<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>sf_fantasy</genre><author><first-name>Andrzej</first-name><last-name>Sapkowski</last-name></author><book-title>Trylogia o Reynevanie � Lux perpetua</book-title><annotation><p>Andrzej Sapkowski to bez w�tpienia jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy nurtu fantastycznego. Ka�de jego dzie�o spotyka si� z uznaniem ze strony czytelnik�w i krytyki oraz odnosi sukces komercyjny. Tym samym nic dziwnego, �e w swojej dziedzinie jest obecnie najlepiej sprzedaj�cym si� polskim autorem. Niedawno �wiat�o dzienne ujrza�a ostatnia cz�� trylogii, wie�cz�ca cykl o wojnach husyckich, nosz�ca tytu� �Lux perpetua�. Na tom zamykaj�cy przysz�o nam czeka� do�� d�ugo � ponad dwa lata, dlatego te� trudno by�oby zrozumie� do ko�ca niekt�re w�tki utworu bez przypomnienia dw�ch pierwszych cz�ci � �Narrenturmu� i �Bo�ych bojownik�w�. Jednak na pewno warto.</p><p>Sapkowski przyzwyczai� nas do literatury wysokich lot�w � ciekawej fabu�y, pe�nej zaskakuj�cych zwrot�w akcji, dobrego, �ywego j�zyka, interesuj�co zarysowanych postaci oraz zabaw postmodernistycznych. Mieli�my z tym do czynienia w jego dotychczasowych utworach, mamy to w przypadku �Lux perpetua�.</p><p>J�zyk, jakim pos�uguje si� Sapkowski, jest znakomity. Niezwyk�a obfito�� epitet�w i por�wna�, b�yskotliwe metafory i nawi�zania, �wietne dialogi. Mo�e nie a� tak zachwycaj�ce, jak np. w "Narrenturmie", czy sadze o wied�minie Geralcie, ale z pewno�ci� wysokiej pr�by. Do tego pojawiaj� si� w tek�cie liczne �aci�skie makaronizmy, czy nawet ca�e zdania w obcym j�zyku, co wprowadza czytelnika w klimat epoki. To wszystko sprawia, �e ksi��k� czyta si� dobrze i niezwykle przyjemnie. Nie jest to jednak lektura tak �atwa i lekka, �e po tygodniu nie b�dziemy ju� jej za bardzo pami�ta�. Przeciwnie, jest to utw�r, kt�ry zapada w pami��, a jego lektur� d�ugo si� jeszcze smakuje. To bez w�tpienia zaleta.</p><p>Fabu�a ksi��ki, podobnie jak chodzenie po bagnach, wci�ga. Zn�w mamy do czynienia z przygodami Rainmara z Bielawy zwanego Reynevanem, kt�ry uparcie poszukuje swojej ukochanej Jutty Appold�wny. W wysi�kach pomagaj� mu niezawodni Samson Miodek oraz Szarlej. Obaj wyci�gaj� g��wnego bohatera z nie lada tarapat�w i to nie raz. Mn�stwo tu po�cig�w, ucieczek i potyczek, ale tak�e troch� przypadku. Historia opowiadana na kartach dzie�a jest niezwykle zajmuj�ca. Wystarczy si� tylko troszk� wgry��, poczu� smak �l�ska z XV wieku i ju� czyta si� znakomicie, z dreszczem emocji zapoznaj�c si� z kolejnymi stronicami przyg�d Reynevana.</p><p>W tle mamy oczywi�cie wojny husyckie. Tym razem jednak s� to czasy zmierzchu pot�gi Taboru i wreszcie jego sromotnej kl�ski w 1434 roku pod Lipanami, gdzie kwiat husyckich woj�w, wraz z przyw�dcami, zostaje wyr�ni�ty. Mamy wi�c do czynienia z opisami bitew i obl�e�, bezpardonowych walk pe�nych okrucie�stwa. Morduj� obie strony � husyci i katolicy, wiedz�c, �e to nie przelewki, �e to �wi�ta Wojna i tylko zwyci�zca b�dzie zbawiony. �atwo wi�c wej�� pod miecz � trakty s� pe�ne niebezpiecze�stw. To zdecydowanie utrudnia poszukiwania Reinmarowi z Bielawy, ostatecznie jednak udaje mu si� spotka� swoj� ukochan�. Czy ich po��czenie b�dzie trwa�e? O tym dowiecie si�, kiedy przeczytacie powie��.</p><p>Z kart ksi��ki wy�ania si� ogrom pracy, kt�r� w�o�y� autor w uko�czenie powie�ci. Dla ukazania prawdziwego wizerunku �l�ska czy Czech z pierwszej po�owy XV stulecia, wraz z postaciami, kt�re zamieszkiwa�y wtedy te tereny oraz wydarzeniami, kt�re odcisn�y si� silnym pi�tnem, musia� sp�dzi� wiele dni na studiowaniu starych traktat�w i kronik. Przedstawienie jest niezwykle sugestywne i realistyczne, tym bardziej wi�c godne uwagi. Obok przyjemno�ci, jak� daje z pewno�ci� lektura �Lux perpetua�, czytelnik zyskuje du�o wiedzy historycznej. Niezbyt cz�sto zdarza si� obecnie, by pisarz z jednej strony komponowa� fabu��, kt�r� czyta si� znakomicie, b�d�c jednocze�nie wiernym realiom historycznym i dbaj�c o najmniejsze detale.</p><p>Sapkowski nie by�by jednak sob�, gdyby nie si�ga� po sztuczki, okre�lane mianem postmodernistycznych. To, co by�o obecne w sadze o wied�minie i �wietnie si� tam sprawdza�o, tu r�wnie� si� pojawia, cho� w znacznie mniejszym zakresie. Mimo to, owych zabieg�w jest wed�ug mnie wci�� za du�o. Niepotrzebne s� nawi�zania do kultury popularnej, kt�re Sapkowski gdzieniegdzie wtr�ca. Szczeg�lnie, �e niekiedy robi to wr�cz obcesowo, co � przynajmniej dla mnie � by�o pewnym zgrzytem w lekturze. Rozumiem, �e autor lubi bawi� si� tekstem, ja r�wnie� to sobie ceni�, jednak niekt�re utwory nie nadaj� si� do wstawiania szczeg�lnie natr�tnych nawi�za� do wsp�czesno�ci. �Lux perpetua� do w�a�nie takich dzie� nale�y.</p><p>�Lux perpetua� jako trzecia, ko�cz�ca cz�� trylogii, jest chyba najs�absza, co nie oznacza, �e s�aba. Wr�cz przeciwnie � to znakomita ksi��ka, kt�r� mog� poleci� ka�demu. Wydaje mi si� jednak, �e autor, mimo ogromu pracy, jak� w�o�y� w jej powstanie (co wida� na ka�dym kroku), w�o�y� jej jednak troch� za ma�o. Wystarczy�o jeszcze dwa, mo�e trzy miesi�ce po�l�cze� nad tekstem, by pewne elementy wyostrzy�, udoskonali�. S� teraz dobre lub nawet bardzo dobre, ale mog�yby by� jeszcze lepsze. Odnios�em wra�enie, �e Sapkowski np. przy "Narrenturmie" postara� si� bardziej, cho� by� mo�e temat, kt�ry wzi�� na swe barki, pod koniec pisania zacz�� go troch� nu�y�. Nie bez znaczenia mog�y te� by� naciski wydawcy, kt�ry chcia� jak najszybciej wypu�ci� na rynek ostatni tom. To tylko pewne w�tpliwo�ci i przypuszczenia, kt�re nie mog� przys�oni� fakt�w. A s� one nast�puj�ce: �Lux perpetua� to ksi��ka, kt�r� polecam ka�demu, bowiem to bardzo dobra pozycja; jedna z najlepszych, jakie pojawi�y si� w polskiej fantastyce w zesz�ym roku. Dla pe�nej przyjemno�ci z lektury, zach�cam do si�gni�cia po wcze�niejsze dwa tomy, za� je�li je pami�tacie, nie pozostaje nic innego jak wzi�� do �apki wolumin i zag��bi� si� w lekturze. Warto.</p></annotation><date/><lang>pl</lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>Fiction Book Designer, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2008-06-19">19.06.2008</date><src-url/><src-ocr/><id>FBD-90B73D-10D4-0944-8291-504E-A460-CFD719</id><version>1.0</version></document-info><publish-info/></description><body><image l:href="#0"/><title><p>Andrzej Sapkowski</p><empty-line/><p>Trylogia o Reynevanie � Lux perpetua</p></title><section><p><strong><emphasis>Dies irae, dies illa,</emphasis></strong></p><p><strong><emphasis>solvet saeculum in favilla,</emphasis></strong></p><p><strong><emphasis>teste David cum Sibylla�</emphasis></strong></p><empty-line/><p>Dzie� �w gniewu si� nachyla, gdy w proch wieki zmiecie chwila, �wiadkiem Dawid i Sybilla. B�dzie strach tam, b�dzie dr�enie, przyjdzie S�dzia s�dzi� ziemi�. Tr�ba wyda g�os doko�a, gdzie kto gni� w mogilnych do�ach, wszystkich do st�p tronu zwo�a�</p><p><emphasis>Tararara, tararara, tararara dum, dum, dum�</emphasis></p><p><emphasis>Lacrimosa dies illa,</emphasis></p><p><emphasis>quo resurget ex favilla</emphasis></p><p><emphasis>iudicandus homo reus</emphasis></p><p id="_ftnref1"><emphasis>huic ergo parce Deus <a type="note" l:href="#_ftn1"><strong>[1]</strong></a>.</emphasis></p><p>Oj, ojojoj, przybli�a si�, moi panowie i mili s�uchacze, przybli�a si� dzie� gniewu, dzie� nieszcz�sny, dzie� �ez. Przybli�a si� Dzie� S�du i kary. Jako stoi w li�cie Janowym: <emphasis>Antichristus venit, unde scimus quoniam novissima hora est</emphasis>. Nadchodzi, nadchodzi Antychryst, nadchodzi ostatnia godzina. Zbli�a si� koniec �wiata i kres istnienia wszelakiego�</p><p>Innymi s�owy: nie jest, kurde, dobrze.</p><empty-line/><p><strong>Antychryst, moi panowie i mili s�uchacze, ma by� z pokolenia Dana.</strong></p><empty-line/><p>W Babilonie si� narodzi. Na ko�cu �wiata przyjdzie, p�czwarta lata kr�lowa� zdo�a. W Jeruzalem �wi�tyni� pobuduje, moc� kr�le opanuje, a Ko�ci� Bo�y zrujnuje. Na ognistym piecu je�dzi� b�dzie, dziwy-cuda czyni�c wsz�dzie. Pokazuj�c swoje rany, zwiedzie wierne chrze�cijany. Przyb�dzie z mieczem i ogniem, a si�� jego b�dzie blu�nierstwo, a ramieniem jego zaprza�stwo, a prawic� jego zag�ada, a lewic�: mrok. Twarz jego jak dzikiego zwierza, czo�o wysokie, brwi zro�ni�te� Prawe oko jego jak gwiazda powstaj�ca o �wicie, lewe nieporuszone, jako u kota zielone, dwie, miasto jednej, �renice maj�ce. Nos jego jak otch�a�, usta na �okie�, z�by na pi�d�. Palce jego jak �elazne kosy�</p><p>Ej�e, ej�e! I czeg� to krzycze� na dziada, wielmo�ni? Czeg� to od razu wygra�a�? Za co, za jakie winy? �e strasz�? �e blu�ni�? �e niczym kruk kracz�? Nijak, moi�ciewy, nijak nie kracz�! Prawd� gadam, prawd� �wi�cie czyst�, a przez wielkich ojc�w Ko�cio�a potwierdzon�. Ba, i w ewangeliach dowiedzion�! �e w apokryficznych? I co z tego, �e w apokryficznych? Ca�y ten �wiat jest apokryficzny.</p><p>Co tam niesiesz, mi�a dzieweczko? C� tam si� tak w st�giewkach pieni? Nie piwo wypadkiem? Ech, przednie� �widnickie, ani chybi� Hola! A spojrzyjcie�-�e w okienko, wielmo�ni! Czy wzrok starca myli? Czy mi si� zda, czy si� s�onko wreszcie przez chmury przebija? Przeb�g, tak! Koniec, koniec wnet b�dzie s�ocie i niepogodzie. Wier�, patrzcie jeno, oto blask �wiat zalewa, sp�ywa z niebios s�upem z�otojasnym. I oto �wiat�o�� staje si� ogromna�</p><p><emphasis>Lux perpetua</emphasis>.</p><p>Chcia�oby si� takiej. Wiekuistej. Chcia�oby si�</p><p>Jak powiadacie? �e skoro koniec s�ocie, to do�� siedzenia w karczmie, nagli czas w drog�? �e skoro tak, to miast ple��, opowie�� co rychlej by ko�czy�? Dopowiedzie�, jak to dalej by�o z Reynevanem i z ukochan� jego Jutt�, z Szarlejem i z Samsonem owego czasu, czasu tamtych srogich wojen, kiedy to krwi� sp�yn�y i od pogorzelisk poczernia�y ziemie �u�yc, �l�ska, Saksonii, Turyngii i Bawarii? Jako �ywo, wielmo�ni, jako �ywo. Opowiem, bo te� i opowie�� trybem jej przyrodzonym ku ko�cowi zmierza. Cho� i to wam rzec musz�, �e je�li si� na szcz�liwe lubo weso�e opowie�ci zako�czenie sposobicie, srodze zawie�� si� wam przyjdzie� �e co? �e znowu strasz�? Kracz�? A jak tu, rzeknijcie, nie kraka�? Kiedy takie straszne si� we �wiecie wyrabiaj� rzeczy? Kiedy w Europie ca�ej, popatrzcie jeno, ci�giem ninie zgie�k bitewny?</p><p>Pod Pary�em krew nie obsycha na mieczach Francuz�w i Anglik�w, Burgund�w i Armaniak�w. Wci��, jak u cytowanego Owidiusza, mord i po�oga na francuskiej ziemi, ci�gle wojna. Sto lat b�dzie trwa�a, czy jak?</p><p>Anglia kipi w rewoltach, Gloucester na udry idzie z Beaufortami. B�dzie z tego, oj, b�dzie, wspomnicie me s�owa, z�o jakie� mi�dzy Yorkami a Lancastrami, mi�dzy Bia�� i Czerwon� R�.</p><p>W Danii grzmi� dzia�a, Eryk Pomorski �ciera si� z Hanz�, zawzi�ty b�j wiedzie z ksi���tami Szlezwiku i Holsztyna. Zurych zbrojnie powsta� przeciw kantonom, godzi w jedno�� helweckiego zwi�zku. Mediolan w walce przeciw Florencji. Na ulicach Neapolu szalej� zdobywcy, �o�dacy z Aragonii i Nawarry.</p><p>W ksi�stwie moskiewskim hulaj� miecz i pochodnia, Wasyl w zajad�ych utarczkach z Jurijem, Dymitrem Kosym, Szemiakiem. <emphasis>Vae victis!</emphasis> Pokonani p�acz� czerwonymi �zami z krwawych oczodo��w.</p><p>Dzielny Jan Hunyady z powodzeniem bije si� z Turkami. G�r� dzieci Arpada! Ale wisi, jako ten miecz Damoklesowy, ju� cie� P�ksi�yca nad Siedmiogrodem, nad dolinami Drawy, Cisy i Dunaju. Pisany, oj, pisany Madziarom �a�osny los Bu�gar�w i Serb�w.</p><p>Wenecja truchleje, gdy Murad II ubroczonym jataganem wyrzyna Epir i Albani�. Cesarstwo Bizantyjskie skurczone do rozmiar�w Konstantynopola, Jan VIII i brat jego Konstantyn z niepokojem spogl�daj� z mur�w, wygl�daj�, czy ju� aby Osman nie nadci�ga. Jednajcie si�, chrze�cijanie Wschodu i Zachodu, w obliczu wsp�lnego wroga! Jednajcie si� i jednoczcie!</p><p>Ale chyba ju� za p�no�</p><p>Bliski jest wielki dzie� Pa�ski, a b�dzie on dniem gniewu, dniem ucisku i utrapienia, dniem ruiny i spustoszenia, dniem ciemno�ci i mroku, dniem chmury i burzy.</p><p><emphasis>Dies irae�</emphasis></p><p>Przepowiedzia� kr�l Dawid w psalmach, wyprorokowa� prorok Sofoniasz, wywieszczy�a poga�ska wieszczka Sybilla. Gdy ujrzycie, �e brat brata wydaje na �mier�, �e dzieci powstaj� przeciw rodzicom, �e �ona opuszcza m�a i �e jeden nar�d wywo�uje wojn� przeciw drugiemu narodowi, �e na ca�ej ziemi wielki g��d si� dzieje, wielkie zarazy i liczne nieszcz�cia, wtedy poznacie, �e bliski jest koniec� H�? Co m�wicie? �e to, com tu wymieni�, przydarza si� codziennie, nagminnie i na okr�g�o? I �e bynajmniej nie tylko ostatnio, ale od wiek�w, w ko�o Wojtek? Ha, racj� masz zar�wno wa��, szlachetny panie rycerzu z Habdankiem w herbie, jak i ty, czcigodny fratrze od �wi�tego Franciszka. Racj� macie, g�owami kiwaj�c i miny m�dre stroj�c, tak�e i wy, cni panowie, i wy, pobo�ni mnisi, i wy, dobrzy kupcy. Racj� macie. Wsz�dy z�o i zbrodnia. Codziennie bratob�jstwo, nagminnie przeniewierstwo, ci�giem krwi przelew. Oto, wier�, przyszed� nam wiek zdrady, gwa�tu i przemocy, wiek nieustannej wojny. Jak�e tedy, gdy tak si� wok� dzieje, rozpozna�: ju� koniec �wiata, azali� jeszcze nie ju�? Wedle czego to oceni�? Jakie� znaki to poka��, jakie� <emphasis>signa et ostenta</emphasis>?</p><p>G�owami, widz�, wci�� kiwacie, cni panowie, dobrzy mieszczanie, �wi�tobliwi mnisi. Wiem, co dumacie, bom i ja si� nad tym zaduma� nieraz.</p><p>A mo�e, duma�em, bez sygna�u rzecz si� stanie? Bez larum? Bez ostrze�enia? Ot, po prostu: jeb! I koniec, <emphasis>finis mundi</emphasis>? Mo�e nie ma zmi�uj si�? Mo�e zupe�na absencja sprawiedliwych w Sodomie? Mo�e, bo�my plemi� przewrotne, znak nie b�dzie nam dany?</p><p>Ot� nie l�kajcie si�. B�dzie. Przyrzekaj� to ewangeli�ci. Zar�wno ci legalni, jak i ci apokryficzni.</p><p>B�d� znaki na s�o�cu, ksi�ycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narod�w bezradnych wobec szumu morza i jego nawa�nicy. Moce niebios zostan� wstrz��ni�te. S�o�ce zaciemni si�, ksi�yc nie da �wiat�a, a gwiazdy b�d� spada�y z nieba. I zostan� rozwi�zane cztery wiatry od ich podstaw. <emphasis>Movebuntur omnia fundamenta terrae,</emphasis> zadr�y ziemia i morze, a razem z nimi g�ry i pag�rki. I wyjdzie z nieba g�os archanio�a, i zostanie us�yszany a� w najni�szych czelu�ciach.</p><p>I b�d� przez siedem dni wielkie znaki na niebie. A jakie b�d�, opowiem. S�uchajcie!</p><p>Dnia pierwszego chmura nadejdzie z p�nocy. I b�dzie z niej deszcz krwi na ca�ej ziemi.</p><p>W drugim za� dniu zostanie poruszona ziemia ze swego miejsca; bramy nieba otworz� si� od wschodu i dym wielkiego ognia przes�oni ca�e niebo. I b�dzie tego dnia wielki strach i przera�enie na �wiecie.</p><p>Trzeciego za� dnia zaj�cz� otch�anie ziemi z czterech kra�c�w �wiata, a ca�� przestrze� wype�ni odra�aj�cy smr�d siarki. I b�dzie tak a� do godziny dziesi�tej.</p><p>Czwartego dnia tarcza s�o�ca si� zas�oni i b�d� ciemno�ci wielkie. Przestrze� b�dzie pos�pna bez s�o�ca i ksi�yca, gwiazdy zaprzestan� swej pos�ugi. Tak b�dzie a� do poranku.</p><p>Sz�stego dnia poranek b�dzie mglisty�</p></section><section><title><p>Rozdzia� pierwszy</p></title><p><strong>w kt�rym pr�buj�cego natrafi� na �lad swej lubej Reynevana spotykaj� rozliczne przykro�ci. W szczeg�lno�ci przekl�ty jest. W domu i na dworze, stoj�cy, siedz�cy i robi�cy. A Europa w tym czasie zmienia si�. Adaptuj�c nowe techniki walki.</strong></p><empty-line/><p>Poranek by� mglisty, jak na miesi�c luty do�� ciep�y. Ca�� noc mia�o si� na odwil�, od �witu �nieg topnia�, odciski podkutych kopyt i wygniecione ko�ami woz�w koleiny momentalnie wype�nia�y si� czarn� wod�. Osie i orczyce skrzypia�y, konie chrapa�y, wo�nice kl�li sennie. Licz�ca blisko trzysta woz�w kolumna posuwa�a si� wolno. Nad kolumn� unosi� si� ci�ki, dusz�cy zapach solonych �ledzi. Sir John Fastolf sennie kiwa� si� w siodle.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Po paru dniach mrozu przysz�a nagle odwil�. Mokry �nieg, kt�ry pada� noc ca��, taja� szybko. Roztopiona oki�� kapa�a ze �wierk�w.</p><p>��Hyyyr na niiich! Bij!</p><p>��Haaaa!</p><p>Zgie�k gwa�townej walki sp�oszy� gawrony, ptaki zerwa�y si� z go�ych ga��zi, o�owiane lutowe niebo upstrzy�a czarna i ruchliwa mozaika, przesycone rozmarz�� wilgoci� powietrze wype�ni�o si� krakaniem. Szcz�kiem i �omotem �elaza. Krzykiem.</p><p>Bito si� kr�tko, ale zajadle. Kopyta zry�y �niegow� brej�, skot�owa�y j� z b�otem. Konie r�a�y i kwicza�y cienko, ludzie wrzeszczeli. Jedni bojowo, drudzy z b�lu. Zacz�o si� raptownie, sko�czy�o szybko.</p><p>��Hooo! Zachoood�! Zachooooood�!</p><p>I jeszcze raz, ciszej, dalej. Echo t�uk�o si� po lesie.</p><p>��Hooo! Hooooo!</p><p>Gawrony kraka�y, kr���c nad lasem. T�tent oddala� si� poma�u. Cich�y krzyki.</p><p>Krew barwi�a ka�u�e, wsi�ka�a w �nieg.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ranny armiger us�ysza� zbli�aj�cego si� je�d�ca, zaalarmowa� go chrap konia i brz�k uprz�y. St�kn��, spr�bowa� si� podnie��, nie zdo�a�, wysi�ek wzm�g� krwotok, spomi�dzy p�at�w kirysu silniej zapulsowa� karminowy strumie�, sp�ywaj�c po blasze. Ranny wpar� si� mocniej plecami w zwalony pie�, doby� pugina�u. �wiadom, jak licha jest to bro� w r�ku kogo�, kto nie mo�e wsta�, maj�c bok przebity w��czni� i nog� wywichni�t� przy upadku z konia.</p><p>Zbli�aj�cy si� gniady �rebiec by� inochod�cem, nietypowe stawianie n�g rzuca�o si� w oczy od razu. Dosiadaj�cy gniadosza je�dziec nie mia� na piersi znaku Kielicha, nie by� wi�c jednym z husyt�w, z kt�rymi oddzia� armigera dopiero co stoczy� walk�. Je�dziec nie nosi� zbroi. Ani broni. Wygl�da� na zwyk�ego podr�nego. Ranny armiger wiedzia� jednak a� nadto dobrze, �e teraz, w miesi�cu lutym roku Pa�skiego 1429, w rejonie Wzg�rz Strzegomskich nie bywa�o podr�nych. W lutym roku 1429 po Wzg�rzach Strzegomskich i R�wninie Jaworskiej nie podr�owa� nikt.</p><p>Je�dziec d�ugo przygl�da� mu si� z wysoko�ci siod�a. D�ugo i w milczeniu.</p><p>��Krwawienie � odezwa� si� wreszcie � trzeba powstrzyma�. Mog� to zrobi�. Ale tylko wtedy, je�li precz odrzucisz ten sztylet. Je�li tego nie uczynisz, odjad�, a ty rad� sobie sam. Decyduj.</p><p>��Nikt� � st�kn�� armiger. � Nikt nie da za mnie okupu� �eby potem nie by�o, com nie uprzedza��</p><p>��Rzucisz sztylet czy nie?</p><p>Armiger zakl�� z cicha, cisn�� pugina�, machn�wszy mocno na odlew. Je�dziec zsiad� z konia, odtroczy� juki, ze sk�rzan� torb� w r�ce ukl�kn�� obok. Kr�tkim sk�adanym no�em rozci�� rzemyki, ��cz�ce oba p�aty napier�nika z naplecznikiem. Zdj�wszy blachy, rozpru� i rozsun�� przesi�kni�ty krwi� aketon, zajrza�, pochylaj�c si� nisko.</p><p>��Nie�adnie� � mrukn��. � Oj, nie�adnie to wygl�da. <emphasis>Vulnus punctum</emphasis>, rana k�uta. G��boka� Na�o�� opatrunek, ale bez dalszej pomocy si� nam nie oby�. Dowioz� ci� pod Strzegom.</p><p>��Strzegom� obl�ony� Husyci�</p><p>��Wiem. Nie ruszaj si�.</p><p>��Ja ciebie� � wydysza� armiger. � Ja ciebie chyba znam�</p><p>��Mnie, wyobra� sobie, twoja g�ba te� si� wydaje znajoma.</p><p>��Jestem Wilkosz Lindenau� Giermek rycerza Borschnitza, �wie�, Panie, nad jego dusz�� Turniej w Zi�bicach� Wiod�em ci� do wie�y� Bo� ty jest� Bo� wszak jest Reinmar z Bielawy� Tak?</p><p>��Aha.</p><p>��To� ty przecie� � Oczy armigera rozwar�y si� z przera�enia. � Chryste� Ty� jest�</p><p>��Przekl�ty w domu i na dworze? Zgadza si�. Teraz zaboli.</p><p>Armiger silnie zacisn�� z�by. W sam� por�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan prowadzi� konia. Skulony w siodle Wilkosz Lindenau st�ka� i poj�kiwa�.</p><p>Za wzg�rzem i lasem by� go�ciniec, przy nim, niedaleko, osmalone ruiny, resztki do gruntu rozwalonych budynk�w, w kt�rych Reynevan z trudem rozpozna� niegdysiejszy karmel, klasztor zakonu Beatissimae Virginis Mariae de Monte Carmeli, s�u��cy niegdy� jako dom demeryt�w, miejsce odosobnienia i kary dla ksi�y zdro�nych. A dalej by� ju� Strzegom. Obl�ony.</p><p>Oblegaj�ca Strzegom armia by�a liczna, Reynevan z pierwszego rzutu oka oszacowa� j� na dobre pi��, sze�� tysi�cy ludzi, potwierdza�y si� zatem pog�oski, �e Sierotki otrzyma�y posi�ki z Moraw. W grudniu ubieg�ego roku Jan Kralovec wi�d� na �l�sk� rejz� nieca�e cztery tysi�ce zbrojnych, z proporcjonaln� liczb� woz�w bojowych i artylerii. Obecnie woz�w by�o z pi��set, a co do artylerii, to akurat teraz w�a�nie wypad�o jej si� zaprezentowa�. Jakie� dziesi�� bombard i mo�dzierzy wypali�o z hukiem, zasnuwaj�c dymem dzia�obitnie i przedpole. Kamienne kule z gwizdem polecia�y ku miastu, wal�c w mury i budynki. Reynevan widzia�, w co trafi�y pociski, wiedzia�, w co celowano. Ostrza�owi poddawano Wie�� Dziobow� i baszt� nad Bram� �widnick�, g��wne bastiony obrony od po�udnia i wschodu, jak r�wnie� bogate kamienice w rynku i ko�ci� farny. Jan Kralovec z Hradku by� do�wiadczonym dow�dc�, wiedzia�, komu dokucza� i czyj maj�tek niszczy�. O tym, jak d�ugo miasto si� broni�o, decydowa�y zwykle nastroje w�r�d patrycjatu i kleru.</p><p>W zasadzie po salwie mo�na by�o spodziewa� si� szturmu, ale nic na� nie wskazywa�o. Dy�urne oddzia�y prowadzi�y zza sza�c�w ostrza� z kusz, hakownic i tara�nic, ale pozosta�e Sierotki oddawa�y si� lenistwu przy biwakowych ogniskach i kuchennych kot�ach. Nie da�o si� obserwowa� �adnej wzmo�onej aktywno�ci r�wnie� w okolicy namiot�w sztabu, nad kt�rymi powiewa�y niemrawo chor�gwie z Kielichem i Pelikanem.</p><p>Reynevan poprowadzi� konia w kierunku sztabu w�a�nie. Mijane Sierotki oboj�tnie odprowadza�y ich wzrokiem, nikt ich nie zatrzyma�, nikt nie okrzykn�� ani nie zapyta�, kim s�. Sierotki mog�y pozna� Reynevana, wielu go wszak zna�o. Mog�o te� im by� wszystko jedno.</p><p>��Szyj� mi tu utn�� � zamamrota� z siod�a Lindenau. � Na mieczach roznios�� Heretyki� Husyty� Diab�y�</p><p>��Nic ci nie zrobi� � sam siebie przekona� Reynevan, widz�c zbli�aj�cy si� ku nim zbrojny w rohatyny i gizarmy patrol. � Ale dla pewno�ci m�w: �Czesi�. <emphasis>Vit�me vas, brat�i!</emphasis> Jestem Reinmar Bielawa, poznajecie? Medyk nam potrzebny! <emphasis>Fel�ar!</emphasis> Wo�ajcie, prosz�, felczera!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevana, gdy si� pojawi� w sztabie, z miejsca u�ciska� i obca�owa� Brazda z Klinsztejna, po nim do potrz�sania prawic� i klepania po plecach wzi�li si� Jan Kolda z �ampachu, bracia Matej i Jan Salavowie z Lipy, Piotr Polak, Wilem Jenik, inni, kt�rych nie zna�. Jan Kralovec z Hradku, hejtman Sierotek i w�dz wyprawy, �adnym nadmiernym emocjom upustu nie da�. I nie wygl�da� na zaskoczonego.</p><p>��Reynevan � pozdrowi� go do�� ch�odno. � Patrzcie, patrzcie. Powita� syna marnotrawnego. Wiedzia�em, �e do nas wr�cisz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Czas b�dzie ko�czy� � rzek� Jan Kralovec z Hradku. Oprowadza� Reynevana po liniach i stanowiskach. Byli sami. Kralovec chcia�, by byli sami. Nie mia� pewno�ci, od kogo i z czym Reynevan przybywa, spodziewa� si� tajnych pos�a� przeznaczonych wy��cznie dla jego uszu. Dowiedziawszy si�, �e Reynevan niczyim wys�annikiem nie jest i �adnych pos�a� nie przynosi, spochmurnia�.</p><p>��Czas b�dzie ko�czy� � powt�rzy�, wst�puj�c na szaniec i sprawdzaj�c d�oni� temperatur� lufy bombardy, ch�odzonej moczonymi surowymi sk�rami. Patrzy� na mury i baszty Strzegomia. Reynevan wci�� ogl�da� si� na ruiny zburzonego karmelu. Na miejsce, w kt�rym � ca�� wieczno�� temu � po raz pierwszy spotka� Szarleja. Ca�a wieczno��, pomy�la�. Cztery lata.</p><p>��Czas ko�czy� � g�os Kralovca wyrwa� go z zamy�lenia i wspomnie�. � Czas najwy�szy. Swoje zrobili�my. Wystarczy�o nam grudnia i stycznia, by zdoby� i z�upi� Duszniki, Bystrzyc�, Zi�bice, Strzelin, Niemcz�, cysterski klasztor w Henrykowie, do tego bezlik miasteczek i wiosek. Dali�my Niemcom nauczk�, popami�taj� nas. Ale ju� jest po Zapustach, ju� Popielec, psiakrew, dziewi�ty dzie� lutego. Wojujemy ju� grubo ponad dwa miesi�ce, i to zimowe miesi�ce! Przemaszerowali�my chyba ze czterdzie�ci mil. Wleczemy za sob� wozy ci�kie od �upu, p�dzimy stada kr�w. A morale spada, ludzie pom�czeni. Opar�a si� nam �widnica, pod kt�r� le�eli�my ca�e pi�� dni. Powiem ci prawd�, Reynevan: nie mieli�my si� na szturm. Grzmieli�my z puszek, miotali�my ogie� na dachy, straszyli�my, a nu� si� �widniczanie poddadz� albo cho� rokowa� zechc�, wypalne zap�aci�. Ale pan Kolditz nie ul�k� si�, a nam z niczym odej�� stamt�d przysz�o. Widno, Strzegom przyk�ad wzi��, bo te� trzyma si� dzielnie. A my znowu udajemy gro�nych, straszymy, palimy z bombard, gonimy si� po lasach z pr�buj�cymi nas szarpa� wroc�awskimi podjazdami. Ale powiem ci prawd�: przyjdzie i st�d z niczym odej��. Ca�kiem. Do domu. Bo czas. Jak uwa�asz?</p><p>��Nic nie uwa�am. Ty tu dowodzisz.</p><p>��Dowodz�, dowodz� � hejtman odwr�ci� si� gwa�townie. � Wojskiem, kt�rego morale leci na pysk. A ty, Reynevan, ramionami wzruszasz i nic nie uwa�asz. A co robisz? Ratujesz rannego Niemca. Papist�. Przywozisz, ka�esz leczy� naszemu felczerowi. Okazujesz mi�osierdzie wrogowi? Na oczach wszystkich? Dor�n�� go by�o w lesie, cholera!</p><p>��Nie m�wisz chyba powa�nie.</p><p>��Kl��em si� � warkn�� przez z�by Kralovec. � Po O�awie� Przysi�g�em sobie, �e po O�awie �adnemu z nich nie oka�� �aski. �adnemu.</p><p>��Nie mo�emy przesta� by� lud�mi.</p><p>��Lud�mi? � Hejtmanowi Sierotek piana niemal wyst�pi�a na wargi. � Lud�mi? Czy ty wiesz, co si� sta�o w O�awie? W noc przed �wi�tym Antonim? Gdyby� tam by�, gdyby� widzia��</p><p>��By�em tam. I widzia�em.</p><p>��By�em w O�awie � powt�rzy� Reynevan, bez emocji obserwuj�c zaskoczon� min� hejtmana. � Trafi�em tam nieca�y tydzie� po Trzech Kr�lach, kr�tko po waszym odej�ciu. By�em w mie�cie w niedziel� przed Antonim. I wszystko widzia�em. Patrzy�em te� na triumf, jaki potem z tytu�u O�awy od�wi�towa� Wroc�aw.</p><p>Kralovec milcza� przez chwil�, patrz�c z sza�ca na dzwonnic� strzegomskiej fary, z kt�rej w�a�nie rozbrzmiewa� j�� dzwon, d�wi�cznie i dono�nie.</p><p>��To� nie tylko w O�awie, ale i we Wroc�awiu by� � skonstatowa� fakt. � A teraz zjecha�e� tu, pod Strzegom. Jak z jasnego nieba. Pojawiasz si�, znikasz� Nie wiada sk�d, nie wiada jak� Ludzie ju� gada� zaczynaj�, plotkowa�. Podejrzewa�</p><p>��Co podejrzewa�?</p><p>��Daj pok�j, nie uno� si�. Ja ci ufam. Wiem, wa�nego co� mia�e� na g�owie. Gdy� si� wtedy z nami pod Wielis�awiem �egna�, dwudziestego si�dmego grudnia, na bitewnym polu, baczyli�my, �e ci pilno, bardzo pilno do jakich� wa�nych spraw, wa�nych nies�ychanie. Za�atwi�e� je?</p><p>��Niczego nie za�atwi�em � nie ukry� goryczy Reynevan. � Jestem natomiast przekl�ty. Przekl�ty stoj�cy, robi�cy i siedz�cy. Na g�rach i w dolinach.</p><p>��Jak niby?</p><p>��To d�uga historia.</p><p>��Uwielbiam takie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Fakt, �e co� niezwyk�ego dzia� si� dzi� b�dzie w katedrze wroc�awskiej, obwie�ci� zgromadzonym w �wi�tyni wiernym podniecony gwar tych, co stali bli�ej transeptu i ch�ru. Ci widzieli i s�yszeli wi�cej ni� pozostali, st�oczeni g�sto w nawie g��wnej i obu bocznych. Owi musieli pocz�tkowo zadowala� si� domys�ami. I gadk�-plotk� niesion� rosn�cym, powtarzanym szeptem, obiegaj�cym t�um niczym szelest li�ci na wietrze.</p><p>Wielki dzwon tumski zacz�� bi�, a bi� g�ucho i powoli, z�owrogo i ponuro, urywanie, serce dzwonu, s�ycha� to by�o wyra�nie, uderza�o w spi� tylko jednostronnie, na jeden bok. Elencza von Stietencron chwyci�a d�o� Reynevana i �cisn�a silnie. Reynevan odwzajemni� u�cisk.</p><p><emphasis>Exaudi Deus orationem meam</emphasis></p><p><emphasis>cum deprecor a timore inimici</emphasis></p><p><emphasis>eripe animam meam�</emphasis></p><p>Portal wiod�cy do zakrystii ozdobiony by� reliefami przedstawiaj�cymi m�cze�sk� �mier� �wi�tego Jana Chrzciciela, patrona katedry. �piewaj�c, wychodzi�o stamt�d dwunastu pra�at�w, cz�onk�w kapitu�y. Odziani w uroczyste kom�e, dzier��c w d�oniach grube �wiece, pra�aci stan�li przed o�tarzem g��wnym, twarzami ku nawie.</p><p><emphasis>Protexisti me a conventu malignantium</emphasis></p><p><emphasis>a multitudine operantium iniquitatem</emphasis></p><p><emphasis>quia exacuerunt ut gladium linguas suas</emphasis></p><p><emphasis>intenderunt arcum rem amaram</emphasis></p><p><emphasis>ut sagittent in occultis immaculatum�</emphasis></p><p>Pogwar t�umu ur�s�, nasili� si� nagle. Bo na stopnie o�tarza wyszed� by� w�asn� osob� biskup wroc�awski Konrad, Piast z linii ksi���t ole�nickich. Najwy�szy ko�cielny dostojnik �l�ska, namiestnik Mi�o�ciwego Pana Zygmunta Luksemburskiego, kr�la W�gier i Czech.</p><p>Biskup by� w pe�nej gali pontyfikalnej. W ozdobionej drogimi kamieniami infule na g�owie, w dalmatyce wdzianej na tunicel�, z pektora�em na piersi i zakrzywionym jak precel pastora�em w r�ce prezentowa� si� naprawd� godnie. Otacza�a go aura takiego dostoje�stwa, �e pomy�la�by�, nie biskup to byle wroc�awski schodzi po stopniach o�tarza, ale arcybiskup, elektor, metropolita, kardyna�, ba, sam papa rzymski. Ba, osoba godniejsza jeszcze i �wi�tobliwsza ni�li obecny papa rzymski. Du�o godniejsza i du�o �wi�tobliwsza. Tak my�la� niejeden z zebranych w katedrze. Sam biskup zreszt� te� tak my�la�.</p><p>��Bracia i siostry � jego dono�ny i d�wi�czny g�os zelektryzowa� i uciszy� t�um, zadudniwszy, zdawa�o si�, a� pod wysokim sklepieniem. �cich�, raz jeszcze uderzywszy, katedralny dzwon.</p><p>��Bracia i siostry! � Biskup wspar� si� na pastorale. � Dobrzy chrze�cijanie! Naucza Pan nasz, Jezus Chrystus, by�my wybaczali grzesz�cym ich winy, by�my modlili si� za nieprzyjacio�y nasze. Dobra to i mi�osierna nauka, chrze�cija�ska nauka, ale nie ku ka�demu grzesznikowi mo�e ona by� obr�con�. S� winy i grzechy, za kt�re nie masz wybaczenia, nie masz mi�osierdzia. Ka�dy grzech i blu�nierstwo b�d� odpuszczone, ale blu�nierstwo przeciwko Duchowi odpuszczone nie b�dzie. <emphasis>Neque in hoc saeculo, neque in futuro,</emphasis> ani w tym wieku, ani w przysz�ym.</p><p>Diakon poda� mu zapalon� �wiec�. Biskup uj�� j� w ur�kawiczon� d�o�.</p><p>��Reinmar rodem z Bielawy, syn Tomasza von Bielau, zgrzeszy� przeciw Bogu w Tr�jcy Jedynemu. Zgrzeszy� blu�nierstwem, �wi�tokradztwem, czarostwem, odst�pstwem od wiary, wreszcie za� pospolit� zbrodni�.</p><p>Elencza, wci�� silnie �ciskaj�c r�k� Reynevana, westchn�a mocno, spojrza�a w g�r�, na jego twarz. I westchn�a ponownie, ciszej tym razem. Na twarzy Reynevana nie zna� by�o �adnego wzruszenia. Jego twarz by�a martwa. Jak z kamienia. Mia� tak� twarz w O�awie, pomy�la�a z przera�eniem Elencza. W O�awie, w noc z szesnastego na siedemnasty stycznia.</p><p>��O takich jak Reinmar z Bielawy � g�os biskupa ponownie wzbudzi� echa w�r�d kolumn i arkad �wi�tyni � rzecze Pismo: Je�eli uciekaj� od zgnilizny �wiata przez poznanie Pana i Zbawcy, a potem oddaj�c si� jej ponownie, zostaj� pokonani, to koniec ich jest gorszy od pocz�tk�w. Lepiej bowiem by�oby im nie zna� drogi sprawiedliwo�ci, ani�eli poznawszy j�, odwr�ci� si� od podanego im �wi�tego przykazania. Spe�ni�o si� na nich to, co zapisane: pies powr�ci� do tego, co sam zwymiotowa�, a �winia umyta� do ka�u�y b�ota.</p><p>��Do w�asnych rzygowin � jeszcze bardziej podni�s� g�os Konrad z Ole�nicy � i do ka�u�y b�ota powr�ci� zaprzaniec i heretyk Reinmar z Bielawy, rabu�, czarownik, kat dziewic, blu�nierca, bezcze�ciciel miejsc �wi�tych, sodomita i bratob�jca, winowajca licznych zbrodni, �otr, kt�ry <emphasis>ultimus diebus Decembris</emphasis> zdradziecko, ciosem w plecy, zamordowa� by� dobrego i szlachetnego ksi�cia Jana, pana na Zi�bicach.</p><p>��Przeto w imi� Boga Wszechmog�cego, w imi� Ojca, Syna i �wi�tego Ducha, w imi� wszystkich �wi�tych Pa�skich, moc� w nas po�o�on� wykluczamy apostat� Reinmara z Bielawy ze wsp�lnoty Cia�a i Krwi Pana naszego, odcinamy wi� ��cz�c� go z �onem �wi�tego Ko�cio�a i wyp�dzamy go ze zgromadzenia wiernych.</p><p>W ciszy, jaka zapad�a w nawach, da�o si� s�ysze� jedynie sapania i oddechy. Czyj� t�umiony kaszel. I czyj�� czkawk�.</p><p>��<emphasis>Anathema sit!</emphasis> Wykl�ty jest Reinmar z Bielawy! Przekl�ty niechaj b�dzie w domu i na dworze, przekl�ty w �yciu i w skonaniu, stoj�cy, siedz�cy, robi�cy i chodz�cy, przekl�ty w mie�cie, w siole i na roli, przekl�ty na polach, w lasach, na ��kach i pastwiskach, na g�rach i w dolinach. Niemoc nieuleczalna, pestylencja, wrz�d egipski, hemoroidy, �wierzb i parchy niechaj padn� na jego oczy, gard�o, j�zyk, usta, szyj�, piersi, p�uca, uszy, nozdrza, ramiona, na j�dra, na cz�onek ka�dy od wierzchu g�owy a� do stopy no�nej. Przekl�ty niechaj b�dzie jego dom, jego st� i jego �o�e, jego ko�, jego pies, przekl�ta niechaj b�dzie jego strawa i napitek, i wszystko, co posiada.</p><p>Elencza czu�a �z�, zsuwaj�c� si� po policzku.</p><p>��Obwieszczamy Reinmara z Bielawy ob�o�onym anatem� wieczyst�, ci�ni�tym w otch�a� wraz z Lucyferem i upad�ymi anio�y. Liczymy go mi�dzy po trzykro� przekl�tych bez nadziei ni�adnej na wybaczenie. Niechaj <emphasis>lux</emphasis>, �wiat�o�� jego, na zawsze, na wieki wiek�w zgaszona b�dzie, na znak, �e wykl�ty zgasn�� powinien w pami�ci Ko�cio�a i ludzi. Niechaj tak si� stanie!</p><p>��<emphasis>Fiat! Fiat! Fiat!</emphasis> � wyrzekli grobowymi g�osy pra�aci w bia�ych kom�ach.</p><p>Wyci�gn�wszy gromnic� przed siebie w wyprostowanej r�ce, biskup szybko odwr�ci� j� p�omieniem w d� i upu�ci�. Pra�aci poszli w jego �lady, stukot rzucanych na posadzk� �wiec zmiesza� si� ze sw�dem gor�cego wosku i kopcia gasn�cych knot�w. Wielki dzwon uderzy�. Trzy razy. I zamilk�. Echo d�ugo ko�ata�o si� i cich�o pod sklepieniem.</p><p>�mierdzia� wosk i kope�, �mierdzia�a, paruj�c, mokra i d�ugo nie zmieniana odzie�. Kto� kas�a�, kto� czka�. Elencza prze�yka�a �zy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzwon u pobliskiej Marii Magdaleny podw�jnym <emphasis>pulsatio</emphasis> obwie�ci� non�. Dalszym echem zawt�rowa�a odrobin� tylko sp�niona �wi�ta El�bieta. Za oknem ulica Szewska rozbrzmiewa�a zgie�kiem i turkotem k�.</p><p>Kanonik Otto Beess oderwa� oczy od obrazu przedstawiaj�cego m�cze�stwo �wi�tego Bart�omieja, jedynej, pr�cz p�ki z lichtarzami i krucyfiksem, dekoracji surowych �cian izby.</p><p>��Bardzo ryzykujesz, ch�opcze � powiedzia�. By�y to pierwsze s�owa, jakie wyrzek� od chwili, gdy otworzy� drzwi i zobaczy�, kto w nich stoi. � Bardzo ryzykujesz, pokazuj�c si� we Wroc�awiu. W mojej opinii to ju� nawet nie jest ryzyko. To zuchwa�e wariactwo.</p><p>��Wierz mi, wielebny ojcze � spu�ci� oczy Reynevan. � Nie zjawi�bym si� tu, nie maj�c powod�w.</p><p>��Kt�rych si� domy�lam.</p><p>��Ojcze�</p><p>Otto Beess pacn�� d�oni� w st�, szybkim uniesieniem drugiej r�ki nakaza� mu milczenie. Sam te� milcza� d�ugo.</p><p>��Tak mi�dzy nami � powiedzia� wreszcie � osobnik, kt�rego cztery lata temu, po zamordowaniu Peterlina, za moj� spraw� wydoby�e� od strzegomskich karmelit�w� Jak on ci si� kaza� zwa�?</p><p>��Szarlejem.</p><p>��Szarlejem, ha. Wci�� masz z nim kontakt?</p><p>��Ostatnio nie. Ale w og�le tak.</p><p>��Je�li wi�c w og�le spotkasz tego� Szarleja, przeka� mu, �e mam z nim na pie�ku. Zawi�d� mnie bardzo. Diabli wzi�li rozs�dek i spryt, jakimi niegdy� s�yn��. Miast na W�gry, jak powinien, wywi�z� ci� do Czech, wci�gn�� do husyt�w�</p><p>��Nie wci�ga�. Sam przysta�em do utrakwist�w. Z w�asnej ochoty i z w�asnej decyzji, poprzedzonej d�ugim rzeczy rozwa�aniem. I pewien jestem, �e post�pi�em s�usznie. Prawda jest po naszej stronie. Mniemam�</p><p>Kanonik ponownie podni�s� d�o�, nakazuj�c mu zamilkn��. Nie interesowa�o go, co Reynevan mniema. Wyraz jego twarzy w�tpliwo�ci w tym wzgl�dzie nie zostawia� �adnych.</p><p>��Jakem rzek�, domy�lam si� powod�w, kt�re przywiod�y ci� do Wroc�awia � powiedzia� wreszcie, podnosz�c wzrok. � Domy�li�em si� ich bez trudu, powody te s� na ustach wszystkich, nikt nie m�wi o niczym innym. Twoi nowi wsp�wyznawcy i bracia w wierze, twoi konfratrzy w walce o prawd�, twoi druhowie i kompani ju� od dw�ch miesi�cy pustosz� ziemi� k�odzk� i �l�sk. Od dw�ch miesi�cy w ramach walki o wiar� i prawd� twoi bracia, Sierotki Kralovca, morduj�, pal� i rabuj�. Pu�cili z dymem Zi�bice, Strzelin, O�aw� i Niemcz�, do cna ograbili klasztor henrykowski, spl�drowali i spustoszyli p� Nadodrza. Teraz, jak niesie wie��, oblegaj� �widnic�. A ty znienacka zjawiasz si� we Wroc�awiu.</p><p>��Ojcze�</p><p>��Milcz. Sp�jrz mi w oczy. Je�li przyby�e� tu jako husycki szpieg, dywersant lub emisariusz, opu�� m�j dom natychmiast. Utaj si� gdzie indziej. Nie pod moim dachem.</p><p>��Zabola�y mnie � Reynevan wytrzyma� spojrzenie � twe s�owa, wielebny ojcze. I pos�dzenie, �e zdolny by�bym do podobnej niegodziwo�ci. My�l, �e m�g�bym wystawi� ci� na ryzyko i szwank�</p><p>��Wystawi�e� mnie na szwank, przychodz�c tutaj. Dom mo�e by� obserwowany.</p><p>��By�em ostro�ny. Potrafi�</p><p>��Wiem, �e potrafisz � przerwa� mu do�� ostro kanonik. � I co potrafisz. Wie�ci kr��� i rozchodz� si� szybko. Patrz mi w oczy. I gadaj wprost: jeste� tu jako szpieg czy nie?</p><p>��Nie.</p><p>��Wi�c?</p><p>��Potrzebuj� pomocy.</p><p>Otto Beess uni�s� g�ow�, spojrza� na �cian�, na obraz, na kt�rym poganie za pomoc� wielga�nych obc�g�w zdzierali sk�r� ze �wi�tego Bart�omieja. Potem znowu utkwi� wzrok w oczach Reynevana.</p><p>��Oj, potrzebujesz � potwierdzi� powa�nie. � Bardzo potrzebujesz. Bardziej ni� my�lisz. Nie tylko na tym �wiecie. Na tamtym r�wnie�. Przebra�e� miar�, synu. Przebra�e� miar�. U boku twych nowych kompan�w i braci w nowej wierze stawa�e� tak gorliwie, �e zrobi�e� si� s�awny. Zw�aszcza po grudniu �o�skiego roku, po bitwie pod Wielis�awiem. Sko�czy�o si� tak, jak musia�o si� sko�czy�. Teraz, je�li wolno doradzi�, m�dl si�, kajaj i pokutuj. G�ow� popio�em posypuj, a obficie. Inaczej ze zbawieniem duszy masz przesrane. Wiesz, o czym m�wi�?</p><p>��Wiem. By�em przy tym.</p><p>��By�e�? W katedrze?</p><p>��By�em.</p><p>Kanonik milcza� czas jaki�, b�bni�c palcami po blacie.</p><p>��Wiele bywasz � powiedzia� wreszcie. � Boj� si�, czy nie nadto wiele. Ja na twoim miejscu ograniczy�bym to bywanie. Wracaj�c <emphasis>ad rem:</emphasis> z dniem dwudziestym trzecim stycznia, od niedzieli <emphasis>Septuagesimae</emphasis>, znalaz�e� si� poza Ko�cio�em. Wiem, wiem, co na to powiesz, husyto. �e to nasz Ko�ci� jest z�y i odst�pczy, a tw�j prawy i prawdziwy. I �e na anatem� bimbasz. Bimbaj, twoja wola. Nie miejsce zreszt� i nie czas na dysput� teologiczn�. Nie przyszed�e� tu, domy�li�em si� ju�, szuka� pomocy w kwestii zbawienia. Idzie ci z pewno�ci� o rzeczy bardziej �wieckie i powszednie, bardziej o <emphasis>profanum</emphasis> ani�eli o <emphasis>sacrum</emphasis>. M�w wi�c. Opowiadaj. Zwierzaj si� z bol�czek. A �e przed nieszporami musz� by� na Ostrowiu Tumskim, opowiadaj, streszczaj�c si�. W miar� mo�liwo�ci.</p><p>Reynevan westchn��. I opowiedzia�. Streszczaj�c si�. W miar� mo�liwo�ci. Kanonik wys�ucha�. Wys�uchawszy, westchn��. Ci�ko.</p><p>��Oj, ch�opcze, ch�opcze � wyrzek�, kiwaj�c g�ow�. � Stajesz si� diablo ma�o oryginalny. Co problem u ciebie, to z tej samej beczki. Ka�dy tw�j k�opot jest, �e si� uczenie wyra��, <emphasis>feminini generis</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ziemia dr�a�a od uderze� kopyt. Tabun cwa�em szed� przez pole, jak w kalejdoskopie miga�y w przelocie l�ni�ce boki i zady, gniade, kare, siwe, bu�ane, jab�kowite i kasztanowate. Powiewa�y ogony i bujne grzywy, para bi�a z nozdrzy. Dzier�ka de Wirsing wspar�a si� obur�cz na ��ku siod�a, patrzy�a, w jej oczach by�y rado�� i szcz�cie, pomy�la�by�, nie koniarka patrzy na swe �rebce i klaczki, lecz matka na swe dzieci.</p><p>��Wychodzi, Reynevan � odwr�ci�a si� wreszcie � �e ka�da twoja zgryzota z jednej i tej samej beczki. Ka�dy tw�j k�opot, wychodzi, nosi kieck� i warkocz.</p><p>Poderwa�a siwka do k�usa, pod��y�a za tabunem. Pospieszy� za ni�. Jego ko�, zgrabny gniady ogierek, by� inochod�cem, Reynevan nie do ko�ca jeszcze oswoi� si� z nietypowym rytmem jego biegu. Dzier�ka pozwoli�a, by si� z ni� zr�wna�.</p><p>��Nie potrafi� ci pom�c � wyrzek�a z moc�. � Jedyne, co mog� dla ciebie uczyni�, to podarowa� �rebca, na kt�rym siedzisz. Dodaj�c do� moje b�ogos�awie�stwo. I przypi�ty do uzdy medalik ze �wi�tym Eligiuszem, patronem koniarzy. To dobry wierzchowiec. Silny i wytrzyma�y. Nada ci si�. Bierz ode mnie w darze. W wielkiej podzi�ce za Elencz�. Za to, co� dla niej uczyni�.</p><p>��Sp�aci�em tylko d�ug. Za to, co ona zrobi�a kiedy� dla mnie. A za konia dzi�ki.</p><p>��Pr�cz konia, wspom�c ci� mog� jedynie rad�. Wracaj do Wroc�awia, odwied� kanonika Ottona Beessa. A mo�e ju� go odwiedzi�e�? B�d�c we Wroc�awiu z Elencz�?</p><p>��Kanonik Otto jest w nie�asce u biskupa. Zdaje si�, �e z mojego powodu w�a�nie. Mo�e �ywi� uraz�, mo�e wcale nie ucieszy� si� z moich odwiedzin. Kt�re mog� mu zaszkodzi�</p><p>��Troskliwy�! � Dzier�ka wyprostowa�a si� w siodle. � Twoje odwiedziny zawsze szkod� gro��. Jad�c tu do mnie, do Ska�ki, nie pomy�la�e� o tym?</p><p>��Pomy�la�em. Ale sz�o o Elencz�. L�ka�em si� pu�ci� j� sam�. Chcia�em odwie�� bezpiecznie�</p><p>��Wiem. Nie jestem krzywa, �e� przyjecha�. Ale pom�c nie mog�. Bo si� boj�.</p><p>Odsun�a soboli ko�pak na ty� g�owy, przetar�a twarz d�oni�.</p><p>��Nastraszyli mnie � powiedzia�a, patrz�c w bok. � Nastraszyli jak cholera. Wtedy, w dwudziestym pi�tym, we wrze�niu, pod Frankensteinem, u Grochowej G�ry. Pami�tasz, co tam by�o? Spietra�am si� wtedy tak, �e� Szkoda gada�. Reynevan, ja nie chc� umiera�. Nie chc� sko�czy� jak Neumarkt, Throst i Pfefferkorn, jak p�niej Ratgeb, Czajka i Poschman. Jak Cluger, spalony w domu razem z �on� i dzie�mi. Zaprzesta�am handlu z Czechami. Nie gadam o polityce. Da�am du�y datek na wroc�awsk� katedr�. I drugi, nie mniejszy, na biskupi� krucjat� na husyt�w. B�dzie mus, dam jeszcze wi�cej. Wol� to, ni� zobaczy� w nocy ogie� nad strzech�. I Czarnych Je�d�c�w na podw�rzu. Chc� �y�. Zw�aszcza teraz, kiedy�</p><p>Urwa�a, w zamy�leniu skr�ca�a i mi�a w d�oni rzemie� wodzy.</p><p>��Elencza� � doko�czy�a, odwracaj�c wzrok. � Je�li zechce, odejdzie. Nie b�d� jej zatrzymywa�. Ale je�li mia�aby �yczenie pozosta� tu, w Ska�ce� Pozosta� na� Na d�ugo� To nie b�d� mia�a nic przeciw.</p><p>��Zatrzymaj j� tu. Nie pozw�l, by znowu posz�a dok�d� jako ochotniczka. Dziewczyna ma serce i powo�anie, ale szpitale� Szpitale przesta�y by� ostatnio bezpieczne. Zatrzymaj j� w Ska�ce, pani Dzier�ko.</p><p>��Postaram si�. Co za� si� tyczy ciebie�</p><p>Dzier�ka obr�ci�a konia, podprowadzi�a go, staj�c z Reynevanem strzemi� w strzemi�.</p><p>��Ty, krewniaku, jeste� tu mi�ym go�ciem. Zaje�d�aj, kiedykolwiek zechcesz. Ale, na �wi�tego Eligiusza, miej�e� troch� przyzwoito�ci. Miej�e� dla tej dziewczyny wzgl�d, cho� troch� serca. Nie dr�cz jej.</p><p>��S�ucham?</p><p>��Nie wyp�akuj si� przed Elencz� o twojej mi�o�ci do innej � g�os Dzier�ki de Wirsing nabra� twardych nut. � Nie zwierzaj si� jej z mi�o�ci do innej. Nie opowiadaj, jak wielka to mi�o��. I nie ka� jej wsp�czu� ci z tego tytu�u. Nie ka� jej cierpie�.</p><p>��Nie rozu�</p><p>��Rozumiesz, rozumiesz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Masz racj�, ojcze � przyzna� gorzko Reynevan. � Faktycznie, co problem, to rodzaju �e�skiego. I mno�� mi si� te problemy, i�cie grzyby po deszczu� Najwi�kszym jest jednak w tej chwili Jutta. A jestem w kropce. Kompletnie nie wiem, co robi�</p><p>��No to jest nas dwu � o�wiadczy� powa�nie kanonik Otto Beess. � Bo ja te� nie wiem. Nie przerywa�em, gdy snu�e� opowie��, cho� miejscami brzmia�a jak pie�� trubadura, tyle� samo bowiem zawiera�a i�cie fantastycznych niemo�ebno�ci. Nie mog� zw�aszcza wyobrazi� sobie inkwizytora Grzegorza Hejnczego w roli porywacza panien. Hejncze ma w�asny wywiad i kontrwywiad, ma sie� agent�w, wiadomo te�, �e od dawna usi�uje infiltrowa� husyt�w, a w metodach nie przebiera. Ale porwanie dziewczyny? Nijak jako� nie trafia mi to do przekonania. Ale c�, wszystko jest mo�liwe.</p><p>��To � mrukn�� Reynevan � akurat prawda.</p><p>Kanonik utkwi� w nim oczy, nic nie powiedzia�. B�bni� palcami po blacie.</p><p>��Dzi� jest <emphasis>Purificatio</emphasis> � rzek� wreszcie. � Drugi dzie� lutego. Od bitwy pod Wielis�awiem min�o pi�� tygodni. Wnosz�, przez ca�y ten czas przebywa�e� na �l�sku. Gdzie� by�? Klasztor w Bia�ym Ko�ciele odwiedzi�e� mo�e?</p><p>��Nie. Mia�em z pocz�tku taki zamiar� Opatka by�a magiczk�, magia mog�a pom�c w poszukiwaniach Jutty. Ale nie pojecha�em tam. Wtedy� Wtedy �ci�gn��em na nie zagro�enie, na Jutt� i na mniszki, na ca�y klasztor, omal nie sta�em si� przyczyn� zguby. Nadto�</p><p>��Nadto � doko�czy� zimno kanonik � ba�e� si� spojrze� opatce w oczy kr�tko po tym, jak utrupi�e� jej rodzonego brata. A ze sprowadzonym na klasztor nieszcz�ciem masz racj�, a jak�e. Grellenort nie zapomnia�. Biskup rozwi�za� konwent, klaryski rozseparowano po r�nych klasztorach, opatk� wys�ano na pokut�. I tak mia�a szcz�cie. Siostrze�stwo Wolnego Ducha, begi�ski Trzeci Ko�ci�, kataryzm, magia� Za to idzie si� na stos. Biskup kaza�by j� spali� jak dwa a dwa cztery, okiem nie mrugn�wszy. Nijak mu jednak by�o s�dzi� za herezj� i czary, a potem publicznie traci� rodzon� siostr� ksi�cia Jana Zi�bickiego, kt�rego w tym samym czasie kreowa� ju� na m�czennika walki za wiar�, za kt�rego dusz� nakaza� msze odprawia� i we dzwony bi� jak �l�sk d�ugi i szeroki. Opatce upiek�o si� wi�c, sko�czy�o na pokucie. By�a magiczk�, m�wisz? O tobie te� m�wi�, �e� czarownik. �e si� na czarach rozumiesz, z gu�larzami i monstrami zadajesz. Czemu u nich tedy nie szukasz pomocy?</p><p>��Szuka�em.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wie� Grauweide nie by�a spalona, ocala�a. Ca�o wysz�a te� po�o�ona p� mili dalej osada Mieczniki. To dobrze rokowa�o, napawa�o optymizmem. Tym wi�ksze i bardziej bolesne by�o rozczarowanie.</p><p>Z klasztornej wsi Gdziemierz nie pozosta�o niemal nic, wra�enie nico�ci i pustki pot�gowa� �nieg, grub� warstw� zalegaj�cy pogorzelisko, �nieg, z kt�rego jaskrawej bia�o�ci rzadko stercza�y czarne zw�glone s�upy, belki i osmalone kominy. Niewiele wi�cej osta�o si� po po�o�onym na skraju wsi zaje�dzie �Pod Srebrnym Dzwonkiem�. W miejscu, gdzie sta�, spod �niegu wygl�da�a bez�adna sterta opalonych belek, krokwi i kalenic, wspieraj�ca si� na resztkach murowanej konstrukcji i gruzowisku poczernia�ych cegie�.</p><p>Reynevan objecha� ruin� dooko�a, przyjrza� si� zgliszczom, wci�� budz�cym mi�e wspomnienia sprzed roku, z zimy prze�omu lat 1427 i 1428. Ko� st�pa� ostro�nie po zje�onym upalonym drewnem �niegu, przest�powa� nad belkami, wysoko unosz�c kopyta.</p><p>Nad resztk� muru wznosi�a si� smu�ka siwego dymu, idealnie niemal pionowa w mro�nym powietrzu.</p><p>S�ysz�c chrap konia i skrzyp �niegu, kl�cz�cy przy ma�ym ogie�ku brodaty w��cz�ga podni�s� g�ow�, odsun�� nieco si�gaj�c� brwi futrzan� czap�. I wr�ci� do poprzedniego zaj�cia, kt�rym by�o dmuchanie w os�aniany po�� szuby �ar. Opodal, pod murem, sta� osmolony garnek, obok spoczywa�y dudy, worek i zaopatrzona w rzemienie skrzynka.</p><p>��Pochwalony � pozdrowi� Reynevan. � St�d jeste�? Z Gdziemierza?</p><p>W��cz�ga uni�s� oko, po czym wr�ci� do dmuchania.</p><p>��Ludzie tutejsi, dok�d wyw�drowali? Wiesz mo�e? Karczmarz, Marcin Prahl, z �on�? Nie wiesz przypadkiem? Nie s�ysza�e�?</p><p>W��cz�ga, jak da�o si� wnioskowa� z reakcji, albo nie wiedzia�, albo nie s�ysza�, albo olewa� Reynevana i jego pytania. Albo by� g�uchy. Reynevan pogrzeba� w kalecie, zastanawiaj�c si�, o ile mo�e uszczupli� sw�j skromny stan posiadania. K�tem oka z�owi� ruch.</p><p>Obok, pod przysadzistym kikutem obwieszonego soplami drzewa, siedzia�o dziecko. Dziewczynka, najwy�ej dziesi�cioletnia, czarna i chuda jak ma�a zabiedzona wronka. Oczy, kt�re w niego wpija�a, te� by�y wronie: czarne i szkli�cie nieruchome. W��cz�ga dmuchn�� w �ar, zamrucza�, uni�s� si�, wyci�gn�� r�k�, co� wymamrota�. Ogie� z trzaskiem wystrzeli� z kupki chrustu. Wronka da�a wyraz rado�ci. Dziwnym, �wiszcz�cym, zupe�nie nieludzkim d�wi�kiem.</p><p>��Jon Malevolt � powiedzia� g�o�no, wolno i wyra�nie Reynevan, zaczynaj�c pojmowa�, kogo ma przed sob�. � Mamun Jon Malevolt. Nie wiesz, gdzie m�g�bym go znale��? Mam do niego spraw�, spraw� �ycia i �mierci� Znam go. Jestem jego druhem.</p><p>W��cz�ga umie�ci� garnek na ustawionych przy ogniu kamieniach. I podni�s� g�ow�. Patrzy� na Reynevana tak, jak gdyby dopiero teraz zda� sobie spraw� z jego obecno�ci. Oczy mia� przenikliwe. Wilcze.</p><p>��Gdzie� w tych lasach � ci�gn�� wolno Reynevan � maj� siedzib� dwie� Dwie panie. Znaj�ce, hmm� Znaj�ce Arkana. Jestem znajomym tych pa�, ale nie wiem drogi. Zechcia�by� mi j� wskaza�?</p><p>W��cz�ga patrzy� na niego. Wilczo.</p><p>��Nie � powiedzia� wreszcie.</p><p>��Co: nie? Nie wiesz? Nie znasz? Czy nie chcesz?</p><p>��Nie to nie � powiedzia�a Wronka. Z wysoka, ze szczytu muru. Reynevan nie mia� poj�cia, jak si� tam znalaz�a, jakim cudem mog�a si� tam dosta�, i to niezauwa�enie, spod drzewa, gdzie dopiero co siedzia�a.</p><p>��Nie to nie � powt�rzy�a �wiszcz�co, kul�c g�ow� w chude ramionka. Rozwichrzone w�osy spad�y jej na policzki.</p><p>��Nie, to nie � potwierdzi�, poprawiwszy czap�, w��cz�ga.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Dlatego. � W��cz�ga szerokim gestem wskaza� na zgliszcza. � Dlatego, �e rozszaleli�cie si� w zbrodni. �e ogie� i �mier� przed wami, a po was pogorzeliska i trupy. I o�mielacie si� pytania stawia�? Wskaz�wek prosi�? O drog� rozpytywa�? Druhami si� zwa�?</p><p>��Druhami si� zwa�? � powt�rzy�a jak echo Wronka.</p><p>��Co z tego � w��cz�ga nie spuszcza� z Reynevana wilczego spojrzenia. � Co z tego, �e� by� wtedy, jako jeden z nas, na Grochowej G�rze? To by�o kiedy�. Dzi� ty, dzi� wy wszyscy zbrodni� i krwi� zara�eni�cie jak morem. Nie nie�cie nam waszych chor�b, trzymajcie si� z dala. Id� sobie st�d, cz�owieku. Id� sobie.</p><p>��Id� sobie � powt�rzy�a Wronka. � Nie chcemy ci� tu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Co by�o potem? Dok�d trafi�e�?</p><p>��Do O�awy.</p><p>��Do O�awy? � kanonik raptownie uni�s� g�ow�. � Nie m�w mi tylko, �e by�e� tam�</p><p>��W niedziel� przed Antonim? A jak�e. By�em.</p><p>Otto Beess milcza� d�ugo.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ten Polak, �ukasz Bo�yczko � powiedzia� kanonik � to nast�pna zagadkowa kwestia w twojej opowie�ci. Widzia�em go przy inkwizytorze raz, mo�e dwa razy. Wisia� Grzegorzowi Hejnczemu u po�y, drepta� za nim jak pacholik. Wra�enia nie zrobi�. Powiem tak: wszechw�adn� szar� eminencj� przypomina w r�wnym stopniu, co nasz biskup Konrad pobo�nego i cnotliwego ascet�. Wygl�da, jak gdyby do trzech z trudno�ci� zlicza�. A gdybym chcia� namalowa� nic, jego wzi��bym, by mi pozowa�.</p><p>��Boj� si� � odrzek� powa�nie Reynevan � �e jego wygl�d to myl�cy poz�r. Boj� si� tego ze wzgl�du na Jutt�.</p><p>��W poz�r mog� uwierzy� � kiwn�� g�ow� Otto Beess. � Ostatnimi czasy �adnych kilka rozwia�o si� na mych oczach. Wprawiaj�c wr�cz w os�upienie tym, co ujrza�em po rozwianiu. Ale poz�r to jedno, hierarchia ko�cielna drugie. Ani �w Bo�yczko, ani inny totumfacki nie zrobi�by ani nie przedsi�wzi�� niczego na w�asn� r�k�, za plecami inkwizytora i bez jego wiedzy. <emphasis>Ergo</emphasis>, rozkaz uprowadzenia i uwi�zienia Jutty Apold�wny musia� wyda� Hejncze. A tego �adn� miar� wyobrazi� sobie nie mog�. Zupe�nie nie pasuje mi to do mojej wiedzy o tym cz�owieku.</p><p>��Ludzie si� zmieniaj� � zagryz� wargi Reynevan. � R�wnie� na moich oczach rozwiewa�y si� ostatnio pozory. Wiem, �e wszystko jest mo�liwe. Wszystko mo�e si� zdarzy�. Nawet to, co wyobrazi� sobie trudno.</p><p>��Co prawda, to prawda � westchn�� kanonik. � Wielu rzeczy, kt�re si� w ostatnich latach zdarzy�y, te� wcze�niej nijak wyobrazi� sobie nie mog�em. M�g��e ktokolwiek przypu�ci�, �e ja, prepozyt kapitu�y katedralnej, miast awansowa� na infu�ata, na sufragana diecezji, ba, mo�e nawet na tytularnego biskupa <emphasis>in partibus infidelium</emphasis>, zostan� zdegradowany do rangi kolegiackiego kantora? I to za spraw� synowca mego najlepszego druha, nieod�a�owanego Henryka Bielawy?</p><p>��Ojcze�</p><p>��Milcz, milcz � kanonik lekcewa��co machn�� r�k�. � Nie kajaj si�, nie zawini�e�. Nawet gdybym wtedy przewidzia�, czym to si� sko�czy, pom�g�bym ci i tak. Pom�g�bym ci i dzi�, teraz, gdy za kontakt z tob�, husyto zatracony, gro�� konsekwencje stokro� sro�sze ni� biskupia nie�aska. Ale pom�c ci nie jestem w stanie. Nie mam w�adzy. Nie mam informacji, w�adza bowiem i dost�p do informacji s� nieod��czne. Nie mam informator�w. Tych wiernych i godnych zaufania znajdywano zasztyletowanych w zau�kach. Pozostali, w tym s�udzy, miast donosi� mi, donosz� na mnie. Cho�by ojciec Felicjan� Pami�tasz ojca Felicjana, zwanego Weszk�? To on obszczeka� mnie przed biskupem. I obszczekuje nadal. Biskup pomaga mu za to pi�� si� po szczeblach, nie wiedz�c, �e ten sukinsyn� Ha! Reynevan!</p><p>��S�ucham?</p><p>��Co� mi przysz�o do g�owy. W zwi�zku z Felicjanem w�a�nie. Wzgl�dem twojej Jutty� By�by ot� mo�e pewien spos�b� Mo�e nie najlepszy, ale innego rozwi�zania g�owa mi jako� chwilowo nie podsuwa� Rzecz wymaga jednak czasu. Kilku dni. Mo�esz zosta� we Wroc�awiu kilka dni?</p><p>��Mog�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na szyldzie nad wej�ciem do �a�ni widnieli �wi�ci Kosma i Damian, patroni cyrulik�w, pierwszy wyobra�ony z puzderkiem balsamu, drugi z flakonem lecz�cego eliksiru. Artysta nie po�a�owa� na �wi�tych bli�niak�w farby ni poz�otki, dzi�ki czemu szyld przyci�ga� wzrok, �ywo�ci� barw wabi� oko nawet z oddali. Cyrulikowi sowicie op�aci�y si� wydane na artyst� pieni�dze: cho� na ulicy M�y�skiej �a�ni by�o kilka i klienci mieli wyb�r, �Pod Kosm� i Damianem� zwykle by�o pe�no. Reynevan, kt�rego barwny szyld przyci�gn�� tu ju� przed dwoma dniami, musia�, chc�c unikn�� t�oku, zam�wi� wizyt� z wyprzedzeniem.</p><p>W �a�ni, ze wzgl�du pewnie na wczesn� por�, rzeczywi�cie t�oku nie by�o, w zzuwalni sta�y ledwie trzy pary ci�m i wisia�y trzy komplety odzie�y, strze�one przez siwego staruszka. Staruszek by� cherlawy i zasuszony, min� mia� jednak tak�, �e i Cerber tartarejski by si� nie powstydzi�, Reynevan bez l�ku pozostawi� wi�c w jego pieczy tak�e swoj� garderob� i dostatki.</p><p>��Z�bki nie dokuczaj�? � z pe�nym nadziei u�miechem zatar� r�ce golibroda. � Mo�e co� wyrwiemy?</p><p>��Nie, dzi�kuj�. � Reynevan wzdrygn�� si� lekko na widok kleszczy w r�nych rozmiarach, dekoruj�cych �ciany balwierni. Kleszczom towarzyszy�a nie mniej imponuj�ca kolekcja brzytew, no�yc, no�yk�w i no�y.</p><p>��Ale krew pu�cimy? � nie traci� nadziei balwierz. � Bo jak�e nie pu�ci�?</p><p>��Mamy luty. � Reynevan spojrza� na cyrulika z wy�szo�ci�. Ju� podczas pierwszej wizyty zasygnalizowa�, �e z medycyn� ��czy go co nieco, wiedzia� z do�wiadczenia, �e w �a�niach medyk�w obs�ugiwano lepiej.</p><p>��Zim� � doda� � nie powinno si� upuszcza�. Nadto ksi�yc jest w nowiu. To te� nie najlepiej rokuje.</p><p>��Skoro tak� � balwierz podrapa� si� w potylic�. � Tedy jeno golenie?</p><p>��Wpierw k�piel.</p><p>Izb� k�pielow� Reynevan mia�, jak si� okaza�o, do wy��cznej dyspozycji, pozostali klienci korzystali wida� z cieplicy, z pary i brzozowych r�zeg. Krz�taj�cy si� ko�o kadzi Bademeister, �aziebnik, na widok klienta odsun�� ci�k� pokryw� z d�bowych desek. Reynevan bez ceregieli wlaz� do kadzi, przeci�gn�� si� z rozkosz�, zanurzy� po szyj�. Bademeister cz�ciowo zasun�� pokryw�, by woda nie styg�a.</p><p>��Traktaty medyczne � odezwa� si� cyrulik, wci�� obecny w izbie � mam na sprzeda�. Niedrogo. <emphasis>De urinis</emphasis>, przez Aegidiusa Carbolienusa. Zygmunta Albika <emphasis>Regimen sanitatis</emphasis>�</p><p>��Dzi�kuj�. Chwilowo ograniczam wydatki.</p><p>��Skoro tak� Tedy jeno golenie?</p><p>��Po k�pieli. Zawezw� wa�ci.</p><p>Ciep�a k�piel rozleniwi�a Reynevana i u�pi�a, zadrzema�, nie wiedz�c kiedy. Obudzi� go ostry zapach myd�a, dotyk p�dzla i piany na policzkach. Poczu� skrobni�cie brzytwy, jedno, drugie, trzecie. Stoj�cy za nim golarz odchyli� mu g�ow� do ty�u, skrobn�� po szyi i jab�ku Adama, przy kolejnym, do�� energicznym ruchu brzytwa bole�nie zawadzi�a o podbr�dek. Reynevan zakl�� przez z�by.</p><p>��Czy�bym zaci��? � us�ysza� zza plec�w. � Upraszam indulgencji. <emphasis>Mea culpa</emphasis>. To przez niedostatek wprawy. <emphasis>Dimitte nobis debita nostra</emphasis>.</p><p>Reynevan zna� ten g�os. I polski akcent.</p><p>Zanim zd��y� uczyni� cokolwiek, �ukasz Bo�yczko napar� na d�bow� pokryw� kadzi, przesun�� j� tak, �e przydusi�a Reynevana do klepek, mocno przygniataj�c pier�.</p><p>��Zaprawd� � powiedzia� wys�annik Inkwizycji � jeste� jak majeranek, Reinmarze z Bielawy. Pojawiasz si� we wszystkich potrawach i daniach. Zachowaj spok�j i pacjencj�.</p><p>Reynevan zachowa� spok�j i pacjencj�. Bardzo pomog�a mu w tym ci�ka pokrywa, skutecznie wi꿹ca go w kadzi. I widok brzytwy, kt�r� �ukasz Bo�yczko wci�� trzyma� w d�oni. Wierc�c go przy tym spojrzeniem.</p><p>��W grudniu, pod Zi�bicami � Bo�yczko z�o�y� brzytw� � wydali�my ci, przypominam, polecenie. Zobowi�zali�my, by� wr�ci� do Sierotek i czeka� na dalsze rozkazy. Je�eli w spos�b kategoryczny nie zabronili�my ci r�nych aktywno�ci, w tym �ledztw, poszukiwa� i tropie�, to tylko dlatego, �e mieli�my ci� za rozumnego. Rozumny poj��by, �e takie aktywno�ci nie maj� sensu i szans, �e poszukiwania nie przynios� najmniejszego rezultatu. �e je�eli �yczeniem naszym jest, by co� by�o ukryte, to b�dzie ukryte i ukrytym pozostanie. <emphasis>In saecula saeculorum.</emphasis></p><p>Reynevan wytar� podanym r�cznikiem piek�c� twarz i mokre czo�o. Odetchn�� mocno, zbieraj�c odwag�.</p><p>��Jakie mam gwarancje � warkn�� � �e Jutta w og�le jeszcze �yje? �e na wieki wiek�w nie ukryli�cie jej na dnie jakiej� fosy? Ja wam te� co� przypomn�: w grudniu, pod Zi�bicami, na nic si� nie zgodzi�em, niczego wam nie przyrzek�em. Nie obieca�em, �e nie b�d� poszukiwa� Jutty, a to z prostej przyczyny: bo b�d�. I nie zgodzi�em si� na wsp�prac� z wami. Z podobnie prostej przyczyny: bo si� nie zgadzam.</p><p>�ukasz Bo�yczko patrzy� na niego przez chwil�.</p><p>��Ob�o�yli ci� kl�tw� � powiedzia� wreszcie, do�� oboj�tnie. � Wystawili <emphasis>significavit</emphasis>, obiecali nagrod� za �ywego lub martwego. Je�li b�dziesz szwenda� si� po �l�sku i poszukiwa� wiatru w polu, zabije ci� pierwszy, kto ci� rozpozna. A najpewniej dopadnie ci� i za�atwi Birkart Grellenort, czarownik, kt�ry wci�� na ciebie dybie. A cho�by� i uchroni� g�ow�, zwa�, �e dla nas jeste� atrakcyjny jako husyta, jako kto� b�d�cy blisko dow�dc�w Sierotek i Taboru. Jako dochodz�ca prywaty i wiod�ca jakie� prywatne �ledztwo osoba prywatna b�dziesz dla nas nikim. Atrakcyjno�� utracisz. Zwyczajnie skre�limy ci� z listy. A wtedy twej Jutty nie zobaczysz ju� nigdy. Masz w�z albo przew�z: albo wsp�praca, albo o dziewczynie zapomnij.</p><p>��Zabijecie j�.</p><p>��Nie � Bo�yczko nie spuszcza� z niego wzroku. � Nie zabijemy. Zwr�cimy rodzicom, zgodnie z danym im przyrzeczeniem. Stosownie do zawartego uk�adu, zgodnie z kt�rym czasowo przetrzymujemy pann� w izolacji. Gdy za� afera ucichnie i ca�a rzecz przyschnie, oddamy j� i pozwolimy, by rodzice zrobili z ni� to, na co wreszcie si� zdecyduj�. A maj� dylemat, maj� nad czym my�le�. C�rka uwiedziona przez ob�o�onego kl�tw� heretyka, op�tana i zadurzona, do tego zamieszana w dzia�alno�� kacerskiej sekty Si�str Wolnego Ducha� Pa�stwo cze�nikostwo Apoldowie wahaj� si� wi�c pomi�dzy wydaniem zdro�nej latoro�li za m�� a zamkni�ciem jej w klasztorze, przy czym ju� ustalili, �e klasztor winien by� jak najodleglejszy, a ewentualny ma��onek z jak najdalszych stron. Dla ciebie, Reynevan, w sumie niewa�ne, na co si� zdecyduj�. W obu wypadkach ma�e masz szanse, by tw� Jutt� ujrze�. A na to, by z ni� by�, nie masz �adnych.</p><p>��A je�li b�d� wam pos�uszny, to co? Wbrew danej rodzicom obietnicy zwr�cicie j� mnie?</p><p>��Ty� powiedzia�. I jakby� zgad�.</p><p>��Dobra. Co mam zrobi�?</p><p>��Alleluja � uni�s� r�ce Bo�yczko. � <emphasis>Laetentur caeli</emphasis>, niech si� cieszy niebo i raduje ziemia. Zaprawd�, drogi Pa�skie s� proste, sprawiedliwi krocz� nimi �mia�o i szybko do celu. Witaj na prostej drodze, Reinmarze.</p><p>��Co mam zrobi�?</p><p>�ukasz Bo�yczko spowa�nia�. Milcza� czas jaki�, gryz�c i oblizuj�c wargi.</p><p>��Twoi czescy przyjaciele, Sierotki � powiedzia� wreszcie � do przedwczoraj, do <emphasis>Purificatio</emphasis>, le�eli pod �widnic�. Nic tam nie wsk�rawszy, poszli na Strzegom, obiegli miasto. Do��, do�� ju� dokuczyli ci niszczycielscy Myrmidonowie pi�knej �l�skiej krainie. Na pocz�tek pojedziesz wi�c pod Strzegom. Przekonasz Kralovca, by przerwa� obl�enie i poszed� sobie. Do domu, do Czech.</p><p>��Jak mam tego dokona�? W jaki spos�b?</p><p>��Taki, jaki zwykle � u�miechn�� si� wys�annik Inkwizycji. � Wszak potrafisz wp�ywa� na losy i wypadki. Masz talent do zmieniania historii, kierowania jej biegu w zupe�nie nowe koleiny. Da�e� tego dow�d ca�kiem niedawno, pod Starym Wielis�awiem. Definitywnie pozbawi�e� �l�sk Piasta, a ksi�stwo zi�bickie piastowskiej sukcesji. Jan Zi�bicki nie mia� m�skich potomk�w, z jego �mierci� ksi�stwo popada w bezpo�rednie w�adanie Korony Czeskiej. Czy historia ci za to podzi�kuje, oka�e si�. Za kilkaset lat. Jed� pod Strzegom.</p><p>��Pojad�.</p><p>��I zaniechasz wariackich poszukiwa�?</p><p>��Aha.</p><p>��Siedzenia i �ledztw?</p><p>��Aha.</p><p>��Wiesz, co? Nie bardzo ci wierz�.</p><p>Nim Reynevan zd��y� okiem cho�by mrugn��, �ukasz Bo�yczko chwyci� go za przegub, z moc� wykr�ci� r�k�. W jego d�oni b�ysn�a otwierana brzytwa. Reynevan targn�� si�, ale d�bowa pokrywa wi�zi�a go nadal, a chwyt mia� Bo�yczko �elazny.</p><p>��Nie bardzo ci wierz� � wycedzi�, przysuwaj�c nog� miedzian� miednic�. � Upuszcz� ci wi�c na pocz�tek nieco krwi. By poprawi� zdrowie i charakter. Zw�aszcza charakter. Rz�dz� tob� bowiem, jak konstatuj�, humory, na przemian <emphasis>melancolia</emphasis> i <emphasis>cholera</emphasis>, a te wszak bior� si� z wilgotno�ci, z zielonych i czarnych wydzielin ��ci. Te z�e rzeczy gromadz� si� we krwi. Upuszcz� ci wi�c jej troch�. No, mo�e troch� wi�cej ni� troch�.</p><p>Poruszy� r�k� i brzytw� tak szybko, �e Reynevan niemal nie u�owi� ruchu. Prawie nie poczu� te� b�lu. Poczu� ciep�o krwi, lej�cej si� po przedramieniu, d�oni i palcach. Us�ysza�, jak g�o�no ciurka do miednicy.</p><p>��Tak, tak, wiem � pokiwa� g�ow� Bo�yczko. � To �le rokuj�cy czas dla krwi puszczania. Zima, ksi�yc w nowiu, s�o�ce w znaku Wodnika, do tego pi�tek, dzie� Wenery. W takie dni upust bardzo os�abia. Ale to i dobrze. Bo zale�y mi, by ci� troch� os�abi�, Reynevan. Uj�� ci nieco energii, kt�r� kierujesz w zupe�nie niew�a�ciwym kierunku. Czujesz? Ju� s�abniesz. I zimno si� robi. Duch ochoczy, ale cia�o jakby troch� md�e, co?</p><p>��Nie szarp si�, nie mocuj ze mn�. Nic ci nie b�dzie, jeste� dla nas zbyt cenny, bym nara�a� twe zdrowie i niepotrzebnie przysparza� cierpie�. Nie obawiaj si�, na koniec opatrz� ci r�k�. A opatruj�, wierz mi, lepiej, ni� gol�.</p><p>Reynevan szcz�ka� z�bami z ogarniaj�cego go zimna. Izba �aziebna ta�czy�a mu w oczach. Monotonny g�os Bo�yczki dobiega� jakby sk�d� z daleka.</p><p>��Tak, tak, Reynevan. Tak w�a�nie jest. Ka�da akcja powoduje reakcj�, ka�de wydarzenie ma skutki, a ka�dy skutek jest przyczyn� kolejnych skutk�w. W Domremy, dajmy na to, w Szampanii, dzieweczka o imieniu Jehanne s�ysza�a g�osy. Jakie to b�dzie mia�o skutki? Jakie skutki spowoduje na d�u�sz� met� kula z francuskiej bombardy, kt�ra jesieni� ubieg�ego roku zmasakrowa�a pod Orleanem twarz hrabiego Salisbury? To, �e po tym, jak Salisbury skona� w m�czarniach, dow�dztwo nad oblegaj�c� Orlean armi� obj�� hrabia Suffolk? Jaki wp�yw na losy �wiata b�d� mia�y wiersze, kt�re, ju� jako nowy biskup pozna�ski, napisze Stanis�aw Cio�ek? Albo fakt, �e Zygmunt Korybut, za wstawiennictwem kr�la polskiego Jagie��y wypuszczony z uwi�zienia na zamku Waldsztajn, nie wr�ci na Litw�, lecz zostanie w Czechach? Albo to, �e Jagie��o i kr�l rzymski Zygmunt Luksemburski zjad� si� nied�ugo w �ucku na Wo�yniu, by radzi� o losach Europy Wschodniej? Jakie znaczenie dla historii ma fakt, �e ani Jagie��y, ani Witolda nie spos�b otru�, pijana regularnie magiczna woda z tajemnych �mudzkich �r�de� skutecznie chroni ich przed trucizn�? Albo, by daleko nie szuka�, to, �e ty, Reynevanie z Bielawy, sk�onisz Sierotki Jana Kralovca do powrotu do Czech?</p><p>��Ka�dy chcia�by wiedzie�, jakie� te czy inne wydarzenia b�d� mie� wp�yw na histori�, na losy �wiata. Wszyscy chcieliby, ale nikt nie wie. Ja te� chcia�bym i te� nie wiem. Ale uwierz: staram si� jak diabli. Reynevan? Hej! S�yszysz mnie?</p><p>Reynevan nie s�ysza�. Ton��.</p><p>W koszmarach.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Senne koszmary nie stanowi�y ostatnimi czasy problemu dla Elenczy Stietencron � a je�li i stanowi�y, to niewielki i ma�o problematyczny. Po ca�odziennej pracy przy chorych w o�awskim hospicjum �wi�tego Swierada Elencza by�a najcz�ciej zbyt zm�czona, by �ni�. Budzona i zrywana z ��ka <emphasis>ante lucem</emphasis>, przed jutrzni�, wraz z Dorot� Faber i innymi wolontariuszkami bieg�a do kuchni przygotowywa� posi�ek, kt�ry trzeba by�o wkr�tce roznosi� chorym. Potem by�a modlitwa w szpitalnej kaplicy, potem krz�tanie si� przy pacjentach, potem znowu kuchnia, potem pralnia, znowu sala szpitalna, modlitwa, sala szpitalna, mycie pod��g, kuchnia, sala, kuchnia, pralnia, modlitwa. W efekcie zaraz po wieczornym Ave Elencza pada�a na pos�anie i zasypia�a jak k�oda, z d�o�mi kurczowo zaci�ni�tymi na ko�drze w l�kliwym przeczuciu rych�ego budzenia. Nie dziwota, �e taki tryb �ycia skutecznie pozbawi� j� marze� sennych. Koszmary, kt�re niegdy� by�y dla Elenczy problemem, przesta�y nim by�.</p><p>Tym dziwniejsze, �e wr�ci�y. Od po�owy adwentu Elenczy znowu zacz�y �ni� si� krew, mord i po�oga. I Reynevan. Reinmar z Bielawy. Reynevan przy�ni� si� Elenczy Stietencron kilkakrotnie, w tak koszmarnych okoliczno�ciach, �e zacz�a w��cza� go do wieczornej modlitwy. Jego te�, jak mnie, we�cie pod obron�, powtarza�a w duchu, chyl�c g�ow� przed o�tarzykiem, przed Piet� i �wi�tym Swieradem. Jemu te�, jak mnie, dodaj si�y, u�ycz pociechy, powtarza�a, patrz�c na rze�bione oblicze Bolesnej. Jak mnie, tak i jego chro� po�r�d nocy, b�d� mu tarcz� i puklerzem, b�d� stra�� nieu�pion�. I daj mi cho� raz jeszcze go zobaczy�, dodawa�a w jeszcze g��bszym duchu, tak cicho i tak skrycie, by ani Or�downiczka, ani �wi�ty nie pos�dzili jej o nazbyt �wieckie my�li.</p><p>Szesnasty stycznia roku 1429, niedziela przed �wi�tym Antonim, by�a dla szpitala dniem r�wnie pracowitym co dni powszednie, pracy bowiem niespodzianie przyby�o. Czescy husyci, o kt�rych przez ca�y grudzie� by�o g�o�no, podeszli pod O�aw� w dzie� Trzech Kr�li, a nazajutrz wkroczyli do miasta. Obesz�o si�, wbrew czarnym i panikarskim przepowiedniom niekt�rych, bez zdobywania grodu, walki i przelewu krwi. Ludwik, ksi��� na O�awie i Niemczy, zachowa� si� identycznie jak przed rokiem � zawar� z husytami ugod�. Obustronnie korzystn�. Husyci przyrzekli nie pali� i nie pl�drowa� ksi���cych d�br, w zamian za co ksi��� udzieli� rannym, chorym i kalekim Czechom azylu w obydwu o�awskich szpitalach. A szpitale natychmiast zape�ni�y si� pacjentami. Zabrak�o prycz i pos�a�, materace i sienniki k�adziono na pod�ogach. By�o mn�stwo pracy, ros�a nerwowo��, szybko udzielaj�ca si� wszystkim, nawet spokojnym zwykle mnichom premonstratensom, nawet spokojnej zwykle Dorocie Faber. Ros�a nerwowo��. Niepok�j. Zm�czenie. I przemo�ny, parali�uj�cy l�k przed zaraz�.</p><p>Zgie�k, kt�ry j� rozbudzi�, Elencza wzi�a pocz�tkowo za majak senny. Z j�kiem szarpn�a barchan ko�dry, tocz�c g�ow� po wilgotnej od �liny poduszce. Znowu ten sen, znowu �ni mi si� Bardo, pomy�la�a, chwiej�c si� na grani snu i jawy. Zdobycie i rze� Barda, cztery lata temu. Alarm dzwon�w, buczenie rog�w, r�enie koni, huk, �omot, dziki krzyk naje�d�c�w, wycie mordowanych. Ogie�, pod�wietlaj�cy b�ony w oknach, b�yskliw� mozaik� ta�cz�cy na powale�</p><p>Zerwa�a si�, usiad�a. Dzwony bi�y na trwog�. Rozbrzmiewa� krzyk. Odblask po�aru pod�wietla� okna. To nie sen, pomy�la�a Elencza, to nie sen. To si� dzieje naprawd�.</p><p>Pchn�a okiennice, do izby, wraz z zimnem, wdar� si� sw�d spalenizny. Pobliski rynek rozbrzmiewa� wrzaskiem setek garde�, migota� chwiejnymi �wiat�ami setek pochodni. Od strony Bramy Wroc�awskiej s�ycha� by�o wystrza�y. Kilka okolicznych dom�w sta�o ju� w ogniu, �una wype�za�a na niebo nad Nowym Zamkiem. Pochodnie zbli�a�y si�. Grunt zdawa� si� dygota�.</p><p>��Co si� dzieje? � spyta�a trz�s�cym si� g�osem jedna z wolontariuszek. � Gore?</p><p>Budynek nagle zadygota�, rozleg� si� trzask i �oskot wy�amywanych wr�t, dziki ryk, palba. Szcz�k or�a. Wolontariuszki i mniszki zacz�y krzycze�. Tylko nie to, pomy�la�a Elencza. Byle nie tak, jak wtedy w Bardzie. Nie krzycze�, nie piszcze�, nie kuli� si� w k�cie z g�ow� mi�dzy kolanami. Nie zsika� si� ze strachu, jak wtedy. Ucieka�. Ratowa� �ycie. Bo�e, gdzie jest pani Dorota?</p><p>Znowu trzask wy�amywanych drzwi. Tupot n�g. Szcz�k �elaza. Wrzaski.</p><p>���mier� heretykom! Bij, kto w Boga wierzy! Bij!</p><p>Przytajona w k�tku sieni Elencza widzia�a, jak wojsko i uzbrojony mot�och wdziera si� do hospicjum, widzia�a wyba�uszone oczy, spotnia�e i czerwone twarze, z�by wyszczerzone w morderczym szale. Za moment zaciska�a d�onie na uszach, by nie s�ysze� makabrycznego wycia mordowanych rannych. Zaciska�a powieki, by nie widzie� krwi, g�st� fal� wylewaj�cej si� po schodach.</p><p>��Bi� ich! R�n��! R�n��!</p><p>Mot�och z tupotem przebieg� tu� obok niej, czu�a smr�d potu i alkoholu. Mniszki w dormitorium krzycza�y cienko. Elencza dopad�a drzwi wiod�cych do pralni. Ze szpitala wci�� dobiega�y ob��ka�cze wrzaski mordowanych. I dziki ryk morderc�w. Us�ysza�a �oskot bucior�w, ciemno�� pralni rozja�ni�y pochodnie.</p><p>��Mniszeczka! Siostrzyczka!</p><p>��Husycka kurewka! Bierta j�, ch�opy!</p><p>Chwycili j�, przewr�cili na posadzk�, szamocz�c� si� wt�oczyli pomi�dzy szafliki, przydusili, narzucaj�c na g�ow� ci�kie, mokre prze�cierad�o. Krzycza�a, dusz�c si� ich smrodem i odorem �ugu. S�ysza�a rechot, gdy rozrywali i zadzierali jej sukienk�. Gdy wpychali kolana pomi�dzy uda.</p><p>��Hej! Co tu si� dzieje? Zaprzesta�! Wraz, �ywo!</p><p>Uwolniona, zdar�a prze�cierad�o z g�owy. W drzwiach pralni sta� zakonnik. Dominikanin. W r�ku mia� pochodni�, na habicie p�pancerz, u pasa kord. Napastnicy pospuszczali g�owy, pomruczeli.</p><p>��Zabawiacie si� tu � warkn�� mnich. � A tam wasi bracia rozprawiaj� si� z wrogami wiary! S�yszycie? Tam, tam jest dzi� miejsce dobrych chrze�cijan! Tam czeka dzie�o Bo�e! Dalej, precz!</p><p>Napastnicy wyszli, spu�ciwszy g�owy, pomrukuj�c i szuraj�c podeszwami. Dominikanin zatkn�� �uczywo w uchwyt, podszed�. Elencza rozdygotanymi d�o�mi usi�owa�a �ci�gn�� w d� zadart� powy�ej bioder sukienk�. Oczy jej �zawi�y, wargi trz�s�y si� od wstrzymywanego p�aczu. Mnich pochyli� si�, poda� jej r�k�, pom�g� wsta�. Po czym z moc� waln�� pi�ci� w ucho. Pralnia zata�czy�a w oczach dziewczyny, posadzka uciek�a spod st�p. Upad�a znowu; nim oprzytomnia�a, mnich kl�cza� ju� na niej. Wrzasn�a, wypr�y�a si�, wierzgn�a. Z rozmachem trzepn�� j� w twarz, chwyci� za sukienk� na piersiach, rozerwa� tkanin� gwa�townym ruchem.</p><p>��Heretycka suko� � wycharcza�. � Ju� ja ci� nawr�c�</p><p>Nie doko�czy�. Reynevan przedramieniem przegi�� mu g�ow� w ty� i no�em poder�n�� gard�o.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zbiegli po schodach w mro�n� noc, w czerwono pod�wietlon� ciemno��, wci�� rozbrzmiewaj�c� wrzaskiem i zgie�kiem walki. Elencza po�lizn�a si� na oblodzonych stopniach, upad�aby, gdyby nie pomocne rami� Reynevana. Spojrza�a w g�r�, na jego twarz, spojrza�a przez �zy, wci�� oszo�omiona, wci�� nie do ko�ca pewna, czy przypadkiem nie �ni. Nogi ugina�y si� pod ni�, �ama�y. Dostrzeg� to.</p><p>��Musimy ucieka� � wykrztusi�. � Musimy�</p><p>Chwyci� j� wp�, wci�gn�� za za�om muru, w kryj�cy mrok. W sam� por�. Zau�kiem przebieg� p�nagi i pokrwawiony m�czyzna, za nim, wyj�c i rycz�c, p�dzi�a t�uszcza.</p><p>��Musimy ucieka� � powt�rzy� Reynevan. � Albo ukry� si� gdzie��</p><p>��Ja� � przemog�a bezdech i dygot ust. � Ty� Ratuj� mnie�</p><p>��Uratuj�.</p><p>Nagle znale�li si� na rynku, przy pr�gierzu, w�r�d oszala�ego t�umu. Elencza spojrza�a w g�r�, wprost w oblicze �mierci. Krzyk zgrozy zamar� jej w krtani. To tylko rze�ba, uspokaja�a si�, dygoc�c. Tylko rze�ba. Wyrze�biona w tympanonie nad zachodnim wej�ciem do ratusza ko�ciotrupia �mier�, wyszczerzona, wywijaj�ca kos�. To tylko rze�ba�</p><p>Z okien p�on�cego ratusza strzelano. Hucza�a bro� palna, z sykiem lecia�y be�ty z kusz. To ci l�ej ranni Czesi, przypomnia�a sobie z zaskakuj�c� jasno�ci� Elencza, l�ej rannych i rekonwalescent�w zakwaterowano na ratuszu. Nie pozwolili si� rozbroi�</p><p>Kroczy�a chwiejnie, nie wiedz�c, dok�d idzie. Reynevan zatrzyma� j�, silnie �cisn�� rami�.</p><p>��St�jmy tu � wydysza�. � St�jmy bez ruchu. Umkniemy uwadze� Oni s� jak drapie�niki� Reaguj� na ruch. I na zapach strachu. Je�li si� nie ruszymy, nawet nas nie zauwa���</p><p>Stali wi�c. Bez ruchu. Niczym pos�gi. Po�r�d piek�a.</p><p>Ratusz pad�, obron� prze�amano, horda napastnik�w z wrzaskiem wdar�a si� do �rodka. W�r�d pot�pie�czego wycia zacz�to wyrzuca� ludzi z okien, na bruk, wprost pod czekaj�ce maczugi i siekiery. Kilkunastu wywleczonych �ywych i p�ywych ostrza pik przybi�y do muru. Dogorywaj�cych tratowano, rozrywano na strz�py. Krew la�a si� strugami, pieni�a w rynsztokach.</p><p>Od po�ar�w zrobi�o si� jasno jak w dzie�. Gorza� ratusz, �mier� wyrze�biona w tympanonie o�y�a w ta�cz�cej po�wiacie, szczerzy�a z�by, k�apa�a �uchw�, macha�a kos�. P�on�y domy wschodniej pierzei rynku, pali�y si� jatki za ratuszem, pali�y sukiennice, ogie� trawi� warsztaty walo�skich tkaczy i bogate kramy na ulicy Maryjnej. P�omienie ta�czy�y na fasadzie i dachu szpitala �wi�tego B�a�eja, ogie� prze�era� belkowania i kalenice. Przed szpitalem pi�trzy�a si� sterta zw�ok, na kt�r� wci�� dorzucano nowe i nowe cia�a. Skrwawione. Pokaleczone. Zmasakrowane do niepoznania. Trupy w��czono po rynku na strykach wi�zanych do szyj lub ko�czyn. Wleczono je ku studniom. Studnie by�y ju� przepe�nione. Stercza�y z nich nogi. I r�ce. Rozcapierzone, wzniesione, jakby wo�aj�ce pomsty za zbrodni�.</p><p>��Cho�bym� � powtarza�a Elencza, z trudem poruszaj�c zdr�twia�ymi wargami. � Cho�bym chodzi�a dolin� cienia i �mierci, z�a si� nie ul�kn�. Bo Ty jeste� ze mn�.</p><p>Wci�� �ciska�a d�o� Reynevana, czu�a, jak d�o� zwar�a si� w pi��. Spojrza�a na jego twarz. I pr�dko odwr�ci�a wzrok.</p><p>Pijany w�ciek�o�ci� i mordem mot�och ta�czy�, �piewa�, podskakiwa�, potrz�sa� w��czniami z nadzianymi na groty g�owami. G�owy kopano po bruku, przerzucano si� nimi jak pi�kami. Sk�adano jak ho�d, jak ofiar�, przed stoj�c� na rynku grup� konnych. Konie, wietrz�c krew, chrapa�y, tupa�y, dzwoni�y podkowami.</p><p>��B�dziesz musia� mnie rozgrzeszy�, ksi�e biskupie � powiedzia� ponuro jeden z je�d�c�w, d�ugow�osy m�czyzna w skrz�cym si� od z�otych i srebrnych haft�w p�aszczu. � Ksi���cym s�owem honoru zagwarantowa�em tym Czechom bezpiecze�stwo. Przyrzek�em azyl. Przysi�g�em�</p><p>��Luby ksi��� Ludwiku, m�ody m�j krewniaku. � Konrad, biskup wroc�awski, uni�s� si� w siodle, wspieraj�c na ��ku. � Rozgrzesz� ci�, kiedy tylko zechcesz. I ilekro� zechcesz. Cho� w mych oczach jeste� <emphasis>sine peccato,</emphasis> a i w oczach Boga niezawodnie r�wnie�. Przysi�ga dana heretykom jest niewa�na, s�owo dane kacerzowi nie wi��e i nie zobowi�zuje. Dzia�amy tu na chwa�� Bo��, <emphasis>ad maiorem Dei gloriam.</emphasis> Ci dobrzy katolicy, �o�nierze Chrystusowi, daj� tam, sp�jrz, wyraz swej mi�o�ci do Boga. Ta wszak objawia si� poprzez nienawi�� do wszystkiego, co Bogu przeciwne i wstr�tne. �mier� heretyka to chwa�a chrze�cijanina. Ze �mierci kacerza korzy�� odnosi Chrystus. A dla samego kacerza zatracenie cia�a to ratunek ducha.</p><p>��Ale nie my�l � doda�, widz�c, �e jego s�owa robi� na Ludwiku O�awskim niewielkie raczej wra�enie � �e si� nad nimi nie lituj�. Lituj� si�. I b�ogos�awi� ich w godzinie �mierci. Wieczne odpoczywanie racz im da� Panie. <emphasis>Et lux perpetua luceat eis.</emphasis></p><p>Kolejna krwawa g�owa poturla�a si� pod nogi ksi���cego konia. Ko� sp�oszy� si�, zadar� �eb, zadrobi� nogami. Ludwik �ci�gn�� mu wodze.</p><p>Mot�och wy�, rycza�, wrzeszcza�, przetrz�sa� domy w polowaniu na coraz mniej licznych ocala�ych. Wci�� targa�y powietrze rozlegaj�ce si� z uliczek wrzaski mordowanych. Hucza� po�ar. Niemilkn�cym j�kiem spi�u zanosi�y si� dzwony.</p><p>Wyrze�biona w tympanonie ratusza �mier� �mia�a si� szyderczo i wywija�a kos�.</p><p>Elencza p�aka�a.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan sko�czy� opowiada�. Jan Kralovec z Hradku, hejtman Sierotek, wsparty na bombardzie, patrzy� na Strzegom, w zapadaj�cym mroku czarny i gro�ny jak przyczajony le�ny zwierz. Patrzy� d�ugo. Potem odwr�ci� si� gwa�townie.</p><p>��Odchodzimy st�d � rzuci�. � Do�� b�dzie. Odchodzimy. Wracamy do domu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Poranek by� mglisty, jak na por� roku do�� nawet ciep�y. Poprzedzona patrolami i awangard� lekkiej jazdy, flankowana przez roty obci��onych paw�ami piechoci�c�w kolumna woz�w sz�a, zostawiaj�c za sob� Strzegom, na po�udnie. Traktem na �widnic�. Na Rychbach, Frankenstein, Bardo, K�odzko. Na Homole. Do Czech. Do domu.</p><p>Skrzypia�y pod ci�arem �adunk�w osie, ko�a ��obi�y w topniej�cym �niegu g��bokie koleiny. Strzela�y baty, r�a�y konie, porykiwa�y wo�y. Wo�nice kl�li. Nad kolumn� kr��y�y stada czarnych ptak�w.</p><p>W Strzegomiu bito w dzwony.</p><p>By� dwunasty lutego Roku Pa�skiego 1429, sobota przed pierwsz� niedziel� postu, <emphasis>sabbato proximo ante dominicam Invocavit.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Hejtmani Sierotek obserwowali wymarsz z przydro�nego wzniesienia. Zrywaj�cy si� wiatr szarpa� p�aszcze, targa� chor�gwiami.</p><p>Nastroje nie by�y najlepsze. Przezi�biony Brazda z Klinsztejna kicha�. Matej Salava spluwa�. Zwykle i na co dzie� pos�pny Piotr Polak spos�pnia� jeszcze bardziej. Nawet pogodny zazwyczaj Jan Kolda z �ampachu powarkiwa� pod nosem. Jan Kralovec milcza� ponuro.</p><p>��O! Patrzajcie! � Salava wskaza� nagle zauwa�onego je�d�ca, o�nie�onym stokiem wzg�rza zmierzaj�cego na p�noc. � Kto to? Czy nie ten ranny Niemiaszek? Pu�ci�e� go wolno, bracie Janie?</p><p>��Pu�ci�em � przyzna� niech�tnie Kralovec. � Chudziak. Okupu by nie dali. No to niech go szlag trafi.</p><p>��Da B�g, trafi � charkn�� Piotr Polak. � Raniony jest. Sam, bez pomocy, do Wroc�awia si� nie dowlecze. Zdechnie gdzie� w zaspie.</p><p>��Nie b�dzie sam ni bez pomocy � zaprzeczy� Jan Kolda, wskazuj�c drugiego je�d�ca. � Ha! To� to Reynevan na swoim inochod�cu! Jemu te� pozwoli�e� odjecha�, bracie?</p><p>��Pozwoli�em. Bo co on, niewolny czy jak? Gadali�my. Wagowa� si�, wagowa�, widzia�em, gryzie go co�. Wreszcie rzek� mi, pry, do Wroc�awia mu mus wr�ci�. To wracaj, rzek�em. I tyle.</p><p>��No i niech go tam Pambiczek ma w opiece � skonkludowa� Brazda i kichn��. � Jedziem, bratrzy.</p><p>��Jedziem.</p><p>Zjechali ze wzniesienia, kr�tkim galopem dogonili kolumn�, wysforowali si� na czo�o.</p><p>��Ciekawe � rzek�, wstrzymuj�c konia do k�usa, Brazda do jad�cego obok Jana Koldy. � Ciekawe, co te� tam ninie w dalekim �wiecie s�ycha�</p><p>��A tobie � odwr�ci� si� Kolda � na co si� zn�w zebra�o? �wiat, �wiat. Co ci po tym �wiecie?</p><p>��Nic � przyzna� Brazda. � Ja ot tak, z ciekawo�ci.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Poranek by� mglisty, jak na miesi�c luty do�� ciep�y. Ca�� noc mia�o si� na odwil�, od �witu �nieg topnia�, odciski podkutych kopyt i wygniecione ko�ami woz�w koleiny momentalnie wype�nia�y si� czarn� wod�. Osie i orczyce skrzypia�y, kopie chrapa�y, wo�nice kl�li sennie. Licz�ca blisko trzysta woz�w kolumna posuwa�a si� wolno. Nad kolumn� unosi� si� ci�ki, dusz�cy zapach solonych �ledzi.</p><p>Sir John Fastolf sennie kiwa� si� w siodle. Z drzemki wyrwa� go podniecony g�os Tomasza Blackbourne�a, rycerza z Kentu.</p><p>��Co jest?</p><p>��De Lacy powraca!</p><p>Reginald de Lacy, dow�dca stra�y przedniej, wry� przed nimi konia, tak gwa�townie, �e a� musieli zmru�y� oczy przed pryskaj�cym b�otem. Na pokrytej jasnym puchem m�odzie�czego zarostu twarzy rycerzyka malowa� si� przestrach. Zmieszany z podnieceniem.</p><p>��Francuzi, sir Johnie! � zapia�, opanowuj�c wierzchowca. � Przed nami! Na wsch�d i na zach�d od nas! W zasadzce! Wielka si�a!</p><p>Ju� po nas, pomy�la� sir John Fastolf. Ju� po mnie. Zgin��em. A tak by�o blisko, tak by�o blisko. Omal si� nie uda�o. Uda�oby si� nam, gdyby nie�</p><p>Uda�oby si�, pomy�la� Tomasz Blackbourne. Uda�oby si� nam, Johnie Fastolfie, gdyby�, wstr�tny opoju, nie chla� na um�r w ka�dej przydro�nej ober�y. Gdyby�, zbere�ny wieprzu, nie kurwi� si� w ka�dym okolicznym burdelu. Gdyby nie to, �abojady nie zwiedzia�yby si� o nas, ju� od dawna byliby�my w�r�d swoich. A teraz jeste�my zgubieni�</p><p>��Ilu� � sir John Fastolf chrz�kni�ciem oczy�ci� gard�o. � Ilu ich jest? I kto? Widzia�e� znaki?</p><p>��B�dzie� � zacuka� si� Reginald de Lacy, zawstydzony, �e zemkn��, nie przyjrzawszy si� dok�adniej francuskim proporcom. � Chyba ze dwa tysi�ce� Z Orleanu, wi�c to pewnie Bastard� Albo La Hire�</p><p>Blackbourne zakl��. Sir John westchn�� ukradkiem. Spojrza� na swe w�asne wojsko. Na stu konnych pancernych. Stu piechur�w. Czterystu walijskich �ucznik�w. Wo�nic�w i ciur�w. I trzysta woz�w. Trzysta �mierdz�cych woz�w, wype�nionych �mierdz�cymi beczkami �mierdz�cych solonych �ledzi, zakupionych w Pary�u i przeznaczonych na postny prowiant dla oblegaj�cej Orlean o�miotysi�cznej armii hrabiego Suffolka. �ledzie, pomy�la� z rezygnacj� sir John. Po�egnam si� z �yciem z powodu �ledzi. Umr� w kupie �ledzi. Ze �ledzi b�d� mia� gr�b, ze �ledzia nagrobek. <emphasis>By God!</emphasis> Ca�y Londyn p�ka� b�dzie ze �miechu.</p><p>Trzysta woz�w �ledzi. Trzysta woz�w. Woz�w.</p><p>��Wyprz�ga� konie! � zarycza� byczo sir John Fastolf, staj�c w strzemionach. � Ustawi� wozy w czworobok! Zwi�za� razem dyszle i ko�a! Wszystkim rozda� �uki!</p><p>Oszala�, pomy�la� Tomasz Blackbourne. Albo jeszcze nie wytrze�wia�. Ale pobieg� wykona� rozkazy.</p><p>Zaraz przekonamy si�, ile w tym prawdy, my�la� sir John, patrz�c na krz�tanin� swego wojska i formowany wozowy szaniec. W tym, co opowiadali o Bohemianach, o Hussites, tych sk�d� z Europy Wschodniej czy z Azji Mniejszej� O ich triumfach, o mia�d��cych kl�skach, zadanych Sasom i Bawarom� O ich s�ynnym wodzu, zw�cym si� <emphasis>God damn</emphasis>� Sheeshka?</p><p>By� dwunasty lutego Roku Pa�skiego 1429, sobota przed pierwsz� niedziel� postu. S�o�ce b�ysn�o, rozproszy�o nisko snuj�ce si� mg�y. �ledzie, zdawa�o si�, zacz�y �mierdzie� jeszcze silniej. Od wschodu, od strony miasteczka Rouvray, rozbrzmiewa� i narasta� �omot kopyt.</p><p>���uki w gar��! � wrzasn��, dobywaj�c miecza, Tomasz Blackbourne. � <emphasis>They�re coming!</emphasis></p><p>Ani Blackbourne, ani sir John Fastolf poj�cia nie mieli, �e �yj� jeszcze tylko przez przypadek, �e ocali� ich szcz�liwy traf. �e gdyby nie ten traf, nie ujrzeliby �witu. Hrabia Jean Dunois, Bastard Orlea�ski, zwiedzia� si� o transporcie �ledzi ju� kilka dni temu. Jego p�tora tysi�ca konnych z Orleanu, wraz z nim La Hire, Xantrailles i Szkot John Stuart czekali w zasadzce pod Rouvray, by tu� przed �witem zaatakowa� angielsk� kolumn� i rozgromi� j�. Ale, cho� mu to �ywo odradzano, Dunois opar� sw�j plan na obozuj�cym pod Rouvray hrabim Clermont. Hrabia Clermont mia� uderzy� pierwszy. Hrabia Clermont by� urodziwym m�odzie�cem, pi�knym jak dziewcz�. Otacza� si� zawsze innymi pi�knymi m�odzie�cami. Na wojnie si� nie zna�. Ale by� kuzynem Karola VII i trzeba by�o si� z nim liczy�.</p><p>Ch�opta� Clermont, jak zwa� go La Hire, zawi�d�, rzecz jasna, na ca�ej linii. Przepu�ci� moment, zaprzepa�ci� zaskoczenie. Nie da� rozkazu do ataku, by� bowiem zaj�ty. �niada�. Po �niadaniu pomadowano go i fryzowano mu w�osy. W czasie fryzowania hrabia u�miecha� si� do jednego z towarzysz�cych mu m�odzie�c�w, s�a� mu ca�usy, trzepota� rz�sami. Go�c�w od Dunois hrabia zignorowa�. A o Anglikach zapomnia�. Mia� wa�niejsze sprawy i plany.</p><p>W zamieszaniu i bezho�owiu, gdy sta�o si� jasne, �e moment utracono, �e Anglik�w ju� nie da si� zaskoczy�, gdy Dunois kl��, gdy La Hire i Xantrailles stali bezczynnie, rozk�adaj�c r�ce, nadaremnie czekaj�c na rozkazy, John Stuart nie wytrzyma�. Wraz ze szkockim rycerstwem na w�asn� r�k� run�� do szar�y na angielskie wozy. Za nimi pop�dzi�a w b�j cz�� zniecierpliwionych Francuz�w.</p><p>��Celuj! � krzykn�� Dikkon Wilby, dow�dca �ucznik�w, widz�c p�dz�cy na nich pancerny klin. � Celuj! <emphasis>Remember Agincourt!</emphasis></p><p>�ucznicy, st�kn�wszy, napi�li d�ugie �uki. Zaskrzypia�y naci�gane ci�ciwy. Sir John Fastolf zdj�� he�m, jego p�omiennie ruda czupryna za�wieci�a jak bojowy proporzec.</p><p>��Teraz! � zarycza� jak tur. � <emphasis>Fuck them good, lads! Fuck the buggers!</emphasis></p><p>Wystarczy�o trzech salw, trzech ulew strza�, by Szkoci poszli w rozsypk�. Do woz�w docwa�owali nieliczni, po to tylko, by znale�� �mier�. Sk�u�y ich oszczepy i gizarmy, por�ba�y halabardy i topory lochaberskie. Wrzask zabijanych bi� w zimowe niebo.</p><p>De Lacy i Blackbourne, cho� o husytach s�yszeli ma�o, a o ich taktyce bojowej jeszcze mniej, w lot poj�li, co nale�y uczyni�. Na czele swych stu ci�kozbrojnych wypadli zza woz�w do kontrataku i w po�cig. Jad�c na karkach Szkot�w r�bali ich tak, �e a� echo sz�o po r�wninie. Na wozach Walijczycy darli si� triumfalnie, blu�nili i pokazywali uciekaj�cym dwa uniesione palce.</p><p>�ledzie �mierdzia�y.