>Dopiero gdy odpoczywa�y przez chwil� na szczycie, nas�uchuj�c pohukiwania s�w i �ledz�c zwinne ta�ce strzyg, dostrzegalne tylko jako pl�sy b��dnych ognik�w, Czarownica spyta�a pozornie oboj�tnie:</p><p>��Czy pami�tasz jeszcze sw� pierwsz� Opiekunk�?</p><p>��Och, troch� tak, zapewne � odpar�a r�wnie oboj�tnie Dziewczynka.</p><p>��Nie kocha�a� jej? � spyta�a po d�u�szym milczeniu Czarownica, a s�owa przechodzi�y jej przez gard�o z dziwn� trudno�ci�.</p><p>��Kocha�am�? Nie wiem, co to s�owo znaczy � Dziewczynka zamy�li�a si�. � Masz na my�li, czy co� do niej czu�am? Przypuszczani, �e lubi�am j�, cho� cho� pewnie nie zawsze. Nie, nie pami�tam ju�, to by�o tak dawno.</p><p>Mrok skry� smutek w oczach Czarownicy, kt�rego jej wychowanka nie pr�bowa�a nawet dostrzec.</p><p>Po chwili znowu opuszcza�y zbocze g�ry, schodz�c w d�. By� to ostatni zalesiony szczyt, dziel�cy dzikie okolice od zamieszka�ych. Nie�mia�y jeszcze �wit stopniowo wy�ania� przed podr�niczkami niezwyk�e, naturalne pi�kno tej krainy, nietkni�tej r�k� cz�owieka ani w dobrym, ani w z�ym znaczeniu. Je�li le�a�y tu obalone drzewa � to run�y wskutek wichr�w, burz lub dopiero gdy spr�chnia�a staro�� podci�a ich korzenie. Zboczami, w�r�d kamiennych, naturalnych rynien sp�ywa�y w�skie strumyki, by u st�p g�r ��czy� si� w szemrz�ce, rw�ce potoki. W�a�nie przy jednym z nich sta�o stadko dzikich kozic i gasi�o pragnienie, rozgl�daj�c si� spokojnie wok�. Trawa wydawa�a si� tu bardziej zielona, a drzewa silniejsze i wy�sze.</p><p>Pierwsze promienie s�o�ca rozbieli�y nagle szaro�� ponurych do tej pory Wysokich G�r i wydoby�y wszystkie barwy z rosn�cych wsz�dzie kwiat�w i ukwieconych krzew�w.</p><p>��Gdyby�my ca�y czas mieszka�y tylko tu, nie grozi�oby nam �adne niebezpiecze�stwo � powiedzia�a Dziewczynka. Nie rozumiem, czemu znajdujemy si� zawsze tak blisko ludzkich siedzib i stale jeste�my skazane na ucieczk�.</p><p>��Tak � przyzna�a Czarownica. � Tu w istocie by�yby�my bezpieczne i a� leniwe w poczuciu tego bezpiecze�stwa. Tu nie dociera Naje�d�ca i nie s�ycha� wieszczych ton�w Pie�ni Jedynej. Nic nie zak��ca spokoju przybysza. Mo�na tu �y� i umrze�, nie zaznawszy l�ku i nie poznaj�c nigdy historii �wietno�ci ani kl�ski i upadku Wielkiego Kr�lestwa. Mo�e go Wielkie Kr�lestwo wcale nie obchodzi�! I w�a�nie dlatego t y musisz �y� w sta�ym zagro�eniu, ale za to bli�ej prawdy o tym �wiecie. O twoim �wiecie � �wiecie ludzi. Tu za� jest kr�lestwo or��w, dzikich kozic, wilk�w i nied�wiedzi. Zostawmy je zatem dla nich. Nie tu rozstrzyga si� nasz Los, ale tam, w dolinach. Cho� co prawda tutaj, w�r�d Wysokich G�r jest te� Kr�lestwo Ducha i Tradycji, tu tak�e bije serce Wielkiego Kr�lestwa, ale to ju� jest ca�kiem inna historia i stanie si� dla nas wa�na znacznie p�niej.</p><p>Sz�y w�skimi �cie�ynami w�r�d ska�, wydeptanymi twardymi kopytkami kozic. W jednym ze strumieni obmy�y si� z przyjemno�ci� i napi�y czystej, kryszta�owej wody.</p><p>��Widz� ju� twoj� Siostr� � powiedzia�a Dziewczynka, wskazuj�c ciemn� posta�, spoczywaj�c� na wielkim, bia�ym g�azie u podn�a najwi�kszego z wysokich skalistych szczyt�w g�rskich.</p><p>��Tak, to ona � odpar�a Czarownica i co� na kszta�t wzruszenia zadr�a�o w jej ch�odnym na og� g�osie. Ale bystry zazwyczaj s�uch Dziewczynki nie wy�owi� tego nowego odcienia. Ca�a by�a przepe�niona jedynie ciekawo�ci�, jaka te� jest jej trzecia z rz�du Opiekunka.</p><p>��Witajcie � powiedzia�a spokojnie Czarownica Trzecia i wsta�a ze swego g�azu. � Jeste�cie dok�adnie z pierwszymi promieniami s�o�ca. Czy�by nie n�ka�y was �adne z�e przygody, a wszystko sprzyja�o tej w�dr�wce?</p><p>��Przygody by�y w istocie rzeczy drobne � rzek�a niedbale Czarownica Druga. � Nie musia�am wykorzysta� wi�cej ni� tylko dwie z przys�uguj�cych nam trzech sztuk magicznych we w�asnej obronie. Czy na wszelki wypadek ofiarowa� ci t� zbywaj�c�?</p><p>Czarownica Trzecia zmarszczy�a g�ste, ciemne brwi:</p><p>��Sama nie wiem, co zrobi� Jednak nie, nie wezm� ci twej ostatniej sztuki, bo chcia�abym ci� jeszcze zobaczy�, gdy przyjdzie Czas. Zatem pozostaw j� sobie. Wi�c to jest ona?</p><p>��tu obrzuci�a bystrym spojrzeniem ma�� towarzyszk� swej Siostry, tak jakby wcze�niej nie po�wi�ci�a jej �adnej uwagi.</p><p>��Tak, to jest Dziewczynka.</p><p>���Panienka � poprawi�a j� Czarownica Trzecia. Nasza Siostra Pierwsza wychowa�a Dziecko do �smego roku �ycia, ale tobie przekaza�a Dziewczynk�. Ja z kolei przejmuj� Panienk�. Ma ju� przecie� uko�czone trzyna�cie lat. Mam nadziej�, �e jest poj�tna?</p><p>��Poj�tna w nadmiarze � rzek�a z naciskiem Czarownica Druga. � Owoc gdy przedwcze�nie dojrzeje� Sama wiesz, moja Siostro�</p><p>Czarownica Trzecia nadal wpatrywa�a si� uwa�nie w Panienk�, ta za�, udaj�c niczym nie onie�mielon�, przygl�da�a si� jej r�wnie� z leciutko kpi�cym wyrazem szaroniebieskich oczu.</p><p>��Zosta� tu przez chwil� � powiedzia�a Czarownica Trzecia do Panienki i wzi�a sw� Siostr� pod rami�. Odesz�y �cie�k� w�r�d ska�, by za wielkim g�azem szepta� co� do siebie d�ugo i ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>Panienka wzruszy�a ramionami i podrzuci�a w g�r� ma�y kamyczek, zamieniaj�c go na u�amek sekundy w ptaka � by ten, nim zdo�a rozprostowa� skrzyd�a do lotu, opad� z powrotem jako kamie� na skaliste pod�o�e.</p><p>Gdy Siostry powr�ci�y, Panienka le�a�a niedbale, oparta plecami o g�adki kamie�. Jej w�osy po�yskiwa�y z�oci�cie w jaskrawym s�o�cu.</p><p>��W�osy� � powiedzia�a z namys�em Trzecia Czarownica.</p><p>��Tak. Z ich powodu o ma�o cc a by�yby�my schwytane w Miasteczku.</p><p>��Wystarczy, �e umyje je w g�stym wywarze kory d�bu. Jednak jej oczu nie zmienimy. Musi w�r�d ludzi trzyma� je opuszczone ku ziemi. Zreszt� tak w�a�nie przystoi ma�ej �ebraczce � u�miechaj�c si� doda�a Siostra Trzecia.</p><p>��Zostawiam ci� ju�� Dziewczynko � szepn�a Czarownica Druga.</p><p>��Panienko � poprawi�a ja wychowanka. � Podobno ju� jestem Panienk�. No to �egnaj � dorzuci�a, nie zmieniaj�c wyprostowanej sylwetki.</p><p>��Nie u�ci�niesz na po�egnanie tej, kt�ra ci� wychowywa�a i chroni�a przez pi�� lat? Tej, kt�ra odda�a ci sw�j najcenniejszy dar, cho� nic o tym nie wiesz? � spyta�a Czarownica Trzecia.</p><p>��Oczywi�cie � Panienka grzecznie nachyli�a si� i z pewn� sztywno�ci� obj�a Czarownic� Drug�. R�ka Czarownicy w �agodnym ge�cie unios�a si� ku delikatnej twarzy wychowanki, jakby w ch�ci pog�askania � i zawis�a nieruchomo w powietrzu. W b��kitnych oczach Panienki Czarownica ujrza�a tylko ch�odny rozs�dek. Westchn�a bezg�o�nie i odwr�ci�a si�.</p><p>���egnaj, Siostro � powiedzia�a jeszcze na po�egnanie. Mo�e znowu spotkamy si� o Czasie, je�li b�dzie nam sprzyja� szcz�cie. Mo�e nigdy nie ogarn� nas p�omienie stosu. �ycz� ci tego r�wnie mocno jak sobie, a nawet bardziej, bo moje zadanie mam za sob�, a ty jeszcze swego nie wykona�a�. I wybacz, �e nie wiem jakie b��dy pope�ni�am.</p><p>��Jeszcze para Si�str przed nami � odpar�a mgli�cie Czarownica Trzecia. � Jedna z nich, ostatnia, jest szczeg�lnie bieg�a w wyszukiwaniu skaz, wi�c nie martw si� przedwcze�nie. I �egnaj, droga Siostro�</p><p>Czarownica Trzecia d�ugim i smutnym wzrokiem odprowadza�a znikaj�c� w�r�d ska� ciemn� sylwetk� swej Siostry. Panienka w tym czasie przygl�da�a si� jej z ch�odnym zaciekawieniem, zwr�cona ca�a sob� ku przysz�o�ci � i uznaj�c przesz�o��, wraz z Czarownic� Drug� za rozdzia� zamkni�ty, nieomal nie istniej�cy ju� materialnie, tak jak spopiela�a Ksi�ga Mniejsza.</p><p>Stoj�ca obok niej Czarownica przypomina�a do zbudzenia swe poprzedniczki. Tu, w odleg�ej od ludzkich spojrze� krainie, by�a zdrow�, siln�, ci�gle m�od� kobiet� o bystrym, cho� nieruchomym spojrzeniu szarych oczu, wyrazistych brwiach i w�skich ustach. A jednak wystarczy� jaki� drobny ruch, by te proste plecy zgarbi�y si�, g�adka twarz przyoblek�a w zmarszczki, a ostro�� wejrzenia zosta�a przymglona starczym bielmem. Ta i�cie kameleonia zdolno�� przeobra�ania si� kolejnych Si�str nieodmiennie frapowa�a Panienk�.</p><p>Gdy Siostra Druga nieodwo�alnie znikn�a w�r�d ska�, nowa Opiekunka zwr�ci�a si� wreszcie do swej wychowanki:</p><p>��Idziemy�</p><p>Panienka, omijaj�c zr�cznie skalne wyst�py, sz�a swobodnie obok niej.</p><p>��Czego b�dziesz mnie uczy�? � spyta�a z ciekawo�ci�.</p><p>��Szacunku dla Matki Natury, sensu ludzkiej pracy i wielu innych podobnych rzeczy.</p><p>��Och, to b�dzie strasznie nudne! Mia�am nadziej�, �e dalej b�dziesz mnie uczy� magii! � odpar�a z rozczarowaniem Panienka.</p><p>��Nie jeste� Czarownic� � pokr�ci�a g�ow� nowa Opiekunka. � To, co ju� wiesz o magii, stanowi o wiele za du�o. Najwy�szy czas, �eby� pozna�a teraz to, co winni wiedzie� ludzie, zwykli ludzie.</p><p>��Podobno nie jestem zwyk�ym cz�owiekiem � odpar�a z uraz� Panienka.</p><p>��Jeste� � powiedzia�a dobitnie Czarownica Trzecia. Jeste� zwyk�ym cz�owiekiem, tyle �e obdarzonym wi�kszymi talentami i darami ni� reszta ludzi. Ale to nie tylko nie powinno wzbija� ci� w pych�, lecz wr�cz przeciwnie! Bowiem r�wnocze�nie ci��y na tobie odpowiedzialno�� o wiele wi�ksza ni� na innych ludziach, a to nigdy nie mo�e by� powodem do dumy, lecz wy��cznie do poczucia ci�kiego doprawdy obowi�zku i odpowiedzialno�ci za spe�nienie go. Je�li zawiedziesz, to nie tylko siebie�</p><p>��� tak�e was, Czarownice � mrukn�a Panienka.</p><p>Lecz Czarownica z dziwnym smutkiem, niepoj�tym dla Panienki, odpar�a:</p><p>��Zapewniam ci�, �e my tu jeste�my najmniej wa�ne�</p></section><section><title><p>ROZDZIA� X</p></title><p>Min�y dwa dni i dwie noce, nim Czarownica z Panienk� opu�ci�y g�rskie, dzikie okolice, zbli�aj�c siew stron� ludzkich siedzib. Podobne niebu przed burz� oczy Panienki jeszcze raz spojrza�y z t�sknot� za siebie, ku krainie wolnej od Naje�d�c�w i ciekawych, obcych spojrze�. Nim jednak zbli�y�y si� do pierwszej Wsi, Czarownica starannie umy�a d�ugie, z�ociste w�osy swej wychowanki w mocnym wywarze kory d�bu. Po tej k�pieli jasne jak zbo�e pasma zbr�zowia�y, trac�c rzucaj�cy si� w oczy z�oty po�ysk.</p><p>Tu� ko�o Wsi znalaz�y opuszczony, cho� jeszcze nadaj�cy si� do zamieszkania dom. Panienka zacz�a ju� kojarzy�, �e te, tak liczne opustosza�e domy s� dawnymi siedzibami tych, kt�rych Naje�d�cy � w imi� bli�ej nie okre�lonych przewin zawlekli do swych ponurych wi�zie�, z kt�rych nigdy nikomu nie uda�o si� wyj��, a je�li nawet, to tylko na �mier�. I ptaki, i drzewa, i smutne oczy jej Opiekunek, Czarownic, m�wi�y o tym, �e w tej kwitn�cej niegdy� krainie wi�cej ludzi umiera co roku gwa�town� �mierci�, ni� si� rodzi.</p><p>Nauka u nowej Opiekunki rozpocz�a si� niepostrze�enie. Gdy wiosna rozkwit�a ju� w pe�nym, gor�cym blasku s�o�ca, przez otwarte okno domu wlecia�a pierwsza, z�ocista pszczo�a i brz�cz�c j�a fruwa� wok� g�owy Panienki. Ta wykona�a gwa�towny ruch r�ki, pragn�c pozby� si� z�o�liwego natr�ta. I wtedy gdy ju�, ju� jej d�o� z impetem si�ga�a ma�ego stworzenia � nagle zawis�a nieruchomo w powietrzu, wstrzymana moc� magicznego wzroku Czarownicy.</p><p>��Nie zabijaj � powiedzia�a ta ostatnia. � Pszczo�a nie zrobi ci nic naprawd� z�ego, nawet je�li u��dli, a jest po�yteczna. Nie wolno bez potrzeby zabija� niczego co �yje.</p><p>Gdy na drugi dzie� Panienka bieg�a przez ogr�d, nagle poczu�a, �e jej nogi staj� si� jak z kamienia i nie mo�e nimi porusza�. Nie zl�k�a si�, lecz spojrza�a pytaj�co w stron� siedz�cej na progu domu Czarownicy.</p><p>��Schyl si� i sp�jrz na ziemi�, mi�dzy trawy � powiedzia�a Opiekunka.</p><p>� i Panienka ujrza�a, �e jej stopy, magiczn� wol� Czarownicy, zatrzyma�y si� niemal na skraju w�ziutkiej, prawie niewidocznej �cie�ki, kt�r� mr�wki w�drowa�y ze swego mrowiska na pracowite wyprawy i powraca�y, d�wigaj�c ci�ary wi�ksze od siebie: martwe owady, pasemka suchych traw, nie�ywe d�d�ownice.</p><p>��Nim st�pniesz, zawsze najpierw sp�jrz, czy nie rozdepczesz jakiego� �ywego stworzenia. Mr�wka, cho� tak malutka, jest cz�ci� Matki Natury, wi�c nale�y j� uszanowa�. Pomy�l, �e pa�stwo mr�wek, znajduj�ce si� w wielkim, usypanym przez nie kopcu, jest najcz�ciej zorganizowane o wiele lepiej i m�drzej ni� te, kt�re stworzyli ludzie.</p><p>Zm�czona s�o�cem Panienka po�o�y�a si� w wysokiej trawie i wtedy us�ysza�a szept Czarownicy:</p><p>��Przy�� ucho do Matki Ziemi i s�uchaj�</p><p>I Panienka uczyni�a to, a jej s�uch po raz pierwszy w �yciu uwra�liwi� si� na ci�kie westchnienia Matki Ziemi, na jej bardzo powoln�, prastar� mow�, starsz� od mowy wszelkich �ywych istot, na rado��, z jak� wydawa�a z siebie �ycie � w postaci ro�lin, krzew�w, kwiat�w, drzew. Us�ysza�a te� Panienka srebrzyst� mow� podsk�rnych �y� wodnych i podziemnych potok�w, mozolne drapanie si� roz�o�ystych korzeni drzew w�r�d twardych grud ziemi i ciche d�wi�ki ryj�cych swe podziemne korytarze kret�w.</p><p>��Tam wszystko �yje � powiedzia�a z radosnym zdziwieniem.</p><p>��Tak. Jest �ywe, silne, swobodne. Swobodniejsze ni� my � przytakn�a Czarownica.</p><p>I od tej pory przy ka�dej okazji Czarownica uczy�a Panienk�, jak nale�y szanowa� Matk� Natur�. T�umaczy�a jej, �e tylko �ycie w zgodzie i w harmonii z Ni� przynosi ludziom szcz�cie i dobrobyt. Wszystkie za� niepowodzenia zaczynaj� si� od zak��cenia tej harmonii. Pr�ba niszczenia lub zmieniania Matki Natury przynosi ludzkiemu gatunkowi jedynie kl�ski.</p><p>��Ludzie w swej pysze i poczuciu si�y, rozumu, techniki pragn� Matk� Natur� zmienia�. Chc� nad ni� zapanowa�. Pr�buj� odwraca� bieg rzek, wycina� lasy, osusza� bagna m�wi�a Czarownica. � Po up�ywie czasu okazuje si� zawsze, �e dzia�ali wy��cznie na w�asn� szkod�. Zapomnieli, �e to oni, ludzie, s� jedynie malutk� cz�steczk� Matki Natury, a nie Ona jest cz�steczk� ich. Skoro tak, oni � winni Jej podleg�o��, a nie na odwr�t�</p><p>Czarownica uwra�liwi�a Panienk�, by st�paj�c w�r�d traw uszanowa�a nie tylko rozleg�e trakty mr�wek, ale by stara�a sienie rozdepta� d�d�ownicy, nie stratowa� �limaka, nie st�amsi� stop� �wie�o kie�kuj�cego kwiatu. Sama nie wiedz�c kiedy, Panienka przesta�a bezmy�lnie obrywa� w�t�e ga��zki krzew�w, oduczy�a si� rani� drzewa, zrywaj�c z nich kawa�ki kory; zanim wymiot�a paj�czyn� z k�ta pokoju, najpierw delikatnie wynosi�a �ywego paj�ka na dw�r.</p><p>Pewnego dnia rozpocz�y obie � wychowanka i Opiekunka � d�ugie w�dr�wki w�r�d p�l, by tam � przycupn�wszy w�r�d g�stych krzew�w � obserwowa� codzienne zaj�cia wie�niak�w. Panienka najpierw dziwi�a si�, czemu mimo skwaru lej�cego si� z nieba i potu sp�ywaj�cego obficie po zm�czonych twarzach, ludzie ci nie rzucaj� swej pracy, ale nadal, z upartym mozo�em orz� Matk� Ziemi�, siej� w niej z�ociste ziarna, aby potem, w sierpniowym upale � spogl�daj�c z obaw� w przedburzowe niebo � po�piesznie zbiera� swoje plony. I Panienka zacz�a poznawa� sens najci�szej ludzkiej pracy i jej rado�ci. Jednak sama nie pracuj�c, nie pojmowa�a tego do ko�ca.</p><p>��I oni tak co roku�? W k�ko to samo? I nie maj� do��? Ach, m�wisz, �e nie mog� mie� do�� I �e kochaliby swoj� prac�, gdyby jej plony by�y dla nich, ale nie s� dla nich, lecz przede wszystkim dla Naje�d�c�w�</p><p>Pewnego dnia, gdy ju� rozpocz�� si� powolny letni zmierzch, Wie�niacy wyprostowali zm�czone plecy i zasiedli wok� rozpalonego przez siebie ma�ego ogniska. Po chwili uszu ukrytych w krzewach Czarownicy z Panienk� zacz�a dobiega� cicha, dziwaczna lecz wpadaj�ca w ucho, melodia.</p><p>��Pie�� Jedyna�? � szepn�a Panienka, a Czarownica cicho skin�a g�ow�.</p><p>S�owa Pie�ni snu�y si� w�r�d ustawionych p�koli�cie, �wie�o z��tych snopk�w, dumne cho� melancholijne i pe�ne jakiego� utajonego smutku, a ogie� roz�wietla� zm�czone, lecz dziwnie uroczyste twarze Wie�niak�w.</p><p>�� dwudziestu czterech by�o tych kr�l�w w Wielkim Kr�lestwie,</p><p>heros�w istnych, w�adc�w rozumnych jak nigdzie w �wiecie.</p><p>Sprzyja� im wicher, sprzyja�a woda, mi�owa� ogie�.</p><p>Ka�dy poddany odda� im serca, umys�y, prac�.</p><p>B�ogos�awi�a Wielkie Kr�lestwo Matka Natura,</p><p>b�ogos�awi�y Gwiazdy, Ksi�yc i S�o�ce��</p><p>S�owa Pie�ni dobiega�y do Panienki niewyra�ne, mgliste jak dym z ogniska, kt�ry najpierw g�sty, potem rozsnuwa si� po polach rzadk�, ledwo uchwytn� mgie�k�.</p><p>�� nie ma lito�ci dla tych nieszcz�snych kobiet i dzieci,</p><p>ju� okrutnego Urgha �o�nierze tratuj� wszystko.</p><p>Drewniane miecze nie chroni� granic, nie broni� �ycia.</p><p>Z bolesn� dum� ginie bezbronne Wielkie Kr�lestwo.</p><p>Ju� konie w��cz� kr�lewskie szcz�tki po Wielkim Placu,</p><p>by nikt nie wiedzia�, gdzie sk�ada� kwiaty nieznan� r�k�,</p><p>I tylko Luelle znika w ciemno�ciach, jedyna z rodu.</p><p>Pr�no Naje�d�ca szuka jej �lad�w w pomroce dziej�w��</p><p>S�owa stawa�y si� coraz bardziej niewyra�ne i ciche. G�owy niekt�rych Wie�niak�w opada�y na piersi, jakby w drzemce, i ju� tylko ma�a, drobna Wie�niaczka �piewa�a sama, w�t�ym g�osikiem, a wiatr, kt�ry nagle si� zerwa�, rozprasza� s�owa Pie�ni po mrocznych polach. Do nas�uchuj�cej w napi�ciu Panienki dobiega�y ju� tylko jej strz�py:</p><p>�� za siedem setek, siedem dziesi�tek i siedem lat</p><p>�b�dzie w�r�d nas ale�</p><p>�a �wi�ty Kamie�</p><p>Bezkrwawo, bez broni, bez wojny��</p><p>��Idziemy � powiedzia�a Czarownica.</p><p>��Kiedy us�ysz� wreszcie ca�� Pie��? � spyta�a Panienka.</p><p>��Wtedy gdy Los tego zechce � odpar�a mgli�cie Opiekunka. � Skoro wiatr zag�uszy� s�owa Pie�ni, wida� wie, co czyni.</p><p>��A mo�e to by� tw�j wiatr. Wiatr Magiczny � szepn�a sama do siebie Panienka.</p><p>Gdy nadesz�a jesie� i po�a sta�y ju� opustosza�e, Czarownica uda�a si� do Wsi, sk�d powr�ci�a z ko�owrotkiem i krosnami. Wcze�niej zapadaj�ce wieczory Panienka sp�dza�a teraz na �mudnej pocz�tkowo nauce prz�dzenia i tkania. Pierwszy metr uprz�dzionej w�asnor�cznie we�ny sprawi� jej wielk� rado��, za� pierwszy metr utkanego materia�u � jeszcze wi�ksz�. Wydawa�o si� to nawet ciekawsze ni� wyczarowanie ma�ego k��buszka w��czki z bezradnego paj�czka w�wczas, gdy znajdowa�a si� jeszcze pod opiek� Czarownicy Pierwszej.</p><p>��Poznajesz rado�� pracy � powiedzia�a jej Opiekunka. Zapami�taj jednak, �e praca to tak�e zm�czenie i pora�ki, niepowodzenia i kl�ski. Szcz�liwi s� ci, kt�rym dane jest kocha� swoj� prac�. S� jednak tacy, kt�rzy jej nienawidz�.</p><p>��Kto nienawidzi swojej pracy? � zdziwi�a si� Panienka, patrz�c z upodobaniem na kolejne centymetry g�adko utkanego we�nianego materia�u. � Zapewne leniwi?</p><p>��Och, nie tylko oni. Pomy�l o swoich rodakach � niewolnikach, zatrudnianych przymusowo w kopalniach, za kt�rych plecami stoi nadzorca z batem� S� te� tacy, kt�rzy na przyk�ad kochaj� muzyk� lub pi�knie maluj�, a �ycie skaza�o ich na szycie but�w lub prac� rolnika. Nie da�o im szansy. A gdy praca nie daje satysfakcji, rzadko bywa dobrze wykonana.</p><p>Wraz z nadej�ciem jesiennych ch�od�w Czarownica pokazywa�a swej wychowance, jak wszystko co �yje, w przeczuciu coraz bli�szej zimy, zaczyna szuka� dla siebie schronienia.</p><p>Niekt�re ptaki odlatywa�y daleko, na po�udnie, za� inne mo�ci�y swe gniazda pi�rkami, mchem, ga��zkami, uszczelniaj�c wszystkie dziury i szpary. Paj�k w k�cie izby snu� coraz grubsz� i grubsz� paj�czyn�; mr�wki umacnia�y swoj� siedzib�, zatykaj�c wszystkie zb�dne otwory.</p><p>Co rano Panienka, czuj�c si� o wiele starsza i bardziej samodzielna, wyrusza�a na d�ugie spacery. Maj�c jednak w pami�ci przestrogi Opiekunki, unika�a zbli�ania si� do Wsi.</p><p>Pewnego ranka ujrza�a na pobliskiej ��ce pasterk� z owcami. Panienka, schowana za grubym pniem drzewa, obserwowa�a j� z ciekawo�ci�. Przypomnia�o si� jej nagle pierwsze w �yciu spotkanie z innym dzieckiem, a potem drugie � przed laty, za czas�w Czarownic Pierwszej i Drugiej � i p�niejsz� ucieczk�.</p><p>��Nigdy nie ko�czy�y si� dobrze takie spotkania � westchn�a sama do siebie, nie odrywaj�c oczu od pasterki. Ta tymczasem rozpala�a w�a�nie niedu�e ognisko i g�o�no pod�piewywa�a. � C� mi mo�e grozi�, je�li tylko porozmawiam z t� dziewczynk�? � rozmy�la�a dalej Panienka, patrz�c z t�sknot� na dziewczynk�, kt�rej owce spokojnie skuba�y w�t�� i coraz bardziej ��kn�c� traw�. � Zawsze jestem tylko z ni�, Czarownic�. Nigdy nie mia�am �adnej kole�anki, nigdy z nikim si� nie bawi�am � rozmy�la�a dalej Panienka buntowniczo i powoli, powolutku, wychyla�a si� zza pnia. Pasterka d�ugo nie dostrzega�a jej, skupiona na swych czynno�ciach i dopiero w�wczas, gdy jaka� ga��zka trzasn�a pod stopami Panienki, podnios�a sp�oszona g�ow�. Na widok r�wie�nicy u�miech rozja�ni� jej zar�owion� od ch�odu twarz:</p><p>��Hej! Podejd��e bli�ej! � zagadn�a weso�o. � Jeszcze ci� nie znam! Mieszkasz tu gdzie�?</p><p>��Tak � odpar�a Panienka. � O, tam� � i ruchem brody wskaza�a widniej�cy w oddali w�r�d drzew dach ich obecnego domu.</p><p>��Tam mieszka�a przed wami rodzina Bradok�w, ale nie spodoba�a si� w�jtowi � powiedzia�a Pasterka.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Nie wiem. Nikt nie wie, kto i dlaczego nie podoba si� w�jtowi. Za� w�jt s�ucha tylko Naje�d�c�w i dobrze z nimi �yje, wi�c nie ma si� komu poskar�y�, gdy komu� dzieje si� krzywda � powiedzia�a dojrzale pasterka. � Wi�c Bradokowie poszli do wi�zienia, a ich krowy, owce i g�si do w�jta. A jak masz na imi�? Boja Agna.</p><p>Panienka sp�oszy�a si�.</p><p>��W�a�ciwie� doprawdy� No c�, ona m�wi do mnie �Panienko��</p><p>��Panienko? � zdziwi�a si� Agna. � P a n i e n k i mieszkaj� w pa�acach, a nie w opuszczonych starych domach. Nie nosz� te� takich zniszczonych ubra�, jak twoje. Raz w �yciu widzia�am z daleka prawdziw� panienk�. W Miasteczku. By�a to c�rka Naje�d�cy. Przepi�knie ubrana, wsiada�a na konia, a jaki� �o�nierz pomaga� jej i m�wi� w�a�nie tak: �Prosz� wsiada�, Panienko�� Chyba �e by�a� kiedy� bardzo bogata, ale Naje�d�cy zabrali ci wszystko?</p><p>��Nie, nigdy nie by�am bogata � szepn�a Panienka. � Mo�e kiedy� b�d�?</p><p>��Bogata by�aby� tylko wtedy, gdyby twoi rodzice poszli na s�u�b� do Naje�d�c�w, jak nasz w�jt � powiedzia�a Agna i zaraz doda�a szeptem: � Moi rodzice i c h nienawidz� i dlatego mamy tylko te sze�� owiec, wi�cej nic. Nawet krowy nie mamy. Zabra� w�jt. M�wi�a� przed chwil� o n a. Chyba nie wyra�a�a� si� tak o swojej mamie?</p><p>��Nie. Ona to� to moja ciotka. Mama nie �yje.</p><p>��Biedna jeste� � rzek�a Agna. � Chcesz, to dam ci kawa�ek mojego chleba?</p><p>��Nie, dzi�kuj�, nie jestem g�odna.</p><p>��Zazdroszcz� ci. Ja prawie stale jestem g�odna � westchn�a Agna. � Ale zaraz upiek� kilka ziemniak�w w ognisku. Masz ochot�?</p><p>��Nigdy tego nie jad�am � wyzna�a Panienka.</p><p>��No to zaraz zobaczysz, jakie s� pyszne, tylko mi pom� I Agna nauczy�a Panienk�, jak wk�ada� ziemniaki do �aru, tak aby nie spali�y ich p�omienie. Obie dziewczynki czeka�y teraz, a� ziemniaki b�d� gotowe, i rozmawia�y ze sob�. Poniewa� Panienka nie chcia�a m�wi� o sobie, Agna ochoczo opowiada�a jej o swoim �yciu. I cho� ze s��w dziewczynki wy�ania�o si� �ycie ubogie i ci�kie � z prac� od �witu do nocy, kt�rej owoce nie przynosi�y jednak dostatku, bowiem wszystko co lepsze zawsze zabiera� w�jt dla Naje�d�c�w � mimo to Panienka zazdro�ci�a Agnie. Zazdro�ci�a jej prawdziwej matki, ojca, braci, domu pe�nego ruchu, �ycia i mi�o�ci. U�wiadomi�a sobie, �e ona, Panienka, zawsze by�a sama, wy��cznie z jedn� spo�r�d Czarownic. Nie zazna�a nigdy mi�o�ci matki czy ojca, przyja�ni r�wie�nik�w, �yczliwo�ci s�siad�w. Obecno�� innych ludzi kojarzy�a si� jej tylko i wy��cznie z ucieczk�. Nagle, za spraw� Agny, uprzytomni�a j sobie po raz pierwszy w �yciu, �e ta niezwyk�o�� jej Losu � z kt�rej ongi� by�a dumna � nie zawsze jest przyjemna. Zw�aszcza w�wczas, gdy pozostaj�c tak blisko ludzi, niemal we Wsi, jest im jednak obca.</p><p>Gdy dziewczynki ju� zjad�y ziemniaki, Panienka uzna�a, i �e trzeba wr�ci� do domu, by nie narazi� si� na podejrzliw� czujno�� Czarownicy.</p><p>��Przyjd� tu jutro � powiedzia�a Agna. � B�d� o tej samej porze. Pobawimy si� razem�</p><p>��Przyjd� � obieca�a Panienka i przyrzek�a sobie, �e nic nie powie Czarownicy o spotkaniu. Nie chcia�a bowiem nigdzie ucieka�; pragn�a spotka� po raz drugi sw� r�wie�niczk� i s�ucha� jej opowie�ci o �yciu we Wsi. Chcia�a te� bawi� s i �, gdy� nie wiedzia�a, co to jest, lecz by�a zarazem pewna, �e powinno to by� czym� bardzo przyjemnym.</p><p>��Gdzie by�a� tak d�ugo? � spyta�a Czarownica po jej powrocie i Panienka, odwracaj�c g�ow�, by Opiekunka nic nie mog�a wyczyta� ani z jej twarzy ani z oczu, odpar�a spokojnie: � Obserwowa�am krety na pobliskiej ��ce�</p><p>Czarownica skin�a g�ow� uspok�j ona.</p><p>Tak wi�c nazajutrz, bez najmniejszych przeszk�d, Panienka znowu uda�a si� na odleg�e pastwisko. Agna powita�a j� rado�nie. Zna�a wszystkie dziewczynki we Wsi i ta nowa znajomo�� nader j� cieszy�a. Nie przeszkadza�o jej, �e Panienka nie chce opowiada� o sobie. Uzna�a, �e wida� nie ma nic ciekawego do powiedzenia. Mog�y si� jednak we dw�jk� pobawi�. I Agna nauczy�a Panienk� zabawy w kucanego berka, pokaza�a, jak szuka� czterolistnej koniczynki i wr�y� z niej, a w pobliskim stawku puszcza�y we dw�jk� ma�e ��deczki z kory.</p><p>Przez kilka dni Panienka przychodzi�a na pastwisko, kryj�c to przed Czarownic� � i po raz pierwszy w �yciu odkry�a wspania�y, niepowtarzalny smak zabawy z r�wie�nic�. By�o to cudowne uczucie i Panienka by�a gotowa wiele da�, aby nadal trwa�o. Gdy zatem pewnego dnia, po godzinie zabawy, ujrza�a znudzenie na twarzy Agny, zaniepokoi�a si�:</p><p>��Co ci jest? � pyta�a.</p><p>��Nie wiem, co jeszcze mo�emy robi� � wzruszy�a ramionami Agna. � Gdyby by�y jeszcze inne kole�anki, bawi�yby�my si� w chowanego, bo we dw�jk� jest to jednak nudne. Znudzi� mi si� ju� kucany berek, za zimno, by si� k�pa� w stawie, i opowiedzia�am ci ju� wszystko co mia�am do opowiedzenia. Ty nic nie umiesz opowiada�. Szkoda, �e nie mamy pi�ki�</p><p>��Ja zrobi� pi�k� � oznajmi�a z gorliwo�ci� Panienka.</p><p>��Och, masz na my�li pi�k� ze szmat, lub co� takiego? spyta�a pogardliwie Agna. � Nie chc�. My�la�am o takiej prawdziwej. Gdyby� widzia�a, jak� pi�kn� pi�k� ma c�rka w�jta! Jest z gumy, ca�a czerwona w zielonobia�e kwiaty! Nigdy nie widzia�am nic r�wnie cudownego, jak ta pi�ka�</p><p>Panienka, niewiele my�l�c, podnios�a z trawy ma�y kamyk i podrzuci�a w g�r�. Kamyk spad� na ziemi� czerwon�, mieni�c�, si� t�czowymi kolorami pi�k�, kt�ra podskoczy�a wysoko kilka razy, by wreszcie opa�� w traw�, u st�p Agny. Agna wytrzeszczy�a oczy w podziwie:</p><p>��Och!� to niesamowite! Jak ty to zrobi�a�! Czary czy co? Chod� b�dziemy ni� sobie rzuca�!</p><p>I dziewczynki d�ugo bawi�y si�, a pi�ka, jak kolorowy ptak, fruwa�a im z r�k do r�k. Na po�egnanie Panienka podarowa�a pi�k� Agnie.</p><p>Tego wieczoru, gdy Czarownica roznieca�a ogie� na kominku, do drzwi ich domu kto� zapuka�. Cicho i delikatnie. Mimo to przez smag�� twarz Czarownicy przebieg�a chmura niepokoju, za� Panience serce skoczy�o do gard�a. Instynktownie wyczu�a zwi�zek tej nieokre�lonej jeszcze wizyty ze swoj� zakazan� przyja�ni�.</p><p>Czarownica otwar�a drzwi i do izby wszed� niewysoki, siwiej�cy Wie�niak. W r�ce trzyma�� pi�k�.</p><p>��Witajcie � powiedzia� nie�mia�o. � Nie chcia�em was nachodzi�, zreszt� nie wiedzia�em, �e tu kto� mieszka, ale� Ale to chyba wasze � zako�czy�, wyci�gaj�c r�k� z zabawk�.</p><p>Rzut oka na Czarownic� u�wiadomi� Panience, �e ona ju� wszystko wie, a jej twarz �ci�� gniew � i l�k.</p><p>��Po prawdzie to moja Agna m�wi, �e Panienka jej t o da�a, ale ja bym wola� tego nie mie� � m�wi� dalej Wie�niak. � Nikt we Wsi nie ma takiej pi�knej pi�ki, tylko c�rka w�jta i tak sobie my�l�, �e w�jt od razu zwr�ci�by na ni� uwag�. No a w dodatku to nie jest zwyk�a p i � k a�</p><p>Twarz Czarownicy pochmurnia�a z minuty na minut�.</p><p>��Przez tak� pi�k� to by mo�na i�� nawet do wi�zienia. Albo i na stos � zako�czy� szeptem.</p><p>��Dzi�kuj� � powiedzia�a Czarownica kr�tko, bior�c zabawk� z jego r�k.</p><p>��To nie wszystko � powiedzia� Wie�niak i niezgrabnie przest�pi� z nogi na nog�. � Ja bym na waszym miejscu poszed� st�d sobie i to szybko. Agna to jeszcze dziecko i nie wiadomo, co komu wypapla, sami rozumiecie, prawda�? Nie chcia�bym, �eby was, w�a�nie was spotka�a jaka� krzywda z naszego powodu. U nas ca�a Wie� szanuje takie jak wy, a kto wie, mo�e jeste�cie jeszcze kim� innym ni� my�l�, kim�� sami wiecie, prawda? I z ca�ego serca chcia�bym wam pom�c, ale jedyne co mog�, to radzi�, by�cie ucieka�y. Nasz w�jt we wszystkim s�ucha si� Naje�d�cy, wi�c lepiej niech was tu nie b�dzie, nim cokolwiek dojdzie do jego uszu�</p><p>��Jeste�cie dobrym i m�drym cz�owiekiem � szepn�a Czarownica. � W nagrod� macie ten z�oty pieni��ek, niech wam os�odzi wasz� n�dz�, z jego pomoc� prze�yjecie przyzwoicie cho�by rok lub wi�cej.</p><p>��Nie robi�em tego dla pieni�dzy! � obruszy� si� Wie�niak, ale gdy Czarownica wetkn�a mu pieni��ek w r�k�, rado�� rozla�a si� na jego twarzy.</p><p>��Niech was Los b�ogos�awi � powiedzia� na po�egnanie i szybko wyszed�.</p><p>Panienka w milczeniu oczekiwa�a s��w nagany, ale gdy podnios�a wzrok na Opiekunk�, ta patrzy�a na ni� jedynie z lito�ciwym smutkiem.</p><p>��T�sknisz do ludzi � szepn�a. � Doskonale ci� rozumiem. Ale jeszcze musimy ich unika�. Nie martw si�, w ko�cu ich poznasz i oby to by�o dobre spotkanie.</p><p>Skoro �wit opu�ci�y dom. A gdy Wie� ju� im znik�a sprzed oczu, Panienka odwr�ci�a si� i rzuci�a ostatnie spojrzenie na miejsce, w kt�rym po raz pierwszy pozna�a cudowny smak przyja�ni drugiego cz�owieka.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XI</p></title><p>Zbli�a� si� wiecz�r, gdy Czarownica z Panienk� wesz�y wreszcie do Lasu i tu dopiero odetchn�y z ulg�. W nim zawsze czu�y si� bezpieczne i nikt niepowo�any nie m�g� tu si� zjawi�.</p><p>Od setek lat ca�a przyroda dawnego Wielkiego Kr�lestwa jakby sprzysi�g�a si� przeciw Naje�d�com. Rzeki lubi�y niespodziewanie wzbiera�, zalewaj�c przejezdne wcze�niej drogi; niewielkie mokrad�a nagle rozprzestrzenia�y si�, gro��c utopieniem ka�demu, kto by si� do nich zbli�y�. Ale najszybciej i najwyrazi�ciej zbuntowa�y si� lasy. Te same Wielkie Lasy dawnego Wielkiego Kr�lestwa, kt�re Naje�d�ca zamierza� wyci�� w ca�o�ci, by zu�y� na budowle swoich most�w, barak�w roboczych dla zniewolonych pracownik�w i wreszcie by je spala� w swoich ogniskach. Te Wielkie Lasy by�y chlub� rodu Luil�w i nikt w ca�ym Kr�lestwie nie mia� prawa ich ci�� lub niszczy� bez zgody kr�la. R�d Luil�w widzia� bowiem w lasach warto�� sam� w sobie � dla Naje�d�c�w to, co nie by�o dla nich bezpo�rednio u�yteczne, nie mia�o �adnej warto�ci. Wi�c zacz�li wst�powa� do Las�w ca�� armi� i z pot�nymi siekierami. W�wczas to Lasy zacz�y si� buntowa�. Pot�ne d�by tak rozk�ada�y swe konary, �e cie� w ich s�siedztwie stawa� si� g��boki i mroczny, �e strach by�o si� do nich zbli�a�. Buki, wi�zy, sosny i �wierki wykr�ca�y swe korzenie w dziwaczne i najmniej przewidywalne kierunki, tak �e id�cy z pozoru bezpieczn� �cie�k�, nagle potyka� si� o nie i upada� � a jeszcze w�wczas z�o�liwe korzenie wpl�tywa�y si� napastnikom we w�osy lub chwyta�y znienacka za nogi. Le�ne ptactwo i zwierzyna na widok Obcych zmienia�y swe g�osy � i nawet skowronek pohukiwa� z�owrogo jak puchacz, a nied�wied� nigdy nie mrucza�, lecz wydawa� z siebie najgro�niejsze d�wi�ki. Najwi�cej jednak zabawy mia�y strzygi i latawice. Ukryte zazwyczaj g��boko przed ludzkim wzrokiem i nie n�kaj�ce wie�niak�w zbieraj�cych jagody czy grzyby, ani mieszczuch�w udaj�cych si� na spacer � na widok Naje�d�c�w opuszcza�y bagna, mokrad�a i spr�chnia�e dziuple i ujawnia�y si� natychmiast ze z�owieszczym chichotem i w najstraszliwszych postaciach. Ba, zdarza�o si�, �e nawet upiory, acz niech�tnie, lecz przychodzi�y w sukurs swym dalekim kuzynkom � strzygom i opuszcza�y, wprawdzie na kr�tko, swe Podziemne Kr�lestwo, by ukaza� si� znienacka natr�tom. Wycinane siekierami drzewa zawsze � by�o to niemal regu�� � padaj�c niespodziewanie zmienia�y kierunek i przywala�y swym ci�arem le�nych zab�jc�w. Gdy roze�leni Naje�d�cy postanowili Lasy podpala� � rzadko udawa�o si� im uj�� przed roz�arzonymi iskrami, gdy� wiatr z�o�liwie kierowa� je nie w g��b Lasu, lecz akurat w ich stron�. Gwa�towny deszcz � zjawiaj�cy si� nie wiadomo sk�d � natychmiast gasi� po�ar. Nic zatem dziwnego, �e bardzo szybko Naje�d�cy nie tylko dali Lasom spok�j, ale zaprzestali wszelkich pr�b wkraczania na ich rozleg�e tereny. Mimo up�ywu setek lat i setki razy ponawianych stara� zniszczenia Wielkich Las�w � to one zwyci�y�y, nigdy nie poddaj�c si� Naje�d�cy, i sta�y si� ostatnimi enklawami wolno�ci.</p><p>��� po co w og�le opuszczamy Lasy? � westchn�a Panienka. � Jeste�my tu bezpieczne i szcz�liwe. Mamy jagody, �r�dlan� wod�, wygodne pieczary. Dlaczego ka�da z was, Si�str Czarownic, tak ci�gnie w kierunku ludzkich siedzib, cho� przynosi to same k�opoty?</p><p>��Urodzi�a� si� dla ludzi, nie dla Las�w � odpar�a kr�tko Czarownica. � I wkr�tce znowu powr�cimy do Ludzi. Tym razem zamieszkamy w Miasteczku.</p><p>��W Miasteczku?! � wykrzykn�a zdziwiona Panienka. Sama widzia�a�, �e w ka�dym z Miasteczek s� setki Naje�d�c�w! W jednym z nich o ma�o co by mnie z�apano! Po co nam to?</p><p>��Musisz pozna� dok�adnie warunki, w jakich �yj� obecni mieszka�cy dawnego Wielkiego Kr�lestwa. Musisz na w�asnej sk�rze do�wiadczy� ich losu, pozna� krwawy pot ich doli � rzek�a Czarownica tonem wykluczaj�cym wszelki sprzeciw, wi�c Panienka zacisn�a z gniewem wargi i zamilk�a, wiedz�c dobrze, �e na up�r Czarownic nie ma sposobu.</p><p>Noc sp�dzi�y wygodnie w wielkim, wydr��onym pniu starego d�bu. Gdy Panienka otwar�a oczy, ujrza�a, �e w zag��bieniu jej szyi spokojnie spa�a malutka wiewi�rka. Zwierz�tko przeci�gn�o si� teraz, ziewn�o, wskaza�o g��wk� na niewielki otw�r w pniu � i znikn�o. Otw�r by� pe�en s�odkich le�nych orzech�w.</p><p>��Pozwoli�a nam je zje�� � stwierdzi�a z zadowoleniem Dziewczynka. � Widocznie ma jeszcze gdzie indziej schowane zapasy�</p><p>Obie z Czarownic� umy�y si� w pobliskim �r�de�ku, a potem wied�ma wyj�a ze swego przepastnego worka no�yce.</p><p>��Po co to? � spyta�a nieufnie Panienka.</p><p>��Obetniemy twoje drugie w�osy tak, by� wygl�da�a na ch�opca, a potem jeszcze raz umyjemy je w korze d�bu, by �ciemnia�y. Do Miasteczka przyb�dziemy jako ciotka Olsten ze swym siostrze�cem Kisbe. Jeste� sierot� i przygarn�am ci� po �mierci twoich rodzic�w.</p><p>��Kisbe� Kisbe� � zamrucza�a Panienka. � Czy wiesz, �e jest to moje pierwsze w �yciu imi� i w dodatku imi� ch�opca! Czy doprawdy nigdy nie dowiem si�, jakie jest moje w�asne, prawdziwe? A mo�e w og�le go nie mam?!</p><p>��Masz swoje prawdziwe imi�, ale musisz na nie zas�u�y�. Minie jeszcze kilka lat, mo�e trzy, cztery i poznasz je. A co� mi m�wi, �e stanie si� to w do�� niespodziewanych okoliczno�ciach. Nie wiem co prawda w jakich, ale w ka�dym razie w innych ni� my, Siostry, sobie to wyobra�amy. Pami�taj, �e przeczucie przysz�ego losu i instynkt s� u Czarownic niemal drug� stron� ich natury.</p><p>��Niespodziewane okoliczno�ci? Nie wiem czemu, ale brzmi to zach�caj�co � powiedzia�a Panienka.</p><p>W czasie tej rozmowy Czarownica energicznymi ruchami �cina�a d�ugie z�ociste w�osy swej podopiecznej. Jasne pasma spada�y na mi�kki, ciemnozielony mech, ale nie le�a�y tam d�u�ej ni� chwila, bo od razu zlatywa�y ptaki i porywa�y mieni�ce si� sploty w swoje dzioby, nios�c do gniazd. Panienka przejrza�a si� w tafli �r�de�ka i ujrza�a szczup��, niemal wychudzon� i obc� sobie twarz ch�opca z wielkimi, szaroniebieskimi oczami, kt�r� otacza�y kr�tkie, ciemne k�dziory.</p><p>��Kisbe� � u�miechn�a si� zadowolona Czarownica. Kln� si� na �wi�ty Kamie�, �e nikt ci� nie pozna.</p><p>Po chwili ju� szybkim krokiem sz�y przez Las, a gdy wysz�y na pobliskie ��ki, z daleka ujrza�y najbli�sze Miasteczko.</p><p>��Pos�uchaj, Kisbe, m�j siostrze�cze � m�wi�a Czarownica w rytm szybkich krok�w. � Ja, twoja ciotka Olsen, przygarn�am ci� pi�tna�cie lat temu, gdy twoi rodzice zmarli na tyfus z n�dzy i wyczerpania. �yli�my na Wsi, ale nie maj�c w�asnej ziemi, by�o nam ci�ko, wi�c teraz przyszli�my do Miasteczka, �eby znale�� jak�kolwiek prac� i jakikolwiek dom. Zapami�taj to i nie pomyl si�.</p><p>��Och, nie jestem g�upia � odpar�a zniecierpliwiona Panienka, spogl�daj�c z niepokojem na coraz to zbli�aj�ce si� mury Miasteczka. Przez pi�tna�cie lat swego �ycia tylko dwa razy by�a w Miasteczkach. Raz przemyka�a si� przez nie noc�, drugi raz o ma�o co � tylko przez nie przechodz�c by�aby schwytana wraz ze swoj� Opiekunk�. Za pierwszym razem, w nocy, Miasteczko wydawa�o si� jej pi�kne, niemal ba�niowe, ze swymi wysokimi domami, z wie�� ratuszow�, z ma�ym ryneczkiem i zegarem na wie�y. Tam po raz pierwszy us�ysza�a Pie�� Jedyn�. Za drugim razem Miasteczko przedstawi�o jej tylko sw� gro�n�, niepokoj�c� stron� � siedziby Naje�d�c�w.</p><p>��Wol� ju� Wie� � szepn�a sama do siebie, cho� prawd� m�wi�c Wsi te� nie zna�a, mieszkaj�c zawsze z dala od jej mieszka�c�w. � A tak naprawd� to kocham tylko Las � westchn�a, gdy szybkim krokiem wchodzi�y ju� w obr�b mur�w. Jej Opiekunka sz�a wyprostowana i z siwej, rozkudlonej wsiowej �ebraczki przeistoczy�a si� w siln� kobiet� w �rednim wieku, steran� �yciem, ale ci�gle zdoln� do pracy.</p><p>��Gdzie si� pchacie, g�upcy? � zamy�lona Panienka a� podskoczy�a, s�ysz�c nad sob� ten obcy, wrogi g�os. W szerokiej bramie, wiod�cej w g��b Miasteczka, sta� Naje�d�ca z halabard� i zagradza� im dalsz� drog�.</p><p>��Szukamy pracy, jasny panie � wymamrota�a Czarownica. � Na wsi pe�nia zimy i nie ma co je��, a w mie�cie ca�y rok praca� Ja i ten ch�opiec, m�j siostrzeniec�</p><p>��No do�� tego � przerwa� brutalnie stra�nik. � Macie szcz�cie. Mo�ecie zg�osi� si� w Ratuszu. Tam szukaj� robotnik�w do budowy nowego mostu, bo stary ju� si� rozlecia�. Dostaniecie je�� i dach nad g�ow��</p><p>� i pchn�� j e tak energicznie, �e Czarownica zatoczy�a si� na najbli�szy mur.</p><p>Ulice Miasteczka by�y opustosza�e. Chyba nikt dobrowolnie nie opuszcza� swych domostw, kt�re dawa�y z�udne poczucie bezpiecze�stwa. Jedynie z rzadka jaki� wystraszony przechodzie� przemyka� pod murami ulic. Domy robi�y wra�enie zniszczonych przez up�yw czasu i nigdy nie naprawianych. Zza brudnych szyb czasem wyjrza�a czyja� wyl�kniona twarz, by zaraz znikn��. Tylko Naje�d�cy przeje�d�ali z tupotem na swych wielkich, czarnych koniach, po�yskuj�c zbrojami i spogl�daj�c oboj�tnie na steran� �yciem kobiet� z wychudzonym ch�opcem.</p><p>��Co� z�ego musia�o si� tu sta� i to niedawno � szepn�a Czarownica do swej wychowanki. � Prawdziwe �ycie w Miasteczkach od dawna nie jest bujne i radosne, spokojne i pracowite, ale nie jest te� a� tak wygaszone.</p><p>W tej chwili na ulic� wjecha� du�y oddzia� Naje�d�c�w. Nie zsiadaj�c nawet z koni zacz�li bi� swymi lancami w drzwi i okna najbli�szych dom�w, a� lecia�y drzazgi drzewa i kawa�ki szk�a z okiennych szyb.</p><p>��Wychodzi�! Jazda! Nu�e do roboty! � ryczeli nadal t�uk�c szyby i kalecz�c drzwi.</p><p>��Burmistrz nakaza� budow� mostu! � krzycza� jeden z Naje�d�c�w w zdobnej zbroi. � Wszyscy mieszka�cy, wyj�wszy starc�w i malutkie dzieci, maj� stawi� si� nad rzek�! Kto nie wyjdzie w ci�gu pi�ciu minut, czeka go wi�zienie!</p><p>��Wychodzi�! Jazda! Nu�e! � darli si� jego podw�adni, niszcz�c w bezsensownej z�o�ci zrujnowane ju� domostwa.</p><p>Powoli z najbli�szych dom�w zacz�li wychodzi� ludzie kobiety, m�czy�ni, starsze dzieci. Wychudzeni, ubrani w byle jakie �achmany, z wyrazem l�ku na twarzach, szli, formuj�c si� � w miar� jak ich przybywa�o � w niezgrabny poch�d. Czarownica z Panienk� do��czy�y do nich.</p><p>��Hej! Wy! � us�ysza�y w pewnej chwili. � Nie znam was! Sk�d przychodzicie?!</p><p>Czarny Naje�d�ca w zdobnej zbroi zatrzyma� je swoj� lanc�.</p><p>��Ze Wsi, panie � wyszepta�a pokornie Czarownica. � Ale tam g�odno, bo zima, wi�c przyszli�my z moim siostrze�cem tutaj, szuka� pracy, jad�a i dachu nad g�ow��</p><p>��Dobrze�cie trafili! � za�mia� si� Czarny. � Od wczoraj dwadzie�cia dom�w straci�o swych w�a�cicieli, mo�ecie sobie zaj��, kt�ry chcecie, bo moi �o�nierze i tak ju� je wyszabrowali!</p><p>Czarownica z Panienk� znowu wtopi�y si� w t�um, kt�ry milcz�c kornie, z ponurym l�kiem zmierza� w d� Miasteczka, w stron� rzeki.</p><p>��Co tu si� sta�o? � spyta�a szeptem Czarownica najbli�szego s�siada. Ten spojrza� na ni� podejrzliwie spod spuszczonych powiek i nie odpar� ani s�owa.</p><p>��Dobra kobieto, co tu si� sta�o? � ponowi�a Czarownica pytanie, kieruj�c je tym razem do m�odej jeszcze i nie zniszczonej, cho� wychudzonej nadmiernie kobiety.</p><p>��Dwadzie�cia najbardziej szanowanych w Miasteczku rodzin odda�o wczoraj swoje g�owy pod top�r � wyszepta�a zapytana.</p><p>��Za co?</p><p>��Nie wiem. Lepiej nic nie wiedzie�. Zapami�taj to sobie odpar�a Kobieta, rozgl�daj�c si� doko�a niespokojnie, ale po chwili doda�a szeptem: � �piewali nocami Pie�� Jedyn�. A mo�e nie �piewali? Kto ich tam wie? Mo�e o n i chcieli kogo� �ci��, to �ci�li? Lepiej nie wypytuj nikogo, bo nigdy nie wiadomo, z kim rozmawiasz. Nie wiadomo, kto potajemnie s�u�y Naje�d�cy cho�by za kromk� chleba. I nie mo�na ich o to wini�, bo dzieci g�odne, a chleba stale za ma�o. Wydzielaj� po pi�� kromek dla ka�dego kto pracuje, ale gdy masz w domu malutkie dzieci lub starych rodzic�w, to nie wystarczy, a dla nich przydzia�u nie ma.</p><p>Kobieta zamilk�a. Po chwili ju� by�o s�ycha� tylko szuranie n�g id�cych o brukow� kostk�. Panienka, id�c karnie w tym t�umie, czu�a, jak z gniewu lodowaciej� jej stopy i r�ce, a ca�a krew nap�ywa do g�owy. W wyobra�ni ju� widzia�a, jak przemienia wszystkich Naje�d�c�w w bezradne, ohydne robaki, kt�re ten upodlony t�um niewolnik�w rozdeptuje, a potem ona, Panienka, stwarza ca�e pot�ne g�ry chleba, by nakarmi� g�odnych.</p><p>��� nie. Tego nie umiem. Nie umiem stwarza� chleba i w�tpi�, by mo�na go by�o tworzy� magi� � szepn�a sama do siebie. � Chyba chleb mo�na tworzy� tylko prac�. Prawdziwy chleb.</p><p>I przypomnia�a sobie, jak kolejne jej Opiekunki, Czarownice, wyjmowa�y ze swych przepastnych work�w niesko�czone zda si� ilo�ci suszonego mi�sa i chleba, ale po ich zjedzeniu Panienka bardzo szybko znowu czu�a si� g�odna. By� to bowiem magiczny chleb i magiczne mi�so, pozornie syc�ce, �eby mo�na by�o jako� oszuka� g��d. I dlatego zawsze trzeba by�o w ko�cu i�� do Wsi po prawdziwe jedzenie.</p><p>��Nawet gdybym jednego czy cho�by i pi�ciu Naje�d�c�w przeobrazi�a w co� ohydnego i bezradnego wobec t�umu, to pozostali i tak zd��yliby mnie zabi� � westchn�a w duchu, my�l�c bezsilnie, �e jednak magia to nie wszystko, magia to bardzo ma�o.</p><p>��� a je�eli nie magia, to co jest w stanie pom�c tym ludziom? Co lub kto? Chyba nic i nikt � doko�czy�a w duchu swej my�li. Id�ca obok Czarownica obserwowa�a j� i nagle Panience wyda�o si�, �e jej my�li s� dla jej Opiekunek ca�kiem nagie, widoczne jak na d�oni i �e Czarownica � mimo tej ponurej sytuacji � u�miecha si� skrycie, sama do siebie. I Panienk� ogarn�a na moment szalona w�ciek�o�� � w�ciek�o�� osoby bezradnej wobec Naje�d�c�w, ale bezradnej te� wobec swych Opiekunek. Lecz zaraz st�umi�a to uczucie.</p><p>Nad rzek� spoczywa�y ogromne g�azy i stosy drewna. Po chwili wszyscy nosili je w pocie czo�a w stron� rozpocz�tej ju� budowy. Co jaki� czas g�azy wypada�y z r�k utrudzonych i s�abych ludzi, a wtedy nad ich g�owami �wista� bat Naje�d�cy. Dziesi�� godzin trwa�a ta zdaj�ca si� nie mie� ko�ca mozolna robota. D�onie Panienki � maj�ce do tej pory do czynienia jedynie z kwiatami, ga��zkami drzew i k��buszkami we�ny � byty poranione do krwi. Jej plecy znaczy�a jedna gruba, krwawa pr�ga od uderzenia batem, kt�re przyj�a z zaci�ni�tymi z�bami, pod surowym, nakazuj�cym milczenie spojrzeniem Opiekunki.</p><p>Gdy p�nym wieczorem w cudzym i ponurym domu Panienka z j�kiem opad�a na prymitywne i brudne legowisko jej �al nad sam� sob� skierowa� si� nie do kogo innego, tylko do Czarownicy.</p><p>��Nie widzia�am w twych oczach nawet iskierki wsp�czucia dla mojego losu! � krzykn�a z gniewem. � Ani jedna �za nie sp�yn�a z twych oczu, gdy ten potw�r uderzy� mnie batem!</p><p>��W moich oczach nie ma iskierki wsp�czucia dla ciebie, jest za to ca�e wielkie morze �alu. Lecz nie jest to �al nad twoim losem, lecz nad losem tych nieszcz�nik�w odpar�a oschle Czarownica. � Oni tak �yj� od lat, dzie� po dniu, przymieraj�c g�odem, pracuj�c ponad ludzkie si�y, bato�eni, osadzani w wi�zieniach, skazywani na �mier�. Ty sp�dzi�a� w�r�d nich raptem dziesi�� godzin!</p><p>I Panienka, wbrew swojej woli, zawstydzi�a si�. Milczenie zapad�o w mrocznej, biednej izbie, gdzie po k�tach jeszcze ci�gle znajdowa�y si� ubrania i sprz�ty jej poprzednich, od wczoraj dopiero martwych mieszka�c�w.</p><p>��Dlaczego oni si� nie buntuj�? � spyta�a Panienka. � Jest ich przecie� wi�cej ni� Naje�d�c�w!</p><p>��Tak, ale nie maj� �adnej broni, s� s�abi, g�odni, a lata niewoli i widok umieraj�cych braci i si�str pozbawi� ich woli buntu. My�l� ju� tylko o tym, �eby jako� prze�y�. Niekt�rzy za niewielk� popraw� losu gotowi s� sprzeda� swoich przyjaci�, a nawet rodzin�. I tylko raz na jaki� czas pojawia si� kto�, kto nawo�uje do buntu, w kim jeszcze drzemie odwaga i godno��, ale jego ponury los � �mier� z r�ki Naje�d�c�w odstrasza innych.</p><p>��Po co mnie tu przyprowadzi�a�? � wyszepta�a po chwili Panienka.</p><p>���eby� na w�asnej sk�rze do�wiadczy�a, jak �yj� mieszka�cy dawnego Wielkiego Kr�lestwa.</p><p>��Czy musz� tego do�wiadczy�?</p><p>��Musisz. Po prostu musisz � odpar�a Czarownica. � Tego nie wystarczy wiedzie�. To trzeba czu�. C� z tego, �e opowiada�am ci o ci�kim losie twych wsp�rodak�w? Dopiero dzi� wiesz naprawd�, jak bardzo jest on ci�ki. A teraz �pij, bo jutro znowu, skoro �wit, czeka nas mordercza praca nad rzek�.</p><p>Utrudzona Panienka podnios�a g�ow� ze swego pos�ania.</p><p>��Kiedy st�d p�jdziemy? � spyta�a niemal b�agalnie.</p><p>��Zostaniemy tu ca�y rok. Przez ten ca�y rok dzie� po dniu b�dziesz smakowa� prawdziwe �ycie mieszka�c�w tego kraju. Razem z nimi b�dziesz przymiera� g�odem, razem z nimi pracowa� a� do krwawego potu, razem z nimi cierpie� i p�aka�. I pami�taj: ani razu nie wolno ci u�y� magii, gdy� obr�ci�oby si� to przeciw tobie.</p><p>��Ale dlaczego?! Dlaczego?! Dlaczego?!! � krzycza�a Panienka, bij�c pi�ciami w pod�og�, nie bacz�c na rany ju� pokrywaj�ce jej d�onie.</p><p>��Nauczy�a� si� ju�, kim jest Matka Natura, jak j� szanowa� i oddawa� cze��, jak nie �ama� jej �wi�tych praw. Teraz nauczysz si�, czym jest Natura Cz�owiecza, jak j� rozumie� i honorowa�.</p><p>��Czy chcesz przez to powiedzie�, �e mam szanowa� tych upodlonych, zaszczutych jak zwierz�ta ludzi? � wykrzykn�a z oburzeniem Panienka. � Jak zwierz�ta?! Co ja m�wi�? Ka�de zwierz� ma wi�ksz� godno��, ni� kt�rakolwiek z tych ludzkich istot, jakie widzia�am nad rzek�! Byle mysz, byle stonoga czy d�d�ownica jest wi�cej warta szacunku, ni� oni wszyscy razem wzi�ci! I tych ludzi ja mam szanowa�?! Ja, rozmawiaj�ca z Gwiazdami? Ja, zdolna przemienia� szyszki w rude liski i na odwr�t? Ja, umiej�ca odczytywa� cudze my�li? Ja, kt�ra mog� ka�dego Naje�d�c� przemieni� w pochrz�kuj�c� �wini�?! Ja mam ich szanowa�?!</p><p>��Tak. W�a�nie ty. Ni� kto inny, ale ty � odpar�a spokojnie Opiekunka i zamkn�a oczy. Ju� po chwili Panienka us�ysza�a jej spokojny, g��boki oddech. Ale sama d�ugo nie mog�a zasn��.</p><p>Jak wiosenna burza k��bi�y si� w niej my�li, mn�stwo ca�kiem wykluczaj�cych si� nawzajem skojarze� i szalonych uczu�. W jej oczach kr�ci�y si� �zy �alu nad losem dziecka, na kt�re upad� ci�ki g�az, rani�c je �miertelnie � i �zy w�ciek�o�ci, na widok m�czyzny, kt�ry uda�, �e tego nie dostrzega, byle nie zwr�ci� na siebie uwagi Naje�d�cy. Ogarnia�a j� furia na my�l o ludziach, kt�rzy wzajem wyszarpywali sobie chleb � i pe�ne smutku zdziwienie, gdy przypomnia�a sobie staruszk� dziel�c� swoj� kromk� mi�dzy siebie i wnuczka.</p><p>Przewa�a�o jednak poczucie pogardy. G��bokiej, bezbrze�nej pogardy dla pokornych i pe�nych l�ku, zniewolonych ludzi.</p><p>��Moi wsp�rodacy � szepn�a ze z�o�ci�. � Och, jak�e daleko im do kr�lewskiej dumy or�a, czy pe�nej godno�ci si�y nied�wiedzia! A nawet do malutkiej, ale faktycznej niezale�no�ci wr�bla. G�upi, t�pi ludzie�</p><p>I z tymi my�lami Panienka zasn�a wreszcie, na biednym, cudzym legowisku, gdzie jeszcze wczoraj spoczywa�a g�owa, kogo� � kto ju� dzi� nie �y�.</p><p>��� oddaj�c �ycie za Pie�� Jedyn�? � wymamrota�a sennie, nie mog�c poj�� zwi�zku mi�dzy tymi wszystkimi, tak sprzecznymi obrazami.</p><p>Za� pozornie �pi�ca g��boko Czarownica czujnie �ledzi�a tok jej burzliwych my�li, zastanawiaj�c si� dok�d te� on doprowadzi.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XII</p></title><p>Po�rodku dawnego Wielkiego Kr�lestwa, w samym jego sercu, le�a�a stolica � Ard�ana. Kilkaset lat temu, nim zosta�a podbita przez dzikie plemiona Urgha, by�a jednym z najpi�kniejszych miast tej ziemi. Pe�na ogrod�w, fontann, lekkich pa�acyk�w i smuk�ych, wysokich kamieniczek, bogata w liczne �wi�tynie i szerokie, ukwiecone place � t�tni�a �yciem od �witu do p�nej nocy. Wszystkimi czterema, szerokimi, prowadz�cymi do niej drogami co dzie� zmierzali zewsz�d ludzie: kupcy z Dalekich Krain, go�cie z innych, odleg�ych pa�stw i sami mieszka�cy Wielkiego Kr�lestwa, dla kt�rych pielgrzymka do Ard�any by�a dorocznym obowi�zkiem. A ka�dy przybysz zmierza� prosto do wspania�ego Pa�acu Kr�l�w, gdzie nikt nie broni� mu wst�pu. Ka�dy m�g� si� pok�oni� kr�lowi, niekiedy nawet, gdy w Pa�acu nie by�o zbyt wielkiego nat�oku przybysz�w � �cisn�� mu d�o� i porozmawia�. Nic dziwnego � Pa�ac Kr�l�w znajdowa� si� w samym �rodku miasta, na niestrze�onym ogromnym Placu Pa�acowym, a do jego wn�trza prowadzi�o kilkadziesi�t bram, przy kt�rych z rzadka jedynie stali kr�lewscy stra�nicy � a je�li nawet, to wy��cznie z przyczyn czysto dekoracyjnych.</p><p>Gdy Naje�d�cy podbili Wielkie Kr�lestwo i wtargn�li do jego stolicy � ich przyw�dca, dziki i okrutny Urgh (kt�ry mianowa� si� w�wczas Urghiem I, tym Kt�ry Zwyci�y�) natychmiast zaj�� Pa�ac Kr�l�w, mianuj�c go sw� sta�� siedzib�. Ale ju� pierwsza sp�dzona w nim noc nape�ni�a go l�kiem. Le��c w wielkim �o�u, obraca� si� z boku na bok, um�czony brakiem snu � i nas�uchiwa� krok�w. Zdawa�o mu si�, �e s�yszy ich tysi�ce. Tysi�ce krok�w tysi�cy ludzi wdzieraj�cych si� bez problemu do Pa�acu przez kilkadziesi�t zawsze otwartych bram. Jasny, rozs�oneczniony i pi�kny Pa�ac Kr�l�w wyda� si� Urghowi miejscem najstraszliwszym w �wiecie; miejscem niebezpiecznym � bo niemo�liwym do strze�enia. Zbyt wielu wojownik�w musia�oby stale pilnowa� wszystkich kilkudziesi�ciu zawsze otwartych bram, �eby Urgh poczu� si� lepiej. Tymczasem wojownicy potrzebni byli do innych, bardziej krwawych cel�w: podbijania reszty kraju, wtargni�cia do ka�dego z jego zak�tk�w � wyj�wszy Pustyni�. Na Pustyni � o czym wiedziano w ca�ym �wiecie, a nie tylko w Wielkim Kr�lestwie � nie by�o czego podbija� ani grabi�. �y� tu jedynie samotny i ubogi Pustelnik, zajmuj�cy si� modlitw� � i leczeniem chorych. By�o mu zreszt� oboj�tne, czy leczy mieszka�c�w Wielkiego Kr�lestwa, przybysz�w z obcych stron, czy te� nawet bestialskich �o�nierzy Urgha I. Dla Pustelnika liczy�a si� jedynie choroba � i wyzdrowienie, �ycie � i �mier�. I one, tylko one, stwarza�y wszelkie r�nice mi�dzy lud�mi.</p><p>Mija�y lata i mija�y kolejne pokolenia kr�lewskich Urgh�w � Naje�d�c�w, a Pustelnik trwa�. I tylko Gwiazdy mog�yby odpowiedzie� na pytanie, czy by� to stale ten sam Pustelnik, czy te� po �mierci jednego pojawia� si� nast�pny. Nikt jednak nigdy Gwiazd o to nie pyta�; wa�ne by�o jedynie to, �e Pustelnik trwa� i mo�na by�o uda� si� do niego w potrzebie.</p><p>� wi�c Naje�d�cy nie pojawili si� na Pustyni, by j� podbi�, gdy� wszyscy wojownicy niezb�dni byli Urghowi do trzymania w ryzach podbitego kraju, do grabienia go i pilnowania zarazem, �eby nikt z podbitych, zniewolonych mieszka�c�w nie buntowa� si�. Nie mo�na by�o po�wi�ci� ich blisko trzy setki jedynie do pilnowania kilkudziesi�ciu bram Pa�acu Kr�l�w. Wi�c Urhg I z wielk� ulg� dowiedzia� si�, �e w Ard�anie � a w�a�ciwie ju� na samym jej skraju � jest jeszcze niewielki, warowny zamek. Zbudowano go ongi� dla kr�lewskich dzieci rodu Luil�w. Tu mieszkali wraz ze swymi nauczycielami synowie i c�rki kolejnych pokole� kr�l�w, prowadz�c pracowity �ywot uczni�w i zarazem w przypadku syn�w � �ywot m�odych rycerzy. Kolejne kr�lewny r�wnie� uczy�y si� w�adania broni�, ale przede wszystkim poznawa�y tajniki r�norakich ksi�g, sztuk� tkactwa i sztuk� leczenia, przyswaja�y sobie umiej�tno�� wsp�ycia z przyrod�, a tak -.] �e umiej�tno�� �piewu i ta�ca oraz w�a�ciwego zachowania.</p><p>Pewne oddalenie od serca stolicy, Pa�acu Kr�l�w, nie utrudnia�o kr�lewskim dzieciom kontaktu z rodzicami � gdy� odleg�o�� ta by�a niewielka � a zarazem izolowa�o je od zbyt bujnego �ycia w Ard�anie. Tu, w Zamku, mia�y do�� czasu, by doskonali� swe umiej�tno�ci � albowiem ka�de z nich mog�o zosta� kiedy� kr�lem.</p><p>Dla Urgha ten Zamek przedstawia� ca�kiem inn� warto��. Dwiema �cianami wspiera� si� o wysokie skalne �ciany, kt�rych nie trzeba by�o pilnowa�, gdy� wdarcie si� t�dy by�o niemo�liwe. Dwie pozosta�e �ciany zamyka� wysoki mur za� wej�cie by�o tylko jedno: przez bram�, do kt�rej w dodatku wi�d� zwodzony most. Wystarczy�o postawi� najwy�ej kilku stra�nik�w, by nowy w�adca Imperium m�g� czu� si� bezpiecznie.</p><p>Po wi�cej ni� siedmiuset siedemdziesi�ciu latach niewoli pi�kna ongi� Ard�ana przedstawia�a przedziwny widok. Gdy Urgh j� opu�ci�, przenosz�c si� do Zamku � opu�ci�a j� te�, grabi�c wcze�niej z cennego mienia, ca�a wataha jego rycerzy. Nikt z nowych rz�dc�w o miasto nie dba�. W Pa�acu Kr�l�w zamieszka�y bezpa�skie koty, szczury � a potem �mije. Blisko�� okrutnych nowych w�adc�w spowodowa�a, �e bardzo szybko Ard�an� opu�cili r�wnie� jej mieszka�cy, zamieszkuj�c po wsiach i miasteczkach, byle jak najdalej od gro�nego prze�ladowcy i jego siedziby. Opustosza�e pa�acyki, pa�ace i kamieniczki z wolna popada�y w ruin�. Zarazem powoli, ale nieub�aganie stolic� zacz�a poch�ania� D�ungla. Sprowadzane ongi� przez kr�l�w rzadkie odmiany egzotycznych drzew i ro�lin, tworz�ce wspania�y Pa�acowy Park zacz�y rozrasta� si�, rozrasta�, obejmowa� powoli w swe w�adanie ka�dy skrawek ziemi, ka�d� szpar� w chodnikowych p�ytach � a� wreszcie po paru setkach lat D�ungla nieodwo�alnie zwyci�y�a. I w�wczas to Ard�ana sta�a si� przedziwnym tworem ruin � i zieleni pokrywaj�cej je, a tworz�cej gdzieniegdzie tak g�st�, �yw� �cian�, �e noga ludzka nie by�a w stanie jej przekroczy�. W ruinach zamieszka�y ogromne, z�ote �mije. By�o ich dos�ownie miliony � i one to obj�y we w�adanie dawny Pa�ac Kr�l�w, a raczej to co z niego zosta�o. A co zosta�o � tego nie wiedzia� nikt; nikt ju� bowiem nie mia� ochoty zapuszcza� si� w dzikie tereny dawnej, cywilizowanej i pi�knej stolicy.</p><p>�o�dacy Urgha nie umieli ani nie chcieli nawet niczego budowa�. Chcieli czerpa� z gotowego � i wydawa�o si� im to Niewyczerpalne. I rzeczywi�cie, przez setki lat takie w�a�nie wydawa�o si� by�, skoro Naje�d�com � koczownikom by�o do�� oboj�tne, jak mieszkaj�, byle w garnku czeka�o proste, cho� obfite jad�o, a beczki by�y nape�nione piwem i winem. Ard�ana nie by�a im ju� do niczego potrzebna. Mog�a umrze�.</p><p>Po siedmiuset siedemdziesi�ciu latach okradania bogatego ongi� Imperium Luil�w przedstawia�o ono sob� smutny widok. Ale kolejnym pokoleniom Naje�d�c�w wydawa�o si� i tak �smym cudem �wiata. Wszak ich praprzodkowie bytowali jedynie na Wielkich Stepach, przenosz�c si� stale z miejsca na miejsce, nie buduj�c miast, nie uprawiaj�c roli. Zatem Wielkie Kr�lestwo jeszcze przez d�ugie wieki mog�o si� im wydawa� niewyczerpane w swych bogactwach, za� miasta � nawet tak zrujnowane po setkach lat � jednak wci�� jeszcze by�y miastami, wyj�wszy Ard�an�, �mijowe Kr�lestwo.</p><p>W ocala�ych z pogromu ogromnych �wi�tyniach i pa�acykach innych miast Naje�d�cy pozak�adali tkalnie, szwalnie, farbiarnie, garbarnie i inne pracuj�ce dla nich fabryki. Zar�wno w nich jak i w dawnych kopalniach postawiali byle jakie baraki � �eby je�cy, ich zniewoleni robotnicy mieli blisko do trwaj�cej od �witu do zmierzchu ci�kiej har�wki. Mianowani przez Naje�d�c�w w�jtowie zagrabiali niemal ca�y plon rolnikom, zostawiaj�c im tylko tyle, by nie zdechli z g�odu. I tylko Las�w nie uda�o si� wyci��, gdy� jedynie one umia�y skutecznie stawi� im czo�a. Wszystkie jeziora i rzeki zosta�y zatrute, albowiem Naje�d�cy uczynili z nich swoje �mietniki � dla odpad�w z fabryk i kopal�.