</p><p>Dzi�ki ci, Panie, wzni�s� oczy sir John Fastolf. Dzi�ki wam, wozy. Chwa�a wam, m�ni azjatyccy Bohemianie, chwa�a ci, wodzu Sheeshka, cho� imi� twe poga�skie, tw�j wojenny talent wielki. <emphasis>I�ll be damned,</emphasis> chwa�a i mnie, sir Johnowi Fastolfowi. Szkoda, �e Bardolf i Pistol nie mogli tego widzie�, ogl�da� dnia mojej wiekopomnej wiktorii. Ha, ta bitwa, stoczona pod Rouvray w sobot� przed pierwsz� niedziel� postu Anno Domini 1429, po wieczno�� s�yn�� b�dzie jako Bitwa o �ledzie. A o mnie�</p><p>O mnie b�d� pisa� sztuki dla teatru.</p></section><section><title><p>Rozdzia� drugi</p></title><p><strong>w kt�rym we Wroc�awiu mie�cie Reynevan spiskuje i knuje. Skutkiem niedostatk�w tak w teorii, jak i praktyce knowa� pocz�tkowe sukcesy wiod� w kaba��, i to nielich�.</strong></p><empty-line/><p>Ojciec Felicjan, dla �wiata niegdy� Hanys Gwisdek zwany Weszk�, obecnie altarysta w dw�ch wroc�awskich �wi�tyniach, bywa� w walo�skiej osadzie przy ko�ciele �wi�tego Maurycego w miar� regularnie, mniej wi�cej raz w miesi�cu, zwykle we wtorki. Powod�w by�o kilka. Po pierwsze, Waloni znani byli z uprawiania z�o�liwej czarnej magii i kr�c�c si� w pobli�u ich domostw, mo�na by�o narazi� si� na skutki jej dzia�ania. Dla ludzi obcych, zw�aszcza przychodz�cych bez zaproszenia lub nieprzyja�nie nastawionych, <emphasis>vicus sancti Mauritii</emphasis> by� niebezpieczny, intruzi musieli liczy� si� z konsekwencjami � do znikni�cia bez �ladu w��cznie. Intruzi, w tym agenci i szpicle, nie w��czyli si� zatem po walo�skim osiedlu, nie szpiegowali tu. I to w�a�nie bardzo ojca Felicjana urz�dza�o.</p><p>Oba pozosta�e powody bywania podw�jnego altarysty u Walon�w r�wnie� wi�za�y si� z magi�. I ze sob� wzajem. Ojciec Felicjan cierpia� na hemoroidy. Przypad�o�� objawia�a si� nie tylko krwawym stolcem i niezno�nym pieczeniem w dupie, ale i zarazem znacz�cym ubytkiem si� m�skich. Waloni � a dok�adniej walo�skie prostytutki z zamtuza o nazwie �Czerwony M�yn� � zna�y na dolegliwo�ci ojca Felicjana magiczne remedia. Okadzony magicznym walo�skim kadzid�em, potraktowany klistier� z walo�skich magicznych balsam�w i magicznym walo�skim kataplazmem ojciec Felicjan osi�ga�, m�wi�c prosto a prza�no, sztywno�� jako tako umo�liwiaj�c� sp�kowanie. Nierz�dnicom z miejskich burdeli ani w g�owie by�y podobne fatygi, p�dzi�y duchownego precz, wy�miewaj�c i za nic sobie maj�c jego b�le i frasunki. Ojciec Felicjan chadza� wi�c za miasto. Do Walonek.</p><p>Powa�nym impedymentem wypraw do �wi�tego Maurycego by� fakt, �e nale�a�o wyj�� za miejskie mury, w dodatku potajemnie, czyli po zmroku i <emphasis>ignitegium.</emphasis> Ojciec Felicjan mia� sposoby na to, by sekretnie wyj�� i wr�ci�, problem stanowi�a odleg�o�� trzech staja�, kt�re nale�a�o przeby�. W�r�d grasuj�cych noc� po podgrodziu rzezimieszk�w zdarzali si� i tacy, kt�rych nie przera�a�a z�a s�awa Walon�w i fama o ich gro�nych czarach. Na swe regularne wycieczki do �Czerwonego M�yna� ojciec Felicjan wdziewa� zatem kolczug�, przypasywa� kord i bra� nabit� rucznic�, id�c za�, pieczo�owicie ho�ubi� i os�ania� po�� tl�cy si� lont, a przy tym modli� si� g�o�no po �acinie, kt�rej notabene nie zna�. To, �e nigdy nie spotka�a go �adna z�a przygoda, ojciec Felicjan przypisywa� modlitwie w�a�nie. I mia� racj�. Najodwa�niejsi, nie l�kaj�cy si� ni prawa, ni Boga rozb�jnicy brali nogi za pas na widok zbli�aj�cej si� zakapturzonej pokraki, pobrz�kuj�cej �elaziwem, emanuj�cej spod p�aszcza diabelsk� po�wiat� i na domiar z�ego be�koc�cej jakie� niezrozumia�e okropie�stwa.</p><p>Tym razem, opu�ciwszy �Czerwony M�yn� i walo�ski <emphasis>vicus</emphasis>, oko�o p�nocy ojciec Felicjan cz�apa� wzd�u� op�otk�w, mamroc�c litani� i od czasu do czasu dmuchaj�c na lont, by nie zgas�. Ksi�yc by� w pe�ni, a ��ki wci�� bia�e od �niegu, jasno by�o wi�c na tyle, by m�c i�� szparko, bez obawy wpakowania si� do jakiej� dziury lub wpadni�cia do kloaki, co ojcu Felicjanowi zdarzy�o si� jesieni� �o�skiego roku. Mala�o te� ryzyko nadziania si� na rabusi�w czy innych �otrzyk�w, ci bowiem w podobnie jasne noce zwykli byli niecha� swego procederu. Ojciec Felicjan maszerowa� wi�c coraz szybciej i �mielej, a miast modli� si�, j�� nuci� melodyjk� �wieckiej do�� piosenki.</p><p>G�o�ne szczekanie ps�w obwie�ci�o blisko�� m�yn�w i m�ynarskich sadyb nad O�aw�, co znaczy�o, �e od prowadz�cego wprost do miasta mostu dzieli go ju� tylko sto krok�w. Przeszed� grobl� wzd�u� staw�w m�y�skich i rybnik�w. Zwolni�, bo w�r�d szop i stod� zrobi�o si� mroczniej. Ale l�ni�c� w ksi�ycowym blasku rzek� ju� widzia�. Odetchn�� z ulg�. Pospieszy� si� jednak.</p><p>Zaszele�ci� chrust, w mroku pod stodo�� zamajaczy� cie�, nieuchwytny kszta�t. Serce ojca Felicjana podjecha�o w g�r� i zaczopowa�o gard�o. Mimo tego altarysta chwyci� rucznic� pod pach� i przy�o�y� �arz�cy si� lont. Ciemno�� i brak wprawy spowodowa�y jednak, �e przy�o�y� go do w�asnego kciuka.</p><p>Zawy� jak wilk, zakica� jak zaj�c, upu�ci� strzelb�. Si�gn�� po kord nie zd��y�. Dosta� czym� w g�ow� i run�� w zasp�. Gdy go wi�zano i wleczono po �niegu, by� oszo�omiony i obmi�k�y, ale zupe�nie przytomny. Zemdla� dopiero po chwili. Ze strachu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan nie mia� najmniejszych powod�w, by ostatnimi czasy narzeka� na nadmiar fartu i szcz�liwych zdarze�. Los bynajmniej nie rozpieszcza� go pod tym wzgl�dem. Wr�cz przeciwnie. Od grudnia minionego roku Reynevan miewa� zdecydowanie wi�cej powod�w do zmartwie� i sm�tku, ni� do wesela i euforycznej uciechy.</p><p>Z tym wi�ksz� wi�c rado�ci� powita� odmian�. Zacz�o si� oto dzia� dobrze. Szcz�cie z nag�a zdecydowa�o si� sprzyja�, wydarzenia j�y uk�ada� si� we wcale sympatyczny ci�g. Za�wita�a ca�kiem sensowna nadzieja, prospekty sta�y si� ca�kiem promienne, a przysz�o��, tak jego, jak i Jutty, zarysowa�a w du�o �ywszych i bardziej ciesz�cych oko barwach. Przygn�biaj�co go�e i pokraczne drzewa przy wroc�awskim trakcie pokry�a, zda�oby si�, �wie�utka ziele� listowia, ponure i za�nie�one pustacie podwroc�awskich ��k i ��g�w ubarwi�a, zda�oby si�, rozmaito�� pachn�cego kwiecia, a krakanie dziobi�cych grud� wron przerodzi�o si� w �piew ptasz�t s�odki. S�owem, zdawa� by si� mog�o, �e wiosna nadesz�a.</p><p>Pierwsz� jask�k� tej oszo�amiaj�cej odmiany sta� si� Wilkosz Lindenau, ranny wroc�awski armiger, z niema�ym trudem dotransportowany do stron rodzinnych. Powodem trudu by� oczywi�cie przebity bok. Rana, cho� opatrzona, j�trzy�a si�, armiger p�on�� od gor�czki i trz�s� si� w dreszczach, nie utrzyma�by si� w siodle, gdyby nie pomoc Reynevana. Gdyby nie leki i zakl�cia, za pomoc� kt�rych Reynevan powstrzymywa� stan zapalny i walczy� z zaka�eniem, Wilkosz Lindenau ma�e mia�by szanse, by zobaczy� mury miejskie i g�ruj�ce nad nimi, wzbijaj�ce si� w szare lutowe niebo miedziane he�my wie� �wi�tej El�biety, Marii Magdaleny, Wojciecha i innych ko�cio��w. Ma�o mia�by szans, by uradowa� si� blisko�ci� prowadz�cej do miasta Bramy �widnickiej. I by odetchn�� z ulg�.</p><p>��To�my doma s� � odetchn�� z ulg� Wilkosz Lindenau. � A to dzi�ki tobie, Reynevan. Gdyby nie ty�</p><p>��Nie ma o czym gada�.</p><p>��Jest � zaprzeczy� sucho armiger. � Bez ciebie nie dojecha�bym. Winienem ci�</p><p>Urwa�, patrz�c na ko�ci� Bo�ego Cia�a, sk�d w�a�nie odezwa�a si� sygnaturka.</p><p>��Za co ci� wykl�li, to wykl�li � powiedzia�. � Niech ci B�g wybaczy grzechy. Ale ja dzi�ki tobie �yj� i com ci winien, tom winien. A com winien, to sp�ac�. Bo, widzisz, oszuka��em ci� lekko. Ciebie i twoich husyt�w. Znaliby prawd�, wolno by nie pu�cili, drogo by mnie wolno�� kosztowa�a. Lindenau to rodowe miano, ku czci rodu i ojca je nosz�. Ale ojciec mnie dzieci�ciem odumar� male�kim, a ma� wnet powt�rnie si� wyda�a. Tedy jedyny ojciec, kt�regom po prawdzie zawsze mia� i mam, to pan Bart�omiej Eisenreich. M�wi ci to co�?</p><p>Reynevan kiwn�� g�ow�, nazwisko jednego z najbogatszych wroc�awskich patrycjuszy faktycznie m�wi�o wiele. Wilkosz Lindenau pochyli� si� w kulbace i krwawo splun�� na �nieg.</p><p>��Przest�pcy, husycie ni wrogowi bym tego rzek� ni nie zaproponowa� � podj��, wytar�szy wargi. � Ale ty wszak nie jako wr�g do Wroc�awia zmierzasz. Ciebie wszak, miarkuj�, potrzeba wi�cej prywatna i osobista tutaj przywiod�a. Tedy odwdzi�czy� si� mog�. Pod dach nie wezm� i nie schroni�, bo� wszak kl�tw� ob�o�ony� Ale dopom�c zdo�am.</p><p>��Doprawdy�</p><p>���eby we Wroc�awiu co pocz�� � nie da� mu doko�czy� armiger � trzeba mie� pieni�dze. Bez pieni�dzy jest si� tu nikim. A gdy si� pieni�dze ma, mo�na sprawi� si� z ka�d� spraw�, cho�by najtrudniejsz�. Poradzisz z Bo�� pomoc� tak�e z twoim k�opotem, bracie. Bo b�dziesz mia� pieni�dze. Dam ci je. Nie obra� si�, �e odwdzi�czam si� i�cie jak Eisenreich. Po kupiecku. Inaczej nie mog�, bo�</p><p>��Wiem � Reynevan u�miechn�� si� lekko. � Bo jestem wykl�ty.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Drugi przeb�ysk szcz�cia trafi� si� Reynevanowi kr�tko po po�udniu. Nie wjecha� do miasta razem z Lindenauem, mia� uzasadnione obawy, �e otwarta na zagro�one po�udnie Brama �widnicka jest pod uwa�n� obserwacj� stra�y i innych miejskich s�u�b. Jad�c brzegiem O�awy, dotar� a� do Bramy Miko�ajskiej, tu wmiesza� si� mi�dzy wie�niak�w, ci�gn�cych do miasta z r�norakim przeznaczonym na sprzeda� towarem i inwentarzem, g��wnie �ywym. W bramie nie napotka� problem�w, stra�nicy byli wi�kszo�ci� znudzeni i rozleniwieni, nieliczni aktywni obracali ca�� aktywno�� na wycyganienie �ap�wki w postaci kury, g�si czy po�cia boczku. Kr�tko po tym, jak w ko�ciele �wi�tego Miko�aja zadzwoniono na sekst�, Reynevan ju� zostawi� za sob� Szczepin i maszerowa�, ci�gn�c konia za tr�zle, w stron� �r�dmie�cia, wmieszany w t�um innych zmierzaj�cych w tamt� stron� przechodni�w i w�drowc�w.</p><p>A ledwo min�� Kie�ba�nicz�, szcz�cie u�miechn�o si� do niego szeroko. Pe�n� g�b�.</p><p>��Reynevan? Ty�e� to?</p><p>Identyfikuj�cym go okaza� si� m�odzian w czarnym p�aszczu i takiej� barwy czapce z filcu. Barczysty i rumiany jak wiejski parobek i jak parobek szeroko u�miechni�ty. Dzier��cy pod pachami dwa spore pakunki.</p><p>��Achilles� � Reynevan pokona� wywo�any niespodzianym okrzykni�ciem skurcz gard�a. � Achilles Czibulka!</p><p>��Reynevan. � Wygl�daj�cy na parobka m�odzian rozejrza� si�, u�miech nagle znik� z jego rumianej twarzy. � Reynevan z Bielawy. We Wroc�awiu, rzut czapk� od Rynku. Kto by przypu�ci�� Nie st�jmy, zaraza, na widoku. I Chod�my do mnie, do apteki. To niedaleko. Trzymaj, pomo�esz mi nie�� Ostro�nie!</p><p>��Co tam jest?</p><p>��S�oje. Z ma�ciami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Apteka by�a faktycznie niedaleko, mie�ci�a si� na Kie�ba�niczej tu� przy Placu Solnym. Wisz�cy nad wej�ciem szyld przedstawia� co�, co przypomina�o k�ykciast� marchew, wymalowany poni�ej napis: �Mandragora� wyprowadza� jednak z b��du. Szyld by� w sumie ma�o imponuj�cy, lokal niewielki i chyba niezbyt ucz�szczany. W czasach, kiedy utrzymywali cz�ste i o�ywione kontakty, Achilles Czibulka nie mia� ni szyldu, ni lokalu. Zatrudnia� si� u pana Zachariasza Voigta, w�a�ciciela renomowanej apteki �Pod Z�otym Jab�kiem�. Najwyra�niej teraz dorobi� si� w�asnego interesu.</p><p>��Wykl�li ci� � stwierdzi� fakt Achilles Czibulka, rozstawiaj�c s�oje na aptekarskiej ladzie. � Ob�o�yli kl�tw�. W katedrze. W niedziel� Starozapustn�. Tygodnie temu trzy.</p><p>Znajomo�� Reynevana z Achillesem Czibulk� zacz�a si� w roku 1419, wkr�tce po tym, jak Reynevan powr�ci� by� z Pragi, przerwawszy studia po defenestracji i wybuchu rewolucji. Czibulka by� w�wczas asystentem �Pod Z�otym Jab�kiem�, przy czym asystentem wyspecjalizowanym. By� <emphasis>unguentariusem,</emphasis> czyli specem od sporz�dzania ma�ci. Niemal wszystkiego, co wiedzia� o ma�ciach, Reynevan nauczy� si� od Czibulki. Ma�ci uciera� zar�wno ojciec, jak i dziad Achillesa, przy czym obaj ucierali w �widnicy, sam Achilles by� wroc�awianinem w pierwszym pokoleniu. Sam zwyk� si� za� okre�la� jako ��l�zak czystej krwi i rodowity�, a czyni� to z wynios�� dum�, my�la�by kto, �e odziani w sk�ry protopla�ci Czibulk�w zamieszkiwali jaskinie pod �l꿹 na d�ugo przed tym, nim w okolice zawita�a cywilizacja. Dumie z w�asnych korzeni towarzyszy�a jednak trudna czasem do zniesienia pogarda dla nacji, kt�re Czibulka okre�la� jako �nap�ywowe� � przede wszystkim Niemc�w. Reynevan cz�sto z�yma� si� na pogl�dy Czibulki � dzi� jednak poj��, �e szowinizm aptekarza mo�e mu by� bardzo na r�k�.</p><p>��Wykl�li ci�, cholerni Niemcy � powt�rzy� ze z�o�ci� Achilles Czibulka. � S�ysza�e� chyba o tym? Ha, nie mog�e� nie s�ysze�. Na ca�y Wroc�aw g�o�no by�o. Gdyby ci� na mie�cie rozpoznali�</p><p>��Nie by�oby dobrze, gdyby mnie rozpoznali.</p><p>��Oj, nie by�oby. Ale ty nie martw si�, Reynevan, ja ci� skryj�.</p><p>��Dasz schronienie wykl�temu?</p><p>��Za nic sobie mam niemieckie anatemy! � uni�s� si� Achilles. � My, znaczy si� �l�scy <emphasis>physici </emphasis>i <emphasis>pharmaceutici,</emphasis> musim trzyma� si� razem, bo�my jeden s� cech i jedna �l�ska konfraternia. Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego! I wszyscy <emphasis>contra Theutonicos,</emphasis> przeciw Niemcom. Takem to sobie przyrzek� po tym, jak te �winie na �mier� zam�czy�y pana Voigta.</p><p>��Pan Voigt nie �yje?</p><p>��Zam�czyli go, psia ich ma�. Za czary i czczenie diab�a. �miech pusty! Ot, studiowa� jegomo�� Zachariasz troch� <emphasis>Picatrix</emphasis>, troch� <emphasis>Necronomicon</emphasis>,<emphasis> Grand Grimoire</emphasis> i <emphasis>Arbatel</emphasis>, czytywa� troch� Piotra di Abano, Cecca d�Ascoli i Micha�a Szkota� Ale czary? Co on si� na czarach zna�? To� nawet ja w te klocki lepszy! Ot!</p><p>Achilles Czibulka zwinnie za�onglowa� trzema s�ojami, podrzuci� je, rozpostar� r�ce, zakr�ci� d�o�mi i palcami. S�oje j�y samoistnie kr��y� i wirowa�, coraz szybciej i szybciej zatacza�y w powietrzu ko�a i elipsy. Aptekarz ruchami d�oni spowolni� je, po czym wszystkie trzy delikatnie posadzi� na ladzie.</p><p>��Ot! � powt�rzy�. � Magia! Lewitacja, grawitacja. Ty sam, Reynevan, lewitujesz, widzia�em wszak kiedy�, jake� si� przed pannami popisywa�. Co drugi jakie� czary zna i zakl�cia, nosi amulet lub pija eliksir. Godzi si� za to ludzi katowa�, na stosie pali�? Nie godzi si�. Tedy plun�� mi na te ich kl�twy. Schronienie ci dam. Tu, nad aptek�, izdebka jest, tam zamieszkasz. Po mie�cie ino nie �a�, a to rozpoznaj�, bieda b�dzie.</p><p>��Tak si� sk�ada � mrukn�� Reynevan � �e musz� kilka miejsc odwiedzi�</p><p>��Odradzam.</p><p>��Musz�. Talizmanu przypadkiem nie posiadasz, Achillesie?</p><p>��Posiadam kilka. O jaki idzie?</p><p>��O Pantaleona.</p><p>��Ach! � <emphasis>Unguentarius</emphasis> pacn�� si� w czo�o. � Takie buty! Ha, fakt, to jest rozwi�zanie. Nie posiadam wprawdzie, ale wiem, gdzie dosta�. Nie tania to rzecz� Pieni�dze masz?</p><p>��Mam mie�.</p><p>��Nie dzi�, to jutro? � domy�li� si� Achilles Czibulka. � Dobra, wy�o��, oddasz p�niej. B�dziesz mia� twojego Pantaleona. A teraz chod� �Pod G�ow� Maura�, zjemy co�, wypijemy. Opowiesz przygody. Tyle plotkowali, �e z ciekawo�ci a� p�on�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Tym to sposobem, nim dzie� min��, szcz�ciarz Reynevan mia� we Wroc�awiu widoki na pieni�dze i kryj�wk�, dwie rzeczy, bez kt�rych oby� si� nie mo�e �aden spiskowiec. Mia� tak�e druha i wsp�lnika. Bo cho� opowie�� o swych przygodach Reynevan mocno stre�ci� i silnie ocenzurowa�, Achilles Czibulka by� pod takim wra�eniem, �e natychmiast po wys�uchaniu zadeklarowa� daleko id�c� pomoc i wsp�lnictwo we wszystkim, co te� Reynevan zamierza i planuje.</p><p>Co za� do samego Reynevana, ten mocno liczy�, �e dobra passa go nie opu�ci. A bardzo jej potrzebowa�. Musia� nawi�za� kontakt z kanonikiem Ottonem Beessem. Z tym wi�za�o si� ryzyko. Otto Beess m�g� by� �ledzony. A dom Ottona Beessa pod obserwacj�.</p><p>Ca�a nadzieja, my�la� szcz�ciarz Reynevan, b�ogo i szcz�liwie zasypiaj�c w izdebce nad aptek�, na trzeszcz�cym ��ku, pod zalatuj�c� st�chlizn� pierzyn�. Ca�a nadzieja w szcz�ciu, kt�re mi ostatnio sprzyja.</p><p>I w Pantaleonie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdy Reynevan zawiesi� sobie na szyi i uaktywni� amulet, Achilles Czibulka wytrzeszczy� oczy, otworzy� g�b� i cofn�� si� o krok.</p><p>��Jezusie, Maryjo � westchn��. � Tfu, tfu. Co te� to cholerstwo robi z cz�eka� Dobrze, �e si� nie widzisz.</p><p>Amulet Pantaleon, lokalna specjalno��, rdzenny produkt magii wroc�awskiej, zosta� wymy�lony i wytworzony w jednym tylko celu: mia� ukrywa� to�samo�� nosz�cego. Sprawia�, by nosz�cy umyka� uwadze. By nie by� dostrzegany i zauwa�any, by wzrok postronnych prze�lizgiwa� si� po nim, nie rejestruj�c nie tylko wygl�du, ale nawet obecno�ci. Nazw� amulet bra� od Pantaleona z Korbieli, jednego z pra�at�w biskupa Nankera. Pra�at Pantaleon zas�yn�� tym, �e by� z wygl�du tak �limakowato pospolity, tak mysio szary i tak obrzydliwie nijaki, �e ma�o kto, wliczaj�c samego biskupa, dostrzega� go i zwraca� na� uwag�.</p><p>��Podobno � zauwa�y� <emphasis>unguentarius</emphasis> � niedobrze jest nosi� toto za d�ugo. I za cz�sto�</p><p>��Wiem. B�d� korzysta� z umiarem i robi� przerwy w noszeniu. Chod�my.</p><p>By� czwartek, dzie� targowy, na Placu Solnym panowa�y t�ok, zam�t i rozgardiasz. Nie lu�niej by�o i na Rynku, gdzie dodatkowo co� bardzo interesuj�cego publik� robiono komu� na szafocie. Reynevan i Czibulka nie dowiedzieli si�, co i komu robiono, przeszli bowiem sukiennicami, po czym przez Kurzy Targ dostali si� na wy�o�on� drewnianymi balami Szewsk�.</p><p>W oknie kanonika Ottona Beessa nie by�o ��tej zas�onki. Reynevan natychmiast spu�ci� g�ow� i przyspieszy� kroku.</p><p>��Nowy dom i kantor kompanii Fugger�w � rzuci� przez rami� do sapi�cego za nim Czibulki. � Wiesz, gdzie to jest?</p><p>��Ka�dy wie. Na Nowym Targu.</p><p>��Idziemy. Nie ogl�daj si�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pantaleon dzia�a� wzorowo, zanim urz�duj�cy w kantorku klerk w og�le zwr�ci� na� uwag�, Reynevan zmuszony by� podnie�� g�os i �omotn�� pi�ci� w pulpit. Zanim za� zjawi� si� wezwany przez klerka urz�dnik kompanii Fugger�w, Reynevanowi przysz�o poczeka�. I troch� si� podenerwowa�. Ale czeka� by�o warto. A denerwowa� nie.</p><p>Urz�dnik kompanii Fugger�w z postawy i oblicza przypomina� raczej ksi�cia, ni� urz�dnika i kupca.</p><p>��Ale� jak najbardziej, jak najbardziej � u�miechn�� si� �yczliwie, wys�uchawszy, z czym klient przychodzi. � Jego wielebno�� Otto Beess raczy� przed wyjazdem z�o�y� w naszej firmie pewien� depozyt. Adresowany do wielmo�nego pana Reinmara von Hagenau. Wa��, jak rozumiem, jest owym panem Reinmarem w�a�nie?</p><p>��W�a�nie.</p><p>��A nie wygl�da pan � u�miechn�� si� jeszcze �yczliwiej urz�dnik, poprawiaj�c haftowane z�ot� nici� mankiety aksamitnego wci�tego wamsu, odzienia bardziej odpowiedniego dla ksi�cia, ni� dla kupca. � Nie wygl�da pan. Kanonik Beess, instruuj�c nas, nie zaniedba� dok�adnie Reinmara von Hagenau opisa�. Wa�� temu opisowi nie odpowiadasz nijak. Pozwolisz wa�� tedy�</p><p>Urz�dnik spokojnie si�gn�� za pazuch�, wydoby� zawieszon� na rzemyku przejrzyst� niebieskaw� p�ytk�. Przy�o�ywszy j� do oka, zlustrowa� Reynevana od st�p do g��w. Reynevan westchn��. M�g� si� domy�li�. Na ka�dy czar by� antyczar, na ka�dy amulet by� kontramulet. Na Pantaleona by�a Visiovera. Periapt Prawdziwego Widzenia.</p><p>��Wszystko jasne � rzek� urz�dnik, chowaj�c Periapt z powrotem za pazuch�. � Prosz� za mn�.</p><p>W izbie, do kt�rej weszli, �cian� naprzeciw p�on�cego komina zajmowa�a wielka mapa. Mapa �l�ska, Czech i �u�yc. Reynevanowi wystarczy�o jednego spojrzenia, by zorientowa� si�, co przedstawiaj� nakre�lone linie, strza�ki i okr�gi wok� miast. Zaznaczone czerwonymi k�kami by�y mi�dzy innymi �widnica i Strzegom, a skierowana na po�udnie linia pokrywa�a si� z tras� wracaj�cych do Czech Sierotek Kralovca. Rzuca�y si� te� w oczy linie ��cz�ce Czechy z �u�ycami � z �ytaw�, Budziszynem, Zgorzelcem. I jedna, gruba, zakr�cona, zako�czona strza�kowato krecha, wbijaj�ca si� g��boko w dolin� �aby, Saksoni�, Turyngi� i Frankoni�.</p><p>Urz�dnik kompanii Fugger�w wyra�nie bawi� si� jego zainteresowaniem.</p><p>��Jana Kralovca i jego Sierotki � podszed�, wskaza� � wczoraj, szesnastego dnia lutego, triumfalnie powitano w Hradcu Kralove. Po siedemdziesi�ciu trzech dniach grabie�y i po�ogi rejza zwyci�sko zako�czona, t� lini� b�dzie wi�c ju� mo�na z mapy wymaza�. Co si� tyczy innych wykres�w� Wiele zale�y od skutk�w zjazdu w Lucku na Wo�yniu. Od tego, jak zachowa si� Witold. Od dyplomatycznych talent�w Andrei de Palatio, wys�annika papieskiego. Od tego, czy w Po�oniu dojdzie do rokowa� pomi�dzy Zygmuntem Luksemburskim a Prokopem Go�ym� A wa�� jak mniema? B�dziemy wymazywa� z mapy czerwone linie i strza�ki? Azali te� b�dziemy nakre�la� nowe? Jakie jest wa�ci zdanie, panie Reinmarze z Bielawy?</p><p>Reynevan spojrza� mu w oczy. Urz�dnik u�miechn�� si�. Jedyne, co w nim by�o z kupca, to u�miech w�a�nie. Ujmuj�cy. Budz�cy zaufanie. Zach�caj�cy do powierzenia interes�w i pieni�dzy. I podzielenia si� sekretem. Ale Reynevan nie mia� ochoty si� dzieli�. Urz�dnik Fugger�w poj�� to natychmiast.</p><p>��Rozumiem � niedbale skin�� d�oni� i sporo wartymi pier�cieniami na palcach. � S� sprawy, o kt�rych nie m�wimy� Na razie. Przejd�my tedy do rzeczy.</p><p>Otworzy� sekretarzyk.</p><p>��Kanonik Otto Beess � powiedzia�, podnosz�c wzrok � raczy� przed swym wyjazdem zaszczyci� nas zaufaniem. Nie bez racji. Wiedzia�, �e u Fugger�w bezpieczny jest za r�wno depozyt, jak i sekret. Nic nie jest w stanie zmusi� naszej kompanii do wyjawienia powierzonego nam sekretu.</p><p>��Oto wi�c depozyty. List Ottona Beessa, zapiecz�towany, piecz�� nienaruszona. Tu za� zdeponowane przez Ottona Beessa sto gulden�w. I dalsze sto, kt�re mam wa�ci wyp�aci� zgodnie z wczorajszym poleceniem pana Bart�omieja Eisenreicha� Raczy wa�� przeliczy�?</p><p>��Mam zaufanie.</p><p>��S�usznie, je�li wolno zauwa�y�. A je�li wolno doradzi�, prosz� nie bra� ca�ej sumy od razu.</p><p>��Za rad� dzi�kuj�. Bior� wszystko. Zaraz i natychmiast. Nie zamierzam tu wraca�. �egnam wi�c. Bo nie zobaczymy si� ju�.</p><p>Urz�dnik Fugger�w u�miechn�� si�.</p><p>��Kto to mo�e wiedzie�, panie Reinmarze z Bielawy? Kto to mo�e wiedzie�?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zaufanie Ottona Beessa do kompanii Fugger�w nie by�o bynajmniej bezgranicznym, list kanonika chroni�y bowiem nie tylko piecz�cie. Tre�� by�a zredagowana tak zr�cznie, �e osobie postronnej wiele by nie powiedzia�a. Nie by�o w li�cie nic, co mog�oby stanowi� dow�d lub w inny spos�b by� u�yte na szkod� nadawcy. Lub adresata. Nawet Reynevanowi, b�d� co b�d� znaj�cemu kanonika dobrze, rozgryzienie kodu zaj�o troch� czasu.</p><p>��Znasz mo�e � spyta�, nie podnosz�c g�owy � we Wroc�awiu karczm� lub gospod�, w nazwie kt�rej jest ryba? Achillesie?</p><p>��We Wroc�awiu � Achilles Czibulka oderwa� si� od liczenia u�o�onych w s�upki monet � jest sto karczm. Ryba, m�wisz? Pomy�lmy� Jest karczma �Pod Szczupakiem� na Menniczej, jest �Modry Karp� na Nowym Mie�cie� Tej ostatniej nie polecam. Jad�o kiepskie, w mord� dosta� niezmiernie �atwo� No, i jest te� �Z�ota Rybka�� Za Odr�, na O�binie�</p><p>��Niedaleko leprozorium i ko�cio�a Jedenastu Tysi�cy Dziewic � rozszyfrowa� wci�� schylony nad listem Reynevan. � <emphasis>Locus virginis,</emphasis> aha! Wszystko jasne. �Z�ota Rybka�, m�wisz? Musz� si� tam uda�, Achillesie. I to jeszcze dzi�. Po nieszporach.</p><p>��O�bin po nieszporach? Zdecydowanie odradzam.</p><p>��A jednak mi wypadnie.</p><p>��Nam wypadnie. � <emphasis>Unguentarius</emphasis> przeci�gn�� si�, a� chrupn�y stawy w �okciach. � Nam obu. Id�c samotnie, mo�esz tam w og�le nie doj��. Czy stamt�d cali wr�cimy, to druga sprawa. Ale p�jdziemy we dw�jk�.</p><p>��Wpierw jednak � obrzuci� spojrzeniem s�upki monet na stole � trzeba zabezpieczy� fundusze. Szczodrze ci skapn�o, szczodrze, �ebym tak zdr�w by�. Odj�wszy d�ug za amulet, tw�j maj�tek wynosi sto dziewi��dziesi�t trzy z�ote re�skie. Porwa�e� kogo�, czy jak? Bo to rychtyk jak okup.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nik�e �wiat�o zapalonej latarni ujawni�o, �e napastnik�w jest trzech. Mieli na g�owach worki z wypalonymi otworami. Jeden, istny stolin, mia� wzrostu siedem st�p jak obszy�, drugi te� by� wysoki, ale chudy, z ma�pio d�ugimi r�kami. Trzeci skrywa� si� w mroku.</p><p>D�awi�cy si� kneblem ojciec Felicjan nie mia� �adnych z�udze�. Szpiegowaniem i donosami zaszkodzi� mn�stwu ludziom, ca�e mn�stwo ludzi mia�o powody, by napa�� go, porwa� i wywrze� zemst�. Okrutn�, sadystyczn� zemst�, proporcjonaln� do doznanej skutkiem donos�w szkody. Ojciec Felicjan zdawa� sobie spraw�, �e napastnicy zaraz zaczn� robi� z nim r�ne okropne rzeczy. Stoj�ca na uboczu stodo�a, do kt�rej go zawleczono, znakomicie si� do robienia takich rzeczy nadawa�a.</p><p>Altarysta nie mia� ani z�udze�, ani nadziei. Ani wyj�cia innego ni� p�j�cie na pe�ny i szale�czy hazard. Mimo zwi�zanych r�k zerwa� si� jak spr�yna, pochyli� g�ow� jak byk i run�� w kierunku wr�t.</p><p>Rzecz jasna, nie mia� szans. Jeden z porywaczy �elazn� r�k� ucapi� go za ko�nierz. Drugi z moc� zdzieli� w krzy�e. Czym� twardym jak �elazo. Cios by� tak silny, �e ojcu Felicjanowi odebra�o dech i w�adz� w nogach, odebra�o momentalnie i tak nagle, �e przez sekund� zdawa�o mu si�, �e leci, �e unosi si� w powietrzu. Run�� na klepisko, mi�kki jak worek paku�.</p><p>�wiat�o latarni zbli�y�o si�. Zdr�twia�y altarysta przez �zy zobaczy� trzeciego z napastnik�w. Ten nie by� zamaskowany. Twarz mia� pospolit� i nijak�. Bardzo nijak�.</p><p>W r�ce trzyma� d�ug� i grub� sk�rzan� pyt�. Pyta by�a wyra�nie ci�ka. I metalicznie pobrz�kiwa�a. Ojciec Felicjan s�ysza� brz�k, gdy napastnik zbli�y� mu pyt� do twarzy.</p><p>��To, czym przed chwil� oberwa�e� � g�os napastnika wyda� mu si� znajomy � to jest dwadzie�cia z�otych re�skich floren�w. Mo�esz tymi pieni�dzmi dosta� jeszcze par� razy. Mo�esz je te� mie� na w�asno��. Wyb�r nale�y do ciebie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan zna� �Z�ot� Rybk� z czas�w, gdy praktykowa� w leprozorium Jedenastu Tysi�cy Dziewic. Dlaczego ulokowan� opodal pozna�skiego go�ci�ca gospod� tak w�a�nie nazwano, pozostawa�o tajemnic� w�a�ciciela, a raczej w�a�cicieli, tych bowiem, tradycjami si�gaj�c czas�w Henryka Probusa, gospoda zmieni�a wielu. Rybki � z�otej czy innej � pr�no by�o w ka�dym razie szuka� na szyldzie czy w wystroju. Szyldu karczma nie posiada�a wcale, g��wnym za� elementem wystroju by� olbrzymi wypchany nied�wied�. Nied�wied� sta� w karczmie, odk�d najstarsi bywalcy pami�tali, z biegiem lat coraz to bardziej trac�c na rzecz moli. Molom te� przypad�a zas�uga ujawnienia pewnego sekretu: spod ze�artego przez nie futra wyjrza�y oto wreszcie grube szwy, demaskuj�ce zwierzaka jako wytw�r sztuczny, zr�cznie posk�adany z kilku mniejszych nied�wiedzi i innych mniej lub bardziej przypadkowych element�w. Bywalc�w fakt ten nie zbulwersowa� jednak i nie przeszkadza� im.</p><p>Tego wieczora w �Z�otej Rybce� r�wnie� ma�o kto zwraca� uwag� na nied�wiedzia. Ca�a uwaga szczelnie wype�niaj�cych izb� go�ci obr�cona by�a na piwo i gorza�k�, a tak�e, pomimo postu, na t�uste mi�siwa. Te ostatnie, pieczone nad w�glami, wype�nia�y lokal mi�ym sw�dem i nieprzejrzanym dymem.</p><p>��Szukam� � Reynevan powstrzyma� kaszel, przetar� �zawi�ce oczy. � Szukam cz�eka o nazwisku Hempel. Grabis Hempel. Wiem, �e bywa tu cz�sto. A dzi�?</p><p>��Azali � ober�ysta spojrza� na niego skro� dym � jestem str�em brata mego? Szukajcie, a znajdziecie.</p><p>Reynevan sposobi� si� ju�, by uraczy� karczmarza jak�� r�wnie biblijn� sentencj�, ale Achilles Czibulka chrz�kni�ciem zasugerowa� mu inne rozwi�zanie. Wyci�gn�� wi�c z kalety i pokaza� karczmarzowi z�oty floren. Ober�ysta wi�cej Biblii ju� nie cytowa�. Ruchem g�owy wskaza� k�t gospody. Za sto�em, blat kt�rego zape�nia�y g�siorki i dzbanki, siedzia�y trzy do�� swobodnie odziane � czy raczej rozdziane � niewiasty. I czterech m�czyzn.</p><p>Nie zd��yli podej��. Reynevan poczu�, jak co� przypiera go do kontuaru. Co� wielkiego. I �mierdz�cego. Jakby wypchana maskotka lokalu. Odwr�ci� si� z trudem.</p><p>��Nowe ludzie � przem�wi�, straszliwie zion�c cebul� i �le strawionym miechem, wielki i kud�aty typ z na wp� wyci�gni�t� z portek koszul�. � Nowe ludzie wkupne tu p�ac�. Obyczaj taki. Potrz��nij no kies�, paniczyku. I postaw, bo spragnieni�my.</p><p>Kamraci kud�atego, w liczbie trzech, zarechotali. Jeden brzuchem popchn�� Achillesa Czibulk�. Ten dla odmiany �mierdzia� postnie. Ryb�.</p><p>��Gospodarzu � skin�� Reynevan. � Piwo dla tych pan�w. Po kuflu.</p><p>��Po kuflu? � wycharcza� mu w twarz kud�aty. � Po kuflu? Odrza�skiego rybaka obra�asz? Cz�owieka pracy? Anta�ek staw, ty ciulu! Ty bucu! Ty mendo miastowa!</p><p>��Odejd�, dobry cz�owieku � zmru�y� lekko oczy Reynevan. � Oddal si�. Zostaw nas w spokoju.</p><p>��Bo co?</p><p>��Nie w�d� mnie na pokuszenie.</p><p>��Czegooo?</p><p>���lubowa�em nie bi� ludzi w po�cie.</p><p>Troch� potrwa�o, nim kud�aty u�o�y� rzecz w sobie, nim zarycza�, nim odwin�� pi�� do ciosu. Reynevan by� szybszy. Porwa� z kontuaru dzban i roztrzaska� go kud�atemu na facjacie, zalewaj�c go piwem i krwi�. Natychmiast, wykorzystuj�c impet, kopn�� drugiego draba w krocze. Czibulka zgruchota� trzeciemu nos przezornie wzi�tym na drog� kastetem, czwartemu wbi� pi�� pod �ebra i zwali� na kolana. Kud�aty usi�owa� wsta�, Reynevan waln�� go wi�c w czo�o ocala�ym uchem dzbana, a widz�c, �e to ma�o, poprawi� tak, �e w pi�ci zosta�y mu tylko okruchy gliny i polewy. Przywar� plecami do kontuaru, wyci�gn�� sztylet.</p><p>��Schowaj n�! � zarycza� ober�ysta, nadbiegaj�c z pacho�kami. � N� schowaj, huncwocie! I precz mi st�d! �ebym was tu wi�cej nie widzia�, obwiesie! �achudry! Awanturnicy! �eby tu wasza noga nie posta�a! Precz, m�wi�!</p><p>��To oni zacz�li�</p><p>��To stali go�cie! A wy obcy! Przyb��dy! Wynocha st�d! <emphasis>Raus! Raus</emphasis>, m�wi�!</p><p>Wypchni�to ich, l��c i poszturchuj�c pa�kami, do sieni. A z sieni na dw�r.</p><p>Go�cie mieli zabaw�, ronili �zy z uciechy, cienko za�miewa�y si� panienki. Wypchany nied�wied� obserwowa� zaj�cie jednym szklanym okiem. Drugie kto� mu wyd�uba�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nie odeszli daleko, ot, wszystkiego za w�gie� stajni. S�ysz�c za sob� ciche kroki, odwr�cili si� obaj jak spr�yny. Reynevan ze sztyletem w d�oni.</p><p>��Spokojnie � uni�s� r�ce m�czyzna, kt�rego widzieli w �rodku, przy stole w k�cie, w�r�d g�siork�w i dziewek. � Spokojnie, bez g�upstw. Jestem Grabis Hempel.</p><p>��Zwany Allerdings?</p><p>��<emphasis>Allerdings.</emphasis> W samej rzeczy. � M�czyzna wyprostowa� si�. By� wysoki i chudy, mia� d�ugie ma�pie r�ce. � A wy z polecenia kanonika, jak si� domy�lam. Ale kanonik m�wi� o jednym. Kt�ry z was jest tym jednym?</p><p>��Ja.</p><p>Allerdings spojrza� na Reynevana badawczo.</p><p>��Bardzo niem�drze uczyni�e� � powiedzia� � przychodz�c tu i pytaj�c. Jeszcze g�upsza by�a ta awantura. Tu cz�sto zagl�daj� szpicle, mogli ci� zapami�ta�. Chocia�, po prawdzie, fizjonomi� masz� Trudn� do zapami�tania. Bez urazy.</p><p>��Bez urazy.</p><p>��Wracam do izby. � Allerdings poruszy� chudymi ramionami. � Kto� m�g� widzie�, jak za wami wychodz�, a mnie zapami�ta� �atwiej. Spotkajmy si� jutro. Na Milickiej, w piwnicy �Dzwon Grzesznika�. W tercj�. A teraz z Bogiem. Zmykajcie st�d.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Spotkali si�. Dziewi�tnastego lutego, w sobot� przed niedziel� Reminiscere. Na ulicy Milickiej, w piwnicy �Dzwon Grzesznika�, ucz�szczanej g��wnie przez czeladnik�w ludwisarskich, teraz, w porze tercji, raczej pustej. Zaraz na wst�pie Reynevan chcia� ogr�dkowo obja�ni�, o co w sprawie chodzi. Allerdings nie pozwoli� na to.</p><p>��Wiem ze szczeg�ami � przerwa�, nim Reynevan zd��y� rzecz rozwin�� � o co w sprawie chodzi. Szczeg�y wy�uszczy� mi nasz wsp�lny znajomy, kanonik Beess, do niedawna prepozyt w kapitule katedralnej. Czyni� to, przyznam, z wielk� niech�ci�, zdecydowany strzec ciebie i twoich sekret�w. Wiedzia� jednak, �e bez tego nie m�g�bym przygotowa� akcji.</p><p>��Szczeg�y pozna�e� zatem � domy�li� si� Reynevan. � A akcj� przygotowa�e�. Przejd�my tedy do detali. Czas nagli�</p><p>��Co nagle � przerwa� zimno Allerdings � to po diable, jak mawiaj� Polacy. Przed detalami warto rozwa�y� pewien problem og�lniejszy. Mog�cy mie� na detale wp�yw. I to zasadniczy.</p><p>��Jaki� to problem?</p><p>��Taki, czy zaplanowana akcja w og�le ma sens.</p><p>Reynevan milcza� czas jaki�, bawi�c si� kubkiem.</p><p>��Czy akcja ma sens � powt�rzy� wreszcie. � Jak proponujesz to ustali�? B�dziemy g�osowa�?</p><p>��Reynevan � nie spu�ci� wzroku Allerdings. � Jeste� husyt�. Jeste� zdrajc�. W tym mie�cie jeste� znienawidzonym wrogiem, znajdujesz si� w samym centrum wrogiego obozu. Budzisz wstr�t jako kacerz, zaprzaniec wiary, kt�rego ledwie cztery tygodnie temu przy biciu w dzwony ob�o�ono w tym mie�cie anatem�. Jeste� tu zwierzyn� �own�, jagni�ciem w�r�d stada wilk�w, wszyscy na ciebie dybi� i poluj�. Ten albowiem, kto ci� zabije, zyska s�aw�, podziw, presti�, odpuszczenie grzech�w, wdzi�czno�� w�adz, nagrod� pieni�n� i powodzenie u p�ci pi�knej. I wreszcie ci� upoluj�, ch�opcze. Nie ocali ci� magia, kt�r� si� maskujesz, na magi� s� sposoby, gdy si� dobrze wpatrze�, wida� spod kamufla�u tw� prawdziw� facjat�. Rozpoznanego na ulicy zmasakruj� w akcie samos�du. Albo wezm� �ywcem i sprawi� na szafocie. Tak b�dzie, ka�dy kolejny dzie� przebywania we Wroc�awiu nieuchronnie ten moment przybli�a. A ty, miast co �ywiej bra� nogi za pas, chcesz podejmowa� szale�cze dzia�ania. Odpowiedz mi wi�c, z r�k� na sercu, je�li to mo�liwe: ma to sens?</p><p>��Ma.</p><p>��Rozumiem. � Teraz na Allerdingsa przysz�a kolej chwil� pomilcze�. � Wszystko jasne. Dla ratowania dziewicy w opresji idziemy na ka�de ryzyko. Na ka�de szale�stwo. Nawet na takie, kt�re nic nie da.</p><p>��Nie da?</p><p>���ledz�c b�d�cego naszym celem osobnika, pozna�em go co nieco. Jego charakter. I powiem ci, co my�l�: nic od niego nie uzyskasz. Typ albo ci� zdradzi i wyda, albo ok�amie i wywiedzie w pole, po�le na poszukiwanie tej twojej Jutty gdzie� za wyimaginowane g�ry.</p><p>��Nasza rzecz � nie spu�ci� wzroku Reynevan � sprawi�, by ba� si� tak post�pi�.</p><p>��To jest do za�atwienia � u�miechn�� si� Allerdings, po raz pierwszy od momentu rozpocz�cia rozmowy. � Dobra, co mia�em powiedzie�, powiedzia�em, teraz jako �ywo czas przej�� do detali. Nie trac�c czasu: opieraj�c si� na nieocenionych wskaz�wkach kanonika Beessa, dowiedzia�em si�, czego trzeba. Wiem gdzie, wiem kiedy, wiem jak. Wiem te�, �e nie oby� si� nam bez pomocy. Jako �ywo potrzebny nam trzeci. I to nie ten tw�j aptekarz, bo to, czego si� podejmujemy, to rzecz nie dla aptekarzy. Lada chwila zjawi si� tu niejaki Jasio Kminek. Sam powiedzia�e�: trzeba sprawi�, by nasz klient si� ba�. A Jasio Kminek to wybitny specjalista. Istny wirtuoz w wybijaniu z�b�w.</p><p>��Po co wi�c � uni�s� brwi Reynevan � by�o to ca�e poprzednie krasom�wstwo? Skoro wiedzia�e�, �e i tak nie zrezygnuj�? Inaczej wszak nie anga�owa�by� wirtuoz�w.</p><p>��Pogada� czu�em si� w obowi�zku. A przewidywa� umiem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Z Jasia Kminka by�o wielkie, mierz�ce siedem st�p z hakiem ch�opisko, istny stolin. Stolin przywita� si�, wypi� piwo, bekn��. Usilnie stara� si� sprawia� wra�enie ciolkowatego prostaka. Zdradza�a go jednak mowa, gdy m�wi�. I inteligentne iskierki w oczach, gdy s�ucha�.</p><p>��B�dziemy pracowa� przy �wi�tym Maurycym � skonstatowa�, wys�uchawszy. � Chodzi o Walona? Niezbyt ch�tnie zadzieram z czarownikami.</p><p>��Nie zadrzesz.</p><p>��Robota mokra?</p><p>��Raczej nie. Co najwy�ej trzeba b�dzie kogo� obi�.</p><p>��Ci�ko? Z trwa�ym skutkiem?</p><p>��Niewykluczone.</p><p>��Jasne. Moja stawka to �wier� grzywny srebra. Albo ekwiwalent w dowolnej walucie. Stoi?</p><p>��Stoi.</p><p>��Kiedy robota? Jestem cz�owiekiem pracy�</p><p>��Wiemy. I wirtuozem.</p><p>��Pracuj� w piekarni � zaakcentowa� dobitnie Jasio Kminek. � Musz� na dany czas wzi�� wolne. Po temu i pytam: kiedy?</p><p>��Za trzy dni � rzek� Allerdings. � We wtorek. Ksi�yc b�dzie w pe�ni. Nasz klient preferuje wtorki i jasne noce.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Oparty plecami o s�up ojciec Felicjan wzdycha�, j�cza�, st�ka�. Czucie w nogach wraca�o mu powoli, odr�twienie zast�powa� narastaj�cy b�l. B�l na tyle dokuczliwy, by przeszkadza� w koncentracji. Z trudem kojarzy� i pojmowa�, co do niego m�wi�. Stoj�cy nad nim napastnik, ten z twarz� pospolit� do obrzydliwo�ci, musia� wi�c powtarza�. Wida� by�o, �e go to z�o�ci.</p><p>��Inkwizycja � m�wi� sykliwie � uprowadzi�a i tajnie wi�zi dziewczyn�. Pann� Jutt� Apold�wn�. Masz si� dowiedzie�, gdzie jest wi�ziona.</p><p>��Panie dobry � zachlipa� ojciec Felicjan. � Jak�e� mnie to sprawi�? To� ja robak n�dzny� Nic nie znacz� A �e u biskupa s�u��? A kt�em to ja u biskupa? S�uga, pacho�ek chudy� A to, o co wam idzie, panie, to� to rzecz nie biskupia, ino Oficjum �wi�tego� Gdzie� mnie do Oficjum, gdzie� do ich spraw tajemnych? Co ja o tym wiedzie� mog�?</p><p>��Wiedzie� mo�esz � sykn�� napastnik � tyle, ile pods�uchasz, podejrzysz i wyw�szysz. A to, �e� mistrzem w tym fachu, rzecz nie tajna. Ma�o masz r�wnych w pods�uchiwaniu, podgl�daniu i w�szeniu.</p><p>��Kt�em ja jest? Jam s�uga� Jam nikt! Pomylili�cie mnie z kimsi��</p><p>��Nie pomyli�em. Jeste� Hanys Gwisdek, popularnie zwany Weszk�. Obecnie ojciec Felicjan, zrobiony przez biskupa altaryst� w dw�ch ko�cio�ach naraz, u �wi�tej El�biety i u �wi�tego Micha�a. W nagrod� za szpiclowanie i donoszenie. Prawda, ojcze spowiedniku? Donosi�e� kanonikowi Beessowi, potem donosi�e� na Beessa. Teraz donosisz na Tylmana, na Lichtenberga, na Borschnitza, na innych. Biskup obiecuje ci za donosy dalsz� karier�, awanse w hierarchii, dalsze smakowite prebendy. Jak my�lisz, wywi��e si� biskup z przyrzecze�? Gdy dowie si� o tobie prawdy? To, �e kurwisz si� z Walonkami, i to w po�cie, biskup pewnie ci wybaczy. Ale co zrobi, gdy si� dowie, �e na niego, biskupa, te� donosisz, z nie mniejszym zapa�em? Inkwizytorowi Grzegorzowi Hejnczemu?</p><p>Ojciec Felicjan g�o�no prze�kn�� �lin�. D�ugo nic nie m�wi�.</p><p>��To, co chcecie wiedzie� � wymamrota� wreszcie � to tajemna rzecz Inkwizycji. Tycz�ca herezji. Sekret wielki�</p><p>��Wielkie sekrety � napastnik by� s�yszalnie zniecierpliwiony � te� da si� wyw�szy�. A im wi�kszy sekret, tym wi�ksza nagroda. Tu, sp�jrz, jest dwadzie�cia re�skich. Daj� ci je, s� twoje, gdy ci� wypuszcz�, mo�esz je sobie wzi��. Bez �adnych zobowi�za�. Je�li jednak dostarczysz mi informacji, je�li mnie nimi zadowolisz, dostaniesz pi�� razy tyle. Sto floren�w, Gwisdek. To jest pi�� razy wi�cej, ni� prebendy, kt�re teraz masz rocznie z obu twoich altarii. Pomy�l wi�c, pokalkuluj. Mo�e warto jednak si� wysili�.</p><p>Ojciec Felicjan prze�kn�� �lin� po raz drugi, a oczy b�ysn�y mu lisio. Napastnik o pospolitej aparycji schyli� si� nad nim, za�wieci� w twarz latarni�.</p><p>��Wiedz jednak � wycedzi� � �e gdyby� zdradzi�� Gdyby� mnie sprzeda�, gdyby mnie uj�to� Gdyby spotka�a mnie jakakolwiek z�a przygoda, gdybym zachorowa�, zatru� si� jedzeniem, zad�awi� o�ci�, uton�� w gliniance lub wpad� pod rozp�dzony w�z� Wtedy, spowiedniku, mo�esz by� pewien, �e pewne dowody trafi� do ludzi, kt�rym zaszkodzi�e�. Kt�rym wci�� pr�bujesz szkodzi�. W�r�d tych ostatnich do Jana Sneschewicza, wikariusza biskupiego. Wikariusz to cz�ek zawzi�ty, wiesz o tym dobrze. Gdy dowie si� pewnych rzeczy� Wy�owi� ci� z Odry, Gwisdek. Nim trzy dni min�, wy�owi� twego spuchni�tego trupa na Jazie Sokolnickim. Pojmujesz to, prawda?</p><p>Ojciec Felicjan pojmowa�. Skurczy� si� i skwapliwie pokiwa� g�ow�.</p><p>��Masz na zdobycie informacji dziesi�� dni. To termin nieprzekraczalny.</p><p>��Postaram si� Je�li si� uda�</p><p>��Lepiej, by si� uda�o. Dla ciebie lepiej. Jasne? A teraz jeste� wolny, mo�esz i��. Aha, Gwisdek�</p><p>��Tak, panie?</p><p>��Nie �a� po nocy. Licz� na ciebie, wi�c szkoda by by�a, gdyby ci tu gdzie� poder�n�li gard�o.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W oknie domu Ottona Beessa na Szewskiej nadal nie by�o ��tej zas�onki. Reynevan nie spodziewa� si� jej tam zreszt� ujrze�. Nie po to tu przyszed�. Po prostu przez Szewsk� wypad�a im droga.</p><p>��Czy wiesz, dok�d wyjecha� kanonik? Do siebie, do Rogowa?</p><p>��<emphasis>Allerdings</emphasis> � potwierdzi� Allerdings. � Nie wykluczam, �e na d�ugo. We Wroc�awiu niemi�a wytworzy�a si� dla� aura.</p><p>��Z mojego po trosze powodu.</p><p>��Mo�e urazi to tw� pych� � Allerdings spojrza� na niego znad ramienia � ale ci to powiem: nazbyt sobie pochlebiasz. Je�li� i by� pretekstem, to tylko jednym z wielu. I nie najwa�niejszym. Biskup Konrad ju� od jakiego� czasu krzywo patrzy� na kanonika Ottona, wci�� szuka� okazji, by zrobi� mu ko�o pi�ra. Wreszcie, wystaw sobie, pogrzeba� w genealogii i uzna� kanonika za Polaka. Nie �aden to Beess, og�osi�, lecz Bies. Najzwyklejszy w �wiecie polski Bies. A dla polskich Bies�w nie ma miejsca w diecezji wroc�awskiej. Zamarzy�a si� polskiemu Biesowi pra�atura w katedrze? To niechaj rusza do Gniezna albo Krakowa, tam te� s� katedry.</p><p>��Katedry, je�li chodzi o �cis�o��, ma Polska jeszcze w Poznaniu, W�oc�awku, P�ocku i Lwowie. A Beessowie, r�wnie� �cis�o�ci gwoli, nie s� Polakami. R�d wywodzi si� z Chorwacji.</p><p>��Chorwacja, Polska, Czechy, Serbia czy inna Mo�dawia � wyd�� wargi Allerdings � to dla biskupa jeden pies, jeden Bies i jedna cholera. Wszystko nacje s�owia�skie. Wrogie. �le do nas, dobrych Niemc�w, nastawione.</p><p>��Ha, ha. Wielce �mieszne.</p><p>��Jako �ywo. A wiesz, co jest paradoksem?</p><p>��Nie wiem.</p><p>��To, �e szkodz�c kanonikowi, biskup szkodzi sam sobie. Otto Beess by� we wroc�awskiej kapitule praktycznie jedynym wci�� popieraj�cym biskupa w kwestii nieograniczonej w�adzy papie�a; reszta pra�at�w i kanonik�w coraz otwarciej deklaruje koncyliaryzm. Biskup intrygami pozbywa si� stronnik�w, marnie si� to mo�e dla niego sko�czy�. Sob�r w Bazylei coraz bli�ej. Wiele zmian mo�e ten sob�r przynie�� Czy ty mnie s�uchasz? Co tam robisz?</p><p>��But czyszcz�. W g�wno wdepn��em.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wroc�aw od wiosny roku 1428 by� wysp� w morzu wojny, oaz� w pustyni wojennej destrukcji. Cho� odgrodzona od �wiata nurtami O�awy i Odry, cho� broniona pot�nymi murami, �l�ska metropolia daleka by�a od p�awienia si� w b�ogim luksusie bezpiecze�stwa i pewno�ci jutra. Wroc�aw zbyt dobrze pami�ta� ubieg�� wiosn�. Pami�� by�a �ywa i tak realna, �e niemal namacalna. �y�y w niej �uny p�on�cego Brzegu, Ryczyna, Sob�tki, Gniechowic, �rody i oddalonych o zaledwie dwie mile K�t�w. Wroc�aw pami�ta� pocz�tek maja, gdy z mur�w miejskich patrzy� na armi� Prokopa Go�ego oczami �zawi�cymi od dym�w pal�cych si� �ernik�w i Muchoboru. A sze�� tygodni nie min�o, jak od po�udnia sz�y w d� Odry Sierotki, jak wszystkie dzwony metropolii w zgrozie obwieszcza�y ich podej�cie pod odleg�� o zaledwie dzie� drogi O�aw�.</p><p>Wroc�aw by� wysp� w oceanie wojny, oaz� w pustkowiu zgliszcz i popio��w. Ziemie na po�udnie od Wroc�awia sta�y si� wyludnionym pogorzeliskiem. Za murami Wroc�awia, w czas pokoju daj�cymi schronienie pi�tnastu tysi�com ludzi, terxaz poszuka�o azylu niemal drugie tyle. Wroc�aw t�oczy� si�, egzystowa� w �cisku. W atmosferze niepewno�ci i zagro�enia. W aurze parali�uj�cego strachu. I powszechnego donosicielstwa.</p><p>Win� ponosili wszyscy: biskup, pra�aci, inkwizycja, w�adze miejskie, patrycjat, rycerstwo, kupcy. Wszyscy. Ci, kt�rym na bezpiecze�stwie miasta naprawd� zale�a�o. Ci, kt�rzy widzieli husyckiego szpiega za ka�dym w�g�em i ze zgroz� wspominali rok miniony: otwarte zdrad� bramy Frankensteinu i Rychbachu, zdobyty podst�pem zamek na �l�y, spiski w �widnicy, dywersj� w K�odzku. Ci, kt�rzy liczyli, �e nagonka na szpieg�w wyp�oszy z ukry� tych faktycznych i prawdziwych. I ci, kt�rzy w �adnych szpieg�w nie wierzyli, ale kt�rym psychoza strachu by�a bardzo na r�k�. Wszyscy do donosicielstwa zach�cali, pot�guj�c strach i pop�och, sprawiaj�c, �e panika wraca�a rykoszetem nienawi�ci i prze�ladowa�. Zdrajcy, czarownice i husyci mogli wszak kry� si� wsz�dzie, za ka�dym w�g�em, w ka�dym k�cie, pod ka�dym przebraniem. Podejrzany by� ka�dy: s�siadka, bo nie po�yczy�a sita, kramarz, bo wyda� reszt� ober�ni�tym skojcem, stolarz, bo paskudno�ci gada� o proboszczu, proboszcz, bo pi�, szewc, bo nie pi�. Na to, by na� donie��, bezsprzecznie zas�ugiwa� nauczyciel katedralny, magister Schilder, bo na murach kr�ci� si� ko�o bombardy. Donosu wart by� ponad wszelk� w�tpliwo�� rajca Scheuerlein, bo podczas mszy niedzielnej straszliwie spierdzia� si� w ko�ciele. Podejrzany by� pisarz miejski, panicz Albrecht Strubicz, bo cho� chorza�, to wyzdrowia�. Podejrzany by� Hans Plichta, stra�nik grodzki, bo wystarczy�o na g�b� spojrze�, by zgadn��: pijak, kurwiarz, �apownik i sprzedawczyk.</p><p>Podejrzany by� �ongler-<emphasis>joculator</emphasis>, bo igrce wyczynia� i szpasy, podejrzany by� cie�la Kozuber, bo si� z tych szpas�w �mia�. Podejrzana by�a panna Jadwiga Bancz�wna, bo trefi�a w�osy i nosi�a czerwone ci�emki. Pan G�ntherode, bo u�ywa� imienia nadaremno. Podejrzenia budzi� by� garbarz, bo �mierdzia�. I �ebrak, bo �mierdzia� jeszcze gorzej. I �yd. Bo by� �ydem. A wszystko, co z�e, to przecie przez �yd�w.</p><p>Donos�w i delacyj przybywa�o, koniunktura nakr�ca�a si� sama, rosn�c jak toczona �niegowa kula. Szybko dosz�o do tego, �e najbardziej podejrzanymi stali si� ci, na kt�rych nikt nie doni�s�. Wiedz�c o tym, niekt�rzy donosili wi�c sami na siebie. I na najbli�szych krewnych.</p><p>By�oby dziwne, gdyby w tej powodzi donos�w nie znalaz� si� ani jeden donos na Reynevana. Ale znalaz� si�. I to niejeden.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Capn�li go na Placu Solnym, kt�ry przecina�, lawiruj�c mi�dzy kramami, w drodze na �niadanie. �niada� �Pod G�ow� Maura� codziennie. Regularnie. Zbyt regularnie.</p><p>Capn�li go, wykr�cili r�ce, przyparli do straganu. By�o ich sze�ciu.</p><p>��Reinmarze Bielau � powiedzia� beznami�tnie przyw�dca, tr�c p�aski i paskudnie zniekszta�cony chorob� nos. � Jeste� aresztowany. Nie stawiaj oporu.</p><p>Nie stawia�. Bo nie m�g�. W g�owie mu wirowa�o, z zaskoczenia by� jak we �nie, nie bardzo pojmowa�, co zasz�o. Jutta, my�la� gor�czkowo i niesk�adnie. Jutta. Altarysta Felicjan wy�ledzi miejsce uwi�zienia Jutty. Ale jak ja si� skontaktuj� z altarysta? Sam b�d�c uwi�ziony? Lub martwy?</p><p>Doko�a zbiera� si� ju� i g�stnia� t�um.</p><p>��Nu�e � skin�� ten ze zniekszta�conym nosem. � W p�ta ptaszka. Na��cie mu wi�zy.</p><p>��Na��cie, na��cie! � Przez zbiegowisko przedar� si� siwy dryblas w sk�rzanym kabacie i przy mieczu, w kompanii kilku zbrojnych. � A na�o�ywszy odst�pcie. Bo on jest nasz. �ledzimy go od paru dni. Pospieszyli�cie, dobra wasza. Ale ninie wydajcie go nam. Nasze prawa wy�sze.</p><p>��Jak wy�sze? � wzi�� si� pod boki Nos. � W czym wy�sze? Tu nie Ostr�w Tumski, tu Wroc�aw! A we Wroc�awiu nad rad� miejsk� nic wy�szego nie masz, we Wroc�awiu rada rz�dzi. Ja wi�nia z rozkazu pan�w rady aresztowa�em i na ratusz go odstawiam. Prawi�cie, �em pospieszy�. A wy�cie si� sp�nili! Strata wasza, by�o raniej wsta�. Kto pierwszy, ten lepszy! Tedy ruszajcie precz, panie von Hunt. Nie przeszkadzajcie w s�u�bie!</p><p>��We Wroc�awiu rz�dzi biskup � odparowa� Kuczera von Hunt. � Namiestnik kr�la Zygmunta, pana twego, �yku, i ca�ej twojej rady. A ja biskupa osob� tu przedstawiam, bacz tedy, ratuszowy pacho�ku, do kogo m�wisz. Kogo precz posy�asz. Ja aresztanta do biskupiego dworca doprowadzi� rozkaz mam�</p><p>��A ja do ratusza!</p><p>��To jest � powt�rzy� gniewnie Kuczera � rzecz ko�cielna i chuj ratuszowi do niej. Nu�e, nast�p si�.</p><p>��Sam si� nast�p!</p><p>Kuczera von Hunt warkn��, sapn��, po�o�y� d�o� na mieczu. W tym momencie z napieraj�cego coraz g�ciej i szumi�cego zbiegowiska wyskoczy�a � a raczej wystrzeli�a � drobna posta� w burym cha�acie. Nim ktokolwiek zdo�a� zareagowa�, posta� z rozp�du rzuci�a si� na Reynevana, wyrwa�a go z u�cisku pacho�k�w i zwali�a z n�g, przygniataj�c do ziemi. Zaskoczony Reynevan patrzy� wprost w twarz postaci. Twarz szar�, nijak� i bezbrze�nie pospolit�. Z pospolitego nosa i pospolitych ust ciek�a krew. I jaka� ohydna kleista wydzielina.</p><p>��Ja na nich nasmarkam � wymrucza�a mu posta� wprost do ucha mi�kkim kobiecym altem. � A ty uciekaj�</p><p>Pacho�cy ratuszowi i ludzie von Hunta zdarli kobiet� z Reynevana, szarpi�c ni�, targaj�c i potrz�saj�c jak kukie�k�. Kobieta obwis�a nagle w ich r�kach, przewr�ci�a oczami. Rozkaszla�a si� spazmatycznie, zakrztusi�a, zarz�zi�a. I nagle charkn�a, plun�a i smarkn�a. Bardzo obficie i nad wyraz rozbryzgliwie. Krew i �luzowate gluty g�sto upstrzy�y twarze i odzienie otaczaj�cych.</p><p>��Maryjo Przenaj�wi�tsza! � zawy� kto� z ci�by. � To zaraza! M�r! M�r!</p><p>Powtarza� nie by�o potrzeby. Wszyscy wiedzieli, czym jest <emphasis>mors nigra,</emphasis> Czarna �mier�, wszyscy wiedzieli, jak nale�y si� przed Czarn� �mierci� broni�. Zasada by�a prosta, regu�a jedna, brzmia�a: <emphasis>fuge</emphasis>, uciekaj. Wszyscy � przekupnie, przechodnie, pacho�kowie, biskupi zbrojni, Nos, von Hunt � rzucili si� do panicznej ucieczki, przewracaj�c i tratuj�c wzajem. Plac Solny opustosza� w jednej sekundzie.</p><p>Zosta� tylko Reynevan. Medyk. Kl�cz�cy nad zara�on�. Usi�uj�cy rozewrze� jej usta, ul�y�, usun�� blokuj�ce gard�o �luz i skrzepy. Na to nie ma �adnego zakl�cia, my�la� gor�czkowo i chaotycznie. �adnego zakl�cia, �adnego czaru, �adnego amuletu. �adna magia nie leczy, �adna nie zabezpiecza przed zara�eniem p�ucn� form� d�umy� Bo to przecie� forma p�ucna, w�tpliwo�ci nie ma, objawy s� klasyczne, chocia�� Ona nie ma gor�czki� Ma ch�odne czo�o� I cia�o� Piersi� Jak to mo�liwe? Co� tu jest nie tak�</p><p>Kobieta o pospolitej twarzy odepchn�a jego r�ce.</p><p>��Zamiast mnie obmacywa� � wyrzek�a spokojnie i wyra�nie � uciekaj�e, nieszcz�sny g�upku. Szybko. Zanim si� po�api�, �e to by�a iluzja.</p><p>Nie kaza� sobie dwa razy powtarza�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdyby zdecydowa� si� zmyka� z Wroc�awia jak sta�, na piechot�, w jednym cienkim kabacie na grzbiecie, uda�oby mu si�. W mie�cie trwa� pop�och i zam�t, ucieczka mia�a ca�kiem spore szanse na to, by si� powie��. Ale Reynevanowi �al by�o dobytku i otrzymanego w prezencie od Dzier�ki de Wirsing gniadoszka inochod�ca. Okaza� si� niezdolny do tego, by bez mrugni�cia okiem i najmniejszego �alu porzuci� dobra materialne. Kr�tko m�wi�c, zgubi� go materializm. Jak wielu przed nim.</p><p>Capn�li go w stajni. Opadli w momencie, gdy kulbaczy� konia. O oporze nie mog�o by� mowy. By�o ich zbyt wielu, z r�wnym powodzeniem mo�na by pr�bowa� walki ze stur�kim Briareusem. W �atwym do przewidzenia finale Reynevan mia� worek na g�owie i wi�zy na r�kach i nogach. Potem podniesiono go i niby pakunek wrzucono na w�z. I przywalono czym� mi�kkim a ci�kim, zapewne szmatami.</p><p>Strzeli� bat, skrzypn�y osie, w�z podskoczy� i poturla� si� po wymoszczonej okr�glakami ulicy. Przywalony stert� szmat Reynevan kl�� i plu� sobie w brod�.</p><p>Zaczyna�a si� podr� w nieznane.</p></section><section><title><p>Rozdzia� trzeci</p></title><p><strong>w kt�rym potwierdza si� porzekad�o i wychodzi na to, �e �wiat jest jednak ma�y � Reynevan co i rusz natyka si� bowiem na znajomych.</strong></p><empty-line/><p>W�z, kt�rym go wieziono, podskakiwa� i ko�ysa� si� na wybojach, trzeszcz�c przy tym tak, jakby za chwil� mia� si� rozlecie�. Reynevan, kt�ry z pocz�tku przygniataj�c� go i ledwo pozwalaj�c� oddycha� stert� ga�gan�w i k�uj�cych rogo�y odbiera� jako tortur� i sprawc�w s��ni�cie przeklina�, szybko zmieni� pogl�d. Unieruchomiony pod stert�, nie obija� si� o burty p�dz�cego szale�czo wehiku�u, czu� za� i s�ysza� dudnienie innych przedmiot�w, zapewne beczu�ek i drabin, kt�re bez�adnie lata�y po ca�ym wn�trzu, przetaczaj�c si� nad nim raz po raz. Jazda by�a jednak taka, �e nawet w kokonie szmat szcz�ka�y i dzwoni�y na wybojach z�by.</p><p>Ile trwa�a ta dzika gonitwa, trudno by�o oceni�. W ka�dym razie d�ugo.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wyci�gni�to go spod szmat, bezceremonialnie zrzucono z wozu na ziemi�. Czy raczej w b�oto, bo odzie� momentalnie zacz�a przemaka�. Natychmiast niemal i r�wnie bezceremonialnie poderwano go, szarpni�ciem zdarto z g�owy worek. Pchni�ty uderzy� plecami o ko�o.</p><p>Byli w jarze, na uskokach zboczy biela� jeszcze �nieg. W powietrzu pachnia�o ju� jednak wiosn�.</p><p>��Zdrowy jest? � spyta� kto�. � Ca�y?</p><p>��Przecie wida�, �e ca�y. Na w�asnych nogach przecie stoi. Dawajcie grosz, jak si� um�wilim.</p><p>Ludzie, kt�rzy go otaczali, r�nili si�, pierwszy rzut oka pozwala� podzieli� ich na dwie grupy, dwie kategorie nawet. Jedni z miejsca dawali zakwalifikowa� si� jako miejscy z�oczy�cy i obrzynacze kieszeni, hultaje z band i gang�w, jakich wiele terroryzowa�o wroc�awskie peryferia. To oni w�a�nie, nie by�o �adnych w�tpliwo�ci, pojmali go w stajni i wywie�li z miasta na wozie. Po to, by teraz przekaza� go tym drugim. Te� bandytom, ale innej jakby klasy. Najemnikom.</p><p>Na dalsze analizy czasu nie sta�o. Chwycono go, wsadzono na konia, przytroczono przeguby do ��ku siod�a, dodatkowo skr�powano ramiona dwukrotnie przeci�gni�tym pod pachami powrozem. Ko�ce powroza uj�o dw�ch konnych, jeden po prawej, drugi po lewej. Inni otoczyli ich ciasno. Konie parska�y i tupa�y. Kto� szturchn�� go w plecy czym� twardym.</p><p>��Ruszamy � us�ysza�. � Tylko bez g�upstw. Bo mord� obijemy.</p><p>G�os wyda� mu si� znajomy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Omijali miasta i grody, nie do�� szerokim jednak �ukiem, by uniemo�liwi� Reynevanowi zorientowanie si� w terenie. Kt�ry zna� na tyle dobrze, by rozpozna� dzwonnic� fary �wi�tego Floriana w biskupim Wi�zowie. Wieziono go wi�c go�ci�cem nyskim, od Wroc�awia jak strzeli� na po�udnie. Nie wygl�da�o jednak, by Nysa by�a celem jazdy, wzgl�dem za� dalszej trasy mo�liwo�ci by�o a� nadto: z Nysy wychodzi�o w r�nych kierunkach pi�� trakt�w, nie licz�c tego, kt�rym jechali.</p><p>��Dok�d mnie wieziecie?</p><p>��Zamknij pysk.</p><p>Za Nys� zatrzymali si�, by zanocowa�. A Reynevan rozpozna� znajomego.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Paszko? Paszko Rymbaba?</p><p>Najemnik, kt�ry przyni�s� mu chleb i wod�, zamar�. Pochyli� si�. Odgarn�� jasne w�osy z czo�a i oczu. I otworzy� usta.</p><p>��Jak mi honor luby � westchn��. � Reinmar? Ty�e� to? Ha! A to i zda�a mi si� g�ba znajom�� Ale� zmieni� si�, zmieni�� Uzna� trudno�</p><p>��W czyim jestem r�ku? Dok�d mnie wieziecie?</p><p>��Zakazali gada�. � Paszko Rymbaba wyprostowa� si�, g�os mu stwardnia�. � Tedy nie pytaj. Jak jest, tak jest.</p><p>��Bacz� � Reynevan ugryz� chleb � jak jest. Dawniej by�e� rycerzem, ninie widzisz mi si� knechtem. Kt�remu rozkazuj� i zakazuj�. I nawet wiem, czemu taka odmiana. I tak dziw, �e zosta�e� na �l�sku. M�wiono, �e�cie wszyscy uciekli, Weyrach, Wittram, Tresckow, ca�a twoja dawna <emphasis>comitiva.</emphasis> �e�cie drapaka dali za si�dm� g�r�. Bo si� wam pali�a �l�ska ziemia pod nogami.</p><p>��Ano � Paszko podrapa� si� w ciemi�, niespokojnie rzuci� okiem w stron� ogniska, przy kt�rym inni najemnicy po�wi�cali jednak ca�� uwag� wy��cznie g�siorkowi. � Ano, pali�a si� tak jakby. Rozbie�a�a si� kompania� Jam te� ju� si� sposobi� precz odjecha� Ale masz, trafi�a si� okazja s�u�by u pana Ungeratha. Pan Ungerath bogacz, nikomu ze swoich krzywdy zrobi� nie da, nie ma strachu. To i zosta�em. A co to mnie na �l�sku �le, albo jak?</p><p>��Czego ten bogacz chce ode mnie? Czym mu si� narazi�em?</p><p>��Zakazali gada�.</p><p>��Tylko jedna rzecz � zni�y� g�os Reynevan. � Jedno s�owo. Jedno imi�. Musz� wiedzie�, kto mnie we Wroc�awiu wyda�. Nie o mnie tu zreszt� idzie. Pami�tasz tamt� pann�, Paszko? Porwan� na Bodak jako Biberstein�wna? T�, z kt�r� wtedy uciek�em? Mi�uj� j�, kocham sercem ca�ym. A od informacji, o kt�r� prosz�, zale�y jej los. Jej �ycie. Kto mnie zdradzi�, Paszko?</p><p>��Zakazali gada�. A nawet jakby nie, ja dy� tego nie wiem i tak.</p><p>��Ale wie ten, kt�ry wami dowodzi. Mam racj�?</p><p>��Ani chybi � nad�� si� Rymbaba. � Pan Eberwin von Kranz nie od parady g�owa. Musi, �e wie.</p><p>��Podpytaj go, Paszko. Wywiedz si�</p><p>��Nie. Zakazali.</p><p>��Paszko. Nie pospieszy�em ci z pomoc�, wtedy, pod Lutomi�? Ju� ci� gemajni brali na sztychy, pami�tasz? Jak zwierza by sk�uli, gdyby nie ja i Samson. Masz d�ug. Rycerz jeste� czy nie? Nie przystoi rycerzowi o takich d�ugach zapomina�.</p><p>Paszko Rymbaba my�la� d�ugo. I tak intensywnie, �e a� si� spoci�. Wreszcie poja�nia�, otar� brew.</p><p>��Zratowa�e� mnie wtedy � przyzna�, prostuj�c si�. � Ale� potem na Bodaku zdradliwie soj� w bok da�. A owa twoja umi�owana dziewka w jajca mnie kop�a i ze schod�w zruci�a. Mnie po onym zruceniu g�owa d�ugi czas bola�a. Tedy my kwita. Nicem ci nie winien.</p><p>��Paszko�</p><p>��Posili�e� si�? To dawaj r�ce. Na powr�t zwi�za� ci� musz�.</p><p>��M�g�by� troch� lu�niej?</p><p>��Nie. Zakazali.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W dalsz� drog� wyruszyli o �witaniu, we mgle, w kt�rej Reynevan straci� orientacj�. Wydawa�o mu si�, �e jad� w kierunku na Prudnik, traktem g�ubczyckim, ale pewno�ci nie mia�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na skraju go�ej brzeziny czeka�o na nich trzech je�d�c�w. I solidny zamkni�ty furgon, zaprz�ony w czw�rk� kosmatych koni. Przeznaczenie furgonu by�o bardziej ni� wyra�ne, tote� Reynevan wcale si� nie zdziwi�, gdy go do� wepchni�to, a drzwiczki zaryglowano. Zmian� powita� nawet z pewnym zadowoleniem. Nadal by� wi�niem, ale przynajmniej rozwi�zano mu r�ce.</p><p>�omotn�y kopyta, furgon szarpn��, ruszy� z turkotem i skrzypem osi. Wewn�trz �wiat�a by�o tyle, ile wpuszcza�y ma�e zakratowane okienka, to znaczy niewiele. Do�� jednak, by zdo�a� ujrze� le��cego na deskach cz�owieka, nakrytego derk� lub opo�cz�.</p><p>��Pochwalone � zagadn�� � imi� Bo�e, bracie. Km jeste�?</p><p>Le��cy nie odpowiedzia�. Nieprzytomnego j�ku, jaki wyda�, nie mo�na by�o uzna� za odpowied�. Reynevan poci�gn�� nosem, pow�szy�. Zbli�y� si�, namaca� czo�o. Gor�ce jak piec. Czuj�c, jak jemu samemu robi si� dla odmiany zimno ze strachu, �ci�gn�� derk�, si�gn�� pod mokr� od potu odzie�, nacisn�� brzuch, obmaca� szyj�, pachy i pachwiny. W nik�ym �wietle wypatrywa� �lad�w krwi, ropy, wysypki. Chory pozwala� na wszystko, le��c bez ruchu i poj�kuj�c.</p><p>��Ty masz szcz�cie i ja mam szcz�cie � mrukn�� wreszcie, siadaj�c. � To nie d�uma. I nie ospa. Chyba.</p><p>��<emphasis>Adsumus�</emphasis></p><p>��Co? � Reynevan a� podskoczy�. � Co powiedzia�e�?</p><p>��<emphasis>Adsumus�</emphasis> � wybe�kota� chory. � <emphasis>Adsumus peccati quidem immanitate detenti� Sed in nomine tuo specialiter congregati�</emphasis></p><p>To tylko modlitwa, upewni� sam siebie Reynevan. Wy��cznie przypadkowa zbie�no��</p><p>Pochyli� si�. Od chorego bi� �ar gor�czki i ostry od�r potu. Reynevan po�o�y� mu d�onie na skroniach, zacz�� wolno wymawia� lecz�ce zakl�cia i inwokacje.</p><p>��<emphasis>Veni ad nos�</emphasis> � zaj�cza� pacjent. � <emphasis>Et esto vobiscum et dignare illabi cordibus nostris� Adsumus� Adsumus�</emphasis></p><p>Reynevan mrucza� zakl�cia. Chory odetchn�� ze �wistem.</p><p>��<emphasis>Ex lux perpetua</emphasis> � powiedzia� zupe�nie wyra�nie � <emphasis>luceat eis.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Furgon turkota� i skrzypia�. Chory gor�czkowa� i bredzi�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zbudzi� go chrobot rygla i skrzyp otwieranych drzwiczek, oprzytomnilo zimne �wie�e powietrze, wraz ze �wiat�em wdzieraj�ce si� do wn�trza. Zmru�y� oczy.</p><p>Do furgonu pakowano nast�pnych pasa�er�w. Trzech. Pierwszy, barczysty w�sacz w rycerskim wamsie, com�� si� odruchowo na widok le��cego chorego.</p><p>��Bez obaw � uspokoi� Reynevan. � To nic zaka�nego. Gor�czka, nic wi�cej.</p><p>��W�azi� do �rodka! � ponagli� jeden z najemnik�w. � �ywo, �ywo! Mam wam pom�c?</p><p>Drzwiczki furgonu zatrzasn�y si�, zn�w pogr��aj�c wn�trze w mroku. �wiat�a wystarczy�o jednak, by Reynevan nabra� pewno�ci, �e zna przynajmniej dw�ch z tr�jki nowych wi�ni�w, bark w bark usadowionych naprzeciw. �e ju� widzia� ich twarze.</p><p>��Skoro ju� pobrata�a nas smutna dola � wyprzedzi� go ostro�nym i pe�nym wahania g�osem w�sacz � to niechaj si� znamy. Jestem Jan Kuropatwa z �a�cuchowa, <emphasis>miles polonus</emphasis>�</p><p>��Herbu Szreniawa � zdecydowa� si� doko�czy� po polsku Reynevan � je�li dobrze pami�tam. Spotkali�my si� w Pradze�</p><p>��A niech mnie! � Podejrzliwie zachmurzona i zaci�ta twarz Polaka rozja�ni�a si�. � Reynevan, eskulap praski! Pami�tam! Od razu znajomym mi si� wa�� zda�e�� A to�my wszyscy wpadli, zaraza by to wzi�a�</p><p>��<emphasis>Adsumus</emphasis>� � zaj�cza� g�o�no chory, roluj�c g�ow�. � <emphasis>Adsum</emphasis>�</p><p>��Je�li ju� o zarazie mowa � odezwa� si� z niepokojem w g�osie drugi z Polak�w, wskazuj�c le��cego. � To czy ten tutaj aby�</p><p>��Im� Reynevan konsyliarzem jest, Jakubie � pouczy� Kuropatwa. � Na chor�bskach si� zna. Je�li m�wi, �e to nie zaka�ne, trza mu wierzy�. Pozw�lcie, panie Reynevan: �w tu dobry szlachcic to pan Jakub Nadobny z Rogowa herbu Dzia�osza. A �w to�</p><p>��My si� znamy � przerwa� trzeci m�czyzna, z mocno zarysowan�, troch� krzyw� jakby szcz�k�. � Klemens Koch�owski z Wielunia, pami�tacie? Mieli�my przyjemno��. W Toszku to by�o, jesieni� �o�skiego roku. O interesach rozprawiali�my.</p><p>Reynevan potwierdzi�, ale tylko skinieniem g�owy. Nie by� pewien, czy i jak dalece mo�e wchodzi� w szczeg�y. Nowi pasa�erowie furgonu byli, i owszem, chwilowymi wsp�towarzyszami niedoli, ale to wcale nie oznacza�o, �e musieli zna� specyfik� i detale prowadzonych przez Koch�owskiego interes�w. Polegaj�cych na sprzedawaniu husytom koni, broni, prochu i kul.</p><p>��Wszystkich trzech razem nas ogarn�li, jednego dnia � rozwia� jego w�pliwo�ci Jan Kuropatwa. � Na krakowskim trakcie, mi�dzy Bielskiem a Skoczowem. Szli�my cugiem, wie�li�my� Domy�lacie si�, co wie�li�my. Wszak wiecie, co si� tym traktem wozi.</p><p>Reynevan wiedzia�. Wszyscy wiedzieli. Biegn�cy przez Cieszyn i Bram� Morawsk� trakt krakowski, szlak ��cz�cy Kr�lestwo Polskie z Czeskim by� jedn� z nielicznych dr�g handlowych wymykaj�cych si� otaczaj�cej husyckie Czechy blokadzie. Szlakiem tym towary z Polski sz�y do Czech praktycznie nieprzerwanie i bez przeszk�d, dzia�o si� tak dzi�ki uk�adowi, jaki stan�� pomi�dzy morawsk� szlxacht� kaliksty�sk� a mo�nymi katolikami. Morawscy husyci nie podejmowali �upie�czych wypraw na ziemie katolik�w, ci za� przymykali oko na ci�gn�ce przez Cieszyn transporty i cugi. Uk�ad by� nieformalny, a r�wnowaga chwiejna, czasem jaki� incydent j� zak��ca�. Jak wida� by�o.</p><p>��Ogarn�li nas � kontynuowa� <emphasis>miles polonus</emphasis> � raciborscy z Pszczyny, dru�yna najemna tej wilczycy Heleny, wdowy po ksi�ciu Janie. Pszczyna to jej, Heleny znaczy, dzia� wdowi w�a�nie, wied�ma przekl�ta jak udzielna ksi�na na Pszczynie siedzi i coraz zuchwa�ej sobie poczyna.</p><p>��I to bezprawnie poczyna, gamratka jedna � warkn�� w�ciekle Koch�owski. � Bo nie na swojej, lecz na cieszy�skiej ziemi! To bezprawie jest!</p><p>Reynevan wiedzia�, w czym rzecz. Wykorzystywana przez kupc�w szczelina w blokadzie istnia�a r�wnie� dzi�ki zr�cznej polityce ksi�cia cieszy�skiego Boles�awa, kt�ry chroni� swe ksi�stwo tym, �e z husytami nie zadziera� i ich transport�w nie tyka�. Ca�kiem inn� polityk� prowadzili rezyduj�ca w Pszczynie ksi�na wdowa Helena i jej syn, ksi��� raciborski Miko�aj. Ci nie przepu�cili �adnej okazji, by handluj�cym z husytami dobra� si� do sk�ry, cho�by i na cudzych w�o�ciach.</p><p>��Niejeden ju� z naszych � ci�gn�� Kuropatwa � w pszczy�skich lochach zgni� albo g�ow� pod top�r po�o�y�. My�lelim, gdy nas wzi�li, �e nam te� na rusztowaniu koniec pisany. Dusze Bogu ju� polecali�my, ja, pan Jakub i pan Klemens� Ale nie tkwilim w ciemnicy nawet tygodnia. Powie�li nas do Raciborza, wydali tym innym, bies wie, kto oni tacy� A ninie wsadzili do tej budy i wioz�. K�dy, po co, kto, w czyjej s�u�bie, bies wie.</p><p>��Po co, to wiadomo � orzek� ponuro Jakub Nadobny z Rogowa. � Na zatracenie, jak nic.</p><p>��Nazwisko Ungerath � spyta� Reynevan � m�wi wam co�?</p><p>��Nie. A powinno?</p><p>Reynevan opowiedzia� o swoim pojmaniu, o trasie, jak� przeby� w ci�gu trzech dni. O tym, �e eskorta jest prawdopodobnie w s�u�bie Ungeratha, bogatego wroc�awskiego patrycjusza. Kuropatwa, Nadobny i Koch�owski w g�ow� j�li zachodzi�. Bez wi�kszych rezultat�w. Tkwiliby wi�c w nie�wiadomo�ci i niepewno�ci losu, gdyby nie nowy pasa�er furgonu, kt�rego dokwaterowano im jeszcze tego samego dnia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nowy pasa�er by� m�ody, jasnow�osy, potargany jak strach na wr�ble. A tak�e weso�y i radosny, co zdumiewa�o, zwa�ywszy okoliczno�ci.</p><p>��Waszmo�cie pozwol� � za�mia� si�, usiad�szy � jam jest Hlas z Liboczan, dobry Czech, setnik z Taboru. Jeniec. Chwilowo, ha, ha! Los wojacki, he, he!</p><p>Kilka dni temu, opowiedzia� Hlas z Liboczan, dobry Czech, robi�c co i rusz pauzy na napady g�o�nej i bezsensownej weso�o�ci, pan Hynek Kruszyna z Lichtenburka najecha� kraj hradecki. Pan Hynek by� ongi wiernym obro�c� Kielicha, ale zdradzi�, przeszed� na stron� katolick� i teraz gn�bi dobrych Czech�w napadami. Rejza na Hradecko nie sko�czy�a si� dla� najlepiej, jego dru�yn� pobito, rozproszono i zmuszono do ucieczki. Ale Hlasa z Liboczan uda�o si� panu Kruszynie w je�stwo wzi��.</p><p>��Taki los wojacki, ha, ha � za�miewa� si� dobry Czech. � Alem s�omy u pana Kruszyny w lochu nie zagrza�! Odkupili mnie, tu dostarczyli. A ninie, jakem pods�ucha�, k�dy� pod Frysztat powi꿹.</p><p>��Po co pod Frysztat? I kto was odkupi�?</p><p>��Ha, ha! To� przecie ten, co i was. Ten, co nas tera wiezie!</p><p>��Niby kto?</p><p>��Gebhard Ungerath. Syn Kaspra Ungeratha� To�ta nie wiedzieli? A to dobre, he, he. To wam, bacz�, rzecz sklarowa� musz�!</p><p>Kasper Ungerath, sklarowa� taboryta, to wroc�awski kupiec, bogaty wr�cz do nieprzyzwoito�ci, w swym wielkopa�stwie tak zadufany i nad�ty, �e w Gniechowicach pod Wroc�awiem burg sobie kupi� i na tym burgu jak szlachcic siedzi, ju� mu pono szlachectwo pachnie, ju� o herb zabiega, ha, ha. W ramach zabieg�w syn�w swych, Gebharda i Gilberta, w biskupim wojsku armigerami porobi�. W jakiej� pogranicznej r�baninie pojmali Gilberta taboryci z Odr. Rych�o uznawszy, co za z�ota kokoszka wpad�a im w r�ce i jakie z�ote jaja znie�� zdolna, za��dali za je�ca r�wniu�kich pi�ciuset k�p groszy okupu.</p><p>��To ci sumka, ha, ha, nie w kij dmucha�! Teraz rozumiecie, w czym dzie�o? Ungerath, stary sknera, u�o�y� si�, chce rzecz bezgot�wkowo za�atwi�. Za wolno�� Gilberta odzyskaj� wolno�� je�cy czescy, po�apani przez �l�zak�w utrakwi�ci. Ungerath ma znajomo�ci, ma uk�ady, ma d�u�nik�w. Szybko za�atwi� sobie je�c�w. Znaczy nas, ha, ha. Wychodzi, ha, ha, �e my, tego tu p�nieboszczyka kalkuluj�c, po jakie� o�mdziesi�t k�p <emphasis>per capita</emphasis> si� liczym, he, he, w og�lnym bilansie. Powiedzia�bym, �e dobra �rednia. Chyba �e si� kt�ry� z pan�w za dro�szego ma?</p><p>Nikt si� nie zg�osi�. Hlas z Liboczan za�mia� si� perli�cie.</p><p>��Na wymian� nas wiez�, panowie. Do g�ry tedy g�owy, ha, ha, nied�ugo ju� naszej niewoli, nied�ugo!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ciasnota i zaduch wewn�trz furgonu powodowa�y, �e wi�ni�w ogarn�a senno��, spali niemal bez przerwy. Reynevan, je�li nie spa�, my�la�.</p><p>Kto go zdradzi� we Wroc�awiu?</p><p>Wykluczaj�c zwyk�y przypadek, a w takich razach przypadki nale�a�o wyklucza�, ewentualno�ci nie pozostawa�o wiele. Czas zmienia� ludzi, Achillesa Czibulk� mog�y skusi� ukryte pod pod�og� apteki z�ote monety, ch�� zaw�adni�cia nimi mog�a sta� si� pokus� nie do przezwyci�enia. C� dopiero powiedzie� o Allerdingsie, kt�rego Reynevan wszak nie zna� w og�le, a mia� wszelkie podstawy, by uwa�a� za najemnego �otrzyka?</p><p>G��wnym podejrzanym pozostawa� jednak oczywi�cie pater Felicjan, Hanys Gwisdek zwany Weszk�, osobnik, u kt�rego k�amstwo, zdrada i przeniewierstwo zdawa�y si� by� drug� natur�. Allerdings ostrzega� przed nim Reynevana, ten jednak przestrogi i z�e wr�by zlekcewa�y�. <emphasis>Omnis</emphasis> ksi�dz <emphasis>avaritia,</emphasis> przywo�ywa� obiegowe porzekad�o, Felicjan nie zdradzi z chciwo�ci, gdyby zdradzi�, sto floren�w przesz�oby mu ko�o nosa. Allerdingsa to nie przekona�o.</p><p>Allerdings m�g� mie� racj�, my�la� z rozpacz� Reynevan. W�asn� sk�r� ojciec Felicjan m�g� ceni� wy�ej stu floren�w, m�g� zdradzi� ze strachu o sk�r�. M�g� zdradzi� dla �ask i znacznie wy�ej kalkulowanych przysz�ych korzy�ci.</p><p>Tak, wiele wskazywa�o, �e zdrajc� by� w�a�nie ojciec Felicjan. A je�eli tak�</p><p>A je�eli tak, my�la� z rozpacz� Reynevan, to ca�y misterny wroc�awski plan na nic. Szanse na szybkie odszukanie Jutty przepad�y, nadzieje si� rozwia�y. Znowu nie wiadomo, co czyni�, od czego zacz��. Znowu w kropce. Znowu punkt wyj�cia.</p><p>Je�li w og�le b�dzie jakie� wyj�cie, my�la� Reynevan. Weso�ek Hlas mo�e si� myli�. Mo�e nas wcale nie wymieni�? Mo�e by� tak, jak na zamku Troski � utrakwist�w si� kupuje, by p�niej zam�czy� ich na szafocie celem polepszenia morale miejscowej ludno�ci.</p><p>A na to, �e zn�w uratuje go tajemnicza iluzoryczna kobieta, tym razem liczy� trudno.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Chory przesta� j�cze� i bredzi�. Le�a� spokojnie i chyba nawet mia� si� lepiej. Przy �wiadkach Reynevan nie o�mieli� si� ju� u�ywa� magii, zdrowienie nale�a�o wi�c przypisa� czynnikom naturalnym.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Wy�azi�! Dalej, dalej! �ywo! Z wozu!</p><p>S�o�ce zak�u�o w oczy, �yk zimnego powietrza omal nie pozbawi� go przytomno�ci. By utrzyma� si� na rozmi�k�ych w galaret� nogach, musia� uchwyci� si� barku Jana Kuropatwy z �a�cuchowa. Stoj�cemu obok Nadobnemu nie by�o lepiej, zwisa� wr�cz, blady jak trup, z ramienia Koch�owskiego. Handlarz broni�, cho� najmniej okaza�y postur�, okaza� si� obok Hlasa z Liboczan najbardziej wytrzyma�ym. Obaj z Czechem stali pewnie i najlepiej ze wszystkich udawali, �e si� nie boj�.</p><p>��B�dzie wymiana je�c�w, panowie husyci � u�wiadomi� ich z wysoko�ci kulbaki Eberwin von Kranz, dow�dca najemnik�w. � Wnet b�dziecie wolni. �ask� t� zawdzi�czacie tu obecnemu wielmo�nemu paniczowi Gebhardowi Ungerathowi, synowi ja�nie wielmo�nego pana Kaspra Ungeratha. Sk�oni� si� tedy! Nisko! Ale ju�!</p><p>Gebhard Ungerath, kr�py i brzydki jak gnom, zadar� wynio�le g�ow� i wyd�� wargi. Po czym obr�ci� konia i odjecha� st�pa.</p><p>��Rusza� si�, heretycy, rusza�! Tam, ku mostowi! Hola, sami tu, tego chorego trzeba b�dzie nie��!</p><p>��Ta rzeka to Olza � mrukn�� spowa�nia�y nagle setnik Hlas. � My gdzie� mi�dzy Frysztatem a Cieszynem s�. Na mo�cie b�dzie wymiana. To taka tradycja.</p><p>Na przedmo�ciu kazano im stan��, otoczono ko�mi. Pod mostem wezbrana Olza szumia�a, omywa�a filary, przelewa�a si� przez izbice.</p><p>Nie czekali d�ugo. Na przeciwleg�ym brzegu pojawi� si� je�dziec. W kapalinie, kolczym kapturze z pelerynk�, burej jace wdzianej na brygantyn�, typowy man, drobny husycki szlachcic. Przyjrza� im si�. Dwa razy zatoczy� koniem, nim z �omotem podk�w wjecha� na most. Przejecha� na ich stron�, rozgl�daj�c si� czujnie. Eberwin von Kranz pod��y� mu na spotkanie. Chwil� rozmawiali. Potem obaj zajechali przed oblicze Gebharda Ungeratha.</p><p>��M�wi � odkaszln�� Eberwin von Kranz � jako s�owa dotrzymali. Przywiedli panicza Gilberta. Wiedz�, �e miast pi�ciu, jak by�o um�wione, sze�ciu mamy, tedy, by dobr� wol� pokaza�, wraz z paniczem Gilbertem jeszcze jednego �l�zaka uwolni�. Ino pierwej chce naszych je�c�w uwidzie�.</p><p>Gebhard wyd�� wargi, przyzwalaj�co kiwn�� g�ow�. Wiedziony przez Eberwina husycki man st�pa podjecha� do wi�ni�w, spojrza� na nich spod kapalinu. A Reynevan pochyli� g�ow�. Z obawy, �e nie zapanuje nad twarz�.</p><p>Manem by� Urban Horn.</p><p>Rol� ma�o znacz�cego i jeszcze mniej rozgarni�tego pos�a�ca gra� �wietnie. Ze spuszczonymi oczami co� pobe�kota� do Eberwina uni�onym p�g�osem, uk�oni� si� Gebhardowi Ungerathowi.</p><p>��Zobaczy�e�, co� chcia� zobaczy� � rzek� do� Eberwin. � Ruszaj tedy do swoich. Upewnij, �e i my s�owa dodzier�ali i �e zdrady nijakiej nie knujemy. Uczciwa wymiana.</p><p>��Nu�e, marsz � skomenderowa� wi�niom, patrz�c, jak Urban Horn przeje�d�a most i znika w lesie. � Pom�cie temu choremu!</p><p>��Widzia�e�? � szepn�� Koch�owski. � To by��</p><p>��Widzia�em.</p><p>��Co to wszystko�</p><p>��Nie wiem. B�d� cicho.</p><p>Z przeciwnej strony ju� zbli�a� si� oddzia�ek husycki, lekkozbrojni z czerwonymi kielichami na jakach. Do mostu dotarli jednocze�nie. Po chwili husyci pozwolili wej�� na most dw�m m�czyznom. Widz�c to, najemnicy Ungeratha ponaglili na most swoich wi�ni�w. Obie grupy j�y kroczy� ku sobie. Kt�ry� ze zbli�aj�cych si� od lewego brzegu musia� by� Gilbertem Ungerathem, cho� �aden nie by� podobny, �aden nie by� kr�py ani nie przynomina� gnoma. Jeden z nadchodz�cych by� wysoki i rudawy, drugi mia� twarz cherubina i pasuj�ce z�ote k�dziorki. Kogo� Reynevanowi przypomina�. Ale Reynevan by� zaj�ty, wraz z Koch�owskim podtrzymywali chorego. Kt�ry nie mia� ju� gor�czki i samodzielnie stawia� nogi.</p><p>��<emphasis>Miserere nobis</emphasis>� � przem�wi� nagle ca�kiem przytomnie. Reynevana przeszy� dreszcz. I obawa. S�uszna, jak si� okaza�o.</p><p>Z lasu na lewym brzegu Olzy wy�oni� si� silny konny podjazd, strzelcy, kopijnicy i ci�kozbrojni. Rozwijaj�c si� w p�kole, nowo przybyli odci�li husytom drog� ucieczki, zmusili do cofni�cia si� na most. Jan Kuropatwa zakl��, odwr�ci� si�. Ale od prawego brzegu na most wje�d�ali ju� �l�scy najemnicy. Byli odci�ci. Osaczeni.</p><p>��Widz�, ma�, <emphasis>Syriam ab oriente</emphasis> � wymrucza� biblijny cytat Koch�owski. � <emphasis>Et Philisthim ab occidente</emphasis>�</p><p>��<emphasis>Tosme�</emphasis> � j�kn�� Hlas. � <emphasis>Tosme su v prdeli</emphasis>�</p><p>Gebhard Ungerath u�ciska� brata, kt�rym okaza� si� ten rudawy. Potem spojrza� na wi�ni�w i na husyt�w. Wzrokiem pe�nym nienawi�ci. Z twarz� wykrzywion� jak prawdziwy gnom.</p><p>��My�leli�cie, kacerze � przem�wi� zjadliwie � �e wam na sucho ujdzie? �e sk�ry ocalicie? �e targ�w tu sobie b�dziemy dobija�? O, nie, nic z tego, �adnego tar�enia z wami, psie syny, �adnych uk�ad�w. Dla was, wyrodki, jeno to, na co zas�ugujecie: stryk, top�r, stos. I b�dziecie wisie�, b�dziecie na stosach skwiercze�, dacie g�owy. Bo si� odstawi was z powrotem tam, sk�d si� was wzi�o.</p><p>Przybyli kopijnicy i ci�kozbrojni ciasno zablokowali przedmo�cie na lewym brzegu. Dowodz�cy nimi rycerz mia� na tarczy skrzy�owane topory.</p><p>��Ciebie za�, wykl�ty odszczepie�cze � Gebhard Ungerath wycelowa� palec w Reynevana � wydamy biskupowi wroc�awskiemu. Biskup, wiemy to, marzy o tym, by ci� mie� w izbie tortur. I b�dzie zas�uga dla Ko�cio�a�</p><p>��My te� wiemy � powiedzia�, unosz�c g�ow�, Urban Horn � �e dla zas�ug to wszystko. Ca�e to perfidnie uknute oszustwo, ca�y ten straganiarski szwindel. Nie przez ciebie zreszt�, chocia�e� straganiarz, wykoncypowany. To tw�j tatuniek parweniusz zamierza� tym sposobem s�aw� zyska� i szlachectwa si� dochrapa�. Szlachetny pan kupczyk von Ungerath, w herbie grosz z�amany. G�wno b�dzie w herbie, Gebhard. Bo g�wno z waszego konceptu.</p><p>��Za te s�owa � bryzn�� �lin� Gebhard Ungerath � sk�r� z ciebie pasami z�upi�, heretyku. Ju� po tobie! Nie widzisz, �e� w matni?</p><p>��To ty jeste� w matni. Rozejrzyj si�.</p><p>W�r�d kompletnej ciszy, jaka nagle zapad�a, na obu brzegach Olzy pojawili si� nowi zbrojni. W sile przynajmniej setki. Szybko otoczyli most. Z obu ko�c�w.</p><p>��To s�� � Gebhard roztrz�sion� r�k� wskaza� wielk� czerwon� chor�giew ze srebrnym Odrzyw�sem. � To s� rycerze pana z Kravarz! Katolicy! Nasi!</p><p>��Ju� nie wasi.</p><p>Zaskoczeni i os�upiali najemnicy Ungeratha dali si� rozbroi� bez najmniejszego oporu. Reynevan widzia�, jak Paszko Rymbaba wodzi wko�o szeroko otwartymi oczami, poj�� nie mog�c, dlaczego odbieraj� mu or� husyci ozdobieni Kielichami sprzymierzeni nagle ze zbrojnymi rycerza z toporami w herbie. Widzia�, jak Eberwin von Kranz, blady jak p��tno, nie rozumie, dlaczego rozbrajaj� go i bior� do niewoli Morawianie spod znaku Odrzyw�sa.</p><p>Po chwili wszyscy byli na lewym brzegu Olzy. Podczas gdy Horn bez s�owa �ciska� prawice Reynevana i Polak�w, Morawianie sp�dzili w kupk� i wzi�li pod stra� ich niedawnych ciemi�ycieli, teraz samych b�d�cych je�cami. Stali, z pospuszczanymi g�owami, wci�� oniemieli i w szoku: najemnicy Kranza, Gilbert Ungerath, rycerzyk o twarzy cherubina. I Gebhard, z wykrzywion� gnomi� g�b�, wyba�uszaj�cy gnomie oczy na g��wnego sprawc� zaj�cia, przyodzianego w pyszn� zbroj� wielmo�� ze �niad� twarz� i bujnym czarnym w�sem. Wielmo��, kt�rego Reynevan ju� kiedy� widzia�.</p><p>Zaiste, pomy�la�, ten �wiat jest bardzo ma�y.</p><p>Na czele swych hejtmanow i rycerzy, pod chor�gwi� z Odrzyw�sem, rodowym znakiem Beneszowic�w, zaje�d�a� oto przed nich Jan z Kravarz, pan na Nowym Jiczynie, Fulneku, Bilovcu, Sztramberku i Ro�nowie, magnat, pot�ny feuda�, w�adca dominium obejmuj�cego ogromn� powierzchni� p�nocno-zachodniej cz�ci margrabstwa Moraw.</p><p>��Ten z toporami w herbie, obok pana z Kravarz, to Sylwester z Kralic, hejtman fulnecki � wyja�ni� p�g�osem Horn. � A ten drugi, z brod�, to Jan Helm.</p><p>Jan z Kravarz wstrzyma� konia.</p><p>��Paniczom Ungerathom � przem�wi� spokojnym, nawet nieco beznami�tnym g�osem � nale�y si� kilka s��w wyja�nienia. Od czasu, gdy panicz Gebhard i tu obecny pan Sylwester z Kralic u�o�yli sw�j sprytny, acz niezbyt uczciwy plan, sytuacja uleg�a zmianie. Zmianie, rzek�bym, zasadniczej. Duch mnie, moi panowie, natchn��, sp�yn�a na mnie �aska o�wiecenia, �uski spad�y z mych oczu. Ujrza�em prawd�. Zrozumia�em, przy kim s�uszno��. Poj��em, kto za szczer� wiar� Chrystusow� staje, a kto za antychrysta. Z dniem wczorajszym, moi panowie, z sobot� przed niedziel� Oculi, wypowiedzia�em pos�usze�stwo Luksemburczykowi i Albrechtowi, przyj��em sakrament <emphasis>sub utraque specie</emphasis> i zaprzysi�g�em cztery artyku�y praskie. Z dniem wczorajszym dobrzy Czesi spod znaku Kielicha nie s� ju� moimi wrogami, lecz bra�mi w wierze i sprzymierze�cami. Oczywistym jest, �e nie mog� dopu�ci�, by braci i sprzymierze�c�w spotyka�y zdrada i przeniewierstwo. Wasz uk�ad z panem z Kralic obwieszczam wi�c nieby�ym i niewa�nym.</p><p>��To� To� � wybe�kota� Gebhard Ungerath. � Nie godzi si� To nieuczciwie� To zdrada� To�</p><p>��O zdradzie radz� nie m�wi�, mo�ci Ungerath � przerwa� spokojnie pan na Jiczynie. � Bo jako� paskudnie s�owo to w waszych u�ciech d�wi�czy. A nieuczciwo�� gdzie niby widzicie? To� wszechno tu uczciwe i za Bo�ym porz�dkiem. Mia�a by� wymiana? Jest wymiana. Wedle umowy: Czesi wam oddali waszych, wy Czechom oddali�cie ichnich. M�wi�c po kupiecku, by�cie lepiej zrozumieli: bilans wyszed� na zero. Ale teraz ja wam otwieram rachunek. Ca�kiem nowy. Teraz ze mn�, panie Ungerath, b�dzie si� wa�cin rodzic o okup uk�ada�. Za was i za brata. A nim si� u�o�ym, obaj w jiczy�skiej wie�y posiedzicie. A z wami i ci insi panowie. Wszyscy, ilu was tu jest.</p><p>Jan Helm roze�mia� si�, Sylwester z Kralic zawt�rowa� mu, wal�c si� pancern� d�oni� w udo. Jan z Kravarz u�miechn�� si� tylko.</p><p>��Kpem b�d�, panowie �l�zacy, je�li za was wszytkich na pytel dw�ch tysi�cy grzywien nie wydusz�. Praw by� Prokop, prawy� by� i ty, Horn, �e mi si� przej�cie na Kielich sprofituje! �e mi B�g wynagrodzi! Wier�, ju� wynagradza!</p><p>��Wielmo�ny panie Janie � odezwa� si� nagle Reynevan. � Pro�b� do was mam. Za dwoma z tych rycerzy prosz�. By�cie ich wolno pu�cili.</p><p>Magnat patrzy� na niego d�ugo.</p><p>��Horn � wyrzek� wreszcie, nie odrywaj�c wzroku. � To jest ten wasz szpieg?</p><p>��On.</p><p>���mia�y. Faktycznie wart dla was tyle, by mu ta �mia�o�� p�azem usz�a?</p><p>��Wart.</p><p>��Musz� � parskn�� Jan z Kravarz � wierzy� na s�owo?</p><p>��Je�li wolicie � Reynevan nie spu�ci� oczu � mo�ecie oceni� po faktach.</p><p>��Jakich to? � drwi�co wyd�� wargi pan na Jiczynie. � Z ciekawo�ci p�on�.</p><p>��Rok Pa�ski 1425, trzynasty wrze�nia, �l�sk, cysterska grangia w D�bowcu. Narada w stodole. Naprzeciw was, panie Janie, siedzia� Gotfryd Rodenberg, Krzy�ak, w�jt z Lipy. Po waszej lewicy pan Puta z Czastolovic, starosta k�odzki. Po prawicy rycerz z jelenim rogiem na lentnerze, podobnym do herbu Biberstein�w, tyle �e tynktury inne.</p><p>��Pan Tas z Prusinovic � kiwn�� g�ow� Jan z Kravarz. � Dobrze zapami�ta�e�. Dlaczego wi�c ja ciebie nie pami�tam?</p><p>��Nie by�em tam z wami. By�em nad wami. Na poddaszu. Sk�d wszystko widzia�em i s�ysza�em. Ka�de wypowiedziane tam s�owo.</p><p>Magnat milcza�, kr�c�c czarny w�s.</p><p>��Prawy� � powiedzia� wreszcie. � Isto, mo�na ci� ocenia� po faktach. Oceni�em i znalaz�em niez�ym. Obrotny z ciebie szelma, musi z twych szelmostw Tabor po�ytek mie�. Ale m�j po�ytek, panie szpiegu, te� nie szpilka. Za �l�zak�w, co o nich prosisz, by�aby korzy��. Je�li ich puszcz�, korzy�ci nie by�. A brak korzy�ci to strata. Kto mi j� wynagrodzi?</p><p>��B�g � wtr�ci� niedbale Urban Horn. � A w chwilowym zast�pstwie Prokop, s�usznie zwany Wielkim, <emphasis>director operationum Thaboritarum.</emphasis> Nie b�dziecie stratni, panie Janie. Gwarantuj� wam.</p><p>��Twoja gwarancja rzecz cenna � u�miechn�� si� Jan z Kravarz. � I w cenie rosn�ca. A nadto ten Reynevan uda� mi si�. Ze strychu nas wtedy podejrza� i pods�ucha�, niech mnie diabli, z takiej blisko�ci, �e biskupowi Konradowi m�g� z g�ry na tonsur� naplu�! A legatowi Orsiniemu za ko�nierz naszcza�! Chwat, cho� szpieg. Tam do kata, sta� mnie na �askawo��! Tych dw�ch zwalniam, panie Helm. Reszt� pod eskort�! I sposobi� si� do drogi, wnet do Jiczyna ruszamy!</p><p>Je�c�w odprowadzono. Gebhard Ungerath wrzeszcza� i kl��, Gilbert p�aka�, la� �zy, nie bacz�c na wstyd. Paszko Rymbaba obejrza� si�.</p><p>��Reinmar! � zawo�a� �a�o�nie. � A ja? Wybaw i mnie!</p><p>��Nie, Paszko.</p><p>��A czemu?</p><p>��Zakazali.</p><p>Reynevan zwr�ci� si� ku uwolnionym za jego wstawiennictwem Eberwinowi von Kranz i cherubinowatemu rycerzykowi. Kranz patrzy� na niego ponuro.</p><p>��Wiem � powiedzia� chrapliwie � czemu taka mi od ciebie �aska, Bielau. Rymbaba mi powiedzia�. Nie przed�u�ajmy zatem tej �a�osnej sceny. Chcesz wiedzie�, przez co wpad�e� we Wroc�awiu? Przez przypadek. I przez d�ugi j�zor Wilkosza Lindenaua. �w wdzi�czny ci by�. Chwali� dobro� i szlachetno��. Za bardzo, za cz�sto, za g�o�no. Mog� i��?</p><p>Wi�c to nie Achilles, nie Allerdings, Reynevan a� westchn��, tak mu ul�y�o. I nie Felicjan! Nie wszystko zatem stracone, Felicjan wci�� szuka Jutty� A mo�e ju� znalaz�?</p><p>��Hmm, hmm�</p><p>Podni�s� g�ow�. Eberwin poszed� ju� sobie, przed nim sta� rycerzyk z w�osami skr�conymi w z�ote k�dziorki.</p><p>��Ja natomiast, mo�ci panie � przem�wi� dr��cym lekko g�osem � ca�kiem nie pojm�, dlaczego�cie mnie uwolnili. Nie wiem ni miana waszego, ni herbu. Ale�cie husyta. Wiedzcie tedy, �e mi wiara katolicka i cze�� rycerska wchodzi� z kacerzem w �adne bli�sze konwikcje nie pozwala. Ale i to wiedzcie, �em wam za uwolnienie zobowi�za�. D�ug sp�ac�, przed Bogiem to przysi�gam.</p><p>��Husycie przysi�gasz?</p><p>��B�g mi wska�e, jak przysi�g� wype�ni�, by bez grzechu by�o i bez obrazy wiary.</p><p>��B�g � Reynevan spojrza� mu w oczy � tw� przysi�g� s�ysza�. A jak wype�ni�, mog� ci zaraz rzec. Toast wzniesiesz.</p><p>��H�?</p><p>��Wzniesiesz i wypijesz zdrowie damy mego serca. Panny� Nikoletty Jasnow�osej. Ale nie inaczej, jak na twym w�asnym weselu, panie Wolframie Pannewitz. Na swad�bie z pann� Katarzyn� Biberstein. Wtedy i tylko wtedy przysi�g� uznam za spe�nion�. A ciebie za cz�eka honoru.</p><p>Wolfram Pannewitz zblad� i zaci�� usta. Potem poczerwienia� silnie.</p><p>��Wiem ju�, kim jeste�cie � prze�kn�� �lin�. � Bo i s�ysza�em wiele� Skorzy�cie, bacz�, pann� z dzieckiem mi swata� Jaki� to pow�d po temu macie, h�? Mo�e �w dzieciak�</p><p>��Nie b�d��e durniem, Pannewitz � przerwa� mu cicho Reynevan. � Jed� na Stolz. Spojrzyj na ch�opaczka. A potem w zwierciad�o. Gada� z tob� o tym wi�cej nie my�l�.</p><p>��B�g s�ysza� � dorzuci�, g�o�niej, by wszyscy s�yszeli. � B�g s�ysza�, co� przysi�g�.</p><p>��Reynevan � wezwa� niecierpliwie Urban Horn. � Jed�my. Nie przed�u�aj tej �a�osnej sceny.</p></section><section><title><p>Rozdzia� czwarty</p></title><p><strong>w kt�rym Reynevan traci cz�� ucha i wi�kszo�� z�udze�.</strong></p><empty-line/><p>��Dzi�ki ci za ratunek � powt�rzy� Reynevan. � Ale nie jad� z tob�. Wracam na �l�sk.</p><p>Urban Horn milcza� d�ugo, patrz�c w �lad za oddalaj�cym si� pocztem Jana z Kravarz. Potem odwr�ci� si� w siodle. Pozby� si� ju� przebrania czeskiego szlachcica szaraczka i by� znowu dawnym Hornem: Hornem w eleganckim p�aszczu z delikatnej we�ny, Hornem w rysim ko�paku z p�kiem czaplich pi�r. Hornem z przenikliwymi, wierc�cymi jak �widry oczami.</p><p>��Nie wracasz na �l�sk � powiedzia� zimno. � Jedziesz ze mn�.</p><p>��Nie s�ucha�e�? � podni�s� g�os Reynevan. � Nie dotar�o do ciebie? Musz� wr�ci�! Od tego zale�y los bliskiej mi osoby!</p><p>��Panny Jutty de Apolda � potwierdzi� beznami�tnie Horn. � Wiem.</p><p>��Ach, wiesz? Wiesz zatem i to, �e zrobi� wszystko, by�</p><p>��Wiem � przerwa� ostro Horn � �e zrobisz wszystko. Pytanie, ile ju� zrobi�e�.</p><p>��O czym ty� � Reynevan poczu�, �e blednie. A potem czerwienieje. � Do czego ty pijesz?</p><p>��Ciszej, je�li �aska. � Horn spojrza� na obserwuj�cych ich Polak�w, ruszy� konia, podje�d�aj�c tak blisko, �e zetkn�li si� strzemionami. � Rozg�os sprawie nie pomo�e. A do czego pij�, to ty dobrze wiesz. Wie�ci rozchodz� si� szybko, plotki jeszcze szybciej. Wie�ci nios�, �e niedawno zmuszono ci� do zdrady. Plotki za� g�osz�, �e by�e� zdrajc� od dawna. Od pocz�tku.</p><p>��Do diab�a! Przecie� mnie znasz. Przecie��</p><p>��Znam ci� � przerwa� znowu Horn. � Dlatego plotkom wiary nie daj�. Co do wie�ci� Te musz� by� sprawdzone. Nie ma, jak mawiaj�, dymu bez ognia. Dlatego, powtarzam, nie wracasz na �l�sk. Jedziesz ze mn� na Sowiniec, stamt�d pod eskort� natychmiast wyekspediuj� ci� do Pragi. To polecenie Neplacha. Musz� je wykona�, chyba to pojmujesz.</p><p>��Pos�uchaj�</p><p>��Koniec dyskusji. W drog�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na odwieczerz po�egnali Polak�w i Hlasa z Liboczan. Koch�owski, Nadobny, Kuropatwa z �a�cuchowa i taborycki setnik skr�cili na trakt o�omuniecki, kt�rym zamierzali dotrze� do Odr. W Odrach, jak wynika�o z wcze�niejszych rozm�w, stacjonowa� obecnie stary znajomy, Dobies�aw Pucha�a, z ca�ym swym polskim hufcem. Od jakiego� ju� czasu Odry sta�y si� centrum rekrutacji ochotnik�w z Polski i g��wnym o�rodkiem handlu przemycan� z Polski broni�.</p><p>Po�egnanie by�o wylewne. Polacy wy�ciskali i wyca�owali Reynevana, a Kuropatwa serdecznie zaprosi� go do Odr, by, jak si� wyrazi�, wojowa� rami� w rami� i wsp�lne przedsi�bra� imprezy. Reynevan nie m�g� w�wczas przewidzie�, jak szybko dojdzie do tego przedsi�brania. I jak fatalne b�dzie to mia�o skutki.</p><p>Oddzia� Horna ruszy� na zach�d, kamienist� dolin� rzeki Morawicy. Wraz z Polakami odjecha�o o�miu taboryt�w, w oddziale zosta�o siedmiu zbrojnych Morawian, jak si� wyja�ni�o, burgman�w na Sowi�cu, b�d�cym celem podr�y zamku. Towarzyszy� im r�wnie� uwolniony chory. Kim by� ten osobnik i dlaczego Horn zabra� go z sob�, pozostawa�o zagadk�. Wci�� by� widocznie niezdr�w, poci� si�, kas�a�, kicha�. Koleba� si� i przysypia� w siodle, dwaj wyznaczeni przez Horna Morawianie czuwali, by nie spad�.</p><p>��Horn?</p><p>��S�ucham ci�.</p><p>��Nie jestem zdrajc�. Nie wierzysz przecie�, bym m�g� by�. A mo�e wierzysz?</p><p>Horn wstrzyma� konia, odczeka�, a� min� ich zbrojni.</p><p>��Kr���ce wie�ci sprawiaj� � powiedzia�, wierc�c Reynevana wzrokiem � i� moja wiara s�abnie. Umocnij mnie w niej zatem. I utwierd�.</p><p>��Domy�lam si� � wybuchn�� Reynevan � sk�d to wszystko, sk�d te wredne plotki i oszczerstwa. Roznios�o si�, �e Jan Zi�bicki schwyta� mnie w Bia�ym Ko�ciele, uwi�zi� i usi�owa� zmusi� do zdrady, do tego, bym ok�ama� Kralovca, bym wci�gn�� w zasadzk� i pos�a� na zgub� Sierotki�</p><p>��Dobrze si� domy�lasz. Faktycznie si� roznios�o.</p><p>��I co? Zdradzi�em? Wpad� Kralovec w zasadzk� pod Wielis�awiem? Kl�ska tam by�a czy zwyci�stwo? Kto zosta� na g�ow� pobity? My czy oni?</p><p>��Punkt dla ciebie. Kontynuuj.</p><p>��By�em zawsze wierny sprawie Kielicha. Wsp�pracowa�em z Neplachem, w 1427 naprowadzi�em go na trop spisku Hynka z Kolsztejna i Smirzyckiego. Potem mia�em setki okazji do zdrady. Wiedzia�em du�o, mia�em dost�p do sekret�w, zna�em tajne plany i strategie. Mog�em wsypa� Tybalda Raabego. Mog�em sprzeda� Vogelsang. Mog�em zdradzi� w 1428, przed rejz� i podczas rejzy, w K�odzku, w Kamie�cu, we Frankensteinie. Mog�em wyda� ciebie, Horn, by�y po temu liczne sposobno�ci. Biskup wroc�awski z�otem by mnie obsypa�. Nie ka� mi wi�c utwierdza� ci� w wierze, bo to mi uw�acza. Bo tu nie ma stopni po�rednich, kolor�w ani odcieni. Jest w�z albo przew�z. Wierzysz albo nie wierzysz. Ufasz albo nie.</p><p>Urban Horn szarpn�� wodze, zmusi� chrapi�cego konia do dreptania w miejscu.</p><p>��Twoje szczere uniesienie � wycedzi� � nale�a�oby podziwia�. Ale rzeczywisto�� ka�e za�ama� nad nim r�ce. Nad nim i nad twoj� naiwno�ci�. Albowiem istniej� stopnie po�rednie, Reinmarze. Istniej� odcienie, a co do kolor�w, to jest ich ca�a gama, istna t�cza. Ju� ci m�wi�em: nie daj� wiary plotce, nie wierz�, by� by� prowokatorem i zdrajc� od pocz�tku, by� przyby� do Czech i przy��czy� si� do nas tylko po to, by zdradzi�. Ale zosta�e� szpiegiem. Naszym co prawda, ale to �adna w sumie r�nica. Zosta�e� szpiegiem. A taka jest, kurwa, szpiegowska dola, taki szpiegowski los i kurewskie dobro szpiegowskiego inwentarza: kiedy� wpadniesz i kiedy� ci� przewerbuj�. To rzecz normalna w tym fachu. Porwali dziewk�, w kt�rej si� zadurzy�e�. I zaszanta�owali. A ty uleg�e� szanta�owi.</p><p>��Szybko wyci�gasz wnioski. Dalej te� b�dzie takie tempo? Na wyrok te� nie przyjdzie mi d�ugo czeka�? Ani na egzekucj�?</p><p>��To ty za szybko wyci�gasz wnioski. Wybitnie za szybko. Czas na popas, zmierzcha. Hej, ludzie! Tu staniemy, pod lasem! Z koni!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Podsycany wiatrem ogie� hucza� i trzaska�, p�omienie strzela�y wysoko w g�r�, iskry lecia�y ponad szczyty jode�. Las szumia�.</p><p>Morawianie, opr�niwszy p�katy g�sior �liwowicy, kolejno k�adli si� spa�, owijaj�c opo�czami i ko�uchami. U�o�ony opodal chory st�ka�, kaszla�, odpluwa�. Urban Horn kijem tr�ca� i poprawia� polana w ognisku, ziewa�. Reynevan by� bardziej g�odny, ni� �pi�cy. �u� owczy ser, z lekka tylko opieczony nad �arem.</p><p>Chory zakrztusi� si� w kolejnym spazmie kaszlu.</p><p>��Nie zaj��by� si� nim? � wskaza� g�ow� Horn. � Jeste� wszak medykiem. Godzi si� pom�c cierpi�cemu.</p><p>��Nie mam lekarstw. Mam u�y� magii? W obecno�ci kalisznik�w? Dla nich czarnoksi�stwo to <emphasis>peccatum</emphasis>�</p><p>���<emphasis>mortalium,</emphasis> wiem. Mo�e wi�c co� naturalnego? Zio�a jakie� albo ro�liny?</p><p>��W lutym? Dobra, je�li s� tu wierzby, rankiem przyrz�dz� odwar z kory. Ale jego stan si� poprawia. Gor�czka wyra�nie spad�a i poty ju� tak na niego nie bij�. Horn?</p><p>��Co?</p><p>��Odnosz� wra�enie, jakby� si� o niego troszczy�.</p><p>��Doprawdy?</p><p>��Odnosz� wra�enie, �e w wymianie je�c�w sz�o o niego. Bardziej ni� o mnie.</p><p>��Doprawdy?</p><p>��Kto to jest?</p><p>��Kto�.</p><p>Reynevan zadar� g�ow�, d�ugo patrzy� na Wielk� Nied�wiedzic�, co i rusz zas�anian� sun�cymi niebem chmurami.</p><p>��Rozumiem � powiedzia� wreszcie. � Jestem w podejrzeniu. Takiemu si� sekret�w nie zdradza. Co z tego, �e podejrzenia d�te i nie udowodnione. Nie zdradza si� i ju�.</p><p>��Nie zdradza si� i ju� � potwierdzi� Horn. � Id� spa�, Reinmarze. D�ug� drog� masz przed sob�. D�ug� i dalek�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Drog� d�ug� i dalek�, powt�rzy� w my�lach, patrz�c na gwiazdy poprzez poruszane wichrem ga��zie. Tak powiedzia�. S�dzi�, �e nie u�owi� przek�su i dwuznaczno�ci? Czy wr�cz przeciwnie: sugerowa�?</p><p>St�d do Pragi b�dzie jak obszy� czterdzie�ci mil, ostro�nie licz�c dziesi�� dni jazdy. Droga faktycznie daleka. I wiedzie prosto w �apy Bohuchvala Neplacha, zwanego Flutkiem, szefa wywiadu Taboru. Flutka nie�atwo b�dzie przekona�, sprawi�, by uwierzy�, droga do tego mo�e te� by� d�uga. Trudna. I bolesna. Wiadomo, co Flutek robi z podejrzanymi, zanim im uwierzy. I z tymi, kt�rym nie uwierzy.</p><p>Wyzna� wszystko? Powiedzie� o porwaniu Jutty, o Bo�yczce, o szanta�u? Ha, �ycie mo�e tym i ocal�. Je�li uwierz�. Ale zaufania nie odzyskam. Wezm� mnie pod klucz, �ywcem pochowaj� w jakiej� wie�y, w jakim� zamku na pustkowiu. Nim wyjd� � je�li w og�le wyjd� � Jutta b�dzie daleko, zam�na lub w klasztorze. Utrac� j� na zawsze.</p><p>Ucieczka, pomy�la�, wstaj�c ostro�nie, b�dzie przyznaniem si� do winy. Tak b�dzie potraktowana: jako jawny dow�d zdrady.</p><p>No i niech tam. Szlag niech to wszystko trafi. Innego wyj�cia nie ma.</p><p>Ognisko przygas�o, pogr��y�o w mroku ca�� polan�. Ca�y biwak. Ludzi �pi�cych z g�owami na siod�ach, wierc�cych si� pod przykryciami, chrapi�cych, pierdz�cych, be�koc�cych przez sen. O wystawieniu warty nikt nawet nie pomy�la�. Reynevan cichcem wycofa� si� w mrok, pomi�dzy krzaki. Ostro�nie i poma�u, bacz�c, by nie nast�pi� na such� ga��zk�, j�� posuwa� si� w kierunku sp�tanych koni.</p><p>Konie zachrapa�y, gdy si� zbli�y�. Reynevan zamar�, stan�� jak wryty. Szcz�ciem las szumia�, w nieustannym szumie nikn�y inne d�wi�ki. Odetchn��. Za wcze�nie.</p><p>Kto� rzuci� si� na niego, obalaj�c impetem. Run�� na ziemi�; nim upad�, zdo�a� gwa�townym, rw�cym �ci�gna rzutem cia�a zamieni� upadek w skok, co ocali�o go przed przygniataj�cym chwytem. I uratowa�o mu �ycie. Wywijaj�c si� i turlaj�c, z�owi� k�tem oka b�ysk ostrza. Odchyli� g�ow�, maj�cy rozp�ata� mu gard�o n� zawadzi� tylko o ma��owin� ucha, rozcinaj�c j� chyba na p�. Nie zwa�aj�c na w�ciek�y b�l, przeturla� si� po wystaj�cych z ziemi korzeniach i z moc� kopn�� podnosz�cego si� na czworaki napastnika. Napastnik zakl��, ci�� szeroko, chc�c dziabn�� go w nog�. Reynevan obr�ci� si� i kopn�� go jeszcze raz, tym razem obalaj�c. I zerwa� si� z ziemi. Krew, czu� to, ciurkiem la�a mu si� za ko�nierz.</p><p>Napastnik zerwa� si� r�wnie�. I natychmiast zaatakowa�, tn�c na krzy� szybkimi wymachami no�a. Mimo ciemno�ci Reynevan wiedzia� ju�, z kim ma spraw�. Zdradzi� to od�r potu, gor�czki i choroby.</p><p>Chory nie by� wcale taki chory. A no�em potrafi� obraca�. Mia� wpraw�. Ale Reynevan te� mia�.</p><p>Zwodem zmyli� przeciwnika, zmusi� do wychylenia. Podbi� lewym przedramieniem przegub, prawym uderzy� w �okie�, podstawi� nog�, szarpni�ciem za r�kaw pozbawi� r�wnowagi, dla dobrej miary waln�� nasad� d�oni w nos. Chory zawy�, pad�, padaj�c zdo�a� jednak jeszcze d�gn�� go w krocze, n� rozpru� spodnie, cud tylko i szybko�� reakcji pozwoli�y Reynevanowi ocali� genitalia i t�tnic� udow�. W uniku potkn�� si� jednak i te� upad�. Chory rzuci� si� na niego jak �bik, zamierzaj�c do ciosu z g�ry. Reynevan obur�cz chwyci� r�k� z no�em. Trzyma� ze wszystkich si�, kul�c g�ow�, gdy napastnik wali� go gdzie popad�o lew� pi�ci�.</p><p>Sko�czy�o si� r�wnie szybko, jak si� zacz�o. Doko�a zaroi�o si� od ludzi. Kilku u�api�o chorego i �ci�gn�o go z Reynevana, przy operacji chory charcza�, sycza� i parska� jak kot. N� wypu�ci� dopiero wtedy, gdy jeden z Morawian ma�o delikatnie nast�pi� mu obcasem na d�o�.</p><p>Urban Horn sta� obok ze skrzy�owanymi na piersi r�kami. Przygl�da� si� i milcza�.</p><p>��Napad� na mnie! On! � krzykn�� Reynevan, wskazuj�c, kto. � Szed�em si� wysika�, a on rzuci� si� na mnie z no�em!</p><p>Trzymany przez sowinieckich burgman�w chory chcia� co� powiedzie�, ale zdo�a� tylko wyba�uszy� oczy, zarz�zi� i rozkaszle� si� ci�ko. Reynevan nie przepu�ci� okazji.</p><p>��Napad� na mnie! Bez powodu! Chcia� zamordowa�! Zobaczcie, jak mnie urz�dzi�!</p><p>��Opatrzcie go � przem�wi� Horn. � �ywo, widzicie, �e krwawi. A tego pu��cie, pozw�lcie mu wsta�. N� zabierzcie. A na przysz�o�� prosz� lepiej strzec broni. To n� kt�rego� z was. On no�a nie mia�.</p><p>��Jak to, pu��cie? � wrzasn�� Reynevan. � Co to znaczy, pu��cie? Horn! Zwi�za� go ka�, cholera! To morderca!</p><p>��Zamknij si�. Niech ci opatrz� ucho. Potem przyjd� do nas, tam, na ubocze. Nie obejdzie si�, jak widz�, bez powa�nej rozmowy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Chory wspiera� si� o pie� drzewa. Patrzy� w bok. Ociera� krew, wci�� s�cz�c� si� z nosa. T�umi� kaszel. Poci� si�. I wygl�da� jak kupa nieszcz�cia.</p><p>��Chcia� mnie zamordowa� � wycelowa� we� palec Reynevan. � To zab�jca. Udawa� bardziej chorego, ni� jest. A faktycznie wypatrywa� okazji, by mnie zabi�. Planowa� to od chwili, gdy dowiedzia� si�, kim jestem.</p><p>Urban Horn skrzy�owa� ramiona na piersi, nie skomentowa�.</p><p>��A ja wiem ju�, kim jest on � ci�gn�� zupe�nie ju� spokojnym g�osem Reynevan. � Mia�em podejrzenia, teraz wiem. Gdy nas wie�li na wymian�, by� chory rzeczywi�cie. Leczy�em go magi�, a on majaczy�. <emphasis>Adsumus, Domine Sancte Spiritus, adsumus peccati quidem immanitate detenti, sed in nomine tuo specialiter congregati. Adsumus!</emphasis> Kojarzy ci si� z czym� to zawo�anie?</p><p>��Owszem � twarz Horna nie drgn�a. � To popularna modlitwa. Inwokacja do Ducha �wi�tego. Autorstwa �wi�tego Izydora z Sewilli.</p><p>��Wiemy obaj � Reynevan nie podni�s� g�osu � czyje to zawo�anie. Wiemy obaj, kim jest ten typ. Ty ponad w�tpliwo�� wiesz o tym od dawna, ja w�a�nie si� dowiedzia�em. Szkoda, �e nie od ciebie, Horn. Tw�j sekret omal nie kosztowa� mnie �ycia. Ma�o brakowa�o, a dra� poder�n��by mi gard�o�</p><p>��A co? � przem�g� kaszel chory. � A co? Mia�em czeka�, a� on poder�nie gard�o mnie? Musia�em si� zabezpieczy�! Musia�em si� broni�! On zaczyna� mnie podejrzewa� A wreszcie dowiedzia�by si� prawdy� Zabi�by mnie jak nic, gdyby si� dowiedzia�, �e�</p><p>���e zabi�e� mu brata � doko�czy� sucho Urban Horn. � Tak, Reinmarze, nie mylisz si� w podejrzeniach. Pozw�l sobie przedstawi�: Bruno Schilling. Jeden z Roty �mierci, Czarnych Je�d�c�w Birkarta Grellenorta. Jeden z tych, kt�rzy zamordowali twojego brata Peterlina.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan nie zmru�y� oka do �witu. Pocz�tkowo nie dawa�y mu zasn�� podniecenie i adrenalina, z�o��, b�l zranionego ucha. Potem przysz�y wspomnienia. I majaczenia. Cysterski B�r, szale�cza kawalkada, Czarni Je�d�cy, krzycz�cy: �<emphasis>Adsumus!�</emphasis>. Dzikooki, sinoblady, wyj�cy jak demon rycerz spod Grochowej G�ry� Nocny po�cig w lesie pod Troskami�</p><p>Rodzony brat, Peterlin, d�gany i przeszywany ostrzami mieczy. A ten, kt�ry d�ga�, kt�ry zadawa� sztychy, jeden z tych, kt�rzy Peterlina zamordowali, le�a�, nakryty derk�, w odleg�o�ci dziesi�ciu krok�w, po przeciwnej stronie ogniska, gdzie kas�a� i poci�ga� nosem. Pod czujnymi spojrzeniami dw�ch Morawian, kt�rym Horn zleci� doz�r nad nim.</p><p>Doz�r? A mo�e ochron�?</p><p>Na szlak wyruszyli wczesnym rankiem. W ponurych raczej nastrojach, do kt�rych pogoda jednak dopasowa� si� nie zechcia�a � od �witu s�o�ce �wieci�o pi�knie, a oko�o dnia godziny trzeciej przygrzewa�o ju� naprawd� mile. Wiosna roku 1429 przysz�a wcze�nie.</p><p>W drodze Reynevan demonstracyjnie trzyma� si� na dystans, odwraca� g�ow�, ilekro� Horn spogl�da� w jego stron�. Hornowi do�� szybko zbrzyd�y demonstracje.</p><p>��Przesta�, do jasnej cholery, stroi� fochy � wycedzi�, podjechawszy k�usem. � Jest jak jest, sytuacji nie zmienisz. Wi�c si� dostosuj. I zaakceptuj.</p><p>��Do tego � Reynevan wskaza� ruchem g�owy � �e tam oto morderca mego brata, typ, kt�ry ubieg�ej nocy chcia� mnie zabi�, jedzie sobie na wronym koniku, pokas�uj�c, jak gdyby nigdy nic? Cho� powinien wisie� na suchej ga��zi?</p><p>Jad�cy kilkana�cie krok�w przed nimi chory � Czarny Je�dziec, Bruno Schilling, Reynevan wci�� nie m�g� si� zdecydowa�, jak go zwa� � jak gdyby wyczuwa�, �e o nim m�wi�, co i rusz zerka� bowiem ukradkiem. Dwaj Morawianie nieustannie mieli go na oku.</p><p>��Kaza�e� im, jak widz�, mie� napi�te kusze � zauwa�y� Reynevan. � To za ma�o, Horn, za ma�o. Kiedy� przy�o�y�em r�k� do zabicia jednego z nich. By pad�, potrzeba by�o czterech be�t�w, ka�dy po lotki.</p><p>��Dzi�ki za wskaz�wk�. Ale zostaw to mnie. Wiem, co robi�.</p><p>��Gdyby� wiedzia�, gdyby� wi�z� go jako je�ca, na �ledztwo, kaza�by� go zaku� i transportowa� w zamczystym furgonie, tak jak par� dni temu nas wieziono na wymian�. A ty si� o niego troszczysz, masz o niego staranie. To jest morderca. Asasyn, bezwolna maszyna, zabijaj�ca na rozkaz. Terroryzuj�ca �l�sk Rota �mierci! Nie spos�b zliczy� ludzi przez nich zamordowanych. Naszych ludzi, ludzi wiernych naszej sprawie. Tych, kt�rzy nam pomagali, wsp�pracowali z nami. A ty, cho� o tym wiesz, nawet zwi�za� go nie kaza�e�.</p><p>��Reynevan � odrzek� powa�nie Horn. � Trwa wojna. Uczestniczymy w niej na wszystkich frontach. To nie jest zwyk�a wojna. To wojna religijna, nie by�o takich dotychczas. Wojna religijna r�ni si� od innych wojen tym, �e ludziom po obu stronach frontu cz�sto zdarza si� zmienia� religie. Dzi� husyta, jutro papista, dzi� katolik, jutro kalisznik. Naoczny przyk�ad mia�e� wczoraj, w osobie pana Jana z Kravarz. Pan Jan by� jednym z najzagorzalszych wrog�w Kielicha i idei Husa, wraz z Przemkiem Opawskim i biskupem O�omu�ca stanowi� na Morawie bastion wojuj�cego katolicyzmu, nie zliczy�by� husyt�w, kt�rych spali� lub powiesi� na suchych ga��ziach. A dzi� co? Zmieni� religi� i walcz�c� stron�. Kielich i Tabor zyska�y dzi�ki tej zmianie pot�nego sprzymierze�ca. A ty sam zyska�e� wolno�� i ocali�e� �ycie. W sumie nasza sprawa odnios�a korzy��. Toczymy wojn� religijn�. Ale fanatyzm i zelocki zapa� zostawmy masom, kt�re posy�amy w b�j. My, ludzie spraw wy�szych, winni�my zakre�la� okiem szersze horyzonty. Pragmatyzm, ch�opcze. Pragmatyzm i praktycyzm.</p><p>��Czy�bym poj�� analogi�? Ten tam, jak mu�</p><p>��Bruno Schilling. Poj��e� dobrze i w lot. To ju� nie Czarny Je�dziec, nie Rota �mierci. Zmieni� religi�. I stron�.</p><p>��Renegat?</p><p>��Pragmatyzm, Reynevan, nie zapominaj. Nie renegat, nie zdrajca, nie Judasz Iskariota, lecz korzy��. Dla naszej sprawy.</p><p>��Pos�uchaj, Horn�</p><p>��Do��. Do�� o tym, koniec gadania. Nie m�wi�em ci tego wszystkiego bez kozery, nie nawraca�em na pragmatyzm bez powodu. Wkr�tce staniesz przed Neplachem. Pomnij w�wczas na nauki, kt�rych ci udzieli�em. Zr�b z nich u�ytek.</p><p>��Ale ja�</p><p>��Do�� gadania. Sowiniec przed nami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na Sowi�cu nie zabawili d�ugo. Reynevan w szczeg�lno�ci nie zabawi� wcale. �wie�ego konia dano mu tu� za bram�, przy rozbrzmiewaj�cej brz�kiem metalu ku�ni, tam te� zjawi�a si� jego nowa eskorta, pi�ciu nadzwyczaj ponurych knecht�w. W sumie nie min�a godzina, a ju� by� znowu w drodze, a za jego plecami mala� w miar� oddalania si� wysoki walec bergfrydu, znak rozpoznawczy Sowi�ca, wznosz�cy si� ponad zalesione grzbiety wzg�rz.</p><p>A po kr�tkim czasie dogoni� ich Urban Horn.</p><p>��Jako� nie mo�esz si� ze mn� rozsta� � zauwa�y� cierpko Reynevan, na dany znak zostaj�c w tyle za eskort�. � Czy�by� wiedzia� co�, czego ja nie wiem? �e, dajmy na to, ju� mnie wi�cej �ywego nie ujrzysz?</p><p>Horn pokr�ci� tylko g�ow�, wstrzymuj�c konia.</p><p>��Chc� udzieli� ci rady. Na po�egnanie.</p><p>��Udzielaj wi�c. Nie przed�u�ajmy tej �a�osnej sceny. M�w, co mnie czeka w Pradze? Co ze mn� b�dzie?</p><p>Horn odwr�ci� wzrok, ale tylko na chwil�.</p><p>��To zale�y od ciebie. Tylko od ciebie.</p><p>��Mo�esz ja�niej?</p><p>��Je�li ci� przewerbowali � mi�nie na szcz�kach Horna drgn�y zauwa�alnie � Neplach b�dzie chcia� to wykorzysta�. Przewerbuje ci� podw�jnie. To standardowa procedura. B�dziesz przekazywa� tamtym informacje. Tyle, �e fa�szywe. Spreparowane.</p><p>��Gdzie jest haczyk?</p><p>��To niebezpieczne. Podw�jnie.</p><p>��Pos�uchaj mnie uwa�nie � przerwa� d�ugie milczenie Horn. � Pos�uchaj uwa�nie, Reinmarze. Ucieczki ci nie doradzam. Ucieczka b�dzie dowodem winy. I wyrokiem. Neplach zdaje sobie spraw�, ile sekret�w pozna�e�, ile znasz naszych plan�w i wojskowych tajemnic. Nie zaznasz ju� spokoju. Cho�by� uciek� na koniec �wiata, nie b�dziesz pewny dnia ani godziny. Ani ty, ani ludzie ci bliscy. Mog�e� ugi�� si� pod szanta�em w strachu o los panny Jutty. Panna Jutta to zatem tw�j czu�y punkt, miejsce, w kt�re mo�na najbole�niej ci� ugodzi�. Nie �ud� si�, �e Neplach przegapi tak� sposobno��.</p><p>Reynevan nic nie powiedzia�. Prze�kn�� tylko �lin� i kiwn�� g�ow�. Horn te� milcza�.</p><p>��Wierzy�em w spraw� rewolucji � wyrzek� wreszcie Reynevan. � Mia�em niek�amane poczucie misji, walki o apostolsk� wiar�, o idea�y, o sprawiedliwo�� spo�eczn�, o nowe lepsze jutro. Wierzy�em naprawd� szczerze, �e odmienimy stary �ad, �e ruszymy �wiat ze skostnia�ych posad. Walczy�em dla sprawy, ufaj�c g��boko, �e nasze zwyci�stwo po�o�y kres nieprawo�ciom i z�u. Got�w by�em odda� za spraw� rewolucji krew, got�w by�em si� po�wi�ci�, rzuci� jak kamie� na szaniec� I rzuci�em si�, jak szaleniec, jak �lepiec, jak b�azen. Jak ty to powiedzia�e�? Fanatyzm? Zelocki zapa�? Pasuje, pasuje jak ula�. A teraz co? Zelota i neofita b�dzie mia� za swoje; g�upie za�lepienie i wariacka pasja przywiod� go do tego, �e oberwie po karku, �e ucierpi nie tylko on sam, ale r�wnie� jego bliscy i kochani. Ha, mam nadziej�, �e opisz� rzecz w jakich� kronikach. Ku nauce i przestrodze dla innych neofit�w i g�upk�w, gotowych �lepo anga�owa� si� i po�wi�ca�. �eby wiedzieli, jak to jest.</p><p>��Przecie� zawsze tak jest. Nie wiedzia�e�?</p><p>��Teraz wiem. I zapami�tam.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Mo�ci Hou�viczka!</p><p>��Czego?</p><p>��Karczma! Mo�e staniemy?</p><p>Hou�viczka zaburcza� i zamrucza�.</p><p>Hou�viczka, dow�dca eskorty, by� typem burkliwym i mrukliwym, burczeniem i mruczeniem od samego pocz�tku podr�y zbywa� wszystkie pytania, potrwa�o troch�, nim Reynevan zdo�a� poj��, �e nazwisko rodowe Hou�viczki to nie �Viczka� ani ��viczka�, ani �O�viczka�. Pozosta�a czw�rka knecht�w te� nie by�a zbyt rozmowna, nawet mi�dzy sob� rozmawiali rzadko. Jeden, jak si� zdawa�o, zwa� si� Zahradil, a drugi Smetiak. Pewno�ci nie by�o.</p><p>��Daleko nam jecha� � wyburcza� Hou�viczka. � A my ledwo w Libinie som, jeszcze nawet do Szumperku nie dotarlim. Pospiesza� nam trza, a nie stawa�.</p><p>��Widzisz, i�em ranny � Reynevan wskaza� omotuj�cy mu g�ow� banda�. � Mus zmieni� opatrunek. Inaczej wda si� zgorzel, dostan� gor�czki i pomr� wam w drodze. W Pradze nie uciesz� si� z tego, mo�esz mi wierzy�.</p><p>W rzeczywisto�ci skaleczenie goi�o si� ca�kiem dobrze, ucho nie puch�o, t�tni�cy b�l zel�a�, zaka�enia nie by�o. Reynevan po prostu chcia� da� wypocz�� obola�ym od siod�a po�ladkom i porozkoszowa� si� dawno nie kosztowan� prawdziwie ciep�� kuchenn� straw�, a od przycupni�tej przy rozdro�u karczemki wiaterek donosi� ca�kiem mi�e aromaty.</p><p>��Nie uciesz� si� w Pradze � powt�rzy�, przybieraj�c pos�pn� min�. � Winnych jak nic do odpowiedzialno�ci poci�gn�.</p><p>Hou�viczka zaburcza�, w burczeniu ewidentnie da�y si� s�ysze� brzydkie do�� epitety pod adresem Pragi, pra�an i odpowiedzialno�ci.</p><p>��Stajemy � zgodzi� si� wreszcie. � Ino by na nied�ugo.</p><p>Wewn�trz, w pustej �wietlicy, z miejsca okaza�o si�, �e po�piech Hou�viczki by� udawany, a jego obiekcje na pokaz jeno.</p><p>Dow�dca eskorty z zapa�em nie mniejszym ni� Smetiak, Zahradil czy pozostali rzuci� si� na postny �ur, groch, knedle i duszon� kapust�, z nie mniejszym ni� podw�adni entuzjazmem tr�bi� te� kolejne kufle piwa, wci�� donoszone przez zdyszan� s�u�b�. Obserwuj�cy ich znad miski Reynevan z kufla na kufel nabiera� pewno�ci, �e woja� si� odwlecze. �e w�a�nie tu, w karczemce pod wsi� Libina, przyjdzie im zanocowa�.</p><p>Skrzypn�y drzwi, gospodarz wytar� r�ce w fartuch i pobieg� wita� nowych go�ci. A Reynevan zamar� z �y�k� w po�owie drogi do szeroko otwartych ust.</p><p>Nowo przybyli � by�o ich dw�ch � zdj�li p�aszcze, nosz�ce �lady podr�y d�ugiej i odbytej w warunkach cz�sto zmieniaj�cej si� pogody. Jeden z przybysz�w by� pot�nego wzrostu i budowy, pod jego krokami pod�oga dudni�a i dr�a�a. Ostrzy�ony przy samej sk�rze, twarz mia� dziecka, i to dotkni�tego mato�ectwem. Twarz drugiego z go�ci, ni�szego i szczuplejszego, ozdobiona by�a blizn� na podbr�dku oraz du�ym i szlachetnie garbatym nosem.</p><p>Obaj siedli na s�siedniej �awie, odm�wili chc�cemu przyj�� zam�wienie karczmarzowi. W milczeniu przygl�dali si� Reynevanowi i sowinieckim knechtom. Na tyle natarczywie, by zwr�ci�o to uwag� Hou�viczki, kt�ry odwzajemni� spojrzenie. I zaburcza�.</p><p>��Powita�, powita� kompani� � powiedzia� wolno Szarlej, krzywi�c usta w imitacji u�miechu. � A dok�d�e to kompania zmierza? Dok�d, ciekawym, droga wiedzie?</p><p>��A do Pragi � wydusi� z siebie Smetiak, nim Hou�viczka zd��y� kuksa�cem nakaza� mu, by si� zamkn��.</p><p>��A wam� � z wysi�kiem prze�kn�� przeszkadzaj�cy mu w wymowie knedel. � A wam na co to wiedzie�, h�? Co wam do tego?</p><p>��Do Pragi � powt�rzy� Szarlej, ignoruj�c go zupe�nie. � Do Pragi, m�wicie. Kiepski pomys�, bracia. Bardzo kiepski.</p><p>Hou�viczka i knechci wyba�uszyli oczy. Szarlej wsta�, dosiad� si� do nich.</p><p>��W Pradze m�t � o�wiadczy�, przesadnie moduluj�c g�os. � Rozruch, zamieszki, walki na ulicach. Nie ma dnia bez sieczki i palby. �atwo, oj, �atwo tam postronnemu oberwa�.</p><p>Samson Miodek, kt�ry te� si� dosiad�, energicznymi kiwni�ciami g�owy potwierdza� ka�de stwierdzenie.</p><p>��Po co tedy do Pragi? � kontynuowa� demeryt. � Nie ma sensu. Ja bym nie jecha�, na waszym b�d�c miejscu. A to i przecie Wielkanoc za pasem. Gdzie� to my�licie Zmartwychwstanie powita�, gdzie �wi�conego pokosztowa�, gdzie jajeczkiem si� podzieli�? W rowie przydro�nym?</p><p>��Wam � wybuchn�� Hou�viczka � o co si� rozchodzi? H�?</p><p>��Ale� o was � Szarlej wci�� u�miecha� si�, Samson wci�� kiwa� g�ow�. � O wasz� wygod�, bracia w Chrystusie. Wracajcie, radz�, do dom. Nie m�wcie tylko, �e wam obowi�zek nie pozwala. Od obowi�zku, czyli od tego tu m�odzie�ca, z ch�ci� was wybawi�. Odkupi� go od was. Za trzydzie�ci madziarskich dukat�w.</p><p>Szybkim ruchem odpi�� od pasa kalet� i wywali� na st� kupk� z�otych monet. Zahradil o ma�o si� nie ud�awi�. Pozosta�ym oczy niemal wysz�y z orbit. Hou�viczka g�o�no prze�kn�� �lin�.</p><p>���e jaaak? � zdo�a� wreszcie wykrztusi�. � Jaaak? Czegooo? Wy tego� Wy� jego?</p><p>��Ale� jak najbardziej ja jego � Szarlej uwodzicielsko z�o�y� usta, delikatnym ruchem przyg�adzi� w�osy na skroni. � W�a�nie jego chc� posi���. Drog� kupna. Wielce mi do gustu przypad�. Uwielbiam takich wda�ych ch�opczyk�w, osobliwie blondynk�w� Czemu� to tak dziwnie na mnie spogl�dasz, bracie? Czy�by� mia� przes�dy? Czy�by� nie by� tolerancyjny?</p><p>��Sakra! � rykn�� Hou�viczka. � Czego wy chceta, h�? Id�ta se st�d! Gdzie indziej se ch�opczyk�w kupujcie! Tu i nijakich handl�w nie b�dzie!</p><p>��Mo�e wi�c � Samson wykrzywi� si� jak kretyn, smarkn��, rozmaza� smarki r�kawem, wyj�� i postawi� na st� ko�ci i kubek. � Mo�e wi�c wolicie hazard? Zagramy? Obecny tu m�odzieniec przeciw obecnym tu trzydziestu dukatom? Decyduje jeden rzut. Ja zaczynam.</p><p>Ko�ci poturla�y si� po blacie.</p><p>��Dwa oczka i jedno oczko � odczyta� wynik Samson, udaj�c zafrasowanie. � Trzy punkty. Ajaj� Ojojoj� Chyba przegra�em, jak nic przegra�em� Ale� ja jestem g�upi� Pan�w kolej. Prosz� rzuca�.</p><p>Wyszczerzony rado�nie Zahradil wyci�gn�� r�k� ku ko�ciom, ale Hou�viczka trzepn�� go po palcach.</p><p>��Ostaw, twoja ma�! � wrzasn�� z gro�n� min�. � A wy, pankowie, id�ta precz! Razem z waszymi dukatami! Diabe� was tu nada�! To i do diab�a-�e z wami!</p><p>��Nachyl si� ku mnie � wycedzi� do niego Szarlej. � Mam ci co� rzec.</p><p>Nikt maj�cy cho� troch� oleju w g�owie nie by�by us�ucha�. Hou�viczka us�ucha�. Nachyli� si�. Pi�� Szarleja trafi�a go w szcz�k� i zmiot�a z �awy.</p><p>W tym samym momencie Samson Miodek wyci�gn�� pot�ne ramiona, u�api� dw�ch sowinieckich knecht�w za czupryny i gruchn�� ich g�owami o blat, a� podskoczy�y i posypa�y si� naczynia. Smetiak, wykazuj�c refleks, chwyci� ze sto�u lipow� mis� i z ca�ej si�y waln�� ni� olbrzyma w czo�o. Misa p�k�a na dwoje. Samson pomruga� oczami.</p><p>��Gratuluj�, dobry cz�owieku � powiedzia�. � Uda�o ci si� mnie wkurwi�.</p><p>I kropn�� Smetiaka pi�ci�. Z druzgoc�cym skutkiem.</p><p>Tymczasem Szarlej pi�knym sierpowym obali� pod st� Zahradila, rozda� pomi�dzy usi�uj�cych powstawa� knecht�w kilka t�gich kopniak�w, celnie trafiaj�c w krocza, brzuchy i szyje. Reynevan skoczy� na gramol�cego si� z pod�ogi Hou�viczk�, Hou�viczka wyrwa� si�, r�bn�� go �okciem prosto w zranione ucho. Reynevanowi w oczach pociemnia�o z b�lu i w�ciek�o�ci. Trzasn�� Hou�viczk� ku�akiem, poprawi� raz, drugi, trzeci. Hou�viczka obmi�k� z twarz� na deskach. Zahradil i pozostali dwaj knechci odpe��li za �aw�, unoszonymi r�koma dawali zna�, �e maj� do��.</p><p>Zza pieca dolatywa�y odg�osy uderze� i suche stuki czaszki o �cian�. To Szarlej i Samson lali wci�ni�tego w k�t Smetiaka. Lany Smetiak krzycza� okropnie.</p><p>��Olaboga, pany! Nie bijta mi� ju�! Nie bijta! Dobra, ju�, dobra, bierzcie m�odzika, je�li wola, oddaj� go, oddaj�!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Szarlej jeszcze raz sprawdzi�, czy zawory s� porz�dnie zasuni�te, wsta�, otrzepa� kolana. Karczmarz, czerwony z przej�cia i podniecenia, obserwowa� ka�dy jego ruch, nerwowo poruszaj�c ga�kami ocznymi.</p><p>��Nie otwieraj a� do jutrzejszego ranka. � Szarlej wskaza� na klap� w pod�odze. � Niechaj tam siedz�. Gdyby si� potem ciskali, powiesz im, �em ci �mierci� grozi�� A zreszt�, masz, dasz im po dukacie na g�ow�. Powiesz, �e ode mnie, tytu�em basarunku. A tu, dzier�, dukat dla ciebie. Za szkody i k�opoty. A, niech strac�, bierz dwa. By� we wdziecznej zachowa� pami�ci.</p><p>Karczmarz skwapliwie przyj�� pieni�dze, prze�kn�� g�o�no �lin�. Spod klapy, z piwnicy, dochodzi�y st�umione krzyki, kl�twy i g�uche �omotanie. Ale klapa by�a d�bowa i zamczysta.</p><p>��Nic to, wielmo�ny panie � rzek� pospiesznie karczmarz, uprzedzaj�c Szarleja. � Niech ta wal�, niech ta pomstuj�. Nie odemkn� a� do jutrzni. Pomn�, co�cie kazali.</p><p>��I�cie � wzrok i g�os Szarleja zrobi�y si� o ton zimniejsze � lepiej, by� nie zapomnia�. Samsonie, Reinmarze, na ko�. Reinmarze, co ci?</p><p>��Ucho�</p><p>��Nie j�cz, nie st�kaj. Jak si� chce by� g�upim, trzeba by� twardym.</p><p>��Jak mnie znale�li�cie? Sk�d wiedzieli�cie?</p><p>��To d�uga historia.</p></section><section><title><p>Rozdzia� pi�ty</p></title><p><strong>w kt�rym Reynevan zostawia ledwo co odzyskanych przyjaci� na wyspie Ogygii, sam za� wyrusza w drog�. By wnet stan�� przed trybuna�em rewolucyjnym.</strong></p><empty-line/><p>Jechali. Pocz�tkowo galopem, zwalnianym tylko podczas pokonywania wzniesie�. I po to, by konie nie pad�y. Jechali tak, �e gruda strzela�a spod kopyt. Gdy jednak od karczmy w Libinie oddzieli�a ich jaka� mila, gdy leg�y mi�dzy nimi a Libin� wzg�rza, bory, lasy i krzaki, zwolnili tempo. Nie by�o sensu szar�owa�.</p><p>Wia� wiatr od g�r, ciep�y, wiosenny wiatr. Samson prowadzi�, wysforowawszy si� na czo�o kawalkady. Szarlej i Reynevan jechali r�wno, bok w bok, nie staraj�c si� dop�dzi� olbrzyma.</p><p>��Dok�d jedziemy? Szarleju? Dok�d wiedzie ta droga?</p><p>Ko� Szarleja, pi�kny kary ogier, zapl�sa�, wcale nie zm�czony cwa�em. Demeryt poklepa� go po szyi.</p><p>��Do Rapotina � odpowiedzia�. � To wie� pod Szumperkiem. Mieszkamy tam.</p><p>��Mieszkacie? � Reynevan usta otworzy� ze zdumienia. � Tu? W jakim� Rapotinie? A mnie jake�cie odnale�li? Jakim cudem�</p><p>��To by� � parskn�� Szarlej � jeden z istnej serii cud�w. A co cud, to cudowniejszy. Zacz�o si� trzy niedziele temu. Od tego, �e Neplach wyci�gn�� kopyta.</p><p>��Co?</p><p>��Flutek opu�ci� pad�. Zszed� by�. <emphasis>Florentibus occidit annis.</emphasis> Kr�tko m�wi�c, umar�. Naturaln� �mierci�, wystaw sobie. Jedni mu stryczek prorokowali, inni stryczka mu �yczyli, w sumie nikt nie w�tpi�, �e �obuz po�egna ten �wiat nie inaczej jak na szubienicy. A on, wystaw sobie, umar� jak dzieci�tko, wzgl�dnie zakonnica. We �nie, we s�odkim. U�miechni�ty.</p><p>��Niemo�liwe.</p><p>��Uwierzy� trudno � zgodzi� si� Szarlej. � Ale przyjdzie. Jest wielu �wiadk�w. Mi�dzy nimi Haszek Sykora, pami�tasz Haszka Sykor�?</p><p>��Pami�tam.</p><p>��Haszek Sykora przej�� tymczasowo funkcj� i obowi�zki Flutka. A jest on, trzeba ci wiedzie�, bardzo przyja�nie do ci� nastawion. Kojarzysz jak�� ewentualn� przyczyn�?</p><p>��Nawet dwie. Dwa mi�kkie szankry, oba w miejscu przykrym i bardzo k�opotliwym dla �onatego m�czyzny. Wyleczy�em go magiczn� ma�ci�.</p><p>��Bo�e wielki � Szarlej wzni�s� oczy ku niebu. � Serce ro�cie, gdy si� widzi, �e bywa jeszcze wdzi�czno�� na tym �wiecie. Do�� b�dzie powiedzie�, �e to w�a�nie on pos�a� nas tobie w sukurs. Jed�cie, rzek�, pod Sowiniec i Szumperk, odbijcie, rzek�, Reynevana, nim go do Pragi dowioz�, Praga dla niego niedobra. Co tam z Reynevanem by�o, rzek�, to by�o. Jegomo�� Neplach, rzek�, zawzi�ty na� by�, ale jegomo�� Neplach umar�. Mnie, rzek�, do tej afery nic, a gdy Reynevan zniknie, afera z czasem przycichnie. Niechaj tedy znika medyk, niechaj jedzie, dok�d chce, je�li winien, niech go B�g s�dzi, je�li niewinny, niech mu B�g dopomaga. Porz�dny go��.</p><p>��B�g?</p><p>��Nie. Haszek Sykora. Do�� gaw�d, ch�opcze. Daj koniowi ostrog�. Zobacz, jak Samson si� odsadzi�. Za bardzo zostajemy.</p><p>��Dok�d mu tak spieszno?</p><p>��Nie dok�d, lecz do kogo. Zobaczysz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zasygnalizowana szczekaniem ps�w i zapachem dymu zagroda skryta by�a za brzozowym gajem i g�stym tarninowym �ywop�otem, zza kt�rego wyrasta�a strzecha stodo�y. Za stodo�� by�a szopa i lamus z trzcinowym dachem, ogrodzenie z �erdzi, a za nim sad, pe�en przysadzistych �liw i jab�oni, dalej podw�rze, bia�y go��bnik, studnia z �urawiem. I dom. Du�y dom, postawiony z bali na zr�b, kryty gontem, z podpartym s�upami podsieniem.</p><p>Ledwo wjechali na podw�rze, ze schodk�w podsienia zbieg�a m�oda kobieta. Reynevan pozna� j�, jeszcze nim zsuni�ta w biegu chustka ods�oni�a bujne rude w�osy. Pozna� j� po tym, jak si� porusza�a, a porusza�a si� tak, jakby ta�czy�a, w pl�sie, rzek�by�, nie dotykaj�c ziemi, i�cie nimfa, najada czy inna zjawa nieziemska. Prosta szara sukieneczka op�ywa�a jej cia�o, przywodz�c na my�l owe zwiewne i nierealne szatki, kt�rymi � tak dla przyzwoito�ci, jak i dla kompozycji � arty�ci okrywali zmys�owe cia�a swych Madonn i bogi� na freskach, obrazach i miniaturach.</p><p>Marketa dopad�a Samsona, z siod�a olbrzym zsun�� si� wprost w jej obj�cia. Wyswobodziwszy si�, uni�s� dziewczyn� jak pi�reczko, poca�owa�.</p><p>��Wzruszaj�ce � Szarlej, zsiadaj�c, mrugn�� do Reynevana. � Nie widzieli si� z p� dnia. T�sknota, jak widzisz, ma�o ich nie zabi�a. Jaka� to rado��, spotkanie po tak d�ugim rozstaniu.</p><p>��Ty, Szarleju � zacz�� Reynevan � nigdy chyba nie zdo�asz zrozumie�, czym jest�</p><p>Nie doko�czy�. Z krytego darni� loszku przy sadzie wy�oni�a si� druga istota p�ci pi�knej. Dojrzalsza. W ka�dym, chcia�oby si� rzec, kszta�cie, wdzi�ku i calu. Galatea lub Amfitryta, s�dz�c z oblicza i figury, Pomona lub Ceres, wnosz�c z niesionego kosza z jab�kami i kapust�.</p><p>��Co� m�wi�e�? � spyta� Szarlej z min� niewini�tka.</p><p>��Nie. Nic.</p><p>��Rada ci� widz�, paniczu Reynevan � powiedzia�a pani Bla�ena Pospichalova, wdowa po Pospichalu, swego czasu gospodyni domu mieszcz�cego si� w Pradze, na Nowym Mie�cie, na rogu ulic Szczepana i Na Rybniczku. � Pospieszajcie, panowie, pospieszajcie. Wnet obiad na stole.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wiosna idzie, stwierdzi� Reynevan, id�c u boku Szarleja rozmok�� miedz�. Z go�ych drzew kapa�a woda. Pachnia�o mokr� ziemi�� I czym�, co gni�o.</p><p>��Do Pragi � m�wi� Szarlej � przyby�em p�n� jesieni� zesz�ego roku, po rakuskiej rejzie. Przezimowa�em u Samsona. W stolicy nigdy nie by�o specjalnie spokojnie, ale teraz, wiosn�, zrobi�o si� ca�kiem �le. I cholernie niebezpiecznie. Istny kocio� z kipi�cym warem, m�wi� ci. Posz�o o rokowania Prokopa Go�ego z Zygmuntem Luksemburskim�</p><p>��Prokop uk�ada si� z Luksemburczykiem?</p><p>��Owszem. Mowa nawet o mirze i uznaniu Luksemburczyka kr�lem. Warunkiem jest przyj�cie przez tego� czterech artyku��w praskich i legalizacja sekularyzacji d�br ko�cielnych. Na co� takiego Zygmunt, rzecz jasna, nigdy si� nie zgodzi i uk�ady zerwie. Prokop wie o tym doskonale, na rokowania przysta�, by pokaza�, �e to Luksemburczyk i katolicy s� stron� agresywn�, chc�c� wojny, nie pokoju. To oczywiste, ale nie dla wszystkich. Prag� rzecz por�ni�a ostro. Stare Miasto rokowania popiera, wo�a o pojednanie i o Zygmunta jako kr�la Czech. Nowe Miasto nawet s�ysze� o tym nie chce. Oliwy do ognia dolewaj� kaznodzieje z ambon. U Panny Marii �nie�nej nazywa si� Luksemburczyka �kr�lem babilo�skim� lub �ry�ym szelm�� i pod�ega do rozprawy z �ugodowcami i zdrajcami�. Na Starym Mie�cie, u Matki Bo�ej Przed Tynem, wzywa si� za� do wyt�pienia �fanatyk�w� i �radyka��w�. W efekcie Praga podzieli�a si� na dwa wrogie obozy. Bramy Svatohavelsk�, Horsk� i Porzyczysk� zabarykadowano, ulice pogrodzono kobylicami i �a�cuchami. Na rubie�y dzie� i noc hucz� strzelby, �wiszcz� be�ty, lataj� kule, regularnie dochodzi do star�, po kt�rych krew a� pieni si� w rynsztokach. Obie strony prowadz� regularne polowania na zdrajc�w, a uj�� za takiego niezmiernie �atwo. By� najwy�szy czas si� stamt�d zabiera�. Bla�ena� Hmm� Jejmo�� Pospichalova wyzna�a, �e ma w schedzie dom pod Szumperkiem. A gdy wynikn�a sprawa z tob�, gdy Sykora wskaza�, �e przez Szumperk w�a�nie ci� powioz�, uzna�em to za znak od opatrzno�ci. Wynie�li�my si� z Pragi bez deliberowania. I bez �alu.</p><p>��I teraz co? � Reynevan nie skry� drwiny. � Zostaniesz tu? Osi�dziesz i b�dziesz gospodarzy� na roli? A mo�e my�lisz o o�enku?</p><p>Szarlej spojrza� na niego. Wbrew oczekiwaniom bardzo powa�nie.</p><p>��My�l� � odrzek� r�wnie powa�nie � o tobie, przyjacielu. Gdyby ot� nie ty, z Pragi ruszy�bym w zupe�nie innym kierunku. Go�ci�cem budzi�skim mianowicie, pro�ciute�ko na W�gry, i dalej, do Konstantynopola. Ale wysz�o, �e wpierw trzeba b�dzie pom�c druhowi. W tarapatach, w jakie druh g�upio popad�. Bo wszak popad�?</p><p>��Szarleju�</p><p>��Popad� czy nie?</p><p>��Popad�.</p><p>��Wpieprzy� si� w kaba��? W straszn� i sakramenck� kaba��?</p><p>��Wpieprzy�.</p><p>��Opowiadaj.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Opowiada� przysz�o dwakro�, gdy po wieczerzy zeszli si� w lamusie, by pogwarzy�, Samson Miodek te� zapragn�� zapozna� si� z przebiegiem wydarze� i z detalami kaba�y, w jak� Reynevan si� wpieprzy�. Je�li jednak Szarlej tylko g�ow� kr�ci�, s�uchaj�c, Samson z punktu wyst�pi� z wnioskami.</p><p>��Powr�t na �l�sk � zacz�� � odradzam absolutnie. Nic tym nie zyskasz, wystawisz si� tylko na niebezpiecze�stwo. Zdemaskowali ci� we Wroc�awiu i schwytali raz, wi�c nast�pnym razem te� im si� uda. A na altaryst� Felicjana nie liczy�bym. Nie dowie si� niczego, za wysokie progi na jego nogi. Inkwizycja potrafi strzec swych tajemnic. A ju� z pewno�ci� nie jest a� tak g�upia, by przetrzymywa� pann� Jutt� w miejscu �atwym do wykrycia przez byle przekupnego klech�.</p><p>��Co wi�c mam robi�? � spyta� ponuro Reynevan. � Wr�ci� do husyt�w? Pos�usznie wykonywa� to, co mi Inkwizycja rozka�e? Licz�c, �e wreszcie ich zadowol� na tyle, �e zwolni� mnie i oddadz� mi Jutt�?</p><p>Szarlej i Samson popatrzyli na siebie. Potem na Reynevana. Zrozumia�.</p><p>��Nigdy mi jej nie oddadz�. Prawda?</p><p>Zapad�o wymowne milczenie.</p><p>��Powr�t do husyt�w � rzek� wreszcie Samson � tylko z pozoru jest lepszym wyborem. Z twojej opowie�ci wynika, �e ci� podejrzewaj�.</p><p>��Dowod�w nie maj�.</p><p>��Gdyby mieli, ju� by� nie �y� � zauwa�y� spokojnie Szarlej. � A gdy zwiejesz, dow�d dostarczysz na tacy. Twoja ucieczka b�dzie dowodem winy. I wyrokiem zarazem.</p><p>��Husyci b�d� ci� obserwowa� � doda� Samson. � B�d� patrze� na r�ce. Jednocze�nie odsun� od sekret�w i spraw tajnych. Cho�by� nawet chcia�, nie zdob�dziesz informacyj, kt�rymi m�g�by� zadowoli� Inkwizycj�.</p><p>��Inkwizycja nie skrzywdzi dziewczyny � rzek� Szarlej, pr�dko, acz bez przekpnania. � Ten Hejncze to chyba uczciwy facet. I tw�j znajomy ze studi�w�</p><p>Zamilk�. Roz�o�y� r�ce. Ale niemal natychmiast odzyska� kontenans.</p><p>��G�owa do g�ry, Reinmarze, g�owa do g�ry. Jeszcze nie zaton�� nasz korab, jeszcze p�ynie pod �aglami. Znajdziemy spos�b. Homer ani Wergili o tym nie wspominaj�, ale upewniam ci�: ju� wywiad troja�ski mia� swych agent�w w�r�d Achaj�w. I te� pozyskiwa� ich szanta�em. A szanta�owani agenci znajdowali sposoby, by wykiwa� Troj�. Wykiwamy Troj� i my.</p><p>��Jak? � spyta� Reynevan gorzko. � Masz jaki� pomys�? Mo�e by� byle jaki. Wszystko jest lepsze ni� bezczyno��.</p><p>Pomilczeli chwil�.</p><p>��Trzeba si� z tym przespa� � powiedzia� wreszcie Szarlej. � <emphasis>De mane consilium,</emphasis> poranek przyniesie rad�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevanowi poranek nie przyni�s� rady, po prawdzie nie przyni�s� niczego poza obola�ym karkiem. Dla Samsona i Szarleja, jak si� zdawa�o, poranek r�wnie� nie by� przesadnie szczodry, przynajmniej pod wzgl�dem rad i wskaz�wek. Wielkolud w og�le nie nawi�za� do wczorajszych rozm�w, uwag�, jak si� zdawa�o, skupia� wy��cznie na rudow�osej Markecie, tak przy �niadaniu, jak i po nim. Reynevan i Szarlej wykorzystali wi�c pierwszy lepszy pretekst, by wyj��. I p�j��. Daleko, na wytyczon� szpalerem ko�lawych wierzb grobl�, rozdzielaj�c� dwa spuszczone stawy.</p><p>��Z Market� i Samsonem � zacz�� Reynevan, wskazuj�c g�ow� w stron� zagrody i domostwa � to, jak wychodzi, powa�na sprawa.</p><p>��Wychodzi, �e powa�na � potwierdzi� powa�nie demeryt. � Jak zreszt� wszystko u Samsona. To osobnik naprawd� z innego jakby �wiata. Bywaj� chwile, �e zaczynam wierzy�</p><p>��Do diaska, Szarleju! To nasz druh, jaki mia�by interes w tym, by nas ok�amywa�? Je�li twierdzi, �e jest przybyszem z innego wymiaru, to trzeba mu wierzy�! W tej kwestii wypowiedzia�y si�, nie bez �amania g��w, powa�ne, wyspecjalizowane i niekwestionowane autorytety. Bezdiechovsky, Axleben, Rupilius� S�dzisz, �e daliby si� zwie�� szachrajstwem, �e nie zdemaskowaliby oszusta? Sk�d wi�c u ciebie ta nieufno��, ten brak wiary?</p><p>��St�d, �e widzia�em w �yciu szachrajstwa, na kt�re dawa�y si� nabra� nawet autorytety. Sam, przyznam ze skruch�, dopu�ci�em si� kilku. Grzechy m�odo�ci� Do�� o tym. Powiedzia�em: zaczynam wierzy�. Jak na mnie to du�o.</p><p>��Wiem. A Rupilius, je�li ju� o nim napomkn��em�</p><p>��Nie b�dzie nic z tego � uci�� sucho demeryt. � Samson nie chce. Rozmawia�em z nim. Gryzie si� troch� z tytu�u obietnicy, jak� z�o�yli�cie Rupiliusowi, ale decyzj� podj��. Rupilius, o�wiadczy�, musi radzi� sobie sam, albowiem on, Samson Miodek, ma na g�owie co� wa�niejszego. Co�, z czego nie zrezygnuje.</p><p>��Marketa.</p><p>��Oczywi�cie, �e Marketa.</p><p>��Szarleju?</p><p>��Co?</p><p>��Hmm� Czy ona w og�le m�wi?</p><p>Demeryt milcza� chwil�, nim odpowiedzia�.</p><p>��Ja nie s�ysza�em.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzie� kolejny � wed�ug kalendarza �roda � by� pod wzgl�dem rad i rozwi�za� r�wnie sk�py co poranek i r�wnie� niczego sensownego nie przyni�s�. I zszed� na niczym.</p><p>Gdy zacz�o si� �ciemnia�, zasiedli do wieczerzy, wszyscy pi�cioro. Rozmowa nie klei�a si�, wi�c wi�kszo�ci� milczeli. Rudow�osa adamitka jad�a ma�o, maj�c wzrok bezustannie wbity w Samsona, a jedn� r�k� stale zaj�t� dotykaniem jego ogromnej d�oni. Widok jej pe�nych czu�o�ci spojrze� i gest�w nie tylko k�opota� i �enowa�, ale i budzi� zazdro��: Reynevan nie pami�ta�, by Jutta kiedykolwiek � nawet w intymnych momentach nami�tno�ci � dawa�a mu tak jawne i widome dowody uwielbienia. Zdawa� sobie spraw�, �e ma�o racjonalna jest ta zazdro��, ale jej uk�ucia nie by�y przez to wcale mniej k�uj�ce.</p><p>K�u�o tak�e, tym razem jego m�sk� dum�, zachowanie Bla�eny Pospichalovej. Wdowa ca��, calusie�k� atencj� po�wi�ca�a Szarlejowi. Cho� czyni�a to pow�ci�gliwie i nie przesadza�a z kokieteri�, mi�dzy ni� a demerytem a� iskrzy�o od erotyzmu. Reynevan za�, cho� mi�dzy nim a wdow� te� co� nieco� dawniejszymi czasy zaiskrzy�o, nie zarobi� nawet na wymowniejsze spojrzenie. Kocha�, rzecz jasna, Jutt� i ani mu g�owie by�a pani Bla�ena. Ale k�u�o. Jakby je� umo�ci� si� za pazuch�.</p><p>W nocy, gdy na szeleszcz�cym sienniku stara� si� zasn��, przysz�y refleksje powa�niejsze. A po refleksjach decyzje.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>By�o jeszcze zupe�nie ciemno, gdy osiod�a� konia i wyprowadzi� go ze stajni, czyni�c to tak cicho i skrycie, �e nawet psy si� nie rozszczeka�y. Ledwie �wita�o, gdy wyruszy�. Ledwie si� rozja�ni�o, gdy podkowy za�omota�y na ubitym trakcie.</p><p>Znale�li to, co chcieli znale��, my�la�, ogl�daj�c si� na wie� Rapotin. Obaj. Samson Miodek ma co� wa�nego. Ma Market�, swoj� Kalipso, ma tu, w tej wiosze, swoj� wysp� Ogygi�. Szarlej ma Bla�en� Pospichalov�, niewa�ne, zostanie z ni� czy ruszy dalej, do swego wy�nionego Konstantynopola, do Hippodromu, Hagii Sofii i sma�onych o�miornic w tawernie nad Z�otym Rogiem. Niewa�ne, czy tam kiedykolwiek dotrze. Nie jest istotne, co b�dzie dalej z Samsonem i Market�. Ale bez sensu by�oby kaza� im rezygnowa�, kaza� wszystko porzuci�, kaza� wyrusza� w �wiat, w nieznane, by ryzykowa� �yciem w cudzej sprawie. W mojej sprawie.</p><p>Bywajcie, przyjaciele.</p><p>Ja te� mam co� wa�nego, co�, z czego nie zrezygnuj�. Wyruszam.</p><p>Sam.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Plan Reynevana by� prosty: dolin� rzeki Morawy i podn�em Snie�nika dotrze� do Prze��czy Mi�dzyleskiej i wa�nego traktu handlowego z W�gier, wiod�cego wprost w Kotlin� K�odzk�. Wed�ug szacunkowych oblicze� od prze��czy nie dzieli�o go nie wi�cej ni� pi��, sze�� mil. By�, co prawda, i drugi wariant: dolin� rzeki Branny i prze��cz� do L�dka, stamt�d za� Drog� Soln� do Krutvaldu, Nysy i Zi�bic. Drugiego wariantu, cho� wi�d� go wprost do celu, Reynevan ba� si� jednak � trasa wiod�a przez g�ry, a pogoda wci�� by�a niepewna.</p><p>Nie tylko pogoda nios�a zagro�enie. Jak liczne regiony Moraw, tak i kraj szumperski przedstawia� sob� obecnie istn� szachownic� � w�o�ci wiernych ksi�ciu Albrechtowi pan�w katolickich przeplata�y si� z dziedzinami szlachty popieraj�cej husyt�w, przy czym po�apa� si� by�o trudno, zbyt cz�sto zmieniano strony i stronnictwa. Zamieszanie pot�gowa� fakt, �e niekt�rzy zachowywali neutralno��, to znaczy by�o im wszystko jedno, kogo napadaj� i grabi�, napadali i grabili wszystkich.</p><p>Reynevan uzyska� od Szarleja nieco informacji i doskonale zdawa� sobie spraw�, �e dla niego wszyscy s� jednako gro�ni i �e najlepiej by�oby przemkn�� si� niepostrze�enie, tak by nie napatoczy� si� na �adn� z partyj. Ani na popieraj�cych Kielich pan�w Stra�nickich z Kravarz na Zabrzehu i pan�w z Kunsztatu z niedalekich Losztic. Ani tym bardziej na trzymaj�cych stron� Albrechta katolik�w: szumperskich Valdsztejn�w, pan�w ze Zvole i licznych man�w biskupa O�omu�ca, stale n�kaj�cych okolic� wypadami.</p><p>Z nag�a zacz�� sypa� �nieg, �nie�ynki, pocz�tkowo drobne, przybra�y posta� wielkich i mokrych p�at�w, w mgnieniu oka zalepiaj�cych oczy. Ko� chrapa� i trz�s� �bem, ale Reynevan jecha�. Modl�c si� w duchu, by to, co uwa�a� za go�ciniec, by�o nim faktycznie.</p><p>Szcz�ciem zamie� usta�a r�wnie szybko, jak si� zacz�a. �nieg przypr�szy� i ubieli� pola, ale drogi nie zani�s�, wci�� by�a widoczna i wyra�na. I nawet o�y�a. Rozleg�o si� beczenie i brz�k dzwonk�w, a na drog� wyla� si� kierdel id�cych truchcikiem owiec. Reynevan pop�dzi� konia.</p><p>��Niech B�g pomaga.</p><p>��I wam, khe, khe � pastuch pokona� strach. � I wam, panoczku.</p><p>��Sk�de�? Co to za wioska, tam, za kopcem?</p><p>��Tam�j? A dy� wioska.</p><p>��Jak si� zowie?</p><p>��A dy� Keperov.</p><p>��A czyj ten Keperov?</p><p>��A dy� klasztorny.</p><p>��Zbrojni tam aby jacy nie stoj�?</p><p>��A na co by mia�y sta�?</p><p>Indagowany pastuch zezna�, �e za Keperovem s� po�o�one nad Moraw� Hynczice, a dalej Hanuszowice. Reynevan oddycha� z ulg�, wychodzi�o, �e pewnie trzyma si� trasy i nie pob��dzi. Po�egna� pastucha i ruszy� dalej. Droga zawiod�a go wkr�tce wprost do brodu na zasnutej mg�� Morawie, dalej bieg�a prawym jej brzegiem. Niebawem min�� wspomniane Hynczice, kilka cha�up, z daleka sygnalizowanych zapachem dymu i szczekiem ps�w. Wkr�tce us�ysza� niedaleki dzwon, w Hanuszowicach, wychodzi�o, by� ko�ci� farny, i to taki, kt�rego nie spalono. Musia� osta� si� tam te� proboszcz lub przynajmniej wikary, komu� innemu chcia�oby si� targa� za sznur dzwonu, do tego rankiem. Reynevan postanowi� odwiedzi� duchownego, wypyta� go o dalsz� drog�, o wojska, o zbrojne dru�yny � i mo�e nawet wprosi� si� na �niadanie.</p><p>Nie dane mu by�o po�niada�.</p><p>Zaraz za ko�ci�kiem wpakowa� si� na grup� zbrojnych, pi�ciu w siod�ach, trzymaj�cych luzaki, pi�ciu pieszo u kruchty, w dyskusji z zagradzaj�cym wej�cie kurduplowatym proboszczem. Na widok Reynevana wszyscy zamilkli i wszyscy, w tym ksi�dz, utkwili w nim nieprzyjazny wzrok. Reynevan przekl�� w duchu sw�j pech, przekl�� go bardzo brzydko, s�owami, kt�rych absolutnie nie nale�a�o u�ywa� przy dzieciach i niewiastach. Mus by� jednak gra� takimi kartami, jakie rozdano. Uspokoi� si� g��bokim oddechem, dumnie wyprostowa� w siodle, uk�oni� niedbale i st�pa ruszy� ku op�otkom i cha�upom, planuj�c galop, gdy tylko zniknie z oczu. Nic z tego nie wysz�o.</p><p>��Hola! Poczekajcie no, panku!</p><p>��Ja?</p><p>��Wy.</p><p>Zagrodzili mu drog�, otoczyli. Jeden, z brwiami jak wiechcie, chwyci� wodze konia przy munsztuku, odwini�ty w ruchu p�aszcz ods�oni� wielki czerwony kielich na kryj�cej pancerz tunice. Baczniejsze spojrzenie ujawni�o husyckie god�a i u innych. Reynevan westchn�� z cicha, wiedzia�, �e jego sytuacji wcale to nie poprawia�o.</p><p>Husyta z brwiami wpatrywa� si� w jego twarz, a w�asne jego oblicze, ku zdziwieniu Reynevana, zmienia�o wyraz. Z nachmurzonego na zdziwiony. A ze zdziwionego na jakby uradowany. I ponownie na nachmurzony.</p><p>��Wy�cie s� Reynevan z Bielawy, �l�zak � stwierdzi� tonem nie dopuszczaj�cym dyskusji. � Medyk od leczenia.</p><p>��Aha? I co dalej?</p><p>��Znam was. Nie zaprzeczajcie tedy.</p><p>��Przecie� nie zaprzeczam. Pytam, co dalej.</p><p>��B�g nam was zes�a�. Nam w�a�nie medyka potrzeba, do chorego. Rzecz zw�oki nie cierpi. Pojedziecie tedy z nami. Bardzo prosim. Bardzo grzecznie prosim.</p><p>Bardzo grzecznej pro�bie towarzyszy�y z�e spojrzenia, zagryzione usta, graj�ce mi�nie na �uchwach. I d�onie na pasach blisko r�koje�ci. Reynevan uzna�, �e lepiej b�dzie pro�bie nie odmawia�.</p><p>��Mo�e jednak dowiem si� wpierw, z kim mam spraw�? Dok�d mam jecha�? Kto jest chory? I na co?</p><p>��Jedziecie niedaleko � uci�� husyta z brwiami, ewidentny dow�dca podjazdu. � Moje miano Jan Pluh. Podhejtman polnych wojsk Sierocych wsp�lnoty nachodskiej. Reszty dowiecie si� wnet.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevana niezbyt cieszy� fakt, �e miast zmierza� ku Prze��czy Mi�dzyleskiej, przysz�o mu nagle jecha� w kierunku dok�adnie przeciwnym, prawym brzegiem Morawy na po�udnie. Na szcz�cie Jan Pluh nie k�ama�, do celu w samej rzeczy nie by�o specjalnie daleko. Wkr�tce zobaczyli le��cy w zamglonej dolinie du�y wojskowy ob�z, typowy ob�z maszeruj�cych husyt�w: zgrupowanie woz�w, namiot�w, sza�as�w, kleci i innych malowniczych bud. Nad obozem powiewa� bojowy sztandar Sierotek, przedstawiaj�cy promienist� hosti� i pelikana rozdzieraj�cego dziobem w�asn� pier�. Na skraju pi�trzy�a si� imponuj�ca kupa ko�ci i innych odpadk�w, opodal, nad wpadaj�cym do Morawy potokiem, grupa kobiet urz�dza�a pranie, dzieciarnia za� rzuca�a do wody kamienie i goni�a za psami. Gdy przeje�d�ali, kobiety odprowadzi�y ich wzrokiem, prostuj�c grzbiety i ocieraj�c czo�a d�o�mi l�ni�cymi od mydlin. Mi�dzy wozami snu� si� dym i smr�d, smutno rycza�y krowy w zagrodzie. Pr�szy� drobny �nieg.</p><p>��T�dy. Ta chata.</p><p>Przed chat�, zaj�ty wylewaniem pomyj z cebra, sta� chudy i wyblak�y m�odzian. Na ich widok podni�s� g�ow�. Min� mia� tak �a�osn� i nieszcz�sn�, �e m�g�by pozowa� do iluminacji w mszale, rozdzia� o Hiobie.</p><p>��Znale�li�cie! � krzykn�� z nadziej�. � Znale�li�cie medyka! Cud to widomy, niechaj Najwy�szemu za� b�d� dzi�ki! Zsiadajcie, panie, co �ywiej!</p><p>��Tak pilna potrzeba?</p><p>��Nasz hejtman� � chudy m�odzieniec upu�ci� ceber. � Nasz g��wny hejtman zachorza�. A cyrulika nie mamy�</p><p>��Przecie� mieli�cie � przypomnia� sobie Reynevan. � Wo�ali go brat Albertus. Ca�kiem wprawnym by� medykiem�</p><p>��By� � przytakn�� do�� ponuro podhejtman Jan Pluh. � Ale jak my niedawno papie�nickich je�c�w ogniem piekli, to si� stawia� j��, krzyka�, pry, �e to niechrze�cija�skie i �e tak nie lza� To go hejtman wzi�� i obuszkiem zmaca��</p><p>��A mnie zaraz po pogrzebie felczerem zrobili � po�ali� si� chudy m�odzian. � Rzekli, �em uczony, to sobie poradz�. A ja tyle �e gramotny, u aptekarza w Chrudimiu karteluszki ino wypisywa�em i na buteleczki przylepia�em� W leczeniu ni chu-chu� M�wi� im to, a oni swoje, pry, uczony�, dasz rad�, medycyna sztuka niewielka: komu do nieba, temu i tak �wi�ty Bo�e nie pomo�e, a komu na �ycie, to mu i najgorszy lekarz nie zaszkodzi�</p><p>��Ale jak samego hejtmana niemoc chyci�a � wtr�ci� drugi z Sierotek � to jednak kaza� co ko� wyskoczy lecie� i lepszego medyka szuka�. I�cie, sprzyja� nam Pambu, co�my was tak rych�o znale�li. Hejtman srogie cierpi katusze. Sami zobaczycie.</p><p>Reynevan wpierw poczu�, ni� zobaczy�. Pod nisk� powa�� chaty wisia� od�r tak ohydny, �e niemal zwalaj�cy z n�g.</p><p>Le��cy na zbitej z desek pryczy t�gi m�czyzna twarz mia� ca�kiem mokr� od potu. Reynevan zna� i pami�ta� t� twarz. By� to Smil Pulpan, obecnie, jak si� okazywa�o, g��wny hejtman Sierotek z Nachodu.</p><p>��Niech mnie kule� � Smil Pulpan s�abym g�osem da� zna�, �e rozpozna� go r�wnie�. � Niemiecki doktorek, hejtma�ski pupilek� C�, na bezrybiu i rak ryba� Chod� no tu, znachorze. Rzu� okiem. I tylko mi nie m�w, �e nie umiesz tego wyleczy� Nie m�w tego, je�li ci w�asna sk�ra droga.</p><p>Smr�d powinien w zasadzie przygotowa� Reynevana na najgorsze, ale nie przygotowa�. Na wewn�trznej stronie uda Smila Pulpana, niebezpiecznie blisko pachwiny, by�o co�. Co� mia�o wielko�� kaczego jaja, barw� sino-czarno-czerwon� i wygl�da�o gorzej ni� okropnie. Reynevan widywa� ju� takie rzeczy i miewa� z nimi do czynienia, mimo to nie opanowa� odruchu wstr�tu. Zawstydzi� si�, ale tylko przed sob�. Odruch by� tak nieznaczny, �e inni nie zauwa�yli.</p><p>��Co to jest, panie? � spyta� cicho aptekarczyk z Chrudimia, felczer z przypadku i przymusu. � Nie d�uma czasem? Straszne wrzodzisko� I w miejscu takim�</p><p>��To z pewno�ci� nie d�uma � o�wiadczy� z przekonaniem Reynevan, wol�c wpierw jednak upewni� si� dotykiem, czy nie wyczuje charakterystycznego dla dymienicy che�botania. Nie wyczu�. Pulpan zawy� kr�tko, zakl��.</p><p>��To jest � zdiagnozowa� pewnie Reynevan � <emphasis>carbunculus</emphasis>, inaczej zwany czyrakiem gromadnym. Najpierw by�o kilka niewielkich wyprysk�w, prawda? Kt�re szybko si� powi�ksza�y, zamienia�y w guzy, ka�dy z ��taw� krost� na szczycie, otwieraj�ce si� i s�cz�ce rop�? By wreszcie zrosn�� si� razem w jedno wielkie, bardzo bolesne nacieczenie?</p><p>��Jakby�cie � aptekarczyk prze�kn�� �lin�. � Jakby�cie przy tym byli�</p><p>��Co stosowali�cie dotychczas?</p><p>��Eee� � zaj�kn�� si� m�odzian. � Jakie� ok�ady� Baby przynios�y�</p><p>��Wyciska� pr�bowali�cie? � Reynevan zagryz� wargi, bo zna� odpowied�.</p><p>��A pr�bowa�, taka jego ma�, pr�bowa� � zast�ka� Pulpan. � Ma�om, psiakrew, nie zdech� od b�lu�</p><p>��My�la�em rop� wydusi� � nerwowo wzruszy� ramionami aptekarczyk. � Bo co by�o robi�?</p><p>��Ci��.</p><p>��Nie pozwol� � wycharcza� Pulpan. � Nie pozwol� si� kaleczy� Wy ino by�cie r�n�li, rze�nicy.</p><p>��Zabieg chirurgiczny � Reynevan otworzy� torb� � jest tu konieczny. Tylko tym sposobem mo�na spowodowa� pe�ny <emphasis>abscessus</emphasis> ropy.</p><p>��Nie dam si� kroi�. Ju� wol� wyciskanie.</p><p>��Wyciskanie nie pomo�e � Reynevan wola� nie m�wi�, �e wr�cz zaszkodzi, wiedzia�, �e Pulpan nie daruje chrudimskiemu aptekarczykowi b��du w sztuce, �e b�dzie si� m�ci�. � Karbunku� trzeba przeci��.</p><p>��Bielawa� � Pulpan gwa�townie chwyci� go za r�kaw. � Gadaj� o tobie, �e� magik. Odczy�e tedy urok, zadaj mi jakie� zakl�cie albo dekokt czarodziejski� Nie kalecz mnie. Nie po�a�uj� z�ota�</p><p>��Z�otem ci� nie wylecz�. Zabieg jest absolutnie konieczny.</p><p>��G�wno, konieczny! � wrzasn�� Pulpan. � Co, zmusisz mnie? Ja tu hejtman jestem! Ja ci� Ja rozkazuj�! Kuruj mnie czarami i driakwiami! Z no�em ani podchod�! Tknij mnie, znachorze zasrany, a ko�mi ci� ka�� rozerwa�! Hej, ludzie! Stra�!</p><p>��Dalszy rozrost karbunku�u � Reynevan wsta� � grozi bardzo powa�nymi konsekwencjami. M�wi� to, by� wiedzia�. Reszta to twoja decyzja, twoja wola, twoja ch��. <emphasis>Scienti et volenti non fit injuria.</emphasis></p><p>��Ty si� m�cisz, �aci�ski wyskrobku � wycharcza� Pulpan. � Za tamto. Za ubieg�y rok, za �l�sk, za Frankenstein, za mnich�w, co�my ich wtedy oprawili� Widzia�em, jake� wtedy na mnie spogl�da�� Z jak� nienawi�ci�� Teraz si� chcesz odegra�</p><p>Podhejtmani i centurioni, kt�rzy na krzyk weszli do chaty, patrzyli na Reynevana spode �ba. Potem pokr�cili nosami, pochrz�kali.</p><p>��Ja tam, hejtmanie, nie wiem � wymamrota� jeden. � Ale to, widzi mi si�, samo nie przejdzie. Trza by jednak co� z tym zrobi�</p><p>��Po co my � zaburcza� Jan Pluh � medyka szukali i przywie�li? Po pr�nicy?</p><p>Pulpan zast�ka�, opad� na poduszki, pot obficie sperli� mu czo�o i policzki.</p><p>��Nie zdzier�� � wydysza� wreszcie. � Dobra, nu�e, niechaj konowa� czyni, co ma czyni� Jeno nie zostawiajcie mnie z nim sam na sam, bracia, patrzcie mu na r�ce i na kozik� By mnie nie zar�n��, niecnota, albo nie wykrwawi�� I gorza�ki mi przynie�cie� Gorza�ki, �ywo!</p><p>��Gorza�ka � Reynevan zakasa� r�kawy, spr�bowa� ostrza no�a opuszkiem palca � b�dzie potrzebna w samej rzeczy. Ale dla mnie. W twoim stanie, Pulpan, medycyna spo�ycia wyskoku zabrania.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Gojenie i ziarninowanie potrwa najmniej tydzie� � pouczy� Reynevan felczera-aptekarczyka, ko�cz�c pakowanie torby. � W tym czasie chory musi le�e�, a o ran� nale�y zadba�. Dop�ki si� nie zabli�ni, stosowa� ok�ady.</p><p>Aptekarczyk skwapliwie pokiwa� g�ow�. Z oblicza nie schodzi� mu g�upawy do�� wyraz podziwu i uwielbienia. Wyraz taki przyozdobi� oblicze m�odzie�ca zaraz po tym, jak Reynevan dokona� zabiegu. I ani my�la� znika�.</p><p>Reynevan daleki by� od puszenia si�, ale w rzeczy samej za zabieg wstydzi� si� nie musia�. Cho� z uwagi na wielko�� karbunku�u ci�cia musia�y by� g��bokie i wykonane na krzy�, magicznie za� znieczuli� pacjenta nie odwa�y� si� przy �wiadkach, operacja posz�a b�yskawicznie. Smil Pulpan zd��y� tylko wrzasn�� i zemdle�, znacznie u�atwiaj�c tym samym proces usuwania ropy i opracowania rany. Jeden z przygl�daj�cych si� Sierocych centurion�w nie wytrzyma� i porzyga� si�, ale pozostali nagrodzili zr�czno�� i umiej�tno�ci chirurga pe�nymi uznania mrukni�ciami, a Jan Pluh na koniec nawet �upn�� go familiarnie w plecy. A aptekarczyk tylko wzdycha� z podziwu. Niestety, wychodzi�o, �e na nic wi�cej z jego strony nie mo�na by�o liczy�.</p><p>��M�wi�e�, �e poprzednio stosowali�cie kataplazmy. Sporz�dzane przez kobiety.</p><p>��Jako �ywo, panie medyku. Baby przyrz�dza�y. A przyk�ada�a taka jedna� El�bieta Donotek. Przywo�a�?</p><p>��Przywo�aj.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>El�bieta Donotek, kobieta lat, jak si� zdawa�o, niespe�na dwudziestu, mia�a w�osy koloru lnu i oczy b��kitne jak niezapominajki. By�aby niezwykle urodziwa, gdyby nie okoliczno�ci. By�a wszak kobiet� husyckich wojsk, kobiet� przemarsz�w, odwrot�w, zwyci�stw, kl�sk, upa��w, ch�od�w i s�ot. I nieustannej har�wki. I wygl�da�a jak one wszystkie. Ubiera�a si� w co popad�o, byle grubo, blond w�osy kry�a pod szar� zgrzebn� chust�, a d�onie mia�a czerwone od zimna i sp�kane od wilgoci. I przy tym wszystkim, o dziwo, promieniowa�o od niej co�, co nazwa� mo�na by�o godno�ci�. Dostoje�stwem. Co�, co cisn�o si� na my�l i usta jako <emphasis>das ewig Weibliche.</emphasis></p><p>Reynevan doszed� do wniosku, �e ju� s�ysza� nazwisko. Osob� jednak widzia� po raz pierwszy.</p><p>��Ty robi�a� hejtmanowi ok�ady? Z czego?</p><p>El�bieta Donotek podnios�a na niego oczy niezapominajki.</p><p>��Z tartej cebuli � odrzek�a cicho. � I z ugniecionych p�k�w brzezinowych�</p><p>��Znasz si� na leczeniu? Na zielarstwie?</p><p>��Taka tam nauka� Tyle, co ka�da we wsi baba. I przecie nic te ok�ady nie pomog�y�</p><p>��Nieprawda, pomog�y � zaprzeczy�. � I to bardzo. Teraz te� mu pomo�esz. Po zdj�ciu opatrunku na ran� trzeba przyk�ada� kleik z siemienia lnianego. Wiosna, ale na bajorkach powinna by� ju� rz�sa. R�b ok�ady z wyci�ni�tego soku. Na zmian�, raz kleik, raz rz�sa.</p><p>��Dobrze, paniczu Reynevan.</p><p>��Znasz mnie?</p><p>��S�ysza�am, jak o was m�wiono. Baby m�wi�y.</p><p>��O mnie?</p><p>��Dwa roki temu � El�bieta Donotek odwr�ci�a oczy, ale tylko na chwil�. � Czasu rejzy na �l�sk. W mie�cie Z�otoryja. W ko�ciele farnym.</p><p>��Tak?</p><p>��Nie dali�cie z druhami Bogurodzicy pokrzywdzi�.</p><p>��Ach, tamto� � zdziwi� si�. � By�o o tym wydarzeniu a� tak g�o�no?</p><p>Patrzy�a na niego d�ugo. W milczeniu.</p><p>��To wydarzenie � odpowiedzia�a wreszcie, wolno wymawiaj�c s�owa � si� wydarzy�o. A tylko to jest wa�ne.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Donotek, El�bieta Donotek, powtarza� w my�li, jad�c k�usem na p�noc, zn�w w kierunku Hanuszowic. Co� m�wiono, przypomina� sobie. Plotkowano. O kobiecie, maj�cej wielki mir w�r�d ci�gn�cych z Sierotkami kobiet, o naturalnej przyw�dczyni, z kt�rej zdaniem liczyli si� nawet niekt�rzy husyccy hejtmani. By�a te�, kojarzy� plotki, w tym wszystkim jaka� tajemnica, by�a mi�o�� i �mier�, wielka mi�o�� do kogo�, kto poleg�. Do kogo�, kogo nikt ju� nie m�g� zast�pi�, kto pozostawi� po sobie tylko wieczn� pustk�, wieczny smutek i wieczne niespe�nienie. Historia jak z kart Chretiena de Troyes, my�la�, jak spod pi�ra Wolframa von Eschenbach. Zupe�nie nie pasuj�ca do siermi�nego wygl�du jej bohaterki. Zupe�nie nie pasuj�ca. I przez to zapewne prawdziwa.</p><p>Wiatr od Snie�nika owiewa� mu twarz, �agodz�c nieco wstyd, kt�rego dozna�, gdy m�wi�a o wydarzeniu w z�otoryjskim ko�ciele, o drewnianej Madonnie. Rze�bie, w obronie kt�rej i owszem, wyst�pi�, ale nie z w�asnej inicjatywy, lecz id�c za przyk�adem Samsona Miodka. I nie nale�a�a mu si� za tamten incydent pochwa�a. Ani uznanie w oczach osoby takiej jak El�bieta Donotek.</p><p>Za Hanuszowicami trakt skr�ci� i powi�d� na zach�d. Wszystko si� zgadza�o. Od Prze��czy Mi�dzyleskiej, jak oblicza�, dzieli�a go mila z hakiem, mia� nadziej� dotrze� tam przed noc�. Pop�dzi� konia.</p><p>Dopadli go przed wieczorem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dopadli go w dziesi�� koni, otoczyli, zwlekli z konia, sp�tali, Na nic sie zda�y protesty. Nic nie m�wili, a jego, gdy nadal protestowa� i domaga� si� wyja�nie�, uciszyli ciosami ku�ak�w. Powie�li z powrotem do obozu Sierotek. Zwi�zanego wrzucili do pustego chlewa, w nocy omal nie u�wierk� tam z zimna. Na wo�ania nie reagowali. Rankiem wywlekli, skostnia�ego zupe�nie poprowadzili, nie �a�uj�c szturcha�c�w, pod kwater� g��wnego hejtmana. Czeka� tam Jan Pluh i kilku innych znanych mu ju� Sierocych dow�dc�w.</p><p>I by�o to, co Reynevan przeczuwa�. Czego si� ba�.</p><p>Wewn�trz, na pryczy, niemal w tej samej pozycji, w jakiej zostawi� go po operacji i opatrunku, spoczywa� Smil Pulpan. Tyle tylko, �e sztywny. Absolutnie nieboszczykowski i totalnie martwy. Twarz, bia�� jak twar�g, upiornie zniekszta�ca�y wyba�uszone, wy�a��ce niemal z oczodo��w oczy. I grymas ust, wykrzywionych w jeszcze upiorniejszy u�miech.</p><p>��I co na to powiesz, medyku? � spyta� chrapliwie i z�owrogo Jan Pluh. � Jak nam tak� medycyn� wyja�nisz? Potrafisz wyja�ni�?</p><p>Reynevan prze�kn�� �lin�, pokr�ci� g�ow�, roz�o�y� r�ce. Zbli�y� si� do pryczy z zamiarem uniesienia okrywaj�cej trupa derki, ale �elazne r�ce setnik�w osadzi�y go w miejscu.</p><p>��Nie, bratku! Dowody zbrodni zatrze� radby�, ale ci nie damy. Zamordowa�e� go, odpowiesz za to!</p><p>��Co z wami? � szarpn�� si�. � Czy�cie poszaleli? Jakie morderstwo? To absurd! Byli�cie wszyscy przytomni przy operacji! �y� po niej i mia� si� dobrze! Przeci�cie karbunku�u w �aden spos�b nie mog�o spowodowa� �mierci! Pozw�lcie mi zbada�</p><p>��Przeliczy�e� si�, czarowniku � przerwa� mu Pluh. � My�la�e�, �e ci na sucho ujdzie. Ale brat Smil ockn�� si�. Krzycza�, �e go w p�ucach i trzewiach pali, �e mu b�l g�ow� rozsadza. I ciebie, nim skona�, o magi� i trucicielstwo oskar�y�.</p><p>��To niedorzeczno��!</p><p>��A ja bym rzek�, �e dorzeczno��. Nienawidzi�e� brata Smila, wszyscy to wiedz�. Znalaz�e� sposobno�� i otru�e� nieboraka.</p><p>��Byli�cie przy zabiegu! Ty te� by�e�!</p><p>��Czarami omami�e� nam wzrok! Wiemy, �e� gu�larz i czarownik. S� to na �wiadkowie.</p><p>��Jacy �wiadkowie? Czego �wiadkowie?</p><p>��Poka�e si� na s�dzie. Bra� go!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>St�oczone na majdanie zgromadzenie Sierotek hucza�o jak ul, jak r�j trzmieli.</p><p>��Na co ten s�d? � rycza� kto�. � Po diab�a te jase�ka? Szkoda czasu i zachodu! Na stryk truciciela! Powiesi� go na dyszlu!</p><p>��Czarownik! Na stos z nim!</p><p>��Filistynie! � Czarno odziany kaznodzieja ze �mieszn� ko�l� brod� przyskoczy�, z bliska naplu� Reynevanowi w twarz. � Ohydo Molocha! Po�lemy ci� do piek�a, plugawcze! W ogie� wieczny, przygotowany diab�u i jego anio�om!</p><p>��Zabi� Niemca!</p><p>��Pod cepy go! Pod cepy!</p><p>��Cichajcie! � zagrzmia� Jan Pluh. � My s� Bo�y bojownicy, ma by� po Bo�emu! Sprawiedliwie i jak si� patrzy! Nie bojajcie si�, �mier� brata naszego i hejtmana pom�cimy, p�azem nie pu�cimy! Ale za porz�dkiem! Za wyrokiem trybuna�u naszego rewolucyjnego! Dowody s�! �wiadkowie s�! Nu�e, powo�a� �wiadk�w!</p><p>T�um rycza�, wy�, hucza�, potrz�sa� sudlicami i cepami.</p><p>Pierwszym powo�anym przed oblicze s�du �wiadkiem by� aptekarczyk z Chrudimia, blady jak pergamin i rozdygotany. G�os trz�s� mu si�, a z�by dzwoni�y, gdy zeznawa�. Przeci�cia wrzodu, zezna�, trwo�liwie �ypi�c na rewolucyjny trybuna�, pods�dny Bielawa dokona� wbrew wyra�nej woli hejtmana Pulpana, a czyni� to z nadmiern� brutalno�ci� i niegodnym lekarza okrucie�stwem. Podczas zabiegu pods�dny mrucza� co� pod nosem, niew�tpliwie gus�a. W og�le wszystko, co robi�, pods�dny robi� zwyk�ym obyczajem czarnoksi�nik�w.</p><p>T�um wy�.</p><p>�wiadk�w, jako �e nigdy ich nie brak na tym �wiecie, znalaz�o si� jeszcze paru.</p><p>��Prawi� mi jeden� Zaby�em kto, ale pami�tam, �e �o�skiego roku to by�o, w zapusty. Prawi�, �e ten tu Bielawa pod Bia�� G�r� Neplacha uleczy�! Czarami! Wszyscy m�wili, �e czarami!</p><p>��Mnie, wysoka komisjo, wiadomo, �e ten Bielawa z diab�em jest w zmowie, �e od diab�a czary umie, kt�re mi w ko�ci oszukuje! Powiada� mi to jeden setnik od brata Rohacza, kt�ren na w�asne oczy widzia�. Dwa roki temu nazad to by�o, jesieni�� A mo�e zim�? Ja tam nie wiem� Ale oskar�am!</p><p>��Jam widzia�, kln� si� na gr�b brata �i�ki, jak on�e Bielawa czasu zesz�orocznej rejzy na �l�sk z wielebnym naszym Peszkiem Krejczirzem si� poswarzy�, o jakie� papie�nickie zabobony posz�o. Jako� tak wtedy Bielawa na wielebnego popatrza� dziwnie, musi urok rzuci�. I co? Pomar� skutkiem tego uroku brat Peszek, zgin�� m�cze�sk� �mierci� ma�o co p�niej!</p><p>��Nie Czech on przeca, bracia trybuna�y, nie swojak, ale Niemiec! S�ysza�em, jak gadali w Hradcu Kralove, �e to szpieg katolicki. Wciskaj� mi�dzy nas papi�ci tajnych zbrodniarz�w, by naszych hejtman�w zdradziecko mordowali! Przypomnijcie pana Bohus�awa ze Szwamberka! Przypomnijcie sobie brata Hviezd�!</p><p>��A jam s�ysza�, wysoka komisjo, �e ten Bielawa z pra�anami ze Starego Miasta trzyma! A kto s� staromiejscy? Zdrajcy Kielicha, zdrajcy mistrza Husa, zdrajcy Czterech Artyku��w! Babilo�skiego Luksemburczyka chc� na czeski tron przywr�ci�! Ani chybi tego Bielaw� staromiejscy nas�ali, by hejtmana zg�adzi�!</p><p>���mier� mu! � rycza� t�um. � �mier�!</p><p>Wyrok, oczywista rzecz, m�g� by� tylko jeden i zapad� b�yskawicznie. Ku og�lnej a dzikiej rado�ci nachodskich Sierotek Reynevan Bielawa, czarownik, truciciel, zdrajca, Niemiec, szpieg katolicki i nas�any przez Stare Miasto skrytob�jca, og�oszony zosta� winnym wszystkich zarzucanych mu czyn�w, w zwi�zku z czym rewolucyjny trybuna� jednog�o�nie skaza� go na �mier� przez spalenie �ywcem na stosie. Od wyroku odwo�anie w oczywisty spos�b nie przys�ugiwa�o: nim Reynevan zd��y� usta otworzy� w prote�cie, zosta� ucapiony przez kilka par silnych r�k i powleczony w asy�cie rycz�cego t�umu na skraj obozu, gdzie pi�trzy�a si� u�o�ona zawczasu spora kupa bierwion i chrustu. Kto� wytoczy� wielk� i �mierdz�c� kapust� beczk�, kto� postara� si� o denko, m�otek i gwo�dzie. Reynevana uniesiono i przemoc� wpakowano do beki. Targa� si� i wrzeszcza�, �e ma�o mu p�uca nie p�k�y, ale jego wrzask gin�� w�r�d wycia rozentuzjazmowanego mot�ochu.</p><p>Co� og�uszaj�co hukn�o. A powietrze przesyci� sw�d prochowego dymu. T�um cofn�� si�, daj�c tym samym Reynevanowi mo�liwo�� zobaczenia, co si� sta�o.</p><p>Od strony obozu zajecha� dziwny orszak, z�o�ony z trzech woz�w bojowych. Za�og� jednego stanowi�a dziesi�tka kobiet w bardzo r�nym wieku, od podlotk�w po staruchy. Wszystkie, pr�cz powo��cych, uzbrojone by�y w piszcza�y, handkanony i hakownice.</p><p>Z drugiego wozu, obsadzonego przez cztery kobiety, z�owieszczo patrzy�a wylotem lufy dziesi�ciofuntowa bombarda. To w�a�nie z niej przed chwil� wystrzelono, silnym, ale �lepym prochowym nabojem: w ob�oku dymu, wiruj�c jak p�atki �niegu, wci�� opada�y strz�pki przybitki.</p><p>Na trzecim wozie, w towarzystwie dw�ch kobiet i jakiego� nakrytego p�acht� urz�dzenia, sta�a El�bieta Donotek. Zrzuci�a z ramion ko�uch, a z g�owy chust�, teraz, niebieskooka, z rozwianym i wzburzonym lnianym w�osem, przypomina�a Nike, wiod�c� lud na barykady. Jej �miertelnie powa�ne i gro�ne oblicze budzi�o jednak wi�cej skojarze� z rozw�cieczon� eryni� Tysyfone.</p><p>��Co to ma by�? � rykn��, �cieraj�c z twarzy drobinki prochu, Jan Pluh. � Co ma by�, ichmo�� Donotkowa? Igrce? Maszkary? Comber babski? Kto wam, niewiasty, or� rusza� zwoli�?</p><p>��Id�cie st�d � powiedzia�a g�o�no El�bieta Donotek, jakby go nie s�ysz�c. � Ale ju�! Natychmiast. Nie b�dzie �adnego palenia. Do�� tego.</p><p>��Bezczelna bia�og�owo! � wrzasn�� ko�lobrody kaznodzieja. � Zapami�ta�a w pysze Jezebel! Razem z Filistynem w ogniu zgorzejesz! A przedtem posmakujesz ka�czuga!</p><p>��Id�cie sobie st�d � El�bieta Donotek i na niego nie zwr�ci�a uwagi. � Id�cie, chrze�cijanie, Sierotki, dobrzy Czesi. Ukl�knijcie, na niebo wejrzyjcie, Bogu si� pom�dlcie, Panu naszemu Jezusowi i �wi�tej Rodzicielce jego. W dusze swe zajrzyjcie. Pomy�lcie o Dniu S�du, kt�ry si� bli�y. Pokajajcie si�, wy, kt�rzy nie znacie drogi pokoju, kt�rzy uczynili�cie kr�tymi w�asne swoje �cie�ki. Patrzy�am przez pi�� lat, jak niszczyli�cie w sobie to, co dobre, jak k�adli�cie w groby to, co cz�owiecze, jak zamieniali�cie ten kraj w trupiarni�. Patrzy�am, jak zabijali�cie w sobie sumienia. Mam do��, na wi�cej nie pozwol�. W nadziei, �e nie wszystko jeszcze w sobie zabili�cie. �e cho� ociupinka zosta�a, male�kie co�, co warto ratowa� przed zniszczeniem. Dlatego id�cie sobie st�d. P�kim dobra.</p><p>��P�ki� dobra? � krzykn�� szyderczo Pluh, bior�c si� pod boki. � P�ki� dobra? A co nam zrobisz, babo? Z puszki ju�e� �lepakiem wypali�a! A ninie co? Kieck� zadrzesz i rzy� wypniesz?</p><p>Kobiety na wozach jak na komend� zaczepi�y haki strzelb o burty. A El�bieta Donotek, alias erynia Tysyfone, szybkim ruchem zdar�a p�acht� z urz�dzenia, obok kt�rego sta�a. Jan Pluh odruchowo cofn�� si� o krok. A wraz z nim ca�y t�um. Z pomrukiem zgrozy.</p><p>Reynevan nigdy nie widzia� tej os�awionej broni, s�ysza� o niej tylko. Reakcja t�umu nie zdziwi�a go. Na wozie obok El�biety Donotek sta�a dziwna konstrukcja. Na d�bowej ramie i skomplikowanym obrotowym stela�u zamocowano, jedn� tu� przy drugiej, dwana�cie spi�owych luf. Ca�o�� przypomina�a ko�cielne organy i tak te� bro� nazwano. M�wiono o �organach �mierci�, zdolnych w ci�gu jednego <emphasis>Pater noster</emphasis> wystrzeli� oko�o dwustu funt�w o�owiu. W postaci ostrych sieka�c�w.</p><p>El�bieta Donotek unios�a lont, podmucha�a na�, roz�arzaj�c tl�cy si� koniuszek. Na ten widok Sierotki cofn�y si� o dalszych kilka krok�w, kilku potkn�o si�, kilku przewr�ci�o, niekt�rzy zacz�li wycofywa� si� na dobre i chy�kiem zmyka�.</p><p>��Id�cie st�d, Czesi! � podnios�a g�os El�bieta Donotek. � Paniczu Reynevan, czeka ko� osiod�any! Nie tra�cie czasu!</p><p>Nie da� sobie dwa razy powtarza�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nie �a�owa� wierzchowca. Gna� dolin� rzeki pe�nym galopem, w wyci�gni�tym <emphasis>ventre &#xE0; terre,</emphasis> tak �e a� lecia�y na boki uderzane podkowami otoczaki. Ko� mydli� si� pian� i zaczyna� ju� chrapa�, ale Reynevan nie zwalnia�. Nie �udzi� si�. Wiedzia�, �e Sierotki b�d� go �ciga�.</p><p>�cigali. D�ugo nie potrwa�o, gdy us�ysza� za sob� dalekie wrzaski. Nie chc�c, by w otwartej dolinie gonili go na oko, skr�ci� w wikliny i �oz�, gna�, rozbryzguj�c b�oto, nie szcz�dz�c wierzchowcowi ostr�g.</p><p>Wypad� na go�ciniec, stan�� w strzemionach. Po�cig nie da� si� zmyli�, z wrzaskiem i ha��akowaniem dar� si� przez krzaki. Reynevan skuli� si� w kulbace i poszed� w galop. Ko� chrapa�, roni� p�aty piany.</p><p>Min�� w p�dzie cha�upy i pasterskie chaty, poznawa� miejsce, wiedzia�, �e jest ju� blisko Hanuszowic. Ale pogo� te� ju� by�a blisko. Gromki ch�ralny wrzask oznajmi�, �e Sierotki go widz�. Za chwil� i on ich widzia�. Co najmniej dwudziestu je�d�c�w. Uk�u� konia ostrogami, ko�, cho� graniczy�o to z cudem, przyspieszy�. Z g�uchym �omotem wpad� na mostek nad strumykiem.</p><p>Od strony wioski gnali jak wicher dwaj konni. Jeden, olbrzymiej postury, wywija�, niczym r�zeczk�, ci�kim flamandzkim gudendagiem. Drugi, na pi�knym karoszu, uzbrojony by� w krzywy falcjon.</p><p>Wymin�wszy Reynevana, Samson i Szarlej z impetem wpadli na Sierotki. Szarlej dwoma zamaszystymi ciosami pos�a� dw�ch je�d�c�w na ziemi�, trzeci, chla�ni�ty w twarz, zakoleba� si� w siodle. Samson kropi� gudendagiem na przemian ludzi i konie, czyni�c straszny zam�t. Reynevan zawr�ci�, zaciskaj�c z�by. Mia� rachunki do wyr�wnania. Za bicie, za plucie, za beczk� po kapu�cie. Mijaj�c bezw�adnie kolebi�cego si� w kulbace, wy�uska� mu miecz, wpad� w kr�tw�, r�bi�c na lewo i prawo. Us�ysza� wykrzykiwane biblijne cytaty, zlokalizowa� po nich dow�dc� pogoni, ko�lobrodego ksi�dza. Przedar� si� ku niemu, odbijaj�c ciosy innych.</p><p>��Diabli pomiocie! � ksi�dz dostrzeg� go, poderwa� konia i skoczy�, wywijaj�c mieczem. � Filistynie! Odda ci� Pan w moj� r�k�!</p><p>�ci�li si� gwa�townie raz, drugi, potem rozdzieli�y ich szalej�ce konie. A potem ostatecznie rozdzieli� ich Szarlej. Szarlej bimba� na honorowe pojedynki i rycerskie kodeksy. Zajecha� kaznodziej� od plec�w i pot�nym ci�ciem falcjona zmi�t� mu g�ow� z karku. Krew buchn�a gejzerem. Na ten widok Sierotki spi�y konie, cofn�y si�. Szarlej, Samson i Reynevan wykorzystali to, odcwa�owali na mostek. Mostek z trudem mie�ci� trzy konie bok w bok, nie by�o wi�c obawy, �e zostan� otoczeni. Ale �cigaj�cych wci�� by�o dobre trzy razy wi�cej. Mimo poniesionych strat ani my�leli o odwrocie. Na szcz�cie do natychmiastowego ataku te� niezbyt si� kwapili. Przegrupowali si� tylko. Ale jasnym by�o, �e nie odpuszcz�.</p><p>��D�uga roz��ka � wydysza� Szarlej � sprawi�a, �em zapomnia�. W twojej kompanii, Reinmarze, nie zaznasz nudy.</p><p>��Uwaga! � ostrzeg� Samson. � Atakuj�!</p><p>Po�owa Sierotek frontalnie uderza�a na mostek, reszta, wpar�szy konie w wod�, forsowa�a strumie�, by zaj�� ich od ty�u. Jedynym wyj�ciem by� odwr�t. I to szybki. Reynevan, Szarlej i Samson obr�cili konie i galopem pu�cili si� w stron� wsi, �cigani dzikim ha��akowaniem pogoni.</p><p>��Nie odpuszcz�! � krzykn�� Szarlej, ogl�daj�c si�. � Chyba ci� nie lubi�!</p><p>��Nie gadaj! W konie!</p><p>Wiatr zawy� im w uszach, wpadli na szerokie b�onie przed wsi�. Pogo� rozsypa�a si� �aw�, chc�c ich otoczy�. Reynevan z przera�eniem stwierdzi�, �e nagle zaczyna szybko zostawa� w tyle, �e p�d jego konia s�abnie wyra�nie. �e chrapi�cy wierzchowiec potyka si� i zwalnia. Bardzo zwalnia.</p><p>��Ko� mi pada! � wrzasn��. � Samsonie! Szarleju! Zostawcie mnie! Uciekajcie!</p><p>��Chyba� zg�upia� � Szarlej wry� i zawr�ci� konia, doby� falcjona. � Chyba� zg�upia�, ch�opcze.</p><p>��Nie chc� by� niemi�y � Samson splun�� w d�o�, chwyci� gudendag � ale chyba� bardzo zg�upia�.</p><p>Sierotki wrzasn�y triumfalnie, ich �awa zacz�a si� �cie�nia�, zaciska� na podobie�stwo saka.</p><p>I by�oby pewnie ca�kiem �le, gdyby nie <emphasis>Deus ex machina</emphasis>. Przybieraj�cy w tym dniu posta� pi�tnastu uzbrojonych po z�by je�d�c�w, dzikim cwa�em nadje�d�aj�cych od strony Hanuszowic.</p><p>�cigaj�cy spi�li i wryli konie, w zdezorientowaniu nie bardzo wiedz�c, kto, co, jak i dlaczego. Bojowy wrzask i b�yski wzniesionych nad g�owami mieczy rozwia�y jednak wszelkie ich w�tpliwo�ci. I momentalnie odebra�y wol� i ch�� kontynuowania imprezy. Zawr�ciwszy jak na komend�, nachodskie Sierotki czmychn�y, da�y nog�. Siedz�cy na �wie�szych koniach nowo przybyli dogoniliby ich bez trudu i rozbigosowali, gdyby chcieli. Ale najwyra�niej nie chcieli.</p><p>��Prosz�, prosz�, c� za fortunne zrz�dzenie losu � powiedzia�, podjechawszy st�pa, Urban Horn. � Bo ja w�a�nie ciebie szukam, Reynevan, twoim �ladem zd��am. I cho� przypadkiem, ale zd��y�em, jak widz�. A jak powiem, �e w sam� por�, to si� nie pomyl�?</p><p>��Nie pomylisz si�.</p><p>��<emphasis>Salve</emphasis>, Szarleju. <emphasis>Salve</emphasis>, Samsonie. I ty te� tutaj? Nie w Pradze?</p><p>��<emphasis>Amicus amico</emphasis> � wzruszy� ramionami Samson Miodek, bawi�c si� gudendagiem i spod opuszczonych powiek przypatruj�c otaczaj�cym ich zbrojnym. � Gdy przyjaciel w potrzebie, ruszam z pomoc�. Staj� u boku. Niezale�nie od� okoliczno�ci.</p><p>Horn poj�� w lot, za�mia� si�.</p><p>��<emphasis>Pax, pax</emphasis>, przyjacielu przyjaciela! Reynevanowi z mej strony nic nie grozi. Zw�aszcza teraz, gdy s�ysz�, �e im� Flutek spocz�� by� pod grub� warstw� ziemi. O czym z pewno�ci� i wam wiadomo. Ekspediowa� Reynevana do Pragi nie ma zatem sensu. Zw�aszcza �e potrzebna jest mi, ba, niezb�dna, pomoc Reynevana na zamku Sowiniec, dok�d bardzo uprzejmie go zapraszam. Bardzo uprzejmie.</p><p>Reynevan i Samson rozejrzeli si�. Ze wszech stron owiewa� ich smr�d ko�skiego potu i para z nozdrzy, a miny otaczaj�cych ich zbrojnych by�y do�� wymowne.</p><p>��Pobyt na Sowi�cu � Horn nie spuszcza� oka z Szarleja i z r�ki, kt�r� ten trzyma� na falcjonie � mo�e by� i dla ciebie z korzy�ci�, Reinmarze. Je�li naprawd� droga ci pami�� brata.</p><p>��Peterlin nie �yje � pokr�ci� g�ow� Reynevan. � Ju� mu w niczym nie pomog�. Jutta za��</p><p>��Pom� mi na Sowi�cu � przerwa� Horn. � A ja potem udziel� ci pomocy wzgl�dem twojej Jutty. Daj� s�owo.</p><p>Reynevan spojrza� na Szarleja i Samsona, obrzuci� wzrokiem otaczaj�cych ich je�d�c�w.</p><p>��Za s�owo wi�c ci� trzymam � powiedzia� wreszcie. � Jed�my.</p><p>��Wy � Horn zwr�ci� si� do Szarleja i Samsona � mo�ecie uda� si�, dok�d wola. Doradza�bym jednak po�piech. Tamci mog� wr�ci�. Z posi�kami.</p><p>��Moj� wol� � wycedzi� Szarlej � jest jecha� z Reinmarem. Rozszerz wi�c i na mnie twoje uprzejme zaproszenie, Horn. Aha, przy okazji: dzi�ki za ratunek.</p><p>��Nie da si�, widz�, rozdzieli� przyjaci� � Urban Horn obr�ci� konia. � C�, zapraszam na Sowiniec. Ciebie r�wnie�, Samsonie. Wszak�e i ty nie odst�pisz Reynevana. <emphasis>Vero?</emphasis></p><p>��<emphasis>Amicus amico</emphasis> � u�miechn�� si� Samson. � <emphasis>Semper</emphasis>.</p><p>Horn stan�� w strzemionach, spojrza� w stron� rzeki, w �lad niedawnym �cigaj�cym, po kt�rych zreszt� ni �ladu ju� nie zosta�o.</p><p>��Nachodskie Sierotki � rzek� powa�nie. � Niedawno wojsko polne, teraz w��cz�ca si� po kraju i siej�ca strach banda. Oto jakie skutki ma przeci�gaj�ce si� zawieszenie dzia�a� zbrojnych, oto jak szkodliwy jest pok�j. Najwy�szy czas na wojn�, panowie, na rejz�. A swoj� drog� trzeba b�dzie poprosi� braci Koudelnika i Czapka, by zwr�cili uwag� na tego Pulpana. By nieco skr�cili mu smycz.</p><p>��Nie trzeba b�dzie prosi�. Pulpan� Hmm� Nie ma ju� Pulpana.</p><p>��H�? Jak niby? Jak� mod�?</p><p>Reynevan opowiedzia�, jak�. Urban Horn s�ucha�. Nie przerywa�.</p><p>��Wiedzia�em � rzek�, wys�uchawszy � �e twoja pomoc b�dzie mi niezb�dna. Ale nie spodziewa�em si�, �e a� tak bardzo.</p></section><section><title><p>Rozdzia� sz�sty</p></title><p><strong>w kt�rym na morawskim zamku Sowiniec bohaterowie przekonuj� si�, �e zawsze, w ka�dej sytuacji, bezwzgl�dnie nale�y mie� w zanadrzu plan awaryjny. I we w�a�ciwym momencie z zanadrza go wyci�gn��.</strong></p><empty-line/><p>Zza zakratowanego okna wie�y, z podw�rca, dobiega�y przekle�stwa, r�enie koni i metaliczny stuk podk�w. Sowinieccy burgmani, zgodnie ze swym cz�stym obyczajem, wyruszali, by spatrolowa� prze��cze, zlustrowa� okolic� i dopu�ci� si� wymusze� na okolicznej ludno�ci. Po raz nie wiedzie� kt�ry pia� dziko i w zapami�taniu kogut, dar�a si� na m�a jedna z zamieszkuj�cych zamek �on. Przera�liwie becza�o jagni�.</p><p>Bruno Schilling, by�y Czarny Je�dziec, obecnie dezerter, renegat i wi�zie�, by� lekko blady. Blado�� powodowa�a chyba jednak wy��cznie przebyta niedawno choroba. Je�li Bruno Schilling si� ba�, to umiej�tnie to ukrywa�. Powstrzymywa� si� od wiercenia na zydlu i biegania wzrokiem od jednego �ledczego do drugiego. Ale nie unika� kontaktu oczu. Horn mia� racj�, pomy�la� Reynevan. W�a�ciwie go oceni�. To nie byle t�py zbir. To szczwany lis, sprytny gracz i kuty na cztery nogi szelma.</p><p>��Zaczynamy, szkoda dnia � przem�wi� Urban Horn, k�ad�c d�onie na stole. � Tak, jak poprzednio, jak to ju� ustalili�my: zwi�le, rzeczowo, na temat, bez �adnego �ju� to przecie m�wi�em�. Je�li o co� pytam, ty odpowiadasz. Uk�ad prosty: ja przes�uchuj�, ty jeste� przes�uchiwany. Nie wypadaj zatem z roli. Czy to jest jasne?</p><p>Jagni� z podw�rca nareszcie przesta�o becze�. A kogut pia�.</p><p>��Zada�em pytanie � przypomnia� sucho Horn. � Nie zamierzam domy�la� si� twoich odpowiedzi. B�d� wi�c �askaw ich udziela�, ilekro� pytam. Od tej chwili poczynaj�c.</p><p>Bruno Schilling spojrza� na Reynevana, ale szybko odwr�ci� wzrok. Reynevan nie zada� sobie trudu, by kry� niech�� i antypati�. W og�le si� nie stara�.</p><p>��Schilling.</p><p>��Jest jasne, panie Horn.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie widz� sensu tych przes�ucha� � powt�rzy� Reynevan. � Ten Schilling to zwyk�y zbir, no�ownik i morderca. Asasyn. Takiego posy�a si� do mokrej roboty; wskazawszy ofiar�, szczwa si� takiego ze smyczy jak go�czego psa. I tylko do takich rzeczy wykorzystywa� tego typa Grellenort. Wykluczam, by przypuszcza� go do konfidencji i wyjawia� mu rzeczy tajne. Moim zdaniem typ wie tyle, co nic. Ale b�dzie kr�ci�, b�dzie zmy�la�, b�dzie karmi� ci� konfabulacjami, b�dzie udawa� �wietnie poinformowanego. Bo zdaje sobie spraw�, �e tylko taki jest dla ciebie co� wart. A poczu� si� pewnie, przy tym, jak go traktujesz. Bardziej jak go�cia, ni� wi�nia.</p><p>Zza okna dolatywa�o pohukiwanie kr���cych wok� wie�y s�w i puchaczy, kt�rych w okolicy by�y, jak si� wydawa�o, ca�e chmary. Mia�o to swoje dobre strony � myszy ani szczura w okolicy nie u�wiadczy�e�. Niedojedzona z wieczora i po�o�ona przy ��ku pajda chleba czy racuch by�y jak znalaz� na podkurek.</p><p>��Ty, Reinmarze � Horn rzuci� psu ogryzion� ko�� � znasz si� na medycynie i magii. Bo studiowa�e� i praktykowa�e�. Ja znam si� na technice przes�ucha�. Za twe rady dzi�kuj�, ale niechaj ka�dy z nas zostanie przy swoich specjalno�ciach i robi to, co najlepiej mu wychodzi. Dobrze?</p><p>��Jak ci wyjdzie z tym renegatem, to ja nie wiem � Reynevan popatrzy� na wino pod �wiat�o lichtarza. � A przeczucia mam nie najlepsze. Ale, skoro nastajesz, radzi� i doradza� wi�cej nie b�d�. Do czego w takim razie, je�li nie do rad, jestem ci potrzebny?</p><p>Horn wzi�� si� za ogryzanie drugiej ko�ci. Szarlej i Samson poszli w jego �lady. �aden, ani olbrzym, ani demeryt, nie w��czali si� do dyskursu.</p><p>��Schilling � Horn na moment przerwa� ogryzanie � opowiada o zamku zwanym Sensenberg, kwaterze i kryj�wce Czarnych Je�d�c�w. M�wi o czarach i zakl�ciach, o eliksirach, o magicznych narkotykach i truciznach. Ma�o si� w tym wyznaj�, a on to zauwa�y�. Jeste� w b��dzie, maj�c go za t�pego zbira, to chytry lis i bystry obserwator. Widzia�, �e odes�a�em ci� pod eskort�, za�o�y�, �e ju� nie musi si� ciebie ba�. A gdy teraz nagle zobaczy, �e towarzyszysz mi przy przes�uchaniu, zl�knie si�. I dobrze. Niechaj mu troch� skr�ci strach bebechy. Ty za� demonstruj mu nienawi��. Pokazuj wrogo��.</p><p>��Tego nie b�d� musia� udawa�.</p><p>��By�e� nie przesadzi�. M�wi�em ci to ju�: fanatyzm jest dobry dla ciemnych mas, nam, ludziom spraw wy�szych, nie przystoi. Bruno Schilling przy�o�y� r�k� do zab�jstwa twego brata. Je�li jednak my�lisz o zem�cie, to on, paradoksalnie, dopomo�e ci w niej. Informacjami, kt�rych nam udzieli.</p><p>��Konfabulacjami, chcia�e� powiedzie�.</p><p>��On wie � oczy Horna b�ysn�y � �e �yje tylko dzi�ki mnie, �e za moj� spraw� wyszed� �ywy z lochu w K�odzku. Wie, �e tylko ja mog� go ocali� przed Grellenortem, przed Czarnymi Je�d�cami, od kt�rych zdezerterowa�. �yje i jest bezpieczny tylko dzi�ki temu, �e Grellenort nie ma poj�cia o jego dezercji, mniema go jednym z poleg�ych pod Wielis�awiem. Wi�, �e je�li przy�api� go na k�amstwach, po prostu wyp�dz� st�d i rozg�osz� to przed �wiatem, a jego dni b�d� w�wczas policzone.</p><p>��To co ja mam robi�? Poza okazywaniem wrogo�ci?</p><p>��Gdy znowu zacznie o magii na Sensenbergu, poka� mu, �e� specjalista, �e byle bujdy nie kupisz. Je�li zacuka si� i zap�acze, b�dziemy wiedzie�, na czym stoimy.</p><p>��Je�li taki z niego lis, jakim go g�osisz, to w�tpi�, by da� si� podej��. Ale obieca�em pom�c, pomog� wi�c, wywi��� si� z obietnicy. Licz�c, �e ty nie zapomnisz o twojej. Kiedy zaczynamy?</p><p>��Jutro. Z samego rana.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Skrytob�jcze zamachy � Horn wci�� trzyma� d�onie na stole � dokonywane za pomoc� trucizny, zaplanowane przez Grellenorta i wroc�awskiego biskupa. Opowiedz nam o tym, Schilling.</p><p>��Birkart Grellenort � zacz�� bez chwili zw�oki i do�� us�u�nie renegat � ma na zamku Sensenberg alchemika. To nie jest cz�owiek. Podobno �yje ju� sto lat z ok�adem. W�osy bia�e jak �nieg, oczy jak ryba, uszy w szpic, sk�ra na twarzy i d�oniach niemal przezroczysta, ka�da �y�ka prze�wieca niebiesko�</p><p>��Sverg � potwierdzi� Reynevan, widz�c uniesione brwi i pe�n� niedowierzania min� Horna. � Jeden z Longaevi.