</p><p>� by�oby nieprawd� twierdzi�, �e Naje�d�cy podbili Wielkie Kr�lestwo ca�kiem bez rozlewu w�asnej krwi. Pozbawieni broni poddani kr�la Luila XXIV walczyli z wrogiem czym tylko mogli i jak umieli. Ale umieli niewiele � gdy� nikt nie uczy� ich sztuki walki, nie mieli te� prawdziwej broni, lecz tylko owe sakralne, drewniane miecze. Uzbrojonym w �elazo wrogom mogli przeciwstawi� pocz�tkowo tylko go�e pi�ci. P�niej, na przestrzeni siedmiuset lat parokrotnie pr�bowali wznieca� przeciw okrutnemu Urghowi i jego kolejnym nast�pcom liczne powstania i bunty � zawsze jednak szybko i krwawo unicestwiane. Ostatni z nich mia� miejsce jakie� 150 lat temu � w�wczas pod top�r odda�o swe g�owy ponad dwadzie�cia tysi�cy powsta�c�w i ich rodzin. Od ponad stu pi��dziesi�ciu lat w kraju trwa�a pozornie martwa cisza. Zdawa�o si�, i� zniewoleni mieszka�cy ostatecznie ulegli wyj�tkowo okrutnym rz�dom trzech ostatnich Urgh�w � XI, XII i aktualnie panuj�cego Trzynastego Urgha. W�adcy ci nie czekali, a� ktokolwiek podniesie bunt. Tropili jego przejawy nawet tam, gdzie ich w og�le nie by�o � i karali �mierci�, nie bacz�c na stopie� winy. Wystarczy�o podejrzenie, do�� by�o jednego donosu czy nawet zwyk�ej samowoli kt�regokolwiek z Naje�d�c�w, kt�ry w�a�nie mia� ch�� �ci�� g�ow� temu, a nie innemu poddanemu, gdy� spodoba� mu si� jego dom, jego �ona czy te� nie spodoba�o si� spojrzenie.</p><p>A spojrzenia poddanych coraz bardziej nie podoba�y si� �o�nierzom Urgha i samemu Urghowi XIII, nawet je�li nie wyra�a�y nic poza l�kiem. Naje�d�com wystarcza�a sama pami�� o kr���cej po kraju Pie�ni Jedynej � i sen uchodzi� spod ich powiek bezpowrotnie.</p><p>Je�li baronowie i �o�nierze Urgha XII mieli jeszcze sen stosunkowo spokojny � s�owa Pie�ni wywo�ywa�y w nich co najwy�ej gniew, ale nie obaw� � to s�u�kowie Urgha XIII coraz cz�ciej przepowiadali je sobie w niespokojnych, a nawet jakby zal�knionych my�lach.</p><p>Pierwszych kilka zwrotek tej ponurej wieszczej Pie�ni nie mia�o znaczenia. Przypomina�y jedynie, czym by�o Wielkie Kr�lestwo, nim je podbito, jak by�o wspania�e, bogate i wolne. O tym wiedzieli wszyscy i wszak dlatego w�a�nie Urgh I na nie napad�. Te zwrotki nie budzi�y w Naje�d�cach l�ku; przeciwnie, budzi�y dum�, �e a� tak pot�ne Imperium uda�o si� im zdoby�. Podobnie by�o z paroma nast�pnymi zwrotkami. Wszak s�awi�y one chwa�� ich or�a, ukazywa�y, z jak dziecinn� wr�cz �atwo�ci� Urgh I i jego dzielni �o�nierze zalali ca�y kraj � wzi�li go w swoje w�adanie raptem w kilka dni. Wszystkie niepokoje zwi�zane by�y ze zwrotkami, kt�re zaczyna�y si� od s��w:</p><p>�� za siedem setek, siedem dziesi�tek i siedem lat</p><p>dla krwawych Urgh�w z�owieszczy Czar przyniesie los</p><p>i nie �elazny sprawi to miecz, nie krew przelana,</p><p>lecz Wszechpot�na, Drzemi�ca Moc, Moc nienazwana,</p><p>kt�r� obudzi st�p drobnych �lad��</p><p>I te, i dalsze s�owa by�y coraz bardziej zagmatwane, zagadkowe, niepoj�te � i tym bardziej budzi�y l�k. Na Zamku Urgha XIII g�owiono si� nad nimi niemal od pocz�tku panowania tego w�a�nie w�adcy. Gdy� to za jego �ycia up�ywa�o siedem setek, siedem dziesi�tek i siedem lat � a zatem po prostu 777 lat, liczonych od Dnia Grozy, Dnia Podboju Wielkiego Kr�lestwa. I dlatego Urgh XII, ojciec obecnego w�adcy, panowa� spokojnie, a nawet z�o�liwie chichota�, spogl�daj�c na swego nieletniego jeszcze nast�pc� i jedynego syna:</p><p>��Nie j a b�d� mia� TO na g�owie, m�j synu! Nie ja! Nie m�j to b�dzie strach, lecz tw�j, wi�c ty si� martw, ile prawdy w tych g�upich s�owach, bo zanim co�kolwiek z nich si� spe�ni, mnie i tak ju� nie b�dzie na tym �wiecie�</p><p>Pytanie: �ile prawdy w tych g�upich s�owach� stawa�o si� coraz bardziej pal�ce. Przepowiedziane w Pie�ni Jedynej 777 lat up�ywa�o ju� wkr�tce � dok�adnie za trzy lata. Albo cztery. Jednym wychodzi� taki, a drugim inny rachunek, ale rok mniej, rok wi�cej i tak w tym przypadku nie mia�o znaczenia. Tak czy owak �wiat Urgha mia� run��, a Imperium powr�ci� do r�k prawowitych w�adc�w.</p><p>I dzi� te� Urgh XIII, niemal jak co dzie�, wielkimi krokami chodzi� po swojej komnacie w Zamku i wyrzuca� z siebie gniewne zdania.</p><p>��� m�wi�em, �e to wyja�ni tylko astrolog. Astrolog, mag lub Czarownica! I ��dam, �eby wreszcie kogo� takiego doprowadzono przed moje oblicze! Kogo�, kto wyja�ni s�owa tej przekl�tej Pie�ni i oceni ich prawdopodobie�stwo!</p><p>Woodou, jego doradca, malutki, chudy, zgarbiony � kuli� si� w sobie jeszcze bardziej pod wzrokiem swego pana.</p><p>��Kr�lu, wszak wiesz, �e ka�da osoba spo�r�d mieszka�c�w tego kraju, kt�ra zosta�a cho�by podejrzana o bycie Czarownic�, magiem lub astrologiem by�a natychmiast, bez s�du, palona na stosie. Nie tylko za twego, ale i twoich ojc�w panowania. Wi�c dzisiaj nie ma w tym kraju nikogo takiego. Ju� nie ma.</p><p>Woodou nie pochodzi� z rodu Naje�d�c�w, tym bardziej jego l�k i uni�ono�� wobec Urgha XIII by�y wi�ksze. Woodou urodzi� si� jako mieszkaniec podbitego przez Urgh�w kraju i by�by zapewne niewolnikiem, jak jego pobratymcy, gdyby nie spryt, inteligencja i chytro��, dzi�ki kt�rym sta� si� dla kr�la niezast�piony. Pocz�tkowo Woodou, jako ch�opiec, by� tylko pacho�kiem Urgha, wyznaczonym do trzymania za uzd� konia, gdy w�adca na� wsiada�. Bystro�� ch�opca i zdolno�� do pochlebstw spowodowa�y, �e rych�o zosta� najpierw osobistym pokojowcem w�adcy, a potem kim� w rodzaju jego doradcy i sekretarza. Rady Woodou dotyczy�y stale tego samego � i w tym temacie by� najlepszym ekspertem Urgha: jak najskuteczniej unicestwia� w por� jakiekolwiek przejawy buntu ze strony zniewolonych poddanych, jak tropi� �piewak�w Pie�ni Jedynej, jak skutecznie wzbudza� i utrwala� l�k przed Naje�d�cami � taki l�k, kt�ry uniemo�liwi jakiekolwiek dzia�ania przeciw nim. A w tym Woodou by� niezast�piony, bowiem sam b�d�c poddanym i maj�c dusz� niewolnika, najlepiej zna� (lub przynajmniej tak mu si� zdawa�o) sposoby dzia�ania przeciw swym wsp�rodakom.</p><p>Od paru lat Urgh XIII ponawia� jedno i to samo ��danie. Pragn�� spotka� si� z kim�, kto ostatecznie wyja�ni�by mu, czy s�owa Pie�ni Jedynej s� s�owami wieszczymi, proroczymi, czy te� nie maj� �adnego znaczenia, a magiczna liczba 777 jest zwyk�� zachciank� �piewaj�cych, marzeniem, u�ud� � a nie rzeczywist� gro�b�. Od tych samych paru lat Urgh niezmiennie dowiadywa� si� od swych s�ug, rycerzy i krewnych, �e wszyscy umiej�cy pos�ugiwa� si� magi� lub mow� Gwiazd na mocy nie kogo innego, ale jego w�asnych, a tak�e jego praojc�w rozkaz�w, zgin�li okrutn� �mierci�.</p><p>Urgh popada� w�wczas w straszliwy gniew i Woodou wysila� sw�j spryt, by przyprowadzi� w�adcy kogokolwiek, kto m�g�by z powodzeniem odegra� rol� astrologa, maga lub Czarownicy. Ile� fa�szywych Czarownic sp�on�o, nie maj�c poj�cia o magii i czarach � o czym wiedzieli zreszt� wszyscy, nawet sam Urgh, kt�ry ka�dorazowo nakazywa� jednak wie�� je przed swoje oblicze, cho� z g�ry wiedzia�, �e spotka go rozczarowanie. Czepia� si� jednak cho�by najcie�szej niteczki nadziei. Nie ufa� te� fa�szywym, podstawionym przez Woodou astrologom i magom. Cho� ci, przebrani przez s�ug� w czarne, zdobne gwiazdami p�aszcze, wlepiali bezradny wzrok w nocne niebo, aby p�niej zapewnia� w�adc�, �e gwiezdne konstelacje gwarantuj� mu d�ugie i bezpieczne panowanie � Urgh jednak wpada� w sza� i nakazywa� im �cina� g�owy za to, �e k�ami�. Od lat zatem nikt ju�, za �adne ofiarowywane sobie pieni�dze, nie godzi� si� odgrywa� roli maga, astrologa czy Czarownicy. Ustawione na szalach tej fa�szywej wagi worek z�ota lub pewna �mier� powodowa�y, �e ka�dy wola� �ycie.</p><p>��Panie, nie ma ju� nikogo z nich � przysi�ga� Woodou, wyj�tkowo szczerze jak na siebie, cho� trz�s�c si� ze strachu. Lecz Urgh spogl�da� na niego ponuro i bij�c pi�ci� w d�ugi, d�bowy st�, wo�a�:</p><p>��To k�amstwo! Sama Pie�� m�wi o tym, �e one jeszcze s�!</p><p>��Panie, je�li s�, to skry�y si� w tak niedost�pnych miejscach, z dala od ludzi, �e nie s� w stanie tobie szkodzi�, nie maj� na nic wp�ywu! � zaklina� si� Woodou. � Ostatnie dwie prawdziwe Czarownice spali� tw�j ojciec, niech mu b�dzie chwa�a.</p><p>��Tak. I przed okropn� �mierci� w p�omieniach ka�da z nich wykrzycza�a mu prosto w twarz, �e Pie�� Jedyna nie k�amie, albowiem pocz�a si� z wiatru, wody i ognia! � wykrzycza� Urgh, zbli�aj�c si� wielkimi krokami do swego s�u�ki, kt�ry ze strachu przykucn�� za fotelem. W�adca kopn�� go bole�nie i zn�w j�� chodzi� po komnacie.</p><p>��Co robi m�j syn? � spyta� po chwili gniewnie.</p><p>��Jest w ogrodzie � wyszepta� Woodou.</p><p>��To wiem, bo zawsze tam jest, ale co tam robi?! � rykn�� w�adca. � Fechtuje si� ze swym kuzynem, przek�uwa mieczem swoje psy, strzela z �uku do ptactwa czy te� wzdycha do ob�ok�w na niebie?!</p><p>Woodou zamilk� i zn�w skuli� si� za fotelem. Syn Urgha by� tematem r�wnie niebezpiecznym jak Pie��. Ten jedyny syn, kt�ry � jakby na ur�gowisko Losu � nie chcia� ani nie m�g� spe�ni� nadziei swego ojca.</p><p>��Wezwij przed moje oblicze jego nauczycieli � burkn�� nagle Urgh i Woodou ju� p�dzi� korytarzem. Po chwili w komnacie stan�o czterech pot�nych, zakutych w zbroje rycerzy.</p><p>��Czy m�j jedyny syn umie ju� je�dzi� konno, czy te� nadal spada z ka�dego konia, gdy tylko ten przy�pieszy kroku? warkn�� Urgh do jednego z nich.</p><p>��O panie, tw�j syn jest bardzo zdolny i doprawdy� on� ja bym powiedzia�, �e�</p><p>��Nie j�kaj si�! I tak b�d� zna� prawd�!</p><p>��Spada z konia, o panie. I nie chce je�dzi�. A gdy ju� je�dzi, to bez ostr�g. M�wi, �e ostrogi kalecz� konia. Karmi konie cukrem i gada do nich jak do cz�owieka, ale�</p><p>��� ale nigdy nie b�dzie dobrym je�d�cem � doko�czy� Urgh ponuro i zwr�ci� si� do nast�pnego z rycerzy: � Czy m�j jedyny syn potrafi ju� w�ada� mieczem?</p><p>��O panie� � wyszepta� rycerz, ale pod wp�ywem piorunuj�cego wzroku Urgha, zdoby� si� na odpowied�: � Nasze miecze ci�gle s� dla niego zbyt ci�kie. Tw�j syn ma w�t�� budow� w por�wnaniu do swych r�wie�nik�w�</p><p>��M�j syn! M�j jedyny syn�! M�j jedyny nast�pca tronu ma za w�t�� budow�, by w�ada� mieczem! � zako�czy� Urgh z w�ciek�o�ci� i b�lem. � W�t�a budowa nie przeszkadza jednak w sprawnym strzelaniu z haku. Czy m�j jedyny syn jest ju� dobrym �ucznikiem?</p><p>Trzeci z zagadni�tych rycerzy mieni� si� na twarzy jak poprzednicy:</p><p>��Tak, panie, on jest dobrym �ucznikiem, ale tylko wobec nieruchomego celu. Nie masz mu r�wnych w strzelaniu do tarczy, ale� � rycerz urwa�, za� Urgh zako�czy�:</p><p>��� ale nie chce strzela� do cel�w ruchomych, ani do ptak�w, ani do ps�w, nie wspominaj�c ju� o specjalnie wybranych do tego celu niewolnikach.</p><p>��Tak, panie � wyszepta� rycerz. � Tw�j syn m�wi, �e wszystko co �yje, �yje nie z jego woli, wi�c nie mo�e zgin�� z jego r�ki. Twierdzi, �e to Bogowie daj� �ycie i tylko oni mog� je odebra�.</p><p>��Ciebie ju� chyba nie mam o co pyta� � powiedzia� Urgh z w�ciek�o�ci� i �alem, patrz�c na czwartego rycerza. � Walka na pi�ci zapewne te� nie nale�y do ulubionych zaj�� mego syna.</p><p>��Nie nale�y, panie � przytakn�� czwarty rycerz. � Na lekcjach boksu tw�j syn pisze wiersze.</p><p>��Wiersze?! � rykn�� Urgh zaskoczony.</p><p>��Tak mi si� wydaje, panie, cho� sam nie znam si� zbytnio na tym. Czyta� mi jednak pewien fragment i niczego w nim nie pojmowa�em. Wydawa�o mi si�, o panie, �e tw�j syn chcia� wyrazi� wierszem uczucia lec�cego ptaka, kt�rego goni strza�a. Gdyby� chcia� chocia� pisa� wiersze o walce�</p><p>��Tego tylko mi jeszcze brakowa�o! Wierszy! � zazgrzyta� z�bami Urgh. � Gdyby to nie by� m�j jedyny syn, albowiem innego nie mam, nie mam zatem nast�pcy, bez kt�rego runie panowanie Urgh�w w Imperium� Doprawdy gdyby nie to, ju� by nie �y� ten maminsynek!</p><p>Ruchem r�ki odes�a� rycerzy sprzed swych oczu. Gdy wyszli, ponownie zwr�ci� si� do swego s�u�ki, nadal op�tany jedn� my�l�:</p><p>��� ale czy b�dzie mi potrzebny nast�pca, Woodou? Powiedz sam� Skoro ten jaki� Z�owieszczy ma przerwa� nasze panowanie�</p><p>��Jak, panie, mo�esz w og�le pyta�! Wielki, kr�lewski r�d Urgh�w nigdy nie�</p><p>��Znowu k�amiesz! � rykn�� Urgh. � Ten m�j wielki r�d zako�czy swe panowanie na mojej osobie! Tak m�wi Pie�� Jedyna i ty o tym dobrze wiesz! Zginiemy wszyscy! Ja, m�j syn i ty te�, zapewniam ci�!</p><p>��Pie�� Jedyna nie m�wi nic o naszej �mierci, panie zaprotestowa� s�abo Woodou. � Ona m�wi tylko o naszym wygnaniu. Bezkrwawym wygnaniu, bez, u�ycia mieczy. Po prostu wr�cicie na stepy, boja� M�j los b�dzie gorszy, je�li mnie ze sob� nie we�miecie. Wi�c �y� b�dziemy, nawet w najgorszym przypadku, je�li Pie�� ma naprawd� wieszcze znaczenie�</p><p>Ale w�a�nie tego nikt na pewno nie wiedzia�.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XIII</p></title><p>By� to najci�szy i najtrudniejszy rok w ca�ym dotychczasowym pi�tnastoletnim �yciu Panienki. Czy dlatego, �e g�odowa�a, mieszka�a w n�dznym, ponurym domu, chodzi�a ubrana jak �ebraczka? Nie. Przywyk�a do ch�odu, g�odu, n�dzy, do �ebraczego stroju od najwcze�niejszego dzieci�stwa. Poprzednie Czarownice nie rozpieszcza�y jej. Jada�a zawsze byle co, w najlepszym razie by�o to mi�so, chleb, le�ne jagody. Szczytem komfortu by�a sucha, le�na pieczara i pos�anie z mchu, opuszczona stajni�, wal�ca si� chata.</p><p>Czy zatem by� to najci�szy rok w �yciu Panienki, bowiem po raz pierwszy musia�a ci�ko pracowa�? Nie. To prawda, �e praca przy budowie mostu by�a ci�ka. R�ce jej d�ugo krwawi�y od d�wigania ci�kich g�az�w, potem rany ust�pi�y miejsca zgrubia�ym bliznom. Bola�y plecy od zginania si�, bola�y wszystkie mi�nie. To wszystko prawda�</p><p>� ale najtrudniejsze by�o co� ca�kiem innego: zrozumienie. Pr�ba zrozumienia tych ludzi, z kt�rymi teraz ona, przywyk�a do odludzia, i jej Opiekunka obcowa�y na co dzie�. I w�a�nie zrozumienie ich by�o ponad si�y Panienki.</p><p>�Nauczy�a� si�, kim jest Matka Natura, a teraz nauczysz si�, czym jest Natura Cz�owiecza i jak j� z kolei rozumie� i szanowa� � powiedzia�a Czarownica.</p><p>��G�upi, t�pi, upodleni ludzie � my�la�a tymczasem Panienka przez wiele, wiele d�ugich dni i wiele, wiele d�ugich, bezsennych nocy. � Wstr�tni tch�rze. S� ich setki, a wystarczy jeden Naje�d�ca z batem i b�d� pracowa� jak niewolnicy�</p><p>Wiele, wiele d�ugich dni, sp�dzonych na ci�kiej pracy i wiele, wiele bezsennych nocy rozmy�la�a Panienka o rodzaju ludzkim w�a�nie tak, a nie inaczej. Widzia�a jedynie pokorne, zgi�te plecy swych wsp�rodak�w, uginaj�ce si� jeszcze ni�ej, gdy spada� na nie bat. W ich twarzach widzia�a jedynie poni�enie � i uni�enie, gdy spogl�dali w twarze swych pan�w � Naje�d�c�w. W ich g�osach s�ysza�a tylko strach � i gardzi�a nimi ca�� swoj� m�od�, niezale�n� istot�. Z pogard� patrzy�a w�wczas, gdy przynoszono im kosz z chlebem, a oni t�oczyli si� ko�o niego, przepychaj�c i niemal bij�c. Wstydzi�a si� za nich, gdy kl�kali przed nadzorc�, kt�ry si�ga� po bat, by przeb�aga� jego gniew.</p><p>Musia�o min�� wiele, wiele d�ugich dni, nim dostrzeg�a, �e tym kawa�kiem chleba niekt�rzy z nich dziel� si� z innymi � bardziej schorowanymi, starcami, dzie�mi. A czynili to ukradkiem, chowaj�c zdobyty kawa�ek za podart� koszul� i wsuwaj�c potem do r�ki staruszce lub dziecku r�wnie skrycie, bez ch�ci zyskania uznania, ale z prawdziwego serca.</p><p>Musia�o min�� wiele, wiele d�ugich dni, nim poj�a, �e wielu z nich zgina nisko plecy i kryje w ten spos�b twarze, by nikt nie dostrzeg� w nich buntu i gniewu. A w chwili, gdy bat spada� na kogo� z nich i rozlega� si� g�o�ny j�k bitego wiele ust, niewyra�nie, tylko poruszaj�c si�, szepta�o bezg�o�nie jakie� s�owa. I wiele, wiele dni przemin�o, nim Panienka zdo�a�a te s�owa odczyta�:</p><p>�B�dziemy cierpie�, cierpie� w niewoli, d�ugo, wytrwale, bez s�owa skargi,</p><p>bo gdy nadejdzie czas wyzwolenia, z�oto powstanie z tego cierpienia,</p><p>z�oto rozumu wielu pokole�, kt�re uczy�y si� �y� w niewoli,</p><p>�eby gdy przyjdzie wolno�ci czas, da� mu ze siebie wszystko co masz��</p><p>� a wi�c nie mruczeli przekle�stw lub s��w bez sensu, jak pocz�tkowo s�dzi�a Panienka, ale przepowiadali tym bezg�o�nym szeptem kolejne zwrotki Pie�ni Jedynej. Cho� za te s�owa czeka�a �mier�.</p><p>Musia�o min�� wiele, wiele d�ugich dni, nim Panienka dostrzeg�a, �e mimo t�pej i z�o�liwej brutalno�ci nadzorc�w ci�sz� prac� bior� na siebie zawsze silniejsi i zdrowsi, dyskretnie odsuwaj�c na bok kobiety, dzieci, starc�w. A dostrzeg�a to Panienka dopiero w�wczas, gdy bat nadzorcy wskaza� jej wyj�tkowo ci�ki g�az do przeniesienia w pobli�e rzeki, a wtedy � cho� uchodzi�a tu za ch�opca, by�a jednak drobna i chuda � czyje� silne, m�skie r�ce pod�wigni�ty kamie� razem z ni�. Gdy wracali razem z tym m�czyzn� w stron� kamienio�omu, jego r�ka dyskretnie wsun�a w jej kiesze� ma�y kawa�ek chleba.</p><p>��Jedz, bo nie zm�niejesz, a b�dzie to potrzebne naszemu krajowi. Ju� wkr�tce � szepn�� jej towarzysz i na twarzy pojawi� mu si� blady u�miech.</p><p>Wi�c tacy byli ci ludzie. Doprawdy, nie do poj�cia dla Panienki. Bo r�wnocze�nie inni, a niekiedy w�a�nie ci sami, odpychali pi�ciami s�abszych przy koszu z chlebem. Ich rozbiegane oczy �ledzi�y ka�de poruszenie warg wsp�towarzyszy, a za dodatkow� kromk� chleba byli gotowi sprzeda� swego s�siada. Tak, byli i tacy, kt�rzy ochoczo, sami z siebie wskazywali nadzorcom, kto ich zdaniem zbyt wolno pracuje i komu nale�y si� uderzenie bata. Nie, nie by�o ich wielu, ale byli.</p><p>��Nie pojmuj� tych ludzi � �ali�a si� Panienka swojej Opiekunce, gdy wieczorem by�y ju� same w swoim tymczasowym domu i Czarownica wciera�a jej w d�onie lecznicz� ma��, kt�ra szybko zasklepia�a rany. � S� uni�eni, upodleni i zarazem dumni. Przypochlebiaj� si� Naje�d�com, a r�wnocze�nie �piewaj� Pie�� Jedyn�. Bij� si� przy koszu z chlebem i oddaj� staruszce swoj� w�asn� porcj�, cho� ta staruszka jest im obca. Nie mog� ich poj��. Matka Natura jest dla mnie pi�kna i zrozumia�a. Jej prawa s� przejrzyste, cho� niekiedy okrutne. Natura Cz�owiecza jest niepoj�ta�</p><p>��Bo co� takiego jak zbiorowa Natura Cz�owieka nie istnieje. Jest tylko natura pojedynczych, indywidualnych os�b. A ka�da z nich jest inna � u�miechn�a si� Czarownica. � Je�li b�dziesz mie� swojego psa, po pewnym czasie b�dziesz mog�a du�o powiedzie� o psach w og�le. Ale gdy zaprzyja�nisz si� z jednym tylko cz�owiekiem, nadal nie b�dziesz nic wiedzie� o rodzaju ludzkim.</p><p>Patrz�c co dzie�, przez ca�y d�ugi rok na swych wsp�towarzyszy niedoli, Panienka odczuwa�a na przemian to dum�, to znowu gniew i wstyd, to rado��, to znowu lito�� pomieszan� z pogard�, a nawet nienawi��.</p><p>��Spr�buj im wsp�czu�. Nawet gdy twoim zdaniem s� godni tylko pogardy � m�wi�a Czarownica. � To okrutny Los zmusza ich do tego poni�enia. Donosz� na innych ze strachu o �ycie w�asne i swych rodzin, a �ycie to przecie� jedyne co maj�. Wi�c spr�buj im tak�e wsp�czu�</p><p>��Nie umiem � m�wi�a Panienka.</p><p>��Spr�buj ich pokocha�, gdy nie bacz�c na bat, pomagaj� s�abszym i szepcz� s�owa Pie�ni, cho� grozi im za to �mier�, a przecie� �ycie to jedyne co posiadaj� na w�asno�� � m�wi�a Czarownica.</p><p>��Spr�buj� � szepta�a Panienka i w jej oczach mimo woli wzbiera�y �zy, gdy widzia�a, jak bat spada na plecy m�czyzny, kt�ry pod�wign�� padaj�c� kobiet�. Ale za chwil� ten sam m�czyzna kl�cz�c przed nadzorc� �ebra�, by ten nie u�y� przeciw niemu bata po raz drugi.</p><p>�ycie przez ten d�ugi, d�ugi rok sta�o si� dla Panienki udr�k� monotonii �mudnego dnia i lawin� sprzecznych uczu�. Dzie� rozpoczyna� si� o pi�tej rano, czy by�o ju� jasno jak w lecie, czy ca�kiem ciemno jak w zimie. Wraz z ca�ym t�umem mieszka�c�w Miasteczka, zgromadzonym o brzasku na Rynku, sz�y w stron� Rzeki, gdzie czeka�a na nie ci�ka praca. Pot�ny kamienny most wznosi� si� wolno, ale prz�s�o po prz�le zbli�a� si� do drugiego brzegu. Z wysokiego zbocza kamienio�omu dzie� w dzie� spada�y wi�ksze i mniejsze g�azy, wydobywane pracowicie przez najsilniejszych m�czyzn przy pomocy �elaznych �om�w. Kamienie stacza�y si� szerok� lawin� na sam d�, blisko koryta Rzeki, gdzie zgromadzony t�um, a z nim Panienka z Czarownic� przenosi� je w stron� mostu. Na samym mo�cie pracowali fachowi rzemie�lnicy, otrzymuj�c kronik� chleba wi�cej ni� inni. Niekt�rzy z nich chowali j� skrz�tnie za pazuch� lub �apczywie zjadali � inni za� wspomagali ni� s�abszych od siebie. Chleb roznoszono w po�udnie i wieczorem. A po zachodzie s�o�ca ponury, zm�czony poch�d wraca� do Miasteczka. W oknach dom�w zapala�y si� w�wczas w�t�e �wiate�ka �wiec lub lamp, kt�re jednak rych�o gas�y, gdy� wszystkich oczekiwa� kolejny, m�cz�cy dzie�, na kt�ry trzeba by�o znale�� nowe si�y.</p><p>I to by�a monotonia tego d�ugiego, d�ugiego roku. Ten niezmienny rytm ka�dego dnia. Niezmienny � i bolesny.</p><p>A zarazem ka�dy z tych pozornie monotonnych dni ni�s� ze sob� co� nowego. Jaki� kolejny okruszek wiedzy o z�o�onej ludzkiej naturze. Pocz�tkowo Panience zdawa�o si�, �e ka�dy nowy okruszek wypiera stary, przecz�c mu we wszystkim.</p><p>��Ludzie s� tch�rzliwi � my�la�a Panienka, widz�c po raz chyba tysi�czny, jak w pokorze kl�kaj� przed nadzorc�. W chwil� potem dziwi�a si� odwadze cz�owieka, kt�ry odsun�� na bok mocuj�c� si� ze zbyt ci�kim g�azem kobiet� i mimo uderze� bata, krwawi�cych mu plecy, bra� go z jej r�k i ni�s� sam.</p><p>��Ludzie s� godni pogardy � my�la�a Panienka, widz�c silnego, m�odego m�czyzn�, kt�ry kopa� ma�e dziecko, chc�c mu wyrwa� jego kromk� chleba. W chwil� p�niej nas�uchiwa�a cichego pomruku Pie�ni Jedynej, nios�cego si� od jej najbli�szego s�siada.</p><p>��Ludzie s� dobrzy i �li, odwa�ni i tch�rzliwi, szlachetni i godni pogardy � m�wi�a Czarownica, u�miechaj�c si� w�skimi wargami na widok zdumienia w oczach Panienki. � A najdziwniejsze jest to, �e najcz�ciej wszystkie te cechy naraz goszcz� w jednym tylko cz�owieku. I dopiero w�wczas jest on prawdziw� ca�o�ci�. Ca�o�ci� zarazem siln� i s�ab�, godn� szacunku i godn� wsp�czucia. Taki w�a�nie jest cz�owiek. Wielki i ma�y jednocze�nie.</p><p>��Cz�owiek jest zatem czym� najdziwniejszym w ca�ym wszech�wiecie � m�wi�a Panienka z irytacj�. Nie mog�a tego poj��, cho� pojmowa�o to znakomicie ka�de zwyk�e dziecko, chowane od pocz�tku w ludzkim �wiecie. J� wychowywa�y Czarownice, izoluj�c od ludzi i do pi�tnastego roku �ycia mia�a do czynienia jedynie z ich ch�odnym rozumem, rozleg�� wiedz�, �agodn� cho� nieco skryt� serdeczno�ci�. Czarownice by�y dla niej kim� normalnym, a ludzie� Ludzie � byli niepoj�ci i nienormalni.</p><p>��W�a�nie dlatego tu jeste�my � odpowiada�a Czarownica jej niespokojnym my�lom. � �eby� zrozumia�a, i� nie masz racji, bo �wiat ludzi jest mimo wszystko twoim �wiatem. Nale�ysz do niego, a nie do nas, Czarownic.</p><p>Do zako�czenia budowli brakowa�o ju� niewiele. W Panience radowa�a si� na ten widok ka�da cz�� jej istoty. My�la�a ju� tylko o dniu, w kt�rym wraz z Czarownic� opuszcz� Miasteczko. T�skni�a do rozleg�ych, bezpiecznych las�w i przytulnych le�nych pieczar, my�la�a o poczuciu wolno�ci jak� daj� przepastne puszcze i widok bezkresnego nieba nad g�ow�. Zacz�a liczy� ka�dy dzie� i ka�d� noc dziel�ce j� od wiosny. Wiosna by�a t� granic�. Wtedy mia�a si� zako�czy� budowa mostu, wtedy mija� rok jej pobytu w Miasteczku � i wtedy nadchodzi�y jej kolejne urodziny. Tym razem ko�czy�a szesna�cie lat.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XIV</p></title><p>� wreszcie nadesz�a wiosna, a raczej wczesne przedwio�nie. Tu, w ponurym Miasteczku, niewiele go by�o wida�. Ziele� nieomal nie istnia�a. Naje�d�cy od setek lat stopniowo wycinali wszystkie drzewa, a w ich miejsce, na pustych placach budowali swoje baraki, w kt�rych przechowywali narz�dzia, bro�, a niekiedy nawet w nich nocowali. Zew krwi dawnych koczownik�w powodowa�, �e niewa�ne by�o dla nich, jaki by� dach nad g�ow�, byle by�. Niekiedy mog�o go nie by� i te� by�o dobrze. Z tradycji pradawnego �ycia na Wielkich Stepach � kt�re byty rozleg�ym pustkowiem suchych traw i niskich krzew�w � wzi�li przekonanie, �e drzewo liczy si� jedynie jako budulec, krzew � je�li rodzi jadalne owoce. Kwiaty w og�le by�y im zb�dne.</p><p>� wi�c zieleni nie by�o. Wraz z zieleni� niepostrze�enie, ale trwale znikn�y z Miasteczka ptaki, a nawet owady. Spo�r�d tych ostatnich pozosta�y jedynie muchy i paj�ki. O nadej�ciu wiosny nie m�wi�y zatem ani p�ki na drzewach, ani o�ywiony, radosny �piew ptak�w czy szum owadzich skrzyde�ek � a jedynie niebo, coraz b��kitniejsze, z bia�ymi, roz�wietlonymi s�o�cem ob�okami. I nowy zupe�nie zapach powietrza, kt�ry z wiatrem ni�s� si� a� tu z odleg�ych las�w i p�l. Wyj�wszy to przedwiosenne niebo, wszystko w Miasteczku by�o po staremu ponure, brudne, zaniedbane.</p><p>��Ach, by� teraz w Lesie� � wzdycha�a Panienka. � Tam wiosna jest wiosn��</p><p>Gdy nadesz�a wreszcie ostatnia noc, poprzedzaj�ca ostatni dzie� pracy przy budowie mostu, Czarownica spyta�a sw� wychowank�:</p><p>��Czy nauczy�a� si� ju� rozumie� tych ludzi i wsp�czu� im?</p><p>��Tak, chyba tak, ale nie wszystkim � odpar�a niecierpliwie Panienka.</p><p>��Czy w ich cierpieniu dostrzegasz godno�� i dum�? Czy w zamian za ich obecne poni�enie nie powinni by� kiedy� wywy�szeni?</p><p>Och, tak, ale nie wszyscy � pokr�ci�a g�ow� Panienka.</p><p>��Czy pokocha�a� tych ludzi za ich n�dz�, bied�, za ci�kie �ycie?</p><p>��Nie wiem � odpar�a niech�tnie Panienka. � Chcia�abym ich pokocha�, ale nie wiem, czy zdo�am wszystkich ogarn�� t� mi�o�ci�. Nie zdo�am. I nie chc�! Nie potrafi�! A tak naprawd� to mam ich do�� i nie mog� nacieszy� si� my�l�, �e jutro nas ju� tu nie b�dzie.</p><p>Czarownica westchn�a jakby ze smutkiem. Po chwili obie zasn�y, um�czone kolejnym dniem ci�kiej pracy.</p><p>Ostatni dzie� ich pobytu w Miasteczku nadszed� wraz z mrocznym �witem. Niebo by�o bure, a s�o�ce schowa�o si� za g�stymi chmurami. Si�pi� drobny deszcz. Gdyby nie nadzieja, �e jeszcze dzi� wiecz�r mo�e opuszcz� to smutne miejsce, wsta� by�oby o wiele trudniej. Panienka jednak zerwa�a si� rado�nie i nawet my�l o czekaj�cych na ni� kilkunastu godzinach ci�kiej roboty nie psu�a jej humoru.</p><p>Ju� po chwili sz�y wolno w milcz�cym i smutnym t�umie mieszka�c�w, zmierzaj�c w stron� Rzeki. W rytm wrzask�w nadzorc�w rozdzielili si� na trzy du�e grupy, z kt�rych jedna zacz�a si� wspina� w g�r� kamienio�omu, druga pozosta�a u jego st�p, a trzecia zaj�a swe miejsce na mo�cie. Do osi�gni�cia drugiego ko�ca Rzeki brakowa�o ju� najwy�ej p� metra. Wraz ze �wistem bata, kt�ry � bez �adnego powodu, ot, dla wprawy opad� na plecy stoj�cego najbli�ej m�czyzny, rozpocz�a si� mordercza har�wka.</p><p>Czas mija� wszystkim niezwykle wolno, jak wszystkie te dni mijaj�cego roku. Ka�da godzina wyrazi�cie, a� do b�lu, dzieli�a si� na 60 minut, a ka�da minuta zawiera�a w sobie 60 doskonale wyczuwalnych sekund. Tylko Panience tym razem pracowa�o si� lekko, szybko, a ka�da minuta zbli�a�a j� do chwili, w kt�rej wraz z Czarownic� zarzuc� na plecy swoje �ebracze p�aszcze � i nowym mostem rusz� przed siebie, heen, daleko, ku wolno�ci, jak� daje samotno�� i bezkresno�� Las�w.</p><p>Pracowali, jak zawsze, w ciszy. Nie by�a to praca, kt�rej towarzyszy �piew, czy pogodne rozmowy � co Panienka widywa�a czasami na Wsi. Czarne sylwetki Naje�d�c�w zamyka�y wszystkim usta. Na twarzach nie pojawia� si� nawet cie� u�miechu. Nigdy nie mo�na by�o przewidzie�, co mog�oby zirytowa� okrutnych nadzorc�w, wi�c ka�dy z pracuj�cych stara� si� po prostu jak najmniej wpada� w oczy. A �miech� o, tak, �miech by� rzecz� bodaj najbardziej podejrzan�.</p><p>W po�udnie, jak zwykle, zosta�a rozdana pierwsza porcja chleba i po kr�tkiej przerwie powrotem podj�to prac�. Gdy s�o�ce j�o chyli� si� ku zachodowi, prze�wituj�c s�abo przez grube warstwy chmur, Panienka szepn�a swej Opiekunce:</p><p>��Ju� tylko godzina lub dwie i jeste�my wolne� Czarownica w milczeniu kiwn�a g�ow� i dalej pora�a si� ze swym pot�nym kamieniem. Panienka chwilami podejrzewa�a j�, �e u�ywa magii i czyni swoje kamienie l�ejszymi ni� by�y naprawd�, ale wysi�ek widoczny na twarzy Czarownicy przeczy� tym podejrzeniom.</p><p>��Ciekawe, czemu nie chce ul�y� swojej i mojej doli, cho� przecie� mog�aby to uczyni� z dziecinn� �atwo�ci�. Troch� magii i nasze kamienne g�azy by�yby leciutkie jak pi�rka. Nigdy jej o to nie pyta�am, ale s�dz�, i� gdybym to zrobi�a, by�aby na mnie z�a � my�la�a Panienka, m�cz�c si� ze swym g�azem. Toczy�a go powoli, pokiereszowanymi r�kami z kamienio�omu w stron� Rzeki. Z wdzi�czno�ci� przyj�a kromk� chleba, wsuni�t� jej do kieszeni przez wysokiego m�czyzn�, kt�ry czyni�c dyskretnie ten gest zdo�a� wyszepta� niemal bezg�o�nie:</p><p>��Ro�nij, ch�opcze, ro�nij i m na szkod� Odczyta�a te s�owa raczej z jego my�li ni� z ruchu warg, ale wiedzia�a, �e nie idzie tu specjalnie o ni�. Wszyscy starsi my�leli przecie�, �e je�li nawet nie za ich �ycia, to za �ycia ich syn�w i wnuk�w � zgodnie ze s�owami Pie�ni � okrutny los niewolnik�w ulegnie odmianie. Ka�de z tych m�odziutkich ch�opc�w i dziewcz�t b�dzie musia�o mie� w�wczas si�y, by odbudowa� zrujnowany kraj.</p><p>Ugryz�a k�s chleba i w tym momencie us�ysza�a krzyk. G�o�ny i rozpaczliwy, jaki wydaje si� w obliczu dramatu, kt�remu nie mo�na zapobiec. Obejrza�a si� i ujrza�a, �e z wysokiej, stromej �ciany kamienio�omu tocz� si� pot�ne g�azy, zmierzaj�c prosto ku miejscu, gdzie znajdowa�a si� wraz z grupk� innych dzieci. Spojrza�a w stron� krzycz�cych � stali pobladli, wpatrzeni w kamienn� lawin�, nie wykonuj�c jednak �adnego gestu. Przeciwnie � byli jakby gotowi do natychmiastowej ucieczki, a zarazem znieruchomiali ze zgrozy. G�uche pot�ne dudnienie tocz�cych si� wielkich kamieni zbli�a�o si� z sekundy na sekund� i widoczne by�o doskonale, �e oboj�tnie w kt�rym kierunku pr�bowa�aby odbiec ta grupka najm�odszych robotnik�w � g�azy i tak by ich dosi�g�y. Panienka zblad�a, stan�a jak wryta, my�l�c gor�czkowo, czy zna jakiekolwiek �aki ecie mog�ce powstrzyma� straszn�, nios�c� jej i wsp�towarzyszom, kamienn� �mier�. Ale takiego zakl�cia nie zna�a, za� g�azy toczy�y si� coraz szybciej i szybciej�</p><p>� nadzorcy otwarli szeroko oczy, nie tyle przera�eni nieuchronnym wypadkiem, ile raczej zaciekawieni nim, cofaj�c zarazem swe konie na bezpieczn� odleg�o��.</p><p>I w�wczas gdy staczaj�ca si� z ogromnym hukiem kamienna kaskada w�a�nie mia�a dosi�gn�� najbli�ej znajduj�ce si� dziecko � g�azy� znieruchomia�y. Wszystkie. Kilkadziesi�t pot�nych kamieni tkwi�o martwo w najbardziej niezwyk�ych, nieprawdopodobnych pozycjach na zboczu g�ry i tylko ich leciutkie, niemal niewidoczne drganie wskazywa�o na to, �e przed chwil�, p�dz�c z niespotykan� szybko�ci�, nie z w�asnej woli zatrzyma�y si� w p� drogi. By� to istny cud, lub�</p><p>��Uciekajcie! � da� si� s�ysze� znajomy g�os i Panienka ujrza�a Czarownic� stoj�c� naprzeciw kamiennej lawiny z szeroko rozpostartymi ramionami. � Uciekajcie, gdy� d�ugo ich tak nie utrzymam!</p><p>Od jej d�oni bieg�y ku gigantycznym g�azom ledwie widoczne srebrzyste niteczki, fluidy magicznej si�y. Panienka przypad�a do niej instynktownie, za� Opiekunka niecierpliwym i szybkim ruchem odepchn�a j� daleko od siebie, daleko od toru p�dz�cych wcze�niej kamieni � kt�re znowu zacz�y leciutko drga�. I nagle wszyscy run�li do ucieczki. A gdy ca�y plac by� ju� pusty � Czarownica opu�ci�a d�onie i g�azy znowu j�y si� toczy�, jak gdyby nigdy nic, jakby wcze�niej wcale nie znieruchomia�y w swym szalonym p�dzie. Stoczy�y si� z ha�asem ku korytu rzeki i znieruchomia�y, tym razem za spraw� si�y naturalnej.</p><p>W t�umie przebieg� cichy, a potem coraz to narastaj�cy j�k zdumienia i ulgi. Za to pe�en wy��cznie zdumienia wrzask wydali z siebie czarni nadzorcy na wielkich koniach.</p><p>��Bra� j�! � wykrzykn�� dono�nie jeden z nich i w ci�gu paru sekund Czarownic�, z wtulon� w ni� Panienk� otoczy�o sze�ciu je�d�c�w na koniach z d�ugimi batami w r�kach.</p><p>��Czarownica! Czarownica�! � zachichota� rado�nie przyw�dca. � Mamy wreszcie prawdziw�, najprawdziwsz� Czarownic�!</p><p>��O panie, ten ch�opak, Kisbe, nie ma nic z tym wsp�lnego � wyszepta�a szybko Czarownica, zginaj�c kornie plecy. Jednak, o dziwo, nie spad� na nie bat. W oczach Naje�d�c�w zadowolenie ze schwytania Czarownicy przemieszane by�o z nabo�nym l�kiem. Bowiem � jak sami ujrzeli � by�a to prawdziwa Czarownica. Obawiali si� jej magicznej sztuki i cho� przez nich osaczona, wydawa�a si� im gro�na. W ko�cu dopiero co, dwie, trzy minuty wcze�niej dowiod�a swej ogromnej mocy.</p><p>��Panie, pu�� tego ch�opca � prosi�a tymczasem Czarownica. � Nie znam go. Przybieg� do mnie w strachu, pozw�l mu wr�ci� do jego rodziny.</p><p>Przyw�dca przez chwil� zdawa� si� waha� i gdy ju� ruchem r�ki nakaza�, by oderwa� ch�opca od Czarownicy i pu�ci� wolno � ma�y, chudy i zabiedzony cz�owieczek z t�umu, k�aniaj�c si� uni�enie, powiedzia�:</p><p>��O panie, nie wierz tej wied�mie. Ten ch�opak nie jest st�d i przyby� tu wraz z ni�. Pami�tam to doskonale. Na pewno jest jej pomocnikiem. I zapami�taj, panie, �e by�em ci wierny!</p><p>Obserwuj�cy to wydarzenie t�um bezg�o�nie zako�ysa� si� i wzburzy�. Ma�y cz�owieczek potoczy� rozpaczliwie oczami po swoich rodakach i doda� b�agalnym g�osem:</p><p>��� moja �ona i dzieci umieraj� z g�odu�</p><p>T�um wyda� z siebie ci�kie westchnienie lito�ci � i pogardy. Czarownica spojrza�a na niego i spojrzeniem szarych oczu po��czonym z dyskretnym u�miechem w�skich warg przekaza�a mu znak przebaczenia. Jedynie Panienka patrzy�a na donosiciela z pogard� i nienawi�ci�. Przyw�dca Naje�d�c�w za�mia� si� dono�nie i rzucaj�c ma�emu cz�owieczkowi niewielki pieni��ek, zawo�a�:</p><p>��Do wi�zienia! Oboje do wi�zienia! A obchod�cie si� z nimi w miar� �agodnie, gdy� mog� si� jeszcze przyda�!</p><p>Je�d�cy zawr�cili swe wielkie konie i otaczaj�c ze wszystkich stron Czarownic� z Panienk� pognali je w stron� Miasteczka. Bieg�y obie, ledwo �api�c oddech i kalecz�c stopy, a ich zwi�zane d�onie przytrzymywa� d�ugi sznur, przywi�zany do siode� jednego z koni. Przewraca�y si�, wstawa�y i znowu bieg�y. Tak znalaz�y si� na Rynku, a po chwili zosta�y wepchni�te do podziemi Ratusza, gdzie zatrzasn�y si� za nimi grube, �elazne drzwi.</p><p>Panienka rozejrza�a si�: znajdowa�y si� w ciasnej, mrocznej klitce, wilgotnej i brudnej, zbudowanej z du�ych, spojonych glin� kamieni. Jedynym �r�d�em �wiat�a by�o ma�e, okratowane g�sto okienko, umieszczone niemal pod sufitem. Klitka, cho� z pozoru pusta, by�a jednak pe�na cichych odg�os�w, st�pa�, drapania, pisk�w.</p><p>��Szczury � mrukn�a Czarownica. � Mam nadziej�, �e si� ich nie boisz.</p><p>��Nie � odpar�a oboj�tnie Panienka, rozgl�daj�c si� ca�y czas wok�.</p><p>��Dlaczego podbieg�a� do mnie, zamiast ucieka�? � spyta�a Opiekunka. � Czy uczyni�a� to, bo� bo chcia�a� by� ze mn�?</p><p>��Chyba zrobi�am to odruchowo, bo zawsze by�am z tob� lub z kt�r�� z twoich Si�str � powiedzia�a Panienka i nadal rozgl�da�a si� po ich wi�zieniu. Z jednej z niewielkich szpar wyszed� spory szczur i wspi�� si� na jej nog�. Panienka schwyci�a go i patrz�c mu w oczy spyta�a w mowie zwierz�t:</p><p>��Czy jest tu mo�liwo�� innego wyj�cia ni� przez te �elazne drzwi?</p><p>��Znasz nasz� mow� � stwierdzi� szczur z szacunkiem. Nie ma tu �adnego wyj�cia. Przez nasze korytarze nie przeci�niesz si�, a zreszt� one nie wiod� na zewn�trz. Jak zreszt� taki du�y cz�owiek mo�e zmniejszy� si� do rozmiar�w najwi�kszego nawet szczura?</p><p>��Znasz takie zakl�cie? � spyta�a Panienka Czarownicy.</p><p>��Och, oczywi�cie, ale nie u�yj� go. Sama s�ysza�a�, �e ich korytarze nie wyprowadz� nas na dw�r.</p><p>��Ale zawsze jest to jaka� szansa!</p><p>��Nie uczyni� tego. Ka�da z nas, Czarownic, ma prawo do u�ycia trzech magicznych sztuk w ci�gu ca�ego swojego �ycia w celu ratowania samej siebie. Ja ju� zd��y�am wykorzysta� wszystkie trzy. Wi�c siebie ratowa� nie mog�, a nad tob� w�a�nie si� zastanawiam.</p><p>��Wi�c dlaczego odm�wi�a� swojej Siostrze, Czarownicy Drugiej, wzi�cia jednej z jej sztuk! Pami�tam to doskonale! � obruszy�a si� Panienka.</p><p>��Gdy� ona powinna mie� takie same szans� jak ja odpar�a ch�odno Opiekunka.</p><p>��A nie s�dzisz, �e ja sama mog�abym przemieni� si� w szczura i wyj�� szczurzym korytarzem gdzie b�d� w Ratuszu, a potem wysmykn�� si� jako� w szczurzej postaci na zewn�trz?</p><p>��Mog�aby� � odpar�a Czarownica. � Ale nie ma pewno�ci, czy potem by�aby� w�adna odczarowa� si� z powrotem. Widzisz, wtedy gdy grozi naprawd� du�e niebezpiecze�stwo, zdarza si�, �e pewne zakl�cia jakby na z�o�� nie dzia�aj�. Zw�aszcza gdy s�u�y� maj� tobie samej, a nie innym ludziom. I gdy wypowiada je uczennica Czarownic, a nie ona sama.</p><p>��Ale� dlaczego?!</p><p>��Nasza czarodziejska magia przed tysi�cami lat zaistnia�a po to, by czyni� przy jej pomocy dobro innym. Taka te� by�a tradycja Akademii, w tym duchu kszta�ci�a ona wszystkie uczennice. Uczono tam te�, zgodnie z do�wiadczeniami tysi�cy lat, �e magia u�ywana wy��cznie dla w�asnej korzy�ci cz�sto zawodzi. Istnieje zatem ryzyko, �e pozostaniesz w postaci szczura do ko�ca �ycia, albowiem nie mia�a� do tej pory okazji, by sp�aci� Wielkiej Magii sw�j d�ug, czyni�c co� dobrego innym, nie sobie. Mnie za� z tob� nie b�dzie, gdy� tylko ja mog�abym ci� odczarowa�, bo czyni�abym to nie na w�asn�, ale na twoj� korzy��. Pojmujesz to?</p><p>��Taka magia nie przydaje si� na nic! Jest g�upia i bez sensu! � sykn�a Panienka, a szczurek, trzymany ca�y czas przez ni� w r�kach, nagle ugryz� j� w palec.</p><p>��Co robisz?! � krzykn�a z gniewem � rzuci�a ma�e zwierz�tko na ziemi�.</p><p>��Wyczu�em w tobie wiele z�o�ci i ba�em si�, �e mi co� zrobisz � odpar� szczurek. � Rzucaj�c mnie o ziemi�, chyba wywichn�a� mi palce u tylnej �apki. To boli�</p><p>��Id� sobie wreszcie � rzek�a niecierpliwie Panienka. Czarownica zmarszczy�a brwi patrz�c na sw� uczennic� i w milczeniu rzuci�a na ziemi� po�ow� swojej wieczornej kromki chleba, kt�r� do tej pory trzyma�a w kieszeni. Szczurek porwa� j� �apczywie i pobieg� podziemnym korytarzem do swej nory.</p><p>��Zbyt �atwo i pochopnie wpadasz w gniew � ostrzeg�a j� Czarownica. � A gniew tw�j nie spada na prawdziwych winnych, ale na przypadkowe istoty. B�dziesz musia�a to zmieni� � doda�a surowo.</p><p>��Je�li zd��� przed �mierci� � mrukn�a Panienka w odpowiedzi.</p><p>��Po�l� szczurka, �eby wywiedzia� si� jakie plany maj� Naje�d�cy wobec nas � szepn�a Czarownica i przywo�a�a szare zwierz�tko magicznym zakl�ciem.</p><p>Szczurek przybieg� i stan�� w oczekiwaniu na dw�ch tylnych �apkach, wpijaj�c w ni� swe czarne, malutkie, przypominaj�ce koraliki oczy.</p><p>��Czy kt�re� z twoich si�str i braci zna j�zyk ludzi? spyta�a.</p><p>��Tak, siostra Uymks. Du�o czasu sp�dza w tutejszej kuchni, wi�c nauczy�a si� ich j�zyka.</p><p>��Czy m�g�by� poprosi� j�, by pods�ucha�a, co Naje�d�cy m�wi� o naszym przysz�ym losie?</p><p>��Dla ciebie, pani, zrobi� to z przyjemno�ci�. Wida�, �e lubisz i szanujesz wszystkie �yj�ce istoty, nie tylko sw�j ludzki gatunek � odpar� szczurek rzucaj�c r�wnocze�nie kos� spojrzenie na Panienk�.</p><p>Gdy znikn��, Czarownica spyta�a sw� wychowank�:</p><p>��Czy op�aci�a si� poprzednia z�o��, kt�r� wy�adowa�a� na niewinnym zwierz�ciu? Ten szczur nigdy nie spe�ni�by twojej pro�by, a moj� spe�nia ch�tnie.</p><p>��Gdyby nie spe�ni� mojej, za kar� zamieni�abym go� zamieni�abym go w pluskw�!</p><p>��I c� osi�gn�aby� t� przemian�? Nadal �adne z jego si�str ani braci nie przynios�oby ci potrzebnych wie�ci!</p><p>Panienka zamilk�a na chwil�, a potem szepn�a niech�tnie:</p><p>��Masz racj�. Mnie samej nie podoba si� to co zrobi�am.</p><p>W�skie wargi Czarownicy rozchyli�y si� w s�abym u�miechu. Westchn�a z ulg�, jednak d�uga zmarszczka przecinaj�ca jej czo�o nie wyprostowa�a si�. Czarownica rozmy�la�a nad ocaleniem swej wychowanki. Dla siebie nie widzia�a ju� �adnej szansy � poza Wielk� Tajemnic� Czarownic, ale ta spe�nia�a si� jedynie w ogniu stosu.</p><p>��Nie mog� uwierzy� w twoje opowie�ci o zakazach i �wi�tych Prawach Magii � podj�a nagle Panienka. � Przecie� raz, b�d�c jeszcze z twoj� poprzedni� Siostr�, zamieni�am si� w kotk� i bez �adnych trudno�ci powr�ci�am do swojej postaci?</p><p>��Wida� nie grozi�o ci w�wczas naprawd� wielkie niebezpiecze�stwo � odpar�a Czarownica. � Lecz nie radz� ci dokonywa� tego po raz drugi, zw�aszcza gdy �adnej z nas przy tobie nie b�dzie. Nawet gdyby� bieg�a nie wiem jak szybko, w postaci szczura, nie osi�gn�aby� i tak Wysokich G�r przed zachodem s�o�ca. Sama wiesz, �e po tym terminie pozosta�aby� na zawsze szczurem. Ci�gle my�l� nad tym, co mog�abym zrobi� dla ciebie, tak aby to by�o rozs�dne i bezpieczne.</p><p>��Wi�c my�l. Ja te� si� nad tym g�owi�. Chcia�abym jednak wyprowadzi� nas obie z tego wi�zienia. I to nim b�dzie za p�no.</p><p>��Czy�by� mnie lubi�a? � u�miechn�a si� Czarownica.</p><p>��Chyba tak, nie zastanawia�am si� nad tym � odpar�a wychowanka, nie dostrzegaj�c skurczu, kt�ry przebieg� przez twarz jej Opiekunki. � Czuj� jednak, �e b�dziesz mi jeszcze potrzebna. Nie mog� ci� utraci�.</p><p>��Odpocznijmy chwil�, mamy jeszcze troch� czasu � odpar�a oschle jej Opiekunka i usiad�a w k�cie mrocznej celi. Zapad�o d�ugie milczenie. Po godzinie da�o si� s�ysze� delikatne drapanie pazurk�w i przed czarownic� stan�y dwa szczury.</p><p>��To jest moja siostra Uymks � powiedzia� wi�kszy ze szczur�w. � Ona opowie ci, co zdo�a�a us�ysze�.</p><p>��O pani � podj�a ochoczo szczurzyca. � S�ysza�am od mego brata, �e znasz nasz j�zyk, wi�c jak przypuszczam, jeste� naprawd� Czarownic�. Tradycja wielu tysi�cy lat g�osi, �e Czarownice nigdy nie uczyni�y krzywdy �adnemu ze zwierz�t, przeciwnie, pomaga�y im w potrzebie. St�d wnosz�, �e to drugie ludzkie stworzenie nie jest Czarownic��</p><p>��Nie jest � przytakn�a zapytana.</p><p>��Gdyby ni� by�a, nigdy nie rzuci�aby naszego brata na ziemi� w taki spos�b, �e pot�uk� sobie tylne �apki � m�wi�a dalej Uymks. � A skoro nie jest czarownic�, lecz jedynie ludzk�, pe�n� s�abo�ci wad istot�, wi�c wybaczamy jej razem z bratem nieopanowane odruchy.</p><p>Pomimo mroku panuj�cego w celi Czarownica dojrza�a k�tem oka rumieniec rozlewaj�cy si� na twarzy jej wychowanki. �Szczurza nauczka by�a na pewno lepsza ni� moja� pomy�la�a z satysfakcj�. Panienka poruszy�a si� gwa�townie, za� szczurzyca spyta�a:</p><p>��Czy ta ludzka, biedna istota chce przeprosi� mojego brata?</p><p>��Chc� go przeprosi� � szepn�a Panienka. � 1 powiem ci, Czarownico, �e teraz� �e dopiero teraz zaczynam rozumie� ludzi z Miasteczka� I wiem� to znaczy chcia�am powiedzie�, �e wiem ju�, i� jestem bardziej do nich podobna ni� s�dzi�am. Czu�am si� od nich lepsza, a nie jestem� nie mam prawa czu� si� lepsza.</p><p>��Nie jeste� za to g�upia � powiedzia�a szczurzyca. � Umiesz przyzna� si� do b��du. A teraz pos�uchajcie: wasi wrogowie bardzo d�ugo k��cili si� co maj� z wami zrobi�. Jedni, a by�a to niestety wi�kszo��, ��dali, �eby was od razu spali� na stosie, nie czekaj�c a� uknujecie jak�� magiczn� sztuk�, kt�ra was ocali. I ju�, ju� wydawa�oby si�, �e to zdanie przewa�y, kiedy ca�y sp�r przeci�� ich przyw�dca, m�wi�c: �Wiecie, �e nasz pan i w�adca, sam Urgh XIII ��da, �eby ka�d� schwytan� Czarownic� prowadzi� przed jego oblicze, zanim zostanie spalona.� Na to inni zawo�ali: �C� z tego?! Zawsze potem okazuje si�, �e Urgh zamiast nas nagrodzi�, karze surowo, gdy czarownice s� fa�szywe! Spalmy tych dwoje od razu i b�dzie spok�j!� Na to rzek� dow�dca: �Urgh obieca� worek z�ota za prawdziw� Czarownic�. Wtedy oni rykn�li: �A za fa�szyw� top�r lub baty!� W�wczas rzek� znowu dow�dca: �Niczym nie ryzykujecie, worek z�ota jest pewny, na w�asne oczy widzia�em, czego ta kobieta, by� mo�e na sp�k� z tym ch�opcem, dokona�a: wstrzyma�a na kilka sekund spadaj�c� z wysokiej g�ry kamienn� lawin� pot�nych g�az�w!� Po jego s�owach podni�s� si� wrzask, ale ju� wtedy wszyscy byli za tym, �e jednak jest prawdziw� Czarownic� i worek z�ota jest ju� w ich kieszeniach. Je�li jednak dobrze poj�am ich s�owa, postawienie was przed Urghiem nie ocali wam �ycia, a co najwy�ej nieco przed�u�y. W�adca b�dzie z wami rozmawia�, ale potem i tak b�dziecie spalone. Nie pojmuj� tylko, czemu ci wrzaskliwi ludzie bior� t� dziewczyn� za ch�opca. Czy�by z powodu tych kr�tkich w�os�w?</p><p>Doprawdy, nie maj� �adnego instynktu, bo naszym zdaniem to stworzenie ludzkie jest n i �. Ka�de zwierz� od razu to poczuje.</p><p>��Dzi�kujemy ci Uymks i tobie tak�e, bracie szczurze rzek�a Czarownica. � Kto wie, mo�e wymy�limy jaki� spos�b ratunku, mamy jeszcze bowiem troch� czasu�</p><p>��� nawet ca�kiem sporo � dorzuci�a szczurzyca. � Z tego, co us�ysza�am, teraz wyrusza do Urgha konny pos�aniec, aby zawiadomi� go o was i spyta�, co z wami uczyni�. Zanim pos�aniec wr�ci z odpowiedzi�, zapewne minie ta noc, a mo�e i kawa�ek poranka. W�wczas jednak ju� nie b�dzie dla was ratunku�</p><p>��Dzi�kuj� wam jeszcze raz � odpar�a spokojnie Czarownica. � Zostawcie nas teraz same, �eby�my si� mog�y zastanowi� nad swoim losem i szansami ucieczki�</p><p>��Niczego nie wymy�licie � pokr�ci�a �ebkiem szczurzyca. � Ten loch jest mocny i dobrze pilnowany. My nie umiemy wam pom�c. Mimo to �yczymy szcz�cia. Zajrzymy tu jeszcze o �wicie, �eby po�egna� si� z wami. G�ow� daj�, �e jeszcze tu b�dziecie�</p><p>Czarownica z powrotem usiad�a w swym k�cie i zamy�li�a si� g��boko. Panienka przez jaki� czas obserwowa�a j� z nadziej�, ale gdy Opiekunka nie zwraca�a na ni� uwagi, pogr��y�a si� we w�asnych, nieweso�ych my�lach. Jeszcze nigdy w jej niemal szesnastoletnim �yciu niebezpiecze�stwo nie by�o tak realne i bliskie.</p></section><section><title><p>ROZDZIA XV</p></title><p>Konny pos�aniec mkn�� chy�o po drogach i bezdro�ach dawnego Wielkiego Kr�lestwa, aby jak najszybciej dotrze� w pobli�e Ard�any. By�a ju� druga godzina w nocy, gdy na zm�czonym koniu dotar� do skraju D�ungli, porastaj�cej ruiny dawnej stolicy. Tu skr�ci� w stron� warownego Zamku na zboczu skalistej g�ry. Nim opad� zwodzony most, pos�aniec wykrzycza� na drug� stron� g��bokiej, wype�nionej wod� fosy: �Si�a Urgha!� � i z t�tentem ko�skich kopyt przeby� ostatni� przeszkod�. Has�o, zmieniane prawie co wiecz�r, obowi�zywa�o dopiero od roku, gdy l�k i podejrzliwo�� w�adcy Imperium, Urgha XIII ros�y wraz ze zbli�aniem si�, wieszczonego przez Pie�� Jedyn�, Dnia Wyzwolenia. Urgh, nie wiedz�c kt�r�dy i jak nadejdzie Gro�ba Pie�ni, podwoi� stra�e u bramy, zamkowej gwardii nakaza� nie odst�powa� swojej osoby, gdy opuszcza� komnat� i wprowadzi� owe co noc zmieniane has�a, obowi�zuj�ce przy wej�ciu i wyj�ciu z Zamku.</p><p>Gdy przyby� konny pos�aniec, Urgh XIII nie spa�. W przeciwie�stwie do swych poprzednik�w na tronie Imperium, kt�rzy zasypiali ledwo z�o�yli g�ow� na �o�u � ostatni z Urgh�w cierpia� na bolesn� bezsenno��. Chodz�c wielkimi krokami po komnacie noc w noc przeklina� swoich przodk�w, wielkich Urgh�w z kolejnych dwunastu pokole� za to, �e w�a�nie on, trzynasty z rz�du, urodzi� si� w tak fatalnym czasie. On, Urgh, urodzi� si� w Czas Przepowiedni g�oszonej przez Pie�� Jedyn�. Wszyscy jego poprzednicy na tronie s�uchaj�c jej s��w z�ymali si�, karali �mierci� �piewak�w, palili na stosach Czarownice, prawdziwe i fa�szywe � ale spali spokojnie. Nie za ich �ycia mia�a si� bowiem spe�ni� prorocza Pie��. A najistotniejsz�, uderzaj�c� cech� plemienia Naje�d�c�w by�o �ycie z dnia na dzie� � i niezawracanie sobie g�owy przysz�o�ci�.</p><p>Urgh XIII doskonale pami�ta� dzie� �mierci swojego ojca. Znowu widzia� przed oczami siebie, kilkunastoletniego ch�opca � i zakutego w zbroj� pot�nego Urgha XII. Do ostatka, do samej �mierci nie pozwoli� zdj�� z siebie zbroi i umiera� stoj�c, wsparty na swym mieczu.</p><p>��By�em �o�nierzem i jako �o�nierz umr� � rycza� swym s�ugom, gdy nadaremnie nak�aniali go, by zrzuci� z siebie niewygodn� stal i po�o�y� si� w �o�u. By�a to zima i na kominku p�on�� ogie�, odbijaj�c si� purpurowymi refleksami od z�ocistego pancerza ojca.</p><p>��Ostatnia taka spokojna i dobra �mier� w naszym rodzie! � za�mia� si� nagle Urgh XII zsinia�ymi wargami. � Ty, m�j ma�y, nie b�dziesz mie� ani spokojnego �ycia, ani tak dobrej �mierci, we w�asnej komnacie, przy ciep�ym kominku. Ciebie zabije Pie�� Jedyna, bowiem w�a�nie dla ciebie zosta�a ona stworzona. C�, m�j maty, masz pecha. Siedem setek, siedem dziesi�tk�w i siedem lat od podboju przez nas Wielkiego Kr�lestwa minie w�a�nie za twego panowania. I je�eli ta przekl�ta Pie�� nie myli si�, jest naprawd� Pie�ni� wieszcz�� ha! m�j maty! ci�ki b�dzie tw�j los!</p><p>�miech zamar� mu na ustach i g�owa nagle opad�a na piersi. Urgh XII skona�, oddaj�c swe dziedzictwo synowi. Dziedzictwo obci��one kl�tw� Pie�ni, kt�r� u�o�y� nie wiadomo kto i nie wiadomo kiedy � a kt�ra mia�a si� spe�ni� za �ycia jego, ostatniego z panuj�cych Urgh�w, Urgha XIII� Nie, Urgh XII nie �mia� si� z syna, ani nie cieszy� si� nieszcz�ciem, kt�re mia�o spa�� na jego g�ow�. Po prostu jak ka�dy Urgh nie umia� nikomu wsp�czu� i uwa�a�, �e ka�dy musi sam, twardo, pora� si� ze swym losem. Nieuniknione za� � jest Nieuniknionym.</p><p>� ale w�a�nie dlatego Urgh XIII nie m�g� spa� i nocami chodzi� po swojej komnacie, rozmy�laj�c nad sposobami zaradzenia Nieuniknionemu. Nic jednak nie wymy�li�. Ani on, ani jego doradcy, ani nawet najchytrzejszy z nich, zdrajca i zaprzaniec w�asnej krwi, Woodou. Jedyne co umia� robi�, to podwaja� warty wok� siebie i zwi�kszy� armi�, wcielaj�c do niej wszystkich, co do jednego swoich podw�adnych. Wi�c te� armia ta by�a najpot�niejsz� ze wszystkich w ca�ej o�miowiekowej historii trwania jego rodu w tym podbitym kraju.</p><p>Ba, by�a to armia wielekro� wi�ksza ni� ta, kt�ra kraj podbi�a! Poza jej, szeregami pozostali jedynie dawni obywatele Wielkiego Kr�lestwa i to nie wszyscy. Wielu bowiem zdradzi�o, jak Woodou i odda�o swoje us�ugi kolejnym Urghom. Niekt�rzy z nich z pokolenia na pokolenie trwali przy Naje�d�cy jako s�udzy, nawet zdo�ali zapomnie�, jaki by� ich r�d � i m�wi�y o tym jedynie tajne akta na Zamku w Ard�anie, gdzie nigdy nie zapomniano, kim s� w rzeczywisto�ci.</p><p>��Panie, przyby� pos�aniec � przerwa� nocne rozmy�lania kr�la podniecony g�os Woodou. � Ma wie�ci, kt�re mo�e ci� zaciekawi�, a nawet uciesz��?</p><p>��Dawaj go � burkn�� Urgh.</p><p>Pos�aniec przykl�k� na jedno kolano i chwiej�c si�, um�czony d�ug� drog� bez odpoczynku, wyj�ka�:</p><p>��Panie, w naszym Miasteczku, w lochu, trzymamy Czarownic� i jej pomocnika, ch�opca w wieku oko�o szesnastu lat. Czy mamy ich spali�, czy te��</p><p>��Durniu! Od dawna rozes�a�em wici do wszystkich moich wodz�w, �e szukam Czarownicy! Na stos zawsze jest czas! Gdzie ona? W lochu, ale gdzie? I jak daleko?</p><p>��P� nocy gna�em konno, bez przerwy � wykrztusi� pos�aniec.</p><p>��Wi�c teraz pojedziesz drugie p� nocy razem z moj� gwardi�. Jej i tylko jej oddacie Czarownic� z ch�opcem. A zreszt� ch�opiec mi nie jest potrzebny. Mo�ecie go od razu zabi�. Wa�na jest Czarownica. Cho� nie wierz�, aby by�a prawdziwa. Podsy�acie mi stale same fa�szywe!</p><p>��Panie, ta jest najprawdziwsza w �wiecie � wyj�ka� pos�aniec. � Daj� ci na to w�asn� g�ow� jako gwarancj�.</p><p>��A c� takiego zrobi�a, by nazywa� j� od razu Czarownic�? Zatru�a wasze studnie? Zrzuci�a z konia waszego dow�dc�? � zakpi� ponuro Urgh.</p><p>��Nie, panie. Ona wstrzyma�a na kilka sekund lawin� pot�nych g�az�w, tocz�c� si� ze stromego zbocza.</p><p>��Cooo?! � wrzasn�� Urgh. � 1 dopiero teraz mi to m�wisz? By�aby to w takim razie najprawdziwsza z Czarownic! A nie jedna z tych, jakie mi tu dziesi�tkami sprowadza� ten n�dzny Woodou. Wiedzia�em! Wiedzia�em, �e Pie�� Jedyna nie mo�e k�ama� w ka�dym wierszu, jak chc� mi niekt�rzy wm�wi�. Skoro Pie�� g�osi, �e Czarownice istniej�, i mi�dzy innymi za ich spraw� dope�ni si� Przepowiednia, to musz� by�! Jad� z wami! Woodou! Osiod�a� mi konia i zebra� oddzia� najdzielniejszych �o�nierzy z mojej osobistej gwardii!</p><p>��Tak, panie, ale radzi�bym na razie nie zabija� tego ch�opca� rzek� Woodou i wyszepta� co� swemu w�adcy prosto w du�e, czerwone ucho.</p><p>��Nie wierz� ci! Ale i tak na wszelki wypadek obedrzemy go �ywcem ze sk�ry, a potem spalimy! � hukn�� tubalnie Urgh i wybieg� z komnaty, nim Woodou go powstrzyma�.</p><p>Po chwili ju� w Zamku, mimo nocy, panowa� wielki ruch. Nie min�� nawet kwadrans, gdy konny oddzia� ruszy� przez zwodzony most.</p><p>��Kiedy powinni�my znale�� si� w twoim Miasteczku? zapyta� w�adca pos�a�ca.</p><p>��W niewiele godzin po wschodzie s�o�ca, o �smej rano najp�niej�</p><p>I noc na drogach Wielkiego Kr�lestwa rozt�tni�a si� od ko�skich kopyt.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Szarza�o. Ale jeszcze na niebie by�o wida� ostatnie gwiazdy � Wymy�li�a� co? � Panienka niecierpliwie przerwa�a parogodzinne milczenie Czarownicy.</p><p>��Nie. Przewertowa�am w pami�ci wszystkie Ksi�gi Magiczne, z kt�rych ongi� pobiera�am nauki, ale nie znalaz�am niczego. Jest jedna, ale bardzo ryzykowna mo�liwo��. Uratuje ci na pewno �ycie, ale kto wie, czy nie przekre�li tego co wa�niejsze� Mimo wszystko w ostatniej chwili, gdy ju� nie b�dzie czasu na nic, tylko na �mier�, przemieni� ci� w tak ma�ego ptaszka, kt�ry prze�li�nie si� przez te kraty. Jako ptaszek pofruniesz wysoko w g�ry, gdzie po�egna�a� moj� Siostr� Drug�. Tam musia�aby� poczeka� kilka dni, a� pojawi si� Siostra Czwarta i ufa� Najwy�szym Bogom, �e uda si� jej ciebie odczarowa�. Ale kogo w ptaka przemieniono i oderwa� si� od ziemi, najcz�ciej ju� na zawsze pozostaje w chmurach i na ziemi� nie wraca. Gdyby mojej Siostrze Czwartej przydarzy�o si� jakie� nieszcz�cie i nie stawi�a si� na um�wione spotkanie, zosta�aby� jako ptak, do ko�ca swego �ycia. O ile wiem, nie znasz zakl�cia przemiany z ptaka w cz�owieka. Moje siostry mia�y zakaz uczenia ci� zakl�� zwi�zanych z ptakami, gdy� s� one niebezpieczne i wolno je u�ywa� jedynie Czarownicom. A i to tylko raz w ca�ym �yciu. Dlatego na og� zostawiamy je na Godzin� Stosu�</p><p>��Godzin� Stosu�? � spyta�a Panienka.</p><p>��Tak. W Godzinie Stosu, je�eli nie uda si� nam jej omin�� w swym �yciu, w chwili gdy pierwsze p�omienie ognia ogarn� nasze cia�o, przemieniamy si� w ptaka i wyfruwamy z p�omieni lec�c w Wysokie G�ry. Tam pozostajemy do ko�ca swego �ycia wiod�c �ycie wolnych, ale niemych ptak�w. Nawet najbieglejsza z Czarownic nie jest w stanie porozumie� si� z Siostr� Ptakiem. Niemota jest zap�at� wobec Losu za Dar �ycia. I to jest w�a�nie Wielka Tajemnica Czarownic.</p><p>� a jednak twoja Siostra Druga przemieni�a si� w or�a! Sama to widzia�am na w�asne oczy � odpar�a Panienka. � To prawda, mia�a potem k�opoty, nie mog�a wr�ci� do w�asnej postaci i ja musia�am j ej troch� pom�c, ale uda�o siei wr�ci�a do ludzkiej sk�ry.</p><p>��Och, biedna Siostra� � oczy Czarownicy Trzeciej niepokoj�co zamgli�y si�. � A zatem w Godzinie Stosu nic nie ustrze�e jej przed straszliw� m�k�. Biedna, wida� chcia�a w ten ostateczny spos�b ratowa� ciebie, ryzykuj�c bezpowrotn� utrat� najcenniejszego daru. Tak, mog�a to uczyni� jedynie dla ciebie, cho� grozi�o jej, �e pozostanie ju� na zawsze tam, w niebosk�onie, blisko Wysokich G�r i Gwiazd�</p><p>Panienka nagle drgn�a:</p><p>��Powiedzia�a� Gwiazd? Gwiazdy� o Bogowie�</p><p>Podbieg�a szybko do malutkiego, zakratowanego g�sto okienka. Szarzej�ce ju� niebo by�o ze� ledwie widoczne, ale jeszcze mruga�y na nim ostatnie z�otosrebrzyste Gwiazdy.</p><p>��� Gwiazdy! Jeszcze tam s�, ale wkr�tce znikn�. Tylko one mog�yby nam pom�c1.</p><p>��Co m�wisz?</p><p>��Zamilcz na chwil� � mrukn�a Panienka, wspinaj�c si� ku okienku. � Chod� tu bli�ej i spogl�daj na t� du��, mrugaj�c� Gwiazd�, b�agaj�c j� w my�lach o pomoc. Nie ustawaj ani na chwil�</p><p>��� ach tak � szepn�a Czarownica Trzecia. � Siostra Druga wspomina�a mi o twojej przyja�ni z Gwiazdami. Wi�c wystarcz� moje my�li?</p><p>��Wystarcz�, byle skupi�y si� na tej jednej, jedynej: my�li o ratunku. Twoja i moja my�l pomkn� w przestrzeni daleko, daleko, a� dotr� do tej Gwiazdy. Gwiazda, je�li zechce, zrozumie je. Je�li b�dzie mia�a taki kaprys, to spe�ni pro�b� dw�ch Ziemianek, lub te� zlekcewa�y j�, uda, �e wcale jej nie s�ysza�a. A teraz my�l. My�l ca�� sob��</p><p>I w lochu zapad�o ci�kie, pe�ne napi�cia milczenie. Oczy dw�ch wi�niarek utkwione by�y w z�otym, migoc�cym punkcie na coraz to bardziej szarzej�cym niebie. Ich pe�ne intensywnej rozpaczy my�li g�stnia�y, skupia�y si� w niewidoczn� fal� powietrzn� i szybowa�y w przestrze�. By�y szybsze ni� d�wi�k i �wiat�o, gdy� tylko my�l mo�e w paru sekundach pokona� niezmierzone obszary i nic nie b�dzie dla niej przeszkod� � chyba �e trafi na inn� my�l, silniejsz� od siebie. Ale w tym akurat czasie nikt na ziemi nie pr�bowa� przesy�a� swych my�li Gwiazdom i Niebieska Droga by�a wolna.</p><p>Oczy obu wi�niarek nie odrywa�y si� od z�otego punktu na niebie, kt�re szarza�o, szarza�o, szarza�o� a potem zacz�o niebieszcze�. I w�wczas z�ocisty punkt znikn�� sprzed ich oczu.</p><p>Spojrza�y na siebie.</p><p>��Us�ysza�a� odpowied� Gwiazdy? � spyta�a z napi�ciem Czarownica.</p><p>Panienka pokr�ci�a g�ow�.</p><p>��Nie. Za ma�o czasu mia�a na odpowied�.</p><p>��Ona znikn�a. Wszystkie znikn�y. Niebo rozja�ni�o si� � powiedzia�a Czarownica. � A skoro ich tam nie ma, to nie mog� nam pom�c. Zaraz wzejdzie s�o�ce.</p><p>��One s� tam ca�y czas � powiedzia�a Panienka. � Tylko nie widzimy ich za dnia. Je�li nas us�ysza�y�</p><p>��Je�li zechc�� szepn�a Czarownica. � S� przepe�nione poczuciem swej wa�no�ci?</p><p>��Nie. S� r�wnie pot�ne i zarazem r�wnie biedne jak Ziemia. Mo�e znaj�c sw�j bezmiar k�opot�w, zechc� poj�� nasze�?</p><p>S�o�ca jeszcze nie by�o wida� zza mur�w Ratusza, ale jego pierwsze promienie ju� pada�y na Rynek, roz�wietlaj�c go i ujmuj�c nieco smutnej brzydoty i �lad�w zniszcze�.</p><p>��M�wi�em, �e jeszcze tu b�dziecie! � us�ysza�y za sob� pisk szczurzycy. Sta�a na tylnych �apkach razem ze swym towarzyszem. � Wiedzia�am, �e nie ma dla was ratunku. Nikt st�d nie wyjdzie, mo�e tylko ptak�</p><p>��� malutki ptaszek � poprawi� szczur. � Kraty w oknie s� g�ste. A przemiany w szczura lub myszk� jednak nie radz�, bo moi bracia i siostry nie lubi� obcych.</p><p>W lochu panowa�o milczenie. Szczury wyczuwaj�c sw� zb�dno�� znikn�y. Czarownica i Panienka siedzia�y nieruchomo i w ciszy. Niebo za w�skim okienkiem b��kitnia�o i roz�wietla�o si� z�oci�cie od ci�gle niewidocznego z lochu s�o�ca.</p><p>��Jeszcze poczekamy � szepn�a Czarownica. � Ale gdy ju� nie b�dzie innego wyj�cia, przemieni� ci� w ptaka. Uczyni� to jednak w ostatniej chwili. Do samego ko�ca dam szans� Losowi.</p><p>��A ty? Co z tob�?</p><p>��Mnie nic nie pomo�e. M�wi�am ci, �e wykorzysta�am ju� prawo do trzech sztuk magicznych we w�asnej obronie. Zosta�o mi jedynie prawo przemiany w ptaka w Godzinie Stosu. Dzi�kuj� Bogom i za t� �ask�.</p><p>Czas mija�. Znowu zapad�o milczenie. Obie wi�niarki odczu�y daremno�� swych stara� i przygn�bione opar�y si� o �cian� lochu. Czarownica bezsilnie przymkn�a oczy, za� Panienka z ponurym �alem wpatrywa�a si� w snop coraz jaskrawszego �wiat�a, sp�ywaj�cy do ich celi z ma�ego okienka. W promieniach s�onecznego blasku wyra�nie wida� by�o drobinki kurzu, wiruj�ce w powietrzu i wielk�, g�st� paj�czyn� rozsnut� w jednym z k�t�w. Paj�k jednak � zamiast siedzie� przycupni�ty w jej sieci � gna� szybko w stron� krat okienka na swych d�ugich, zgi�tych nogach.</p><p>��On ucieka, a my� � wyszepta�a Panienka ze smutkiem. Paj�k w�a�nie znika� z drugiej strony g�stej kraty. Czarownica otwar�a oczy i spyta�a z zaciekawieniem:</p><p>��Dlaczego ucieka? Jego paj�czyna jest mocna, bezpieczna, wi�c czemu j� porzuca? I czemu robi wra�enie oszala�ego ze strachu?</p><p>Nagle znowu zjawi�y si� szczury. Sta�y na tylnych �apkach a ich d�ugie w�sy dr�a�y nerwowo:</p><p>���egnamy was � powiedzia�a szybko szczurzyca. � Nasze przednie stra�e ju� wyry�y wyj�cie na zewn�trz ratusza. Tu zaczyna by� niebezpiecznie. Wi�c uciekamy wszyscy, ca�y nasz tutejszy szczurzy r�d.</p><p>��Niebezpiecznie? Co masz na my�li? � spyta�a Czarownica.</p><p>��Nie wiem, ale wszyscy, ilu nas jest, wyczuwamy co� gro�nego, co zbli�a si� coraz szybciej i szybciej. Jedyne co wiemy, to �e musimy st�d jak najszybciej uciec. Wiesz chyba, �e szczurzy r�d wyczuwa niebezpiecze�stwo ju� na d�ugo przedtem, zanim ono si� stanie i na przyk�ad opuszcza statek na oceanie przed jego zatoni�ciem? Teraz w�a�nie mamy przeczucie, �e tutaj i to szybko stanie si� co� bardzo gro�nego dla naszego �ycia. �egnajcie!</p><p>I szczury znikn�y w jednej z dziur.</p><p>��Sp�jrz � szepn�a Czarownica. � Te karaluchy te� uciekaj�. Ca�a ich armia, kt�ra tkwi�a bezpiecznie w tej celi przez d�ugi czas, porzucaj� teraz i p�dzi z ca�ych si�, wciskaj�c si� we wszystkie szczeliny�</p><p>��Ja te� zaczynam dziwnie si� czu� � odpar�a cicho Panienka. � Mam takie uczucie, jakby zaraz co� mia�o si� sta�. Co� bardzo gro�nego, ale�</p><p>��� ale nie dla nas. Tak. Te� tak to odczuwam � odpar�a Czarownica. � Sp�jrz, szaleje bardzo silny wiatr, prawie jak huragan, a zerwa� si� tak nagle i niespodziewanie� Jedno z nielicznych drzew, kt�re tu jeszcze stoi, przegina si�, mimo grubego pnia, niemal ku ziemi. Spytam tego drzewa, co si� dzieje�</p><p>Czarownica przytkn�a twarz do kraty i wbi�a wzrok w ta�cz�ce na silnym wietrze konary drzewa.</p><p>��Ono m�wi � zacz�a monotonnie � �e do Miasteczka zbli�a si� du�a gromada je�d�c�w. Jad� coraz szybciej, gdy� wiatr im sprzyja, nie musz� pokonywa� jego oporu. Ale ten wiatr, m�wi drzewo, jest bardzo dziwny. Nic wcze�niej go nie zapowiada�o, nie wyczu�a jego nadej�cia �adna ro�lina. Korzenie tego drzewa, kt�re si�gaj� daleko w g��b, gdy� liczy ono sobie prawie dwie�cie lat, wyczuwaj� w Matce Ziemi napi�cie, jakiego od wiek�w nie czu�y. Ono jeszcze m�wi, �e Matka Ziemia zaczyna si� rusza�, tam, g��boko, u jego korzeni�</p><p>��Ziemia zaczyna si� rusza�? � spyta�a Panienka. � Dziwne doprawdy. Nigdy nie s�ysza�am o ruszaj�cej si� samej z siebie ziemi� S�yszysz? Z oddali ju� dochodzi t�tent kilkudziesi�ciu koni. To pewnie jad� po nas �o�nierze straszliwego Urgha� Ale Ziemia� tak� ja teraz te� czuj�, �e Ziemia si� rusza�</p><p>Rzeczywi�cie, ziemia rusza�a si�. Ta pod ich nogami i ta wok� Ratusza, w kt�rego lochu tkwi�y. Rusza�a si� co prawda wolno, ale dziwnie, to p�czniej�c w jednym miejscu, to zapadaj�c w innym, ale jej ruch zaczyna� niemal niedostrzegalnie z pocz�tku, a potem coraz widoczniej przy�piesza� przy�piesza� przy�piesza�</p><p>��Sp�jrz � szepn�a Czarownica, obejmuj�c Panienk� swym opieku�czym ramieniem. � Wielkie g�azy, z kt�rych zbudowane s� �ciany naszego lochu, te� zacz�y si� rusza�</p><p>��Nie wytrzymuj� ruchu ziemi, zaczn� si� rozsypywa� odpar�a Panienka r�wnie cicho.</p><p>��Tak � rzek�a wolno Czarownica. � Te g�azy tego nie wytrzymaj�. Chyba wkr�tce runie jeden lub dwa, a w�wczas� w�wczas run� mury naszej celi, a zaraz potem ca�y Ratusz�</p><p>Nagle ich uszu zacz�o dobiega� g�uche dudnienie, kt�re wydobywa�a z siebie Matka Ziemia, kot�uj�c si� i przewalaj�c coraz silniej i silniej, szybciej i szybciej. Wydawa�o si�, �e pod ziemi� kto� gra na setkach, ba, tysi�cach pot�nych b�bn�w!</p><p>��Ale� to jest trz�sienie ziemi! � oznajmi�a zdumiona Czarownica. � Tylko raz w �yciu widzia�am co� takiego, bardzo, bardzo dawno temu, w Wysokich G�rach! Je�eli to jest w�a�nie t o, grozi nam ogromne niebezpiecze�stwo! Ziemia w ka�dej chwili mo�e rozewrze� si� pod naszymi nogami, wpadniemy w jedn� z g��bokich szczelin, kt�ra natychmiast si� nad nami zamknie! Albo te� umrzemy pod gruzami tego gmachu! Dziwne, ale jednak nie mam przeczucia �mierci� Sp�jrz! �ciany lochu si� rozst�puj� i czyni� nam przej�cie! Biegnij!</p><p>��To spowodowa�y Gwiazdy! � krzykn�a Panienka, skacz�c r�wnocze�nie zr�cznie przez ruiny �ciany, kt�ra przedtem dzieli�a ich od wolno�ci. � Nie pojmujesz? To one uczyni�y, dla nas! Da�y nam szans�! Burz� mury, kt�re nas uwi�zi�y!</p><p>Gdy tylko obie znalaz�y si� na zewn�trz, gmach Ratusza, jak dziecinna zabawka z kart, run��, zapadaj�c si� w sobie i grzebi�c na wieki tych Naje�d�c�w, kt�rzy nie zd��yli go opu�ci�. Jednak prawie wszyscy, tyle �e bez swych zbroi i mieczy, t�oczyli si� przera�eni z dala od wzburzonej ziemi, patrz�c na ruiny. Unosz�cy si� wok� g�sty py� uniemo�liwi� im dostrzec dwie wi�niarki, przemykaj�ce teraz ulicami, byle dalej od Miasteczka. Tak dziwnie si� z�o�y�o, �e w kierunku, kt�ry winny obra� Opiekunka ze swoj� wychowank�, ziemia by�a nieruchoma, drzemi�ca, oboj�tna. W przeciwnym za� kierunku, sk�d nadje�d�ali w�a�nie gromad� Naje�d�cy z Urghiem XIII, falowa�a nadal, rozwiera�a pod kopytami koni rozleg�e przepa�cie, to znowu wybrzusza�a si�, strasz�c je tym bardziej. Nie s�uchaj�c nawo�ywa� je�d�c�w konie rozpierzch�y si� we wszystkie strony.</p><p>Ale tego ju� Panienka z Czarownic� nie widzia�y. Bieg�y teraz bowiem ostatni� z uliczek Miasteczka, prowadz�c� prosto do nowego mostu. �aden z Naje�d�c�w nie m�g�by ich goni�, bowiem dzieli�a je od nich bariera ci�gle wzburzonej ziemi. Uciekinierki nie wiedzia�y te�, �e trz�sienie ziemi obj�o sw� moc� jedynie teren wok� Ratusza, nie uszkadzaj�c �adnego z dom�w w Miasteczku i nie czyni�c krzywdy jego mieszka�com.</p><p>��Pod gruzami tego Ratusza le�y twoja Czarownica, Panie � szepn�� Woodou swemu w�adcy. � Zapewne martwa. W�tpi� te�, by ocala� ch�opiec, jej pomocnik. Swoj� drog�, ciekawi mnie, kim by��</p><p>��G�upcze! � warkn�� Urgh, pow�ci�gaj�c wodze swego oszala�ego ze strachu konia. � Je�li to by�a prawdziwa Czarownica, a wszystko na to wskazywa�o, na pewno zd��y�a uciec! Kto wie, czy to nie ona sama wywo�a�a te straszliwe ta�ce Ziemi i zburzenie Ratusza! A ten, kto j� schwyta wykrzykn�� nagle pot�nym g�osem � otrzyma w nagrod� worek z�ota i tytu� genera�a!</p><p>�o�nierze stali jednak bezradnie, nie mog�c nadal przekroczy� granicy gniewnej, skot�owanej ziemi. Zagradza�a im ona drog� w�a�nie w stron� mostu. Nad gruzami Ratusza powoli opada� py�.</p><p>Czarownica z Panienk� nie n�kane �adn� pogoni� opu�ci�y Miasteczko i szybkim krokiem w�drowa�y do czerniej�cego na horyzoncie Lasu. Ju� nie widzia�y, jak ziemia u�agodzi�a si�, znieruchomia�a, a grupy �o�nierzy rozproszy�y si� we wszystkich kierunkach, szukaj�c uciekinierek. W�wczas by�y jednak one na tyle daleko, �e wszelka pogo� nie by�a im gro�na. Oto bowiem rozwiera�a si� przed nimi zbawcza, zielona brama Lasu.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XVI</p></title><p>Zielona brama Lasu� Pr�g utkany z g�szczu borowiny i mchu; odrzwia uformowane z grubych konar�w d�bu i /wie�czenie z korony drzew � a zaraz potem ledwo widoczna w�ziutka �cie�ynka, wij�ca si� g��boko w g�stwin� i wiod�ca niechybnie do wody, gdy� wydepta�y j� lekkie nogi saren, zaj�cy i lis�w.</p><p>��Lesie, m�j kochany Lesie! Witaj wolno�ci! � wo�a�a Panienka, przytulaj�c twarz do bia�ych, brzozowych pni, by zaraz potem tarza� si� we mchu, obmywaj�c w nim miejski kurz i brud, kt�ry � cho� z pozoru niewidoczny � przenikn�� jej w ci�gu ostatniego roku g��boko pod sk�r�.</p><p>Czarownica spogl�da�a na ni� z u�miechem pe�nym pob�a�ania, ale wida� by�o, �e i ona cieszy si� widokiem bezpiecznej zielonej g�uszy.</p><p>��Nienawidz� miast i uwi�zionych tam ludzi! � krzycza�a Panienka najg�o�niej jak umia�a, po ca�ym, d�ugim roku niespokojnych szept�w, niespokojnych spojrze�, strachu, czy aby kto� nie pods�ucha� ich s��w, niespokojnych my�li i sn�w pe�nych koszmar�w.</p><p>��Te miasta i ludzie byli kiedy� zupe�nie inni � przypomnia�a jej z wyrzutem Czarownica. � I sama czyta�a� o tym w Ksi�dze Wielkiej i Mniejszej. Nie oni zawinili, �e ich domy to teraz n�dzne, ubogie klatki, a ulice miast to pu�apki pe�ne wrog�w. Ca�y rok uczy�am ci� wsp�czucia dla ich doli, czy�by nic w tobie z niej nie zosta�o?</p><p>��Och, daj mi spok�j! Nareszcie jestem znowu wolna i nawet nie chc� pami�ta� tego co by�o! � zawo�a�a jej zniecierpliwiona wychowanka. � Chod�my lepiej szybko do �r�d�a i obmyjmy w nim wszystkie �lady tamtego okropnego �ycia!</p><p>Czarownica zmarszczy�a brwi, a na twarzy jej pojawi� si� wyraz smutku i zw�tpienia, ale nic nie m�wi�c pod��y�a za szybko biegn�c� Panienk�. �cie�ka ju� gdzie� po godzinie doprowadzi�a je do bystrej stru�ki wody, s�cz�cej si� wzd�u� spi�trzonych, omsza�ych g�az�w. Zdj�y swoje d�ugie, proste suknie, wypra�y je w �r�dlanej wodzie i u�o�y�y do suszenia na s�o�cu. I cho� poprzeczna d�uga zmarszczka nie znika�a z czo�a Czarownicy, wida� by�o, �e i jej ogromn� ulg� sprawi�o obmycie siew lodowatym, przezroczystym strumyku. Odro�ni�te ju� k�dziory Panienki znowu zal�ni�y pszenicznym z�otem. Przyciemniona orzechowym sokiem twarz rozja�ni�a si�, por�owia�a, a szaroniebieskie oczy roz�wietli�a tak wielka rado��, �e nie przypomina�y ju� nieba przed burz� � ale niebo tu� po niej.</p><p>W spojrzeniu obserwuj�cej wychowank� Czarownicy miesza�y si� wzajem to uznanie dla jej urody, zdrowia, pe�ni �ycia � to niepok�j po��czony z dziwnym smutkiem.</p><p>��Jak d�ugo tu zostaniemy? � spyta�a ta nagle. � Chcia�abym jak najd�u�ej!</p><p>��Ca�e �ycie? � spyta�a Czarownica. Panienka namy�la�a si� chwil�.</p><p>��Tak� chyba tak� Nie� Nie wiem. Mo�e ca�e �ycie to zbyt d�ugo, ale� p� �ycia?</p><p>Czarownica westchn�a. D�uga zmarszczka nie znika�a jej z czo�a, przydaj�c jej oczom smutku i gniewu.</p><p>��Nie jeste� lisem, sarn� ani wilkiem, �eby zawsze �y� w lesie. Jeste� cz�owiekiem i musisz nauczy� si� �y� w�r�d ludzi. Musisz pojmowa� ich bied�, k�opoty, troski�</p><p>��Nawet je�li ludzie �yj�cy gromadami we wsiach i miasteczkach s� niewolnikami, a wy, Czarownice, chowa�y�cie mnie na woln� istot�?! I tak� w�a�nie jestem?!</p><p>��Tym bardziej � odpar�a Czarownica. � W�a�nie dlatego, �e nosisz w sobie iskr� wolno�ci, powinna� �y� w�r�d tych biednych, zniewolonych ludzi. W�a�nie dlatego.</p><p>Panienka zamilk�a. Po d�u�szej chwili spyta�a z udawan� oboj�tno�ci�:</p><p>��Co dalej? Gdzie teraz p�jdziemy?</p><p>��Za trzy dni mijaj� twoje kolejne urodziny. Sko�czysz szesna�cie lat. Przestaniesz by� Panienk�, kt�ra dopiero co wyros�a z dziewczynki, a wcze�niej z Dziecka. Daj� ci jeden dzie� i jedn� noc na rado�� obcowania z Lasem, a potem pow�drujemy w Wysokie G�ry, na spotkanie z moj� Siostr� Czwart�.</p><p>��Ile� was jest, tych Si�str� � westchn�a kapry�nie Panienka. � Czy ca�e swoje �ycie b�d� przechodzi� z r�k jednej do drugiej i nigdy to si� nie sko�czy? Czy nigdy nie b�d� sama decydowa� o swoim losie?</p><p>��Jest nas tylko pi�� � odpar�a ch�odno Czarownica Trzecia i bior�c sw�j bury p�aszcz oddali�a si� w g��b Lasu.</p><p>Panienka siedzia�a w milczeniu, patrz�c, jak woda sp�ywa szybko w�r�d kamieni, coraz ni�ej i ni�ej.</p><p>��� to malutkie �r�de�ko przemienia si� w stru�k�, stru�ka w strumyk, a ten za� w rzeczk�. Rzeczka, zgarniaj�c s�siednie strumyki przeobra�a si� w rzek�, aby potem, na nizinach, rozla� si� szeroko, szeroko� Tak niewiele z pozoru tej wody tu, w �r�dle, a ile� w niej si�y, jaka moc� � my�la�a mrucz�c sama do siebie. By�o jej przykro. Wyczu�a, �e zrani�a swoj� Opiekunk�.</p><p>��Mog�abym, tak jak ta woda, zosta� w tym malutkim zag��bieniu �r�de�ka na ca�e �ycie. S�owem � zosta� w Lesie. By�oby mi dobrze, �r�dlanie czysto i bezpiecznie. Ale mog� te� wybra� inn� drog�, jak tamta stru�ka, kt�ra sp�ywa coraz ni�ej i ni�ej po g�azach, rozlewaj�c si� coraz szerzej, i p�yn�� ci�gle naprz�d i naprz�d, coraz dalej i dalej, nie wiadomo gdzie, wydr��aj�c coraz szerszy i g��bszy �lad. I kiedy� b�d� musia�a wybra�, ju� bez i c h pomocy. Ale jeszcze nie wiem, co wybior� � wyszepta�a Panienka do siebie.</p><p>Jej s��w s�ucha� tylko ma�y, przycupni�ty na najbli�szym g�azie szary ptak, przekr�caj�c g��wk� to w lewo, to w prawo. Gdy jednak Panienka chcia�a wyczyta� co� z jego oczu � nie uda�o si� jej to. Zdziwiona sw� nieudolno�ci�, patrzy�a, jak ptak rozwija skrzyd�a i znika.</p><p>��To mog�a by� jedna z ich Si�str, jedna z tych, kt�re nim spalono na stosie, przemieni�y si� w ptaka i ju� nigdy nie wr�c� do ludzkiej postaci. W dodatku s� ptakami niemymi � wymrucza�a Panienka.</p><p>��Tak � odpar�a Czarownica za jej plecami. � Oby tylko nie by�a to Siostra Czwarta lub Pi�ta. W�wczas mog�oby zdarzy� si� nieszcz�cie o wiele wi�ksze ni� �mier�.</p><p>��Jakie nieszcz�cie?</p><p>��� ale to nie by�a �adna z nich, gdy� chybabym to wyczu�a. A zatem by�a to jedna z tych, kt�re zgin�y sto, trzysta lub nawet siedemset lat temu � m�wi�a dalej Czarownica.</p><p>��Pyta�am, jakie nieszcz�cie? �e straci�aby� Siostr�?</p><p>��O wiele wi�ksze � odpar�a Czarownica. � �e straci�abym nadziej�. Nie tylko ja. Wszyscy, kt�rzy �yj� w tej ponurej krainie.</p><p>I urwa�a w taki spos�b, �e Panienka nie odwa�y�a si� spyta� o nic wi�cej�</p><p>Ca�y ten dzie� i tak� cz�� nocy, ile tylko mog�a wytrzyma� bez snu, Panienka po�wi�ci�a na cieszenie si� Lasem. Goni�a po drzewach wiewi�rki i przemienia�a je na mgnienie oka w malutkie szyszki, by potem z powrotem uchwyci� w d�onie puszyst� rud� kulk� i dostrzec jej rado��, gdy znowu �miga�a w�r�d drzew. Przytula�a si� do grubych pni �wierk�w, sosen, brz�z i d�b�w, s�uchaj�c, jak p�yn� w nich o�ywcze soki. Rozmawia�a z ptakami, wypytuj�c je o to, co widz�, gdy wzbijaj� si� wysoko w chmury. Ba, przywo�a�a nawet strzygi, �eby nam�wi� je do wsp�lnej zabawy, ale te tylko zachichota�y i znikn�y. Gdy k�ad�a si� w mchu, przyk�adaj�c ucho do ziemi � s�ysza�a, jak ziemia j�czy i wzdycha, jak wrze pod ni� �ycie, nie mniej intensywne, ni� to na ziemi.</p><p>��Tam, pod ziemi�, s� ca�e �wiaty, r�wnie wielkie jak nasz � powiedzia�a Czarownicy. � S� �wiaty mniejsze, jak �wiat mr�wek, kret�w czy nornic, ale wyczuwam, �e g��biej s� te� �wiaty ogromne i mroczne, kt�rych nigdy nie powinno si� budzi� ani przywo�ywa� na ziemi�. Wydaje mi si�, �e to w�a�nie one, na pro�b� Gwiazd, wywo�a�y trz�sienie ziemi w Miasteczku. Gdybym w�wczas wiedzia�a, jak te Moce s� pot�ne i gro�ne, nigdy bym si� na to nie wa�y�a�</p><p>��Musisz Gwiazdom podzi�kowa� za pomoc, jeszcze tej nocy � przypomnia�a jej Opiekunka. � A mroczny �wiat Podziemia jest tematem, kt�rego lepiej nawet nie porusza�. My, Czarownice, przynajmniej raz w �yciu musimy � nie cia�em, ale swym duchem � zej�� tam, do Kr�lestwa Podziemi, do Prastarych Mocy, kt�re ongi� jako jedyne rz�dzi�y tym �wiatem i wieloma innymi �wiatami. Nasz duch wchodzi tam w�wczas, gdy po d�ugim u�ywaniu Daru Magicznego lub trwonieniu go, Dar ten s�abnie. Wtedy jedyna szansa, by go odzyska�, to zst�pi� do Kr�lestwa Podziemi i napi� si� z krynicy m�dro�ci Prastarych Mocy, tak aby ich nie obudzi�. Ale to straszna wyprawa� Prosz� ci� jeszcze raz, �eby� pami�ta�a o Gwiazdach.</p><p>I rzeczywi�cie: gdy tylko zapad�a noc i na niebie pojawi�y si� pierwsze z�otosrebrzyste punkciki, Panienka usiad�a na omsza�ym g�azie i wpatruj�c si� w granatowe niebo przes�a�a Gwiazdom s�owa wdzi�czno�ci.</p><p>��Tak� tak� tak� � pulsowa�y Gwiazdy. � Tak� tak� zrobi�y�my to dla ciebie, ma�ej ludzkiej istoty, gdy� nie zagra�a�o to substancji Ziemi. �wi�te s� bowiem Prawa Kosmosu i nikomu nie wolno ich narusza�. Mo�emy wp�ywa� o tyle na losy ludzi, o ile zmiana ta nie narusza los�w planet. Jeste�my wi�c w stanie spe�nia� pro�by malutkie, takie jak twoja, ale nie wolno spe�nia� takich, kt�re mog�yby zmieni� losy Kosmosu�</p><p>�Szkoda, �e nie mog� by� astrologiem � my�la�a Panienka. � Obcowanie z Gwiazdami jest o tyle ciekawsze ni� przebywanie w�r�d ludzi. Ale gdy dorosn� i wyzwol� si� spod i c h wp�ywu, b�d� astrologiem, i ju�.�</p><p>Spa�a tej nocy bardzo kr�tko, gdy� �al jej by�o ka�dej chwili sp�dzonej w Lesie, po d�ugim, ci�kim roku �ycia w Miasteczku. Skoro �wit wyruszy�y dalej, w stron� Wysokich G�r. W�druj�c, Panienka zauwa�y�a, �e tym razem zbli�aj� si� do nich od innej strony ni� poprzednio.</p><p>��Za ka�dym razem od innej strony � wyja�ni�a jej Opiekunka. � Zapewne nie zapami�ta�a�, ale by�a� ju� w trzech r�nych stronach dawnego Wielkiego Kr�lestwa. Gdy osi�gniemy serce G�r, tym razem udasz si� w kolejn�, czwart� stron�, na P�noc.</p><p>��Wola�abym zosta� w G�rach � westchn�a Panienka. Wielkie Kr�lestwo jest nudne, ci�gle tylko wsie i Naje�d�cy, miasteczka i Naje�d�cy, miasta i Naje�d�cy, i niewola, niewola, niewola. Wolno�� w dawnym Wielkim Kr�lestwie jest tylko w Lasach i Wysokich G�rach.</p><p>��Siedemset siedemdziesi�t pi�� lat temu wolno�� by�a wsz�dzie, w ka�dym zak�tku kraju, zar�wno w najwi�kszym mie�cie, jak i w najmniejszej wioseczce. By�a w sercach m�czyzn, kobiet, dzieci, starc�w. Nie trzeba jej by�o szuka� w Lasach i G�rach � powiedzia�a surowo Czarownica. � 1 kto wie, mo�e nadejdzie dzie�, w kt�rym wolno�� wyjdzie z Las�w i G�r, rozprzestrzeni si� po ca�ym kraju i znowu nastanie Wielkie Kr�lestwo.</p><p>��A kt� ma tego cudu dokona�? � spyta�a kpi�co Panienka. � Gwiazdy? A mo�e ty lub ja?</p><p>��Mo�e Gwiazdy, a mo�e ty lub ja? � u�miechn�a si� Czarownica.</p><p>W�drowa�y teraz wy�ej i wy�ej, nie spotykaj�c poza zwierzyn� �adnej �ywej istoty, nie widz�c cho�by w najwi�kszej oddali czarnych sylwetek Naje�d�c�w. Tych noga nigdy tu nie stan�a. Tak jak bali si� mrocznej czelu�ci Las�w � �ywili zabobonny l�k przed Wysokimi G�rami. Oni � potomkowie kolejnych Urgh�w i ich wasali � mieli we krwi step, d�ugie konne w�dr�wki po r�wninach, gdzie ju� z oddali wida� by�o ka�de niebezpiecze�stwo, jakie tylko mog�oby im zagrozi�. Wieczni koczownicy � cho� �yli w podbitym przez siebie Wielkim Kr�lestwie prawie osiem d�ugich wiek�w � nadal woleli rozje�d�a� konno po r�wninach i dolinach podbitego pa�stwa, ni� osi��� gdzie� na sta�e lub zbli�y� si� do gro�nych Las�w i Wysokich G�r. Zabraniali te� tego swym zniewolonym poddanym � i co jaki� czas przesiedlali ca�e ludzkie gromady, ca�e wsie lub miasteczka z ich dotychczasowych siedzib w inne miejsce, trzymaj�c je zarazem z dala od Las�w i G�r. Jakby bali si�, �e Lasy i G�ry wch�on� ich niewolnik�w i nigdy nie zwr�c�. A niewolnicy byli Urghom niezb�dni: to oni siali, orali, uprawiali ziemi�, �ywi�c ca�e watahy Urghowej armii. To oni pracowali w pocie czo�a w licznych kopalniach, przy budowie dom�w i barak�w, warowni i fortec, w warsztatach tkaj�cych sukno, robi�cych buty, szyj�cych odzie�. Tylko wytwarzanie broni Naje�d�cy pozostawili wy��cznie sobie. Dzi�ki pracy podbitego narodu Wielkie Kr�lestwo, cho� niemi�osiernie grabione, ci�gle istnia�o. Urghowie umieli tylko niszczy� � i korzysta� z cudzej pracy. Mieszka�cy dawnego Wielkiego Kr�lestwa znali smak pracy i nie brzydzili si� go, cho� praca pod batem pacho�k�w Urgha nie by�a prac� woln�, daj�c� ludziom szcz�cie i satysfakcj�. By�a prac� niewolnicz�, kt�rej owoce spo�ywali nie oni, ale ich wr�g.</p><p>� wi�c Panienka z Czarownic�, nie n�kane �adnym po�cigiem, w�drowa�y swobodnie coraz dziksz�, g�rsk� krain�, napotykaj�c jedynie lisy, sarny, wilki, nied�wiedzie. Ale �adne z tych zwierz�t nie zwraca�o na nie uwagi, ani zagra�a�o ich �yciu. Nawet najwi�ksze drapie�niki, �yj�ce w najdzikszych g�rskich ost�pach wyczuwa�y ju� z daleka charakterystyczny � na szcz�cie tylko dla nich, nie dla ka�dego zapach Czarownic i zostawia�y je w spokoju. Owszem, przychodzi�y na ka�de skinienie ich r�ki, bez obawy i z dum�, ale na wszelki wypadek wola�y je omija� z daleka, by nie us�ysze� jakiej� niewygodnej dla siebie pro�by, kt�ra mog�aby naruszy� ich swobod�.</p><p>W�drowniczki sz�y dwa dni i dwie noce, odpoczywaj�c co jaki� czas, a par� godzin nocnych �pi�c u podn�y drzew, otulone swymi grubymi p�aszczami. �ywi�y si�, jak zwykle, le�nymi owocami, suszonym mi�sem i chlebem � wyci�ganymi bez ogranicze� z przepastnego worka Czarownicy � a nawet plastrami miodu, kt�re wied�ma bez obawy zabiera�a dzikim pszczo�om.</p><p>��Chleb i mi�so w waszych workach nigdy si� nie ko�cz�, tyle �e jest si� po nich niemal od razu z powrotem g�odnym � zauwa�y�a z przek�sem Panienka.</p><p>��Twoje podejrzenia s� s�uszne! � za�mia�a si� Czarownica.</p><p>��Tylko ma�a cz�stka naszego po�ywienia jest prawdziwa i rzeczywi�cie zaspokaja g��d. Reszta to magiczne suchary i magiczne mi�so. Tworz� je dla nas z Niczego, wi�c cho� �uj�c, czujemy ich smak, daj� one tylko magiczne nasycenie, a nie prawdziw� syto��. W rzeczywisto�ci jeste�my nadal g�odne, cho� nie od razu to czujemy. By�oby jednak niebezpiecznie �ywi� si� tylko magi�, dlatego w moim worku zawsze jest troch� prawdziwego jedzenia, ot, tyle by�my nie pomar�y z g�odu. Wi�c ten plaster miodu to dla nas prawdziwe bogactwo!</p><p>Panienka zauwa�y�a, �e im bli�ej by�a g�r, tym bardziej zmienia�a si� sylwetka jej Opiekunki. Niemal z godziny na godzin� prostowa�a si�, wzrok jej ja�nia�, a z twarzy znika�y zmarszczki.</p><p>��Ile masz w�a�ciwie lat? � spyta�a w zadumie. � Zapewne nie ma na to odpowiedzi?</p><p>��Nie ma. Czarownice nie maj� wieku. Ich cia�o zu�ywa si�, jak wszystkie cia�a, ale o wiele wolniej ni� cia�o zwyk�ego cz�owieka. Lecz ich pami�� i umys� s� bezdenne, w niczym nie ograniczone czasem i nie starzej� si� nigdy.</p><p>��Wi�c co robi Czarownica, gdy jej cia�o mimo wszystko postarzeje si� nieodwo�alnie i musi wreszcie umrze�? � spyta�a niecierpliwie Panienka.</p><p>��Znacznie wcze�niej, ni� to nast�pi, ka�da z nas znajduje uzdolnion� magicznie uczennic�. Oczywi�cie, musi ona wyrazi� zgod� na wybranie losu Czarownicy, gdy� nie ka�da dziewczyna pragnie takiego �ycia, mimo �e jest ono parokrotnie d�u�sze. Jest to jednak �ywot bardzo samotniczy, pami�taj o tym. �adna z nas nie ma m�a, dzieci, rodziny. �adna nie ma prawa pokocha� jednego tylko cz�owieka, czy cho�by jedno tylko zwierz�. Musi kocha� wszystkich r�wno i r�wno obdarza� swymi darami. A skoro kochamy wszystkich, nas nie kocha nikt. Ludzie pragn� mie� czyj�� mi�o�� na wy��czno�� i tylko w�wczas j� odwzajemniaj�.</p><p>��Wi�c w dniu, w kt�rym nadejdzie �mier� twego cia�a, wchodzisz duchem i umys�em w cia�o m�odej dziewczyny? zdziwi�a si� Panienka, a w jej oczach pojawi� si� niepok�j i zarazem satysfakcja.</p><p>��Tak. Moje cia�o umiera d�ugo, powoli stygnie, a coraz ch�odniejsze d�onie trzymaj� �ywe, ciep�e r�ce wybranej dziewczyny. Nasze oczy wpatruj� si� w siebie tak d�ugo i intensywnie, a� wreszcie w momencie ca�kowitej �mierci mojego cia�a, ja staj� si� ni�. I w�wczas jej oczy, jakiego by nie by�y koloru, przebarwiaj� si� w szare. Moje martwe cia�o, kt�re �yje przeci�tnie trzysta lat, w okamgnieniu rozsypuje si� w proch i znika, bowiem wiatr porywa go i rozsypuje daleko, daleko. Niekt�re drobiny trafiaj� do ludzkich siedzib, niekiedy w postaci py�u wpadaj� komu� do oka. Je�li jest to dziewczyna, py�ek kie�kuje w niej staj�c si� zal��kiem przysz�ego magicznego daru. Ale zdarza si� to bardzo rzadko. Dlatego znalezienie utalentowanej uczennicy � nast�pczyni jest bardzo trudne, a niekiedy nawet niemo�liwe. W�wczas Czarownica umiera naprawd�, a wraz z ni� znika bezpowrotnie jej ca�a wiedza i magiczne talenty. A wiedza ta i talenty nie s� jednakowe w�r�d wszystkich Si�str, zawsze co� je r�ni.</p><p>Panienka u�miechn�a si� domy�lnie:</p><p>��� rozumiem. Ca�y czas ok�amywa�y�cie mnie. Lecz, jak widz�, twemu cia�u daleko jeszcze do trzystu lat�? Czy nie za wcze�nie zatem wybra�a� mnie na siebie?</p><p>Czarownica roze�mia�a si�.</p><p>��Nie, nie wybra�am ci� na siebie, ani ja, ani �adna z moich Si�str, kt�re przecie� kolejno opiekowa�y si� tob�! Zapewniam ci�, �e ka�da z nas ma jeszcze co najmniej ze sto lat czasu na szukanie nast�pczyni!</p><p>��Wi�c ja�? Kiedy si� dowiem, do czeg� jestem wam potrzebna?</p><p>��Do spe�nienia � mrukn�a Czarownica i przy�pieszy�a kroku. Panienka ju� wiedzia�a, �e nie dowie si� ani s�owa wi�cej.</p><p>Krajobraz stawa� si� coraz dzikszy i pi�kniejszy w swej surowej, naturalnej urodzie, nie tkni�tej r�k� cz�owieka. Nie tkni�tej�? Panienka przybywa�a w te strony po raz trzeci. Najpierw by�a o�mioletnim dzieckiem, potem Dziewczynk� trzynastoletni�, wreszcie Panienk�. Teraz mia�a lat szesna�cie. Ale oczy Panienki ju� nie by�y oczami Dziecka czy Dziewczynki i widzia�y wi�cej. Kraina Wysokich G�r jawi�a si� jej teraz inaczej. I Panienka nagle odkry�a, �e ta dzika okolica jednak nosi na sobie �lady pradawnej dzia�alno�ci cz�owieka. To co ongi� bra�a jedynie za chaotycznie spoczywaj�ce jeden na drugim g�azy, dzi� w jej oczach przyoblek�o si� w kszta�t ruin. Jeszcze mo�na by�o dostrzec pozosta�o�ci okr�g�ej wie�y, zarys szerokich schod�w, �lad po fundamentach jakiej� pot�nej, niezwykle rozleg�ej komnaty, kt�r� jakby w p� przeci�a wysoka, samotna ska�a.</p><p>� a wi�c tu, wysoko w G�rach, sta�a kiedy�, przed wiekami jaka� budowla. Dziwna budowla, zapewne nie zwyk�a ludzka siedziba, skoro czyje� r�ce postawi�y j� t u, z dala od ludzi, ��k, pastwisk, uprawnych p�l. Teraz to tylko ruiny. Nie� nie tylko. Panienka ma uczucie, �e tu ruiny nie s� zwyk�ym zwa�owiskiem kamieni, �e ta dziwna budowla wci�� �yje, cho� uleg�a ca�kowitemu zniszczeniu � a w formie tego �ycia jest co� niepoj�tego. Jest w niej jaki� wielki, niemal zimowy ch��d � i zarazem bujne, gor�ce, wiecznie �ywe nami�tno�ci, drzemi�ce gdzie�, g��boko skryte.</p><p>��To musia�a by� �wi�tynia � m�wi g�o�no Panienka a echo odpowiada jej:</p><p>��To jest �wi�tynia.</p><p>Nie, nie echo. To wysoka dojrza�a kobieta o �niadej twarzy i szarych, niemal stalowych oczach. Ubrana jest w taki sam bury, �ebraczy p�aszcz jak Czarownica Trzecia i wygl�da niemal jak jej siostra. Jest jej Siostr�.</p><p>��Witaj, droga Siostro Czwarta! � m�wi Trzecia z wyra�n� rado�ci�. � Ca�a, zdrowa i w ludzkiej postaci. Jak to dobrze!</p><p>��Nie musia�am stawa� si� ptakiem, cho� dotar�a do mnie smutna wie��, �e nasza Siostra Druga, pragn�c ratowa� t� istot� odebra�a sobie �w bezcenny dar, przemieniaj�c si� w or�a � odpar�a Czarownica Czwarta. � Ale ciebie, droga Siostro, widz� tak�, jak� chcia�abym zawsze ogl�da�. Wi�c to jest moja wychowanka�</p><p>��Tak, to ja jestem Panienk� � m�wi Panienka wynio�le, cho� sama nie wie czemu.</p><p>��Nie jeste� ju� Panienk�. Jeste� Dziewczyn� � poprawia j� tamta spokojnie. Wynios�o�ci jakby nie dostrzeg�a.</p><p>��A jakie jest moje imi�? � pyta szybko Dziewczyna. Przecie� ka�da istota ludzka w Wielkim Kr�lestwie nosi jakie� imi�! Posiadaj� je Naje�d�cy, ba, maj� je psy i koty, je�li tylko przypl�ta�y si� do ludzi. Czy nie pora, bym wreszcie i ja pozna�a swoje imi�? Dziecko� Panienka� teraz Dziewczyna. Mam tego do��!</p><p>��Poznasz swoje imi� za rok � odpowiada spokojnie Czarownica Czwarta. � Gdy na nie zas�u�ysz.</p><p>��Wi�c id�cie sobie teraz tam, w te ponure ruiny i obgadajcie mnie! Obm�wcie! Zawsze to czynicie! Mruczycie swoje tajemnice bez ko�ca, patrzycie na mnie podejrzliwie, a w waszych oczach maluje si� to gniew, to podejrzliwo��, to znowu zaw�d! � zawo�a�a Dziewczyna. Wraz z mianem Dziewczyny poczu�a si� nagle doro�lejsza, pewniejsza siebie i gniewna, wr�cz z�a o t� jak�� przekl�t� tajemnic�, kt�rej �adna z Czarownic nie zamierza�a jej zdradzi�. Jej imi�? Jej przysz�y Los, skoro nie mia�a by� ich nast�pczyni�? S�owa Pie�ni Jedynej? I wreszcie, dlaczego to w�a�nie one zajmowa�y si� ni� ca�y czas, jak w�asn� c�rk�?</p><p>��W naszych oczach nie maluje si� podejrzliwo��, ale smutek, gdy si� tak zachowujesz � szepn�a Czarownica Czwarta.</p><p>��Nie wiem, czyja to wina, mo�e i moja? � powiedzia�a jakby zmartwiona Trzecia. � A mo�e i Pierwszej, i Drugiej, i moja tak�e? Lub te� ona ju� taka jest i �adna z nas nie pope�nia b��d�w, ale to Los odciska swoje pi�tno na jej osobie?</p><p>Dziewczyna sp�oszy�a si�. Gniew Czarownic przyj�aby z otwartym czo�em. Ich smutek j� przygn�bi�.</p><p>��Przepraszam � szepn�a. � Porozmawiajcie swobodnie, a ja pochodz� po tych dziwnych rumach�</p><p>Dwie wysokie postacie w burych d�ugich p�aszczach spogl�da�y w �lad za ni� z g��bok� trosk� w szarych, przejrzystych oczach.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XVII</p></title><p>W szarych oczach Trzeciej z Czarownic, �egnaj�cej sw� wychowank�, tak jak w oczach dwu poprzednich zamigota�o na kr�tko co� na kszta�t �alu, gdy ta, nie odwracaj�c g�owy, pow�drowa�a z now� Opiekunk� w�sk� �cie�k� w�r�d g�az�w. Trzecia Czarownica jeszcze d�ugi czas �ledzi�a wzrokiem wysmuk��, niemal ch�opi�c� sylwetk� dawnej Panienki, za� Panienka � dzi� ju� Dziewczyna � sz�a szybkim, spr�ystym krokiem u boku Czarownicy Czwartej, �ledz�c z ukosa wyraz jej twarzy. Niczego jednak nie umia�a si� dopatrze�. Z pewn� uraz� dostrzeg�a, �e cho� pragn�a wywrze� jak najlepsze, najciekawsze wra�enie, chyba si� jej to nie. uda�o. Twarz nowej Opiekunki by�a spokojna, ale pochmurna.</p><p>��M�wi�y�cie, �e te ruiny to �wi�tynia? � przerwa�a wreszcie przykre, przed�u�aj�ce si� milczenie.</p><p>��Dawna Wielka �wi�tynia, do kt�rej dwa razy w roku wyrusza�y z ca�ego kraju ogromne procesje mieszka�c�w Kr�lestwa: na �wi�to Wiosny, kt�re wypada�o mniej wi�cej o tej porze i w Przeddzie� Zimowego Snu � odpar�a Czarownica Czwarta. � Na czele procesji, kt�ra wyrusza�a ze stolicy Kr�lestwa, Ard�any, sz�a zawsze ca�a kr�lewska rodzina, �wi�tynia by�a r�wnie pot�na jak otaczaj�ce j� wysokie, skaliste szczyty g�r i sama te� zbudowana z du�ych, skalnych g�az�w, spojonych glin�. Nie by�a niczym ozdobiona; nie wisia�y w niej �wi�te obrazy, nie sta�y �wi�te pos�gi, nie le�a�y dywany, nie kapa�a od z�ota, srebra i drogich kamieni. By�a tylko ska��, ziemi� i glin� � wszystkim tym, co da�a sama Matka Natura. Ale mimo to, a mo�e w�a�nie dlatego by�a bardziej �wi�tynna ni� wszystkie najbogatsze �wi�tynie ca�ego Wielkiego Kr�lestwa razem wzi�te. Jej zbudowane z pot�nych g�az�w �ciany otacza�y bowiem �wi�te Miejsce�</p><p>��� skoro tak, to nawet je�li znikn�y �ciany i dach, �wi�te Miejsce musia�o pozosta�? � zauwa�y�a chytrze Dziewczyna.</p><p>��Mog� znika� �ciany, dachy i schody, ale �wi�te Miejsca, skoro s� naprawd� �wi�tymi, znika� nie mog�!</p><p>���wi�te Miejsce nie znikn�o, ale zosta�o ukryte � odpar�a Czarownica. � Tej �wi�tyni nie zburzy� bowiem czas, wiatr, deszcze czy �niegi, ale trz�sienie ziemi.</p><p>��Trz�sienie ziemi?! � zawo�a�a zaskoczona wychowanka.</p><p>��Tak. Siedemset siedemdziesi�t pi�� lat temu, gdy Urgh I podbi� ju� ca�y kraj, o jego uszy dopiero w�wczas obi�a si� wie�� o Wielkiej �wi�tyni, wysoko w g�rach, kryj�cej w swym wn�trzu �wi�te Miejsce, kt�re by�o sercem Wielkiego Kr�lestwa i instrumentem jego w�adzy�</p><p>��Instrumentem jego w�adzy? � powt�rzy�a nie rozumiej�c Dziewczyna.</p><p>��Tak. �wi�tym Miejscem by� po prostu �wi�ty Kamie�, na kt�rym stawali zawsze kolejni synowie kr�l�w, aby Ka -. mie� m�g� zdecydowa�, kt�ry z nich winien by� nast�pnym w�adc��</p><p>��Wi�c to t u znajdowa� si� �wi�ty Kamie� � powt�rzy�a z najwy�szym przej�ciem Dziewczyna. � By� i go nie ma�?!</p><p>��Urgh I, niszcz�c Wielkie Kr�lestwo, zapragn�� te� zniszczy� jego serce i jego ducha, czyli Wielk� �wi�tyni�. Wojska Naje�d�c�w run�y w stron� Wysokich G�r, przepojone ��dz� niszczenia i rabunku. Tak, rabunku, bowiem w g�owach im nie posta�o, �e Wielka �wi�tynia mo�e by� tylko ska��, kamieniem, ziemi�, glin�. Liczyli na du�e i bogate �upy. Wi�c �o�nierze Urgha gnali niemal na wy�cigi w stron�, kt�r� wskazali im zdrajcy, jacy zawsze znajd�, si� w ka�dym podbitym pa�stwie. I wydawa�o si� im, �e nie ma nic prostszego, ni� zdoby� nie bronion� przez nikogo Wielk� �wi�tyni�. Okaza�o si� jednak, �e by�a to jedyna przegrana bitwa Urgha, cho� jego przeciwnikiem by�a nie armia, ale sama Matka Natura. Konie i �o�nierze Urgha nie byli przyzwyczajeni do g�r, lecz do stepowych r�wnin. Nim jeszcze dotarli w pobli�e �wi�tyni, ju� du�a cz�� armii musia�a si� wycofa�. Konie w wi�kszo�ci okula�y, jedni �o�nierze wpadali do przepa�ci, a innych zabija�y na miejscu zsuwaj�ce si� z niewiadomej przyczyny pot�ne g�azy. Nie wiedz�c nic o tym, wje�d�aj�c ha�a�liwie ca�� armi� w Wysokie G�ry, obudzili Z�e Echa g�rskie, kt�re sprzysi�g�y si� przeciw ich obecno�ci i j�y ich straszy� swymi g�osami. Gdy wreszcie, przetrzebieni, ale ci�gle liczebni, dotarli blisko �wi�tyni, rozleg�o si� nagle pot�ne, g�uche dudnienie i ziemia zacz�a drga� pod ich nogami. Tam gdzie do tej pory by�a g�adka droga, rozwiera�y si� przepa�cie, do kt�rych wpadali, wraz ze swymi ko�mi, przera�eni �o�nierze, a w�wczas ziemia nagle zwiera�a si�, zamykaj�c ich w sobie na wieczno��. I cho� wszystko to razem trwa�o kr�tko, by�o tak pe�ne grozy, �e pokonana przez Matk� Natur� armia Urgha I uciek�a z przekl�tego jej zdaniem miejsca, by ju� nigdy nie wr�ci�. Od tej pory cieszy si� ono tak z�� s�aw�, �e cho� mija prawie osiem wiek�w, �aden z Urgh�w ani jego �o�nierzy nie postawi� tu swojej stopy. Niestety, trz�sienie ziemi zniszczy�o te� �wi�tyni�. Run�y pot�ne g�azy, tworz�ce jej �ciany, ziemia nagle zapad�a si�, aby potem wybrzuszy�. Gdy wreszcie uspokoi�a si�, na powierzchni pozosta�y jedynie fragmenty fundament�w gmachu. Za� tam, gdzie dawniej znajdowa�o si� �wi�te Miejsce, jest dzi� wysoka, skalista g�ra, kt�rej szczyt zdaje si� si�ga� chmur.</p><p>��� a �wi�ty Kamie�? � niemal bez tchu spyta�a Dziewczyna, gdy� Kamie� �w, gdy tylko us�ysza�a o Nim od swych Opiekunek, niezwykle mocno oddzia�ywa� na jej wyobra�ni�. Niekiedy zasypiaj�c mia�a z�udzenie, �e Go widzi: pot�ny, omsza�y g�az, w kszta�cie wielkiej koleby�</p><p>���wi�ty Kamie� znikn�� wprawdzie z ludzkich oczu, ale istnieje nadal, w g��bi g�ry. G�ra jakby przykry�a Go sob�. Chwilami wydaje si� nam, Czarownicom, �e Matka Natura specjalnie wraz z Prastarymi Mocami wywo�a�a trz�sienie ziemi, by ukry� na zawsze �wi�ty Kamie� przed Naje�d�cami. Tak, �e ju� nigdy �aden Urgh do Niego nie dotrze. Gdyby nawet uda�o mu si� pokona� zabobonny l�k i dotrze� w te okolice, musia�by zwali� ca�� pot�n� g�r�, aby doj�� do �wi�tego Kamienia. Ale i w�wczas mieliby przeciw sobie Matk� Natur� i tylko Bogowie wiedz�, co Ona by uczyni�a.</p><p>��Wi�c chcesz powiedzie�, �e ju� nikt i nigdy nie dotrze do �wi�tego Kamienia?! �e na wieki utkwi� w sercu tej ska�y?</p><p>��Powiedzia�am, �e nigdy nie dotrze do niego �aden Urgh � odpar�a z naciskiem Czarownica.</p><p>Sz�y d�u�sz� chwil� w milczeniu, spadzistymi, zielonymi halami, kt�re sp�ywa�y w d� i w d�, coraz dalej od Wysokich G�r. Pas�y si� na nich jelenie, kozice i sarny, przygl�daj�c si� w�drowniczkom pod�u�nymi, wypuk�ymi oczami.</p><p>��Nawet nie pytasz, dok�d zmierzamy? � spyta�a wreszcie Czarownica.</p><p>��My�l� my�l�, �e wiem gdzie � odpar�a Dziewczyna. W oczach Czarownicy zab�ys�a ciekawo�� i nieme pytanie.</p><p>��Pozna�am ju� wiele wsi i miasteczek. Znam Wielkie Lasy i Wysokie G�ry� � zacz�a niepewnie Dziewczyna. � Wydaje mi si�, �e z jakiego� powodu chcecie, �ebym zna�a ca�e Wielkie Kr�lestwo, wi�c� Wi�c chyba idziemy teraz tam, gdzie mnie jeszcze nie by�o, do Ard�any, dawnej stolicy. Ale nie wiem po co i wydaje mi si�, �e to b��d.</p><p>��B��d?</p><p>��Tak, nara�amy si� na jeszcze wi�ksze niebezpiecze�stwo ni� to, kt�re grozi�o nam do tej pory � powiedzia�a Dziewczyna. � Przecie� ca�y czas tropi� nas Naje�d�cy. Nie wiem, czy tylko dlatego, �e jeste�cie Czarownicami, czy te� jeszcze z innego powodu. Wiem tylko, �e gdy zbli�amy si� do ludzkich siedzib, niebezpiecze�stwo ro�nie. W ka�dej ze wsi czy Miasteczek, w kt�rych by�am do tej pory, zawsze cudem ratowa�y�my si� przed schwytaniem. W ostatnim z Miast wreszcie nas naprawd� schwytano i tylko Gwiazdy pomog�y w ucieczce. Nawet twoja Siostra Trzecia by�a bezradna. Ile� razy Gwiazdy mog� pomaga�? Nie s�dz�, by mo�na je by�o nudzi� swymi pro�bami cz�ciej ni� raz w �yciu. A w stolicy b�dziemy nara�one na niebezpiecze�stwo bardziej ni� gdzie indziej. I wreszcie pewnego dnia nie uda si� nam uciec.</p><p>��Mimo to musisz pozna� Ard�an�. I zapewniam ci�, �e zmienisz w�wczas zdanie � odpar�a z uporem Czarownica. Dziewczyna zamilk�a, wiedz�c dobrze, �e na razie to one, jej Opiekunki maj� ostatnie s�owo, a nie ona.</p><p>�Ale pewnego dnia� � pomy�la�a � �pewnego dnia poka�� im, �e jestem od nich m�drzejsza��Ledwo jednak pomy�la�a te s�owa, na jej policzki wype�z� rumieniec, gdy� ujrza�a wpatrzone w siebie bystre i wszechrozumiej�ce, szare oczy swojej nowej Opiekunki. I cho� nie by�o w nich �ladu szyderstwa, Dziewczyna zawstydzi�a si�.</p><p>Odpoczywaj�c co jaki� czas, drzemi�c nocami po kilka godzin w�r�d wysokich traw, to znowu w�druj�c dalej i dalej, niestrudzone podr�niczki zbli�a�y si� do niegdysiejszej Per�y Miast, kr�lewskiej Ard�any. Je�li jednak par� wiek�w temu podr�ny zmierzaj�cy do stolicy ju� z oddali widzia� jej bia�e wie�e, wysmuk�e i wysokie pa�ace, kamienice i publiczne budynki, ziele� ogromnych park�w � to dzi� Ard�ana z oddali wygl�da�a jak �pi�cy n�dzarz okryty �ebraczym p�aszczem, skryty w�r�d bujnej i dzikiej zieleni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ajok, syn wielkiego Urgha XIII nudzi� si�. Wprawdzie spe�ni�o si� jego najwi�ksze marzenie, bowiem ojciec odes�a� wszystkich gro�nych i nienawistnych mu nauczycieli � ale w zamian ch�opiec zyska� nadmiar wolnego czasu, z kt�rym nie bardzo wiedzia� co robi�.</p><p>W�t�ej budowy, niewysoki, o jasnych, niemal dziewcz�cych z�otych k�dziorach, Ajok w niczym nie przypomina� swego walecznego ojca. Ba, nie przypomina� w og�le nikogo z jego rodu, czy cho�by kogokolwiek z �o�nierzy. Je�li oni byli na og� pot�ni, mocno zbudowani, o wyra�nie zarysowanych ko�ciach policzkowych i mocnych szcz�kach, czarnow�osi, ciemnoocy i �niadzi � to on stanowi� ich zupe�ne przeciwie�stwo. Nawet jego Matczyne Imi� by�o dziwaczne, jak na obyczaje Urgh�w. W rodzie tym, zanim syn z r�ki umieraj�cego ojca zyska� imi� Urgha i kolejn� liczb�, oznaczaj�c� ci�g�o�� panowania � nosi� miano, jakim obdarzy�a go przy urodzeniu matka. Imiona te mia�y tak�e swoj� rodow� tradycj� � i brzmia�y jak d�wi�k or�a, gro�nie, gard�owo, jak imi� po ojcu. Matczyne imi� jego ojca, nim obj�� w�adz�, brzmia�o Krhak, a dziadka Agrht, pradziadka za lat ch�opi�cych wo�ano Werght. I tylko jego w�asne imi�, Ajok, brzmia�o �miesznie �agodnie, niemal dziewcz�co i zbyt �piewnie jak na tward� mow� rodu jego ojc�w.</p><p>To imi�, szczeg�lnie w ustach jego ojca, zawsze brzmia�o dziwacznie, ba, niemal pogardliwie. Chocia� nie� nie zawsze. Ajok doskonale pami�ta, �e jeszcze za �ycia matki, gdy on sam mia� dziewi��, dziesi�� lat � ojciec to imi� wypowiada� z czu�o�ci� i dum�. Wszystko zmieni�o si� potem, gdy matka umar�a, a on, Ajok, zosta� sam, pozbawiony jej uczucia, opieki i delikatno�ci. A wkr�tce potem opiek� t� przej�o czterech gro�nych i brutalnych nauczycieli walki na miecze, walki na pi�ci, jazdy konnej i strzelania z �uku. Wtedy, nieomal z dnia na dzie�, okaza�o si�, �e nie ma mowy, by Ajok nauczy� si� cho�by jednej z tych straszliwych dla niego sztuk. Z konia spada� po parunastu metrach najpowolniejszego, ko�skiego truchtu. Ale te� konie Urgh�w nie by�y koniami zwyk�ymi: kopa�y, gryz�y, gna�y jak wicher i s�ucha�y tylko silniejszych od siebie. Ka�dy miecz, nawet najl�ejszy, by� dla niego zbyt ci�ki. W�t�e r�ce nie by�y zdolne napi�� ci�ciwy haku, a walka na pi�ci przyprawia�a go o taki strach, �e na sam widok barczystego nauczyciela, Ajok chowa� si� w najciemniejszy k�t komnaty.</p><p>Kto wie, mo�e Ajok powoli i z trudem nauczy�by si� co nieco z tego, co usi�owali wpoi� mu nowi nauczyciele � gdyby przeskok nie by� tak gwa�towny i okrutny. Prosto z obj�� kochaj�cej i czu�ej matki � do brutalnych, gwa�townych poszturchiwa� i rozkaz�w; wprost ze �wiata ba�ni i poezji w �wiat okrutnych m�skich zabaw. Ajok mia� w�wczas raptem dwana�cie lat. Wtedy te� s�ysza� z jej ust ostatnie ba�nie i deklamowa� jej, w tajemnicy przed ojcem, swoje najnowsze wiersze. A potem matka umar�a. Dziwna to by�a choroba, kt�ra j� zabra�a. Wygl�da�o na to, �e matka powoli umiera, usycha, jakby wi�dnie w murach zamku, w kt�rym osadzi� j� Urgh jako sw� �on�. Splendory mo�now�adc�w nie dawa�y jej �adnej rado�ci. Ca�ymi dniami przesiadywa�a z Ajokiem w swojej komnacie i z jak�� ogromn� t�sknot� wypatrywa�a czego� przez okno. Gdy ch�opczyk patrzy� w �lad za jej wzrokiem, dostrzega� tylko jakie� skryte w dzikiej, bujnej zielono�ci ruiny. Do�� p�no, ju� po �mierci matki, dowiedzia� si�, �e te ruiny i ta zielona spowijaj�ca je D�ungla to Ard�ana, ongi� stolica tego kraju, jeszcze zanim przybyli tu wszechpot�ni Urghowie. Ale tego dowiedzia� si� po jej �mierci. Ajakowi wydawa�o si�, i� umar�a z jakiej� nieokre�lonej t�sknoty, kt�ra by�a silniejsza od jej mi�o�ci do syna i wreszcie zabra�a j� w spos�b bezpowrotny.</p><p>Gdy matka umar�a, niemal ju� w rok po jej �mierci pr�bowa� nie�mia�o powiedzie� ojcu o swych wierszach; pokaza� mu, �e nie jest tak� niezgu��, za jak� maj� go tu wszyscy, gdy� umie pisa� wiersze; prawdziwe, najprawdziwsze wiersze. By� to wiersz o matce, dzikiej r�y, ostatnim z kwiat�w kwitn�cych w ponurej warowni, kt�rej pozbawione zieleni kamienne mury musia�y j� w ko�cu zabi�. Ojciec wpad� wtedy w sza�. Po raz pierwszy, cho� nie ostatni zbi� w�wczas Ajoka swoim pejczem do konnej jazdy i raz na zawsze zakaza� �be�kota� te niedorzeczno�ci, niegodne syna prawdziwych Urgh�w�.</p><p>Ajok by� niemal got�w spe�ni� wszystkie ��dania ojca, bardzo pragn�� go zadowoli� � ale nie umia� i nie m�g�. Nie umia� dor�wna� dziko�ci� i si�� swym r�wie�nikom � synom kr�lewskich rycerzy � i nie m�g� rozsta� si� na zawsze z tym, co ��czy�o go z matk�: ze �wiatem ba�ni i poezji. To matka dziecka nauczy�a go patrze� na �wiat swoimi oczami � nie ojciec, kt�ry pojawia� si� rzadko, brz�cz�c d�ugim mieczem, tupi�c gro�nie grubymi butami i krzycz�c tubalnym g�osem. Matka nauczy�a go mi�o�ci do ptak�w, zwierz�t i ro�lin, a nawet owad�w. Doskonale pami�ta�, jak nie pozwala�a mu zabi� nawet pszczo�y, czy rozdepta� mr�wki, a ka�da jask�ka kojarzy�a mu si� z jej ba�ni� o Kr�lowej Jask�ek, wi�c jak m�g�by �wiczy� si� w �uku strzelaj�c do nich�? To matka zaludni�a jego dzieci�cy �wiat wyobra�ni dobrymi Czarownicami, m�wi�cym zwierzostanem w Wielkich Lasach i poezj�, kt�ra frunie na skrzyd�ach ptak�w, na chmurze nios�cej deszcz, na warkoczach wiatru. Matka wreszcie nauczy�a go pisa� i czyta� � co by�o rzecz� do�� rzadk� w kr�lewskim rodzie Urgh�w, nie wspominaj�c ju� o jego rycerzach. Tyle, �e pismo matki by�o ca�kiem inne ni� to, kt�rym pisano rozkazy jego ojca�</p><p>� i by�a to pierwsza tajemnica, z jak� zetkn�� si� ma�y Ajok. D�ugo nie umia� jej rozwi�za�. Dopiero po �mierci matki, gdy zosta� sam i zacz�y mu towarzyszy� nienawistne spojrzenia nauczycieli, nara�onych na wieczne pogr�ki Urgha za niemo�no�� wykszta�cenia syna na prawdziwego rycerza � ze sk�po rzucanych tu i �wdzie s��w j�a mu si� rysowa� odpowied� na t� zagadk�. By�a ona wr�cz nieprawdopodobna: wydawa�o si� � gdy zacz�� uk�ada� t� �amig��wk� z podchwyconych s��w i zda� � �e jego ojciec, waleczny Urgh XIII, nie wahaj�cy zda si� nigdy, co nale�y czyni�, pope�ni� niepoj�ty b��d, jaki � zdaniem jego rycerzy � m�ci si� na nim do dzi�. Ot� Urgh XIII zamiast poj�� za �on� jedn� z plemiennych ksi�niczek swego rodu � co tradycyjnie czynili jego ojcowie i pradziadowie � o�eni� si� z� niewolnic�! Uczyni� sw� ma��onk� mieszkank� tej podbitej krainy, kt�r� pewnego dnia ujrza� w pobli�u swego Zamku. Z pods�uchanych szept�w i s��wek Ajok zrozumia�, �e jego ojcu nie zarzucano, i� zakocha� si� w niewolnicy. To by�o na porz�dku dziennym i wielu rycerzy nie tylko kocha�o swoje niewolnice, ale p�odzi�o z nimi dzieci � lecz dzieci te tak�e pozostawa�y niewolnikami. Jednak jego ojciec, Urgh XIII, o�eni� si� z t� dziewczyn�! Uwiedziony jej czarem, straci� g�ow� i wzi�� �lub! Niekt�rzy rycerze przeb�kiwali nawet, �e by�o w tym fakcie co� z czarnej magii, co� czarnoksi�skiego, �e dziewczyna ta, matka Ajoka, po prostu powinna zosta� spalona na stosie, a nie stan�� pod �lubnym baldachimem z ich w�adc�. �Zauroczy�a go�� � m�wiono.</p><p>Tym samym sp�odzony z tego ma��e�stwa syn, Ajok, zosta� jedynym i g��wnym spadkobierc� rodu. Ajok � mieszaniec, Ajok � syn niewolnicy, Ajok � p�niewolnik nast�pc� tronu!</p><p>Ajok nie dziwi� si� mi�o�ci ojca. Doskonale pami�ta� Matk� � i mimo woli zawsze por�wnywa� j� z �onami rycerzy Urgha. Matka � wysmuk�a, pi�kna, delikatna � i one: z regufy mocno przysadziste, mocno zbudowane, niemal m�skie w obej�ciu, pokrzykuj�ce rubasznymi g�osami i w�adaj�ce mieczem r�wnie sprawnie jak ich m�owie. Ale p�odzi�y dzieci na miar� swych wojowniczych, drapie�nych rod�w. Za� Ajok by� jak matka: w�t�y, wra�liwy, delikatny.</p><p>��On jest kar� za grzech Urgha przeciw rodowym nakazom � us�ysza� raz ponury g�os swego stryja, rozmawiaj�cego ze stryjenk�.</p><p>��Jest kar� za wasz� s�abo�� do tych niewolnic � sykn�a m�ciwie jego �ona.</p><p>Ajok czu� si� winny. �al mu by�o ojca i jego zawiedzionych nadziei. Wiedzia�, �e nie jest godny, by dziedziczy� po Urghu XIII podbite przez jego dziad�w Imperium. Ani nie jest godnym, ani nawet nie by�by w stanie utrzyma� tak ogromnego kraju w �adzie, dyscyplinie i pos�usze�stwie. A zreszt� jak m�g�by ciemi�y� rodak�w swojej matki�?! Wi�c Ajok wcale nie dziwi� si�, �e jego ojciec coraz cieplejszym wzrokiem patrzy na swego siostrze�ca, Warghra.</p><p>��Oby mu odda� kiedy� sw�j tron, mo�e by mnie w�wczas zostawi� w spokoju � marzy� Ajok w czasie uci��liwych i przynosz�cych mu wstyd lekcji fechtunku czy konnej jazdy, gdy tu� obok jego r�wie�nik i zarazem kuzyn, Warghr, kr�ci� w powietrzu m�ynki pot�nym mieczem.</p><p>Tak, Urgh XIII, jego ojciec, cierpia� przez niego, Ajoka wi�c cho� ch�opiec odczu� ogromn� ulg�, gdy nauczyciele orzekli, i� nie ma co dalej trudzi� si� jego nauczaniem, czu� r�wnocze�nie �al i wstyd. �al � �e a� do tego stopnia zawi�d� nadzieje i ambicje ojca, wstyd � �e jest inny od wszystkich w swoim rodzie. A� tak inny � �e nie ma tu dla niego miejsca. Owszem, umie pisa� wiersze � ale kt� w rodzie Urgh�w lub w�r�d rycerzy ojca chcia�by je czyta�? M�g�by � czu� to wyra�nie � pisa� ca�kiem dorzeczne ksi�gi o Matce Naturze, o kt�rej tyle nauczy� si� od swojej matki � ale kr�lewscy Urghowie chlubili si� panowaniem nad Natur�, a nie wsp�yciem z ni� czy te� � o Bogowie! � mi�o�ci� do Niej! A zreszt� rodowi Urgh�w ksi�gi nigdy nie by�y potrzebne. Dlatego teraz Ajok tak ogromnie si� nudzi, bowiem w ca�ym Zamku nie ma ani jednej, cho�by i najg�upszej ksi�gi do czytania. Owszem, w komnacie jego ojca jest troch� zapisanych papier�w, ale zawieraj� wy��cznie wojskowe rozkazy i sprawozdania, w dodatku pisane s� prymitywnym, plemiennym j�zykiem, tak prostacko, �e nie ma sensu ich czyta�. Ajok nawet pr�bowa�, lecz utkn�� na sprawozdaniu o workach pszenicy zebranych ubieg�ego lata od wie�niak�w tej krainy i na kwartalnym wyliczeniu urobku z kopalni z�ota. Zapami�ta� tylko jedno zdanie: �Z�ota � 24 kilogramy, straty w niewolnikach � 112�. Po tym zdaniu Ajok uciek�. Pomy�la� bowiem, �e przecie� jego matka, gdyby nie zosta�a po�lubiona Urghowi, mog�a pracowa� w takiej kopalni i jedynym �ladem po niej by�aby jaka� jedno�� z tej liczby: 112�</p><p>� wi�c Ajok nie bardzo wiedzia�, co ze sob� robi�. Nie chcia� przebywa� w�r�d r�wie�nik�w i patrze�, jak bij� si� na miecze lub pi�ci, wydaj�c radosne, gard�owe okrzyki. Tym bardziej nie m�g� przygl�da� si�, jak strzelaj� ze swych �uk�w do przelatuj�cych ptak�w. Na szcz�cie wi�kszo�� tych ostatnich ju� nauczy�a si� omija� z daleka Zamek, jakby wiedz�c,^ �e czeka je tu niczym nie zas�u�ona, okrutna �mier�. �mier� dla wprawy ich morderc�w.</p><p>Wi�c Ajok nudzi� si�, pozostawiony sam sobie, bo jak d�ugo mo�na pisa� wiersze tak, aby nie stawa�y si� coraz gorsze i gorsze, lub te� ile mo�na u�o�y� ba�ni, aby nie zacz�y si� powtarza�. I w�a�nie w ten spos�b, maj�c nadmiar wolnego czasu, gdy ju� ojciec rozsta� si� z wszelkimi nadziejami co do jego osoby � Ajok odkry�, �e w ca�ym zamku najciekawszym miejscem jest kuchnia� Owszem, ba� si�. C� by to by�o, gdyby ojciec odkry�, �e jego ju� osiemnastoletni syn � idealny wiek dla rycerza! � szw�da si� po zamkowej kuchni w�r�d niewolnic i niewolnik�w, a nawet usi�uje im pomaga�?! Ajok nie chcia� o tym my�le�. I nie my�la�, bowiem zamkowa kuchnia sta�a si� dla niego najmilszym miejscem. Po pierwsze � w og�le nie wchodz� tu z tupotem n�g i zgrzytem broni Urghowi rycerze, nie wrzeszcz�, nie pluj� co chwila na pod�og�, nie popychaj� si� nawzajem w rubasznej zabawie i nie zion� winem lub piwskiem, kt�rym dopiero co si� na��opali. Po drugie � wszystkie pracuj�ce tu dziewczyny i kobiety, w jaki� odleg�y co prawda spos�b, przypominaj� mu matk�. S� o wiele wy�sze i smuklejsze ni� kobiety z rodu Urgha, a ich g�osy cie�sze i delikatniejsze, bardziej �piewne. Po trzecie � jako� go. polubi�y.</p><p>Na pocz�tku by�o to nie�atwe. Widok kr�lewskiego syna budzi� w nich pop�och i strach. Niewolnice milk�y z chwil� jego wej�cia i garbi�y plecy, jakby w obawie, �e zaraz spadnie na nie bat. Musia�o min�� wiele czasu, musia�y oswoi� si� z jego codziennym widokiem w kuchni, nim ponownie zacz�y rozmawia�. A jeszcze wi�cej czasu, nim zacz�y w tej rozmowie by� ca�kiem swobodne. I dwa razy tyle czasu, nim go polubi�y. A dziesi�� razy tyle, nim Ajok zdo�a� z ich ust us�ysze� to � co us�ysza��</p><p>Tak, dziesi�� razy tyle, gdy� Ajok ju� niemal od roku chowa si� w zamkowej kuchni przed nienawistnymi spojrzeniami ludzi z rodu jego ojca � a tam wita go serdeczno�� i sympatia. Nawet wsp�czucie. Ajok czuje, �e te kobiety naprawd� go lubi�; niekt�re przytulaj� go jak matka lub g�aszcz� po g�owie, inne pr�buj� rozp�dzi� jego wieczny smutek weso�ymi piosenkami. Jakby ca�kiem zapomnia�y, �e on, Ajok, mo�e za par� lat otrzyma� z r�k swego ojca imi� i liczb�: URGH XIV. Mo�e, ale nie musi. Bowiem sprzysi�enie rycerskich rod�w jest tak silne, �e szans� syna jego stryja, kuzyna Warghra, rosn� z miesi�ca na miesi�c. M�wi si� nawet o tym, �e Urgh go usynowi. Wprawdzie w�adca jeszcze broni si� przed t� my�l�, jeszcze �ni mu si� po nocach syn waleczny rycerz, jeszcze liczy na jaki� cudowny przypadek ale rycerze i rodzina szepcz� mu do ucha, �e jest to jedyne i honorowe wyj�cie, aby nie o�mieszy� tak znamienitego rodu. W zamkowej kuchni chyba nikt si� nad tym nie zastanawia. Te dziewczyny i kobiety widz� w Ajoku p�sierot�, kt�rego matka pochodzi�a z ich krwi; widz� nieporadnego, drobnego ch�opca, kt�rego smutek i samotno�� nale�y rozproszy� serdeczno�ci� i �piewem.</p><p>� � p i e w e m. I sta�o si�. Pewnego dnia Ajok us�ysza� cichutko wymruczane s�owa Pie�ni Jedynej i a� os�ab� ze wzruszenia. Bo to by�a poezja. Poezja co prawda bardzo prosta, ale za to najprawdziwsza i samorodna, jak mu powiedzia�y kobiety. T� Pie�� stworzy�y wiatry i deszcze, �niegi i chmury, rzeki i jeziora, drzewa i ptaki � cz�owiek jedynie j� pods�ucha�. I nie by�a to zwyk�a poezja � ale poezja wieszcza. Mia�a Moc sprawdzania si�.</p><p>I Ajok przesta� si� nudzi�. Ca�e ranki i popo�udnia sp�dza� w zamkowej kuchni i spisywa� jej s�owa. A spisywanie to nie mia�o omal�e ko�ca. Tak wiele by�o wersji owej niezwyk�ej Pie�ni. By�y wersje pro�ciutkie, o prostych i kr�tkich ludowych rymach, �piewane po wsiach i by�y d�ugie, z rytmem cho� bez rymu, rozlewne jak rzeka, przypominaj�ce dawne �wi�te Pie�ni.</p><p>Wieczorami Ajok przepisywa� wszystko, zwrotka za zwrotk� do grubej, zrobionej przez siebie ksi�gi � nazwa� j� Ksi�g� Pie�ni � a ka�da pierwsza litera nowej zwrotki by�a pi�knie iluminowana. S�owa Pie�ni wchodzi�y mu w serce, w dusz� i w umys� � kt�rym analizowa� ka�de ich mo�liwe znaczenie � i nieomal w ca�e cia�o. Ajok powoli zacz�� odczuwa�, �e to on sam jest t� Pie�ni�, �e jest jak�� jej cz�ci�. I cho� w�t�y, bez daru walki, poczu�, �e jest Jej, Pie�ni, rycerzem i �e o Ni�, i jej spe�nienie, b�dzie walczy�. Zawsze.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XVIII</p></title><p>Podr�niczki zbli�a�y si� do celu. I cho� Ard�ana dawno nie by�a Per�� Miast Kr�lestwa Wielkiego, a z oddali przypomina�a n�dzarza, drzemi�cego pod �ebraczym p�aszczem, jej widok oszo�omi� Dziewczyn�. Bowiem mimo up�ywu czasu i zniszcze� jakich on dokona�, miasto ci�gle nosi�o w sobie pi�tno dawnej kr�lewsko�ci.</p><p>Wiatr, deszcze, �niegi i czas wy��obi�y w Ard�anie swoje w�asne, niepowtarzalne kszta�ty. Budowane ongi z bia�ego, g�adkiego kamienia budowle by�y wprawdzie trwalsze ni� jakiekolwiek inne, na przyk�ad drewniane, ale wsz�dzie tam gdzie woda rozmy�a ��cz�c� skalne bloki zapraw�, kamienie zwali�y si� burz�c powoli ca�e �ciany, gdy budowla ju� utraci�a swoj� stabilno��. Inne jednak sta�y nietkni�te, l�ni�ce bia�o�ci� swych �cian, owini�te jedynie zielonymi pn�czami. Wi�c Ard�ana przypomina�a miasto zbudowane przez szale�ca � lub przez szale�ca burzone. A w�r�d tych na po�y stoj�cych, na po�y zwalonych �cian, w�r�d wysokich, smuk�ych kolumn, podtrzymuj�cych nie istniej�ce lub nietkni�te stropy, w�r�d wysokich usypisk bia�ego kamienia, w�r�d pa�acyk�w, kt�re zachowa�y wszystkie �ciany, ale pozbawione by�y dachu, b�d� te� dach istnia�, ale brakowa�o po�owy �cian, czy wreszcie w�r�d mnogo�ci szerokich lub w�skich i kr�tych schod�w, kt�re pi�y si� ku nie istniej�cym pa�acom i wie�om � wsz�dzie tam pieni�a si� g�sta, bujna, dzika ziele�. Drzewa, krzewy, kwiaty, pn�cza � w ilo�ciach godnych d�ungli, a nie miasta. Ard�ana by�a wi�c D�ungl� � zieleni i kamienia. A w tej D�ungli unosi� si� �piew ptak�w, kt�rych ca�e gromady fruwa�y z drzewa na drzewo; kamienie cichutko chrz�ci�y pod cielskami ogromnych �mij, kt�re w opuszczonych ruinach za�o�y�y swe gniazda; ujada�y dono�nie zdzicza�e stada ps�w � kt�rych jednak nie obawia�y si� wcale r�wnie zdzicza�e stada kot�w.</p><p>��Nie widz� tu ludzi� � szepn�a zdziwiona Dziewczyna.</p><p>��Bo te� ich tu nie ma � odpar�a Czarownica Czwarta, u�miechaj�c si� w�skimi wargami na widok pe�nego ulgi zdumienia swej wychowanki. � Nie ma ludzi co najmniej od pi�ciu wiek�w. Pami�taj, �e najsilniejszy atak armii Urgha run�� w�a�nie na Ard�an�. A po zwyci�stwie �aden z kolejnych Urgh�w nie zamierza� zamieszka� w Kr�lewskim Pa�acu o 77 bramach, niezwykle trudnych do strze�enia. Urghowie wybrali zatem na sw� siedzib� warowny zameczek my�liwski, kt�ry mie�ci si� w pobli�u Ard�any, ale nie w niej samej. �aden podbity nar�d nie pragnie mieszka� pod samym bokiem wroga, wi�c Ard�ana z wolna pustosza�a. R�wnocze�nie pot�ga dawnego Wielkiego Kr�lestwa najwyrazi�ciej uwidoczniona by�a w�a�nie w Ard�anie, w jej pi�knych pa�acach, kt�rych per�� by� Pa�ac Kr�lewski, w ogromnych bibliotekach, teatrach, stadionach sportowych, akademiach nauk wszelakich, w domach zdrowia. Koczuj�c przez wieki po Wielkim Stepie plemiona Urgha nienawidzi�y miast, gdy� nie umia�y ich budowa�. Doskonale za to umia�y niszczy� i grabi�. Ca�a ich z�o�� i nienawi�� wy�adowa�y si� na Ard�anie, z kt�rej rych�o uciekli wszyscy mieszka�cy. Gdy miasto by�o ju� rozgrabione i puste, Naje�d�cy pozostawili je w spokoju.