</p><p>��Nazywa si� Skirfir � m�wi� szybko Bruno Schilling. � Alchemik i mag, wprawny wielce. Warzy dla Grellenorta r�ne dekokty i sporz�dza eliksiry. G��wnie p�ynne z�oto. M�wi�, �e to dzi�ki temu z�otu Grellenort ma tak� moc. I �e jest nie�miertelny.</p><p>Horn �achn�� si�, pytaj�co spojrza� na Reynevana.</p><p>��Jest mo�liwym � potwierdzi�, nie kryj�c raptownego zainteresowania Reynevan � przemienienie metalu, jak r�wnie� kamienia szlachetnego, w ciecz, w stan ciek�y. Dok�adniej w <emphasis>collodium</emphasis>, czyli koloid. O konsystencji na tyle rzadkiej, by mo�na go pi�.</p><p>��Pi� metal? � Z twarzy Horna ani my�la� znika� wyraz niedowierzania. � Albo kamie�?</p><p>��Ca�a Natura � Reynevan wykorzysta� okazj�, by b�ysn�� � ka�da rzecz, �ywa czy martwa, ka�da <emphasis>materia prima</emphasis> przepojona jest energi� kreacji, praduchem, pratworzywem i si�� formuj�c�. Hermes Trismegistos nazywa j� <emphasis>totius fortitudinis fortitudo fortis</emphasis>, moc� ponad wszystkie moce, kt�ra przezwyci�a ka�d� rzecz delikatn� i przenika ka�d� rzecz lit�. St�d te� podstawowa zasada alchemii: <emphasis>solve et coagula</emphasis>, rozpuszczaj i skrzepiaj, oznacza w�a�nie proces rozpuszczenia tej energii, po to, by potem j� skoagulowa�, uchwyci� w koloid. Mo�na tak post�pi� ze wszystkim, z ka�d� substancj�. Z metalem i minera�em r�wnie�.</p><p>��I ze z�otem?</p><p>��Ze z�otem te� � skwapliwie pokiwa� g�ow� Bruno Schilling. � A jak�e.</p><p>��<emphasis>Collodium</emphasis> z�ota, zwane <emphasis>aurum potabile</emphasis> � wyja�ni� Reynevan, wci�� podniecony � to jeden z pot�niejszych eliksir�w. Niewiarygodnie wzmacnia si�y �yciowe, moc intelektu i pot�g� ducha. Jest to te� niezawodny lek na ob��kania, demencje i inne choroby umys�u, zw�aszcza te wywo�ywane przez nadmiar <emphasis>melancolii</emphasis>, czarnej wydzieliny ��ci. Sporz�dzenie koloidu jest jednak niezwykle trudne, potrafi� tego dokona� tylko najzdolniejsi alchemicy i czarnoksi�nicy. A udaje si� to tylko w bardzo specyficznych i rzadkich koniunkcjach�</p><p>��Dobra, dosy� � machn�� r�k� Horn. � Nie r�b mi tu przyspieszonego kursu alchemii. Pitne z�oto wzbudzi�o moj� ciekawo��, t� zaspokoi�e�. Wr��my do zasadniczego tematu. Czyli trucizn. I trucia�</p><p>��Jedno � renegat otar� pot z czo�a � ��czy si� z drugim. Skirfir robi dla Grellenorta r�ne eliksiry. P�ynne z�oto, p�ynne srebro, p�ynny ametyst, p�ynne per�y, wszystko to dla wzmocnienia magicznej potencji, czarnoksi�skich zdolno�ci, odporno�ci cia�a i ducha. Niekt�re i nam dawali na Sensenbergu, wi�c wiem, jak dzia�aj�. Ale trucizny Skirfir te� przyrz�dza�. Nie by�o tajne, o co sz�o: Grellenort chcia� wyeliminowa� co znaczniejszych husyt�w, otru� ich, ale takim sposobem, by nikt nie powzi�� najmniejszych podejrze�. By wygl�da�o�</p><p>��By wygl�da�o na �mier� wskutek rany � wykorzysta� zaj�knienie Schillinga Reynevan. � Obra�enia odniesionego w boju lub wypadku. By w �aden spos�b nie m�c skojarzy� �mierci z trucizn�. Nag�a �mier� zawsze budzi podejrzenie otrucia, natychmiast �ledztwo; po nitce do k��bka truciciela znajd�. A przy truci�nie, o kt�rej mowa, nie ma �adnych objaw�w, zatruta ofiara nie odczuwa i nie podejrzewa niczego. Dop�ty�</p><p>��Dop�ki nie zostanie zraniona �elazem � wpad� w s�owo renegat. � Albo stal�. Niczym innym. �mier� jest nieuchronna. Oni t� trucizn� nazywali: �Dux�.</p><p>��<emphasis>Dux omnium homicidarum</emphasis> � potwierdzi� w zamy�leniu Reynevan. � Tak�e <emphasis>Mors per ferro</emphasis>. Urywki zakl��, jakich u�ywa si� przy sporz�dzaniu. Dlatego Guido Bonatti w swych pismach u�ywa nazwy: �Perferro�, tak te� podaje <emphasis>Picatrix</emphasis>� W �aci�skim przek�adzie, bo w oryginale jest <emphasis>khadhulu ahmar al-hajja,</emphasis> co znaczy� Zapomnia�em, co to znaczy.</p><p>��Nie szkodzi � w��czy� si� Horn. � Bom wcale nie ciekaw. Reynevan, czcigodny magu, potwierdzasz wi�c, �e taka trucizna istnieje? I �e dzia�a w�a�nie tak, jak tu by�o powiedziane?</p><p>��Potwierdzam to, co pisz� niekt�re �r�d�a � Reynevan och�on��, spojrza� Schillingowi w oczy. � Ale nie pomin� tego, co pisz� inne. Wed�ug kt�rych do sporz�dzenia Perferro niezb�dna jest tak zwana Czarna Tynktura�</p><p>��Tak jest, tak jest, macie w pe�ni racj�, panie Bielau � potwierdzi� pospiesznie Schilling. � S�ysza�em, jak Grellenort i Skirfir o tym gadali.</p><p>��Legendarn� Czarn� Tynktur� � kontynuowa� Reynevan, nie spuszczaj�c wzroku � mo�na otrzyma� tylko drog� transmutacji metalu zwanego <emphasis>chalybs alumen</emphasis>, kt�rym rz�dzi �sma Planeta. Problem w tym, �e wed�ug wielu uczonych wspomniany metal te� istnieje jedynie w legendach. A nie trzeba by� uczonym, by wiedzie�, �e planet jest tylko siedem.</p><p>��Planet jest osiem � zaprzeczy� �ywo renegat. � To r�wnie� pods�ucha�em. �sma planeta nazywa si� Posejdonos, o jej istnieniu Grellenort dowiedzia� si� pono od samego Diab�a.</p><p>��Zostawmy � znowu wtr�ci� si� Horn � na chwil� Diab�a. I Ptolemeusza. Nie wychod� z roli, Schilling. Ja przes�uchuj�, ty jeste� przes�uchiwany. A <emphasis>messer </emphasis>Reynevan zacytowa� przed chwil� autorytety, kt�re troch� jakby przecz� temu, co zeznajesz. Kt�re wk�adaj� twe zeznania pomi�dzy legendy. I bajki. Ostrzegam: opowiadanie mi bajek mo�e mie� dla ciebie przykre konsekwencje.</p><p>��Panie Horn � Bruno Schilling momentalnie wyzby� si� uni�ono�ci. � Autorytety niechaj sobie b�d� autorytetami, niechaj sobie Ptolemeusz dolicza si� tylu planet, ilu zechce. A ja wam m�wi�, �e w��cz�g�w po go�ci�cach �apa�em, �ebrak�w i innych wa��s�w, dowozi�em ich na Sensenberg, Grellenortowi i Skirfirowi do eksperyment�w. Widzia�em, jak im trucizn� podawali. Widzia�em, jak ich p�niej �elazem kaleczono, w�asnymi oczyma patrza�em, jak pod wp�ywem �elaza trucizna zaczyna�a dzia�a�</p><p>��A jak � przerwa� Reynevan � dzia�a�a? Jakie by�y objawy?</p><p>��Rzecz w tym, �e r�ne. To jest zaleta tego jadu, �e nie tak �atwo go wykry� wedle objaw�w, objawy myl�. Jedni z otrutych, nim skonali, rzucali si�, inni trz�li, inni krzyczeli, �e ich w g�owie pali i w �ywocie, a umierali wykrzywieni tak, �e a� ciarki na ten widok przechodzi�y. A inni zwyczajnie zasypiali i konali we �nie. U�miechni�ci.</p><p>Horn szybko spojrza� na Reynevana, wymownie powstrzyma� go od reakcji.</p><p>��Komu z naszych � zwr�ci� oczy na Schillinga � podano t� trucizn�? Kiedy? Jakim sposobem?</p><p>��Tego nie wiem. Na Sensenbergu trucizn� tylko wytwarzano, reszt� zajmowa� si� kto inny.</p><p>��Ale ludzi do eksperyment�w uprowadzali�cie wy, Czarni Je�d�cy. Kiedy rozkazano wam to robi�? Do kiedy to trwa�o?</p><p>��Zacz�li�my� � Bruno Schilling odchrz�kn��, otar� czo�o. � Zacz�li�my porywa� zim� roku 1425, po Gromnicznej. I porywali�my do Wielkanocy. Potem ju� nie by�o rozkazu.</p><p>Urban Horn milcza� d�ugo, b�bni�c palcami po stole.</p><p>Reynevan patrzy� na Schillinga, nie kryj�c tego, co my�li. Renegat unika� jego wzroku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ciep�y wiatr owiewa� im twarze, gdy stali na murach, patrz�c w kierunku, sk�d wia�, a wia� z po�udnia, od Oderskich Wierch�w.</p><p>��Dzisiaj rano � powiedzia� ponuro Horn � zaci��em si� przy goleniu.</p><p>��To nic � uspokoi� go Reynevan, sam nie b�d�c ca�kiem spokojny. � Perferro wymaga g��bszego naruszenia tkanki, zara�enia krwiobiegu� Limfa, rozumiesz, i w og�le�</p><p>��My wszyscy � Horn nie czeka� na to, co w og�le. � Wszyscy mo�emy nosi� to w sobie. Ja, ty�</p><p>��Celem zamach�w byli hejtmani, ludzie wa�ni. Nie ceni� si� tak wysoko.</p><p>��Skromny jeste� nad podziw. Szkoda, �e w g�osie twym ma�o s�ysz� przekonania. Ten Smil Pulpan od nachodskich Sierotek do prominent�w nie nale�a�; nie pyszni�c si�, mam nas obu za du�o wa�niejszych. Ale trucizn� naj�atwiej poda� podczas biesiad, a Pulpan z pewno�ci� biesiadowa� z wa�nymi hejtmanami. Ja te� biesiadowa�em. Ty te� biesiadowa�e�� Ha, ale ty przecie� by�e� ranny �o�skiego roku. I �yjesz. A Schilling twierdzi�, �e po 1425 ju� nie truto.</p><p>��Wcale tego nie twierdzi�. M�wi� tylko, �e w 1425 zaprzestano porywania ludzi do eksperyment�w. A ja mam dow�d, �e trucizn� podawano i prawdopodobnie podaje si� nadal.</p><p>��My�lisz o Neplachu? Wyko�czy�a go ta trucizna, to oczywiste. Ale otruty m�g� by� wcze�niej. Nigdy nie bra� udzia�u w walkach, mog�o min�� wiele czasu, nim skaleczy� si� czym� �elaznym�</p><p>��My�l� o Smilu Pulpanie. By�em przy tym, jak go zraniono we Frankensteinie, rok temu, �elazny grot urwa� mu ucho. A umar� tydzie� temu, gdy stalowym ostrzem przeci��em karbunku�.</p><p>��Ha, masz s�uszno��, masz s�uszno��. I w pe�ni potwierdza si� to, co pods�ucha�e� w cysterskiej grangii. Biskup i Grellenort zaplanowali zamachy, Smirzycky poda� im cele. To by�o we wrze�niu 1425. Miesi�c p�niej, w pa�dzierniku, postrzelono z kuszy Jana Hviezd�, g��wnego hejtmana Taboru. Rana nie wygl�da�a na gro�n�, ale Hviezda nie prze�y�.</p><p>��Bo be�t mia� grot z �elaza, a Hviezda we krwi ju� mia� Perferro � potwierdzi� Reynevan. � A kr�tko potem, w listopadzie, nast�pca Hviezdy, Bohuslav ze Szwamberka, zmar� po z pozoru r�wnie niegro�nym zranieniu. Tak, Horn, ja ju� wcze�niej podejrzewa�em, �e Hviezd� i Szwamberka wyko�czono z pomoc� czarnej magii, po tym, co wyzna� mi Smirzycky, by�em ju� pewien. Ale �eby tak perfidnie�</p><p>��Fachowo � poprawi� Urban Horn. � Pomys� genialny, fachowe wykonanie, wiedza� A skoro ju� przy wiedzy jeste�my� Reynevan?</p><p>��Co?</p><p>��Co, co. Jakby� nie wiedzia�. Odtrutka na to jest?</p><p>��O ile wiem, nie ma. Je�li Perferro ju� jest w krwiobiegu, usun�� go stamt�d nie mo�na.</p><p>��Powiedzia�e�, �e o ile wiesz. A mo�e jest co�, czego nie wiesz?</p><p>Reynevan nie od razu odpowiedzia�. My�la�. Nie zamierza� zdradza� si� z tym przed Hornem, ale podczas znajomo�ci z praskimi magami z apteki �Pod Archanio�em� za�ywa� chroni�ce przed truciznami specyfiki, w tym takie, kt�re na toksyny dawa�y pe�ny immunitet. Nie by� pewien, czy dotyczy�o to r�wnie� Perferro. I czy w og�le by� jeszcze na cokolwiek odporny, nie przyjmuj�c specyfik�w od ponad roku.</p><p>��No � ponagli� Horn. � Jest odtrutka czy nie ma?</p><p>��Nie wykluczam, �e jest. W ko�cu post�p dokonuje si� nieprzerwanie.</p><p>��Ca�a nadzieja wi�c w post�pie � Horn zagryz� wargi. � Przynajmniej w tej interesuj�cej nas dziedzinie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zamek Sowiniec sta� na skalnym cyplu Niskiego Jesionika ju� sto lat, sto lat ju� jego dumny i gro�ny bergfryd wznosi� si� nad lasem i straszy� okolic�. Zbudowali go i przekszta�cili w rodow� warowni� dwaj bracia, rycerze ze starego morawskiego rodu Hrutovic�w, za zas�ugi wojenne obdarowani przez biskupa O�omu�ca lennem w postaci wiosek Krzi�ov i Huzova. Bracia pisali si� odt�d �panami z Huzovej� i piecz�towali tarcz� w uko�ne pasy. Pobudowawszy nieca�� mil� od Huzovej zamek, nadali mu nazw� � bior�c� si� od s�w, w ogromnych ilo�ciach gnie�d��cych si� w okolicznych lasach. I pisali si� odt�d �panami de Aylburk�. Niemiecka nazwa, mimo mody, nie przyj�a si� jednak i burg definitywnie zosta� Sowi�cem. Obecnym w�a�cicielem i panem zamku by� rycerz Pawe� z Sowi�ca, zwolennik nauki Husa i sprzymierzeniec Taboru. Gdzie przebywa� teraz, w marcu roku 1429, wiadomo nie by�o. Teraz na Sowi�cu gospodarzy� Urban Horn, a nad okolic� niepodzielnie panowali burgmani.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W sobot� przed niedziel� Letare kobiety z Sowi�ca urz�dzi�y pranie, od samego rana zamek na wskro� przesyci�a mokra para i przenikliwa wo� �ugu i mydlin. Oko�o po�udnia za�, gdy Reynevan i Horn zako�czyli kolejne przes�uchanie, ca�y zamkowy podw�rzec udekorowany zosta� rozwieszon� do suszenia bielizn�. Przewa�a�y gacie, kt�rych Szarlej i Samson � z nud�w chyba � doliczyli si� stu dziewi�ciu par. Poniewa� ju� wcze�niej doliczono si� na zamku trzydziestu dw�ch burgman�w i knecht�w, wychodzi�o, �e gaci by�a na Sowi�cu obfito��, ale prano je rzadko.</p><p>Przyjaciele siedzieli na s�gu drewna, na dziedzi�cu gospodarczym, niedaleko stajni, ciesz�c si� wiosennym s�o�cem. Reynevan, nie kryj�c podekscytowania, relacjonowa� kolejne zas�yszane podczas przes�ucha� rewelacje.</p><p>��Niesamowite, nieprawdopodobne wr�cz historie opowiada ten Bruno Schilling. O zamku Sensenberg w G�rach Kaczawskich. Magia ewidentnie tkwi tam ju� od czas�w templariuszy, kt�rzy Sensenberg budowali. Schilling tego nie wie ani nawet nazwa� nie potrafi, ale dla mnie, specjalisty, nie ulega w�tpliwo�ci, �e na Sensenbergu wci�� obecna jest <emphasis>theoda</emphasis>,<emphasis> spiritus purus</emphasis>, rodzaj <emphasis>genius loci</emphasis>, moc czarodziejska jakiego� dawno zmar�ego a pot�nego maga. Taka <emphasis>theoda</emphasis> nies�ychanie silnie oddzia�ywuje na <emphasis>mens </emphasis>przebywaj�cych tam ludzi, u os�b mniej odpornych i o s�abej woli potrafi <emphasis>mens</emphasis> bardzo silnie wypaczy�, a nawet zupe�nie zdegenerowa�. Schilling potwierdzi�, �e by�y przypadki <emphasis>mentis alienatio</emphasis>, zdarza�y si� nawet nieuleczalne <emphasis>amentia</emphasis> i <emphasis>paranoia.</emphasis></p><p>��<emphasis>Amentia</emphasis> i <emphasis>paranoia</emphasis> � powt�rzy� jakby od niechcenia Szarlej, przygl�daj�c si� gaciom. � No, no. Kto by pomy�la�.</p><p>��A w dziedzinie alchemii � Reynevan coraz bardziej si� rozpala� � dowiedzia�em si� rzeczy i spraw, od kt�rych a� dech zapiera. M�wi�em wam ju� o kompozycyjnej truci�nie Perferro, wspomina�em o koloidalnych metalach. W�r�d tych metali, przedstawcie sobie tylko, opisane przez Flamela zagadkowe <emphasis>Potassium</emphasis>, wci�� przez niekt�rych uwa�ane za fantazj�. Tajemnicze <emphasis>Thallium</emphasis>, z kt�rym jakoby eksperymentowa� Arnold Villanova, bliski wytworzenia kamienia filozof�w. Nies�ychane, nies�ychane!</p><p>Szarlej i Samson zachowywali milczenie, nie odrywaj�c wzroku od gaci.</p><p>��Nadzwyczajne i zaskakuj�ce rzeczy przekaza� nam te� Schilling w kwestii specyfik�w, za pomoc� kt�rych Czarni Je�d�cy wprawiaj� si� w trans. Uwa�ano, �e najsilniejsze w�a�ciwo�ci odurzaj�ce i halucynogenne maj� substancje wyst�puj�ce w dzie�ach Gebera i Avicenny jako <emphasis>al-qili</emphasis>, a kt�re w Pradze nazwali�my alkaloidami. Miano je za ekstrakty z zi� czarodziejskich, a co si� okazuje tymczasem? �e rosn� w pierwszym lepszym lasku! �e chodzi o zwyk�� solank� g�si� n�k� i jeszcze od niej zwyk�ejszy muchomor, <emphasis>muscarius</emphasis>. To s� w�a�nie podstawowe sk�adniki owego s�ynnego odurzaj�cego napoju, w r�kopisach Morienusa nazywanego: �bhang�. Przedstawiacie sobie?</p><p>Szarlej i Samson zapewne sobie przedstawiali. A je�li nawet nie, to nie dali tego po sobie pozna�. Ni s�owem, ni gestem, ni wyrazem twarzy.</p><p>��A �w os�awiony, owiany tajemnic� haszsz�isz, kt�rym odurza� swych asasyn�w al-Hasan ibn-al-Sabbah, Starzec z G�r, w swej g�rskiej cytadeli Alamut? Tym samym haszsz�iszem, jak podejrzewa�em, odurzaj� si� r�wnie� Czarni Je�d�cy Grellenorta. Sporz�dza si� go z �ywicy kwiatostan�w ro�liny zwanej z grecka kannabis, podobnej do konopi. Jak si� jednak okazuje, s� dwie odmiany tego specyfiku. Jedna nosi nazw� ghand�ja i jest napojem, pije si� j� i wpada w euforyczny trans. Drug�, zwan� haszsz�isz, zapala si�, a dym wdycha� Wiem, brzmi to nieprawdopodobnie, ale Bruno Schilling przysi�ga��</p><p>��Ten Bruno Schilling � wtr�ci� spokojnie Szarlej � zamordowa� ci brata, specjalisto. Trudno mi si� wczu�, jestem jedynakiem, s�dz� jednak, �e z zab�jc� brata, gdybym mia� brata, nie rozprawia�bym o magii i muchomorach. Skr�ci�bym mu po prostu kark. Go�ymi r�kami.</p><p>��Sam mnie kiedy� przekonywa�e� o bezsensie zemsty � uci�� kwa�no Reynevan. � A z Schillingem nie rozprawiam, lecz przes�uchuj� go. A je�li kiedy� wystawi� komu� rachunek za Peterlina, to b�dzie to inspirator zbrodni, nie �lepe narz�dzie. Do tego przyda mi si� wiedza zdobyta podczas przes�ucha�.</p><p>��A Jutta? � spyta� cicho Samson Miodek. � W jakim stopniu wiedza o <emphasis>al-qili</emphasis> i haszsz�iszu pos�u�y temu, by j� uwolni� i ocali�?</p><p>��Jutta� � zaj�kn�� si� Reynevan. � Wnet wyruszymy na ratunek. Wkr�tce. Horn obieca� pom�c, a bez pomocy si� nam nie obej��. Ja pomog� jemu, on pomo�e nam� Dotrzyma s�owa.</p><p>��Dotrzyma � Szarlej wsta�, przeci�gn�� si�. � Albo nie dotrzyma. Niezbadane s� wyroki.</p><p>��Co chcesz przez to powiedzie�?</p><p>��To, �e �ycie nauczy�o mnie nie ufa� zbyt pochopnie i zawsze mie� w zanadrzu plan awaryjny.</p><p>��Co, pytam raz jeszcze, chcesz przez to powiedzie�?</p><p>��Nic poza tym, co powiedzia�em.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panie Horn?</p><p>��Tak?</p><p>��Przyrzekli�cie mi wolno��. Gdy wszystko uczciwie i skrupulatnie wyznam.</p><p>��Nie wszystko jeszcze wyzna�e�. Nadto po co ci wolno��? Grellenort wytropi ci� i wyko�czy nawet na ko�cu �wiata. A na Sowi�cu ci� nie znajdzie.</p><p>��Przyrzekli�cie�</p><p>��Wiem, Schilling, wiem. Przyrzek�em, dotrzymam. Gdy wszystko wyznasz. Wyznawaj wi�c. Ilu ludzi zabili�cie?</p><p>Reynevan nie oczekiwa�, �e pytanie speszy Schillinga.</p><p>Nie pomyli� si�. Nie speszy�o. Renegat zmru�y� tylko lekko oczy. I odrobin� d�u�ej ni� zwykle zastanawia� si� nad odpowiedzi�.</p><p>��My�l� � odpowiedzia� wreszcie z oboj�tn� min� � �e chyba wi�cej ni� trzydziestu. Licz� jeno tych, kt�rzy byli celem g��wnym, tych, kt�rych z imienia wskaza� nam Grellenort. Je�li nie da�o si� takiego dopa�� samego, w pojedynk� Wtenczas gin�li i postronni. Kompanioni, ciury, pacho�cy� Czasem krewni�</p><p>��Kupca Czajk� zamordowali�cie wraz z �on� � Horn spokojnym g�osem udowodni�, �e poinformowany jest dobrze i �e wie, w czym rzecz. � Johann Cluger i ca�a jego rodzina zgin�li w po�arze, w domu, kt�ry podpalili�cie, tarasuj�c uprzednio drzwi i okna.</p><p>��Bywa�o tak � przyzna� sucho renegat. � Ale rzadko. Zwykle czatowali�my na samojednych�</p><p>��Jak na mojego brata � Reynevan sam dziwi� si� swemu spokojowi. � Opowiedz mi o tym zab�jstwie. Bo przecie� bra�e� w nim udzia�.</p><p>��Ano, bra�em � w podsinionych oczach Schillinga mign�o co� dziwnego. � Ale� Musicie wiedzie� By�em na ghand�ji i haszsz�iszu, wszyscy byli�my, jako zwykle. Wonczas nie wie si�, sen czy jawa� Ale nie ugodzi�em waszego brata, panie Bielau. Nie k�ami�. By was w tym utwierdzi�, rzekn�, �e ugodzi� chcia�em, alem si� zwyczajnie nie dopcha�. By�o nas wtedy o�miu, Grellenort dziewi�ty. On, Grellenort, uderzy� pierwszy.</p><p>��Brat� � Reynevan prze�kn�� �lin�. � Umar� szybko?</p><p>��Nie.</p><p>��Zawsze je�dzili�cie zabija� pod komend� Grellenorta? � Horn uzna�, �e czas wkroczy� i zmieni� temat. � Wiem, �e niekiedy zabija� sam. W�asnor�cznie.</p><p>��Bo lubi� � skrzywi� wargi renegat. � Ale g��wn� miar� sz�o o to, by na kogo innego skierowa� podejrzenie. Albo postrach wzbudza�, �e niby to si�a jaka� nieczysta kupc�w zabija. By�o raz, w 1425, po Matce Boskiej �nie�nej kaza� nam Grellenort wyko�czy� mistrza rymarskiego w Nysie, zapomnia�em, jak go zwali, potem za� bystro pod �widnic� jecha� i ubi� kupca Neumarkta. On za�, Grellenort, w ten�e czas w�asn� r�k� zakatrupi� niejakiego Pfefferkorna w kruchcie niemodli�skiego ko�cio�a i zaraz po tym rycerza Albrechta Barta pod Strzelinem. No i wierzyli ludziska, �e to sprawka Z�ego albo z diab�em w zmowie. A o to sz�o.</p><p>��Pod Stary Wielis�aw � wyrzek� Horn � Grellenort przywi�d� dziesi�tk� Je�d�c�w. Pr�cz ciebie, kt�ry tch�rzliwie da�e� drapaka, �aden g�owy z bitwy nie uni�s�. Ilu zosta�o na Sensenbergu?</p><p>��Nie dawa�em drapaka i nie jestem tch�rzem � niespodzianie �ywo zareagowa� Bruno Schilling. � Porzuci�em Grellenorta, bom to od dawna planowa� i ino sposobno�ci wygl�da�. Bom do�� mia� tych wszystkich zbrodni. Bom si� kary Bo�ej zl�k�. Bo nam Grellenort <emphasis>�Adsumus�</emphasis> i <emphasis>�Veni ad nos�</emphasis> wo�a� kaza�. I wo�ali�my. Krzyczeli�my, morduj�c: <emphasis>�In nomine Tuo!�</emphasis> A jak przychodzi�o otrze�wienie po ghand�ji, strach bra�. Przed kar� Bo�� za blu�nierstwo. I zdecydowa�em si� porzuci� Porzuci� i odpokutowa� Nie jestem ja ca�kiem i do gruntu z�y�</p><p>K�amie, pomy�la� Reynevan, a oczy i g�ow� raptownie wype�ni�y mu wizje, wizje wyra�ne i brutalnie czyste. D�awi�cy si� krzyk, krew, odbity w klindze blask po�aru, odbita w polerowanej stali wykrzywiona twarz Schillinga, jego okrutny rechot. Znowu krew, sikaj�ca strumieniami na strzemiona i tkwi�ce w nich szpiczaste �elazne sabatony, znowu po�ar, znowu rechot, ohydne kl�twy, miecze, siek�ce po r�kach czepiaj�cych si� buchaj�cego ogniem i �arem okna. K�amie, wzdrygn�� si� Reynevan. K�amie. Jest z gruntu i dog��bnie z�y. Tylko takich przyci�ga Sensenberg i czary Grellenorta.</p><p>��K�amiesz, Schilling � powiedzia� beznami�tnie Horn. � Ale ja nie o to pyta�em. Ilu Je�d�c�w zosta�o na Sensenbergu?</p><p>��G�ra dziesi�ciu. Ale Grellenort wkr�tce b�dzie dysponowa� tyloma, ilu mu potrzeba. Je�li ju� nie dysponuje. Ma na to spos�b.</p><p>��Jaki?</p><p>Renegat otworzy� usta, chcia� co� powiedzie�, zaj�kn�� si�. Rzuci� okiem na Reynevana, szybko odwr�ci� wzrok.</p><p>��On przyci�ga, panie Horn. Przyci�ga do siebie� niekt�rych. Wabi, jakby� No� Jak�</p><p>��Jak p�omie� �my?</p><p>��Tak w�a�nie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wyprawa, jak� sowiniecka za�oga przedsi�wzi�a dok�d� na po�udnie, musia�a si� powie�� i op�aci�. Knechci wr�cili weseli i w�a�nie jeszcze bardziej si� rozweselali. Niekt�rzy, wnosz�c z niesk�adnej mowy i �piewu, bliscy byli nawet rozweselenia si� do nieprzytomno�ci.</p><p><emphasis>T�i v&#x115;ci na sv&#x115;t&#x115;</emphasis></p><p><emphasis>hoj� v�ecky r�ny:</emphasis></p><p><emphasis>v�ne�ko, panenka</emphasis></p><p><emphasis>a s��ek nacpan�!</emphasis></p><p>��Horn?</p><p>��S�ucham ci�, Reinmarze.</p><p>��W jaki spos�b dowiedzia�e� si� o dezercji Schillinga? I o tym, �e Ungerath ma go i chce wymieni� na syna?</p><p>��Mam swoje �r�d�a.</p><p>��Bardzo� lakoniczny. O nic wi�cej nie zapytam.</p><p>��I dobrze.</p><p>��Miast pyta�, stwierdz�: Schilling by� jedynym powodem twojej akcji nad Olz�.</p><p>��Owszem � przyzna� oboj�tnie Horn po chwili przerywanej hukaniem s�w ciszy. � Dla mnie. Dla innych powodem by� Koch�owski. Gdyby nie Koch�owski, nie dosta�bym od Korybuta ani ludzi z Odr, ani pieni�dzy. Koch�owski to wa�na figura w handlu broni�. A zmiana barw i stron przez Jana z Kravarz by�a nader szcz�liwym trafem, nic ponadto. O tobie za�, by uprzedzi� nast�pne pytanie, nawet nie wiedzia�em. Ale ucieszy�em si� na tw�j widok.</p><p>��Mi�o z twojej strony.</p><p>Odg�osy z podw�rca cich�y. Nieliczni trze�wiejsi burgmani �piewali jeszcze. Ale w repertuarze j�y przewa�a� kawa�ki mniej jakby ucieszne.</p><p><emphasis>Ze zem&#x115; jsem na zem p�i�el,</emphasis></p><p><emphasis>na zemi jsem rozum na�el,</emphasis></p><p><emphasis>po n� chod�m jako p�n,</emphasis></p><p><emphasis>do n� budu zakop�n�</emphasis></p><p>��Horn?</p><p>��S�ucham ci�, Reinmarze.</p><p>��Nie znam twoich plan�w w tym wzgl�dzie, ale s�dz�</p><p>��Powiedz mi, co s�dzisz.</p><p>��S�dz�, �e to, co wiemy o Perferro, powinni�my zachowa� w tajemnicy. Nie mamy poj�cia, kto m�g� zosta� otruty, a gdyby�my nawet wiedzieli, nie mamy mo�liwo�ci pom�c. Je�li za� rozejd� si� s�uchy o truci�nie, zapanuje zamieszanie, panika, strach, diabli wiedz�, jakie to mo�e mie� konsekwencje. Powinni�my milcze�.</p><p>��Czytasz w moich my�lach.</p><p>��O Perferro wiemy my dwaj i Schilling. Schilling, jak mniemam, nie opu�ci Sowi�ca. Nie wyjdzie st�d, by rozpowiada�.</p><p>��Dobrze mniemasz.</p><p>��Mimo danego mu przyrzeczenia?</p><p>��Mimo. O co ci chodzi, Reynevan? Nie bez kozery wszak zacz��e� t� rozmow�.</p><p>��Poprosi�e� mnie o pomoc, pomog�em. Min�� prawie tydzie�. Nie wypytujesz ju� Schillinga o sprawy zwi�zane z magi�. Mnie za� ka�dy dzie�, ka�da godzina sp�dzona na Sowi�cu przypomina, �e gdzie� tam daleko uwi�ziona Jutta wygl�da ratunku. Mam zatem zamiar odjecha�. W najbli�szym czasie. Uspokoiwszy ci� wpierw. Wszystko, czego si� tu dowiedzia�em, zw�aszcza o Perferro, zachowam w sekrecie, nikomu i nigdy tego nie zdradz�.</p><p>Horn milcza� d�ugo, sprawiaj�c wra�enie zas�uchanego w pohukiwanie s�w.</p><p>��Nie zdradzisz, powiadasz. To dobrze, Reinmarze. Bardzo mnie to cieszy. Dobranoc.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zima ca�kiem, jak si� zdawa�o, ust�pi�a ju� pola wio�nie. I nie wygl�da�o, by chcia�a o to pole walczy�. By� dzie� �wi�tych Cyryla i Metodego, �smy marca Anno Incarnationis Domini 1429.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Horn czeka� na Reynevana w komnacie my�liwskiej Sowi�ca, udekorowanej licznymi trofeami �owieckimi.</p><p>��Wyje�d�amy � zacz�� bez wst�p�w Reynevan, gdy usiedli. � Jeszcze dzi�. Szarlej i Samson pakuj� juki.</p><p>Horn milcza� d�ugo.</p><p>��Zamierzam � o�wiadczy� wreszcie � zaatakowa�, zdoby� i spali� Sensenberg. Zamierzam wyko�czy� do ostatniego Czarnych Je�d�c�w. Zamierzam wyko�czy� Birkarta Grellenorta, wykorzystawszy go wprz�d do zdyskredytowania i zniszczenia Konrada z Ole�nicy, biskupa Wroc�awia. M�wi� ci to, by� zna� moje zamiary, cho� i tak z pewno�ci� domy�li�e� si� ich po pytaniach, kt�re stawia�em Schillingowi. I pytam ci� wprost: chcesz wzi�� w tym udzia�? By� przy tym? I przy�o�y� si�?</p><p>��Nie.</p><p>��Nie?</p><p>��Nie przed oswobodzeniem Jutty. Jutta jest dla mnie wa�niejsza. Najwa�niejsza, pojmujesz?</p><p>��Pojmuj�. A teraz co� ci opowiem. Wys�uchaj. I postaraj si� poj�� mnie.</p><p>��Horn, ja�</p><p>��Wys�uchaj.</p><p>��Nie jestem � zacz�� Horn � ani Hornem, ani Urbanem. Przybrane imi�, przybrane nazwisko. W istocie nazywam si� Roth. Bernhard Roth. Moj� matk� by�a Ma�gorzata Roth, beginka ze �widnickiego begina�u. Moj� matk� zamordowa� Konrad, obecny biskup Wroc�awia.</p><p>��Jak to by�o na �l�sku z begardami i beginkami, niezawodnie wiesz. Ledwo trzy lata po tym, jak sob�r w Vienne og�osi� ich heretykami, biskup Henryk z Wierzbna zarz�dzi� wielkie polowanie. Napr�dce powo�any dominika�sko-franciszka�ski trybuna� podda� torturom i pos�a� na stos ponad p� setki m�czyzn, kobiet i dzieci. Pomimo tego begardzi uchowali si�, nie zdo�ano ich wytrzebi� tak, �e podczas kolejnych fal prze�ladowa�, w 1330, gdy szala� Schwenckefeld, i w 1372, gdy zawita�a do nas Czarna �mier�. Stosy p�on�y, begardzi trwali. Gdy w roku 1393 wszcz�to kolejn� nagonk�, moja matka mia�a czterna�cie lat. Uchowa�a si� dot�d, mo�e dlatego, �e by�a w begina�u ma�o ostentacyjna, ma�o rzuca�a si� w oczy, dzie� i noc tyraj�c w szpitalu �wi�tego Micha�a.</p><p>��Ale przyszed� rok 1411. Na �l�sk wr�ci�a zaraza i na gwa�t szukano winnych, przy czym nie �yd�w, �ydzi jako winni ju� si� opatrzyli, potrzebne by�o urozmaicenie. A matk� opu�ci�o szcz�cie. S�siedzi i wsp�obywatele uczyli si� szybko. Ju� podczas poprzednich �ow�w wysz�o na jaw, �e denuncjowa� si� op�aca, �e jest z tego wymierny zysk. �e jest z tego �aska w�adz. I �e nie ma lepszego sposobu, by odsun�� podejrzenia od w�asnej osoby.</p><p>��A nade wszystko by� tam Konrad, pierworodny syn ksi�cia Ole�nicy. Konrad, kt�ry bezb��dnie wyczu�, gdzie jest prawdziwa w�adza, zrezygnowa� z rz�d�w nad odziedziczonym ksi�stwem, wybra� karier� duchown�. W 1411 by� prepozytem wroc�awskiej kapitu�y katedralnej i bardzo, bardzo pragn�� by� biskupem. Do tego trzeba jednak by�o wykaza� si�, zas�yn��. Najlepiej jako obro�ca wiary, postrach kacerzy, odst�pc�w i czarownik�w.</p><p>��I oto z donos�w wynika, �e pomimo bogobojnych wysi�k�w przetrwa�a w �widnicy i Jaworze begardzka zaraza, �e istniej� jeszcze katarzy i waldensi, �e wci�� dzia�a Ko�ci� Wolnego Ducha. I znowu dominika�sko-franciszka�ski trybuna� bierze si� do pracy. Trybuna�owi aktywnie pomaga �widnicki oprawca, Jorg Schmiede, pracuj�cy z zapa�em i entuzjazmem. I jemu to zawdzi�cza� nale�y, �e obrzyd�a beginka i heretyczka Ma�gorzata Roth przyzna�a si� do wszystkich zarzucanych jej czyn�w. �e modli�a si� o powt�rne przyj�cie Lucyfera. �e dokonywa�a zabieg�w aborcyjnych i dopuszcza�a si� bada� prenatalnych. �e sp�kowa�a z diab�em i rabinem, jednocze�nie zreszt�. �e z tego sp�kowania mia�a b�karta. Czyli mnie. �e zatruwa�a studnie, szerz�c tym samym zaraz�. �e wykopywa�a na cmentarzu i bezcze�ci�a zw�oki. I wreszcie najstraszniejsze: �e w ko�ciele, podczas Podniesienia, nie patrzy�a na hosti�, lecz na �cian�.</p><p>��Ko�cz�c: matk� spalono na stosie na b�oniu za ko�cio�em �wi�tego Miko�aja i cmentarzem zad�umionych. Przed �mierci� pokaja�a si�, okazano jej wi�c �ask�. Podw�jn�. Uduszono j� przed spaleniem i oszcz�dzono jej b�karta. Miast utopi�, czego domagali si� s�dziowie, oddano mnie do klasztoru. Wpierw jednak kazano mi patrze�, jak cia�o matki syczy, wzbiera b�blami i wreszcie zw�gla si� przy palu. Mia�em dziewi�� lat. Nie p�aka�em. Od tamtego dnia nie p�aka�em. Nigdy. Przez dwa lata w klasztorze. G�odzony, bity, zniewa�any. Po raz pierwszy rozp�aka�em si� w roku 1414, w Zaduszki. Na wie�� o tym, �e oprawca Jorg Schmiede zmar�, przezi�biwszy si�. P�aka�em z w�ciek�o�ci, �e mi si� wymkn��, �e nie b�d� m�g� z nim zrobi� tego, co podczas bezsennych nocy obmy�li�em i w szczeg�ach zaplanowa�em.</p><p>��Ten szczeni�cy p�acz zmieni� mnie. Przejrza�em. Poj��em, �e g�upot� jest szukanie zemsty na narz�dziach i wykonawcach, �e niepotrzebn� strat� czasu jest tropienie i wyka�czanie donosicieli, fa�szywych �wiadk�w, cz�onk�w trybuna�u, a nawet przewodnicz�cego, �wi�tobliwego Piotra Bancza, lektora �widnickich dominikan�w. Zrezygnowa�em z nich. Postanawiaj�c zarazem twardo, �e zrobi� wszystko, by dosi�gn�� prawdziwego winowajc�. Konrada, biskupa Wroc�awia. Nie�atwo dosi�gn�� kogo� takiego jak Konrad, potrzebny jest szcz�liwy traf, szansa. I oto Bruno Schilling jest dla mnie tak� szans�.</p><p>��Musisz zrozumie� wi�c moje racje, Reinmarze, musisz poj��, �e inaczej post�pi� nie mog�. Nie ma, jak mawiaj�, dymu bez ognia. Nie mog� wykluczy�, �e jednak ci� przewerbowano, �e pracujesz dla tamtej strony. Teraz, po przes�uchaniach Schillinga, zwyczajnie za du�o wiesz, bym m�g� pozwoli� ci odej��. Bo by� mo�e i pomkn��by� st�d, szlachetny i szalony Lancelocie, prosto na odsiecz i ratunek twej ukochanej Ginewrze. By� mo�e dotrzyma�by� obietnicy dochowania sekretu. My�l�, ba, wierz�, �e tak by� w�a�nie post�pi� i tak si� zachowa�. Ale nie mog� wykluczy� innych zachowa�. Takich, kt�re mog�yby zniweczy� moje plany. Nie mog� ryzykowa�. Zostaniesz tu, na Sowi�cu. Tak d�ugo, jak to b�dzie konieczne.</p><p>��Siedzisz spokojnie � sam Horn przerwa� d�ugie milczenie, jakie zapad�o po jego wypowiedzi. � Nie wrzeszczysz, nie ciskasz wyzwiskami, nie rzucasz si� na mnie� Widz� dwa wyt�umaczenia. Pierwsze: zm�drza�e�. Drugie�</p><p>��W�a�nie drugie.</p><p>Horn wsta�. Nic wi�cej uczyni� nie zdo�a�. Drzwi otwar�y si� z trzaskiem, do komnaty wpadli Szarlej, Samson i Hou�viczka. Hou�viczka trzyma� napi�t� kusz� i celowa� z niej wprost w twarz niedawnego szefa.</p><p>��Kozik, Horn. � Bystrym oczom Szarleja jak zwykle nic nie uchodzi�o. � Kozik na pod�og�.</p><p>Hou�viczka uni�s� kusz�. Urban Horn upu�ci� na pod�og� sztylet, kt�ry zdo�a� niepostrze�enie wydoby� z r�kawa.</p><p>��Pomyli�e� si� wzgl�dem mnie � rzek� Reynevan. � Bo ja, widzisz, przesta�em by� naiwnym idealist�. Stosuj�c si� zreszt� do twych �wiat�ych nauk. Przeszed�em na wyrachowany pragmatyzm i praktycyzm, na stosowne przekonania i zasady. �e m�j w�asny interes stoi w hierarchii wy�ej od cudzych. �e zawsze trzeba mie� w zanadrzu plan awaryjny. I �e je�li w co� wierzy�, to najlepiej w z�ote w�gierskie dukaty, za kt�re mo�na kupi� niejedn� lojalno��. Twoi burgmani wr�c� z wyprawy dopiero pojutrze, twoi knechci siedz� pod kluczem. Ty te� p�jdziesz pod klucz. Do celi. My za� odjedziemy.</p><p>��Gratuluj�, Szarleju � Horn spl�t� r�ce na piersi. � Gratuluj� tobie, bo to wszak tw�j plan i twoja akcja; maj�c si� za przebieg�ego pragmatyka, Reinmar nazbyt sobie pochlebia. C�, dobra wasza, z�a moja. Jest was trzech, nie licz�c tego zdrajcy z kusz�, kt�rego, B�g to widzi, kiedy� poci�gn� do odpowiedzialno�ci. Jednak ty, Szarleju, rozczarowa�e� mnie. Mia�em ci� za m�czyzn�.</p><p>��Horn � przerwa� Szarlej. � Przejd� do rzeczy. Albo przejd� do celi.</p><p>��Straszy�by� mnie cel�, gdyby nas tu by�o tylko dwu? Ty i ja? Jeden na jednego? <emphasis>Le combat singulier?</emphasis> Nie chcia�by� si� przekona�, co by w�wczas zasz�o?</p><p>Samson pokr�ci� g�ow�. Reynevan otworzy� usta, ale Szarlej uciszy� go gestem.</p><p>��Przekonajmy si� wi�c, co by zasz�o. Naprawd� tego chcesz?</p><p>Horn nie odpowiedzia�. Miast tego skoczy�, jak pchni�ty spr�yn�, pot�nie kopn�� Szarleja w pier�. Demeryt polecia� na bielon� �cian�, odbi� si� od niej plecami, uskoczy� szybko, ale Horn by� jeszcze szybszy. Dopad�, uderzy� prawym sierpowym w szcz�k�, poprawi� lewym, Szarlej upad�, druzgoc�c zydel, Horn ju� by� przy nim, bior�c zamach do kopniaka. Demeryt wykr�ci� si�, capn�� go obur�cz za nog� i obali�. Zerwali si� z pod�ogi niemal jednocze�nie. Ale to ju� by� koniec walki. Horn wyprowadzi� sierpowy, Szarlej delikatnym, niemal niezauwa�alnym zwodem unikn�� pi�ci, z obrotu kr�tko hukn�� Horna w podbr�dek, poprawi� z zamachu, a� si� rozleg�o, z piruetu uderzy� w twarz �okciem, z drugiego piruetu przedramieniem, z odwrotnego obrotu ku�akiem. Po tym ostatnim ciosie Horn przesta� by� zdolny do walki. Demeryt dla dobrej miary waln�� go jeszcze raz, bardzo mocno, po czym kopn��, definitywnie k�ad�c na deski.</p><p>��No, to by chyba by�o na tyle. � Otar� warg�, wyplu� krew. � Przekonali�my si�. Do celi, Horn.</p><p>��Zamkniemy ci� oddzielnie � zaproponowa� Reynevan, wraz z Samsonem pomagaj�c Hornowi wsta�. � A mo�e wolisz razem z Schillingiem? Pogadacie sobie. Przy gadce czas mniej si� d�u�y.</p><p>Horn spojrza� na niego jadowicie zza szybko rosn�cej opuchlizny. Reynevan wzruszy� ramionami.</p><p>��Twoi ludzie, gdy wr�c�, wypuszcz� ci�. My ju� w�wczas b�dziemy daleko. A tak nawiasem, do twojej wiadomo�ci i dla uspokojenia: mkn�, jak Lancelot, na odsiecz Ginewrze, porwanej przez z�ego Meleaganta. Inne zagadnienia, w tym twoje plany, chwilowo mnie nie interesuj�. Niweczy�, w szczeg�lno�ci, ich nie zamierzam. A sekretu dochowam. Z Bogiem wi�c. I nie wspominaj �le.</p><p>��Id� do diab�a.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na podw�rcu Hou�viczka, Smetiak i Zahradil otrzymali od Szarleja wypruty z siod�a sk�rzany pakiecik. By�o to dwadzie�cia madziarskich dukat�w w z�ocie, druga rata, obiecana i nale�na po wykonaniu us�ugi. Szarlej nie by� taki g�upi, by dawa� im ca�o�� od razu. Morawianie nie mieszkaj�c wskoczyli na siod�a i znikli w oddali.</p><p>��Po�piech zrozumia�y i wskazany � skomentowa� Szarlej, patrz�c im w �lad. � Ich powt�rne spotkanie z Urbanem Hornem mog�oby sko�czy� si� niemi�o. Stryczkiem w najlepszym razie, bo i powolniejszej �mierci bym nie wyklucza�. Co jako �ywo przypomina mi, �e i my winni�my oddali� si� co rychlej.</p><p>��Zamiast gada�, pop�d� konia. W drog�!</p><p>Podkowy g�o�nym echem zadudni�y pod sklepieniem bramy. A potem owia� ich wiatr, ciep�y wiatr od Oderskich Wierch�w.</p><p>Ruszyli galopem po stromi�nie wzg�rza, drog� wiod�c� w dolin�.</p><p>W dolinie wjechali w lasy, w ciemny i wilgotny le�ny w�w�z. W�w�z wywi�d� ich na go�oborze.</p><p>A tu drog� zagrodzi�o im p� setki je�d�c�w.</p><p>Jeden, wierzchem na siwku, wyjecha� przed szereg.</p><p>��Reynevan? Dobrze, �e ci� widz� � powiedzia� Prokop Go�y, zwany Wielkim, najwy�szy hejtman Taboru, <emphasis>director operationum Thaboritarum.</emphasis> � W�a�nie ci� szukam. Jeste� mi pilnie potrzebny.</p></section><section><title><p>Rozdzia� si�dmy</p></title><p><strong>w kt�rym na chwil� porzucamy bohater�w na Morawach, by przenie�� si� � r�wnie� w czasie � do miasta Wroc�awia. Kt�re, jak si� oka�e, bywa miastem niebezpiecznym.</strong></p><empty-line/><p>��Antychryst � przeczyta� z przej�ciem pisarz, schylony nad arkuszem � ma by� z pokolenia Dana.</p><p>Odchrz�kn��, spojrza� na biskupa. Konrad z Ole�nicy �ykn�� z kielicha, zapatrzony w uchylone, b�yskaj�ce refleksami �wiat�a okno. Wydawa�o si�, �e nie s�ucha, �e przygotowany tekst w og�le go nie obchodzi. Pisarz wiedzia�, �e tak nie by�o bynajmniej.</p><p>���wi�ty Ireneusz � wznowi� czytanie � tak o antychry�cie trzyma, i� na ko�cu �wiata przyj�� ma, p�czwarta lata kr�lowa�, w Jeruzalem �wi�tyni� sobie zbudowa�, moc� kr�le opanowa�, �wi�te trapi� i ca�y Ko�ci� Bo�y zburzy�. Zwa� go maj� z proroctwa Objawienia liczb� 666, a b�d� to imiona Evanthas, Lateinos, Teitan. Hipolit M�czennik k�adzie wszelako owo 666 na imiona Kakos, Olicos, Alittis, Blaueros, Antemos i Genesiricos. Tak�e imi� tureckie Mahometis k�ad�, na kt�re te� s�u�y 666, z liter greckich, kt�remi liczb� s�dz�. A to jeszcze wywie�� mo�na, �e je�li od 666 odejmiem ilo�� ryb, jakie w Morzu Tyberiadzkim z�owi� Piotr, a zasi� pomno�ym przez liczb� �eglarzy na okr�cie, kt�rym �eglowa� do Italii Pawe�, i podzielim przez d�ugo�� arki w przybytku Bo�ym pod�ug ksi�gi Exodus, wyjdzie w j�zyku kapadockim jako �ywo �Ioannes Hus apostata�. Z tego wszystkiego pokazuje si� niezmierny niewstyd heretyk�w, kt�rzy owego Husa czcz�. O, wy mizerni przes�a�cy antychrystowi! Ju� w was antychryst tajemnice swoje sprawuje, gdy sakramenta i ofiary wymiatacie; gdy Boga w Tr�jcy i Naj�wi�tsz� Panienk� blu�nicie, gdy b�stwo Synowi Bo�emu, aby�cie je antychrystowi przypisali, odejmujecie, gdy wszystkie niezgody, zbrodnie i ohydy siejecie, gdy wszystk� prawd� wiary �wi�tej katolickiej depczecie. Bo�e! Zmi�uj si� nad wami.</p><p>Pisarz opu�ci� arkusz, zerkn�� trwo�liwie na lico biskupa Konrada, z kt�rego jednak wci�� trudno by�o co� wyczyta�.</p><p>��Dobre � oceni� wreszcie biskup ku uldze skryby. � Ca�kiem dobre. I�cie niewiele jest do poprawienia. Tam, gdzie mowa o mizernych husytach, dopisz jeszcze �O, Czesi, wy nikczemna nacjo s�owia�ska�. Nie, nie, lepiej �pod�a i nikczemna��</p><p>���Pod�a, nikczemna i pogardy godna� � poprawi� Pomurnik. � Tak b�dzie najlepiej.</p><p>Pisarz zblad�, pobiela� jak papier, kt�ry trzyma�, widzia� bowiem to, czego nie zobaczy� odwr�cony plecami biskup. To mianowicie, jak siadaj�cy na parapecie ptak zamienia si� w cz�owieka. Czarnow�osego, czarno odzianego, o jakby ptasiej fizjonomii. I wejrzeniu demona.</p><p>��Przepisz postyll�. � Szorstki rozkaz biskupa wyrwa� pisarza z os�upienia i przywr�ci� �wiatu. � Przepisawszy, daj do kancelarii, niechaj powiel� i po ko�cio�ach roznios�, proboszczom dla kaza�. Id�.</p><p>Skryba, przyciskaj�c swe dzie�o do brzucha, zgi�� si� w uk�onie, rakiem cofaj�c si� w stron� drzwi. Biskup Konrad westchn�� ci�ko, upi� wina, da� zna� pacholikowi, �e mo�e mu dola�. Pacholikowi trz�s�y si� r�ce, szyjka karafy dzwoni�a o brzeg pucharu. Biskup odprawi� go gestem.</p><p>��Dawno si� nie pokazywa�e� � zwr�ci� si� do Pomurnika, gdy zostali sami. � Dawno� nie wlatywa� oknem, nie zatrwa�a� mi s�u�by, dawno� nie rodzi� plotek. Ju� si� zaczyna�em martwi�. Gdzie�e� to bywa�, synu, c�e� to czyni�? Pozw�l, niech zgadn�: studiowa�e� na Sensenbergu diabelskie ksi�gi i grymuary? Og�upia�e� si� haszsz�iszem i jadem z muchomor�w? Wywo�ywa�e� Szatana? Czci�e� demony, sk�ada�e� im ludzi w ofierze? Mordowa�e� wi�ni�w w celach? Traci�e� podw�adnych, twych s�ynnych Czarnych Je�d�c�w, na polach bitewnych? Pozwala�e� wymyka� si� zdrajcom i wodzi� za nos szpiegom? Nu�e, synu, opowiadaj. Relacjonuj. Pochwal si�, kt�re z moich rozkaz�w i polece� zlekcewa�y�e� ostatnio. W jaki spos�b psu�e� mi ostatnimi czasy reputacj�.</p><p>��Sko�czy�e�, ojczulku?</p><p>��Nie, synu. Nie sko�czy�em z tob�. Ale wierz mi, naprawd� kusi mnie, by wreszcie sko�czy�.</p><p>��Skoro o tym m�wisz, nie jest tak �le � b�ysn�� z�bami Pomurnik, rozpieraj�c si� w d�bowym karle. � Gdybym naprawd� dokuczy� albo przesta� by� u�yteczny, wyko�czy�by� mnie po cichu i bez ostrze�enia. I bez lito�ci. Nie bacz�c na wi�zy krwi.</p><p>��Ju� ci m�wi�em � zmru�y� oczy Konrad � i nie ka� mi powtarza�. Nie ma mi�dzy nami �adnych wi�z�w krwi. Zw� ci� synem i traktuj� jak syna. Ale moim synem nie jeste�. Jeste� synem czarownicy, trucicielki, do tego przechrzty, kt�r� ocali�em od stosu, robi�c z niej mniszk�. Fakt, �e wielekro� czyni�em twej matce zaszczyt ch�do�enia jej, bynajmniej nie oznacza, i�e� owocem mych l�d�wi, Birkarcie, �e� z mojego si� pocz�� nasienia. Sk�aniam si� ku mniemaniu, synu, �e sp�odzi� ci� sam Diabe�. I nie w tym rzecz bynajmniej, �e w Lubaniu �aden �miertelny m�czyzna nie m�g� mie� do twej matki przyst�pu, zbyt dobrze znam zar�wno �e�skie klasztory, jak i temperament twojej chutliwej mamusi, g�ow� dam, �e niejeden ksi�dz spowiednik wzu� j� tam na dzid�. Jednak to tw�j charakter zdradza, za czyj� naprawd� spraw� przyszed�e� na �wiat.</p><p>��M�w dalej, ojczulku, m�w dalej. Niech ci ul�y.</p><p>��Wychodzi � ci�gn�� biskup, bawi�c si� n�k� kielicha i wyrazem twarzy Pomurnika � �e� jest synem Diab�a i wszetecznej �yd�wki. Wypisz, wymaluj: antychryst, bohater moich ostatnich propagandowych postylli. Evanthas, Lateinos lub inny Kakos czy te� Kutos, zapomnia�em. Nalej mi wina. Wyp�oszy�e� s�u�b�, to sam us�uguj. I m�w, co masz do mnie. Czego chcesz?</p><p>��Niczego. Wpad�em z�o�y� uszanowanie. Spyta� o zdrowie, wszak godzi si� synowi interesowa� zdrowiem rodzica. Chcia�em, jak dobry syn, spyta�, mo�e ojcu czego trzeba? Mo�e potrzebuje ojciec jakich� synowskich pos�ug? Albo us�ug?</p><p>��Poniewczasie twa troska. Potrzebowa�em ci� przed miesi�cem. I i�cie szkoda, �e nie by�o ci� pod r�k�. Szkoda i dla ciebie, jak s�dz�. Reynevan z Bielawy pojawi� si� we Wroc�awiu. A tobie kiedy� dziwnie na nim zale�a�o.</p><p>Twarz Pomurnika zmieni�a si� nieznacznie. Tak nieznacznie, �e nie spostrzeg�by tego nikt, kto Pomurnika nie zna�. Biskup Pomurnika zna�.</p><p>��Miesi�c po tym, jak go ekskomunikowa�em � ci�gn��. � Dwa miesi�ce po Wielis�awiu, gdzie ciebie pokona� i upokorzy�, ten �otr o�miela si� pokaza� sw� heretyck� g�b� w moim mie�cie. Ma�o tego: udaje mu si� uciec. Samych g�upc�w mam w s�u�bie, na Szatana, g�upc�w i niedorajd�w.</p><p>��Co on robi� we Wroc�awiu? � spyta� przez zaci�ni�te z�by Pomurnik. � Czego tu szuka�? By� sam czy z kompanami? Kto i jak go zdemaskowa�? Jakim cudem uciek�? Szczeg�y, biskupie. Szczeg�y.</p><p>��Nie obchodz� mnie szczeg�y � parskn�� Konrad. � Obchodzi mnie efekt, a ten jest �aden. O detale nie pyta�em, i tak by mnie ok�amali, chc�c ukry� w�asn� nieudolno��. Wybadaj Kuczer� von Hunta, mo�e co� z niego wyci�gniesz. A teraz id�. Zjawi�e� si� nie w por�. Oczekuj� go�cia. Oswald von Langenreuth, sekretarz i doradca Konrada von Dauna, arcybiskupa mogunckiego. Przybywa wprost z Wo�ynia. Z �ucka.</p><p>��Chcia�bym zosta�. �uck i mnie interesuje. W pewnej mierze.</p><p>��Zosta� � zgodzi� si� biskup po chwili namys�u. � Na zwyk�ych warunkach, rzecz jasna. W klatce, znaczy.</p><p>Pomurnik u�miechn�� si�, u�miech, zdawa�oby si�, przetrwa� metamorfoz�, rozwarty w skrzeku dzi�b ptaka dziwnie z u�miechem si� kojarzy�. Ptak strzepn�� skrzyd�ami, �ypn�� czarnym okiem, podfrun�� do stoj�cej w rogu komnaty z�oconej klatki, siad�, strosz�c pi�ra, na z�otej grz�dzie.</p><p>���adnego bicia skrzyd�ami � uprzedzi� biskup, ko�ysz�c wino w pucharze. � �adnego krakania w nieodpowiednich momentach. Wej��!</p><p>��Ja�nie wielmo�ny pan � zaanonsowa� s�uga � Oswald von Langenreuth.</p><p>��Prosi�. Witam, witam.</p><p>��Wasza biskupia dostojno�� � Oswald von Langenreuth, starszawy, wysoki, ascetycznie chudy i bogato odziany m�czyzna, sk�oni� si� z szacunkiem. � Wasza dostojno�� jak zwykle prezentuje si� m�odzie�czo, zdrowo i w pe�ni si�. Taki wygl�d c� sprawia? Czy�by czary?</p><p>��Praca i modlitwa � odrzek� Konrad. � Pobo�no�� i wstrzemi�liwo��. Siadajcie, siadajcie, mi�y panie Langenreuth. Skosztujcie alikantu, z Aragonii przywiezionego. A wnet jesiotra podadz�. Wybaczcie, �e tak skromnie. Wszak post.</p><p>W okno wdar� si� powiew. Ciep�y i wiosenny.</p><p>��M�wcie�, m�wcie� � skin�� biskup, splataj�c palce. � Ciekawym wie�ci z dalekiego Wo�ynia. By� tu niedawno jego wielebno�� legat papieski Andrea de Palatio. Podobnie jak wy z �ucka w�a�nie powraca�, ale mnie ploteczkami uraczy� zaniedba�, okrutnie si� do dom spieszy�� A min� kwa�n� mia�, oj, kwa�n�� Tak przy okazji, wiecie, jak Czesi nazwali �w �uck? Zjazdem trzech starc�w.</p><p>��Ci trzej starcy rz�dz� po�ow� Europy � zauwa�y� cierpko Oswald von Langenreuth. � Drug� za� po�ow� chroni� przed inwazj� Turk�w. Najstarszy za� i najbardziej zgrzybia�y ze starc�w ma dw�ch syn�w, gwarantuj�cych ci�g�o�� za�o�onej przez starca dynastii.</p><p>��Wiem. Najm�odszy za� ze starc�w jest naszym kr�lem. A niebawem, co daj nam B�g, b�dzie cesarzem. Zas�uguje na to jak najbardziej. Zw�aszcza po tym, com o �ucku s�ysza�.</p><p>��I dziwi was kwa�na mina legata? � uni�s� brwi Langenreuth. � Andrea de Palatio powi�z� by� do Polski tajne papieskie bulle. Jego �wi�tobliwo�� Marcin V nawo�uje w nich i zach�ca kr�la W�adys�awa i ksi�cia Witolda do �wi�tego dzie�a i zbo�nego trudu, jakim b�dzie krucjata na Czechy. Przez, cytuj�, wzgl�d na Boga, mi�osierdzie i dobro duszy namiestnik Piotrowy wzywa kr�la Polski i wielkiego ksi�cia Litwy, by ruszyli na Czech�w, by ich nawraca�, t�pi� i kres k�a�� heretyckiej ich zakale. W imieniu Stolicy Apostolskiej papie� zezwala na eksterminacj� kacerzy zgodnie z postanowieniami �wi�tych praw Ko�cio�a. Koniec cytatu, A co si� w �ucku sta�o? Papieskie marzenia o krucjacie jako ten dym si� rozwia�y. Bo co uczyni� w �ucku nasz drogi kr�l, �w Zygmunt Luksemburski, kt�rego�cie cesarzem widzie� radzi? Ofiarowa� Witoldowi koron�. Koron�! Kr�lem Litwy go czyni!</p><p>��M�drze czyni.</p><p>��Niepoj�ty to rodzaj m�dro�ci. Kr�l rzymski ju� drugi raz zreszt� tak� m�dro�� przejawia. W roku 1420 wydaj�c wyrok wroc�awski rozw�cieczy� Witolda, dzi�ki temu mamy ninie w Czechach Korybuta i jego polski hufiec. Teraz dla odmiany Zygmunt rozw�ciecza Jagie���, oferuj�c Witoldowi koron� i odrywaj�c Litw� od Polski. Rozw�cieczony Jagie��o ma�o �e porzuci wszelkie plany krucjaty na Czech�w, on przymierze z husytami got�w zawrze�! To macie za polityczn� m�dro��, cny biskupie? Doprowadzenie do aliansu Polski i Czech? Chcecie, wy i wasz kr�l Zygmunt, mie� przeciw sobie armi�, w kt�rej u boku zwyci�zc�w spod Usti i Tachowa walczy� b�d� zwyci�zcy spod Grunwaldu? Zesz�ej wiosny Prokop sta� pod murami Wroc�awia. Dzi�ki polityce kr�la Zygmunta przysz�� wiosn� mo�e stan�� tu sprzymierzona armia czesko-polska. A wtedy ani si� obejrzycie, jak b�dzie si� w waszej katedrze udziela� komunii <emphasis>sub utraque specie.</emphasis> Z liturgi� po polsku.</p><p>��Polakami mnie nie straszcie � parskn�� biskup. � Im Grunwald trafia si� raz na sto lat. I nawet gdy im si� trafi, to wykorzysta� nie umiej�. Na przek�r i mimo Grunwaldu Zakon Panny Marii wci�� trwa, wci�� jest silny, wci�� si� z nim musi Polska liczy�. Zakon stoi na stra�y nas wszystkich, ca�ej nacji i Rzeszy niemieckiej. Polska dawno ju� by�aby obj�a protekcj� nad husytami, gdyby si� nie ba�a Zakonu i kary, jak� by Zakon za to przewrotnej Polsce wymierzy�. Najlepszym sposobem do wyt�pienia czeskiej zarazy jest zniszczy� �r�d�o, sk�d Czesi czerpi� swe si�y. Jagie��o herezj� popiera, jawnie wr�cz to czyni, papie�owi i Europie oczy jeno mydli. Nie dlatego legat odjecha� z Polski z kwitkiem, �e si� kr�l Zygmunt z Witoldem zbli�y�, lecz dlatego, �e Jagie��o nigdy o krucjacie nawet nie pomy�la�, a na bulle papieskie pluje. Polska ma inne plany, panie Langenreuth, zupe�nie inne. Ich plan to wesp� z kacerzami w proch nas zetrze� i s�owia�skie panowanie nad Europ� roztoczy�. M�drze wi�c, po trzykro� m�drze kr�l Zygmunt czyni, plany te krzy�uj�c i niwecz�c. Dla nas, nacji niemieckiej, gro�na jest nie Polska i nie Litwa. Gro�na jest unia. Korona dla Witolda oznacza koniec unii, korona wszak w koron� wcielona by� nie mo�e. Daj�c Witoldowi koron�, kr�l Zygmunt rozbija uni�. Rzuca ko�� niezgody. Mo�e by� z tego, co daj B�g, nawet wojna polsko-litewska. Mo�e z tego wynikn��, co zi�� Bo�e, rozbi�r. Co? Panie Oswaldzie von Langenreuth? Nie u�miecha si� wam rozbi�r Polski?</p><p>��U�miecha�by � przyzna� Langenreuth � gdybym by� fantast�.</p><p>��Fantazje si� ziszczaj� � uni�s� si� Konrad. � M�wi prorok Daniel, i� B�g zmienia czasy i pory, utr�ca kr�l�w i kr�l�w stanowi. Tedy m�dlmy si�, by tak si� sta�o. Daj nam B�g nowe Cesarstwo Rzymskie, uczy� nam Zygmunta Luksemburskiego nowym Cezarem. Niechaj zi�ci si� marzenie o Europie, o zjednoczonej Europie, kt�r� rz�dzi Germania. Germania ponad wszystko! A inne narody na kolanach. Na kolanach, zho�dowane. Albo, na Szatana, wybite! W pie� wyci�te!</p><p>��A kacerze � kiwn�� g�ow� Langenreuth � jako psy na zewn�trz mur�w tej Nowej Jerozolimy. Wier�, pi�kna wizja. A� �al, �e realist� by� �ycie nauczy�o. Nie marzy�, lecz przewidywa�, a przewidywa� pod�ug reali�w. Przewiduj� zatem, �e nie dojdzie do Witoldowej koronacji. Nie przystanie na to Polska, nie przystanie papie�. Luksemburczyk r�k� machnie, inn� intryg� gdzie indziej zacznie. Jagie��o w antyhusyckiej krucjacie udzia�u nie we�mie, Czech�w wspiera� nie przestanie. A Krzy�acy cicho siedzie� b�d�, bo wiedz�, �e w przeciwnym razie mog� kt�rego� ranka zobaczy� husyckie wozy pod Malborkiem, Chojnicami, Tczewem i Gda�skiem.</p><p>��Gdzie�cie � zadrwi� Konrad � taki bieg wydarze� wyczytali? W gwiazdach?</p><p>��Nie � zaprzeczy� zimno Oswald von Langenreuth. � W oczach biskupa krakowskiego, Zbigniewa Ole�nickiego. Ale zostawmy to, do�� b�dzie o Polsce, Litwie, o ca�ym tym dzikim wschodzie. Pom�wmy o naszych, zachodnich problemach. O zbli�aj�cym si� soborze. O sprawach wiary katolickiej� <emphasis>Herrgott!</emphasis> Co si� sta�o waszemu ptakowi? Oszala�? Omal okna nie rozbi�! Czemu nie zamykacie klatki?</p><p>��To wolne ptaszysko � odrzek� powa�nie biskup Konrad. � Robi, co chce. Niekt�re tematy go nudz�. Wtedy odlatuje.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Podkowy bu�anego konia dzwoni�y o kamienie podw�rca, d�wi�czne echo t�uk�o si� w�r�d mur�w biskupiej rezydencji. Przechylona w kulbace Douce von Pack �ci�ga�a wodze w bok, obraca�a wierzchowca jak w ta�cu, zmusza�a do drobienia nogami. Nie spuszcza�a przy tym ciekawych oczu z Pomurnika, spiesznie id�cego w stron� wr�t. Pomurnik zauwa�y� j�, ale spojrzenia nie odwzajemni�. By� z�y.</p><p>��Jest z�y � pokiwa� g�ow� Ulryk von Pack, pan na Kl�pinie. � Jest z�y jak cholera. Zawzi�ty, wida�.</p><p>��Zawzi�ty � potwierdzi� Kuczera von Hunt. � Jeszcze jak zawzi�ty.</p><p>��Wszystko mu rzekli�cie � stwierdzi� ponuro Hayn von Czirne, dow�dca najemnik�w wroc�awskich. � Ledwo spyta�, a wy od razu wszystko. O tropieniu tego Bielawy, o donosach� Ca�e �ledztwo mu opowiedzieli�cie. A podobno nie lubicie go.</p><p>��A bo i prawda � Kuczera splun�� na kamienny pr�g, roztar� plwocin� butem. � Nie lubi� skurwysyna. Ale biskup mi nakaza�. A wroga w Grellenorcie nie chc� mie�. Wy te� nie chcieliby�cie, wierzajcie.</p><p>��Wierzym � Ulryk Pack wzdrygn�� si� lekko. � Na honor, wierzym.</p><p>��On�e Bielawa ni brat mi, ni swat � powiedzia� Kuczera takim g�osem, jakby si� usprawiedliwia�. � Wykl�li go, znaczy, ju� po nim, policzone jego dni. Ale z tym, com mu rzek�, Grellenort nie pocznie wiele, nie zdzia�a wi�cej od nas. My dwie niedziele temu zupe�nym przypadkiem przecie na �lad Bielawy wpadli�my, tak samo i ratuszowi. Zupe�nym przypadkiem. Nie wiada, czego on we Wroc�awiu szuka� i co knu�, gdzie si� skrywa�, jakich i ilu mia� wsp�lnik�w�</p><p>��Grellenort to czarownik � stwierdzi� ponuro Hayn von Czirne. � Czarn� magi� doka�e, czego wy�cie nie dokazali.</p><p>Na dziedzi�cu znowu za�omota�y kopyta, Douce von Pack pu�ci�a konia w dziki galop. Id�cy podw�rcem mnich franciszkanin przywar� do muru, pa� w barwach biskupich uskoczy� za filar, ledwo zdo�a� uskoczy� pisarz, roni�c i rozsypuj�c nar�cze dokument�w. Czirne i Hunt przygl�dali si� w milczeniu. Wiedzieli co nieco o dziewczynie, znali pow�d, kt�ry przywi�d� Ulryka von Packa do Wroc�awia. Douce, s�odkie dziewcz� o b��kitnozielonych oczach i usteczkach anio�ka, w Kl�pinie zabi�a oszczepem dw�ch w��cz�g�w i wiejskiego przyg�upka, bez �adnego powodu, czym wzbudzi�a s�uszny gniew kl�pi�skiego plebana. Rycerz Ulryk przyby� do biskupa z suplik�, by raczy� uciszy� klech�, psiocz�cego z ambony na ca�� famili� Pack�w.</p><p>Hayn von Czirne odchrz�kn��.</p><p>��Ostro sobie poczyna � rzek� � wasza c�ra, panie Ulryku. W siodle, znaczy.</p><p>��Syna B�g nie da� � odrzek� Ulryk Pack, jakby si� usprawiedliwia�. � Czasem my�l�, �e mo�e i dobrze. Natura, powiadaj�, r�wnowag� stoi. By�by syn, to by pewnie szyde�kowa�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Pierwsz� rzecz� � zrelacjonowa� szpieg, mi�tosz�c czapk� w r�kach � wzi�� si� jegomo�� pan Grellenort wypytywa� im� pana Kuczer� von Hunta. U�ywa� magii, a dwojakiej. Raz, celem sprawdzenia prawdom�wno�ci. Dwa, by nastraszy�. Ale pan von Hunt zastraszy� si� nie da�. Co panu Grellenortowi rzek�, to rzek�, ale zna� by�o, �e nierad pan Grellenort i �e z�y.</p><p>��On zawsze z�y � skrzywi� si� biskup Konrad, poci�gn�wszy t�go z kubka. � M�w dalej, Grajcarek.</p><p>��Potem � szpieg obliza� wargi � pobie�a� pan Grellenort do ratusza, str�� grodow� wypytywa�. Potem za� na Ostr�w Tumski wr�ci�, do �wi�tego Krzy�a, pyta� kleryk�w o wielebnego Ottona Beessa, ale nie dowiedzia� si� nic ponad to, �e kanonik w pierwsz� niedziel� postu do Rogowa ujecha� i tam�j siedzi. By� te� pan Grellenort w domu �U Z�otego Pucharu�, wypytywa� ludzi pana Eisenreicha� Jemu� podobno Reinmar Bielawa pasierba rannego zratowa��</p><p>��To wiem. M�w mi o tym, czego nie wiem.</p><p>��Nazajutrz pan Grellenort samego wielmo�nego pana Eisenreicha by� odwiedzi�. D�ugo gadali� O czym, nie wiem, nie lza by�o podkra�� si� tak blisko. Alem s�ysza�, �e g�o�no do�� krzykali na si� wzajem.</p><p>��Ha! � parskn�� biskup. � Je�li� to s�ysza�, wychodzi, �e wcale blisko si� podkrad�e�. Miej baczenie. Birkart g�upi nie jest, domy�li si�, �e kaza�em go �ledzi�. Wiesz, �e to nekromanta. Je�li ci� nakryje, to po�egnaj si� z mi�ym �ywotem. I Czternastu �wi�tych Wspomo�ycieli ci nie pomo�e.</p><p>��Jam tako� nie pierwszy lepszy � szpieg wyprostowa� mizern� posta� w odruchu zawodowej dumy. � Nie od wczoraj si� �ledzeniem param, a magi� te� si� pos�u�y� umiem. Wasza dostojno�� dobrze wie�</p><p>��Wiem � biskup zmierzy� szpiega wzrokiem. � A jak�e. Mia�em ci� nawet za twoje gu�larstwo spali�, zlitowa�em si�. Ale na mie�cie miej�e z magi� baczenie, z�api� ci� na czarowaniu, spal� albo utopi�. Nie wybroni� ci�, bo jak�e mi takiego broni�? Czarownictwo to �amanie praw boskich i ludzkich. A ty przecie nawet ludzk� istot� nie jeste�.</p><p>��Jestem cz�owiekiem, wasza dostojno��. W po�owie. Matka moja�</p><p>��O matce twojej s�ucha� nie chc�. Ni tym bardziej o ojcu, inkubie jakim� czy innym p�anetniku. M�w mi o tym, co� wyszpiegowa�. Co zrobi� Birkart po wizycie u Eisenreicha?</p><p>��Wielmo�ny pan Bart�omiej Eisenreich, ju�em to waszej dostojno�ci donosi�, zdeponowa� na rzecz Reinmara z Bielawy znaczn� sum� w kantorze Fugger�w, w nagrod� za pasierba zratowanie. Musia� si� do tego panu Grellenortowi przyzna�, bo pan Grellenort od razu do kantoru Fugger�w pobie�a�� A kantor z zewn�trz przed magi� sielnie zabezpieczony� O czym tam m�wiono, nie wiem�</p><p>��A ja to, wystaw sobie, wiem, bez twego szpiegowania i bez twoich czar�w � biskup wyci�gn�� kubek w stron� us�u�nie zgi�tego pacholika z dzbanem. � Bo Fugger�w znam. Tedy wiem te�, czym si� rozmowa sko�czy�a.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rze�biony kominek nape�nia� izb� ciep�em. Zdobione sztukwerkiem d�bowe skrzynie i jaworowe almarie pochodzi�y niezawodnie z Gda�ska, wykwintne szk�o z Pragi, a kobierce i tapiserie z Arras. Kompania Fugger�w dba�a o sw�j wizerunek. By�o j� te� na to sta�.</p><p>��Jest mi przykro, panie Grellenort � powt�rzy� urz�dnik. � Jest mi niewymownie przykro, ale nie potrafimy panu pom�c. Kompania Fugger�w nie posiada informacyj, o kt�re pan pyta.</p><p>��Posiada � zaprzeczy� Pomurnik, patrz�c na ja�niejszy czworok�t na �cianie, �lad po zdj�tej mapie. � Dobrze wiem, �e posiada. Tyle tylko, �e ich nie udzieli. Bo z przestrzegania tajemnicy handlowej uczyni�a sobie <emphasis>principium</emphasis>.</p><p>��A czy� to � teraz urz�dnik si� u�miechn�� � nie na jedno wychodzi?</p><p>��Tajemnic� handlow� nie wolno zas�ania� si� tam, gdzie idzie o przest�pstwo. O racj� stanu i dobro wiary. Reinmar z Bielawy, widziany, jak w lutym wchodzi� do kantoru kompanii, to przest�pca kryminalny.</p><p>��Reinmar z Bielawy? Kto to? Nie s�ysza�em jako�.</p><p>��Reinmar z Bielawy � Pomurnik z pozoru m�g�by s�u�y� za wzorzec spokoju i cierpliwo�ci � to ob�o�ony kl�tw� heretyk. Obdzwoniono to w ko�cio�ach. Nie s�ysze� o tym to grzech.</p><p>��Kompania Fugger�w ma wykupiony w Rzymie rycza�towy odpust.</p><p>��Wykl�temu kubka wody nie lza poda�, c� dopiero przyjmowa� w kantorze i wchodzi� w konszachty. Gdyby to dosz�o do �wi�tego Oficjum�</p><p>��Kompania Fugger�w � przerwa� spokojnie urz�dnik � wyja�ni i u�adzi swe sprawy ze �wi�tym Oficjum. Tak, jak to czyni�a do tej pory. To znaczy szybko i g�adko. To samo dotyczy biskupa wroc�awskiego. Kt�remu wa�� s�u�ysz, panie Grellenort.</p><p>��Fuggerowie � powiedzia� po chwili Pomurnik � nie powinni kry� Reinmara z Bielawy. Kompania ponios�a wszak z jego winy powa�n� strat� finansow�. To przecie on obrabowa� poborc�, wioz�cego �ci�gni�ty od was podatek. Kt�ry w wyniku tego incydentu musieli�cie zap�aci� jeszcze raz. To powa�na strata w bilansie�</p><p>��Kompania umie sobie radzi� z bilansem. Zatrudnia w tym celu ksi�gowych.</p><p>��A presti� firmy? C� to, Fuggerowie pozwol� si� bezkarnie rabowa�? Nie zrewan�uj� si� rabusiowi?</p><p>Urz�dnik kompanii Fugger�w z�o�y� d�onie, spl�t� palce i d�ugo wpatrywa� si� w twarz Pomurnika.</p><p>��Zrewan�uj� si� � powiedzia� wreszcie. � Z czasem. Tego mo�ecie by� pewni.</p><p>��Winowajc� napadu na kolektora jest Reinmar von Bielau. Schwytanie go�</p><p>��Panie Grellenort � przerwa� urz�dnik. � Obra�acie moj� inteligencj�. A tym samym presti� kompanii Fugger�w, kt�ry rzekomo le�y wam na sercu. Nie wracajcie ju� do tych kwestii, prosz�. Ani do napadu na kolektora, ani do Reinmara z Bielawy. Osoby, kt�ra, jak ju� zd��y�em was upewni�, w og�le nie jest nam znana.</p><p>��A kanonik Otto Beess? To r�wnie� nie znana wam persona? A Bart�omiej Eisenreich, kt�ry zdeponowa� na rzecz Reinmara z Bielawy znaczn� sum� w tym kantorze?</p><p>��Macie do mnie co� jeszcze, panie Grellenort? � urz�dnik wyprostowa� si�. � Jakie� inne sprawy? Takie, w kt�rych Kompania Fugger�w mo�e by� pomocna? Je�li nie�</p><p>��Niegdy� � Pomurnik nie ruszy� si� z miejsca � inaczej przebiega�y nasze rozmowy. Znajdowali�my wsp�lny j�zyk. I obustronnie korzystne interesy. Wiele by�o wsp�lnych interes�w. Niezawodnie pami�tacie. Czy mo�e mam przypomnie�?</p><p>��Niezawodnie pami�tamy � uci�� urz�dnik. � My wszystko pami�tamy. Wszystko jest w ksi�gach, panie Grellenort. Ka�dy rachunek, ka�dy debet, ka�dy kredyt. I wsz�dzie zgadza si� saldo, co do feniga. Buchalteria to podstawa �adu. A teraz� Piasek w klepsydrze niemal si� przesypa�. Kolejni interesanci czekaj��</p><p>��Wyczuli�cie koniunktur�. � Pomurnik nadal nieruchomo tkwi� w fotelu. � Wyw�szyli�cie waszymi psimi nosami kupczyk�w, sk�d wiatr wieje. Kiedy�, gdy sz�o o wasz zysk, my byli�my dobrzy. K�aniali�cie si� nam w pas, nie szcz�dzili�cie zachod�w, nie �a�owali�cie �ap�wek i bakszysz�w. Dzi�ki nam zdobywali�cie pozycj�, dzi�ki nam wyka�czali�cie konkurencj�, dzi�ki nam obrastali�cie w t�uszcz. A teraz kumacie si� z naszymi �miertelnymi wrogami, czarownikami, husytami i Polakami. Nie za wcze�nie? Fortuna ko�em si� toczy. Antychryst, m�wi�, nadchodzi. A o �ucku na Wo�yniu s�yszeli�cie? Dzi� mniemacie nas s�abymi, pokonanymi, pozbawionymi wp�yw�w, nieperspektywicznymi, wi�c wykre�lacie nas ze swych ksi�g, stornujecie z bilans�w. Nie doceniacie si�, kt�re za nami stoj�. Mocy, kt�rymi dysponujemy. A s� to, upewniam was, moce wielkie. Najwi�ksze, jakie zna natura. I takie, kt�rych natura nie zna.</p><p>Wyci�gn�� d�onie, rozpostar� palce. U ka�dego z paznokci pojawi� si� nagle cienki i siny j�zyczek p�omienia, rosn�cy b�yskawicznie i zmieniaj�cy barw� na czerwon�, a potem bia��. Na lekki ruch palc�w p�omie� wybuchn�� z pot�n� si��, otoczy� r�ce Pomurnika sk��bion� mas� ognia. Pomurnik przela� ogie� z d�oni do d�oni, wykona� gest. Ogie� obliza� skraj zdobionego sztukwerkiem sto�u, migoc�c� kurtyn� wzni�s� si�, ta�cz�c, niemal si�gaj�c rze�bionych belek powa�y.</p><p>Urz�dnik nie drgn�� nawet. Nawet nie zmru�y� oczu.</p><p>��Ogie� kary � powiedzia� wolno Pomurnik. � Ogie� na strzesze domostwa. Ogie� w sk�adzie towar�w. Ogie� stosu. Ogie� Piek�a. Ogie� czarnej magii. Najpot�niejszej si�y, jaka istnieje.</p><p>Cofn�� d�onie, strzepn�� palcami. Ogie� znik�. Bez �ladu. Bez sw�du nawet. Nie zostawiaj�c nigdzie nawet znaku spalenizny.</p><p>Urz�dnik Kompanii Fugger�w powoli si�gn�� do sekretarzyka, wyj�� co� stamt�d, gdy cofn�� r�k�, na blacie sto�u pozosta�a z�ota moneta.</p><p>��To jest <emphasis>florino d�oro</emphasis> � powiedzia� wolno urz�dnik Kompanii Fugger�w. � Floren, zwany te� guldenem. �rednica oko�o cala, waga oko�o �wierci �uta, dwadzie�cia cztery karaty czystego kruszcu, na awersie florencka lilia, na rewersie �wi�ty Jan Chrzciciel. Niechaj przymknie pan powieki, panie Grellenort, i wyobrazi sobie takich floren�w wi�cej. Nie sto, nie tysi�c i nie sto tysi�cy. Tysi�c tysi�cy. <emphasis>Millione</emphasis>, jak m�wi� Florentczycy. Roczny obr�t Kompanii. Niech pan sobie to wyobrazi, postara si� zobaczy� to moc� imaginacji, oczyma duszy. A wtedy ujrzy pan i pozna prawdziw� moc. Prawdziw� si��. Najpot�niejsz�, jaka istnieje, wszechmocn� i niezwyci�on�. Uszanowanie, panie Grellenort. Zna pan drog� do wyj�cia, nieprawda�?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Cho� wiosenne s�o�ce aktywnie wpycha�o swe promienie w w�skie okna ko�cio�a �wi�tej El�biety, w nawie bocznej panowa� mrok. Grajcarek nie widzia� osoby, z kt�r� rozmawia�, nawet zarys postaci umyka� jego oczom. Wyczuwa� tylko jej zapach, nik�y, ale rozpoznawalny aromat rozmarynu.</p><p>��Niewiele wsk�ra� Grellenort � zezna� us�u�nie. � Na mie�cie m�wi si�, �e pr�no si� stara, �e Reinmara z Bielawy nie dostanie, bo �w dawno uciek� za siedem g�r. Gdy od Fugger�w go wyproszono, sroga cholera Grellenorta ogarn�a, z biskupem bardzo si� te� by� sk��ci�. Zakazywa� mu biskup do dominikan�w chodzi� i �wi�temu Oficjum si� naprzykrza�, ali�ci Grellenort nie us�ucha�. Tyle wiem.</p><p>Ukryta w ciemno�ci posta� nie poruszy�a si�.</p><p>��Bardzo jeste�my ci wdzi�czni � powiedzia�a mi�kkim, podniecaj�co modulowanym kobiecym altem. � Bardzo wdzi�czni. Niechaj ta ma�a sakieweczka cho� symbolicznie wyrazi, jak bardzo.</p><p>Zabrz�cza�o srebro. Szpieg uk�oni� si� nisko, wepchn�� sakiewk� do kieszeni. Z trudem. Bo bynajmniej nie by�a ma�a. Ale po dw�ch miesi�cach szpiegowania Grajcarek zd��y� ju� przywykn�� do figur retorycznych m�wi�cej altem kobiety.</p><p>��Zawsze us�u�� � zapewni�, k�aniaj�c si�. � Jakby co by�o nowego� U biskupa, znaczy� Je�li jakie� informacje� Zawsze donios� waszej �askawo�ci.</p><p>��I zawsze spotkasz si� z nasz� wdzi�czno�ci�. Je�li za� ju� przy informacjach i donosach jeste�my, nie obi�o ci si� o uszy nazwisko Apolda? Jutta de Apolda? Dziewczyna, kt�r� wi�zi Inkwizycja?</p><p>��Nie, pani, o tym nic nie wiem. Ale je�li chcecie, mog� spr�bowa�</p><p>��Chcemy. A teraz odejd� w pokoju.</p><p>M�wi�ca altem i pachn�ca rozmarynem kobieta wsta�a, �wiat�o z okien pad�o na jej twarz. Szpieg natychmiast spu�ci� wzrok, schyli� g�ow�. Instynkt ostrzega� go, �e lepiej nie patrze�.</p><p>��Wielmo�na pani?</p><p>��S�ucham.</p><p>��Zdradzam biskupa i donosz� na niego, bo mam z�o�� Ale� to duchowny, s�uga Bo�y� B�d� za to pot�piony?</p><p>��Znowu biskup ci si� narazi�? Czym tym razem?</p><p>��Tym, co zawsze. Matk� moj� zniewa�a. Wiecie wszak, pani, ojciec m�j by� kobold, ale matka moja dobr� i przyzwoit� by�a niewiast��</p><p>��Twoja matka by�a �yd�wk� � przerwa�a m�wi�ca altem kobieta. � Z przechrzczonych rodzic�w, ale to niczego nie zmienia. Po matce i ty jeste� �ydem, ojciec si� nie liczy, niewa�ne, kobold, skrzat, faun, centaur, a cho�by i smok lataj�cy. Jeste� �ydem, Grajcarek. Chodzi�by� do synagogi, wiedzia�by�, �e w Dzie� S�du czeka �yda albo Ogr�d Edenu, albo ogie� gehenny, w zale�no�ci od uczynk�w �yda, tych dobrych i tych z�ych. Uczynki zapisywane s� w Ksi�dze. To bardzo stara Ksi�ga, wr�cz odwieczna. Kiedy zacz�to j� spisywa�, nie by�o biskup�w, nawet tego s�owa nie znano. Nie masz si� wi�c czym martwi�. Gdyby� donosi� na rabina, o, to by�by pow�d do niepokoju.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Douce von Pack zatoczy�a koniem, poderwa�a go do galopu, w pe�nym p�dzie miotn�a oszczepem. Grot z g�uchym stukiem wbi� si� w s�up przy wrotach, drzewce zadr�a�o. Dziewczyna odchyli�a si� w kulbace, wyhamowa�a konia do k�usa.</p><p>��Skaranie boskie � pokr�ci� g�ow� Ulryk Pack. � Utrapienie mam z t� dziewk�.</p><p>��Za m�� wydajcie. Niechaj si� m�� trapi.</p><p>��To mo�e wy si� skusicie; panie Czirne? Chcecie? Dam wam j� cho�by dzi�. A na posagu nie posk�pi�.</p><p>��Pi�knie dzi�kuj�. � Hayn von Czirne popatrzy� na wbity w s�up oszczep. � Ale nie skorzystam.</p><p>��Panie von Hunt?</p><p>��Wybaczcie � Kuczera von Hunt wzruszy� ramionami � ale wol� takie, co szyde�kuj�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzwon u dominikan�w bi� na nieszp�r. Zachodz�ce s�o�ce malowa�o szybki w oknie czerwieni�, purpur� i z�otem.</p><p>��Jego wielebno�� inkwizytor jest nieobecny � odpowiedzia� ze swym polskim akcentem �ukasz Bo�yczko. � Wyjecha�.</p><p>Pomurnik ju� dwa razy pr�bowa� czarnej magii, dwakro� skrycie rzucanymi zakl�ciami usi�owa� zastraszy� diakona i zmusi� go do uleg�o�ci. Zakl�cia nie poskutkowa�y, zamiar spe�z� na niczym. By�o oczywistym, �e to za spraw� czar�w ochronnych. Ca�a rezydencja papieskiego Oficjum, pomy�la� Pomurnik, a kto wie, mo�e i ca�y �wi�ty Wojciech s� zapewne ob�o�one blokad�. Bo przecie� nie do wyobra�enia jest, by zakl�cia zna� i umia� ich u�ywa� Bo�yczko, ten ofermowaty ksi�ulo.</p><p>��Wyjecha� � powt�rzy� za diakonem. � Do Rzymu pewnie, <emphasis>ad limina</emphasis>? Nie musisz odpowiada�, Bo�yczko, to jasne, �e Hejncze nie powiedzia� ci, dok�d jedzie. Powodu wyjazdu, odgaduj�, te� nie zdradzi�. Inkwizytor nie opowiada si� byle komu. Ale mo�e chocia� okre�li� dat� powrotu?</p><p>��Tak�e w kwestii powrotu � twarz �ukasza Bo�yczki by�a jak wykuta z granitu � jego wielebno�� inkwizytor nie uzna� za celowe si� opowiada�. Co si� wszako� tyczy powodu peregrynacji, to ten wiadomy jest wszem.</p><p>��S�ucham, niechaj b�dzie wiadomy i mnie.</p><p>��Jego wielebno�� inkwizytor po�wi�ci� si� obecnie problemowi walki z terroryzmem.</p><p>��Szczytny cel � pokiwa� g�ow� Pomurnik � postawi� sobie Hejncze. Jest z czym walczy�. Prawdziwym problemem sta� si� husycki terroryzm.</p><p>��Jego wielebno�� inkwizytor � Bo�yczko nie spu�ci� wzroku � nie precyzowa�, o kt�ry terroryzm mu idzie.</p><p>��A szkoda. Bo w walce mo�na by wszak po��czy� si�y.</p><p>��Jego wielebno�� inkwizytor negocjuje ��czenie si� z biskupem Konradem. Kt�remu s�u�ycie, panie Grellenort.</p><p>Pomurnik milcza� d�ugo.</p><p>��Rad jeste� ze swej funkcji, Bo�yczko? Dobrze ci Hejncze p�aci?</p><p>��Czemu� to � twarz diakona nie zmieni�a wyrazu � mam przypisa� ciekawo�� wa�ci w tym wzgl�dzie?</p><p>��Ciekawo�ci � odrzek� Pomurnik. � Wy��cznie ciekawo�ci. Bo te� to ciekawa rzecz, �w terroryzm, o kt�rym m�wimy. Nie uwa�asz? Usuwa z rynku konkurencj�, tworzy nowe miejsca pracy, nap�dza koniunktur� w przemy�le, rzemio�le i handlu, pobudza indywidualn� przedsi�biorczo��. Uzasadnia racj� bytu licznych organizacji, stanowisk, funkcji i ca�ych rzesz ludzi funkcje te pe�ni�cych. Rzesze ca�e czerpi� ze� dochody, tantiemy, ga�e, dywidendy, prebendy, pensje i premie. Zaiste, gdyby terroryzmu nie by�o, nale�a�oby go wymy�li�.</p><p>��Jego wielebno�� Hejncze � u�miechn�� si� �ukasz Bo�yczko � m�wi� o tym. Nawet w podobnych s�owach. Jeno w innym nieco sensie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Most Kapliczny ton�� w wilgotnej mgle, spychanej wiaterkiem od wschodu, z Jeziora Czterech Kanton�w. Podzwania�a sygnaturka kt�rego� z lucerne�skich ko�cio��w.</p><p>Kroki nadchodz�cego cz�owieka, cho� wyra�nie ostro�ne, ozwa�y si� g�uchym echem pod kryj�cym most zadaszeniem. Oparty o balustrad� m�czyzna w szarym p�aszczu z kapturem poderwa� g�ow�. I zmaca� r�koje�� ukrytego pod p�aszczem no�a.</p><p>Nadchodz�cy zbli�y� si�. Te� by� zakapturzony. I te� mia� r�k� skryt� pod po�� opo�czy.</p><p>��<emphasis>Benedicite</emphasis> � przybysz odezwa� si� pierwszy, p�g�osem, obejrzawszy si� wpierw. � <emphasis>Benedicite, parcite nobis</emphasis>.</p><p>��<emphasis>Benedicite</emphasis> � odrzek� p�g�osem m�czyzna w szarym p�aszczu. � <emphasis>Fiat nobis secundum verbum tuum</emphasis>.</p><p>��<emphasis>Qui creira sera sals?</emphasis></p><p>��<emphasis>Mas qui no creira sera condampnatz</emphasis>.</p><p>��<emphasis>Qui fa la volontat de Deu?</emphasis></p><p>��<emphasis>Esta en durabletat</emphasis>.</p><p>��Amen � przybysz odetchn�� z wyra�n� ulg�. � Amen, bracie. Witam ci� ca�ym sercem. P�jd�my dalej.</p><p>Podeszli pod niemal przylegaj�c� do mostu, zanurzon� w jeziorze kamienn� o�mioboczn� wie��. Pod deskami chlupota�a woda.</p><p>Mg�a zaczyna�a si� rozwiewa�.</p><p>��Witam ci� ca�ym sercem � powt�rzy� przybysz. Teraz, wyzbyty podejrzliwo�ci, m�wi� z wyra�nym akcentem helweckim. � Wyznam, i� mi ul�y�o, gdy� wypowiedzia� odzew na has�o w �wi�tym j�zyku naszej wiary. L�kali�my si�, co tu m�wi� Niekt�rzy z <emphasis>Parfaits</emphasis>� Mieli ci� w podejrzeniu. Mniemali ci� nawet agentem Inkwizycji.</p><p>Grzegorz Hejncze roz�o�y� r�ce z u�miechem, kt�ry mia� oznacza�, �e wobec podejrze� jest bezsilny, a na oszczerstwa nic poradzi� nie mo�e.</p><p>��Dosz�o do nas � podj�� Helwet � �e interesuje ci� osoba niejakiego Birkarta Grellenorta. Zgod� Doskona�ych uzyska�em, tote� rad b�d� okaza� ci pomoc, bracie, wiem bowiem co nieco o tym osobniku. Obecnie przebywa on na ziemiach Korony Czeskiej, konkretnie za� w Silesii, w mie�cie Vratislavia. S�u�y tamtejszemu biskupowi�</p><p>��To akurat � przerwa� �agodnie Hejncze � rzecz mi wiadoma. Ze �l�ska przybywam. W�a�nie z Wroc�awia.</p><p>��Ach. Rozumiem. Interesuje ci� zatem nie tera�niejszo��, lecz przesz�o��. Skoro tak, musimy cofn�� si� do roku 1415. Do soboru w Konstancji. Jak pewnie wiesz, bracie, w Konstancji ustalono�</p><p>Grzegorz Hejncze by� w Konstancji w roku 1415 i wiedzia�, co tam ustalono. Nie przerywa� jednak.</p><p>���ustalono, �e najlepszym sposobem po�o�enia kresu Wielkiej Schizmie b�dzie obi�r nowego, jednego papie�a, poprzedzony dobrowolnym ust�pieniem wszystkich trzech pod�wczas papie�ami si� tytu�uj�cych: Grzegorza XII, Benedykta XIII i Jana XXIII. Dwaj pierwsi byli spolegliwi, ale nie Jan. Ten czu� si� w�wczas mocnym, mia� poparcie Fryderyka Austriackiego, mia� poparcie Burgund�w, mia� pieni�dze od Medyceuszy, zacz�� si� wi�c stawia�. Kardyna�owie nie deliberowali d�ugo, postanowili go przycisn��. Wed�ug prostej zasady: ust�pienie albo stos. Szybciutko sfabrykowano zarzuty. Standardowe, wedle szablonu. Defraudacja, korupcja, herezja, symonia, pedofilia, sodomia�</p><p>��S�ysza�em o tym. Wszyscy s�yszeli.</p><p>��Ach, tak? � Doskona�y obrzuci� inkwizytora szybkim spojrzeniem. � Pomin� wi�c rzeczy og�lnie znane. Przejd� do tych mniej znanych. Cho� wzi�ty pod klucz i strze�ony nie mniej pilnie ni� Hus, w nocy dwudziestego marca Jan XXIII zbieg� z Konstancji. Schroni� si� w Szafuzie, u swego protektora Fryderyka. Stamt�d te� dotar�a do soboru wie��, �e powodzenie ucieczki zapewni�a mu pot�na magia. S�u��cy Fryderykowi mo�ny czarownik, �yd Meir ben Haddar, wydusi� stra�e truj�cymi miazmatami i uwi�z� Jana czarodziejskim napowietrznym okr�tem. Wie�� rozpu�ci� ewidentnie sam Jan, by u�wiadomi� soborowi, jak pot�nych ma sojusznik�w. By ostrzec kardyna��w, �e bez walki z Piotrowego stolca nie zejdzie, �e wyst�pi czynnie przeciw ka�demu pontyfikowi, kt�rego wybior�. I oto wielka schizma, miast ulec likwidacji, na oczach soboru zaczyna�a si� rozrasta�.</p><p>��W�r�d kardyna��w zapanowa�o lekkie zamieszanie, nikt nie wiedzia�, co robi�. I w�wczas, jak czarcik z pude�ka, wyskoczy� ksi��� Cunradus de Oels, Konrad z Ole�nicy, towarzysz�cy na soborze biskupowi Vratislavii. Konrad by� postaci� znan�, licz�c� si� w polityce mi�dzynarodowej, cieszy� si� wielk� estym� kr�la Sigismonda Luksemburskiego, kardyna�owie dali mu wi�c pos�uch pomimo niskiej ko�cielnej rangi. A Konrad obieca�, ni mniej, ni wi�cej, �e w ci�gu dw�ch miesi�cy doprowadzi do pojmania zbuntowanego antypapie�a, dostarczenia go do Konstancji i postawienia przed soborem. Pod jednym warunkiem: nikt nigdy nie b�dzie go pyta�, jak tego dokona�, w jaki spos�b i z czyj� pomoc�. I co? Dwudziestego pi�tego maja Anno Domini 1415 Jan XXIII, ju� jako zwyk�y Baldassare Cossa, sta� przed kardyna�ami, dygota� ze strachu, p�aka� i trz�s�cym si� g�osem b�aga� o lito��, przysi�gaj�c wype�ni� wszystko, co sob�r naka�e.</p><p>��Rado�� i euforia z tytu�u ko�ca Schizmy pocz�tkowo wszystkie inne rzeczy usun�a w cie�, ale przyszed� moment, gdy zacz�to spraw� bada�. Wyja�nia�, co si� sta�o w czasie tamtych dw�ch miesi�cy. Co sprawi�o, zadawano sobie pytanie, �e zaprawiony w bojach Cossa tak nagle zmi�k�? Czym go nastraszono, co zobaczy� wojowniczy antypapie�, �e zmieni� si� nagle w za�liniony i �a�osny strz�p cz�owieka? Dlaczego Fryderyk Austriacki zaszy� si� na zamku w Innsbrucku i nie wysuwa stamt�d nosa? Co si� sta�o z towarzyszami antypapie�a, kt�rzy uciekli z Konstancji wraz z nim? I gdzie podzia� si� �yd Meir ben Haddar? Bo po magu Haddarze zagin�� �lad. Od tamtego czasu, od maja roku 1415, nikt nigdy ju� Haddara nie widzia�.</p><p>��I to wszystko � zdecydowa� si� na niedowierzaj�c� konkluzj� Hejncze � mia�oby by� za spraw� Birkarta Grellenorta?</p><p>��Nie inaczej � kiwn�� g�ow� Doskona�y. � Birkart Grellenort, akolita i poumik Konrada, jego wychowanek, a jak wr�cz twierdz� niekt�rzy, b�kart. Mag. Teurg. Sortilegus. Nekromanta. Metamorf, potrafi�cy odmienia� posta�</p><p>��Grellenort � wym�wi� wolno Hejncze � w czasie soboru w Konstancji liczy� sobie najwy�ej�</p><p>��Dwadzie�cia lat � doko�czy� Doskona�y. � Tak jest. Dwudziestolatek za�atwi� Meira ben Haddara, maga, o kt�rym gadano, �e ma konszachty z samym Diab�em. Z kim� lub czym mia�by zatem konszachty Grellenort?</p><p>��Ko�ci� nie zdecydowa� si� na nic w tej kwestii? Ani nowo obrany papie�?</p><p>Doskona�y pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Jeszcze w czasie soboru � przypomnia� � spalono Johannesa Husa, a w Bohemii rozgorza� bunt. Nim sko�czy� si� sob�r, Konrad z Ole�nicy zosta� biskupem. Biskupem, kt�ry z zapa�em t�umi� rewolty, kt�ry heretyk�w kaza� przed spaleniem w��czy� ko�mi po vratislavskim rynku. Najwierniejszy sojusznik papie�a i kr�la Sigismonda, sprzymierzeniec w trudnych czasach. Czepia� si� takiego z powodu tak b�ahego, jak wys�ugiwanie si� czarownikiem? Ale tam. Afer� zatuszowano, zamieciono pod dywan. Wymazano z akt. Uznano za nieby��. Przynajmniej formalnie.</p><p>��A nieformalnie?</p><p>��Przeprowadzono ciche dochodzenie. Wyniki utajniono. Ale my je znamy. W pewnym momencie my te� zainteresowali�my si� Grellenortem.</p><p>��Po tym � Hejncze zdecydowa� si� przyspieszy� tok rozmowy � jak na rozkaz wroc�awskiego biskupa Grellenort zacz�� z pomoc� czarnej magii prze�ladowa� katar�w i beginki.</p><p>��W miastach Jawor i �widnica � potwierdzi� Helwet. Wymawia�: �Jaua� i �Zwynyz�. � Nie uczynili�my wtedy nic, pozostali�my zupe�nie bezczynni, albowiem� Albowiem nie mo�na na terror odpowiada� terrorem. Piotr de Castelnau, Piotr z Werony, Konrad z Marburga, Schwenckefeld� Terroryzm jest z�em i wiedzie donik�d. Tak my�limy my, Dobrzy Ludzie, Amici Dei. Terroryzm to z�o i grzech.</p><p>Kt�rym najlepiej obci��y� cudze, nie w�asne sumienie, pomy�la� inkwizytor. Dlatego i wy��cznie dlatego mi pomagacie. Tylko dlatego udzielacie informacji. Przekonani, �e szukam zemsty. �e planuj� zamach. Akt terroru. Terroru, kt�rym si� brzydzicie. Ale gdy si� ju� dokona, b�dziecie mrucze�: <emphasis>�Deo gratias�</emphasis>. Na kolanach. Z oczyma wzniesionymi ku niebiosom. Bezgrzeszni. Ale zadowoleni. Usatysfakcjonowani.</p><p>Doskona�y milcza�, wpatrzony w ciemny masyw Pilatusa, g�ry schylonej nad Lucern� jak przykucni�ty olbrzym. Inkwizytor nie ponagla� go.</p><p>��Grellenort � podj�� Helwet � wyedukowa� si� w Andaluzji. W Aguilar ko�o Kordoby.</p><p>��Alumbrados � mrukn�� Hejncze.</p><p>��O�wieceni � potwierdzi� Helwet. � Tajna sekta, si�gaj�ca korzeniami otch�ani prehistorii, starsza, jak twierdz� niekt�rzy, ni� Potop, ba, ni� ludzko�� sama. Pocz�tkowo tylko muzu�ma�ska, dla chrze�cijan otwarta przez Gerberta z Aurillac, papie�a Sylwestra II. W�r�d alumn�w ich szko�y znane nazwiska. Arabowie Hali i Alkindi, legendarni Morienus i Artefiusz, Joachim z Fiore, Albertus Magnus, Walter Map, Duns Scotus. William Ockham. Micha� z Ceseny. Jakub Deuze, czyli papie� Jan XXII. Grellenort te� jest wychowankiem i alumnem Aguilar, to t�umaczy tempo jego magicznej edukacji. Ale to nie wszystko.</p><p>Hejncze uni�s� brwi.</p><p>��Jemu kto� pomaga � stwierdzi� z przekonaniem Doskona�y. � Wspiera go magicznie, pompuje dla niego Moc. Stale. Nie mogli�my doj��, kto.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Wci�� we Wroc�awiu? � spyta� Pomurnik. � Nie my�la�a� nad tym, by si� przenie��? Na wie�, dla przyk�adu?</p><p>��Ja lubi� Wroc�aw. � Brunatna twarz neufry rozp�yn�a si� w parodii u�miechu. � Nie ma to jak du�e miasta. Jak mawiaj�: <emphasis>Stadtluft macht frei</emphasis>.</p><p>��Jednak wie� jest bezpieczniejsza.</p><p>��Nie czuj� si� zagro�ona. Przynios�e�?</p><p>Pomurnik si�gn�� do sakwy, wydoby� du�y czworok�tny flakon z ciemnego szk�a. Gruz�owate i szponiaste palce neufry drgn�y, wydawa�o si�, �e wyrwie mu flakon z r�k. Opanowa�a si�, podsun�a kielich, wpatrywa�a jak urzeczona w powoli nape�niaj�cy naczynie p�yn o lawendowej barwie. Niecierpliwym gestem da�a zna�, �e do��. Chwyci�a kielich, zawaha�a si�.</p><p>��Ty� si� nie napijesz?</p><p>��Nie, Kundrie, dzi�kuj�. � Nie chcia� jej robi� przykro�ci, wiedzia�, jak bardzo uzale�niona jest od <emphasis>aurum potabile</emphasis> i jak ceni ka�d� kropl�. � Wszystko dla ciebie.</p><p>��Dzi�ki wielkie, synku, dzi�ki wielkie. � Neufra, pokonuj�c dr�enie d�oni, upi�a �yk, jej bursztynowe oczy zaja�nia�y natychmiast. � C�, przejd�my zatem do rzeczy. M�w, co ci� trapi?</p><p>Pomurnik westchn��. Lub uda�, �e wzdycha. Swej prawdziwej matki nie zna�. Zmar�a w klasztorze u magdalenek w Lubaniu przy jego urodzeniu. Wychowywa�y go, w kolejno�ci: przytu�ek, szko�a parafialna, wroc�awska ulica. I wreszcie Kundrie. Neufra. �ywio�aczka. Jedna z Longaevi, Odwiecznych.</p><p>Swego faktycznego wieku Kundrie nie wyzna�a Pomurnikowi nigdy, wiadomo by�o jednak, �e we Wroc�awiu zamieszkiwa�a od lat blisko dwustu, pami�ta�a bowiem najazd tatarski. Pomurnik pozna� j�, gdy sam mia� siedem. Niezapomniane by�o to spotkanie. Dosz�o do� na Rybim Targu, po kt�rym Pomurnik kr�ci� si�, by co� ukra�� i z�apa� kota celem zam�czenia. Kundrie, by m�c egzystowa� w�r�d ludzi, kry�a si� pod silnym czarem iluzyjnym. Pomurnik, od male�ko�ci zdradzaj�cy talenty magiczne i moce pozazmys�owe, przejrza� iluzj� i zobaczy� neufr� w jej w�asnej postaci. Widok sprawi�, �e dozna� szoku i wpad� w panik�. Co�, co wygl�da jak skrzy�owanie spr�chnia�ej wierzby z dwunogim jaszczurem i cz�apie, roni�c �mierdz�ce grudki, �rodkiem Rybiego Targu, to by�o troch� za wiele jak na siedmiolatka. Nawet takiego siedmiolatka jak Pomurnik.</p><p>Si�a pocz�tkowego wra�enia wp�yn�a na moc dalszej przyja�ni. Neufr�, istot� drapie�n� i niebywale okrutn�, zafascynowa�o okrucie�stwo ch�opca. I jego zdolno�ci magiczne. Zrobi�a wiele, by je pog��bi�, a jej si�gaj�ca korzeni prapocz�tk�w wiedza dawa�a takie mo�liwo�ci. Pomurnik by� pilnym uczniem. W wieku lat o�miu by� psionikiem, swobodnie u�ywa� prostej magii i telepatii, rzuca� uroki, psu� �ywno�� i zsy�a� choroby. Gdy sko�czy� dziesi��, wprawnie pos�ugiwa� si� magi� wy�sz� i goecj�, za pomoc� kt�rej nauczy� si� zabija�. Maj�c dwana�cie, by� magiem na tyle bieg�ym, by m�c pojecha� po nauki do szko�y Alumbrados, mieszcz�cej si� w Aguilar pod Kordob�. Pojecha� tam za pieni�dze ksi�cia Konrada z Ole�nicy, pod�wczas kleryka wroc�awskiego. Kt�ry to ksi��� i kleryk nagle sobie o Pomurniku przypomnia�. Z przyczyn, kt�rych Pomurnik nie zna�. Ale si� domy�la�.</p><p>Do Wroc�awia wr�ci� w roku 1414. Jako teurg i nekromanta z punktu zosta� zausznikiem Konrada, teraz ju� katedralnego prepozyta z wielkimi szansami na mitr� biskupi�. Kt�r� otrzyma� w 1418. Wynosz�c � pr�cz siebie � na szczyty w�adzy r�wnie� swego przybocznego czarownika. A Kundrie, neufra, przybrana matka, zosta�a zauszniczk� utalentowanego pupila. Jego doradczyni�. Pomurnik � mimo stara� � wci�� by� tylko cz�owiekiem, do tego m�odym. I bardzo aroganckim. Talent talentem, ambicje ambicjami, lecz Najwy�sze Arkana rodowitych Longaevi wci�� by�y dla� niedost�pne, a do bycia jednym z prawdziwych Nefandi wci�� by�o mu daleko. Kundrie, �ywio�aczka zwi�zana z ziemi�, umia�a moce Longaevi i Nefandi odfiltrowywa�. Na u�ytek Pomurnika. A je�li Pomurnik nie potrafi� mocy wykorzysta�, robi�a to za niego. Je�li poprosi�. To jest, je�li przem�g� pych�. Wiele go to kosztowa�o, tote� zwraca� si� o pomoc rzadko. W sprawach, kt�re rzeczywi�cie by�y dla� wa�ne.</p><p>Teraz, Kundrie nie mia�a w�tpliwo�ci, sprawa by�a wa�na. Gdy o niej m�wi�, gdy relacjonowa�, g�os mia� spokojny i zimny. Ale odruchowo �ciska� z�by. I pi�ci. Tak, �e a� biela�y knykcie.</p><p>��Taaak � podsumowa�a przeci�gle, zlizuj�c koloid z warg. � Zalaz� ci za sk�r� ten Reynevan Bielawa, zalaz�. Wydrwi�, o�mieszy� przed biskupem, okry� sromot�, zmusi� do ucieczki. I masz s�uszno��, syneczku, bezwzgl�dn� s�uszno��: je�li teraz pojm� go lub zabije kto� inny, ty nie zmyjesz ha�by. Wi�c to ty musisz go schwyta�. W�asnor�cznie. I sprawi�, by pami�tano tylko jedno: jego ka��. Ka� go �ywcem obedrze� ze sk�ry. Tak, by g�owa zosta�a przy sk�rze. To zawsze daje efekt, tak, zawsze daje. Sk�r� za� wygarbuj i wystaw na widok publiczny. Na rynku.</p><p>Zamilk�a, drapi�c pokryty naro�lami policzek. Widzia�a, jak �ciska pi�ci z niecierpliwo�ci i z�o�ci. U�miechn�a si�. Z wystudiowan� z�o�liwo�ci� nauczycielki, mog�cej dokuczy� aroganckiemu uczniowi, kt�remu ubzdura�o si�, �e ju� nauk nie potrzebuje i ob�dzie si� bez nich.</p><p>��No tak � powiedzia�a z u�miechem. � No tak. Zapomnia�am. Pierwej trzeba tego Reynevana z�apa�. A z tym idzie jak po grudzie, co? Na przek�r wysi�kom, w kt�rych wszak nie ustajesz. Na przek�r nekromancji, uprawianej w podziemiach pod �wi�tym Maciejem. A wszak uczy�am, wszak powtarza�am: zaczyna� od my�lenia, od logiki. Po nekromancj� si�ga� dopiero wtedy, gdy logika zawiedzie.</p><p>��Kundrie � warkn�� Pomurnik. � Wiem, �e jeste� samotna. �e nie masz z kim pogada� i rekompensujesz to sobie przy ka�dej nadarzaj�cej si� okazji. Ale odpu�� sobie. Nie przyszed�em tu wys�uchiwa� twych �ab�dzich �piew�w.</p><p>Kundrie nastroszy�a kolce grzbietowe, ale pohamowa�a gniew. W ko�cu smarkacz by� jej wychowankiem. Jej synem. Oczkiem w g�owie.</p><p>��Przyszed�e� � powiedzia�a spokojnie � a raczej przybieg�e� prosi� o pomoc. Nu�e wi�c, pro�. Grzecznie.</p><p>��Prosz� grzecznie bardzo � w ptasich oczach Pomurnika zamigota� ogie�. � Bardzo bardzo. Zadowolona?</p><p>��Bardzo bardzo. � Neufra zn�w �apczywie �ykn�a z kielicha. � Do rzeczy wi�c. Zaczynamy od logicznego my�lenia. Od postawienia pewnych pyta�. Reynevan Bielau, jak wynika z twojej relacji, by� we Wroc�awiu dwukrotnie, w styczniu i w lutym. Dwakro� zatem laz� lwu w paszcz�. Nie jest szale�cem ani samob�jc�. Dlaczego tak ryzykowa�? Czego szuka� we Wroc�awiu, co warte by�o a� takiego hazardu?</p><p>��Szuka� pomocy. U kanonika Ottona Beessa, swego kumotra.</p><p>��Pomocy w czym? M�wi si� na mie�cie, �e w grudniu ksi��� Jan Zi�bicki uwi�zi� umi�owan� pann� Reynevana, jak�� konwers� od klarysek. Podobno zha�bi� j� i kaza� zg�adzi�, oto pow�d, dla kt�rego pod Wielis�awiem oszala�y i op�tany zemst� Reynevan zakatrupi� ksi�cia. Niby wi�c pann� pom�ci�, s�odk� zemst� si� nasyci�. U boku id�cych w�wczas z rejz� husyt�w m�g�by nasyci� si� jeszcze bardziej. Jednak samotnie kr��y po �l�sku. Dlaczego?</p><p>��Bo mniema, �e dziewka �yje, uwi�ziona, i szuka jej � wzruszy� ramionami Pomurnik. � Jest w b��dzie. Ja te� jej szuka�em, by�a mi potrzebna. Nie, nie tylko jako przyn�ta na Bielaw�. Mia�em zamiar zmusi� j� do zezna�, kt�re potwierdzi�yby kacerstwo klarysek z Bia�ego Ko�cio�a. Biskup i inkwizytor Hejncze nie chcieli skandalu, wys�ali mniszki na pokut�. A ja chcia�em pos�a� je wszystkie na stos; zdo�a�bym, maj�c zeznania Apold�wny. Niestety, nic z tego nie wysz�o. Nie znalaz�em jej. Ani w Zi�bicach, ani w okolicznych zameczkach, w kt�rych ksi��� Jan zwyk� przetrzymywa� swe nie zawsze dobrowolne wybranki�</p><p>��Dziewka, m�wisz � przerwa�a Kundrie � by�a ci potrzebna. A co, je�li by�a potrzebna komu� jeszcze? I ten kto� znalaz� j� wcze�niej?</p><p>Pomurnik milcza�. Patrzy�, jak dopija <emphasis>collodium</emphasis> z�ota. Jak odstawia puchar, jak oczy jarz� si� jej bursztynowo.</p><p>��Nie b�d� zadufany, syneczku. Nie lekcewa� przeciwnik�w. Nie s�d�, �e s� g�upsi. Nie �ud� si�, �e nie potrafi� ubiec ci�, uprzedzi� i przechytrzy�. Wtedy, w Szafuzie, w sprawie z tym �ydem Haddarem, podobny b��d omal nie kosztowa� ci� �ycia. W obecnym przypadku, mniemam, jest podobnie. Kto�, kogo zlekcewa�y�e�, przechytrzy� ci� i uprzedzi�. Odgad�szy, �e kto ma pann�, ten ma Reynevana� I ma czym Reynevana zaszanta�owa�</p><p>��Poj��em � uci�� Pomurnik, wstaj�c. � Teraz poj��em, w czym rzecz. Podejrzewa�em co� takiego, ale to ty naprowadzi�a� mnie na w�a�ciwy �lad. Teraz rozumiem, dlaczego Wroc�aw� Bywaj, matko. Musz� i�� i co� za�atwi�. Zajd� niebawem.