</p><p>��Wi�c b�dziemy w Ard�anie zupe�nie same�? � oczy Dziewczyny rozb�ys�y ciekawo�ci� i zadowoleniem. � Tak blisko siedziby wroga i mimo to�</p><p>��� mimo to bezpieczne � doko�czy�a Czarownica Czwarta. � Do tych ruin nikt si� nie zapuszcza.</p><p>��Ale co b�dziemy tu robi�? I jak d�ugo?</p><p>��Mamy rok czasu. Ca�y rok, �eby pozna� ka�dy zak�tek Ard�any i to co zosta�o z kr�lewskiego Pa�acu. W nim te� zamieszkamy � powiedzia�a Czarownica. � Do tej pory poznawa�a� histori� tego kraju tylko z Ksi�g i naszych opowie�ci. Pora, �eby� ujrza�a j� na w�asne oczy. Tu ka�dy kamie� jest kronik� dziewi�tnastu wiek�w �wietno�ci i o�miu wiek�w niewoli Wielkiego Kr�lestwa. To pozornie martwe miasto m�wi pe�nym g�osem o samym sobie i gdy kto� zechce lub potrafi, us�yszy Jego g�os.</p><p>Przystan�y na chwil�. Znajdowa�y si� teraz na doskonale uchwytnej granicy mi�dzy zielon�, pe�n� koniczyny ��k� � a skrajem miasta, kt�ry znaczy�a ocala�a �ciana jakiego� mieszkalnego budynku. Zachowa�a si� nawet zdobna, �elazna brama, wisz�ca na pot�nych, wkutych w kamie� zawiasach. Gdy j� wolno uchyli�y, zaskrzypia�a � i Dziewczyna ze swoj� Opiekunk� przekroczy�y granice stolicy. Z r�owego zmierzchu ��ki wesz�y w mroczn�, szerok� sie�, kt�ra jednak wprowadzi�a je ponownie w r�owy blask zachodz�cego s�o�ca, gdy� budynek ocala� jedynie w po�owie � a w drugiej, na pozbawionej dachu przestrzeni pi�trzy�a si� zielona D�ungla.</p><p>��Teraz, zanim ruszymy dalej, po�kniesz ziarenko karadormu � powiedzia�a Czarownica i na jej wyci�gni�tej d�oni zabiela�a drobna kuleczka wielko�ci fasolki.</p><p>��Co to?</p><p>��Gdy je po�kniesz, twoje cia�o nabierze zapachu, kt�rego nie lubi� �mije. Dzisiejsza Ard�ana to kr�lestwo �mij. Jest ich chyba ze sto razy wi�cej ni� ongi� mieszka�c�w Kr�lestwa! Karadorm ci� przed nimi uchroni. Wprawdzie nie b�d� przed tob� ucieka� i b�dziesz musia�a oswoi� si� z ich blisko�ci� � ale �adna ci� nie uk�si, nie zatruje swym jadem, gdy� twoja krew mog�aby je zabi�. S� zbyt m�dre, by ryzykowa� �yciem. A zreszt� nasza obecno�� nie b�dzie im przeszkadza�. One nam te� nie. Wr�cz przeciwnie, to dzi�ki tym �mijom Naje�d�cy unikaj� Ard�any, bowiem uk�szenie tego akurat gatunku to �mier� w straszliwych m�czarniach, na kt�r� nie ma ratunku�</p><p>Mimo wiary w s�owa Opiekunki, Dziewczyna niezdolna by�a ukry� dr�enia, gdy ujrza�a obecne, prawowite mieszkanki dawnej stolicy. Trzy wysmuk�e, ob�e, zielono po�yskuj�ce cielska wype�z�y w�a�nie spod zwaliska kamieni i ko�ysz�c p�askimi g�owami wpi�y si� w nadchodz�ce ma�ymi, ostrymi oczkami. Po chwili jedna z nich zbli�y�a si� zwinnie do Dziewczyny i oplot�a wok� jej nogi � aby natychmiast umkn��.</p><p>��Widzisz � za�mia�a si� Czarownica. � Zapach karadormu jest dla nich niezno�ny. A do jutra, mam nadziej�, oswoisz si� z naszymi nowymi przyjaci�kami na tyle, by nie dr�e� w�wczas, gdy zechc� darzy� ci� swymi wzgl�dami i oplot� si� wok� twej szyi czy ramion�</p><p>Dziewczyna, nic nie m�wi�c zaczerwieni�a si� ze z�o�ci, i� Czarownica dostrzeg�a jej strach.</p><p>��Strachu nie trzeba si� wstydzi� � szepn�a jej Opiekunka. � Cz�owiek pozbawiony ca�kowicie l�ku przestaje by� cz�owiekiem. Odwaga osi�gni�ta bez pokonania l�ku nie jest odwag�. A teraz chod�my dalej. Zbli�a si� noc i musimy znale�� sobie miejsce do spania. Ard�ana jest ogromna i do Pa�acu Kr�l�w dotrzemy najwcze�niej jutro, je�li nie p�niej�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Do tej pory Dziewczynie wydawa�o si�, �e najbardziej ze wszystkiego w tej krainie kocha Wielkie Lasy i Wysokie G�ry. Nagle poj�a, �e jej prawdziw� mi�o�ci� staje si� Ard�ana. Dawna stolica Luil�w, mimo ruin wci�� pot�na, rozprzestrzeniaj�ca si� na niewyobra�alnej powierzchni ci�gle nosi�a w sobie pi�tno kr�lewsko�ci. Bia�e, ciosane kamienie, z kt�rych by�a ongi� zbudowana, splecione nierozerwalnie z panosz�c� si� wsz�dzie zieleni�, zdawa�o si�, �e utworzy�y jak�� trzeci�, niepoj�t�, a zarazem wspania�� ca�o��: tworu zarazem r�k ludzkich i Matki Natury, w przedziwny spos�b jednak nie sk��conego ze sob�, lecz wsp�yj�cego w harmonijnej symbiozie.</p><p>W ruinach domostw i pa�acyk�w ocala�o tylko to, na co nie po�akomili si� �o�dacy Urgha � i co przez przypadek najpe�niej harmonizowa�o z kamieniem: ozdoby z �elaza, miedzi, br�zu, drewniane i kamienne p�askorze�by, wyblak�e, ale wci�� pi�kne malunki na �cianach. Z�oto, srebro, drogie kamienie i wszelkie przedmioty zbytku znikn�y. Dziewczyna nie �a�owa�a, �e ich tu nie ma, gdy� razi�yby w tym otoczeniu. Z�otem by�y tu promienie s�o�ca, przenikaj�ce swobodnie przez mury i k�ad�ce si� jasnymi plamami na ruinach i zieleni. Srebrem byty krople rosy, skrz�ce si� co rano, a wielokolorowy blask drogich kamieni zast�powa�y p�ki purpurowych, ��tych, Szafirowych i r�owych kwiat�w. Przemykaj�ce w�r�d ruin smuk�e cia�a �mij mieni�y si� blaskiem szmaragd�w.</p><p>R�wnocze�nie wystarczy�o na chwil� zamkn�� oczy, by wyobrazi� sobie Ard�an� w jej dawnym, kr�lewskim przepychu: g�adkie, szerokie ulice wype�nione t�umem strojnie odzianych ludzi, tocz�ce si� cicho karoce, uderzaj�ce urod� budowle z bia�ego kamienia, fontanny, parki, pe�ne cennych rze�b, wielkie amfiteatry � i sam Pa�ac Kr�l�w.</p><p>Nim Dziewczyna z Czarownic� dotarty wreszcie do niego, min�� nie jeden dzie�, ale trzy. Trzeba bowiem by�o pokonywa� nie tylko labirynt ruin, ale i d�ungl� zieleni. Wiele razy gubi�y si� nie mog�c odnale�� wyj�cia z ruin jakiego� pa�acu � i to w�a�nie by�o cudowne. Coraz to pi�ty si� na jakie� szerokie, wysokie schody, kt�re prowadzi�y donik�d, o czym jednak przekonywa�y si� dopiero stoj�c na ich szczycie, gdy pod ich nogami zia�a jedynie przepa��. Kr�ta uk�adanka pokoi jakiego� pa�acyku stawia�a je nagle twarz� przed zamkni�t� �cian� � i musia�y zawraca� do punktu wyj�cia, szukaj�c innej drogi. D�ungla zieleni zaprasza�a w sw�j cie�, otwieraj�c pnie drzew, ale gdy w ni� wesz�y, wyprowadza�a je prosto pod wysoki mur jakiej� budowli, pozbawionej zdawa�o si� jakiejkolwiek bramy.</p><p>Mia�y jednak tak wiele czasu przed sob� � ca�y d�ugi rok � i tak wielkie poczucie swobody, bezpiecze�stwa, niezale�no�ci, �e wszystko stawa�o si� cudown� przygod�.</p><p>��Nie �a�uj� Ard�any � powiedzia�a pewnego dnia Dziewczyna.</p><p>��Dlaczego? � spyta�a jej Opiekunka. � By�a ongi� pyszn�, dumn� stolic�, a jest tylko ruin�, obro�ni�t� D�ungl��</p><p>��Tak, ale jest wolna, naprawd� wolna, nie widzisz tego? Wolna, pi�kna, dzika i swobodna. Nie jest taka jak Miasteczka i Wsie. Nie ma w niej pan�w i niewolnik�w, Naje�d�c�w i ich donosicieli. Ard�ana nigdy nie zosta�a pokonana, skoro Naje�d�cy nie o�mielaj� si� tu wchodzi�. Pozosta�a sob�, cho� w ruinie.</p><p>Czarownica pomy�la�a, �e jej uczennica najbardziej ze wszystkiego kocha wolno�� i jej w�skie wargi u�miechn�y si� z satysfakcj�.</p><p>Mija�y wiele budynk�w, na po�y zwalonych, cho� niekt�rym uda�o si� ocale� w zarysie dawnych kszta�t�w i ci�gle zdobi�y je smuk�e wie�yczki, lekkie balkony, wysokie kolumny. Czarownica przypomina�a sobie ich nazwy lub przeznaczenie.</p><p>��� tu chyba by� pa�ac rodu Brajan�w, jednego z najbardziej rycerskich w ca�ym Wielkim Kr�lestwie. W ka�dym pokoleniu wszyscy synowie, a nawet kobiety wspaniale w�adali mieczem i zanim Luil XXIII wyda� edykt o zakopywaniu broni i zakazie jej u�ycia, r�d Brajan�w za�o�y� Akademi� Rycersk�. Szko�a ta istnia�a ponad 400 lat i wykszta�ci�a tysi�ce �wietnych rycerzy, a wst�pi� m�g� do niej ka�dy kto chcia�, byle nadawa� si� do miecza. Brajanowie d�ugo nie mogli pogodzi� si� z rozkazem kr�la, chcieli nawet wznieci� bunt i uniemo�liwi� Luilowi XXIII przeprowadzenie jego zamiaru. Namawiali ludzi, by nie zakopywali broni, krzyczeli, �e zamiana mieczy �elaznych na drewniane mo�e si� kiedy� srogo zem�ci�, je�li r�wnocze�nie nie uczyni tego ca�y �wiat. Ale Luil XXIII nie s�ucha�, a jego poddani uwierzyli, �e wystarczy zakopa� bro� i ju� nigdy nie b�dzie �adnej wojny. Brajanowie musieli si� podda�, jednak w tajemnicy przed kr�lem zatrzymali swe miecze. Oni jedni, ze wszystkich rod�w, zanim polegli w Dniu Podboju, zabili wielu, wielu wrog�w. Wszyscy inni byli ca�kiem bezbronni�</p><p>Dawny pa�ac Brajan�w wydawa� si� budowl� surowsz� w kszta�cie ni� inne, pozbawion� balkonik�w, kolumienek, wie�yczek, jakby upodobanie do wojaczki upraszcza�o tak�e ich codzienne wymagania.</p><p>��� a to musia� by� chyba Dom Zdrowia, jeden z wielu, kto wie jednak czy nie ten najwi�kszy � orzek�a Czarownica, gdy wpl�ta�y si� w ogromny labirynt niedu�ych pokoik�w, z kt�rego zdawa�o si�, �e nie ma wyj�cia. � W Domach Zdrowia le�eli chorzy, je�li ich choroba nie nadawa�a si� do leczenia w domu mieszkalnym. Pierwsze Domy Zdrowia za�o�y� Luil X, w czasie pot�nej epidemii, kt�ra przetoczy�a si� przez kraj, przyniesiona hen, z Dalekich Step�w, przez handlarzy. Luil X postawi� medycyn� w Wielkim Kr�lestwie na bardzo wysokim poziomie i za jego czas�w wyszkolono setki bieg�ych lekarzy, wynaleziono mn�stwo bezcennych lek�w i nowych metod leczenia. P�niej, gdy Luil XIII przywr�ci� dobre imi� i bezpiecze�stwo �ycia Czarownicom, one tak�e przychodzi�y leczy� w Domach Zdrowia. By�y bowiem i s� nadal takie choroby, wobec kt�rych medycyna jest bezradna i nie ma na nie leku w postaci uzdrawiaj�cej pigu�ki. S� to choroby duszy i umys�u. A nikt nie umie tak dobrze wejrze� w dusz� i umys� cz�owieka jak Czarownica. Zanim jednak Luil XIII uzna� nasze zdolno�ci, a nawet uhonorowa� je wysoko, jego poprzednicy spalili na stosach wiele naszych Si�str. Szczeg�lnie gro�ny i okrutny w tym wzgl�dzie by� Luil III, kt�rego ukochana �ona zmar�a m�odo, a �li doradcy wm�wili mu, �e sta�o si� to za spraw� rzucanych przez nasze Siostry urok�w. Nie s�d� jednak, �e Luil XIII by� a� tak m�dry, by sam z siebie wyda� edykt nakazuj�cy chroni� i szanowa� Czarownice. Znacznie wcze�niej sw� m�dro�� wykaza� lud. Przed zemst� kr�l�w chronili nas wie�niacy i mieszczanie, rzemie�lnicy, a nawet �o�nierze. Wiedzieli bowiem doskonale, �e potrafimy i chcemy im pomaga�. Znali nasz dar leczenia chor�b, odwracania niebezpiecze�stw i z�ego losu, obrony przed prawdziwie z�ymi mocami, kt�re co jaki� czas budz� si� ze snu i pojawiaj� si� na ziemi, przybieraj�c dziwne kszta�ty. Luil XIII uhonorowa� jedynie powszechne ��danie narodu, ale uczyni� to z przekonaniem. By� te� na tyle m�dry, by nawet za�o�y� Akademi� Magiczn�. Od tej pory nie musia�y�my chy�kiem, pod kar� �mierci, naucza� magii, gdy napotka�y�my szczeg�lnie uzdolnione dziecko. Ka�da dziewczynka, kt�rej rodzice stwierdzili, �e posiada nadzwyczajne dary lub moc, mog�a uda� si� do naszej Akademii. Tam Czarownice stwierdza�y, czy jest to moc i�cie czarodziejska, czy tylko ma�y dar magicznych psikus�w dla zabawienia gawiedzi lub s�abe znachorskie zdolno�ci. Prawdziwie zdolne dziewczynki zostawa�y naszymi uczennicami. Ale same zdolno�ci nie wystarcza�y. Wiele razy musia�y�my usuwa� z Akademii bardzo zdolne uczennice, gdy� nie umia�y, b�d� nie chcia�y poj��, �e magia musi s�u�y� wy��cznie dobru ludzi, a nie dobru Czarownic lub wybranych przez nie istot. Prawdziwa Czarownica nigdy nie odwr�ci�aby z�ego losu, gdyby mia�a pewno��, �e w zamian obr�ci si� on przeciw innej osobie. Bywa bowiem z�o nieodwracalne i trzeba si� z nim w�wczas pogodzi� lub zwalczy� je inaczej. C� z tego, �e odegnasz z�� chorob� od jednego cz�owieka, je�li przejdzie ona do s�siada i ju� nie opu�ci go? Niestety, trafia�y si� uczennice, kt�re gotowe by�y to uczyni� w zamian za z�oto czy drogie kamienie. Musia�y�my nie tylko pozbywa� si� ich, ale tak�e odbiera� im magiczn� moc, bowiem zdolna ona by�a przynie�� ludziom wy��cznie krzywd�, a nam, Czarownicom, zepsu� dobre imi�.</p><p>Dziewczyna s�ucha�a w milczeniu, mijaj�c setki niedu�ych pokoi Domu Zdrowia. I cho� �ciany niekt�rych z nich by�y zwalone, drzwi dawno wy�amane, schody urywa�y siew po�owie wysoko�ci, a wielki hol po�rodku zasypany by� stosem g�az�w � jeszcze dzi� widoczna by�a rozleg�o�� tej budowli i jej przeznaczenie. W�drowniczki wy�oni�y si� wreszcie z ruin i brn�y teraz zielon� D�ungl�, bowiem w�a�nie d�ungla pokrywa�a l o, co ongi� by�o szerokimi, wygodnymi ulicami. Gdzieniegdzie jeszcze, w samym �rodku zielonego g�szczu tkwi�y g�azy, kamienne p�yty, stanowi�ce ongi� nawierzchni�, lub znienacka z g�szczu zielono�ci wynurza� si� na po�y ca�y, na po�y zniszczony kamienny pomnik kogo�, kto ongi� �y� tu i zas�u�y� sobie na wdzi�czn� pami�� rodak�w. Te � niekiedy ca�kiem dobrze zachowane � kamienne wizerunki �ywych niegdy� ludzi, oplecione teraz g�szczem zieleni, czyni�y dziwaczne i niepokoj�ce wra�enie.</p><p>��Ile jeszcze wiek�w musi min��, �eby z Ard�any nie pozosta�o nic, tylko ta D�ungla i zatopione w niej resztki bia�ych kamieni? � zastanawia�a si� g�o�no Dziewczyna. Up�ynie kolejne osiem wiek�w niewoli i mo�e ju� nikt w ca�ym dawnym Wielkim Kr�lestwie nie b�dzie pami�ta�, ani nie zechce nawet uwierzy�, �e ongi� kwit�o tu jedno z najpi�kniejszych miast �wiata?</p><p>��A mo�e nie min� nawet dwa, trzy lata i Ard�ana b�dzie znowu stolic� Wielkiego Kr�lestwa? � mrukn�a Czarownica.</p><p>��Jakim cudem? Kto m�g�by to sprawi�? � zdziwi�a si� jej wychowanka.</p><p>���� przez siedem setek, siedem dziesi�tek</p><p>i siedem lat trwa�o w agonii Wielkie Kr�lestwo � cho� �y�o,</p><p>�y�o w pami�ci i sercach ludzi � teraz wskrzeszone</p><p>zn�w odbuduje swoj� pot�g�, na chwa�� owych</p><p>co byli wierni. Wzro�nie Ard�ana, stara stolica</p><p>w ca�ej urodzie bia�ych kamieni. Cofnie si� d�ungla��</p><p>Czarownica na p� m�wi�a, na po�y �piewa�a te s�owa, a Dziewczyna s�ucha�a ich jak w zamroczeniu.</p><p>��Pie�� Jedyna� � szepn�a. � Kiedy wreszcie poznam j� ca��?</p><p>��Ju� wkr�tce � odpar�a z powag� jej Opiekunka.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XIX</p></title><p>Po kr�tkim nocnym odpoczynku, sp�dzonym w�r�d ruin Domu Zdrowia, podr�niczki obudzi�y si� i podj�y dalsz� w�dr�wk�. Teraz znalaz�y si� w�r�d szcz�tk�w dawnej Akademii Nauk. Za�o�ona przez Luila XI, w skromnej jeszcze postaci, z roku na rok rozrasta�a si�, a� za panowania Luila XIX sta�a si� niemal miastem w mie�cie. Ka�dy z kolejnych kr�l�w docenia� rol� nauki w swym pa�stwie � m�wi�a Czarownica, id�c wolnym krokiem w�r�d ruin � lecz Luil XIX uczyni� ze swych uczonych i tw�rc�w prawdziw� arystokracj� ducha. To w jego czasach g��bszy uk�on sk�adano uczonemu czy arty�cie ni� nawet najsprawniejszemu rycerzowi lub kr�lewskiemu urz�dnikowi, a nawet kupcowi, kt�ry zdoby� najwi�cej work�w ze z�otem.</p><p>��Nie s�d�, �e sta�o si� to od razu i nagle � opowiada�a Czarownica. � Du�o czasu musia�o min��, nim ludzie poj�li, �e bogactwo rozumu przewy�sza bogactwa z�ota i drogich kamieni, czy te� bogactwo w�adzy. Poj�to te�, �e o wiele �atwiej jest posi��� sztuk� zwyci�ania w rycerskich turniejach ni� na przyk�ad sztuk� pisania uczonych ksi�g czy malowania obraz�w, od kt�rych nie mo�na oderwa� oczu.</p><p>Akademia Nauk rozci�ga�a si� na ogromnej przestrzeni i przebycie jej zaj�o podr�niczkom niemal ca�y dzie� � cho� szybciej porusza�y si� jednak w�r�d ruin ni� dawnymi ulicami, kt�re w ca�o�ci poch�on�a d�ungla. Z kolei ruiny by�y trudne do przebycia z ca�kiem innych przyczyn. Nie dlatego, i� za swe siedziby obra�y je z�otozielone �mije. Tych ju� Dziewczyna ca�kiem przesta�a si� obawia�. Ale labirynty pokoi, korytarzy, schod�w, to ca�ych, to znowu zwalonych �cian, nie pozwala�y i�� stale naprz�d. W�drowa�y wi�c w�a�nie jak w labiryncie � to id�c naprz�d, to znowu zawracaj�c, niekiedy nawet setki metr�w w ty�, aby potem uj�� par�dziesi�t metr�w w prz�d.</p><p>Kolejna noc zasta�a je w ruinach ostatniego budynku Akademii Nauk, poza kt�rym panowa�a ju� niepodzielnie d�ungla � niezwykle g�sta i naje�ona truj�cymi kolcami rozlicznych krzew�w.</p><p>��To musi by� dawny Plac Pa�acowy � westchn�a Czarownica. � By�o to ongi� miejsce nader rozleg�e, niemal niemo�liwe do obj�cia wzrokiem, a je�li tak, to jedynie z najwy�szej pa�acowej wie�y. Pi�kny, ogromny, okr�g�y, t�tni�cy �yciem plac � a w jego samym �rodku sta� Pa�ac Kr�l�w. Tu przyje�d�a�y karawany kupieckie z ca�ego �wiata, aby zaprezentowa� kr�lowi, jego rodzinie i poddanym swoje towary. Po tym placu spacerowali w wolnych od pracy chwilach mieszka�cy stolicy i niemal wszyscy przybysze, syc�c swe oczy urod� Pa�acu. Plac by� nie tylko placem; w wydzielonych po�aciach rozrasta�y si� wielkie parki, pe�ne zielonych trawnik�w, z rzadka rozsianych pot�nych drzew, a w�r�d nich sta�y pomniki wszystkich kolejnych kr�l�w i co znaczniejszych rycerzy, uczonych i artyst�w. Setki fontann zrasza�o ziele� swymi wodotryskami. Kocha�y te fontanny zw�aszcza dzieci, kt�re w upalne dni kapa�y si� w nich ze swymi psami, wydaj�c radosne piski. Na tym placu odbywa�y si� doroczne turnieje rycerskie, a tak�e turnieje poetyckie. I nieraz zdarza�o si�, �e dopiero co uwie�czony laurem poeta wdziewa� na siebie rycerski str�j i stawa� w szranki. Oczywi�cie, turnieje na miecze, �uki czy topory by�y bezkrwawe, bowiem ju� Luil VI zabroni� pojedynk�w do ostatniej krwi. Wspania�e by�o �ycie na pa�acowym placu. Wiem o tym doskonale, bowiem w�a�nie z tym placem s�siadowa�a Akademia Magiczna�</p><p>Czarownica roz�o�y�a sw�j p�aszcz na omsza�ym kamieniu, przysiad�a na nim i zapatrzy�a si� w nieprzenikniony g�szcz zieleni, jakby widzia�a tam Plac Pa�acowy w ca�ej swej dawnej wspania�o�ci. A po placu, w�r�d t�um�w przechodni�w sz�y tam one wszystkie, one z czas�w Luila XXIII � Trzyna�cie Si�str Starszych, wielkich i wszechpot�nych w�adczy� Akademii Magicznej, kochanych przez lud, szanowanych przez kr�la. A dzi��? Dzi� ju� osiem spo�r�d nich p�dzi �ywot niewielkich i niemych szarych ptak�w, kt�re wyfrun�y z p�on�cych stos�w. Nieme, cho� czujne stra�niczki ruin Wielkiej �wi�tyni i �wi�tego Miejsca�</p><p>��O, moje drogie Siostry� � westchn�a Czarownica, uk�adaj�c si� do snu. Po ca�ym dniu w�drowania przez ruiny Akademii Nauk obie czu�y si� zm�czone.</p><p>��A jak przebrniemy przez t� D�ungl�? � wymamrota�a sennie Dziewczyna, przeganiaj�c z�otozielon� �mij�, kt�ra usi�owa�a zaj�� jej miejsce.</p><p>��By� mo�e trzeba b�dzie u�y� szczeg�lnego rodzaju magii � szepn�a Czarownica, otrz�saj�c si� ze wspomnie�. Po chwili obie ju� spa�y; jedyne dwie ludzkie istoty po�r�d pot�nych ruin dawnej, wielkiej stolicy. Cichy �piewny syk �mij towarzyszy� im niby ko�ysanka.</p><p>Gdy wschodz�ce s�o�ce obudzi�o Dziewczyn�, ujrza�a Czarownic� w rytualnej, na po�y kl�cz�cej pozycji, z wyci�gni�tymi ramionami, szepcz�c� jakie� zakl�cia. Wychowanka z napi�ciem obserwowa�a jej czynno�ci. Po d�ugiej, d�ugiej chwili, gdy wydawa�o si�, i� ju� nic sienie stanie � Dziewczyna dostrzeg�a, �e mi�dzy rozwartymi szeroko d�o�mi Czarownicy zaczyna, co� delikatnie po�yskiwa�, jakby w�ska, d�uga, cieniutka, srebrzysta ni�. Ni�? Raczej smuga �wiat�a? Powoli, powoli smuga ta intensywnia�a i przypomina�a teraz jak gdyby zmaterializowany promie� Ksi�yca. Jednak na niebie �wieci�o s�o�ce, nie ksi�yc. Promie� drga�, pulsowa� �wiat�em i nadal zmienia� sw�j kszta�t � a cho� dzie� ju� dawno zwyci�y� i przegoni� noc, to co�, co materializowa�o si� w d�oniach Czarownicy, mia�o nocny, mroczny rodow�d. Up�yn�y kolejne, napi�te cisz� chwile � usta�o nawet brz�czenie owad�w, �piew ptactwa i syczenie �mij; ca�a przyroda wok� znieruchomia�a w oczekiwaniu. I oto w rozwartych d�oniach Czarownicy tkwi� Miecz. Ku temu kszta�towi zmierza�o od pocz�tku srebrzyste �wiat�o, w rytm zakl�� wszechpot�nej Wied�my � kt�ra teraz westchn�a z ulg� i z�o�y�a go delikatnie w�r�d traw. Le�a� tam, l�ni�c srebrzy�cie i zdawa�o si�, �e w ka�dej chwili got�w jest znikn��.</p><p>��To jest miecz magiczny � wyja�ni�a wreszcie Opiekunka, a jej d�onie dr�a�y. � Nie rani�c drzew tej d�ungli, kwiat�w czy krzew�w, ani niczego co w niej �yje, gdy� w�wczas obr�ci�aby si� ona przeciw nam, utoruje nam ten miecz woln� drog� przez D�ungl�. D�ugo to trwa�o i musia�am u�y� ca�ej swojej Mocy. Najtrudniej jest bowiem stwarza� Co� z Niczego. Obawiam si�, �e wkr�tce b�d� musia�a zej�� do Podziemi, by u Prastarych Mocy wzmocni� sw�j magiczny dar. T o bowiem wyczerpa�o mnie a� nadto.</p><p>��Dlaczego ja tego nie umiem? � spyta�a Dziewczyna z uraz�. � Uczy�y�cie mnie jak przemienia� Co� w Co�, ale stwarza� Co� z Niczego, nigdy! Chcia�abym to umie�. To o wiele ciekawsze ni� przemiany szyszek w wiewi�rki.</p><p>Czarownica pokr�ci�a przecz�co g�ow�.</p><p>��Ale ja chc�! � tupn�a nog� Dziewczyna. � Musz� i chc�! Czemu mi odmawiasz?!</p><p>��Nie podno� g�osu przy Magicznym Mieczu, bo sprowadzisz na nas nieszcz�cie � odpar�a surowo jej Opiekunka. Nie jeste� Czarownic� ani te� nigdy ni� nie zostaniesz. Warto, by� pozna�a odrobin� magii, cho�by po to, by lepiej dawa� sobie rad� w naszym obecnym, pe�nym niebezpiecze�stw �yciu Ale prawdziwa dziedzina czar�w jest zastrze�ona tylko dla najwy�ej wtajemniczonych. Posiad�o j� tylko Trzyna�cie Si�str Starszych, a w Akademii Magicznej uczono jej jedynie wybrane uczennice, godne najwy�szego zaufania. Bowiem do stwarzania Czego� z Niczego trzeba przywo�a� na pomoc drzemi�ce g��boko pod ziemi� Prastare Moce, Moce Najstarszego �wiata i biada temu, kto uczyni to zbyt gwa�townie i je przy tym rozbudzi. Moce te ongi� w�ada�y tak�e naszym �wiatem, w�wczas gdy jeszcze nie by�o na nim cz�owieka. Nie wykluczone, �e to one go stworzy�y. Gdyby rozbudzi�y si�, kto wie czy nie zapragn�yby ponownie w�adzy nad ziemi�, ale w�wczas musia�by znikn�� z niej cz�owiek. Nie ma bowiem tu, na ziemi, miejsca dla nich obu naraz, rozumiesz? A je�liby cz�owiek nawet ocala�, znalaz�by si� w niewoli znacznie okrutniejszej ni� niewola u prymitywnego, barbarzy�skiego Naje�d�cy. Bowiem Naje�d�ca, sam b�d�c cz�owiekiem, panuje tylko nad cia�em ludzi, swych niewolnik�w. Podziemne, Prastare Moce zapanowa�yby nad ich umys�em, a taka niewola, zapewniam ci�, jest najstraszliwsza i nie ma z niej �adnego wyj�cia, �adnej ucieczki, ani sposobu obrony.</p><p>Dziewczyna milcza�a chwil�, wpatruj�c si� w Magiczny Miecz, po�yskuj�cy srebrzy�cie w�r�d traw, a potem szepn�a cicho:</p><p>��Gdyby� mi jeszcze zechcia�a powiedzie�, kim mam by�, je�li nie Czarownic�, mo�e w�wczas pogodzi�abym si� z tym, �e nie ca�a dziedzina Czar�w b�dzie mi dost�pna�</p><p>��Ju� nied�ugo � uspokoi�a j� Czarownica. � Gdy sko�czysz siedemna�cie lat, nasza Siostra Pi�ta opowie ci wszystko�</p><p>��To prawie ca�y rok � pokr�ci�a g�ow� Dziewczyna.</p><p>��Tylko dziesi�� miesi�cy � rzek�a �agodnie jej Opiekunka. � A w ich czasie poznasz ka�dy kamie� Ard�any i ka�d� komnat� dawnego Pa�acu Kr�l�w. B�dziesz tu si� czu�a rzeczywi�cie jak w domu. I sp�ynie na ciebie Czar o wiele wa�niejszy ni� przemiana Niczego w Co�. B�dzie to Czar Przesz�ych Wiek�w, pozornie odleg�ych i ju� nieobecnych, ale w rzeczywisto�ci wiecznie �ywych. Cz�owiek bez swojej przesz�o�ci jest jakby martwy, jego tera�niejszo�� jest martwa.</p><p>Czarownica przykl�k�a i ostro�nie wzi�a do r�k Magiczny Miecz, kt�ry natychmiast rozjarzy� si� srebrzystym wewn�trznym �wiat�em. Ruszy�y naprz�d w stron� D�ungli tak g�stej, i� nie spos�b by�o do niej wej�� inaczej ni� z maczet� lub pot�nym, ostrym no�em � i zabija� wszystkie znajduj�ce si� na ich drodze ro�liny. Pot�ne drzewa wyrasta�y niemal jedne ko�o drugich, mi�dzy nimi rozprzestrzenia�y si� g�ste, ostre krzewy o k�uj�cych i truj�cych kolcach, a wszystko razem oplata�y �liskie pn�cza, tworz�c szczeln�, nie do przebycia zielon� �cian�.</p><p>D�ungla �piewa�a. �piewa�a g�osem milion�w dzikich pszcz�, os i trzmieli, g�osem niemal wszystkich gatunk�w ptak�w, cichym i melodyjnym sykiem �mij, dr�eniem swych li�ci na wietrze. Ten �piew � dziki i swobodny � kojarzy� si� Dziewczynie z Praczasami, z er� panowania na ziemi Prastarych Mocy. W tej d�ungli, zajmuj�cej ca�� przestrze� dawnego Kr�lewskiego Placu, nigdy jeszcze nie stan�a noga cz�owieka. One by�y tu pierwsze. One pierwsze po setkach lat mia�y dotrze� do Pa�acu Kr�l�w, lub tego co z niego zosta�o, je�li pokona�a go D�ungla. A wszystko na to wskazywa�o.</p><p>L�ni�ca klinga Magicznego Miecza przybli�y�a si� do g�stej, zielonej �ciany � i przebi�a j� bezbole�nie. Nie, nie przebi�a� Wsz�dzie tam, gdzie kierowa�o si� ostrze Miecza, zielona �ciana pokornie rozst�powa�a si�. Czarownica z Dziewczyn� wst�pi�y w w�ziutk� �cie�k�, kt�ra natychmiast zamkn�a si� za nimi, gdy tylko ruszy�y naprz�d. Ten marsz by� powolny i niepokoj�cy. Zewsz�d otacza�a je nieprzebyta �ciana D�ungli i jedynie przed nimi, tam gdzie kierowa� si� Miecz, ci�gle na nowo i na nowo tworzy�a si� ma�a �cie�ynka.</p><p>Dziewczyna najpierw rozgl�da�a si� wok� z niespokojn� ciekawo�ci�, ale wkr�tce, wiedziona jakim� wezwaniem, utkwi�a wzrok w l�ni�cym Mieczu � i w�wczas nagle utraci�a poczucie czasu. Wydawa�o si� jej, �e mijaj� wieki, za� ona sama wst�puje powoli w niezwyk�e, zaczarowane, niewidoczne dla ludzkich spojrze� Kr�lestwo. Pocz�tkowo os�dzi�a, �e jest to jedynie Kr�lestwo Ciemno�ci, gdy� trac�c sprzed oczu zielono�� D�ungli, ujrza�a, i� otacza j� ca�kowita ciemno��, g��boka i czarna. Lecz gdy wzrok ju� si� z ni� oswoi�, zacz�a rozpoznawa� jakie� ulotne, chybotliwe, cho� pot�ne kszta�ty. Zdawa�y si� p�yn�� w mroku � jak w wodzie � w jakim� leniwym, spowolnia�ym rytmie i cho� wydawa�o si� to niemo�liwe, by�y czarniejsze ni� otaczaj�ca je czarna Ciemno��. Dziewczyna na wp� sennie pomy�la�a, �e pragnie stopi� si� w Jedno�� z tym najczarniejszym i najpot�niejszym z czarnych, nieokre�lonych kszta�t�w i pop�yn�� wraz z nim w Nieznane. Mu�ni�cie tego niematerialnego, ale wyra�nie realnego kszta�tu spowodowa�o, i� poczu�a si� bezgranicznie szcz�liwa.</p><p>��Id� � powiedzia�a bezwiednie i g�o�no. � Id� do was�</p><p>Czarownica nagle szarpn�a j� za rami�, brutalnie i bole�nie, wpijaj�c zarazem swoje paznokcie w cia�o Dziewczyny a� do krwi:</p><p>��Nie patrz w Miecz� Natychmiast oderwij wzrok od Niego! Sp�jrz w ziele� szybko� Grozi ci ogromne niebezpiecze�stwo!� szybko� szybko!</p><p>Napomniana w ten spos�b, z pocz�tku jeszcze nie czu�a ani b�lu wbijaj�cych si� w jej cia�o paznokci Czarownicy, ani jej g�osu, ale powoli, powoli jedno i drugie zacz�o do niej dociera�. Z najwy�szym trudem odwr�ci�a wzrok od Magicznego Miecza i utkwi�a go w zielonej �cianie D�ungli. Ale nie rozpozna�a jej. Ziele� jawi�a si� jako szaro��, za� ona, Dziewczyna, by�a chora. Powoli i z wysi�kiem zacz�a rozpoznawa� kszta�t drzew i krzew�w. Jeszcze d�ugo, d�ugo by�y szare, nim wreszcie przeobrazi�y si� w zielone. Najpierw poczu�a ogromn� t�sknot� do Kr�lestwa Ciemno�ci, kt�re tak raptownie opu�ci�a � a p�niej r�wnie ogromn� ulg�, �e znowu jest tu, u boku swej Opiekunki. Ta sz�a ca�y czas naprz�d, ale jej spojrzenie utkwione by�o niespokojnie w twarzy wychowanki. Po chwili jednak Czarownica odpr�y�a si�.</p><p>W�a�nie stan�y pod wysok� �cian� z bia�ego kamienia, kt�ra nagle zagrodzi�a im dalsz� drog�. D�ungla nie panoszy�a si� tu ju� tak wszechpot�nie, wi�c Czarownica przykl�k�a, trzymaj�c Miecz w szeroko rozwartych d�oniach i znowu j�a szepta� swoje zakl�cia. Jej twarz, pe�na najwy�szego skupienia, by�a blada i pokryta kropelkami potu. Srebrzysta klinga po chwili zacz�a blakn��. Najpierw z wolna znikn�o dziwne, wype�niaj�ce j� �wiat�o, a p�niej zacz�y zanika� tak�e jej kszta�ty. Za moment by�a tylko w�skim, srebrnym promieniem. W sekund� p�niej i on si� ulotni�. Magiczny Miecz powr�ci� w swoj� Nico��.</p><p>Teraz dopiero Czarownica westchn�a z ulg� i przysiad�a, zm�czona, na ziemi:</p><p>��Z mojej winy by�a� blisko najpot�niejszego niebezpiecze�stwa. Zapomnia�am ci� ostrzec, �e pod �adnym pozorem nie wolno spogl�da� w Magiczny Miecz i jego �wiat�o. W og�le nie wolno patrze� na Nic, co powsta�o z Nico�ci. Podziemne Moce wprawdzie drzemi�, ale ci�gle s� o wiele pot�niejsze ni� my, nawet gdy �pi�. I w tym �nie zdolne s� wzi�� w niewol� tw�j umys�, bez �adnego wysi�ku ze swej strony. One to czyni� niemal bezwiednie, mimochodem�Zapatrzy�a� si� w Magiczny Miecz i zatraci�a� poczucie czasu. To by� tw�j pierwszy krok w Ich kierunku. Jeszcze by�a� ze mn�, ale ju� cz�ci� swego umys�u znajdowa�a� si� po i c h Stronie, w ich Kr�lestwie. Gdyby� patrzy�a w Miecz jeszcze d�u�ej, ale na szcz�cie twoje s�owa ostrzeg�y mnie co si� dzieje, to cho� twoje cia�o sz�oby nadal tu, ko�o mnie, w rzeczywisto�ci by�aby� ju� tam i nie mia�abym �adnej mo�liwo�ci, �eby ci� przywo�a�. Ich Moc jest o wiele pot�niejsza ni� nasza, cho� pochodzi ona rodem tak�e stamt�d. Lecz jest jedynie malutk� cz�stk� ich mo�liwo�ci. Gdyby� umys�em zosta�a tam, by�aby� w�wczas Arghillem � istot�, kt�r� niekt�rzy czcz� jako �wi�t�, ale naprawd� jest to tylko nieszcz�sne stworzenie, kt�re popad�o przez przypadek w niewol� Prastarych Mocy. Dusza Arghilla � cho� cia�o ma takie jak my, ludzkie i przebywa w�r�d ludzi � nigdy nie powr�ci do ziemskiego �wiata, ale b��ka si� bez celu w Podziemnym Kr�lestwie, nie mog�c znale�� drogi powrotu. Bo te� nie ma takiej. Jedynie my, Czarownice, j� znamy. Dziewczyna otrz�sn�a si�.</p><p>��Ju� nie marz�, by stwarza� Co� z Niczego � wyzna�a Opiekunce. � A jeszcze tam, w ruinach Akademii Nauk poprzysi�g�am sobie wbrew twej woli nauczy� si� tego. Sama. Z ich pomoc�. Teraz wiem, �e mia�a� racj�. By�am ju� o krok od Nich i to by�o straszne, cho� zarazem wspania�e. Gdyby nie ty, by�abym ju� Arghillem�</p><p>��Widz�, �e Ard�a�skie Mury dokonuj� w tobie przemiany. Po raz pierwszy przyznajesz si� do b��du. Nie lubi�a� zdaje si� tego czyni�.</p><p>��Nie lubi�am � przyzna�a Dziewczyna.</p><p>��Tak, ale teraz masz wi�cej ni� szesna�cie lat. Dojrzewasz, doro�lejesz, a cech� doros�o�ci jest umiej�tno�� przyznania si� do b��du. Inaczej, maj�c nawet z pi��dziesi�t lat, b�dziesz nadal dzieckiem. Ale oto jedna ze �cian Pa�acu Kr�l�w. Musimy znale�� bram�. Chcia�abym, �eby to by�a brama g��wna�</p><p>Sz�y wzd�u� wysokiego muru z bia�ego kamienia, maj�c z prawej strony nieprzebyt� D�ungl�. Mur, o dziwo, zachowa� si� \v dobrym stanie. Wydawa�o si�, �e toczy sta�� walk� z przyrod� � i j� wygrywa. Nie pozwoli� si� zniszczy�, ani � jak wszystko na to wskazywa�o � nie dopu�ci� D�ungli w g��b pa�acowego dziedzi�ca. Id�c, Czarownica opowiada�a Dziewczynie histori� Pa�acu Kr�l�w. Zacz�� budowa� go ju� Luil I, gdy na jego skronie kap�ani i plemienni ksi���ta w�o�yli koron�. Wcze�niej r�d Luil�w by� jednym z wielu ksi���cych rod�w w krainie, z�o�onej z paru tysi�cy niewielkich plemion. By�y to plemiona osiad�e. Tworzy�y swoje osady, uprawia�y rol�, posiada�y te� swoje rycerskie zagony. Jednak w przeciwie�stwie do koczowniczych, dzikich plemion z Wielkich Step�w, te nie toczy�y mi�dzy sob� wojen, ale wsp�y�y w miar� harmonijnie, tocz�c jedynie drobne potyczki.</p><p>��Szczerze m�wi�c, Wielkie Kr�lestwo powsta�o jedynie dzi�ki Naje�d�com � za�mia�a si� Czarownica. � Ich wojowniczy przodkowie ci�gle napadali na spokojne plemiona tej krainy, porywali dzieci, kobiety, niewolnik�w, bro�, byd�o i wszelki dobytek. Aby stawi� im skutecznie czo�a, ma�e plemiona ��czy�y siew wi�ksze, te z kolei jednoczy�y si� z innymi wsp�lnotami, a� wreszcie powsta� nar�d wielki i pot�ny, zjednoczony duchem wsp�lnych interes�w: obrony swego spokojnego �ycia. A w�wczas zaistnia�a potrzeba wyboru kr�la. Wszyscy ksi���ta zjechali w Wysokie G�ry, gdzie od pradawnych wiek�w sta�a Wielka �wi�tynia, a w niej znajdowa�o si� �wi�te Miejsce � kt�rego roli jak dot�d nikt nie dociek�. Tylko niekt�rzy, najbardziej wtajemniczeni kap�ani podejrzewali, i� ta rola zwi�zana jest z pasowaniem na kr�la. Pocz�tkowo trwa�y mi�dzy ksi���tami k��tnie, ale wreszcie najstarszy kap�an, natchniony tajemniczym snem, nakaza�, by ka�dy z ksi���t kolejno wst�powa� na �wi�ty Kamie�, kt�ry sam wska�e, kto winien by� kr�lem. Uniesieni ambicj� plemienni ksi���ta stawali na nim, ale Kamie� albo spa� wiecznym snem, b�d� te� zrzuca� niekt�rych z siebie, niemal ze z�o�ci�. Wielu z ksi���t orzek�o w�wczas, �e to zwyk�e brednie, �e �aden kamie�, nawet naj�wi�tszy nie mo�e zadecydowa� o wyborze kr�la! I w�wczas, jako jeden z ostatnich stan�� na nim m�ody ksi��� z rodu Luil�w � a �wi�ty Kamie� leciutko zadr�a�, jakby z ulg� i rozjarzy� si� ciep�� po�wiat�. Wi�c nikt nie sprzeciwia� si�, gdy na jego g�ow� w�o�ono koron� i nazwano go Luilem I. Wszyscy, nawet najbardziej ��dni w�adzy poj�li bowiem, �e bogowie sprzyja� b�d� tylko jego, Luila, rz�dom. I tak si� sta�o. Wyobra� sobie teraz, �e zamek, pierwszy jaki zbudowano w Wielkim Kr�lestwie � istnieje po dzi� dzie�! Mo�e w postaci ruin, ale istnieje � i stanowi samo serce p�niejszego Pa�acu Kr�l�w, kt�ry rozbudowali ju� kolejni kr�lowie tego rodu. �w zamek to po prostu wielka, bia�a, kamienna komnata, po�rodku kt�rej stoi r�wnie� kamienny kr�lewski tron. Nazwano go potem Bia�� Sal� i mia�a ona niespotykany owalny kszta�t. Zbudowana by�a na wz�r amfiteatru � kamienne, szerokie schody � �awy opada�y coraz ni�ej i ni�ej doko�a, a na samym dole, na szerokiej, owalnej przestrzeni sta� tron. Kolejni kr�lowie rozbudowywali Zamek, nie tykaj�c jednak Bia�ej Sali Luila I, jedynie dodaj�c nowe pomieszczenia. A gdy umilk�y echa wojen z s�siednimi, koczowniczymi plemionami dzisiejszych Naje�d�c�w � zamek zacz�� przekszta�ca� si� w Pa�ac. Nie by� ju� miejscem obrony i walki, ale miejscem zamieszkania, odpoczynku, przyjmowania go�ci, miejscem nauki i zabawy. Mieszka�a w nim nie tylko kr�lewska rodzina, ale tak�e wielu uczonych, pisarzy, malarzy, muzyk�w czy zr�cznych rzemie�lnik�w. Pa�ac zawsze by� otwarty dla ka�dego z poddanych. Dlatego w�a�nie prowadzi�o do niego 77 bram, jedna g��wna, szeroka, ozdobna, z wielkimi kutymi w �elazie drzwiami i 76 bocznych, ca�kowicie otwartych, �ukowatych i r�wnie szerokich.</p><p>��Dlaczego a� tyle tych bram? � za�mia�a si� Dziewczyna.</p><p>��Aby unikn�� t�oku, gdy kto� pragn�� odwiedzi� kr�la i jego rodzin� lub rodziny innych mieszka�c�w � roze�mia�a si� w odpowiedzi Czarownica. � A ch�tnych co dzie� by�o par�set os�b, a nieraz i ponad tysi�c. Pa�ac t�tni� �yciem od rana do nocy. Ta wielo�� bram by�a wygodna tak�e dla kr�l�w. Gdy bowiem doskwiera� im ju� nadmiar go�ci i przybysz�w z r�nych dalekich stron, wymykali si� po prostu jedn� z nich i ruszali do Zamku � tego w kt�rym teraz rezyduje Urgh XIII, lub do swych ukochanych Las�w.</p><p>��Kochali zatem Lasy � westchn�a Dziewczyna.</p><p>��Tak. R�d Luil�w wyr�s� w Wielkich Lasach i nigdy, z pokolenia na pokolenie, nie wygas�a w nim mi�o�� do nich. Prawdziwie wolni i swobodni czuli si� w�a�nie tam. Ale oto chyba nasza brama g��wna�</p><p>Z g��wnej bramy jakim� cudem pozosta�o ogromne, hakowate, rze�bione w kamieniu zwie�czenie i du�y fragment bocznych mur�w. Na obluzowanych zawiasach nadal zwisa�y pot�ne, �elazne drzwi, kute na ca�ej swej powierzchni w delikatny zwierz�co � ro�linny wz�r. Dwie wielkie klamki, jakby na ironi�, mia�y kszta�t smuk�ych, wygi�tych �mij, kt�rych w�skie �by stanowi�y sam uchwyt. A teraz w�a�nie �mije obj�y Pa�ac w swe w�adanie�</p><p>��T� bram� wchodzi�o si� na dziedziniec od frontu Pa�acu. Dziedziniec, bardzo rozleg�y, otacza� ca�y Pa�ac dooko�a. Za� sam Pa�ac z kolei budowany by� dooko�a starodawnej, Bia�ej Sali Luila I, kt�ra by�a pierwotnym i pierwszym Zamkiem kr�lewskiego rodu � m�wi�a Czarownica rozgl�daj�c si� wok�. Z dziedzi�ca nie zosta�o wiele. I tu rozpleni�a si� zielono��, cho� nie a� w tak bujnej formie. Jej swobodny rozw�j zahamowa�y wysokie pa�acowe mury i grube, szczelnie u�o�one marmurowe p�yty, wy�o�one g�sto na ca�ej przestrzeni, tworz�c blador�ow� posadzk�.</p><p>Dziewczyna stan�a w bramie g��wnej i jej oczy w zachwycie ch�on�y widok, kt�ry si� przed ni� rozpostar�. Wbrew przypuszczeniom, Pa�ac uleg� zniszczeniu w nik�ym tylko stopniu. I oto teraz, po�rodku dziedzi�ca, otoczonego lekkim, cho� wysokim murem z bia�ego kamienia, kt�rego kra�ce trudno by�o dostrzec, rozpo�ciera� si� Pa�ac Kr�l�w, zbudowany ca�y tak�e z o�lepiaj�co bia�ego kamienia i przykry�y szmaragdowe po�yskuj�cym dachem. Jakim� cudem zachowa�y si� prawie nietkni�te wszystkie jego niedu�e, smuk�e wie�yczki, kt�rych by�a nadzwyczajna mnogo��, a tak�e balkoniki i rozleg�e tarasy, kru�ganki obwodz�ce Pa�ac wzd�u� jego pierwszego pi�tra, wsparte na smuk�ych kolumienkach. Pa�ac w�a�ciwy tak�e mia� wiele bram, ale by�o ich r�wno o po�ow� mniej ni� w murach zewn�trznych. W Pa�acu tak�e najwa�niejsza i najzdobniejsza by�a brania g��wna, do kt�rej wiod�y szerokie schody z r�owego marmuru, a pozosta�ych 37 bram bocznych, tak jak w pa�acowym murze, nie posiada�o drzwi, a jedynie hakowate zwie�czenia. Wszystko sta�o otworem, jakby ci, kt�rzy przed wiekami opuszczali Pa�ac w po�piechu, zapomnieli go zamkn��. Na dziedzi�cu, w gor�cych promieniach s�o�ca wygrzewa�o si� setki tysi�cy �mij. Na widok podr�niczek z bezd�wi�cznym sykiem zacz�y opuszcza� swe miejsca i znika� we wszelkich mo�liwych dziurach i szparach.</p><p>��Po�knijmy ponownie karadorm � rzek�a Czarownica. Jest ich tu o wiele wi�cej ni� w samym mie�cie. Jakby wyczu�y, �e to Pa�ac jest kr�lewsk�, a zatem jedynie w�a�ciw� dla nich siedzib�. A teraz spr�bujemy do niego wej��</p><p>Dziewczyna � na kt�r� urok tego miejsca oddzia�ywa� silniej ni� wszystko, co kiedykolwiek do tej pory ujrza�a odczu�a dziwne dr�enie na my�l o przekroczeniu progu Pa�acu Kr�l�w. Nagle, nie wiedzie� czemu, zaci��y�o jej ca�e brzemi� jego wielowiekowej historii, jego �wietno�ci i upadku. Brzemi� to by�o na przemian ci�kie i bolesne � to znowu lekkie, ciep�e, pe�ne wewn�trznej rado�ci.</p><p>��Ard�ana � szepn�a cichutko sama do siebie. � Chyba j� kocham r�wnie mocno jak Las i Wysokie G�ry. Jest w niej dziwna godno��, duma i pi�kno. Jak w Lesie. Ale Las jest dzie�em Matki Natury, a j� stworzyli ludzie. A skoro ludzie� ci, st�d, z tej zniewolonej krainy, ich prapraprzodkowie, to musieli by� r�wnie� godni szacunku, skoro umieli tworzy� takie zakl�te w kamieniu pi�kno�</p><p>Przymkn�a oczy i wydawa�o si� jej, �e s�yszy echo odg�os�w rzezi, jaka mia�a tu miejsce, gdy na bezbronnych mieszka�c�w Pa�acu napad�a czarna wataha Naje�d�c�w. Oczami wyobra�ni widzia�a uniesione bezradnie w g�r� drewniane miecze, niezdolne przeciwstawi� si� stali i �elazu napastnik�w. S�ysza�a j�ki rozpaczy, bezsilno�ci, p�acz konaj�cych, ojc�w, matek i dzieci, s�abe nawo�ywania umieraj�cych z ran starc�w. Wzdrygn�a si� ca�a na my�l o przemocy, kt�ra dotkn�a to miejsce, ten kraj, tych ludzi�</p><p>� otwar�a oczy. Na pa�acowym dziedzi�cu trwa�a charakterystyczna dla tego miejsca cisza � kt�r� pog��bia�o jakby, a nie przerywa�o, brz�czenie milion�w os, pszcz� i trzmieli, syk �mij, szum li�ci na wietrze.</p><p>��Po raz pierwszy od siedmiuset siedemdziesi�ciu pi�ciu lat s�ycha� na tym dziedzi�cu g�os ludzi � powiedzia�a Czarownica jakby w odpowiedzi jej my�lom. � Chod� ju��</p><p>I obie wkroczy�y na szerokie, kamienne schody g��wnej, pa�acowej bramy.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XX</p></title><p>Czarownica mia�a racj�, �e rok sp�dzony w ruinach Ard�any to niewiele na poznanie miasta i Pa�acu. Samo zwiedzanie tego ostatniego trwa�o niezmiernie d�ugo, zanim Dziewczyna uzna�a, i� jej stopa stan�a we wszystkich komnatach, nie pomijaj�c nawet rozleg�ych, pos�pnych i mrocznych podziemi i rozs�onecznionych poddaszy. Zw�aszcza �e nie sz�o tylko o to, aby znale�� si� w ka�dym z pomieszcze�. Dziewczyna pragn�a wczu� si� w ich atmosfer�, rozpozna� � bez pomocy Opiekunki � jakie by�o przeznaczenie danej komnaty, rodzaj �ycia, kt�re w niej trwa�o, nim Naje�d�cy brutalnie je przerwali. A w ka�dej z sal Dziewczynie zawsze wydawa�o si�, �e s�yszy i czuje czyj�� nieobecn� Obecno��. Obecno�� dawnych, prawowitych mieszka�c�w tej niezwyk�ej budowli, w kt�rej tak �atwo mo�na by�o si� zagubi�, gdy� dobudowane wok� nietykalnej i �wi�tej Bia�ej Sali kr�la Luila I komnaty i korytarze przybiera�y niekiedy posta� labiryntu.</p><p>Cho� napastnicy zagrabili wszystko co by�o tego warte, Pa�ac nadal czyni� wra�enie bogatego. Zdobi�y go kamienne p�askorze�by, wykute w �elazie, br�zie i miedzi zdobne elementy drzwi, okien, �cian i szcz�tk�w mebli; pot�ne �yrandole, kt�rych kryszta�owe, pod�u�ne �zy, dzwoni�c o siebie gra�y jak�� niezwyk�� melodi�, wpasowane w kamienne �ciany mozaiki, wielkie, �elazne �wieczniki. I cho� zewn�trzne cz�ci Pa�acu, pe�ne s�o�ca dzi�ki ogromnym oknom, w kt�rych nie ocala�a ani jedna szyba, czyni�y wra�enie pi�kniejszych, bardziej przytulnych i komfortowych � najwi�ksze wra�enie wywar�a na Dziewczynie pradawna Bia�a Sala. Wydawa�o si�, �e Naje�d�cy nie uczynili jej �adnej krzywdy; �e jak� by�a przed wiekami, tak� pozosta�a w swej prostej, surowej urodzie. Owalnego, niezwyk�ego kszta�tu, mia�a doko�a, wzd�u� �cian szerokie kamienne �awy, opadaj�ce niedu�ymi stopniami coraz ni�ej i ni�ej. Tam, na samym �rodku na sporej, pustej, tak�e owalnej przestrzeni sta� bia�y, kamienny tron. Jego jedyn� ozdob� by�o oparcie, wykute w kamieniu przez nieznanego rze�biarza w kszta�cie dw�ch lw�w. Ich grube �apy by�y por�czami tronu, a dwa wzniesione w g�r� i jakby rozwarte w niemym ryku pyski tworzy�y wsparcie dla g�owy.</p><p>Czarownica potwierdzi�a, �e Bia�a Sala Tronowa nigdy nie wygl�da�a inaczej. Podobnie jak Wielka �wi�tynia w�r�d Wysokich G�r nie nosi�a �lad�w �adnych ozd�b. I mimo to, a mo�e w�a�nie dlatego mia�a w sobie pi�tno niezwyk�ej godno�ci.</p><p>Widok Bia�ej Sali � gdy po raz pierwszy do niej wesz�y wprowadzi� Dziewczyn� w jaki� niewyt�umaczalny, dziwny trans. Stan�a sztywno w pobli�u tronu i rozgl�da�a si� wok� rozszerzonymi oczami, d�ugo, d�ugo, jak najd�u�ej. Pog�aska�a dwa kamienne lwy, a potem przykl�k�a i po�o�y�a g�ow� na pustym, kamiennym siedzisku. I gdy tak zamar�a w tej pozycji, wydawa�o si� jej, �e s�yszy odleg�e g�osy � g�osy �ywych, kt�rzy przebywali ongi w tej sali, wraz z wybijaj�cym si� niskim, surowym cho� pe�nym ciep�a g�osem Kr�la. Otwar�a oczy � sala by�a pusta. Gdy znowu je zamkn�a, ponownie us�ysza�a �w �ciszony gwar: g�osy Kr�la, rycerzy, uczonych, artyst�w� Ta sala ci�gle �y�a i dr�a�o w niej echo dawno minionych wiek�w, s�yszalne jedynie dla wybranych. Bia�y kamie� wch�on�� ongi� te d�wi�ki i teraz przekazywa� je komu�, kto umia� je s�ysze�. Nad jej opuszczon� g�ow�, o czym nie wiedzia�a, pojawi�a si� delikatna, ledwie widoczna mgie�ka. Na ten widok w�skie usta Czarownicy zadr�a�y. Cia�o Dziewczyny tak�e przeszy�o dr�enie i powsta�a wreszcie blada, os�ab�a, niema.</p><p>Dopiero po d�ugim, d�ugim milczeniu, Dziewczyna szepn�a:</p><p>��Chod�my z tego miejsca. Nie mamy prawa zak��ca� jego spokoju i dostoje�stwa.</p><p>Czarownica odwr�ci�a g�ow�, by jej wychowanka nie dojrza�a dyskretnego u�miechu pe�nego satysfakcji.</p><p>Min�o wiele miesi�cy, z kt�rych up�ywu Dziewczyna nawet nie zdawa�a sobie sprawy. �ycie w Ard�anie poch�ania�o j� bez reszty � a zw�aszcza Pa�ac Kr�l�w i jego otoczenie. Nie mog�a zreszt� odbiega� dalej, poza pa�acowe mury, gdy� tam nadal panowa�a nieprzenikniona D�ungla. Biega�a wi�c samotnie po komnatach Pa�acu, cz�sto nas�uchuj�c dalekiego Echa z Przesz�o�ci. Niekiedy Echo milcza�o, lecz czasem odzywa�o si� �ciszonym gwarem g�os�w. Dopiero ��kniej�ce i opadaj�ce na pa�acowy dziedziniec zesch�e li�cie uprzytomni�y jej, �e w�a�nie ko�czy si� jesie�. Gdy pewnego ranka obudzi�a si� zmarzni�ta pod swym ciep�ym przecie� p�aszczem � na ca�ym dziedzi�cu le�a�a gruba warstwa �niegu. A za murami nie by�o ju� zielonej i nieprzebytej D�ungli. W�r�d surowej bieli sta�y tylko grube i wysokie pnie drzew. G�stwina lian obumar�a, spadaj�c na ziemi�, za� krzewy utraci�y li�cie i wyra�nie obna�y�y swe truj�ce kolce. I nagle D�ungla sta�a si� miejscem stosunkowo �atwym i prostym do przebycia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ajok nie tylko nauczy� si� recytowa� Pie�� Jedyn�, ale podchwyci� te� jej nieskomplikowan�, o zmiennym rytmie melodi� i przebywaj�c w samotni swej komnaty, mrucza� j� bezwiednie ca�ymi godzinami. Pod �o�em, przykrytym grubymi futrami, chowa� teraz sw�j najwi�kszy skarb: w�asnor�cznie sporz�dzon� Ksi�g�. Jedyn� prawdziw� Ksi�g�, jaka by�a w ca�ym Zamku. By�a to Pie��, spisana czarnym inkaustem na szarym, czerpanym papierze, a ka�da litera kolejnej zwrotki by�a pi�knie iluminowana. Ajok nie mia� prawdziwych farb � na dworze jego ojca nie by�o �adnych artyst�w ani uczonych � wi�c czerwieni� by�a po prostu w�asna krew z nak�utego palca, ziele� stanowi� g�sty sok z ro�lin, a ��� skradziony z kuchni szafran. Mia� pewne k�opoty z b��kitem, ale rych�o odkry�, �e inkaust zmieszany z pewn� ilo�ci� wody niebieszczeje, wi�c i b��kitu nie brak�o.</p><p>Ajok nie musia� pods�uchiwa� rozm�w w kuchni zamkowej, �eby odkry� wieszczy charakter Pie�ni. �wiadczy�a o nim niemal ka�da zwrotka. Tak, to by�a Pie�� Prorocza i musia�a si� spe�ni�. Zdaniem Ajoka nic i nikt nie m�g� temu proroctwu zagrozi�. �eby� Pie�� by�a tylko wieszcza! Nim przecie� dotar� do jej ko�ca, pozna� � po raz pierwszy w �yciu � histori� Wielkiego Kr�lestwa. Ajok by� zbyt ma�y, by pozna� j� wcze�niej, gdy jeszcze �y�a jego matka, kt�ra zapewne zna�a t� histori� doskonale. I nagle Ajok dopiero teraz uprzytomni� sobie, �e matka by�a zbyt wystraszona, by mu cokolwiek m�wi�, by u�wiadomi� mu, kim on, Ajok, jest naprawd�: �e w po�owie tylko jest synem dzikiego i brutalnego rodu, kt�ry wzi�� we w�adanie t� pi�kn� ongi� i woln� krain�, zabijaj�c wi�kszo�� jej mieszka�c�w. Ale w drugiej po�owie�? Tak, dopiero teraz Ajok poj��, �e przez ca�e swoje �ycie matka obawia�a si� nie tylko swego m�a, Urgha XIII, ale ca�ej jego rodziny. By�a zastraszona, cicha i smutna, a s�ysz�c czyje� kroki t�umi�a g�os do szeptu i rozgl�da�a si� wok� pe�na l�ku. W jaki� spos�b nawet ba�a si� jego, Ajoka � gdy� jednak by� r�wnie� synem tego dzikiego, bezwzgl�dnego w�adcy i dlatego nie m�wi�a mu nigdy ca�ej prawdy. Teraz, gdy Ajok pozna� melodi� � jedn� z wielu melodii Pie�ni, tak jak wiele by�o jej odmian � jakby przez mg�� przypomnia� sobie, �e nutki te niekiedy, cicho, cichute�ko nuci�a mu matka do snu. Dlatego melodia ta nie by�a mu ca�kiem nieznana i z �atwo�ci� j� sobie przyswoi�. Co prawda matka nuci�a j� bez s��w, jak ko�ysank� � pragn�c, by j� pozna�, i zarazem boj�c si� tego.</p><p>Pierwsze zwrotki uprzytomni�y Ajokowi, jak pot�ne z�o i gwa�t zada� r�d Urgh�w tej krainie i jak wspania�� musia�a by� ona, nim nast�pi� jej upadek. Kolejne zwrotki ukaza�y mu ca��, nieopisywaln� wr�cz krzywd�, jak� jej mieszka�com zadano w Dniu Podboju i zadawano nadal, przez d�ugie osiem wiek�w � karz�c batem, a nawet �mierci� za niczym nie udowodnione winy, zmuszaj�c do niewolniczej pracy, tropi�c buntownik�w jak w�ciek�e psy, nawet tam gdzie ich wcale nie by�o. Mimo to powsta�a Pie�� Jedyna � i by�a �piewana w ca�ej tej podbitej krainie, cho� za ten �piew mo�na by�o odda� g�ow�. I ta cz�stka w Ajoku, kt�ra pochodzi�a z rodu jego matki, odczu�a ogromn� dum�. Za� ta, kt�ra wywiod�a si� z l�d�wi jego ojca, bole�nie, ca�ym swym jestestwem odczu�a pal�cy wstyd. Ajok dostrzeg� to, czego nigdy nie wiedzia� i nie chcia� dojrze� nikt z rodu jego ojca: �e oni, Naje�d�cy s� i�cie barbarzy�cami, za� gn�bieni przez nich mieszka�cy podbitego kraju potrafili i zapewne nadal potrafi� tworzy�, budowa�, my�le�. Napastnicy umiej� jedynie grabi�, niszczy�, pustoszy�. I Ajok nagle poj��, �e je�li minie jeszcze par� wiek�w panowania rodu jego ojca � ostatni �lad po Wielkim Kr�lestwie zniknie z mapy tego �wiata. Pozostan� tylko ruiny, zgliszcza, zraniona ziemia. I by� mo�e Urghowi wojownicy dopiero w�wczas j� opuszcz�, aby szuka� innych, bogatszych krain do grabie�y.</p><p>W�wczas to Ajok zacz�� prosi� swego Boga, �eby Pie�� Jedyna spe�ni�a si� do ko�ca, do ostatniej litery ostatniej zwrotki. B�g Ajoka by� Bogiem ca�kiem innym ni� ten, do kt�rego modli� si� jego ojciec. B�g Urgha XIII by� r�wnie okrutny i gro�ny jak on sam. B�g Ajoka by� sam� dobroci� i rozumia� doskonale swego ma�ego wyznawc�. Z Bogami w tej nieszcz�snej krainie by�o na szcz�cie ca�kiem inaczej ni� ze wszystkim innym. Ka�dy m�g� wybra� sobie swego w�asnego Boga i modli� si� do niego w dowolnie wybranej formie. Wsp�lne by�y tylko �wi�tynie, w kt�rych oddawano im cze��. Ajok s�dzi� jednak, �e mimo wielo�ci Bog�w stwarzanych przez ludzi na ich w�asne wyobra�enie i potrzeby � tak naprawd� istnieje tylko jeden, cho� pod r�nymi nazwami i ten jeden, Jedyny, jest w�a�nie dobrym, rozumiej�cym, lito�ciwym. Ajok wierzy�, �e to ten w�a�nie B�g pozwoli� zn�kanym ludziom w Wielkim Kr�lestwie pochwyci� od wiatru, wody i deszczu s�owa Pie�ni Jedynej. I to On obieca� im wyzwolenie. B�d�c Bogiem dobrym, Bogiem Ajoka, a nie Urgha, uzna�, jak g�osi�a Pie�� Jedyna, �e wyzwolenie mia�o przyj�� nie za spraw� miecza i krwi, ale za spraw� Ducha i Czaru. Dlatego Ajok swobodnie m�g� modli� si� o spe�nienie Pie�ni, bowiem �yciu jego ojca nic nie zagra�a�o � poza kl�sk�. Nie mia� go pokona� rycerski Miecz, ale Czar � wskutek kt�rego Urgh ze sw� armi� powr�ci�by jedynie tam, sk�d przyby� jego r�d: na Wielkie Stepy. Za� ch�opiec, cho� walczy�y w nim te dwie nier�wne cz�ci jego jestestwa, odziedziczone po matce i ojcu, poj��, �e Wielkie Stepy s� w�a�ciwym miejscem dla grabie�czych, okrutnych i barbarzy�skich Naje�d�c�w. Stamt�d przyszli i tam powinni wr�ci�. Co on sam zrobi�by w�wczas ze sob� � tego jeszcze nie wiedzia�.</p><p>Do�� d�ugo Ajok nie rozumia�, co oznaczaj� s�owa: �Nim siedem setek, siedem dziesi�tek i siedem lat minie�. Jaki Czas one wytycza�y? Na jaki punkt wskazywa�y wskaz�wki zegara Pie�ni? Ajok nie by� bieg�y w liczeniu i nie wiedzia�, ile wiek�w panuj� Urghowie w tym kraju. Dopiero nads�uchiwanie rozm�w toczonych w kuchni uprzytomni�o mu, �e to przecie� niemal ju� za nieca�e dwa lata, ba, p�tora roku! Zreszt� wszystko zale�y od tego, kto jak to liczy: czy Dzie� Podboju rozpoczyna rok zerowy czy rok pierwszy�? Tak czy owak, jest to ju� bardzo, bardzo blisko i ta prorocza, wieszcza Pie�� spe�ni� ma si� za �ycia Ajoka; co wi�cej, skoro tak w�a�nie jest, to Istota, kt�ra niesie za sob� �w Czar� I Ajok a� otrz�sn�� si� z wra�enia, �e te osoby s� a� tak blisko. Musz� by� blisko. Wynika�o to niezbicie ze s��w Pie�ni!</p><p>Po raz pierwszy ch�opiec odczu� �al, �e nie ma w nim nic z rycerza. Gdyby by� rycerzem, nie bacz�c na w�asny l�k uda�by si� teraz tam, na spotkanie Czaru, �eby pom�c, gdyby ktokolwiek potrzebowa� jego pomocy. Ale poniewa� jest tylko s�abym i w�t�ym ch�opcem, nie umiej�cym nawet napi�� haku � p�ta� go w�asny strach.</p><p>Ten sam strach � zauwa�y� Ajok dopiero teraz � op�ta� ojca. Nie, nie ten sam. Przecie� on, Ajok, wyczekiwa� spe�nienia si� Pie�ni, a ojciec wr�cz przeciwnie� Ojciec l�ka� si�, �e ka�dy dzie� i ka�da noc przybli�aj� go do Dnia Czaru. Dopiero teraz, znaj�c Moc Pie�ni, ch�opiec zdo�a� to dostrzec. Teraz te� ujrza�, ile tego strachu jest w ka�dym z rycerzy Urgha. Tyle �e oni wszyscy bali si�, bowiem nie wiedzieli, sk�d ma nadej�� Czar, i jak b�dzie to wygl�da�o, a on, Ajok, wiedzia� nieco wi�cej. S�owa Pie�ni m�wi�y przecie� wyra�nie:</p><p>�� i Czarownice w Czar ten spowij� istot� �yw�</p><p>z rodu Luil�w, kt�r� powiod� przez wszystkie drogi.</p><p>Wielkie Kr�lestwo pozna jak swoje. Uzdrowi ludzi,</p><p>uzdrowi ziemi�, pozna Ard�any ka�dy zak�tek.</p><p>I na dwa lata przed Wyzwoleniem tam dozna �ycia</p><p>swego odmiany. Poczuje ojc�w swoich odwag�,</p><p>dum� i godno�� Luil�w miana. I Czar w ni� wst�pi��</p><p>� wi�c ch�opiec z dum� my�la�, �e on jeden, jedyny w ca�ym Zamku wie to, co pragn�liby zapewne wiedzie� wszyscy. On jeden, jedyny � ten wy�miewany przez wszystkich i pogardzany Ajok! On, nad kt�rego brakiem wszelkich talent�w biada� ojciec, wiedzia� to, za co sam pot�ny Urgh got�w by odda� po�ow� maj�tku!</p><p>I Ajok po raz pierwszy w �yciu pozna� smak bycia wa�n� osob�, osob� rozumniejsz� ni� inne dooko�a � i pomy�la�, jak bardzo m�g�by wzbi� w dum� swego ojca, gdyby tylko chcia�. I zrobi�o mu si� troch� �al, �e nie mo�e tego uczyni�, bo w�wczas Czar Pie�ni m�g�by si� nie spe�ni�; najwa�niejsze jej ogniwo, przebywaj�ce teraz w�a�nie w Ard�anie, mog�oby zosta� rozerwane.</p><p>Tymczasem wraz z kolejnym ponurym, zimowym porankiem nadszed� dzie� urodzin jego ojca. Pouczony przez natr�tnego Woodou, Ajok wl�k� si� noga za nog� do ojcowskiej komnaty, by z�o�y� mu �yczenia.</p><p>��Obiecaj mu, Ksi���, �e rych�o nauczysz si� strzela� z �uku i przestaniesz spada� z konia � terkota� znienawidzony mu s�uga. � Ja wiem, �e ty si� tego nigdy nie nauczysz, ale po co ojca wp�dza� w gniew? Jego gniew jest straszny i doprawdy radz� ci, obiecaj mu byle co, �eby nie krzycza� i nie musia� ci� bi�. Bowiem gdy ju� ty oberwiesz, p�niej bici s� ci, kt�rzy akurat znajduj� si� najbli�ej pod r�k�, a zatem przede wszystkim ja. A wszystko to b�dzie wy��cznie twoj� win�, Ksi���, bo ty jeste� jedn� z przyczyn jego w�ciek�o�ci i �alu. Wi�c obiecaj mu wszystko co tylko chcesz� � s�czy� mu do uszu Woodou, niemal wlok�c go do komnaty ojca.</p><p>Ajok westchn��. Zawsze id�c tam czu� wszechogarniaj�cy go paniczny l�k. I zawsze pejcz Urgha rozcina� mu bole�nie sk�r�. Wi�c Woodou mia� racj�. Trzeba powiedzie� byle co, �eby u�agodzi� gniew ojca. Ten gniew, kt�ry go niemal nie opuszcza�.</p><p>Wielki Urgh przechadza� si� po swojej komnacie du�ymi krokami. Przypomina� lwa, ze swoj� grzyw� w�os�w nad niskim czo�em i ma�ymi, z�ymi oczami.</p><p>��Po co go przyprowadzi�e�? � warkn�� do Woodou na widok syna. � Czy chcesz przypomnie� mi, �e opr�cz innych zmartwie�, mam jeszcze i to? Z nim?</p><p>��Dzi� s� twoje urodziny, o panie, wi�c tw�j syn� � zacz�� przypochlebnie Woodou.</p><p>��Czy przypominaj�c mi o urodzinach, chcesz w ten spos�b da� mi do zrozumienia, �e za dwa lata ju� nas tu nie b�dzie? � warkn�� gniewnie Urgh. � �e diabelskie czary tego kraju przegnaj� nas st�d i za dwa lata b�dziemy sobie sk�ada� �yczenia na Wielkich Stepach lub w piekle?!</p><p>��Tatusiu, chcia�em ci przyrzec, �e� � zacz�� niefortunnie Ajok cienkim i dr��cym g�osem, nie widz�c rozpaczliwych znak�w Woodou, by natychmiast opu�ci� pok�j ojca.</p><p>��Gdyby� by� moim prawdziwym synem, prawdziwym Urghem z krwi i ko�ci, nie skamla�by� tu teraz cieniutkim g�osikiem, lecz pokona�by� Z�o, kt�re nam grozi! Mnie, twemu ojcu i tobie, memu jedynemu nast�pcy! � rycza� Urgh, zdejmuj�c ze sto�u sw�j ulubiony pejcz. � Wiedzia�by�, gdzie go szuka�, ty ma�y g�upcze!</p><p>Pejcz wzni�s� si� nad g�ow� ch�opca, kt�ry wyszepta� w tym samym momencie:</p><p>��� ale ja w�a�nie wiem.</p><p>R�ka Urgha drgn�a. Woodou wychyli� g�ow� zza fotela, gdzie jak zwykle przycupn��.</p><p>��Co wiesz?! � zagrzmia�o pytanie.</p><p>��Wiem, gdzie t o jest � wyszepta� Ajok przera�ony. � Co?</p><p>��Ten Czar, kt�ry ci� zgubi, ojcze� � M�w!</p><p>��Kiedy ja� ja tak naprawd� � j�ka� si� Ajok, dopiero teraz uprzytomniaj�c sobie, co powiedzia�, aby ratowa� w�asn� sk�r�.</p><p>��M�w natychmiast, albo zbij� ci� tak, �e wynios� ci� st�d moi s�udzy � zagrozi� Urgh, podsuwaj�c ch�opcu sw�j pejcz pod oczy. Ma�e, �elazne kuleczki na jego ko�cu zabrz�cza�y, jakby przypominaj�c o ranach, jakie zdolne s� czyni�.</p><p>��To nie ja� � wyszepta� przera�ony tym, co si� dzieje, ch�opiec. � To nie ja wiem, to Pie�� Jedyna. Wystarczy uwa�nie ws�ucha� si� w jej s�owa, rozszyfrowa� je�</p><p>��Wi�c m�w te s�owa � rozkaza� Urgh. Woodou ju� na dobre wyszed� zza fotela i tak�e nachyli� ku ch�opcu sw� lisi� twarzyczk�. Ch�opiec zadr�a� i niemal bezwiednie, bez udzia�u swej woli zacz�� m�wi�:</p><p>�� Wielkie Kr�lestwo pozna jak swoje. Uzdrowi ludzi,</p><p>uzdrowi ziemi�, pozna Ard�any ka�dy zak�tek.</p><p>I na dwa lata przed wyzwoleniem tam dozna �ycia</p><p>swego odmiany. Poczuje ojc�w swoich��</p><p>��Do�� � przerwa� Urgh i jego usta u�miechn�y si� z triumfalnym okrucie�stwem. � Reszta tych bredni mnie nie ciekawi. Woodou, by�e� g�upcem! A kaza�em ci przecie� my�le�! To ty mia�e� by� ten sprytny i rozumny, to mia�a by� twoja specjalno��. Wiesz dobrze, �e ja sam umiem jedynie w�ada� mieczem. A jednak to nie ty, m�j najwierniejszy i najchytrzejszy s�uga, lecz on, m�j syn, ta niedojda, zrozumia�, gdzie i czego nale�y szuka�! Rozsy�a�em �o�nierzy po ca�ym kraju, by szukali wiatru w polu, tropili�my Czarownice tam, gdzie ich wcale nie by�o, a m�j syn�</p><p>� urwa� i klepn�� Ajoka w plecy tak, �e ten nieomal upad�.</p><p>��Jestem dumny z mego syna! � za�mia� si� grzmi�co. � 1 pomy�l� o jakiej� nagrodzie dla niego! A teraz, Woodou, zbierz moich najlepszych ludzi i wymy�l spos�b, jak dotrze� do serca Ard�any, tak aby was nie po�ar�y te �mije�</p><p>��W zimie one �pi�, o panie, i nie s� gro�ne�</p><p>��Wyruszamy zatem od razu do tej przekl�tej D�ungli! Sam stan� na czele armii! Przygotuj armaty i kusze!</p><p>��Panie � szepn�� Woodou � wybacz, ale ten plan � to ogromny b��d. Je�li naprawd� w Ard�anie przebywa ta Istota, to nie jest sama, lecz z Czarownic�. Tak wynika z Pie�ni, gdy� i jaja znam, cho� przegapi�em wida� niekt�re p�yn�ce z niej informacje. Twoja armia narobi takiego ha�asu, �e nim podejdziecie do Pa�acu Kr�l�w, te istoty ju� b�d� daleko. A co� mi m�wi, �e je�li mamy ich szuka� to jedynie tam.</p><p>��To ju� s� ruiny, ten ich ca�y Pa�ac Kr�l�w! Ruiny i zielsko!</p><p>��Tego nie wiemy na pewno, panie. Zostaw t� spraw� mnie. Pozw�l, �e ja sam spr�buj� ci przyprowadzi� t� Istot�, i kto wie, mo�e te� Czarownic�.</p><p>��Tym razem Czarownica jest mniej wa�na � burkn�� Urgh. � Ale pami�taj, Woodou, �e jest to twoja ostatnia szansa. Dam ci wszystko co zechcesz, ale musisz mi przyprowadzi� Istot� z Pie�ni. Ilu chcesz zatem zbrojnych?</p><p>��Zbrojni, panie, niech jedynie otocz� D�ungl� i nie wchodz� do niej. I niech zachowuj� si� cicho� � odpar� Woodou prostuj�c si� na ca�� d�ugo�� swej pokurczonej sylwetki. Ajok, ju� nie zauwa�any przez ojca, tkwi� w k�cie komnaty, ze zwieszon� g�ow�. Po twarzy ciek�y mu �zy. �zy rozpaczy i l�ku. L�ku � �e zabi� to, co by�o jego jedyn� mi�o�ci�. Zabi� Pie�� Jedyn� w jej najs�abszym i zarazem najwa�niejszym ogniwie. Wskaza� drog� do serca rodz�cego si� Czaru. A rozpacza� nad samym sob� i swoj� wielk� s�abo�ci�. Ta s�abo�� spowodowa�a, �e wyda� ojcu t� Pie��, w�a�nie on, jej odkrywca i wielbiciel, on, kt�ry si� z ni� uto�samia�.</p><p>��� przypomnij sobie Miasteczko, panie � m�wi� dalej Woodou. � Mia�e� ze sob� najdzielniejszych rycerzy, swoj� gwardi�, ale Czarownica i tak uciek�a, a razem z ni� ten wyrostek. Nie dziwi�bym si�, gdyby to on by� wspomnian� w Pie�ni Istot�, m�wi�em ci o tym.</p><p>��Wi�c co chcesz uczyni�? � przerwa� Urgh.</p><p>��Twoi �o�nierze nie maj� nic do roboty, musz� tylko sta� murem wok� ca�ej Ard�any i nie czyni� ha�asu. Za� ja sam wezm� ze sob� najwy�ej dziesi�ciu najlepszych ludzi, zdolnych porusza� si� r�wnie cicho i bezszelestnie jak koty. P�jdziemy noc�, aby nie by� widocznymi na �niegu i we�miemy sieci. Bowiem tylko w sie�, i to bardzo g�st�, mo�na schwyta� prawdziw� Czarownic� i towarzysz�c� jej Istot�. Schwytana w sie� i owini�ta w ni� g�sto, nawet gdyby przemieni�a si� w mysz czy ptaka, i tak nam nie ujdzie. Ale je�li si� uda, to Czarownicy w og�le nie b�dziemy rusza�, a jedynie to co� z Pie�ni. D�ungla zim� na szcz�cie jest mo�liwa do przej�cia. A my dotrzemy do Pa�acu Kr�l�w i b�dziemy tam czeka� tak d�ugo, zaczajeni, a� ta istota lub obie naraz z Czarownic� wpadn� w nasze �apy. I nikomu z moich ludzi, tak�e mnie, nie b�dzie wolno si� poruszy�, cho�by�my mieli wrosn�� w ziemi� jak drzewa, byle nie sp�oszy� tych, kt�rych tak d�ugo szukamy.</p><p>���ycz� ci, Woodou, �eby to by�o jak najszybciej � odpar� Urgh. � A je�li co� zepsujesz� Biada ci!</p><p>Woodou zadr�a� i pokr�ci� g�ow�:</p><p>��Przysi�gam, panie, �e tym razem mi si� uda. Czuj� to. Nie zapominaj o tym, �e wiem, i� tw�j koniec jest tak�e moim ko�cem. Wi�c uczyni� wszystko� wszystko�!</p><p>Ajok, na kt�rego ju� nikt nie zwraca� uwagi, opu�ci� ojcowsk� komnat� i zaszy� si� w najodleglejszy zak�tek Zamku. Nie mia� odwagi i�� do zamkowej kuchni, gdzie odczu�by serdeczno�� i blisko�� ludzi z rodu jego matki. Nie m�g�by, gdy� przed chwil� on, Ajok, tych ludzi zdradzi�. I gdyby mia� wi�cej odwagi, odebra�by sobie �ycie. Ale nie mia� jej nawet tyle. Wi�c pozosta�a mu tylko rozpacz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>D�ungla w tej zimowej porze by�a ca�kiem inna, cho� r�wnie pi�kna. I nagle okaza�a si� nader �atwa do przebycia.</p><p>G�ste pn�cza opad�y, krzewy straci�y li�cie, a ostre, truj�ce kolce by�y wyra�nie widoczne. Wystarczy�o umiej�tnie przesuwa� si� w�r�d grubych, czarnych pni drzew, �eby przedosta� si� na drug� stron� dawnego Pa�acowego Placu, �eby zwiedzi� nie ogl�dan� do tej pory pozosta�� cz�� miasta. A tam w�a�nie znajdowa�a si� siedziba dawnej Akademii Magicznej, kt�r� Dziewczyna bardzo pragn�a ujrze�.</p><p>��Czy wasza Akademia by�a wi�ksza ni� inne budynki?</p><p>��Mniejsza � u�miechn�a si� Czarownica w odpowiedzi. I ca�kiem zwyczajna w kszta�cie. Uczennic by�o niewiele. Par� na rok, to wszystko, a niekiedy jeszcze mniej lub wcale. Nie s�d�, �e dzieci obdarzone magicznym darem rodz� si� cz�sto. Wr�cz przeciwnie. Z drugiej strony ludzie zazwyczaj bior� za czary to, co jest zwyk�ym, cho� nie odkrytym darem niemal ka�dego cz�owieka. Cz�sto przecie� mo�na przewidzie� przysz�o�� z samej logiki nast�puj�cych po sobie fakt�w i nie ma w tym nic czarodziejskiego. Wystarczy te� umiej�tno�� doboru w�a�ciwych zi�, aby wyleczy� kogo� z bardzo ci�kiej choroby. Podobnie bywa z telepati�. Dar ten posiadaj� nie tylko Czarownice�</p><p>��� z telepati�? � zaciekawi�a si� Dziewczyna. � Nie znam takiego s�owa. Co ono oznacza?</p><p>��Dar przekazywania my�li na odleg�o��. Posiada go bardzo wielu ludzi, ale nie wiedz�c o tym, nie rozbudzili go w sobie. Dam ci przyk�ad: je�li b�d� bardzo intensywnie o czym� my�le�, a ty znajduj�c si� nawet wiele kilometr�w ode mnie, b�dziesz stara�a si� ws�ucha� w g�osy, kt�re do ciebie dobiegaj�, g�osy wewn�trzne oczywi�cie, mo�e si� zdarzy�, �e us�yszysz m�j g�os i to co chc� ci przekaza�. Rozumiesz? wyja�ni�a Czarownica. � Dar ten posiada wiele zwierz�t, a mieli go wszyscy ludzie, dawno temu, przed milionami lat, zanim jeszcze zbudowali swoje miasta i stworzyli cywilizacj�. Oddalenie od Matki Natury os�abi�o ten dar, a szkoda. Wielu nieszcz�� mo�na by unikn��, gdyby ludzie nadal umieli si� telepatycznie porozumiewa�.</p><p>��Naucz mnie tego � rzek�a Dziewczyna.</p><p>��Tego si� nie uczy. To si� w sobie odkrywa � u�miechn�a si� jej Opiekunka. � Odkryj wi�c w sobie, gdy odejdziesz ode mnie w g��b miasta, i spr�buj przekaza� mi swoje my�li. Ale nie za szybko, bo przez najbli�sze dwie, trzy godziny b�d� bardzo zaj�ta.</p><p>Dziewczyna ruszy�a powoli dziedzi�cem w stron� g��wnej, wyj�ciowej bramy. Czarownica przez chwil� spogl�da�a na ni� z rosn�cym zadowoleniem. Przebywanie w murach Ard�any odmieni�o jej wychowank�. Sta�o si� tak, jak mia�o si� sta�, jak sta� si� musia�o. Historia �wietno�ci Wielkiego Kr�lestwa, zakl�ta w tych ruinach, przem�wi�a do wyobra�ni i uczu� Dziewczyny. Te mury udzieli�y jej swojej godno�ci i dumy. Teraz nawet jakby si� inaczej porusza�a, inaczej m�wi�a. Nie jak na p� dzikie, chowane w lesie dziecko � ale niemal jak prawdziwa ksi�niczka. Owszem, nadal by�a uparta, nawet w�wczas gdy nie mia�a racji, ale i to minie, bowiem tchn�ce pradawn� m�dro�ci� mury stolicy udziel� Dziewczynie i tej lekcji. Trzeba jeszcze tylko troch� czasu. Niewiele. Jest go jeszcze akurat tyle, aby naprawi�o si� to, co jest skaz� na jej charakterze. No i Siostra Pi�ta� Jedyna z Si�str, posiadaj�ca dar dostrze�enia skazy na pozornie czystym diamencie i usuni�cia jej. A Siostra Pi�ta ju� za kilka miesi�cy dope�ni swego dzie�a. Jej szlif b�dzie ostatni � i najwa�niejszy.</p><p>Czarownica odpr�y�a si�. Zbyt d�ugo �y�a w sta�ym napi�ciu. Ona i jej Siostry. Zbyt cz�sto musia�a u�ywa� daru magicznego, si�gaj�c nawet do magii dla najwy�ej wtajemniczonych. Teraz jej dar nadwyr�y� si� i to mocno. Wczoraj na przyk�ad jedynie dla wprawy chcia�a przenikn�� przez �cian� � i nie uda�o si� jej. Gro�ny to sygna� i nie wolno go lekcewa�y�. W ka�dej chwili mo�e si� okaza�, �e potrzebuje pe�nej Mocy. A zatem teraz, gdy Dziewczyna przedziera si� przez �nie�n� tym razem D�ungl� do ruin Akademii Magicznej, ona, Czarownica, zapadnie na kr�tko w sw�j ozdrowie�czy, wzmagaj�cy magiczne dary sen. A w tym �nie jej Duch pow�druje do Prastarych Mocy, w podziemia i napije si� z o�ywczej krynicy. Gdy powr�ci, Czarownica b�dzie znowu wszechmocna, a tak� w�a�nie winna by�, je�li ma jeszcze s�u�y� przez kilka miesi�cy swej wychowance�</p><p>� Woodou i dziesi�ciu jego najlepszych ludzi stali skryci za grubymi pniami drzew, ko�o g��wnej bramy. Woodou wiedzia�, �e dalej nie trzeba i��, a nawet nie nale�y. Stary Pa�ac Kr�l�w kry� w sobie zapewne niejedn� zagadk� i niejedno ukryte przej�cie czy skrytk�. Nie wolno zatem sp�oszy� zwierzyny i zagania� j� w miejsce, gdzie �atwiej jest si� skry� ni� gdziekolwiek indziej. A zreszt� Woodou ba� si� tego miejsca. Pa�ac m�g� by� nawiedzany przez upiory i kr�lewskie cienie. To, �e zachowa� si� w tak znakomitym stanie po o�miu wiekach, zakrawa�o na cud lub na czary. Tylko upiory mog�y macza� w tym swoje szpony. Upiory i Czarownice. Pa�ac powinien popa�� w ruin� jak wszystko wok� � a jednak stoi i to niemal nie naruszony! Woodou ujrza� go teraz po raz pierwszy w swoim �yciu i a� zach�ysn�� si� z wra�enia, mimo �e ujrza� jedynie t� cz�stk�, kt�r� mo�na by�o dostrzec zza g��wnej bramy. Widzia� te�, �e i jego ludzi nieco sp�oszy� ten widok. Do ruin przywykli, mijali je wszak po drodze, ale ta prawie nienaruszona, kr�lewska budowla zaniepokoi�a ich. A byli bardzo zabobonni. Od razu zacz�li my�le� o upiorach, tak zreszt� jak Woodou. O upiorach z kr�lewskim pochodzeniem�</p><p>��Jak ludzie, kt�rzy stworzyli takie pi�kno, mogli da� si� tak szpetnie podej�� barbarzy�com z Wielkich Step�w? pomy�la� przelotnie i przez u�amek sekundy, na p� �wiadomie, poczu� si� dumny, i� przynale�y do takiej rasy. Nie mia� zreszt� nigdy z�udze�, kim s� Naje�d�cy, kt�rym zdecydowa� si� s�u�y�. � Gdyby to wielkie, kr�lewskie Imperium nie run�o, z jak�� rado�ci� s�u�y�bym dzi� w�adcom rodu Luil�w � my�la�. � Ci barbarzy�cy przera�aj� mnie, ale c� robi�? Tylko w Urghu moja szansa na dostatnie �ycie. Nie chc� umiera� z n�dzy jak moi rodacy. A teraz, gdybym przyprowadzi� Urghowi cenn� zwierzyn�, mog� si� od niego spodziewa� nie byle jakich splendor�w!</p><p>� a zwierzyna tam by�a. Tam, za pierwszym murem pa�acu � i Woodou to wiedzia� na pewno. M�wi� mu o tym nie tylko instynkt, ale i s�uch. Cho� nie s�ysza� tre�ci rozm�w, ale przecie� nie by�o to s�uchowym omamem, te odleg�e d�wi�ki, najwyra�niej dwa g�osy, dw�ch �ywych kobiet rozmawiaj�cych ze sob�.</p><p>��Dwie kobiety� � my�la� Woodou. � Jedna starsza, ma g�os wyra�nie ni�szy i druga bardzo m�oda, jej g�os wibruje �piewnie jak u ptaka� Ale dlaczego dwie kobiety? Jedna jest Czarownic�, to pewne, tak wynika z Pie�ni, lecz druga�? Czy�by Istota, o kt�rej m�wi� ostatnie zwrotki Pie�ni, mia�a by� Dziewczyn�? Mog�o by� i tak, czemu nie? Pod poj�ciem �Istota� nie kryje si� �adna wyra�nie okre�lona p�e�. To my, na Zamku, uznali�my, �e je�li Urghowi ma ktokolwiek zagrozi�, to jedynie m�czyzna z rodu Luil�w, no bo kobieta�? Jak�e? W jaki spos�b? I czemu w Miasteczku, w kt�rym omal nie zgubi�o nas to straszliwe trz�sienie ziemi, Czarownica by�a z ch�opcem�? Ale przecie� dziewczyn� �atwo przebra� za ch�opca, wystarczy jej obci�� w�osy� i umy� w wywarze z d�bu, przyciemni� Tak, ci�gle szukali�my i szukali�my Czarownicy z ch�opcem, i to z�otow�osym. Nawet donoszono nam z tej czy innej wsi lub miasteczka, �e w��cz� si� tam stara kobieta i jaka� dziewczynka, ale nigdy w jaki� szczeg�lny spos�b nas to nie interesowa�o, tak przywykli�my do my�li, �e to powinien by� ch�opiec� Dziwnie tocz� si� te losy, bo i c� mo�e dziewczyna uczyni� Urghowi? Rycerz z rodu Luil�w, to rozumiem� Stawi�by mu czo�a w walce i wygra�, ale dziewczyna�? Lecz ten Czar, jaki� dziwny Czar, o jakim mowa w tej przekl�tej Pie�ni� Czary w tym kraju s� domen� kobiet! Czuj�, �e ten g�upi szczeniak, Ajok, wie o wiele wi�cej, ni� m�wi�</p><p>Woodou i jego ludzie niemal bez ruchu stali w pobli�u pa�acowej bramy ju� prawie dwa dni. Zmieniali si� co cztery godziny i wtedy po�owa z nich zapada�a w kr�tki sen. Jedli tylko suchary, a zamiast wody brali do ust gar�� �niegu. Wyra�nie by�o wida�, �e maj� ju� tego do��.</p><p>� �nieg � my�la� Woodou. � Gdyby nie on, nigdy by�my tu nie dotarli przez t� zielon�, straszliw� d�ungl�. C� za wspania�y zbieg okoliczno�ci! G�uptas Ajok odkrywa, �e one s� w sercu Ard�any, m�wi to ze strachu Urghowi i akurat jest �nieg! Los nam sprzyja! A swoj� drog� ma�y nie jest wcale durniem, za jakiego wszyscy go maj�. Rzecz w tym, �e my wszyscy, tak, ja te�, tak bardzo boimy si� Pie�ni Jedynej, �e nigdy nie ws�uchali�my si� naprawd� w jej s�owa. Strach obezw�adni� nam umys�. Ten strach spowodowa�, �e nigdy nie pr�bowali�my zg��bi� dok�adniej jej tre�ci i znaczenia, jej szyfr�w i zagadek. Gdyby nie Ajok, w og�le nie zwr�ciliby�my uwagi na to, co faktycznie ta Pie�� g�osi i jak wiele jest w niej szczeg��w, dok�adnych niemal wskaz�wek�!</p><p>Na dziedzi�cu Pa�acu do�� d�ugo panowa�o milczenie. Ale oto znowu dobiegaj� z niego g�osy. Woodou nat�a ca�� swoj� uwag�, ale nie mo�e rozr�ni� s��w, tylko brzmienie dwu g�os�w: ten m�ody, melodyjny i starszy, o wiele surowszy, ch�odny.</p><p>� oby� zechcia�y si� rozdzieli�! � modli si� Woodou do swego Boga. Jego B�g jest Bogiem chytro�ci, ma niedu��, lisi� twarzyczk�, jak Woodou, i z jego pomoc� uda�o mu si� zaj�� uprzywilejowane miejsce u boku Urgha. Nie by�o to trudne, bowiem Urghowie nie grzesz� rozumem. Ich B�g jest wy��cznie Bogiem si�y. Ale c� mo�e si�a bez rozumu? Dlatego Woodou sta� si� Urghowi niezb�dny, mimo tylu niepowodze� w tropieniu zbli�aj�cej si� kl�ski i pr�b zapobiegni�cia jej. Ale teraz, je�li mu si� nie uda, Urgh mo�e naprawd� straci� do niego swoj� s�abo��, ba, mo�e pozbawi� go �ycia! Strach, kt�ry przepe�nia go coraz mocniej i mocniej ka�dego dnia i ka�dej nocy, powoduje, i� Urgh traci g�ow�, staje si� coraz bardziej gwa�towny, dziki, brutalny. I nieobliczalny.</p><p>��� �eby si� rozdzieli�y, cho� na chwil� � modli si� Woodou. � �eby to ona wysz�a sama, a Czarownica niech pozostanie tam, w pa�acowych murach. Po co mi Czarownica? Czarownice znaj� zbyt wiele sposob�w unikni�cia swego losu. S� gro�ne. �eby ona zechcia�a wyj�� sama przez t� bram�. Wtedy ju� b�dzie nasza�</p><p>Jeden z g�os�w brzmi coraz bli�ej. Ten wy�szy, m�odszy. Woodou nat�a swoj� uwag� i daje znak swoim ludziom. Wszyscy si� budz� i stoj� teraz nieruchomo za pniami drzew.</p><p>Czterech stoi przy samej bramie, po dw�ch z ka�dej strony. U ich st�p le�y sie�. Nie wida� jej, gdy� Woodou zadba�, aby przykry� j� �niegiem.</p><p>Teraz zamilk�y oba g�osy� s�ycha� jedynie czyje� kroki� lekkie, szybkie. Jakby kto� bieg� zwinnie i z rado�ci�. �Tak biegnie tylko kto� m�ody� � my�li Woodou, ca�y napi�ty. Ten kto� biegn�cy jest ju� par� metr�w od bramy� jest ju� przy niej� zaraz w ni� wejdzie�</p><p>Bura sie� poderwana sprawnymi, silnymi r�kami opada na smuk��, biegn�c� posta�. Przez chwil� w bladym zimowym s�o�cu l�ni� z�ote w�osy, przez u�amek sekundy wida� jasn�, przestraszon� twarz i szarob��kitne oczy. Zanim jednak usta otwieraj� si� do krzyku, silna r�ka Woodou spada na nie i knebluje brudn� szmat�. A potem Woodou precyzyjnie, nie za mocno, ale i nie za s�abo, uderza w g�ow�. Istota w sieci, przez chwil� jeszcze szamoc�ca si�, nieruchomieje. Jej ci�ar staje si� teraz jakby wi�kszy, ale i �atwiejszy do niesienia. Dziesi�ciu ludzi przemyka szybko i chy�kiem mi�dzy pniami drzew.</p><p>��Trzeba si� �pieszy� � my�li Woodou. � Przez t� d�ungl� i ruiny, mimo zimy, b�dziemy przedziera� si� co najmniej dwa dni. Oby tylko tamta nas nie dogoni�a. Dlaczego jeszcze jej tu nie ma. Czy�by spa�a? Ale czy Czarownice w og�le sypiaj��?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Czarownica le�y nieruchomo na jednej z �aw kamiennej tronowej Bia�ej Sali. Ma zamkni�te oczy, jej twarz poblad�a, rysy dziwnie wyci�gn�y si�. Ktokolwiek by j� teraz ujrza�, s�dzi�by, �e umar�a. Lecz ona �yje, tyle �e Duchem jest daleko, daleko st�d. Jej Duch b��dzi teraz w Kr�lestwie Podziemi, blisko tajemniczych i gro�nych Prastarych Mocy. I cho� One ci�gle drzemi�, jednak z samej ich blisko�ci duch Czarownicy czerpie si��, odnawia swoje cudowne w�a�ciwo�ci i dary. Bowiem dary magii i czar�w pochodz� w�a�nie st�d, z serca ziemi, z drzemi�cej Pot�gi Prastarych Mocy w swym podziemnym Kr�lestwie � a nie z jakichkolwiek kr�lestw nadziemnych.</p><p>Powieki Czarownicy drgaj� leciutko. Jej Duch, przebywaj�cy ju� g��boko pod ziemi�, zaczyna si� niepokoi�. Zdaje mu si�, �e go kto� wo�a. Kto? Prastare Moce? Nie, One przecie� drzemi�. Wi�c kto? Cz�owiek. Gdzie jest ten cz�owiek i dlaczego wo�a? Wo�a niecierpliwie, ze strachem i z niesamowit� si�� telepatyczn�. Brzmienie tego G�osu zdolne jest uszkodzi� delikatny m�zg Czarownicy, ma tak niezwyk�e wr�cz nat�enie. A zatem to nie jest G�os �adnej ze Si�str. One umiej� pos�ugiwa� si� darem telepatii, czyni� to delikatnie i cicho. Powieki Czarownicy drgaj� coraz szybciej. Jej Duch jeszcze nie zd��y� napi� si� z Krynicy M�dro�ci Prastarych Mocy, ale czuje, �e musi wraca� i to jak najszybciej. Taki gwa�towny powr�t jest niebezpieczny � i dla Ducha, i dla cia�a Czarownicy. Duch jest os�abiony wyczerpuj�c� i straszn� podr� do Kr�lestwa Podziemi, a jeszcze nie zd��y� odnowi� swych si�. Czarownica otwiera oczy. Jest tak s�aba, �e nie mo�e wsta�. Nie wolno bezkarnie przywo�ywa� jej Ducha, b��dz�cego pod ziemi�. Zbyt szybki i gwa�towny powr�t powoduje, �e Czarownica w pierwszej chwili nie wie, gdzie jest. Z jej twarzy sp�ywa pot, czuje dreszcze. Jest chora. I nie s�yszy ju� �adnego wo�ania. Czy zatem zdawa�o si� jej tylko, �e kto� wo�a�? �e jej m�zg odebra� tak pot�ny i rozpaczliwy krzyk cz�owieka, i� do tej pory b�l tkwi we wszystkich jego kom�rkach? Je�li ten pe�en l�ku krzyk istotnie mia� miejsce � mog�a krzycze� tylko Dziewczyna. Jedynie jej m�zg m�g� przes�a� z telepatycznym brakiem wprawy ten zbyt silny, niepokoj�cy sygna�. Ale przecie� teraz panuje cisza. Nic nie s�ycha�, Dziewczyna zapewne biega swobodnie po ruinach i niepr�dko powr�ci. I bawi si� t� now� zabawk�, jak� jej da�a Czarownica Czwarta � telepati�. Nie bacz�c na jej pro�by, by nie czyni�a tego przez jaki� czas. Tak to do niej pasuje � pokaza� Opiekunce, �e jej nie pos�ucha.</p><p>Czarownica jest teraz chora i wie, �e tylko jedno mo�e j� uratowa�. W tej chwili s�abe jest nie tylko jej cia�o, s�abe i chore; os�abiony jest jej Duch, kt�ry utraci� swoje dary. T i\ k a Czarownica b�dzie bezu�yteczna dla swej wychowanki. Co b�dzie je�li wychowanka nagle wr�ci i znowu obudzi j� z jej cennego snu i w�dr�wki Ducha? Nie wolno do tego dopu�ci�. Za �adn� cen�. Dziewczynie nic si� nie stanie, gdy pob�dzie troch� sama w bezpiecznej Ard�anie � a ona, Czarownica, wy�le swego Ducha z powrotem do Podziemnego Kr�lestwa, ale tym razem na d�u�ej. Inaczej bezpowrotnie utraci sw�j czarodziejski dar.</p><p>Wi�c teraz Czarownica z najwy�szym trudem zwleka si� z kamiennej �awy i niemal czo�gaj�c, wlecze swe os�abione cia�o w stron� kamiennego tronu Luil�w. Tylko jej wiadomo, �e pod nim znajduje si� schowek, ukryte wej�cie do tajnego pomieszczenia, gdzie nikt i nic nie przerwie jej magicznego snu. Czarownica wczo�guje si� tam blada, spocona i zapada niemal natychmiast w stan letargu. Obudzi si� z niego dopiero w�wczas, gdy jej Duch da zna�, �e ju� czas, �e jest got�w, �e na nowo si� narodzi�, pot�niejszy ni� kiedykolwiek. Dziewczyna poczeka, bo gdzie� mog�aby i��?</p><p>Cia�o Czarownicy nieruchomieje i nawet nie czuje, jak do skrytki wpe�za zielonoz�ota �mija i szukaj�c ciep�a wtula si� w jej cia�o. R�wnie� zasypia. Ta �pi�ca nie jest zwyk�ym cz�owiekiem, ale Czarownic�. �mija to czuje i nie przeszkadza jej nawet silny zapach karadormu. Najwa�niejsze jest to ciep�o w zimowym ch�odzie i dziwne impulsy, kt�re wstrz�saj� tym cia�em i daj� �mii prawdziw� przyjemno��. Kto wie, mo�e ona, �mija, stanie si� teraz �mij� � czarownic� i b�dzie istot� znaczn� w�r�d innych �mij�?</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXI</p></title><p>Dziewczyna dwukrotnie odzyskiwa�a przytomno�� w czasie nu��cej w�dr�wki przez ruiny Ard�any � i dwukrotnie j� traci�a. Gdy odzyska�a j� ju� w pe�ni i otwar�a oczy, w�a�nie zapad� zmrok. Dopiero teraz poczu�a, �e ca�e jej cia�o obezw�adnia silna i g�sta sie�, przez kt�r� nawet mysz by si� nie przecisn�a.</p><p>Teraz ju� nie�li j� �o�nierze, silni, brutalni, ha�a�liwi. Ludzie Woodou dotarli bowiem do skraju ruin, rubasznie witani przez gwardi� Urgha.</p><p>��Do kr�la, szybko! � rozkaza� Woodou, przekazuj�c im bezcenny ci�ar. Jeden z �o�nierzy wrzuci� j� na konia i sam pogalopowa� na przedzie. Za nim jecha� drugi, maj�c w siodle Woodou. Za� doko�a, na wszelki wypadek, otacza�a ich niemal ca�a armia. Na Zamku jarzy�y si� wszystkie �wiat�a, a sam Urgh sta� w jednym z okien. D�ugo i niecierpliwie, przez kilka dni i nocy, niemal nie �pi�c, wypatrywa� powrotu swego s�ugi, a� wreszcie us�ysza� z oddali nerwowy t�tent wielu koni. Opad� zwodzony most, aby za moment podnie�� si� z powrotem, zamykaj�c szczelnie jedyne wej�cie na zamkowy dziedziniec. Je�d�cy ju� zdejmowali z konia swoj� brank�.</p><p>��Macie go?! � rykn�� Urgh, oszala�ym z niepokoju g�osem.</p><p>��Mamy j� � powt�rzy� Woodou butnie. Jego pokr�cona figurka tym razem by�a wyprostowana na ca��, sk�din�d te� niewielk� wysoko��, a oczy spogl�da�y prosto w twarz Urgha, z ponur� rado�ci� i dum�. To on, Woodou, by� bohaterem dnia. On, uwa�any zawsze za chytrego, zdradzieckiego tch�rza, w przeciwie�stwie do staj�cych twarz� w twarz z wrogiem rycerzy � by� teraz prawdziwym herosem.</p><p>��Jak to j �? � zdziwi� si� Urgh dotykaj�c dziwnie boja�liwie oplatan� w sie� posta�. � Dlaczego j �? My�lisz o Czarownicy? A gdzie ta Istota z rodu Luil�w, kt�ra nam przecie� bardziej zagra�a?</p><p>��To w�a�nie ona � odpar� z satysfakcj� Woodou, widz�c zdziwienie swego w�adcy.</p><p>��Niemo�liwe!!! � zarycza� nagle Urgh. � Jaka� dziewczyna mog�aby mi zagrozi�?! Mnie?! Rycerzowi?! Co ty m�wisz Woodou! Znowu pope�ni�e� jak��, tym razem straszliw�, pomy�k�! Je�li to nie jest Czarownica, to w takim razie i c h s�u��ca, ale nie ten kto�.</p><p>Woodou poblad�. Jego m�zg pracowa� teraz intensywnie. Skoro zgodnie z Pie�ni� Jedyn� kto�, za czyj� spraw� mia�o run�� Imperium Urgha, przebywa� w Ard�anie pod opiek� Czarownicy, to nie m�g� to by� nikt inny, tylko wskazana przez Pie�� Istota. A mo�e jednak Urgh mia� racj�? Mo�e w Pa�acu Kr�l�w przebywa�y trzy osoby: ta Istota, jej Opiekunka i ich s�u��ca�? Lub jakakolwiek przypadkiem zapl�tana tam dziewczyna? Skoro tak, to wszystko stracone, gdy� nieudane porwanie jedynie ostrzeg�o Czarownic�, kt�ra ju� drugi raz nie da si� zaskoczy�</p><p>��Panie, tw�j syn zna dobrze Pie�� Jedyn� � odpar� po chwili, kryj�c sw�j strach przed pomy�k�. � Zdradzi� si� z tym przed nami. Jego zapytaj, czy t o mo�e by� dziewczyna!</p><p>Ajoka nie trzeba by�o szuka� daleko. Dr��cy i przera�ony sta� tu� obok, w t�umie rycerzy i �o�dak�w, wpatruj�c si� w nieruchom� posta�, kt�rej � pr�cz kszta�t�w � prawie nie by�o wida�. Jego serce przepe�nia�a rozpacz. Czy� nie sta�o si� bowiem tak, �e to za jego, Ajoka, zb�dnym gadulstwem przerwany zosta� wieszczy czar Pie�ni Jedynej? Teraz Urgh � ojciec odbierze �ycie tej Istocie, przewidzianej przez Los do przyniesienia wolno�ci ciemi�onemu krajowi jego matki. Kto t� Istot� zast�pi? Przecie� nie on, tch�rzliwy i s�aby. W dodatku ta Istota musi pochodzi� z prastarego rodu Luil�w, prawowitych w�adc�w Wielkiego Kr�lestwa.</p><p>��Ajok! � us�ysza� nagle surowy, gro�ny g�os ojca. � Czy t o mo�e by� dziewczyna?</p><p>��Nie rozumiem� � wyj�ka� Ajok, wyrwany nagle ze swych my�li.</p><p>��Pytam ci�, czy Pie�� Jedyna okre�la w spos�b wyra�ny p�e� tej Istoty? Czy mo�e ona by� dziewczyn�?</p><p>Ajok pomy�la� nagle, �e m�g�by sk�ama�, lecz uprzytomni� sobie, �e to i tak nie uratowa�oby �ycia skrytej w sieci Istocie. Kto wie nawet, czyby go nie skr�ci�o, przez zaw�d i w�ciek�o�� ojca.</p><p>��Tak � powiedzia� bezwiednie. � To mo�e by� dziewczyna, a nawet wiele na to wskazuje. Ta pie�� nigdy i nigdzie nie okre�li�a jej p�ci, ale� � i prawie odruchowo wyszepta�:</p><p>�� mie� b�dzie ta Istota w�osy koloru z�ota,</p><p>pszenicy tego kraju,</p><p>oczy jak niebo przed burz� i dar magiczny</p><p>niedu�y</p><p>wzi�ty z Luil�w c�rki, ostatniej z tego rodu,</p><p>kt�ra zbieg�a przed wrogiem��</p><p>��Czemu znowu mamroczesz jakie� bzdurne wiersze?! wrzasn�� Urgh, zbli�aj�c sw� ogromn�, sinoczerwon� twarz do drobnej i bladej twarzy syna.</p><p>��On m�wi fragment Pie�ni, kt�ra wszystko obja�nia powiedzia� z triumfem Woodou. � Istota w sieci, dziewczyna, ma w�osy koloru z�ota i takie� oczy, jak m�wi Pie��. Pomy�l, panie! Nikt nigdy z nas si� nad tym nie zastanawia�, parali�owa� nas l�k, zbyt wielki, by ws�uchiwa� si� uwa�nie w s�owa Pie�ni. To nie tylko mo�e by� dziewczyna, ale to p o winna by� dziewczyna, nie ch�opiec. A dowi�d� tego tw�j wspania�y, rozumny syn, o panie�</p><p>Brat Urgha z rodzin� powiedli po sobie niespokojnym wzrokiem. Szans� ich syna, Warghra, na obj�cie w�adzy po stryju zacz�y male�.</p><p>��Dlaczego? � spyta� oszo�omiony Urgh. � Dlaczego dziewczyna?</p><p>��Opis tej Istoty zawarty w Pie�ni wyra�nie wskazuje na dziewczyn�. A poza tym, panie, czy�by� ju� zapomnia� w�asne, rodowe przekazy? � pyta� triumfalnie Woodou, ju� nie piskliwym, ale dono�nym g�osem. � Ostatnia z c�rek Luila XXIV, Luelle, obdarzona magicznym darem, �ona nadwornego maga, usz�a pogoni Urgha I i wszelki �lad po niej zagin��. Tw�j praprapradziad tropi� j� po ca�ym kraju, ale bezskutecznie. Jego nast�pc� d�ugo niepokoi�a my�l, czy aby z tego zwi�zku nie narodzi�o si� dziecko, gdy� dziecko to by�oby prawowitym pretendentem do tronu. Mog�oby kiedy� zagrozi� waszemu panowaniu. �o�nierze twych pradziad�w zabili wiele kobiet w ci��y o jasnych, z�otych w�osach, ich m��w, ich dzieci. Ale �adn� z nich nie by�a Luelle. Niestety, twoi p�niejsi pradziadowie, nie czuj�c zagro�enia dla swej w�adzy z niczyjej strony, zapomnieli, �e w tym kraju prawdopodobnie nadal �yj� gdzie� prawowici potomkowie kr�lewskiego rodu. Wprawdzie tylko ze strony kobiety, ale za to kobiety obdarzonej darem magii. Zapomnieli, o panie. Dopiero Pie�� Jedyna, rozprzestrzeniaj�c si� po ca�ym kraju, trafi�a wreszcie do uszu kr�lewskich Urgh�w i uprzytomni�a, �e widmo tego kr�lewskiego rodu, rodu Luil�w, ci�gle gdzie� kr��y. Ale po setkach lat ju� nie by�o �adnego wyra�nego �ladu i niemo�liwo�ci� by�oby wytropi� spadkobierc�w Luila XXIV. Lecz skoro wszystko zacz�o si� od dziewczyny, kr�lewny Luelle, kt�ra blisko przestawa�a z Czarownicami, na dziewczynie te� powinno si� sko�czy�. Ten magiczny dar, o kt�rym wspomina Pie�� i kt�ry ma posiada� tak�e ta istota, posiada�y w rodzie Luil�w jedynie c�rki. Nigdy nie mieli go synowie. Zatem, o panie, masz przed sob� ostatni� �yj�c� i prawowit� potomkini� rodu, rodu prawdziwych kr�l�w tej podbitej krainy�</p><p>Cia�o oplatane sieci� poruszy�o si� gwa�townie. Zebrani wok� rycerze z l�kiem odsun�li si�, krzycz�c:</p><p>��Zabij j �!</p><p>��Zabij! Nie czekaj! � podchwyci�y g�osy zebranych na zamkowym dziedzi�cu rycerzy i �o�dak�w.</p><p>��Przerwij t� przekl�t� Pie�� i zabij j�! � zako�czy� brat Urgha, pot�nej budowy rycerz o podobnej do swego brata lwiej grzywie w�os�w i niskim czole.</p><p>Urgh, oszala�y nagle z triumfu, uwolniony od wszystkich l�k�w i koszmar�w nocnych, dr�cz�cych go niemal od urodzenia, wzni�s� w g�r� sw�j miecz, gdy w cisz�, kt�ra nagle zapad�a, wdar�y si� dwa naraz g�osy:</p><p>��Nie czy� tego! Nie zabijaj! � zawo�ali niemal r�wnocze�nie Woodou i Ajok. W g�osie pierwszego brzmia�a nuta ostrzegawcza, a w drugim jedynie bezsilna rozpacz.</p><p>��Dlaczego? � spyta� pos�pnie Urgh, powstrzymuj�c niemal w ostatniej chwili sw�j miecz.</p><p>��Ojcze, b�agam ci� � zacz�� Ajok, ale Urgh odepchn�� go i wbi� swe ma�e, czarne oczy w Woodou:</p><p>��Pytam jeszcze raz, dlaczego?</p><p>��Odpowiem na to pytanie, gdy b�dziemy sami � wyszepta� Woodou �ypi�c doko�a niespokojnym wzrokiem.</p><p>��Zabij j�! � zarycza�o ponownie �o�dactwo i rycerze z bratem kr�lewskim na czele. � Inaczej ona zabije ci� w taki czy inny spos�b!</p><p>��Wi�c co mam uczyni�? � spyta� niemal bezradnie Urgh. Powodowany zawsze instynktem swej dzikiej, ��dnej krwi natury, by� wspania�y w walce, ale traci� g�ow� tam, gdzie nale�a�o my�le�. Dlatego Woodou sta� mu si� z czasem niezast�piony, nawet gdy pope�nia� pomy�ki.</p><p>��Na razie ukryj j�, panie � wyszepta� teraz s�uga do ucha w�adcy. � Potem ci wszystko wyja�ni�</p><p>��Ale gdzie? Gdzie mam j� ukry�? W lochach? A tamto trz�sienie ziemi w Miasteczku, pami�tasz? � spyta� Urgh bezradnie.</p><p>��Na stos! Na stos! � nios�o si� echo okrzyk�w �o�dactwa. � Lub przebij j� mieczem! Nie czekaj!</p><p>��Je�li ona jest z kr�lewskiego rodu, lecz po k�dzieli, odziedziczy�a, o czym m�wi te� Pie�� Jedyna, talenty magiczne � szepta� szybko Woodou swemu panu. � Musisz wi�c zamkn�� j� w komnacie pozbawionej jakichkolwiek otwor�w, nawet najmniejszych. Inaczej przemieni si� na przyk�ad w paj�ka czy mysz i ucieknie�</p><p>��Wi�c gdzie mam j� zamkn��?! � zawo�a� niemal zrozpaczony Urgh. Wszelkie przeszkody wywo�ywa�y w nim zawsze gniew, zaprawiony �alem do okoliczno�ci, kt�re je spowodowa�y.</p><p>��Zabij j� i nie s�uchaj tego lisa! � krzykn�� w tym momencie jego brat. � Je�li jest tak�e Czarownic�, nigdy sobie z ni� nie poradzisz! Zr�bmy stos i spalmy j�!</p><p>��Zr�bmy stos! � podchwycili �o�nierze, licz�c na uciech�, jak� sprawia�o im palenie czarownic.</p><p>��Panie, radz� ci mnie wys�ucha� � wyszepta� znowu Woodou. � Odniesiesz z tego wielk� korzy��. A zamkniesz j� w jednym, jedynym pomieszczeniu, kt�re nie ma ani okien, ani zwyk�ych drzwi i ca�e wykute jest z litego metalu�</p><p>��My�lisz o moim skarbcu? � zaniepokoi� si� Urgh. � A gdzie przenios� z�oto?</p><p>��Nigdzie. Zostanie razem z ni�. Ona, o panie, jest o wiele cenniejsza dla ciebie ni� ca�e to z�oto.</p><p>��Zgoda. Na stos zawsze mamy czas � oznajmi� Urgh. Zamknijcie j� zatem w skarbcu�</p><p>Po dziedzi�cu przebieg� niech�tny szmer g�os�w, kt�re jednak zaraz umilk�y, gdy Urgh potoczy� wok� z�ym dzikim wzrokiem.</p><p>��� twoi rzemie�lnicy, o panie, b�d� ca�� noc budowa� pok�j, kt�ry by odpowiada� naszym zamiarom i tam j� rankiem przeniesiemy, gdy� w skarbcu rych�o by si� udusi�a doko�czy� Woodou. Urgh, niczego nie pojmuj�c, bezwiednie kiwa� g�ow�.</p><p>�o�nierze, d�wigaj�cy oplatan� w sie� Dziewczyn�, pos�usznie ruszyli do skarbca. Uchylone na kr�tko �elazne drzwi ukaza�y jarz�ce si� w �wietle pochodni bogactwo: z�ote sztaby i monety, diademy, pier�cienie, bransolety i naszyjniki, drogie kamienie, kolie, srebrne ozdoby. Wszystko to nale�a�o ongi� do kr�lewskiego i rycerskich rod�w Wielkiego Kr�lestwa. A teraz na tym z�otym skarbie spocz�a, oplatana w sie�, ostatnia potomkini rodu Luil�w, prawowita w�a�cicielka tych bogactw. Ale wola�aby nie mie� ani cz�steczki tego skarbu, byle odzyska� wolno��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Urgh spiesznie uda� si� do swojej komnaty. Za nim bieg�, ledwie nad��aj�c, Woodou. Nikt nie zauwa�y� Ajoka, kt�ry w�lizgn�� si� tam jeszcze przed nimi i przycupn�� w ciemnym k�cie za kotar�. Sam nie wiedzia�, jak zdoby� si� na ten, w jego mniemaniu, akt wielkiej odwagi. Wiedzia� za to jedno: ostatnia �yj�ca w tym kraju istota z prawowitego kr�lewskiego rodu Luil�w z jego winy znalaz�a si� tutaj, zdana na �ask� i nie�ask� jego ojca. W oczach wszystkich rycerzy Urgha Ajok dojrza� widmo stosu. Teraz pragn�� si� dowiedzie�, jak i dlaczego mog�o si� dokona� to, co wydawa�o si� niemo�liwe: �e od natychmiastowej �mierci t� dziewczyn� uratowa� nie kto inny, ale jej najzacieklejszy tropiciel Woodou. Dlaczego to uczyni�? Co chcia� przez to osi�gn��? Ajok nie w�tpi� o tym, �e Woodou musia� przy�wieca� jaki� mroczny i na pewno z�y cel. Uratowa� Luelle � gdy� takie musia�a mie� imi� zgodnie z tradycj� rodu � nie z dobrego serca b�d� dlatego, �e odezwa�y si� w nim wyrzuty sumienia lub jaki� wewn�trzny g�os podpowiedzia� mu, �e on, Woodou, jest przecie� mieszka�cem tej krainy, a nie Naje�d�c�. Nie, Woodou musia� wymy�li� co� okropnego�</p><p>Urgh ze swym s�ug� znale�li si� w komnacie i Ajok znieruchomia� za kotar�, zamieniaj�c si� ca�y w s�uch, gdy� Woodou zazwyczaj szepta�. Urgh za to swoim obyczajem grzmia� na ca�� komnat�.</p><p>��Co wymy�li�e�, Woodou, ty pomiocie diabelski?! � rykn�� teraz z nieskrywan� ciekawo�ci�.</p><p>��Ciszej, panie, w twoim zamku s� tak�e z�e uszy� szepn�� Woodou.</p><p>��Chyba kpisz! � rykn�� jego pan. � W moim Zamku ja jestem najpot�niejszy i wszyscy obawiaj� si� mego gniewu!</p><p>��Tak, panie, ale niekt�rzy ciesz� si� ze zmartwienia, jakie masz�</p><p>��Pie�� Jedyna i jej wr�by? � za�mia� si� Urgh. � Wszak wszystkim mieszka�com Zamku one tak�e zagra�aj�!</p><p>��Tak, panie, ale masz te� inne zmartwienie. Tw�j syn� i Woodou zawiesi� g�os.</p><p>Urgh milcza� chwil�, wreszcie odpar� ponuro:</p><p>��Tak, m�j syn nie jest godny miana Wielkich Urgh�w i nawet gdyby ta przekl�ta Pie�� nam nie zagra�a�a, to ja, Urgh XIII, nie mam nast�pcy�</p><p>��� ale m�g�by� mie� � doda� szybko Woodou.</p><p>��G�upi�! Nie mam �ony i jestem za stary, by p�odzi� nowych syn�w!</p><p>��Nie musisz, panie. Twoim nast�pc�, kt�ry przyniesie prawdziwe szcz�cie temu krajowi, b�dzie nie kto inny, ale w�a�nie tw�j jedyny syn, Ajok, przysz�y Urgh XIV�</p><p>��C� ty bredzisz, Woodou! Doskonale wiesz, �e on si� do tego nie nadaje. Boli mnie to, ale c� z tego? Nie ma na to �adnej rady. Moi rycerze s�usznie za��dali, �ebym swoim nast�pc� uczyni� mego siostrze�ca, Warghra. Ajok na tronie przyni�s�by memu rodowi tylko wstyd i nawet nie umia�by tego tronu utrzyma�! Teraz, gdy Pie�� Jedyna�</p><p>��� w�a�nie o to mi idzie, o panie � rzek� tryumfalnie Woodou. � Tw�j syn jest jedynym, kt�ry jest zdolny odmieni� los tego kraju, wieszczony w Pie�ni i zarazem los ca�ego twego rodu � wyszepta� Woodou, a gdy j ego pan otworzy� usta ze zdziwienia i zamilk�, oniemia�y, Woodou ci�gn�� dalej:</p><p>��Wystarczy, o panie, �eby tw�j syn po�lubi� t� dziewczyn�. Usta Urgha w niemym zdziwieniu rozwarty si� jeszcze szerzej, ale jego brwi zacz�ty marszczy� si� gro�nie, jakby kr�l mia� zaraz wybuchn�� w�ciek�ym gniewem. Po chwili jednak jego czo�o rozpogodzi�o si�, a z�o�� ust�pi�a miejsca ciekawo�ci.</p><p>��1 czego chcesz w ten spos�b dokona�? � spyta�.</p><p>��Tw�j syn przez �lub z ostatni� c�rk� rodu Luil�w, w�adc�w i za�o�ycieli tego kraju, zyska prawo rz�dzenia nim, prawo moralne i faktyczne. Ocali bowiem jej �ycie i wprowadzi na tron. W ten spos�b wype�ni� si� wr�by Pie�ni Jedynej. Pomy�l tylko: w zgodzie z wr�bami tej Pie�ni, Luilowie powr�c� na sw�j tron i to w spos�b bezkrwawy. Ale zarazem ty, o panie i tw�j r�d wcale go nie utracicie. Pie�� zostanie przechytrzona! A lud tej krainy, z kt�rym mamy tyle k�opot�w, uwierzy, �e Pie�� � wype�ni�a si� do ko�ca, co zreszt� heroldowie obwieszcz� zaraz po �lubie Ajoka z t� istot�. I lud przestanie si� buntowa�!</p><p>Urgh najpierw zaniem�wi�, ale w miar� s�uchania s��w Woodou na jego twarzy malowa�y si� coraz to inne uczucia. Wreszcie po chwili rykn�� radosnym, dono�nym �miechem:</p><p>��A niech ci�! Ty masz �eb, Woodou. Dam ci pas rycerski w nagrod� za ten pomys�, cho� zapewniam ci�, �e� do rycerza niepodobny. I oz�oc� ci�, Woodou! Jeste� rzeczywi�cie najm�drzejszym cz�owiekiem w tej krainie. Mog� teraz sobie �piewa� Pie�� Jedyn�, ale Ona ju� nam nic nie uczyni! Mog� sobie spiskowa�, �eby m�j syn ust�pi� swe prawa nast�pcy tronu na rzecz Warghra! Ale nie ust�pi! Ju� wiem, Woodou, zrobi� ci� moim pierwszym ministrem, z workiem z�ota na dobry pocz�tek!</p><p>Lisia twarzyczka Woodou rozja�ni�a si�. Woodou mia� dzi� naprawd� sw�j najwi�kszy dzie� w �yciu. Na ten dzie� zdrajca pracowa� ca�e �ycie. I wreszcie si� op�aci�o. Z pacho�ka trzymaj�cego wodze Urghowego konia sta� si� pokojowcem, z pokojowca � sekretarzem, a teraz�? On, niewolnik z urodzenia � bo kt� pami�ta te bajdy o dawnym Wielkim Kr�lestwie � zostanie ministrem i b�dzie wydawa� polecenia rycerzom swego pana!</p><p>��A teraz, nie bacz�c, �e to noc, ka� obudzi� rzemie�lnik�w � powiedzia� ca�kiem nowym, stanowczym tonem do swego w�adcy. � Pami�taj, �e w tym skarbcu dziewczyna bez powietrza wkr�tce si� udusi. Trzeba szybko obi� drzewem jedn� z mniejszych zamkowych komnat, a w okna wstawi� najgrubsze szyby. Nigdzie nie �mie zosta� najmniejsza szpara, w kt�r� mog�aby si� w�lizgn�� cho�by mysz. W grube, d�bowe drzwi wstawimy ma�e okienko z bardzo g�st� krat�, przez kt�re b�dziemy podawa� jej jedzenie� Poza mn�, tob� i� tu Woodou zachichota� -� narzeczonym, nikt nie b�dzie mia� prawa tam wchodzi�. Ta komnata spe�ni podw�jn� rol�: nie dopu�ci, aby nasza cenna zdobycz jak�kolwiek szpar� uciek�a w postaci na przyk�ad myszy, a r�wnocze�nie ochroni j� przed mo�liw� �mierci� z r�ki zwolennik�w Warghra na tym tronie. A pod drzwiami postawimy podw�jne stra�e.</p><p>��Ale po co on, ten g�upiec, m�j syn, ma tam wchodzi�? wrzasn�� Urgh. � Wystarczy, gdy ujrzy narzeczon� w dniu �lubu! A ten urz�dzimy w ci�gu tygodnia!</p><p>��M�j panie, tw�j syn, tak bardzo tobie niemi�y, jest w dziwny spos�b �yczliwie traktowany przez wszystkich twych niewolnik�w. Nikt o tym nie wie, poza mn�, ale podbi� serca ca�ej twej kuchennej s�u�by�</p><p>��Jedyny syn kr�la pospolitowa� si� z niewolnikami w kuchni?! � rykn�� Urgh. � �ci�� ich wszystkich, aby nikt o tym nie wiedzia�!</p><p>��Nie krzycz na niego, panie, i zostaw s�u�b� kuchenn� w spokoju. �ledzi�em ka�dy jego krok, na wszelki wypadek, i wiem, �e tylko przez swe przyja�nie z niewolnikami pozna� dok�adnie t� przekl�t� Pie��, a gdy pozna�, okaza�o si�, �e tylko on jeden umie j� w�a�ciwie t�umaczy�. Ci niewolnicy niechc�cy oddali wspania�e us�ugi i kto wie, czy si� jeszcze do czego� nie przydadz�. Dzi�ki nim i Ajokowi ta dziewczyna znajduje si� teraz w twoim skarbcu, jako jego najcenniejsza per�a�</p><p>��To prawda, Woodou � przyzna� niech�tnie Urgh.</p><p>��Co wi�cej, w�a�nie taki ch�opiec jak Ajok potrafi zyska� sympati� tej dziewczyny. W�wczas ona przestanie si� wzdraga� przed �lubem, zrozumie, �e jest to dla niej jedyna szansa uratowania �ycia. Powiemy jej: �lub albo stos.</p><p>��Masz g�ow� na karku, Woodou � przyzna� Urgh �askawie. � Sam bym tego nigdy nie wymy�li�. Ani tym bardziej �aden z moich ministr�w i rycerzy� Wi�c id�, wydaj rzemie�lnikom polecenia, a ja nareszcie si� prze�pi�. Po tylu bezsennych nocach nareszcie b�d� spa� bez koszmar�w!</p><p>Ziewn�� pot�nie raz i drugi, a potem jak sta�, run�� na szerokie, przykryte futrami �o�e i niemal natychmiast zachrapa�. Ju� nie widzia�, jak Woodou, k�aniaj�c mu si� nisko, opu�ci� komnat�, ani tym bardziej nie dostrzeg� smuk�ej figurki Ajoka, kt�ry bezszelestnie wyszed� zza kotary. Nikt z wartownik�w, stra�uj�cych dzie� i noc pod drzwiami w�adcy, nie zdziwi� si�, widz�c syna, wychodz�cego z pokoju ojca. Czy� nie by�o to normalne�?</p><p>Urgh spa�, chrapi�c dono�nie. Woodou, mimo nocy, pe�en energii pilnowa� przygotowania drewnianej komnaty � klatki, kt�ra musia�a by� gotowa ju� rankiem. Za� Ajok�</p><p>Ajok nie spa�, a w jego umy�le a� kot�owa�o si� od zmiennych, niezwykle podniecaj�cych wra�e�.</p><p>��Czy� ten Woodou nie jest jednak m�dry? � my�la� ch�opiec. � Luelle, gdy� tak powinna mie� na imi� ta dziewczyna, jest na pewno pi�kna. Ma z�ote, pszeniczne w�osy, a oczy pochmurne, szarob��kitne, jak niebo przed burz�. Na pewno j� pokocham� Zasi�d� na tronie razem z ni�, czemu nie? Ale jeszcze w dniu �lubu, lub nawet wcze�niej szepn� jej, �e to w�a�nie ona, potomkini rodu Luil�w b�dzie prawdziw� w�adczyni�. Ja pozostan� u jej boku tylko dla pozoru, dla uspokojenia gro�nych rycerzy mego ojca, a naprawd� to wcale nie b�d� rz�dzi�, bo mnie to nie interesuje. B�d� pisa� wiersze i ksi�gi, potem iluminowa� je najpi�kniejszymi farbami. B�d� hodowa� ulubione zwierz�ta� b�d� dobry dla s�u�by� B�d� szcz�liwy� tak, na pewno b�d� razem z Ni� szcz�liwy.</p><p>Ksi�yc, zakryty dot�d chmurami, z�otym sierpem wyp�yn�� znowu na granatowe niebo � i my�li Ajoka zmieni�y si�. W spos�b w�a�ciwy poetom, Ajok ulega� zmiennym, niecierpliwym, kapry�nym nastrojom i pomys�om.</p><p>��� a je�li Ona b�dzie ze mn� nieszcz�liwa? Je�li nie zechce mnie na m�a? Je�li pragnie tylko, aby do samego ko�ca wype�ni�a si� Pie�� Jedyna? Co w�wczas?� � twarz Ajoka nagle rozja�ni�a si�. � Wtedy pomog� jej st�d uciec!</p><p>Chmury znowu przys�oni�y ksi�yc, a noc sta�a si� mroczna, gro�na, niemal czarna.</p><p>��� jak m�g�bym pom�c jej uciec z warownego Zamku? Przecie� to niemo�liwe! Nawet mysz si� t�dy nie przeci�nie bez zgody mojego ojca! Wsz�dzie stoj� podw�jne lub nawet poczw�rne stra�e! Nie, nigdy to mi si� nie uda, a skoro tak� To jednak �lub, kt�ry uratuje j� od stosu, jest lepszym wyj�ciem� lecz je�li ona go nie pragnie? Je�li jedyne co pragnie to wolno��? Prawdziwa wolno��? A czyja w og�le chc� tego �lubu? Szczerze m�wi�c, nie bardzo. Po co mi �ona, nawet z najlepszego rodu i najpi�kniejsza? Przywyk�em przecie� do samotno�ci i wystarczy�oby mi, gdyby ta nieznajoma dziewczyna z Pie�ni pozosta�a moim jedynym przyjacielem. Nigdy nie mia�em przyjaciela. Poza s�u�b� w kuchni, kt�ra mnie lubi�a, nie mia�em nikogo takiego, kto by� no takiego, kto by mnie lubi� nie z lito�ci ani wsp�czucia, ale dla mnie samego, takiego jakim jestem. To by by�o wspania�e, gdyby w�a�nie ona zechcia�a by� moim przyjacielem�</p><p>Gdy Ajok tak miota� si� sam na sam ze swymi my�lami Dziewczyna w skarbcu le�a�a nieruchomo, skr�powana sieci�, z szeroko otwartymi oczami mimo ca�kowitej ciemno�ci. Wzywa�a z ca�ych si� Czarownic�, bez s�owa, skupiaj�c jednak ca�� sw� istot� na tym bezg�o�nym wo�aniu. I by�a niemal pewna, �e cho� nigdy nie pr�bowa�a tego sposobu jej my�li drog� telepatii musia�y dotrze� do opiekunki. A jednak w odpowiedzi s�ysza�a tylko ponur�, g�uch� cisz� skarbca. I do jej serca po raz pierwszy naprawd� wkrad� si� l�k i przekonanie, �e to niebezpiecze�stwo jest rzeczywi�cie niebezpiecze�stwem powa�nym.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Cia�o Czarownicy, sztywne, nieruchome, z pozoru martwe, spoczywa�o w tajemnym schowku pod kamiennym tronem w Bia�ej Sali Pa�acu Kr�l�w. Jej Duch przebywa� daleko � i g��boko, w Kr�lestwie Podziemi, jak najbli�ej Prastarych Mocy. Kr��y� wok� Nich cicho, bezszelestnie, pij�c z niewyczerpalnej krynicy ich Pot�gi, nabieraj�c nowych si�. G�uchy na wszelkie wezwanie z ziemi � Duch Czarownicy delikatnie ociera� si� o drzemi�ce Prastare Moce, tak aby ich nie zbudzi�. Z tych przecie� drzemi�cych Prastarych Mocy wzi�y si� wszystkie tajemnicze i niezwyk�e Dary, jakie posiad�y niekt�re z ludzkich istot. To z nich wzi�� si� ogie� i woda, �ycie i �mier�, dar uzdrawiania i zabijania, mi�o�� � nienawi��, ca�e Dobro i ca�e Z�o tego �wiata. Duch Czarownicy postanowi� nie opu�ci� tego miejsca tak d�ugo, a� nie wr�c� mu wszystkie, zu�yte ju� si�y. Bez nich jego w�a�cicielka nie mog�aby s�u�y� pomoc� swej wychowance, nigdy te� nie spe�ni�aby si� Pie�� Jedyna�</p><p>W Pa�acu Kr�l�w trwa�a niczym nie zm�cona cisza; nie by�y zdolne przerwa� jej ciche, melodyjne syki �mij. Przeciwnie, ta melodia wsp�gra�a z cisz�, kt�r� m�g�by przerwa� jedynie g�os cz�owieka, A zreszt� �mije tak�e spa�y i melodyjny syk by� tylko echem ich kolorowych, zielonoz�otych sn�w.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXII</p></title><p>Z g��bokiego snu zbudzi� Ajoka poufa�y szept Woodou. S�uga jego ojca sta� nachylony nad nim i m�wi� z fa�szyw� uni�ono�ci�:</p><p>��M�j m�ody panie i w�adco, czas wstawa�. Czeka ci� bowiem nie lada niespodzianka. A i trudne zadanie�</p><p>Ajok ockn�� si� gwa�townie i otwar� szeroko oczy. Nagle przypomnia� sobie wydarzenia minionej nocy, rozmow� Woodou z ojcem, szalone plany i w�asn� gonitw� my�li.</p><p>��Zapewne ci wiadomo, �e schwyta�em Istot� z Pie�ni Jedynej � szepta� dalej Woodou gorliwie. � Zosta�em za to ministrem twego szlachetnego ojca i teraz ju� z tej wysokiej pozycji b�d� mu s�u�y� najlepszymi radami, na jakie tylko mnie sta�. A potem, m�j m�ody panie, gdy korona z jego czo�a sp�ynie na twoje skronie, stan� si� twoim najwierniejszym s�ug�. I ministrem. Ju� teraz, dzi�ki moim radom b�dziesz najs�awniejszym spo�r�d wszystkich w�adc�w Imperium. B�dziesz r�wnie s�awny jak tw�j praprapradziad, Urgh I, kt�ry podbi� ten wspania�y kraj. On bowiem go tylko podbi�, ale ty, m�j m�ody, dumny panie, ocalisz go od zag�ady�</p><p>��� zag�ady? � wymamrota� Ajok.</p><p>��Tak, zag�ady, kt�r� mu wr�y przekl�ta Pie�� Jedyna, wymy�lona przez z�e i okrutne Czarownice, nios�ce z�o tej krainie. I tylko ty jeste� w stanie odsun�� widmo tej kl�ski, �eni�c si� z prawowit� potomkini� kr�lewskiego rodu Luil�w. Proroctwu stanie si� zado��, gdy� r�d ten powr�ci na tron, ale zarazem nikt z was go nie utraci.</p><p>��Ona mnie nie zechce � wyszepta� Ajok z rozpacz� � gdy si� dowie, �e to ja j� zdradzi�em, ja, kt�ry jedyny poj��em s�owa Pie�ni� Ona mnie znienawidzi!</p><p>��Nie musisz tego m�wi�, m�j panie. Kt� ci ka�e? A nikt z nas ci�. nie zdradzi. Za chwil� udasz si� do jej nowej komnaty i wspomnisz, �e tw�j ojciec pragnie j� spali� na stosie, lecz ty jeste� got�w ocali� jej �ycie przez �lub. Wprowadzisz j� dzi�ki temu na tron, nale�ny jej rodowi.</p><p>Ajok s�ucha� oszo�omiony. S�owa Woodou trafia�y do jego my�li i marze� z minionej nocy. do tej cz�stki jego istoty, kt�ra wyros�a z Urghowej krwi, z jego nasienia. Zarazem ta cz�stka jego osobowo�ci, kt�r� dziedziczy� po matce, wzdraga�a si� zar�wno przed k�amstwem, jak i przed intryg�, maj�c� uniemo�liwi� spe�nienie si� Pie�ni. Ch�opiec r�wnocze�nie czu�, �e bior�c w tej intrydze udzia�, oddaje si� w r�ce Woodou � i ogarn�o go obrzydzenie.</p><p>��Pie�� Jedyna jest ponad wszystkim � wyj�ka� wreszcie z bezradn� szczero�ci�, gdy po kr�tkiej wewn�trznej walce duch zmar�ej matki zwyci�y� ponury, lecz �ywy cie� Urgha XIII.</p><p>��Je�li zdradzisz si� z takimi my�lami przed ojcem, nie tylko spali natychmiast t� dziewczyn�, ale kto wie czy razem z ni� nie sp�oniesz na tym stosie i ty. W�wczas Pie�� Jedyna i tak si� nie spe�ni, gdy� do Czaru zabraknie tej Istoty sykn�� ze z�o�ci� Woodou. � Masz w swoich r�kach jej �ycie lub �mier�. Wi�c zastan�w si�, co wybierasz. Na drugiej szali znajduje si� d�ugie i szcz�liwe panowanie rodu Urgh�w na tej ziemi. Chcesz czy nie, jeste� z rodu Urgh�w i Pie�� Jedyna zagra�a najbli�szej ci osobie, twemu ojcu. Ale zagra�a te� i tobie! I jego, i ciebie czeka �mier�!</p><p>Ajok pomy�la�, �e to nieprawda. Jeszcze d�wi�cza�y mu w uszach s�owa odpowiedniej zwrotki:</p><p>� I stanie si� wolno��. Bez kropli krwi wra�ej,</p><p>bez zgie�k�w bitewnych, przemocy i wojny,</p><p>bez ofiar i kat�w. Tak stanie si� wolno��.</p><p>I wr�c� na stepy ci, co j� zabrali.</p><p>gdy� tam ich miejsce��</p><p>Postanowi� jednak ju� nic nie m�wi� o Pie�ni Jedynej, nie zdradza� jej sensu, skoro tak niewielu go pojmuje. Raz to uczyni� i okaza�o si� fatalne w skutkach. Teraz musi naprawi� z�o, kt�re sam sprawi�, cho�by nie wiem jak pi�kne obietnice sk�ada� mu Woodou, fa�szywy s�uga jego ojca i zdrajca swego narodu.</p><p>��Dobrze, prowad� mnie do Luelle � oznajmi� niezwykle zdecydowanym jak na siebie g�osem.</p><p>��Luelle? � zdziwi� si� Woodou.</p><p>��Widz�, �e wcale nie znasz Pie�ni, z kt�r� tak walczysz. Imi� Luelle nosi�y wszystkie c�rki kr�l�w w rodzie Luila. Skoro tak, to i ona je nosi � wyja�ni� oschle Ajok.</p><p>Woodou wzruszy� ramionami. Imi� schwytanej istoty by�o mu oboj�tne, byle spe�ni�y si� plany i nadzieje, jakie z ni� wi�za�. A na wszelki wypadek nie chcia� si� do niej zbli�a�. Co� z Czarownicy musia�o w niej tkwi�, skoro w�a�nie Czarownice j� wychowa�y. Je�li zechce popisa� si� swoj� magiczn� w�adz�, niech�e czyni to wobec tego szczeniaka! Niech nawet zamieni go w skunksa � w�wczas skunks b�dzie jej m�em!</p><p>Dziewczyna, uwolniona z sieci w nowej komnacie � zosta�a do niej przeniesiona niemal w ostatniej chwili; ju� zacz�a si� dusi� z braku powietrza i uwierzy�a, �e nadchodzi �mier�. W�wczas nagle otwar�y si� drzwi skarbca, a ciemno�� rozjarzy�a si� gwa�townie �wiat�em dnia, kt�re o�lepi�o na chwil� jej oczy. Dopiero po d�u�szej chwili, gdy otwar�a je ponownie, ujrza�a, �e znajduje si� w jasnym, drewnianym pokoju. Deski jeszcze pachnia�y �wie�ym drzewem � i lasem. Komnata dzi�ki nim mia�a cudowny, tak bliski jej zapach � ale by�a wi�zieniem. Okno by�o szczelnie zamkni�te i mia�o tak grube szyby, jakich nigdy nie widzia�a. Za oknem dostrzeg�a niedu�y zamkowy dziedziniec, potem warowny mur, a za murem� Tak, za murem, w pewnej oddali od Zamku rysowa�y si� w jasnym brzasku dnia zarysy ruin Ard�any. A�; drgn�a z rado�ci. Ale gdy powiod�a wzrokiem po komnacie, poj�a, �e nie ma z niej ucieczki. Nawet jako malutka myszka nie wy�li�nie si� z tego miejsca. Przypad�a do wszystkich zak�tk�w pokoju, ale wsz�dzie jej niecierpliwe d�onie natrafia�y tylko na g�adkie, grube drewno. Rozejrza�a si� za jakim� por�cznym, ostrym narz�dziem � ale w pokoju by� tylko pusty st�, dwa krzes�a, zas�ane futrem �o�e i ma�e pomieszczenie �aziebne, tak�e ca�e wy�o�one drzewem. A drzwi�? W� drzwiach nie by�o nawet malutkiej szparki, poza g�sto zakratowanym okienkiem. Po chwili wzruszy�a ramionami. Co by jej przysz�o z przemiany w myszk� i ucieczki mysi� dziur�? Gdyby nie napotka�a �adnej z Czarownic do zachodu s�o�ca, mog�a pozosta� w mysiej postaci do ko�ca �ycia. Jak to m�wi�y jej Opiekunki? Je�li u�ywa si� czar�w tylko dla w�asnego, a nie cudzego dobra, mog� one zawie��</p><p>Dziewczyna d�ugimi krokami j�a chodzi� po swoim wi�zieniu. I cho� by�o ono luksusowe w por�wnaniu z lochem w Miasteczku � jednak tamten loch stwarza� jakie� mo�liwo�ci, gdy tu� Ard�ana by�a blisko � i zarazem dalej ni� kiedykolwiek. A jej Opiekunka milcza�a.</p><p>��A mo�e ci, kt�rzy mnie porwali, zabili j�? � my�la�a z niepokojem. � Mo�e w�wczas, gdy utraci�am przytomno��, schwytali j� i spalili, cho� ja nic o tym nie wiem?</p><p>Znowu skupi�a ca�� wol� i umys� na jednej my�li � wezwaniu do Czarownicy. Ale ponownie odpowiedzia�a jej tylko cisza. Nagle cisz� przerwa�y kroki. Kto� zbli�a� si� do drzwi jej komnaty i przywar� twarz� do ma�ego, zakratowanego okienka:</p><p>��B�dziesz mie� go�cia, o pani. Syn naszego pana i w�adcy UrghaXIII, ksi��� Ajok�</p><p>Dopiero te s�owa przypomnia�y jej z ca�� wyrazisto�ci� wydarzenia minionej nocy, o kt�rych niemal zapomnia�a. �wiat�a setek pochodni na zamkowym dziedzi�cu, t�um gro�nych Naje�d�c�w, ona spowita w sie� i jaki� straszny cz�owiek, ca�y w zbroi, z g�ow� lwa, wrzeszcz�cy, �e nale�y j� zabi�; krzyk wydarty z setek garde� �Na stos! Zabi� j�! Na stos!� Czyje� s�owa, m�wi�ce o tym, �e jest dziewczyn�, cho� powinna by� ch�opcem, ale przecie� kr�lewska c�rka Luelle� wi�c i ona mo�e�?</p><p>Dziewczyna drgn�a i jakby dopiero teraz przebudzi�a si� naprawd�.</p><p>��Kr�lewska c�rka, Luelle�? � wyszepta�a z nag�ym zrozumieniem. Nim otwarto drzwi i wszed� przez nie w�t�y, blady ch�opiec w jej wieku � w u�amku minuty przebieg�y przez jej umys� tysi�czne my�li. T�umaczy�y one tak wiele zagadek i odpowiada�y na tyle pyta�, na kt�re �adna z jej Opiekunek nie zamierza�a udziela� odpowiedzi. Wi�c ona, Dziewczyna, jest�</p><p>��Dzie� dobry, Luelle � wyj�ka� blady ch�opiec nie�mia�o.</p><p>��Luelle? � spyta�a mimo woli z nie mijaj�cym zdziwieniem. Jeszcze nigdy, w ca�ym jej �yciu, nikt nie zwr�ci� si� do niej po imieniu. A ten ch�opiec wita j� w�a�nie w ten spos�b, w dodatku wypowiadaj�c tradycyjne imi� kr�lewskich c�rek z rodu Luil�w.</p><p>�O Bogowie� � j�kn�a w g��bi duszy, pe�na l�ku, niepewno�ci i zarazem szcz�cia.</p><p>��Witam ci�, Ajoku � odpar�a g�o�no, oschle i z godno�ci�, gdy tymczasem w jej m�zgu nadal szala�o k��bowisko my�li.</p><p>��Patrz� na ciebie i� � ch�opiec urwa�. Szaroniebieskie oczy Dziewczyny spogl�da�y na niego z onie�mielaj�c� powag�. � Gdy pomy�l�, �e w�a�nie ty jeste� Istot�, o kt�rej m�wi Pie�� Jedyna, �e jeste� jej g��wn� bohaterk�, najwa�niejszym ogniwem�! A� s�abo robi mi si� z wra�enia i nie wiem doprawdy, jak z tob� rozmawia�</p><p>Dziewczyna milcza�a z godn� min�, ale jej serce znowu gwa�townie zabi�o. Do tamtych dosz�a bowiem nowa zagadka: �Ja i Pie�� Jedyna? Wi�c jest jaki� zwi�zek mi�dzy nami? I dlatego one tak nie chcia�y, bym za wcze�nie t� Pie�� pozna�a? Ale c� mog� odpowiedzie�, skoro nawet nie znam Pie�ni? I nie pojmuj�, jak�e to ja, w�a�nie ja mam by� jej bohaterk��?�</p><p>��Znasz zatem Pie�� Jedyn�? � spyta�a ogl�dnie, ca�y czas dbaj�c o i�cie kr�lewski wyraz twarzy, cho� w rzeczywisto�ci nie wiedzia�a, jaki on ma by�, ten w�a�nie wyraz twarzy i jej mimika by�a przesadna. Jednak przej�ty Ajok tego nie spostrzeg�. My�la� bowiem w�a�nie, �e Luelle jest pi�kna. Zbyt pi�kna � i �e powinno siej� opiewa� w pie�niach i wierszach, ale nie powinno si� by� jej m�em, gdy jest si� Ajokiem, w�t�ym, s�abym ch�opcem, kt�ry umie jedynie pisa� wiersze. �M�g�bym jej po�wi�ci� wiersz, nawet niejeden, ale nie mog� by� jej m�em� � pomy�la� ze smutkiem, a zarazem z pewn� ulg�. My�l o ma��e�stwie w gruncie rzeczy przera�a�a go. Dopiero teraz poj�� to z ca�� wyrazisto�ci� i decyzja, �e na pewno nie b�dzie zabiega� o r�k� tej wspania�ej ksi�niczki, ba�niowej Istoty z Pie�ni Jedynej sprawi�a, �e poczu� si� wolny. Wolny � i szcz�liwy, bo r�wnocze�nie by� blisko niej.</p><p>Nagle ku swemu przera�eniu ujrza�, �e w szaroniebieskich oczach Luelle co� zal�ni�o. �zy�?</p><p>��Ty p�aczesz? � spyta� przej�ty. � P�aczesz, �e jeste� w niewoli? Ja ci pomog�, przysi�gam! Zobaczysz, �e uda mi si� i uciekniesz z tego miejsca! A Pie�� Jedyna si� spe�ni. Do samego ko�ca!</p><p>Tak, Dziewczyna p�aka�a. Nie z rozpaczy. Czarownice nauczy�y j� nie poddawa� si� nawet w trudnych sytuacjach. P�aka�a, bowiem na jej szesnastoletnie barki spad�o nagle zbyt wiele. Z beztroskiej, zdolnej uczennicy tajemniczych Czarownic sta�a si� potomkini� wielkiego kr�lewskiego rodu � i zacz�a na niej ci��y� jaka� ogromna, nieznana odpowiedzialno��, zwi�zana z Pie�ni� Jedyn�. A tymczasem ona nic o tym nie wiedzia�a. I nadal w�a�ciwie nic nie wie. Co ma powiedzie� temu ch�opcu? Prawd� � czy te� dalej udawa� pe�n� godno�ci i dumy kr�lewsk� c�rk�, kt�rej nic nie jest straszne?</p><p>��Ajoku� � wyszepta�a nagle wiedziona jakim� tajemniczym impulsem. � Ja do dzi� nie wiedzia�am, kim jestem, i nie znam Pie�ni Jedynej, poza paroma zwrotkami o historii Wielkiego Kr�lestwa i jego niewoli. Nie wiem, o czym m�wisz, i nie wiem, co mam robi�. Po raz pierwszy us�ysza�am, �e ja i Pie�� jeste�my ze sob� w jaki� spos�b zwi�zane. To, kim jestem, spad�o na mnie tak nagle� i to jest pi�kne, ale� ale zarazem okropne! Dopiero teraz zaczynam si� ba�, i to jak! Jeszcze wczoraj ba�am si� tylko �mierci, a dzi� wiem, �e to chodzi o co� znacznie wi�kszego ni� tylko moja �mier� czy moje �ycie. Pom� mi to poj��, Ajoku�</p><p>��Nie wiedzia�a�, �e jeste� Luelle? � zdumia� si� Ajok. � 1 nie znasz Pie�ni Jedynej? Jak�e to mo�liwe?</p><p>��Nie wiem, kto mnie urodzi�, nie pami�tam mojej matki, nie pami�tam prawie nic z mojego dzieci�stwa. Wydaje mi si�, �e zawsze, od pocz�tku by�am c�rk� Czarownic, cho� d�ugo nie wiedzia�am, �e one s� Czarownicami. Do si�dmego roku �ycia opiekowa�a si� mn� Czarownica Pierwsza, potem by�a to Czarownica Druga, za� jako trzynastoletnia Panienka przesz�am w r�ce Czarownicy Trzeciej. A tam, w sercu Ard�any zosta�a moja przedostatnia z Opiekunek, Czarownica Czwarta. Podobno istnieje jeszcze Pi�ta, kt�r� mia�am ujrze� tej wiosny. �adna z Opiekunek nie chcia�a powiedzie� mi mego imienia, nie rzek�a ani s�owa o moim przeznaczeniu, cho� teraz, gdy sobie przypominam niekt�re ich s�owa, wi��� si� one z tym, czego dowiedzia�am si� tutaj, ale to by�y jedynie aluzje, i to tak odleg�e� Do�� d�ugo s�dzi�am, �e ja tak�e mam by� Czarownic�. Ile razy w czasie naszej w�dr�wki przez kraj �piewano gdzie� Pie�� Jedyn�, moje Opiekunki nie pozwoli�y nigdy, bym pozna�a jej zako�czenie � m�wi�a Dziewczyna, a wraz z jej opowiadaniem, kt�re wch�ania� w siebie rozgor�czkowany Ajok, przybywa�o jej odwagi i obsycha�y pierwsze w �yciu �zy. � W Ard�anie, w Pa�acu Kr�l�w by�am dziwnie szcz�liwa, nawet bardziej ni� w Lesie, a zarazem niespokojna. Czu�am, �e dzieje si� ze mn� co� niepoj�tego, co wi��e mnie z ka�dym kamieniem Pa�acu i ca�ej Ard�any, z ka�dym ocala�ym fragmentem miasta, jakbym kiedy�, bardzo, bardzo dawno temu wysz�a z niego i znowu wr�ci�a. A przecie� nigdy wcze�niej go nie widzia�am!</p><p>��To by� Czar � powiedzia� z przej�ciem Ajok i zanuci�:</p><p>�W latach niewoli Czar si� rozsnuwa, Czar dawnych dziej�w,</p><p>Czar wyzwolenia. Nios� go wichry, deszcze i �niegi, nios� go rzeki</p><p>I Czarownice w Czar ten spowij� istot� �yw� z rodu Luil�w,</p><p>kt�r� powiod� przez wszystkie drogi;</p><p>Wielkie Kr�lestwo pozna jak swoje.