</p><p>Neufra, nie m�wi�c ni s�owa, wzrokiem wskaza�a kielich z lawendow� kropl� na dnie.</p><p>��Jasne. Przynios� wi�cej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Odnalaz� ojca Felicjana na zapleczu biskupiego dworca, przy kuchni, siedz�cego na beczu�ce i �apczywie wyjadaj�cego co� z glinianej miski. Gdy zobaczy� Pomurnika, zakrztusi� si� i zad�awi�. Pomurnik nie my�la� traci� czasu. Uderzeniem pi�ci wytr�ci� altary�cie misk� z r�k, chwyci� go za odzie� na piersi, poderwa�, potrz�sn��, gruchn�� o �cian� z tak� moc�, �e spad�y i posypa�y si� z brz�kiem miedziane panwie. Ojciec Felicjan wyba�uszy� oczy, zacharcza�, po czym wykaszla� i wyplu� wprost na wams Pomurnika ob�linion� resztk� pieroga z grzybami. Pomurnik odwin�� r�k� i z ca�ej si�y strzeli� go w twarz, poprawi� na odlew, powl�k�, wyj�cego, na zas�any pierzem i srebrz�cy si� od rybich �usek kuchenny podw�rzec. Felicjan rzuci� mu si� do n�g, u�api� za kolana, cios pi�ci cisn�� nim o ziemi�. Usi�owa� ucieka� na czworakach, Pomurnik doskoczy� i z rozp�du kopn�� go w ty�ek. Altarysta run�� nosem w kapu�ciane li�cie i jarzynowe obierki. Pomurnik wyrwa� z r�k oniemia�ego kuchcika o��g, waln�� nim Felicjana raz i drugi, potem j�� t�uc, gdzie popad�o. Altarysta wy�, krzycza� i p�aka�. Dziewki kuchenne i kucharze uciekli w pop�ochu, porzucaj�c garnki, sagany, kot�y i kocio�ki.</p><p>��Od dawna nosi�em si� z tym zamiarem. � Pomurnik odrzuci� o��g, stan�� nad altaryst�. � Od dawna zbiera�em si� przetrzepa� ci sk�r�, ty szczurze, ty kanalio w sutannie, ty zak�amany klecho. Ale czasu nie by�o, a� do dzisiaj. Potraktuj to jako zadatek. Na poczet tego, co dostaniesz od biskupa. Gdy si� wreszcie dowie, �e donosisz na� inkwizytorowi Hejnczemu.</p><p>Ojciec Felicjan za�ka� rozdzieraj�co.</p><p>��Ode mnie, je�li ci� to uspokoi, biskup si� nie dowie � m�wi� dalej Pomurnik, poprawiaj�c mankiety. � Bo to nie m�j interes. M�j interes jest w czym� innym� Szpiegujesz dla Inkwizycji, a ja chc� wiedzie� Ej�e, bratku? A c� to od ciebie tak nagle strachem powia�o? Czy�by� mia� jeszcze co� do ukrycia?</p><p>��Wszystko powiem! � zaszlocha� Felicjan. � Wyznam jak na spowiedzi! Ja nie po dobrej woli! Zmusili mnie! Napadli� Pobili! Pod gro�b� kazali� Je�li zdradz�, zgin��em� M�wi� o tym nie mog�</p><p>Pomurnik zgrzytn�� z�bami. Chwyci� duchownego za ko�nierz, poderwa�, przycisn�� do kadzi na ryby. Przydusi� kolanem.</p><p>��Nie mo�esz? � wysycza�. � No to sprawimy, by� m�g�.</p><p>Chwyci� altaryst� za nadgarstek, wywarcza� zakl�cie. Zasycza�o, zadymi�o, ojciec Felicjan skurczy� si�, twarz mu poczernia�a, a dziki wrzask wstrz�sn�� a� posadami dworca. Pomurnik nie puszcza�, dop�ki nie za�mierdzia�o palonym mi�sem. Uwolniony wreszcie altarysta pad� na kolana, zanosz�c si� szlochem, ho�ubi� przy brzuchu poparzon� r�k�.</p><p>���apsko � Pomurnik wyprostowa� si� � posmarujesz ma�ci� i za par� tygodni b�dzie jak nowe. Ale krocze, o, krocze wyleczy� naprawd� trudno. Gadaj, sukinsynu, nim przypal� ci jaja. Mi�e ci one? Zale�y ci na nich? Darzysz je sympati�? No to powiesz mi teraz wszystko. Niczego nie zataisz. S��weczkiem nie sk�amiesz.</p><p>I ojciec Felicjan, �kaj�c, p�acz�c i smarcz�c, powiedzia� wszystko. Niczego nie zatai� i w niczym nie sk�ama�.</p><p>��By� to� � doko�czy� �ami�cym si� g�osem. � Reinmar z Bielawy� Heretyk wykl�ty� Pod czarem si� kry�, alem po g�osie pozna�� Bi� mnie, katowa�� Grozi� �mierci��</p><p>��Inkwizytor Grzegorz Hejncze � zrekapitulowa� Pomurnik � ten, kt�remu donosisz, porwa� i wi�zi gdzie� sekretnie pann�, znan� jako Jutta de Apolda. Reynevan Bielawa kaza� ci wywiedzie� si�, gdzie jest wi�ziona. W jaki spos�b ma z tob� nawi�za� kontakt? Kim byli jego wsp�lnicy?</p><p>Ojciec Felicjan rozp�aka� si�. Tak rozpaczliwie, �e Pomurnik uwierzy� w jego niewiedz�.</p><p>��Co ju� zd��y�e� wyszpiegowa�?</p><p>��Nic a nic� � zachlipa� altarysta. � Bo i jak? To� ja ino robak� Gdzie� mnie do sekret�w Inkwizycji?</p><p>��Jeste� inkwizytorskim szpiclem. Znaczy, Hejncze darzy ci� jakim� tam zaufaniem.</p><p>��Robak n�dzny jestem�</p><p>��A jeste�, jeste�, bez dw�ch zda� � Pomurnik spojrza� na� z pogard�. � S�uchaj no wi�c, robaku. Szpieguj dalej. Je�li wyszpiegujesz miejsce uwi�zienia Apold�wny, doniesiesz mi o tym. Je�li Bielawa lub jaki� jego kamrat skontaktuje si� z tob�, doniesiesz tak�e. Je�li sprawisz si� dobrze, to w nagrod� hojnie podreperuj� tw� robacz� egzystencj�, nie po�a�uj� grosza. Ale je�li mnie zawiedziesz lub zdradzisz� Wtedy, robaczku, nie sko�czy si� na jednym ma�ym przysma�eniu. Pi�dzi zdrowej sk�ry na tobie nie zostawi�. Precz tedy, do dzie�a, dalej�e na przeszpiegi. Jazda, ju� ci� tu nie ma.</p><p>Altarysta zemkn�� chy�kiem, tul�c r�k� do piersi. Ani razu si� nie obejrza�.</p><p>Pomurnik patrzy� mu w �lad. I odwr�ci� si�, czuj�c czyj� wzrok, lepi�cy mu si� do karku.</p><p>Przy kamiennych schodkach sta�a dziewczyna. Na oko szesnastoletnia. W m�skim watowanym wamsiku i zawadiackim berecie z pi�rami. Jej drapie�nie zadarty nos niezbyt pasowa� do blond loczk�w, zar�owionej buzi i ust laleczki. Nie pasowa�. Ale nie szpeci�.</p><p>S�ysza�a, pomy�la� Pomurnik, odruchowo si�gaj�c po ukryty w r�kawie n�. Widzia�a i s�ysza�a wszystko. Nie uciek�a, bo strach j� sparali�owa�. I teraz jest �wiadkiem. Ca�kiem zb�dnym �wiadkiem.</p><p>Dziewczyna zbli�y�a si� wolno, wci�� wpijaj�c w niego oczy. Ocienione d�ugimi na p� cala rz�sami oczy o barwie toni g�rskiego jeziora. W oczach tych, Pomurnik dostrzeg� to nareszcie, malowa� si� nie strach, lecz zachwyt tym, co zasz�o. Zachwyt oraz dzika, szalona, emanuj�ca feromonami fascynacja. Sam si� sobie dziwi�c, poczu�, �e fascynacja zaczyna si� udziela� i jemu.</p><p>��Pokrewna duszyczka � wycedzi� przez zaci�ni�te z�by. � Odziana jak ch�opczyk.</p><p>Douce von Pack podesz�a jeszcze bli�ej. Strzepn�a d�ugimi rz�sami.</p><p>Dopad� jej jak jastrz�b. Obr�ci�, pchn�� na beczk�, chwyci� za kark, przegi�� gwa�townie. Beret zjecha� Douce na oczy. Pomurnik wpi� palce w blond loczki, zdar� z po�ladk�w we�niane <emphasis>braccae</emphasis> i bielizn�, przywar� do dziewczyny silnie. Douce dygota�a z podniecenia. A potem krzykn�a. G�o�no.</p><p>B�l i nami�tno�� by�y w tym krzyku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Co� si� szykuje � powt�rzy�, mn�c czapk�, Grajcarek. � W mie�cie widziano r�nych dziwnych ludzi. Niebezpiecznie wygl�daj�cych�</p><p>��M�w � zniecierpliwi� si� biskup. � Wykrztu�-�e to, do diab�a.</p><p>��Na mie�cie plotkuj�, �e wielu osobom narazi� si� im� pan Grellenort. �e wielu �yczy mu �le. Nawet bardzo �le.</p><p>��Nie nowina to dla mnie.</p><p>��I jeszcze� � Szpieg zakas�a� w pi��. � Wasza dostojno�� wybaczy, �e powiem�</p><p>��Wybacz�. Gadaj.</p><p>��M�wi�, �e zjechali do Wroc�awia krewniacy� Krewniacy tych, co ich zabito� Pana von Barta z Karczyna� Pana Czambora z Heissensteinu� Bo m�wi si� na mie�cie, �e to pan Grellenort jest� Jest winnym tych zab�jstw�</p><p>Biskup milcza�, bawi� si� pi�rem.</p><p>��Wasza dostojno�� � przerwa� cisz� szpieg. � Ja mniemam�</p><p>��H�?</p><p>��Nale�a�oby ostrzec pana Grellenorta. Ale wasza dostojno�� sama ju� najlepiej wie, co uczyni�</p><p>Biskup milcza�, bawi� si� pi�rem, gryz� wargi.</p><p>��Masz racj� � odrzek� wreszcie. � Wiem najlepiej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>U �wi�tego Jakuba ju� jaki� czas temu oddzwoniono komplet�, teraz, jak da�o si� s�ysze�, mnisi wzi�li si� ch�rem za <emphasis>Salve regina</emphasis>. Lada moment mia� rozbrzmie� dzwon p�ny, <emphasis>pulsus serotinus</emphasis>, lada chwila nale�a�o te� oczekiwa� dzwon�w na <emphasis>ignitegium</emphasis>.</p><p>�wiece w komnacie by�y pogaszone, nik�e �wiat�o dawa�a gruba, w kt�rej dogorywa�y polana. Czerwony poblask dodawa� i�cie czarodziejskiego uroku g�adkiej sk�rze i szczup�emu cia�u Douce von Pack, le��cej obok w�r�d rozburzonej po�cieli. Wsparty na �okciu Pomurnik patrzy� na dziewczyn�, na jej szeroko rozwarte, wpatrzone w niego oczy. Przypomina� sobie inne ognie, inne oczy, inne nagie cia�a, inny gwa�towny, elektryzuj�cy b�lem seks. Na sabatach i orgiach w g�rach Harzu, na le�nych polanach Pomorza, w jaskiniach Alpujarras i na pustkowiach Estremadury. Kiedy to ziemia dygota�a od �omotu b�bn�w, a w dartym trelami piszcza�ek nocnym powietrzu �miga�y nietoperze i sowy.</p><p>Trupi ksi�yc zagl�da� przez okno.</p><p>Niepotrzebnie si� z ni� zwi�za�em. Przywabi�em j�, przyci�gn��em do siebie, to by� b��d. B��d, kt�ry trzeba b�dzie naprawi�.</p><p>Douce von Pack westchn�a, unios�a si�. Pomurnik odruchowo spojrza� na jej szyj�, szybko oceni�, jak chwyci� i jak przekr�ci�.</p><p>Wystarczy�yby dwa ruchy, pomy�la�. I ten b�ysk skona�by w jej oczach�</p><p>Synku, rozbrzmia�o mu nagle w g�owie. Usiad� na �o�u.</p><p>Synku, m�wi�a Kundrie, przyjd� zaraz. Chc� ci co� koniecznie pokaza�, co�, co wi��e si� z poszukiwan� dziewczyn�. Czekam. Przyjd�.</p><p>Akurat, pomy�la�. Zwyczajnie sko�czy�o si� potworzycy <emphasis>aurum potabile</emphasis>. Ale c�, trzeba b�dzie p�j��. Matka, by�o nie by�o.</p><p>��Czy co� si� sta�o? � Douce usiad�a, odgarn�a w�osy z czo�a. Ogie� z gruby cieniami igra� na jej ma�ych piersiach. Migota� w jej szeroko rozwartych oczach.</p><p>��Co� si� sta�o? Wychodzisz?</p><p>��Tak. Wr�c� p�no.</p><p>��Zostawiasz mnie sam�?</p><p>��Ale nie w tej chwili.</p><p>Chwyci� j� za ramiona. Przycisn�� do poduszek. Uleg�a mu, zmuszona do uleg�o�ci. I kochali si� w zapami�taniu. W blasku �aru i bladej po�wiacie trupiego ksi�yca.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Stadtluft macht frei</emphasis>, przypomnia� sobie Pomurnik, id�c od Mostu Piaskowego w d� ulicy Zamkowej.</p><p>Fakt, �e we Wroc�awiu stale bytowa�y liczne stwory nocy, nie by� dla niego bynajmniej nowo�ci�. Min�� jednak jaki� czas, odk�d w�drowa� tu po zmierzchu i czas ten, jak si� okazywa�o, sporo zmieni�. Zaiste, konstatowa� id�c, nie tylko dla Kundrie oddech wielkiego miasta ni�s� powiew wolno�ci. Nie ona jedna, jak si� okazywa�o, dobrze i swobodnie czu�a si� we Wroc�awiu. Nie jej jednej, jak si� okazywa�o, odpowiada� wielkomiejski habitat.</p><p>Zaskoczony przy bramie dzantyr uni�s� wyd�u�ony pysk, ewidentnie nie pojmuj�c, jakim cudem Pomurnik go widzi. Wreszcie skry� si� w mroku, wygarbiaj�c jak kot i je��c sier��.</p><p>Pod wylotem rynny siedzia�o, li��c zagnojony bruk, kilka urkin�w, nad�tych w puszyste kule. Zgrzytn�wszy pazurami, zemkn�� w ciemno�� zwinny jak jaszczurka rapion. Tu� dalej by� sk�ad win, majstruj�cy przy k��dce �ysy gnom w sk�rzanym kabacie nawet nie podni�s� g�owy. Jego uzbrojony w �om kamrat obrzuci� Pomurnika z�ym spojrzeniem, zawarcza� co� pod nosem, trudno by�o zgadn��, pozdrowienie czy obelg�.</p><p>W odchodz�cym ku ulicy W�skiej zau�ku ostro cuchn�o magi� i alchemi� � czyli ektoplazm�, saletr�, witriolem, a�unem i winnym wyskokiem. Rynsztok wyra�nie fosforyzowa�, pe�za�y w nim esfiliny, zwabione sublimacyjnym odpadem. Tu� opodal, w podcieniach, czai� si� garou, rozwini�te zmys�y powstrzyma�y go jednak przed atakiem, w por� wyczu� aur� Pomurnika i wiedzia�, �e lepiej nie pr�bowa�. Kilkana�cie krok�w dalej podobnie zachowa�a si� lamia. Wampirzyca zaczeka�a nawet, a� Pomurnik si� zbli�y, a upewniwszy si�, �e naprawd� j� widzi, pozdrowi�a uk�onem, owin�a si� w opo�cz� i znik�a, szara na tle szarego muru.</p><p>Mi�dzy przyporami ko�cio�a �wi�tego Ducha siedzia� kludder, st�kaj�c i drapi�c si� w brzuszysko. Na maswerkach, sterczynach i pinaklach �wi�tyni szele�ci�y i trzepota�y skrzyd�a sp�oszonych latawc�w. Tu� za szpitalem Pomurnik dostrzeg� na kamieniach b�yszcz�c� smug� �wie�ej krwi. Wiedziony ciekawo�ci� � rzecz w sumie go nie obchodzi�a � wzmocni� wzrok zakl�ciem, przejrza� ciemno��. Schylona nad skrwawionym trupem, podra�niona czarem kalkabra wyszczerzy�a dwucalowe k�y, a w�osy unios�y si� jej nad g�ow� jak srebrzysta korona. Pomurnik wzruszy� ramionami, przyspieszy� kroku. Jak dawniej, tak i teraz, okazywa�o si�, niebezpiecznie by�o chodzi� noc� po Wroc�awiu.</p><p>Przeci�� Targow�, wyszed� na placyk przy studni. I wtedy go opadli. Ze wszystkich stron. Odziani tak, �e niemal niewidzialni. Niezwykle szybcy. Jak na ludzi.</p><p>Tylko b�yskawiczny unik ocali� mu �ycie, w ostatniej niemal chwili z�owi� okiem blady blask godz�cej w niego klingi. Chwyci� napastnika za po�� kubraka, zakr�ci� nim, pchn�� wprost na drugiego atakuj�cego, wprost na ostrze miecza. Odwin�� si�, poczu�, jak stal muska mu w�osy. Odskoczy�, widzia�, jak miecz innego zamachowca krzesze iskry z �elaznej kraty. Ucapi� za r�k� z mieczem, szarpn��, pozbawi� napastnika r�wnowagi, rzuci� na kolana, szybkim, jednoczesnym ruchem obu r�k skr�ci� mu kark.</p><p>Kolejny dopad�, zada� sztych, Pomurnik unikn�� ostrza delikatnym p�obrotem, z�apa� za �okie� i nadgarstek, wy�uska� miecz z �amanej r�ki. Napastnik zawy�. Zas�aniaj�c si� nim jak tarcz�, Pomurnik pchn�� nast�pnego atakuj�cego mieczem w brzuch, skoczy�, nie czekaj�c, a� upadnie, ku innym. Gdy pierzchn�li, zawr�ci�, ostrym poci�gni�ciem przeci�� gard�o temu ze z�aman� r�k�.</p><p>Le�a�o trzech, zosta�o trzech.</p><p>Trupi ksi�yc �ysn�� zza chmury, a Pomurnik zaatakowa�.</p><p>Uciekli przed nim za studni�, ale to ich nie uratowa�o. Nie widzieli go, gdy ich dopad�. Pierwszy osun�� si� na kolana, pchni�ty w pachwin�; nim zd��y� si� porz�dnie rozkrzycze�, mia� rozchlastan� tchawic�. Drugi skoczy� na ratunek, atakuj�c w klasycznej pozycji szermierczej. Pomurnik dopu�ci� go na w�a�ciw� odleg�o��, sparowa� sztych i pchn��, mocno i pewnie, w twarz, mi�dzy oko a nos. Pchni�ty wypr�y� si�, zadygota�, bez�adnie trz�s�c r�kami. Potem zsun�� si� z ostrza, mi�kki jak szmata.</p><p>Zosta� tylko jeden, czaj�cy si� w mroku. Uprzedzi� Pomurnika, zaatakowa� sam. Krzycz�c niezrozumiale, wznosz�c do ciosu jak�� dziwn� bro�, ni to top�r, ni to maczug�. Pomurnik wymanewrowa� go unikiem, ci�� kr�tko. Napastnik pad� na kolana. A potem na twarz.</p><p>Pomurnik spojrza� na miecz. Od razu wida� by�o, �e niepospolita to bro�. I nietania. Prawdopodobnie mediola�ska. Na g�owni by�a punca p�atnerza, niewielka, trudno rozpoznawalna w mroku. Pomurnikowi nie chcia�o si� zreszt� rozpoznawa�.</p><p>Jeden z powalonych zacharcza�, zadygota�, zazgrzyta� sprz�czk� pasa po kamiennej p�ycie studni, do kt�rej si� doczo�ga�. Pomurnik by� tam w trzech krokach, r�bn�� raz, drugi, za trzecim mediola�ska g�ownia p�k�a z j�kiem. Odrzuci� z�omek.</p><p>Zaj�cza� inny. Ten powalony jako ostatni. Pomurnik zbli�y� si�, podni�s� dziwny or�. By� to krzy�. Du�y, ci�ki, �elazny krzy� z prostymi ramionami. Na ramionach po�yskiwa� srebrem grawerunek. Napis.</p><image l:href="#1"/><p>��Nie jestem, kurwa, demonem � powiedzia� Pomurnik.</p><p>Wzni�s� krzy� i uderzy� jak toporem.</p><p>Skrajem p�aszcza zabitego wytar� obryzgane m�zgiem nogawki. I poszed� w swoj� drog�. Przez nocny Wroc�aw. Miasto, kt�re noc� potrafi�o by� niebezpieczne.</p></section><section><title><p>Rozdzia� �smy</p></title><p><strong>w kt�rym na zamku Odry Prokop Go�y obdarza Reynevana zaufaniem, a widmo bez palca u nogi przepowiada przysz�o�� potomkom Gedymina.</strong></p><empty-line/><p>Gdy nadje�d�a�o si� od p�nocy, z biegiem Odry, po�o�one na prawym brzegu miasto widoczne by�o ju� z daleka. Nad wie�cz�cym strom� ska�� zamczyskiem wznosi�a si� okr�g�a wie�a ze szpiczastym dachem. Wzniesiony, jak chcia�a legenda, przez templariuszy zamek ��czy� si� z naszpikowanym przysadzistymi basztami czworobokiem mur�w miejskich. Nad miastem po�yskiwa�a nowiutk� z�ot� blach� dzwonnica ko�cio�a farnego.</p><p>Nad rzek� snu� si� opar, mg�a p�ozi�a si� po zieleniej�cych wiklinach i wierzbach. Prokop Go�y stan�� w strzemionach, zast�ka�, rozcieraj�c krzy�e.</p><p>��Oto i Odry przed nami. Pospieszajmy.</p><p>Z czatowni nad bram� dostrze�ono oddzia�, okrzykni�to. Jazgotn�y �a�cuchy, hukn�� opuszczany most, zazgrzyta�a podnoszona krata. Wjechali z �omotem kopyt.</p><p>W podwale, potem w w�skie uliczki, pomi�dzy warsztaty, sklepy i kupieckie domy.</p><p>��Twoja medycyna przestaje dzia�a� � sarka� Prokop. � Jezu Chryste, Reynevan, rwie mnie tak, �e chyba z kulbaki zlec�</p><p>��Cierpliwo�ci. Niech tylko znajd� aptek�</p><p>��Apteka jest w rynku � rzek� jad�cy obok Biedrzych ze Stra�nicy. � Zawsze by�a. Chyba �e j� ju� zd��yli rozgrabi�.</p><p>Miasto Odry rozw�j zawdzi�cza�o po�o�eniu: ulokowane by�o w tak zwanej Bramie Morawskiej, szczerbie pomi�dzy �a�cuchami Sudet�w i Karpat, na szlaku wiod�cym z dorzecza Dunaju nad Odr� i Wis��. Szlaku, ��cz�cym po�udnie z p�noc�, Gda�sk i Toru� z Bud�, Krak�w z Wiedniem i Wenecj�, Pozna� i Wroc�aw z weneckimi posiad�o�ciami nad Adriatykiem. By�a to wi�c z natury rzeczy wa�na droga handlowa, kt�r� nieustannie ci�gn�y kupieckie karawany.</p><p>Za husyt�w szlak zamar�, kupcy zacz�li omija� wiecznie p�on�c� i zrewoltowan� okolic�, reszty dokona�a blokada. A w roku 1428 Odry opanowa� i zasiad� tu Dobies�aw Pucha�a z W�growa, sprzymierzony z Taborem polski rycerz herbu Wieniawa, s�awny weteran Grunwaldu, pogromca Krzy�ak�w w starciach pod Radzyniem i Golubiem. Pucha�a na czele swych polskich zuch�w spad� na kraj jak jastrz�b, pal�c, co si� da�o, i wyrzynaj�c w pie� stawiaj�cych op�r. Obwarowawszy si� na Odrach, skutecznie odci�� biskupi O�omuniec od b�d�cej w antyhusyckiej koalicji Opawy, uniemo�liwiaj�c koordynacj� dzia�a� Przemkowi Opawskiemu i morawskiej szlachcie. Tym samym sta� si� sol� w oku i celem licznych atak�w, kt�re jednak zawsze potrafi� skutecznie odeprze�. Odpieranie mu zreszt� nie wystarcza�o, sam naje�d�a� wra�e dziedziny, siej�c strach i �wiec�c ufortyfikowanym katolikom w oczy �unami. Teraz za�, gdy na Kielich przeszed� i sprzymierzy� si� z Taborem Jan z Kravarz, Pucha�a kontrolowa� wszystkie trasy komunikacyjne, w tym i go�ciniec dla husyt�w najwa�niejszy, cieszy�ski, kt�rym bez przerwy p�yn�y do Odr transporty broni i grupy polskich ochotnik�w. Zbrojnych by�o w Odrach tyle, �e miasto przypomina�o ob�z wojenny. Wi�kszo�� uliczek tarasowa�y maszyny obl�nicze, bojowe wozy i bombardy, dostarczaj�c dzikiej rado�ci hulaj�cej po nich dzieciarni.</p><p>��Jad� na zamek, do Pucha�y � o�wiadczy� Prokop. � Bracie Pardus, zajmij si� rozkwaterowaniem ludzi. Reynevan, ty znajd� aptek�, nab�d� co trzeba i przybywaj nie�� ulg� cierpi�cemu. A racz si� pospieszy�, bo si� got�w cierpi�cy wkurzy�.</p><p>��Najwa�niejsze, by w aptece mieli ingrediencje�</p><p>��B�d� mieli � zapewni� Biedrzych. � Tutejszy aptekarz to wedle plotki r�wnie� alchemik i czarnoksi�nik. Wszelk� magiczno�� b�dzie mia� na sk�adzie, obaczysz. Chyba �e go ju� zd��yli za czarownictwo wyko�czy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zabra� si� za leczenie Prokop Go�y rozkaza� Reynevanowi niemal natychmiast po spotkaniu w jesionickich lasach, w pierwszym napotkanym smolarskim sza�asie.</p><p>Powodem katuszy hejtmana by� reumatyzm, dok�adniej <emphasis>myalgia</emphasis>, go�ciec mi�niowy, w tym konkretnym przypadku powoduj�cy przewlek�e i dotkliwe b�le okolicy l�d�wiowej, <emphasis>lumba</emphasis>, sk�d bra�a si� te� popularna w�r�d medyk�w uniwersyteckich i czarodziej�w nazwa lumbago. Przyczyny choroby nie do ko�ca by�y poznane, leczenie tradycyjne nie dawa�o zwykle �adnych efekt�w poza dora�nymi. Magia odnotowywa�a wi�ksze sukcesy, czarodziejskie balsamy, je�li nawet i nie by�y w stanie ca�kowicie wykurowa�, to u�mierza�y b�l o wiele szybciej i d�ugotrwa�ej. Najskuteczniejsze w leczeniu lumbaga by�y niekt�re wiejskie babki, ale babki ba�y si� leczy�, bo palono je za to na stosie.</p><p>Nie dysponuj�c magicznymi komponentami do balsam�w i ok�ad�w, Reynevan musia� ograniczy� si� do po�o�enia r�k i zakl��, wspomo�onych Algosem, jednym z miniaturowych amulet�w z ocalonej przez Szarleja szkatu�ki. Nie by�o to wiele, ale ulg� przynie�� powinno. I przynios�o. Czuj�c, jak b�l cichnie i odp�ywa, Prokop a� zast�ka� z rado�ci.</p><p>��Cudotw�rca z ciebie, Reinmarze. Uuch� Dobrze by by�o mie� ci� pod r�k� na sta�e�</p><p>��Hejtmanie, ja nie mog� zosta�. Ja musz�</p><p>��Guzik mnie obchodzi, co musisz. Powiedzia�em ci ju�, jeste� mi potrzebny. I nie tylko do leczenia. Nie pytam ci� o nic, nie ka�� t�umaczy�, sk�d si� wzi��e� pod Sowi�cem i co� tam porabia�. Nie pytam o drak� z nachodskimi Sierotkami ani o tajemniczy zgon Smila Pulpana. Nie pytam, cho� mo�e powinienem. Bez gadania wi�c. Zostajesz przy mnie, a jedziemy do Odr. Jasne?</p><p>��Jasne.</p><p>��No to nie m�w mi wi�cej, �e co� musisz.</p><p>St�kaj�c, j�� wdziewa� koszul�. Reynevan patrzy� na jego szerokie plecy, na bezw�os�, r�ow� jak u dziecka sk�r�.</p><p>��Bracie Prokop?</p><p>��H�?</p><p>��Zdziwi ci� mo�e to pytanie, ale� Czy nie dozna�e� ostatnio� zranienia? �elaznym ostrzem lub kling�? Nie skaleczy�e� si� �elaznym przedmiotem?</p><p>��A co ci� to obchodzi? Ach, to musi zwi�zane z jakim� czarodziejstwem� Ot� wystaw sobie, �e nie. Nigdym w �yciu nie by� ranny, nawet dra�ni�ty. Wszyscy niemal w Taborze ran doznali lub od ran gin�li� Mikulasz z Husi, �i�ka, Hviezda, Szwamberk, Kunesz z Bielovic, Jaros�aw z Bukowiny� A ja, cho� w niejednej stawa�em bitwie, bez zadrapania� Po prostu fart.</p><p>��W istocie. Fart, nic innego.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Apteka ocala�a; by�a tam, gdzie by� powinna, w rynku, naprzeciw kamiennego pr�gierza. Ingrediencje do balsamu na lumbago te� si� znalaz�y, prawda, �e nie od razu, lecz dopiero po wyrecytowaniu przez Reynevana <emphasis>�Visita Inferiora Terrae�</emphasis>, opartego na Tablicy Szmaragdowej has�a alchemicznej mi�dzynarod�wki. To prze�ama�o wreszcie nieufno�� aptekarza. Niema�� zas�ug� mia� r�wnie� Samson Miodek, kt�ry w pewnym momencie uda�, �e zaczyna si� �lini� i chce rzyga�. Aptekarz da� im wszystko, czego ��dali, byle tylko sobie poszli.</p><p>Na rynku roi�o si� od zbrojnych. Zewsz�d rozbrzmiewa�a mowa polska. W swej bardzo uproszczonej wersji. Sk�adaj�cej si� g��wnie ze s��w prostych i �o�nierskich.</p><p>��To� wsi�k� � skonstatowa� Szarlej, gapi�c si� na kopu�� dzwonnicy ko�cio�a farnego. � Prokop ma ci� w gar�ci. Zatrzyma przy sobie, to pewne, do jakich u�yje cel�w, nie wiadomo. W�tpi� jednak, by by�y zgodne z twoimi. Wsi�k�e�, Reinmarze. A my wraz z tob�.</p><p>��Ty i Samson zawsze mo�ecie wr�ci� do Rapotina.</p><p>��Nie mo�emy � Szarlej uda�, �e przygl�da si� baranicom na straganie. � Cho�by�my i chcieli. �ledz� nas, wypatrzy�em ogon, jaki nam doczepiono. Wszcz�to by, r�cz�, alarm natychmiast, gdyby�my tylko spr�bowali skierowa� kroki w stron� kt�rej� z miejskich bram.</p><p>���aden z nas � rzek� Samson � nie ma wszak Prokopa za g�upiego. Z pewno�ci� dotar�y do� plotki o padaj�cym na Reynevana cieniu podejrzenia.</p><p>��Oczywi�cie, �e do� dotar�y � Reynevan poprawi� na ramieniu sakw� z aptecznymi nabytkami. � I teraz nas sprawdza. Dobra, niechaj wi�c sprawdzanie wypadnie na nasz� korzy��. Wy chwilowo nie pr�bujcie ucieka� z miasta, ja za� wedle rozkazu udam si� na zamek i zajm� terapi�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zamek oderski posiada� �a�nie, �a�nie nowoczesne, kamienne i eleganckie. Ale Prokop Go�y by� tradycjonalist� i zwolennikiem prostoty. Wola� �a�ni� tradycyjn�, stoj�c� w�r�d nadrzecznych wierzb drewnian� bud�, w kt�rej wod� z cebrzyk�w la�o si� wprost na rozpalone kamienie, a buchaj�ca para pozbawia�a oddechu. Siedzia�o si� w takiej budzie na pryczach z niedbale oheblowanych desek i powoli czerwienia�o, jak rak we wrz�tku. Siedzia�o si�, �cieraj�c z powiek ciekn�cy strumieniami pot i koj�c spieczone przez par� gard�o �ykami zimnego piwa.</p><p>I siedzieli, goli jak �wi�ci tureccy, lej�c wod� na sycz�ce otoczaki, w ob�okach pary, z czerwon� sk�r� i ociekaj�cymi potem twarzami. Prokop Go�y, zwany Wielkim, <emphasis>director operationum Thaboritarum</emphasis>, naczelny sprawca Taboru. Biedrzych ze Stra�nicy, orebicki kaznodzieja, niegdy� g��wna posta� Nowego Taboru Moraw. M�ody hejtman Jan Pardus, jak dot�d niczym szczeg�lnym nie ws�awiony. Dobko Pucha�a herbu Wieniawa, ws�awiony tak, �e prosz� siada�.</p><p>I Reynevan, aktualnie hejtma�ski lejbmedyk.</p><p>��Masz, dzier�! � Prokop Go�y chlasn�� Biedrzycha p�kiem brzozowych witek. � Na pokut�. Jest Wielki Post? Jest. Trza pokutowa�. Masz i ty, Pardus. Au, do diab�a! Pucha�a, odbi�o ci?</p><p>��Wielki Post, hetmanie � wyszczerzy� z�by Wieniawczyk, mocz�c r�zgi w kuble. � Pokuta. Jak wszyscy, to wszyscy. Masz i ty wieniczkiem, Reynevan! Po starej znajomo�ci. Rad jestem, �e� prze�y� tamten postrza�.</p><p>��Ja te�.</p><p>��A ja najbardziej � doda� Prokop. � Ja i moje plecy. Wiecie, chyba go osobistym konsyliarzem naznacz�.</p><p>��Czemu nie? � Biedrzych ze Stra�nicy u�miechn�� si� dwuznacznie. � Wszak on zaufany. Godzien zaufania.</p><p>��I znaczna persona.</p><p>��Znaczna? � parskn�� Biedrzych. � Znana raczej. I to szeroko.</p><p>Prokop spojrza� na niego koso, chwyci� ceber, chlusn�� wod� na kamienie. Para o�lepi�a, gwa�towne gor�co z oddechem wdar�o si� do garde�. Na czas jaki� uniemo�liwiaj�c konwersacj�.</p><p>Pucha�a uderzy� si� po ramionach brzozow� miote�k�.</p><p>��Jam � o�wiadczy� dumnie � tak�e w znaczn� person� ur�s�, na Wawelu g�o�no o mnie. A to za spraw� list�w, co to je Witold, wielki ksi��� litewski, do kr�la Jagie��y ci�giem s�a� raczy. Doniesiono mi z pierwszej r�ki, tedy wiem, co w onych listach o mnie stoi. �em, cytuj�, zb�j, �em �otr, �em szkodnik, �e z�o i szkody przynosz�. �eby mi Jagie��o pod kar� gard�ow� Odry opu�ci� kaza�, bo w zawarciu pokoju przeszkadzam, czyni�c tu, cytuj�, <emphasis>iniuras, dampna, depopulationes, incendia, devastationes et sanguinis profluvie</emphasis>.</p><p>��Poznaj� styl � rzek� Biedrzych. � To Zygmunt Luksemburski, nasz eks-kr�l. Jedynym wk�adem Witolda jest kulawa �acina.</p><p>��Te listy � odezwa� si� Jan Pardus � to oczywisty efekt zjazdu w �ucku, gdzie Luksemburczyk ksi�cia Litwy skaptowa� i na sw� mod�� urobi�.</p><p>��Obiecuj�c mu kr�lewsk� koron� � kiwn�� g�ow� Prokop. � I inne gruszki na wierzbie, niebywa�y wr�cz urodzaj gruszek. Niestety, wygl�da, �e <emphasis>magnus dux Lithuaniae</emphasis> uwierzy� w te gruszki. S�yn�cy dot�d m�dro�ci�, rozwag� i litewskim sprytem Witold daje si� Luksemburczykowi owin�� wok� palca. Zaiste, prawd� powiadaj�: <emphasis>Stultum facit Fortuna quem vult perdere</emphasis>.</p><p>��To zbyt zadziwiaj�ce, jak na m�j gust � o�wiadczy� Biedrzych. � Do tego stopnia, �e podejrzewam w tym jak�� gierk�. Nie pierwszyzna to zreszt� by�aby dla Witolda i Jagie��y. Nie pierwsza ich oszuka�cza gra.</p><p>��Fakt � Prokop pola� si� wod� z cebra i otrz�sn�� jak pies. � Problem w tym, �e gra toczy si� na szachownicy, na kt�rej i my stoimy w charakterze figur. A gdyby nagle polski kr�l wyszed� zza roszady, za kt�r� dot�d si� chowa�, got�w w uk�adach namiesza�. Mus nam tedy, jak w szachach, przewidywa� kilka ruch�w naprz�d. I stawia� na newralgicznych polach nasze w�asne pionki. Je�li ju� przy pionkach jeste�my� Reynevan!</p><p>��Tak, hejtmanie?</p><p>��Pojedziesz na �l�sk. Z misj�.</p><p>��Ja? Dlaczego ja?</p><p>��Bo ja tak rozkazuj�.</p><p>Prokop odwr�ci� g�ow�. Biedrzych przeciwnie, patrzy� na Reynevana przenikliwym wzrokiem. Pardus skroba� pi�t� szorstkim kamieniem. Pucha�a chlasta� si� r�zgami po barkach.</p><p>��Bracie Prokopie � przem�wi� w ciszy Reynevan. � Nas�ucha�e� si� plotek i masz mnie w podejrzeniu. Chcesz mnie podda� pr�bie. Kaza�e� �ledzi� mnie i moich druh�w. A teraz nagle misja na �l�sk. Tajna misja, zapewne, jak� powierza si� tylko ludziom najbardziej zaufanym i pewnym. Mniemasz mnie takim w�a�nie? Nie s�dz�, by� mniema�. Rozumiem to. Prowokacji nie rozumiem. Ni jej celu i ni jej sensu.</p><p>Prokop milcza� d�ugo.</p><p>��Pardus! � wrzasn�� wreszcie. � Biedrzych! Krucyfiks! Ale ju�!</p><p>��Co?</p><p>��Dawajcie mi tu, kurwa, krucyfiks!</p><p>Rozkaz wykonano b�yskawicznie. Prokop wyci�gn�� krzy� w stron� Reynevana.</p><p>��Po�� palce. W oczy mi patrz! I powtarzaj: Na ten �wi�ty Krzy� i M�k� Pana naszego przysi�gam, i� pojmany przez Jana Zi�bickiego nie zdradzi�em i nie przeszed�em na stron� biskupa wroc�awskiego i nie s�u�� teraz biskupowi dla pogn�bienia braci moich, dobrych Czech�w, stronnik�w Kielicha, celem wrednego szkodzenia im zdrad�. Je�lim ze�ga�, niech zdechn�, niech mnie szlag trafi i piek�o poch�onie, a wcze�niej niech mnie dosi�gnie surowa r�ka rewolucyjnej sprawiedliwo�ci, amen.</p><p>���pojmany przez Jana Zi�bickiego nie zdradzi�em� Nie s�u�� biskupowi� Amen.</p><p>��No � podsumowa� Prokop. � I wszystko wyja�nione. Sprawa jest klarowna.</p><p>��Mo�e jeszcze dla pewno�ci spr�bowa� ordali�w? � Biedrzych ze z�o�liwym u�miechem wskaza� na rozpalone kamienie. � S�du Bo�ego przez pr�b� ognia?</p><p>��Mo�na � zgodzi� si� spokojnie Prokop, patrz�c mu w oczy. � Na m�j znak oskar�yciel i oskar�ony siadaj� na kamieniach, obaj jednocze�nie, go�� dup�. Kto d�u�ej usiedzi, przy tym prawda. Gotowy�, Biedrzych? Zaraz dam znak!</p><p>���artowa�em.</p><p>��Ja te�. I ciesz si� z tego.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Krucyfiks � skonkludowa� Szarlej, krzywi�c si� jak po occie. � Chryste, c� za �a�osny i jarmarczny spektakl. Sztuka naiwna, prymitywna i wyprana z gustu. Chyba� nie uwierzy� w te jase�ki?</p><p>��Nie uwierzy�em. Ale to raczej bez znaczenia, bo Prokop nie �artowa� bynajmniej. On naprawd� chce mnie wys�a� z misj� na �l�sk.</p><p>��Szczeg�y poda�?</p><p>���adnych. Powiedzia�, �e poda, gdy czas przyjdzie.</p><p>Szarlej, nawet nie pr�buj�c przekrzycze� ucztuj�cych opodal Polak�w, uni�s� si� i gwa�townie zamacha� r�kami. Ober�ysta dostrzeg�, wezwa� dziewk�, ta wnet podbieg�a z nowymi kuflami.</p><p>��A zatem jedziesz na �l�sk � zdmuchn�� pian�. � Tak jak chcia�e�. A my z tob�, nie zostawimy ci� wszak samiutkiego. Ha, trzeba b�dzie si� stosownie wyekwipowa�. Rankiem przejd� si� po bazarze, obejrz� przeszmuglowane z Ma�opolski towary, dokonam zakup�w�</p><p>���rodk�w ci wystarczy?</p><p>��Bez obaw. W odr�nieniu od ciebie dbam, by m�j udzia� w husyckiej rewolucji owocowa� profitami. Wystawiam w sprawie Kielicha sk�r� na szwank, ale przestrzegam przy tym zasady <emphasis>virtus post nummos</emphasis>. Ha, to przywodzi mi na my�l pewn� rzecz�</p><p>��S�ucham ci�.</p><p>��Mo�e szykuj�ca si� tajna i tajemnicza ekspedycja na �l�sk jest szcz�liwym losu zrz�dzeniem? Mo�e to jest ten traf, kt�rego wygl�dali�my?</p><p>��Traf?</p><p>Szarlej popatrzy� na Samsona. Samson od�o�y� patyk, kt�ry struga�, westchn�� i pokr�ci� g�ow�. Demeryt te� westchn��. I te� pokr�ci�.</p><p>��Przed Hornem � spojrza� Reynevanowi w oczy � popisa�e� si� niedawno tyrad� o wyrachowanym pragmatyzmie. Twierdzi�e�, �e euforia ci przesz�a, �e zapa� wych��d�, �e przesta�e� by� naiwnym idealist�. W�asny interes stoi w hierarchii wy�ej od cudzych, to twoje w�asne s�owa. I oto okazja si� nadarza do wprowadzenia s��w w czyn.</p><p>��Niby jak?</p><p>��Pomy�l.</p><p>��Zdradzi�, tak? � Reynevan zni�y� g�os. � Sprzeda� Inkwizycji informacj� o misji, z kt�r� �le mnie Prokop? Licz�c, �e wdzi�czna Inkwizycja odda mi Jutt�. To mi radzisz?</p><p>��Poddaj� pod rozwag�. Pod zastanowienie i ocen�, czyj interes stoi wy�ej w twej hierarchii. Co wa�niejsze: Kielich czy Jutta? Rozwa�, wybierz�</p><p>��Do��, Szarleju � przerwa� �agodnie Samson Miodek. � Sko�cz z tym. Nie namawiaj Reinmara do rozwa�a�, kt�re nie maj� sensu. I nie nak�aniaj do wybor�w tam, gdzie wybiera� nie mo�na.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ksi�yc skry� si� za dachami kupieckich kamienic. Reynevan kroczy� �mia�o i szparko, zmierzaj�c ku podwalu.</p><p>Skr�ci� w zau�ek. Miast jednak i�� dalej, bezszelestnie skry� si� we wn�ce bramy. Czeka�, nieruchomo i cierpliwie.</p><p>Za ma�� chwil� dobieg�y jego uszu ciche st�pni�cia, ledwie s�yszalne szurni�cie ci�my o bruk. Odczeka�, a� id�cy jego �ladem cz�owiek wynurzy si� z ciemno�ci. A wtedy doskoczy�, schwyci� z ty�u za kapuc�, targn�� z ca�ej si�y. Cz�owiek zacharcza�, obiema r�kami si�gn�� do gard�a. Reynevan okut� g�owic� no�a �upn�� go w �ebra, dwie d�onie nad biodro. Uderzony wci�gn�� powietrze, zach�ysn�� si� nim. Reynevan obr�ci� go szarpni�ciem za bark, wzi�� rozmach i waln�� g�owic�, waln�� po lekarsku, w <emphasis>plexus solaris</emphasis>, w samo serce. Cz�owiek w kapucy zarz�zi�, pad� na kolana.</p><p>Gdzie� wysoko, na dachu, miaucza� kot.</p><p>��Powt�rz Prokopowi� � Reynevan kling� no�a uni�s� podbr�dek kl�cz�cego. � Powt�rz Prokopowi, �e mog� jeszcze raz przysi�c na krzy�. Mog� przysi�c nawet kilka razy. Ale to musi wystarczy�. Nie �ycz� sobie by� �ledzonym. Nast�pnego szpicla, kt�rego przydybi�, zabij�. Powt�rz to Prokopowi�</p><p>��Panie�</p><p>��Co? G�o�niej!</p><p>��Ja nie od Prokopa� Ja z zamku� Z rozkazu�</p><p>��Czyjego? Kto rozkaza�?</p><p>��Jego wielmo�no�� ksi���.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Mroki zamkowej kaplicy rozprasza� jedynie blask dw�ch �wiec, gorej�cych przed surowym o�tarzem. Migotliwe �wiat�o refleksami igra�o na poz�otce figury �wi�tego, Macieja aposto�a bodaj�e, bo z katowskim toporem. Siedz�cego w stallach m�czyzny �wiat�o ledwie si�ga�o. Wydobywa�o z mroku postur�, kr�j i detale bogatego ubioru. Nie ujawnia�o oblicza. Nie musia�o. Reynevan wiedzia�, kto to jest.</p><p>��Witaj, medyku. G�ra z g�r�. Oto i zn�w si� spotykamy, po latach. Ile� to ich min�o od bitwy pod Usti? Trzy? Dobrze licz�?</p><p>��Dobrze ksi��� liczy.</p><p>M�czyzna w stallach wyprostowa� si�. �wiat�o pad�o na jego twarz.</p><p>By� to Zygmunt Korybutowicz, knia� litewski z krwi Ruryka, z plemienia Mendoga, prawnuk Gedymina, wnuk Olgierda, zrodzony z kniazi�wny riaza�skiej Anastazji syn Dymitra Korybuta, m�odszego brata W�adys�awa Jagie��y, ws�awiony � jako wyrostek zaledwie � w bitwie grunwaldzkiej. Licz�cy sobie teraz niewiele ponad trzydzie�ci lat Litwin, wychowany w�r�d Polak�w na Wawelu, ��czy� najgorsze cechy obydwu nacji: zacofanie, ko�tu�stwo, ob�ud�, chorobliw� ambicj�, pych�, dziko��, niepohamowan� ��dz� w�adzy i totalny brak samokrytycyzmu.</p><p>Knia� spod opadaj�cej na oczy czupryny �ypa� na Reynevana, Reynevan patrzy� na kniazia. Trwa�o to kilka chwil, w czasie kt�rych przez g�ow� Reynevana w b�yskawicznym tempie przelecia�y obrazki z kr�tkiej, acz burzliwej kniaziowej kariery.</p><p>Husyckie Czechy zdetronizowa�y Luksemburczyka i potrzebny by� im nowy kr�l. Proszeni Jagie��o i Witold odm�wili, do Czech, jako ich namiestnik, uda� si� Korybutowicz. Wjecha� do Z�otej Pragi w roku 1422, na �wi�tego Stanis�awa.</p><p>Na sto�ecznych ulicach okrzyki rado�ci, wiwaty. Cudowna muzyka dla pychy i pr�no�ci. W muzyce nagle zgrzyty, z�e tony. Nagle z t�umu s�ycha�: �Przyb��da! Precz! Nie chcemy!� Rozczarowanie i z�o��, gdy zamiast kr�lewskiego Hradu rezydencj� okazuje si� pa�acyk na Staromiejskim Rynku. Potem kontakt z Taborem. �i�ka, jego budz�ce groz� jedyne oko i cedzone spod zje�onych w�s�w: �Wolnym ludziom kr�la nie potrzeba�. Praga, z�a, gro�na, przyczajona i powarkuj�ca jak zwierz.</p><p>Trwa to ledwo p� roku. Przyci�ni�ty przez papie�a Jagie��o nakazuje bratankowi powr�t. Opuszczaj�cego Prag� Korybuta nikt nie zatrzymuje, nie �egna ze �zami. Ale gra polityczna toczy si� nadal. Do Krakowa jedzie poselstwo czeskie. Z pro�b�, by Korybut wr�ci�, by powr�ci� do Czech jako <emphasis>postulatus rex</emphasis>. Jagie��o kategorycznie odmawia. Ale Korybut wraca. Wbrew kr�lowi. W 1424, w wigili� Nawiedzenia Marii wje�d�a ponownie do Pragi. Tytu�uj� go tam �panem�. Nigdy �kr�lem�. W Polsce jest wykl�tym infamisem. W Czechach nie wiadomo kim. Ale Korybut bardzo chce by� kim�. Spiskuje. Wysy�a pos��w i listy. Wci�� nowych pos��w i nowe listy. W roku 1427 dochodzi do katastrofy.</p><p>B�d�cy naocznym �wiadkiem wypadk�w praskich roku 1427 Reynevan nie rozumia� pobudek Korybuta. Jak wielu, upatrywa� w m�odym Litwinie kandydata na tron czeski. Zupe�nie nie pojmowa� wi�c, co przysz�ego kr�la husyckich Czech sk�oni�o do spiskowania z lud�mi, kt�rzy przysz�o�� Czech widzieli zupe�nie inaczej, lud�mi gotowymi na ka�de ust�pstwa i ugody, byle tylko m�c powr�ci� pod skrzyde�ka Stolicy Apostolskiej i na �ono chrze�cija�stwa. Potem, po rozmowach z Flutkiem i Urbanem Hornem, Reynevan zm�drza� i zrozumia�, �e ksi���tko by�o po prostu marionetk�. Kukie�k�, za sznurki kt�rej poci�gali nie ugodowcy, nie katoliccy panowie, lecz Witold. Bo to Witold Kiejstutowicz, wielki ksi��� Litwy, pos�a� Korybuta do Czech. Witold chcia� Czech na tyle husyckich, by nie dopu�ci�y na tron Luksemburczyka. Czech uznaj�cych supremacj� Rzymu na tyle, by ich monarch� nama�ci� papie�. Inaczej m�wi�c: Czech, kt�rych Witold, syn Kiejstuta, m�g�by zosta� kr�lem. Koronowanym w�adc� pa�stwa si�gaj�cego od Berlina po Brno, od Kowna po Kij�w, od �mudzi po Krym.</p><p>Spisek wykry� � przechwytuj�c listy � Jan Rokycana, zajad�y wr�g ugodowc�w. W Wielki Czwartek roku 1427 uderzono w dzwony, a podjudzony przez Rokycan� t�um ruszy� na Stary Rynek. Pochwycony w pa�acu Korybut m�g� m�wi� o szcz�ciu: cho� mot�och wy� i ��da� krwi, uwi�ziono go tylko, a kilka dni po Wielkanocy wywieziono z Pragi. Noc�, zamaskowanego, by uchroni� przed rozpoznaniem i samos�dem. W wi�zieniu na zamku Waldsztajn przesiedzia� do p�nej jesieni roku 1428. Wypuszczony, podobno za wstawiennictwem Jagie��y, nie wr�ci� na Litw�. Zosta� w Czechach. W Odrach, u Pucha�y. Jako�</p><p>W�a�nie, pomy�la� Reynevan. Jako kto?</p><p>��Patrzysz � odezwa� si� Zygmunt Korybut. � I wiem, co my�lisz.</p><p>��Prokop zniewa�a mnie � podj�� po chwili. � Po przyje�dzie ledwo par� s��w ze mn� zamieni�. I dw�ch pacierzy rozmowa nie trwa�a. Nawet burgrabiego zaszczyci� d�u�sz� konwersacj�. Nawet stajennych.</p><p>Reynevan milcza�.</p><p>��Nie mo�e mi zapomnie� Pragi � warkn�� Korybut. � Ale ja si� domagam szacunku, do diab�a! Nale�nego szacunku! Jestem ksi�ciem! W Odrach stoi tysi�c polskich rycerzy. Przybyli tu na moje wezwanie! Je�li ja st�d odejd�, oni poci�gn� za mn�! Nie zostan� w tym przekl�tym przez Boga kraju, cho�by Prokop na kl�czkach ich b�aga�!</p><p>��Pan Jan z Kravarz � podnieca� si� knia� � przyj�� komuni� pod obojga postaci�, jest obecnie sojusznikiem Taboru. Kto to sprawi�, je�li nie ja? Pan na Jiczynie uk�ada� si� ze mn�, z ksi�ciem. Z Prokopem nie gada�by w og�le, nie wyci�gn��by r�ki ku taborskim rezunom i duszegubom! A w stron� praskich �yk�w nie splun��by nawet! Przymierze z Kravarzem to moja zas�uga! I co mnie za to spotyka? Podzi�kowania? Nie! Afront za afrontem!</p><p>Zupe�nie sko�owany Reynevan najpierw roz�o�y� r�ce, potem si� uk�oni�. Korybut s�yszalnie wci�gn�� powietrze.</p><p>��By�em ich ostatnim w�adc� � powiedzia� spokojniej. � Ostatnim w�adc� Czech. Po tym, jak mnie haniebnie wyp�dzili, nie znale�li ju� nikogo, kogo mogliby takim uzna� i okrzykn��. Mog�c mie� kr�lestwo rz�dne i b�d�ce w zgodzie ze �wiatem chrze�cija�skim, woleli pogr��y� si� w chaosie.</p><p>��A wszystko zawdzi�czam rodzinie � doda� gorzko. � Stryjaszek Jogaj�a chcia� moimi r�kami wyci�ga� kasztany z ognia. A stryjaszek Witold mistrzowsko si� mn� pos�u�y�. Ca�y czas szachowa� mn� Luksemburczyka, mami�c zarazem Czech�w. Ale to przecie� on, Witold, skontaktowa� mnie z Rzymem. Na jego polecenie przysi�ga�em papie�owi, �e uczyni� Kr�lestwo Czeskie na powr�t chrze�cija�skim, �e ca�y husytyzm sprowadz� do drobniute�kich zmian w liturgii. �e zwierzchnictwo Stolicy Apostolskiej nad Czechami zapewni� i �e wszystkie dobra Ko�cio�owi zwr�c�. Obieca�em Ojcu �wi�temu to, co Witold kaza� mi obieca�. To Witold zatem powinien siedzie� na Waldsztajnie, Witolda powinno si� ob�o�y� anatem� i wyzu� ze wszystkiego. Ale to ja siedzia�em, mnie wykl�li, mnie wyzuli. Chc� za to wszystko zado��uczynienia! Rekompensaty! Chc� co� z tego mie�! Co� mie� i kim� by�! I osi�gn� to, jebana ma�!</p><p>Korybut uspokoi� si� g��bokim wdechem, wlepi� w Reynevana oczy.</p><p>��Osi�gn� to � powt�rzy�. � A ty mi w tym pomo�esz.</p><p>Reynevan wzruszy� ramionami. Nie zamierza� nawet udawa� uni�ono�ci. Dobrze wiedzia�, �e pod protekcj� Prokopa jest nietykalny, �e nikt, nawet taki raptus jak Korybut, nie o�mieli si� ubli�y� mu i tkn�� cho�by palcem.</p><p>��Ksi��� raczy mnie przecenia� � powiedzia� zimno. � Nie widz� sposobu, w jaki m�g�bym by� ksi�ciu pomocny. Chyba �e ksi��� niedomaga. Jestem medykiem. Je�li wi�c to stan zdrowia stoi na przeszkodzie w realizacji ksi���cych plan�w, got�w jestem us�u�y�.</p><p>��Wiesz doskonale, jakiego rodzaju us�ug od ciebie chc�. Twoja fama ci� wyprzedza. Wszyscy wiedz�, �e� jest czarownik, gu�larz i gwia�dziarz. Zaklinacz, <emphasis>raganius</emphasis>, jak m�wimy na �mudzi.</p><p>��Czarownictwo to w my�l artyku��w praskich zbrodnia karana �mierci�. Ksi��� �yczy mi �mierci?</p><p>��Przeciwnie. � Korybut wsta�, podszed�, przeszy� go wzrokiem. � �ycz� ci szcz�cia, pomy�lno�ci i wszystkiego najlepszego. I wr�cz to oferuj�. W postaci mojej wdzi�czno�ci i �askawo�ci. Dosz�y ci� wie�ci o �ucku? O konflikcie Witolda z Jogaj��? Wiesz, co z tego wyniknie? Powiem ci: zwrot w polskiej polityce wzgl�dem Czech. A zwrot w polskiej polityce czeskiej to ja. To moja osoba. Jeste�my znowu w grze, medyku, znowu w grze. I warto, wierz mi, stawia� na nasz� kart�.</p><p>��Oferuj� ci wdzi�czno�� i �ask�, Reinmarze z Bielawy. Ca�kiem inn� od tej, kt�rej zazna�e� od Czech�w, od Neplacha i Prokopa, kt�rzy posy�ali ci� na �mier�, a odwracali si�, gdy� by� w potrzebie. Gdyby� to mnie odda� us�ugi, jakie odda�e� im, twoja panna ju� by by�a u twego boku, wolna. By ocali� niewiast� wiernie s�u��cego mi cz�owieka, spali�bym Wroc�aw albo zgin��, pr�buj�c. B�g widzi, tak by by�o. Bo taki obyczaj u nas, na Litwie i �mudzi. Bo tak post�pi�by Olgierd, tak post�pi�by Kiejstut. A jam krew z ich krwi i ko�� z ko�ci. Zastan�w si�. Bo jeszcze nie za p�no.</p><p>Reynevan milcza� d�ugo.</p><p>��Czego � wychrypia� wreszcie � ksi��� �yczy ode mnie?</p><p>Zygmunt Korybutowicz u�miechn�� si�. Z ksi���c� wy�szo�ci�.</p><p>��Na pocz�tek � powiedzia� � wywo�asz dla mnie kogo� z za�wiat�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na oderskim rynku rozleg�y si� nagle podniesione g�osy, krzyki i przekle�stwa. Kilku Polak�w popycha�o si� tam, szturcha�o, szarpa�o za kubraki, wrzeszcz�c na siebie, wygra�aj�c pi�ciami i tytu�uj�c wzajemnie gnojami, kutasami i kurwimi synami. Ich druhowie pr�bowali godzi� i rozdziela�, pot�guj�c tym samym zam�t. Znienacka sykn�y miecze w pochwach, b�ysn�y klingi. Wzbi� si� wysoki krzyk, zbrojni zakot�owali si�, zwarli, odskoczyli i rozbiegli momentalnie. Na bruku zosta�o drgaj�ce cia�o i rosn�ca ka�u�a krwi.</p><p>��Dziewi��set dziewi��dziesi�t dziewi�� � powiedzia� Reynevan.</p><p>��Ale tam � parskn�� lekcewa��co Szarlej, kt�remu Reynevan zrelacjonowa� w�a�nie wczorajsz� rozmow� w zamkowej kaplicy. � Korybut dopu�ci� si� przesady. Na Odrach stoi na dzi� nie wi�cej ni� pi�ciuset Polak�w. W�tpi� te�, by cho� jeden poci�gn�� za Korybutem, gdyby �w faktycznie obrazi� si� i odszed�. Ten �mudzin ma wyg�rowane mniemanie o sobie. Zawsze mia�, to nie tajemnica. Zastan�w si�, Reynevan, czy warto wchodzi� z nim w konszachty. Ma�o masz k�opot�w?</p><p>��Znowu dajesz si� wykorzystywa� � pokiwa� g�ow� Samson. � Czy ty nigdy nie zm�drzejesz?</p><p>Reynevan odetchn�� g��boko. I powiedzia� o ksi���cej �asce, o wdzi�czno�ci, o korzy�ciach, jakie z tego mog� p�yn��. Powiedzia� o zje�dzie w �ucku i o tym, �e �uck zbli�y kr�la Jagie��� do husyt�w, przez co karta Korybuta ma du�e szanse sta� si� kart� atutow�. M�wi� o tym, �e dobre uk�ady z Korybutem mog� by� ratunkiem dla Jutty.</p><p>Szarlej i Samson nie dali si� przekona�. Zna� to by�o z ich min.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Zdziwi ci� mo�e to pytanie, ksi���, ale� Czy nie przydarzy� ci si� ostatnio jaki� wypadek? Rana, zranienie �elazem?</p><p>��Ostatnio? Nie. Z dawniejszych lat, ha, zosta�o na sk�rze par� znak�w. Ale od d�u�szego czasu nic, nawet dra�ni�cia. B�g strze�e. A dlaczego pytasz?</p><p>��Ot, tak sobie.</p><p>��Tak sobie, dobre sobie. Sko�cz z g�upstwami, Reynevan, i skup si�. Chc� ci opowiedzie� o wieszczku Budrysie.</p><p>Wieszczek Budrys, opowiedzia� Korybut, naprawd� nosi� miano Angus Deirg Feidlech, a pochodzi� z Irlandii. Na Litw� przyby� jako bard w orszaku rycerza Anglika, jednego z licznych zamorskich go�ci, jacy ci�gn�li na wsch�d, by pod sztandarami Zakonu Teuto�skiego krzewi� wiar� Chrystusow� w�r�d litewskich pogan. Na przek�r obietnicom malborskich kapelan�w, gwarantuj�cym krzewicielom stuprocentow� bosk� protekcj�, ju� w pierwszym starciu z wojami Kiejstuta walni�ty maczug� Anglik obryzga� w�asnym m�zgiem g�azy nad Niemnem, a wzi�ty w plen i powleczony do Trok Angus mia� wraz z innymi krzy�ackimi je�cami sp�on�� �ywcem na ofiarnym stosie. Uratowa� go niespotykany, i�cie nieziemski, ogni�cie czerwony kolor w�os�w, kt�ry zafascynowa� kap�an�w Perkuna. Rych�o okaza�o si� te�, �e przybysz zza m�rz czci Bia�� Tr�jbogini�, �e oddaje cze�� Milde, Kurko i �werine. Zowi�c boginie, co prawda, imionami Birgit, Badb i Morrigan, ale nie w imionach wszak sprawa, Bogini to Bogini. Podczas pobytu w Wilnie, w �wi�tym gaju na �ukiszkach, Iryjczyk zdradzi� zdolno�ci wieszcze i prorocze, zasymilowa� si� wi�c ze �rodowiskiem kap�an�w bez problem�w. Pod przybranym imieniem Budrysa Wa�gajtisa przybysz z Zielonej Wyspy wnet zas�yn�� jako zdolny wejdalotas, czyli wr�bita i wieszczek.</p><p>��Budrys � opowiada� Korybut � trafnie przepowiedzia� mn�stwo wydarze�, od wyniku bitwy na Kulikowym Polu poczynaj�c, a na o�enku Jogaj�y z Jadwig� ko�cz�c. By� z nim jednak problem. Wieszczy� cholernie zawile i kurewsko niezrozumiale.</p><p>Syn kultury Zachodu, Iryjczyk, wplata� w swe proroctwa liczne do tej kultury nawi�zania, skryte aluzje, zakamuflowane metafory, u�ywa� �aciny lub innych j�zyk�w obcych. Litwini tego nie lubili. Woleli mniej wyrafinowane metody wr�enia. Je�li �wi�ty w�� wy�ciubia� na wo�anie �eb z dziury, los sprzyja�, je�li w�� wo�anie olewa� i �ba wy�ciubia� ani my�la�, rokowania by�y z�e. Jagie��o i Witold, nieco bardziej zachodni od wsp�plemie�c�w, traktowali Budrysa powa�niej i s�uchali jego wieszczb, w sprawach wagi pa�stwowej jednak i oni preferowali w�a.</p><p>��A ja go zawsze ceni�em i podziwia�em � przyzna� si� Korybut. � Chcia�em, by mi wr�y�, postawi� horoskop i przepowiedzia� przysz�o��. Prosi�em go o to wiele razy, ale <emphasis>proklatyj did</emphasis> odmawia�. Karierowiczem, stary chrzan, mnie nazywa� i co� o kowalstwie w�asnego losu pierdoli�. Dopiero stryj Witold go przekona�, na kr�tko przed moim wyjazdem do Czech. Gwia�dziarz mia� rzuci� �rebia i sporz�dzi� horoskop dla nas wszystkich, dla Jogaj�y, Witolda i dla mnie. Ale nagle, ni z tego, ni z owego, umar�. Kopyrtn�� na amen.</p><p>��Ty, Bielawa, jeste� nigromanta i dywinator. Wywo�aj go z za�wiat�w. Niechaj wejdalotas spe�ni jako duch to, czego nie zd��y� spe�ni� za �ycia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan d�ugo stara� si� wyperswadowa� ksi�ciu pomys�, ale bez skutku. Korybut nie chcia� s�ucha� o wi���cych si� z nekromancj� trudno�ciach, o gro��cych podczas dywinacji niebezpiecze�stwach, o ryzykach, jakie nios�o <emphasis>vehemens imaginatio</emphasis>, niezb�dne dla udanej konjuracji wyt�enie wyobra�ni. G�uchy by� na wspominki o kr�lu Saulu i czarownicy z Endor. Macha� r�k�, wydyma� wargi, wreszcie rzuci� co� na st�. Co� mia�o rozmiar, kszta�t i kolor starego wysuszonego kasztana.</p><p>��Ty mi tu kr�cisz � wycedzi�. � A ja si� te� co nieco znam na czarach. Ducha wywo�a� nie jest wcale trudno, gdy si� ma kawa�ek nieboszczyka. To, o, jest kawa�ek Budrysa Wa�gajtisa.</p><p>��Mieli go spali� na stosie, starego poganina, z pe�nym ofiarno-pogrzebowym ceremonia�em. Le�a� na marach, paradnie odziany, przybrany jedlin�, polnym kwieciem i listowiem. Zakrad�em si� noc�, �ci�gn��em dziadowi �ape� i ur�n��em wielki palec od nogi.</p><p>��Zbezcze�ci�e� zw�oki?</p><p>Korybut parskn��.</p><p>��Nie takie rzeczy bezcze�ci�o si� w naszej rodzinie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>O p�nocy zerwa� si� wicher, �wiszcz�c i gwi�d��c w szczelinach mur�w. W odleg�ym skrzydle zamku, w starej zbrojowni, przeci�g pochyla� p�omyki �wiec z czarnego wosku, kr�ci� w spirale dym tl�cego si� na tr�jnogu kadzid�a. Pachnia�o woskiem i aloesow� sufumigacj�. Reynevan przyst�powa� do dzie�a, uzbrojony w leszczynow� r�d�k�, amulet Python i wypo�yczony od aptekarza podniszczony egzemplarz <emphasis>Enchiridionu</emphasis>. Wewn�trz nakre�lonego na blacie sto�u kredowego ko�a sta�o zwierciad�o i le�a� zmumifikowany wielki palec od nogi, niegdy� w�asno�� i nierozdzielna cz�� zmar�ego Budrysa Wa�gajtisa. Kontakt z duchem nieboszczyka umo�liwi� mia�a wi�c kombinacja dywinacji, nekromancji i katoptromancji.</p><p>��Colpriziana � wym�wi� Reynevan, wykonuj�c amuletem znaki nad zakre�lonym kred� ko�em. � Offina, Alta, Nestera, Fuaro, Menuet.</p><p>Ukryty w cieniu Korybut poruszy� si� niespokojnie. Le��cy wewn�trz ko�a paluch ani drgn��.</p><p>��<emphasis>Conjuro te, Spiritum humanum</emphasis>. Zaklinam ci�, duchu Angusa Deirg Feidlecha, alias Budrysa Wa�gajtisa! Przyb�d�!</p><p>��<emphasis>Conjuro et adjuro te, Spiritum, requiro atque obtestor visibiliter praesentem</emphasis>. Rozkazuj� przez Ezela, Salatyela i Yegrogamela! Theos Megale patyr, ymas heth heldya, hebeath heleotezyge! <emphasis>Conjuro et adjuro te!</emphasis></p><p>��Przez Yemegasa, Mengasa i Hacaphagana, przez Haylosa! Przyb�d�, duchu! Przyb�d� ze wschodu, z po�udnia, z zachodu lub z p�nocy! Zaklinam ci� i rozkazuj�! Przyb�d�! <emphasis>Ego te conjuro!</emphasis></p><p>Powierzchnia umieszczonego w kredowym kole lustra zm�tnia�a, jak gdyby kto� niewidzialny chuchn�� na ni�. W zwierciadle co� si� pojawi�o, co� na obraz mg�y, m�tnego oparu. Na oczach zdumionego do granic Reynevana, kt�ry w powodzenie przedsi�wzi�cia niezbyt wierzy�, opar przybra� kszta�t postaci. Da�o si� s�ysze� co� jakby westchnienie. G��bokie, �wiszcz�ce westchnienie. Reynevan schyli� si� nad <emphasis>Enchiridionem</emphasis> i w g�os odczyta� formu�� zakl�cia, sun�c po wersach amuletem. Ob�ok w lustrze zg�stnia�. I zauwa�alnie zwi�kszy� rozmiary. Reynevan uni�s� r�ce.</p><p>��<emphasis>Benedictus qui venis!</emphasis></p><p>��<emphasis>Quare</emphasis> � tchn�� ob�ok cichym, �wiszcz�cym wydechem � <emphasis>inquietasti me?</emphasis></p><p>��<emphasis>Erit nobis visio omnium sicut verba libri signati</emphasis>. Imieniem wielkim Tetragramaton rozkazuj� ci, duchu, odpiecz�towa� ksi�g� tajemnic i zrozumia�ymi dla nas uczyni� jej s�owa.</p><p>��Poca�uj mnie � zaszepta� duch � w moj� astraln� dup�.</p><p>��Rozkazuj� ci � Reynevan uni�s� amulet i r�d�k� � by� przem�wi�. Rozkazuj�, by� s�owa dotrzyma�. By� doko�czy� horoskopu, przepowiedzia� losy Mendogowego i Gedyminowego pokolenia, w szczeg�lno�ci�</p><p>��To, co tu le�y � duch ze zwierciad�a nie da� mu doko�czy� � to nie m�j palec od nogi przypadkiem?</p><p>��On.</p><p>Dym kadzid�a zat�tni�, uni�s� si� spiralnie. Powierzchnia lustra zm�tnia�a.</p><p>��Ojca swego syn pi�ty � przem�wi�o szybko widmo � chrzczony z niemiecka i grecka, a poganin w duszy, o kr�lestwie marzy, bynajmniej nie niebieskim. Gwiazda Syriusz wbrew tym zamiarom wschodzi, a przyobiecana korona przepadnie, porwie j� Smok ogniem ziej�cy, na grzbiecie krwi� w kszta�t krzy�a skropiony. <emphasis>O quam misericors est deus justus et pius!</emphasis> Smok �mier� zwiastuje, a dzie� zgonu wiadomy. Pontyfikatu Kolumny <emphasis>anno penultimo</emphasis>, dzie� to Wenusowy, dnia tego� <emphasis>diluculum</emphasis>.</p><p>��Gdy od tego zgonu minie dni sto i dziewi�tna�cie, Kolumna upadnie, miejsca Wilkowi ust�puj�c. Pontyfikatu Wilka <emphasis>anno quarto</emphasis> Znak si� stanie: gdy s�o�ce w dom ostatni wejdzie, wiatry niespotykanej si�y powiej� i burze szale� b�d� przez dni dziesi�� bez wytchnienia. A gdy od tych wydarze� sto i dziesi�� dni minie, odejdzie ze �wiata ojca swego syn si�dmy, kr�l i mocarz, Rzymem chrzczony, a poganin w duszy. Zwabiony s�owika s�odkim pieniem, ducha wyzionie w zameczku ma�ym, o <emphasis>gallicinium dies Martis</emphasis>, nim S�o�ce wzejdzie, ono� b�dzie wonczas <emphasis>in signo Geminorum</emphasis>.</p><p>��A ja? � nie wytrzyma� z k�ta Korybut. � Co ze mn�? M�j horoskop! M�j obiecany horoskop!</p><p>��Od drewna i �elaza zginiesz, ojca swego synu wt�ry � odrzek�o z�ym g�osem widmo. � Dope�ni si� los tw�j w <emphasis>dies Jovis</emphasis>, dni czterna�cie przed <emphasis>Equinoctium autumnale</emphasis>. Gdy nad rzek� �wi�t� z wilkiem si� zmierzysz. Oto tw�j horoskop. Wywieszczy�bym ci mo�e co lepszego, ale� mi palec od nogi ur�n��. Masz tedy to, co masz.</p><p>��Co to niby ma znaczy�? � zerwa� si� ksi���. � Gadaj mi tu zaraz jasno! Co ty sobie my�lisz? Nieboszczykiem jeste�! Trupem! Nie b�dziesz mi tu�</p><p>��Ksi��� � przerwa� Reynevan, zamykaj�c grymuar. � Ducha ju� tu nie ma. Odszed�. Powia�, dok�d zechcia�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Le��ca na stole mapa by�a mocno pokre�lona. Narysowane na niej linie i krechy ��czy�y Czechy z �u�ycami � z �ytaw�, Budziszynem, Zgorzelcem. Jedna prowadzi�a na Opaw� i na �l�sk, ku Raciborzowi i Ko�lu. Jedna prowadzi�a w dolin� �aby, do Saksonii, inna, najgrubsza, pro�ciutko na Wroc�aw. Wi�cej Reynevan zobaczy� nie zdo�a�, Prokop Go�y zakry� map� arkuszem papieru. Uni�s� g�ow�. D�ugo patrzyli sobie w oczy.</p><p>��Doniesiono mi � rzek� wreszcie Prokop � �e skuma�e� si� z Zygmuntem Korybutem. �e du�o czasu ze sob� sp�dzacie, magi� i astrologi� si� zabawiaj�c. Chcia�bym wierzy�, �e nie bawicie si� w nic innego.</p><p>��Nie rozumiem.</p><p>��Z pewno�ci� rozumiesz. Ale skoro wolisz wprost, s�u��. Korybut to zdrajca. Znosi� si� z papie�em, znosi� z Janem Przybramem, z Ro�mberkiem, z Henrykiem von Plauen, z katolikami z Pilzna. D��y�, twierdzi, do zawarcia pokoju, bo biada� nad dziej�cym si� przelewem krwi chrze�cija�skiej. A ja twierdz�, �e to bajki, nie by� a� tak g�upi, by nie rozumie�, o co naprawd� sz�o papie�owi i katolikom. Pok�j? Kompromisy? Uk�ady? Bzdura! Chcieli nas por�ni�, sprawi�, by�my zacz�li bi� si� mi�dzy sob� i wzajem wyrzyna�, oni za� wyr�n�liby niedobitk�w. Korybut musia� o tym wiedzie�, by� wi�c winien zdrady, za zdrad� pow�drowa� do wi�zienia, mia� szcz�cie, �e go nie stracili. A siedzia�by na Waldsztajnie do s�dnego dnia, gdyby nie wstawiennictwo Jagie��y i hojny okup, jaki Jagie��o zap�aci�.</p><p>��Dogadali�my si� teraz. Siedz�c tu, na Odrach, Korybut i Pucha�a oddaj�, przyznaj� to, Taborowi cenne przys�ugi, dzi�ki im obu mocno trzymamy Bram� Morawsk�, bastion przeciw sojuszowi Luksemburczyka z Albrechtem i ��cznik z Polsk�. Dogadali�my si� i sprzymierzyli, zawarli uk�ad. Korybut ma u mnie dwa plusy. <emphasis>Primo:</emphasis> definitywnie po�egna� si� z nadziejami na tron czeski. <emphasis>Secundo:</emphasis> nienawidzi Starego Miasta praskiego. ��czy nas zatem wsp�lnota interes�w. P�ki ta wsp�lnota trwa� b�dzie, Korybut b�dzie moim sojusznikiem i towarzyszem broni. P�ki trwa� b�dzie. Zrozumia�e� mnie?</p><p>��Zrozumia�em. Ale� Je�li wolno zwr�ci� uwag�</p><p>��M�w.</p><p>��Znalaz�by si� mo�e dla Korybuta i trzeci plus. Zjazd w �ucku por�ni� Jagie��� z Witoldem, a �e rol� podszczuwacza odegra� Luksemburczyk, Jagie��o poszuka sposobu, by Luksemburczykowi za to odp�aci�. Mo�na za�o�y�, �e tym sposobem b�dzie knia� Korybut. Mo�na za�o�y�, �e notowania Korybuta mocno p�jd� w g�r�. Mo�e wi�c nie od rzeczy by�oby stawia� na t� kart�?</p><p>Prokop przez chwil� gryz� w�s.</p><p>��Nie od rzeczy, powiadasz � powt�rzy� wreszcie. � Stawia� na kart�, powiadasz. Powiadasz, �e notowania rosn�. A� taki dalekowzroczny z ciebie strateg i polityk? Dot�d nie przejawia�e� jako� talent�w w tym kierunku. Zdecydowanie lepszy by� z ciebie medyk i magik. Czy�by to zatem magia? Astrologia? Tym si� z Litwinem zajmujecie? Je�li tak, to niechaj i ja si� dowiem, co w gwiazdach s�ycha�, jakie� to ewenementy, jakie� losu zrz�dzenia wr� nam cia� niebieskich obroty, koniunkcje i opozycje?</p><p>��Na stolcu Piotrowym � zacz�� Reynevan ostro�nie � zasi�dzie wkr�tce nowy namiestnik. Wielki ksi��� Witold tego nie do�yje, umrze w przedostatnim roku pontyfikatu Marcina V. W�adys�aw Jagie��o, kr�l polski, prze�yje obu, tak Witolda, jak i Marcina. Opu�ci ten pad� w czwartym roku pontyfikatu nowego papy.</p><p>Prokop milcza�.</p><p>��Przypuszczam � przypu�ci� wreszcie � �e wr�by, jak zwykle, nie s� do ko�ca jasne. I �e nie podaj� konkretnych dat.</p><p>��Nie s� � Reynevan i okiem nie mrugn��. � I nie podaj�.</p><p>��Ha. Ale Marcin V, jak by nie liczy�, ma dobre sze��dziesi�t na karku, dwana�cie lat od konklawe mija. Podobno s�abuje, wi�c tylko patrze�, jak kopnie w kalendarz� Ha! A Witold, powiadasz, kopnie w kalendarz przed nim, jeszcze przed pap� Marcinem do wr�t raju zastuka� Ha. Ciekawe. S�ysza�e� o horoskopie, kt�ry sporz�dzi� dla kr�lowej Sonki astrolog Henryk z Brzegu?</p><p>��S�ysza�em. Horoskop nie jest zbyt pomy�lny dla syn�w Jagie��y, W�adys�awa i Kazimierza. Za ich kr�lowania kl�ski pono spadn� na kr�lestwo polskie.</p><p>��Ale b�d� kr�lowa� � rzek� z naciskiem Prokop. � Obaj b�d� kr�lowa�. Na Wawelu. Najpierw jeden, po nim drugi.</p><p>��S� kr�lewiczami, wi�c to raczej normalne.</p><p>��M�wimy o Polsce � przypomnia� Prokop. � Tam nic i nigdy nie jest normalne. Ale mniejsza z tym, horoskopy bywaj� mylne, �e o wr�bitach nie wspomn�. Ale c�, naszej ciekawo�ci rzeczy przysz�ych nic nie pohamuje. Je�li my ju� przy tym, to co z ksi���ciem Korybutem? Co jemu gwiazdy wr�?</p><p>��Jemu � wzruszy� ramionami Reynevan � wr� akurat dobrze. Przynajmniej on sam tak uwa�a. Umrze� ma nad �wi�t� rzek�, po tym, jak z wilkiem si� zmierzy. Wilk, uwa�a Korybut, to wed�ug przepowiedni Malachiasza nast�pca Marcina V. A �wi�ta rzeka to Jordan. Ksi��� nie wybiera si� do Palestyny i nie zamierza nad Jordanem mierzy� si� z papie�em. Uwa�a, �e to zapewni mu d�ugie lata �ywota.</p><p>��A jak ty uwa�asz?</p><p>��Duchy czasem drwi� z ludzi przepowiedniami. A ta Korybutowa nazbyt przypomina mi legend� Gerberta z Aurillac, papie�a Sylwestra II. Papie�owi Sylwestrowi przepowiedziano, �e umrze po odprawieniu mszy w Jerozolimie, mniema� wi�c, �e je�li tam nie pojedzie, �y� b�dzie wiecznie. Umar� w Rzymie, po odprawieniu mszy w ko�ciele Santa Croce. Ko�ci� ten zwano: �Gerusalemme�.</p><p>��M�wi�e� o tym Korybutowi?</p><p>��Nie.</p><p>��I nie m�w.</p><p><emphasis>Director operationum Thaboritarum</emphasis> wsta�, przeszed� przez komnat�, otworzy� okno. Powia�o wiosn�.</p><p>��W poniedzia�ek wyruszacie na �l�sk. Wa�ne sprawy macie tam do za�atwienia. Obdarzam ci� zaufaniem, Reynevan. Nie zawied� mnie. Bo je�li mnie zawiedziesz, dusz� z ciebie wyw��cz�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nadesz�a niedziela Palmowa, w Czechach zwana Kwietn�. Dzwony wezwa�y wiernych na procesj�, potem na msz�. Dok�adniej: na dwie msze.</p><p>Msz� dla husyt�w celebrowa� sam Prokop Wielki, naczelny sprawca wojsk w polu wojuj�cych. Oczywi�cie wed�ug liturgii taboryckiej, pod go�ym niebem, za murami miejskimi, na ��ce zwanej Karpia, przy Kielichu na stole nakrytym skromnym bia�ym obrusem. Msza dla katolik�w, przewa�aj�c� miar� Polak�w, odprawia�a si� w mie�cie, w ko�ciele �wi�tego Bart�omieja, a celebrowa� j� przed o�tarzem ksi�dz Ko�atka, proboszcz z Nasiedla, specjalnie w celach duszpasterskich schwytany podczas wypadu na Opawsko i uprowadzony wraz ze wszystkim liturgicznym strojem, przyborem i paramentem.</p><p>Reynevan uczestniczy� w mszy husyckiej. Szarlej nie uczestniczy� w �adnej, kult, jak mawia�, dawno ju� go zniech�ci�, a celebra znudzi�a. Samson poszed� nad rzek�, d�ugo spacerowa� wzd�u� brzegu, popatruj�c na niebo, na krzaczki i na kaczki.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na Karpiej ��ce Prokop Wielki g�osi� t�umom swe kazanie.</p><p>��Oto dzie� Pa�ski nadchodzi okrutny! � wo�a�. � Najwy�sze wzburzenie i straszny gniew, �eby ziemi� uczyni� pustkowiem i wyg�adzi� z niej grzesznik�w. Bo gwiazdy niebieskie i Orion nie b�d� ja�nia�y swym �wiat�em, s�o�ce si� za�mi od samego wschodu i swoim blaskiem ksi�yc nie za�wieci!</p><p>��Cho�by�cie nawet mno�yli modlitwy, ja nie wys�ucham � przemawia� z ambony u �wi�tego Bart�omieja ksi�dz Ko�atka � R�ce wasze pe�ne s� krwi. Obmyjcie si�, czy�ci b�d�cie! Usu�cie z�o uczynk�w waszych sprzed moich oczu! Przesta�cie czyni� z�o! Zaprawiajcie si� w dobrem! Troszczcie si� o sprawiedliwo��, wspomagajcie uci�nionego, oddajcie s�uszno�� sierocie, w obronie wdowy stawajcie! Cho�by wasze grzechy by�y jak szkar�at, jak �nieg wybielej�; cho�by czerwone jak purpura, stan� si� jak we�na.</p><p>��Pan � przetacza� si� po Karpiej ��ce bas Prokopa � kipi gniewem na wszystkich pogan i wrze z oburzenia na wszystkie ich wojska! Przeznaczy� je na zag�ad�, na rze� je wyda�! Zabici ich le�� porzuceni, rozchodzi si� zaduch z ich trup�w; od krwi ich rozmi�k�y g�ry!</p><p>��Zamys�y ich zbrodnicze � kaza� spokojnym g�osem ksi�dz Ko�atka. � Spustoszenie i zag�ada s� na ich drogach. Nie znaj� drogi pokoju. Prawo�ci nie ma w ich post�powaniu. Uczynili kr�tymi dla siebie w�asne swoje �cie�ki. Dlatego prawo jest od nas dalekie i sprawiedliwo�� do nas nie dociera. Oczekiwali�my �wiat�a, a oto ciemno��; jasnych promieni, a kroczymy w mrokach. Jak niewidomi macamy �cian� i jakby bez oczu idziemy po omacku. Potykamy si� w samo po�udnie jak w nocy, w pe�ni si� jeste�my jakby umarli.</p><p>��Przysz�o twe �wiat�o � ksi�dz Ko�atka wyci�gn�� r�ce ku wiernym w nawie � i chwa�a Pa�ska rozb�yska nad tob�. Bo oto ciemno�� okrywa ziemi� i g�sty mrok spowija ludy, a ponad tob� ja�nieje Pan, i Jego chwa�a jawi si� nad tob�. I p�jd� narody do twojego �wiat�a, kr�lowie do blasku twojego wschodu.</p><p>S�o�ce wyjrza�o zza chmur, jasno�ci� zala�o okolic�.</p><p>��<emphasis>Ite, missa est</emphasis>.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dziewi�ty</p></title><p><strong>w kt�rym w trakcie tajnej misji na �l�sku Reynevan poddawany jest licznym i r�nym sprawdzianom lojalno�ci. On sam znosi to do�� cierpliwie, w przeciwie�stwie do Samsona Miodka, kt�ry jest ura�ony i daje temu wyraz.</strong></p><empty-line/><p>Lecieli przez ogarniany wiosn� kraj, lecieli w skok, w rozbryzgach wody i b�ota z rozmi�k�ych dr�g.</p><p>Za Hradcem sforsowali Morawic�, dotarli do Opawy, stolicy Przemka, ksi�cia z rodu Przemy�lid�w. Tu zwolnili, by nie budzi� podejrze�. Gdy oddalali si� od miasta, �egnani biciem dzwon�w na Angelus, Reynevan zorientowa� si�, �e co� tu nie gra. Zorientowa� si� po trosze samorzutnie, po trosze nakierowany wymownymi spojrzeniami Szarleja. Jaki� czas rozwa�a� i ocenia�, czy si� aby nie myli. Wysz�o, �e nie. �e ma racj�. Co� tu nie gra�o.</p><p>��Co� tu nie gra. Nie jest tak, jak powinno by�. Biedrzych!</p><p>��H�?</p><p>��Mieli�my jecha� na Karni�w i G�ucho�azy, tak m�wi� Prokop. Na p�nocny zach�d. A jedziemy na p�nocny wsch�d. To jest go�ciniec raciborski.</p><p>Biedrzych ze Stra�nicy zawr�ci� konia, podjecha� blisko.</p><p>��Wzgl�dem go�ci�ca � potwierdzi� ch�odno, patrz�c Reynevanowi w oczy � masz absolutn� racj�. Wzgl�dem reszty nie. Wszystko gra i wszystko jest tak, jak powinno by�.</p><p>��Prokop m�wi��</p><p>��Tobie m�wi� � przerwa� Biedrzych. � Mnie wyda� rozkazy. Ja dowodz� t� misj�. Masz co do tego jakie� obiekcje?</p><p>��Mo�e powinien mie�? � odezwa� si� Szarlej, podprowadzaj�c swego urodziwego karosza. � Bo ja mam.</p><p>��A mo�e � Samson na wielkim kopijniczym ogierze zajecha� Biedrzycha od prawej. � A mo�e tak zdoby� by si� na troch� szczero�ci, panie ze Stra�nicy? Troch� szczero�ci i zaufania. Czy to tak wiele?</p><p>Je�li mowa Samsona os�upi�a Biedrzycha, to tylko na kr�tko. Oderwa� oczy od oczu olbrzyma. Spojrza� koso na Szarleja. Spojrzeniem da� sygna� swym czterem podw�adnym, Morawianom o zaci�tych g�bach i s�katych �apach. Spojrzenia wystarczy�o, by Morawianie jak na komend� opu�cili �apy i wsparli je na styliskach wisz�cych u siode� topor�w.</p><p>��Troch� szczero�ci, tak? � powt�rzy�, krzywi�c usta. � Dobra. Wy pierwsi. Ty pierwszy, wielkoludzie. Kim ty naprawd� jeste�?</p><p>��<emphasis>Ego sum, qui sum</emphasis>.</p><p>��Odbiegamy od tematu. � Szarlej �ci�gn�� karoszowi w�dzid�o. � Udzielisz Reynevanowi wyja�nie�? Czy ja mam to zrobi�?</p><p>��Zr�b to ty. Ch�tnie pos�ucham.</p><p>��Niespodziewanie zmienili�my tras� � zacz�� bez zw�oki demeryt � by wywie�� w pole szpieg�w, biskupich zbir�w i Inkwizycj�. Podr�ujemy go�ci�cem raciborskim, a oni pewnie wypatruj� nas pod Karniowem i tam pewnie zastawili na nas zasadzk�. Bo doniesiono im, kt�r�dy pojedziemy. Ty im o tym donios�e�, Reinmarze.</p><p>��Jasne. � Reynevan �ci�gn�� r�kawic�, otar� czo�o. � Wszystko jasne. Wychodzi, Prokopowi ma�o jednak by�o przysi�gi na krucyfiks. Nadal mnie sprawdza.</p><p>��Do diab�a! � Biedrzych ze Stra�nicy pochyli� si� w kulbace, splun�� na ziemi�. � Dziwisz mu si�? Post�pi�by� inaczej na jego miejscu?</p><p>��Tylko po to wys�a� mnie na �l�sk? By podda� mnie pr�bie? Tylko dlatego t�ukli�my si� taki szmat drogi i wpakowali w �rodek wrogiego terytorium? Tylko i wy��cznie dlatego?</p><p>��Nie wy��cznie � Biedrzych wyprostowa� si�. � Bynajmniej nie wy��cznie. Ale do�� o tym. Czas nagli, ruszamy.</p><p>��Dok�d? Pytam, by donie�� biskupim zbirom.</p><p>��Nie przeginaj pa�y, Reynevan. Jedziemy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jechali, ju� bez po�piechu, rozmok�� drog� w�r�d las�w. Przodem dwaj Morawianie, za nimi Biedrzych i Reynevan, dalej Szarlej i Samson, na ko�cu dwaj Morawianie. Jechali ostro�nie, byli wszak na nieprzyjacielskim terytorium, na ziemiach ksi�stwa raciborskiego. M�ody ksi��� Miko�aj by� zawzi�tym wrogiem husyt�w, zawzi�tszym nawet ni� jego niedawno zmar�y ojciec, os�awiony hercog Jan zwany �elaznym. Hercog Jan dla dokuczenia husytom nie ba� si� nawet zadrze� z pot�n� Polsk� i jej kr�lem. W roku 1421 wywo�a� powa�ny incydent dyplomatyczny: schwyta� i zaaresztowa� ca�y orszak zmierzaj�cego do Krakowa poselstwa czeskiego, a pos��w � z mo�nym Wilemem Kostk� z Postupic na czele � wtr�ci� do ciemnicy, ograbi� do koszuli i sprzeda� Luksemburczykowi, kt�ry zwolni� ich dopiero po ostrej nocie Jagie��y i mediacji Zawiszy Czarnego z Garbowa. Czujno�� by�a wi�c uzasadniona. Z�apanym przez Raciborzan nie pomog�yby ni noty, ni mediacje, zawi�liby na stryczkach bez �adnych ceregieli.</p><p>Jechali. Biedrzych �ypa� na Reynevana, Reynevan niech�tnie �ypa� na Biedrzycha. Nie wygl�da�o to na pocz�tek pi�knej przyja�ni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Biedrzych ze Stra�nicy pochodzi�, jak wie�� nios�a, z w�adyk�w, ale z tych raczej ubo�szych. Przed rewolucj� by� podobno klerykiem. Cho� nie wygl�da� na starszego od Reynevana i chyba starszy nie by�, mia� za sob� d�ugi i barwny szlak bojowy. Po stronie rewolucji opowiedzia� si� zaraz po jej wybuchu, uniesiony, jak wielu, fal� euforii. W roku 1421 jako taborycki kaznodzieja i emisariusz rozp�ta� husyck� burz� na wiernych dot�d Luksemburczykowi Morawach. Jego dzie�em i tworem by� morawski Nowy Tabor na Uherskim Ostrohu, s�yn�cy g��wnie z napad�w na klasztory i palenia ko�cio��w, zwykle razem z duchownymi. Po kilku bojach z W�grami Luksemburczyka, gdy zacz�o si� robi� gor�co, Biedrzych zostawi� Morawy Morawianom i wr�ci� do Czech, gdzie przysta� do orebit�w, a potem do Mniejszego Taboru �i�ki. Po �mierci �i�ki zwi�za� si� z Prokopem Go�ym, kt�remu s�u�y� jako adiutant do specjalnych porucze�. Kaznodziejstwem przesta� si� para�, zgoli� apostolsk� brod� razem z w�sami, przemieniaj�c si� w m�odzieniaszka o aparycji rodem wprost ze �wi�tych obrazk�w. Kto go nie zna�, m�g� da� si� nabra�.</p><p>��Reynevan.</p><p>��Co?</p><p>��Mamy z sob� do porozmawiania.</p><p>��Mo�e i czas najwy�szy. Mnie, widzisz, ta sytuacja mierzi w najwy�szym stopniu. I po prostu do�� mam tego. Prokop rozkaza� mi jecha� na �l�sk, rozkaz pos�usznie wykona�em. Jak wida�, pope�ni�em b��d. Nale�a�o odm�wi�, nie bacz�c na konsekwencje. A teraz jestem tu, diabli wiedz� po co. Celem pr�by? Jako instrument prowokacji? Czy jej przedmiot? Czy wy��cznie po to, by�</p><p>��Ju� ci m�wi�em � przerwa� ostro Biedrzych � �e bynajmniej nie wy��cznie. Pomys� z niespodziewan� zmian� trasy by� m�j. Prokop ci ufa. Wzgl�dem misji na �l�sk nie mia� zreszt� wyboru. Jedziemy spotka� si� i negocjowa� z� Z pewnymi osobami. Osobisto�ciami nawet. Persony te postawi�y warunek, warunek dziwny i zaskakuj�cy: za��da�y, by� to ty, Reinmar z Bielawy, w�asn� osob� uczestniczy� w spotkaniach i negocjacjach. Nie pytaj mnie, dlaczego. Nie wiem, dlaczego. A mo�e ty wiesz?</p><p>��Nie wiem. Wierz lub nie, dla mnie jest to r�wnie dziwne i zaskakuj�ce. Tak bardzo, �e w�sz� kolejny tw�j podst�p. Bo przecie� ty wci�� mi nie dowierzasz.</p><p>Biedrzych ze Stra�nicy ostro wstrzyma� konia.</p><p>��Mam propozycj� � rzek�, prostuj�c si� w kulbace. � Niezale�nie od wszystkiego, zawrzyjmy rozejm, cho�by tylko na czas tej misji. Zapu�cili�my si� w sam �rodek wra�ego obozu. �le sko�czymy, je�li nie b�dziemy sobie dowierza�, je�li nie b�dziemy solidarni, czujni i solidarnie gotowi do wzajemnej obrony naszych ty�k�w, gdyby do tego przysz�o. Jak b�dzie? U�ci�niesz mi r�k�?</p><p>��U�cisn�. Ale od tej chwili mi�dzy nami szczero��, Biedrzych.</p><p>��Szczero��, Reynevan.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nast�pnego dnia min�li miasteczko Krzanowice i dotarli do wsi Bojan�w, znacznej surowym budynkiem konwentu, filii klasztoru raciborskich panien dominikanek. Od Raciborza, jak wyliczy� Biedrzych, dzieli�a ich jaka� mila.</p><p>��Przypominam � zebra� ekip� i rozpocz�� odpraw� � �e jeste�my kupcami z Prus, z Elbl�ga, byli�my na W�grzech, w�a�nie stamt�d wracamy. Jeste�my przygn�bieni, bo pod Odrami zatrzymali nas i okradli husyci. Takiej wersji si� trzymamy, gdyby co. Reynevan i Szarlej po niemiecku m�wi�, wiem. A ty, walig�ro? Kt�ry jeste�, kim jeste�?</p><p>��M�wi� wszystkimi j�zykami ludzi, mimo to jestem jak cymba� brzmi�cy i jako mied� brz�kaj�ca. A zw� si� Samson. Zwracaj si� wi�c do mnie imieniem, komendancie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W oddali widzieli ju� mury i wie�e Raciborza, wpierw, nawet jeszcze nie doje�d�aj�c do podgrodzia, min�li ko�ci�ek, cmentarz i dekoruj�c� szczyt p�askiego wzg�rza szubienic�. Na poprzecznej belce ko�ysa�o si� na �agodnym wietrze kilka cia� w zr�nicowanym stopniu rozk�adu.</p><p>��Wieszaj� nawet w Wielkim Tygodniu � zauwa�y� Szarlej. � Znaczy, jest zapotrzebowanie. Znaczy, �api�.</p><p>��Wsz�dzie teraz �api� � wzruszy� ramionami Biedrzych. � Po zesz�orocznej rejzie wsz�dzie widz� husyt�w. Psychoza strachu.</p><p>��Rejza � zauwa�y� Reynevan � nawet nie zawadzi�a o ksi�stwo raciborskie. Oni husyt�w nawet nie widzieli.</p><p>��A diab�a kto� widzia�? A wszyscy si� boj�.</p><p>Przejechali przez zasnute dymami podgrodzie, rozbrzmiewaj�ce g�osami rozlicznych zwierz�t i odg�osami zaj��, jakich ludzie zwykli ima� si� zarobkowo. Pod Bram� Miko�ajsk� siedzia�o dobre �wier� setki �ebrak�w, demonstruj�cych spod �achman�w zropia�e kikuty i wrzody. Biedrzych rzuci� im kilka miedziak�w, dla uwiarygodnienia pozor�w i przykrywki: wkraczali do miasta jako kupcy, a w�r�d kupc�w istnia�a moda na ja�mu�ny, darczynienie i temu podobne popisy.</p><p>��Tu si� rozdzielamy � o�wiadczy�, gdy opu�cili przedbramie i znale�li si� przy klasztorze dominikanek. � Znacie Racib�rz, jak s�dz�? To jest ulica Panie�ska, jad�c prosto dotrzecie do Rynku i odchodz�cej od niego ulicy Odrza�skiej, wiod�cej do bramy o tej samej nazwie. Jest tam gospoda znana jako �Waga M�y�ska�. Tam si� zatrzymacie i zaczekacie na nas. Znaczy na mnie i na Reynevana.</p><p>��Wy za� � zmru�y� oczy Szarlej � udacie si� tymczasem pod inny adres. Pod jaki, je�li mo�na wiedzie�?</p><p>��W zasadzie mo�na. � Twarz Biedrzycha nie drgn�a. � Ale czy warto? Je�liby, tfu, tfu, co� posz�o nie tak, mog� o ten adres pyta�. Wtedy lepiej m�c zas�oni� si� niewiedz�.</p><p>��Je�liby, tfu, tfu, co� posz�o nie tak � rzek� spokojnie demeryt � trzeba mo�e b�dzie wyci�ga� wasze dupska z potrzasku. Wiedza mo�e wtedy okaza� si� pomocn�. W odr�nieniu od niewiedzy.</p><p>Kaznodzieja milcza� przez chwil�, przygryzaj�c warg�.</p><p>��W rynku � powiedzia� wreszcie. � Wschodnia strona, r�g D�ugiej. Dom �Pod Z�ot� Koron��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>O pomy�ce mowy by� nie mog�o, kamienica we wschodniej pierzei rynku, na rogu ulicy D�ugiej, ozdobiona by�a na froncie okaza�ym reliefem, przedstawiaj�cym z�ot� koron� w�r�d ro�linnych motyw�w. Skryte w podsieniu drzwi przypomina�y wrota twierdzy, r�wnie d�ugo przysz�o te� do nich ko�ata�, by doczeka� si� reakcji. Biedrzych ko�ata� i kl�� z cicha. Reynevan ogl�da� si�, wypatruj�c mo�liwych �ledz�cych. Wreszcie otworzono im, wys�uchano, poprowadzono, wprowadzono. Reynevan a� westchn�� ze zdumienia. Wn�trze, w kt�rym si� znale�li, by�o identyczne z tym wroc�awskim, w kt�rym w lutym odbiera� depozyt Ottona Beessa, identyczne w ka�dym niemal detalu, wliczaj�c gda�skie meble, kominek i wielk� map� na �cianie naprzeciw. Rezyduj�cy w znajomym wn�trzu urz�dnik te� wygl�da� znajomo. I nie dziwota, bo to by� ten sam urz�dnik.</p><p>��Witam pan�w w pi�knym i bogatym mie�cie Raciborzu. � Urz�dnik Kompanii Fugger�w uni�s� si� zza sto�u, da� zna�, by usiedli. � Pan Biedrzych ze Stra�nicy, jak s�dz�?</p><p>��W istocie � potwierdzi� kaznodzieja. � To za� jest�</p><p>��Reinmar von Bielau vel Hagenau � przerwa� z u�miechem urz�dnik. � Mia�em ju� przyjemno��. Rad jestem widzie� wa�ci, rad konstatuj�, �e wyszed�e� obronn� r�k� z rozlicznych turbacyj, jakie niedawno sta�y si� wa�ci udzia�em. Waszmo�� pana za�, panie ze Stra�nicy, prosz� o przekazanie hejtmanowi Prokopowi Wielkiemu, �e uradowa� mnie widok pana Reinmara.</p><p>��Uczyni� to � odrzek� Biedrzych z kamienn� twarz�.</p><p>��Musisz bowiem wiedzie�, Reinmarze � z warg urz�dnika nie znika� u�mieszek � �e twa obecno�� tutaj to swoisty sprawdzian. Test na zaufanie. Hejtman Prokop zdecydowa� si� podda� pr�bie Kompani� Fugger�w. Kompania, kt�ra nigdy nie pozostaje d�u�na, podda�a pr�bie hejtmana Prokopa. Pr�by, stwierdzam to, wypad�y nadzwyczaj pomy�lnie. Dla wszystkich.</p><p>��Proponuj� przej�� do rzeczy � rzek� kwa�no Biedrzych. � Czas nagli.</p><p>��Oszcz�dzajmy zatem � zgodzi� si� urz�dnik � czas i s�owa. Czas to pieni�dz, za� <emphasis>verbis ut nummis utendum est</emphasis>. A m�wi� wszak mamy o pieni�dzach. W powietrzu wisi wojna, a <emphasis>nervus belli pecunia</emphasis>. S�ucham zatem, panie ze Stra�nicy. Jakie s� wzgl�dem <emphasis>pecunii</emphasis> oczekiwania hejtmana Prokopa, naczelnego sprawcy wojsk Taboru? Na jak� sum� obliczy� Tabor swoje potrzeby? Jaka suma was zadowoli?</p><p>��Sto tysi�cy k�p groszy praskich.</p><p>Urz�dnik pog�adzi� g�adko ogolony podbr�dek.</p><p>��To niema�o. Powiem wi�cej: to du�o.</p><p>��Hejtman Prokop proponuje, by Kompania potraktowa�a to jako inwestycj�.</p><p>��Wojna � odrzek� urz�dnik � to rzecz zbyt niepewna, by anga�owa� w ni� tak wielki kapita� z my�l� o przysz�ych zyskach. Inwestycja taka nie wchodzi w gr� r�wnie� z powod�w moralnych i etycznych, Kompania Fugger�w, niczym �ona Cezara, musi dba� o sw�j wizerunek i reputacj�. Zostaje nam wi�c po�yczka. Poufny kredyt. Udzielimy wam kredytu, sp�acicie go� Powiedzmy, w ci�gu trzech lat. Oczywi�cie z procentem. Procent, rzecz jasna, b�dzie wysoki. Ale bezgot�wkowy.</p><p>��To znaczy � uni�s� brwi Biedrzych � bez got�wki?</p><p>��Tak, to w�a�nie to znaczy. Bezgot�wkowy, czyli bez got�wki. Udzielony kredyt sp�acicie wed�ug warto�ci nominalnej. A odsetki w postaci �wiadcze�.</p><p>��Jakich?</p><p>��Najdalej za rok � zacz�� po chwili napi�tego milczenia urz�dnik Fugger�w � ruszycie z wielk� rejz� na Saksoni�. Przes�dza o tym sytuacja gospodarcza, polityczna i militarna. Wyprawa b�dzie mia�a charakter g��wnie �upieski, nie mniej wa�ne b�d� jej cele drugorz�dne: eksport rewolucji, propaganda i posianie postrachu, jak r�wnie� zdruzgotanie ekonomiki wroga, z�amanie jego morale i pokrzy�owanie plan�w kolejnej krucjaty na Czechy.</p><p>Biedrzych nie skomentowa�, twarz mu nie drgn�a. Ale oczy m�wi�y wiele.</p><p>��Z uwagi na skal� imprezy � kontynuowa� urz�dnik � Tabor sprzymierzy si� z Sierotkami i Prag�. W g��b Saksonii wejdziecie, jak odgadn�� nietrudno, przez G�ry Kruszcowe, dolin� �aby ruszycie na Drezno i Mi�ni�. I tam rozpoczniecie sp�acanie procentu od kredytu, kt�rego udzieli wam Kompania. W drodze �wiadcze�. Czy miewasz problemy z zapami�tywaniem, panie ze Stra�nicy?</p><p>��Nie miewam.</p><p>��To dobrze. �wiadczenie pierwsze: zniszczycie hut� szk�a w Glash�tte.</p><p>��Aha. Nale�y, zgaduj�, do konkurencji?</p><p>��Nie zgadujcie, panie Biedrzychu, bo to nie zgaduj-zgadula. Ani inna zbli�ona charakterem zabawa ludowa. Kontynuuj�c: w Lengefeld jest kopalnia rudy �elaznej. Zniszczycie ko�a i kieraty s�u��ce do odwadniania, czerpaki, p�uczkarki, kruszarki i st�py do rozbijania urobku, m�oty�</p><p>��Chwil�. Jeszcze raz. Co mamy tam zniszczy�?</p><p>��Wszystko � u�miechn�� si� samymi wargami urz�dnik Kompanii Fugger�w.</p><p>��Jasne.</p><p>��W ramach dalszych �wiadcze� � g�os urz�dnika by� ch�odny i beznami�tny � zrujnujecie szyb kopalni w Hermsdorfie, hamr, fryszerk� i wszystkie dymarki. Zniszczycie kopalni� srebra w Marienbergu. Kopalni� w�gla we Freitalu. I kopalni� cyny w Altenbergu. Spami�tacie?</p><p>��Jasne.</p><p>��Doskonale. Je�li Tabor przystanie na warunki, sto tysi�cy k�p groszy zostanie wam dostarczone w ci�gu miesi�ca. To wszystko, panie ze Stra�nicy. Prosz� przekaza� hejtmanowi Prokopowi wyrazy uszanowania. Za� pana von Bielau poprosz�, by zosta�. Mam do� dwa s�owa. Prywatnie.</p><p>Biedrzych uk�oni� si�, obrzuci� Reynevana niech�tnym spojrzeniem. I wyszed�.</p><p>��Twoje sprawy we Wroc�awiu nie maj� si� najlepiej � zacz�� urz�dnik, gdy tylko zostali w cztery oczy. � Wiem, �e pok�ada�e� nadzieje w altary�cie, zwanym ojcem Felicjanem. Nadzieje to p�onne. Altarysta ci nie pomo�e, sam wpad� w tarapaty, z kt�rych nie�atwo b�dzie mu si� wykaraska�. Jakikolwiek kontakt z nim jest obecnie absolutnie niewskazany. Absolutnie niewskazane s� te� wizyty we Wroc�awiu. I w jego szeroko rozumianych okolicach.</p><p>��Czy Felicjan dowiedzia� si� czego� o�</p><p>��Nie � przerwa� urz�dnik. � Ani on, ani nikt inny.</p><p>��Co z moimi przyjaci�mi? Czy s� bezpieczni? Czy mog� by� o nich spokojny?</p><p>��Nikt � odrzek� urz�dnik � nie jest w tych czasach bezpieczny. A na luksus spokoju nie sta� nawet najmo�niejszych tego �wiata. Mog� ci� jedynie uwiadomi�, �e Grabisa Hempla, zwanego Allerdingsem, we Wroc�awiu nie ma, znik�, wyjecha�, miejsce pobytu nieznane. A aptekarza Czibulki nikt z tob� nie ��czy. I nie po��czy. W tym wzgl�dzie zdaj si� na Kompani�.</p><p>��Dzi�kuj�. Jeszcze jedno: w lutym z r�k wroc�awskich stra�nik�w uratowa�a mnie� Kobieta. Wiecie mo�e co� o niej?</p><p>Urz�dnik u�miechn�� si�.</p><p>��Kobieta, Reinmarze, to puch marny. Kompani� Fugger�w interesuj� wy��cznie zagadnienia wa�kie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Biedrzych nie czeka� �Pod Koron��, poszed� sobie. Reynevan by� sam na raciborskim rynku.</p><p>W odr�nieniu od gwarnego i t�tni�cego aktywno�ciami podgrodzia, wewn�trz swych mur�w Racib�rz by� cichy i jakby przygas�y. Reynevan, nie b�d�c bywalcem, nie wiedzia�, czy miasto by�o takie zawsze, czy te� udziela�a si� mieszka�com ci�ka atmosfera Wielkiego Tygodnia. Pod mijanym w�a�nie ko�cio�em farnym Wniebowzi�cia zbiera� si� t�um id�cych na msz�, ale wiernych nie zwo�ywa� dzwon: by� Wielki Czwartek, dzwony �wi�ty� oniemia�y, zast�pione przez paskudnie i z�owrogo klekoc�ce drewniane ko�atki.</p><p>Reynevan zmierza� ku farze w�a�nie, ale nagle skr�ci� w stron� ratusza. By� niespokojny, co i rusz zerka� przez rami�, upewniaj�c si�, czy nie jest �ledzony. Win� ponosi� urz�dnik Fugger�w, kt�ry do�� stanowczo zaleci� czujno�� i zasugerowa� powr�t inn� tras�, najlepiej przy u�yciu czarodziejskiego amuletu Pantaleona. Reynevan nie mia� ju� jednak Pantaleona, maskuj�cy wygl�d artefakt zosta� we Wroc�awiu, w aptece �Pod Mandragor��. Pod koniec pobytu we Wroc�awiu, l�kaj�c si� szkodliwych dla zdrowia skutk�w ubocznych noszenia amuletu, Reynevan ukry� go w sienniku i nie u�ywa�. Zapewne dlatego zosta� schwytany.</p><p>Teraz wola� by� ostro�ny nawet do przesady. Miast i�� wprost do towarzyszy pod �Wag� M�y�sk��, kluczy�. Wszed� w zat�oczone sukiennice, zatrzyma� si� przy �awie rymarza, gdzie t�ok by� najwi�kszy. Czujnie obserwowa� przechodni�w. �aden nie wygl�da� na szpicla. Odetchn��.</p><p>I omal si� nie ud�awi�, gdy kto� znienacka klepn�� go w rami�.</p><p>��Pochwalony � powiedzia� �ukasz Bo�yczko. � Witaj na �l�sku, Reynevan. Gdzie�e� to bywa� tak d�ugo?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��No, nie ka� czeka� � ponagli� Bo�yczko. � Jakie informacje masz dla mnie?</p><p>Na ciemnym podw�rzu, dok�d wci�gn�� Reynevana, �mierdzia�o kiszon� kapust�. Rzygowinami. I kocim moczem.</p><p>��Dalej, dalej � niecierpliwi� si� Polak. � Poka�, �e jest z ciebie po�ytek.</p><p>��Je�li zdo�a�e� mnie tu znale�� � Reynevan opar� si� plecami o mur � to dysponujesz informacjami o niebo lepszymi ni� ja. To, co ja wiem, po�ytku ci nie przyniesie. Bo wiem tyle, co nic.</p><p>��Twoja Jutta � Bo�yczko jakby go nie s�ysza� � ma pod nasz� kustodi� pe�ny luksus, wikt i opierunek, ma ciep�o, czysto i wykwintnie, jest jej jak u mamy, ba, nawet lepiej, bo towarzystwo ciekawsze. Ten luksus kosztuje, ekspensujemy na� pieni�dze. Nu�e, upewnij nas, �e nie id� one w b�oto.</p><p>��Nic nie wiem. Nie mam o czym donie��.</p><p>��Rozczarowujesz mnie.</p><p>��Przykro mi.</p><p>��Przykro to ci dopiero mo�e by� � sykn�� Bo�yczko. � Masz mnie za idiot�? Znalaz�em ci� tu, albowiem, jak s�usznie si� domy�li�e�, dysponuj� informacjami. Wiem, �e� jest blisko Prokopa, blisko Horna, blisko Biedrzycha ze Stra�nicy, blisko Korybutowicza. Musia�e� co� s�ysze�, co� widzie�, czego� by� �wiadkiem lub uczestnikiem. Plany wojenne, zamys�y polityczne, sojusze i przymierza, sposoby zdobycia �rodk�w finansowych. Musisz co� wiedzie�.</p><p>��Nie wiem o niczym.</p><p>Bo�yczko tupni�ciem odp�oszy� �asz�cego si� do cholewek kota.</p><p>��S� dwie mo�liwo�ci � powiedzia�. � Pierwsza: k�amiesz. Druga: jeste� g�upcem i �lamazar�. W obu wypadkach okazujesz si� nieprzydatnym, obie ewentualno�ci przekre�laj� ci� jako warto�ciowego wsp�pracownika. Niedobrze to dla ciebie, jeszcze gorzej dla twojej Jutty. Luksus�w, kt�re ma teraz, mo�emy j� z �atwo�ci� pozbawi�. A wygody zamieni� na niewygody. Tak niewygodne, �e a� bolesne.</p><p>��Przyrzeka�e�, �e jej nie skrzywdzicie! �amiesz przyrzeczenie!</p><p>��Pozwij mnie do s�du.</p><p>��Wiem � wypali� Reynevan � o czym�, co was mo�e zainteresowa�. Je�li ciekawi was przysz�o�� �wiata.</p><p>��M�w.</p><p>��W roku 1431, w miesi�cu lutym prawdopodobnie, umrze papie� Marcin V. Cztery niedziele przed Wielkanoc� konklawe og�osi papie�em Gabriela Condulmera, kardyna�a ze Sieny, w proroctwie Malachiasza figuruj�cego jako <emphasis>Lupa coelestina</emphasis>, wilczyca niebia�ska. Zanim to si� stanie, umrze Witold, wielki ksi��� Litwy. Umrze jako ksi���, kr�lewska korona nie b�dzie mu dana, knowania Luksemburczyka skutku nie odnios�. Zgon W�adys�awa Jagie��y, kr�la Polski, nast�pi w Roku Pa�skim 1434, w ko�cu maja lub na pocz�tku czerwca. Zygmunt Korybutowicz prze�yje obu stryj�w.</p><p>��Od kogo masz te informacje?</p><p>��Je�li powiem, �e od pewnej czarownicy i od pewnego ducha z za�wiat�w, uwierzysz?</p><p>Odp�dzony kot miaucza�. Bo�yczko przez kilka chwil mierzy� Reynevana przenikliwym wzrokiem.</p><p>��Uwierz� � odrzek� wreszcie. � Bo sk�d, je�li nie z za�wiat�w lub czar�w? Wiem co� o tym, podobnie jak ty jestem adeptem arkan�w tajemnych. �adna ujma, wszak nie kto inny, a trzech czarownik�w pierwszymi powita�o Jezusa w Betlejem, przynosz�c mu mirr�, kadzid�o i z�oto. Dzi�ki za wiedz�, wykorzystamy j� bez �adnego <emphasis>dubium</emphasis>. Ale to za ma�o. Zdecydowanie za ma�o. Chc� wiedzie�</p><p>Urwa�, wyprostowa� si�, uni�s� g�ow�, gestem nakaza� Reynevanowi milczenie. Reynevan wyt�y� s�uch, ale nie s�ysza� nic opr�cz miauczenia kota, gwaru niedalekich sukiennic i stukotu drewnianych ko�atek z ko�cio�a Wniebowzi�cia. Pow�szy�, bo zda�o mu si�, �e w�r�d smrodu podw�rca powia�o nagle nik�ym zapachem rozmarynu.</p><p>��Co jest? Bo�yczko?</p><p>�ukasz Bo�yczko, miast odpowiedzie�, capn�� Reynevana za r�kaw i targn�� silnie. Reynevan straci� r�wnowag�, usi�owa� uchwyci� si� s�upa, miast s�upa uchwyci� cz�owieka. Kompletnie niewidzialny w mroku i zwinny jak cie� cz�owiek odepchn�� go z moc�; nim upad�, dostrzeg� b�ysk ostrza, zobaczy�, jak na cz�owieka rzuca si� Bo�yczko. Klinga zgrzytn�a po murze, rozleg� si� odg�os uderzenia, a zaraz potem w�ciek�a kl�twa, drugie uderzenie, po nim gruchot i trzask �amanych desek. Co� rozb�ys�o z moc� b�yskawicy, na moment rozja�niaj�c podw�rze, powietrze zawy�o, silny zapach ozonu i terpentyny zdradzi� magi� goetyjsk�. Reynevan nie zamierza� czeka� i sprawdza�, kto rzuci� zakl�cie. Zerwa� si� z ziemi, wskoczy� na stos drewna, przesadzi� parkan, przez s�siednie podw�rze rzuci� si� ku podbramiu. By� szybki, ale nie do��. Kto� raptownie skoczy� mu na plecy i przewr�ci�, przygniataj�c do ziemi.</p><p>��Spokojnie � wymrucza� mu do ucha mi�kki i melodyjny kobiecy alt. � Spokojnie, Reynevan.</p><p>Us�ucha�. Ucisk zel�a�. M�wi�ca altem i nieuchwytnie pachn�ca rozmarynem kobieta pomog�a mu wsta�.</p><p>��Inkwizytor uciek�, niestety � powiedzia�a, ledwie widoczna w mroku. � A szkoda. Ze z�apanego da�oby si� mo�e wycisn��, gdzie trzymaj� Apold�wn�.