</p><p>Uzdrowi ludzi, uzdrowi ziemi�,</p><p>pozna Ard�any ka�dy zak�tek</p><p>i na dwa lata przed wyzwoleniem tam dozna �ycia swego odmiany.</p><p>Poczuje ojc�w swoich odwag� dum� i godno�� Luil�w miana.</p><p>I Czar w ni� wst�pi.�</p><p>Dziewczyna s�ucha�a niemal ca�� sob�, ch�on�c ka�de s�owo, za� Ajok nuci� dalej t� dziwn� Pie�� o zmiennym rytmie:</p><p>�Mie� b�dzie ta istota w�osy koloru z�ota,</p><p>pszenicy tego kraju,</p><p>oczy jak niebo przed burz� i dar magiczny niedu�y</p><p>wzi�ty z Luil�w c�rki</p><p>ostatniej z tego rodu, kt�ra zbieg�a przed wrogiem��</p><p>��To ja � pomy�la�a z nag�ym l�kiem, ale zaraz opanowa�a si�. Ajok zaczyna� kolejn� zwrotk�:</p><p>�I siedem setek, siedem dziesi�tek, siedem lat mija,</p><p>Ju� Czarownice wiod� Istot� z rodu Luila,</p><p>bowiem Dzie� nadszed���</p><p>��Do�� � szepn�a nagle Dziewczyna. � Nie m�w wi�cej ani s�owa. Nie chc� wiedzie�, co b�dzie dalej.</p><p>��Boisz si�? � spyta� tak�e szeptem Ajok.</p><p>��Tak. Boj� si�. Bo to wszystko razem jest takie nieprawdopodobne�</p><p>��O n e, Czarownice � zacz�� w nag�ym natchnieniu Ajok � wiedzia�y dobrze, co robi�, gdy nie obci��a�y ciebie, dziecka, dziewczynki, panienki, a nawet dziewczyny t� wiedz�. Ta wiedza teraz na tobie ci��y, jak kamie�, widzisz?</p><p>��Tak. Pomy�la�am dok�adnie to samo, �e skoro Czarownice nie chcia�y, abym zna�a do ko�ca Pie��, to musia�y mie� swoje racje. One prawie zawsze maj� racj�, wiesz? Ten fragment Pie�ni powiedzia� mi na szcz�cie tylko to, czego ju� si� dowiedzia�am w tym Zamku. Tak g�o�no przecie� krzyczeli wszyscy na dziedzi�cu, kim jestem, i �e nale�y mnie spali� A reszt� reszt� prawdy dowiem siei tak, je�li mnie nie spal� i nadejdzie Czas � zako�czy�a gwa�townie.</p><p>��Nie spal� ci� � powiedzia� z przej�ciem Ajok. � Ale� ale widzisz� oni postawili jeden warunek� Wstyd mi powiedzie� To naprawd� nie moja wina!</p><p>Dziewczyna za�mia�a si� widz�c nag�e zawstydzenie ch�opca.</p><p>��M�w�e! Czy to takie straszne?</p><p>��Straszne. Dla ciebie � wyzna� Ajok. � Ja� ja., bym to uczyni�, gdyby� chcia�a ratowa� swoje �ycie za tak� cen�. Ja teraz mog� dla ciebie zrobi� wszystko, co tylko zechcesz. Bo ty jeste� Pie�ni�, a ta Pie�� jest wszystkim co kocham�</p><p>��Powiesz wreszcie? � pogania�a go Dziewczyna.</p><p>��M�j ojciec nie spali ci� na stosie, je�li zostaniesz moj� �on� � powiedzia� Ajok tak szybko, i� zdawa�o mu si�, mia� przynajmniej tak� nadziej�, �e te s�owa wcale nie pad�y. I wtedy us�ysza� �miech. Luelle �mia�a si�, i by�o w jej �miechu co� z okrutnego szyderstwa, cho� tak�e i co� ze szczerego rozbawienia. Ajok odczu� nagle ogromny smutek. Luelle dostrzeg�a wida� zmian� na jego twarzy, gdy� spowa�nia�a, a �miech urwa� si� szybko:</p><p>��Nie gniewaj si� � rzek�a przepraszaj�co. � Sam chyba wiesz, �e to niemo�liwe. Czarownice na pewno nie chowa�y mnie na twoj� �on�, a ja� ja chcia�abym spe�ni� ich nadzieje. Teraz dopiero ujrza�am, �e nie s� to tylko ich w�asne nadzieje. One prowadzi�y i prowadz� mnie �cie�kami Pie�ni Jedynej, a ja mam po prostu i�� i nigdzie nie zbacza�, rozumiesz?</p><p>��Tak � szepn�� Ajok. Co� nadal �ciska�o go w gardle, a oczy mia� wype�nione �alem. By�o mu bardziej przykro, ni� w�wczas gdy kpi� z niego ojciec za jego cherlawo��. Ona, Luelle, mia�a niew�tpliwie racj�, ale czy musia�a okaza� to w�a�nie w taki spos�b? Szyderczym �miechem? Skoro on, Ajok, sam doskonale rozumie �mieszno�� tej propozycji?</p><p>��Wi�c pomo�esz mi uciec? � spyta�a Luelle.</p><p>��Tak � otrz�sn�� si� ch�opiec z w�asnych, smutnych my�li. � Musimy tylko wymy�li� jaki� m�dry spos�b, a na to jest jeszcze troch� czasu. Nasz �lub ma nast�pi� za tydzie�. Do tego momentu musimy udawa�, �e chcemy go oboje. Mamy zatem dok�adnie pi�� dni na obmy�lenie sposobu, kt�ry musi by� pewny i niezawodny. Pami�taj, �e gdyby nas schwytano, ju� by nas nic nie uratowa�o. Ja� c�, ja niewiele znacz�, ale ty musisz �y�.</p><p>��Ty te� musisz �y� � szepn�a Luelle z u�miechem i po�o�y�a r�k� na d�oni ch�opca, kt�rego uraza stopnia�a pod tym dotykiem. � 1 dlatego musimy razem uciec.</p><p>��Tak, ale gdzie? � spyta� rozs�dnie Ajok. � Do Ard�any nie ma sensu, skoro ci� tam raz schwytano� � i urwa� gwa�townie, przypominaj�c sobie, �e schwytanie Luelle by�o g��wnie jego zas�ug�. Blad� twarz powi�d� mu szkar�atny rumieniec. Dziewczyna uda�a, �e tego nie widzi, cho� patrz�c w oczy ch�opca ju� od dawna czyta�a w nim jak w otwartej ksi�dze.</p><p>��Uciekniemy w Wysokie G�ry � odpar�a. � A tam poznasz smak prawdziwej wolno�ci.</p><p>��Ale� ale w Wysokich G�rach straszy � zaj�kn�� si� ch�opiec. � Podobno �yj� tam jedynie wskrzeszone upiory! Chod�my lepiej na Pustyni�, do Pustelnika, kt�ry jest dobry i �agodny, jak mi m�wi�a ongi� matka.</p><p>Luelle za�mia�a si� drwi�co.</p><p>��W Wysokich G�rach straszy tylko Naje�d�c�w! A ty idziesz tam ze mn�, kr�lewsk� c�rk�! � wyprostowa�a si� dumnie. Oczami wyobra�ni ujrza�a na swych skroniach koron� i u�miechn�a si� do tego widoku. Nie dostrzeg�a, �e ch�opiec sp�oszy� si�:</p><p>��Ja te�� ja te� jestem Naje�d�c�, wi�cej, jestem synem kr�la Naje�d�c�w.</p><p>��Nie b�j si�, ja ci� ochroni� � rzek�a �askawie Dziewczyna. Pierwsze uczucie ogromnej odpowiedzialno�ci, jaka na ni� spad�a wraz z wiedz� o tym, kim jest, zacz�o ust�powa� pr�nemu zadowoleniu. Nagle my�l, �e ona, ma�a �ebraczka � w��cz�ca si� wraz z Opiekunkami po drogach i bezdro�ach tej krainy � jest kr�lewn�, kt�rej praw do Wielkiego Kr�lestwa nikt nie �mia� podwa�y�, zacz�a si� jej podoba�.</p><p>Ch�opiec tymczasem my�la�, �e nawet gdyby mia�o mu si� co� sta�, nawet gdyby mia� odda� �ycie w tej niespodziewanej przygodzie � got�w jest je odda�. Pomo�e w ten spos�b Pie�ni i zarazem odkupi swoj� zdrad�.</p><p>Gdy Ajok wyszed�, nastr�j Luelle odmieni� si� i znowu j�a d�ugimi krokami chodzi� po swojej komnacie � wi�zieniu. Nie by�a pewna ucieczki. Cho� w oczach ch�opca wyczyta�a szczero�� i prawdziw� ch�� pomocy, nie wierzy�a w jego mo�liwo�ci. Wyczyta�a te� bowiem chwiejno�� charakteru, s�abo�� i l�kliwo��. Ba�a si�, czy nie zawiedzie w ostatniej chwili. Jednak innego wyj�cia nie by�o. Jej Opiekunka wci�� milcza�a. Albo sta�o si� co� bardzo z�ego � albo Luelle na wyrost uwierzy�a we w�asn� umiej�tno�� telepatii. Mo�e Czarownica przebywa w Ard�anie, czekaj�c na ni�, tylko ona, Luelle, nie umie si� z ni� porozumie� w ten tajemniczy spos�b? Wszak nigdy wcze�niej go nie pr�bowa�a�</p><p>Ach, gdyby ta komnata nie mia�a tak grubych szyb, mog�aby przywo�a� jakiego� ptaka, nawet z oddali, �eby pofrun�� do Pa�acu Kr�l�w i przywi�z� wie�ci! Niestety, pokona� tak grube szk�o mog�aby tylko prawdziwa Czarownica, a ona ni� nie jest. Okno deformowa�o te� obraz za nim i ruiny Ard�any wydawa�y si� ponure, pos�pne, z�owr�bne. Z wolna nadchodzi�a noc. Druga noc jej niewoli na Zamku Urgha XIII. A czwarta � sp�dzona z dala od Czarownicy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Noc sp�yn�a tak�e na ruiny Ard�any i wpe�z�a do Sali Tronowej Pa�acu Kr�l�w. Zielonoz�ote �mije spa�y na kamiennych �awkach cicho sycz�c w p�nie. Jedna z nich, owini�ta wok� kamiennej g�owy lwa nagle znieruchomia�a i wyda�a z siebie g�o�niejszy, melodyjny syk: co� poruszy�o si� pod tronem.</p><p>Le��ca dot�d nieruchomo Czarownica unios�a g�ow�, a jej zamkni�te powieki delikatnie zadrga�y. Na twarz powoli wraca�a jej naturalna �niado��, ust�puj�c �miertelnej blado�ci. Po chwili otwar�a oczy, a w�wczas �pi�ca razem z ni� �mija wysz�a ze skrytki pod tronem. Czyni�a to niech�tnie, bowiem cho� cia�o to czu� by�o karadormem � zachowa�o te� zapach las�w, p�l, g�r, a zapach ten sprawia� �mii przyjemno�� w tej ch�odnej zimowej porze. Czarownica przeci�gn�a si� i z pewnym trudem zacz�a wraca� do rzeczywisto�ci. Po chwili ju� sta�a po�rodku tronowej sali, rozgl�daj�c si� doko�a. Widok zielonoz�otych towarzyszek doli przywr�ci� jej przytomno�� umys�u.</p><p>��Spa�am magicznym snem � wymamrota�a do siebie. � Obawiam si�, �e znacznie d�u�ej ni� zawsze. Gdzie jest ona?</p><p>Oczy Czarownicy bez trudu pokona�y mrok i w�lizgn�y si� w ka�dy zak�tek Pa�acu. Patrzy�a teraz swobodnie przez mury, ruiny i nag� w tej zimowej porze D�ungl�. Jej duch, wzmocniony w krynicy Prastarych Mocy poszybowa� nad ca�� Ard�an�. Ale Dziewczyny nie by�o. Nigdzie. Teraz Czarownica wyrzuci�a z siebie mocny, cho� bezg�o�ny telepatyczny okrzyk: �gdzie jeste�?!� Ale odpowiedzia�a jej cisza.</p><p>��Mo�e nie umie jeszcze pos�ugiwa� si� telepati� � pocieszy�a sam� siebie � spr�bowa�a jeszcze raz � �To ja� � w�drowa�o przez �wiat dawnego Wielkiego Kr�lestwa jej nieme wo�anie � �Odpowiedz!�</p><p>��Jest noc � pomy�la�a nagle przytomnie. � Mo�e ona �pi? Nie s�yszy? Ale przecie� ten G�os trafia nawet do �pi�cych.</p><p>Po raz trzeci Czarownica skupi�a ca�� swoj� wol� � wszystkie na nowo odzyskane moce i zawo�a�a bezg�o�nie:</p><p>�Gdzie jeste�?! Odpowiedz?!�</p><p>�pi�ca na pos�aniu z futer w swym zamkowym wi�zieniu Dziewczyna drgn�a. Jej powieki otwar�y si�, zamkn�y, otwar�y na nowo.</p><p>��Kto� mnie wo�a � pomy�la�a wp�przytomnie. � Ajok? Stra�nicy? Sam wielki Urgh?</p><p>Wo�anie znowu dosi�gn�o jej m�zgu. Dziewczyna nagle zerwa�a si� ze swego pos�ania. Poj�a, �e wzywaj� Opiekunka. Mimo woli podesz�a do okna, jakby widok ruin Ard�any zbli�a� j� do Czarownicy i koncentruj�c wszystkie swoje si�y, bezg�o�nie odpar�a:</p><p>��Jestem. �yj�. Znajduj� si� w niewoli Urgha�</p><p>Czarownica zwin�a si� w k��bek z b�lu. W jej m�zg, niby ostry sztylet, wwierca� si� g�os jej wychowanicy.</p><p>��O Bogowie � j�kn�a wied�ma. � Ona nie zdaje sobie sprawy ze swojej mocy. Jej G�os mo�e zabi�</p><p>Trzymaj�c d�onie przy ko�ataj�cej od ostrego b�lu g�owie, Czarownica zawo�a�a bezg�o�nie:</p><p>��M�w cicho! M�w spokojnie! Zabijasz mnie! Tw�j G�os ma ostro�� sztyletu!</p><p>Mimo b�lu jej oczy u�miecha�y si�. Dziewczyna �y�a, a to by�o najwa�niejsze. W dodatku posiada�a jeszcze jeden dar, o kt�rym do tej pory obie nie wiedzia�y � dar G�osu, i to najpot�niejszego o jakim kiedykolwiek Czarownica s�ysza�a. �Przyda si� jej kiedy�, gdy spe�ni si� Pie�� � pomy�la�a. � �O ile si� spe�ni��</p><p>��Jestem w niewoli Urgha � powt�rzy�a Dziewczyna ciszej, ale jej G�os i tak rani� m�zg Czarownicy. � Chc� mnie wyda� za jego syna, lub spal� na stosie. Innego wyboru nie mam.</p><p>��Nie wolno wychodzi� ci za m��, w dodatku za syna Urgha! � przes�a�a wezwanie. � Przerwie si� w�wczas ogniwo Pie�ni. Nie wolno!</p><p>��Nie chcia�a� mi m�wi� o Pie�ni, nie chcia�a� mi m�wi� kim jestem � powr�ci�a odpowied� wwiercaj�c si� z ca�ych si� w uszy Czarownicy. B�l tym razem by� tak ogromny, �e Czarownica zwin�a si� w k��bek i upad�a na kamienn� posadzk�.</p><p>��Zabijesz mnie � powt�rzy�a mimo to �agodnie. � �cisz sw�j G�os.</p><p>Przez my�l przebieg�o jej podejrzenie, �e Dziewczyna �wiadomie chce jej zada� b�l � z zemsty za to, �e nie u�wiadomi�a j� wcze�ni ej, kim jest i jakie jest jej przeznaczenie.</p><p>��Wi�c ju� wiesz � m�wi�a Czarownica dalej �agodnym, �ciszonym G�osem. � Wcze�niej wiedzie� nie powinna�. Najpierw by�a� na to zbyt ma�a, to by ci� tylko przerazi�o. A teraz� zbyt pr�dko wbijasz si� w dum�. Ta wiedza jest kamieniem u twej szyi, a nie powodem do pychy.</p><p>Przez chwil� odpowiada�a jej tylko wibruj�ca niemym, cho� gwa�townym gniewem cisza. Potem gniew rozp�yn�� si� w drgaj�cych falach G�osu.</p><p>��Nie wyjd� za m��, nie obawiaj si� � przysz�a wreszcie odpowied�. � Ten ch�opiec te� tego nie chce i pomo�e mi uciec.</p><p>��Dobrze � odpar�a Czarownica. � Powiadom mnie o terminie i sposobie ucieczki, wtedy pomog� wam. A teraz ko�cz�, jestem zm�czona. Dopiero wr�ci�am z Kr�lestwa Podziemi.</p><p>Opad�a na kamienn� �aw� i koi�a przera�aj�cy b�l g�owy. Po chwili wysz�a na pa�acowy dziedziniec. Ton�� w mroku bezksi�ycowej nocy. By�o zimno, ale rze�ko. Wied�ma otuli�a si� szczelnie swym grubym p�aszczem i patrz�c w granatowe niebo zacz�a rozmy�la� nad swoj� wychowank�. Na jej ustach to b��ka� si� ledwie widoczny p�u�miech, to znowu zastyga�y one w gorzkim niepokoju.</p><p>��Siostro Pi�ta � szepn�a sama do siebie. � Czeka ci� trudne zadanie. O tym, i� jest kr�lewn�, nasza uczennica dowiedzia�a si� zbyt wcze�nie�</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXIII</p></title><p>Ca�y Zamek �y� zbli�aj�cym si� �lubem jedynego syna UrghaXIII z ostatni� potomkini� kr�lewskiego rodu Luil�w. Rozbrzmiewa�y wsz�dzie rubaszne �arty i dono�ne �miechy. Wr�ba nadchodz�cego coraz szybciej upadku Imperium Urgh�w wydawa�a si� oddala�, a� niemal znik�a.</p><p>��Przerwiemy najwa�niejsze ogniwo Pie�ni Jedynej � t�umaczy� wszystkim Woodou, ubrany w niezwykle zdobny, b�yszcz�cy str�j Pierwszego Ministra. Sam zreszt� obmy�li� ka�dy szczeg� tego ubioru. Jego figurka by�a ju� teraz zawsze wyprostowana, na ca�� niedu�� wprawdzie wysoko��, a oczy po raz pierwszy, zamiast b��dzi� niespokojnie w r�nych kierunkach, spogl�da�y w�adczo na rozm�wc�w. Nawet brat wielkiego Urgha, Grhdak, musia� pogodzi� si� z pora�k� swych ambitnych plan�w osadzenia na tronie swego syna � kt�re i tak przeci�aby brutalnie wieszcza Pie��. Teraz jej groza oddali�a si�, a Grhdak szybko uzna� za zyskown� najnowsz� propozycj� Woodou: jego syn otrzyma tytu� wicekr�la i ogromne w�o�ci do samodzielnego w�adania. Chytry Woodou wiedzia�, jak obezw�adni� najwi�kszego wroga � a zarazem zapewni� mocn� w�adz�, gdyby Ajok i Luelle, osadzeni na tronie, pocz�li czyni� jakie� g�upstwa.</p><p>��Masz g�ow� nie od parady! � powtarza� zadowolony Urgh. � Nie wiem co bym bez ciebie zrobi�. Chybabym umar� z l�ku przed t� przekl�t� Pie�ni� lub te� zjad�oby mnie to moje w�asne stado wilk�w.</p><p>Jego rado�� przybiera�a co prawda formy k�opotliwe dla Woodou. W�adca klepa� go po w�t�ych plecach tak, �e Woodou wzdryga� si� z b�lu � lub zmusza� do wypicia ogromnego kufla piwa, po kt�rym wiernemu s�udze kr�ci�o si� w g�owie. By� jednak got�w znie�� te drobne niedogodno�ci dla utrzymania nowej, tak wysokiej pozycji.</p><p>Dwana�cie niewolnic szy�o sukni� �lubn� dla panny m�odej. Zgodnie z obyczajem Urgh�w, szyta ona by�a z najcie�szych, bia�ych, jagni�cych sk�rek, wyprawionych jak najdelikatniejsza materia i obszytych ozdobami ze srebra, drogich kamieni i z�ota. Gdy wartownicy wpuszczali je do komnaty narzeczonej, aby mog�a zrobi� kolejn� przymiark� � ich oczy z uwielbieniem wpatrywa�y si� w pi�kn� kr�lewn�, ale Dziewczyna dostrzega�a w nich tak�e smutek.</p><p>��Dlaczego jeste�cie ponure, cho� �lub to weso�a uroczysto��? � pyta�a chytrze niewolnic, swoich wsp�rodaczek. Wraz z Ajokiem um�wili si�, �e dla dobra ucieczki b�d� udawa� pogodzenie z nieuniknionym losem.</p><p>��O pani � szepn�a jedna z dziewcz�t. � Przerywasz �a�cuch Pie�ni w jego samym sercu. Tw�j nar�d ju� zawsze b�dzie w niewoli, a my wraz z nim.</p><p>Luelle po�o�y�a d�o� na g�owie kl�cz�cej u jej st�p dziewczyny, ale nie rzek�a ni s�owa, gdy� do komnaty energicznym krokiem wszed� Urgh XIII. Luelle ujrza�a go po raz pierwszy. Przez ca�e pi�� dni niewoli w�adca Imperium ani razu nie pokaza� si� jej na oczy, obawiaj�c si� czar�w. By� te� wr�cz zdumiony odwag� swego syna, kt�ry z sali tej nieomal nie wychodzi�.</p><p>��1 c�, moja przysz�a synowo? Cieszysz si� nadchodz�cym �lubem?</p><p>��Chyba tak, o panie. W ka�dym razie wol� ten �lub ni� stos, gdy� taki w�a�nie wyb�r mi da�e�. I czuj�, �e polubi� twego syna.</p><p>Urgh zarechota� rubasznie:</p><p>��Tylko tobie mo�e uda� si� to, co mnie przychodzi z najwy�szym trudem. Cho� dzi�ki �lubowi z tob� warto�� mego syna wzro�nie. I nikt ju� nie o�mieli si� podwa�a� jego prawa do tronu.</p><p>Sta� w pewnej oddali i cho� zachowanie jego by�o jak zwykle ha�a�liwe, czu� si� dziwnie skr�powany, w spos�b dla siebie ca�kiem nowy. Ta z�otow�osa Dziewczyna, wysoka i smuk�a, kojarzy�a mu si� z l�kiem, prze�laduj�cym go przez ca�e panowanie, ze z�owrogim Czarem Pie�ni Jedynej, z nocnymi koszmarami. On, Urgh XIII, podobnie jak ca�y, d�ugi rz�d jego przodk�w, by� ogromnie zabobonny i przes�dny. Czarownice napawa�y go l�kiem, a my�l, �e � w zgodzie z przekazem Pie�ni � tej dziewczynie matkowa�y w�a�nie Czarownice, przyprawia�a go o nieznan� s�abo��. R�wnocze�nie by�o w niej co� z jego dawno zmar�ej �ony � ta smuk�o�� nie znana kobietom jego rodu, z�ocisto�� w�os�w, �piewny g�os. Za� mi�o�� do �ony, uwie�czona wydaniem przez ni� na �wiat syna � cherlaka tkwi�a w nim jak zadra.</p><p>��A zatem do jutra, przysz�a synowo � przerwa� wreszcie przed�u�aj�ce si� milczenie. � Jutro o tej porze dope�ni si� �wi�ty obrz�dek za�lubin.</p><p>Luelle wynio�le i godnie sk�oni�a g�ow�.</p><p>W tym samym czasie Ajok przebywa� w zamkowej kuchni. Ci�gle pami�tano tu go jako smutnego, samotnego p�sierot�, dziwnie odbiegaj�cego zachowaniem od ca�ego urghowego dworu. Jednak cho� w kuchni, gdy tylko wchodzi�, zawsze panowa�a serdeczna i swobodna atmosfera � tym razem kucharki i ich pomocnice pracowa�y w milczeniu, a nastr�j by� pe�en przygn�bienia.</p><p>��Jutro m�j �lub � powiedzia� nie�mia�o Ajok, szukaj�c w oczach niewolnic dawnej �yczliwo�ci. Jednak je�li zas�ugiwa� na ni� w ich oczach biedny, samotny ch�opiec � to Ajok, przysz�y nast�pca tronu i m�� Luelle zosta� potraktowany z ch�odn� niech�ci� i przesadn� fa�szyw� uni�ono�ci�.</p><p>��Potrzebuj� waszej pomocy � m�wi� dalej ch�opiec, ale nikt nie odezwa� si� ani s�owem. � Je�li znacie jakie� posiadaj�ce silnie nasenn� moc zio�a, to chcia�bym� � wszystkie oczy w kuchni skierowa�y si� na niego w milczeniu -� chcia�bym mie� dzi� wiecz�r du�y dzban wina, dla czterech stra�nik�w, aby tak�e uczcili moje jutrzejsze wesele�</p><p>Przez chwil� w kuchni panowa�o ca�kowite milczenie, ale po paru sekundach co poniekt�rym, bystrzejszym, rozb�ys�y rado�nie oczy. Pod drzwiami komnaty, w kt�rej wi�ziona by�a Dziewczyna z Pie�ni, czuwa�o zawsze czterech stra�nik�w.</p><p>��Przyjd� przed wieczorem, dostaniesz sw�j dzban � rzek�a poufale kucharka i u�miechn�a si� do Ajoka po dawnemu, z ciep�� serdeczno�ci�.</p><p>� Woodou nie by� g�upi. Gdyby tak by�o, wielki Urgh nie uczyni�by go swoim Pierwszym Ministrem, mimo �e pochodzi� z rodu niewolnik�w. Woodou nie da� si� nabra� na rzekom� uleg�o�� tej Istoty. Luelle� Paskudne imi�, wzi�te prosto z imion jej ojc�w. Woodou � zdrajca nienawidzi� wszystkiego co by�o zwi�zane z rodem Luil�w.</p><p>��Stra�e pod komnat� kr�lewny maj� si� zmienia� co godzin� � oznajmi�. Polecenie przyj�to.</p><p>��Co kilkana�cie minut ka�dy ze stra�uj�cych ma obowi�zek zagl�da� do komnaty przez okienko w drzwiach � dorzuci�. Stra�nicy skin�li pokornie g�owami.</p><p>����dam, aby ksi��� ostatni wiecz�r przed �lubem sp�dzi� w swoich pokojach, nie u narzeczonej � o�wiadczy� Ajokowi ostrym, nowym dla siebie tonem. Ten ton podoba� mu si� tak, jak nowe ubranie.</p><p>Ajok zadr�a�. Czy�by wszystkie plany mia�y run��? Rozsypa� si� dzi�ki chytro�ci tego lisa � zdrajcy? Nie odpowiadaj�c ani s�owem s�udze swego ojca, uda� si� do narzeczonej.</p><p>��Luelle, grozi nam ogromne niebezpiecze�stwo. Woodou czego� si� domy�la i ��da, �ebym ten wiecz�r sp�dzi� z dala od ciebie � wyszepta�. Dziewczyna wyprostowa�a dumnie g�ow�, a w jej oczach zapali� si� gniew.</p><p>��Czy to on jest ksi�ciem i nast�pc� tronu, czy ty?! Id� do ojca i o�wiadcz mu, �e ambicje jego s�ugi zbyt rosn�. Pragnie on rozkazywa� nawet tobie, kr�lewskiemu synowi. Wkr�tce zechce rozkazywa� i samemu w�adcy� a ty� ty tymczasem mnie kochasz i pragniesz by� ze mn� jak najd�u�ej, cho�by po to �ebym nie zmieni�a zdania!</p><p>Urgh kr��y� jak lew po swojej komnacie, s�uchaj�c sprytnych s��w, kt�re Luelle w�o�y�a w usta Ajoka, �eby przechytrzy� lisa � Woodou i utrafi� w czu�y punkt ambicji w�adcy.</p><p>��On?! Ten marny, wyniesiony przeze mnie do wszelkich godno�ci niewolnik?! Pacho�ek od koni! S�ugus! On pragnie rozkazywa� tobie, memu synowi?! On �mie u�ywa� wobec ciebie s�owa ���dam�? W takim razie ja, wielki URGH, rozkazuj� ci, aby� ostatni wiecz�r przed �lubem sp�dzi� z twoj� narzeczon�!</p><p>Pods�uchuj�cy pod drzwiami Woodou zblad� ze z�o�ci. Pos�pne my�li, kr���ce mu po g�owie, nasili�y si�. Nigdy nie widzia�, by Ajok m�wi� tak zdecydowanym tonem do swego ojca. Wszystko to razem sugerowa�o, i� nale�y by� czujnym. No c�, jego pan i w�adca nie ma do�� ani rozumu, ani sprytu. Skoro tak, to on, Woodou b�dzie sam, osobi�cie, wraz z czw�rk� stra�nik�w czuwa� pod drzwiami tej dziewczyny przez ca�� noc. Nie zmru�y oka, ale upilnuje cennej zdobyczy. Zbyt wielka i cenna stawka wchodzi w gr�, aby uwierzy� pochopnie parze podst�pnych szczeni�t, jakimi w gruncie rzeczy s� syn Urgha i ta uczennica Czarownic!</p><p>� Czarownica w�a�nie tego dnia us�ysza�a G�os swojej wychowanki. By� ju� �agodny i cichy, jakby zdolna Dziewczyna poj�a natychmiast wskaz�wki swej Opiekunki.</p><p>��Uciekamy dzi� wieczorem, gdy zapadnie zmrok.</p><p>��Gdzie?</p><p>��W Wysokie G�ry.</p><p>��B�d� tam pod��a� za wami � odpar�a Czarownica. � Gdy ju� b�dziecie w trakcie ucieczki, wy�lij mi sygna�. Mo�ecie liczy� na moj� pomoc. Za� gdyby Woodou usi�owa� ci przeszkodzi�, pomy�l o swoim G�osie�</p><p>I Czarownica zamilk�a. �O moim G�osie?� � pomy�la�a ze zdziwieniem Luelle.</p><p>Tymczasem Czarownica zacz�a przedziera� si� przez D�ungl�, aby znale�� si� mo�liwie jak najbli�ej Zamku. Jej si�y i mo�liwo�ci zwi�kszy�y si� i wzmocni�y w krynicy Prastarych Mocy. Zawsze tak by�o. Dotarcie do skraju ruin zaj�o jej raptem dwie godziny, nie dwa dni. Teraz siedzia�a na czarnym pniu i czeka�a na chwil�, w kt�rej znowu zacznie by� niezb�dna swej wychowance � i obie uratuj� najwa�niejsze ogniwo Pie�ni Jedynej, na kt�re porwali si� barbarzy�cy. Obie�? Wszak jest jeszcze ten ch�opiec, syn Urgha. I tego mo�na by�o si� spodziewa�. Wszak nie kto inny, ale one, Czarownice, przewidzia�y, �e kiedy� mo�e zaistnie� taka mo�liwo��, i� ich Istota trafi w �apy Urgha. A kiedy to by�o! Gdy jeszcze Luelle nie by�o na �wiecie! Ani tego ch�opca, Ajoka. To one wybra�y najpi�kniejsz� dziewczyn� z rodu dzisiejszych niewolnik�w, Arlin. One j� wybra�y i przekona�y � mimo jej oporu i l�ku; one nauczy�y, jak doprowadzi� Urgha do �lubu. Nie k�ama�y. Powiedzia�y Arlin szczerze, �e jej �ycie b�dzie smutne i ponure, ale za to jej syn kto wie, czy nie odegra w Pie�ni Jedynej wa�nej roli. One,te�, Czarownice, pouczy�y zasmucon� Arlin, jak ma wychowywa� swego przysz�ego syna. I przekona�y j�.</p><p>��Biedna, �liczna Arlin p�aka�a i broni�a si�, ale potem poj�a, jak wiele to mo�e znaczy�: z�amanie Urghowej si�y w jej najczulszym miejscu, w osobie jego syna, kt�ry wszystko we�mie z matki, a nic z ojca � my�la�a Czarownica. � Za nasz� spraw� Arlin zdoby�a serce Urgha, za nasz� spraw� Urgh tak oszala� z mi�o�ci do niej, �e zgodzi� si� na ten niebywa�y w dziejach jego rodu �lub z niewolnic�. Za nasz� wreszcie spraw� syn Urgha pokocha� poezj�, a nie miecz, i z g�ry skazany zosta� na mi�o�� do Pie�ni Jedynej, gdy� na Zamku Urgha poezji nie by�o, wi�c pierwsze zetkni�cie si� z Pie�ni� zachwyci�o ch�opca. Pie�� wzi�a go w niewol�. Zwyci�y�a krew matki, a nie ojca� � Czarownica westchn�a g��boko i wymamrota�a na koniec: � Nie, nie zawiod�a nas nasza moc sterowania ludzkimi losami, nawet je�li s� to losy nie narodzonych jeszcze dzieci. �Zrobi�y�my to dla Wielkiego Kr�lestwa, �ami�c �wi�te prawa magii i kiedy� za to odpokutujemy.</p><p>Przygotowania do jutrzejszego �lubu wesz�y w sw� najgor�tsz� faz�. Kuchnia pracowa�a dzie� i noc na pe�nych obrotach, przygotowuj�c niezliczone mn�stwo potraw. Z piwnic wytaczano ogromne beczki z piwem i winem.</p><p>Urghowi �o�nierze nie mogli si� oprze� i ju� dzi� zacz�li pr�bowa�, czy ich smak jest na tyle wyszukany, �e nadaje si� na jutrzejsz� uczt�. Ju� pod wiecz�r pijani �o�dacy i rycerze z dono�nym �miechem i chrypliwymi �piewami zataczali si� po zamkowym dziedzi�cu. Lecz Urgh XIII nie gniewa� si� o to, lecz sam ochoczo opr�nia� pe�ne kufle ze swoj� �wit�.</p><p>��Wszyscy na Zamku s� nietrze�wi, w��cznie z kr�lem. Przytomno�� zachowa jedynie kilkunastu stra�nik�w � my�la� z l�kiem Woodou. � Stracili g�ow� i s�dz�, �e maj� z�otego ptaka w klatce, nie musz� si� ju� nim zajmowa�</p><p>��To pija�stwo sprzyja naszym planom � szepn�a Luelle do Ajoka, patrz�c ze swego okna na ha�a�liw� hulank�.</p><p>��Tak, niech si� opij�, a potem posn� � wyszepta� Ajok poblad�ymi wargami. Ba� si� i nawet nie pr�bowa� kry� tego przed swoj� towarzyszk�. Tym bardziej potrzebny by� mu spok�j, jaki sp�ywa� na niego od Luelle. Luelle w rzeczy samej przywyk�a do tego, �e �ycie jest wieczn� ucieczk�. Czarownice nauczy�y j�, �e w trudnych sytuacjach trzeba zachowa� przytomno�� umys�u � im bardziej zbli�a�a si� pora ucieczki, tym bardziej jej umys� ch��d� i stawa� si� sprawniejszy. Rozwi�za�a ju� nawet ostatnie s�owa Czarownicy, gdy rozmawia�y o G�osie�</p><p>Ich szaty do przebrania si� by�y schowane w futrach okrywaj�cych �o�e Dziewczyny. Ajok znosi� je co dzie�, po kilka, skryte pod p�aszczem. I teraz trzeba by�o tylko przebra� si� w nie. Ona i ch�opiec b�d� wygl�da� jak dw�ch Urghowych pacho�k�w.</p><p>Teraz stra�nicy, tkwi�cy niewzruszenie pod drzwiami jej komnaty i spogl�daj�cy z zazdro�ci� na spitych koleg�w, musz� otrzyma� swoje wino, po kt�rym natychmiast zmorzy ich mocny sen. Wino musi poda� Ajok, przybieraj�c i�cie ksi���c� i swobodn� postaw�. Ale w�a�nie tego ch�opiec nie umia� i Luelle, �ciskaj�c jego d�o�, u�y�a troch� magicznej mocy, by doda� mu odwagi.</p><p>��Stra�nicy nie maj� prawa dostrzec, �e si� czego� boisz poucza�a go, nie odrywaj�c magnetycznego wzroku od jego oczu. � Zachowasz si� jak prawdziwy, weso�y ksi���, na dzie� przed swym �lubem. B�dziesz m�wi� do nich z pa�ska, ale �yczliwie.</p><p>Ajok przem�g� si�. Przyszed� z zamkowej kuchni ze swym dzbanem i stoj�c pod drzwiami narzeczonej powiedzia� swobodnie:</p><p>��Pora i wam napi� si� na zdrowie jutrzejszej m�odej pary. Oto m�j dar, dar ksi�cia dla wiernych s�ug. Nie jest go wiele, wi�c nie upijecie si�, ale przynajmniej poczujecie smak wina�</p><p>Stra�nicy spojrzeli po sobie niepewnie, ale rozejrzawszy si� wok� stwierdzili, �e nie ma nikogo, kto m�g�by zgani� ich za picie na s�u�bie. Ju� po chwili wyrywali sobie wzajem znakomity trunek. Gorzkawy smak zi� doda� winu aromatu. �aden ze stra�nik�w nie dostrzeg� skrytego za odleg�ym filarem Woodou, kt�ry �ledzi� t� scen� z pos�pn� satysfakcj�. Oto jego podejrzenia si� spe�nia�y. Teraz wszyscy na Zamku s� pijani, ale on, Woodou, ma jeszcze do dyspozycji czw�rk� przytomnych i czujnych stra�nik�w przy bramie g��wnej� Patrzy�, jak stra�nicy pod drzwiami Luelle jeden po drugim zapadali w mocny sen, tak jak stali. I czeka�.</p><p>��Ju� pora. Uciekamy! � dobieg� Czarownic� G�os jej wychowanki, tym razem tak nie zamierzenie mocny, �e s�uchaj�ca skuli�a si� z b�lu. Otrz�sn�a si� jednak szybko i znowu skupi�a ca�� swoj� moc. Po chwili w miejscu, w kt�rym siedzia�a na pniu, zacz�a gromadzi� si� g�sta, mleczna mg�a i d�ugim, bia�ym j�zykiem pe�z�a w stron� bramy Zamku�</p><p>Luelle i Ajok w strojach urghowych pacho�k�w uchylili drzwi komnaty � wi�zienia. Aby wyj��, musieli z ca�ych swych si� popchn�� je, gdy� drog� zagradzali le��cy bezw�adnie stra�nicy. Po chwili ju� zbiegali z wie�y, w kt�rej znajdowa� si� pok�j Dziewczyny, a wreszcie � zdenerwowani � zacz�li przekrada� si� rz�si�cie o�wietlonym dziedzi�cem. Ale �aden z pij�cych i podochoconych �o�dak�w nie zwraca� uwagi na nic, poza beczkami z winem i piwem. Wi�kszo�� ju� spa�a, g�o�no pochrapuj�c, w tym samym miejscu, w kt�rym ich zmorzy� sen. Inni, be�koc�c co�, obci�gali kolejne kufle. W oknach komnaty Urgha by�o jasno, wida� i tam trwa�a radosna uczta.</p><p>� z dziedzi�ca ch�opiec z dziewczyn� weszli teraz w mroczn� sie� warownej wie�y, kt�ra prowadzi�a do bramy g��wnej. Za ni� dopiero by� zwodzony most. Brama by�a jak zawsze zamkni�ta, a czw�rka stra�nik�w, cho� zazdro�nie patrzy�a na swych popijaj�cych kamrat�w, trwa�a niestrudzenie na swych stanowiskach.</p><p>��Na rozkaz Urgha otwieraj! � zawo�a� Ajok, daremnie usi�uj�c ukry� dr�enie g�osu.</p><p>��Gdzie� to si� wybieracie? � spyta� dobrodusznie jeden ze stra�nik�w. � Nie �al wam tego piwa, co zostanie w beczkach?</p><p>��W�a�nie, gdzie� to si� wybieracie? � us�yszeli nagle jadowity, cichy szept i z mroku wy�oni� si� Woodou. � Wszak jutro wasz �lub? Czy�by�cie chcieli si� na� sp�ni�? � sycza� zdrajca, nie kryj�c zarazem swej rado�ci. Oto znowu jako jeden, jedyny z Urghowej �wity wy kaza� czujno��. Doprawdy zas�u�y� na miano Pierwszego Ministra! Stra�nicy nadal tkwili przy bramie, nie nas�uchuj�c zbytnio, co m�wi Woodou, gdy� obawiali si� jego ma�piej z�o�liwo�ci, woleli sta� w bezpiecznej odleg�o�ci. A nu� by poczu� zapach wina, kt�rego jedynie spr�bowali, nim nadesz�a ich pora str�owania?</p><p>��Jedno moje s�owo i wr�cicie do Zamku � sycza� tymczasem Woodou z nietajon� satysfakcj� widz�c l�k maluj�cy si� na twarzy Ajoka. Spokojny wyraz twarzy Luelle zaniepokoi� go i ju�, ju� mia� otworzy� usta, by krzykn�� na stra�nik�w, gdy Istota z Pie�ni, wpatrzona ca�y czas w jego oczy, jakby chcia�a przenikn�� kryj�ce si� w nich my�li, nagle u�miechn�a si� z jak�� dziwn� zuchwa�o�ci� jak na jej sytuacj�.</p><p>� i w�wczas Woodou w samym �rodku swego m�zgu us�ysza� pot�ny G�os. G�os bez d�wi�ku, cho� dziwnie mu znany. G�os, kt�ry jak sztylet rozdziera� mu wn�trze g�owy:</p><p>��Milcz, Woodou, bo ci� zabij� � m�wi� ten G�os w jego g�owie. � Je�li zechc� to spal� na proch wszystkie twoje m�zgowe kom�rki, a w�wczas na nic nie przydasz si� Urghowi�</p><p>Ostatni� my�l� Woodou � nim przed oczami rozla�a mu si� bolesna purpura � by�a my�l, �e przecie� jest to G�os tej stoj�cej tu� ko�o niego Dziewczyny, cho� owa istota ani na chwil� nie otwar�a ust. A potem niezwykle ostry, �widruj�cy b�l powi�kszy� si� � i Woodou straci� przytomno��, padaj�c na ziemi�. Ca�a ta scena nie trwa�a d�u�ej ni� kilka sekund. Jedyne co stra�nicy zdo�ali ujrze�, to �e Woodou, stoj�cy obok pary pacho�k�w, nagle przewraca si� na ziemi�, nie tkni�ty przez nich nawet palcem. Dw�jka stra�nik�w przypad�a do niego, wo�aj�c bezradnie na przemian:</p><p>��Co ci si� sta�o, panie?� To Pierwszy Minister Urgha, niech to licho, wszystko spadnie na nas� I co z nim zrobi�? Le�y jak k�oda� ca�kiem bez zmys��w�</p><p>��Lepiej zanie�cie go do jego komnaty i przywo�ajcie lekarza � powiedzia� Ajok grubym g�osem to, co podszepn�a mu Luelle. � A ty otwieraj bram�, p�ki co, bo nasz pan nie daruje op�nienia ani tobie, ani nam � zwr�ci� si� Ajok do trzeciego ze stra�nik�w. Tamta dw�jka ju� oddala�a si� po�piesznie, nios�c ze sob� chuderlawe cia�o Woodou, ci�sze ni� zwykle, gdy� pozbawione przytomno�ci.</p><p>��Powiedz has�o! � �achn�� si� tamten zdenerwowany poprzedni� scen� i w tym momencie Ajok zmartwia�, a jego nogi a� ugi�y si� ze strachu. Zapomnia� o tak wa�nej, a w dodatku �atwej do przeprowadzenia sprawie! Byle �o�dak ojca powiedzia�by mu to has�o, gdyby wcze�niej o nie zapyta�� Luelle od razu poj�a, co si� dzieje, i wpi�a rozpaczliwie sw�j wzrok w oczy stra�nika, by odczyta� jego my�li. W blasku pochodni spogl�da�y teraz na ni� � niedu�e, ciemne, nieco bezmy�lne. W ostatniej chwili wyczyta�a w nich odpowied�:</p><p>��Za�lubiny � powiedzia�a spokojnie, pogrubiaj�c nieco sw�j g�os. � Has�o �za�lubiny�, a teraz szybko otwieraj bram� i spuszczaj most, inaczej Urgh ci� wych�osta. Idziemy szuka� ziela ja�owca do wianka panny m�odej, gdy� taki by� zwyczaj w jej rodzie i nie chce bez niego stan�� do �lubu.</p><p>Dwaj stra�nicy, wlok�cy bezw�adne cia�o Woodou, ju� wchodzili do Zamku. I znowu uciekinierzy mieli szcz�cie, gdy� jako� nikt na dziedzi�cu nie zwr�ci� uwagi na ten niezwyk�y wszak widok. A mo�e pomy�leli sobie, i� Woodou tak�e jest pijany�?</p><p>Brama, skrzypi�c, powoli uchyla�a si�. R�wnocze�nie us�yszeli stukot zwodzonego mostu, kt�ry w�a�nie opad� na drugi brzeg g��bokiej fosy.</p><p>��A to co znowu? O Bogowie, ratujcie� � odezwa� si� nagle zaniepokojony, niemal wyl�k�y g�os stra�nika. � Nad dziedzi�cem zamkowym widno, wida� gwiazdy na niebie, a tu, za bram� mg�a niby mleko!</p><p>��Co ty gadasz? � spyta� l�kliwie czwarty stra�nik, wygl�daj�c przez bram�, kt�ra skrzypi�c uchyli�a si� jeszcze szerzej. � Bogowie, to chyba nie mg�a, lecz jakie� czary! Czy nie lepiej by zawiadomi� kogo�?</p><p>Stra�nicy z zabobonnym l�kiem wpatrywali ni� w g�st�, mleczn� mg��, kt�ra spowija�a ca�� okolic� Zamku, niby �miertelnym ca�unem zamazuj�c i poch�aniaj�c wszelkie cienie, cia�a i kszta�ty. W swym zdziwieniu i przestrachu nawet nie zauwa�yli, �e dw�ch pacho�k�w wtopi�o si� w t� mg�� i znikn�o im od razu sprzed oczu. Mg�a wch�on�a ich w siebie � i widocznym by�o, �e ju� ich nie wyda z powrotem.</p><p>��Ten lisiec Woodou nagle si� przewraca, tu ta mg�a� i czemu tamci tak od razu w ni� wle�li, zamiast si� cofn�� Ja bym za diab�a tam nie wlaz�� magia jaka�, czy co? mamrota� z l�kiem jeden ze stra�nik�w.</p><p>��Id� lepiej i szybko zawo�aj kogo � odpowiedzia� jego kolega. � Nie podoba mi si� to wszystko. A bram� zamknijmy natychmiast, zanim ta magiczna mg�a wpe�znie do naszego Zamku. Czort wie, czy ona nie robi ludziom co z�ego?</p><p>Gdy Woodou ockn�� si� w swej komnacie, jeszcze zanim zjawi� si� nadworny lekarz � brama by�a ju� zamkni�ta, a stra�nicy daremnie przyzywali kogo� z rycerzy. Opici winem rycerze zataczali si� i nie pojmowali m�wionych do nich s��w.</p><p>��Otwierajcie bram�, wo�ajcie �o�nierzy, wzywajcie naszego kr�la! � krzycza� daremnie Woodou, gdy s�aniaj�c si� dotar� wreszcie na dziedziniec.</p><p>Otwarta z powrotem brama ukaza�a jeszcze g�stsz� mg�� ni� poprzednio. Gdy Woodou zebra� wreszcie parunastu jako tako trzymaj�cych si� na nogach �o�nierzy � ci odm�wili opuszczenia Zamku. Wpatrywali si� w opary mlecznej mg�y z os�upieniem i obezw�adniaj�cym l�kiem. I cho� ka�dy domy�la� si�, �e to czary � nikt, nawet Woodou nie domy�li� si�, �e Czarownica do mlecznej, g�stej barwy swych opar�w doda�a te� aromat strachu, kt�rego zapach rozsnuwa� si� teraz, podwajaj�c jeszcze naturalny strach ogl�daj�cych to zjawisko.</p><p>��Ka�dy, kto tam wejdzie, udusi si� � mruczeli �o�nierze.</p><p>��Istne mleko, nie wida� nawet na krok, tylko szalony by tam polaz��</p><p>Wezwany po�piesznie Urgh najpierw wyla� sobie na g�ow� wiadro lodowatej wody, by otrze�wie� od nadmiaru wypitego wina. Gdy wreszcie, nadal otumaniony, dotar� do bramy, najpierw zarycza� gniewem i dono�nie wzywa� swoj� gwardi�, ale potem widok przera�liwej mg�y i jego wystraszy�.</p><p>��To czary � wyszepta� z w�a�ciwym swemu plemieniu l�kiem przed wszystkim co niezwyk�e. � A te czary uczyni�a Czarownica, kt�r� niedbale pozostawi�e� w Ard�anie, zamiast schwyta� tak�e i j�! � zwr�ci� si� z furi� do Woodou. Twoja to wina i doprawdy zap�acisz tym razem g�ow�!</p><p>Woodou sta� przera�ony i bezradny. Ca�y a� dygota� z niecierpliwo�ci, aby goni� uciekinier�w, a zarazem strach przed czarami by� w nim r�wnie silny jak u �o�nierzy Urgha. Zdradzaj�c sw�j nar�d � Woodou utraci� naturalny w�r�d jego rodak�w szacunek i mi�o�� do Czarownic i zacz�� ich ba� si� wr�cz niepor�wnanie wi�cej ni� sami Naje�d�cy. G��wne i najcenniejsze ogniwo Pie�ni Jedynej, kt�re jemu, Woodou, uda�o si� rozerwa�, zaz�bi�o si� znowu z pozosta�ymi, tworz�c z�owr�bny �a�cuch, zaciskaj�cy si� na szyi w�adcy podbitego Imperium, Urgha XIII i wszystkich jego s�ug.</p><p>��Panie � rzek� patrz�c jadowicie na w�adc�, dla kt�rego zdradzi� sw�j nar�d. � Je�li ta przekl�ta Pie�� si� spe�ni, a istnienie tej dziewczyny potwierdza jej wiarygodno��, w�wczas obaj stracimy wszystko, i to wkr�tce. Wi�c p�ki co, korzystaj jeszcze z mojej g�owy, bowiem jest lepsza od g��w wszystkich twoich rycerzy razem wzi�tych. Tylko ja czuwa�em tej nocy, gdy wszyscy wok� si� opili, a ja sam dla Istoty, kt�ra zna magi�, to troch� za ma�o. Nie masz teraz zreszt� nikogo na �wiecie poza mn�, bo tw�j jedyny syn tak�e uciek�. Kt� pozostanie ci wierny, gdy mnie zabijesz? Tw�j czyhaj�cy na koron� brat�?</p><p>Urgh nic nie odpar�. Jego wielka, lwia twarz by�a purpurowa z gniewu i strachu. Wszyscy � kr�l i jego s�udzy � stali zmartwiali, wpatruj�c si� w sk��bion�, g�st� mg��, kt�ra kot�owa�a si� tu�, tu� za zamkow� bram�, nie przekraczaj�c jej jednak ani o metr.</p><p>��Ta mg�a poch�on�a moj� ostatni� nadziej� � rzek� ponuro kr�l. � Teraz pozostaje mi tylko czekanie na w�asny koniec.</p><p>��Nadziej�, panie, nale�y mie� do ostatka � odpar� Woodou uni�enie, wcielaj�c si� znowu z dumnego Pierwszego Ministra w gorliwego i niepozornego s�ug�.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXIV</p></title><p>Ajok i Luelle byli we mgle bezradni jak dzieci. Po przekroczeniu zwodzonego mostu zapadli w ni� jak muchy w mleko i gdyby nie trzymali si� ca�y czas za r�ce, nigdy by si� nie odnale�li.</p><p>��To sprawka mojej Opiekunki � powiedzia�a Luelle z dum�. Ajok ledwie dos�ysza� jej s�owa, cho� by� tu� obok. Mleczny py� t�umi� i poch�ania� wszelkie d�wi�ki. � Gdyby nie ta mg�a, je�d�cy schwytaliby nas w ci�gu parunastu minut.</p><p>��Ale teraz nie wiemy, gdzie i��. Kto wie, mo�e kr�cimy si� w k�ko i wcale nie oddalamy od Zamku? � odpar� boja�liwie Ajok.</p><p>��Ja wiem, prowadzi mnie G�os Czarownicy � rzek�a che�pliwie Dziewczyna.</p><p>Ajok leciutko si� wzdrygn��. To jednak co� ca�kiem innego � zachwyca� si� Czarownicami z Pie�ni Jedynej, istotami utkanymi z poezji i czar�w, a czym� ca�kiem innym i�� na spotkanie jednej z nich. Dziewczyna wyczu�a jego l�k i roze�mia�a si�:</p><p>��O tak, ona zamieni ci� w ma�� myszk�, gdy tylko zechce. A zamiast palc�w ma taaakie pot�ne szpony!</p><p>Wyczu�a jednak, �e jej towarzysz jest naprawd� przera�ony i �cisn�a go uspokajaj�co za r�k�.</p><p>��Jeste�my ci przecie� d�u�ne, pomog�e� nam. Nie musisz si� obawia� ani mnie, ani jej, mojej Opiekunki. I nie ma szpon�w. Jest nawet w jaki� spos�b �adna�</p><p>Mimo wszechogarniaj�cej mg�y, Luelle sz�a teraz szybko i lekko, wiod�c Ajoka za sob�. Ch�opiec jednak potyka� si� co krok, dr�a� z l�ku i zimna.</p><p>��Nie b�d� taka ciamajda � rzek�a niecierpliwie Luelle, za kt�rym� kolejnym potkni�ciem si� Ajoka, spowalniaj�cym ich marsz. Ch�opiec zawstydzi� si� i aby to ukry�, zacz�� na nowo rozmow�.</p><p>��Nie pojmuj�, co si� sta�o Woodu? Jeden jego okrzyk i natychmiast by nas zatrzymano. A on tymczasem run�� na ziemi� bez czucia!</p><p>��Ja to uczyni�am � odpar�a zadowolona Dziewczyna. Rani�am go moim wewn�trznym G�osem. M�j G�os, jak powiedzia�a Czarownica, m�g�by zabija�!</p><p>��Ale chyba go nie zabi�a�! � zawo�a� przera�ony Ajok. G�sta mg�a, poch�aniaj�ca d�wi�ki, st�umi�a panik� w jego tonie.</p><p>��A je�li nawet? � spyta�a lekcewa��co Luelle.</p><p>��Jak mo�esz m�wi� to tak spokojnie! Przecie� w�wczas z�ama�aby� jedno z Praw Pie�ni! Ona wyra�nie m�wi, �e nikt nikogo nie b�dzie zabija�, �e nast�pi kres zabijania, a wyzwolenie przyjdzie za spraw� Czaru, nie �mierci!</p><p>I ch�opiec mimo woli wyrecytowa� odpowiednie s�owa:</p><p>�I sczezn� prawa wojen okrutne za spraw� Czaru.</p><p>�mierci nie zada ani brat bratu ni wr�g wrogowi.</p><p>�ycie si� stanie dobrem najwy�szym, wi�kszym ni� z�oto</p><p>�ycie zrodzi�o Istot� z Czaru i s�owa Pie�ni��</p><p>Luelle pob�ogos�awi�a mg��, kt�ra uniemo�liwi�a Ajokowi dostrzec rumieniec wstydu na jej twarzy.</p><p>��Nie zabi�am go � powiedzia�a wreszcie ze �ci�ni�tym gard�em. Obezw�adni�am tylko i chyba na kr�tko.</p><p>Ale r�wnocze�nie cicha z�o�� zapanowa�a w jej sercu. Zatli�a si� w niej malutka zazdro��, �e on, ten w�t�y ch�opiec zna s�owa Pie�ni Jedynej i zamiast tego �eby ona sama mog�a ustrzec si� od b��du, on musi j� poucza�. Uczucie to jednak tylko drasn�o jej serce i zaraz znikn�o. Za� Luelle zawstydzi�a si� znowu i poj�a potrzeb� obecno�ci Czarownic. Do tej pory to one j� strzeg�y przed b��dami � teraz na szcz�cie ma u swego boku tego ch�opca, kt�ry tak bardzo kocha Pie��, �e zna jej ka�de s�owo.</p><p>��Jak wiele brakuje mi do doskona�o�ci � powiedzia�a z �alem.</p><p>��Och, nie, ty jeste� doskona�a � zaprzeczy� ch�opiec gor�co. � Nie mo�e nie by� doskona�ym ten, kogo zrodzi�a Pie�� Jedyna!</p><p>Luelle z wdzi�czno�ci� przyj�a jego s�owa i uzna�a, �e s� prawdziwe. Szli w tej mgle ju� kilka godzin. Ajok nareszcie oswoi� si� z ni� i prowadzony pewn� r�k� swej towarzyszki przesta� potyka� si� co chwila. Jednak w pewnym momencie oboje poczuli takie zm�czenie, �e wiedzeni jedn� my�l�, u�o�yli si� na ziemi i przytuleni do siebie usn�li.</p><p>Obudzi�o ich s�o�ce, kt�rego promienie topi�y �nieg dooko�a. Ku swemu zdziwieniu nie byli wcale przemarzni�ci, gdy� okrywa� ich gruby, bury p�aszcz Czarownicy. Ona sama siedzia�a na kamieniu obok.</p><p>��Pora i�� dalej � powiedzia�a. � Im szybciej wejdziemy do najbli�szego Lasu, tym lepiej. Cho� mg�a jeszcze kot�uje si� wok� Zamku Urgha, nie utrzymam jej ju� d�u�ej i zaraz opadnie. A wtedy ruszy po�cig. W Lesie b�dziemy bezpieczni.</p><p>Ajok zdumia� si�. �adne ze s��w Pie�ni nie opisywa�o Czarownic � tylko ich czyny. A z czyn�w wynika�o, �e obdarzone by�y pot�n� moc�. Tymczasem na kamieniu siedzia�a stara kobieta. Mia�a zwyk�� � najzwyklejsz�, sympatyczn� twarz i przygarbione plecy. Tylko oczy w tej �niadej od w�dr�wek twarzy by�y dziwne: szare, g��bokie, ch�odne. W�skie wargi Czarownicy u�miechn�y si� do Ajoka.</p><p>��Nie musisz si� mnie ba� � powiedzia�a w taki spos�b, �e l�k nieodwracalnie ust�pi� z jego serca.</p><p>Las osi�gn�li do�� szybko � i w�wczas przysz�a pora na kolejne zadziwienie ch�opca. Nigdy, w ca�ym swoim �yciu nie by� dalej od ojcowskiego Zamku ni� w s�siednich wsiach i miasteczkach. Wsz�dzie tam ziele� zdawa�a si� umiera� i by�o jej niezwykle ma�o. Wi�c Las � mimo zimowej pory oszo�omi� ch�opca swym bogactwem.</p><p>��Nie wiedzia�em, �e Lasy s� tak pi�kne. S�dzi�em, �e s� straszne � rzek� nie�mia�o.</p><p>��Straszne s� dla ludzi z rodu Urgha i jego �o�nierzy. Ale w tobie p�ynie krew twojej matki, pi�knej i dobrej Arlin, naszej wsp�rodaczki, wi�c Las b�dzie ci �yczliwy � odpar�a Czarownica.</p><p>Las by� �yczliwy. Szybko znale�li such� i ciep�� pieczar�, w kt�rej zaraz rozgo�cili si� na d�u�ej.</p><p>��Przetrwamy tu do ko�ca zimowej pory i doczekamy wiosny � wyja�ni�a Czarownica. � A na dwa dni przed twymi siedemnastymi urodzinami, Luelle, pod��ymy w Wysokie G�ry, na spotkanie mojej Siostry Pi�tej.</p><p>Luelle w Lesie od�y�a, witaj�c go jak dobrego przyjaciela. A i on zdawa� si� przyjmowa� jej obecno�� z przyjemno�ci�. Cho� wyros�a ju� z lat dzieci�cych i wchodzi�a w wiek m�odej kobiety, bawili si� z Ajokiem jak para dzieciak�w. Tu wreszcie ��dna pochwa� Dziewczyna pokaza�a ch�opcu par� magicznych sztuk, kt�rych nauczy�y j� Czarownice. Przemienia�a szyszki w lisy i na odwr�t, rozmawia�a z ptakami, przywo�a�a nawet nied�wiedzia, kt�ry by� jednak oburzony nonszalancj�, z jak� wyrwa�a go z zimowego snu. Na dodatek oberwa�a te� bur� od Czarownicy, kt�ra znowu musia�a jej przypomnie�, �e magia nie s�u�y zabawie, ale znacznie wa�niejszym celom. Dziewczyna chcia�a nauczy� Ajoka cho�by jednej z tych drobnych sztuk, jakie umia�a, ale okaza�o si� to niemo�liwe. Ajok wpatrywa� si� usilnie w ma�ego �uka, w�druj�cego le�n� �cie�k�, i rozpaczliwie, ze wszystkich swych si� my�la�, aby �uczek przemieni� si� w �o��d�. Wykonywa� wszystkie wskazane przez Luelle gesty i wypowiada� w�a�ciwe s�owa zakl�� � ale �uczek nadal pozostawa� �uczkiem i szed� spokojnie swoj� w�asn� drog�, aby za�atwi� sobie tylko znane sprawy.</p><p>��Nie pojmuj� � m�wi� zmartwiony. � Nie pojmuj�, jak to si� robi�</p><p>��Tego nie trzeba pojmowa� � wyja�nia�a cierpliwie Czarownica. � To si� ma w sobie i wystarczy ten dar rozbudzi�. To przychodzi samo. Ale tobie nie przyjdzie. Moc czarodziejsk� posiadaj� jedynie osoby p�ci �e�skiej, a ty jeste� ch�opcem. Nie jest ci to do niczego potrzebne, Ajoku. Masz przecie� inny cel w �yciu i osi�gniesz go.</p><p>��B�d� poet� i napisz� najwspanialsz� z ksi�g, kt�r� czyta� b�d� wszyscy, a ka�de z jej s��w odmienia� b�dzie ludzi na lepsze? � spyta� niemal bez tchu Ajok.</p><p>��Ju� jeste� poet� � odpar�a Czarownica � i napiszesz swoj� ksi�g�, zapewniam ci�.</p><p>Teraz Ajok ju� nie zazdro�ci� Luelle jej dar�w. Czasem tylko, gdy obserwowa�, jak przeobra�a�a ma�� rud� wiewi�rk� w du�� kolorow� pi�k�, �eby ni� podrzuca� wysoko, pyta�:</p><p>��Luelle, czy jej to nie boli?</p><p>Ale Luelle �mia�a si� wtedy � przywraca�a wiewi�rce jej pierwotny kszta�t.</p><p>��G�uptasie � m�wi�a � zastanawiasz si� nad tym, co mnie by nigdy nie przysz�o do g�owy! Przecie� widzisz, �e ta wiewi�rka dalej skacze sobie z ga��zi na ga���!</p><p>Wiosna nadchodzi�a powoli, lecz niestrudzenie i ogarnia�a w swe posiadanie coraz wi�cej i wi�cej przestrzeni. �nieg le�a� jeszcze g��boko pod drzewami, a ju� drobne, jasnozielone i �wie�e igie�ki wychyla�y si� ku s�o�cu ze �wierkowych ga��zi. Nap�cznia�y p�ki na drzewach, oczekuj�c tylko na mocniejsze s�o�ce, aby pewnego dnia nabrzmie� i p�kn��, rozchylaj�c zal��ki m�odych listk�w. Rozbudzone z zimowej melancholii ptaki od samego �witu wy�piewywa�y swoje melodie.</p><p>��Nie wiedzia�em, �e mo�e istnie� co� tak wspania�ego wzdycha� po swojemu Ajok.</p><p>��Co za rado�� �y�! � krzycza�a tymczasem Luelle i ta�czy�a w jasnej plamie s�o�ca, kt�ra rozbi�a sw�j namiot na szarej do tej pory polanie.</p><p>Tylko Czarownica pochmurnia�a z ka�dym dniem. Luelle, ca�a poch�oni�ta zwyci�aj�c� z ka�dym dniem wiosn�, nie dostrzega�a tego. Jedynie Ajok spogl�da� na ni� z niepokojem.</p><p>��Jeste� smutna � powiedzia� wreszcie pewnego dnia. � A gdy jeste� smutna, czuj�, �e i we mnie narasta smutek�</p><p>��Od jakiego� czasu prze�laduj� mnie nieokre�lone, lecz z�e przeczucia. Ale nie my�l o tym. Czarownice maj� takie niedobre dni � odpar�a kr�tko i skry�a przed nim twarz. Od tej pory pilnowa�a si�, aby u�miech tak�e czasem go�ci� na jej w�skich wargach i nie okazywa�a ju� jawnie niepokoju.</p><p>��Jutro wyruszamy w drog� � rzek�a wreszcie w dniu, w kt�rym pierwsze bia�e i ��te kwiaty wychyli�y swe ma�e g��wki tu� ko�o topniej�cych gwa�townie �nie�nych zasp.</p><p>Luelle i Ajok zasn�li w pieczarze niemal natychmiast, kamiennym snem m�odych ludzi, kt�rzy ca�y dzie� sp�dzili na uganianiu si� po lesie. Nie widzieli, jak Czarownica d�ugo i niespokojnie obraca si� z boku na bok na swym pos�aniu z li�ci. Nie spostrzegli, kiedy wreszcie usn�a, ani tym bardziej kiedy nagle, rozbudzona w �rodku nocy usiad�a i przy�o�y�a r�k� do gwa�townie bij�cego serca.</p><p>��Kto� mnie wo�a� � szepn�a. � Kto��? Kto�? Nie rozumia�am s��w, ale to by�y niedobre s�owa. A teraz nic nie s�ysz�</p><p>Nie spa�a ju� do rana. O brzasku wyruszyli w dalek� drog�, do Wysokich G�r.</p><p>Luelle cieszy�a ta droga. Mog�a teraz pokazywa� oszo�omionemu Ajokowi wszystko co by�o jej tak dobrze znane i bliskie � a dla niego ca�kiem nowe. To by�a najpi�kniejsza cz�� dawnego Wielkiego Kr�lestwa. Pozbawiona ludzkich siedzib, a tym samym wszechobecno�ci Naje�d�c�w, sprawia�a wra�enie wolnego kraju � kraju sprzed wiek�w.</p><p>Im bli�ej by�o G�r, tym bardziej zachwyt ch�opca r�s�. Ich poszarpany majestatyczny �a�cuch gro�nie rysowa� si� na horyzoncie, lecz ch�opiec ju� si� nie ba�, widz�c, �e Czarownica z Dziewczyn� czuj� si� tu swobodniej ni� gdzie indziej. To by�a ich prawdziwa ojczyzna, pe�na bogatej ro�linno�ci, ptak�w i zwierz�t. A do tych ostatnich nikt nie strzela� z �uk�w, nie pozbawia� ich �ycia, nie zagra�a� ich istnieniu i wolno�ci. Wi�c podchodzi�y w miar� blisko, przygl�daj�c si� w�drowcom. Zachwycony ch�opiec ogl�da� ca�e stada jeleni, g�rskich kozic, setki zaj�cy i dzikich kr�lik�w, wilki, a nawet pojedyncze nied�wiedzie. Ptaki �piewa�y coraz rado�niej, gdy� wiosna ju� bezpowrotnie zwyci�y�a zim� � i ��czy�y si� w pary, szukaj�c miejsca na gniazda.</p><p>Zaj�ci tak sob� i otaczaj�cym ich krajobrazem, zdawa�o si� �e nie dostrzegali rosn�cego stale niepokoju Czarownicy. A jednak Ajok go widzia�. Wra�liwy niezwykle na nastroje innych os�b, odbiera� ca�y czas od Czarownicy impulsy jej smutku. I nie czu� si� ju� tak bezpieczny jak w�wczas, gdy na jej w�skich wargach go�ci� dyskretny, ironiczny u�miech.</p><p>��Czy co� si� sta�o? � spyta� cicho, gdy Luelle odbieg�a w radosnej pogoni za ma�� sarenk�.</p><p>��Nie wiem. Wyczuwam jednak, �e co� nie jest tak, jak by� powinno. W nocy kto� mnie wo�a�. Nie zd��y�am jednak ani odpowiedzie� na ten G�os, ani go rozpozna� � odpar�a r�wnie cicho Czarownica.</p><p>Szli dalej, odpoczywaj�c co jaki� czas, a noce sp�dzali w p�nie, okryci p�aszczem Czarownicy. Mimo to nie odczuwali zm�czenia. Rze�kie powietrze G�r dodawa�o si�, a zimna woda ze �r�de� i strumieni przywraca�a im o �wicie przytomno�� umys�u, gdy obmywali si� ni�, czuj�c, jak sp�ywa z nich ca�y brud czasu niewoli. Tak, r�wnie� Ajokowi nagle ca�y okres jego �ycia sp�dzony w Zamku wyda� si� tak�e niewol�, gdy ujrza�, jak mo�na �y� tu, u podn�a Wysokich G�r lub w Wielkich Lasach.</p><p>Do serca Wysokich G�r dotarli w trzecim dniu w�dr�wki.</p><p>��Nikt na nas nie czeka � zdziwi�a si� Dziewczyna. � A zawsze przecie� by�a tu kt�ra� z twoich Si�str�</p><p>��Mo�e przyszli�my za wcze�nie � odpar�a Czarownica, zaciskaj�c niespokojnie wargi. Dopiero teraz Luelle dostrzeg�a jej l�k, ale nie od razu. S�owa Opiekunki uspokoi�y j� i musia�o min�� troch� czasu, by poj�a, �e twarz Czarownicy jest ca�y czas pe�na napi�cia i rosn�cego smutku; �e u�miecha si� tylko wtedy, gdy ona i Ajok na ni� patrz�.</p><p>Ju� nikt nie krzycza�, �eby wypr�bowa� echo Wysokich G�r, �adne z nich nie biega�o rado�nie i teraz ca�a tr�jka w�drowc�w podda�a si� ponuremu nastrojowi swej przewodniczki.</p><p>��Chod�, poka�� ci Wielk� �wi�tyni� � powiedzia�a wreszcie Luelle do Ajoka, pragn�c przerwa� przed�u�aj�ce si� milczenie.</p><p>��Wielk� �wi�tyni�? � oczy ch�opca rozszerzy�y si� zarazem i zachwytem, i l�kiem. � To przecie� w takim razie tu�</p><p>��i urwa�.</p><p>��Co tu? � spyta�a Dziewczyna.</p><p>��Och nic, musia�bym ci m�wi� kolejne strofy Pie�ni, a sama prosi�a�, �ebym tego nie czyni�. Wi�c poka� mi t� �wi�tyni�</p><p>��Poka�� ci, ale niech ci si� nie wyrwie ani s�owo z Pie�ni � szepn�a porywczo Luelle.</p><p>��Czy ty si� jej boisz? � spyta� Ajok wiedziony nag�� my�l�.</p><p>��Boj� si�, a troch� jestem ciekawa� ale chyba bardziej boj� si�. Nie chc� zna� mego przysz�ego Losu�</p><p>Ruiny dawnego �wi�tego Miejsca uczyni�y na ch�opcu niezwyk�e wra�enie. Tak�e Luelle, czy to podda�a si� nastrojowi ch�opca, czy te� doros�a na tyle, by wi�cej i inaczej czu�, cho� by�a tu ju� dwukrotnie � po raz pierwszy poj�a, �e to miejsce nie tylko by�o, ale nadal jest Miejscem �wi�tym; �e z tych ruin promieniuje jaki� niezwyk�y nastr�j dostoje�stwa, powagi � a nawet grozy.</p><p>Ze �cian kamiennej �wi�tyni pozosta�o niewiele, gdzieniegdzie fragment muru, to znowu tylko sam obrys fundament�w. Ci�gn�y si� one szeroko wszerz i daleko wzd�u�, ale w pewnym miejscu dalsz� jej cz�� zastawia�a stroma, wysoka ska�a, pi�trz�ca si� tak wysoko, �e trudno by�o dojrze� jej wierzcho�ek. W �rodku ruin jeszcze gdzieniegdzie pozosta�y �lady kamiennych �aw lub ich szcz�tki. Na niekt�rych widoczne by�y jeszcze wykute rylcem ozdobne wzory ro�linne lub zwierz�ce. Zachowa� si� te� spory fragment szerokich, stromych schod�w, kt�re musia�y wie�� do �wi�tyni, ku jej g��wnej bramie.</p><p>Gdyby nie zwiedzanie ruin, kt�re poch�on�o ich bez reszty, Ajok i Luelle poddaliby si� ponuremu nastrojowi Czarownicy. Ta bowiem siedzia�a nieruchomo, jak wykuta z kamienia i spogl�da�a nieobecnym wzrokiem hen w doliny, jakby wygl�da�a zbli�aj�cego si� w�drowca. Ale nikt nie nadchodzi�, cho� ju� ko�czy� si� dzie�.</p><p>��A mo�e moje urodziny s� jutro? � powiedzia�a wreszcie Luelle. � Mog�a� przecie� pomyli� siew obliczeniach i dopiero jutro lub nawet pojutrze ma nadej�� twoja Siostra Pi�ta?</p><p>Czarownica spojrza�a tylko na ni� swymi szarymi oczami i nie odezwa�a si�. Dziewczyna pow�ci�gn�a nag��, niezrozumia�� ch�� obj�cia jej, a nawet zawstydzi�a si� tego odruchu. Przez ca�e, ju� siedemnastoletnie �ycie, nikt nigdy jej nie przytula�. Czarownice nie zwyk�y okazywa� czu�o�ci, wi�c i ona, Luelle, nie umia�a si� na ni� zdoby�. W�asny odruch serdeczno�ci szybko wyda� si� jej �mieszny. Jednak Ajok, kt�rego ongi� przytula�a matka, a potem niewolnice z kuchni zamkowej, jeszcze pami�ta�, czym jest w smutku serdeczna blisko�� drugiej osoby. Usiad� ko�o Czarownicy i po�o�y� jej na ramieniu sw� jasn� g�ow�. Ta najpierw zdumia�a si� tym szczerym gestem, a po chwili � ku rado�ci ch�opca � na jej wargach przelotnie zadr�a� s�aby u�miech. Luelle �ledzi�a go z pewn� ulg� � i zarazem zazdro�ci�. Ale nie zdoby�a si� na na�ladowanie Ajoka.</p><p>��Czarownice przecie� nie s� do kochania! � pomy�la�a nagle i niecierpliwie wzruszy�a ramionami.</p><p>Do snu Luelle i Ajok zapragn�li u�o�y� si� w�r�d kamieni Wielkiej �wi�tyni, ale Czarownica zabroni�a im tego.</p><p>��Mog�yby was nawiedzi� koszmary senne � ostrzeg�a. Pami�tajcie, �e jest to miejsce nawiedzane przez duchy, a duchy s� r�ne, dobre i z�e. We �nie mogliby�cie ulec ich wp�ywom i obudzi� si� innymi, ni� jeste�cie, mo�e lepszymi, ale kt� zar�czy, czy nie opanowa�by was jaki� z�y duch�?</p><p>Ajok prawie �e si� przerazi� s�owami Czarownicy, ale widz�c spok�j, z jakim s�ucha�a ich Dziewczyna, poj��, �e boi si� na wyrost. Spali zatem poni�ej starych, kamiennych schod�w, poza obr�bem �wi�tynnych fundament�w. Ch�opiec jednak spa� niespokojnie, budz�c si� co chwil� � i za ka�dym razem widzia� siedz�c� nie opodal, na du�ym kamieniu, Czarownic�, nieruchom�, zapatrzon� w dal niewidz�cymi oczami. Nad ich g�owami rozpo�ciera�o si� wiosenne, jasnogranatowe niebo, pe�ne migoc�cych z�otych gwiazd � na kt�re ch�opiec spogl�da� ca�kiem inaczej, gdy Luelle opowiedzia�a mu o swoich z nimi rozmowach i o tym, jak gwiazdy uratowa�y j� i jej poprzedni� Opiekunk� od pewnej �mierci. Do niedawna Ajok my�la�, �e gwiazdy s� martwe, a jarz� si� z�oci�cie jedynie dla ich, ludzi przyjemno�ci.</p><p>Kolejny �wit stawa� nad Wysokimi G�rami. Jaskrawoczerwone s�o�ce ju� wychyla�o swoj� tarcz� znad wznosz�cej si� powy�ej �wi�tyni stromej skaty.</p><p>Luelle obudzi�a si� gwa�townie i przecieraj�c oczy rzek�a do siedz�cej nieruchomo Czarownicy:</p><p>��� mog�am przecie� spyta� gwiazd�</p><p>��Nie trzeba � odpar�a ze smutkiem jej Opiekunka. � Ja ju� wiem. Sp�jrzcie�</p><p>Na g�adkim kamieniu obok niej siedzia� niewielki szary ptak. Jego czarne, wypuk�e oczy spogl�da�y na troje ludzi bez strachu i cho� Ajok odruchowo wyci�gn�� r�k� � nie uciek�.</p><p>��Chcesz powiedzie�, �e� � zacz�a wolno Luelle i wpi�a swoje jasne spojrzenie w czarne oczy ptaka. Ale ujrza�a w nich tylko pustk�. Te oczy, cho� widzia�y, by�y nieme. Nie przekazywa�y �adnej my�li.</p><p>��Ten ptak nie m�wi� � zako�czy�a wolno sw� my�l � nie chce mi nic powiedzie�, cho� przecie� umiem nawi�za� kontakt ze wszystkimi ptakami.</p><p>��Ten ptak nie powie ci ani s�owa � rzek�a Czarownica, a oczy jej zasnuwa�a cieniutka, l�ni�ca podejrzanie mgie�ka. W zamian za wyzwolenie od �mierci w straszliwym ogniu stosu, Matka Natura odbiera mow� moim Siostrom � ptakom. Dar �ycia jest bowiem sam w sobie bezcenny i musi im wystarczy�. S� �ywe, wolne i pozosta�y im czas sp�dzaj� tu, w Wysokich G�rach, w pobli�u �wi�tego Miejsca, ale nie mog� z nami rozmawia�. I nigdy nie b�d� mog�y.</p><p>Poblad�y Ajok s�ucha� tych s��w, domy�laj�c si� swoj� wra�liw� natur� ich g��bszego sensu. Ju� wiedzia�, �e gdzie�, w brutalnym i okrutnym kr�lestwie jego ojca, sp�on�a na stosie jaka� kobieta, jedna z setek, jakie na nich p�on�y ka�dego roku. Ale tym razem by�a to rzeczywi�cie prawdziwa Czarownica.</p><p>��Prawdziwa Pi�ta Czarownica�? � uprzytomni� sobie nagle i ze strachem. Odruchowo wyszepta� cichutko, sam do siebie jedn� ze zwrotek Pie�ni:</p><p>�Gdy Pi�ta spojrzy wzrokiem bezkresnym w Istot� Czaru,</p><p>powiedzie Luelle w �wi�te ruiny godn� i czyst�,</p><p>bo za jej spraw�, ta z rodu kr�l�w, odrzuci z siebie</p><p>to co jest skaz���</p><p>Jego s��w s�ucha� jedynie ma�y, niemy, szary ptak. Luelle obj�� nagle ch��d niepokoju, a Czarownica, siedz�c nieruchomo, pogr��ona by�a ca�a w �alu po utracie Siostry, kt�rej niemy ptak nie by� w stanie nigdy zast�pi�.</p><p>��O Bogowie� � westchn�a z ledwie skrywanym l�kiem. � Gdyby� to si� zdarzy�o kt�rejkolwiek z nas, Drugiej, Trzeciej czy mnie, byle nie tej, kt�rej zadanie pozostaje nie wykonane i B�g tylko wie, na czym ono polega�o�</p><p>Mija�y godziny i �aden z w�drowc�w nie poruszy� si�, ka�de wierne swoim my�lom. Wreszcie milczenie przerwa�a Luelle:</p><p>��1 co teraz? � spyta�a d�wi�cznym, agresywnym tonem. Kto wie, gdzie mia�am si� uda� z Czarownic� Pi�t� i co mia�am robi�? Czego si� uczy�?</p><p>�Ja to wiem. I Czarownica te� wie� � pomy�la� Ajok, ale nic nie powiedzia�.