</p><p>��W�tpi� � pokona� zdumienie i op�r wyschni�tego gard�a. � W�tpi�, by si� da�o.</p><p>��Mo�e i s�usznie w�tpisz � zgodzi� si� alt. � Ale chocia� porz�dnie go nastraszy�am. I dwa razy waln�am, a zdrowo, bo mam kastet w r�kawicy. A� mu z�by zadzwoni�y! �eby uciec, musia� u�y� magii, czarownik zapowietrzony�</p><p>��I teraz odegra si� na Jutcie.</p><p>��Nie zrobi tego. A ciebie b�dzie si� przez jaki� czas ba� n�ka�.</p><p>��Kim jeste�?</p><p>��Nie tak szybko, nie tak szybko � w podniecaj�co modulowanym g�osie zad�wi�cza�a drwina. � Jestem przyzwoit� dziewczyn�, mam zasady. <emphasis>Coitus </emphasis>najwcze�niej na trzeciej randce, zwierzenia, wyznania i inne poufa�o�ci na czwartej albo jeszcze p�niej. <emphasis>Piano </emphasis>tedy, ch�opcze, <emphasis>piano</emphasis>. Do�� ci wiedzie�, �e jestem po twojej stronie.</p><p>��Uratowa�a� mnie we Wroc�awiu�</p><p>��Przecie� m�wi�am. Jestem po twojej stronie. Dbam, by ci� nic z�ego nie spotka�o. W ramach tego dbania chc� ci dopom�c odzyska� ukochan�. W tym celu proponuj� spotkanie w Strzegomiu.</p><p>��Kiedy?</p><p>��Trzeciego dnia miesi�ca Tamuz. Na ulicy Ko�cielnej, w pobli�u szko�y i budynku komandorii joannit�w. Nie b�d�c do ko�ca pewn�, jak wykalkulujesz dat�, b�d� tam zagl�da� przez kolejne trzy dni. Je�eli naprawd� zale�y ci na narzeczonej, zmie�� si� w terminie.</p><p>��Dlaczego akurat Strzegom?</p><p>��To bliskie mi miasto.</p><p>��Dlaczego mi pomagasz?</p><p>��Mam w tym interes.</p><p>��Jaki?</p><p>��Na dzi� � powiedzia� rozmarynowy alt � taki: wkr�tce pewien tw�j stary znajomy poprosi ci� o rad�. Stoi w obliczu decyzji, waha si�. Spraw, by przesta� si� waha�. Utwierd� go w mniemaniu, �e pierwsza my�l by�a dobra i �e post�puje w�a�ciwie.</p><p>��Nie rozumiem.</p><p>��Zrozumiesz. Bywaj, wracaj do druh�w. No, czego tu jeszcze stoisz?</p><p>��Zdrad� mi tylko jedno�</p><p>��Reynevan!</p><p>���jeste� cz�owiekiem? Normaln�� Hmm� Ludzk� kobiet�?</p><p>��W tej kwestii � odpowiedzia� mu z mroku drwi�cy chichot � zdania s� podzielone. A opinie r�ne.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz, w Wielki Pi�tek, wczesnym i smutnym rankiem opu�cili Racib�rz. Indagowany o cel i tras� podr�y Biedrzych napomkn�� co� o wiod�cym na wsch�d trakcie krakowskim, nikogo jednak nie zdziwi�o, gdy zostawiaj�c po prawej most na Odrze, pojechali na p�noc, lewym brzegiem, a na rozstaju, do kt�rego wnet dotarli, miast g��wnego szlaku na Nys�, Biedrzych, nie m�wi�c s�owa, wybra� drog� mniej ucz�szczan�. Prowadz�c� ku Ko�lu.</p><p>O wydarzeniach poprzedniego wieczora Reynevan nie wspomnia� druhom ani s�owem.</p><p>Kaznodzieja nagli�, jechali wi�c szybko i jeszcze przed zachodem s�o�ca ujrzeli wie�e grodu. Reynevan ju� wcze�niej domy�li� si�, co to za gr�d, wtedy, gdy nie doje�d�aj�c do Ko�la, skr�cili ostro na zach�d, w lasy, wiedzia�, dok�d � i do kogo � zmierzaj�. A je�li mia� jakiekolwiek w�tpliwo�ci, rozwia� je widok orszaku rycerstwa, wyje�d�aj�cego naprzeciw. Zna� rycerzy, pami�ta� ich miana i herby. Prawdzic. Nieczuja. A na czele�</p><p>��B�g pomagaj! � powita�, osadzaj�c konia, Krzych z Ko�cielca herbu Ogo�czyk. � Pomagaj B�g waszmo�ciom. Rad was widz�, panie Reynevanie. Witamy w G�og�wku. Pospieszajmy. Ksi��� Bolko czeka. Pilnie waszmo�ci�w wygl�da.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Widok z mur�w g�og�weckiego zamku dawa� pe�ny obraz zniszcze� i kl�sk, jakich w wyniku ubieg�orocznej rejzy dozna�a i do�wiadczy�a <emphasis>Glogovia Minor</emphasis>, do niedawna pere�ka architektury �l�skiej. Po�o�one za rzek� Ozob�og� Przedmie�cie Wodne po prostu znik�o, trudno by�o si� domy�li�, �e na czarnej skorupie wy�arzonej ziemi sta�y kiedy� jakie� zabudowania. Podobny los spotka� ludne niegdy� i gwarne Przedmie�cie Zamkowe. Na Przedmie�cie Kozielskie �ycie powoli powraca�o, jednak i tu wida� by�o wyra�ne �lady po�ar�w, jakie szala�y przed rokiem, w pi�tek przed niedziel� Letare Anno Domini 1428, gdy na G�og�wek, z�upiwszy pierwej klasztor paulin�w w Mochowie, uderzy�y oddzia�y Taboru: Czesi Jana Zmrzlika ze Svojszyna i Polacy Dobka Pucha�y.</p><p>Nie tylko przedmie�ciom si� w�wczas dosta�o, przypomnia� sobie Reynevan. Bramy rozwalono, mury sforsowano, Zmrzlik i Pucha�a wdarli si� do grodu, czyni�c rze� i po�og�, z kt�rej G�og�wek nie podni�s� si� do tej pory. Czarne od sadzy i kopcia by�y kamienice w rynku, ruin�, mimo trwaj�cej odbudowy, przedstawia�a sob� po�udniowa cz�� miasta, okolice kolegiaty �wi�tego Bart�omieja. Sama kolegiata te� zdrowo oberwa�a, powa�nie ucierpia� klasztor franciszka�ski.</p><p>��Przygn�biaj�cy widok, nieprawda�, Reynevan? � Ksi��� Bolko Wo�oszek opar� si� �okciami o mur. � A wiadomym ci wszak, �e miasto i tak mia�o szcz�cie. Gdy w�wczas, w marcu, u�o�y�em si� z wami, Prokop powstrzyma� palenie i kaza� uwolni� wzi�tych w niewol� mieszczan. Uwolnieni wzi�li si� za odbudow�, tylko dzi�ki temu nazwa G�og�wek nie znik�a z mapy �l�ska. A troch� potrwa, nim na map� wr�c� Prudnik, Bia�a i Czy�owice.</p><p>��Nie dopuszcz�, by kolejne miasta podzieli�y los Prudnika i Bia�ej � podj�� ksi���. � G�og�wek ocala� dzi�ki przymierzu z wami, husytami. Kt�re zawar�em za twoj� rad�, Reinmarze, kamracie i druhu z praskiej wszechnicy. Pami�tam o tym. Dlatego nalega�em, by� teraz znalaz� si� w sk�adzie Prokopowego poselstwa. Pom�wimy o tym, ale w komnatach, przy winie. Przy du�ej ilo�ci wina. Widok tych pogorzelisk regularnie budzi we mnie przemo�n� ch�� zalania si� w trupa.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��S�ysza�em � Wo�oszek zako�ysa� w�grzynem w pucharze � �e we Wroc�awiu ob�o�yli ci� kl�tw�. Witaj tedy w konfraterni! Teraz my nie do��, �e kamraci, �acy z praskiego Karolinum, to i obaj pod anatem�. Mnie przy�o�yli za uk�ady z wami, rzecz jasna. I za to, �em wtedy temu ksi�dzu maczu�k� czerep roz�upa�. Ale ja gwi�d�� na ich anatemy. Mog� wyklina� do s�dnego dnia, mam ich gdzie�. Mnie, kamracie, i tak z pomp� Bracia Mniejsi w odbudowanym g�og�weckim konwencie pochowaj�, w krypcie, �piewa� b�d� nad trumn�, modli� si�, �wiece pali� i kadzid�a. Pe�na pompa i parada b�dzie, nie wiem, kurwa, czy biskupa tak ufetuj�, gdy nogi wyci�gnie, co zreszt� daj nam Bo�e jak najrychlej. Dziwi ci�, sk�d to wiem, to o swoim poch�wku? Mam, bracie, wr�bit� na us�ugach, <emphasis>sortiariusa </emphasis>i czarodzieja. Taki troch� z niego po prawdzie drobiarski wi�cej czarodziej, kury i kaczki �apie, patroszy, z patroch�w przysz�o�� czyta. Ale czyta udatnie, przyzna� trzeba.</p><p>��I to on, ten haruspik, taki ci paradny pogrzeb wywr�y�? Niech zgadn�: w wieku s�dziwym? Po �yciu szcz�liwym? W s�awie i bogactwie? Niech zgadn�: p�acisz mu hojnie? Zapewniasz byt rodzinie, krewnym i znajomym?</p><p>��Pr�no drwisz � ksi��� spochmurnia�. � Wieszczek nie dla zysku wieszczy� ani dla pochlebstwa. Bo nie waha� si� przepowiedzie� mi te� rzeczy, za kt�re �em go o ma�o ko�mi nie kaza� w��czy�. Przepowiedzia� mi� A, nic ci do tego. Zreszt� co ma by�, to b�dzie. Losu nie zmienisz.</p><p>��Ale mo�na losem kierowa�.</p><p>��I na to, m�wi�c szczerze, licz� � przyzna� Wo�oszek. � Czarodziej i owszem, wyczyta� mi z kaczych bebech�w �ycie d�ugie i prosperowne, po nim zgon w s�awie i szacunku, i pogrzeb wystawny. Ale na laurach przecie z tego tytu�u nie zlegn�, nie b�d� na owo wywr�one szcz�cie czeka� w bezczynno�ci. Chc� losem pokierowa�. �wiat na rozstajach stan��, sam to dobrze wiesz. �l�sk te� si� na rozstajach znalaz�. Niby wiem, co chc� uczyni�, decyzj� prawie podj��em. Alem chcia� pierwej z tob� si� spotka�, kamracie. Dlategom za��da�, by� by� w poselstwie. Ufam ci.</p><p>Reynevan �ykn�� w�grzyna, nie skomentowa�.</p><p>��R�wno rok temu � podj�� Wo�oszek � nad Straduni�, gdy podobnie jak dzi� wierzba baziem kwit�a, m�wi�e� mi o rewolucji. O rydwanie historii, zmiataj�cym w p�dzie Stare, by uczyni� miejsce dla Nowego. Radzi�e� mi, bym przy��czy� si� do zwyci�zc�w, albowiem zwyci�onym biada, zwyci�zc�w za� czeka chwa�a, w�adza i pot�ga. Roztacza�e� przede mn� mira�e.</p><p>��Min�� rok. Jest Wielka Sobota, jutro Wielkanoc. Przyby� Biedrzych ze Stra�nicy, pose� od Prokopa. Z ofert�, z konkretn� propozycj�. Chc� wiedzie�: Uczciwa to gra? Reynevan? Mam zawrze� przymierze z Prokopem i Korybutowiczem?</p><p>Bolko Wo�oszek, pan na G�og�wku, dziedzic ksi�stwa opolskiego, Piast z Piast�w, utkwi� w Reynevanie przenikliwe spojrzenie.</p><p>Reynevan nie spu�ci� wzroku.</p><p>��Sprzymierzaj�c si� z Taborem � spyta� powa�nie ksi��� � wsi�d� na rydwan historii czy zst�pi� do otch�ani? Czym jest owo nadchodz�ce i wyt�sknione Nowe? Rajem? Czy apokalips�, kt�ra og�osi: �Biada zwyci�zcom na r�wni ze zwyci�onymi?� Mam sprzymierzy� si� z Prokopem i Biedrzychem, z ich ide�, z ich wiar�? Po�� r�k� na sercu, Reinmarze, sp�jrz mi w oczy. I odpowiedz jak przyjacielowi, jak kamratowi z uniwerku, odpowiedz jednym s�owem: Tak czy nie? Wstrzymuj� oddech.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Niedziela Wielkanocna od �witu powita�a G�og�wek s�o�cem, wiosennym ciep�em i ptak�w �piewem. Rozdzwoni�y si� dzwony, ruszy�a procesja rezurekcyjna.</p><p><emphasis>Surrexit Dominus, surrexit vere</emphasis></p><p><emphasis>Et apparuit Simoni</emphasis></p><p><emphasis>Alleluia, alleluia!</emphasis></p><p>Procesj� wi�d� gwardian minoryt�w i zarazem kolegiacki lektor. Za nim post�powali inni Bracia Mniejsi. Za nimi rycerstwo, wnosz�c z herb�w g��wnie polskie. Za nimi patrycjat, mieszczanie, kupcy. Nieliczni, kt�rzy pozostali w zrujnowanym i wyzbytym znaczenia mie�cie.</p><p><emphasis>Advenisti desiderabilis,</emphasis></p><p><emphasis>quem expectabamus in tenebris,</emphasis></p><p><emphasis>ut educeres hac nocte vinculatos de claustris.</emphasis></p><p><emphasis>Te nostra vocabant suspiria,</emphasis></p><p><emphasis>te larga requirebant lamenta�</emphasis></p><p><emphasis>Alleluia!</emphasis></p><p>Procesja dotar�a pod klasztor franciszkan�w. Wo�oszek z rozmys�em dobra� miejsce. Widok pogruchotanych, osmalonych, ale wi�ksz� miar� ocala�ych mur�w mia� nie�� przes�anie. Mia� przypomina�, komu i czemu mury zawdzi�cza�y to, �e wci�� stoj�.</p><p>Z orszaku wyst�pi� herold odziany w tabart ze znakiem z�otego opolskiego or�a. Odczekawszy, a� szmer i pogwar ucichn� i zapadnie pe�na cisza, herold rozwin�� obwieszony piecz�ciami pergamin.</p><p>��<emphasis>In nomine Sancte et Individue Trinitatis, amen</emphasis> � odczyta� gromko. � <emphasis>Nos Boleslaus filius Boleslae, Dei gratia dominus Glogovie et dux futurus Oppoliensis, significamus praesentibus litteris nostris, quorum interest, universis et singulis</emphasis>.</p><p>��Wiadomym czynimy, jako dla ratowania pokoju, ziem i poddanych naszych �lubujemy i zaprzysi�gamy przymierze, braterstwo broni oraz wiary ze Wsp�lnot� Taboru i wszystkimi Taboru sojusznikami. Zaprzysi�gamy sta� wiernie u boku Taboru i wsp�lnie walczy� o pok�j i stabilizacj�, to znaczy wsp�lnie napada� na innych, stabilizacji przeciwnych.</p><p>Gwardian franciszkan�w zrobi� si� blady, wyblak� jak ca�un nieboszczyka, podobnie wygl�da�a reszta mnich�w i duchownych. Cho� ksi��� wst�pnie przygotowa� ich na to, co mia�o nast�pi�, szok ich nie omin��.</p><p>��W nagrod� i dla zado��uczynienia niniejszemu przymierzu ziemie i grody nasze, w aneksie wyszczeg�lnione, Taborowi darowujemy, za wyj�tkiem tych, kt�re dla siebie warujemy. W zamian Tabor przyrzeka nam ziemie i grody w aneksie wyszczeg�lnione, a dzi� komu innemu przynale�ne, kt�re w walce o pok�j obecnym w�a�cicielom odbierzemy.</p><p>��<emphasis>Factum est</emphasis> � doko�czy� herold � <emphasis>in Dominica Resurrectionis Anno Domini MCCCCXXIX ad laudem Omnipotentis Dei amen</emphasis>.</p><p>Ciszy nie zm�ci� nawet szmer.</p><p>Z orszaku wyst�pi� ksi��� Boles�aw Wo�oszek, syn Boles�awa, wnuk Boles�awa, prawnuk Boles�awa, Piast z Piast�w. By� w pe�nej zbroi, z�oty �a�cuch na piersi i gronostajowy ko�nierz p�aszcza sprawia�y, �e wygl�da� jak kr�l. Po jego prawicy stan�� marsza�ek, te� w pe�nej p�ycie, za nim seneszal, obok go�cie ksi�cia, rycerze polscy, jeden Leliwita, drugi Kornicz. Po lewicy ksi�cia stan�� blady gwardian franciszkan�w. Z ty�u post�powa� chor��y z chor�gwi� z or�em.</p><p>Herold, nim zacz��, znowu odczeka� na cisz�.</p><p>��Wiadomym te� czynimy wszem wobec i ka�demu z osobna, �e dla zacie�nienia przymierza z Taborem przyjmujemy oto komuni� �wi�t� sposobem Chrystusowym, czyli oboim, <emphasis>sub utraque specie</emphasis>, nikogo wszako� z poddanych naszych do takiej komunii nie przymuszaj�c i swobod� obrz�dku gwarantuj�c. Zaprzysi�emy te� artyku�y cztery, przez wolnych ludzi w Kr�lestwie Czeskim og�oszone i przyj�te.</p><p>Herold usun�� si�. Wo�oszek post�pi� krok do przodu, seneszal i opat zostali z ty�u. Z orszaku wy�oni� si� Biedrzych ze Stra�nicy, zmieniony nie do poznania czarn�, �ci�gni�t� sk�rzanym pasem sutann�. Husycki kaznodzieja dzier�y� paten� i z�oty, pi�knie grawerowany kielich. Wo�oszek uni�s� praw� r�k�.</p><p>��Przysi�gam, �e w ksi�stwie od Boga mi danym swobodnie, bezpiecznie i bez przeszk�d g�oszone b�dzie s�owo Bo�e. �e Cia�o i Krew Chrystusa Pana rozdawane b�d� wiernym pod postaci� obojga chleba i wina wedle regu�y Pisma i nauki Zbawiciela. �e papieskim ksi�om odebrana b�dzie �wiecka w�adza nad bogactwem i dobrem doczesnym, i �e dobro doczesne, i bogactwo b�dzie im odj�te, jako �e przeszkadza im �y�, wierzy� i naucza� tak, jak czyni� to Chrystus ze swymi aposto�ami. �e wszystkie grzechy �miertelne i jawne wyst�pki przeciw prawu bo�emu karane b�d�. Tak mi dopom� B�g i �wi�ty Krzy�.</p><p>Sko�czywszy, ksi��� ukl�kn��. Biedrzych zbli�y� si�, poda� ksi�ciu paten� z hosti�, a po niej kielich z winem. Potem obur�cz wzni�s� naczynie.</p><p>��<emphasis>Fiat voluntas Tua!</emphasis></p><p>��Amen! � odpowiedzieli zgromadzeni.</p><p>Wo�oszek wsta�, zgrzytaj�c zbroj�.</p><p>��Za�atwione � odwr�ci� si� do stoj�cych najbli�ej. � Chod�my nareszcie co� zje��. I wypi�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Uczta odby�a si� u franciszkan�w, w refektarzu. Mury znaczy�a mozaika p�kni��, a wn�trze wci�� cuchn�o spalenizn�. Ale mnisi nalegali, by m�c podj�� ksi�cia, wszyscy za� wiedzieli, dlaczego. Nawr�cony na Kielich i wiar� czesk� Wo�oszek nie kry� si� z zamiarem wyp�dzenia z G�og�wka ksi�y, pra�at�w i kolegiackich kanonik�w. Bracia Mniejsi liczyli, �e im pozwoli zosta�.</p><p>Franciszka�scy kucharze samych siebie prze�cign�li w kulinarnym mistrzostwie. Na stole pyszni�y si� cztery ogromne pieczone dziki, ka�dy nafaszerowany wieprzowin� i kie�basami. Cztery jelenie. Osiem saren, dwana�cie prosi�t, dwana�cie cietrzewi, moc szynek, w�dzonek, kiszek i p�g�sk�w. Ca�o�ci dope�nia�o bogactwo bab, ciast, piernik�w i mazurk�w. �rodek sto�u zajmowa� upieczony w ca�o�ci w� z poz�acanymi rogami, ozdobiony wykonanymi ze s�oniny inskrypcjami. Jedna g�osi�a: <emphasis>O IESU, SPECULUM CLARITATIS AETERNAE</emphasis>. Druga, mocno pochlebcza: <emphasis>DEI GRATIA DUX BOLKO HUIUS LOCI BENEFACTOR</emphasis>.</p><p>Imponuj�ca by�a te� bibenda: cztery beczki wina cypryjskiego, <emphasis>exemplum </emphasis>czterech p�r roku. Dwana�cie, jak miesi�cy w roku, anta�k�w w�grzyna i win italskich. Mn�stwo � nie chcia�o si� liczy�, lecz zapewne pi��dziesi�t dwie sztuki, tyle co tygodni � konwi win mo�dawskich i w�gierskich, dzban�w miodu i g�siork�w s�ynnego kowie�skiego lipca.</p><p>Czterdzie�ci dni postu zrobi�o swoje. Z najwy�szym wysi�kiem wytrzymawszy odm�wione przez bladego gwardiana <emphasis>Pater Noster </emphasis>i <emphasis>Benedic Domine</emphasis>, wyposzczeni biesiadnicy rzucili si� na jad�o i napitek tak, jak jastrz�b rzuca si� na s�onk�, jak Karol M�ot rzuci� si� pod Poitiers na Arab�w, jak �ab�d� rzuci� si� na Led�, a byk krete�ski na przebran� za krow� Pazyfae. St�, kt�ry z pocz�tku przedstawia� si� jako <emphasis>cornu copiae</emphasis>, niewyczerpany zas�b rogu kozy Amaltei, j�� wcale szybko pustosze�, widokiem ogryzionych ko�ci coraz to bardziej i bardziej przywodz�c na my�l rozgrzebane cmentarzysko.</p><p>Ksi��� Bolko Wo�oszek rozpi�� knefle wamsu. I bekn��. Przeci�gle i po pa�sku.</p><p>��Wysili� si� � powiedzia� � zakon �ebraczy. Cho� koszta ja ponios�em, by ich do szcz�tu nie rujnowa�. Z�e czasy id� na mnich�w i pop�w. Wszystkich na cztery wiatry przep�dz�. Uwa�ali�cie gwardiana, jaka g�ba blada, jaki kwa�ny tam siedzi? Jak si� na �cian� gapi, jakby Mane, Tekel, Fares tam zobaczy�? Franciszkan�w to mi zreszt� nawet �al, bo porz�dni z nich braciszkowie, sami Polacy i Czesi, wierni zasadom �wi�tego z Asy�u. Leczyli chorych, wspomagali n�dzarzy, gdzie bieda, gdzie kl�ska, gdzie nieszcz�cie, zawsze byli tam, gdzie ich potrzebowano. �al mi tedy b�dzie ich wyp�dza�. Ale c�, wyp�dz�. Idzie Nowe, wielkie zmiany, rewolucja, ostatni b�d� pierwszymi i <emphasis>vice versa</emphasis>. Niewinni ucierpi� na r�wni z winnymi. Bo idzie Nowe, a co to za Nowe, co nie zaczyna od dania w dup� Staremu. Mam racj�, Reynevan? Prawda, bracie Biedrzychu?</p><p>��Wy�cie wi�c � powiedzia� jeden z polskich go�ci, Leliwita � s� prezbiter Biedrzych ze Stra�nicy.</p><p>��Jam jest � potwierdzi� Biedrzych, zaprzestaj�c na chwil� d�ubania w z�bach. � Wy�cie za� s� Spytek Leliwa z Melsztyna, wojewodzic krakowski. A wy, panie, jeste�cie Miko�aj Kornicz Siestrzeniec, burgrabia b�dzi�ski. Jak widzicie, znane s� mi nie tylko miana wasze i herby, ale i urz�dy. Dozw�lcie i mnie przedstawi� si� urz�dem. W wyniku zawartego dzi� przymierza i wsp�lnych dzia�a� wkr�tce ca�y G�rny �l�sk zostanie opanowany, nale�a� b�dzie do Taboru, Zygmunta Korybutowicza i obecnego tu ksi�cia Boles�awa. Ja za� b�d� nosi� rang� i tytu� <emphasis>directora</emphasis>, g��wnego sprawcy plac�wek Taboru na �l�sku.</p><p>Wo�oszek, �wie�o upieczony adept nauk Husa, czujnie rozejrza� si� dooko�a, sprawdzaj�c, czy nietrze�wo�� innych biesiadnik�w pozwala m�wi� swobodnie.</p><p>��Podzielili�my ju�, jak baczycie � rzek� do Polak�w � G�rny �l�sk mi�dzy siebie. Korybut dostanie Gliwice, taboryci Biedrzycha Niemcz� i co tam jeszcze tylko wyrw� biskupowi. Ksi�stwo opolskie, ma si� rozumie�, te� musi zyska�. I to zyska� du�o. Chc� ziemi namys�owskiej, Kluczborka, Rybnika i Pszczyny. I po�owy Bytomia, tej, kt�r� dzi� dzier�y ten pieprzony Krzy�ak, Konrad Bia�y, biskupa najm�odszy braciszek. S�upy graniczne, jak mi przyrzekano, przesunie si� na korzy�� zwyci�zc�w. Nu�e wi�c, zwyci�ajmy i przesuwajmy!</p><p>��Mo�e jutro � zaoponowa� Miko�aj Kornicz Siestrzeniec. � Bom si� tak objad� i opi�, �e ani wsta�.</p><p>��A pojutrze nam w drog� � o�wiadczy� Spytek z Melsztyna. � Nie tak li, panie Biedrzychu? Panie Reynevanie? Wszak razem nam podr�owa�.</p><p>Reynevan spojrza� na Biedrzycha, pytaj�co uni�s� brwi. Kaznodzieja westchn��.</p><p>��Pojedziemy nazad pod Racib�rz � powiedzia�. � A stamt�d na trakt krakowski.</p><p>��Trakt krakowski, m�wisz. Do Polski wi�c?</p><p>��Oka�e si�.</p><p>��Ty, Reynevan, wci�� zas�piony � zauwa�y� mocno ju� kra�ny od wina Wo�oszek. � Jest Wielkanoc, Dzie� Zmartwychwstania Bo�ego. Wiosna, odmiana w przyrodzie, odmiana w polityce, Nowe idzie, Stare przemija, <emphasis>lux perpetua </emphasis>mroki rozja�nia, Dobro zwyci�a, Z�o czmycha, moc truchleje. Anio�owie si� raduj�, pod niebiosa wy�piewuj�, <emphasis>Gloria, Gloria in excelsis</emphasis>, charcica si� oszczeni�a, a naj�adniejsza z dworek ksi�nej ma��onki nareszcie da�a si� przelecie�. S�owem, raduje si� cia�o, raduje si� dusza, radujcie si� <emphasis>tandem </emphasis>wszyscy wraz, raduj si� i ty, Reynevan. Raduj�e si�, do czarta! Pij, przepijam do ci�. I m�w, co ci� trapi, bracie �aku.</p><p>Reynevan powiedzia�, co go trapi.</p><p>��Inkwizycja porwa�a ci dziewk�? � zmarszczy� brew ksi���. � Grzegorz Hejncze zni�y� si� do uprowadzenia? Nie do wiary. Gdyby biskup Konrad, ten przed niczym si� nie cofa� Ale Gregorius? Nasz kamrat z Karolinum? Ha, czasy si� mieni�, ludzie te�. S�uchaj, bracie, ty� mnie wspar�, w decyzji pom�g�. To i ja ci pomog�. Mam �r�d�a informacji, mam swoich ludzi, zdziwi�by si� biskup, gdyby wiedzia�, jak blisko niego, zdziwi�by si� i Hejncze. Jutta de Apolda, powiadasz? Rozka��, by uszy na to imi� naostrzyli. W ko�cu kto� na �lad trafi, wszak na d�u�sz� met� nic si� nie ukryje, dobrze m�wi przys�owie: <emphasis>quicquid nix celat, solis calor omne revelat</emphasis>.</p><p>���wi�ta prawda � potwierdzi� z dziwnym u�miechem Biedrzych ze Stra�nicy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wymarsze o brzasku sta�y si� ju� tradycj� misji, tym razem te� nie by�o inaczej. Nim s�o�ce porz�dnie si� unios�o nad mg�y, daleko zostawili ju� za sob� G�og�wek i szparko zmierzali na wsch�d. Niebawem dotarli na rozstaje.</p><p>��Biedrzych? Kt�r�dy teraz? � spyta� z niewinn� min� demeryt.</p><p>��Na Racib�rz. A stamt�d traktem krakowskim do Zatora. Przecie� m�wi�em.</p><p>��Wiemy, co m�wi�e� wczoraj. Pytam, dok�d jedziemy dzisiaj?</p><p>��Nie przeginaj pa�y, Szarleju.</p><p>Jechali wi�c na Racib�rz, ku traktowi krakowskiemu. Oddzia�em liczniejszym o obu polskich rycerzy i ich giermk�w. A doko�a wiosna rozfiglowywa�a si� na dobre.</p><p>��Mo�ci Reynevan?</p><p>��S�ucham was, panie z Melsztyna.</p><p>��Jeste�cie Niemcem�</p><p>��Nie jestem Niemcem. Jestem �l�zakiem.</p><p>��Nie jeste�cie Czechem � podsumowa� Spytek. � C� was tedy poci�ga w husytyzmie? Jak to si� sta�o, �e stan�li�cie po ich stronie?</p><p>��Trwa�a walka dobra ze z�em. Gdy przysz�o wybiera�, gdy mus by� wybiera�, wybra�em dobro.</p><p>��Mus? Mo�na by�o wszak nie anga�owa� si� po �adnej ze stron.</p><p>��By� neutralnym w walce dobra ze z�em, to opowiedzie� si� po stronie z�a.</p><p>��S�uchaj dobrze, Miko�aju � zwr�ci� si� do drugiego rycerza Spytek z Melsztyna. � S�uchaj, co m�wi.</p><p>��Ano, s�ucham � potwierdzi� Siestrzeniec. � S�ucham te� s�uch�w. A o tobie kr���, �e magi� si� parasz, panie, z Bielawy. �e czarownik z ciebie.</p><p>��Nie kto inny � odrzek� spokojnie Reynevan � a trzech czarownik�w pierwszymi powita�o Jezusa w Betlejem. Przynosz�c mu mirr�, kadzid�o i z�oto.</p><p>��Powiedz to Inkwizycji.</p><p>��Inkwizycja to wie.</p><p>��Zmie�my � wtr�ci� si� Spytek z Melsztyna � mo�e temat.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Gracko do�� podzielili�cie mi�dzy siebie �l�sk G�rny � oceni� ironicznie Siestrzeniec. � Gracko, chwacko i zamaszy�cie. Tabor, Wo�oszek, Korybutowicz, ju� sk�ra na nied�wiedziu podzielona. A gdzie interes Korony Polskiej?</p><p>��Tak wam ten interes na sercu le�y? � spyta� z nie mniejsz� ironi� Biedrzych. � A� tak o� dbacie?</p><p>��Trudno b�dzie wasze zamys�y zrealizowa�, je�li Polska ich nie poprze. B�dzieli w polskim interesie popiera�?</p><p>��Orzec trudno � zgodzi� si� Biedrzych. � Bo problem z Polsk� ten sam, co zwykle: nie wiadomo, co to i kto to. Jagie��o? Synowie Jagie��y? Sonka Holsza�ska? Witold? Biskup Zbyszko Ole�nicki? Szafra�cy? W Polsce ka�dy, kto u w�adzy, ma w�asne, prywatne interesy i niezmiennie w�asny interes dobrem ojczyzny nazywa, tak u was od wiek�w jest i po wiek wiek�w b�dzie. Pytacie, panie Kornicz, gdzie interes Korony Polskiej. A ja pytam: O czyj i konkretnie interes wam idzie?</p><p>Siestrzeniec parskn��, �ci�gn�� wierzchowcowi wodze.</p><p>��Panie Biedrzychu! To� my jeno pos�a�cy w s�u�bie person dostojnych, eskorta licz�cych si� statyst�w. Nam aby eskortowa�. Sprawy prawdziwie wa�kie staty�ci ze statystami jad� omawia�.</p><p>��O tym, co si� w �ucku sta�o � odrzek� Biedrzych � nie tylko statystom wiadomo. I nie tylko staty�ci widz�, co si� teraz w Polsce dzieje. Biskup Ole�nicki prze�laduje polskich husyt�w, pcha Jagie��� do krucjaty na Czechy. Witold zaraz koronuje si� na kr�la Litwy�</p><p>��Nie dojdzie do tej koronacji � wtr�ci� si� Reynevan. � Mo�ecie mi wierzy�.</p><p>��Pewnie, �e nie � Siestrzeniec spojrza� na� przenikliwie. � Papie� nie dopu�ci. A mo�e co� innego mieli�cie na my�li?</p><p>��Nie mia� � zapewni� za Reynevana Biedrzych. � A ja, cni panowie, nadal nie wiem, w czyim imieniu jad� do Czech te dostojne persony, na spotkanie kt�rych do Zatora zmierzamy. I kt�rym za eskort� mamy s�u�y�.</p><p>��Jad� w imieniu Kr�lestwa Polskiego � zmarszczy� ciemn� brew Spytek z Melsztyna. � To wam o�wiadczam. Gadajcie sobie, co chcecie, Polska jest jedna, jej dobro nade wszystko. Z kr�lami, ksi���tami, biskupami, dobrze. A je�li trzeba b�dzie, cho�by i mimo kr�l�w i biskup�w.</p><p>��Mimo? � Biedrzych u�miechn�� si� k�cikiem ust. � To jakby sygna� do buntu, panie Melszty�ski. Bunt wam w g�owie?</p><p>��Nie, nie bunt. Konfederacja. Tarcza, schronienie, przybytek z�otej wolno�ci naszej. Przywilej stanu naszego rycerskiego. Aby wstrzyma� z�y kierunek sprawy powszechnej albo przekroczenia w�adzy, czy to kr�lewskiej, czy to ko�cielnej, �eby utrzyma� �ad w kr�lestwie �le rz�dzonym, w post�pie hamowanym lubo wr�cz ku zgubie pchanym, potrzeba �rodk�w gwa�townych. Dzielnych. Bojowych. Bo bywa z�o do ostateczno�ci dochodz�ce, koniecznie gwa�townych lek�w wymagaj�ce, kt�re b�d� jak b�d� zagoi� trzeba. B�d� jak b�d�. Cho�by mieczem.</p><p>��Powa�nie to zabrzmia�o.</p><p>��Wiem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panowie � Szarlej stan�� w strzemionach. � Za rzeczk� ziemia pszczy�ska.</p><p>��Musimy by� czujni � rzek� Biedrzych. � Tutaj ostro si� poluje na husyt�w i ich sprzymierze�c�w. Wdowa na Pszczynie hojnie za z�apanych p�aci.</p><p>��Ona wci�� wdowa? � zdziwi� si� Siestrzeniec. � Gadali, �e si� wyda�a za Przemka Opawskiego.</p><p>��Przemko � potwierdzi� kaznodzieja � rozwa�a� o�enek. Raz, �e przez ma��e�stwo z wdow� przy��czy�by dzia� pszczy�ski do Opawy. Dwa, �e z wd�wki jest okaza�y egzemplarz kobitki, nie najm�odszej, prawda, ale zdrowej i jurnej Litwinki. Kto wie, mo�e tego w�a�nie si� stary Przemko zl�k�, �e w �o�u nie wydo�a? Do�� rzec, �e wzi�� za �on� jak�� Bo�niaczk�, a wdowa zosta�a na Pszczynie wdow�. Ale plotki kr��y�y tak uporczywie, �e wielu ju� j� Przemka �on� widzia�o. A �e Bo�niaczce te� przypadkowo Helena, to i myl� si� poniekt�rzy.</p><p>��Helena z Pszczyny � upewni� si� Reynevan � to rodzona siostra Zygmunta Korybuta?</p><p>��Jako �ywo � potwierdzi� Spytek. � C�ra Dymitra Korybuta Olgierdowica. Bratanica kr�la Jagie��y.</p><p>��Bratanica czy nie � uci�� Biedrzych � wystrzega� si� jej nam jak diab�a. Dalej, w konie. Im szybciej si� od Pszczyny oddalimy, tym lepiej.</p><p>��Damy rad� � cmokn�� na karosza Szarlej. � Jak dot�d sz�o nam jak z p�atka.</p><p>Zapeszy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panie! � zawo�a� jeden z Morawian wystawionych na warcie za op�otkami karczmy, w kt�rej stan�li celem nabycia obroku. � Panie! Jad� jacy�!</p><p>��Zbrojni! � og�osi� drugi. � Z tuzin koni�</p><p>��Do kupy, bro� w pogotowiu � skomenderowa� Biedrzych. � Zachowa� spok�j, mo�e min�.</p><p>Siestrzeniec odpi�� od siod�a ci�ki czekan, wsun�� stylisko z ty�u za pas. Spytek podci�gn�� r�koje�� miecza bli�ej r�ki, ale zas�oni� bro� p�aszczem. Morawianie w po�piechu odwi�zywali konie od koniowi�zu. Samson zamkn�� drzwi karczmy i opar� si� o nie.</p><p>Szarlej chwyci� Reynevana za rami�.</p><p>��We� to.</p><p>Wr�czon� mu broni� by�a kusza. My�liwska, z pi�knie intarsjowanym �o�em. Ze stalowym ��czyskiem, ale raczej lekka. Napinana niemieckim lewarem, korbow� z�batk�.</p><p>Na trakcie za�omota�y kopyta, zar�a� ko�, w szpalerze krzywych wierzb ukaza� si� oddzia� trzynastu zbrojnych, st�pa pod��aj�cych w stron� Pszczyny.</p><p>��Min� � mrukn�� Biedrzych � czy nie min�?</p><p>Nie min�li. Wjechali na majdan. Od razu da�o si� miarkowa�, �e to nie zwykli knechci, str�j i bro� zdradza�y najemnik�w. Reynevan spostrzeg�, �e prowadz� je�ca. Obok jednego z koni, na powrozie ��cz�cym skr�powane r�ce z ��kiem siod�a, bieg� truchtem cz�owiek.</p><p>Dow�dca podjazdu, chudog�by w�sacz, zmierzy� Biedrzycha i kompani� z�ym spojrzeniem. Prowadzony przy koniu odwr�ci� g�ow�. A Reynevan mimowolnie otworzy� usta.</p><p>Je�cem by� Bruno Schilling. Czarny Je�dziec, renegat, dezerter z Roty �mierci.</p><p>Rozpozna� Reynevana natychmiast. W oczach zapali� mu si� b�ysk, z�y b�ysk, twarz �ci�a si� i skurczy�a w grymas, jakiego Reynevan nie widzia� u niego wcze�niej, ani razu, ani podczas podr�y znad Olzy, ani podczas sze�ciu dni przes�ucha� na Sowi�cu. Natychmiast poj��, co ten grymas oznacza�.</p><p>��To husyci! � wrzasn�� Schilling, targaj�c powrozem. � Oni! Ci ludzie! To husyci! Czescy szpiedzy! Hej! Nie s�yszycie, co m�wi�?</p><p>��Czego? � spyta� opryskliwie dow�dca podjazdu. � �e co niby?</p><p>��To s� husyccy szpiedzy! � Schilling a� si� oplu�. � Wiem, bo znam ich! Mnie wi�zicie, chocia�em niewinny! A ci to prawdziwi z�oczy�cy! Aresztujcie ich! Zakujcie w kajdany!</p><p>Spytek z Melsztyna zblad� i zaci�� z�by, r�ka Siestrze�ca momentalnie skoczy�a ku r�koje�ci. Biedrzych oczami da� sygna� swym Morawianom. Szarlej zdj�� czapk�, wyst�pi�.</p><p>��A to ci dopiero frant � rzek� weso�o. � Wyszczekanego z�odziejaszka u�owili�cie, panowie wojacy, nie ma co! By w�asnej broni� sk�ry, innych si� bierze oczernia�. A dajcie� mu tam w Pszczynie baty, panie oficyjerze, nie posk�pcie plag takiemu synowi! Niechaj wie, jak oszczercom bywa!</p><p>��A wy � szczekn�� w�sacz � co za jedni?</p><p>��Jeste�my kupcami z Elbl�ga � o�wiadczy� spokojnie Biedrzych ze Stra�nicy. � Powracamy z W�gier�</p><p>��Tacy z was kupcy, jak z nas zakonnice.</p><p>��Zar�czam�</p><p>��K�amie! � wrzasn�� Schilling. � To husyta!</p><p>��Zamknij g�b� � powiedzia� w�sacz. � Wam za�, moi�ciewy, przyjdzie si� jednak z nami do Pszczyny pofatygowa�, tam�j ju� zwierzchno�� rozbierze, kto�cie tacy, kupcy czy ��e-kupcy. Petzold, Mladota, z koni, przetrz��nijcie im uki i �uby. I odbierzcie bro�.</p><p>��Panie dow�dco � Biedrzych lekko odsun�� po�� p�aszcza, znacz�co poklepa� wisz�c� u pasa p�kat� kalet�. � mo�e si� jako� dogadamy?</p><p>W�sacz podprowadzi� konia bli�ej, spojrza� na nich z g�ry. Po czym wykrzywi� chud� g�b� w pogardliwym u�miechu.</p><p>��W Pszczynie � wycedzi� � za heretyk�w lepiej p�ac�. A �e �ap�wk� dajesz, to� heretyk pewny. P�jdziesz w p�ta. A tw�j mizerny mieszek i tak b�dzie nasz.</p><p>��B�g widzi � wzruszy� ramionami kaznodzieja � �em tego nie chcia�.</p><p>��Czego� nie chcia�?</p><p>��Tego.</p><p>Biedrzych chwyci� podan� kusz�, p�ynnie podrzuci� kolb� do policzka. Szcz�kn�a ci�ciwa, wystrzelony z bliska be�t zmi�t� w�satego z konia.</p><p>��Bij!</p><p>Spytek z Melsztyna ci�� jednego z �o�dak�w mieczem, Siestrzeniec wpad� na pozosta�ych, r�bi�c i dziabi�c na przemian mieczem i czekanem. Najemnicy skoczyli na nich z wrzaskiem, pochylaj�c w��cznie i wywijaj�c toporami. Trzech spad�o z koni, trafionych be�tami z kusz Morawian i polskich giermk�w, czwarty plasn�� w ka�u�� postrzelony przez Szarleja. Reszta wpad�a na nich, wrzeszcz�c bojowo. I wtedy uderzy� Samson.</p><p>Olbrzym chwyci� wykonan� z przepo�owionego pnia �aw�, uni�s� j�, jakby nic nie wa�y�a, cho� wa�y�a. I jak cyklop Polifem miota� g�azy w okr�t Odyseusza, tak Samson Miodek miotn�� �aw� w konnych pszczy�skich najemnik�w. Z lepszym ni� Polifem skutkiem. Czyni�c straszliwy pogrom w�r�d ludzi i zwierz�t.</p><p>Reynevan, zwinnie lawiruj�c z boju, rzuci� si� ku Schillingowi. I zobaczy� co� niewiarygodnego.</p><p>Renegat uczepi� si� kubraka konnego, kt�ry go prowadzi�, zwl�k� go na ziemi�. Konny, wielki ch�op, nie da� si� przewr�ci�, odtr�ci� Schillinga i pchn�� go no�em. Schilling unikn�� pchni�cia lekkim obrotem i przechyleniem korpusu, gwa�townym ruchem barku przegi�� r�k� �o�daka, mocno wypchn�� bark do przodu, wbijaj�c atakuj�cemu w�asny n� w gard�o. B�yskawicznie przeci�� wi�zy na przegubach o wisz�cy u siod�a top�r, wskoczy� na siod�o, poderwa� konia do cwa�u.</p><p>I by�by uciek�, gdyby nie my�liwska kusza z niemieck� wind�, wykonana w Norymberdze, wyeksportowana do Krakowa, przewieziona na Morawy, do Odr, gdzie Szarlej naby� j� od polskiego przemytnika broni za wcale nie wyg�rowan� cen� czterech w�gierskich dukat�w. Reynevan opar� �o�e o p�ot, spokojnie wycelowa� i strzeli�. Trafiony be�tem w zad ko� zakwicza� i wierzgn�� szale�czo, Schilling wylecia� z siod�a jak z procy i unurza� si� w kupie mokrych trocin. Reynevan dopad� do� z dobytym z cholewy no�em. Renegat zerwa� si� jak kot, b�ysn�� w�asnym ostrzem. Zwarli si� w serii ci��, pchni�� i uderze�.</p><p>Schilling znienacka pchn�� z wypadu, doskoczy�, rozcapierzonymi palcami lewej r�ki godz�c w oczy. Reynevan ocali� wzrok, odwodz�c g�ow� w uniku, odskoczy� przed szerokim ci�ciem. Drugie ci�cie sparowa� kling�, a� iskry posz�y. Schilling kopn�� go, jednocze�nie bij�c no�em z g�ry. Reynevan zd��y� si� zas�oni�, ale to by�a finta. Renegat obr�ci� n� w d�oni i ci�� go w udo. Gdy targn�� nim b�l, Reynevan zgubi� si� na moment. Schillingowi to wystarczy�o. Zawin�� si� p�ynnym obrotem i chlasn�� go w rami�.</p><p>��W lutym � zasycza�, przygarbiony � uszed�e� z �yciem, bo by�em chory. Ale ju� wyzdrowia�em.</p><p>��Zaraz znowu zachorujesz�</p><p>��Wtedy tylko ucho ci nakarbowa�em. Teraz wykrwawi� jak �wini�. Jak twojego brata.</p><p>Skoczyli ku sobie, tn�c i d�gaj�c. Reynevan sparowa� wredne pchni�cie, uderzy� Schillinga �okciem w twarz, poprawi� z obrotu pi�ci�, kopn�� w gole�, obr�ci� n� i dziabn�� z g�ry, z ca�ej si�y. Chrupn�o, ostrze wesz�o po jelec. Renegat szarpn�� si�, odskoczy�. Popatrzy� na stercz�c� z obojczyka r�koje��. Uchwyci� j�, jednym p�ynnym ruchem wyci�gn�� n� z rany. I odrzuci� za siebie.</p><p>��Wcale nie bola�o, ha, ha � powiedzia� weso�o. � A teraz flaki z ciebie wypruj�. Wyci�gn� z ciebie kiszki i owin� ci je wok� szyi. I tak zostawi�.</p><p>Reynevan cofn�� si�, potkn��, upad�. Schilling skoczy�, wrzeszcz�c triumfalnie. Szarlej wyr�s� jak spod ziemi i ostro ci�� go falcjonem przez brzuch. Renegat zakas�a�, spojrza� na buchaj�c� krew, uni�s� n�. Szarlej ci�� go jeszcze raz, tym razem przez prawy bark. Krew sikn�a na s��e� w g�r�, Schilling pad� na kolana, ale no�a nie wypu�ci�. Szarlej ci�� jeszcze raz. I jeszcze raz. Po drugim razie renegat upad�. Po trzecim zupe�nie przesta� si� porusza�.</p><p>��<emphasis>Terra sit ei levis</emphasis> � powiedzia� Biedrzych, �egnaj�c si� znakiem krzy�a. � Niech mu ziemia i tak dalej. A� si� boj� pyta� Znali�cie go?</p><p>��Przelotna znajomo�� � odrzek� Szarlej, wycieraj�c g�owni�.</p><p>��I ju� nieaktualna � doda� Reynevan. � Skre�lamy go z listy znajomych. Dzi�ki ci, Szarleju. M�j brat z za�wiat�w te� ci dzi�kuje.</p><p>��Tak czy siak � Biedrzych skrzywi� si�, ogl�daj�c skaleczon� d�o� � to nie kto inny, a �w znajomy ma na sumieniu pszczy�skich woj�w, kt�rych doczesne szcz�tki s� w�a�nie topione w gnoj�wce. Gdyby nie on, wy�galiby�my si� bez bitki. Teraz za� trzeba nam st�d wia� i to chy�o. Medyku, mo�esz opatrzy� mi r�k�?</p><p>��Jedn� chwil� � Reynevan �ci�gn�� kubrak i przesi�kni�t� krwi� koszul�. � Wytrzymaj jeszcze. Wezm� tylko ig�� i nitk�. Musz� si� w paru miejscach pozszywa�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jechali, nie �a�uj�c koni. Reynevan nie by� jedynym, kt�rego zszyto, a kt�ry teraz kurczy� si� w siodle, posykiwa� i kl��. Lekk� ran� w udo odni�s� w walce z pszczy�skimi najemnikami Spytek z Melsztyna, jeden z Morawian dosta� w �ebra, do�� mocno oberwa� po czuprynie giermek Siestrze�ca. Wszyscy trzymali si� jednak w siod�ach. Poj�kiwali, post�kiwali, ale tempa nie zwalniali.</p><p>��Biedrzych? Jak twoja r�ka?</p><p>��To drobiazg. Prosi�em o opatrunek, by nie poplami� krwi� spodni. To nowe spodnie.</p><p>��By�e� ju� kiedy� ranny? �elazem?</p><p>��Pod Brzec�awiem, w dwudziestym sz�stym, w�giersk� spis� w gole�. Dlaczego pytasz?</p><p>��Tak sobie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Schilling� � zdecydowa� si� poruszy� ponur� kwesti� Reynevan. � Je�li Schilling znalaz� si� tutaj, to znaczy, �e uciek� z wi�zienia. To za� mo�e oznacza� Mo�e oznacza�, �e Horn�</p><p>��Nie � przerwa� natychmiast demeryt. � Nie wierz�. Horn nie da�by si� zaskoczy�. Swoj� drog��</p><p>��Trzeba b�dzie sprawdzi� � doko�czy� Reynevan. � Zajrzymy na Sowiniec. Zaraz po tym, jak wr�cimy do Odr.</p><p>��To ju� nied�ugo � rzek� spokojnie Samson Miodek. � Trzy, najwy�ej cztery dni.</p><p>��Samsonie?</p><p>��Nasz komendant znowu zmieni� kierunek. Od godziny wiedzie nas na po�udnie. Pro�ciutko do Bramy Morawskiej. Lada moment zobaczymy Skocz�w.</p><p>Reynevan bardzo paskudnie zakl��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Tak jest, przyznaj� � ostro zaatakowanemu Biedrzychowi nie drgn�a nawet powieka. � Celowo wprowadzi�em was w b��d. Nigdy nie mia�em zamiaru jecha� do Zatora.</p><p>��Kolejna pr�ba � warkn�� Reynevan � mojej lojalno�ci? Tak? Wiem, �e tak!</p><p>��Je�li wiesz, to po co pytasz?</p><p>W zaro�ni�tym grub� warstw� rz�sy le�nym bajorze kumka�y, ob�apiaj�c si�, tysi�ce �ab.</p><p>��Trzeba przyzna� � rzek� Szarlej � �e potrafisz zadzia�a� na nerwy, Biedrzych. Masz w tym kierunku nieprzeci�tne talenty. Tym razem uda�o ci si� rozjuszy� nawet tak spokojnego cz�eka jak ja. I obi�bym ci g�b� jak amen w pacierzu, gdyby nie wstyd przed obcokrajowcami.</p><p>��Ja za� � wycedzi� obcokrajowiec Siestrzeniec � poczu�em si� waszym kr�tactwem osobi�cie dotkni�ty. Szcz�cie wasze, mo�ci Biedrzychu, �e was duchowna sukienka broni. Inaczej na udeptanej ziemi nauczy�bym was moresu. I ko�ci porachowa�.</p><p>��Tam, w Zatorze � wtr�ci� si� zapalczywie Spytek z Melsztyna � czekaj� pan Szafraniec i pan z Oporowa! Mieli�my wie�� ich na Moraw� i ochrania� w drodze! Hetman Prokop �lubi� polskiemu poselstwu asyst� i eskort�! My za� dali�my s�owo rycerskie�</p><p>��Pan podkomorzy krakowski � Biedrzych spl�t� r�ce na piersi � i pan podkanclerzy koronny s� ju� w drodze do Odr, zapewne dotr� tam przed nami. Prowadz� ich zaufani ludzie, a ochrona im niepotrzebna. Teraz, gdy Jan z Kravarz przeszed� by� na Kielich i sprzymierzy� si� z Taborem, drogi tam s� bezpieczne. Do�� tedy tego gdakania, panowie. Na ko� i w drog�!</p><p>��Mo�e u was, Czech�w � zgrzytn�� z�bami Miko�aj Kornicz Siestrzeniec � taka moda, by pasowanych rycerzy �garstwami karmi�, na manowce wodzi�, a mow� ich gdakaniem nazywa�. W Polszcz� to bezkarnie nie uchodzi. Szcz�cie wasze, �e was broni�</p><p>��Co mnie broni? � wrzasn�� Biedrzych, ju� w siodle. � Duchowna sukienka? A gdzie ty na mnie sukienk� widzisz? I w og�le do dupy z sukienk�! W oczy ci m�wi�: mia�em podejrzenia, nie ufa�em �adnemu z was, nie dowierza�em, musia�em podda� was pr�bie, wszystkich. Rozumiesz, Kornicz? I co? Ura�ony� na twym polskim honorku? Chcesz si� bi�? Chcesz satysfakcji? Nu�e! Kt�ry z was�</p><p>Nie doko�czy�. Samson Miodek podjecha� do� na kopijniczym ogierze, ucapi� za ko�nierz i spodnie, wywl�k� z kulbaki, wrzeszcz�cego podni�s� i z rozmachem wrzuci� do zaro�ni�tego rz�s� bajora. Plusn�o, za�mierdzia�o, �aby ucich�y na moment.</p><p>Samson w�r�d zupe�nego milczenia odczeka�, a� kaznodzieja wynurzy si�, zielony od zielska i pluj�cy mu�em.</p><p>��Ja � powiedzia� � poczu�em si� ura�ony na mym honorku. To mi wystarczy jako satysfakcja.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dziesi�ty</p></title><p><strong>w kt�rym ponownie odwiedzamy Wroc�aw, w dniach poprzedzaj�cych Wielkanoc. Jako �e dzieje si� tam wiele rzeczy, o kt�rych i�cie �al by�oby nie opowiedzie�.</strong></p><empty-line/><p>Rankiem spad� gwa�towny deszcz, s�o�ce, gdy wzesz�o, zapali�o miedzianoz�ote ognie na wroc�awskich ko�cio�ach. Niczym z�ote runo b�yszcza� dach nad naw� g��wn� u �wi�tej El�biety, pa�a�y ra��cym oczy blaskiem bli�niacze wie�yce Marii Magdaleny, b�yszcza�y kopu�y i he�my Miko�aja, Wojciecha, Doroty, Jakuba, �wi�tego Ducha, Marii na Piasku, wszystkich trzydziestu pi�ciu wroc�awskich �wi�ty�. Niebia�ska �wiat�o�� odbija�a si� w mokrych dachach miasta, miasta, kt�re zdawa�o si� by� ju� r�wnie wiecznym.</p><p>Zadzwoni�a �piewnie sygnaturka u Bo�ego Cia�a. Wroc�aw obudzi� si� ju�, pod Bram� �widnick� zaczyna� si� ruch.</p><p>By� dwudziesty pierwszy marca Anno Domini 1429.</p><p>Grzegorz Hejncze, <emphasis>inquisitor a sede apostolica </emphasis>na diecezj� wroc�awsk�, wyprostowa� si� w siodle, przeci�gn��, a� chrupn�y stawy.</p><p>Dobrze by� znowu w domu, pomy�la�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzwon u �wi�tego Wincentego zacz�� bi� na <emphasis>Angelus</emphasis>. Joannici schylili g�owy i prze�egnali si�. Biskup Konrad skin�� na pacho�k�w, ka��c nala� w kielichy. Obszern� sal� kapituln� o�bi�skiego opactwa nape�ni�a szlachetna wo� burgunda zaprawionego cynamonem, imbirem i rozmarynem.</p><p>Z ko�cio�a dobiega� mnisi �piew.</p><p><emphasis>Gratiam tuam, quaesumus, Domine,</emphasis></p><p><emphasis>mentibus nostris infunde:</emphasis></p><p><emphasis>ut qui, Angelo nuntiante,</emphasis></p><p><emphasis>Christi Fili tui incarnationem cognovimus�</emphasis></p><p>��Tak wi�c � biskup uni�s� kielich � kurprinc i margraf brandenburski Jan postanowi� wesprze� �l�sk w boju przeciw heretyckim Czechom. I �le nam z pomoc� czterystu ci�kozbrojnych joannit�w z Marchii. Kto by si� spodziewa�� Wszak ojciec Jana, elektor Fryderyk Hohenzollern, cz�ciej jako� o Polsce, ni� o �l�sku my�le� raczy� Ach, mniejsza z tym. Szlachetny to gest ze strony margrafa, godzien, by za� wypi�. Zdrowie margrafa Jana! I zdrowie waszmo�ci�w!</p><p>Baltazar von Schlieben, <emphasis>Herrenmeister</emphasis> Marchii, odwzajemni� toast. Ko�cista, pokryta brunatnymi plamami d�o� dr�a�a mu pod ci�arem pucharu.</p><p>��Szpitalnikom �wi�tego Jana Jerozolimskiego � przem�wi� nosowo � nie lza pozostawa� bezczynnymi w obliczu zagro�enia wiary i Ko�cio�a. Sk�adali�my �luby i �lub�w dotrzymamy. My, rycerze baliwatu brandenburskiego, szczycimy si� wierno�ci� �lubom i zakonnym zasadom.</p><p>��Tak jest � potwierdzi� dumnie Miko�aj von Thierbach, komandor Swobnicy.</p><p>��Tak nam dopom� B�g � doda�, wysuwaj�c �uchw�, Henning de Alzey, brat poleg�ego pod Nys� Dytmara.</p><p>��Pijmy tedy, pijmy � ponagli� Konrad. � Na pohybel husytom!</p><p>��Na pohybel � warkn�� Henning de Alzey. Biskup wiedzia�, �e drugi jego brat, Dytryk, poleg� pod Drahimiem. W walce z Polakami.</p><p>��Waszych rycerzy, mistrzu Baltazarze � biskup zwr�ci� si� do Schliebena � na czas pobytu we Wroc�awiu ugo�ci Olbin, tutejsi bracia premonstranci. A wszelki ekspens pokryj� ja, z mojej w�asnej szkatu�y. Dok�d z Wroc�awia ruszycie?</p><p>��Do Legnicy. Do ksi�cia Ludwika.</p><p>��A jak�e � Konrad zmru�y� lekko oczy. � Przecie Ludwik Brzeski to margrafa szurzy. Ha, szczer� nadziej� �ywi�, �e teraz, maj�c pod komend� s�ynnych or�em joannit�w z Marchii, ksi��� Ludwik wi�kszym ni�li dotychczas wojennictwem si� wyka�e. Bo w dotychczasowych walkach z husytami raczej si� nie wykaza�. Zas�yn�� jedynie wojn� manewrow�. Czym�e bowiem, je�li nie manewrem, jest szybki odwr�t? Ale do��, do�� o niemi�ych sprawach. Zdrowie wasze!</p><p>��Wie�� wam powiem � biskup otar� usta, powi�d� wzrokiem � kt�ra dopiero co z Francji dotar�a, wraz z tym przednim burgundem, kt�ry pijemy. Ot� w Chinon, na dworze kr�la Karola VII objawi�a si� wie�niaczka z Szampanii, pospolita dzieweczka o imieniu Jehanne, mistyczka, a mo�e i wr�ka, bo kr�la ca�kiem op�ta�a i zauroczy�a. G�osy �wi�tych z nieba, rzek�a, obwo�a�y j� zbawczyni� Francji, biczem Bo�ym na angielskich naje�d�c�w. I wiecie, co? Porwa�a za sob� i gnu�nego kr�la, i ca�e rycerstwo, i nawet lud prosty. Okrzykn�wszy j� <emphasis>La Pucelle</emphasis>, Dziewic�, pod jej sztandarem wszyscy wal� na Orlean, a oblegaj�cy gr�d Anglicy portkami ju� trz�s� ze strachu.</p><p>��Nie przystoi � zmarszczy� brew Baltazar von Schlieben � taka rzecz dziewce. Nowe to jakowe� mody, francuskie mody. W waszym dworcu, biskupie, na Wyspie Tumskiej, na dziedzi�cu te� tak� jedn� widzieli�my, w m�skim stroju, wierzchem i z oszczepem. A nie lza dziewce stroju m�skiego przywdziewa�. Przeciwny to Bogu jest obyczaj. Blu�nierczy.</p><p>��A ja wam powiadam � wyprostowa� si� biskup � �e cel u�wi�ca �rodki. I �e nie doceniacie wagi symbolu. Gard�o zedrzesz, wo�aj�c o honorze, o ojczy�nie, o wierze i Ko�ciele, ani drgn�, gdzie� maj� pust� gadk�. A daj im symbol, cho�by lada jaki, a rusz� za nim jak w dym. Taki symbol wi�cej znaczy ni�li hufiec wojska. Dlatego kto wie, mo�e rozejrz� si� i ja za tak� Jehanne u nas, na �l�sku. Przezw� Prawiczk�, naucz� o g�osach z nieba, ka�� bzdury wyg�asza� i na husyt�w szczu�, odziej� w zbroj�, proporzec wr�cz� A nu� poskutkuje?</p><p>��W�dy nie lza tak � powt�rzy� surowo wielki mistrz. � Str�j m�ski na dziewce to grzech, rozpusta, lubie�na prowokacja i blu�nierstwo. Pali� by dziewki, co str�j m�ski nosz�, kt�rym roi si�, �e m�om mog� by� r�wne. Pali� takie!</p><p>��Pewnie � parskn�� Konrad. � Pewnie, �e pali�! Ale gdy ju� zrobi� swoje i przestan� by� potrzebne.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Od biskupa dwadzie�cia dwa grosze, po raz kolejny podsumowa� Grajcarek, skrobi�c palcem po blacie sto�u w ciemnym k�cie ober�y �Pod Modrym Karpiem�. Od kobiety pachn�cej rozmarynem trzydzie�ci. Od Inkwizycji dwana�cie, ma�o, zaraza, sk�pe te klechy� Od Fugger�w dwadzie�cia. Odj�wszy koszty, zostaje jakie� pi��dziesi�t. A �onie te� trzeba da� na �ycie, czworo dzieci, psia ma�, pi�te w drodze, Jezu, kiedy ta kobieta zacznie wreszcie chodzi� z ci��� do czarownic? Od�o�y� da si� g�ra czterdzie�ci. Ma�o. Ci�gle zbyt ma�o, by do sp�ki ze szwagrem kupi� od rycerza Wernera Pannewitza m�yn nad Widaw�. Rycerz Pannewitz, �eby go za zdzierstwo diabli w piekle sma�yli, ��da za m�yn osiemdziesi�ciu pi�ciu grzywien�</p><p>Trzeba pracowa� wi�cej. I aktywniej. A robi si� niebezpiecznie. Do Wroc�awia powr�ci� inkwizytor Hejncze, b�dzie odrabia� zaleg�o�ci, za �wi�tym Wojciechem ju� stosy uk�adaj�. Od agent�w na mie�cie a� g�sto. Kuczera von Hunt w�szy i �ledzi. Biskup zrobi� si� podejrzanie mi�y� Jakby co� podejrzewa��</p><p>I Grellenort. Grellenort dwa razy spojrza� na mnie dziwnie.</p><p>Za plecami co� zaszele�ci�o. Grajcarek wzdrygn�� si� i podskoczy�, si�gaj�c po n� i jednocze�nie sk�adaj�c palce do magicznego charakteru. To tylko szczur. Tylko szczur.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Konrad z Ole�nicy nie by� tego wieczora sam w swych komnatach, Pomurnik wiedzia� o tym, domy�la� si�, kogo zastanie. Plotka o nowej biskupiej mi�o�nicy rozesz�a si� po Wroc�awiu szybko, szybko te� przesta�a by� plotk�, a sta�a si� wie�ci� jak najbardziej oficjaln�. Siedemnastoletnia Klaudyna Haunold�wna nie by�a pierwsz� mieszcza�sk� c�rk�, kt�ra wpad�a biskupowi w oko i zosta�a skutkiem tego wpadni�cia <emphasis>carnaliter copulata</emphasis>. Klaudyna by�a jednak pierwsz�, przy kt�rej patrycjat zachowa� si� tak, jak mu przysta�o. Po nowobogacku mianowicie. Do biskupiej rezydencji przyby�a oficjalna delegacja wroc�awskich patrycjuszy. By oficjalnie za��da� za cnot� Klaudyny finansowej nawi�zki. Biskup zap�aci� bez mrugni�cia okiem. Wszyscy byli zadowoleni.</p><p>Oficjalnie op�acona Klaudyna, c�rka mo�nych Haunold�w, siedzia�a na tureckim taborecie u boku biskupa, robi�c to, co zwykle, to znaczy objadaj�c si� kandyzowanymi owocami i roztaczaj�c wdzi�ki. Po�yskliwie z�ote w�osy rozpu�ci�a jak m�atka i co i rusz wypina�a atrakcyjny biust, ca�kiem nie�le widoczny w g��bokim dekolcie. Ilekro� wk�ada�a pomi�dzy karminowe wargi kandyzowany owoc, zawsze zamiera�a w ruchu na czas dostatecznie d�ugi, by m�c pozachwyca� si� podarowanymi przez biskupa pier�cieniami.</p><p>��Witaj, Birkart.</p><p>��Niech B�g zachowa wasz� dostojno��.</p><p>Klaudyna Haunold�wna podarowa�a mu pow��czyste szafirowe spojrzenie i widok drogiej ci�emki spod kraju sukni. Pomurnik wiedzia�, �e mo�na by�o przy niej spokojnie m�wi� o wszystkim. Nadzwyczajn� urod� i nieprzeci�tne walory cia�a natura zr�wnowa�y�a u Klaudyny niedoborami. G��wnie w m�zgu.</p><p>Biskup �ykn�� z pucharu. Mimo p�nej pory by�, jak wygl�da�o, najzupe�niej trze�wy. Ostatnio zdarza�o si� to coraz cz�ciej. Pomurnik zanotowa� w pami�ci, by przy sposobno�ci dopa�� i zmusi� do zezna� biskupiego konsyliarza. M�g� to bowiem by� objaw choroby. Albo jej skutek.</p><p>��Co tam u ciebie, Birkarcie? Nie spotka�a ci� przypadkiem ostatnio� przygoda jaka�?</p><p>��Przygoda? Nie.</p><p>Klaudyna uszczypn�a biskupa w udo. Konrad wyci�gn�� d�o� i pogigla� j� w szyj� jak kota.</p><p>��W jednej kwestii � podni�s� wzrok � nie zd��y�em ci� wypyta�. Twoich ludzi, wiesz, kogo mam na my�li, husyci zmasakrowali pod Wielis�awiem. Jak d�ugo potrwa, nim zdo�asz zwerbowa� nowych? Kiedy mo�na si� tego spodziewa�?</p><p>��Rado�� im niespodziewa�sza, tym wi�ksza � zadrwi� Pomurnik. � Spodziewaj si� wi�c �miele, p�ki dusza w ciele.</p><p>Klaudyna za�mia�a si� gard�owo, ale biskup nie by� w nastroju.</p><p>��Nie powiadaj mi tu facecji! � szczekn��. � Widzieli weso�ka! Twoi Je�d�cy potrzebni mi pilnie, chc� ich na zawo�anie mie�! Odpowiadaj wi�c, kiedy pytam!</p><p>��<emphasis>Pax</emphasis>, ojczulku � zmru�y� oczy Pomurnik. � Nie w�ciekaj si�, bo to niezdrowo. Wino, kobiety, �piew, a do tego z�o��. Jeszcze ci� krew zaleje. I jakiego� Polaka gotowi biskupem zrobi�. Wzgl�dem za� odpowiedzi, to wola�bym jednak <emphasis>inter nos</emphasis>.</p><p>Biskup gestem nakaza� Klaudynie unie�� si�, a klapsem w kr�g�y ty�eczek da� zna�, by si� oddali�a. Dziewczyna fukn�a, wyd�a karminowe wargi, zmierzy�a obu z�ym spojrzeniem, zabra�a z patery gar�� bakalii i odesz�a, interesuj�co ko�ysz�c biodrami.</p><p>��Je�d�c�w � rzek� Pomurnik, gdy zostali bez �wiadk�w � mam ju� w tej chwili na ka�de zawo�anie. Kilku na Sensenbergu, ze starej gwardii. Tu, we Wroc�awiu, ju� zd��y�em zwerbowa� kilkunastu nowych.</p><p>��Potwierdzaj� si� plotki � biskup spojrza� na� spod opuszczonych powiek. � O tym, �e czarn� magi� ich wabisz, �e ci�gn� do ciebie jak te �my do p�omienia. Skar�y� si� Hayn von Czirne, dow�dca najemnik�w, �e mu z chor�gwi dezerteruj�, a co jeden, to gorszy �otr. Ale �eby joannici? Bo i mistrz von Schlieben si� skar�y�.</p><p>��Wiem, �e ci pilno, ojczulku. To i nie przebieram, bior�, co si� da, ghand�ja i haszsz�isz zrobi� swoje. Kto� jeszcze si� na mnie skar�y�?</p><p>��Ulryk Pack, pan na Kl�pinie � w g�osie Konrada zabrzmia�a drwina. � Ale w inszej materii. Nie poznaj� ci�, synu. Ty i panna?</p><p>��Zostaw to, biskupie. A Packa udobruchaj.</p><p>��Ju� to zrobi�em. I nie musia�em si� specjalnie stara�. Wracaj�c <emphasis>ad rem:</emphasis> masz zatem ludzi gotowych. Zdolni b�d� zapewni� mi bezpiecze�stwo? Obron�? Gdyby wbrew twej opinii Reinmar z Bielawy planowa� jednak zamach na mnie?</p><p>��Reinmar z Bielawy nie planuje zamachu. Je�li wi�c moich ludzi potrzebujesz tylko�</p><p>��Nie tylko � przerwa� biskup.</p><p>Milczeli czas jaki�. Z damskich komnat dobiega�o poszczekiwanie italskiego pieska i melodyjny g�os Haunold�wny, obrzucaj�cej s�u��ce wyzwiskami.</p><p>��Czas nasta� niepewny i z�y � przerwa� cisz� Konrad z Ole�nicy. � A najgorsze jeszcze przed nami. Wystarczy�o kilku heretyckich najazd�w, by wstrz�sn�� �l�skiem. Ludzie zrobili si� chwiejni, w z�ych czasach skorzy do zapominania o dekalogu, o warto�ciach, o honorze, o obowi�zkach, o przysi�gach. S�abi ludzie zapominaj� o sojuszach, a najs�absi zaczynaj� upatrywa� ratunku w paktach z wrogiem. Przestaj� pami�ta�, co to prawo, co to �ad spo�eczny, co to <emphasis>amor patriae</emphasis>. Upadaj� duchem. Zapominaj� o Bogu. O tym, co Bogu powinni. Ba, B�g z Bogiem, oni odwa�aj� si� zapomina� o tym, co powinni mnie.</p><p>��Takich ludzi, synu � podj�� po chwili milczenia � trzeba b�dzie zawr�ci� ze z�ej drogi. Udzieli� im lekcji patriotyzmu. A je�li tego b�dzie ma�o, trzeba b�dzie�</p><p>��Usun�� ich z tego �ez pado�u � doko�czy� Pomurnik � win� obarczaj�c demony lub husyckich terroryst�w. Za�atwi si�, biskupie. Wska� tylko i wydaj rozkaz.</p><p>��Takim ci� lubi�, Birkarcie � westchn�� biskup. � W�a�nie takim.</p><p>��Wiem.</p><p>Milczeli obydwaj.</p><p>��Po�yteczn� rzecz� � westchn�� po raz wt�ry biskup � jest terroryzm. Ile� to spraw za�atwia. Jak by�my sobie bez niego radzili? Kogo by�my za wszystko winili, na co wszystko zwalali? <emphasis>Vero</emphasis>, gdyby terroryzm nie istnia�, nale�a�oby go wymy�li�.</p><p>��No prosz� � u�miechn�� si� Pomurnik. � My�limy tak samo, nawet s��w u�ywamy identycznych. A ty wci�� si� mnie wypierasz, ojczulku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdy tak siedzieli za jednym sto�em, objadaj�c si� szczupakiem w ��tej od szafranu galarecie, nikt, absolutnie nikt nie wzi��by ich za rodzonych braci. Ale na przek�r pozorom byli rodzonymi bra�mi. Starszy, Konrad, biskup Wroc�awia, mia� prezencj� prawdziwego Piasta, pot�nego, rumianego i czerstwego sybaryty. D�uga broda i lekko zapad�e policzki Konrada Kantnera, ksi�cia na Ole�nicy, czyni�y go podobnym raczej eremicie.</p><p>��Jeno zgryzoty � powt�rzy� Konrad Kantner, si�gaj�c do misy po kolejne dzwonko szczupaka � mam przez te dzieci, com je by� nap�odzi�. Nic, jeno zgryzoty.</p><p>��Wiem � biskup kaszln��, charkn�� przeci�gle, wyplu� o��. � Wiem, jak to jest, bracie. Znam ten b�l.</p><p>��Mojej Ane�ce � Kantner uda�, �e nie rozumie � idzie na pi�tnasty. Umy�li�em, jak wiesz, da� j� za Kaspra Schlicka, dufam, �e ch�ystek wysoko zajdzie, kanclerska g�owa. Dobra partia. Luksemburczyk przyrzek� mi to <emphasis>matrimonium</emphasis>, wszystko ju� by�o dom�wione. A ninie, s�ysz�, rai Schlickowi c�rk� grafa Bertolda z Hennebergu. �garz cholerny. Ten cz�owiek w �yciu s�owa prawdy nie powiedzia�!</p><p>��Fakt � biskup obliza� palce. � Dlatego nie przejmowa�bym si�. Mniemam ot�, i� nasz �askawy kr�l raczy w�a�nie, dla chwilowych korzy�ci, ok�amywa� i za nos wodzi� grafa Bertolda. Nic to. Jeszcze t�go, obaczysz, popijemy na weselu Agnieszki i Schlicka.</p><p>��Daj B�g � Kantner �ykn�� z kielicha, odchrz�kn��. � Ale to nie koniec. Wpad�em na my�l, uwa�asz, spikn�� mego Konradka z Barbar�, c�rk� brandenburskiego margrafa Jana. Pojecha�em z ch�opakiem w Gody do Spandau, niech si�, dumam, m�odzi poznaj�. A Konradek, uwa�asz, popatrzy�. I m�wi, �e nie. �e nie chce jej, bo gruba. Pacanie, ja mu na to, dzieweczka sze�� ledwie wiosenek liczy, z wiekiem jak nic wyszczupleje. To po <emphasis>primo</emphasis>, a po <emphasis>secundo</emphasis> kochanego cia�a nigdy nie za du�o, b�dziesz mia�, gdy do pok�adzin przyjdzie, pe�ne ��ko rozkoszy, od kraja do kraja. A on, �e jak ju� �o�e zape�nia�, to woli dwiema albo trzema szczup�ymi. Uwa�asz bezczelnego smarkacza? W kogo to si� wda�o?</p><p>��W nas � zarechota� biskup. � Piastowska krew, bracie, piastowska ko��. Ale po prawdzie rzec ci musz�, �e� nienajlepsz� parti� Konradkowi wykoncypowa�. Nie po drodze nam z Hohenzollernami. Im si� unia z Polsk� marzy, knuj� z Jagie���, knuj� z husytami�</p><p>��Przesadzasz � skrzywi� si� Kantner. � Z�o�� masz do starego Fryca Hohenzollerna, bo poswata� syna z Jadwisi� Jagiellonk�. Ale prawda taka jest, �e Hohenzollernowie w g�r� id�. Z tymi, co w g�r�, trzyma�, z nimi si� koligaci�. I jeszcze co� ci rzekn�.</p><p>��Rzeknij.</p><p>��Jagiellonowie te� w g�r� id�. Kr�lewiczowi W�adys�awowi rok�w pi��. Anusi, mojej najm�odszej, te� pi��.</p><p>��Albo �arty stroisz � zmarszczy� brwi biskup � albo� oszala�. Z czym ty my�lisz piastowsk� krew miesza�?</p><p>��My�l� piastowsk� krew na polski tron wr�ci� � wyprostowa� si� Kantner. � Na Wawel! A ciebie nienawi�� za�lepia. Ty zmian nie zauwa�asz. <emphasis>Gott im Himmel!</emphasis> Nie widzisz, �e �wiat si� zmieni�? Tu o przysz�o�� �l�ska idzie. Husyci uro�li w pot�g�, sami im si� nie oprzemy! Potrzebna pomoc. Prawdziwa. Mocna. A co my robimy? Zwi�zek Strzeli�ski, sojusz z Bischofswerda, zjazd w �widnicy, psiakrew, strata czasu jeno. Sze�� Miast, kurfirst saski, Mi�nia, to maj� by� sprzymierze�cy? Z nich ka�dy sobie rzepk� skrobie, bo ka�dy jednako portkami przed husytami trz�sie. Rusz� Czesi na nas, �u�yczanie i Sasi w zamkach si� pochowaj�, nie wystawi� nosa. Z pomoc� nie przyjd�. Ani my im, gdyby to na nich uderzono�</p><p>��Do czego ty zmierzasz, bracie? Bo miarkuj� wszak, �e zmierzasz.</p><p>��Przyjmij� � Kantner zaj�kn�� si�. � Przyjmij pos�a. Uczynisz, jak zechcesz, ty� �l�ska namiestnikiem. Ale przyjmij. Wys�uchaj.</p><p>��Brandenburgia? � u�miechn�� si� krzywo biskup. � Czy Polacy?</p><p>��Wys�annik Zbyszka Ole�nickiego, biskupa krakowskiego. Spotka�em w drodze. Pogwarzyli�my� O tym i owym�</p><p>��A jak�e. Kto zacz?</p><p>��Andrzej z Bnina.</p><p>��Nie znam � rzek� biskup. � Ale nim do audiencji dojdzie, r�cz�, b�d� wiedzia� o nim wszystko.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Andrzej z Bnina herbu �odzia liczy� sobie lat mniej ni� trzydzie�ci, by� m�czyzn� wda�ym, czarnow�osym i smag�ym. Magister Akademii Krakowskiej, sekretarz kr�lewski, prezbiter pobiedziski, kanonik ��czycki i pozna�ski, robi� w Polsce szybk� karier� w duchownej hierarchii. Ambitny lekko nawet ponad miar�, mierzy� w biskupy, nie ni�ej. Cieszy� si�, jak wie�� nios�a, du�ym zaufaniem Ole�nickiego. A nie ka�dy si� cieszy�.</p><p>��Zbigniew Ole�nicki, biskup krakowski � kontynuowa� spokojnie � to najgorliwszy <emphasis>candor fidei catholicae</emphasis>, najzagorzalszy odst�pstwa i heretyctwa <emphasis>persequens</emphasis>. Negotium fidei, walka za wiar�, to dla biskupa krakowskiego rzecz wagi najwy�szej. Biskup wyznaje pogl�d, �e walka z herezj� tak samo wa�n�, o ile nie wa�niejsz�, jest rzecz�, co b�j z pogany o �wi�te <emphasis>Sepulchrum</emphasis>. Biskup rozumie, co to <emphasis>Crux cismarina</emphasis>, krucjata po tej stronie morza. Zw�aszcza �e jest to nasza wsp�lna strona morza. Prosi� biskup wam to rzec: jeste�my po tej samej stronie morza. Krak�w czy Wroc�aw, jeste�my po tej samej stronie, na tym samym brzegu. A przed nami wzbiera fala herezji, gotowa brzeg ten zala� i zatopi�.</p><p>��Rzecz mi nie nowa � kiwn�� g�ow� Konrad, biskup Wroc�awia � �e Zbyszko Ole�nicki ugroz� herezji widzi i rozumie. Rzecz mi to nie nowa i bynajmniej nie dziwna. Zbyszko w kardyna�y si� sposobi, a jak�e przysz�emu kardyna�owi na kacerstwo oko przymyka�? Jak�e mu heretykom pob�a�a�? Jak�e nie pojmowa�, �e to, co si� w Czechach wyprawia, tysi�ckro� dla nas wa�niejsze ni�li <emphasis>Outremer</emphasis>, Jerozolima, Gr�b �wi�ty i inne mrzonki? Bo prawda to, �e nie za morzem husycka zaraza, ale tu, u nas. Prawda to, �e uratowa� nas mo�e jeno <emphasis>Crux cismarina</emphasis>. Pytam tedy: gdzie polskie chor�gwie, na Czechy z krucjat� ci�gn�ce? Dlaczego wci�� ich nie wida�? A� tak trudno biskupowi krakowskiemu przygi�� zuchwa�e karki Szafra�com i innym husyckim poplecznikom? A� tak trudno przygi�� wreszcie kark zgrzybia�emu Jagielle?</p><p>��Wasze to s�owa, dostojny biskupie? � uni�s� lekko brwi Andrzej z Bnina. � Bo zda mi si�, �e s�ysz� waszego kr�la, Zygmunta Luksemburskiego. On w t� sam� dudk� dmie. Czemu Polacy na Czechy nie rusz�, gdzie polska wiara, gdzie polskie chor�gwie, bla, bla, bla. Gdzie polskie chor�gwie, pytacie? Granic Wielkopolski strzeg�, Kujaw, Ziemi Dobrzy�skiej. Przed Krzy�akami, kt�rzy tylko czekaj�, a� polskie wojsko na Czechy odejdzie, by wtedy Polsk� mieczem i ogniem najecha�. Z b�ogos�awie�stwem waszego Luksemburczyka. Zbyszko Ole�nicki, biskup krakowski, przysz�y kardyna�, jest dobrym katolikiem i herezji wrogiem. Ale przede wszystkim jest Polakiem.</p><p>��Moim praojcem � wyd�� wargi Konrad � Piast Ko�odziej, pramaci� Rzepicha. Pradziadem Chrobry. Dziadami Krzywousty, Pl�tonogi, Brodaty. Ale ojcowie moi, gdy nadszed� czas, by my�le� o przysz�o�ci, wiedzieli, co wybra�. Wybrali �wi�te Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Wybrali Europ�. Wybrali rozw�j i post�p. Zbyszko Ole�nicki uwa�a si� za Polaka, a wys�uguje Jagielle. Neoficie, skrytemu poganinowi, kt�rego ojciec sk�ada� litewskim diab�om ofiary z ludzi. Jako Polak, Zbyszko winien pojmowa�, �e przysz�o�� Polski to nie Litwa, nie Ru�, nie dziki Wsch�d, lecz Europa. �wi�te Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Powt�rzcie Zbyszkowi moje s�owa, panie Bni�ski.</p><p>��Powt�rz�. Ale w�tpi�, by s�ucha�. Biskup krakowski nieco inaczej pojmuje polsko��. Troch� inaczej widzi te� Niemc�w i ich cesarstwo. Pozwala sobie, wybaczcie �mia�e s�owa, mocno w�tpi� w szczero�� niemieckich intencji. Ma po temu podstawy.</p><p>��Czeg� wi�c � uni�s� si� w karle biskup � Zbyszko chce ode mnie? H�? Po diab�a ci� tu przys�a�, panie �odzia? Szuka pomocy? Potrzebuje sprzymierze�ca? Przeciw marz�cemu o koronie Witoldowi? A mo�e przeciw coraz i wy�ej podnosz�cemu g�ow� �widrygielle?</p><p>��Azali� � u�miechn�� si� Andrzej z Bnina � przymierze to rzecz a� tak z�a, by m�wi� o nim z a� takim przek�sem? Zw�aszcza tu, na �l�sku? Nie przyda�oby si� wam przymierze rok temu, w 1428, kiedy Czesi �l�sk w popi� obracali? Nie przyda�aby si� wam wtedy pomoc zbrojna?? Nie s�dzicie, �e mo�e si� przyda�, gdy zwali si� na was nast�pna husycka rejza? Bo przecie� zwali si�, nie dzi�, to jutro. Czesi przyjd�. Dopal�, czego nie spalili, spl�druj�, czego nie spl�drowali. Kto przeciw nim stanie? Jeden �l�ski ksi��� zabity, reszta zastraszona. Rycerstwo zdemoralizowane. Sojusznicy si� rozpierzchli, na najemnik�w brak pieni�dzy. Luksemburczyk z odsiecz� nie przyjdzie. Pomy�lcie, biskupie Konradzie, namiestniku �l�ska. Nie przyda�aby si� w chwili rozpaczy pomoc? Pomoc, czyli� Interwencja?</p><p>Biskup wroc�awski milcza� d�ugo.</p><p>��Poj��em � wyrzek� wreszcie przeci�gle. � Nareszcie poj��em, o co wam idzie. Rozwi�zana �amig��wka. Interwencja. Polskie wojsko na �l�sku. Krucjata na Czechy: nie. Ale na �l�sk: owszem. Niedoczekanie. Powt�rz to Zbyszkowi, panie Bni�ski. Niedoczekanie.</p><p>Andrzej z Bnina milcza�, nie spuszczaj�c wzroku. Konrad wzroku nie spu�ci� r�wnie�.</p><p>��Polskie mrzonki � wyrzek� wreszcie. � Polskie mrzonki o �l�sku. Prohusyccy, antyhusyccy, katolicy, prawos�awni, wszystkim wam si� �l�sk zn�w polskim �ni. Furt �l�sk by�cie na powr�t do Korony Polskiej w��czali. Poj�� nie mo�ecie, �e nie wchodzi si� dwa razy do tej samej rzeki. Wyzbyli�cie si� �l�ska sami, nie b�dzie ju� �l�sk polskim nigdy. Wiecie to wszak. A furt marzycie, mrzonki snujecie. Tylko czyhacie, by mi �l�sk si�� wyrwa�!</p><p>��Na co � Andrzej z Bnina u�miechn�� si� do�� pogardliwie � wedle was, czyhamy? Na to, co zosta�o po 1428? Na wasze ruiny? Na dwadzie�cia pi�� spalonych miast, na setki osad w zgliszczach, na wypalone �any, na kt�rych nic nie urodzi si� przez dziesi�ciolecia? Si��, m�wicie, �l�sk wyrywa� wam zamierzamy? A na c� nam si�a? �l�scy ksi���ta na wyprz�dki pod polsk� protekcj� si� pchaj�. Bolko Wo�oszek z Opolszczyzn� pierwszy, za nim Cieszyn, G�og�w, O�wi�cim. A po nast�pnej husyckiej rejzie do��cz� i inni. Mo�e wszyscy?</p><p>��Ale�cie zadufani � zgrzytn�� z�bami Konrad. � Polskie zadufki. I�cie to specjalno�� wasza polska: zadufanie i kompletny brak umiej�tno�ci przewidywania.</p><p>��Umiej�tno�� przewidywania � Andrzej z Bnina wyprostowa� si�, rysy mu stwardnia�y � ocenia historia, a weryfikuje j� czas. A czas, z ca�ym szacunkiem, do�� bole�nie zweryfikowa� wasze w�asne umiej�tno�ci w tym wzgl�dzie, cny biskupie wroc�awski. Gdzie� bowiem rozbi�r Polski, w Po�oniu z W�grami i Krzy�akami uknuty? Gdzie Ziemia Siewierska, Sieradz i p� Wielkopolski, kt�re po rozbiorze wam mia�y przypa��? I wy o zadufaniu m�wicie?</p><p>Konrad milcza�, demonstracyjnie patrz�c w bok.</p><p>��Wr��my tedy � o ton z�agodzi� g�os Andrzej z Bnina � do przewidywa�. Rzekn� wam, cny wroc�awski biskupie, co przewiduje Zbigniew Ole�nicki, episkopus krakowski. A b�dzie to wypadk�w bieg nast�puj�cy. Po nast�pnej czeskiej rejzie po�owa ksi���t �l�skich przejdzie na husytyzm, a druga po�owa schroni si� pod skrzyd�a W�adys�awa Jagie��y, kr�la polskiego. Papie�, by zjedna� sobie Jagie���, odwo�a was z biskupstwa. A �e Wroc�aw ko�cielnie podpada pod metropoli� gnie�nie�sk�, waszego nast�pc� w diecezji powo�a Zbyszko Ole�nicki, a zatwierdzi kr�l Polski. A Luksemburczyk, kt�remu tak wiernie s�u�ycie? My�licie, �e palcem w waszej sprawie kiwnie? Ot� nie. Nie kiwnie. Przy�le wam Order Smoka. Na otarcie �ez. Jako to ma we zwyczaju.</p><p>Biskup milcza� d�ugo. Potem odwr�ci� g�ow�.</p><p>��Nagadali�cie si� � przem�wi�, patrz�c Polakowi w oczy. � Napletli�cie, co si�y. A w rezultacie i tak na moje wysz�o. Pro- czy antyhusyccy, wszyscy jednako wrogami mi jeste�cie, ca�a nacja wasza. A Zbyszko Ole�nicki wrogiem moim najgorszym.</p><p>��Biskup krakowski � rzek� wolno Bni�ski � wrogiem waszym nie jest. I �acno tego mo�e dowie��.</p><p>��Jak?</p><p>��Wy�wiadczaj�c wam przys�ug�.</p><p>��W zamian za zgod� na polsk� interwencj�?</p><p>��Dla chwa�y Bo�ej.</p><p>��No, no. I czym� to chce mi si� Zbyszko przys�u�y�?</p><p>��Informacj�.</p><p>��S�ucham pilnie.</p><p>��Biskup krakowski � wa�y� s�owa Andrzej z Bnina � dobry katolik i herezji wr�g nieprzejednany, ma swoich ludzi w�r�d Polak�w, kt�rzy husytom s�u��. Ma ich i w�r�d kupc�w, kt�rzy z Czechami obch�d prowadz�. Wiele dzi�ki temu zdoby� informacji. W tym jedn� wa�n� dla was. Dla �l�ska. Dotycz�c� dzia�aj�cej na �l�sku husyckiej siatki szpiegowskiej.</p><p>��Z husyckimi szpiegami � wyd�� wargi Konrad � sami sobie radzimy.</p><p>��Czy�by? � u�miechn�� si� Polak. � Jest jeden, z kt�rym poradzi� sobie wszak nie mo�ecie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzie� nie r�ni� si� niczym od innych dni powszednich. Znad M�yn�wki dolatywa�y przekle�stwa flisak�w, z przyko�cielnej uliczki �omot toczonych beczek i stuk m�otk�w, z zau�ka okrzyki kramarzy, z jatek bek owiec i kwik �wi�. W gwarze miasta gin�� monotonny g�os magistra i g�osy powtarzaj�cych lekcj� uczni�w. Cho� g�osy te by�y ledwie s�yszalne, Wendel Domarasc wiedzia�, jak� lekcj� powtarzali uczniowie. W szkole kolegiackiej �wi�tego Krzy�a w Opolu piastowa� wszak stanowisko rektora. Sam uk�ada� szkolny program.</p><p><emphasis>Si vitam inspicias hominum, si denique mores,</emphasis></p><p><emphasis>Cum culpant alios, nemo sine crimine vivit.</emphasis></p><p>Przed tym, co si� stanie, ostrzeg� go instynkt. Wendel Domarasc zerwa� si� zza sto�u, chwyci� raporty agent�w i cisn�� je w ogie�. Na sekund� przed tym, zanim wylecia�y z zawias�w wy�amywane drzwi, magister doby� z kredensu niebieski flakonik. Zdo�a� wypi� zawarto��, nim wpadaj�cy do izby drabi wykr�cili mu r�ce, chwycili za w�osy i przygi�li g�ow�. Rektor zacharcza�.</p><p>��Pu�cie go.</p><p>Cho� nigdy go przedtem nie widzia�, Domarasc z punktu wiedzia�, kto przed nim stoi. Domy�li� si� tego po czarnym odzieniu, czarnych, si�gaj�cych ramion w�osach. Po dziwnej, ptasiej jakby fizjonomii. I wejrzeniu diab�a.</p><p>��Z trucizn� � Pomurnik podni�s� niebieski flakonik, obr�ci� w palcach � jest jak z kobiet�. Po dwakro� jak z kobiet�. <emphasis>Primo:</emphasis> nie mo�na ufa�, zdradzi i zawiedzie, gdy najbardziej jej potrzebujesz. <emphasis>Secundo:</emphasis> trzeba cz�sto wymienia�. Na now� i �wie��, bo zestarza�a traci wszelki walor.</p><p>��Nie uciekniesz mi w �mier� � doda� z paskudnym u�miechem. � Twoja zwietrza�a trutka nie zabije ci�. Co najwy�ej dostaniesz rozwolnienia. I b�lu brzucha. Ju� ci�, widz�, zaczyna skr�ca�. Posad�cie go, bo upadnie.</p><p>Drabi przeszukiwali izb�, a czynili to z zauwa�aln� wpraw�. Pomurnik zamkn�� okno, odcinaj�c komnat� od gwaru ulicy. G�osy powtarzaj�cych lekcj� uczni�w przybra�y przez to na sile. Mo�na by�o ju� rozpozna� s�owa.</p><p><emphasis>Nolo putes pravos homines peccata lucrari;</emphasis></p><p><emphasis>Temporibus peccata latent, sed tempore parent.</emphasis></p><p>��<emphasis>Disticha catonis</emphasis> � rozpozna� Pomurnik. � Nic si� nie zmienia. Od wiek�w wbijacie szczeniakom do g��w m�dre sentencje, w k�ko te same. Ty tak�e, baka�arzu, obrywa�e� wszak niegdy� r�zg� w takt tych dwuwierszy. Ale, jak si� okazuje, nie do�� mocno bito. Posz�a w las nauka, wywia�o z g�owy kato�sk� m�dro��. <emphasis>Temporibus peccata latent, sed tempore parent</emphasis>. A ty co, my�la�e� w niesko�czono�� kry� si� przed nami ze swym procederem? Panie szpiegu nad szpiegami, os�awiony Cieniu, cz�owieku bez twarzy? Mia�e� nadziej� na wieki pozosta� bezkarny? P�onna to by�a nadzieja, Domarasc, p�onna. Innymi s�owy: Porzu� wszelk� nadziej�. Nadzieja matk� g�upich.</p><p>Pochyli� si�, z bliska zajrza� szpiegowi w oczy. Cho� skurcze �o��dka niemal pozbawia�y go przytomno�ci, Wendel Domarasc zdoby� si� na to, by odpowiedzie� spojrzeniem. Spokojnym, twardym i lekcewa��cym.</p><p>��<emphasis>Spes</emphasis> � odrzek� spokojnie � <emphasis>una cominem nec morte relinquit</emphasis>.</p><p>Pomurnik milcza� chwil�, po czym u�miechn�� si�. Bardzo paskudnie.</p><p>��Katon � powiedzia�, przeci�gaj�c s�owa � nie pojad� wszystkich rozum�w. W szczeg�lno�ci o nadziei mniemanie mia� wyg�rowane. Widocznie przez brak do�wiadcze�. Nigdy, wnosz�, nie trafi� do piwnic wroc�awskiego ratusza i mieszcz�cej si� tam izby tortur.</p><p>Wendel Domarasc, g��wny rezydent husyckiego wywiadu na �l�sku, milcza� d�ugo, walcz�c ze spazmami trzewi i zawrotami g�owy.</p><p>��Rzecze filozof� � wypowiedzia� wreszcie, patrz�c w czarne oczy Pomurnika. � Rzecze filozof, �e cierpliwo�� to najwi�ksza z cn�t. Wystarczy si��� nad brzegiem rzeki, si��� i czeka�. Trup wroga z pewno�ci� przyp�ynie, pr�dzej czy p�niej. B�dzie mo�na na trupa popatrze�. Jak pr�d nim obraca. Jak go rybki podszczypuj�. Wiesz, co zrobi�, Grellenort, gdy si� ju� to wszystko sko�czy? Usi�d� sobie na brzegu rzeki. I b�d� czeka�.</p><p>Pomurnik milcza� d�ugo. Jego ptasie oczy nie wyra�a�y absolutnie niczego.</p><p>��Zabra� go � rozkaza� wreszcie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Inkwizytor Grzegorz Hejncze z�o�y� d�onie i skry� je pod szkaplerzem. Szkaplerz, podobnie jak habit, by� �wie�o prany, pachnia� �ugiem. Zapach uspokaja�. Pomaga� si� uspokoi�.</p><p>��Pragn� � g�os inkwizytora by� spokojny � pogratulowa� waszej dostojno�ci uj�cia husyckiego szpiega. To sukces. Rzecz z wielk� korzy�ci� <emphasis>pro publico bono</emphasis>.</p><p>Biskup Konrad ochlapa� wod� twarz, przy�o�y� palec do nosa, wysmarka� si� do misy. Wzi�� r�cznik z r�k pacho�ka.</p><p>��M�wi� � wytar� si� i znowu wysmarka�, tym razem w r�cznik � �e by�e� w Rzymie?</p><p>��Je�li m�wi� � Grzegorz Hejncze wdycha� zapach �ugu � to pewnie by�em.</p><p>��Jak si� ma ojciec �wi�ty Marcin V? Nie wida� po nim jakich oznak? Bo to, widzisz, wieszcz�, �e ju� niewiele �ycia mu osta�o.</p><p>��Kto tak wieszczy?</p><p>��Wieszczki. Opu�ciwszy Rzym, uda�e� si� pono do Szwajcarii? I c� tam we Szwajcarii?</p><p>���adnie tam. Sery te� maj� dobre.</p><p>��I piechot�. � Biskup gestem przep�dzi� pacho�ka z mis�, przywo�a� drugiego, z obszyt� futrem opo�cz�. � Piechot� te� maj� dobr�. Mo�e u�ycz� z tysi�c pik, gdy znowu z krucjat� na Czechy ruszymy? Rozmawia�e� o tym z nimi? Z biskupem Bazylei?</p><p>��Rozmawia�em. Nie u�ycz�. Krucjata, powiedzieli, dostanie baty. Jak zwykle. Szkoda �o�nierzy.</p><p>��Sukinsyny. � Biskup owin�� si� opo�cz�, usiad�. � �mierdz�ce serowary. Wina, Grzesiu? Pij, nie l�kaj si�. Nie zatrute.</p><p>��Nie l�kam si� � Hejncze spojrza� na biskupa znad kielicha. � Regularnie przyjmuj� magiczny mitrydat.</p><p>��Magia jest grzechem � zarechota� biskup. � Nadto s� trucizny, na kt�re nie ma odtrutki, �aden czar nie pomo�e. Zapewniam ci�, s� takie. Opowiem ci kiedy� o nich. Ale teraz ty opowiadaj. Jakie wie�ci z Bambergu? Moi szpiedzy donosz�, �e u biskupa Bambergu te� by�e�. Co tam u niego?</p><p>��Rozumiem, �e wasza dostojno�� nie pyta o jego zdrowie?</p><p>��G�wno mnie obchodzi jego zdrowie. Pytam, czy do��czy do krucjaty? Czy da zbrojnych, dzia�a, strzelby? Ilu, ile?</p><p>��Jego wielebno�� Fryderyk von Aufsess � twarz inkwizytora by�a powa�na jak zapalenie p�uc � unika� jednoznacznej odpowiedzi. Inaczej m�wi�c, kr�ci�. C�, kr�tactwo zdaje si� by� trwale i nierozerwalnie zwi�zane z mitr� biskupi�. Zza kr�tactw wyziera jednak prawda, wyziera, jak m�wi� klasycy, niczym dupa z pokrzywy. Prawda taka, �e bli�sza koszula cia�u. We Frankonii i w Bawarii mot�och miejski si� burzy, ch�opstwo si� rozzuchwala. Z Francji p�yn� wie�ci o Dziewicy, o Jehanne d�Arc, �wi�tej bo�ej bojowniczce. Szerzy si� plotka, �e gdy <emphasis>La Pucelle</emphasis> sko�czy z Anglikami, na czele ludowej armii we�mie si� za pan�w i pra�at�w. A husyci? Husyci od Bambergu s� daleko, nikt si� ich w Bambergu nie l�ka, nikt nie wierzy, by tam zdo�ali doj��, a nawet gdyby, to mury miasto ma wysokie i mocne. S�owem, Bambergu husyci ani zi�bi�, ani grzej�, niech si� husytami przejmuj� ci, co maj� powody. To w�asne s�owa jego wielebno�ci biskupa Fryderyka.</p><p>��Pies go tr�ca�, starego durnia. A arcybiskup Magdeburga? Wszak i jego odwiedzi�e�.</p><p>��Odwiedzi�em. Arcybiskup metropolita Gunter von Schwarzburg zbyt jest rozs�dny, by husyt�w lekcewa�y�. Udzia�u w krucjacie nie wyklucza, aktywnie nawo�uje do sojuszy obronnych. Konsekwentnie formuje armi�, ma ju� w tej chwili pod rozkazami wi�cej tysi�ca ludzi. Wyst�pi�y jednak, rzekn� to szczerze, pewne problemy. Arcybiskup jest ot� mocno pogniewany. Na ciebie, biskupie Konradzie.</p><p>��O � skomentowa� jednosylabowo Konrad.</p><p>��Pogniewany jest � ci�gn�� Hejncze � za przyczyn� osoby, kt�ra cieszy si� twymi �askami. Chodzi o Birkarta Grellenorta. Arcybiskup przedstawi� mi d�ug� list� zarzut�w, nie b�d� nimi zanudza�, bo to wi�kszo�ci� rzeczy trywialne: morderstwa, gwa�ty, czarna magia. R�wnie� rabunki: arcybiskup Gunter oskar�a Grellenorta o dokonan� we wrze�niu roku 1425 kradzie� pi�ciuset grzywien podatku. Najwi�ksz� w�ciek�o�� metropolity wzbudza jednak osoba jakiego� nieludzia, jakiego� sverga imieniem bodaj�e Skirfir, alchemika i czarownika, kt�rego arcybiskup chcia� m�czy� i spali�, a kt�rego Grellenort bezczelnie wykrad� i uprowadzi�. By si� nim pos�u�y�.</p><p>Biskup Konrad zarechota�. Hejncze zmierzy� go zimnym wzrokiem.</p><p>��Tak, to do�� �mieszne � przytakn�� zimno. � I trywialne do md�o�ci. Ale to godzi w sojusz Saksonii ze �l�skiem, sojusz w obliczu husyckiego zagro�enia nieodzowny. Mog�cy decydowa� o �l�skim by� lub nie by�. Chcia�bym tedy wiedzie�, co wasza dostojno�� ma zamiar przedsi�wzi�� w tej sprawie.</p><p>Konrad spowa�nia�, wpi� w inkwizytora oczy.</p><p>��W jakiej sprawie? � wycedzi�. � Nie widz� �adnej sprawy. Czy�by� ty widzia�, Grzesiu? Czy�by� chcia� oznajmi� mi, �e Birkarta Grellenorta, cho� to m�j faworyt, a wedle gminnych plotek b�kart, powinienem przegna� na cztery wiatry, wykl��, og�osi� banit�, sekretnie uwi�zi� lub zg�adzi�? �e powinienem uczyni� to dla dobra sprawy, albowiem Birkart Grellenort to <emphasis>persona turpis</emphasis>, szkodz�ca naszym sojuszom i stosunkom z s�siadami? M�g�bym ci odpowiedzie�, Grzesiu, �e sojuszom i stosunkom szkodz� g�upi i ma�ostkowi dostojnicy ko�cielni, d�saj�cy si� jak dzieci, gdy si� im odbierze zabawk�. M�g�bym, ale nie odpowiem. Odpowiem inaczej, odpowiem kr�tko a konkretnie: je�li ktokolwiek, biskup, kardyna�, sufragan czy inkwizytor, za jedno mi, spr�buje zaczepia� Birkarta Grellenorta, jak B�g na niebie, ci�ko tego po�a�uje.</p><p>��B�g na niebie � odrzek� bez mrugni�cia powiek� Hejncze � wszystko widzi i wszystko s�yszy. Tak� miar�, jak� wy mierzycie, wam odmierz�. Biada tym, kt�rzy z�o nazywaj� dobrem, a dobro z�em, kt�rzy zamieniaj� ciemno�ci na �wiat�o, a �wiat�o na ciemno�ci.</p><p>��Bana�y, Grzesiu, bana�y. Cytujesz Bibli� jak wiejski proboszcz. Rzek�em, odczep si� od Grellenorta, odczep si� ode mnie. Poszukaj belki we w�asnym oku. A mo�e wolisz inny biblijny cytat? Z listu do Koryntian mo�e? Nie mo�ecie pi� z kielicha Pana i z kielicha demon�w; nie mo�ecie zasiada� przy stole Pana i przy stole demon�w. Reinmar z Bielawy, m�wi ci co� to nazwisko? Heretyk, kt�rego we Frankensteinie osobist� interwencj� ocali�e� od bolesnego �ledztwa? I tak d�ugo ochrania�e�, a� zdo�a� uciec? Protegowa�e� kole�k�. Bo to wszak tw�j druh, tw�j kompan, tw�j kamrat z uniwerku. Reynevan Bielawa, wykl�ty heretyk i zbrodniarz, czarownik, nekromanta, <emphasis>persona turpis</emphasis> ca�� g�b�. Zasiada�e� z nekromant� przy stole demon�w, inkwizytorze. A kto z kim przestaje, takim si� staje. Zainteresuje ci� mo�e, �e pomieniony Bielawa miesi�c temu pojawi� si� we Wroc�awiu.</p><p>��Reinmar Bielau? � Grzegorz Hejncze nie zdo�a� ukry� zdumienia. � Reinmar Bielau by� we Wroc�awiu? Czego tu szuka�?</p><p>��A mnie sk�d wiedzie�? � Biskup obserwowa� go spod opuszczonych powiek. � To rzecz inkwizytora, nie moja, �ledzi� �yd�w, heretyk�w i apostat�w, wiedzie�, co knuj� i z kim. I widzi mi si�, Grzesiu, �e ty wiesz, po co Bielawa tu przyby�. Czego, a raczej kogo, tu poszukiwa�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Z pobliskiego ko�cio�a Piotra i Paw�a dolatywa�o paskudne, dra�ni�ce uszy klekotanie. Podczas trzech poprzedzaj�cych Wielkanoc dni nie bito w dzwony, wiernych zwo�ywa�y do �wi�ty� drewniane ko�atki.</p><p>��Hejncze nie wiedzia� � powt�rzy� Grajcarek, garbi�c si� us�u�nie. � Nie wiedzia� o tym, �e Bielawa by� we Wroc�awiu. Nie wiedzia� te�, po co by�, w jakim celu. Grellenort by� w rezydencji, w ukryciu, pods�uchiwa�, a gdy inkwizytor poszed�, pok��cili si� z biskupem. Biskup twierdzi�, �e Hejncze udawa�, �e to �wik i chytrus, w kurii rzymskiej w gierkach i knowaniach wy�wiczony. Grellenort za��</p><p>��Grellenort � wtr�ci�a w zamy�leniu m�wi�ca altem i pachn�ca rozmarynem kobieta. � Grellenort by� sk�onny uzna�, �e Hejncze by� zaskoczony szczerze i naprawd�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��By� zaskoczony szczerze i naprawd� � powt�rzy� dobitnie Pomurnik. � Jestem tego absolutnie pewien. Z ukrycia rzuci�em na niego zakl�cie. Mia�, jasna rzecz, blokad�, jaki� talizman ochronny, jego my�li przejrze� nie zdo�a�em, ale gdyby udawa� i zwodzi�, m�j czar zdemaskowa�by go. Nie, Kundrie, Grzegorz Hejncze nie wiedzia� o Reynevanie, zdumia�a go informacja o nim, zaskoczy� fakt, �e Reynevan kogo� tu szuka�. Trudno w to uwierzy�, ale wygl�da, �e Hejncze nic nie wie o Apold�wnie. Co oznacza�oby, �e to jednak nie Inkwizycja j� uprowadzi�a.</p><p>��Pospieszny wniosek � Kundrie zamruga�a wszystkimi czterema powiekami. � Hejncze to nie Inkwizycja. Hejncze to trybik w machinie. A sam wszak biskup stara si�, ile mocy, by trybik ten zdyskredytowa� i wyeliminowa�. Mo�e wreszcie sukces odnios�y intrygi? Mo�e Hejncze ju� si� w machinie nie liczy, lub liczy tak ma�o, �e nie jest informowany? Mo�e rzeczy dziej� si� tam za jego plecami?</p><p>��Mo�e, mo�e, mo�e � zagryz� wargi Pomurnik. � Do�� mam ju� hipotez. Chc� konkret�w. Arkana, Kundrie, arkana. Nekromancja i goecja. Specjalnie wysy�a�em ludzi do Schonau, by wykradli osobiste rzeczy Apold�wny, przedmioty, kt�rych dotyka�a. Dostarczono ci je. I co?</p><p>��Zademonstruj�. � Neufra oci�ale unios�a si� z kar�a. � Pozw�l.</p><p>Pomurnik s�dzi�, �e wie, czego si� spodziewa�. Kundrie zwykle pos�ugiwa�a si� magi� Longaevi. Zniech�cona zapewne brakiem efekt�w, neufra przestawi�a si� jednak na magi� u�ywan� przez Nefandi. Pomurnik popatrzy� i pr�dko prze�kn�� wzbieraj�c� w gardle �lin�.</p><p>Na stole u�o�ony by� okr�g z d�ugiego pasa sk�ry, zdartej podobno z �ywego cz�owieka. Na pasie, wyznaczaj�c wierzcho�ki tr�jk�ta, umieszczone by�y ko�le rogi, zmumifikowany nietoperz i kocia czaszka. Nietoperz zosta� utopiony we krwi, kota za� przed zabiciem karmiono ludzkim mi�sem. Co robiono z koz�em, Pomurnik wola� nie wiedzie�. W �rodku okr�gu, przybita do blatu �elaznym hufnalem, le�a�a trupia g�owa, ciekn�ca ju� i �mierdz�ca gorzej ni� lekko. Oczy, psuj�ce si� najszybciej, Kundrie zd��y�a ju� wyd�uba�, a oczodo�y zasmarowa� woskiem. Okolice ust trupiej g�owy by�y zw�glone, wargi zwisa�y w poskr�canych strz�pach, pozwijanych jak zbutwia�a kora. Przed trupi� g�ow� le�a�a para trupich d�oni, r�wnie� przygwo�d�onych do blatu. Mi�dzy d�o�mi spoczywa�o co�, co obdarto ze sk�ry i zmasakrowano: du�y szczur lub ma�y pies.</p><p>��Dostarczony mi szalik � Kundrie zademonstrowa�a kawa�ek szarej we�ny � przezornie poci�am na cz�ci. To jest wszystko, co mi zosta�o. Sp�jrz.</p><p>Po�o�y�a szmatk� pomi�dzy trupimi d�o�mi. D�onie drgn�y, zatrzepota�y, ich palce zacz�y skr�ca� si� nagle i wi� jak robaki, jak gdyby usi�uj�c uchwyci� strz�pek. Kundrie unios�a r�ce i wyci�gn�a je przed siebie, jej w�asne palce obj�o niekontrolowane dygotanie, dok�adnie imituj�ce ruchy d�oni przybitych do sto�u.</p><p>��I�! I�! Nya-hah, y-nyah! Ngg-ngaah-Shoggog!</p><p>Trupie d�onie wpad�y w istn� furi�, szarpi�c si� na gwo�dziach i b�bni�c o st�. Zw�glone wargi trupiej g�owy poruszy�y si�. Ale zamiast s��w, na kt�re czekali, buchn�� z nich gwa�towny siny p�omie�, j�zor ognia, pal�c i momentalnie zamieniaj�c strz�pek szarego szalika w szczypt� szarego popio�u. Wszystko na stole znieruchomia�o w rze�nick� martw� natur�.</p><p>��I co ty na to, synku?</p><p>��Kontrmagia.</p><p>��I to bardzo silna � potwierdzi�a Kundrie. � Kto� przeszkadza. Kto� nie chce, by�my wy�ledzili t� Apold�wn�, czy jak jej tam. Magia nie jest typowa, nosi �lad astralny, syderyczny. Nie ka�dy potrafi pos�u�y� si� elementem syderycznym� Czemu zgrzytasz z�bami, mo�na wiedzie�? Ach� Rozumiem. Przypomnia�am. �w kamrat Reynevana, olbrzym o obliczu przyg�upa. Ten, kt�ry pod Troskami zmusi� ci� do ucieczki. Druga plama na honorze. Twierdzi�e��</p><p>���e to astral � doko�czy� zimno Pomurnik. � Bo to jest astral. Przybysz z astralnej p�aszczyzny. Kontrmagia, kt�ra nam przeszkadza, mo�e by� jego dzie�em. Pod Troskami widzia�em jego aur�. Nigdy w �yciu nie widzia�em podobnej.</p><p>��Nie ma dw�ch jednakowych aur. Nie znajdziesz dw�ch par oczu, kt�re identycznie postrzegaj� t� sam� aur�. To si� nazywa optyka. Nie czyta�e� Witelona?</p><p>��Rzecz � wzruszy� ramionami Pomurnik � nie w barwie, wielko�ci i intensywno�ci aury, kt�re rzeczywi�cie s� zmienne i zale�ne od oka patrz�cego. Rzecz w tym, �e wszystko, absolutnie wszystko na �wiecie ma trzy aury. �ywe czy martwe, przyrodzone czy nadprzyrodzone, pochodz�ce z tego �wiata czy z za�wiat�w, wszystko, absolutnie wszystko ma trzy aury. Dwie, zwykle ��ta i czerwona, niemal przylegaj� do obiektu. Trzecia pulsuje wieloma kolorami i jest od obiektu oddalona, tworzy wok� niego sfer�.</p><p>��To wiedza szkolna.</p><p>��Typ, kt�rego zobaczy�em pod Troskami, mia� dwie aury. Jedna, po�yskliwie z�ota, przylega�a do niego tak, �e wygl�da� jak odlany z kruszcu pos�g. Druga� bo by�y jedynie dwie� nie by�a aur� w �cis�ym znaczeniu. Jasno-b��kitna po�wiata� Ulokowana� Za plecami. Z ty�u. Jak rozwiany p�aszcz, jak tren� Albo�</p><p>��Albo skrzyd�a? � parskn�a neufra. � A mandorli nie by�o? Albo aureoli? Nimbu nad g�ow�? Nie towarzyszy�a zjawisku �wiat�o�� wiekuista, <emphasis>lux perpetua</emphasis>? Bo w takim wypadku m�g�by to by� archanio�, cho�by Gabriel. Nie, Gabriel, pami�tam, by� szczup�y, raczej drobny i urodziwy, a tamten spod Trosk mia�, jak twierdzi�e�, g�b� kretyna i konstytucj� giganta. Ha, mo�e by� to wi�c �wi�ty Wawrzyniec? Ten podobien by� wo�u, tak budow�, jak i pomy�lunkiem. Upiekli go na �elaznym ruszcie, na w�glach, <emphasis>super carbones vivos</emphasis>. Pami�tam, piekli, piekli, a on wci�� by� krwisty. Zu�yli mas� <emphasis>carbones</emphasis>, nim si� dopiek�.</p><p>��Kundrie � warkn�� Pomurnik. � Wiem, �e jeste� samotna i nie masz z kim gada�. Ale odpu�� sobie anegdoty. Nie chc� anegdot. Chc� konkret�w.</p><p>Kundrie nastroszy�a kolce grzbietowe.</p><p>��Czy rad� � zasycza�a � uznasz za co� konkretnego? Bo rad� dla ciebie mam, i owszem. Przed kolosem przyg�upem miej si� na baczno�ci. W�tpi�, by by� faktycznie istot� astraln�, bytem syderycznym, przypadk�w wizyt z syderycznej p�aszczyzny nie notowano od dziesi�cioleci. Ale kr��� po tym �wiecie jeszcze inni, maj�cy aur� podobn� tej, kt�r� opisa�e� i umiej�cy pos�ugiwa� si� elementem gwiezdnym. R�wnie odwieczni, co my, Longaevi. R�wnie gro�ni, co Nefandi. Wasza Ksi�ga zowie ich Czuwaj�cymi, ale oni nie maj� nazwy. Niewielu ich zosta�o. Ale wci�� s�. I niebezpiecznie jest zadziera� z nimi.</p><p>Pomurnik nie skomentowa�. Zmru�y� tylko oczy, nie do�� szybko, by neufra nie zdo�a�a dostrzec ich b�ysku.</p><p>��Wpadnij pojutrze � westchn�a. � Przynie� <emphasis>aurum</emphasis>. Spr�bujemy nowych zakl��. Zdob�d� �wie�� g�ow�, bo ta ju� troch� �mierdzi.</p><p>��Przy�l� z <emphasis>aurum</emphasis> pacho�ka � odrzek� sucho. � Mo�esz sobie wzi�� jego g�ow�. Nie zale�y mi na niej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Msza wielkanocna si� sko�czy�a. Pra�aci i zakonnicy kroczyli, odziani w bia�e szaty, �rodkiem nawy. �piew budzi� echa pod sklepieniem katedry.</p><p><emphasis>Christus resurgens ex mortuis,</emphasis></p><p><emphasis>iam non moritur:</emphasis></p><p><emphasis>mors illi ultra non dominabitur,</emphasis></p><p><emphasis>Quod enim mortuus est peccato,</emphasis></p><p><emphasis>Mortuus est semel:</emphasis></p><p><emphasis>Quod autem vivit, vivit Deo.</emphasis></p><p><emphasis>Alleluia!</emphasis></p><p>Na Wyspie Tumskiej zebra� si� chyba ca�y Wroc�aw. Na placach przed katedr� i obu kolegiatami �cisk by� nieprawdopodobny, t�um napiera� na halabardnik�w, czyni�cych drog� dla id�cych w procesji biskupa, pra�at�w, mnich�w i kleryk�w. Procesja sz�a od katedry do �wi�tego Idziego, stamt�d do �wi�tego Krzy�a, na kolejne msze.</p><p><emphasis>Surrexit Dominus de sepulcro</emphasis></p><p><emphasis>qui pro nobis pependit in ligno</emphasis></p><p><emphasis>Alleluia!</emphasis></p><p>Zakapturzona i pachn�ca rozmarynem kobieta chwyci�a Grajcarka za r�kaw, poci�gn�a go pod mur, za przypor� przy kaplicy chrzcielnej.</p><p>��Czego chcesz? � warkn�a. � Co masz a� tak alarmuj�co wa�nego? M�wi�am, by� nie spotyka� si� ze mn� za dnia. A co dopiero takiego dnia.</p><p>Grajcarek obejrza� si�, otar� pot z czo�a, obliza� wargi. Kobieta obserwowa�a go uwa�nie. Szpieg odchrz�kn��, otworzy� usta, znowu je zamkn��. I nagle zblad�.</p><p>��Aha � domy�li�a si� b�yskawicznie kobieta. � Biskup jednak zap�aci� wi�cej?</p><p>Szpieg cofn�� si�, drgn��, napotykaj�c plecami twardy op�r �ciany, rozdygotan� r�k� spr�bowa� nakre�li� w powietrzu magiczny charakter. Kobieta doskoczy�a, uderzy�a go, kr�tko, bez rozmachu. Kolanem przypar�a do muru.