</p><p>��Mia�a� tu pozosta�, w tych ruinach, przez ca�y rok, do swoich kolejnych, osiemnastych urodzin � odpar�a Czarownica, zbieraj�c w sobie si�y. � Wi�c te� pozostaniemy tu, we tr�jk�, bez mojej Siostry. Co prawda ona tu jest, ale tak jakby jej nie by�o.</p><p>��Ale co mia�a robi�? � ponowi�a pytanie Luelle.</p><p>��Nie wiem � odpar�a sucho Opiekunka. � Ka�da z nas wiedzia�a, jakie jest jej zadanie, ale nie pyta�a o nie swoich Si�str. Ka�da zdawa�a twej kolejnej Opiekunce kilka s��w o tym, jak powiod�o si� jej z wykonaniem swojej misji. �adna jednak nie wypytywa�a, co b�dzie robi� nast�pna. Og�lnie wiemy, co mia�a czyni� Siostra Pi�ta, ale �adna z nas nie potrafi tego wykona�.</p><p>��A jednak, gdyby� uleg�a ciekawo�ci i spyta�a twej Siostry Pi�tej, nim przemieni�a si� w ptaka, to� � zacz�a Luelle, ale Czarownica jej przerwa�a:</p><p>��� mog�oby si� okaza�, i to z ca�� pewno�ci�, �e nie mam daru, kt�ry mia�a nasza Siostra. W przeciwnym wypadku nie musia�yby�my dzieli� si� naszymi zadaniami i okresami wychowywania ciebie.</p><p>��Ale kto wyznaczy� w�a�nie t�, a nie inn� kolejno�� waszego opieku�stwa? � nie ust�powa�a Luelle.</p><p>��Los � odpar�a Czarownica. � Rzuci�y�my magiczne ko�ci i one u�o�y�y kolejno��. Magiczne ko�ci nigdy si� nie myl�.</p><p>Jej g�os brzmia� oschle i wida� by�o, �e �yczy sobie zako�czenia rozmowy.</p><p>A za rok�? � zamierza�a spyta� Luelle, ale g�os uwi�z� jej w gardle. Nie chcia�a wiedzie�, co b�dzie za rok. Kto wie, zapewne m�g�by powiedzie� jej to Ajok, znaj�cy na pami�� ca�� Pie��, ka�de jej s�owo i chwytaj�cy w lot wszystkie jej szyfry i niedopowiedzenia, ale przecie� sama prosi�a go, by tego nie czyni�. Czarownica za� nie by�a skora do odpowiedzi. A w samej Luelle miesza�y si� dwa uczucia: ciekawo�ci, co ma nast�pi� dalej, ku czemu wiedzie j� Pie�� Jedyna � i strachu przed t� wiedz�.</p><p>��Je�li tak � pomy�la�a z �alem, gniewem i zarazem l�kiem � nale�y zatem sp�dzi� ten rok jak najprzyjemniej. Kto wie, co przyniesie pierwszy dzie� roku nast�pnego?</p><p>� mo�e ci�ar, kt�rego jej osiemnastoletnie w�wczas barki nie zdo�aj� unie��?</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXV</p></title><p>Gdyby Luelle chcia�a si�gn�� pami�ci� wstecz, nie umia�aby okre�li�, jak min�� tamten pami�tny rok. By� mo�e powiedzia�aby:</p><p>��Trwa� za kr�tko�</p><p>By� to bowiem jedyny rok w ca�ym dotychczasowym, a i p�niejszym jej �yciu, w kt�rym zdawa�o si�, �e na jej barkach nie spoczywaj� �adne uci��liwe obowi�zki. Mimo uko�czonych siedemnastu lat czu�a si� niemal dzieckiem, skorym do zabawy i rado�ci, tym bardziej �e teraz mia�a towarzysza � r�wie�nika, co by�o dla niej fascynuj�c� nowo�ci�. Wszak pierwsze szesna�cie lat sp�dzi�a sam na sam z kolejnymi Czarownicami, nie wiedz�c czym mo�e by� towarzystwo innych os�b, a ju� zw�aszcza r�wie�nik�w. Nie zna�a zatem nie tylko smaku mi�o�ci � kt�r� wyklucza� ch��d i wszechpot�ny umys� Czarownic, skupiony zawsze na sprawach najwa�niejszych. Nie zna�a te� smaku przyja�ni. Teraz dopiero uczy�a si�, jak ona smakuje i jakie s� jej regu�y.</p><p>Gdyby spyta� Ajoka o tamten rok, kto wie czyby nie odpar�:</p><p>��By� wspania�y, ale za d�ugi�</p><p>Wspania�y � bowiem Ajok dopiero teraz, w osiemnastym roku �ycia pozna� urok zabaw z r�wn� sobie wiekiem osob� i niemal cofn�� si� w er� dzieci�stwa, kt�rego po �mierci matki prawie �e nie mia�. Zarazem wydawa� mu si� tamten rok zbyt d�ugi, gdy� ca�y czas wiedzia�, ile miesi�cy dzieli ich od spe�nienia si� Pie�ni Jedynej, i nie m�g� si� tego dnia doczeka�. Przecie� od chwili gdy j� pozna�, kocha� t� Pie�� i �y� ni�.</p><p>To, na co on wyczekiwa� � Luelle mimo woli odsuwa�a od siebie, gdy� dr��y� j� wewn�trzny niepok�j. Ilekro� jednak w jej szaroniebieskich oczach pojawia� si� cie� troski, ci�ar tej nowej i uci��liwej samowiedzy o Przeznaczeniu, kt�re j� czeka � odrzuca�a go ca�� swoj� wol�, niemal ca�ym swym istnieniem, poniewa� my�l o przysz�o�ci coraz bardziej j� przera�a�a.</p><p>Dla Czarownicy ten rok by� jednym z najgorszych w jej �yciu. Utraci�a bowiem jedn� ze swych czterech ukochanych Si�str. Na domiar z�ego, nie umia�a si� nawet domy�li�, co straci�a razem z ni�, czym w�a�ciwie owa Siostra mia�a obdarzy� Dziewczyn�, aby wype�ni� si� Czar.</p><p>Przez ca�y ten rok Czarownica niezwykle bacznie obserwowa�a sw� wychowank�, ale wynik tych obserwacji m�g� jak s�dzi�a � przynie�� g��wnie satysfakcj�. Luelle by�a pi�kna, a w jej ruchach dostrzega�o si� nie tylko wdzi�k, ale i naturaln� godno��, kt�rej nabra�a w ruinach Ard�any. Jej inteligencja przewy�sza�a zawsze inteligencj� jej r�wie�nik�w. W chwilach zagro�enia umia�a dzia�a� i stawi� czo�o niebezpiecze�stwu. Posiada�a niewielki, cho� znacz�cy dar magii, akurat tyle, by jako kr�lewna nie zatraci�a jednak cech cz�owieka i nie przeobrazi�a si� w Czarownic�. Nie Czarownica mia�a bowiem zasi��� na prastarym tronie Luil�w, ale ludzka istota.</p><p>W przekonaniu o doskona�o�ci Dziewczyny utwierdza� jej Opiekunk� Ajok: Luelle jawi�a mu si� jako najprawdziwsza ksi�niczka, z krwi i cia�a, ksi�niczka z ducha, Istota z Pie�ni. Czarownica nie w�tpi�a o tym, �e gdyby jej wychowanka znalaz�a si� w jakiej� wi�kszej grupie os�b, w spos�b naturalny obj�aby w niej przewodnictwo. Mimo to pe�na w�tpliwo�ci, w tajemnicy przed Luelle, a nawet Ajokiem, Czarownica posz�a w Wysokie G�ry, a tam przywo�a�a nied�wiedzia:</p><p>��Jakie cechy winien mie� w�adca � aby by� dobrym, rozumnym w�adc� dla swego narodu?</p><p>��Si�� � odpar� Nied�wied�, przest�puj�c z nogi na nog�. Przywo�any orze� zjawi� si� niech�tnie, ale bez chwili namys�u odpar� na to pytanie:</p><p>��Duma, oto najwa�niejsza cecha w�adcy� Z kolei Opiekunka zawo�a�a lisa:</p><p>��Chytro�� i spryt, o pani, bez nich w�adc� mo�na okpi�</p><p>Du�y jele� ze wspania�ymi rogami, kopi�c niecierpliwie ziemi� kopytem, odrzek�:</p><p>��Musi by� wolny. Uzale�niaj�c si� od kogokolwiek, w�adca przestaje by� w�adc��</p><p>Czarownica nie pomin�a nawet wr�bla:</p><p>��W�adca musi by� pogodny! � za�wierka� i poszybowa� na najbli�sze drzewo.</p><p>��Wszystkie te cechy moja wychowanka posiada � westchn�a z ulg� Czarownica. � Je�li zatem moja Siostra Pi�ta mia�a oceni� efekt naszej pracy i doszuka� siew niej skazy, kt�r� nale�y usun��, zapewne by jej nie znalaz�a. Przecie� ta odrobina uporu lub �atwo��, z jak� Luelle popada w gniew, to tak�e s� cechy rz�dz�cych, niekiedy nawet i przydatne� Nie, up�r nie jest wad�, byle pojawia� si� w s�usznych sprawach, a rozum, kt�ry Dziewczyna posiada, ochroni j� przed b��dnymi wyborami�</p><p>Wi�c ten rok by� rokiem bardzo z�o�onym i niejednolitym, zale�nie od tego, kto go ocenia�. W dawnym Wielkim Kr�lestwie tak�e prze�ywano ten rok niezwykle intensywnie i wydawa� si� inny ni� wszystkie. Wyczuwa�o si�, �e wsz�dzie narasta atmosfera wyczekiwania i napi�cia. Wyczekiwanie na Co�, co ma nast�pi�, przybra�o w Naje�d�cach posta� zabobonnego l�ku, kt�ry parali�owa� ich, lub wr�cz przeciwnie � czyni� jeszcze bardziej okrutnymi ni� zazwyczaj. Za to ich zniewoleni poddani coraz bardziej, z dnia na dzie�, z miesi�ca na miesi�c, prostowali swe zgarbione, schylone w l�ku przed uderzeniem bata plecy; ich oczy rozja�nia�a nadzieja, ba, niekiedy nawet s�ycha� by�o ich �miech, a w serca wst�powa�a odwaga. Po wsiach i miastach, szczeg�lnie wieczorem i noc�, coraz cz�ciej by�o s�ycha� zmienn� melodi� Pie�ni Jedynej � a Naje�d�cy, zamiast �cina� jak zazwyczaj g�owy �piewakom, woleli udawa�, �e niczego nie s�ysz�, jakby melodia ta odbiera�a im resztki odwagi. Bywa�y noce, i� zdawa�o si�, �e �piewa ca�a wie� lub ca�e miasto, za� Naje�d�cy, niewidoczni w swych kryj�wkach, udawali, �e ich nie ma. Bywa�o te� wr�cz przeciwnie: pijani z l�ku ciemi�yciele bili, zabijali lub zamykali z wi�zieniach nawet tych, kt�rych usta by�y nieme.</p><p>Niekiedy wydawa�o si�, �e Pie�� Jedyn� �piewa tak�e wiatr, �e sp�ywa ona strumieniem rzeki i nios� j� ob�oki na niebie. �e trel ka�dego ptaka zawiera w sobie jej melodi�; �e s�ycha� j� w plu�ni�ciach deszczu o szyby. Oszaleli ze strachu Naje�d�cy zatykali w�wczas uszy, zamykali oczy, pr�bowali pogr��y� si� we �nie lub pija�stwie, byle o tym zapomnie�.</p><p>Na Zamku Urgha panowa� nastr�j ponurego wyczekiwania i sprzecznych pomys��w, kt�re podrzucali jego doradcy.</p><p>��Nale�y si� uzbroi� i sta� w pogotowiu we wszystkich miastach i wsiach, niech na wszystkich drogach zrobi si� czarno od naszych �o�nierzy� � radzili jedni, wierz�cy jedynie w si�� miecza.</p><p>��Zabi� ju� teraz wszystkich mieszka�c�w dawnego Wielkiego Kr�lestwa, nie oszcz�dzaj�c kobiet i dzieci � podpowiadali ci, kt�rym strach odebra� rozum.</p><p>��Opu�ci� t� krain�, z kt�rej i tak wzi�li�my wszystko co cenne, i ruszy� z powrotem na Wielkie Stepy, gdzie b�dziemy bezpieczni � sugerowali inni, najbardziej ostro�ni.</p><p>��B�dziemy tu trwa� do samego ko�ca � odpowiada� z ponur� pasj� Urgh XIII. � Podbili�my przed wiekami t� ziemi� i jest nasza. Nikt nam jej nie odbierze! �aden z naszych niewolnik�w nie ma ani miecza, ani �uku, ani nawet si�y mi�ni wystarczaj�cej do tego, aby nas st�d wygna�. A same s�owa Pie�ni nie wystarcz��</p><p>Urgh nie wypowiada� jednak w�asnych my�li, lecz powtarza� s�owa swego doradcy Woodou, kt�ry w nocy szarpany l�kiem o kar� za w�asn� zdrad�, w dzie� s�czy� swemu panu ca�kiem inne rady. Nie widzia� dla siebie miejsca na bezkresnych stepach, nie pojmowa� �ycia koczownik�w, nie cierpia� je�dzi� konno; wola� �mier� ni� takie �ycie. Pr�bowa� sobie wmawia�, �e w ostatniej chwili stanie si� co� takiego, co uniemo�liwi spe�nienie si� Pie�ni � lub �e Pie�� jest zwyk�ym wierszem, kt�remu nadano fa�szywe, magiczne znaczenie.</p><p>��Czy jaka� g�upia Pie��, �piewana przez bezbronnych i skazanych na nasz� �ask� ludzi, mo�e przeciwstawi� si� waszym mieczom, �ukom, waszej sile i mnogo�ci waszej armii�? � pyta� chytrze, a Urgh kiwa� g�ow�, �e to prawda, �e przecie� jak�e by mog�o si� tak sta�?</p><p>��Czy Istota, kt�r� schwytali�my, lecz uciek�a z pomoc� twego syna, jest w stanie wsp�lnie z nim uczyni� cokolwiek przeciw tobie? � pyta� Woodou i Urgh ponuro kiwa� g�ow�, �e sk�d�e, oboje s� s�abi i bezsilni, mogli uciec, ale nie zwyci꿹!</p><p>��� a co z Czarownicami? � dodawa� z niepokojem.</p><p>��Da�bym g�ow�, �e Czarownica, spalona ostatnio w s�siednim miasteczku, by�a t� sam�, kt�ra ukrywa�a si� w Ard�anie. I �e by�a to naprawd� ostatnia ju� z Czarownic dawnego Wielkiego Kr�lestwa � szepta� gorliwie Woodou. Sam przekona�e� si�, panie, �e nie ma prawdziwych Czarownic. Ile� ich przyprowadzano przed twoje oblicze i nigdy nie umia�y niczego zaczarowa�, nawet w godzinie �mierci.</p><p>Woodou nie przyzna� si� swemu panu, �e osobi�cie skazywa� na stos niewinne kobiety, byle tylko Urgh wierzy�, �e spalono kolejn� Czarownic�, schwytan� dzi�ki jego, Woodou, sprytowi i wierno�ci. Cho� ta, kt�r� ostatnio schwytano i spalono w jednym z miasteczek, musia�a by� prawdziwa. Wiele opowiadali o tym na Zamku ci, kt�rzy j� schwytali i byli obecni przy jej �mierci. Schwytano j� bardzo prosto: leczy�a w�a�nie �miertelnie chore dziecko, kt�rego matka, skazana na �mier� za �piewanie Pie�ni, przebywa�a w wi�zieniu. I gdy Czarownica skupi�a ca�� sw� wol� i umys� na chorobie � a ta zacz�a poddawa� si� i by�o pewne, �e dziecko wy�yje � w r�ce Naje�d�c�w odda� j� nie kto inny, ale sam ojciec dziecka, w zamian za obietnic� wypuszczenia jego �ony. Czarownica, lecz�c dziecko, nie zwraca�a uwagi na nic poza nim i nie dostrzeg�a, �e w duszy ojca kie�kuje my�l ojej wydaniu.</p><p>��G�upi� � westchn�� z satysfakcj� Woodou. � Czarownic� schwytano i natychmiast spalono, nie daj�c jej szans na �adne sztuczki, a matk� dziecka i tak �ci�to. Dziecko kat udusi� w�asnymi r�kami, gdy� dotykane przez Czarownic�, mog�o przej�� co� z jej magicznych talent�w�</p><p>Tyle tylko, �e jeden z rycerzy Urgha na w�asne oczy widzia�, jak z ognia stosu wyfrun�� nagle niedu�y, szary ptak, kt�rego wcze�niej na pewno tam nie by�o. Legenda g�osi, �e w�a�nie w ten spos�b Czarownice unikaj� �mierci, przemieniaj�c si� w ptaki, gdy p�omie� zaczyna ogarnia� ich cia�a. Czy trudno si� potem dziwi�, �e �o�dacy Urgha wprawiaj� si� w �uku strzelaj�c g��wnie do ptactwa? �e nienawidz� ptak�w i skrupulatnie licz� ka�dego zestrzelonego?</p><p>��Gdybym umia�, sam bym je wystrzela� � mruczy Woodou z zaci�to�ci�. Jest blady i zm�czony, bowiem c� z tego, �e w dzie� uspokaja l�ki swego pana, skoro noc w noc dr�cz� go koszmary?</p><p>��Tego dnia, o kt�rym m�wi ta przekl�ta Pie��, w sam� 777 rocznic� naszego panowania, moi wszyscy �o�nierze stan� z broni� w r�ku. A ju� w tej chwili jest ich prawie tylu co mieszka�c�w dawnego Wielkiego Kr�lestwa � m�wi che�pliwie Urgh. � Na ka�dej pi�dzi ziemi b�dzie sta� m�j �o�nierz i co kto mi zrobi?!</p><p>��Na ka�dej pi�dzi z wyj�tkiem Wielkich Las�w, Wysokich G�r i Pustyni � my�li pos�pnie Woodou. � Tam ci�gle nie si�ga twoje panowanie, Urghu XIII, i boj� si�, �e nigdy nie si�gnie. Ale te� �yj� tam tylko lwy, nied�wiedzie, or�y i jelenie. A nad nimi nie musimy panowa�. Te stworzenia nas nie pokonaj�. Nie pokona nas te� szalony starzec, lecz�cy na Pustyni umieraj�cych, Pustelnik, kt�rego zniszczy w ko�cu �miertelna choroba, jak� mu przywlok� jego ukochani chorzy�</p><p>Urgh niekiedy rozmy�la o swym synu, ale nie t�skni za nim.</p><p>��Nie mia�bym z niego �adnego po�ytku � duma ponuro. Po co mi zreszt� syn? Je�liby mia�a spe�ni� si� ta przekl�ta Pie��, nie osadz� nikogo przed �mierci� na tym tronie�</p><p>Chwilami staje mu przed oczami pi�kna twarz matki Ajoka, ale w�wczas nie smutek, lecz z�o�� zniekszta�ca mu rysy, z�o�� i gniew na w�asn� s�abo��, za kt�r� zosta� ukarany takim potomkiem.</p><p>��Dobrze, �e kiedy� moi przodkowie wydali surowy zakaz mieszanych ma��e�stw � my�li pos�pnie. � Inaczej ca�e to pa�stwo pe�ne by�oby takich Ajok�w, a nasze Imperium upad�oby samo z siebie, trac�c walecznego ducha. Ja jeden z�ama�em zakaz i co z tego wynik�o?</p><p>Pustelnik na Pustyni nie my�li o Pie�ni i wype�nianiu si� Czaru � chyba jeden jedyny w ca�ej tej krainie. Ze wszystkich miast i wsi od setek lat d��� ku niemu chorzy, nie znajduj�cy nigdzie poza nim pomocy. Cz�sto udaje mu si� przy pomocy zi� i Mocy zawartej w d�oniach ocali� czyje� �ycie. Niekiedy jest na to za p�no i jedyne co mo�e zrobi�, to pom�c umieraj�cemu przezwyci�y� l�k przy przekraczaniu Bram Wiecznej Krainy, a p�niej pochowa� jego cia�o w suchym piasku Pustyni. Ca�a Pustynia to piasek � i ukryte w nim szkielety. Ale to tak�e �ycie, kt�re udaje si� ocali� � kt�re potem wraca do ludzi, w �wiat niewoli, ale i �wiat nadziei, kt�rej nigdy nie zabije nawet najci�sza niewola. Pustelnik nie wie nic o zbli�aniu si� Dnia Pie�ni Jedynej, nie zna nawet jej s��w, i nie ma czasu pozna�, cho� niekiedy nuc� j� chorzy i umieraj�cy. Pustelnik skupiony jest tylko na tym, by uratowa� kolejne �ycie � i przywr�ci� je krainie niewoli. Tak czyni ka�dy lekarz, nawet je�li �mier� by�aby wybawieniem.</p><p>I nikt w ca�ym dawnym Wielkim Kr�lestwie nie wie, czy jest to od setek lat stale ten sam Pustelnik, czy te� co par�dziesi�t lat inny. Ale nie mato najmniejszego znaczenia.</p><p>Ten znacz�cy 776 rok niewoli przechodzi jak inne swoim w�asnym rytmem, od rozpasanego lata do ��tej, sennej jesieni, by potem przyoblec ziemi� w bia�y �nieg, otuli� nim n�dz� cz�owieka i bogactwo Natury. A zaraz potem �niegi zaczynaj� topnie�, by ust�pi� miejsca �wie�o kie�kuj�cemu �yciu. Ten rok przemija jak ka�dy inny, swoim w�asnym, niezmiennym rytmem, ale dla ludzi jest on niepowtarzalny i dla ka�dego inny. Jednym p�ynie zbyt szybko, innym za wolno. Naje�d�cy najch�tniej chcieliby zatrzyma� Czas, ale ten p�ynie naprz�d, niestrudzenie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Czarownica sta�a na schodach wiod�cych do ruin prastarej �wi�tyni i spogl�da�a w d�, w doliny, gdzie hen, w oddali, porusza�y si� drobne, zmniejszone przez odleg�o�� trzy bure sylwetki. Wydawa�o si�, �e zbli�aj� si� niezwykle wolno, cho� wytrwale. Na twarzy �ledz�cej je Czarownicy malowa�a si� niecierpliwo�� i niepok�j. Obok niej przycupn�� niedu�y, szary ptak i wypuk�ymi smutnymi oczami bez wyrazu, spogl�da� w t� sam� co i ona stron�.</p><p>Ajok sta� ko�o Czarownicy, t�umi�c na pr�no rozszala�e bicie serca. Oto nied�ugo, na jego oczach, wype�ni si� Pie�� Jedyna. Ju� jutro mija kolejna rocznica niewoli � tym razem ta w�a�ciwa, siedemset siedemdziesi�ta si�dma � i jest to zarazem dzie� urodzin tej kr�lewny z rodu Luil�w, kt�ra stoi nieruchomo obok niego, ze spokojn� twarz� i nawet najdrobniejszym grymasem nie daje po sobie zna�, co naprawd� czuje. Ajok wie, �e ona si� boi � ale za spraw� tego �wi�tego Miejsca wst�pi�y w ni� duchy jej kr�lewskich przodk�w i dlatego nie oka�e strachu. Ale on istnieje � jest to strach przed odpowiedzialno�ci�. Zbyt wielkie nadzieje zbyt wielu ludzi obci��aj� te dziewcz�ce ramiona. I cho� Luelle stoi wyprostowana, Ajokowi wydaje si�, �e ten ci�ar zaraz przygnie j� ku ziemi.</p><p>Bure sylwetki trzech Czarownic rosn� w oczach, a wkr�tce wszystkie trzy ros�e, silne kobiety stoj� przy nich. Tak, Czarownica Czwarta te� ju� dawno zrzuci�a w g�rach swoj� �ebracz� sk�r�, ale dzia�o si� to tak niespostrze�enie i wolno, �e Ajok dopiero teraz spostrzeg�, �e cztery Siostry s� w�a�ciwie dojrza�ymi kobietami; �adna z nich nie jest staruszk�, jakimi wydaj� si� by� w�r�d ludzi. I teraz rzeczywi�cie przypominaj� Czarownice: wysokie, smuk�e, o �niadych twarzach i niezwyk�ych oczach, z d�ugimi, prostymi czarnymi w�osami.</p><p>��Jutro Dzie� Czaru � m�wi� kolejno na powitanie, jedna po drugiej i s�owa te brzmi� jak zakl�cie. Ich w�skie wargi u�miechaj� si� do Luelle: ich twarze s� spokojne, g�adkie, nieruchome i tylko szare oczy zdradzaj� napi�cie, gdy spogl�daj� w stron� �wi�tyni, a �al, gdy patrz� na swoj� Siostr� � ptaka.</p><p>��Jutro Dzie� Czaru� � wo�a nagle gniewnie Luelle -� a ja nie wiem, co mam robi�! Nigdy mi tego nie powiedzia�y�cie. Przez ca�y czas, gdy z wami przebywa�am, nie zdradzi�y�cie ani s��wkiem, co wiecie. Ajok wie o wiele wi�cej ni� ja! Cho� to przecie� o mnie chodzi i o m�j Los!</p><p>A wtedy Ajok, bezwiednie, jakby wbrew woli, zmuszony jak�� niezale�n� od siebie si��, zaczyna cicho nuci�. Po chwili przy��czaj� do niego swoje g�osy cztery Czarownice, a echo powtarza za nimi s�owa Pie�ni, wzmacniaj�c j�:</p><p>�Wysoko w g�rach, w starej �wi�tyni jest Kamie� �wi�ty.</p><p>Zakl�ta jest w nim moc wszystkich przodk�w Luil�w rodu</p><p>I gdy na Kamie� stanie Istota z praojc�w ducha</p><p>Duchem podobna do swoich ojc�w, darem do matki,</p><p>Kamie� zwyci�y. Urgh�w Imperium wr�ci na stepy.</p><p>Tak wielka Moc jest wzi�ta z Kamienia,</p><p>�e wszystko zmienia�</p><p>I nikt nie zginie od ci�cia miecza, ni z haku strza�a</p><p>go nie u�mierci. Kamie� zwyci�y w bezkrwawej walce.</p><p>Na tron kamienny w Pa�acu Kr�l�w powr�ci w�adca</p><p>godny korony, mi�o�ci ludzi, szacunku wrog�w.</p><p>Ziemia rozkwitnie, znikn� jej rany. Pie�� si� wype�ni.</p><p>Tak wielka Moc jest wzi�ta z Kamienia</p><p>�e wszystko zmienia��</p><p>Echo Wysokich G�r powt�rzy�o ostatnie s�owa Pie�ni.</p><p>��Wi�c jutro mam stan�� na �wi�tym Kamieniu? � szepn�a Luelle.</p><p>��Tak � odpar�y Czarownice uroczy�cie. � Po o�miuset latach na �wi�tym Kamieniu stanie znowu kto� z rodu Luil�w.</p><p>��Ostatni raz sta� na nim Luil XXIV, jeszcze nim zosta� kr�lem � uzupe�ni�a Czarownica Druga.</p><p>��Jutro staniesz ty, jedyna Dziewczyna w ca�ym kr�lewskim rodzie, w ca�ej prastarej historii Wielkiego Kr�lestwa i jeszcze bardziej prastarej historii �wi�tego Kamienia.</p><p>��Staniesz na nim jako ostatnia z kr�lewskich, prawowitych potomk�w swego rodu � uzupe�ni�a Trzecia.</p><p>��Dlaczego w�a�nie ja? � spyta�a Dziewczyna i w g�osie jej Czarownice wyczu�y leciutkie dr�enie.</p><p>Po chwili milczenia na pytanie to odpar�a Czarownica Czwarta:</p><p>��Bo nie mamy innego wyboru. Z ca�ego, d�ugiego �a�cucha kr�lewskich potomk�w od czas�w LuilaXXIV pozosta�a� nam tylko ty.</p><p>��Zapewne nikt z nas nie b�dzie spa� tej nocy � zacz�a Czarownica Pierwsza. � Mamy zatem czas i mo�emy opowiedzie� ci histori� twego rodu�</p><p>� w rozsnuwaj�cy si� w�r�d Wysokich G�r zmierzch zacz�a p�yn�� � jak dym z ogniska � cicha opowie�� Czarownicy, kt�rej Ajok i Dziewczyna s�uchali z zapartym tchem.</p><p>��� ksi�niczka Luelle ze swym m�em, Nadwornym Magiem, jedyni kt�rzy przewidzieli zbli�aj�c� si� napa�� i daremnie pr�bowali ostrzec kr�lewski dw�r � sami zbiegli w por�, cho� ucieczka nie by�a �atwa. Ksi�niczka nosi�a pod sercem swoje pierwsze dziecko. Instynkt nakaza� im ucieka� w Wysokie G�ry, w pobli�e Wielkiej �wi�tyni. Tam te� zgromadzi�y si� wszystkie Czarownice, trzyna�cie Si�str Starszych, wiedz�c, �e �wi�te Miejsce nie dopu�ci wroga do siebie. I rzeczywi�cie nie dopu�ci�o: pot�ne trz�sienie ziemi zrujnowa�o Wielk� �wi�tyni�, grzebi�c wprawdzie �wi�ty Kamie�, ale te� odstraszaj�c raz na zawsze Naje�d�c�w od zapuszczania si� w te strony. Jeden ze spadaj�cych g�az�w rani� ksi�niczk�. Wyda�a ona na �wiat syna, kt�rego przyj�y Czarownice � i zmar�a od ran. Kr�lewski Mag nie prze�y� jej �mierci; zmar� ze zgryzoty w niewiele tygodni p�niej. Czarownice przej�y opiek� nad niemowl�ciem. Ju� w�wczas zdawa�y sobie spraw� z tego, �e jest to jedyny prawowity, �yj�cy potomek rodu Luil�w. Pozostali cz�onkowie kr�lewskiej rodziny wraz z synami zgin�li z r�k Naje�d�c�w.</p><p>Czarownice opiekowa�y si� ch�opcem do lat siedmiu, a p�niej jedna z nich skierowa�a si� z nim w stron� ludzkich siedzib. Tam odda�y go na wychowanie bogobojnej i � szlachetnej rodzinie � nie m�wi�c jednak ani s�owem, kim jest. Do��czy�y tylko niewielki woreczek ze z�otym kruszcem. R�wnocze�nie wymaza�y z pami�ci ch�opca wszelk� pami�� o tym, kim by�. Od tej pory � dla zachowania bezpiecze�stwa kr�lewskiego rodu � wszyscy jego kolejni potomkowie �yli w ca�kowitej nie�wiadomo�ci, kim s�. Ch�opiec zreszt� os�dzi� wkr�tce, �e jest prawdziwym synem tych dobrych ludzi. Dor�s� w�r�d nich do wieku m�skiego, o�eni� si� i mia� w�asne potomstwo. Nikt nie wiedzia� o tym, �e oczy Czarownic nieustannie �ledz� los ka�dego z kr�lewskich prawnuk�w.</p><p>Za pomoc� czar�w, magii i wielu zabieg�w, Czarownice stara�y si� chroni� kr�lewskich praprawnuk�w przed gro�b� �mierci z r�k Naje�d�c�w. Stara�y si� jak mog�y, ale okrucie�stwo �o�dak�w Urgha by�o tak wielkie, �e nigdy nie uda�o si� w kolejnych pokoleniach potomk�w Luil�w ocali� wi�cej ni� jedno istnienie. Na og� by� to zawsze ch�opiec.</p><p>Przez siedemset siedemdziesi�t lat Czarownice niezmiennie czuwa�y, ale Los nie by� �askawy i w ka�dym pokoleniu gin�o wielu potomk�w Luila XXIV. Ale ten jeden ocalony wci�� przed�u�a� kr�lewski r�d. Ocalaj�c jednak kr�lewskie dzieci, Czarownice stale by�y nara�one, bowiem zawsze musia�y przebywa� blisko ludzkich siedzib. Wi�c te� gin�y, jedna za drug�, i wkr�tce z trzynastu wszechpot�nych Si�str pozosta�o pi��, zm�czonych wieczn� ucieczk� i igraniem ze �mierci�, utrudzonych stale dr���cym je niepokojem, czy uda im si� ocali� cho�by to jedno istnienie, przed�u�aj�ce kr�lewski r�d.</p><p>Mija� czas i przemija�y kolejne pokolenia kr�lewskich potomk�w. Jak wszyscy w Wielkim Kr�lestwie, tak i oni poznawali Pie�� Jedyn�, ledwie doro�li do tego, by poj�� jej s�owa � ale �aden nigdy nie kojarzy� jej ze sob� czy swymi dzie�mi. Nic nie �wiadczy�o o tym, by kt�rykolwiek z nich nosi� pi�tno kr�lewskiego rodu. To Czarownice zadba�y, aby �aden z nich niczym si� nie wyr�nia�, gdy� tylko to mog�o ocali� ich �ycie. �yli zatem w n�dzy, niewoli i strachu, jak wszyscy obecni mieszka�cy dawnego Wielkiego Kr�lestwa. Nieliczni pracowali na roli, inni tracili �ycie w straszliwych kopalniach z�ota lub p�dzili �ywot zaharowanych i l�kliwych mieszka�c�w miast i miasteczek.</p><p>A� wreszcie pojawi�o si� przedostatnie pokolenie kr�lewskiego rodu � to, kt�re mia�o wyda� z siebie Istot� z Pie�ni Jedynej. Jak zwykle wi�kszo�� z nich odda�a �ycie za spraw� Naje�d�c�w. Tylko jeden jedyny potomek kr�lewski zdo�a� za�o�y� rodzin� i sp�odzi� troje dzieci. �mier� nadesz�a za spraw� donosu s�siada, kt�ry z�akomi� si� na ich dom i oskar�y� o �piewanie Pie�ni. Naje�d�cy wtargn�li o �wicie, gwa�townie i brutalnie. Dzieci � dw�ch paroletnich ch�opc�w i malutka, raptem roczna dziewczynka spa�y. Czuwaj�ce Czarownice by�y bezradne. Patrzy�y z ukrycia, jak Naje�d�cy podpalali dom, widzia�y �o�daka, kt�ry �cina� g�ow� ojcu rodziny, i drugiego, przeszywaj�cego strza�� z �uku pier� matki. Straszliwym, bezd�wi�cznym G�osem Czarownice wzywa�y dzieci, by si� obudzi�y, lecz ch�opcy spali bardzo mocno, a wezwanie � ku zdumieniu Czarownic � us�ysza�o tylko roczne niemowl�. Dziewczynka ta stoczy�a si� ze swego pos�ania, przeczo�ga�a przez pal�cy dom ku oknu i wylaz�a na nie, spad�a do sadu i tam, jakby nie wiedz�c sama co czyni, wiedziona jedynie G�osem Czarownic, prze�lizn�a si� nie zauwa�ona mi�dzy ko�skimi kopytami, pope�z�a dalej i dosz�a w ten spos�b do skrytych w g��bi sadu Czarownic. Tam czyje� r�ce otuli�y j� burym p�aszczem i unios�y ze sob�. Od tego dnia a� do dzi� by�a pod ich opiek�. Opiekunki kolejno zmienia�y si� � wed�ug liczb, kt�re okre�li�a Magiczna Kostka � aby wychowa� j� na przysz�� w�adczyni�.</p><p>��By�y�my szcz�liwe, �e �yjesz, �e uda�o si� nam ciebie ocali�, a zarazem przera�one � wyzna�a Czarownica Pierwsza. � Nie spodziewa�y�my si�, �e Istot� z Pie�ni b�dzie dziewczynka. Pie�� wprawdzie nie okre�li�a wyra�nie jej p�ci, ale mimo to wydawa�o si� nam, �e winien to by� ch�opiec, przysz�y Luil XXV.</p><p>��Jednak Los wskaza� palcem na Ciebie. Jeste� obdarzona G�osem i umiesz G�osu s�ucha�. To on ocali� ci �ycie w dniu �mierci twoich rodzic�w. Twoich braci �mier� zaskoczy�a we �nie � doda�a Czarownica Czwarta.</p><p>��By�y�cie rozczarowane, �e jestem dziewczynk�, i to rozczarowanie tkwi w was do dzi� � powiedzia�a twardo, niemal brutalnie Luelle.</p><p>��Nieprawda � zaprzeczy�a Czarownica Trzecia. � Wkr�tce potem Matka Natura wyda�a na �wiat nowe zwrotki Pie�ni, kt�re wyra�nie wskazywa�y, �e Istot� winna by� w�a�nie dziewczyna. Zacz�o si� od ksi�niczki Luelle i na niej sko�czy si� era niewoli.</p><p>��Moi oboje rodzice i rodze�stwo nie �yj��</p><p>��Nie �yj�. Nigdy ich nie zna�a�. By�a� zbyt ma�a, by cokolwiek zapami�ta�</p><p>�I nie pami�tam� � pomy�la�a Luelle. � �Anie pami�taj�c, nie �a�uj� ich��</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzie� nast�pny wsta� w czerwonym blasku wschodz�cego s�o�ca. Ale ta czerwie� nie by�a purpurowa, lecz jakby krwawa. Wszystkie drogi, wsie i miasta ca�ego dawnego Wielkiego Kr�lestwa z wyj�tkiem Wysokich G�r, Wielkich Las�w i Pustyni pokrywa�a czer� � czer� rycerzy i �o�dak�w Urgha. Rozkazem kr�lewskim nakazano im ca�y ten dzie� sta� z broni� w pogotowiu � i czeka�. Nikt nie spyta�, na co czeka� � i nikt te� tego nie wiedzia�. Ale jedyne, co Urgh m�g� przeciwstawi� Pie�ni � to by�a si�a.</p><p>Z brzaskiem dnia wstali poddani Naje�d�c�w, a oczy ich, zamiast jak zwykle wypatrywa� swych wrog�w i ciemi�ycieli � spogl�da�y w dal, pe�ne wyczekiwania i nadziei. Krwawy kolor s�o�ca nie zdziwi� ich. Wydawa� si� jednym ze Znak�w. Stali wi�c u okien swych domostw, lub przed domami, nieruchomi, gotowi na wszystko i Naje�d�cy wydawali im si� ca�kiem niewa�ni i niegro�ni. Stali te� przy oknach swych domostw zdrajcy i krew w barwach wschodz�cego s�o�ca wydawa�a si� im ich w�asn� krwi�, kt�ra sp�ynie jako kara za zdrad�.</p><p>O brzasku te� zbudzi� si� Urgh XIII i stan�� w oknie swej komnaty. Mia� tak sta� ca�y dzie� � czekaj�c na Niepoj�ty Czar. Niepoj�ty i nieokre�lony, wi�c tym straszliwszy.</p><p>Nie wsta� o brzasku, gdy� wcale si� nie k�ad�, Pustelnik z Pustyni, poniewa� zbyt wielu by�o chorych i co chwila kt�ry� z nich wo�a� o wod�, o pomoc, o dobre s�owo, o ukojenie b�lu. On te� jeden nie wiedzia�, �e ca�y kraj � wolni i niewolni � trwa w oczekiwaniu na Czar. Jego dnie i noce by�y nieko�cz�cym si� trudem ratowania ludzkich istnie� lub przeprowadzania ich �agodnie do Wiecznej Krainy.</p><p>O brzasku dnia Czarownice z Ajokiem i Luelle wst�pi�y po stopniach �wi�tyni, przesz�y przez jej ruiny i stan�y twarz� do g�adkiej skalnej �ciany. Wyci�gn�y przed siebie d�onie i skupi�y ca�� swoj� Moc. Po d�u�szej chwili ska�a drgn�a, zarysowa�y si� w niej szpary o kszta�cie prostok�ta. D�onie Czarownic promieniowa�y Moc� i kamienne wrota zacz�y drga�, a po chwili rozwar�y si�. Za nimi rozpo�ciera�a si� czarna czelu��. Patrz�cy na to wstrzymali oddech. Wrota jednak nadal przesuwa�y si�, jakby na niewidocznych zawiasach, i Luelle ujrza�a, �e w czelu�ci co� po�yskuje. Gdzie�, w jej g��bi jarzy�a si� zielonkawa po�wiata. Czarownice z Luelle, blade cho� opanowane, post�pi�y w g��b, tu� za nimi szed� dr��cy i przej�ty ch�opiec.</p><p>Zielone l�nienie bi�o od ogromnego, omsza�ego g�azu o dziwnym kszta�cie, kt�ry znajdowa� si� po�rodku mrocznej pieczary. W pieczarze panowa� taki ch��d, �e serce Luelle tak�e si� zmrozi�o. Czarownice wymieni�y mi�dzy sob� niespokojne spojrzenia, za� Ajok poczu�, �e od Kamienia p�ynie jaka� mroczna, z�a si�a. Spod niego wydobywa� si� lodowaty podmuch, kt�ry � mimo panuj�cej na zewn�trz wiosny oszroni� jaskini� szarym nalotem lodu. W zielonkawym l�nieniu �wi�tego Kamienia by�o co� gro�nego � i Luelle a� wzdrygn�a si� na my�l, �e musi na� wst�pi�. Jedna z Czarownic poda�a jej d�o� � such� i zimn�. Dziewczyna z jej pomoc� wst�pi�a na Kamie� � i nagle poczu�a, jak jej ca�� Istot� spowija odpychaj�cy i straszliwy ch��d, a cia�o sztywnieje. Ujrza�a swoje w�asne, pokrywaj�ce si� szronem stopy.</p><p>Szron � �miertelny, lodowaty u�cisk �wi�tego Kamienia j�� wst�powa� wy�ej, ku jej kolanom; mro�nym tchnieniem obejmowa� teraz jej biodra i zacz�� pi�� si� ku coraz wolniej bij�cemu sercu. Serce w tych lodowatych okowach zacz�o coraz to spowolnia� sw�j rytm i zamiera�. Ostatnim wysi�kiem woli Luelle j�kn�a � a razem z ni� j�kn�y Czarownice. Skalne wrota zacz�y si� nagle, same z siebie zamyka� i w�wczas jedna z Czarownic krzykn�a bez tchu:</p><p>��Uciekajmy! Kamie� j� zabija! Zabije i nas!</p><p>Luelle, p�przytomna, poczu�a, jak chwytaj � j� silne r�ce jej Opiekunek. W ostatniej niemal chwili, nim skalne wrota zamkn�y si� tak szczelnie, i� znikn�y nawet rysy znacz�ce ich �lad, Czarownice wraz z omdla�� Dziewczyn� i Ajokiem przedarli si� przez w�ziutk� szpar� i wybiegli z powrotem na o�lepiaj�ce �wiat�o dnia.</p><p>Luelle ju� nie widzia�a ani nie czu�a, jak Czarownice po�o�y�y j� w trawie, poni�ej schod�w �wi�tyni, jak rozcieraj� jej r�ce, nogi, masuj� okolice serca. Nie widzia�a te� ma�ego, szarego ptaka, kt�ry przysiad� ko�o jej g�owy, patrz�c na ni� smutnymi oczami bez wyrazu. Straci�a przytomno��.</p><p>Gdy j� odzyska�a, by� ju� wiecz�r. Nachyla�y si� nad ni� strwo�one twarze jej Opiekunek i zalana �zami twarz Ajoka.</p><p>���yje� � us�ysza�a pe�ne ulgi westchnienie Czarownic.</p><p>��Ba�am si�, �e Kamie� j� zabi� � ponuro stwierdzi� g�os Czarownicy Drugiej.</p><p>��Ale dlaczego? Dlaczego?! � wo�a� g�os przera�onego Ajoka. � Dlaczego �wi�ty Kamie� jej nie chce? Dlaczego nie wype�ni� si� Czar Pie�ni Jedynej? A tam ludzie� tylu ludzi, ca�y nar�d czeka�</p><p>��Dlaczego? � powt�rzy�y jak echo Czarownice.</p><p>��Kt� nam odpowie teraz na to pytanie?</p><p>��Tylko Siostra Pi�ta, gdyby umia�a m�wi� � odpar�a Czarownica Czwarta, za� Ajok za�piewa� g�o�no i przez �zy:</p><p>�Gdy Pi�ta spojrzy wzrokiem bezkresnym w istot� Czaru,</p><p>powiedzie Luelle w �wi�te ruiny godn� i czyst�,</p><p>Bo za jej spraw� ta z rodu kr�l�w odrzuci z siebie</p><p>to co jest skaz���</p><p>Gdy sko�czy� �piew, powiedzia� ze smutkiem:</p><p>��Tej zwrotki wcze�niej nie by�o. Zrodzi�a j� Matka Natura w�wczas, gdy Luelle znajdowa�a si� w niewoli, na Zamku. Mnie podpowiedzia� jej s�owa wiatr, a potem deszcz pluszcz�cy o szyby i wreszcie ptaki w Wielkim Lesie, gdy si� tam znalaz�em po raz pierwszy�</p><p>��Milczysz, Siostro Pi�ta � westchn�a bole�nie Czarownica Pierwsza.</p><p>Szary ptak, ca�y czas towarzysz�cy im, nagle zerwa� si� i zatrzepota� skrzyd�ami. Czarownice smutno �ledzi�y jego lot. Zatoczy� nad nimi ko�o i usiad� znowu przy g�owie Luelle. Po chwili jednak ponownie si� poderwa� i frun��, zatoczy� kr�g i powr�ci�. Niecierpliwie zatrzepota� skrzyd�ami i znowu zerwa� si� do lotu�</p><p>��Ona namawia nas, by�my wsta�y i posz�y za n i �� szepn�a nagle Czarownica Trzecia. � Widzicie?</p><p>��Ale po co? � spyta�a pos�pnie Druga. � Pie�� Jedyna nie spe�ni�a si�, �wi�ty Kamie� odrzuci� Luelle. Po co mamy i�� i gdzie? Czy znamy jakiego� innego potomka kr�lewskiego rodu? Mamy tylko j�, Luelle. A w niej, kto wie, mo�e i z naszej winy tkwi jaka� skaza, kt�rej nie potrafimy dociec, a tym bardziej usun��</p><p>��Siostro Druga � powiedzia�a surowo Czwarta. � Nie wolno traci� nadziei. Tym bardziej, i� nie jest to tylko nasza nadzieja, ale setek tysi�cy zniewolonych ludzi, jej wsp�rodak�w. Mo�e ta skaza jest do usuni�cia? Mo�e istnieje jaki� spos�b�</p><p>��Ten ptak nie ustaje w pr�bach nam�wienia nas, by�my za nim ruszyli � powiedzia� Ajok, nie odrywaj�c oczu od szarego, drobnego kszta�tu, trzepocz�cego skrzyd�ami.</p><p>Luelle nagle unios�a g�ow� i usiad�a. Jej twarz nadal by�a nadzwyczaj blada, ale oczy zacz�y ju� nabiera� wyrazu.</p><p>��Powiedzcie mi co si� sta�o � za��da�a s�abym, ale zdecydowanym g�osem.</p><p>��Stan�a� na �wi�tym Kamieniu i gdyby� sta�a na Nim cho� troch� d�u�ej, Kamie� by ci� zabi�. Skalne wrota zacz�y si� same z siebie zamyka� i my wszyscy r�wnie� zostaliby�my na zawsze w tej lodowej pu�apce � powiedzia�a jedna z Czarownic.</p><p>��Wi�c wszystko stracone? Zawiod�am, tak? � pyta�a niecierpliwie Dziewczyna. � S�ysza�am jakby przez mg�� s�owa Pie�ni, kt�r� �piewa� Ajok, i wiem, co si� sta�o. Istnieje we mnie jaka� skaza, wi�c Kamie� mnie odrzuci�. Musi to by� skaza powa�na, skoro wr�cz pragn�� mnie zabi�. Wasza Siostra Pi�ta, kt�ra zdolna by�aby dostrzec i usun�� t� skaz�, jest ptakiem�</p><p>��� a ten ptak, w kt�rego si� przemieni�a, namawia nas teraz, by�my za nim ruszyli � doko�czy� Ajok, patrz�c na Luelle ze wsp�czuciem. � Wasza Siostra � ptak jest wprawdzie niema, ale co� chce wam przekaza�</p><p>��Wi�c chod�my za ni�, na co czekacie? Je�li jest cokolwiek do ratowania, musimy pr�bowa�. Nadzieja, kt�r� zawiod�am, ci��y mi teraz jak bolesna, twarda ska�a. Nie ud�wigam tego ci�aru przez reszt� �ycia�</p><p>� i Luelle, cho� jeszcze s�aba, wsta�a, ruszaj�c w kierunku, kt�ry wskazywa� ptak � w g��b Wysokich G�r. Za ni� ruszy�y Czarownice i ch�opiec.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Krwawe s�o�ce, kt�re wsta�o o �wicie, przykry�y wkr�tce czarne, gro�ne chmury. A potem przez ca�y kraj przeszed� podmuch tak lodowatego i silnego wichru, �e oszroni� � mimo wiosny � zbroje Naje�d�c�w i zmrozi� serca wszystkich mieszka�c�w dawnego Wielkiego Kr�lestwa. Wraz z podmuchem wichru przez kraj przesz�a g��boka i gro�na smuga ciemno�ci. Wyda�o si�, �e noc, kt�ra dawno min�a, ust�puj�c miejsca jasnemu dniu, zawr�ci�a, aby znowu obj�� ziemi� w swe posiadanie. Gdy jednak wszyscy � poddani i ich panowie � Naje�d�cy znieruchomieli w zgrozie � powr�ci� dzie�, w ca�ej swej jasno�ci. Z powrotem za�wieci�o gor�ce, wiosenne s�o�ce � lecz w sercach ludzi d�ugo jeszcze pozosta� ch�odny l�k.</p><p>Dopiero po paru godzinach ch��d zacz�� znika� z ich cia� i serc. U jednych przemieni� si� w �ywio�ow�, rubaszn� rado�� � a u drugich w ponur�, beznadziejn� �a�o��. Urghowi rycerze tymczasem hucznie j�li �wi�towa� mijaj�cy dzie� Dzie� Kt�ry Nie Spe�ni� Czaru.</p><p>��Ta przekl�ta Pie�� zawsze k�ama�a! � rechotali, opr�niaj�c kolejne kufle piwa i wina.</p><p>��Kto� j� wymy�li�, s�dz�c, �e przestraszymy si� i sami uciekniemy na stepy! � ryczeli inni.</p><p>��Nasze Imperium, Imperium rodu Urgh�w jest wszechpot�ne i nie podda�o si� nawet czarom � oznajmi� Urgh XIII i poklepa� przyja�nie swego najbli�szego s�ug� Woodou.</p><p>��M�wi�em, panie, �eby poczeka�, a Los sam wszystko rozwi��e. Jeste�, o panie, pot�niejszy ni� wszystkie Pie�ni i Czarownice razem wzi�te � m�wi� przymilnie zdrajca, w g��bi duszy trz�s�c si� jeszcze ze strachu, kt�ry go nie opu�ci�.</p><p>W sercach poddanych zapanowa�a �a�oba.</p><p>��Oszuka�a nas Matka Natura, tworz�c t� Pie�� � m�wili jedni z ponurym �alem.</p><p>��Oszuka�y nas Czarownice i racj� maj� ci, co pal� je na stosach � dodawali inni, kt�rzy ukradkiem lub jawnie s�u�yli Naje�d�cy.</p><p>��Daj�c nam nadziej�, ta Pie�� trzyma�a nas przy �yciu jedynie nieliczni pr�bowali broni� Czaru, kt�ry si� nie spe�ni�.</p><p>��Co teraz da nam nadziej�, aby trwa�? Czy warto nam dalej �y� w tej straszliwej niedoli? � pyta�a wi�kszo��.</p><p>S�absi targn�li si� na swoje �ycie, tak wielkie by�o ich rozczarowanie i smutek, tak wielka wiara w Pie��. W wielu domach zapanowa�a �a�oba i przeklinano Pie�� za z�ud� nadziei.</p><p>Gdy nasta� kolejny dzie� i zarazem rozpocz�� si� nowy, 778 rok niewoli, na twarzach wszystkich poddanych Urgha by�o wida� rozpacz. By� to bowiem pierwszy dzie� niewoli, kt�rego nie rozja�nia�a �adna nadzieja, i nikt w ca�ym dawnym Wielkim Kr�lestwie nie nuci� ju� s��w Pie�ni Jedynej�</p><p>��� oby by�a przekl�ta � m�wili najm�odsi i najbardziej niecierpliwi, kornie zginaj�c swe grzbiety pod batem Naje�d�cy.</p><p>��Pie�ni ju� nie ma, pozosta�a nam tylko �mier� i oby szybko nadesz�a � szeptali starsi, kt�rzy nie mieli si�y nawet na gniew.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXVI</p></title><p>W�drowcy szli przez Wysokie G�ry w �lad za szybuj�cym nisko szarym ptakiem. I cho� ptak wybiera� �atwiejsze przej�cia, kieruj�c ich ku prze��czom i �agodniejszym zboczom, Luelle szybko os�ab�a, za� Ajok ledwie wl�k� nogi. Dziewczyna jeszcze nie przysz�a do siebie po strasznych przej�ciach, kt�re spotka�y j� w �wi�tym Miejscu. Ajok za�, z natury s�aby, nie nawyk� do d�ugiego w�drowania, szczeg�lnie g�rskimi bezdro�ami. Czarownice jednak przychodzi�y im z pomoc�, podpiera�y swymi silnymi ramionami lub poi�y czarodziejskim napojem, kt�rego kilka kropel przywraca�o si�y.</p><p>Szli ca�� noc i ca�y dzie�, i znowu kolejn� noc. Dopiero w�wczas ich zm�czone nogi wyczu�y, �e teren zaczyna si� zmienia� i powoli opada w d�, �agodnym stokiem. Gdy wzesz�o s�o�ce, w�drowcy ujrzeli, �e ich droga wiedzie w stron� bielej�cej na horyzoncie wyblak�ej, ��tej plamy.</p><p>��Pustynia! � zdziwi�a si� jedna z Czarownic. � Nasza zakl�ta w ptaka Siostra kieruje nas na Pustyni�</p><p>��� do Pustelnika? Ale� tak, sp�jrz na ni� � szepn�a Druga.</p><p>Szary ptak przycupn�� na niewielkim g�azie i nie robi� wra�enia, �e chce frun�� dalej razem z nimi. Pokr�ci� �ebkiem raz i drugi, poskuba� dziobkiem swoje pi�rka i zawr�ci� szybkim lotem w stron� Wysokich G�r.</p><p>��Po�egna�a si� z nami � szepn�a Trzecia Czarownica. Pokaza�a nam dalszy kierunek drogi i zawr�ci�a do siebie, w ruiny Wielkiej �wi�tyni.</p><p>Luelle i Ajok wykorzystali przerw� w marszu na kr�tki odpoczynek. Zm�czenie nie zabi�o w nich ciekawo�ci.</p><p>��Pustelnik? Tak niewiele s�ysza�am od was o Pustelniku! � powiedzia�a Luelle. � Powinnam chyba co� wi�cej o nim wiedzie�, skoro ptak kieruje nas w�a�nie do niego.</p><p>��Na Zamku ojca czasem o nim m�wiono � powiedzia� niepewnie Ajok. � Nie pami�tam dok�adnie co. Wydaje mi si�, �e rycerze ojca �miali si� z niego, a Woodou go lekcewa�y�, jako nieszkodliwego starca�</p><p>��Pustelnik� � zaduma�y si� Czarownice. � Ratuj�cy �ycie lub wiod�cy ku �mierci, �agodnej i dobrej.</p><p>��Jego r�ce maj� czarodziejsk� moc � podj�a Pierwsza Czarownica � gdy k�adzie je na chorych, wielu z nich natychmiast wraca do zdrowia. Ci�ej chorych leczy d�u�ej, ale najcz�ciej skutecznie. A poniewa� Naje�d�cy zniszczyli Domy Zdrowia i zabili naszych wielkich lekarzy, do Pustelnika ci�gn� wszyscy chorzy z ca�ego kraju.</p><p>��Prawdopodobnie pojawi� si� dopiero po Dniu Podboju, przed 777 laty. Wielu przychodz�cych do niego ludzi to tak �miertelnie chorzy, �e nawet czarodziejskie d�onie Pustelnika nic nie pomog�. Ale wol� umrze� tu, na Pustyni, gdzie panuje � mimo blisko�ci �mierci � prawdziwa wolno��. Bowiem Naje�d�cy nigdy tu si� nie pojawiaj� w obawie przed zara�eniem jak�� straszliw� chorob�. Tu �atwiej jest umiera�, zw�aszcza gdy r�ce umieraj�cego trzyma w swych d�oniach �wi�ty Pustelnik i pozwala �agodnie, bez l�ku przej�� cz�owiekowi do Wiecznej Krainy.</p><p>��Pustelnia jest krain� �ycia i �mierci � szepn�a wreszcie Czwarta z Czarownic. � Piasek Pustyni jest pe�en bielej�cych ko�ci, ale wielu przybysz�w w�a�nie tu zosta�o ocalonych, cho� choroba skaza�a ich z g�ry na �mier�.</p><p>��Ile lat ma Pustelnik? � spyta� Ajok.</p><p>��Tego nie wie nikt i nikt o to nie pyta. Mo�e by� tu zawsze i b�dzie zawsze? Mo�e jako przewodnik mi�dzy �yciem a �mierci� posiada dar nie�miertelno�ci?</p><p>��Skoro wasza Siostra tu nas przywiod�a, widocznie w�a�nie Pustelnik wie, co mamy robi� � powiedzia�a gwa�townie Luelle. � Chod�my zatem.</p><p>��Ale Dzie� Czaru min�� � westchn�a Czarownica Pierwsza. � Pie�� wyra�nie okre�la�a go na 777 rok niewoli, na wiosn�</p><p>��Na �wi�tym Kamieniu stawali ongi� liczni synowie kr�l�w nie bacz�c na rok, byle to by�a pora wiosny � powiedzia�a z namys�em Czarownica Druga. � Mo�e wolno nam b�dzie spr�bowa� jeszcze raz�</p><p>��Mo�e za rok � westchn�a Czarownica Czwarta. � W ka�dym razie musimy pr�bowa�. Ale w ca�ej, bezkresnej historii �wi�tego Kamienia jeszcze nigdy nie sta�a na nim dwukrotnie ta sama osoba. Boj� si�, �e za drugim razem Kamie� mo�e j� naprawd� zabi� � stwierdzi�a ponuro Pierwsza.</p><p>��Niech mnie zabije! � zawo�a�a gwa�townie Luelle. � Wol� �eby mnie zabi�, ni� gdybym mia�a przez reszt� �ycia czu� si� tak jak teraz. Zawiod�am wszystkich. Gdyby� tylko was, Czarownice i Ajoka� Zawiod�am jednak ca�e dawne Wielkie Kr�lestwo i jego nar�d!</p><p>��To nie by�a twoja wina � powiedzia� gor�co Ajok.</p><p>��Ani chyba nasza � mrukn�a gorzko jedna z Czarownic. � Gdyby ogie� stosu nie poch�on�� naszej Siostry Pi�tej, po roku przebywania z ni� Luelle mia�aby wszelkie cechy dobrej w�adczyni i �wi�ty Kamie� by j� przyj��.</p><p>��A wiecie, �e na Zamku nie wiedziano nigdy dok�adnie, w kt�rym roku ma spe�ni� si� Pie�� Jedyna? � zacz�� nagle Ajok, a gdy wszystkie oczy skierowa�y si� na niego, podj�� dalej: � Jedni liczyli, �e w�a�nie teraz, ale inni, �e dopiero za rok. Ci pierwsi zaczynali liczy� od samego Dnia Podboju. Dzie� ten wyznacza� Rok Pierwszy�</p><p>��� i my tak liczymy � szepn�y Czarownice.</p><p>��� ale ju� inni byli zdania, �e Rok Pierwszy mija dopiero po dwunastu miesi�cach. Wi�c jak gdyby ci pierwsi liczyli Rok Pierwszy od roku zerowego, a ci drudzy� � Ajok urwa�, widz�c gwa�town� przemian� na twarzach Czarownic.</p><p>��Tak mog�o by� � powiedzia�a wolno Czwarta. � Kto wie, czy nie mieli racji ci drudzy, a wtedy�</p><p>��� a wtedy dopiero w przysz�� wiosn� winien dope�ni� si� Czar � doko�czy�y pozosta�e. � By�aby zatem nadzieja�?</p><p>��Ruszajmy w drog� � rzek�a niecierpliwie Luelle.</p><p>��O co b�dziemy pyta� Pustelnika? � spyta� Ajok.</p><p>��O cechy prawdziwych w�adc�w, to proste � odpar�a Trzecia. � Gdy je wymieni, od razu ujrzymy, kt�rej z nich brakuje Luelle.</p><p>I ma�y poch�d ruszy� w d�, �agodnym zboczem. Ziele� jeszcze tu si� krzewi�a, ale im bardziej zbli�ali si� ku Pustyni, tym stawa�a si� coraz rzadsza, wyblak�a, sucha, aby wreszcie � po paru godzinach dalszej drogi � ust�pi� miejsca szeleszcz�cemu, bia�o��temu piaskowi. Bezmiar piasku uk�ada� si� w faliste wydmy, kt�re wiatr coraz to przemieszcza� z miejsca na miejsce. Droga przez Pustyni� okaza�a si� o wiele bardziej mozolna ni� najgorsza nawet wspinaczka w Wysokich G�rach. Nogi podr�nych zrobi�y si� ci�kie, co chwila grz�z�y, w ustach czuli narastaj�c� sucho��, a pot sp�ywa� z nich niemal strugami.</p><p>Na szcz�cie po kilku godzinach na horyzoncie zamajaczy�a zielona oaza, roz�o�ona na piasku u st�p niskich i g�adkich ��tych ska�. Mimo woli, cho� nadzwyczaj utrudzeni, przyspieszyli kroku. Ju� mogli dostrzec, �e w ska�ach, podziurawionych jak sito, jest pe�no pieczar, w kt�rych, jak w plastrach miodu, kr�c� si� ludzie. Mi�dzy drzewami prze�witywa�y wielkie p��cienne namioty. A gdy podr�ni zbli�yli si�, ujrzeli, �e w namiotach le�� chorzy, na plecionych, roz�o�onych g�sto matach. By�o ich co najmniej dwie setki. Jak si� p�niej okaza�o, w pieczarach mieszkali l�ej chorzy i rodziny ci�ko chorych, oczekuj�ce na ich wyzdrowienie � lub �mier�.</p><p>Grupa w�drowc�w stan�a w pobli�u namiot�w, rozgl�daj�c si� wok� z najwy�sz� ciekawo�ci�.</p><p>��Gdzie� jest �wi�ty Pustelnik? � spyta�a Luelle z niecierpliwo�ci�. Cho� patrzy�a bacznie doko�a, nie widzia�a nikogo poza ma�ym, chudym staruszkiem o �ysej czaszce i pokornym wyrazie twarzy. Staruszek mia� na sobie jedynie d�ug� bia�� przepask�, obwi�zan� wok� bioder, jego plecy by�y mocno zgarbione, a bardzo chude i bose nogi wygl�da�y wr�cz �miesznie. �ysina po�yskiwa�a w s�o�cu i Dziewczyna niemal si� roze�mia�a, tak zabawnie wygl�da� ten cz�eczyna.</p><p>�To pewnie jego s�uga� � pomy�la�a z rozbawieniem �Przywo�am go i spytamy o Pustelnika�.</p><p>��Cz�owieku! Chod� no tu! � zawo�a�a rozkazuj�cym tonem, widz�c, �e ma�y staruszek spogl�da w ich stron�. Teraz przycz�apa� niezdarnie i wpatrzy� si� w nich dzieci�co b��kitnymi oczami, a� ra��cymi w ciemnej, spalonej od pustynnego s�o�ca i pomarszczonej twarzy. Ajok poczu�, jak od spojrzenia jego oczu ogarnia go niezwyk�e ciep�o ko�o serca i wiedziony jakim� instynktem � zapragn�� wzi�� d�o� starego cz�owieka, by uca�owa� j� z szacunkiem i mi�o�ci�. Ale Luelle, dumnie wyprostowana, ju� m�wi�a dono�nie i rozkazuj�co, nie bacz�c na coraz wi�ksze zmieszanie Czarownic.</p><p>��Starcze, przywo�aj swego pana, �wi�tego Pustelnika i powiedz mu, �e przyby�a do� ksi�niczka ze swoj� �wit��</p><p>��Czy jeste� chora, moje dziecko? � spyta� �agodnie staruszek.</p><p>��O ile wiem, to nie � speszy�a si� Luelle, zachowuj�c godn� min�.</p><p>. � �wi�ty M�u, to pomy�ka� � zacz�ta szybko jedna z Czarownic. � To prawda, �e ta dziewczyna jest kr�lewskiego rodu, ale ona nie� � i tu staruszek jej przerwa�.</p><p>��Widz�, �e jeste�cie wszyscy zdrowi, a je�li tak, to nie mam dla was czasu. Sp�jrzcie, ilu chorych na mnie czeka�</p><p>��Wybacz nam, �wi�ty M�u � Ajok wreszcie wykona� sw�j instynktowny zamiar i pochwyci� d�o� starca, ca�uj�c j�. Dotykaj�c tej pomarszczonej d�oni poczu�, jak przez jego zm�czone cia�o przechodzi jaki� cudowny, o�ywczy pr�d. Przepraszam ci� za zachowanie Luelle, ale ona naprawd� jest godna twej pomocy. Przez przypadek wzi�a ci� za twego s�ug�</p><p>��Tu nie ma pan�w ani s�ug, nie ma ksi�niczek ani rycerzy, kr�l�w ni w�adc�w. S� tylko chorzy i zdrowi, umieraj�cy lub powracaj�cy do �ycia � powiedzia� �agodnie starzec. � I nie ma znaczenia, czy ona jest ksi�niczk� czy g�siark�, wi�c nie m�w mi tego. Je�li potrzebuje mojej pomocy, otrzymaj��</p><p>Luelle sta�a sp�oniona i pe�na gniewu � na siebie za t� pomy�k� i na swych wsp�towarzyszy, za to �e byli jej �wiadkami.</p><p>��Przyszli�my z Wysokich G�r, z ruin Wielkiej �wi�tyni, gdzie nasza przemieniona w ptaka Siostra, Czarownica Pi�ta, wskaza�a nam, �e tylko u ciebie mo�emy szuka� pomocy w naszej ci�kiej potrzebie � powiedzia�a Czarownica Druga, a Luelle ze zdumieniem dostrzeg�a na jej twarzy i twarzach jej Si�str l�kliw� nie�mia�o��.</p><p>�Wszechpot�ne Czarownice obawiaj� si� tego starca?� pomy�la�a ze zdziwieniem.</p><p>��Jakiej pomocy mam udzieli�? � spyta� Pustelnik. � Wi�c jednak kt�re� z was cierpi?</p><p>��O �wi�ty M�u, jedno z nas, w�a�nie ta Dziewczyna, ma by� w�adczyni� tego kraju. Wieszcza Pie�� Jedyna g�osi�a, �e gdy stanie si� godna tego miana i wst�pi na �wi�ty Kamie�, znikn� z tej krainy � bez u�ycia broni � wszyscy jej wrogowie i ciemi�yciele, wszyscy Naje�d�cy i odrodzi si� dawne Wielkie Kr�lestwo. Ta Dziewczyna, nasza wychowanka wydawa�a si� nam godna tytu�u w�adczyni, ale gdy wst�pi�a na Kamie�, ten omal�e j� zabi� swym lodowatym tchnieniem. I odrzuci�. A zatem Pie�� si� nie spe�ni�a � m�wi�a po�piesznie Czarownica Trzecia, w obawie, �e starzec odejdzie.</p><p>��Teraz tylko w tobie ratunek � podj�a nie�mia�o Czarownica Druga. � Powiedz nam, czy Pie�� Jedyna mo�e spe�ni� si� o rok p�niej? Czy ta dziewczyna mog�aby jeszcze raz stan�� na �wi�tym Kamieniu?</p><p>���wi�te Miejsce nie przestaje nigdy by� �wi�tym i czas ani ilo�� nie maj� tu znaczenia � odpar� Pustelnik.</p><p>��Tak te� s�dzi�y�my � rzek�a z ulg� Czwarta. � Ale ona, Luelle, nie posiada wszystkich cech godnych miana w�adczyni, inaczej Kamie� by jej nie zagrozi�. Sp�jrz na ni� i powiedz, co jej brakuje?</p><p>Pustelnik westchn�� g��boko:</p><p>���le trafili�cie, moi przyjaciele. Obca mi jest my�l o wszelkiej w�adzy, rozmy�lam tylko nad cierpieniem ludzi.</p><p>Nie wiem, jakie cechy winien mie� w�adca czy w�adczyni. Nie pomog� wam w niczym. A teraz musz� was zostawi�, gdy� czekaj� moi chorzy. Dla was to tylko sprawa w�adzy, a dla nich sprawa �ycia lub �mierci. O ile� to wa�niejsze, pomy�lcie sami�</p><p>I oddali� si� swym niezdarnym, cz�api�cym krokiem w stron� namiot�w. Czarownice spojrza�y po sobie w panice:</p><p>��Nie chce nam pom�c�</p><p>��Mo�e nawet nie umie�?</p><p>��Nie pojmuje w og�le naszych k�opot�w!</p><p>��Nawet nie wie o Pie�ni Jedynej�</p><p>��Gdzie skierowa�a nas Siostra Pi�ta i dlaczego?! � zawo�a�a na samym ko�cu Czarownica Czwarta.</p><p>Luelle sta�a w milczeniu, nadal ura�ona i gniewna. Ju� sama nie wiedzia�a, na kogo si� gniewa: na siebie, na swych towarzyszy czy na Pustelnika. Ajok, ca�y czuj�c, jak po dotkni�ciu d�oni �wi�tego starca p�ynie w nim �wie�a, o�ywcza i jakby cudownie oczyszczona krew, powiedzia� z nie znan� sobie stanowczo�ci�:</p><p>��Dlaczego wy, Czarownice, tak m�dre i pe�ne Mocy, nie chcecie zaufa� waszej Siostrze Pi�tej. Nie pojmuj� tego! Skoro kaza�a nam tu przyby�, zatem tu zostaniemy. Je�li �wi�ty Pustelnik teraz nie ma dla nas czasu, mo�e znajdzie go p�niej? Przecie� same m�wicie, �e mamy przed sob� ca�y rok! Ja czuj�, �e to miejsce jest w�a�nie tym, do kt�rego powinni�my przyby� w naszym strapieniu. Je�li Luelle ma w sobie jak�� skaz�, jest ona jak choroba, a zatem tylko Pustelnik zdolny jest j� uleczy�!</p><p>��Ale Pustelnik nie wie, jakie cechy winna posiada� w�adczyni � pokr�ci�a g�ow� Czarownica Druga. � Wi�c jak mo�e leczy� Luelle? Jak pozna, co u w�adczyni jest skaz�, a co nie?</p><p>��Przypuszczam, �e jednak Ajok ma racj� � rzek�a z namys�em Czwarta. � A teraz, zamiast traci� czas na gadanie, chod�my mu pom�c. Mo�e w ten spos�b zaskarbimy sobie jego wzgl�dy�</p><p>I Czarownice ruszy�y w stron� bielej�cych namiot�w. Luelle i Ajok poszli w �lad za nimi. �wi�ty M�� zajmowa� si� swymi chorymi. Prawie dwie setki le�a�o ich tu na matach i w g��bi pieczar, a cierpienie zmienia�o im rysy. Niekt�rzy cierpieli na choroby wewn�trzne i tylko bolesny grymas twarzy wskazywa� na to, gdy� cia�a ich z pozoru wydawa�y si� zdrowe. Inni obsypani byli ropiej�cymi wrzodami i l�ej chorzy wachlowali ich du�ymi palmowymi li��mi, chc�c cho�by w ten spos�b ul�y� ich doli. �wi�ty M��, przykl�kaj�c, dotyka� d�ugo i w skupieniu jednych, aby potem przej�� do innych i poi� ich wywarem z zi� lub przemywa� ich rany.</p><p>��Pomo�emy ci � szepn�a mu jedna z Czarownic. � Znamy troch� magiczn� medycyn�, potrafimy ul�y� w b�lu i wyleczy� wiele z tych chor�b.</p><p>��Na co czekacie? � spyta� Pustelnik, nie odrywaj�c oczu od j�cz�cego cz�owieka i r�wnocze�nie masuj�c mu wielki, wzd�ty brzuch. � Tam na stole s� napary z zi�, do picia i do przemywania, a tu s� chorzy i potrzebuj�cy. Sprawa jest prosta. Zajmijcie si� najpierw owrzodzonymi, oni najbardziej cierpi� w tym gor�cym dniu�</p><p>��Luelle i Ajoku, wy te� � szepn�a Czwarta. � B�dziecie przemywa� rany i wrzody, a przyniesiecie wielk� ulg� tym biedakom. My zajmiemy si� wy�sz� magi� �ycia, gdy� jest nam znana�</p><p>I Czarownice rozesz�y si� po szerokiej, wytyczonej rozleg�ym namiotem sali, aby potem przej�� do nast�pnego namiotu, i jeszcze dalej, a p�niej do pieczar. Nie mia�y teraz czasu, by zajmowa� si� sw�j � wychowank� czy ch�opcem. Ba, po chwili ca�kiem o nich zapomnia�y, widz�c wok� siebie tyle cierpienia. Setki ludzi bezsilnie le��cych na matach wyczekiwa�o ich pomocy, a pe�en nadziei wzrok ci��y� Czarownicom niby kamie� u szyi. Wi�c przemywa�y cierpliwie rany i wrzody, dotyka�y obdarzonymi Moc� d�o�mi bolesnych i chorych miejsc lub �agodnymi s�owami pociesza�y umieraj�cych, m�wi�c im o pi�knej, dobrej Krainie Wieczno�ci, w kt�rej ka�dy czuje si� szcz�liwy i wolny.</p><p>Ajok poszed� swoj� drog�, pragn�c by� jak najbli�ej �wi�tego M�a. Jego obecno�� dzia�a�a na� jak magnes. Ch�opiec czu� �wi�to�� bij�c� z jego drobnej, niepozornej i wychudzonej postaci, i na w�asne oczy widzia� ulg�, jak� odczuwali chorzy po dotyku jego suchych, pomarszczonych r�k. Post�powa� wolno tu� za nim, poj�c chorych wywarem z zi� lub przemywaj�c wrzodziej�ce cia�a, a widz�c w ich oczach rozpaczliw� nadziej�, szepta� im do ucha uk�adane przez siebie wiersze, obiecuj�ce spe�nienie jej. Co jaki� czas niebieskie, dzieci�ce oczy Pustelnika spogl�da�y na niego z �agodnym, dobrym u�miechem i w�wczas Ajok odczuwa� ogromn� wewn�trzn� rado��, kt�ra przepe�nia�a go ca�ego. Nagle, po raz pierwszy w �yciu, ch�opiec poczu� si� komu� potrzebny i got�w by� zosta� z Pustelnikiem ca�e �ycie, byle zachowa� to tak nowe i cudowne uczucie.</p><p>Tymczasem Luelle przystan�a po�rodku namiotu, patrz�c w �lad za oddalaj�cymi si� Czarownicami. Potem, widz�c czynno�ci Ajoka, ruszy�a tak�e do sto�u po zio�owe wywary. Ale jej twarz by�a leciutko skrzywiona, a nozdrza drga�y.</p><p>��Wszystko tu �mierdzi � pomy�la�a ze wstr�tem. � �mierdzi ludzkim potem, rop�, krwi�, chorob� i �mierci��</p><p>Zbli�y�a si� ku pierwszemu z chorych, ale nachylaj�c si� nad nim poczu�a, �e obrzydliwy zapach intensywnieje. Jej d�o�, z myjk� nas�czon� wywarem zadr�a�a, nim jeszcze dotkn�a ropiej�cych wrzod�w, a usta wykrzywi� wstr�t, kt�rego ju� nie umia�a ukry�. Tymczasem � o czym nie wiedzia�a � z oddali spogl�da�y na ni� uwa�nie jasnob��kitne, dzieci�ce oczy. Luelle tego nie dostrzeg�a, ca�a skupiona na tym, by przem�c w sobie jak�� niech��, ba, nienawi�� do czynno�ci, na kt�r� skaza�y j� niebacznie Czarownice. Dlaczego w�a�ciwie ona, kr�lewska c�rka, ma zajmowa� si� tymi chorymi? � my�la�a z gniewem. � Nie chce tego robi�, nie umie i nikt nie ma prawa jej do tego zmusza�. Niebieskie, dzieci�ce oczy w bardzo �niadej i pomarszczonej twarzy �ledzi�y teraz uwa�nie ka�dy jej ruch, cho� r�wnocze�nie d�onie nie ustawa�y w niesieniu chorym ulgi i ratunku. Z naci�ni�tej zbyt mocno rany wyp�yn�a przemieszana z krwi� ropa � i Luelle z okrzykiem wstr�tu, rzuci�a myjk� i gwa�townie wybieg�a z namiotu. Tam usiad�a w cieniu wysokiego drzewa i oddycha�a z gniewn� ulg�.</p><p>Czarownice ani spostrzeg�y, jak min�� dzie� i zapad�a noc. Mimo to dalej kr��y�y w�r�d chorych i cieszy�a je ka�da oznaka, �e uda�o si� im komu� pom�c; �e choroba podda�a si� ca�kiem lub cho�by o ma�y krok, czyni�c miejsce nadziei. A balansuj�c usilnie na cienkiej linii mi�dzy �mierci� a �yciem chorego � Czarownice niemal zapomnia�y, po co przyby�y na Pustyni�. Ajok, r�wnie� niepomny na wszechogarniaj�ce go zm�czenie, kroczy� tu�, tu� za �wi�tym M�em, pomagaj�c mu jak tylko umia�, a cho� umia� niewiele, rych�o dostrzeg�, �e nawet te drobne czynno�ci, na kt�re go sta�, przynosz� ulg� le��cym na matach chorym i czu� jak rozlewa mu si� ko�o serca ciep�a i serdeczna rado��, jakiej do tej pory nie zna�.</p><p>Wreszcie, gdy noc zapanowa�a na dobre nad Pustyni�, opu�cili namioty i Pustelnik poprowadzi� ich ku pieczarom. Tam, w jednej z nich, suchej i przewiewnej, znajdowa�o si� jego skromne mieszkanie: twarde �o�e, przykryte mat�, prosty drewniany st� i tylko jedno krzes�o. Przysiedli zatem na pod�odze, strudzeni, lecz dziwnie pogodni.</p><p>��Teraz pojmuj�, dlaczego nie masz czasu. T o si� nigdy nie ko�czy � powiedzia�a jasnym g�osem jedna z Czarownic.</p><p>��Nigdy � przytakn�� Pustelnik z �agodnym u�miechem. Je�li uleczysz jednego cierpi�cego, zaraz przybywa drugi. Cierpieniu nie ma ko�ca.</p><p>��Ale ca�y czas czujesz si� potrzebny. A to� a to jest wspania�e � powiedzia� ch�opiec dr��cym g�osem.</p><p>��1 w�a�nie rado��, kt�r� daje pomaganie cierpi�cym, jest Moc�, kt�ra ich leczy � rzek� Pustelnik z powag�. � Nie ma w tym czar�w ani magii. Moje d�onie nie s� czarodziejskie, jak wasze�</p><p>��Twoje d�onie s� dobre i oni, chorzy, to czuj� � szepn�a Czarownica Czwarta. � A dobro jest Czarem.</p><p>Siedzieli chwil� w milczeniu, kt�re jednak nie dzieli�o ich, lecz ��czy�o, i czuli coraz wyra�niej �wi�t� aur� wok� tego drobnego, niepozornego starca i nieko�cz�cej si� misji, jak� na siebie wzi��. Mo�e dlatego, i� jego misja na ziemi nie mia�a ko�ca � nie chcia� si� ko�czy� jego �ywot�?