</p><p>��Dobry �yd � zasycza�a � nie zdradza. Ty z�y �yd jeste�, Grajcarek.</p><p>B�ysn�� n�, szpieg zakrztusi� si� i z�apa� obur�cz za gard�o, spomi�dzy palc�w zat�tni�a krew. Kobieta narzuci�a mu p�aszcz na g�ow�, zwali�a na ziemi�, sama wpad�a w t�um.</p><p>���apaj! � krzykn�� do swych agent�w Kuczera von Hunt. � �aaapaaaj!</p><p>W t�umie zakot�owa�o si�.</p><p><emphasis>Advenisti desiderabilis,</emphasis></p><p><emphasis>quem expectabamus in tenebris�</emphasis></p><p>Wkr�caj�c si� w ci�b� jak kret w gleb�, jeden z agent�w dopad� kobiety, ucapi� j� za rami�. Zobaczy� ��tozielone oczy. Nie zd��y� nawet krzykn��, n� b�ysn�� i rozp�ata� mu tchawic� i prze�yk. Drugi agent zast�pi� kobiecie drog�, t�um zafalowa� i zwar� si� doko�a. Agent j�kn��, oczy zasz�y mu mg��, nie upad�, zosta�, bezw�adny jak kuk�a, zawieszony w �cisku mi�dzy niebem a ziemi�. Ludzie zacz�li krzycze�, przera�liwie piszcza�a dziewczynka, zesztywnia�ymi r�czkami rozmazuj�c posok� na od�wi�tnej bia�ej sukience. Kuczera von Hunt przedar� si� przez t�um, ale zasta� ju� tylko trupy. Rozdeptan� na bruku krew. I nik�y zapach rozmarynu.</p><p><emphasis>Alleluia, alleluia!</emphasis></p><p>Procesja rezurekcyjna zbli�a�a si� do kolegiaty �wi�tokrzyskiej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panie� � wybe�kota� ojciec Felicjan, gn�c si� w uk�onach. � Kazali�cie, �eby donie�� Jam got�w� Mo�nali m�wi�?</p><p>��Mo�na.</p><p>��To m�wi� Jest, uwa�acie, tak� W Kar�owicach targ ko�ski by�� Ko�mi tam�j handlowali�</p><p>��Sk�adniej � sykn�� Pomurnik. � Sk�adniej, klecho. Wolniej, wyra�niej i sk�adniej.</p><p>��Wasza mi�o�� kaza�a, coby wy�ledzi� dziewk� Ukrywan�. �eby donie�� zaraz� Pods�ucha�em u �wi�tego Wojciecha� Jak inkwizytorscy agenci mi�dzy sob� gadali� Dzier�ka, wdowa po Zbylucie z Szarady, koniarka ze Ska�ki pod �rod�� Na ko�ski targ do Kar�owic zjecha�a. I dziewka z ni� by�a. Niby c�rka, ale wszyscy wiedz�, �e owa Dzier�ka c�rki nie ma nijakiej� No to si� huczek podni�s� w�r�d kupc�w, bo wielu przemy�liwa�o, jakby si� tu z wd�wk� poswad�bi�, wszak w wianie najlepsza stadnina na �l�sku� A tu masz, dziewka nie�lubna albo przysposobiona, dziedziczy� gotowa�</p><p>��Do rzeczy.</p><p>��Na rozkaz. Dziewka ta, owa niby-c�rka, gada� jeden agent drugiemu, znik�d si� wzi�a, jakby z nieba spad�a i ninie w Ska�ce �ywie. Tom pomy�la�: A nu� to ta dziewka, co jej Bielawa szuka i wasza mi�o�� te�? Wiek si� zgadza jakby� Bom s�ysza�, jak gadali� Opisali, jak ta dziewka wygl�da�</p><p>��Opisali, powiadasz. Powt�rz zatem opis. Dok�adnie i szczeg�owo.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Biskup Konrad s�ucha�. Z pozoru uwa�nie, ale Pomurnik zna� go zbyt dobrze. Biskup by� rozkojarzony, by� mo�e dlatego, �e trze�wy. Dzieli� uwag� pomi�dzy Pomurnika, wydzieraj�c� si� w damskich komnatach Klaudyn� Haunold�wn� i dobiegaj�ce z podw�rca pokrzykiwania Kuczery von Hunta.</p><p>��Aha � powiedzia� wreszcie. � Aha. A wi�c dziewczyna, kt�ra by�a �wiadkiem napadu na kolektora i kt�ra ten napad prze�y�a, �yje nadal. Cho� dwukrotnie j� osacza�e�, wymyka�a si�. I teraz, twierdzisz, ukrywa si� w Ska�ce, w dobrach Dzier�ki de Wirsing, wdowy po Zbylucie z Szarady.</p><p>��I nale�a�oby, uwa�am, co� w tej sprawie przedsi�wzi��.</p><p>Konrad podrapa� si� w ciemi�, pod�uba� w uchu.</p><p>��A co tu przedsi�bra�? � lekcewa��co wyd�� wargi. � Szkoda czasu i zachodu. Dzier�ka de Wirsing prowadzi si� przyk�adnie, z husytami ju� nie handluje, suto na Ko�ci� �o�y. Nie widz� powod�w, by j�� A dziewka? Dziewka jest nikim. Co z niej za �wiadek? Je�li nawet zapami�ta�a co� z tamtych zdarze�, je�li nawet zdolna b�dzie kogo� rozpozna�, kto jej pos�ucha, kto da wiar�? Wszak wiadomo, �e panny r�ne cudaczne fantasmagorie imaginuj�, gdy im wapory menstrualne do rozum�w uderzaj�. Nie zaprz�tajmy sobie ni� g�owy. Zapomnijmy o niej. Zapomnijmy w og�le o przygodzie, kt�ra spotka�a poborc� podatk�w. Min�y ju� niemal cztery lata. Ja ju� zapomnia�em. Wszyscy zapomnieli.</p><p>��Nie wszyscy � pokr�ci� g�ow� Pomurnik. � Fuggerowie, dla przyk�adu, nie zapomnieli. Niedawno dano mi to do zrozumienia. Wierz mi, ojczulku, b�d� chcieli dociec prawdy i dobra� si� winnym do dupy. Wykorzystaj� do tego celu wszystko, co da si� wykorzysta�. Wszystko. Ta dziewczyna mo�e i jest nikim, ale stanowi zagro�enie.</p><p>��C� � Biskup spl�t� palce, pochyli� g�ow�. � Je�li tak� Zr�b wi�c, co uwa�asz za stosowne.</p><p>��A ty co? � Ptasie oczy Pomurnika b�ysn�y. � Umywasz r�ce jak Pi�at? To o tw�j, przypominam, zad idzie, ty� zrabowa� podatek, ciebie mog� pogr��y� zeznania dziewczyny. Je�li decydujesz si� na rozwi�zanie, nie machaj od niechcenia pastora�em, ale wydaj mi rozkaz. Konkretny i niedwuznaczny.</p><p>��Birkarcie � Konrad wytrzyma� spojrzenie. � Uwa�aj. Nie przekrocz granicy.</p><p>D�ugo milczeli obaj, pr�buj�c oczami swego hartu. Klaudyna ucich�a, tak�e z podw�rca nie dobiega�y ju� �adne odg�osy. Wreszcie biskup wyprostowa� si�, rysy mu stwardnia�y, usta zaci�y.</p><p>��Z mojego rozkazu � powiedzia� � uczynisz to, co uczynisz. A to, co b�dzie uczynione, my, biskup Wroc�awia, <emphasis>volumus et contentamur</emphasis>, akceptujemy i uznajemy za zgodne z nasz� wol�. I pe�n� na si� za to bierzemy odpowiedzialno��. Wystarczy?</p><p>��Teraz w zupe�no�ci.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wielki zegar miejski, wisz�cy na wie�y wroc�awskiego ratusza od czas�w biskupa Przec�awa z Pogorzeli, w�r�d zgrzyt�w tryb�w i poj�kiwania spr�yn obwie�ci� nagle metalicznym biciem dziewi�t� godzin� dnia. Teraz, w ko�cu marca, oznacza�o to, �e do zachodu s�o�ca i <emphasis>ignitegium</emphasis> pozostawa�o oko�o trzech godzin.</p><p>Douce von Pack sta�a w oknie, ca�kiem naga, obr�cona plecami do Pomurnika, wsparta o framug� jak kariatyda. Pomurnik nie m�g� oderwa� wzroku. M�g�by tak na ni� patrze� godzinami.</p><p>��Podejd� tu � odezwa� si�. � Prosz�.</p><p>Us�ucha�a.</p><p>��M�wi�a� � powiedzia� wolno � �e pragniesz robi� to, co ja. U mego boku. Nadal tego chcesz? Nie zmieni�a� zdania? Jeste� na to gotowa?</p><p>Kiwn�a g�ow�. Wolno.</p><p>��Je�li zaczniesz, nie b�dzie odwrotu. Zdajesz sobie z tego spraw�?</p><p>Znowu kiwni�cie. Pomurnik wsta�.</p><p>��W�� to.</p><p>Po chwili sta�a ju� przed nim w czarnym pikowanym aketonie, nogawkach i wysokich butach. Pom�g� jej za�o�y� i zapi�� p�yty napier�nika, naplecznik, gorget, naramienniki, awanbrasy, reszt� blach. Czarn� opask� na w�osy. Czarny p�aszcz z kapturem.</p><p>��Miecz?</p><p>��Wol� oszczep.</p><p>��Wypij to. Do dna. Powtarzaj za mn�: <emphasis>Adsumus, Domine, adsumus peccati quidem immanitate detenti</emphasis>�</p><p>��Przyb�d� do nas, pozosta� z nami, zechciej przenikn�� nasze serca�</p><p>��Amen. Idziemy.</p><p>��Co to by�o� To, co wypi�am?</p><p>��Narkotyk.</p><p>��Niezbyt to smaczne.</p><p>��Przywykniesz. Idziemy. Aha. Jeszcze jedno. Powiedz mi�</p><p>Unios�a g�ow�. I oczy. Koloru toni g�rskiego jeziora. Pi�kne. Urzekaj�ce. I absolutnie nieludzkie.</p><p>��Jak ty � spyta� Pomurnik z oci�ganiem � w�a�ciwie masz na imi�?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzier�ka de Wirsing nie wiedzia�a, co j� zbudzi�o. Nie by�o to szczekanie ps�w, psy, niepokojone by� mo�e przez podkradaj�cego si� le�nego zwierza, szczeka�y w Ska�ce ca�� noc, ich szczek tylko z pocz�tku przeszkadza� w za�ni�ciu, potem spowszednia� i straci� sw�j alarmuj�cy charakter, sta� si� dla ucha czym� zwyczajnym. Prawdopodobnie by�a to wi�c mara, straszny koszmar senny, kt�ry sprawi�, �e Dzier�ka nagle gwa�townie poderwa�a si�, usiad�a na �o�u, spi�ta, przytomna i gotowa do akcji. Pewna, �e oto w�a�nie sta�o si� to, czego obawia�a si� przez ca�e ostatnie cztery lata.</p><p>Psy nie szczeka�y.</p><p>��Elencza! Zbud� si�! I ubieraj!</p><p>��Co si� sta�o?</p><p>��Wstawaj! �ywo!</p><p>Dzwoni�ca w uszach nienaturalna cisza p�k�a nagle, rozpruta przez dobiegaj�cy z podw�rza krzyk mordowanego. Krzykowi prawie natychmiast zawt�rowa�y inne, w mgnieniu oka ca�y ska�ecki folwark rozbrzmia� wrzaskami i t�tentem. A w okiennych b�onach zamigota� ogie�.</p><p>��Elencza! Tu! T�dy!</p><p>Dzier�ka przesun�a skrzyni�, zdar�a ze �ciany �ubrz� sk�r�, otworzy�a ukryte za ni� drzwiczki. Zza drzwiczek powia�o st�chlizn� i ch�odem.</p><p>��Pani Dzier�ko!</p><p>��Pr�dko, nie ma czasu! Przech�d doprowadzi ci� nad strumie�. Ukryj si� tam, nie wychod�, dop�ki� Dop�ki wszystko si� nie sko�czy. �ywo, dziewczyno!</p><p>��A ty? Nie zostawi� ci�!</p><p>��Do przechodu! Natychmiast! Nie wa� si� by� niepos�uszn�! Id�, dziecko, id��</p><p>Zamkn�a drzwiczki, zamaskowa�a je sk�r� i skrzyni�. Zerwa�a ze �ciany w sieni rohatyn�. I wypad�a na podw�rze.</p><p>Nie zd��y�a zobaczy� nic poza migotanin� sypi�cych i iskrami pochodni. Na samym progu staranowa� j� rozp�dzony ko�, run�a na ziemi� z d�awi�cym oddech impetem. Podkute kopyta t�uk�y o grunt tu� obok niej, grozi�y zmia�d�eniem. Nie mia�a si�y si� poruszy�. Kto� chwyci� j�, powl�k�. Pozna�a. Sobek Snorbein.</p><p>��Pani� Ratujcie si�</p><p>Wi�cej Sobek Snorbein powiedzie� nie zdo�a�. St�kn��, pad� na kolana, z ust buchn�a mu krew. Dzier�ka zobaczy�a grot oszczepu, wyzieraj�cy mu z piersi. Obok przemkn�� konny, niewyra�ny jak czarny nocny ptak, us�ysza�a z�o�liwy dziewcz�cy chichot. I okrzyk.</p><p>��<emphasis>Adsumus! Adsumuuus!</emphasis></p><p>Dooko�a znowu za�omota�y kopyta, zaroi�o si� od je�d�c�w. Czarnych Je�d�c�w.</p><p>��<emphasis>Adsumuuus!</emphasis></p><p>Wprost na ni�, wyci�gaj�c r�ce, bieg�a kobieta w koszuli. Na oczach Dzier�ki Czarny Je�dziec rozwali� jej g�ow� ciosem miecza. Dzier�ka zerwa�a si�, ale znowu najechano j�, obalono. Poderwa� j� arkan, r�ce w �elaznych r�kawicach. Zawis�a mi�dzy dwoma ko�mi. Trzeci napar� na ni�.</p><p>��Gdzie jest dziewczyna?</p><p>Dzier�ka splun�a. Co� �wisn�o, w oczach rozb�ys�o. Skurczy�a si� z b�lu.</p><p>��Gdzie jest dziewczyna?</p><p>Bicz znowu spad�, smagn��. Zawy�a. Jej krzyk miesza� si� z innymi, dobiegaj�cymi od stajni i stod�.</p><p>��Gdzie jest dziewczyna?</p><p>��Nie dostaniecie jej� Nie ma jej tu� Jest daleko.</p><p>Czarny Je�dziec nachyli� si� ku niej z siod�a. Zobaczy�a jego oczy. Ptasie i z�e.</p><p>��Twoich pacho�k�w, koniuch�w, dziewki i dzieciaki � powiedzia� � kaza�em zamkn�� w stajni. Spal� ich tam, upiek� razem ze wszystkimi twoimi ko�mi. Je�li nie powiesz, gdzie jest dziewczyna, wszystkich usma�� �ywcem.</p><p>��Nie dostaniesz jej � powt�rzy�a, wypluwaj�c krew p�yn�c� z przeci�tych biczem warg. � Nigdy jej nie znajdziesz i nigdy nie zdo�asz skrzywdzi�.</p><p>Je�dziec odwr�ci� si�, wyda� rozkaz. Wnet noc eksplodowa�a gor�cym podmuchem, poja�nia�a czerwonym blaskiem wielkiego ognia. I potwornym krzykiem, g�osem, kt�rego nie by� w stanie zg�uszy� ryk po�aru. Kwikiem �ywcem p�on�cych zwierz�t. I ludzi.</p><p>Bo�e, wybacz mi, powtarza�a w my�li Dzier�ka, kul�c g�ow� w ramiona pod uderzeniami bata. Bo�e, wybacz grzech. Ale oni zabiliby Elencz� A ludzi i konie spaliliby i tak�</p><p>Ogie� bi� a� pod niebo. Zrobi�o si� jasno jak w dzie�. Ale Dzier�ka nie widzia�a nic. By�a jak �lepa.</p><p>Obalono j� na ziemi�. Rzemieniem sp�tano nogi w kostkach. Ko� zar�a�, zatupa�, rzemie� si� napi��, poczu�a szarpni�cie, poszorowa�a po ziemi.</p><p>��Masz ostatni� szans�, koniarko � dobieg� sk�d� z g�ry z�y g�os Czarnego Je�d�ca. � Powiesz, gdzie jest dziewczyna, a podaruj� ci szybk� �mier�.</p><p>Dzier�ka zacisn�a z�by. Zaraz b�d� znowu z tob�, Zbylut, pomy�la�a szybko. Troch� pocierpi�, nic to, wytrzymam. I b�d� zn�w u twego boku.</p><p>Kto� krzykn��, kto� gwizdn��, ko� run�� w cwa�. �wiat w oczach Dzier�ki zmieni� si� w d�ug� ognist� lini�. �wir ci�� sk�r� jak raszpla.</p><p>Po trzecim nawrocie straci�a przytomno��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��B�dzie �y� � stwierdzi� sucho wezwany ze �rody zakonnik, infirmierz z klasztoru Braci Mniejszych. � Prze�yje, je�li B�g pozwoli� Nowa sk�ra z czasem rany pokryje. Pozrastaj� si� i wydobrzej�, da B�g, ko�ci i stawy�</p><p>��Chodzi� wydoli? � spyta�, gryz�c w�s, rycerz Tristram Rachenau, pan na Bukowie. Jego syn, Parsifal, wygl�da� mu zza plec�w.</p><p>��Konno je�dzi� zdo�a? To� ona koniarka, z koni �yje. Zdo�a na kulbak�?</p><p>Franciszkanin pokr�ci� g�ow�, spojrza� na Elencz�.</p><p>��Nie wiem� � zaj�kn�� si�. � Mo�e. Mo�e kiedy�, z �ask� bosk�� Strasznie jest zmasakrowana� Szcz�cie to, szlachetny panie, �e�cie z dru�yn� w czas z pomoc� przyskakali, tamtych przep�oszyli. Inaczej�</p><p>��Somsiedzka pomoc, zwyk�a rzecz � odburkn�� Tristram Rachenau. � Tako�, jasna sprawa, tu, u mnie, w stanicy, niechaj le�y i si� kuruje. P�ki nie ozdrowieje, na nogi nie stanie, a jej ludzie Ska�ki nie odbuduj�. Ha, cud to, �e si� z tej stajni wy�amali, inaczej wszyscy by tam zgorzeli, �ywa noga by nie usz�a. I koni wi�kszo�� uciec z po�aru zdo�a�a� Na honor, cud to, cud prawdziwy.</p><p>��B�g tak chcia�. � Franciszkanin prze�egna� si�. � I ja tu ostan�, panie rycerzu, je�li zezwolicie. Mus teraz nieustawnie chorej dogl�da�, opatrunki zmienia� Panienka mi pomo�e. Panienko?</p><p>Elencza unios�a g�ow�, otar�a przegubem opuchni�te od p�aczu powieki.</p><p>��Pomog�.</p><p>Dzier�ka de Wirsing poruszy�a si� na �o�u, g�ucho j�kn�a spod banda�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>By� trzydziesty marca Anno Domini 1429.</p></section><section><title><p>Rozdzia� jedenasty</p></title><p><strong>w kt�rym wracamy na Moraw�, do miasta i na zamek Odry, gdzie polskie poselstwo proponuje usun�� przeszkod� w zacie�nieniu bratnich zwi�zk�w z Czechami, a Reynevan dowiaduje si� tego i owego o polityce.</strong></p><empty-line/><p>By� pi�ty kwietnia, gdy dotarli do Odr.</p><p>Incydent ze zbieg�ym Schillingiem sprawi�, i� niepokoili si� o los Horna, ju� w drodze postanowili jecha� na Sowiniec. Ale nie musieli. Pierwsz� osob�, kt�r� spotkali na zamkowym dziedzi�cu, by� Urban Horn w�a�nie.</p><p>Gdy ich zobaczy�, twarz mu pociemnia�a, a oczy zap�on�y. Nie uczyni� jednak najmniejszego gestu, sta� spokojnie i nieruchomo. Mo�e dlatego, �e ruchy mocno ogranicza�y mu grubo obanda�owana szyja i podtrzymywana temblakiem lewa r�ka. I �e ich by�o trzech, a on jeden.</p><p>��Witaj � zacz�� banalnie Reynevan. � Jak si� masz?</p><p>��Tak, jak wygl�dam.</p><p>��Ojej.</p><p>��Zostawili�my ci� � Szarlej ledwie dostrzegalnie mrugn�� do Reynevana i Samsona � mimo wszystko w lepszym stanie. Kto ci� tak urz�dzi�?</p><p>Horn zakl��, splun�� i spojrza� na nich spode �ba.</p><p>��Schilling � zacisn�� z�by. � Zaskoczy� mnie, dra�. Uciek� z Sowi�ca.</p><p>��Uciek�, ajajaj. � Szarlej przesadnie za�ama� r�ce. � S�yszysz, Reinmarze? Samsonie? Schilling uciek�! To niedobrze, bardzo niedobrze. Lecz z drugiej strony dobrze.</p><p>��Co? � warkn�� Horn. � Co dobrze?</p><p>���e uciek� niedaleko � wypali� Reynevan. � Spotkali�my si�. A tu obecny Szarlej, ten, kt�ry w�a�nie szczerzy z�by, poci�� go swym szabliskiem na dzwonka, jak szczupaka. �wiat wypi�knia�, gdy jednego �otra na nim mniej. No, Horn, bez urazy, zostawmy swary. Proponuj�, by� si� rozchmurzy� i u�cisn�� nam prawice. Co?</p><p>Urban Horn pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Z diab�em w zmowie chyba jeste�cie, ca�a wasza cholerna tr�jca. Diab�a macie za sk�r�, ka�dy jeden z was. Lepiej, zaraza, by� z wami, ni� odwrotnie. Bez urazy. A za �otra Schillinga dzi�ki wielkie. Daj r�k�, Szarleju. Reinmarze� Auu, Samsonie! Bez u�cisk�w, cholera, bez u�cisk�w! Szwy mi si� rozejd�!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Prokop Go�y przyj�� Reynevana na stoj�co. Sam sta� i siada� nie prosi�.</p><p>��Ty � zacz�� obcesowo � zdaje si�, czego� oczekujesz? Czego? Wyraz�w wdzi�czno�ci za nieoceniony wk�ad w misj� na �l�sku? Niniejszym wyra�am ci te wyrazy i zapewniam, �e zas�ugi twe nie b�d� zapomniane. Wystarczy? Czy mo�e czekasz na akt skruchy z tytu�u wystawienia ci� na pr�b� wierno�ci i poddania testowi na lojalno��? Nie doczekasz si� takiego aktu. Odwet zreszt�, jak s�ysz�, wzi�li�cie ju� za to na Biedrzychu, a� dziw, �e wam to odpu�ci�. Czy jest jeszcze co�, czego wymieni� zapomnia�em? M�w pr�dko, nie mam czasu, polscy pos�owie czekaj�.</p><p>��Moi przyjaciele chc� opu�ci� Odry, pragn� odwiedzi� bliskich. Mog� to zrobi� bez przeszk�d?</p><p>��Szarlej i g�upek? Mog� robi�, co chc�. Zawsze mogli.</p><p>��A ja?</p><p>Prokop odwr�ci� wzrok. D�ugo patrzy� na chmury za oknem.</p><p>��Ty te�.</p><p>��Dzi�kuj�, hejtmanie. Tu, prosz�, jest <emphasis>decoctum</emphasis>. Sporz�dzi�em ca�y flakon, na zapas� Gdyby b�le wr�ci�y�</p><p>��Dzi�ki, Reynevan. Jed�, szukaj tej twojej panny. A nim si� po�egnamy, jeszcze jedna rzecz. Jedno pytanie. Prosz�, by� udzieli� na nie szczerej odpowiedzi.</p><p>��Pytaj.</p><p>Prokop Go�y wolno odwr�ci� ku niemu g�ow�. Jego oczy k�u�y jak sztylety.</p><p>��Czy to ty wsypa�e� Domarasca w Opolu? Czy za twoj� spraw� wpad�? Ty go zdradzi�e�?</p><p>��Nie zdradzi�em nikogo. A owego Domarasca w szczeg�lno�ci. Nie mam poj�cia, kto to jest. Nie znam nikogo tego miana.</p><p>��Oczekiwa�em takiej odpowiedzi. � Oczy Prokopa nie zmieni�y wyrazu. � W�a�nie takiej. Ale gdyby czystym trafem by�o inaczej, wtedy� Wtedy nie wracaj, Reynevan. Zamiast wraca�, uciekaj, rzu� wszystko i uciekaj. Bo Domarasca ci nie daruj�. Gdyby si� okaza�o, �e to ty, �e to przez ciebie, zabij� ci�. W�asnymi r�kami. Nic nie m�w. Id� ju�. Bywaj z Panem Bogiem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Po�egnali si� za Bram� G�rn�. Wia� ostry wiatr od Odry, przenika� ch�odem do szpiku ko�ci. Reynevan schowa� uszy w futrzany ko�nierz.</p><p>��Jed� z nami. � Szarlej �ci�gn�� wodze karoszowi. � Jed� tak, jak stoisz. Nie rozumiem, co ci� tu jeszcze trzyma. Do diab�a, ch�opcze, mam wyrzuty. I niespokojne sumienie. Nie powinienem ci� zostawia�.</p><p>��Wkr�tce zjawi� si� w Rapotinie � sk�ama�. � B�d� lada dzie�. Tymczasem pozdr�w pani� Bla�en�. Uk�ony dla Markety, Samsonie. U�ciskaj j� ode mnie.</p><p>��Ma si� rozumie� � u�miechn�� si� smutno olbrzym. � Ma si� rozumie�. Czekamy na ciebie, Reinmarze. Tymczasem bywaj i�</p><p>��Tak?</p><p>��Nie daj sob� manipulowa�. Nie pozw�l, by ci� wykorzystywano.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie zaprosili mnie na narad�. � Korybutowicz mia� g�os spokojny, ale wida� by�o, �e wewn�trz a� gotowa� si� ze z�o�ci.</p><p>��Nie zaprosili mnie � powt�rzy�. � A z poselstwa polskiego nikt nawet nie przekaza� mi uszanowa�. Jakby mnie tu w og�le nie by�o! Jakby o mnie nie wiedziano! Jestem, do czarta, synowcem ich monarchy! Jestem kniaziem!</p><p>��Mo�ci ksi��� � Reynevan odchrz�kn��, a potem j�� recytowa� to, co kaza� mu wyrecytowa� Biedrzych ze Stra�nicy.</p><p>��Racz zrozumie� delikatn� sytuacj�. Kr�l Jagie��o ca�emu chrze�cija�skiemu �wiatu og�osi�, �e jeste� w Czechach bez jego wiedzy, udzia�u i wr�cz wbrew woli. W Polsce jeste� wykl�ty i ob�o�ony banicj�. Dziwisz si�, �e oficjalnemu polskiemu poselstwu nijak si� z tob� znosi�? By�aby to woda na m�yn Luksemburczyka, nowy pretekst do krzy�ackich oszczerstw. Znowu by krzyczano, �e Jagie��o husyt�w wspiera, czynnie i zbrojnie. Wiesz wszak, ksi���, �e sol� w oku jeste� Luksemburczykowi, ty i twoje rycerstwo. On wie, jak� jeste� pot�g�. I zwyczajnie si� ciebie boi.</p><p>Twarz Zygmunta Korybuta poja�nia�a, przez moment zdawa�o si�, �e p�knie, �e pycha go rozsadzi. Reynevan kontynuowa� wyuczon� lekcj�.</p><p>��Cho� na narad� ci� nie zaprosili, niezawodnie by�a o tobie mowa. Ze �l�ska wracam, z misji, tedy wiem, �e na tobie, ksi���, na twojej sile wszystkie plany s� oparte, a plany to wielkie. Nie zapomina si� w tych planach o twoich zas�ugach, b�d� one nagrodzone.</p><p>��Jeszcze by nie � parskn�� knia�. � Jak my�lisz, dlaczego si� w Czechach znalaz�em i to na przek�r Jogajle? By�o w Polsce stronnictwo, kt�re chcia�o wyzyska� swary z Luksemburczykiem dla sposobno�ci odepchni�cia Niemczyzny od ziem s�owia�skich. Stronnictwo istnieje i ro�nie w si��, kto, jak s�dzisz, w�a�nie do Odr zjecha�? O planach aneksji G�rnego �l�ska wiem od dawna. I wespr� te plany. Je�li co� z tego b�d� mia�, rzecz jasna, je�li dadz� mi to, czego chc�. Je�li wykroj� mi z G�rnego �l�ska kr�lestwo. Reynevan? Dadz� mi to, czego chc�? O czym radzili? Co postanowili?</p><p>��Przeceniasz mnie, ksi���. Takiej wiedzy nie mam.</p><p>��Czy�by? Reynevan, ja potrafi� si� odwdzi�czy�. Nie gard� wdzi�czno�ci�, gdy twoja panna wci�� w niewoli. Dowiedz si�, o czym Prokop z Polakami uradza�, a ja ci pomog� w jej oswobodzeniu. Mam pod rozkazami ludzi, kt�rzy diab�a z piek�a wykra�� zdolni. Dam ci ich na us�ugi. Je�li ty przys�u�ysz si� mnie. Dowiedz si�, o czym Polacy z Prokopem uradzali i co uradzili. Mus mi to wiedzie�.</p><p>��Postaram si�.</p><p>Korybut milcza�, gryz�c wargi.</p><p>��Mus mi to wiedzie� � powt�rzy� wreszcie. � Bo mo�e by�, �e ja tu na pr�no� �e tylko �ycie tu marnuj�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan zast�ka� i sykn��, macaj�c udo. Urban Horn parskn��.</p><p>��Ja zaci�ty i ty zaci�ty � przem�wi�. � I tym razem nie przy goleniu. Jak to ty wtedy powiedzia�e�? G��bsze naruszenie tkanki? No to naruszy� nam, psia jego ma�, ten dra� tkank�, por�n�� nas �elazem, ciebie no�em, mnie kawa�em blachy oderwanym z drzwi. Mimo to obaj �yjemy. Rozumiesz? Mamy pewno��, �e nie otruto nas Perferro, �e nie mamy tej diabelskiej trucizny we krwi. Pocieszaj�ca wiedza, nie uwa�asz?</p><p>��Uwa�am. Horn?</p><p>��Tak?</p><p>��To polskie poselstwo� Wiesz, kto w nim jest?</p><p>��Przewodzi podkomorzy krakowski, Piotr Szafraniec herbu Staryko�, pan na Pieszkowej Skale. Pan Piotr i jego brat Jan, od niedawna biskup kujawski, to zdeklarowani wrogowie Luksemburczyka i wszelkich z nim uk�ad�w, dlatego przychylni s� husytom. Z Szafra�cem przyby� W�adys�aw z Oporowa, prepozyt ��czycki, podkanclerzy koronny, zaufany Jagie��y. Obu m�odszych ju� pozna�e�. Miko�aj Kornicz Siestrzeniec, burgrabia b�dzi�ski, jest cz�owiekiem Szafra�c�w. Wojewodzic krakowski Spytek to potomek s�awnych Leliw�w Melszty�skich. Ma�o o nim dot�d s�ysza�em. Ale pewien jestem, �e jeszcze us�ysz�.</p><p>��Jak my�lisz, o czym tam na zamku radzono? Z czym Polacy przyjechali do Prokopa?</p><p>��Nie domy�li�e� si�? � Horn zmierzy� go spojrzeniem. � Jeszcze si� nie domy�li�e�?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Prokop, jako gospodarz, powita� go�ci. Podkomorzy krakowski Piotr Szafraniec wyg�osi� mow� powitaln�, kr�tk�, bo m�czy�a go zadyszka i sz�sty krzy�yk na karku. Prokop s�ucha�, ale wida� by�o, �e jednym uchem.</p><p>��Wpierw � og�osi� niecierpliwie � ustalmy, kogo reprezentujecie? Kr�la Jagie���?</p><p>��Reprezentujemy� � Szafraniec odchrz�kn��. � Reprezentujemy Polsk�.</p><p>��Aha � Prokop spojrza� na� bystro. � Znaczy, reprezentujecie siebie.</p><p>Szafraniec �achn�� si� lekko, by�by mo�e co� powiedzia�, ubieg� go W�adys�aw z Oporowa, podkanclerzy koronny, rektor wszechnicy krakowskiej.</p><p>��Reprezentujemy � rzek� z naciskiem � stronnictwo, kt�remu przysz�o�� Polski na sercu le�y. A �e przysz�o�� Polski �ci�le si� w mniemaniu naszym z przysz�o�ci� Czech wi��e, radziby�my zwi�zki nasze zacie�nia�. Radziby�my Kr�lestwo Czeskie w pokoju widzie�, w pojednaniu, nie za� w zam�cie i wojennej po�odze. Pragniemy, by zgoda zapanowa�a i <emphasis>pax sancta</emphasis>. Po temu i nasze po�rednictwo oferujemy w uk�adach mi�dzy Czechami a Apostolsk� Stolic�. Albowiem�</p><p>��Albowiem Jagie��o nad grobem stoi � przerwa� mu Prokop spokojnym g�osem. � Zgrzybia�y jest i zniedo��nia�y. Rad by pozostawi� po sobie jagiello�sk� dynasti�, zapewni� synom dziedziczny tron na Wawelu. A szlachta bru�dzi, nie w smak jej te zamys�y. Do tego unia z Litw� zagro�ona, Witoldowi zachcia�o si� korony, kt�r� mu Luksemburczyk sn�bi i r�ce a� z uciechy zaciera, jak mu si� pi�knie rzecz uknu�a. Zach�cony przyk�adem, mo�e wpa�� na co� karko�omnie g�upiego �widrygie��o. Papie� tymczasem nawo�uje, by na husyt�w nareszcie z krucjat� ruszy�. A Krzy�acy tylko na to czekaj�. Czy jest co�, czego zapomnia�em wymieni�, ksi�e podkanclerzy koronny?</p><p>��Raczej nie � tym razem podkanclerzego ubieg� w odpowiedzi Szafraniec. � Wymienili�cie wszystko, hetmanie. W szczeg�lno�ci �w �uck i �w niewydarzony pomys� z koron� dla Witolda.</p><p>��Kt�ry to pomys� � wpad� mu w s�owo Miko�aj Siestrzeniec � nader si� dla was, Czech�w, korzystnym okaza� mo�e. Kr�l Jagie��o ma�o, �e papie�a nie pos�ucha i zbrojnie z krucjat� przeciw Czechom nie wyst�pi, on o przymierzu z wami my�li. Rozsierdzi� go �uck, pali si�, by Luksemburczykowi dokuczy�, odp�aci� pi�knym za nadobne. Zamy�la, wiem to, by wesp� z wami, husytami, na Krzy�ak�w uderzy�. Ha, na m� dusz�! W przymierzu i sojuszu Lech i Czech, bracia S�owianie, rami� w rami� w b�j, na Teuton�w plemi� wra�e. Nie chcia�oby si� z wozami na Pomorze, hetmanie? Nad Ba�tyk? Do Gda�ska?</p><p>��Cho�by dzi� � za�mia� si� Dobko Pucha�a, a Jan Pardus zatar� d�onie i wyszczerzy� z�by. Prokop uciszy� ich spojrzeniem.</p><p>��Ba�tyk daleko � rzek� sucho. � D�ugo by wozom jecha�. I to przez nieprzyjazny kraj, przez klech�w rz�dzony. Kto nas w Polsce po�ywi, k�sek chleba da, wody koniom, obroku? Je�li za to kl�twa, infamia lub stos? Wdzi�cznym wam, burgrabio, i� mi zamys�y kr�la polskiego powiadacie. W�dy my�l�: wystarczy aby Jagielle mocy, by na przek�r klechom one zamys�y urzeczywistni�? Wystarczy mu aby na to czasu? Nim go B�g przed siebie powo�a? Ostawcie Ba�tyk i Gda�sk, panowie Polacy. O bli�szej geografii gadajmy.</p><p>��S�usznie � kiwn�� g�ow� Piotr Szafraniec. � Co powiedzieliby�cie na bardzo blisk�? Przez miedz� wr�cz? Prawda to, �e unia z Litw� zagro�ona, nie stanie Jagie��y, koniec mo�e by� z uni�. Mo�e by wi�c, p�ki czas, o nowej unii pomy�le�? Wszak my s�owia�skie ludy, z jednego pnia wyros�e.</p><p>��Dobrze s�ysz�? Proponujecie uni�? Polski i Czech?</p><p>��C� was tak dziwi? Sami oferowali�cie kr�lowi Jagielle czesk� koron�. Kilka razy.</p><p>��I za ka�dym razem odmawia�. Powody, rzecz jasna, rozumieli�my. Ale Czesi nie zaakceptuj� kr�la, kt�ry nie zaprzysi�gnie czterech artyku��w praskich i nie zagwarantuje swobody wyznania.</p><p>Szafraniec wyprostowa� si�.</p><p>��Zjednoczone uni� Kr�lestwo Polskie i Wielkie Ksi�stwo Litewskie � przem�wi� dumnie � to pot�ga si�gaj�ca od Ba�tyku po Krym. To si�a, kt�ra w puch i proch rozbi�a pod Grunwaldem butny Zakon Krzy�acki. To si�a, kt�ra w szachu dzier�y dzikich Tamerlan�w, Mechmet�w i innych syn�w Beliala. A wszak tak pot�ny tw�r to zarazem unia dw�ch ko�cio��w, �aci�skiego i greckiego, wewn�trz tak pot�nego tworu s� wszak r�nice w dogmatach wiary: kwestia <emphasis>filioque</emphasis>, chleb komunii, sakramenty, bez�enno�� kap�an�w i inne dyferencje. Korona Polska wiernie przy rzymskiej wierze stoi, ale maj� wszak Litwa i Ru� pe�ne prawo wyznawania swej religii, jest ca�kowita r�wno�� obu obrz�dk�w. R�wne s� prawa dla wszystkich ziem kr�lestwa, nie ma r�nic mi�dzy szlacht� rusk� a polsk��</p><p>��Komu wy � Prokop uni�s� g�ow�, podkr�ci� w�s � oczy mydlicie, panie Piotrze? Mnie czy sobie samemu? Mo�e chcieliby�cie, by tak by�o, ale nie jest. Wielkie s�owa o r�wno�ci i tolerancji pi�knie brzmi� w krakowskich aulach, g�oszone przez doktor�w. Ale na zewn�trz m�w tych jako� nie s�ycha�, g�usz� je �ciany Akademii. Za uniwersyteckimi murami ko�czy si� teoria, zaczyna praktyka. Polska praktyka, czyli Ko�ci� rzymski. A dla rzymskiego Ko�cio�a kim s� prawos�awni? Poga�sk� sekt�, schizmatykami i heretykami, kt�rzy opu�cili prawdziw� owczarni� zara�eni haniebnymi b��dami i wyst�pkami. Ludzie pokroju waszego Ole�nickiego g�o�no m�wi� o inkorporacji Litwy i Rusi do Korony, cho�by gwa�tem, a to w�a�nie z tytu�u ni�szo�ci Rusin�w i ich wiary. Taka� to unia? Gdzie si� si�� wciela?</p><p>��Gdzie gwarancja, �e w unii z Polsk� nas, Czech�w przyjmuj�cych z Kielicha, nie b�dziecie traktowa� tak samo? �e nie b�dziecie chcie� nas przemoc� nawraca�, rebabtyzowa�, opresj� i gwa�tem przywraca� na �ono? Gdzie gwarancja, �e nie b�dziecie chcieli przerobi� Czech�w na mod�� rusk�, metod� rozbratu, dziel�c na z�ych schizmatyk�w i dobrych unit�w? Na wiernych, dla kt�rych szacunek, dostoje�stwa i przywileje, i na odst�pc�w, dla kt�rych wzgarda, dyskryminacja, ucisk i prze�ladowania? Co? Panie podkomorzy? Odpowiedzcie!</p><p>��Nie wszystko � milcz�cego Szafra�ca wyr�czy� w odpowiedzi Spytek � jest u nas idealne, tu s�uszno�� macie, panie Prokopie. My tako� to widzimy. I o zmianach zamy�lamy. Zar�czam wam, �e zamy�lamy.</p><p>��Jasne, �e zamy�lacie � ruszy� w�sem Prokop. � Teraz, gdy �widrygie��o g�ow� podni�s�, a popiera go, pr�cz Krzy�ak�w, tak�e ruskie prawos�awie. Dostanie wi�c prawos�awny Rusin, by� mo�e, garsteczk� przywilej�w, byleby za �widrygie��� nie stan��. P�ki potrzebny, oczy mu si� tolerancj� zamydli. A potem zrobi si� z nim to, co Rzym naka�e.</p><p>��<emphasis>Roma est caput et magistra</emphasis> wszystkich wierz�cych w Boga chrze�cijan � rzek� W�adys�aw z Oporowa. � Ojciec �wi�ty w Rzymie to namiestnik Piotrowy. Czy si� komu to podoba, czy nie. Nie mo�na wchodzi� w otwarty konflikt�</p><p>��Mo�na � przerwa� mu Prokop. � Jeszcze jak mo�na. Sko�czcie z tym, ksi�e. Gdybym chcia� tego s�ucha�, pojecha�bym do Krakowa. Tam wy by�cie mnie nawracali, a Ole�nicki tymczasem zakaza�by w mie�cie nabo�e�stw i interdyktem straszy�. Ale nie jeste�my w Krakowie, jeste�my na Odrach. Znaczy, ja jestem u siebie, a wy tu z poselstwem. Kt�rego tre�ci wci�� nie pozna�em, cho� czasu zmitr�yli�my sporo.</p><p>Na czas jaki� zapad�a cisza. Przerwa� j�, kaszln�wszy wpierw kilkakro�, Piotr Szafraniec.</p><p>��Nie b�dziemy tedy marnowa� waszego czasu, mo�ci Prokop. Nie przyjechali�my tu, by was nawraca�. Ani do unii z Polsk� Czech�w nak�ania�, bo cho� taka unia dobr� mi si� zda rzecz�, mo�e za wcze�nie jeszcze o niej m�wi�. Bo na konflikt z Rzymem Polska pozwoli� sobie nie mo�e, zaraz by nas znowu Krzy�acy poganami okrzykn�li. Jako Polacy i wierni poddani kr�la W�adys�awa Jagie��y, dobro Polski musim mie� na wzgl�dzie.</p><p>��Do rzeczy przejd�cie.</p><p>��Zacie�nienie kontakt�w ze s�owia�skimi Czechami to rzecz dla Polski dobra. Co jest przeszkod� w zacie�nieniu? Co porozumieniu przeszkadza, co na drodze le�y, co niczym wbity klin �elazny kraje nasze rozdziela? To G�rny �l�sk. Usu�my t� przeszkod�, hetmanie Prokop. Usu�my j� raz na zawsze.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Pojmujesz, Reinmarze? � Palcem zamoczonym w piwie Urban Horn szybko nakre�li� na blacie sto�u schematyczn� map� dorzecza g�rnej Odry. � �l�sk G�rny po��czony z Ma�opolsk� to Kr�lestwo Polskie z��czone z Czeskim. G�rny �l�sk w r�ku Taboru i Polski, obsadzony przez husyt�w, pod formaln� w�adz� Korybutowicza, Bolka Wo�oszka i innych ci���cych ku Polsce hercog�w. Cieszyn, Pszczyna, Rybnik, Zator, O�wi�cim, Gliwice, Bytom, Siewierz, Opole, Kluczbork, Wo�czyn, Byczyna, Namys��w. Z Kr�lestwem Polskim ponad sze��dziesi�t mil wsp�lnej granicy. Husyckie plac�wki nieca�e czterdzie�ci mil od ziem Zakonu, dla Taboru z wozami bojowymi zaledwie sze�� dni marszu, a Tabor i Sierotki a� pal� si� z ochoty, by dobra� si� Krzy�akom do sk�ry. I kto si� sprzeciwi aneksji, kto b�dzie protestowa�? Luksemburczyk? G�rny �l�sk to prawnie ziemie czeskie, a Czesi Luksemburczyka kr�lem nie uznaj�. Papie�? Jagie��o o�wiadczy, �e �l�sk opanowa� warcho� Korybutowicz bez jego wiedzy i zgody, <emphasis>sine sciencia et voluntate</emphasis>, a polskie wojska zaj�y pograniczne �l�skie twierdze jedynie celem utworzenia kordonu przed rozprzestrzenieniem si� herezji.</p><p>��Kto uwierzy w takie kosza�ki-opa�ki? W takie dyrdyma�y?</p><p>��To polityka, Reinmarze. Polityka ma dwa alternatywne cele: jednym jest porozumienie, drugim konflikt. Porozumienie osi�ga si�, gdy jedna ze stron udaje, �e wierzy w dyrdyma�y opowiadane przez drug�.</p><p>��Pojmuj�.</p><p>��Czas, by�my opu�cili Odry. Jad� na Sowiniec, potem w dalsz� drog�. Ucieczka Schillinga skomplikowa�a mi plany, teraz dodatkowo Prokop �le z misj�, w drog� dalek� i d�ug�. Tobie za�, Lancelocie, z pewno�ci� pilno do b�d�cej w k�opotach Ginewry. Chyba �e si� co� zmieni�o?</p><p>��Nic si� nie zmieni�o, nadal mi pilno. Ale jed� sam. Ja musz� tu jeszcze zosta�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Przy ulicy Pasowej, przytulony do miejskiego muru, sta� ponury kamienny budynek, mieszcz�cy miejsk� szat�aw�, katowni� i dom oprawcy. Miejsce roztacza�o z�owrog� aur� na ca�� najbli�sz� okolic�, kto m�g�, unika� go, wynios�y si� st�d handel i rzemios�o. Zosta� jedynie browar, kt�remu, je�li dobrze warzy�, �adna lokalizacja nie mog�a zaszkodzi�. Zosta�a te�, co dziwne, piwniczna gospoda, do kt�rej wiod�y strome schody. Gospod�, nie boj�c si� skojarze�, w�a�ciciel nazwa� �U Kata�.</p><p>Schody wiod�y g��boko, do sklepionych piwnic. Tylko w jednej, najdalszej, ucztowano. Reynevan zbli�y� si� do ucztuj�cych. Troch� potrwa�o, nim go zauwa�ono. I przywitano g�uch� cisz�.</p><p>��To Reynevan � og�osi� wreszcie Adam Wejdnar herbu Rawicz. � Medyk z Pragi. On sam! B�g pomagaj, eskulapie! Wejd�, zapraszamy. Znasz wszystkich, prawda?</p><p>Reynevan zna� prawie wszystkich. Jan Kuropatwa z �a�cuchowa herbu Szreniawa i Jakub Nadobny z Rogowa herbu Dzia�osza, z kt�rymi ca�kiem niedawno przysz�o mu dzieli� uwi�zienie, pozdrowili go uniesieniem r�k, podobnie uczyni� znany Reynevanowi z czas�w praskich Jerzy Skirmunt herbu Odrow��. Siedz�cy obok Skirmunta B�a�ej Poraj Jakubowski zna� Reynevana, ale jako� nie kwapi� si� z tym zdradza�. Pozostali, wyjadaj�cy kasz� z misek i pozornie tylko kasz� zaj�ci, nie byli mu znani.</p><p>Znany by� mu natomiast herszt ca�ej <emphasis>comitivy</emphasis>, szpakowaty m�czyzna z twarz� ogorza�� i poznaczon� dziobami po ospie. Zapami�tany z czas�w ubieg�orocznej �l�skiej rejzy Fedor z Ostroga, staro�cic �ucki, ruski knia� i wata�ka, najemnik w s�u�bie husyckiej. Ten nie spuszcza� z Reynevana czarnych oczek, kt�rych z�owrogiej przenikliwo�ci nie zdo�a� skry� ani st�umi� p�mrok izby i snuj�cy si� dym.</p><p>��Ci dwaj przy kaszy � przedstawia� dalej Wejdnar � to pan Jan T�uczymost herbu Bo�cza. I Dani�o Drozd, z bojar�w putnych. Siednij se, Reynevan.</p><p>��Postoj�. � Reynevan zdecydowa� si� na oficjalny ton. � Bo te� i du�o czasu nie mam. Ksi��� Zygmunt Korybutowicz, w kt�rego s�u�bach panowie pozostaj�, prosi� mnie, bym nawi�za� kontakt. Odda�em, trzeba panom wiedzie�, ksi�ciu niejakie us�ugi, przyrzek� mi za to <emphasis>auxilium</emphasis> w pewnych impedymentach, jakie pojawi�y si� na mej drodze. Jak rozumiem, panowie macie by� owym <emphasis>auxilium</emphasis>? To wy macie mi by� pomocni?</p><p>Zapad�a d�uga i raczej przygn�biaj�ca cisza.</p><p>��Nu i masz tobie � przem�wi� wreszcie Fedor z Ostroga. � Ot, popad� nam Niemiec wyszczekany, szczob trastia joho maty mordowa�a. Znaj ty� Nu, zapomnia� ja, jak zwa�?</p><p>��Reynevan � podpowiedzia� Kuropatwa.</p><p>��Znaj ty, Reynevan, czort z twoim ksylium czy konsylium, ostaw ich dla pedyment�w czy inszych sodomit�w, my�wa ch�opy s� normalne i brzydzimy si� tych m�d francuskich. Nie chcesz siada�, to st�j, furda mi, stoisz czy siedzisz. Ty nam rzekaj, co tobie rzec kazali.</p><p>��Niby co?</p><p>��<emphasis>Herrgott!</emphasis> Nam Korybutowicz m�wi�, ty wiesz, kiedy i k�dy tu na Odry hroszi powioz�, we�ykie hroszi. Z Polski czy ze �l�ska. Nam knia� rzeka�, ty nam drog� powiesz, co ni� owe hroszi wie�� b�d�.</p><p>��Ksi��� Zygmunt � odrzek� wolno Reynevan � s�owem nie wspomnia� o �adnych wiezionych pieni�dzach. A gdyby nawet i uroni� o tym s�owo, to bym go panom z pewno�ci� nie powt�rzy�. Wydaje mi si�, �e zachodzi nieporozumienie. Powtarzam, ksi��� przyrzek� mi wasze us�ugi�</p><p>��Us�ugi? � przerwa� Fedor. � Us�ugiwa�? Czortu w �opu! Jam knia�, jam pan na Ostrogu! Tfu! <emphasis>Baszom az any�t!</emphasis> Korybutowicz mi rozkazywa� ne bude! Wielki mi szysz, Korybutowicz, ksi��� z �aski czeskiej malowany!</p><p>��Rozumiem � Reynevan uni�s� g�ow�, spojrza� hardo. � Bo te� i jasno by�o powiedziane. Wobec tego �egnam szanown� kompani�.</p><p>��Czekaj � Jan Kuropatwa uni�s� si� zza sto�u. � Czekaj, Reynevan, po co ta gor�czka? Pogaw�d�my. M�wi�e�, pomoc ci potrzebna. Dy� my nie od tego, by tobie pom�c, je�li i ty nam pomoc oka�esz, w naszej imprezie�</p><p>��W jakiej? W rabunku?</p><p>��A co ty taki honorny? � spyta� Nadobny. � H�? Nosa zadzierasz? A co tobie przynios�a dot�d ta wojaczka? Ta rewolucja? Rany, guzy, anatem� i infami�, jak nam. Nie pora o sobie pomy�le�, medyku, o w�asnym dobru, zdrowiu i szcz�ciu?</p><p>��Co nam pop�u�y � oznajmi� dobitnie Kuropatwa � to i tobie pop�u�y. Pomo�esz nam w imprezie, do podzia�u ci� dopu�cim, do kiesy grubo wpadnie. Dobrze m�wi�, mo�ci Ostrogski?</p><p>���egnam pan�w. � Reynevan nie czeka�, a� knia� potwierdzi. � B�g z wami.</p><p>��A ty kudy? � spyta� zimno Fedko z Ostroga. � Czto wzduma�? Donie�� Prokopowi? Nie, brate�ku, nic z tego. �apaj go, Kuropatwa!</p><p>Reynevan wywin�� si�, pchn�� Kuropatw� na Nadobnego. Wejdnar zerwa� si� z �awy, Reynevan metod� Szarleja kopn�� go w kolano, padaj�cego waln�� w nos. T�uczymost herbu Bo�cza skoczy� na� i ob�api�, z pomoc� pospieszy� mu przez st� bojar putny Dani�o, str�caj�c i t�uk�c naczynia. Ostrogski, Skirmunt i Jakubowski nie ruszyli si� z miejsc.</p><p>W r�ce bojara b�ysn�� n�, Reynevan wyszarpn�� si� z u�cisku T�uczymosta i si�gn�� po w�asny pugina�, ale Wejdnar uwiesi� mu si� u �okcia, a Kuropatwa chwytem unieruchomi� lewe przedrami�. Bojar Dani�o pchn�� no�em. A Reynevanowi przypomnia� si� Bruno Schilling, renegat z Roty �mierci.</p><p>Odchyli� korpus, czuj�c na piersi �okie� uzbrojonej r�ki zgi�� j� nag�ym ruchem cia�a, przekr�ci�, obr�ci�, pchn�� barkiem, ile mocy. O dziwo, wysz�o, cho� nie ca�kiem. Miast wbi� si� w gard�o, odwr�cone ostrze rozp�ata�o tylko policzek. Bojar zawy� jak zwierz�, zala� krwi� siebie i okolic�. Fedor z Ostroga zarycza�.</p><p>Zarycza� i pad� uderzony g�owic� korda T�uczymost, wrzasn�� ci�ty w d�o� Nadobny. R�bni�ty pi�ci� i kopni�ty Kuropatwa polecia� na st�, w gliniane skorupy i rozlane piwo.</p><p>��W nogi, Reynevan! � Urban Horn zawin�� kordem, kopniakiem obalaj�c usi�uj�cego wsta� Wejdnara. � W nogi! Na schody! Za mn�!</p><p>Nie da� sobie dwa razy powtarza�. Z do�u �ciga�o ich wycie bojara putnego. I w�ciek�e ryki kniazia Fedka z Ostroga.</p><p>��<emphasis>Baszom az any�t! Baszom a vil�got!</emphasis> Job twoju ma�, <emphasis>zkurvena kurva!</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Psiakrew. � Urban Horn zgarbi� si� w siodle. � Krwawi�. Od tych eksces�w szwy mi pu�ci�y.</p><p>��Mnie te� pu�ci�y. � Reynevan zmaca� udo, obejrza� si� za siebie. � Zajm� si� tym, mam przy sobie instrumenty i leki. Wpierw jednak oddalmy si�.</p><p>��Oddalmy � zgodzi� si� Horn. � Oddalmy jak najdalej. �egnaj nam, miasto Odry. A jak z nami b�dzie, kamracie? Pojedziesz ze mn� na Sowiniec?</p><p>��Nie. Wracam na �l�sk. Zapomnia�e�? Ginewra w potrzebie.</p><p>��Ratuj wi�c Ginewr�, Lancelocie. A z�y porywacz Meleagant powinien dosta� za swoje. W konie.</p><p>��W konie, Horn.</p><p>Pu�cili si� w galop.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwunasty</p></title><p><strong>w kt�rym kobieta pachn�ca rozmarynem oferuje Reynevanowi wsp�prac� i pomoc, skutkiem czego sprawy raptownie przybieraj� z�y obr�t. Sytuacj� ratuje legenda, kt�ra niczym <emphasis>Deus ex machina</emphasis> wy�azi nagle ze �ciany.</strong></p><empty-line/><p>Niedaleko szko�y, naprzeciw budynku komandorii joannit�w, na murku, by g�rowa� nad zebranym t�umem, sta� cz�owieczek w czarnej opo�czy, o d�ugich, rzadkich, opadaj�cych na ramiona w�osach.</p><p>��Bracia! � krzycza�, gestykuluj�c �ywo. � Antychryst si� objawi�! W�r�d znak�w i fa�szywych cud�w! Przepowiedziany morderca �wi�tych, siedz�cy jak tyran w mie�cie siedmiu wzg�rz! W Rzymie, prostytuuj�c stolec Piotra, rz�dzi namiestnik Szatana i herszt szata�skich s�ug! Zaprawd� powiadam wam, to papie� rzymski jest Antychrystem! Ohyd� zes�an� przez Piek�o!</p><p>T�umek s�uchaczy g�stnia�. Twarze s�uchaj�cych by�y ponure, ponure by�o ich milczenie, z�e, ci�kie, i�cie grobowe. By�o to raczej niecodzienne, zwykle tego typu wyst�pieniom, ostatnimi czasy wcale cz�stym, towarzyszy�y �miechy, brawa i okrzyki aprobaty, mieszane z gwizdami i wyzwiskami.</p><p>��Czym jest dzi� � wo�a� w podnieceniu d�ugow�osy � Ko�ci� rzymski i kler ca�y? To spisek apostat�w i oszust�w, rz�dz�cy si� chciwo�ci� jedynie. To tarzaj�ca si� w brudzie i rozpu�cie banda z�oczy�c�w, syta bogactwem, w�adz�, zaszczytami, odziana w poz�r �wi�to�ci i mask� religii, czyni�ca ze �wi�tego imienia Bo�ego z�odziejskie narz�dzie, rynsztunek dla swego nierz�du. To odziana w purpur� babilo�ska kurwa, pijana krwi� m�czennik�w!</p><p>��Patrzcie, patrzcie � powiedzia� za plecami Reynevana alt mi�kki jak at�as. � Banda z�oczy�c�w. Pijana kurwa. Kto by przypu�ci�, �e sprawy zajd� tak daleko. Zaprawd�, nasta� czas wielkich przemian.</p><p>Odwr�ci� si�. I pozna� j� natychmiast. Nie tylko po g�osie. Iluzja, kt�r� maskowa�a si� wtedy, we Wroc�awiu, nie ukry�a tego, co i teraz widzia�. ��tozielonych oczu o bezczelnym wyrazie. Oczu, kt�re zapami�ta�.</p><p>��Jeszcze rok temu � przysun�a si� do niego, do�� bezceremonialnie wzi�a pod rami�. � Jeszcze rok temu mot�och ju� by�by rozp�dzony, a krzykacz pod kluczem. A tu prosz�: gada i gada, i to w ludnym punkcie miasta. Czy�by co� si� ko�czy�o? A mo�e zaczyna�o?</p><p>��Kim jeste�?</p><p>��Nie teraz.</p><p>Czu� przy boku ciep�o, kt�rym emanowa�a przez p�aszcz i m�ski watowany wams. Jej ciep�o r�wnie� zapami�ta�. Wtedy, we Wroc�awiu, gdy szuka� na jej ciele objaw�w zarazy. Jej w�osy kry� kaptur, ale wydziela�y �w ledwie uchwytny zapach rozmarynu, kt�ry pami�ta� z Raciborza.</p><p>��Zaprawd� powiadam wam � coraz bardziej zaperza� si� i podnosi� g�os cz�owieczek w opo�czy � Ko�ci� rzymski nie jest ko�cio�em Chrystusa, lecz diecezj� Diab�a, jaskini� zb�jc�w! Na targ rzuca si� tam u�wi�cone prawa, tajemnice Bosko�ci, wcielenie S�owa! Dzieli si� na kawa�ki niepodzieln� Tr�jc�. Zr�czni szalbierze, fa�szywi prorocy, oszuka�czy kap�ani, k�amliwi nauczyciele, zdradzieccy pasterze! Wyprorokowano ich nam! Przepowiedziano: przez nich droga prawdy obrzucona b�dzie blu�nierstwami; dla zaspokojenia swej chciwo�ci ob�udnymi s�owy was sprzedadz�. I oto pojrzyjcie na rzymsk� kuri�, na jej bulle, na k�amane msze, na odpusty. Czy�, wier�, nie sprzedaj� nas? Nie wydaj� dusz naszych na pot�pienie?</p><p>��Bracia! Musimy oddzieli� si� od nas�anych przez Diab�a niegodziwc�w i �otr�w, nie mo�emy mie� z nimi �adnej wsp�lnoty ani udzia�u w czynionej przez nich ohydzie. Jako� w ca�ym stworzeniu s� tylko dobrzy i �li, wierz�cy i niewierz�cy, ciemno�ci i �wiat�o��, ci, kt�rzy s� z Boga, i ci, kt�rzy wbrew Bogu trzymaj� z Belialem!</p><p>��Nie ku�my losu � powiedzia�a odziana w m�ski wams, pachn�ca rozmarynem w�a�cicielka zielonych oczu. � Zmiany zmianami, ale do idea�u jeszcze temu �wiatu daleko. Jest ciemno��, jest �wiat�o�� i s� tacy, co donosz�. Za chwil� b�d� tu drabi z ratusza i �apsy Inkwizycji. Chod�my st�d.</p><p>��Dok�d?</p><p>��Chod�my, m�wi�.</p><p>��Nie. Najpierw wyja�nisz mi�</p><p>��Chcesz odzyska� Jutt� czy nie?</p><p>��Drzyjcie przed gniewem Pana � s�yszeli, odchodz�c � wy, kt�rzy uwierzyli�cie k�amstwu, a zamkn�li�cie uszy na prawd�. Kt�rzy upodobali�cie sobie nieprawo�� i idziecie za rozpust�. Wy, na kt�rych wyrok pot�pienia od dawna jest w mocy! Drzyjcie i pokutujcie! Albowiem przybli�a si� dzie� gniewu, dzie� nieszcz�sny, dzie� �ez. Przybli�a si� Dzie� S�du!</p><p>��<emphasis>Dies irae, dies illa</emphasis> � mrucza�a, przyciskaj�c si� do jego ramienia, tajemnicza zielonooka. � <emphasis>Et lux perpetua</emphasis>.</p><p>��Dok�d idziemy?</p><p>��Do synagogi. Ale nie b�j si�, nie b�d� ci� nawraca�. B�d� sobie gojem a� po S�dny Dzie�. Ale w synagodze nie bywa szpieg�w. Nie zagl�daj� tam. Boj� si� �ydowskich czar�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Do synagogi, mieszcz�cej si� w p�nocno-wschodniej cz�ci miasta, niedaleko Bramy Nowej, nie weszli jednak.</p><p>Rozmawiali, siad�szy na murku, skryci za schodami wiod�cymi do Ezrat Naszim, czyli babi�ca. Reynevan czu� si� niepewny i spi�ty pod przenikliwymi spojrzeniami dziwnej kobiety, spojrzeniami oczu zielonych jak u kota i podobnie nieodgadnionych. Prze�ama� si�. Mia� do�� niepewno�ci. Do�� tajemnic. I do�� bycia manipulowanym.</p><p>��Najpierwej rzeczy pierwsze � przerwa� jej, ledwie zacz�a m�wi�. � Od nich zacznijmy. Kim jeste�? Dlaczego pomog�a� mi we Wroc�awiu, dlaczego interweniowa�a�, gdy mnie aresztowano? Dlaczego jeste� tu teraz, by, jak twierdzisz, pom�c mi uwolni� Jutt�? Z czyjego polecenia dzia�asz? Bo przecie� oczywistym jest, �e nie robisz tego z w�asnej inicjatywy, samodzielnie, poruszona ludzk� krzywd��</p><p>��A dlaczego niby � przechyli�a g�ow� � to takie oczywiste? Czy�bym nie wygl�da�a na kogo�, kogo mo�e poruszy� krzywda? Najpierwej rzeczy pierwsze, powiadasz. Zgoda, o ile u�ci�limy, co jest tym pierwszym. Wzgl�dem prezentacji mog� si� zgodzi�. Po namy�le. Ju� mnie zreszt� o to wypytywa�e�, w Raciborzu, wiosn�. Masz prawo zna� moje personalia. I nie tylko.</p><p>Zerwa�a z g�owy kaptur, gwa�townym ruchem rozrzuci�a w�osy, czarne i po�yskliwe jak krucze pi�ra.</p><p>��Nazywam si� Rixa Cartafila de Fonseca. Mo�esz m�wi� Rixa. Co si� tak wytrzeszczasz?</p><p>��Nie wytrzeszczam si�.</p><p>��Wytrzeszczasz si�. Wypatrujesz, gdzie mam naszyty <emphasis>Judenfleck?</emphasis> By�oby ci l�ej, gdybym nazywa�a si� Rachel? Albo Sara?</p><p>��Przesta�, prosz� � odzyska� kontenans. � przedstawi�a� si�, dzi�kuj�, k�aniam si�, jestem zaszczycony, przyjemno�� po mojej stronie.</p><p>��Jeste� zupe�nie pewien, �e przyjemno��?</p><p>��Najzupe�niej. Tej kwestii nie b�dziemy ju� porusza�. Przejd�my do innych.</p><p>��Nie mog� ci powiedzie�, z czyjego polecenia dzia�am. Nie mog� i ju�, koniec na tym, �adnych pyta�. Musi ci wystarczy� to, co wiesz.</p><p>��Nie wystarczy. Twoje w�asne tajemnice to twoja rzecz. Gdy dotycz� tylko twojej osoby, niech sobie b�d� sekretem. Ale nie wtedy, gdy dotycz� mnie. Chcesz czego� ode mnie. Chc� wiedzie�</p><p>��Zgoda � przerwa�a natychmiast. � Najwy�szy czas, by� si� tego dowiedzia�. D�u�ej ukrywa� tego nie spos�b. Chc� od ciebie dok�adnie tego samego, co �ukasz Bo�yczko i Inkwizycja: wsp�pracy i informacji. Bo�yczko zmusza ci� do wsp�pracy szanta�em i gro�b�. Ja chc� ci� do wsp�pracy przekona�, dowodz�c wsp�lnoty interes�w. W zasadzie ju� tego dowiod�am. Dba�am, by ci� nic z�ego nie spotka�o, robi�am za twojego anio�a str�a. Teraz za� pomog� ci odzyska� Jutt�. Deklaruj� pomoc i to pomoc natychmiastow�, wyruszamy jeszcze dzi�. Czy to ma�o?</p><p>��To du�o. Ale doko�cz, prosz�.</p><p>��Jeste� blisko Prokopa � zmru�y�a oczy. � Blisko Prokupka, Pucha�y, Biedrzycha ze Stra�nicy, Korybutowicza, Kralovca, znasz si� z Kold� z �ampachu, Piotrem Polakiem i Janem Czapkiem. Wsz�dzie dopuszczaj� ci� do konfidencji. I do sekret�w. Ja te� chc� zna� te sekrety. Rozumiemy si�?</p><p>��Nie.</p><p>��B�dziesz mnie informowa� o tym, co szykuj� husyci. Tylko konkretnie, Reinmarze, konkretnie. �adnych przepowiedni Malachiasza, �adnych dat zgon�w i temu podobnych wr�biarskich rewelacji.</p><p>��Pods�ucha�a� nas w Raciborzu. Mnie i Bo�yczko.</p><p>��Owszem, pods�ucha�am. Zaimponowa�e� mi wtedy, wiesz? Dostarczy�e� mu informacji, a przy tym nie sprzeniewierzy�e� si� przekonaniom, nikogo nie zdradzi�e�, nikomu nie zaszkodzi�e�. Rzecz jasna, gdyby nie moja w�wczas interwencja, Bo�yczko zmusi�by ci� do wyjawienia rzeczy konkretniejszych. A skoro to ja mu w tym przeszkodzi�am, b�dzie sprawiedliwie, je�li te konkrety otrzymam teraz ja w�a�nie.</p><p>��Ciekawie poj�ta sprawiedliwo�� � wsta�. � Pos�uchaj, Rixo Fonseko. Nie b�d� twoim donosicielem. Nie dowiesz si� ode mnie niczego. Je�li to by� warunek naszej wsp�pracy, to wsp�pracy nie b�dzie.</p><p>��Jestem po twojej stronie � Rixa te� wsta�a. � Dowiod�am tego. Nie nak�aniam ci� do przeniewierstwa. Nie zniewalam do zdrady. Chc� wsp�pracy. Obop�lnie korzystnej kooperacji.</p><p>��Obop�lnie korzystnej. Niebywale.</p><p>��Powtarzam, jestem po twojej stronie. R�wnie� po stronie idea��w, kt�rym jeste� wierny.</p><p>��Jasne � parskn��. � Ca�ym sercem popierasz Kielich i kochasz ruch husycki, to z mi�o�ci chcesz szpiegowa� Prokopa i infiltrowa� Tabor. To, jak widz�, polityka wysokiego szczebla. Znam si� troch� na polityce, wiem, �e ma dwa alternatywne cele: jednym jest porozumienie, drugim konflikt. Porozumienie osi�ga si�, gdy jedna ze stron udaje, �e wierzy w dyrdyma�y opowiadane przez drug�. My dwoje, niestety, jeste�my skonfliktowani. Nie wierz� w dyrdyma�y, kt�re opowiadasz. I nie my�l� udawa�, �e wierz�.</p><p>Prze�widrowa�a go oczami.</p><p>��Nie ka�� ci wierzy�. Chc� wsp�pracy, nie wiary.</p><p>��Nie b�d� twoim informatorem. I koniec. Dzi�ki za pomoc. Dzi�ki za dotychczasowe wysi�ki, m�j aniele str�u.</p><p>��Nie zapominasz aby o czym�? A Jutta?</p><p>��Szanta�em nic nie wsk�rasz. �egnaj. B�g z tob�.</p><p>��Ciszej � u�miechn�a si�. � Bo jeszcze rabin us�yszy. Reynevan, ja si� tylko z tob� droczy�am.</p><p>��Powt�rz, prosz�.</p><p>��Droczy�am si� z tob�. Ciekawi�o mnie, jak zareagujesz. Jestem po twojej stronie. Nie chc� od ciebie �adnych informacji. Nie b�d� nak�ania� do wydawania sekret�w. Jutt� pomog� ci odnale�� i uwolni� bez �adnych pobocznych warunk�w i zobowi�za�. Chcesz odzyska� Jutt�?</p><p>��Chc�.</p><p>��Wyruszamy jeszcze dzi�.</p><p>��Mam pro�b�.</p><p>��S�ucham.</p><p>��Nie drocz si� ze mn� wi�cej. Nigdy wi�cej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdy opu�cili miasto, Reynevan kilkakro� ogl�da� si� za siebie, pogr��ony w my�lach. Po raz trzeci los rzuca mnie tu, my�la�, po raz trzeci na przestrzeni ostatnich czterech lat. Pod Strzegomiem spotka�em Szarleja, w Strzegomiu zobaczy�em go w akcji, gdy spu�ci� lanie trzem fircykom. Ze Strzegomia obaj uciekali�my przed pogoni�, kt�r� za nami wys�ano. To by�o latem roku 1425. Po raz drugi by�em pod Strzegomiem cztery miesi�ce temu, w lutym, w �rod� Popielcow�, gdy bombardy i blidy Sierotek miota�y na miasto kule i zapalaj�ce pociski, �lady tego ostrza�u wci�� s� widoczne. Spod Strzegomia odjecha�em, by poszukiwa� Jutty we Wroc�awiu�</p><p>��Szuka�em Jutty � odezwa� si� do jad�cej obok Rixy � we Wroc�awiu. Szuka�em jej w Zi�bicach, w Bia�ym Ko�ciele, w Strzelinie, w Niemczy, w O�awie. Pr�bowa�em magii, bezskutecznie. Pr�bowa�em zastrasza� i szanta�owa�. Co teraz? Dok�d zmierzamy? Jakie mamy plany?</p><p>��Podobnie jak ty � Rixa Cartafila de Fonseca odwr�ci�a si� w siodle � ja te� zacz�am od Zi�bic. Zna�am zwyczaje ksi�cia Jana. Zwyk� wi�zi� panny, by sobie na nich folgowa�, a nie lubi� w tym celu daleko je�dzi�. Wytyczywszy wok� Zi�bic okr�g o promieniu mili, da�oby si� znale�� Jutt� Apold�wn� w g�ra dwa dni, w jakim� zameczku lub klasztorku, niczym Rapunzel wygl�daj�c� z okienka swego kr�lewicza z bajki. Ale kr�lewicza ubieg�a Inkwizycja. Porwali Rapunzel i szukaj teraz wiatru w polu�</p><p>Spojrza� na ni�, a wzrok musia� mie� wymowny, bo natychmiast spowa�nia�a.</p><p>��Magia nic nie da � powiedzia�a � gdy zastosowano czary ochronne. Szanta� i przekupstwo to metody dobre, ale nie wzgl�dem takiego tch�rza i szui jak ksi�dz Felicjan. Ale nie turbuj si�. S� inne sposoby. Jedziemy, jak zauwa�y�e�, go�ci�cem jaworskim. W Jaworze odwiedzimy osob�, kt�ra zwykle bywa dobrze poinformowan�, spr�bujemy sprawi�, by zechcia�a si� informacj� podzieli�. Ale to dopiero jutro. Wa�nym jest, by�my byli na miejscu rankiem, a nie chc� nocowa� w Jaworze, tam za bardzo szpicle w�sz� po zajazdach. Staniemy na nocleg w Rogo�nicy, �Pod Bocianem�, tam jest bezpiecznie, a pch�y wyst�puj� w ilo�ciach rozs�dnych i akceptowalnych. Wstrzymaj konia. Musz� ci� uprzedzi�. I ostrzec.</p><p>��S�ucham?</p><p>��Udajemy dw�ch klerk�w w podr�y, tacy nie budz� podejrze� ani nawet zainteresowania. O ile zachowuj� si� normalnie. Jak na klerk�w przysta�o.</p><p>��To znaczy?</p><p>��W ober�y zawsze bior� jedn� izb� z jednym ��kiem. Chodzi o koszty. Zazwyczaj.</p><p>��Rozumiem. A ostrzec chcia�a� mnie przed czym?</p><p>Rixa za�mia�a si� g�o�no.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ober�ysta �Pod Bocianem� bez cienia w�tpliwo�ci i mrugni�cia okiem zaakceptowa� ich jako dw�ch klerk�w, co jeszcze mocniej utwierdzi�o Reynevana w przekonaniu, �e Rixa u�ywa�a czar�w kamufluj�cych i magii empatycznej, z pewno�ci� te� dysponowa�a amuletami w rodzaju Pantaleona. Bez �adnych obiekcji ze strony gospodarza i za niewyg�rowan� cen� �klerkowie� weszli w posiadanie mieszcz�cej si� na poddaszu izdebki wyposa�onej w jeden zydel i jedno ��ko. Rixa bez ceregieli �ci�gn�a kubrak i buty, wypr�bowa�a siennik i rzuci�a si� na� na wznak, gestem wskazuj�c Reynevanowi miejsce obok.</p><p>Le�eli nieruchomo. W �cianie tyka� kornik. W powale szele�ci�y i skroba�y myszy. Rixa Cartafila de Fonseca odchrz�kn�a g�o�no.</p><p>��To niebezpieczne � odezwa�a si�, patrz�c w sufit. � Dwie osoby r�nej p�ci w jednym �o�u. Jest du�e zagro�enie grzechem. I jeszcze wi�ksze niechcian� ci���. Dobrze, �e nas to nie dotyczy. My jeste�my bezpieczni. Nas strze�e prawo.</p><p>��S�ucham?</p><p>��Je�li �yd zostanie przychwycony na grzechu z chrze�cijank�, ucina mu si� ku�k� i wy�upia jedno oko. Chrze�cijanin, kt�ry uprawia seks z �yd�wk�, ryzykuje konsekwencje powa�niejsze. Grozi mu oskar�enie o <emphasis>bestialitas</emphasis>, o rozpust� <emphasis>contra naturam</emphasis>. A za co� takiego stos jest pewny.</p><p>��Ha.</p><p>��Co: ha? Boisz si�?</p><p>��Nie.</p><p>��Odwa�ny z ciebie ch�opiec! A mo�e to nie odwaga, a nie�wiadomo�� zagro�enia? Ty mnie wszak nie znasz, nie wiesz, z kim ci przysz�o dzieli� �o�e. A ja straszna kobieta jestem. Mam to we krwi.</p><p>��C� takiego masz?</p><p>���ydzi s� winni �mierci Zbawiciela, dobrze m�wi�? Sprawiedliwym jest i naturalnym, by winni �mierci Zbawiciela nosili zawsze i po wieczno�� pi�tno swej nikczemno�ci.</p><p>��A konkretnie?</p><p>��W moich �y�ach, drogi ch�opcze, p�ynie krew wielu pokole� narodu wybranego. M�j przodek Lewi, gdy wiedziono Jezusa na Golgot�, naplu� na�, odt�d wszyscy Lewici bez przerwy charcz�, ale nie mog� pozby� si� flegmy. �ydzi z krewniaczego mi plemienia Gada w�o�yli Jezusowi cierniowy wieniec, dlatego co roku pojawiaj� im si� na g�owach �mierdz�ce wybroczyny, kt�re uleczy� mo�e tylko posmarowanie krwi� chrze�cija�sk�. I wreszcie najstraszniejsze: plemi� Naftalego wyku�o gwo�dzie do ukrzy�owania, za rad� za� �yd�wki imieniem Ventria, niezawodnie mojej praszczurki, st�pi�o ich czubki, aby przysporzy� Jezusowi wi�cej cierpie�. Za to �otrostwo kobietom z pokolenia Naftalego po trzydziestym trzecim roku �ycia, gdy �pi�, l�gnie si� w ustach �ywe robactwo. Nie l�kaj si� jednak, ch�opcze, �pij spokojnie. Ja mam dopiero dwadzie�cia.</p><p>��Ja mia�bym si� l�ka�? � Reynevan z powa�n� min� w��czy� si� do gry. � Ja? Ja jestem jeszcze lepszy. Jestem czarnoksi�nikiem, znam <emphasis>artes prohibitae</emphasis>. Mam to we krwi, ca�y na wskro� przesycony jestem straszliw� czarn� magi�. Gdy sikam, nad strug� moczu pojawia si� t�cza.</p><p>��Ha! Musisz mi pokaza�.</p><p>��Nadto � og�osi� dumnie � jestem husyt�. W �wi�ta chodz� ca�kiem go�y i nie mog� si� doczeka� dnia, kiedy �ony b�d� wsp�lne. Jestem r�wnie�, ostrzegam, kacerzem. Czy wiesz, drogie dziewcz�, sk�d ta nazwa? Bierze si�, jak uczy Alanus ab Insulis, od kota. Na naszych tajemnych kacerskich zgromadzeniach Szatan objawia nam si� pod postaci� czarnego kocura, kt�remu my, heretycy i husyci, zadzieramy ogon i kolejno ca�ujemy w jego koci� dup�.</p><p>��Jest mo�liwym � doda�a r�wnie powa�nie Rixa � �e to, co ca�ujecie, to �ydowska dupa. �yd bowiem, jak naucza Piotr z Blois, post�puj�c drogami diab�a, swego ojca, cz�sto przybiera potworne kszta�ty.</p><p>��Tak. Masz racj�. To jest mo�liwe. Dobranoc.</p><p>��Dobranoc, Reinmarze. Mi�ych sn�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz dotarli do Jawora. Rixa zna�a drog�, prowadzi�a bezb��dnie, wida� by�o, �e czuje si� tu jak u siebie.</p><p>��Czujesz si� tu jak u siebie.</p><p>��Jestem u siebie � skwitowa�a. � To jest uliczka Rzeczna. Tu zamieszkuje osoba, kt�r� odwiedzimy.</p><p>��Owa dobrze poinformowana osoba � domy�li� si� Reynevan. � Kto to taki? Czym si� zajmuje?</p><p>��Maizl Nachman ben Gamaliel. Zajmuje si� po�yczaniem pieni�dzy na procent.</p><p>��Lichwiarz?</p><p>��Nie. Finansista.</p><p>Dom na Rzecznej by� okaza�y, ale surowy, pozbawiony wszelkich ozd�b, przypomina� forteczk�. Dost�pu broni� mur, obszerne arkadowe podsienie kry�o za� okute wrzeci�dze, opatrzone mosi�n� ko�atk� i malutkim okienkiem. Rixa chwyci�a za ko�atk� i energicznie zako�ata�a. Po chwili okienko otwar�o si�.</p><p>��Nu? � rozleg�o si� z wewn�trz.</p><p>��Szalom � pozdrowi�a Rixa. � W�drowcy z interesem do czcigodnego Maizla Nachmana ben Gamaliela.</p><p>��Nie ma.</p><p>��Jestem Rixa Cartafila de Fonseca � w g�osie dziewczyny pojawi�a si� znienacka z�owroga nuta. � Przeka� to rabbiemu, pacho�ku. Je�li go nie ma, niech sam mi to powie.</p><p>Znowu przysz�o czeka� kilka chwil.</p><p>��Nu?</p><p>��Rabbi Maizl Nachman ben Gamaliel?</p><p>��Nie znam takiego. I nie ma go w domu.</p><p>��Nie zajmiemy du�o czasu, rabbi. Wpu�� nas, prosz�. Potrzebujemy tylko informacji.</p><p>��Nu? A czego jeszcze potrzebujecie? Mo�e got�wki? Mo�e �ona ma wam przyrz�dzi� <emphasis>gefilte fisz?</emphasis> Mo�e chcecie si� wyspa� i wywczasowa�? Id�cie precz, goje.</p><p>��Rabbi�</p><p>��Nie id�? Chc�, by ich pob�ogos�awi�? Szmul! Przynie� hakownic�!</p><p>��Rabbi Maizl � zni�y�a g�os Rixa, zbli�aj�c zaci�ni�t� pi�� do okienka. � Z hakownic� radz� uwa�a�. Jestem Rixa Cartafila de Fonseca. Nosz� pier�cie� cadyka Chalafty.</p><p>��Aj-waj! � dobieg�o z wewn�trz. � A ja jestem kr�l Salomon. I mam pier�cie� do piecz�towania d�inn�w w dzbankach. Id�cie precz, prowokatorzy.</p><p>��Nie nazywaj mnie prowokatork�, rabbi � zasycza�a dziewczyna. � Jestem Rixa Cartafila de Fonseca. Nie wierz�, by� nie s�ysza� o mnie.</p><p>��Nu? Mo�e s�ysza�, mo�e nie s�ysza� � odrzek� nieco �agodniej g�os zza wr�t. � Czasy takie, �e nie wolno wierzy� ni oczom, ni uszom. A co dopiero pog�oskom. Wy id�cie do miasta. Wy zobaczcie, co si� tam szykuje. Wy os�d�cie: mo�e w takich czasach �yd otwiera� drzwi? Cho�by �yd i co� s�ysza� o kim�? Nie, dziewczyno nosz�ca pier�cie� cadyka Chalafty. Niem�drze jest otwiera� drzwi, je�li na zewn�trz samo z�o. Id�cie i zobaczcie. Sami si� przekonacie. Aj, gdyby�cie wy mieli drzwi, to te� by�cie nie otworzyli.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ulice Jawora wydawa�y si� dziwnie wyludnione. I ciche. W powietrzu, opr�cz zwyk�ego smrodu gnoju i padliny, wisia�o co� nieokre�lenie z�ego, co�, co stawia�o sztorcem w�osy na karku i pe�za�o ciarkami po plecach. Co�, co kaza�o wi�kszo�ci mieszka�c�w miasta przezornie pozosta� w domach.</p><p>Rixa by�a jak u siebie. Z rynku skr�ci�a w zau�ek, w kt�rym wielki i barwny szyld wskazywa� drog� do traktierni �Pod S�o�cem i Ksi�ycem�. Tu, odwrotnie ni� na zewn�trz, ludzi by�o sporo, panowa� wr�cz �cisk. Dok�adniej okre�li� nie by�o mo�na, Reynevan oceni� jednak, �e karczm� okupowa�o dobre sto os�b. Do tego wszyscy gadali, gwarzyli, w g�owie szumia�o od jednostajnego gwaru. Rixa rozejrza�a si� bacznie, szybko przesun�a w stron� k�ta, gdzie z w�sami w kuflu siedzia� siwow�osy m�czyzna w filcowym kapeluszu z naddartym rondem. Dziewczyna dosiad�a si�, tr�ci�a go �okciem.</p><p>��Panienka?</p><p>��Witaj, Schlegelholz. W karczmie ju� od rana?</p><p>��Dusza boli � otar� w�sy siwow�osy. � Mus, mus ukoi� Czasy straszne� Straszne�</p><p>��Co si� dzieje?</p><p>��Okropno��, okropno�� si� sta�a. Przyjdzie nam wszystkim pomrze� Nie masz ratunku przed zaraz�, nie masz�</p><p>��O co chodzi?</p><p>��Dni temu b�dzie cztery � Schlegelholz upi� t�gi �yk piwa � ze studni przy �wi�tym Marcinie �wi�ski �eb wy�owili, ca�kiem ze sk�ry odarty. A zaraz po tym dzieciak pomar� piekarzowej Kuncowej. Znaczy, wod� zarazili. Zaraz� morow�. Ciepn�li nam we studni� zad�umionego wieprzka.</p><p>��Kto?</p><p>��Kto, kto. Wiadomo, kto. To i zebra� si� nar�d, uradza. Sami widzicie, panienko.</p><p>��Widz� � potwierdzi�a Rixa, wskazuj�c na m�czyzn� w �atanym kubraku, kt�ry w�a�nie wlaz� na �aw� i z wysoka dawa� zna� zebranym, by byli �askawi si� uciszy�. � Tamten typ i jego kompania, co za jedni?</p><p>��Obcy. Niedawno zjechali. Dziwne jakie� ludzie.</p><p>��Jaworzanom � krzykn�� m�czyzna w �atanym kubraku � mo�na, bacz�, nie tylko w kasz� dmucha�, ale i w polewk� plu�! Tak to duch upad� w tutejszym narodzie? Wasi ojce w 1420 troszk� �ydowin�w pogromili, wam by ca�kiem sko�czy� z nimi, ni jednego nie zostawi�! A wy co? Oni studnie wam zatruwaj�, a wy siedzicie i piwo trapicie? Na co jeszcze przekl�tym parchom pozwolicie? By wam, jako w Budziszynie, z ko�cio�a hosti� skradli i zbezcze�cili? By z dzieci�tek waszych krew spuszczali, jak to si� w Zgorzelcu zdarzy�o?</p><p>��A mo�e � wsta� drugi, z czupryn� kr�con� jak baranie runo � zaczekacie, a� husyci nadejd�, a �ydzi im noc� bramy otworz�, jak �o�skiego roku we Frankensteinie uczynili? Co, nie wiedzieli�cie? Nie wiedzieli�cie mo�e i tego, �e K�odzko chcieli Izraelici husytom na �up wyda�, po�ar w grodzie wzniecaj�c? Nie wiedzieli�cie, �e Juda z dawien dawna z czeskim kacerzem w zmowie? Nie m�wi� wam tego proboszcz na kazaniu? �e spisek jest mi�dzy Szatanem, �ydem i husyt�? Co? Nie m�wi�? Tak wy mu baczniej przyjrzyjcie si�, Jaworzanie, waszemu pasterzowi. Przypatrzcie, co si� czyni, nadstawcie uszu na to, co m�wi. Nie brak odst�pc�w i w�r�d duchownych, niejeden podszeptom Szatana uleg�! Je�li uznacie, �e z waszym plebanem co� nie tak, donie�cie! Wnet donie�cie w�adzom!</p><p>Coraz to kt�ry� z Jaworzan wstawa�, chy�kiem przemyka� ku wyj�ciu. Oblicza innych te� nie zdradza�y zbytniego zapa�u.</p><p>M�wcy dostrzegli to.</p><p>��Tch�rze jeste�cie i dziady! � krzykn�� ten �atany. � Na was samych warto by donie��! Bo je�li kto nie przeciw �ydom, sam widno z Diab�em trzyma, sam jest jak �yd! �ydzi, powiadam, oddani s� z�ym mocom! To wra�a d�o� Judy odci�ga chrze�cijanina od prawdziwej wiary. By�by, my�licie, Hus, gdyby nie by�o �yda? Kto, jak nie �yd, za podszeptem Diab�a Czech�w do herezji pod�eg�? To� plugawa husycka sekta nie na czym innym, a na Talmudzie si� wzoruje! A na Kabale opiera!</p><p>��Zaraz po Szatanie � zawt�rowa� kr�cony � nie ma wi�kszego wroga chrze�cijan ni�eli �ydzi. Oni w swych codziennych wstr�tnych modlitwach o nasz� zag�ad� si� modl�, przeklinaj� nas, magicznymi obrz�dkami swymi i zaklinaniami b�agaj�, by nas wygubi� Szatan, ich ojciec i ich B�g. Sto lat temu chcieli unicestwi� nas Czarn� �mierci�, nie uda�o si�, Chrystus mocniejszym si� okaza�. To teraz wymy�lili husyt�w. Nam, chrze�cijanom, na zgub�!</p><p>��Idziemy. � Rixa wsta�a, naci�gn�a kaptur. � Ja to ju� s�ysza�am, znam na pami��. Schlegelholz, nie widzia�e� nas. Jasne? Mnie tu w og�le nie by�o.</p><p>Nim przepchn�li si� ku wyj�ciu, na �aw� wskoczy� trzeci m�wca, z ogolon� do sk�ry g�ow�.</p><p>��Siedzicie spokojnie, Jaworzanie? Szczyny wi�c chyba, nie krew, macie w �y�ach, je�li tolerujecie w mie�cie �mierdz�cych Judejczyk�w i ich przekl�t� b�nic�, je�li znosicie w�r�d siebie kacerzy, mag�w, dzieciob�jc�w i trucicieli! Z�odziei i lichwiarzy, krwiopijc�w takich jak ten g��wny tutejszy parch, Maizl Nachman! Dawno ju� nale�a�o go zat�uc!</p><p>��Prosz�, prosz� � mrukn�a Rixa. � Nareszcie co� nowego, cierpliwo�� nagrodzona. Ju� wiem, kto, co i po co. Znam typka. To by�y cysters, zbieg z klasztoru w Dobry�ugu. Ogoli� pa��, by skry� tonsur�. Jest agentem Inkwizycji. Tu, wygl�da, szykuje si� w�a�nie malutka prowokacja.</p><p>��Inkwizycja? Niemo�liwe � �achn�� si� Reynevan. � Grzegorz Hejncze nigdy nie zni�y�by si�</p><p>��Nie Wroc�aw. Magdeburg. Nie patrz na nich, nie �ci�gaj na siebie uwagi. Wychodzimy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��To ciebie nie dotyczy, Reynevan. To nie twoja wojna. � Rixa poprawi�a na sobie �elazn� koszulk�, wyj�a z pakunk�w zakrzywiony tasak, doby�a go z pochwy, kilkakro� machn�a, a� za�wiszcza�o.</p><p>��Sprawdzi�am, zasi�gn�am j�zyka � powiedzia�a. � Du�o ich. Liczna chewra zjecha�a z Magdeburga. Opr�cz prowokator�w s� te� zab�jcy. Czternastu ch�opa. Zaatakuj�, jak tylko si� �ciemni.</p><p>Reynevan odtroczy� od juk�w i rozpakowa� swoj� my�liwsk� kusz�, przewiesi� przez plecy sajdak z be�tami. Sprawdzi� n�, dodatkowo wsun�� mizerykordi� do cholewy. Rixa przygl�da�a si� w milczeniu.</p><p>��To ciebie nie dotyczy � powt�rzy�a. � Nie musisz si� w to pcha� i nadstawia� karku.</p><p>Spojrza� jej w oczy.</p><p>��Mia�a� si� nie droczy�, przypominam. Idziemy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Magdeburska Inkwizycja nie da�a na siebie d�ugo czeka�, uderzy�a zaraz po zapadni�ciu zmroku. Przed bram� domu na Rzecznej wy�oni�y si� nagle z ciemno�ci niewyra�ne postacie, szybkie tak, �e a� rozmazuj�ce si� w oczach. W drzwi z hukiem uderzy� taran. Dom czuwa�, odpowiedzia�. Hukn�o, z okienka w drzwiach trysn�� ogie�. W�r�d postaci zakot�owa�o si�, kto� wrzasn��. Taran gruchn�� w drzwi drugi raz, tym razem przeci�g�y trzask oznajmi� powodzenie. Rixa splun�a w d�o�, uchwyci�a r�koje��.</p><p>��Teraz! Na nich!</p><p>Wyskoczyli z zau�ka, wpadaj�c mi�dzy t�ocz�cych si� u bramy ludzi, zaskakuj�c ich i roztr�caj�c. Reynevan szybko ci�� no�em, Rixa od ucha r�ba�a tasakiem. Wrzaski i kl�twy wype�ni�y uliczk�.</p><p>��Do �rodka!</p><p>Zza wywalonych wrzeci�dzy znowu wypali�a rucznica, zawy�y siekance. W b�ysku wystrza�u Reynevan zobaczy� tu� przed sob� m�czyzn� z ogolon� do sk�ry g�ow�, spostrzeg� wznoszony do ci�cia toporek. Chwyci� przewieszon� przez rami� kusz�, strzeli� z biodra, nie celuj�c. Ogolony st�kn�� i run�� na bruk.</p><p>��Do �rodka!</p><p>Napastnicy te� mieli kusze, te� mieli samopa�y. Gdy z Rix� wpadali na podw�rze, zrobi�o si� nagle jasno od wystrza��w, w powietrzu zasycza�y be�ty. Og�uszony przez huk Reynevan potkn�� si� o trupa, upad� w krew. Kto� biegn�cy �ladem potkn�� si� o niego, zwali� obok z przekle�stwem i brz�kiem. Reynevan zdzieli� go kusz�, odturla� si� szybko, wprost pod nogi nast�pnego. Tu� obok jego g�owy co� metalicznie szcz�kn�o o bruk, krzesz�c iskry. Wyszarpn�� mizerykordi� z cholewy, poderwa� si�, pchn��, a� chrupn�� bark, czw�rgranna klinga ze zgrzytem przeszy�a k�ka kolczugi. Napastnik zawy�, upad� na kolana, upuszczaj�c wprost na Reynevana ci�ki �elazny hak. Z�apa� �elazo i z rozmachem waln�� kl�cz�cego, czu� i s�ysza�, jak hak wbija si� w ko�� czaszki.</p><p>��Reynevan! Tutaj! Szybko!</p><p>W g��bi podw�rza kto� zawy�, zacharcza� i zad�awi� si�. Reynevan skoczy� na r�wne nogi i pobieg� w stron� wej�cia do domu. Be�t �wisn�� mu tu� nad g�ow�. Co� hukn�o i rozb�ys�o, na kamieniach podw�rca rozla�a si� ognista ka�u�a, za�mierdzia�o palonym t�uszczem. Druga butelka roztrzaska�a si� na �cianie domu, p�on�cy olej sp�yn�� kaskad� po gzymsach. Trzecia p�k�a na schodach, p�omienie momentalnie ogarn�y dwa le��ce tam cia�a, zasycza�a paruj�ca krew. Od strony bramy lecia�y nast�pne pociski. Nagle zrobi�o si� jasno jak w dzie�. Reynevan zobaczy� kl�cz�cego za filarem podsienia brodacza w lisiej czapie, m�g� by� nim tylko gospodarz domostwa, Maizl Nachman ben Gamaliel. Obok kl�cza� wyrostek, trz�s�cymi si� r�kami usi�uj�c nabi� hakownic�. Za drugim filarem sta�a Rixa Cartafila de Fonseca z zakrwawionym tasakiem, a twarz mia�a tak�, �e Reynevan zadr�a�. Tu� za Rix�, z samopa�em w r�ku�</p><p>��Tybald Raabe? Ty tutaj?</p><p>��Kryj si�!</p><p>Od bramy polecia�y be�ty, od�upuj�c tynk z muru. Usi�uj�cy nabi� hakownic� wyrostek krzykn�� przeszywaj�co i zwin�� si� w k��bek. Rixa cofn�a si� przed hucz�cym ogniem, os�aniaj�c twarz przedramieniem. Reynevan wci�gn�� wyrostka za mur, pom�g� mu Tybald Raabe.</p><p>���le jest� � wydysza� goliard. � �le z nami, Reynevan. Zaraz rusz�� Nie dostoimy�</p><p>Od bramy, jakby potwierdzaj�c, odpowiedzia� mu bojowy wrzask, pe�ne z�o�ci wycie. Ogie� zal�ni� na klingach, zamigota� w brzeszczotach.</p><p>���mier� �ydom!</p><p>Rabbi Maizl Nachman ben Gamaliel wsta�. Uni�s� g�ow� ku niebu. Rozpostar� r�ce.</p><p>��<emphasis>Baruch Ata Haszem, Eloheinu</emphasis> � zawo�a�, �piewnie moduluj�c g�os. � <emphasis>Melech ha-olam, bore meori haesz!</emphasis></p><p>�ciana domu p�k�a, eksplodowa�a erupcj� tynku, wapna i zaprawy. Z chmury kurzu wysz�o to co�, co w �cianie by�o, co w niej zamurowano. Reynevan ze �wistem wci�gn�� powietrze. A Tybald Raabe a� przykucn��.</p><p>��<emphasis>Emet, emet, emunah!</emphasis> Abrakadabra! Abrakaamra!</p><p>Wylaz�e ze �ciany co�, wygl�daj�ce jak ba�wan z gliny, by�o z grubsza cz�ekokszta�tne, w miejscu g�owy mia�o jednak mi�dzy barami tylko nieznaczne wybrzuszenie.</p><p>Ni�sze od �rednio wysokiego cz�owieka, by�o jednak grube i p�kate jak beczka, kroczy�o na kr�tkich s�upowatych nogach, gruba�nymi �apskami si�gaj�c ziemi. Na oczach Reynevana �apska zacisn�y si� w pi�ci, wielkie jak kule do bombardy.</p><p>Golem, pomy�la�, to jest golem. Najprawdziwszy golem, legendarny golem z gliny, marzenie czarodziej�w. Marzenie, pasja i obsesja Radima Tvrdika z Pragi. �e te� Radima tu nie ma� �e te� nie mo�e tego zobaczy�</p><p>Golem zarycza�, a raczej zatr�bi� jak monstrualna okaryna. Na st�oczon� w bramie magdebursk� chewr� pad� blady strach, trwoga, wydawa�o si�, sparali�owa�a zbir�w, odebra�a im w�adz� w nogach. Nie byli zdolni ucieka�, gdy golem bieg� ku nim ko�ysz�cym truchtem. Nawet si� nie bronili, gdy wpad� na nich, r�wno i metodycznie grzmoc�c i �upi�c ogromnymi ku�akami. Wrzask, okropny wrzask rozdar� nocne powietrze nad Jaworem. Nie trwa�o to d�ugo. Zapad�a cisza. Sycza� tylko olej p�on�cy w ka�u�ach.</p><p>Z muru przy bramie wolno �cieka�a g�sta, zmieszana z m�zgiem krew.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wzesz�o s�o�ce. Gliniany golem wr�ci� do dziury w murze, sta� tam, zlany z t�em i niewidoczny.</p><p>��By�em umar�y, a oto jestem �yj�cy � powiedzia� ze smutkiem Maizl Nachman ben Gamaliel. � Ale przelano krew. Du�o krwi. Oby by�o mi to wybaczone, gdy nadejdzie Dzie� S�du.</p><p>��Ocali�e� niewinnych. � Rixa Cartafila de Fonseca ruchem g�owy wskaza�a za�ywn� kobiet�, obejmuj�c� i tul�c� do siebie trzy czarnow�ose dziewczynki. � Broni�e� �ycia najdro�szych, rabbi, przed tymi, kt�rzy zapragn�li ich skrzywdzi�. M�wi Pan: Pami�taj, co ci uczyni� Amalek w drodze, gdy� wyszed� z Egiptu. Wyg�adzisz imi� Amaleka spod nieba. Wyg�adzi�e�.</p><p>��Wyg�adzi�em. � Oczy �yda rozb�ys�y, by natychmiast przygasn��. � A teraz co? Znowu wszystko rzuci�? Znowu tu�aczka? Znowu do innych drzwi przytwierdza� mezuz�?</p><p>��To z mojej winy � burkn�� Tybald Raabe. � Narazi�em ci� na szwank. Przeze mnie teraz�</p><p>��Wiedzia�em, kim jeste� � przerwa� mu Maizl Nachman � gdy dawa�em ci schronienie. Wspiera�em twoj� spraw� z przekonania. Maj�c �wiadomo��, czym ryzykuj�. C�, ucieczka i tu�aczka rzecz mi nie nowa�</p><p>��Nie s�dz�, by to by�o konieczne � odezwa� si� Reynevan. � Uprz�taj�c trupy, tutejsi ocenili zaj�cie raczej jednoznacznie. Napadni�to ci� w celach rabunkowych, a ty si� broni�e�. Nikt chyba w Jaworze nie mia� ci tego za z�e. I nikt nie b�dzie ci� niepokoi�, gdy zostaniesz.</p><p>��O, �wi�ta naiwno�ci � westchn�� Maizl Nachman. � �wi�ta i dobra� Imi� twe jak? Reynevan?</p><p>��Zwie si� Reynevan, tak jest � wtr�ci� si� Tybald Raabe. � Znam go i r�cz�</p><p>��Aj, co ty mnie r�czysz? On pospieszy� z pomoc� �ydowi. Czy mnie trzeba lepszych por�cze�? Hola! Co z twoj� d�oni�, dziewczyno? T� z pier�cieniem cadyka Chalafty?</p><p>��Trzy palce z�amane � odrzek�a zimno Rixa. � Drobiazg. Do wesela si� zagoi.</p><p>��Do jakiego wesela? A kto by ci� zechcia�? Stara, pyskata, usposobienie gwa�towne, gotowa� te� nie umiesz, za�o�� si� o co chcesz, cho�by o w�asny ta�es. Ty daj r�k�, <emphasis>sziksa</emphasis>. <emphasis>Jehe sz�meh raba mewarach l�alam ul�almej almajja!</emphasis></p><p>Na oczach zdumionego Reynevana palce Rixy wyprostowa�y si�, momentalnie znikn�a z nich opuchlizna, rozp�yn�y si� w nico�� krwiaki. Dziewczyna westchn�a, poruszywszy d�oni�. Reynevan pokr�ci� g�ow�.</p><p>��No, no � powiedzia� wolno. � Jestem medykiem, rabbi Maizl, nieobce s� mi te� <emphasis>artes magicae</emphasis>. Ale �eby tak g�adko wyleczy� wy�amane stawy� Pe�en jestem podziwu. Ciekawym, gdzie mo�na si� tego nauczy�?</p><p>��U mnie � odrzek� sucho rabbi. � B�dziesz mia� wolne siedem lat, wpadnij. Nie zapomniawszy wpierw si� obrzeza�. Ale teraz, jak mawia� kr�l Salomon do kr�lowej Saby, przejd�my do rzeczy. Chcieli�cie ode mnie informacji. Niech si� tedy rzeczy dowiem.</p><p>Reynevan pokr�tce wy�o�y� spraw�. Maizl Nachman wys�ucha�, kiwaj�c brod�.</p><p>��Jasne � powiedzia�. � Rozumiem. I my�l�, �e zdo�am pom�c. S�ysza�em bowiem o podobnym przypadku.</p><p>Wsadzi� palec do nosa, d�uba� d�ugo i zapami�tale, udaj�c, �e nie widzi, jak Reynevan gotuje si� z niecierpliwo�ci.</p><p>Wreszcie wyd�uba�, co trzeba, obejrza�. I wznowi� przemow�.</p><p>��Takie przypadki � oznajmi� � to zawsze mo�liwy geszeft, na niczym si� tak dobrze nie zarabia, jak na informacji. Zdarzy�o si� to w Legnicy. Przed sze�cioma laty. Panna Wiryda Hornig, c�rka kupca, zada�a si� z aptekarzem, co go wo�ali Ga��zka. Wbrew ojcu, kt�ry przyrzek� jej r�k� komu� innemu. A ten inny mia� jakoby koneksje z Inkwizycj�, ze �wi�tym Oficjum. I panna Wiryda nagle znik�a.</p><p>��Aptekarz Ga��zka � podj�� �yd � zosta� zadenuncjowany, oskar�ony o herezj� musia� ucieka� ze �l�ska. Po roku sprawa przysch�a, a Wiryda nagle odnalaz�a si�, bardzo skruszona i bardzo pos�uszna, zupe�nie jak po pobycie w klasztorze. Pos�usznie wysz�a za tego, komu j� przyrzeczono.</p><p>��Nu, pomy�leli�my w kahale, warto wiedzie�, kt� to taki, kto ma takie uk�ady z Oficjum, �eby m�c sprawia� znikanie panien. I jako� tak wysz�o, �e Mojsze Merkelin, kuzyn mojej szwagierki, zna� si� z niejakim Jochajem ben Icchakiem, stryjeczny za� brat tego Jochaja, niejaki Szekel, mia� pasierbic� o imieniu Debora, ta za� dowiedzia�a si� od swej znajomej Estery pewnej rzeczy, kt�r� tamta zas�ysza�a w babi�cu od� Cholera, zapomnia�em, od kogo. To zreszt� niewa�ne. Wa�ne, �e kuzyn Mojsze, �yd pazerny i bezczelny, za��da� za informacj� pi�tnastu gulden�w. Uzna�em, �e to zbyt du�o.</p><p>��Ha.</p><p>��Ale ty� mi z pomoc� przyszed�, a to zmienia co nieco skal� warto�ci. Teraz te pi�tna�cie to nie tamte pi�tna�cie, to zupe�nie inne pi�tna�cie, to pi�tna�cie zmienione tak, �e po prostu nie do poznania. Teraz cena jest rychtyk w sam raz. A pazerny kuzyn Mojsze nie mieszka w Palestynie. Mieszka w Opolu. Na Moj�esza, za pi�� dni b�dziesz mia� informacj�. A do tego czasu go�cin� u mnie.</p><p>��Dzi�ki, rabbi. Co si� za� tyczy owych pi�tnastu gulden�w, to got�w jestem�</p><p>��Nie obra�aj mnie, ch�opcze.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie b�d� � zachrz�ka� niepewnie Tybald Raabe � z wami tu czeka�, czas mi w drog�, obowi�zek wzywa. Wam za� powiem tak� Je�li si� ju� dowiecie, czego si� macie dowiedzie�, to spieszcie si�. Spieszcie si� bardzo. My�l�</p><p>��A ja my�l� � Rixa spojrza�a mu w oczy � �e powiniene� przesta� kr�ci�. I powiedzie� nam prawd�.</p><p>��Ja nic nie wiem � odrzek� goliard szybko, za szybko, by ocali� wiarygodno��. Po czym uciek� oczami przed spojrzeniem Reynevana.</p><p>��Tybaldzie � rzek� wolno Reynevan. � Zesz�ej nocy bili�my si� rami� w rami�, razem zagl�dali�my �mierci w oczy. A teraz skrywasz co� przede mn�? Zna�e� mojego brata. Znasz mnie, niedawno nawet za mnie r�czy�e�. Wiesz, �e kr��� po �l�sku, ryzykuj�c �yciem, bo moja mi�a jest w potrzebie, musz� j� odnale�� i oswobodzi�. Ona jest uwi�ziona, ka�dy dzie� niewoli zwi�ksza jej m�k�</p><p>��Reinmarze � goliard obliza� wargi, spu�ci� oczy. � Czesi nie ufaj� ci, kr��� o tobie r�ne plotki� Je�li si� wyda, �e ci powiedzia�em�</p><p>��Na �u�yce czy na �l�sk? � zniecierpliwi�a si� Rixa. � Kt�r�dy p�jdzie rejza? Bo na to, �e wnet p�jdzie, to�my ju� wpadli.</p><p>��Ja nic nie wiem� Ale jak pomy�le� krzyn� To mo�e �u�yce?</p><p>��Prosz� � u�miechn�a si� Rixa. � Jak �atwo posz�o. Najtrudniejszy jest pocz�tek. A teraz poprosimy o szczeg�y.</p><p>��Czego wy ode mnie chcecie? � Tybald Raabe uda�, �e si� rozz�o�ci�. � Co to ja, hejtmanem jestem, czy co? Ja jestem zwyk�y agitator, do strategii mnie nie dopuszczaj�� Ale przecie jasne ka�demu, kto na map� okiem rzuci i pomy�li krzyn� No, pomy�lcie krzyn�. Kt�r�dy ruszy Tabor, je�li nie dolin� �u�yckiej Nysy?</p><p>���ytawa i Zgorzelec? � Reynevan przypomnia� sobie map�, kt�r� widzia� u Prokopa na Odrach.</p><p>��Nie wyklucza�bym� � chrz�kn�� Tybald. � Nie wyklucza�bym te� przej�cia na prawy brzeg Kwisy. Luba�, Boles�awiec�</p><p>���aga�? � spyta�a zmienionym g�osem Rixa.</p><p>��Mo�liwe.</p><p>��Kiedy? Data, Tybaldzie.</p><p>��Czerwiec. Tak jako�.</p><p>��Jak jako�?</p><p>��Jedni m�wili, �e na �wi�tego Jana. Drudzy, �e na �wi�tego Wita. Ja raczej tym drugim wierz�. Ale kto to wie�</p><p>��Stokrotne dzi�ki. � Rixa zmierzy�a goliarda cieplejszym nieco spojrzeniem. � Bardzo� pom�g�, wdzi�cznam bezgranicznie. Da�abym ci g�by, ale si� wstydz�, wstydliwa jestem jak cholera. A skoro ci jecha�, bywaj.</p><p>��Bywajcie i wy. Reinmarze?</p><p>��Tak?</p><p>��Powodzenia. Z ca�ego serca.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pi�� dni min�o, jak z bicza strzeli�. Dwunastego czerwca, w niedziel�, Rabbi Nachman ben Gamaliel wezwa� do siebie Reynevana i Rix�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Kuzyn Mojsze � zacz�� bez wst�p�w � przyj�� pieni�dze z ochot�, cieszy� si�, a radowa�, jakby okazyjnie naby� Ark� Przymierza. Tym sposobem ja wiem, kto po�o�y� kres romansowi Wirydy Hornig, denuncjuj�c jej galanta aptekarza, a j� sam� wsadzaj�c do klasztoru, wszystko to dzi�ki koneksjom z Inkwizycj�. Ten sam, kto potem zosta� szcz�liwym ma��onkiem Wirydy. Otto Arnoldus, osoba do�� znana, ale niekoniecznie ze swych cn�t. Ongi� rajca, dzi� burmistrz miasta Boles�awca.</p><p>��Cho� pod�o�e by�o prywatne, nie za� polityczne, twoja sprawa zdradza z afer� Wirydy Hornig nieco podobie�stw, Reinmarze. Na twoim miejscu wybra�bym si� do Boles�awca i pogaw�dzi�, je�li nie z samym burmistrzem Arnoldusem, to z jego �lubn�. Ona mo�e pami�ta�, w jakim klasztorze w�wczas znik�a. Jest za� du�e prawdopodobie�stwo, �e Inkwizycja wci�� korzysta z tych samych.</p><p>��Stokrotne dzi�ki. Jedziemy jak najrychlej.</p><p>��Tak, tak � rzek� szybko Maizl Nachman, zni�aj�c g�os. � Doradza�bym po�piech.</p><p>��Wiemy � mrukn�a Rixa. � �wi�ty Wit za pasem. Ruszamy jutro skoro �wit. Bywaj w zdrowiu, rabbi Maizl.</p><p>��Bywajcie � kiwn�� brod� �yd. � Dzi�ki wam za wszystko. A ty, dziewczyno, zbli� si�.</p><p>Rixa pochyli�a g�ow�. Rabbi po�o�y� d�onie na jej kruczych w�osach.</p><p>��<emphasis>Jewarechecha Haszem wejiszmerecha</emphasis> � powiedzia�. � Oby Haszem Ci� b�ogos�awi� i strzeg�. Oby Haszem zwr�ci� ku tobie swoje oblicze i zes�a� Ci pok�j. �egnaj, Rixo Fonseko. �egnaj i ty, Reinmarze z Bielawy.</p></section><section><title><p>Rozdzia� trzynasty</p></title><p><strong>w kt�rym mowa jest o snach i ich interpretacji, a niespodziewane osoby zawieraj� niespodziewane sojusze.</strong></p><empty-line/><p>We Wroc�awiu powoli zapada� zmierzch, nastawa�a pora godziny szarej, zwanej <emphasis>inter canem et lupum</emphasis>, godzin� mi�dzy psem a wilkiem, kiedy to ciemnia�o, ale �wiate� jeszcze nie zapalano. By�o gor�co, wilgotno i duszno, zbiera�o si� na burz�. Kundrie gwa�townym �ykiem opr�ni�a kielich z resztek <emphasis>aurum potabile</emphasis>, obliza�a wargi.</p><p>��A zatem � powiedzia�a, mru��c bursztynowe oczy � jedziesz do Jawora i na �u�yckie pogranicze. Albowiem dosz�a ci� wie�� o pojawieniu si� tam Reinmara z Bielawy. Cho� wie��, jak rozumiem, nie potwierdzona i ma�o pewna, ty rzucasz wszystko i p�dzisz na o�lep. Ode mnie za� ��dasz czar�w i zakl�� zdolnych zlokalizowa� istot� syderyczn�. Cho� ju� sto razy m�wi�am ci, �e to niemo�liwe.</p><p>��Nie ma � odrzek� Pomurnik � rzeczy niemo�liwych. To by�a pierwsza rzecz, jak� wpoili nam w Aguilar.</p><p>Neufra westchn�a. A potem ziewn�a, demonstruj�c imponuj�cy garnitur k��w.</p><p>��C� � rzek�a. � Reinmar z Bielawy, to rozumiem, trzeba go usun��, inaczej b�dzie utrapieniem, wci�� szukaj�c zemsty za brata. Popieram zamiar, by go pojma� i kaza� umiera� powoln� �mierci�; wcze�niej, je�li by si� uda�o, zam�czywszy na jego oczach ow� Apold�wn�, kt�rej wci�� poszukuje. Idea rewan�u jest s�uszna i przyklaskuj� jej. Ale ten jego kamrat, ten olbrzym� Ten rzekomy przybysz ze �wiata astralnego� Jego radzi�abym ci jednak poniecha�. Wed�ug mnie to Czuwaj�cy, jeden z <emphasis>Refaim</emphasis>. Z nimi nie zaleca si� zadziera�. Bardzo niedobre przeczucia nawiedzaj� mnie odno�nie twego polowania. Nie dzia�asz racjonalnie. Twoje zainteresowanie tym olbrzymem coraz bardziej zaczyna wygl�da�</p><p>��Na co?</p><p>��Na obsesj� � doko�czy�a zimno. � W czystej klinicznej postaci. Ty� w mani� popad�, synku. Martwi mnie to. Tym bardziej, �e nie jedyna to ostatnio twoja mania.</p><p>��Co� powiedzia�a?</p><p>��Nie jedyna to twoja mania. Jak widz� i s�ysz�. A zw�aszcza czuj�. W�chem.</p><p>���e co?</p><p>��Nie udawaj g�upiego. Bywam na mie�cie, s�ucham plotek. O tobie i pannie von Pack. A w�ch mam dobry. Od dw�ch miesi�cy przychodzisz tu, zalatuj�c jej cipk�.</p><p>��Uwa�aj � sykn�� � by� nie przeholowa�a.</p><p>��Nie poznaj� ci�. Dziewek mia�e� na kopy. Ty, Birkart Grellenort, marzenie i przedmiot westchnie� po�owy andaluzyjskich wied�m. Ale� nigdy dot�d nie wi�za� si� z �adn� bia�og�ow�, �adnej nie da�e� si� og�upi�. Strze� si�, masz wrog�w. Nie dali ci rady �elazem, mogli si�gn�� po inny or�. Nie pomy�la�e�, �e ta Pack�wna mo�e by� podstawiona? A nu� chc� pokara� ci� biblijnie, r�k� kobiety? Panna za�atwi ci� jak Dalila Samsona. Albo jak Judyta Nabuchodonozora� Czy Holofernesa? Zapomnia�am. Wasza Biblia to sakramencko zagmatwana lektura. Za du�o bohater�w, za du�o nieprawdopodobie�stw i jawnych zmy�le�. Wol� ju� Chr�tiena de Troyes i innych <emphasis>romanceros</emphasis>.</p><p>Oczy Pomurnika b�ysn�y. I zaraz przygas�y.</p><p>��Ka�de dzie�o literackie � odrzek� spokojnie � w tym i Biblia, w�r�d morza zmy�le� kryje per�� prawdy. I tu wracamy do naszego wielkoluda. Gdy go schwytam, wydusz� z niego wiedz�, poznam, co to prawda i gdzie ona le�y. Bo on nie rzekomo, ale naprawd� przyby� stamt�d, z p�aszczyzny syderycznej, z miejsca, kt�rego nie znamy, o kt�rym na dobry porz�dek nic nie wiemy. Jedni, jak wiesz, uwa�aj� to miejsce za domen� Istoty Najwy�szej, popularnego Boga. Politei�ci utrzymuj�, �e to domena wielu bog�w, p�bog�w, b�stw i demon�w. Inni s� zdania, �e bytuj� tam wy��cznie demony. Jak jest w istocie, nie wie nikt, bo cho� stamt�d przybywali do nas go�cie, tam nikt dot�d nie przenikn��. Nikt, wliczaj�c twych pobratymc�w Longaevi i twych nieledwie wszechpot�nych Nefandi�</p><p>��Schwytasz wi�c olbrzyma � przerwa�a neufra. � I co? Je�li to Refaim, niczego z niego nie wyci�gniesz.</p><p>��Wyci�gn�. Jest uwi�ziony w materialnym ciele, skazany na cia�a tego wady i niedostatki. W szczeg�lno�ci odczuwa b�l, na kt�ry to cia�o mo�na wystawi�. Ja, Kundrie, wystawi� to cia�o na b�l. Wystawi� tak, �e on wy�piewa mi wszystko.</p><p>��W tym i to, jak si� dosta� do domeny gwiezdnej?</p><p>��Lub przynajmniej nawi�za� z ni� kontakt � potwierdzi�. A zaraz potem zerwa� si� z kar�a, kilkoma krokami przemierzy� pomieszczenie, od opartej o szaf� trumny do stoj�cego pod najdalsz� �cian� kompletnego szkieletu wieprza, B�g jeden wie, do jakich cel�w s�u��cego �ywio�aczce.</p><p>��Co ma mi do zaoferowania ten �wiat? � podni�s� g�os. � Co mo�e mi da�? Ten prymitywny �wiat, w kt�rym wszystko ju� podzielono, rozkradziono i rozdrapano, w kt�rym ju� <emphasis>nulle terre sans seigneur?</emphasis> Czym ja tu mog� by�? Jak� w�adz� zdoby�, jak� pot�g�? Kanonika katedralnego? Starosty i zarz�dcy Wroc�awia albo, czym wabi mnie biskup, namiestnika ca�ego �l�ska? A cho�bym i zosta� biskupem, kardyna�em i w ko�cu papie�em, co to za w�adza w obecnych czasach? Nawet je�li uda si� zniszczy� husyt�w, przyk�ad przetrwa, idei unicestwi� si� nie da. Po husytach przyjd� inni, sp�kany gmach Rzymu nigdy nie odzyska ju� struktury niewzruszalnego monolitu. Kr�lowie i ksi���ta pada� b�d� jak kukie�ki, bo co to za w�adza, kt�r� mo�na zniweczy� miark� trucizny lub dziesi�cioma calami klingi sztyletu. A zapatrzeni w moc pieni�dza Fuggerowie? Zobacz�, jak pieni�dz staje si� mniej wart od plew. Magowie i czarodzieje? S� �miertelni, bardzo �miertelni. Longaevi? Tylko z nazwy s� wieczni, przemin� razem ze sw� magiczn� moc��</p><p>Gruchotem przetoczy� si� daleki grom, kontrapunktuj�c przemow�. Kundrie milcza�a. Pomurnik odetchn�� g��boko.</p><p>��Marco Polo � podj�� � dotar� do Cathayu. Portugalczycy dop�yn�li do <emphasis>Insulas Canarias</emphasis>, do Madery, do Azor�w, zbieraj� si� do wyprawy oceanicznej. Wierz�, �e tam, za oceanem, w nie odkrytym jeszcze �wiecie, znajd� bogactwo i prawdziw� w�adz�. Wierz� w kraj Ksi�dza Jana, w ziemi� Mogal, w Ofir i Taprobane, zamierzaj� tam dotrze�; by to osi�gn��, nie cofn� si� przed niczym. Ja te� nie zamierzam si� cofa�.</p><p>Neufra nadal nie odzywa�a si�, na przemian strosz�c i k�ad�c kolce grzbietowe.</p><p>��Czy wiesz � spyta�a wreszcie � kto by� ostatnim, kt�ry co� takiego powiedzia�? Co ciekawe, w identycznym kontek�cie? Szalony poeta i czarownik Abdallah Zahr-ad-Dihn, autor ksi�gi o tytule <emphasis>Al Azif</emphasis>, tytu� to onomatopeiczny zapis odg�osu wydawanego przez nocne owady i upiory. W p�niejszych przek�adach nazwisko autora strawestowano na Abdul Alhazred, a tytu� zmieniono na <emphasis>Necronomicon</emphasis>. I to si� przyj�o.</p><p>��Wiem.