</p><p>��A gdzie� Luelle?! � zawo�a�a nagle Trzecia z Si�str. � Od rana jej nie widz�!</p><p>��O Bogowie! Zapomnieli�my o niej! � zdziwi�a si� Druga. � A przecie� ca�e nasze dotychczasowe �ycie przyporz�dkowa�y�my jej osobie. Doprawdy, dziwne to miejsce, w kt�rym a� tak mo�na si� zapomnie�!</p><p>Gdy jednak Ajok zerwa� si� z miejsca, by poszuka� dziewczyny, Pustelnik po�o�y� mu d�o� na ramieniu i powstrzyma�:</p><p>��Nie szukaj jej teraz. Wydaje mi si�, �e jednak mog� wam pom�c, cho� nie znam si� na cechach w�adc�w�</p><p>Roziskrzone nag�� nadziej� oczy Czarownic przywar�y do jego twarzy. Ajok powstrzyma� oddech:</p><p>��� w�adcy rz�dz� lud�mi, prawda? � m�wi� tymczasem Pustelnik, a widoczny przez otw�r pieczary ksi�yc rzuca� cienie na jego twarz. � Wi�c i sami s� lud�mi. W�adca nie jest zatem w�adc� dla w�adzy, ale dla ludzi. Wszystko co robi powinno si� obraca� na ich dobro, s�u�y� ich dobru�</p><p>Odpowiedzia�o mu pe�ne aprobaty milczenie, kt�re r�wnocze�nie jakby pogania�o Pustelnika, by m�wi� dalej:</p><p>��Skaz� nosi w sobie ten spo�r�d ludzi, kt�ry nie potrafi wsp�czu� niedoli innych i nie chce ul�y� ich cierpieniom. I nie ma znaczenia, czy b�dzie on zwyk�ym cz�owiekiem, czy kr�lem. Zawsze pozostanie to skaz�. Lecz je�li b�dzie w�adc�, to maj�c t� w�a�nie skaz�, nie tylko nie pomo�e swym poddanym, nie pojmie, �e cierpi� i nie ul�y ich cierpieniu, ale mo�e rani� ich jeszcze g��biej i bole�niej ni� zwyk�y cz�owiek. Tak, wasza ksi�niczka jest chora, lecz ja nie potrafi� jej uleczy�. Jednak je�li tkwi w jej sercu cho�by malutkie, najmniejsze ziarenko wsp�czucia dla cierpi�cych, istnieje niewielka szansa, �e ziarenko to w sprzyjaj�cych warunkach zakie�kuje. Jednak je�li tego ziarenka nie ma w jej sercu, to choroba jest nieuleczalna. I biada poddanym, kt�rzy otrzymaliby tak� w�adczyni�, cho�by by�a pi�kna, m�dra i wszechstronnie uzdolniona. �wi�ty Kamie� to wiedzia�.</p><p>W milczenie, kt�re zapad�o po jego s�owach � a tym razem by�o to milczenie nabrzmia�e l�kiem � wkrad� si� nagle cichy szloch. Ajok zerwa� si� ze swego miejsca. U wej�cia pieczary, skryta w cieniu, sta�a Luelle, hamuj�c cichy p�acz. B��kitne, dzieci�ce oczy Pustelnika spocz�y na jej smuk�ej postaci:</p><p>��Cierpi po moich s�owach. Je�li to naprawd� cierpienie, a nie gniew lub zraniona pr�no��, mo�ecie mie� cie� nadziei�</p><p>��Czy pomo�esz nam wyhodowa� z tego ziarenka pi�kny kwiat? � spyta�a b�agalnie Czarownica Czwarta. � Obawiam si�, �e my same nie potrafimy usun�� tej skazy. Co wi�cej, my�l�, �e jeste�my jej wsp�winne. Ona zapewne urodzi�a si� z malutkim ziarenkiem Mi�o�ci w sercu, ale my, Czarownice, nie zrobi�y�my nic, by pom�c mu si� rozwin��.</p><p>��Pom� nam, �wi�ty starcze, bez twojej pomocy nie spe�ni si� Pie�� Jedyna, kt�rej Czar wyzwoli t� krain� � prosi� Ajok.</p><p>��Ca�a ta kraina jest chora i cierpi. Tylko ona, Luelle, mo�e odj�� to cierpienie, wi�c pom� nam � doda�a jako ostatnia Czarownica Pierwsza.</p><p>��Ja wam nie pomog�. Nie jestem w stanie. Na t� chorob� moja Moc jest nieprzydatna. Ani wasza tak�e. Ona sama musi sobie pom�c.</p><p>��W jaki spos�b? � niemal bez tchu spyta�y Czarownice.</p><p>��Niech zostanie tu, w�r�d cierpi�cych i walcz�c sama z sob�, ze swoim wstr�tem do nich i obrzydzeniem do ich ran, niech�e hoduje to malutkie, bezbronne ziarenko. O ile ono istnieje. Je�li jest, to za ka�dym razem, gdy si� jej uda ul�y� cierpieniu wsp�rodak�w, ziarenko b�dzie ros�o. A gdy nadejdzie taki dzie�, �e odczuje z tego powodu wielk� rado�� w swoim sercu, z ziarenka wyro�nie kwiat, kt�ry wyda upragniony przez was owoc. Ale musi to si� sta� samo z siebie, bez waszej pomocy, z udzia�em tylko jej, a nie waszej woli. W przeciwnym razie ten kwiat b�dzie sztuczny i zniszczy go nawet s�aba, wiosenna burza�</p><p>Cho� znowu zapanowa�o milczenie, oczy zebranych nie odrywa�y si� od twarzy Pustelnika, jakby chc�c w jego oczach odczyta� przysz�o��. Za� jego dzieci�ce spojrzenie b��dzi�o spokojnie po wszystkich, nie pomijaj�c Luelle, Ajoka, ani �adnej z Czarownic. Ale zebrani czerpali z niego si�� i nowe nadzieje. I tylko Luelle pod wp�ywem tego jasnego, dobrego wzroku spu�ci�a g�ow�, gdy� wola�aby w nim dostrzec pogard�, a nawet gniew, byle nie ten pe�en wyrozumienia smutek nad s�abo�ci� ludzkiej natury. Nie, Pustelnik si� na ni� nie gniewa�. Ani jej nie pot�pia�. Rozumia� j� � i wsp�czu�. Dla dumy ksi�niczki z rodu Luil�w by�o to kar� znacznie ci�sz�, ni� gdyby odwr�ci� si� od niej z gniewem czy nawet pogard�.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXVII</p></title><p>Kiedy� Luelle � jako Panienka � s�dzi�a, �e najci�szym rokiem w jej nied�ugim �yciu by� ten, sp�dzony w Miasteczku, wraz z Czarownic� Trzeci�. Rok kator�niczej pracy przy budowie mostu na rzece, w brutalnej blisko�ci Naje�d�c�w, w zasi�gu ich bata, rok przebywania w�r�d zniewolonych, przera�onych ludzi, w kt�rych � na poz�r � zdawa�o si�, �e zabita zosta�a wszelka godno�� i odwaga.</p><p>I Luelle � Panienka z najwy�szym trudem mog�a poj��, �e ci sami, przera�eni i upodleni ludzie zdobywali si� p�niej na powtarzanie s��w Pie�ni Jedynej, cho� grozi�o to �mierci�, lub nara�ali si� na agresywno�� stra�nik�w, pomagaj�c s�abszym od siebie. A r�wnocze�nie nadal byli pe�ni l�ku i pokory, podda�stwa i pos�usze�stwa wobec Naje�d�c�w. Wiele czasu musia�o min��, nim Panienka poj�a, �e tacy w�a�nie s� ludzie: s�abi � i silni, wielcy � i mali, dobrzy � i �li, szlachetni � i ma�ostkowi. A wszystkie te tak sprzeczne ze sob� cechy k��bi� si� w jednym cz�owieku. W�wczas to, sama o tym nie wiedz�c, wyros�a z dzieci�cego �wiata czerni i bieli, wykluczaj�cych si� wzajem poj�� dobra i z�a, zrozumia�a, �e barw� najcz�ciej wyst�puj�c� jest ta, kt�ra wynika z przemieszania tych dwu kolor�w.</p><p>Borykaj�c si� z �yciem w Miasteczku, my�la�a, �e nie spotka jej ju� nic r�wnie ci�kiego. A teraz by�a tu, i na jej sercu spoczywa� ogromny ci�ar. Pos�ucha�a Pustelnika, nie spos�b go by�o nie pos�ucha�, skoro � kto wie � mo�e to by�a ostatnia szansa spe�nienia si� Pie�ni Jedynej. Musia�a usun�� tkwi�c� w niej skaz�. Za wszelk� cen�. Co wi�cej, jak gdyby ca�y czas na wp� �wiadomie zdawa�a sobie spraw� z jej istnienia, lecz nie przyk�ada�a do tego wagi. Ta cecha kt�r� wymienia� Pustelnik, nigdy nie wydawa�a si� jej najwa�niejsza, a zesz�a ca�kiem na drugi plan, gdy Luelle dowiedzia�a si�, i� przygotowywana jest do roli w�adczyni. Wydawa�o si� jej, �e to nie ona ma �ywi� uczucia dla przysz�ych poddanych � ale oni do niej.</p><p>Teraz okaza�o si�, �e kator�nicze �ycie w Miasteczku by�o niczym w por�wnaniu z �yciem u Pustelnika. Budzi�a si� skoro �wit i sz�a do wype�nionych chorymi namiot�w. Pokonuj�c wstr�t i obrzydzenie przemywa�a ich ropiej�ce wrzody i rany, odle�yny � a jej walka z sam� sob� by�a tak wszechpoch�aniaj�ca, �e nawet nie by�a zdolna dostrzec wyrazu ulgi czy wdzi�czno�ci w oczach pacjent�w. Robi�a co musia�a, nie my�l�c, nie widz�c, staraj�c si� nic nie czu� i hamowa� odraz�. A ca�y czas czu�a na sobie b��kitno � dzieci�ce, uwa�ne wejrzenie. Nawet gdy Pustelnik przebywa� w innym miejscu. Gdy w tym samym namiocie spotyka�a Ajoka, ze zdumieniem dostrzega�a, �e cho� oboje robi� to samo przy chorych � pacjenci ch�opca u�miechaj� si� do niego, a ci, przy kt�rych ona si� krz�ta � staraj� si� jakby unika� jej wzroku.</p><p>R�wnocze�nie, zdawa�o si� jej � z uczuciem �alu � �e Czarownice, a nawet Ajok, pozostawili j� samej sobie. Widywa�a ich tylko w�wczas, gdy p�n� noc� udawa�y si� spa� do jednej z pieczar lub gdy zjadali po�pieszny, byle jaki posi�ek w �rodku dnia.</p><p>Ku swemu zdumieniu dostrzeg�a, �e Ajok si� zmieni�.</p><p>W�t�y, chwiejnego usposobienia, �atwo wpadaj�cy zar�wno w melancholi� jak i w niczym nie uzasadnion� weso�o�� � Ajok sta� si� nagle silnym, zdrowym ch�opcem o pogodnym usposobieniu, na kt�rego twarzy bardzo cz�sto ukazywa� si� szcz�liwy u�miech. Luelle nie mog�a tego poj��, ale wnosi�a, �e w�a�nie zajmowanie si� chorymi przynios�o mu t� pogod� ducha; mimo to, �e chorzy byli nad wyraz uci��liwi, �mierdzieli potem, krwi�, ropiej�cymi ranami, j�czeli, byli zniecierpliwieni lub nieufni, wymagaj�cy, a nawet z�o�liwi. Ich nastr�j polepsza� si� dopiero w�wczas, gdy choroba cofa�a si� � lub gdy stawali wobec Nieuniknionego i ciche s�owa lub sama obecno�� Pustelnika godzi�y ich z losem. Ba, niekt�rzy robili wra�enie szcz�liwych, �e ko�czy si� ich �yciowa, nie�atwa i pe�na cierpie� droga, �e lada chwila wejd� do Krainy Wieczno�ci. Tego Luelle tak�e nie mog�a poj��.</p><p>Min�o par� miesi�cy, w czasie kt�rych nic nie ulega�o zmianie. Ta sama uci��liwa praca przy chorych, to samo obrzydliwe uczucie niech�ci do nich u Luelle, ten sam brak sta�ego kontaktu z Czarownicami i Ajokiem, do kt�rego przywyk�a.</p><p>Pewnego dnia, obmywaj�c rany chorego, Luelle dostrzeg�a wlepione w siebie jego oczy. By� to m�ody jeszcze m�czyzna, kt�ry j�cza� i krzycza� g�o�niej ni� inni, co chwila wo�a�, by podano mu pi�, a opiekuj�c� si� nim osob� lubi� prze�ladowa� z�ymi, niecierpliwymi s�owy. Jego rany zalecza�y si� powoli, ale skutecznie. Luelle ju� od tygodnia, gdy przyby� na Pustyni� i obejrza� go Pustelnik, przychodzi�a do niego dwa, trzy razy dziennie, niekiedy tak�e w nocy, by oczyszcza� jego chore cia�o wywarami z zi�. A cierpia� w nieopisany spos�b. Im bardziej cierpia�, tym bardziej Luelle, niemal bezwiednie, nienawidzi�a go za to, i� przyczynia jej tyle k�opot�w, a rany jego s� obrzydliwsze od innych.</p><p>� wi�c poczu�a nagle jego wejrzenie i po raz pierwszy u�wiadomi�a sobie, �e ma do czynienia z �ywym cz�owiekiem, a nie k��bkiem b�lu, z�o�onym z ran, wrzod�w i krzyku; ba, �e ca�y czas temu cz�owiekowi pomaga�a w zmniejszeniu jego cierpienia. Cho� czyni�a to z niech�ci�, to jednak jej nu��ce czynno�ci przynios�y mu ulg� i w�a�nie dzi� ona, Luelle, skierowa�a tego cz�owieka z drogi ku �mierci na drog� do �ycia. W jego oczach, wlepionych w ni� usilnie, ujrza�a serdeczno�� i wdzi�czno��. Ba, uczucie prawdziwej sympatii i przyja�ni.</p><p>��Chyba wkr�tce b�d� ca�kiem zdr�w. Dzi�kuj� ci i przepraszam, �e zabra�em ci tak wiele czasu i by�em taki niezno�ny. Ale cierpia�em�</p><p>Luelle sp�oszy�a si�. Po raz pierwszy wysz�a ze swej skorupy, kt�r� �wiadomie si� otoczy�a, �eby nie czu�, nie widzie�, nie s�ysze� i w ten spos�b przewalczy� w sobie ten wstr�t, kt�ry czu�a do chorych. Teraz nagle, za spraw� tego cz�owieka, wysz�a z tej swojej skorupy i zdziwi�a si�: wi�c te, tak jej nienawistne, automatyczne czynno�ci przywraca�y temu cz�owiekowi �ycie? Z ludzkiego wraka � jakim go tu przynie�li przyjaciele � stawa� si� ponownie m�odym m�czyzn�? Kto wie, mo�e czeka go jeszcze mi�o��, b�dzie mie� �on� i dzieci, dozna jeszcze rado�ci istnienia? I to wszystko za jej, Luelle, spraw��?</p><p>Od tego dnia zacz�a interesowa� si� chorymi, kt�rym pomaga�a. Ku swemu zdumieniu spostrzeg�a, �e zajmuj�c si� nimi z w�asnej ju� woli, dostrzegaj�c w nich konkretnych, tych a nie innych ludzi � i nie my�l�c o sobie, ale o nich � nie ma czasu na sw�j wstr�t czy obrzydzenie, nie czuje ju� md�ego zapachu krwi i potu. Przesta�o jej te� by� oboj�tne, kogo z chorych udaje si� przywr�ci� �yciu, a kto musi si� uda� w Krain� Wieczno�ci.</p><p>Teraz ich wdzi�czno�� osacza�a j� co dnia. Dostrzega�a t� wdzi�czno�� w ich oczach, gestach, s�owach � i czyni�a ona jej ruchy delikatniejszymi, czulszymi, za� ich nie�mia�y u�miech wywo�ywa� bezwiedny odzew na jej zaci�ni�tych do tej pory kurczowo ustach.</p><p>Pewnej nocy towarzyszy�a staruszce, kt�ra przenosi�a si� powoli do Krainy Wieczno�ci. W jej oczach czai� si� l�k i Luelle poj�a, �e za wszelk� cen� musi go usun�� i przeobrazi� w spokojne pogodzenie si� z Losem, je�li nie w rado��. I zrozumia�a, �e jest to znacznie trudniejsze ni� wszystkie jej magiczne sztuczki, jak na przyk�ad przeobra�anie szyszek w liski. Poczu�a, �e stoi w obliczu jakiej� wielkiej zagadki, kt�r� musi rozsup�a� i ca�a jej magiczna wiedza, kt�r� tak si� chlubi�a, jest tu na nic nieprzydatna. G�aszcz�c ma��, siw� i troch� rozkudlon� g�ow� staruszki uzyska�a wreszcie to, �e ta zacz�a m�wi�. Wspomina�a m�odo��, gdy na ��kach za swoj� wsi� pasa�a g�si z innymi dzie�mi, gdy palili razem ogniska, �piewali Pie�� Jedyn� lub porzucaj�c niefrasobliwie obowi�zki ta�czyli przebrani w wie�ce z kwiat�w. Powoli, powoli, w miar� wypowiadanych s��w, widz�c uwag� s�uchaczki, wi�cej, zaciekawienie � z oczu staruszki znika� l�k. I Luelle s�ucha�a jej opowie�ci, a gdy jedna ko�czy�a si�, zr�cznym pytaniem podsyca�a rozpocz�cie nast�pnej. Staruszka by�a teraz w swych wspomnieniach m�od� �liczn� dziewczyn�; m�ode by�o jej cia�o, m�oda dusza i m�ody wielbiciel u jej boku, a potem � szcz�liwe wesele, kt�re uwie�czy�o jej mi�o��</p><p>��Gdzie on jest teraz? � spyta�a Luelle.</p><p>��W Krainie Wieczno�ci, ju� od dawna, tak d�ugo� a ja tu sama.</p><p>Nim w oczach staruszki zd��y�y zal�ni� �zy, Luelle, przytulaj�c sw�j �wie�y policzek do pomarszczonej jak zimowe jab�uszko twarzy, ju� szepta�a jej do ucha:</p><p>���wi�c wkr�tce b�dziecie znowu razem, oboje m�odzi i �liczni, zdrowi i szcz�liwi, bo tam w Krainie Wieczno�ci nie ma ludzi starych, samotnych i nieszcz�liwych, nie ma chorych i cierpi�cych. Szcz�liwi s� ci, kt�rzy tam docieraj� po d�ugiej i ci�kiej drodze �ycia�</p><p>Oczy staruszki w chwili �mierci by�y jasne i szeroko otwarte, pe�ne ciekawo�ci i zachwycenia.</p><p>��Widz� go � powiedzia�a w pewnej chwili jasnym g�osem. � Czeka na mnie� musz� si� po�pieszy� Ju� id�, kochany, id�</p><p>Cho� �ycie ju� dawno opu�ci�o biedne, sterane cia�o, Luelle jeszcze d�ugo siedzia�a przy macie, trzymaj�c stygn�c� powoli, such� d�o� i p�aka�a. Nie wiedzia�a, czemu p�acze � i nie wiedzia�a, �e zroszone tymi �zami malutkie ziarenko Mi�o�ci, Cierpienia i Lito�ci p�cznieje powoli, nabrzmiewa, a po chwili z jego wn�trza dobywa si� w�t�y, mikroskopijny kie�ek. I nie wiedzia�a, �e tym razem naprawd� patrz� na ni� dzieci�co � b��kitne oczy Pustelnika a na jego ustach b��ka si� �agodny, radosny u�miech. Cho� bowiem dla Czarownic i Ajoka Luelle by�a ksi�niczk� z kr�lewskiego rodu Luil�w, prawowit� w�adczyni� tego kraju, Istot� z Pie�ni � dla �wi�tego M�a by�a tylko chor�, kt�r� nale�a�o uleczy�. A ka�da wyleczona choroba przynosi�a mu rado��, kt�r� Pustelnik �ywi� si� jak chlebem. Mo�e dlatego by� Nie�miertelnym�?</p><p>Min�o znowu wiele miesi�cy, ale czas zacz�� teraz up�ywa� inaczej. Je�li przedtem zdawa�o si�, �e p�ynie zbyt wolno, �e ona, Luelle, musi przem�czy� ka�d� minut� dnia, zwalcza� siebie sam� w ka�dej sekundzie � to teraz Czas gna� naprz�d, nieposkromiony i wci�� go by�o ma�o.</p><p>��Ale� nie mog� i�� spa� � m�wi�a nerwowo do Czarownic, gdy dawno min�a p�noc. � Wieczorem przyby�o pi�ciu nowych chorych, musia�am si� nimi zaj�� i nie znalaz�am czasu dla pozosta�ych. A oni czekaj�! Nie mog� ich zawie��!</p><p>Doba mia�a teraz za ma�o godzin i Luelle poj�a Pustelnika, kt�ry nie chcia� traci� swego czasu na rozmow� z nimi, gdy przyby�y. I to rozmow� o czym? O w�adzy�? Czym�e ona by�a tu, na Pustyni? Co najwy�ej mira�em, zb�dnym i z�udnym wobec realno�ci �ycia i �mierci, wobec walki o �ycie lub walki o dobr� �mier�.</p><p>Pewnego dnia dwaj niezwykle utrudzeni ludzie przynie�li na Pustyni� umieraj�c� kobiet�.</p><p>��Ratujcie! � b�agali Pustelnika. � Ona ma czworo dzieci, jej m�� nie �yje. Je�li umrze, dzieci pomr� z g�odu i samotno�ci. Ratujcie!</p><p>Nim sko�czyli m�wi�, ju� pierwsza Luelle przykl�k�a obok chorej i delikatnie pog�aska�a jej potargane w�osy, aby zaraz potem ch�odn�, lecz czu�� d�oni� dotkn�� rozpalonej twarzy. Czarownice zerkn�y na Pustelnika, lecz ten pokr�ci� g�ow�, �eby si� nie wtr�ca�y. Sam tak�e sta� nieruchomo i w pewnej oddali.</p><p>Oczy chorej nagle sta�y si� przytomne:</p><p>��Chyba mi przesz�a gor�czka. Czy aby nie zdrowiej�? spyta�a schrypni�tym g�osem. � Dajcie mi pi�</p><p>��Odzyska�a przytomno��! � zawo�ali ci, co j� przynie�li. Po raz pierwszy od paru dni odzyska�a przytomno��! B�dzie �y�?</p><p>��B�dzie �y�a � potwierdzi� Pustelnik i znowu powstrzyma� gestem Czarownice, kt�re chcia�y przyj�� Luelle z pomoc�.</p><p>��Nie dotykajcie jej teraz � szepn��. � W jej d�oniach jest Moc, Moc uzdrawiania.</p><p>Czarownice spojrza�y po sobie ze zdumieniem, lecz Luelle nawet nie s�ysza�a s��w Pustelnika, zaj�ta chor� kobiet� kt�ra z ka�d� sekund� czu�a si� lepiej.</p><p>��Chc� wsta� � oznajmi�a nagle. � Tyle dni le�a�am i le�a�am. Czuj� si� ju� silna�</p><p>Dziewczyna poi�a j� wywarem z zi� i �agodnym tonem rozmawia�a o jej dzieciach. Pogr��eni w zdumieniu dwaj m�czy�ni, kt�rzy przynie�li chor�, stali niemo i bez ruchu, a Pustelnik tymczasem m�wi�:</p><p>��Moc uzdrawiania ma ten, kto czerpie si�� i rado�� z pomagania innym, maj� ten, kto bierze na siebie cierpienie chorego i cho� sam cierpi, w�a�nie dlatego jest szcz�liwy. Nie ma w tej Mocy �adnych czar�w, jak u was, Czarownic, lecz tylko mi�o�� do ludzi. Wasza wychowanka jest zdrowa. Nie ma ju� w niej �adnej skazy. Z malutkiego ziarenka wyr�s� kwiat, i to bardzo pi�kny. A teraz �pieszcie si�, bowiem za dwa dni przypada �wi�to Wiosny, czego tu, na tej Pustyni nikt nie odczuwa. Jest tu zawsze tak samo, parno, gor�co i ca�y czas s�o�ce �wieci nad g�owami. Tam, w Wysokich G�rach, w�a�nie przemija zima�</p><p>��Luelle! � zawo�a�y z rado�ci� Czarownice. � Idziemy w Wysokie G�ry! Do ruin Wielkiej �wi�tyni! Do �wi�tego Kamienia! S�yszysz, Luelle? Jeste� ju� tego godna!</p><p>Luelle roz�o�y�a bezradnie r�ce.</p><p>��Jak�e mog� i��, w�a�nie teraz, gdy ci�gle przybywaj� nowi chorzy�?</p><p>��Id�, dziecko � powiedzia� dobitnie Pustelnik. � Twoja droga nie jest moj� drog�. Ten ch�opiec, cho� wiem, �e pragnie tu pozosta�, r�wnie� musi i��. Jego przysz�a rola ju� jest wpisana w Ksi�gi Czasu i nie mo�e z niej zboczy�. Id�cie wszyscy. Zawsze by�em tu sam i sam musz� pozosta�. Inaczej przestan� by� Pustelnikiem�</p><p>�i za�mia� si� dzieci�cym, �agodnym �miechem. Po�egnali si� wi�c wszyscy serdecznie i z �alem. Ka�demu z nich, tak�e Czarownicom ten sp�dzony na Pustyni rok da� bardzo wiele � i ka�de z nich wzi�o st�d swoj� now�, cho� inn� Moc. Luelle � i�cie kr�lewsk� Moc uzdrawiania chorych i rozkwit�e w pi�kny kwiat, umieraj�ce wcze�niej w jej sercu malutkie ziarenko Mi�o�ci do ludzi. Ajok wzi�� ze sob� Moc poezji � tej, kt�ra jest w�adna w spos�b prawdziwy m�wi� o �yciu i �mierci, o sensie istnienia i sensie niebytu, kt�r� posiad�o tylko niewielu poet�w. A Czarownice? Ich zdolno�� do magii i czar�w upraszcza�a tak wiele w ich �yciu � a tu ujrza�y to samo �ycie w ca�ym pi�knie jego goryczy, cierpienia i rado�ci.</p><p>Poj�y te� b��d, kt�ry pope�ni�y wychowuj�c Luelle jedynie w�r�d Czar�w i Magii, w�r�d ch�odu Rozumu i w aurze kr�lewskiej dumy.</p><p>Pustelnik jeszcze d�ugo spogl�da� w �lad za nimi, za ich coraz to malej�cymi sylwetkami w o�lepiaj�cej bieli Pustyni, i gdy ju� stali si� jedynie ma�ymi punkcikami � westchn�� i pob�ogos�awi� ich z oddali. �ycie tam, w�r�d ludzkich siedzib, wydawa�o si� jednym, wielkim k��bowiskiem szalej�cych nami�tno�ci, ambicji i ��dz. I jeszcze raz podzi�kowa� swemu dobremu Bogu, za to �e wybra� �ycie na Pustyni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panie � powiedzia� Woodou do Urgha � za dwa dni przypada �wi�to Wiosny i zarazem pierwsza rocznica najwi�kszego �wi�ta w historii naszego Imperium�</p><p>��M o j e go Imperium � poprawi� go Urgh dobitnie i rykn�� �miechem na widok zawodu rozlewaj�cego si� na twarzy jego najwierniejszego s�ugi. � No dobrze, ju� dobrze� Masz i ty swoje zas�ugi w jego istnieniu.</p><p>��Tak, panie � rzek� Woodou uni�enie. � Ale za dwa dni mija pierwsza rocznica Scze�ni�cia Pie�ni Jedynej i winiene� to jako� uczci�. Teraz, gdy ju� nic nie zagra�a twemu Imperium, winiene� co rok, o tej porze, przypomina� poddanym, jak g�upie by�y ich nadzieje i �e ich jedyna szansa tkwi w pokornym wype�nianiu twoich polece�. W dniu tym powinni wszyscy o tej samej godzinie pada� na kolana i dzi�kowa� za twoj� wspania�omy�lno��: za to, �e nie �ci��e� trzy razy tyle g��w �piewakom tej g�upiej Pie�ni, gdy� wszyscy w tym kraju �piewali j�, jedni g�o�no, inni tylko w g��bi duszy, ale �piewali�</p><p>��I powinienem �ci�� ich t�pe �by! � rykn�� Urgh. � Nie wiem, czemu mnie przed tym powstrzyma�e�!</p><p>��Kto by w�wczas pracowa� dla ciebie? � spyta� uni�enie Woodou. � Kto wydobywa�by z�oto z twoich kopalni, w kt�rych rokrocznie gin� setki ludzi, bez �cinania im g��w? Kto by hodowa� dla ciebie owce, kozy, g�si i wo�y, uprawia� rol� i piek� chleb? Szy� szaty i przykrawa� buty? Kto by wreszcie wytapia� stal na miecze dla twej armii?</p><p>��Co proponujesz? � spyta� Urgh z ciekawo�ci�.</p><p>��Niech twoi heroldowie objad� ca�e twoje Imperium i og�osz�, �e za dwa dni, w samo po�udnie, wszyscy twoi poddani i niewolnicy maj� przykl�kn�� i bi� czo�em na znak wiecznego podda�stwa i rado�ci ze swego losu. Bo m�g�by by� gorszy!</p><p>��Dobrze m�wisz, Woodou. Kto wie, mo�e jednak przywr�c� ci stanowisko pierwszego ministra! � za�mia� si� tubalnie w�adca. � Ale tym, kt�rzy �by b�d� schyla� nie do�� nisko, trzeba je �ci��! I taki b�dzie m�j rozkaz. Ho�d w samo po�udnie, za dwa dni, w godzin� p�niej egzekucje! Tak�e dla uczczenia mej wielko�ci!</p><p>I kr�lewscy heroldowie ruszyli w g��b kraju.</p></section><section><title><p>ROZDZIA� XXVIII</p></title><p>W�drowcy nawet nie wiedzieli kiedy z powrotem zjawili si� w sercu Wysokich G�r. Zapada� zmierzch. Droga tym razem wydawa�a si� kr�tka, gdy� gna�a ich niecierpliwo�� i nadzieja. Noc sp�dzili w�r�d ska�, p� drzemi�c, p� �ni�c, p� czuwaj�c.</p><p>Ajokowi �ni�a si� gruba Ksi�ga z wierszami. Jego ksi�ga z j e g o wierszami. A ka�da pierwsza litera nowej zwrotki by�a pi�knie iluminowana prawdziwymi farbami. I ka�dy wiersz zawiera� w sobie tyle znaczenia, tyle prawdy o �yciu, o �mierci, o narodzinach i umieraniu, o sensie �ycia i sensie przekraczania Bram Wiecznej Krainy � �e ka�dy kto j� czyta� czu� si� bogatszy, szcz�liwszy, rozumniejszy. I �ni�o si� Ajokowi, �e Ksi�g� t� � jak przedtem Pie�� Jedyn� � b�d� zna� wszyscy w tym kraju i wszyscy b�d� w ni� wierzy�, jak w Pie��.</p><p>��Je�li Pie�� nie zawiedzie � mrukn��, obracaj�c si� na drugi bok.</p><p>Ka�da z Czarownic �ni�a jeszcze raz o swoim Czasie sp�dzonym z wychowank� i ka�da, wzdychaj�c bole�nie, szuka�a w sobie b��du, kt�ry spowodowa�, i� �wi�ty Kamie� j� odrzuci�.</p><p>��Da�am jej opiek�, ale nie da�am serca, cho� ona nie mia�a matki � mrucza�a przez sen Czarownica Pierwsza.</p><p>��Czy� rozum nie jest cenniejszy ni� mi�o��? � j�cza�a we �nie Druga. � Da�am jej wiedz�, ale nie uczy�am mi�o�ci. Pokocha�a Matk� Natur�, ale odsun�am j� od ludzi.</p><p>��Wprowadzi�am j� w �wiat ludzi, ale nie umia�am jej przekona�, �e nawet najbardziej poni�ony cz�owiek ci�gle jest godny szacunku, a im bardziej cierpi, tym mocniej trzeba go kocha� � mrucza�a Trzecia. � Czy� to nie moja wina?</p><p>��Mury Ard�any da�y jej dum� i godno�� praprzodk�w. Nie poj�am, �e to za ma�o, aby by� w�adczyni� � rzucaj�c si� we �nie, szepta�a Czwarta.</p><p>I tylko stary Pustelnik spa� tej nocy spokojnie w swej pieczarze.</p><p>Luelle nie spa�a wcale. �agodnym ruchem r�ki powita�a niedu�ego szarego ptaka, kt�ry przycupn�� ko�o jej g�owy.</p><p>��Wiedzia�a�, co czynisz, wiod�c nas na Pustyni� � szepn�a patrz�c w nieme oczy. � Pozna�am tam gorzki smak ludzkiego cierpienia i wielk� czyst� rado��, gdy mo�na by�o je odj��, bior�c na siebie. Jak�e� by�am g�upi� i pust� dziewczyn�, a wcze�niej niezno�nym i kapry�nym dzieckiem. Doprawdy, �wi�ty Kamie� musia� si� na mnie rozgniewa�, gdy stan�am na nim w swojej dawnej postaci�</p><p>Jaskrawo czerwone s�o�ce wschodz�c nad ska�ami zbudzi�o jej wsp�towarzyszy. Czarownice serdecznie powita�y swoj� przemienion� w ptaka Siostr�, cho� zdawa�o si�, �e ptak tego nie pojmuje. Teraz ju� wszyscy ruszyli dalej, aby jak najszybciej dotrze� do serca ruin Wielkiej �wi�tyni, rozmawiaj�c, w skupionym milczeniu i tylko echo powtarza�o ich kroki lub zwielokrotnia�o d�wi�k spadaj�cego spod ich st�p �wiru. Gdy stan�li u celu swej g�rskiej, uci��liwej drogi, w�a�nie zapada�a kolejna noc. Byli zm�czeni, zarazem pe�ni l�ku i nadziei. Tej nocy nie spa� nikt. Ruiny Wielkiej �wi�tyni robi�y wra�enie ogromnych, pos�pnych i gro�nych w ksi�ycowej po�wiacie. I cho� srebrzyste �wiat�o rozja�nia�o ca�y ten niezwyk�y krajobraz, r�wnocze�nie wszystkie cienie by�y czarniejsze ni� zawsze.</p><p>��Boisz si�? � spyta�a szeptem jedna z Czarownic.</p><p>��Tak, ale jako� inaczej ni� wtedy � odpar�a Luelle. � I prosz� was tylko o jedno, nawet gdyby �wi�ty Kamie� zechcia� mnie zabi�, nie zdejmujcie mnie z niego. Niech si� stanie, jak musi si� sta�.</p><p>Razem z brzaskiem nowego dnia ruszyli po schodach �wi�tyni i przeszli w stron� g�adkiej, skalnej �ciany.</p><p>��Nie musisz i�� � szepn�a Luelle Ajokowi. � Gdyby grozi�a nam �mier�, ty nie powiniene� zgin��.</p><p>��Musz� i�� � odpar� Ajok. � Musz� przy tym by�.</p><p>Tak jak rok temu, Czarownice wysun�y w stron� ska�y swe obdarzone magiczn� Moc� d�onie � i ta po chwili odkry�a zaczarowane wrota. Gdy ju� uformowa�y si� one wyra�nie j�y rozwiera� si� powoli, powoli�</p><p>Z ciemnego wn�trza wion�� na nie lodowaty podmuch i nim przekroczy�y czarodziejskie odrzwia, ujrza�y, jak ca�e niebo nad ich g�owami �ciemnia si� i pokrywa chmurami koloru czystej czerni. By�a to czer� tak g��boka, �e zdawa�o si�, i� na �wiat powr�ci�a dopiero co miniona noc, nie daj�c s�o�cu ukaza� swego jasnego oblicza.</p><p>�wi�ty Kamie� l�ni� zielonkaw� po�wiat� i nagle Luelle � pe�na grozy i zdumienia � poj�a jego prawdziwy kszta�t: �wi�ty Kamie� by� grobowcem. Kto spoczywa� pod t� olbrzymi�, omsza�� kamienn� p�yt�? I komu wolno bezkarnie wst�pi� na czyj� Grobowiec, bezczeszcz�c go swymi stopami?</p><p>Teraz dopiero Luelle zrozumia�a, �e �wi�ty Grobowiec nie chce ani jej dumy, ani uporu czy rozumu, nie chce inteligencji, wra�liwo�ci i talent�w magicznych, nie m�wi�c ju� o zewn�trznych oznakach kr�lewskiego pochodzenia. �wi�ty Grobowiec chce jej mi�o�ci i wsp�czucia, modlitwy za jego zmar�ych, kt�rzy spoczywaj� tam g��boko i od wiek�w � gdy� tylko te uczucia mog� rozgrza� jego lodowat� samotno��.</p><p>Mro�ny podmuch omiata� ca�� pieczar�. Ajokowi i Czarownicom poblad�y twarze i ka�de z nich ogarn�a paniczna ch�� ucieczki. Nim jednak kt�rekolwiek wykona�o jaki� ruch � Luelle, nie czekaj�c na niczyj� pomoc, sama wst�pi�a na �wi�ty Kamie�. I w�wczas jej strwo�eni i zdumieni wsp�towarzysze us�yszeli, jak Dziewczyna krzyczy w czarn� i zimn� przestrze� pieczary, wyci�gaj�c przed siebie ramiona:</p><p>��Kocham was! Kocham was wszystkich, �ywi i martwi, ci, kt�rych ju� nie ma, i ci, kt�rzy si� narodz�! Kocham was, le��cy pod tym Kamieniem, pod swoj� grobow� ci�k� p�yt�! Nie jeste�cie ju� sami! Jestem z wami, ja, Luelle z rodu Luil�w!</p><p>�i w�wczas �wi�ty Kamie�, promieniuj�c gro�n�, zielonkaw� po�wiat� � zadygota�. Najpierw lekko, potem mocniej, coraz mocniej, by wreszcie wprawi� si� w tak silne drganie, i� Luelle, nie mog�c utrzyma� r�wnowagi, zeskoczy�a ze� i stan�a w gronie swych znieruchomia�ych ze zgrozy wsp�towarzyszy. Drganiu Kamienia nagle zacz�o towarzyszy� dudnienie tak dono�ne, i� musia�o si� roznie�� chyba po ca�ym kraju. Czarownice, Ajok i Luelle mimo woli cofaj�c si�, krok za krokiem, zatrzymali si� pod jedn� ze �cian pieczary, trzymaj�c mocno za r�ce dla dodania odwagi.</p><p>�wi�ty Kamie� drga�� dudni�� drga�� dudni�� drga� i nagle oderwa� si� od swej podstawy i obr�ci� na bok. Pod nim ukaza� si� ogromny, fosforyzuj�cy dziwnym �wiat�em otw�r, prowadz�cy gdzie� w g��b ziemi. Po chwili z czelu�ci tej zacz�ty wype�za� jakie� kszta�ty, jeden za drugim, jeden za drugim; by�o ich coraz wi�cej i wi�cej. W oszala�ych ze zgrozy widzach kszta�ty te powoli formowa�y si� i przesuwa�y ku otwartym wci�� skalnym wrotom, jeden za drugim, jeden za drugim.</p><p>�Byty ich dziesi�tki, setki, tysi�ce� Upiorni Rycerze z Mroku Pradziej�w, wszyscy kt�rzy kiedykolwiek oddali �ycie za dawne Wielkie Kr�lestwo, a nawet jeszcze wcze�niej, nim ono si� utworzy�o, ale kt�rzy ongi� �yli i walczyli o wolno�� tej ziemi. Wszyscy, kt�rych si�a, rozum i serca przyczyni�y si� do p�niejszej wielko�ci Kr�lestwa, jego pot�gi i chwaty, ci, kt�rzy je budowali i tworzyli. I ta straszliwa, pot�na, niepoliczalna Armia Upior�w Przesz�o�ci ruszy�a w d�, schodami dawnej Wielkiej �wi�tyni i sp�ywa�a ca�ymi szeregami w stron� dolin. Czo�o tego okropnego, martwego pochodu osi�ga�o ju� pierwsze ludzkie siedziby, a tymczasem z ziemskiej czelu�ci wychodzili wci�� coraz to nowi Martwi Rycerze � i nie by�o temu ko�ca�</p><p>Nad ca�ym dawnym Wielkim Kr�lestwem zapanowa�a Czer� i w tej Czerni porusza�y si� tylko, zielonkawo opalizuj�c, straszne, gro�ne sylwetki, bez cia�a, bez krwi, a mimo to rzeczywiste. Wszyscy �ywi schronili si� w swych domach, �ledz�c z ukrycia straszliwy poch�d nie maj�cy, zdawa�oby si�, ani pocz�tku, ani ko�ca. I po jakim� czasie zabrak�o cho�by pi�dzi ziemi, gdzie by ich nie by�o. Strwo�eni Naje�d�cy porzucali w panicznym l�ku sw� bro� i nie czekaj�c na niczyje rozkazy mkn�li co si� na swych koniach w stron� Wielkich Step�w. Ze wszystkich stron kraju gnali ku dawnej granicy Wielkiego Kr�lestwa wszyscy rycerze i �o�dacy Urgha. Tam, na Wielkich Stepach nie by�o Czerni i nikt ju� ich nie goni�.</p><p>Mieszka�cy Zamku opuszczali go w pop�ochu, zaprz�gaj�c konie do swych woz�w i wsiadali po�piesznie, nie bacz�c na hierarchi� czy dworskie stanowiska. Sam Urgh XIII z trudem zd��y� dopa�� jeden z woz�w i run�� na� w pop�ochu. Konie ruszy�y jak szalone, r��c ze strachu. T� armi� �ywych, ci�gn�cych ku Wielkim Stepom, �ciga�a cierpliwie, wytrwale i bezg�o�nie Armia Upior�w. Okrzyki trwogi uciekaj�cych splata�y si� z lodowat�, g�uch� cisz� za ich plecami, kt�ra by�a straszliwsza ni� szcz�k broni. Paniczn� ucieczk� Naje�d�c�w �ledzi�y przez okna swych domostw blade i wystraszone twarze mieszka�c�w � u kt�rych jednak strach powoli zacz�� splata� si� z nadziej�. Odrzucona w pogardzie Pie�� Jedyna znowu zacz�a brzmie� w ich uszach i mimo woli przenosi�a si� na usta, kt�re podejmowa�y �piew, najpierw cichy, a potem coraz to g�o�niejszy. Narasta�a powoli pewno��, �e ta Armia Upior�w, armia bez cia�a, ko�ci i krwi jest w swej istocie Armi� Rycerzy z Przesz�o�ci, ich rycerzy, ich przodk�w, syn�w ich narodu, wi�c nie strachem nale�y ich wita�, ale cisz� � lub �piewem Pie�ni. I mimo gro�nej Czerni, kt�ra opanowa�a ca�� krain�, mimo z�owrogiego �wiat�a bij�cego od bezkszta�tnych sylwetek � niekt�rzy wyszli przed swe ubogie domy i j�li �piewa� swoj� Pie��, t� sam�, kt�rej rok temu si� wyparli. I ta melodia, o zmiennym, pe�nym niepokoju rytmie zacz�a towarzyszy� bezg�o�nemu przemarszowi Martwych.</p><p>Zgromadzeni w pieczarze stali tymczasem nieruchomo, jak skamieniali. Wiele, wiele dni po tych wydarzeniach d�ugo nie mogli si� pogodzi�, ile czasu to trwa�o. Ajok twierdzi�, �e stali tak trzy doby, nie czuj�c zm�czenia ani g�odu � i �ledz�c rozszerzonymi oczami wymarsz straszliwego pochodu z czelu�ci, a potem jego powr�t do niej. Dopiero w�wczas gdy ostatnia bezcielesna sylwetka wst�pi�a pod ziemi� � �wi�ty Kamie� zadr�a� i z powrotem opad� na swoje miejsce, kryj�c na wieki wej�cie do upiornej czelu�ci.</p><p>Czarownice da�yby g�ow�, �e trwa�o to d�u�ej, i m�wi�y o siedmiu dniach i nocach, albowiem gdy wysz�y wreszcie z Pieczary, by�y wychudzone tak, jakby nie jad�y co najmniej od tygodnia.</p><p>Tylko Luelle nie bra�a udzia�u w tej dyspucie, ale pogr��ona by�a w g��bokim namy�le. Minione prze�ycia zmieni�y rysy jej twarzy, przydaj�c dojrza�o�ci � i cierpienia. Sylwetka jakby uros�a, wysmukla�a, a ruchy spowolnia�y. I je�li do pieczary wesz�a Dziewczyna � to wysz�a z niej W�adczyni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>C� wi�cej mo�na opowiedzie�? �e w wolnym Wielkim Kr�lestwie Ajok rzeczywi�cie napisa� swoj� Ksi�g� Wierszy, cho� nie by�o to tak proste, jak my�la�, i nim urzeczywistni�o si�, jego w�osy zbiela�y, a plecy przygarbi� nieub�agany czas?</p><p>Mo�na jeszcze napisa�, �e pewnego dnia, gdy si� obudzi�, pomy�la� o drugiej po�owie swego ja � o ojcu? Wtedy te� zacz�a w nim tli� si� my�l, �e � mimo brutalno�ci Urgha i krzywd, jakie uczyni� Wielkiemu Kr�lestwu � on, Ajok, jest mu tak�e co� winien. Swymi wierszami i pie�niami, kt�re by�y s�awne w ca�ym kraju, sp�aci� d�ug wobec matki � teraz nadesz�a pora, by uczyni� to wobec ojca, jakim by on nie by�. Jednak by� ojcem. Jednak kocha� matk�. I Ajok, nikomu nic nie m�wi�c, aby go nie powstrzymano, samotnie wyruszy� na Wielkie, Dzikie Stepy, dzier��c w swym worku, opr�cz odrobiny jedzenia, wszystkie swe Ksi�gi. Postanowi� odszuka� na Stepach r�d swego ojca � tym samym jego w�asny. Jego wr�cz op�ta�cz� ide� sta�a si� my�l, �e dziko��, brutalno�� i okrucie�stwo mo�na z�agodzi� poprzez poezj� i pie��. By�a to mo�e wiara naiwna, ale nie umia� jej odrzuci�.</p><p>Czy mu si� to uda�o? Tego nie wie nikt, gdy� wszelki �lad po Ajoku zagin��, mimo i� jego przyjaci�ka i w�adczyni, Luelle, nakaza�a swym rycerzom szuka� go nawet tam, w�r�d rozleg�ych, niemal bezkresnych Wielkich Step�w.</p><p>Mo�na te� napisa�, �e Czarownice modli�y si� co dzie� do swych Bog�w, a�eby dzie� by� d�u�szy o par� godzin, a ich Moc wi�ksza, gdy� tyle by�o do zrobienia w spustoszonym przez Naje�d�c� kraju. I kto wie czy Bogowie nie wys�uchali ich pr�b, gdy� Wielkie Kr�lestwo � zniszczone w jeden dzie� � odbudowywa�o si� d�ugo i mozolnie, ale i tak o wiele kr�cej, ni�by mo�na s�dzi�.</p><p>Powinno si� napisa�, �e Luelle by�a znakomit� W�adczyni�. Oczywi�cie, by�a tak�, ale b�d�c tylko cz�owiekiem, co jaki� czas pope�nia�a b��dy. Na szcz�cie umia�a si� do nich przyzna� i wezwa� najm�drszych ludzi, aby �w b��d znale�li i pomogli go naprawi�. Czy mam pisa�, �e Luelle wysz�a za m�� i urodzi�a dzieci? �e jeden z jej syn�w stan�� na �wi�tym Kamieniu, kt�ry go odrzuci�, i dopiero drugi syn by� godny kr�lewskiej sukcesji? Czy Luelle by�a szcz�liwa na kr�lewskim, kamiennym tronie w bia�ej sali Pa�acu Kr�l�w w Ard�anie? Tego nie wiem.</p><p>Chyba jednak powinnam wspomnie�, �e gdy min�y wieki, koczownicze plemiona na Wielkich Stepach znowu zacz�y zazdro�nie spogl�da� ku granicom bogatego i szcz�liwego kraju. Lecz miecze kr�lewskich rycerzy by�y przypi�te u pasa, a kolejni w�adcy poprzysi�gli sobie zakopa� je z powrotem tylko w�wczas, gdy inne pa�stwa i narody tego �wiata uczyni� to samo wraz z nimi. Kr��y�a jednak niesprawdzona wie��, �e w�r�d koczuj�cych na granicy brutalnych dzikich plemion �yje jaki� jasnow�osy m�odzieniec, praprawnuk nieznanego Przybysza, powo�uj�cego si� na pochodzenie z rodu Urgha � i �e �w m�odzieniec zaczyna skupia� wok� siebie coraz wi�ksz� grup� swych wyznawc�w. G�osz� oni, jakoby ziemia nie by�a od tego, by pobrz�kiwa� na niej gro�nie miecz czy te� aby zamiast deszczu sp�ywa�a na ni� krew; �e ziemia kwitnie i darzy ludzi wszystkim co tylko posiada, je�li brz�czy struna gitary, echo roznosi po niej pi�kne pie�ni, a wiersze zraszaj� j� jak najdelikatniejsza rosa.</p><p>Nie wiem doprawdy, co mam jeszcze pisa�. Wiem tylko, �e bez wzgl�du na to co si� dzieje zar�wno w Wielkim Kr�lestwie jak i na Wielkich Stepach � za Wysokimi G�rami na bia�o��tej Pustyni �wi�ty Pustelnik ca�y czas w swej samotni uzdrawia chorych lub pomaga im bez cierpienia przenie�� si� do Krainy Wieczno�ci. I �e jest to stale ten sam Pustelnik, czego nikt nie umie i nawet nie chce poj��. Gdy� zawsze i wsz�dzie s� sprawy, rzeczy, zjawiska czy istqty, kt�re trzeba rozumie� � i takie, w kt�re wystarczy wierzy�.</p></section></body><binary id="0" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAERAKcDASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAgIDAQEAAAAAAAAAAAAABQYEBwACAwgB/8QAURAAAQMBBQMGCQcJBwMDBQAAAwECBAUABhESEyEiMgcUIzFCUhUzQVFhYnKCkkNxgZGhsvAIJDRTc6KxwuIWJVRjwdHSNUThg6PyNlV0s/H/xAAaAQADAQEBAQAAAAAAAAAAAAADBAUCAQYA/8QANxEAAgIBAwIFAQUHAwUAAAAAAQIAAxEEEiETMQUiMkFRYRQjUnGBM0JygqGx8ENikpGy0dLx/9oADAMBAAIRAxEAPwBlo1Yp/MKU1JAUHzBTkTUbxogu18Vvl26i0EKiQsekLEeQq/Tu/a63m6nT5ilQQlKR7txmRcznWveiqE9NibRoqDbnZsxc7KnXbx92l6bKrtyZiqy10d1TyrH51RgBbtlCRzuvBf8Aa0V1ap4UVEkpi7ytE51lxr4wSjE56Me5OpUw/jb7IlRwMYx0kTXKvW4rbJmqvnc3b6wqNe+3ZX3/ANsPeH46K1UHIV+Hs24LeWMjW9FIz4+1YBTp4Zyro6ohJl8Zu/j+q3dSx0j62Kfysc7+H9NiJTV7t/WBazVH015/QQul4oiOapBSMF6sG9VvrLzUxXIjtdFx2qolsvHlxmIiOkBc1UzLlf1W5N5uQaKN7HD48VVLaTSo/AGf1i1up1lfndNn8sbI9bgPTAUprUcm1uVWr+9bokyPxMlCVP2jbJ5ObtbiVom4p2utfrtxeCmKPBWxwuRMcyubtsE+HoDjfn84xVq9U67ukxX/AGrHI1RgiciEktV2GO6iL/C0QlajqRzRBIXZxJiifbZVe2DqskK8atRuHRubgv1WIAMJzFSOrHbOFttJoEzjM7bqdUq7tjKv8MMNrBnK1BtUGzqtxLNO9G5zqm3rtwqEqKGcQQzhJ59H8fO23HwnFVMRFTSZ/npu2J0ak7kD9YNftrepW/4zuup2ON1tebruKq+zmtAkVYYvT76N3dttPDccgv0f/wB1tumojviEGnuP7rQxp7quSU9zcFREc7Drt8YrhGcrTSHo1MMEMqNTGwttTE4yI7UY1yYYq5MEwt1ZPjo9BOlJlXy47LYNQzyv9ptKNRauVVv6wgQp2pgOUTYuKb6rblAqE8kVC6++7FWq4aKi7bQ5E2O0ZHDMNXsRVy5uuw+jlaGCNxSImDnY4u3UtzoqwODiZevUAoGVoeWpVZNmERGd1WPx+9bLCFmqQWKab2fStsttaQRnEC+tKNjdPP8AQpi+HaeibOlH72V1rIp0qRFl1qqOKqjiSGt0t3I1rRtc5W9rex9m1V3fKAdVin4lUzdxOJfms+qO8FXCSmQ6TMpjJchyyjGVrnPblajsiN2oqo1vV1Yem13VVEsWH/yX/APEtNpdMUtYZLbtv4vbENSHS6je0cl83RBHhJLeMap0yq7BjXbOptulTnFnw6pChppSwsYBhNTJvORrkd7uaw6qVA1CqGRKMaYuXSEUZew3eaIjXcO9ZYkzatTqTMkSI/53VjapdMvi8q5m5fmy4WSqoZlSxeSM5+pzL1XjOiRy+7ynsv4V2xlFXTHHeB0Q6kZS4qIxSdb3o1yud+622l2pLo9001p0srimWNrPXMVjypi13uqrbL0y8blq0tzaSxjDDY2SNxd2Rm68vd2Wn0RtQrEunU2HQy02CIySCc4JvGI3HDDzo2xX052g44BB5+B3nNT4xpijMtnmwy8fvM3pMNTwSiyaRC8KzBYsO8j93M9zGt3ndnrXNYjBqKKAEgJ1EN2eOTHyva7iy+674rLE+9TEqTkANpViiI0Re+YmXd3u67Ltt8ZWW0uBGY6qJXXvO3FyZGKFcqZlTz9u2V09g5UY5/uYnq/EdJqNPZRa+7cF/QqsLurAJlejoGeY2UrhqMeVjX93NinU3e4fRYZRKhNffqRHWQXmrZUhun2N1u7l9HF8Vl2FIZTpbphw6qAVyomo1ue3Og3gYKtuqyx8WOeZ3NdVufMT1sPasZ6HsLYHtx+cn+DeKVaTT01M3pfzfwx2u29rZ+t4ZLUVylacXE1jnO3cu7sy4cLnWjVOtzqCUEAbzTKlMmuMvSZkCJSdWPk7PvWC0CuMp2m6NRygCHOUzyla9SOy9G1rvac60EN9Bw4gk8DnPI1XkxKRvR7znNbm7TUtnoWbgQOwH05+ZYp8T0bVNW9mNzN9eOPLLJh1YMuS+W8qtEkksMqEe7Lq9l3p/qW0ac6pmWRT6dOa4sgwhsRCbsJMu8TL5/V7TsLVpSr51Knw1HNaWoK4o1G3XbuYfRZqoF5xmPVztoZRVVWMIwDydlg8rW2EdJctu48iGbxjw962ZTtLbf5dsYeayqledzCTpg4cGG02TP48qkc1M/nbg11paPcdkkYSpmjyGsX6kJ91bBn1G8QgrMbd4hFOPDEEhHOZ5Wje3d8vabu27UOnVKl3amSpqiDOIYsrJqfKObg0f3W2waGUDdwcd/k5nH8a0qsTu3Izen8K7ZKvBVWgplQMJ6JkE7S7e8jnNanzudu2jli85lQoc2fMBPhha8w2Pya73Nb0ndeiLmtwund6TMi3dG5qHp0QqyJ7lL8q1uZrPZzu/dtK5QbwCpkw7VgMnoLpIhUKLUG9zcrmubmzMHw/Pl4baTT2hgCMnPH5fWDbxvR2PsDba2Xzfxe+2fMp48KJHlTilMxFV+TKLnSta7AeHm9X1bcIBalR6Kh6vIWS8+D1A3qE4jka1idnYmFluHeJqvp0WaAswkfUOaRqZenc1fu5uK0mtV+sVFwQxAFgJHI7841Gvz4N2NczzOV1vl0121gP3if0nzeJ6HqVux/Zqv8ANHNjzeDyU1qYrqO0yEI7Nlc7PbLD6ASpEmlAalmEJUbkkZ2vaZyN3t1Ori+y2WGFuqGxu4nj/FtHo9Vq2tqPBlS0kQlmhT5Zp0XN71rZpB5A6jJlxzmco5aPRB8bCubly/P2rVtBijFPfJ7TVxye9a4eSCMkIN6r8yQrzejoJI3/AOaThcvoHmx+qz9xDqCPaS1pc2kNGw9LuxdPwbUL90stTqRspFpyFy81E75QneJveLsu8sMG5cO8wVoAZYokqnClqMbMWjUmLtiKuzo8u72cbK166iGVVOdPqBpZVA1i6jHZn9bnO295XOsGkVGK7rMrF3evu2ytyupWbNdintOdUh0llMcUQZb5KEajHObutTydrZssxz50JbvlDBMZTIJwwEeNzcM275923W5LbiGhzZF56tN50hxMp8KGPeO5c2bfcjky9m0ioVJJUbwbRqalKpSF1Oaj33ky9shHbxHN4vM3stsJ6+ooYGfM71cMPylQVW7sqDpHRRmGu0mnvPYvps08qwQQAXNojIXMhQ6CCYVijweSRJxIQj3dpzt35kRqeSzpeGjpCpsSdGarjRjuCUSJ1seFpMzvmzOX3rAOXgGtytyqNT4+bmrYUIQt7PuiG3z45szrPVWM65YwVJDru7SvAxF5gstRFJ6692xjk4okeozZBi/o0XTeVW+TUI1qZfTZ35Yrjpci6FHBJlItQnJqliJwR2Ndu5ndp3F8Nm3k9uFJonItVZUmR/e9XYypCgYb6Qx5XNc5vs73w243mUiEevBEE/2BptQSdAT83jkRWJJxcqo5uZzSO9Xd+G1YguZWyukNj05JAWifI1S7nRNa12br4crmrl4t61+AdLbTjEhAbLKZMBMR+VHajXMxVfJgrky2qyfXL2R3VdsqnhjtFFakYSD+Va0I28W1zlbxNsLSt1E3ERVrHBwpxAlKuFWZ8KHWgRgAjyiiEMurn33cLW5uHhd3svas10a7UKjhcEWqWZIYN5CE8a7FiL8O20KhVS9My5SjVUg1SHUIxYzSR9HOxAOGrka7idw5rHXSRSGiI7VzMG1is3XeKbpuds+bNbt4wBj3m6Wax3Vj6Zwq890WMMA9iv3lsOlTilpxYpVJp7udcc2Vvs2hVCckuSRWdTd1to6nTQ0VUXax3c1lQMGVal8sAx1rqUcYI8g3NFIV+nqZOJ3E63B1BlrjlRqPXrTNjZijCU+0OmMQGaXTP4dlpCBL1L7ftO7NjdYjtOHSI3q5gONRzR4wlNpfXmcz6PNu2IR9QbEJq4ve3ucNvh5Y0qQh4YMcBwVzcOZXKqY/CtplDQOhrO6VBgdwZuLyNcvkT1rdYnuYvhVBCiWbdJkWROIBCjMsZM7x4cDXNbl29Xatllvk2rs816IdMaTNG6fOKNsVW5c2Vy+XK7LbLJkTv2j6SswoR7kwE9WKvm67XjyoqlyuSW6lyyh0plVR1XqKouTF2O6MjfVzN3v8m1WRoQYlQiMlK9sRDNWU9q8LWk3vu29G/lKcn9Wv6tDvVdAAqu1sBG7hG6rhquox7Md16by7LP0jqAiUmXawM8vz5uquOPVuMZky+SxC7F26jeKS9sHSSKBmrLmFdlDFH33u8nmycapsa11nWXyZQ7lN51ykV1oTfJUmlOYeUfdzb7l3Rt9Zc/q2Fzr7z3Nhx6GxKHTqeXXgU+Lt0X8LTPe7aYnl1He7lsNkev1jvNcNJxuTyLR5MKnXyqMiksmkDzc8ePnULylcwavRzm4Ndlxc1MzmtXeyuszUPknodP5SPA1Tvge8Bw0+ZKIIQnBDnDuaWbO5zsr3cKJ2fdtNvZfy6NVuDdup1IEide6jxXjFGJmeDWG3dedzvGJma16Jm3l3XWQeRq+tRo9/z3hw59PqUA2DyeQxMriFXN6zXbE4nOs0lYRfuxiSdRbV1D1e8vKAo4c+nURI0dZspWLUFMJnRmINuUTe7lbl2eXM7Gytcq45aze29nKdJgMqDgT56U6FztjNV7SabjuI7ga1rXZcdva8y2GyanUrvHde6qB1gRaoKSUaZdd+YjWua7ybcub2rUxeytFJOGt3XSadAiq/mCIXIYmoVxCHI4bvGPX3WtG1vkt9S+SRFtJZlN2O8f70QavfTlRu9FvTdyr0wLpTVkrJjaIObibqLp5czcEENzURM+e1t3Fv/Aq17h3Nm054anVqefXcUu9HcRudkd3ruY7Fzfk91vXmt5ipN972U0qxVq8+cA8Ygh+EZJisG4iq/Va1HZUI0iK5FXNvW1ocaqVq8U2UeouDoJ4RqFVIu0aZm5jbvWRyuytTic51iqNsc34l0z6yO4dXZTbwx0i1sa4U+ntl6+ng3K2UXT4W+VGcTut2CJZNvkgCx4EZUcIWZqK9qOVWLhjg1fNaDCv3dyC2qxot1ILQKHCBMN09R5y0jelNIze1uJsTK1tul8UclNgFhTEcA++HHMqIuTsonUtj6dErZgoxPO+KIUYLmQqTJCypyilG96DFlG5V3lzd5V8lkuTe6srqxhFGMY3qNiabVwb5rNVChvbVZKz5aNCILXlf2X4Nxwci9a2raUTUqRHh+WI4vxLmti2pWPmEY8KQ7W5+JJWoT1XHnRB9ncdltMoQknVcEWVKkIIrsHuz71h+kTDHt5+G0yjFGKoRZRU3GHbn9VuNlmlheJZAQBEFgQ/m+5uer33W5KLS6WMuL2evvOt3qBuaRiHKg1er2hRjH5XC1Op1tpJfB9OUvRLojzes11pgOZXbyxOqk4EyUY8gxUwVuhw8TfV/HFabEr1LSmlAnhELi+y5vFt+bdtrTaQtYp1ScjVUseJqJs+VzZm/YjrC6/dytXcLEFWqeWGSXEHKBn7Y34q35uvh8n02olczzqckw7d68cCh15JhUl4DG5H6aN4nelXWy3av3IBTLjRLxc+lhK4YnSB7rt4nd9FssvuBhOgfmP8Af+5EiBrGg4zQrmf0Y8+Te3t71bB6VeS/MalhplJrlXBDGNWNBGlOa1g/VS1hXr5Q1hUFR0qIsQJU02TJKbX97I35rVrTp44GMkWnpdfSdhv+vZ3bT0baSJeqbeuYAq1NqMaSJ1QYdyl33lKuOfD4sbcBYjcMe5kVnZ6raV68pqrKxVdJBfo4OH6/XdYjHEklBlFnIw2VzEyK5zFdZmwYAE+R9xJkAhM7iA8iPcx7M/FiK03kkUIb3RBGT87jarHp2tJu8138bbUunIUBT1PxpCuwZw72bBc33fotNuIDC/cuQmj0UY/yf0WMrh12Cec1atWrMw5M78sdXNuQEcbCVllEH2czWjy/edZTrMfQgUnWTDGlxibPW1eu07lafq1qK/Hiivf8ez+CWN8q0JIMGgl2dHSgs+BMf4OsSlsDPxCLX03RYhKMKdGPo/KztWuKPdhaXyP0mnohxOvX/eVQMiN2hGVrQx83dbmzu9bLaldE3hIR/GhUftZPVtdPJzygXkBQvASnhTKdAy8z57DGVwM2OZrXO9G76tmg22O1rKkk3dqkyNMkPjNptKjSnsfUJvQCwTsqu3O71GZltZ9LvxSrs8lKmS6dOAsxOZXcK4bpUqRlbpyZriEyo0eLsBoiJvOy9l1qz5XapUZ/KEc1WkGmsxYo2ySue3K7K5w2t7Lc3kTLYvW+Vm8FXgijSrsXJfHix2RYyeAhPeATeEY3EzZW7XfE6x0YiYapG9QzHzkxhLOkUuiCp9JDJvNFVkuoVUW5DiEzNCMQ8cHSCoNxGovC3L5FdasbiXLFW75V6IqVUsGjsmPQ0aK55TqPM0Inbqo1SOy9fddaNU7/AFck3xp144iAhLSJDD0uGPNoRlZlRqdeZ2xjWrt2ta1vU1MCZOWO+pC1ZwSwIC1YZBmZBj6DBajsxHDRq7CP6nEXF2XysttmLHJmqqkpUKojhyh8nlEoHJ1GrpZRwJFMCFPWMQR9d5WucRgx4ty6eV3SKTpHtdu+W0NeS+lirE+CK+qTFhUglUIPwaVp2Ne0ahE5vChHuMNuCOdhmx22aaFIvpROTiuxv7L0+VTZgWStaoRxHSPpizNe0Lti5W5cuPdbarri3vvSjavEo+qatXk6Is/efJePNqEyudw6naXzNsv5T6hmaMbOVy7F4ruXHu6SqxkYWeNCNGm+8Jm5WoJ2XHe8vxd20i/N2ajAuy2VNcCLpSgwSRk2qw5AaxBO2/J9XvZbD4nKPVbrXGiXcm0+l16JElNk0xlQ2rCON2Zrx5XbzUdm6Lq3u7mSwqmcqlZplwiU6BTI7qjIq0mqyazJDrFYYzUa14WquDCZUc3OuZ2DsUVvFbCqjorKZ9ZYTuGO8ermUeTdmka15WyI4ZoeeiwC565N5rd3ZvP9NutX5MqzeO88ckm9k6bQQ0VkosqqE5yaOEnYGNrlTNwtTamaxa8nKDWH8ltGhyzR1mrS0irPI3OcmqPe6R3Du5c2HxWcaDLpq0Oq0+qyTQRKCFGjYCdnKEIuHL2XeV2P8tl9RaKxkGJeG1paxRfMZWfLyekEubTqfRxTAREMIWMzK55sg13sG7E7Nsttyu0pbyRheDxBCIT2okdV2ZUbla7N5V73rOtlpws+sudGDvygKnWqVIoLRTE1JMchCIPfTiRqbV961eHrdUNTtCabnQtRr8mDfJ1WsPl2g/3nQvzjWKkImPc8Z2fitXpBJvpsyfrLO0ECkRHpEtgQfjjIzeXh3Gdn2bcJamBIaUJijxIjkZqLx9fZ2WLjjJ5Gb/Zy+a2PirmTUFu9nN57FB3ZE+cYXMbKQr5FKRhCEIimR6Mzp8/z8We23Jk3XqtTPjtePJ7eq5d39392wxZp20w0eEmC4ca8e3zeazdySeBFhLTZC+A6sUrF1ZeXTkbuXK02bd3vIu7ZFQUywMCQtjBGHBiXyjhNKvMFcNVHAbs7+Dl4t2zLyqToNVutd+p6PjIxE0+wzK1m7m9Wwzlbo9Xp1+FSQAoQc1YqLjkYqbzXOzdrisEeWo1W6IY4QLNg00z0xXKxg2ka12Vrevs8XrWeWpmTHvAamypLt5byj3gOOVcCKJOjAzKz5rOd1a5Ku5yfV6txI9PdN5xDYiTIzTCY1c+bK33bLlNp9XMihBCbhg35Vruvh6rFqPUbwXcjilU2bTYopStdgV+s3M3vNcn71mRTYPUJ82uq+ZA5VZTqnUaBWXw48YtSoQZJ0jAQIXEUhGuc1idXClkrc8WTt8Nnm9Brw3qkw5tVq0OURBuAN4homDNr9uGX1rAo1AAY5RLV4gdJHYL+HWL02/zEGNXV8/8AdFyQi8DFXbb4Bq9TlWzdJoNFhRohpd4ArzljXqxBuUo8W4+fqtoyk0QeoRKuIgGuysewaLm3UXqw9Nu9I++IT7cP3A3/ABlkUmkVY964dYjwZUinVC5ZBlk6a6GdILm5XO4eIbbVVc+etNrUKoxzOZJCUbxOamCsdj6LNVPvnV4NLHTw3krAofN3oOOzK1OHh6uqwSgAAOaCQYEsQsenXDde7/RLDKQLaj6SzKtE5Nq7LSpVOPV4ThZlNT4Gloq/NlcrTO8W13m8m9ZGv7PpoIpaLduhwqVAl7SE1XHORjXZm5iO2YYtx3USx6kBTLWAocBElIfAnFg1VXest16Gnh2kCmHbpDG1j+45rOz72H71imlVQNEKdZc77cx3uRHdeau0aAiYxIkcWf2cu9m+FtrWvXHSLXCtNsIghYdreUbe18VhX5PtG5/Ll1VniXkzv08uTSbtVuz07vu2deVCnHkVzXa0WGkLOTg3tv1Wia3isn4lzwRNtpMr44tuxUyeuzL9VsttKiygu2sQWn31blb5MLZaLgz08SeVsE1ZQJy/oZRtGInazI3f+dbIRmOFL0RMxzMRW+j1rWjyoKaRcYP5kicwkt9rK9qpmy+S1ZxyoKWhiuxyNXN7Pmtc0zZzJDriEI8RQwCSpO+rNif5rrXJyb8k9ULWrt1erRvzBkZ0uY9SOb0m3THkTe7TXdluy1VXeeler1LpaB0wEnMZ/mZs2H8M1vXl8L0U27FCKcq6QYQM5VTgjs3cvvLwtb2l7tnK6zjnvJl96u+F5WefPyh7rRbv3piTKSqIkobSEj97DN/xslytM1DlnRBZEHkTo82Cq5PNZn5dZUeTXAVFJZz88gRpSaq7/SAzNb6vF1JZIu+2assdTwl8zGZryDA9znP0l8jfLlsHpISAoxOWjC7viDbySgyaEA1RlOkSPAzNJFl52jfrubla32cq4etZp5O7syq1Qzy0VeYJO01ioR2JHtEPi7yJu7O1YVfV1OqLQnp0aCmpQgkUgxtTMrS5XOX1vJZ+5HbzUah3alR6jVoYpLquV+mQmVzE0xNQnrdVqtPBka89Sph2i9dCm3UvHDqLBU9YJ4KLpShK/W7WVzm8LuG2kyLdOh3FdUZNOdV6gcbRxTFLuD93u5fesYgVvk6uqaf4Grg1eeQmqpGkLiLe4dnrWCEvLcqp3fFTjskt3GL4l78Htblc7d4u18VmjsIy+JO86uVRWYfMlnudRpn9l5TQKHwxFeXJq5M6tHqOa5v2Whkj0So1OsXcbRYCLTQKql0sNTLxZdm7Yu2/9Ip8u7Lo9KqEiBSim03KLsOFlaJtht5L2UOonmzaHdGpxymE5Cn01bmc7tOXF3EtuK/yPzm2RiPuyePTz2/pzF2llSC6iwFjAVJo0eYipvORfO51lBlRqVPqUkgEbghH536Y3fxSxwldTmETnNIMho8fTYTsscjdjvrsna4zKcy47c1lLrMnK+//AIljw6ggk2Dt/wC0MGvPU5McoS6JdRn+HHmT5nWyJeCqQZCIvifMo8zOH+mwRpG+Tit0arnJs4rD3t+sebTV+w4hFKnrKVcTJq5ujGR2Xi7vmt8kHcYjG83IjkTBV68bQ2kYhN3rt0ad6E2WGxYdzCGus+kZlk3L5Yr2XOu/4Eu/GpsaOuZdRIyOKrl8uZy2hVXlU5QKxILz+vGXH5MbGsaz1djbJZyagfe3WstxaqsRXai9TexYTID7za5HaSqpVasYqFkVWad6+UpnOtlopX84VUz9Tl7Fst9xC+b4lsXnvXCn08sGCFTc5ZtITdbla7isl1gQkLpL20zr7XZtzgxzDloVUxITarV7afNadVxLLahIy5nImDnd/wBTCy1dKVnKiHtO9cQjdM3MSQqqHrEudnd7tnzlWqskku+N3nLowIt2osiLGxyb5CgIQru8RXeVezat7tqjhPjO2Cyufp2si/VCk1TlSqVGp0dTHqVzhDjM772oPizcPD12dQgjInngrVMVYTtfO5z7y1KkVJD6EAN2KeUpd3NlaL7261vvWGQApToEYIdx7GNZucTbXPJjnpXJglJntQjoNFDH1B8JsG5HfRxWrWLTkcj1QXBus920rxBxUwUx6sGwcRRrl0KXNQkhALFlP3HvHmZn+dvltY91aVybSbnc4qce7cOQAvRDLp4sdpDzNc1zszt7NaOsLFq4+5+O7bnRqdGclUa6AH/ppek0x+Ny7u1343bC0esfJDczmroCLugS69b5KovhZaoyOFUqr9LSianQ5m5cu7w7rrGL1385N0pVTbR3NSXJjF0vzFPGub5f3bI0fk8jviiee8tNCR6NRyOVqOVrmtc1cubzrb5/YyktqWB7yxME+UwzM+y3og5Hpnnz0/8AUjRdXlKucC54aTPqJRF5uLUZzRX9L2t7+aynVeUChpXanzKUV8OVpZMg3Jn08eK0l11aOiizVAnb09OCbOrG/Rk3bCvAFDPLAiOnH1c+kVIjuky9ne962lvP0gmSv8DGL9/axAqkZFjIVukP48zrI4GOaJM2G2zLf2OGFox44DbVzk1MrX2CnhaMRB/KjORhPsth7C3M9BoK1WgFR3kJux+NuzETPbkuCLjboO2fePt6ZMhRkkc4H3hL8VoYn+T6LGKYD831f1mZ/wBTv+Nhs8SRZxBdx+dn071sq2JphidgZnqi4YI3Z126NTIxytVyozewT1uu3AbXNfmG3Kq7FRy+e2xVc1HIqpivmtgmCBkmitQhiKqfvZbZaRSw5Y4ZGXWEmpqC7+8iJ/ytlsbK/iM8y3OW24aUWqw+Y+JlKRmp3MvdbZZagQIgV0hFEN2RnZy2sDlzlSVvICRm105qwohdgeZzs2X1d3HvOtXMODMvZXQ0WloupxlL2cO075rBaoseJ9VctdYLTS7UFanWinU2gHe5uuGZzyrwj9Gb1reoqHHpcaHGqsmOiT/BwIRDF45Gm3xXqjR3F592y3SLuUmn0INKg07ncb5VTpmzr2nLj/LaFylJ4M5KJ5YbjYiEgAZ35lGNpcuXH0WeqrA4E85fq2sbc0Z+UmQYVwq6eOqFKOO5+zvWqjk2OefSwh19WWMjtTvb236rOxJKn/J9STjipaUJhFJ5VXKKyPyLIiTDN/Wj+T3sjmO/qtH8aJ3Aj6y34Oi2+Yx78HhPG0ZGPSeMUe47S7XvYZrMQbrRqbRp0hqofGI/R1ePJl3Wu9bL8djNKhOkQjRyhG9SOc1zHtxRUVjm/wA1tEVEuWVDLrYUx3yeTP0WXi7SWh+Httt3/Ep6urdURK8rd259FY2uK2gAjiLz4hVI79U0bkdu8Pa+e1U1O+8aMpqWAr5YiF1OccyVuHSZ91qrtba3uXSHeKq3fo9JolPkyhEKpj6TMzUcxu5m+lcfotR0rkxvUmcrqPLRmbHaViOt62qz8bTyeo0ta4wseqLWf7Woerx6kqHhhemjzRqabydrLmXM3d8lqovrWKrdy8fMYM8y828XqZczHOxzfedayOSG695KTeQ02qQdGHzZ0cnSNzedu72tlq15Z4iC5QTDTsBG1/1W3uy+wdpjS0KXBaQKI49473UmJNXFSEG0/st3ltvWhoWFWiYYIKtud9DmPS2nJuPPfuleh7//ANbrTJTNeFewTexNa/6nvSwmfJlpRtibhg+26M22wiYOt3j7VHqcG7vd2zTNC74djoo46InWzKz67ZeiiaNNFPT9KHpsOPuCdijXfEjrEKWFCVBBqmLU3SP7jsubN9Vobqgas1qotcLopg3DAzuNbgofut+uyu45yIZ3VU2tAEYrMExdi/Liu23yQRuqi5sUVuKpm8too1yO6tvlt3axrzI5qbMMV2WOyYi+3MMJIWLkjdhjEx6v9bZYeiOVznuIiuXy5rZYeIxul2crPhE9YpFNjx+mPSouGnmz+K4fizLYtTfAnJ7dRkmQus9yoIqj65ht7om90bf5bOjaVFdS495X9POiXeAOL3Bu0uPL8/3bU7y/mcaTRUCUZITITiBeLheqve1XJ8+VLH6e0E+881Zd1LFqx5TniMFx77XkqfLO6lnqpUhhediRh5WC6Jrlb921w37gxpPJ7UKQqILnYEZn48jnEbvW8/UD83/KJROrEq/vR7XDWT1iDe+jxgSBTEqsho9Ikd3QMbhmyqm863VbapaCt8uBJHKW6j3Z5I30AT0xJGYCIPHfflc3ey/zWpfk8q7qDXQHD0glJ0ne03bv9Vnj8oOBHj0qkt8H684JXxiyhLk1PlGtd6yddq4jy9JIw8OkZ19n4bSdW3VTb2zPS6BemuJ6lZWgLQWqh8FVi6RB7z8uk7K5vxfu2TYV4svJhADtWovpowdnyq5HOd7v3rV3S6xV1pvTnUUT/tx7rcjm4Lmb+N60aVeU4dnN8VL8oM+7/Tbz1dDCULL0b3lkG5UVYwjAUnqTT1CE3uHL61gMm/ZekGkBiDyY7CtR322r6oTKjjshxuD/ABX9VuCEqRvJG4M2+9bUwWPcyS6B43yb9KmrogVP1mOZ3td21V8opwTqkWqqvTSc2Qfqt+ezdUadePwdEMlP1RFI3UIMZC5BI7a53mTi+GyzfGhVvw4kLmXOkYPZoA3MrtubbZzT2DJgGpVPTINxoSwa1did/jpBPW3U2J/NaZsDAvmY3+Jd8SuVLReb1G7tUoYKx+hU6dj0W/p5nbzbcHnDIotdMDHpaiP4XOVf+NmG5MOTmLBlajsrFVUXz26hzNcjUROq2pxPGVwnMdmY7et2Co9Fyo5GkVd3GzjTRbEcagA0elEw/S5yOYnZ6Ju0rvut+uwNG6FSCbAQk3R6ncdlsWkHWa1Cr1ihk5v2sjWjVf45nWFUyUSXR5erJ1tNivTZ1YCWyyDjEFc3UbMHXqiMh1koxcD8Hj9lf/Oaw8fxvt2NIknyjkkz6W4z0N8m/abBgahsdTZw2Y9M2WyMSbS46KAir6N3NbLEI8c/NyBiJqFXc93HNbLLb2+YPrNPXwI2iMbdBMBxVjl0+pjdmULPZ3reZ+XQGhCo706hjlBT3C/+bXteyTViUDSoAdYyZWaeo5mdq8W93rVPeZKNeSlpS710uvUN8JXkFKCHXAx5N52bL3vTajbwsgUPm9SO3Mg3RplTrfLiyrxYy6AAgkSilXxbHRxt4u9vbqW9ERI7EmA5yqc/8WEpf+3zN3t5vaVrbKdzyUWHQIsyj81kzJRGIUo82QqDYg2uXN2mtYmHtLZgVZAIdNn8xDLKskr/AFn7zm5nOX2rK2HEOtm6VxythhlueHGQpj+Fyr2s7BK1U3neRN3hshUGn8+1T4F0U3P48P7tp/LfeY1bvjCunRZCIgSsGYiZchDO4m5u6Nrviseu3HD4MlwA/o0Xo9T05d5zvptF179Fd/eek8PH3cFquCCCocU4M/C1voTu25ZcFww4+Dc4mvsSNFQWpgvBu7/etzBgLAi59TPl6bdtMrfEM1cETqeimz4NcVvlam81E9by2mwYTzZWMe5Xr1PcuH12LFG0qIJWNa5eHKubr9FjtHozWh1hsVjk6tm87DzJblusZJqrTI8npOnNHDaDVCGTMFEkdHxiVq5mt+G0e9F0VqlYEeM4TYggCHpkY51u9VxBIu2Db0tRb+6wv2WZW8RV8mPtu/GNlntZcERnpK3eVBKpAE5QZdJPpGCJ5dTU3m7Ron81qlvEA1JWeKH/ANOJJXFnE5jmOVE+y1vcoE6RB5QZk0IMFYdvR8OcCtThX1stkinA5/NGGYDAUohdcfmbgq/8bXdG+M5+BJ9ozj84mXqKE1WnGhG1REcj2fS3/wCVh4PjXddYreSleBakaGhi6W9p8PDm7XpsNCEZS7Wt9bbayh3oGEVPeNVL6ZAhQ2iUkc7M/jd5W4bbREglgRygMdDascv/AG7hZMrPS302ymYBkCMhw+Ld/wBxlyOtIkSAqEuvIEunAOzxjXOzO2Na3GwO0WYxWg9ITqx9yzrGAAAKdBOFNYkR0ojOHdV24131WC3Xp45lSDCQiNYPMQzl8g0Tb9VjtMzVE1SvEUfRHntiC9VrWKv8MtiOcwjNjEnJqaemLY1vq7LZaOpVTjUas8+Fssrgze9Z6NhOc2CwjiojWpiqrblQUK+TWjORBoMsfZ15Mw3fR3bL9VkTp91ypSTrDNGKLTITeEuVrXbfRaHR7w1CkqVtfo5hLLyas2Nv8Ld3M1q5W8Oe1qw7+Z5CtsR/hQ0WiSGxIqJoStQpUTjzfed3rRqA7++oN25FT15BhaqB3djGuzELl7OO634rR7sVAElpkpFQU4ZJHYpwtT8b3u2SLtxqnG/KodzZZEgCRW6pSfJscJuVvma3N5EskwzkSrpx6bJUKNfI5dZuPV4fkO+jUdaxrn64IE1A7MZpfk82621fUJpZPLdNVP8A7nIf/wC461oVVyR5Qubh0dMj2Lhmyb3E53xWi+KNhq/4RPTablJ8kyQgkBCbRNzkZV8Xv7v+lh5zaqC50HpCdWfM5zPW4bDtdZFULN+S8QPDh0m8Ts3rLYqHUVBjEUnHuZ+K0wpt94VTuhKmxk0WLq4rm7Nmu7iH0BdKNe2/U3cre7u2T6coQroqvScfBxOzfes1U2tJCj6WqmnvetnbZC1snMer8oxF3lqqk2k1e7MmHuokvPkblc5rnuazZjxbHOs4LeJGtRXQiAHn+VXDd7zsEy2RL1wYdcnBl1CVOc8RM4hDM1GpvZu75sLG7zPhVIBQEGOUF7namdnax3fWs9Yg6apAI+1t0V+WW8tJlRohmnhrUI5cCKLeKwWVcc3ozZbI6T+ZSYk4PSi7Hrtc3z/FZOqjk1ZgA7cFIjO9aTBmFe80PBcgEZl9G7a9Vpdi4MmX2q7ZE+3wXn1RlTgn6If+rv47bLrStQm613rWJV7cgk/aN/hYMzfI/wDZt/jajSuOJ2tcruncR0eubm7LdHSFcqJzdlpVBGBlJlzJUXnGi9rUGr8uZXuWxi7UiJUqm2M+lx47QDV5SK/NkRmNtF8YzzBMmN20Y2zMC0+7xHqJWTatmYFU60F2vrdu2c5MfwRyd3bj9SyiHlk/dZ/K6wa7VOnXyrVRqcLAoaWjXjj8LlF5Mrf3rOPKIDm9MoMfQw5rBBqe2/M5zbBaT7LMuq/MTs+C44oqefDZbLcpGBwrjvOc5rt32bZYGY5tE9AyEB4GCgfEgyvz+dyW0fNDTYUuarc2mjiYM8rU25fst9iSY5rlhqB+hDzdj+ky5GNc3i22KUWmpUKYQ6YKhWL8LmbtvQKMTxmzM4ch1VBWbnyLxhp8OIaRJewiDTJutdutx+a3K81UBc2m1++QA6s1482XhzORrWjb8zc2Nl/8n6FVKLdOeGd0MfnT9PHNvt7X2ttJ5bzI7kvrWZiK57R6bMcMo3Ebldl8mOC/VZC2zHGOZZrHmDD0jtKAuLJmvvyOoGQsojiFIR495znORcXfXaxa7UNOOUog9KvQA729sdZbuvRiUeK8yOTVkJs29mxJZCLUuvZGHkT9u7DNaDqXWxtintPQ1uQO0KRNGGgQjRej3Geu36PTYk1cTPUfjNrWMsFBKJ0kYqdXBkdxWnQS6X3s6/y2m3V5xGa3kkurrv7iM+J34y27JLQiDHj0j3ZXv9WwqRK/wxN9+69y20pw9pDGZ4t5GqHstyZcGe9ils9FT3heqy+8MVOabnAUBoqgt/xmV2VW/wALDYFR59NmiAuPNjI3T3dxyt+3tfVYrS4TatFqLhh2DjF0NPL4zyWgUy6NHoskVQpFbnSFqMDUcHo+jXd4nN9ZzrHTaMg95g8yk6ewr7ylMu1hM7sPo/3swUAYIlQlqfahhP3uvMqs3ft2WkVehrS6osobsASBPUK9eV6v2p9Fh96TLAqVNhI3B2g1z/Jgqu/2ta3dTtE2G6Aa6YJwaIfkifHu2HJ41/zWKSabMPIEGCEpjSDk6PtWFyYkmPIeAoXMIxcr2uTBUWztee0JWa+fNC0bW/smbAKFXnY+j4n8K+SxNEPRqB4OTDn1XyEL/lsbwt+m0W6FPDG1q1UVwhROoe90j+yP2bd6VrVatFqZuN6uwT+Vvs253OIrZZ013R+5KqUYDjEhSVhS4qMVnaYQjnYabvaSzNyuaE2kJVcdGbzgUebG7jmtzNc3H4bJ9bc6m8lFRkoqo6TOEEa8C5W73Fb7XJ06qXNo0yqH1JT4Wcj93MbEitHmd58G2XYliryQtfd/lotSiZsuFstknqTT2P7XptlsSxiPPK4+cPkcu+IEhUDgMcjTXdfl730ttdXI/OSfyZ04vjikjNF3d5reJ1qfZTv7T8iYVTWMXESD253ZnZez8VrbupSBXLuFCha+ZzB9Inc7Tvtdha9a2O3bHE8tS5dShGCrGblGJ5gUVE6JqK4mn+rx4fedalabVz3lo19JNUHjKqJgKgyL4sQyPa1rfQ3Ll9q16RlbEpZpJ1xKXpCL3O633eG3nulRjtvLe1FAooZSE9ra7Va3L9LrSi29TntKVXkrcD18f5/SD/7P0wJ9JZB8Bv8AF6jtx30dVp8YIQgHoh6IfBqbzvW3vPaacqGQi4EHs4NBf5bRQMeJr2q5NqI9XNTBVbhuphaObmc+aWimJ11tI+P4d5vetMY95tPM16Zt5MS5cthoWHKVHhe0bVwcqvbgq7NtpUUjBKmUryK7dZnHlxsNxCVnEJH1CA0hRRvJn3Fc/L2P6bfKYAb+dxZHjJIBPb7TczHfxS3UI9TTXt9ryWlIAQKnTpCG0xIRwSeyVuGX62tsp1McRrp595Iu5Rqw6RoxBLHRm8vybbEbm0E7qXVlWQESkqB0J2c7Wuw4rOtEWOQYzgDpFe3pBrwZmrgv02XuSdEnXdmlnL0XhaS/o97J0mO9s9r7LKtczoxP0h66lWwYiRylXYmgu82anS82cTUw/Vuy5XfM3d+K1VX7XWvVHF43TExnd8q29QX0UEKmFCgtUJczEYRm6/N2VTzcVvN98qUcN7Yx8OiJlYN/st/G92rVvCrmYMGi16LUwKiSLrzg0q+sOYcOIiDIPu7xd3NYlyhULnsc04CfnUfL/wCsPvfO2ywH/wCp6QBdvTsz/XmtbLkRyKBU4Mzx93L2m2Y1FmxlYQFY3ZlJ16rc9jRYQA6USMNuI/OXtOsw3dDrLEEgtIRGNzqP8ei0HlAu4tMkrIg7Yknav+STtN/42L0JNGjRi+ZjX9eW1Ktw1aESZ4oelTjvGTlEpE2rcnbWQFQqRputIF295uVrv3bQL2A5pROZf4cAAp/6Y24/a5bG4lSUEXGOodUsfJpk7Ysrc2b8dnNYBek/90yUF16iPz9nb3bBUk/pJlFwwE+T/eLch7ka7a123zWy3GY5+Vdrm7fNbLfCXJc35N0kUm5rohvFgOmP0K5381rJRTVCeMHWCLlIT9rl3B+7x/VagOQarug0irI1dU7JAkEPvvfutb9aNtb9crBbtXaUCnESrG6/O87t57m+o3L8LUs3qnzV+Yknp41W34aDOUuvr4RDSY59IQiZyaXf/H71k6oVMkyoYBQUYhDteuzrd5XW1ignVKYEEQOrMlFblXtu9ZfR/wDKxuv0YFIvPLjiMVGCGJjD6ebMum1znO9pbSDea2LH3lO3RrbjA7SEMgGuKIa4oxuLdmGawSVNa2a/INVcjkauVuKJg3ZYmeYQq9IUn3fbw+yy9tTV8Xvndk697MvVZGoZzKDntJaS8QtUiK3BNr124OXyYW31UUSJvhezidltGENmHYDm4stuS6vVpj9vid8NmCINWjBSjPUrBY4jauDWptszGCXwbKGaERcMxMninMy5Xtyu8+7ZLpjiDKJEKRO43OitSzjTqnEjiekgpcXJg9mRFanqWnXKV7R1PNJVRq2FzatUucCTVjkkj25cmYeX+Ngv5OynPdMxzHNtqLsU7OVGDsJdEBV6Ia751KkqHIczm7N1z2ZsyOT92x7kcpS0NZekYpIhSN2EJ8qx3d8i4OsSysV0uM8zVdmbFlkV+NFqgVZpabERum7HHAiei1KX7uxXBONVCoJebK3OMb+Afld+Oza4ZLv7y1tHpB5tP1M3/L1rQpiZjqjtFQqjtXh4e0357TdPqGoPlhra1s7zzrRoxHcoMKQrGKrHZ97bsa3G1oSXIUIxJgMvHh+qXz2Glu7BptVLU4bXKjC50yrjuObhZSrldkBv+IwdPCMBrCD7Lx9at/etcc/aiMewk5RsjfKjgnxiobaKRuHZw7343rJNWYKn06RC1tXTE4THMTiw8votYMbRkaM0Piij6T2ey7522U70ULm0ooy4lDIXUEXsvx4v5rF0D8kGIeJDaF/WfaeFFoEV6bC6DWP9bZ+PqsOvEgkoBi5VTDKzPnzZ7S9R3gd4Wrl1SNY1fKqLaZylJldOBHQOijWaie63es6zYcpI1NXIb65/6xE1PF5F7PD5LZaIpTERCBFgva1NtssbZLeYwchVQBTr4qQ+3CPqD/a5sMzm9rY59jfKjeg8u8FMQyiIsfM84+y/M7/ayRyeyObXyhlTytIz62rb0JeaJdmh0AbT0WhTTRYI5lV8IUspjSM487RDIN3Q4dWK9rL61nG5qH+cRa+snW5zxjH83zO3JGsWLV46yU1p1SC9YhV8jG8Tvp4W+y7z2DX0nKe89SKh10dTjJl3+zl7y2fb6Q6TRFg1kANBYcBA04W6zIIjGub9m5an3mzOUzi9IVcrHrvb3mt5u5vOV+JRrnw6IMmdcztNuZNuDVtEgOJio0ETuvzs4nYb2FpNVXALx/KaWXcf3t3+a0I2KIJMVFh6nF8VuV9sztnfE3VMJHV2Pd3/AC24ORGHernvVzm7zlX7LbG85SkJ2GdlvX121a0cjMrXsK5rt5qL2vNY6jEGeIq30rk2BzTmU3SK9c+5vOY36fJjZ6odbWbTosxdIRSDG/c4c2Xbhj71qm5QWZLyn6XU6Nnubqbv+v02frvYJRaUFTFTCAPu7+OK/wBP0WbvoDVII23kqDRukhDNQR0Po1IebTkD7vdd50tMoVeMi8ym6USWNnY8UdveR38vFZcBNQumglw4fxjaVpDloopPBnzDf2mu/WJ3XWjPUdpVptLF3AiWAlVEXUUy6en2O7YJUKyUqEQJvGZnd3K3GyzHn60f87OuqP8ANZftN4Xfjz20xREXVXUJn4Oy1bLppgs212faENYoulMbUTv9l/4xsoy6aI1WkzNXcJwM9X8JacebwJqPf6LYpMiEVcjEazvcNqFaGs5itn3i4jNdc39xiQqeKy5+H8dq3NuE9hqHO6LVO4kYpMvQkV3Cvma6wi6F46KZ3MRmMRcdvZa9uxNnntNkuBOAZUXA8Urme2PNg13zdl30W5SDXYWIiXiDZqVPzi3JCaPUkCbxkYmLxv8AVtpfCrf3bKmhB+k/rN7r+brsz1SMlXic+RE8JRR9JxdOL/duX2rV3elVSkaXfMn1WqKgJDn2kfTN98F+YtmKSVtlrq4cLeprfmS2Wzxf9LrZZyXN84QzpHnR5Iy4OE9HJst6jvFDiX1uOsyNeSBANMgxI0xJMoQFjvA13Su1HI5zFb5sd1zreUjC0lR2OLO9hazqayNVKJEDOd0SDa/u73U38fNb6xtlWc8TOpQdRXK7jLU5Ra1Gq94xghTEkwowWRwvRmZCNYxG6nvYfZZPn9LIwx6JGbjGMRrvrtqxGPEjEVjGDRvZ4m4bLbNGTVRyIxrVVvZ4reeYxkzgfx3vt7Hp/wDFukkAl6VCr2XveZ+Zua2rtp437b7iP+K0tSoMLNifvWy7Tarug4AGNDmHvIqbcdiW4CKRpmoqabWL6MP/AOWlSCo17lRuKquxXbET57QEchTkVXZ3MThZh9S+ixUZjBvWkWb+0uOYTTxYWMkhelezzf62JuOJGN0tsYSIwDO4PaqN2923WWZTARrmsys3kTzOsPK/KqKwbBsXbj3rUC5ZdsHv8m2FRmTBrhoxrVTHDHatuopp1a1GZmoq4dfVYWN2RyBRg1VduKrw26PMrMFa5My7MFXZbASYkoxlFV3tc9UbJBqpl76cVsjytdyI9cHp1+1YLWJZhDYVj0I4DtTd7iu3ktIOZGv1h7NTq9u3enO7pPIVyue9jXN2bFXqy21NJaynEcw5Ari3BzuHDNaBzrT6/g4rfNYXSC+P/S2enNK0hU4+FbimTSGR5G+L+96LNgpujNQ42ZUc5XPbjte13W11ltkVGygy3EyvI7MuDWon0ZbfK/UpVOFGQS46q9vstbZhVBiOoVrGUASxEXmmkeIXIIm+F3+i2S+VI8E0iJzIOkUuZ5B/qXd1vZWxij1jT1AT8BQ1w6T9SXsu/wCVkW+k/GtFEhxGFHI5g9PeFl7yO81s11HdzFdDVufvBJWen3bZaEY+phu9Xlx2rbLOjHzL3Rs+JJb4ofzWfaB4iHbLZZXV9pmM4/E/Q37tpNP4RezbLZaPbCVyObip/wAzrdS9Xu2y2Wy/eaT0wYf9G97/AJWGxuKV+0tlssavvAvI8jxZPZtGm8Se3bLZZxICcxcT/ZX7tuxusP7L+W2WyxBPoLn+LN+xdbuH/o8P9q3+a2Wy3R6RPh2E5k8Yb50+9b6njT+0P71stlstPq5IJ4qwu+PFT/2brZbLHq9QnK/2ghiq/wDR5XsOshm/RiezbLZbdc54b3nJnjne3/ytlstljy7P/9k=</binary>
</FictionBook>