</p><p>��Wiesz wi�c i to, �e Abdul Alhazred przemo�nie pragn�� przedosta� si� do <emphasis>syderium</emphasis>, �e nie cofa� si� przed niczym. By� na nawiedzanej przez upiory pustyni Roba el-Khaliyeh, by� w Irem, poszukiwa� Kadath. Zgin�� okropn� �mierci� w roku 738, w Damaszku, w bia�y dzie�, na oczach wielu �wiadk�w rozszarpa� go i po�ar� straszliwy demon. Nie sch�adza to twego zapa�u?</p><p>��Nie sch�adza.</p><p>��W takim razie � neufra przewr�ci�a oczami � �ycz� szcz�cia. Du�o, du�o szcz�cia.</p><p>��Id�. � Pomurnik wsta�. � Jutro wyruszam. Aha, Kundrie, znajdzie si� mo�e w twoich zapasach troch� Perferro? Chcia�bym mie� na podor�dziu.</p><p>��Dobra idea � �ywio�aczka wyszczerzy�a ��te k�y � mie� to pod r�k�. Zadaj panience, tej ca�ej Douce von Pack. Mocniej zwi��esz j� ze sob�. Zdob�dziesz gwarancj�, �e nie ucieknie z innym. A je�li ucieknie, to nie na d�ugo. Do pierwszego skaleczenia �elazem�</p><p>��Kundrie.</p><p>��Ju� nic nie m�wi�. Perferro mam, ale niewiele, jedn� dawk�, dla jednej osoby. Zwr�� si� do biskupa, wiem, �e ma zapas. A na Sensenbergu masz przecie� Skirfira i jego alchemiczne atanory.</p><p>��Biskup nie przyzna si�, �e ma. A na Sensenberg jecha� mi nijak.</p><p>��My�l�, �e mnie �ledz� � wyja�ni�, widz�c jej uniesione brwi. � Nie jestem pewien nawet mojej Roty. To zbieranina�</p><p>��Zbieranina m�t�w � doko�czy�a. � Ha�astra z�o�ona z �otr�w, hultaj�w, rze�nik�w i zbocze�c�w. Twoi Czarni Je�d�cy. Takich masz pod komend�, bo tylko takich zdo�a�e� zwerbowa�. I z takimi ruszasz na wypraw�. Zaiste, bardzo jeste� zdesperowany.</p><p>��Dasz mi Perferro czy nie?</p><p>��Dam. I do�o�� co� jeszcze. Co� specjalnego. Powinno pom�c w poszukiwaniach.</p><p>Otworzy�a stoj�cy na stole kuferek, wyj�a co� stamt�d. Pomurnik z trudem zapanowa� nad odruchem obrzydzenia.</p><p>��Atrakcyjne, co? � zarechota�a neufra. � Uaktywnia si� zakl�ciem. Wywodz�cym si� zreszt� z <emphasis>Al Azif</emphasis>, a udoskonalonym przez Nefandi i italskich nekromant�w. �wierkanie nocnych owad�w, szelest ich skrzyde�ek� Ma dwie funkcje. Powinno wskazywa� miejsce pobytu Bielawy albo jego panny.</p><p>��A druga funkcja?</p><p>��Pos�u� si�, gdy zajdzie potrzeba kogo� zabi�. Zabi� tak, by zabijany czu�, �e umiera.</p><p>��Bywaj, Kundrie.</p><p>��W zdrowiu, synku.</p><p>W dach zastuka�y pierwsze krople deszczu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>B�yskawica rozdar�a niebo, prawie natychmiast gruchn�� grom, przeci�gle i ostro, z trzaskiem dartego materia�u. Ulewa nasili�a si�, �ciana wody kompletnie przes�oni�a �wiat.</p><p>��Jakby si� kto na nas uwzi�� � Reynevan strz�sn�� wod� z ko�nierza. � Czas nagli, a tu masz, chmura si� obrywa. Potop po prostu.</p><p>Przeczekiwali burz� w lesie, w g�stych zaro�lach, kt�re jednak ochron� da�y tylko przez chwil�, teraz la�o si� na nich r�wno. Konie trz�s�y grzywami, pospuszczawszy �by.</p><p>��Deszcz s�abnie � otar�a mokry nos Rixa. � Burza si� oddala. Zaraz przejdzie, a wtedy polecimy w skok, cwa�em, wicher nas osuszy. I wywieje z�e my�li z g��w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ulewa nie odpu�ci�a jednak tak pr�dko, a rozmi�k�y po niej go�ciniec nie bardzo pozwala� na cwa� i inne hippiczne wyczyny, tote� droga zaj�a im znacznie wi�cej czasu, ni�li planowali. Do Legnicy, miasta okre�lanego jako �drugie po Wroc�awiu�, wjechali dopiero za dwa dni, akurat w momencie, gdy dziesi�ciotysi�czn� populacj� j�y wzywa� na msz� dzwony wszystkich siedemnastu ko�cio��w. Rixa i w Legnicy czu�a si� jak u siebie, wiod�a bez b��dzenia. Min�li imponuj�c�, nowiutk�, ca�kiem niedawno konsekrowan� kolegiat� Bo�ego Grobu, przebili si� przez zat�oczony rynek i diabelnie b�otnisty po deszczach targ warzywny. Min�li kramy konwisarzy i igielnik�w. Za kramami Rixa zatrzyma�a konia, zsiad�a. Byli u wej�cia w zau�ek, z kt�rego bi� silny zapach kadzide�, zi� i korzennych przypraw.</p><p>��Mam tu � wyja�ni�a � spraw� do za�atwienia. Mog� p�j�� sama, ciebie prosz�c, by� zaczeka� w karczmie za rogiem. Mo�emy p�j�� razem, aby umacnia�a si� nasza oparta na wzajemnym zaufaniu kooperacja.</p><p>��Pozw�lmy si� jej umacnia�. Zobaczmy, co z tego wyniknie.</p><p>��Idziemy wi�c. Poprosz� tylko o dwie rzeczy. Nie zadawaj �adnych pyta�.</p><p>��A druga?</p><p>��Nie udzielaj �adnych odpowiedzi.</p><p>Zau�ek, jak si� okaza�o, by� Zau�kiem Mag�w. Mieszcz�ce si� tu kramiki i �awki oferowa�y g��wnie zio�a, eliksiry, periapty, amulety, talizmany, dzwonki loreta�skie, szklane kule, kryszta�y, paciorki, kamyki, s�omiane kukie�ki, muszle, poro�a i inne cudactwa. Reynevan s�ysza� o Zau�ku, tolerowanym przez rajc�w i legnickie duchowie�stwo. Powody tolerancji by�y dwa: wysokie op�aty na rzecz miasta i fakt, �e oferowany w Zau�ku towar z prawdziw� magi� niczego wsp�lnego nie posiada� zgo�a. Rzutu oka wystarczy�o, by Reynevan utwierdzi� si� w tym absolutnie: w�r�d towaru na ladach kr�lowa�y szarlataneria, tandeta i ch�am.</p><p>Rixa zatrzyma�a si� przed lad�, za kt�r� �adna czarnow�osa dziewczyna omiata�a miote�k� towar z kurzu. Towarem by�y g��wnie zasuszone �aby.</p><p>��My do mistrza Zbros�awa.</p><p>Czarnow�osa spojrza�a na Reynevana, strzepn�a d�ugimi rz�sami, znik�a na zapleczu. Reynevan ogl�da� lad�. Zdziwi� si�, dostrzeg�szy nagle w�r�d bezliku wysuszonej gadziny rogat� jaszczur� ze spiralnie skr�conym ogonem. Identyczn� widzia� kiedy� na ilustracji w <emphasis>Grand Grimoire</emphasis>.</p><p>��Mistrz prosi.</p><p>Mistrz Zbros�aw troch� Reynevana zaskoczy�. By� pewien, �e sprzedawca suszonych �ab, b�d�c wszak kontaktem Rixy, przybra� s�owia�skie imi� tylko dla kamufla�u. Ale wewn�trz, w silnie woniej�cym imbirem, go�dzikami i kamfor� pomieszczeniu powita� ich S�owianin ca�� g�b�. Barczysty, jasnow�osy, jasnow�sy, jasnooki, wypisz wymaluj kr�l Krak z legendy.</p><p>��Witam. Czym s�u�y� mog�?</p><p>��Jestem Rixa Cartafila de Fonseca. Przysy�a mnie� cadyk Chalafta.</p><p>Mistrz Zbros�aw milcza� d�ugo, przebieraj�c palcami. Wreszcie uni�s� oczy.</p><p>��Ten z O�awy?</p><p>��Nie. Ten z Ole�nicy.</p><p>U�miechn�li si� do siebie, radzi z udanej wymiany has�a i odzewu.</p><p>��Podobno � Rixa nie zamierza�a traci� czasu � jeste� znawc� sennik�w, mistrzu Zbros�awie. Umiesz jakoby czyta� w snach.</p><p>��B�g dociera do nas poprzez nasze sny. Sny daj� nam wskaz�wki, wzmacniaj� nas, lecz� i uzdrawiaj� dusz�.</p><p>��O ile poznamy ich znaczenie. M�dry rabbi Hisda mawia�, �e sen nie obja�niony jest jak list otrzymany, a nie przeczytany. A ja mia�am sen.</p><p>��S�ucham.</p><p>��W moim �nie wielkie niebezpiecze�stwo grozi�o miastu �aga�.</p><p>��Ciekawe � mistrz Zbros�aw wpi� w Rix� s�owia�skie oczy � �e w�a�nie �aga�. S� wszak inne miasta. Le��ce znacznie bli�ej� zagro�enia. Bli�ej �ytawy, kt�ra podobno w�a�nie gor�czkowo szykuje si� do obrony na wie�� o mo�liwym ataku.</p><p>��Tamte miasta � Rixa nie spu�ci�a wzroku � niechaj si� same o siebie martwi�. W moim �nie ich nie by�o. W moim �nie ksi��� Jan �aga�ski mia� cudown� wizj�. Anio� Pa�ski zst�pi� by� z niebios i natchn�� go, jak ma ratowa� sw�j kraj. Szukaj, ksi���, rzek� anio�, ratunku w pobo�nym Kr�lestwie Polskim, w umi�owanym przez Bo�� Rodzicielk� polskim narodzie. Wygl�daj ratunku od pobo�nego kr�la polskiego W�adys�awa. Miast knu� z Luksemburczykiem, rzek� anio��</p><p>��Tak rzek�? Tymi s�owy?</p><p>��Tymi w�a�nie � potwierdzi�a g�osem zimnym jak �wi�ta Kinga w ��ku. � Miast knu� z Luksemburczykiem, zwr�� si�, ksi���, ku Polsce. Luksemburczyk daleko, a Polsk� masz za miedz�. Czasy biedy pe�ne, a Polska swych przyjaci� w biedzie nie porzuca�</p><p>��Masz ci los � westchn�� mistrz Zbros�aw. � Anio� polonofil. W snach taki oznacza du�e zmartwienie� C�, sen, jakkolwiek dziwno�ci pe�en, wart interpretacji. List otrzymany� �w m�dry rabin, jak si� zwa�? Przej�zyczy� si� l�kam�</p><p>��Hisda.</p><p>��List otrzymany, jak uczy rabbi Hisda, trzeba przeczyta�. Ale tu s�, �e tak powiem, dwa listy. Mamy do czynienia ze snem w �nie. Wa�pani �ni�a� o �nie ksi�cia �aga�skiego. Ciekawe, czy sam ksi��� �aga�ski �ni��</p><p>��Nie �ni�. � Z tonu Rixy wynika�o, �e jest rzeczy absolutnie pewna. � I w tym w�a�nie problem. Trzeba go koniecznie o tym �nie poinformowa�.</p><p>��Proponuj� � doda�a z naciskiem � zwr�ci� si� z tym o pomoc do tutejszych franciszkan�w. Niechaj przeka�� wie�� swym konfratrom z G�ogowa, tym od �wi�tego Stanis�awa. Z pro�b�, by ci powiadomili braci z �agania.</p><p>Mistrz Zbros�aw przechyli� g�ow�.</p><p>��G�ogowski �wi�ty Stanis�aw � zauwa�y� � nie podlega kustodii saskiej. Klasztor w G�ogowie nale�y do kustodii gnie�nie�skiej. Mnisi z G�ogowa natychmiast dadz� zna� do Gniezna. I wnet o wszystkim wiedzie� b�d� w Krakowie.</p><p>��A to nie szkodzi.</p><p>��Rozumiem.</p><p>Mistrz odprowadzi� ich przed stragan, na kt�rym �adna czarnow�osa wci�� odkurza�a �aby. Mo�e� ty i Zbros�aw, pomy�la� Reynevan, ale ona to Rebeka.</p><p>��Co to? � Przedmiot na ladzie przyku� nagle jego uwag�. � C� to takiego? Czy�by�</p><p>��To? � Mistrz uni�s� za sznurek �y�kowany kamyk z oczkiem w kolorze i kszta�cie ludzkiego oka. � Amulet Viendo. Kastylijski, przywieziony wprost z Burgos. Jak dla was, trzy grosze. Bierzecie?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie panikuj, Reynevan � powt�rzy�a Rixa. � Zd��ymy do Boles�awca. Raabe m�g� si� myli� co do terminu rejzy, w�tpi� zreszt�, by dok�adny zna�.</p><p>��M�g� si� myli� i w drug� stron�. � Rysy Reynevana �ci�gn�y si� i stwardnia�y. � Mo�e si� zacz�� wcze�niej. A ja wiem, jak szybko oni potrafi� i��. Sze��, nawet siedem mil na dob�, nawet bezdro�ami. A wiem i to, co potrafi� uczyni�, gdy dojd�. By�em w kilku zdobytych miastach. Mi�dzy innymi w Chojnowie, niedaleko st�d. Psia krew, trzeba si� spieszy�!</p><p>��I jecha� na noc? Bez sensu. Przenocujemy�</p><p>��By nazajutrz � wpad� w s�owo � kogo� jeszcze poinformowa� o husyckiej rejzie, tak? Rixo, Tybald nam zaufa�. Liczy�, �e nie roztr�bimy tego na ca�y �l�sk. Ty za��</p><p>��Reynevan � kocie oczy Rixy rozb�ys�y. � Nie pouczaj mnie. I nie pl�cz si� do moich spraw.</p><p>��I niechaj umacnia si� nasza oparta na wzajemnym zaufaniu kooperacja.</p><p>��Przyjmij do wiadomo�ci, �e wiem, co robi�. I �e jestem po twojej stronie. O czym ju� kilka razy ci� zapewnia�am. I mam do�� powtarzania. Informuj�c �aga� o zagro�eniu, te� by�am po twojej stronie. Podobnie jak w marcu w Raciborzu, gdy przy twoim po�rednictwie pomaga�am podj�� decyzj� wahaj�cemu si� Wo�oszkowi.</p><p>��Tym niemniej chcia�bym wiedzie�</p><p>��Wiesz tyle, ile powiniene� � przerwa�a mu ostro. � A wiesz wcale niema�o, masz oczy, masz uszy i nie jeste� g�upi. I niech tak zostanie.</p><p>Milczeli. Z do�u, z g��wnej izby zajazdu, nios�y si� okrzyki, �miechy, odg�osy zabawy. Myszy chrobota�y i piszcza�y w powale, �wieca mruga�a.</p><p>��Reynevan?</p><p>��Tak?</p><p>��Nie bez kozery nalega�am, by tu zanocowa�. Jutro te� wola�abym nie hamowa� nam tempa. Masz jaki� lek na babskie sprawy?</p><p>��Znaczy, na miesi�czk�?</p><p>��Znaczy: masz czy nie masz?</p><p>Wydoby� z torby puzdro z lekami, rad z siebie, �e przezornie zaopatrzy� si� w aptece �Pod Archanio�em�.</p><p>��We� to � wr�czy� Rixie elektuarium w op�atku. � Popij winem.</p><p>��Gorzkie jak cholera.</p><p>��Bo z aloesem. To <emphasis>Hiera Picra</emphasis>, przez Galena zwana <emphasis>species ad longam vitam</emphasis>. Na kobiece dolegliwo�ci te� skutkuje.</p><p>��Mam nadziej�.</p><p>�wieca mruga�a. Myszy przesta�y chrobota�.</p><p>��Rixa?</p><p>��Czego?</p><p>��Czy to, �e pochodzisz� �e jeste��</p><p>���yd�wk�? Czy to ma wp�yw na to, co robi�? Oczywi�cie.</p><p>��M�j r�d � niespodzianie zacz�a po do�� d�ugim milczeniu � wywodzi si� z Nadrenii, z Xanten. Wszystkich niemal z rodziny wymordowano w roku 1096. Krucjata! <emphasis>Deus lo volt!</emphasis> Rycerze Emich i Gotszalk wys�uchali apelu papie�a Urbana II. I z entuzjazmem wprowadzili go w czyn. Zacz�li walk� o Gr�b Chrystusowy od masakry nadre�skich �yd�w. W Xanten ocala� jeden ch�opiec, Jehuda, podobno dzi�ki temu, �e si� przechrzci�. Jako Guido Fonseca zamieszka� w Italii, gdzie wr�ci� do wiary przodk�w, czyli, jak wy to m�wicie, ponownie popad� w <emphasis>judaica perfidia</emphasis>. Jego potomk�w, znowu �yd�w, wyp�dzono z Neapolu w roku 1288. Rozjechali si� po �wiecie. Cz�� rodu wyw�drowa�a do Berna. W roku 1294 przepad�o tam dziecko. Bez �ladu, w niewyja�nionych okoliczno�ciach. Sprawa jasna, mord rytualny, �ydzi porwali g�wniarza i przerobili na mac�. Za straszny ten czyn wszystkich �yd�w z Berna wyp�dzono. M�j przodek, rabin, nosz�cy w�wczas imi� Mevorach ben Kalonymos, zamieszka� we Frankonii, w Weinheim.</p><p>��W roku 1298, we franko�skiej miejscowo�ci R�ttingen kto� jakoby zbezcze�ci� hosti�. Zubo�a�y rycerz Rindfleisch otrzyma� w tej sprawie znak od Boga. �wi�tokradcami s� �ydzi, g�osi� �w znak, bij �yda, kto w Boga wierzy. Wierz�cych znalaz�o si� wielu, Rindfleisch wnet stan�� na czele hordy rezun�w, z kt�rymi rozpocz�� zbo�ne dzie�o. Po wyr�ni�tych do nogi gminach w Rothenburgu, W�rzburgu, N�rdlingen i Bambergu przysz�a kolej na Weinheim. Dwudziestego wrze�nia Rindfleisch i jego zbiry wtargn�li do dzielnicy �ydowskiej. Rabina Mevoracha z rodzin�, wszystkich �yd�w, �yd�wki i ich dzieci zap�dzono do synagogi i wraz z ni� spalono �ywcem. Razem siedemdziesi�t dziewi�� os�b. Niewiele, zwa�ywszy, �e ��cznie we Frankonii i Szwabii Rindfleisch zabi� pi�� tysi�cy. Z czego wielu na sposoby du�o wymy�lniejsze ni� spalenie.</p><p>��Z reszt� rodziny, tej w diasporze, te� klasyka: przechrzczony prapradziad, Paolo Fonseca, zostaje zamordowany w 1319, we Francji, podczas rewolty <emphasis>Pastoureaux</emphasis>, czyli Pastuszk�w. <emphasis>Pastoureaux</emphasis> mordowali z zasady szlacht�, zakonnik�w i ksi�y, ale za �yd�w i przechrzt�w brali si� ze szczeg�lnym zapa�em, cz�sto przy spontanicznej pomocy miejscowej ludno�ci. �wiadom, co <emphasis>Pastoureaux</emphasis> robi� z kobietami i dzie�mi, wi�ziony w lochu w Verdun-sur-Garonne prapradziad Paolo w�asnymi r�kami udusi� praprababk� i dwoje dzieci.</p><p>��Zamieszka�y w Alzacji pradziad, Icchak Jochanon, traci ca�� niemal rodzin� w 1338, podczas jednej z os�awionych masakr dokonywanych przez ch�opskie bandy zw�ce si� <emphasis>Judenschl�gerami</emphasis>. Kt�r�� z moich prababek, kt�rej nie mia� kto mi�osiernie udusi�, <emphasis>Judenschl�gerzy</emphasis> zbiorowo i wielokrotnie gwa�c�. Jest tedy mo�liwe, �e od tamtego czasu posiadam jak�� tam przymieszk� krwi chrze�cija�skiej. Nie raduje ci� to? Mnie, wystaw sobie, te� nie.</p><p>Rixa zamilk�a. Reynevan odchrz�kn��.</p><p>��Co by�o� potem?</p><p>��Rok 1349.</p><p>��Czarna �mier�.</p><p>��Jakby� zgad�. Winnymi wybuchu i szerzenia zarazy byli naturalnie �ydzi, to by� �ydowski spisek, uknuty dla zag�ady wszystkich chrze�cijan. Toleda�ski rabin Peyrat, musia�e� o nim s�ysze�, rozsy�a� po ca�ej Europie emisariuszy, by zatruwali studnie, �r�d�a i ruczaje. Wzi�to si� wi�c za karanie trucicieli. Szeroko zakrojone. By�o sporo moich krewniak�w w�r�d sze�ciu tysi�cy �ywcem spalonych w Moguncji i w�r�d dw�ch tysi�cy spalonych w Strasburgu, byli moi w�r�d ofiar masakr w Bernie, Bazylei, Freiburgu, Spirze, Fuldzie, Regensburgu, Pforzheim, Erfurcie, Magdeburgu i Lipsku, w innych spo�r�d trzystu eksterminowanych w�wczas w Niemczech �ydowskich gmin. Byli moi w�r�d zamordowanych w Bazylei i w Pradze, a tak�e w Nysie, Brzegu, G�rze, Ole�nicy i Wroc�awiu. Zapomnia�am ci bowiem powiedzie�, �e spory od�am mojej rodziny zamieszkiwa� ju� pod�wczas na �l�sku. I w Polsce. Tam mia�o by� lepiej. Bezpieczniej.</p><p>��By�o?</p><p>��W sumie tak. Ale p�niej, gdy zaraza ucich�a. Ot, jeden pogrom we Wroc�awiu w 1360. By� po�ar, obwiniono �yd�w, zat�uczono lub utopiono w Odrze kilkadziesi�t os�b, z mojej rodziny wszystkiego dwie. Nieco powa�niej by�o w Krakowie, w roku 1407, we wtorek po Wielkanocy. Znaleziono zabite chrze�cija�skie dziecko, oczywi�cie celem pozyskania krwi, niezb�dnej wszak do wypieku paschalnych chlebk�w. Winnymi s� wi�c oczywi�cie �ydzi, w�tpliwo�ci co do tego rozwiewaj� ksi�a z krakowskich ambon. Podjudzony w ko�cio�ach mot�och rzuca si� wymierza� kar�. Kilkuset �yd�w traci �ycie, kilkuset zostaje zmuszonych do ochrzczenia si�. Tym to sposobem, uwa�aj dobrze, dwa lata p�niej przychodz� na �wiat jako chrze�cijanka, z ochrzczonych mamy i taty. Obmyta wod� chrztu otrzymuj� imi� Anna, na cze�� �wi�tej, kt�rej krakowski ko�ci� poszed� w 1407 z dymem, podpalony z rozp�du przez rozswawolonych krakowiak�w. Ann� na szcz�cie zw� si� niezbyt d�ugo, bo w 1410 rodzina ucieka z Polski na �l�sk, do Strzegomia, i wraca, o, <emphasis>judaica perfidia!</emphasis>, do wiary moj�eszowej. W Strzegomiu zamieszkuje kilku krewniak�w, a ��cznie �yje tam sto czterdzie�ci os�b naszego wyznania. Siedemdziesi�t trzy z nich, w�r�d nich m�j ojciec, Samuel ben Gerszom, trac� �ycie w pogromie roku 1410. Pow�d? D�cie w szofar na Rosz Ha-Szana uznane zosta�o za sygna� do ataku na chrze�cijan. Matka z siostrami ojca i ze mn�, rocznym dzieciakiem, ucieka do Jawora. Tam, w roku 1420, maj�c lat jedena�cie, m�j drugi pogrom ogl�dam ju� sama, w�asnymi oczyma. Uwierz, niezapomniane to wra�enie.</p><p>��Wierz�.</p><p>��Ja si� nie u�alam � gwa�townie unios�a g�ow�. � Przyjmij to do wiadomo�ci. Nie rozczulam si� ani nad sob�, ani nad wsp�plemie�cami. Ani nad Jerozolim�, ani nad �wi�tyni�. <emphasis>Uwene Jeruszalaim ir hakodesz bimhera wejameinu!</emphasis> S�owa znam, ich znaczenie mi umyka. Nad rzekami Babilonu siedzie� i p�aka� nie my�l�. Nie oczekuj� wsp�czucia od innych, o tolerancji nawet nie wspominaj�c. Pyta�e� jednak, czy to mia�o wp�yw. Ano mia�o. Za pewne rzeczy lepiej si� nie bra�, je�li si� boisz, je�li parali�uje ci� l�k przed skutkami, przed tym, co si� mo�e sta�. Ja si� nie boj�. Przez pokolenia kumulowa�am odwag� Nie, nie odwag�. Odporno�� na strach. Nie, nie odporno��. Niewra�liwo��.</p><p>��Rozumiem.</p><p>��W�tpi�. �pijmy. Je�li tw�j specyfik podzia�a, wyruszymy skoro �wit. Je�li nie podzia�a, te�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zjazd rodzinny w Sterzendorfie przebiega� nad podziw spokojnie i sk�adnie. W podziwu godnym tempie i pomy�lnie za�atwiono wszystkie niemal sprawy, jakie by�y do za�atwienia. Zas�uga, jak si� wydawa�o, nale�a�a si� za to ca�kowicie dw�m przewodnicz�cym zjazdu, kt�rymi jednog�o�nie obrano Henryka Landsberga, kanonika kolegiaty niemodli�skiej, oraz rycerza Apeczk�, seniora rodu Stercz�w. Bez oczekiwanych k��tni za�atwiony zosta� tedy sp�r o miedz�, jaki od lat czterech wiedli Henryk ��uraw� von Baruth i reprezentowany przez burkliwego mnicha klasztor w Namys�owie. Nie dosz�o do oczekiwanej przez wszystkich dzikiej awantury pomi�dzy Moroldem von Stercza i Lanzeletem von Rachenauem, zwa�nionymi oszuka�cz� jakoby transakcj� zakupu byd�a. G�adko posz�o z Hrozwit� von Baruth i Beatrycz� von Falkenhayn, sk��conymi skutkiem wzajemnego zel�enia si� paskudnymi s�owy. Przyj�� przeprosiny cze�nik Bertold de Apolda, od lat w�ciek�y na Tomasza Eichelborna za niedotrzyman� umow� po�enienia dzieci. Ta ostatnia sprawa mocno, ale to mocno zaniepokoi�a Parsifala von Rachenaua. Parsifal przyby� na zjazd wraz z ojcem, panem Tristramem von Rachenauem, a ojciec j�� si� natychmiast wzajemnych grzeczno�ci z Albrechtem Hackebornem, panem na Przewozie. Nie by�o tajemnic�, �e pan na Przewozie zabiega o koneksj� z Rachenauami i prze ku temu, by wyda� sw� c�rk� Zuzann� za Parsifala w�a�nie. Parsifala za� Zuzanna Hackeborn zupe�nie nie poci�ga�a. Parsifal, ilekro� trafi�a si� okazja my�le�, my�la� g��wnie o jasnow�osej Ofce, c�rce Henryka Barutha ze Studziska. Ofka by�a zreszt� obecna na zje�dzie, wraz z pozosta�ymi dziewcz�tami usadzona przez opiekunki w damskiej �wietlicy i zmuszona do wyszywania na b�benku.</p><p>Dwa dni zjazdu min�y jak z bicza strzeli�, pozosta�a tylko jedna sprawa, sprawa trudna, kt�ra powa�nie por�ni�a rody Bischofsheim�w i Stercz�w. O ugodzie, wydawa�o si�, nie by�o co nawet marzy�. Ale kanonik Henryk i Apeczko Stercza, przewodnicz�cy, nie od parady mieli g�owy. Dla uspokojenia atmosfery kanonik odm�wi� d�ug� i nudn� modlitw� po �acinie, Apeczko za� zaproponowa� odbycie tryzny �a�obnej za spok�j dusz krewniak�w i druh�w poleg�ych w stoczonych w obronie wiary bojach z husytami, w szczeg�lno�ci Heinemana Barutha, Gaweina Rachenaua, Reinharda Bischofsheima i Jencza Knobelsdorfa, zwanego Puchaczem. Uroczysto�ci �a�obne potrwa�y dzie� i noc, wznowienie za� obrad przysz�o wstrzyma� do czasu, a� �a�obnicy dojd� do zmys��w.</p><p>Parsifal Rachenau w popijawie udzia�u nie wzi��, m�odym nie pasowanym tego co prawda nie zabraniano, ale te� i nie zach�cano ich. Parsifal wola� zatem uda� si� na obch�d wa��w i stajni. Nagle ku ogromnemu zdumieniu spostrzeg� swego druha, Henryka Barutha, zwanego Szpaczkiem, szparko id�cego w jego stron� i wiod�cego�</p><p>Sw� kuzynk�. Jasnow�os� Ofk� von Baruth.</p><p>��Prezentuj� � wysapa� zdyszany Szpaczek, mrugaj�c przy tym znacz�co � mego druha i towarzysza broni, Parsifala von Rachenaua, syna pana Tristrama z Bukowa. Powiadam ci, Ofka, trudno o dzielniejszego ni�li on. Jam, nie chwal�cy si�, te� przeciw Czechom wojowa�, ba, z czarownikami i czarownicami spraw� przysz�o mie� Ale on! Nie uwierzysz! On przeciw hordom heretyka Ambro�a stawa� pod Nachodem, samowt�r ze mn� przeciw stu. A na murach K�odzka, ha, nie uwierzysz, dziewczyno! Cho� ranion i krwi� sp�ywaj�cy, nieustraszenie odp�r dawa� kacerzom, kt�rzy K�odzko szturmowali. Sam pan Puta z Czastolovic g�ow� mu potem �cisn��!</p><p>Na policzki Parsifala uderzy� karminowy rumieniec. I nie sz�o nawet o to, �e Szpaczek �ga� jak z nut. Parsifal po prostu nie m�g� nie rumieni� si� na widok panny, jej wielkich orzechowych oczu i zadartego, usianego piegami nosa. By�y to najpi�kniejsze piegi, jakie Parsifal widzia� w �yciu.</p><p>��Zostawiam was � rzek� szybko Szpaczek. � Pogaw�d�cie sobie. Ja wa�ne rzeczy mam na g�owie.</p><p>Zostali sami. A Parsifal, kt�ry jeszcze przed minut� got�w by� odwdzi�czy� si� druhowi koniem z rz�dem, teraz czu�, �e ch�tnie rozkwasi�by mu nos. Cho� bardzo chcia�, nie m�g� si� bowiem prze�ama� i wydoby� z siebie s�owa. Pewny, �e panny u�yczaj� ucha tylko g�adkiej mowie trubadur�w i b��dnych rycerzy, czu� si� teraz jak ostatni dure�.</p><p>Wia� ciep�y wiatr, w fosie zapami�tale kumka�y �aby.</p><p>��Byli�cie ranni, tak? � przerwa�a okropn� cisz� Ofka, marszcz�c piegowaty nos. � Poka�cie, gdzie.</p><p>��Nie! � Parsifal a� podskoczy�.</p><p>��Nie lza � doda� szybko � si� przechwala�. Chwalipi�ta rycerskiego pasa nie godzien.</p><p>��Ale�cie si� bili?</p><p>��Bi�em.</p><p>��Tedy odwa�ni�cie? �miali?</p><p>��Nie godzi si� chwa�</p><p>��Obaczym, czy�cie tacy �miali. � Ofka schyli�a si� nad fos�. � O! Z�apcie dla mnie t� �ab�.</p><p>���ab�?</p><p>��Przecie� m�wi�. T� wielk�. Dzi�kuj�. A teraz zjedzcie j�.</p><p>��Co?</p><p>��Zjedzcie j�. Obaczym, czy wam �mia�o�ci starczy.</p><p>Parsifal �cisn�� �absko w pi�ci. Zamkn�� oczy. I otworzy� usta.</p><p>Ofka von Baruth chwyci�a go za r�k�, wydar�a �ab� i wrzuci�a j� do wody. I poczerwienia�a jak wi�nia.</p><p>��Wybaczcie, prosz� � schyli�a g�ow�. � Nie tak chcia�am� Wcale nie tak. Prawie o mnie m�wi�, �em p�ocha�</p><p>��Nie jeste�cie� � prze�kn�� �lin� Parsifal. � Nie jeste�cie p�ocha, pani. Jeste�cie�</p><p>Ofka unios�a g�ow�. Jej orzechowe oczy zrobi�y si� jeszcze wi�ksze, ni� by�y.</p><p>��Jeste�cie pi�kna.</p><p>Ofka patrzy�a na� d�ugo. A potem uciek�a.</p><p>Zjazd wznowiono, nierozstrzygalny, zda�o by si�, sp�r Bischofsheim�w ze Sterczami zako�czono wreszcie ugod�. Parsifal s�ucha� pi�te przez dziesi�te. By� w innym �wiecie. �ni� na jawie.</p><p>��My, Henryk Landsberg, scholastyk kolegiaty niemodli�skiej, wszystkim wyznawcom Chrystusa, do kt�rych dotrze ten dokument, za�wiadczamy, i� Burchard Mencelin, zarz�dca nale��cego do pana Guntera von Bischofsheima maj�tku w Niwniku, pozbawiony zosta� �ycia przez Dietera Haxta, armigera pana Wolfhera von Stercza. Za zbrodni� t� pan von Stercza i Dieter Haxt zgodzili si� ui�ci� na rzecz rodziny zabitego kwot� pokutn� w zatwierdzonej przez �wiadcz�cych pan�w rycerzy wysoko�ci czterdziestu grzywien. Sum� pi�ciu grzywien otrzyma nadto parana ko�cio�a w Niwniku. Wezwany do pomocy chirurg nie otrzyma nic, jako �e pomoc ni �adnego skutku nie przynios�a. Na znak ugody wzniesiony zostanie na miejscu zbrodni krzy� pokutny kosztem wzmiankowanego armigera Haxta, na kt�rym to krzy�u wykute b�dzie narz�dzie zbrodni, czyli top�r. Tym samym przychodzi do zgody mi�dzy sprawc� zbrodni a rodzin� zamordowanego, jako te� wzmiankowanymi panami rycerzami. Dzia�o si� sz�stego dnia czerwca w roku �aski tysi�c czterysta dwudziestym dziewi�tym.</p><empty-line/><p>��Parsifal! M�wi� do ciebie! �pisz czy co?</p><p>Poderwa� g�ow�, wyrwany z g��biny marze�. I struchla�. Wyra�nie rozgniewany ojciec by� w towarzystwie dw�ch rycerzy, starszego i m�odszego. M�odszego, z twarz� kanciast� i ozdobion� bia�� szram�, Parsifal nie zna�. Starszym by� szlachetny Albrecht von Hackeborn, pan na Przewozie, rodzic Zuzanny. Jestem zgubiony, przemkn�a Parsifalowi przez g�ow� sp�oszona my�l, ju� po mnie. Zaraz mnie zar�cz�. I wnet za�lubi�. �egnaj, pi�kna Ofko�</p><p>��Oddaj� ci� � pan Tristram Rachenau m�wi� przez nos, jak zawsze, gdy by� niezadowolony � w giermkowanie panu Egbertowi de Kassel z Kopa�ca. Pan Egbert to cz�ek wojenny, a wojny z husytami ino patrze�. S�u� wiernie, bij si� dzielnie, szlacheckiego honoru strze�, a da B�g, zas�u�ysz na pas i ostrogi. Bacz jeno, ch�ystku, coby� wstydu nie przyni�s�, mnie i rodowi.</p><p>Parsifal prze�kn�� �lin�. Mia� od dawna przyobiecane, �e b�dzie giermkowa� w K�odzku, u pana Puty z Czastolovic, rami� w rami� ze swym druhem Szpaczkiem Baruthem. Zbyt dobrze zna� jednak ojca, by nie tylko s�owem, ale cho�by drgnieniem powieki wyrazi� obiekcje. Sk�oni� si� g��boko przed rycerzem z blizn�.</p><p>��Do dni pi�ciu � rzek� sucho pan Egbert de Kassel � stawisz si� w Kopa�cu, konno i zbrojno. Poj��e�?</p><p>��Tak jest.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ooo � klasn�a na jego widok w r�ce Elencza ze Ska�ki. � Parsifal! Na koniu? Zbrojny od st�p do g��w? Na wojn� jedziesz, czy jak?</p><p>��Ju�ci � napuszy� si� lekko. � Jest rozkaz, tedy mus jecha�. Ojczyzna w potrzebie. Husyci pono zn�w do napa�ci si� sposobi�.</p><p>Elencza spojrza�a spod powiek, westchn�a. Zawsze wzdycha, gdy mowa o husytach, skojarzy�. Wida� nie bez przyczyny. Plotka kr��y, �e dziewczyna od husyt�w krzywd zazna�a. Pani Dzier�ka nigdy o tym wprost nie m�wi�a, ale co� tu na rzeczy musi by�.</p><p>��Przez Ska�k� mi droga wypad�a � wyprostowa� si� w siodle, poprawi� fantazyjny szaperon � tom zaduma� zajrze�. O pani Dzier�ki zdrowie spyta�</p><p>��B�g zap�a� � powiedzia�a Dzier�ka de Wirsing. � Dzi�ki ci za trosk�, m�ody panie Rachenau.</p><p>Przest�pi�a pr�g z wielkim trudem, wspieraj�c si� na kosturze, wida� by�o, �e ka�dy ruch kosztuje j� mn�stwo wysi�ku. Wci��, jak zauwa�y�, nie by�a w stanie wyprostowa� plec�w. I tak cud, �e ju� wstaje z �o�a, pomy�la�, od napadu min�y wszak zaledwie dwa miesi�ce. Ska�ka nadal by�a w trakcie odbudowy, krokwi nad now� stajni� wci�� jeszcze nie pokrywa� dach, trwa�y prace przy nowych stodo�ach i szopach.</p><p>��Ociec kazali wam rzec, pani, by�cie si� nie l�kali � Parsifal znowu poprawi� szaperon. Ustroi�a go we� matka, a on za nic nie m�g� przywykn��. � Chroni was somsiedzki landfryd, niechby was kto spr�bowa� ruszy�, z ca�ym okolicznym rycerstwem b�dzie mia� do czynienia.</p><p>��Dzi�ki wielkie� � Dzier�ka wyprostowa�a si�, na ile mog�a, mru��c oczy z b�lu. � A ty giermkowa� jedziesz? Wolno spyta�, u kogo?</p><p>��U szlachetnego rycerza Egberta de Kassel.</p><p>��Pana na Kopa�cu � Dzier�ka zna�a na �l�sku niemal wszystkich. � Rycerz to bitny, czasem nawet a� za bardzo. Familiant Hackeborn�w z Przewozu.</p><p>A wi�c jednak, zaj�cza� w duszy Parsifal. A wi�c to giermkowanie to nic innego, a wst�p do zar�czyn.</p><p>��Pan de Kassel � m�wi�a dalej Dzier�ka � to r�wnie� dobry znajomy naszego inkwizytora, wielebnego Grzegorza Hejnczego. Dru�� ze sob�. Nie wiedzia�e� o tym? No to ju� wiesz. A na czym�e to ty wierzchem, ch�opcze, na s�u�b� wyruszasz? Na fryzyjskim �rebcu? Niez�y rumak, niez�y� Ale pod juki. Wsi�dziesz na lepszego.</p><p>��Pani� Nie godzi mi si�</p><p>��Ani s�owa. Co� wam zawdzi�czam, twojemu ojcu i tobie. Pozw�l mi si� cho� konikiem zrewan�owa�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Inkwizytor Grzegorz Hejncze przedefilowa� wraz z Egbertem de Kassel przed dru�yn�, mierz�c ka�dego ze zbrojnych bacznym spojrzeniem. Przed Parsifalem wstrzyma� konia.</p><p>��Nowy � przedstawi� de Kassel. � M�ody Rachenau, syn pana Tristrama z Bukowa.</p><p>��Tak przypuszcza�em � kiwn�� g�ow� inkwizytor. � Bo podobie�stwo uderzaj�ce. A ko�, ha, przepi�kny, wida�, �e prawdziwie kastylijskiej krwi. Ze ska�eckiej stadniny, o zak�ad id�. Od Dzier�ki de Wirsing, wdowy po Zbylucie Leliwicie.</p><p>��Buk�w Rachenau�w � wyja�ni� de Kassel � ze Ska�k� po somsiedzku. Pan Tristram jejmo�� Dzier�k� odsiecz� wybawi�� Gdy si� przydarzy� �w napad, wiecie�</p><p>��Wiem � uci�� Hejncze, patrz�c Parsifalowi prosto w oczy. � Dzier�ka dwakro� si� �mierci wywin�a� I oto ty, ch�opcze, na koniu od niej otrzymanym� Dziwnie si� losy plot�, dziwnie� Rozka� wymarsz, Egbercie.</p><p>��Tak jest, wasza wielebno��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jedziemy jak na wojn�, pomy�la� Parsifal. W wojennym szyku, zbroi i oporz�dzeniu, z broni� pod r�k�, pod surow� wojenn� komend� i regu��. Wystarczy spojrze� na twarze rycerza Egberta i inkwizytora, na oblicza armiger�w, na opatruj�cych kusze inkwizytorskich knecht�w. Idziemy do walki. Wczoraj w nocy �ni�y mi si� krew i ogie� B�dziemy si� bi� jak nic. I nie gdzie� na granicy, lecz chyba tu, w samym sercu �l�ska, przy strzegomskim go�ci�cu, w kierunku Bolkowa, niedaleko wsi�</p><p>��Wie� Chmielno � wskaza� Egbert de Kassel. � I karczma. Dok�adnie tak, jak w donosie. Co rozka�esz, Grzegorzu?</p><p>��Otoczy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pia� kogut. Ujada�y psy. Kaczki kwaka�y, taplaj�c si� w bajorku. �piewa� kos, brz�cza�y pszczo�y, bzycza�y muchy nad gnoj�wk�, a s�onko �wieci�o, �e a� dusza ros�a.</p><p>I wychodz�cy w�a�nie z ust�pu ch�op cofn�� si� gwa�townie na widok zbrojnych, skry� za drzwiami z wyr�ni�tym serduszkiem. Baba w chustce na g�owie rzuci�a grabie i uciek�a p�dem, zadzieraj�c pl�cz�c� �ydki sp�dnic�. Dzieciaki z zachwytem gapi�y si� na bro�, str�j i oporz�dzenie otaczaj�cych budynki armiger�w i knecht�w z Kopa�ca. Parsifal zaj�� wyznaczone mu stanowisko. Wytar� w p�aszcz spocone d�onie, nadaremnie, bo natychmiast spoci�y mu si� znowu.</p><p>��Urbanie Horn! � zawo�a� g�o�no i d�wi�cznie inkwizytor Grzegorz Hejncze. � Wyjd�!</p><p>�adnej reakcji. Parsifal prze�kn�� �lin�, okr�ci� pas, namaca� r�koje�� miecza.</p><p>��Urbanie Horn! Karczma jest otoczona! Nie masz �adnych szans! Wyjd� po dobrej woli!</p><p>��Kto wzywa? � rozleg�o si� z wewn�trz, zza uchylonej okiennicy.</p><p>��Grzegorz Hejncze, <emphasis>inquisitor</emphasis> papieski! I dobry rycerz Egbert de Kassel z Kopa�ca!</p><p>Drzwi karczmy skrzypn�y, uchyli�y si�. Knechci unie�li kusze, de Kassel spacyfikowa� ich gestem i warkni�ciem.</p><p>Na progu stan�� m�czyzna odziany w kr�tki szary p�aszcz spi�ty b�yszcz�c� klamr�, w obcis�ym, szamerowanym srebrem wamsie i wysokich kurdybanowych butach. G�ow� m�czyzny kry� czarny at�asowy szaperon jeszcze bardziej fantazyjny od Parsifalowego, z jeszcze d�u�sz� i jeszcze fantazyjniej zawini�t� <emphasis>liripipe</emphasis>.</p><p>��Jestem Urban Horn. � M�czyzna w szarym p�aszczu rozejrza� si�. Oczy mia� przenikliwe, na ustach arogancki grymas. � A gdzie� panowie Hejncze i de Kassel? Wok� widz� wy��cznie uzbrojonych gemajn�w z g�bami opryszk�w.</p><p>��Jam jest Egbert de Kassel � wyst�pi� rycerz. � A otaczaj� was moi ludzie, tedy darujcie sobie obelgi.</p><p>��I nie tra�my na nie czasu. � Inkwizytor stan�� obok. � Znasz mnie, Urbanie Horn, wiesz, kim jestem. I doskonale rozumiesz swoje po�o�enie. Jeste� osaczony, nie wyrwiesz si�. Dostaniemy ci�, jak nie �ywego, to umar�ego. Nasza oferta brzmi: uniknijmy przelewu krwi. Nie jeste�my barbarzy�cami, lecz lud�mi honoru. Poddaj si� z dobrej woli.</p><p>M�czyzna milcza� chwil�, krzywi�c usta.</p><p>��Moi ludzie � powiedzia� wreszcie � to sze�ciu Czech�w i czterech tutejszych, �l�zak�w. Wszystko najemnicy, ze mn� powi�zani wy��cznie pieni�nym kontraktem, �adnym innym sposobem. Nie wiedz� nic, a �adnego przest�pstwa si� pod moim dow�dztwem nie dopu�cili. ��dam, by puszczono ich wolno.</p><p>��Nie mo�esz ��da�, Horn � uci�� Hejncze. � Ale zgadzam si�. Zostan� zwolnieni. O ile nie ci��y na kt�rym� kondemnata za jakie� dawniejsze sprawki.</p><p>��S�owo rycerskie?</p><p>��S�owo duchownego.</p><p>Horn parskn��, powstrzyma� si�. Doby� z ozdobnej pochwy sztylet, uj�wszy za kling� wr�czy� go inkwizytorowi.</p><p>��Sk�adam bro� � uk�oni� si� beztrosko. � I zarazem sk�adam propozycj�. Zamierza�em w�a�nie zaordynowa� obiad do alkierza. Zamiast jednej kaczki mog� poda� trzy, a apetycznie wygl�da�y te ptaki na ro�nach. Zechc� panowie przyj�� zaproszenie? Jeste�my wszak lud�mi honoru, nie barbarzy�cami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Obiaduj�cej w alkierzu tr�jce asystowa�o tylko dw�ch armiger�w, pan de Kassel wezwa� do siebie tylko Jana Karwata i Parsifala von Rachenaua. Karwata dlatego, �e by� przybocznym i w pe�ni zaufanym. Parsifala, bo by� nowy, zielony i mia� nik�e poj�cie, o czym m�wiono. Parsifal nie mia� co do tego z�udze� ani w�tpliwo�ci.</p><p>��Dobry masz rok, Grzegorzu � rzek� Horn, rw�c z�bami mi�so z trzymanej obur�cz kaczki. � W marcu aresztowanie Domarasca, teraz ja. Je�li my ju� przy tym, Domarasc �yje jeszcze?</p><p>��Nie odwracaj r�l, Horn � uni�s� oczy Hejncze. � Na spytki to ja ciebie b�d� bra�. Marz� o tej chwili od czterech lat, od czasu, gdy� wymkn�� mi si� we Frankensteinie.</p><p>��Kiedy mi szcz�cie sprzyja�o, to sprzyja�o � pokiwa� g�ow� Horn. � A kiedy opu�ci�o, to na dobre. Wczoraj �ni�a mi si�, psiakrew, zdech�a ryba, taki sen zawsze wr�y niefart. �e� mnie dopad� akurat teraz, dzisiaj, m�j pech i z�a moja. Zwyk�e� widzie� we mnie husyckiego wywiadowc�, zdziwi ci�, ale tym razem przyby�em na �l�sk w innej roli. Prywatnie. W sprawie osobistej.</p><p>��Ach. By� nie mo�e.</p><p>��Przyby�em na �l�sk � Urban Horn zlekcewa�y� drwin� � dla prywatnej zemsty. Czy zaciekawi ci�, o kogo chodzi? Powiem: o Konrada, biskupa Wroc�awia. Czy to nie dziwny zbieg okoliczno�ci? Wszak i ty, Grzegorzu, masz z biskupem na pie�ku. Jak to m�wi przys�owie? Wr�g mojego wroga�</p><p>��Horn � inkwizytor wycelowa� w niego ko�� z kaczego udka. � Ustalmy jedno. Moje zatargi z biskupem to moja rzecz. Ale biskup to najwy�sza instancja ko�cielna na �l�sku, ostoja stabilizacji i gwarant �adu. Cios wymierzony w biskupa to cios w �ad, nie wci�gniesz mnie w co� takiego. Nawet nie pr�buj. Ja wiem, co ty osobi�cie masz do biskupa. Zbada�em, wystaw sobie, spraw� �widnickich beginek, znam dokumenty z procesu i relacj� z egzekucji twojej matki. Wsp�czu� ci mog�, wsp�dzia�a� nie b�d�. Zw�aszcza nie do ko�ca przekonany o twoich intencjach. Wmawiasz mi, �e kieruj� tob� pobudki osobiste, �e idzie o porachunki, �e to w tym celu przyby�e� na �l�sk z najemnikami. A dla mnie by�e�, jeste� i pozostaniesz husyckim szpiegiem, dzia�asz na rzecz naszych wrog�w. A �e nie dla idei poprawy �wiata? �e nie dla Husa, nie przeciw b��dom, wypaczeniom i korupcji Rzymu? Nie z dog��bnego przekonania o konieczno�ci reformy <emphasis>in capite et in membris?</emphasis> �e to dla prywaty, dla osobistej zemsty? �adna to dla mnie r�nica. Tak jak �adna dla g�oduj�cych �ebrak�w, kt�rych widzia�em w drodze, siedz�cych u ruin i pogorzelisk wsi. To ty spali�e� te wsie, Urbanie Horn, ty skaza�e� tych ludzi na n�dz� i �mier� g�odow�.</p><p>��Trwa wojna � odpar� hardo szpieg. � A wojna, wybacz bana�, jest okrutna. Nie bierz mnie pod w�os, Grzegorzu. Ja te� m�g�bym ci pokaza� spalone osady pod Nachodem i Broumovem, tamtejszych okaleczonych ludzi, zgliszcza i groby pomordowanych, znacz�ce szlaki katolickich krucjat!</p><p>��Wybaczy�em jeden bana�, ten o wojnie. Nie zasypuj mnie kolejnymi.</p><p>��I wzajemnie.</p><p>Milczeli jaki� czas. Wreszcie Horn cisn�� psu resztk� kaczki, porwa� kubek i wypi� go duszkiem.</p><p>��Zostawmy � odstawi� kubek ze stukiem � na chwil� biskupa i dobro Ko�cio�a. A co powiesz o Grellenorcie? Moim celem nie by� biskup wroc�awski, zdaj� sobie spraw�, �e to ciut za wysoko dla mnie, gdzie mi z motyk� na s�o�ce. Celem mojego ataku mia� by� owiany tajemnic� zamek Sensenberg, kryj�wka Grellenorta. Miejsce, w kt�rym ten biskupi b�kart blu�ni Bogu, uprawia czarn� magi� i nekromancj�, gdzie warzy trucizny, jady i odurzaj�ce dekokty, dok�d przyzywa demony i diab�y. Sk�d wysy�a swych Je�d�c�w na terrorystyczne misje, ka��c mordowa� spokojnych obywateli. Poucz mnie, inkwizytorze, jak to jest? Mo�nali atak na takie miejsce uzna� za agresj� na Ko�ci�? A mo�e prawd� jest to, co m�wi�, �e dla Rzymu cel u�wi�ca �rodki, �e do walki z woln� my�l�, herezj� i ruchami reformatorskimi wolno zaprz�c i wykorzysta� wszystko, w tym i czarn� magi�?</p><p>Teraz na Grzegorza Hejnczego przysz�a kolej d�ugo pomilcze�. Parsifal, cho� rozumia� pi�te przez dziesi�te, zawis� wzrokiem na jego twarzy. Widzia�, jak mi�nie na �uchwach inkwizytora zagra�y, jak oczy b�ysn�y, a usta z�o�y�y si� do odpowiedzi.</p><p>��Wiem, gdzie si� znajduje zamek Sensenberg � uprzedzi� go Urban Horn. � I jak tam trafi�.</p><p>��Czarni Je�d�cy � odezwa� si� de Kassel � zamordowali Albrechta Barta z Karczyna, �w by� mi druhem. Je�li o mnie idzie, got�w jestem�</p><p>��Nie mieszaj si� do tego, Egbercie � przerwa� ostro inkwizytor. � Prosz�.</p><p>Pan na Kopa�cu zachrz�ka�, nerwowo zatar� d�onie. Grzegorz Hejncze w milczeniu skin��, daj�c znak, by Horn m�wi� dalej.</p><p>��To jest � rzek� Horn � niepowtarzalna okazja.</p><p>Hejncze milcza�, przy�o�ywszy d�o� do czo�a tak, by skry� oczy.</p><p>��Grellenorta � kontynuowa� cicho husycki szpieg � na Sensenbergu nie ma. Z wi�kszo�ci� swych zbir�w pojecha� na �u�yckie pogranicze, polowa� na naszego wsp�lnego znajomego, medyka Reinmara z Bielawy. Dowiedzia� si� bowiem, �e Reynevan�</p><p>Inkwizytor odj�� d�o� od czo�a. Horn umilk� pod jego wzrokiem.</p><p>��Tak � odchrz�kn��. � Przyznaj�. To za moj� spraw� Grellenort dowiedzia� si� o Reynevanie. To ja sprawi�em�</p><p>��Wiemy ju� � przerwa� Hejncze � co sprawi�e�.</p><p>��Reynevan si� wykaraska� On zawsze si� wykaraska�</p><p>��Do rzeczy, Horn.</p><p>��Na Sensenbergu zosta�o zaledwie kilku. Nasz� po��czon� si�� sprawimy si� z nimi w mig. I spalimy to gniazdo �mij, siedlisko z�a. Pozbawimy Grellenorta kryj�wki, o�rodka terroru, czarnoksi�skiego zaplecza, �r�d�a haszsz�iszu i innych narkotyk�w. Zasiejemy zw�tpienie i strach w�r�d jego Je�d�c�w. Przyspieszymy jego upadek.</p><p>��Ha! � Egbert de Kassel zatar� d�onie, spojrza� na inkwizytora, zmilcza�.</p><p>��Spotka�em si� � powiedzia� powoli Grzegorz Hejncze � ostatnio z opini�, �e terroryzm jest z�em i �e wiedzie donik�d. To zdaje si� w�tpliwo�ciom nie ulega�. Jest jednak jedna rzecz gorsza od terroryzmu: metody jego zwalczania.</p><p>D�ugo panowa�a cisza.</p><p>��C� � odezwa� si� wreszcie inkwizytor. � <emphasis>Ad maiorem Dei gloriam</emphasis>, cel u�wi�ca �rodki� Haj�e zatem na Sensenberg. <emphasis>Viribus unitis</emphasis>� Sta�, sta�, powoli, dok�d to, Horn? Nie doko�czy�em zdania. Zawieramy rozejm, b�dziemy wsp�dzia�a�. Ale za pewnymi kondycjami.</p><p>��S�ucham.</p><p>��Nie chc�c nazwa� naszego rozejmu kruchym, nazw� go tymczasowym. Wolny jeszcze nie jeste�, po Sensenbergu b�d� chcia� z tob� pogaw�dzi�. Dokona� wymiany informacji. I ustali� zakres� wzajemnych przys�ug� W przysz�o�ci.</p><p>��O co ci chodzi?</p><p>��Dobrze wiesz, o co. Ty co� dasz, ja co� dam. By si� nam lepiej i dyskretniej rozmawia�o, odosobni� ci�. Nie w wi�zieniu. W klasztorze.</p><p>��Je�li ju� � u�miechn�� si� Urban Horn � to prosz� w �e�skim. Na przyk�ad w tym, w kt�rym wi�zisz narzeczon� Reynevana.</p><p>��O czym ty, u diab�a, m�wisz? � uni�s� si� Hejncze. � Jaka narzeczona? Ju� kt�ry� raz dochodz� do mnie te banialuki. Ja mia�bym� �wi�te Oficjum mia�oby uprowadza� i inkarcerowa� panny? To jaki� absurd!</p><p>��Twierdzisz, �e to nie Inkwizycja wi�zi Jutt� Apold�wn�?</p><p>��Tak w�a�nie twierdz�. Do�� bzdur, Horn. Przed nami <emphasis>sanctum et gloriosum opus</emphasis>. Sensenberg i Czarni Je�d�cy.</p><p>��Damy im rad�, bo�my w kupie. � Egbert de Kassel wsta�, paln�� pi�ci� w st�. � A w kupie si�a! W drog�, z Bogiem! Je�eli B�g z nami, kt� przeciw nam?</p><p>��<emphasis>Si Deus pro nobis</emphasis> � podj�� Hejncze � <emphasis>quis contra nos?</emphasis></p><p>��<emphasis>Kdy� jest B�h z n�mi</emphasis> � doko�czy� z u�miechem Horn � <emphasis>i kdo proti n�m?</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pojechali nie trac�c czasu, w skok, w czterdzie�ci pi�� koni, dru�yna kopaniecka, knechci inkwizytora, najemnicy Horna. Jechali w kierunku G�r Kaczawskich; drogi Parsifal dok�adnie nie spami�ta�, b�d�c w stanie permanentnego i bliskiego dygotu podniecenia.</p><p>Po jakim� czasie zostawili za plecami ostatni� wiosk�, ostatni �lad ludzkiego bytowania, znale�li si� w�r�d dzikich pustkowi, na �l�sku, jakiego Parsifal nie zna�. Przekonany o pe�nym ju� triumfie cywilizacji, ze zdumieniem patrzy� na prastary b�r, kt�rego nie tkn�a siekiera. Na kamieniste, ja�owe, poprzecinane w�wozami pustacie, kt�rych od lat chyba nie depta�a ludzka stopa.</p><p>A potem zobaczyli. Strome, poszarpane urwisko. Wznosz�cy si� nad nim szczyt. A na szczycie ruin� zamku, z�bat� krenela�ami miniatur� rycerskiego kraku z Ziemi �wi�tej.</p><p>Do zamku wi�d� kr�ty w�w�z. U jego wej�cia powita� ich widok tego, co zosta�o z poprzednik�w. Marsow� twarz Egberta de Kassel pokry�a blado��, zbledli zahartowani w bitkach armigerzy. Knechci �egnali si� znakiem krzy�a, niekt�rzy j�li modli� si� g�o�no. Parsifal zamkn�� oczy. Mimo tego widzia�. Widok wry� si� w pami��.</p><p>Wej�cie do jaru zupe�nie niemal tarasowa�a wielka kupa ko�ci. Bynajmniej nie bez�adna. Kto� zada� sobie trud, by z czaszek, miednic, femur�w i splecionych z �ebrami piszczeli u�o�y� powitaln� dekoracj�, co� w rodzaju �uku triumfalnego. Mdl�cy smr�d dowodzi�, �e konstrukcja by�a w sta�ej rozbudowie, co� do�o�ono do niej ca�kiem niedawno.</p><p>Konie nie chcia�y i��, zacz�y chrapa�, miota� si� i t�uc kopytami. Nie by�o wyj�cia, mus by� je zostawi�. Spieszony oddzia� ruszy� w�wozem. Przy sp�tanych koniach pan de Kassel rozkaza� obj�� stra� czterem knechtom. Pod komend� armigera. I Parsifala von Rachenaua.</p><p>Tym to sposobem Parsifal von Rachenau, b�d�c formalnie pe�noprawnym uczestnikiem zdobywania Sensenbergu, z samego zdobywania nie widzia� nic. W szczeg�lno�ci omin�� go widok straszliwej �mierci trzech knecht�w, kt�rych w bramie zamku zbryzga�a ogniem greckim magiczna pu�apka. Nie widzia�, jak najemnicy Horna po ci�kiej walce zmasakrowali czterech Czarnych Je�d�c�w na dziedzi�cu. Jak knecht�w inkwizytora, kt�rzy wtargn�li do alchemicznego laboratorium, zaatakowa� monstrualny karze�, gnom czy inny piekielnik, ciskaj�c w nich butlami ze �r�cym kwasem. Jak potw�r sp�on�� �ywcem, sam w rewan�u obrzucony pochodniami.</p><p>Parsifal nie widzia� zaci�tej walki, jak� stoczy�o z de Kasselem i kopanieckimi armigerami pi�ciu ostatnich Je�d�c�w, osaczonych w sali rycerskiej. Nie widzia�, jak ich wreszcie rozsieczono, por�bano po prostu na kawa�ki. Nie widzia�, jak ich krew sika�a na mury i na freski na nich. Na Jezusa, po raz wt�ry upadaj�cego pod krzy�em, na Moj�esza z kamiennymi tablicami, na Rolanda w bitwie z Saracenami, na wje�d�aj�cego do Jerozolimy Godfryda de Bouillon. I na Percivala, kl�cz�cego przed Graalem.</p><p>By� wiecz�r, gdy oddzia� wr�ci�. Inkwizytor Hejncze. Urban Horn z zabanda�owan� r�k�. Ranny w g�ow� Egbert de Kassel z Kopa�ca. I dwudziestu czterech ludzi. Z trzydziestu sze�ciu, kt�rzy z nimi wyruszyli.</p><p>Odjechali w milczeniu, w skupieniu. Bez zb�dnego gadania, bez zwyk�ego przy w takich okazjach przechwalania si� czynami i przewagami. W poczuciu dobrze spe�nionego obowi�zku. <emphasis>Sanctum et gloriosum opus</emphasis>, oto, czego dokonali.</p><p>A na tle rozgwie�d�onego nieba czarny blok ruiny zamku Sensenberg p�on�� jak pochodnia, buchaj�c ogniem ze wszystkich swych okien.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��W nocy �ni� mi si� po�ar � powiedzia� Reynevan, zarzucaj�c siod�o na konia. � Wielki ogie�. Ciekawe, co te� mo�e znaczy� taki sen. Mo�e przed wyjazdem odwiedzimy mistrza Zbros�awa? Bo mo�e to by� sen wieszczy? Mo�e znaczy, �e trzeba si� spieszy� jak do po�aru?</p><p>��Oby nie. � Rixa doci�gn�a popr�g. � Obejdziemy si� bez takich wieszczb, bez ogni i bez po�ar�w. Zw�aszcza �e dzie� zapowiada si� upalny.</p></section><section><title><p>Rozdzia� czternasty</p></title><p><strong>w kt�rym krwawi� hostie i spotykaj� si� przyjaciele. A nad miastem Boles�awiec zapada noc. I niczym u Wergilego sen pogr��y� wszystko co �ywe.</strong></p><empty-line/><p>Dzie� dziewi�tego czerwca Anno Domini 1429 powita� ciep�em od samego brzasku, za� ju� oko�o trzeciej godziny dnia zapanowa� skwar, upa� wr�cz parali�uj�cy. Mieszka�cy Gelnau, wsi po�o�onej u samego wylotu Prze�omu Nysy, kt�rzy zawsze, ka�dego dnia bacznie pogl�dali ku wznosz�cej si� na po�udniu g�rze Warnkoppe, dziewi�tego czerwca zalegli w cieniu, b�ogo rozleniwieni i oboj�tni na wszystko.</p><p>Z ot�pienia wyrwa� ich krzyk. Krzyk pe�en przera�enia.</p><p>��Sygna�! Sygnaaa�!</p><p>Krzycza� rolnik z najdalej po�o�onego pola. Krzycza�, wskazuj�c na g�r� Warnkoppe, ze szczytu kt�rej wznosi� si� i bi� w niebo pionowy s�up czarnego dymu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W Jemlitz, miasteczku po�o�onym na po�udnie od �ytawy, proboszcz parafii �wi�tego Cyriaka drepta� przez naw� ko�ci�ka, ocieraj�c r�kawem sutanny spocon� twarz. Spoci� si�, pokrzykuj�c i pomstuj�c na robotnik�w, kt�rzy remontowali budynek gospodarczy plebanii, teraz spieszy� do zakrystii, by wytchn�� w ch�odzie mur�w. Nader, oj, nader cz�sto zapomina�, by w drodze przystan��, przykl�kn�� i prze�egna� si� przed o�tarzem, a je�li nawet to czyni�, to machinalnie i bezmy�lnie. Zesz�ej nocy proboszcza nawiedzi� jednak sen, z�y sen, po kt�rym duchowny przysi�g� sobie nie dopuszcza� si� wi�cej podobnych zaniedba�.</p><p>Zatrzyma� si�, przykl�kn��. I zacz�� krzycze�. G�osem tak okropnym, �e us�yszeli i przybiegli robotnicy z plebanii.</p><p>O�tarz zalany by� krwi�. Krwi�, kt�ra wyciek�a z tabernakulum.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na �ytawskim go�ci�cu za�omota�y kopyta, obok wozu przemkn�� goniec konny, zostawiaj�c za sob� wielk� chmur� kurzu. Drwal Hunsr�ck zd��y� jednak na u�amek sekundy zobaczy� wykrzywion� w zgrozie twarz je�d�ca. Od razu wiedzia�, co si� �wi�ci.</p><p>��Jorg! � wrzasn�� na syna. � Biegiem przez las do cha�upy! Niech matka pakuje dobytek! Uciekamy! Czechy id�!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Bi�y na trwog� dzwony ko�cio��w �wi�tego Krzy�a i Piotra i Paw�a. Dudni�y buty, szcz�ka�o �elazo, krzyczeli setnicy. Miasto gotowa�o si� do obrony.</p><p>��Przodem id� patrole � zameldowa� przyby�y ze zwiadu rycerz Anzelm von Redern. � Za nimi idzie oddzia� konny, b�dzie nad trzysta koni. Za konnymi ci�gnie ca�a pot�ga, jakie� sze��, siedem tysi�cy z wi�cej jak dwiema setkami woz�w. Nie ma machin obl�niczych.</p><p>��A zatem na miasto nie uderz� � odetchn�� Lutpold Uechteritz, starosta �ytawy. � Zgorzelec za swymi murami te� mo�e, widzi mi si�, spa� spokojnie. Ale co si� dostanie miasteczkom, podgrodziom i wsiom, to si� dostanie. Niekt�rym ju� po raz drugi.</p><p>��W Ostritz � za�ama� r�ce Venantius Pack, opat franciszkan�w � ledwo nowe krokwie gontem kryj�� Klasztor cysterek ci�gle w ruinie� Bernstadt jeszcze si� z popio��w nie podnios�o�</p><p>��Pozwolim na to? � zawo�a� zapalczywie m�ody Kaspar Gersdorf. � Nie wyjdziem zza mur�w? Nie ruszym w pole?</p><p>Ulryk von Biberstein, pan na Frydlandzie i �arach, tylko parskn�� lekcewa��co. Starosta Uechteritz spojrza� m�odzikowi w oczy.</p><p>��Ich jest siedem tysi�cy � odrzek� zimno. � Z czym chcesz w pole, ch�opcze?</p><p>��Z imieniem Boga na ustach! Przeb�g, ja z moimi id�!</p><p>��Nie zatrzymuj�.</p><p>��Je�li pozwolicie, opuszcz� �ytaw� i ja. Z moimi lud�mi.</p><p>Lutpold Uechteritz obejrza� si�. I prze�kn�� �lin�.</p><p>Birkart Grellenort, wys�annik biskupa wroc�awskiego. Wysoki, szczup�y, czarnow�osy i czarno odziany. Ptasie oczy, z�y u�miech. I wejrzenie diab�a.</p><p>��Id�cie � skin�� przyzwalaj�co. � Id�cie, panie Grellenort.</p><p>Oby jak najdalej, doda� w my�li. I nie wracajcie. Ani ty, ani �aden z twoich piekielnych je�d�c�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevan czu� magi�. Umia� j� wyczuwa�. Nie straci�, jak si� okaza�o, tej przydatnej umiej�tno�ci.</p><p>Wysok� drog� opu�cili wkr�tce po wyje�dzie z Legnicy, zmusi�a ich do tego nag�a a nadzwyczajna aktywno�� podjazd�w i patroli, zatrzymuj�cych wszystkich do kontroli i naprzykrzaj�cych si� na wszelkie mo�liwe sposoby. Wie�ci z �u�yc sprawi�y, �e psychoza husyckich szpieg�w, czarownic i �ydowskich dywersant�w udzieli�a si� w Legnicy wszystkim, zapanowa�a nad wszystkimi umys�ami. Przy wyje�dzie z miasta zmitr�yli mn�stwo czasu, Brama Chojnowska by�a kompletnie zakorkowana. Kontroli i �ledztwu poddawano co prawda tylko chc�cych wjecha� do miasta, ale i opuszczaj�cym przygl�dano si� nader podejrzliwie. Drogi roi�y si� od zbrojnych. Zaraz za Legnic�, ledwo wjechali na <emphasis>Via Regia</emphasis>, trakt wiod�cy przez ca�� Europ�, napatoczyli si� na kontroluj�cy podr�nych oddzia� konny. Od k�opot�w wybawi�a ich awantura, jak� wszcz�� zmierzaj�cy do domu kupiec z Kijowa, roze�lony tym, �e knechci bebesz� mu wozy i zupe�nie nie pojmuj�, co do nich m�wi. Oko�o �wier� mili dzieli�o ich od komory mytniczej w Eibenm�hl, Rixa podejrzewa�a tam kolejny punkt kontrolny; posterunek i blokada by�y te� prawdopodobnie przy komorze celnej w Tomaszowie. Cho� tedy Via Regia dawa�a mo�no�� podr�owa� szybko i wygodnie, rozs�dniej by�o porzuci� transeuropejski trakt i jecha� lasami.</p><p>Noc zasta�a ich w blisko�ci Chojnowa, po ubieg�orocznej rejzie wci�� b�d�cego ruin� i pogorzeliskiem. Przyjrzawszy si� rankiem zgliszczom miasta, Reynevan zw�tpi�, by kiedykolwiek zdo�a�o podnie�� si� z ruin.</p><p>Nadal trzymali si� dr�g polnych, �cie�ek i wyboistych le�nych dukt�w, zmierzaj�c ku zachodowi. Min�li, patrz�c z g�ry, po�o�on� w dolinie wioszczyn� nad zakolem kr�tej rzeczki. I tu Reynevan wyczu� magi�.</p><p>Czu� j�, w�szy� w le�nym zapachu mchu i �ywicy, w wietrze, s�ysza� w nerwowym pokrzykiwaniu s�jek i srok, w szumie li�ci i skrzypie pni. Wzbieraj�cy gwa�town� fal� niepok�j sprawi�, �e zatrzyma� Rix�, mocno chwytaj�c za tr�zle jej konia. Nim zd��y�a o cokolwiek spyta�, zacz�o si�.</p><p>��<emphasis>Adsumus! Adsuuumus!</emphasis></p><p>Zza poro�ni�tego je�yn� grzbietu po lewej wypad�o i run�o na nich po pochy�o�ci dziesi�ciu Czarnych Je�d�c�w.</p><p>Obr�cili konie i karko�omnym galopem pu�cili si� w d�, ku rzeczce. Gdy forsowali j� w rozbryzgach b�ota, od prawej flanki osaczy�o ich nast�pnych pi�ciu Je�d�c�w. Reynevan zd��y� ju�, cho� w p�dzie, nakr�ci� wind� swej my�liwskiej kuszy, teraz podrzuci� �o�e do policzka i nacisn�� spust. Pomny dawnych nauk i do�wiadcze� nie mierzy� w cz�owieka, lecz w konia. Trafiony be�tem kary ogier stan�� d�ba i zaszala�, zwalaj�c na ziemi� nie tylko w�asnego Je�d�ca, ale i dw�ch s�siednich, w�r�d pozosta�ych czyni�c zamieszanie, kt�re pozwoli�o im si� przemkn��. I teraz rwali, bod�c boki koni ostrogami, kotlin� w d�, na r�wnin�, tam, gdzie bieli�a si� wst��ka Wysokiej Drogi. Spod kopyt lecia�a rwana dar�. A po�cig nast�powa� im na pi�ty.</p><p>��<emphasis>Adsumus! Adsumus!</emphasis></p><p>Z jaru po prawej, ca�kiem z bliska, wypadli kolejni Je�d�cy, w pi�� koni. Byli tak blisko, �e w jednym rozpozna� dziewczyn�. Ja j� znam, widzia�em ju�, pomy�la�. I skuli� si� w siodle, w sam� por�, bo ci�ni�ty oszczep otar� mu si� o rami�.</p><p>��<emphasis>Adsuuuumuuus!</emphasis></p><p>Z �omotem kopyt wypadli na Via Regia, ods�dzili si� w szale�czym cwale. Je�d�cy byli tu� za nimi. Reynevan z przera�eniem dostrzeg�, jak na ich czo�o wysuwa si� jeden, jak p�dzi z rozwianym na kszta�t demonich skrzyde� p�aszczem. Wiedzia�, kto to jest. Wiedzia�, zanim rozpozna�. Pochyli� g�ow� na grzyw� i run�� w dziki bieg. Za Rix�, kt�rej gniada klacz rwa�a jak jele�. Pomimo szale�czych wysi�k�w, Czarni Je�d�cy zacz�li zostawa� z ty�u. Z pocz�tku nieznacznie, potem coraz wyra�niej. Zostawali w tyle. Ale nie zaprzestawali pogoni. Reynevan wiedzia�, �e nie zaprzestan�. Rixa te� to wiedzia�a.</p><p>��Komora! � przekrzycza�a wiatr. � Celna!</p><p>Poj��. Punkt kontrolny w Tomaszowie, kt�ry chcieli omin��, teraz m�g� by� ich ratunkiem. Zbiorowisko ludzi mog�o by� ich ocaleniem.</p><p>Ale od komory dzieli�a ich jednak wci�� znaczna odleg�o��. A konie, cho� r�cze, cho� wci�� nie pozwalaj�ce Czarnym Je�d�com skr�ci� dystansu, nie by�y wszak z �elaza.</p><p>Reynevan poczu� magi�. Us�ysza� j�.</p><p>Pomurnik, nie zaprzestaj�c cwa�u, uni�s� r�k�, wywrzeszcza� zakl�cie. Konie Reynevana i Rixy zar�a�y dziko w odpowiedzi.</p><p>Droga przed nimi, biegn�ca w�r�d szpaleru drzew Via Regia, dotychczas p�aska jak st�, nagle jakby stan�a d�ba. Tam, gdzie jeszcze przed momentem by�o r�wno i p�asko, teraz wyros�a stromizna. Nie maj�ce ko�ca strome wzniesienie.</p><p>��To iluzja! � krzykn�� Reynevan. � To czar! Tego nie ma!</p><p>��Powiedz to koniom!</p><p>Nie by�o sensu m�wi�. Konie zwolni�y na stromi�nie. Dar�y si� na ni�, ale zacz�y chrapa�, rz�zi�, roni� p�aty piany. Z ty�u dolecia� ich triumfalny wrzask.</p><p>��W pole! Z drogi i w pole!</p><p>Skr�cili. Ale pole te� ju� nie by�o polem. By�o g�r�, z pozoru jeszcze bardziej strom� ani�eli droga.</p><p>Przyszed�, uzna� Reynevan, czas na �rodki rozpaczliwe.</p><p>Wysup�a� spod kabata sznurek i zawieszony na nim �y�kowany kamyk z oczkiem w kszta�cie ludzkiego oka. Jakoby kastylijski, jakoby przywieziony z Burgos, nabyty w legnickim Zau�ku Mag�w. Kosztuj�cy trzy grosze. I prawdopodobnie tyle� wart.</p><p>��<emphasis>Viendo, no vean!</emphasis> � zakrzycza�, �ciskaj�c talizman w spoconej d�oni, tak mocno, jakby chcia� go zgnie��. � <emphasis>Viendo, no vean!</emphasis> W bok, Rixa, w bok! Ku lasowi! Jed� ku lasowi!</p><p>��Widz� nas! Osacz�!</p><p>��Skr�caj ku lasowi!</p><p>Sta�o si� niemo�liwe. Niewiarygodne i nieprawdopodobne.</p><p>Talizman zareagowa� na zakl�cie-aktywator. I zadzia�a�.</p><p>Gnali ku lasowi, a dogania�y ich krzyki, krzyki zdumienia i niedowierzania. A potem w�ciek�o�ci. Nie ogl�dali si�. Z twarzami wtulonymi w grzywy gnali, ile si� w koniach. Spowolni� i wyhamowa� ich dopiero las, g�szcz, wiatro�om, przepa�ciste wykroty. I cisza.</p><p>��Nie widzieli nas� � wci�gn�a powietrze Rixa. � Naprawd� nas nie widzieli� Stali�my si� dla nich niewidzialni�</p><p>��Patrz�c, nie widzieli � potwierdzi�, wdechami opanowuj�c szalone bicie serca. � Ten amulet� Nawet si� nie spodziewa�em� A je�li dzia�a naprawd� dobrze, zmyli ich jeszcze bardziej, wyda im si�, �e nas s�ysz�� tam, gdzie nas nie ma. A to mo�e by�, bo to by� naprawd� mocny periapt�</p><p>��By�?</p><p>Bez s�owa pokaza� jej sznurek. Bez kamienia, kt�ry po aktywacji rozsypa� si� w proch.</p><p>��Jednoraz�wka � westchn�a Rixa. � Jak d�ugo czar b�dzie dzia�a�?</p><p>��Tam jest Grellenort � wzdrygn�� si� na wspomnienie. � Nie �ud�my si� wi�c zanadto nadziej�. P�ki mo�emy, uciekajmy. Przepadnijmy w lasach.</p><p>��Dla zmy�ki � Rixa upchn�a zmierzwione w�osy pod kaptur � zmie�my kierunek. B�d� nas wypatrywa� na drogach wiod�cych do Boles�awca. B�d� my�le�, �e zrobimy ko�o i wr�cimy na trakt. A my jed�my prosto na po�udnie, jak najdalej�</p><p>��Nie zwlekaj�c.</p><p>Obr�ci�a si� w siodle.</p><p>��Widzia�e� t� dziewczyn�? T� jasnow�os�?</p><p>��Widzia�em.</p><p>��To by�a Douce von Pack, mi�o�nica Grellenorta. Diablica wcielona.</p><p>Przypomnia� sobie. Podw�rzec zamku Troski. Oszczep przeszywaj�cy stolarskiego czeladnika. Oczy barwy toni g�rskiego jeziora. Pi�kne i absolutnie nieludzkie. Douce von Pack.</p><p>��Jed�my.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jechali ca�y dzie�, tak r�czo, jak by�o mo�na bez nara�ania koni na zaje�d�enie. I tak, jak na to pozwala�o bezdro�e, g�sty las, mokrad�a, jary, zatarasowane pl�tanin� kolczastych ga��zi. Jechali, ogl�daj�c si� i nas�uchuj�c. Ale s�yszeli tylko stukotanie dzi�cio��w.</p><p>By pokona� za dnia jak najwi�kszy dystans, stan�li dopiero wtedy, gdy ciemno�ci zupe�nie uniemo�liwi�y dalsz� jazd�. Zanocowali, nie odwa�aj�c si� rozpali� ognia, na wzgl�dnie suchym pag�rku. Nad koronami drzew �wieci� sierp ksi�yca, cieniutki jak wi�rek.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Zawracamy � zdecydowa�a Rixa. � Chyba ich jednak zgubili�my na dobre.</p><p>Jechali czas jaki� korytem p�ytkiej rzeczki, b�d�cej wed�ug Rixy Bobrzyc�, lewym dop�ywem Bobru. Bobrzyca przep�ywa� mia�a przez le��cy przy Via Regia Tomasz�w. Zdaniem Rixy Tomaszowa nale�a�o jednak unika�, zasugerowa�a, by odbi� na zach�d i odnale�� drog� wiod�c� do wsi Warta. Reynevan zdawa� si� na jej znajomo�� okolic. Sam ich nie zna�. By� tu wprawdzie z rejz�, wiosn� roku 1428, ale wtedy nie podziwia� widok�w i nie zapami�ta� ich.</p><p>Blisko�� jakiego� osiedla, by� mo�e owej Warty w�a�nie, zdradzi� klekot bocian�w i ujadanie ps�w. Nied�ugo potem us�yszeli �omot pracuj�cego m�yna. Potem zobaczyli m�yn i pokryty ko�uchem rz�sy staw m�y�ski. Psy wci�� ujada�y.</p><p>��Wje�d�amy czy obje�d�amy?</p><p>��Wje�d�amy � zdecydowa�a Rixa. � Wygl�da bezpiecznie. Przy okazji popytamy ludzi. W�tpi�, by Grellenort tu dotar�, ale spyta� nie zawadzi.</p><p>Wjechali mi�dzy op�otki i grz�dki. Ostro�nie. Nie do�� ostro�nie.</p><p>Na samym skraju wsi r�s� wielki d�b. Z jego ga��zi zwisa�o czterech wisielc�w. Jeden, �wie�o wida� powieszony, podrygiwa� jeszcze.</p><p>Wok� d�bu gromadzi� si� tuzin zbrojnych, nie Czarnych, kolorowych. Zbrojni dostrzegli ich od razu. I skoczyli ku nim z wrzaskiem. Reynevan i Rixa zawr�cili, tylko po to, by zobaczy�, jak od m�yna dzikim cwa�em p�dzi na nich rycerz na koniu okrytym kropierzem. W pe�nej zbroi p�ytowej. W zamkni�tej saladzie. Z turniejow� tarcz� z herbem. Z nastawion� kopi�. Nic, tylko Amadis z Walii. Albo inna rycerska legenda.</p><p>Rixa unikn�a nadziania, zwisaj�c z siod�a, pot�ny ko� kopijnika zderzy� si� z jej wierzchowcem i obali� go, dziewczyna poturla�a si� po ziemi a� na brzeg m�yn�wki, pot�nie hukn�a g�ow� o s�up. Ko� Reynevana stan�� d�ba, rycerz rzuci� kopi�, doby� miecza, machn�� nim na odlew; gdyby Reynevan nie zeskoczy�, straci�by g�ow�. P�dz�cy ko� uderzy� go i obali�, run�� w b�oto, wprost pod inne kopyta.</p><p>Bojowy wrzask przybra� nagle na sile, je�d�c�w doko�a nagle jakby przyby�o, Reynevan zorientowa� si�, �e do konfliktu w��czy�y si� inne si�y. Lekkozbrojni konni w kapalinach, wielu ze znakiem Kielicha na piersi. Nie by�o jednak czasu na roztrz�sanie tego faktu, wok� wrza�a walka, chrapa�y i r�a�y konie, miga�y i szcz�ka�y ostrza, la�a si� krew. Kto� znowu najecha� go ko�sk� piersi�, upad�, dostrzeg� wznoszon� do pchni�cia w��czni�. W tej samej chwili w��cznik wylecia� z kulbaki, zdzielony flamandzkim gudendagiem.</p><p>��Samson!</p><p>��Reynevan?</p><p>Samson zatoczy� koniem, chroni�c Reynevana przed kolejnym atakuj�cym. Niepotrzebnie, atakuj�cy ju� kuli� si� w siodle, d�gany rohatynami przez dw�ch konnych z Kielichami. Trzeci dla dobrej miary ci�� go w kark zakrzywionym falcjonem.</p><p>��Szarlej!</p><p>��Reynevan?</p><p>���ywcem bra�! � krzycza� m�odzie�czym g�osem dow�dca husyt�w, rycerz w burym p�aszczu na pe�nej p�ycie. � Herbowych �ywcem! Gemajn�w pod n�!</p><p>By�o po walce. Kogo miano dobi�, dobito, kogo zwi�za�, zwi�zano. Reynevan, cokolwiek og�upia�y, �ciska� Szarleja i Samsona. Czemu z wysoko�ci siod�a przygl�da� si� rycerz w burym p�aszczu. Gdy uni�s� zas�on� salady, jego twarz wyda�a si� Reynevanowi znajoma.</p><p>��Nasz hejtman � przedstawi� Szarlej. � Brus z Klinsztejna z Ronovic�w. M�odszy brat�</p><p>Nie doko�czy�. Jeden z zabitych tylko udawa� zabitego, teraz zerwa� si� i skoczy� na Brusa z burderzem. Nie doskoczy�. Szarlej z bliska paln�� we� z dziwnej kr�tkiej strzelby, rozwalaj�c mu g�ow� na strz�py.</p><p>��Dzi�ki � rozgoni� d�oni� dym Brus z Klinsztejna z Ronovic�w, m�odszy brat Brazdy z Klinsztejna, hejtmana u Sierotek. � Dzi�ki, bracie Szarleju.</p><p>Reynevan przypomnia� sobie o Rixie, rych�o w czas, dziewczyna w�a�nie podnios�a si� z ziemi i wytrz�sa�a piach z w�os�w.</p><p>��Wszystko w porz�dku?</p><p>��Ca�kowitym � odrzek�a. I nagle usta skrzywi� jej grymas, a oczy rozwar�y si� szeroko.</p><p>Patrzy�a na Samsona.</p><p>��Oddzia�, zbiera� si�! � skomenderowa� Brus z Klinsztejna. � Odchodzimy!</p><p>��M�ody pan Gersdorf pojedzie z nami � zwr�ci� si� do rycerza kopijnika, owego Amadisa z Walii, kt�ry teraz, w niewoli, bez he�mu, straci� ca�� legendarn� aur�, by� zwyk�ym wystraszonym ch�ystkiem. � Szlachetnie urodzony Kaspar von Gersdorf, syn szlachetnego Lotara Gersdorfa. Licz� na sto grzywien za ciebie, m�ody panie. Nie mniej. Oddzia�, wymarsz! Bracie Szarleju, spraw stra� tyln�!</p><p>��W co� ty mnie ubra�? � spyta�a cicho Rixa, podje�d�aj�c do zamykaj�cego poch�d Reynevana. � Z kim ty si� kumasz?</p><p>��Z nami � dos�ysza� bystrouchy Szarlej. � Ze specjalnym oddzia�em dywersyjno-zwiadowczym armii polnej Taboru.</p><p>��Rejza.</p><p>��A jak�e. Tabor, wojsko w polu wojuj�ce pod komend� Jakuba Kromieszyna z Brzezovic, kontyngenty miejskie pod Otikiem z Lozy, jazda pod Mikulaszem Soko�em z Lamberka, pra�anie Wac�awa Cardy. Sze�� tysi�cy luda, dwie�cie woz�w. My z naszym oddzia�em specjalnym zapewniamy zwiad. Zdobywamy konie. �apiemy dezerter�w i bandyt�w, kt�rzy kradn� konie nam. Widzieli�cie wisielc�w we wsi? To koniokrady. Tropimy ich od trzech dni, m�ody Gersdorf nas wyr�czy�, bo my te� mieli�my dla nich stryczki. A Gersdorf ze swym podjazdem szarpie Tabor od samej �ytawy, dokucza, Kromieszyn rozkaza� nam zrobi� z nim porz�dek�</p><p>��Gdzie jest Tabor w tej chwili?</p><p>��Pod Boles�awcem. Nie s�yszysz? To nie burza, Reinmarze, to bombardy. Wnet zreszt� zobaczysz sam, tam wszak w�a�nie zmierzamy. A mo�e masz inne plany? Mo�e inne plany i zamiary ma waszmo�� pani, kt�rej nie znam? A kt�ra wygl�da na niezbyt zachwycon� nasz� kompani�?</p><p>��Jestem Rixa Cartafila de Fonseca. Do moich plan�w i zamiar�w nic nikomu. A czym si� mam zachwyca�? Tym, �e tu� obok mnie jedzie dybuk?</p><p>Obr�ci�a si� i oskar�ycielsko wymierzy�a palec w Samsona.</p><p>��Dybuk, ha! � Szarlej parskn��. � Doczeka�e� si�, Samsonie, trafi�a kosa na kamie�. Rozpozna�a ci� w mig. Dybuk, jak pragn� szcz�cia, dybuk ca�� g�b�. Demon, z�y duch, wcielony w cudze cia�o. A ja, pomy�le�, podejrzewa�em w tobie jedynie �yda Wiecznego Tu�acza.</p><p>��Z przykro�ci� zmartwi� obydwoje � odrzek� zm�czonym g�osem Samson Miodek. � Nie jestem dybukiem. Ani Wiecznym �ydem. Wiedzia�bym, gdybym by�.</p><p>��Zosta�my nieco z ty�u. � Szarlej stan�� w strzemionach, sprawdzi�, czy nikt z oddzia�u nie s�ucha i nie interesuje si� nimi. � Opowiedz, Reinmarze, co si� z tob� dzia�o. I co ci� tu przywiod�o.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wys�uchawszy, demeryt milcza� d�ugo. Huk dzia� z p�nocnego zachodu dolatywa� coraz wyra�niej.</p><p>��Czarni Je�d�cy � powiedzia� wreszcie � dali si� pozna� i Taborowi. Za �ytaw�, cztery dni temu, ogarn�li i wyci�li nam <emphasis>hlidk�</emphasis>, dziesi�ciu ludzi, tylko jednemu uda�o si� uciec. Potem znale�li�my kilku z tych, kt�rych wzi�li �ywcem. Wisieli za nogi na drzewach. Kto� bardzo, naprawd� bardzo usilnie sk�ania� ich do zezna�. A potem potraktowano ich jak tarcze do �wiczenia rzut�w oszczepem.</p><p>��Waszmo�� pani za� � zwr�ci� si� ku Rixie � jest t�, kt�ra zim� uratowa�a naszego Reinmara we Wroc�awiu. I nadal, jak widz�, wspiera go pomoc�, rad�, si�� ducha i ujmuj�c� osobowo�ci�. Z w�asnej inicjatywy? Czy te� z czyjego� polecenia, �e pozwol� sobie zapyta�?</p><p>��Wola�abym � Rixa przenikliwie spojrza�a mu w oczy � by�my sobie nie pozwalali. Ja nie b�d� o nic pyta� i oczekuj� wzajemno�ci.</p><p>��Rozumiem � Szarlej wzruszy� ramionami. � Jako �e to jednak oddzia� wojskowy, musz� co� zmy�li� na u�ytek naszego wodza, Brusa Ronovica. Gdyby �w jednak chcia� waszmo�� pani� indagowa�</p><p>��Poradz� sobie. Mo�esz mnie nazywa� Rix�.</p><p>Szarlej tr�ci� konia ostrog�, pok�usowa� na czo�o.</p><p>��Co w Rapotinie, Samsonie? Marketa�</p><p>��Wszystko w najlepszym porz�dku � u�miechn�� si� szeroko olbrzym. � Naprawd� w najlepszym. Lepszym, ni� m�g�bym si� spodziewa�. I chyba du�o lepszym, ni� na to zas�u�y�em. Nie chcia�a mnie pu�ci� z Szarlejem. Nie s�ucha�a argument�w�</p><p>��A mia�e� argumenty?</p><p>��Kilka. Jednym by�e� ty. Rixo, czy ty naprawd� musisz tak wierci� mnie wzrokiem? Zdolno�� widzenia rzeczy ukrytych ju� udowodni�a�. Ale cho�by� najostrzej patrzy�a, dybuka nie zobaczysz.</p><p>��A co zobacz�? Widz� ponadnaturalne. A ty jeste� ponadnaturalny.</p><p>��Jeden z moich znajomych � Samson nadal si� u�miecha� � zwyk� mawia�, �e nie ma rzeczy ani zjawisk ponadnaturalnych. Niekt�re po prostu wykraczaj� ponad to, co o naturze wiemy.</p><p>��To by� �wi�ty Augustyn. Zna�e� go, jak rozumiem, osobi�cie. I wcale mnie to nie dziwi.</p><p>��Robisz, Rixo, nadzwyczajne wprost post�py.</p><p>��Nie kpij ze mnie. Dybuku.</p><p>Przyk�usowa� Szarlej, obrzuci� ich surowym spojrzeniem.</p><p>��Co tu � zawarcza� � si� za filozoficzne dysputy odprawiaj�? Samsonie? Czesi si� zaczynaj� ogl�da�. Trzymaj si�, cholera, przyj�tego incognito.</p><p>��Przepraszam, zapomnia�em si�. Tak mo�e by�? Niedawno wypracowa�em. Popatrzcie.</p><p>Samson zrobi� okropnego zeza. U�miechn�� si� g�upawo, zakwili� krety�sko i u�lini� z k�cika ust. A na fina� wypu�ci� z nosa ba�k�. Gdy p�k�a, wypu�ci� drug�.</p><p>��Ha! � zawo�a�a z niek�amanym zachwytem Rixa. � Dobre, dobre! A ja potrafi� uda� iluzoryczn� d�um�. Pluj� krwi� i smarkam�</p><p>��Niech was cholera � Szarlej odwr�ci� si� z odraz�. � Chod�, Reinmarze. Zostawmy ich ich zabawom.</p><p>��Szarleju?</p><p>��Tak?</p><p>��Ten kr�tki samopa�, z kt�rego strzela�e� pod m�ynem. Co to za dziwny or�?</p><p>��To? � Demeryt zademonstrowa� dobyt� z futera�u przy siodle bro�. � To jest, przyjacielu, praska strzelba, popularnie zwana �rucznic� zdradn��. Wielce modna teraz sztuka w Pradze, wszyscy nosz�. Jest, jak widzisz, na tyle kr�tka, �e mo�na j� ukry� pod p�aszczem i u�y� znienacka, zdradziecko, st�d nazwa. Lont jest, popatrz, wsadzony w mosi�ny kurek, mo�e si� ca�y czas tli�. Za naci�ni�ciem cyngla, zauwa�, �e mog� zrobi� to jedn� r�k�, lont dosi�ga zapa�u i buuuum! Dobre, co? Post�p, ch�opcze, dokonuje si� nieprzerwanie.</p><p>��Nijak zaprzeczy�. S�yszysz?</p><p>��Nic nie s�ysz�.</p><p>��W�a�nie. Od d�u�szego czasu bombardy milcz�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wyjechali z las�w. Ze wzniesienia mogli podziwia� panoram�. Malownicze zakole Bobru. I miasto na prawym brzegu.</p><p>��Przed nami Boles�awiec, Brama G�rna � wskaza� Brus z Klinsztejna. � Wychodzi, �e przybywamy w sam czas. Miasto si� podda�o.</p><p>Brama G�rna okaza�a si� wywalon�, zwisaj�ce z zawias�w resztki wrzeci�dzy by�y zw�glone, mur i baszta bramna czarne od kopcia i sp�kane od ognia. Taboryci ewidentnie zastosowali tu sw�j standardowy i wypr�bowany spos�b forsowania bram, polegaj�cy na ich przepalaniu. Pod bram� usypywano stos bierwion, dorzucano kilka beczek smo�y i dziegciu, podpalano i czekano na efekt. Zwykle by�a nim kapitulacja. Jak teraz i tutaj.</p><p>��Wje�d�amy. Rixa, a ty?</p><p>��Ja tu zaczekam.</p><p>��Na kogo? Po co?</p><p>Nie odpowiedzia�a, odwr�ci�a g�ow�. Szarlej parskn��, potem obrzuci� Reynevana wieloznacznym spojrzeniem. Widz�c, �e Reynevan nie reaguje, pop�dzi� konia, pojecha� za oddzia�em.</p><p>W mie�cie panowa� spok�j, cho� wiod�ce na rynek uliczki zapchane by�y uzbrojonymi po z�by husytami. Zwarty szyk Taboru sta� te� na rynku, dooko�a ratusza. St�oczeni pod �cianami dom�w mieszczanie przygl�dali si� agresorom w trwo�liwej ciszy.</p><p>��Albo Boles�awiec ju� si� dogada� � oceni� sytuacj� Szarlej � albo zaraz b�dzie si� dogadywa�. Normalka. Ustal� okup i kontrybucj� w postaci utrzymania i zaopatrzenia dla wojska. Dojd� do porozumienia. Inaczej ju� by tu wszystko sta�o w ogniu.</p><p>U samego ratusza sta�o w ordynku kilkana�cie woz�w bojowych, stercza�y z nich lufy hufnic. By� w�r�d nich i w�z sztabowy hejtmana, �atwy do rozpoznania po zdobycznych ksi�ych ornatach, kt�rymi grubo obito obie burty i wymoszczono wn�trze. Przy wozie sta� w�asn� osob� hejtman wojsk polnych Taboru, Jakub Kromieszyn z Brzezovic, odziany w zdobny z�otym haftem kaftan i wysokie buty z czerwonej sk�ry. Towarzyszyli mu Otik z Lozy, Mikulasz Sok� z Lamberka i Wac�aw Carda, dow�dca kontyngentu praskiego. I chudog�by kaznodzieja Smolik, kt�rego Reynevan pami�ta� z ubieg�orocznej rejzy.</p><p>Przyboczna stra� przepu�ci�a ich. Zbli�yli si�. Reynevan odchrz�kn��.</p><p>��Hejtmanie�</p><p>��Nie teraz! � Kromieszyn rozpozna� go i zdziwi� si� wyra�nie, ale odprawi� gestem. � Nie teraz, medyku!</p><p>Z ratusza wy�oni�o si� poselstwo miejskie. Rajcy i mieszczanie, prowadzeni przez oty�ego ksi�dza w sutannie i wysokiego brodacza w obfitym niby toga, drapowanym, do�em obszytym bobrzym futrem p�aszczu. P�aszcz zwr�ci� uwag� Reynevana: by� b��kitny tym niepowtarzalnym odcieniem b��kitu, jaki jego zamordowany brat Peterlin uzyskiwa� w swej farbiarni z urzetu i soku bor�wek.</p><p>Brodacz i oty�y duchowny stan�li przed Kromieszynem, sk�onili si�. Brodacz j�� m�wi�. M�wi� tak cicho, �e stoj�cy o dziesi�� krok�w Reynevan, Szarlej i Samson pojmowali co pi�te s�owo. Ale wszyscy, nawet stoj�cy dalej, rozumieli, o co chodzi. Boles�awiec poddawa� si�. Oferowa� wykup, byle tylko Tabor ich oszcz�dzi�. Ich od miecza, ich domy od ognia. Wszyscy, nawet stoj�cy najdalej, zobaczyli te� w�ciek�� nagle min� Kromieszyna. I us�yszeli jego g�os. Jego lwi ryk.</p><p>��Teraz? Teraz wykup chcecie dawa�? Gdy my ju� w mie�cie? Gdy�cie na naszej �asce? P�no, boles�awianie, p�no! Wczoraj, gdym was do poddania wzywa�, hardo�cie z mur�w odkrzykiwali! Co�cie to wo�ali, przypomnijcie? Nie co� o Kratzau przypadkiem? Dam ja wam teraz Kratzau! Popami�tacie mnie, psiepary!</p><p>Brodacz cofn�� si� o krok, zblad�. Gruby ksi�dz przeciwnie, zda�o si�, �e skoczy hejtmanowi do oczu.</p><p>��Wiedzia�em � zapia� � �e nie ma co z nimi gada�! <emphasis>Excoecavit eos malitia eorum!</emphasis> Tfu, heretycy! �wi�tokradcy! Zbrodniarze! Sma�y� si� b�dziecie w piekle! Spadnie na was kara Bo�a!</p><p>Na znak Kromieszyna taboryccy zbrojni otoczyli delegacj�, przyparli rajc�w do muru. Hejtman wojsk polnych stan�� przed nimi, opar� pi�ci o biodra.</p><p>��Na was � powiedzia� � spadnie pierwej. Zaraz. Ja was pokaram w Bo�ym imieniu.</p><p>��Nu�e, bracie Smoliku � zwr�ci� si� do chudog�bego kaznodziei. � Przem�w do nich. Niechaj, nim opuszcz� pad�, us�ysz� g�os Bo�ej prawdy. Zbawienia i tak nie dost�pi�, psiepary, s�ugusy Rzymu, pacho�ki babilo�skiego Luksemburczyka. Ale lekcej im b�dzie ten �wiat �egna�.</p><p>Kaznodzieja wypr�y� si� jak struna, nabra� powietrza w p�uca.</p><p>��Jest to wojna Pana! � zawo�a� piskliwie. � On wi�c wyda� was w nasze r�ce! Jedli�cie chleb nieprawo�ci i pili�cie wino przemocy, przyszed� dzie� kary. Zawinili�cie przeciwko Panu, tedy krew wasza jak kurz b�dzie rozpryskana, a szpik wasz b�dzie jak b�oto. Grzeszy�e�, przewrotny narodzie, wywy�sza�e� si� pysznie, k�ania�e� k�amliwym idolom Rzymu, wi�c B�g pokona ci� i utnie ci g�ow�, jako zrobi� Dawid Goliatowi. B�g kruszy g�owy swym wrogom, kud�at� czaszk� tego, co post�puje grzesznie!</p><p>��Dobre � oceni� Kromieszyn. � Zw�aszcza to z t� kud�at� czaszk�. Chocia� o szpiku te� by�o niez�e. No, ch�opcy, s�yszeli�cie? Bra� ich i po kolei, jak B�g nakaza�, a brat Smolik przypomnia�! Jako zrobi� Dawid Goliatowi!</p><p>��Lito�ci! � zawy� wywlekany z grupy brodacz w b��kitnym p�aszczu. � Nie zabijajcie! Chrze�cijanie! Mi�osierdzia!</p><p>Taboryci chwycili go, zawlekli do wozu, oparli szyj� na dyszlu. Kt�ry� przyskoczy�, ci�� toporem. Musia� poprawia� dwakro�, w tym czasie mieszczanin rz�zi� i skrzecza�, a krew chlusta�a strumieniami. Wreszcie g�owa upad�a na zbryzgany bruk.</p><p>Siepaj�cego si� ksi�dza rzucono na ziemi�, przyci�ni�to kolanami. Do potylicy przystawiono mu sze�ciocalowy gw�d�.</p><p>I wbito kilkoma uderzeniami obucha, a� po g��wk�. Ksi�dz zakrzycza� tylko raz, potem jedynie trzepota� i wierzga� nogami.</p><p>Na �ci�ni�tych w ratuszowym portalu rajc�w spad�y ciosy. Bito ich cepami, ki�cieniami i toporami, sieczono mieczami, d�gano rohatynami. Nie min�o p� pacierza, a w ka�u�y krwi drga�o tuzin cia�.</p><p>Kromieszyn bez s�owa wskaza�, a nim opu�ci� r�k�, sze�� tysi�cy bojownik�w Taboru z dzikim wrzaskiem rzuci�o si� na miasto Boles�awiec.</p><p>W mig wyt�uczono tych, co byli na rynku, wyr�ni�to tych, co znale�li si� na ulicach. Potem wtargni�to do dom�w. Rozbrzmia� stamt�d jeden wielki pot�pie�czy krzyk, z okien jak grad zacz�li sypa� si� wyrzucani ludzie. Na zewn�trz kontynuowano masakr�, pardonu nie dawano nikomu, ulice w mig zas�a�y trupy. Krew rzek� p�yn�a rynsztokami, wyp�ukuj�c z nich mydliny i uryn�, wymywaj�c �mieci, gn�j i mierzw�.</p><p>Nie da�y schronienia boles�awieckie �wi�tynie. Wybito spiesz�cych do Panny Marii i Miko�aja. Do rzezi dosz�o przed dominika�skim �wi�tym Krzy�em i na placyku przed Dorot�. Na kr�tki czas azyl da� ko�ci� �wi�tej Jadwigi, w kt�rym schroni�a si� z g�r� setka mieszczan i duchownych. Potem husyci wdarli si� do kruchty, nawy i prezbiterium. Nikt nie uszed� z �yciem, a ko�ci� ogarn�� ogie�. Jasny p�omie� i s�up dymu wzbi�y si� pod niebiosa.</p><p>Gdy tylko si� zacz�o, gdy �cinano brodacza w b��kitach, Samson post�pi� krok, jakby chcia� przeszkodzi�. Chwycony przez demeryta za ramiona wyrwa� si�, ale zosta� w miejscu, nie podszed�, nie wtr�ci� si�. Nie zapobieg�. Odwr�ci� si� tylko, poblad�y jak wapno. Popatrzy� na Reynevana. Na Szarleja. I znowu na Reynevana. A potem w g�r�, na niebo. Zupe�nie jak gdyby czego� si� stamt�d spodziewa�.</p><p>��Bracie! � Reynevan podszed� nie do Kromieszyna, lecz do Otika z Lozy, kt�rego zna� lepiej. � Wp�y� na hejtmana, powstrzymajcie t� masakr�! Gdzie jest burmistrz grodu? Otto Arnoldus! Mus mi z nim m�wi�!</p><p>��Bo co?</p><p>��Posiada informacje najwy�szej wagi! � ze�ga� g�adko, przekrzykuj�c wrzask mordowanych. � Tajne specjalnego znaczenia! Dla sprawy!</p><p>��No to macie pecha, ty i sprawa � rzek� przys�uchuj�cy si� Kromieszyn. � Oto, o, burmistrz Arnoldus. A oto, o, g�owa burmistrza Arnoldusa.</p><p>Wskazywa� na pierwszego zabitego, brodacza w b��kitnym p�aszczu, tego, kt�rego �ci�to na dyszlu.</p><p>��Nawet mi go �al � doda�. � Wieczne odpoczywanie racz mu da� Panie. <emphasis>Et lux perpetua luceat ei</emphasis>.</p><p>��On� � Reynevan prze�kn�� �lin�. � Arnoldus mia� �on� Ludzie! Kto j� zna? Kto wie�</p><p>��Ja wiem! � zg�osi� si� us�u�nie jeden z miejscowych, z grupy tych, kt�rzy s�u�yli taborytom za przewodnik�w. � To na ulicy Celnej. Wska��!</p><p>��Prowad�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wiryd� Arnoldusow�, �wie�o upieczon� wdow� po burmistrzu, zastali �yw�. W spl�drowanym mieszkaniu. Gramol�c� si� z pod�ogi i rozdygotanymi r�kami usi�uj�c� doprowadzi� do �adu poszarpan� przyodziew�, zakry� nago�� strz�pami podartej sukni i koszuli. Samson g�o�no wci�gn�� powietrze. Szarlej zakl��. Reynevan odwr�ci� wzrok.</p><p>W wojsku polnym Taboru surowo karano za gwa�ty na niewiastach, wprowadzone przez �i�k� wojskowe statuty przewidywa�y za gwa�t ch�ost� lub nawet kar� gard�ow�. Ale c�, Zi�ka nie �y� ju� od pi�ciu lat, a jego statuty w spos�b widoczny przedawni�y si� i wysz�y z u�ycia. Nie wytrzyma�y pr�by czasu. Jak wiele innych zasad i regu�. Samson zdj�� opo�cz�, narzuci� na ramiona kobiety. Reynevan ukl�kn�� obok.</p><p>��Wybacz, pani � wymamrota�. � Wiem, �e nie w por� Ale to kwestia �ycia i �mierci. Idzie o ratunek dla osoby w opresji� Musz� Musz� zada� pytanie. Prosz�</p><p>Kobieta potrz�sn�a g�ow�, wplot�a palce obu r�k w potargane w�osy. Reynevan chcia� dotkn�� jej ramienia, w por� si� powstrzyma�.</p><p>��Prosz� ci�, pani � powt�rzy�. � B�agam. Kl�kam przed tob�. Wiem, �e by�a� niegdy� wi�ziona w klasztorze. Powiedz mi, gdzie.</p><p>Spojrza�a na� znad rosn�cych na opuch�ych policzkach si�c�w.</p><p>��W Mariensternie � powiedzia�a. � A teraz zostawcie mnie sam�. Odejd�cie. I b�d�cie przekl�ci.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na zewn�trz uspokoi�o si�. Kromieszyn wyda� komend� zaprzestania rzezi, podhejtmani i setnicy nie bez trudu pow�ci�gn�li rozochoconych taboryt�w. Nie oby�o si� bez interwencji konnych Mikulasza Soko�a, kt�rzy co bardziej zawzi�tych przywo�ywali do porz�dku razami bat�w, kij�w i drzewc w��czni. Utemperowani Bo�y bojownicy zaj�li si� teraz wy��cznie pl�drowaniem. Wsparty o sw�j obity ornatami w�z, Kromieszyn z zadowoleniem obserwowa� znoszone na rynek i sk�adane na kup� zdobycze.</p><p>��No i jak, medyku? � Poganiaj�cy wojak�w Otik z Lozy zobaczy� Reynevana. � Znalaz�e� burmistrzow�? Wyci�gn��e� z niej co�?</p><p>��Trzeba mi pilnie na �u�yce. Do klasztoru w Mariensternie.</p><p>��Nam? � zmarszczy� si� Kromieszyn. � Ty jed�, gdzie oczy ponios�, nic mi do ciebie. Ale twoi kamraci s�u�� w wojsku, a wojsko rusza na �aga�. Wnet rozka�� wymarsz.</p><p>��Wstrzymaj si� z rozkazem, hejtmanie.</p><p>S�owa wypowiedzia� m�ody cz�owiek w szkolarskim berecie i czarnym wamsie, wierzchem na karym ogierze. Towarzyszy�a mu Rixa Cartafila de Fonseca. I zbrojny w p�pancerzu na pikowanym aketonie. Konie chrapa�y, czuj�c krew, przybysze musieli zsi���. Hejtman patrzy� na nich spode �ba.</p><p>��Kto�cie? O co chodzi?</p><p>��Ka� si� oddali� postronnym.</p><p>Kromieszyn gestem odprawi� wszystkich, zostali tylko Carda i Otik z Lozy. Reynevana, kt�ry te� chcia� si� oddali�, powstrzyma�a Rixa. Uwagi Kromieszyna to nie usz�o.</p><p>��Ciebie, zda mi si�, ju� widzia�em � zmierzy� wzrokiem m�odzie�ca w berecie. � Przy Prokopie. Zwa� ci� Piotr Preischwitz, pisarz miejski z Budziszyna. Jeste� podobno naszym szpiegiem. M�w, s�ucham. Co masz do przekazania?</p><p>��Mam przekaza�: to nie jest dobry moment, by napada� na �aga�.</p><p>Wac�aw Carda za�mia� si�, Otik z Lozy parskn��. Kromieszyn nie zareagowa�.</p><p>��Widzisz � szeroko wskaza� trupy, krew na bruku, p�omie� i dym nad dachami � co uczyni�em temu miastu? Dokona�em odwetu. Za bitw� pod Kratzau. �u�yczanom i �l�zakom pycha do g��w uderzy�a, z naszej kl�ski pod Kratzau uczynili symbol ku pokrzepieniu serc. To ja im dam symbol. Taki, �e na d�wi�k s�owa: �Kratzau� w gacie b�d� robi� nawet ich wnuki. Boles�awiec zap�aci�. Zap�ac� �ytawa, Budziszyn, Zgorzelec, Chociebu�, Kamie� i Gubin, przyjdzie na nie czas. A �aga� zap�aci wnet. Hercog Jan �aga�ski i jego brat Henryk byli pod Kratzau, maj� na r�kach czesk� krew, krew ta wo�a pomsty. Kamienia na kamieniu z �agania nie zostawi�.</p><p>��Ksi���ta Jan �aga�ski i Henryk na G�ogowie � powiedzia� wolno i dobitnie Piotr Preischwitz � zwr�cili si� do kr�la Polski o protekcj�, przyrzekli przy Kr�lestwie Polskim wiernie sta� i Polsk� we wszystkich imprezach wspiera�. A w Krakowie bawi akuratnie poselstwo czeskie. Prokop Go�y, Anglik Piotr Payne, Biedrzych ze Stra�nicy i rycerz Wilem Kostka z Postupic. Oni tam o przymierzu radz�, dobr� wol� pokazuj� i dru�b�, a ty, bracie Kromieszyn, chcesz pustoszy� i pali� ksi�stwo b�d�ce pod Jagie��ow� protekcj�? Polecono mi przekaza�: <emphasis>director</emphasis> Prokop nie popiera idei, by naje�d�a� ksi�stwo �aga�skie. Sugeruje, by przyj�� oferowany wykup.</p><p>��Nijakiego wykupu mi z �agania nie dawano.</p><p>Preischwitz spojrza� na Rix�, potem na zbrojnego w p�pancerzu. Zbrojny wyst�pi�. I przem�wi�.</p><p>��Ja�nie o�wiecony ksi��� Jan, <emphasis>illustrissimus dux</emphasis> i pan na �aganiu, przekazuje mymi usty poselstwo. Sk�onny jest�</p><p>��Osiemset re�skich z�otych � przerwa� obcesowo Kromieszyn. � Zap�aci, to go oszcz�dz�. Rzek�em. I �egnam. Bracie Carda, staw wojsko w marszowy ordynek.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Marienstern � powt�rzy�a w zamy�leniu Rixa. � Klasztor cysterek. To jest w po�owie drogi mi�dzy Zgorzelcem a Budziszynem. St�d b�dzie jakie� trzy dni jazdy.</p><p>��Dwa, je�li wysili� konie � poprawi� Piotr Preischwitz. � To jest Via Regia, dobrze si� podr�uje. A ja akuratnie w tamt� stron�. Ch�tnie poprowadz�.</p><p>��Nie tra�my zatem czasu � zdecydowa�a Rixa. � Przed zmierzchem dotrzyjmy cho� do Nowogrod�ca.</p><p>��Nie mog� � odpowiedzia� Szarlej na pytaj�ce spojrzenie Reynevana. � Kromieszyn mia� racj�, jestem w s�u�bie. Tabor nie darowa�by mi dezercji, a za dezercj� stryczek. Ludzie z mego w�asnego oddzia�u wci�gn�liby mnie na ga���.</p><p>��Ja natomiast pojad� � o�wiadczy� cicho Samson. � P�g��wkom wszystko uchodzi. Nie mog� uzna� mnie za dezertera, bom si� i nie zaci�ga�. By�em u Szarleja na inwentarzu. Gdy powie im, �e znikn��em, to tak, jakby pies mu uciek�.</p><p>��Z Bogiem, Szarleju � Reynevan wskoczy� na siod�o. � Uwa�aj na siebie.</p><p>��Wy uwa�ajcie. Was jest czworo, a ja mam sze�� tysi�cy druh�w. Plus dwie�cie woz�w z artyleri�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>S�o�ce zachodzi�o. W Boles�awcu �mierdzia�a spalenizna, pe�ga�y p�omyki na zgliszczach. W Boles�awcu krzep�a czarna krew w rynsztokach. W Boles�awcu jedne psy wy�y, inne szarpa�y cia�a zabitych. Boles�awiec rozbrzmiewa� j�kami rannych i dogorywaj�cych, p�aczem skrzywdzonych i osieroconych, urywanymi modlitwami tych, kt�rych pozbawiono nadziei.</p><p>Wreszcie s�o�ce zasz�o, a zranione miasto ucich�o.</p><p><emphasis>Nox ruit et fuscis tellurem amplectitur alis</emphasis>. Noc nasta�a i sen pogr��y� wszystko co �ywe.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Biedny Reynevan.</p><p>Bardzo mi go �al, Marketo. Bardzo �a�uj�, �e w �aden spos�b nie mog�em pom�c mu w jego nieszcz�ciu.</p><p>Do klasztoru cysterek w Marienstern dotarli�my po dw�ch dniach jazdy. Po to tylko, by dowiedzie� si�, �e panny Jutty tam nie ma. Przybi�o to Reynevana bardzo. A jeszcze bardziej przybi�o go to, �e Jutta tam by�a. Przez trzy miesi�ce, od po�owy lutego do Zielonych �wi�tek. Rozmin�� si� z ni� o zaledwie miesi�c.</p><p>Objechali�my �e�skie cenobia w okolicy. Szukali�my u klarysek w Seusslitz, u benedyktynek w Riesa, u magdalenek w Lubaniu. W Zgorzelcu wypytywali�my cysterki z Marienthalu pod Ostritz, zbieg�e po spaleniu ich klasztoru w 1427. Nigdzie nie znale�li�my Jutty, nigdzie nic o niej nie wiedziano. Reynevan by� kompletnie za�amany. Nie mog�em mu pom�c.</p><p>Bardzo mi go �al.</p><p>Tobie te�?</p><p>Z �u�yc wr�cili�my do Pragi, w po�owie sierpnia dotar� tam r�wnie� Szarlej, jaki� czas sp�dzili�my razem, ale wkr�tce Szarlej wr�ci� do wojska polnego. Obecnie stacjonuje gdzie� pod Jiczynem, kr��y za� wie�� o kolejnej rejzie na �u�yce, kt�ra ruszy� ma po �wi�tym Wac�awie.</p><p>Reynevan zosta� w Pradze, w aptece �Pod Archanio�em�, wesp� z tamtejszymi czarodziejami pr�bowa� odszuka� Jutt� za pomoc� magii, bezskutecznie. Potem w okolicach Psarz wybuch�a zaraza, a on, medyk z powo�ania, pospieszy� leczy�. Nie waha� si� ani chwili. Przetrwa� za�amanie, nie podda� si� rozpaczy. Wiele prawdy jest w stwierdzeniu, �e to, co nas nie zabije, to nas wzmocni.</p><p>A ja?</p><p>Ja postanowi�em wr�ci� tu, do Rapotina. Czy na d�ugo? Na tak d�ugo, jak to b�dzie mo�liwe.</p><p>Co dalej, pytasz? Z ca�� pewno�ci� spotkamy si� ponownie, my trzej, z ca�� pewno�ci� nast�pi to rych�o. Los silnie zwi�za� nas ze sob�, na dobre i na z�e. A nic wszak nie dzieje si� bez przyczyny.</p><p>Los z��czy� mnie z nimi mocno, Marketo. Bardzo mocno.</p><p>Niemal tak mocno jak z tob�.</p></section><section><title><p>Rozdzia� pi�tnasty</p></title><p><strong>w kt�rym s�abo�� charakteru zmusza Reynevana do zostania bohaterem. Bohaterowie heroicznie przeprawiaj� si� przez rzek� Muld� i heroicznie walcz� w krwawej bitwie. Heroizm zostaje nagrodzony. S�abo��, o dziwo, te�. St�d mora�, od wyg�oszenia kt�rego autor si� jednak powstrzyma.</strong></p><empty-line/><p><emphasis>Bo�e, wielki Bo�e</emphasis>, venerunt gentes in hereditatem tuam, <emphasis>znowu� przyszli poganie do Twego dziedzictwa!</emphasis></p><p><emphasis>Czy to za grzechy nasze, czyli� to nam</emphasis> poena peccati, <emphasis>�e nas wci�� heretyk z mieczem a pochodni� nawiedza?</emphasis></p><p>Anno MCCCCXXIX, ipso die sancti Johannis baptiste <emphasis>ukrzywdzili husyccy zb�jcy nasz klasztor mi�y, scriptorium nasze i ksi�gozbi�r nasz, dum� nasz�! Targn�li si� na dzie�a tej miary co</emphasis> De fide catholica <emphasis>Alanusa ab Insulis</emphasis>, Libre de meravelles <emphasis>Rajmunda Lulla i</emphasis> Clavis sanationis <emphasis>Szymona z Genui, na bia�e kruki jak</emphasis> Hieroglyphica <emphasis>Horapollona z Egiptu i</emphasis> Bestiaire <emphasis>Piotra z Beauvais, na traktaty i kodeksy tak cudownej roboty jak</emphasis> Expositio totius mundi et gentium, De magia veterum, Liber de mirabilibus natura arcanis, De amore, Secreta mulierum <emphasis>i wiele innych, by� mo�e jedynych w �wiecie egzemplarzy. Nic, jeno r�ce za�ama�!</emphasis></p><p><emphasis>P� roku nie min�o, a znowu najazd. Znowu wiklefi�ci</emphasis>, Thaborienses, Orfani et Pragenses, <emphasis>a na ich czele</emphasis> Procopius Rasus, <emphasis>�w, jak kaza� si� zwa�, gubernator</emphasis> Taboriensium communitatis in campis bellancium, <emphasis>najwi�kszy i najokrutniejszy spo�r�d apostat�w i herezjarch�w, w samej rzeczy istocie nie cz�ek</emphasis> ex muliere natus, <emphasis>lecz</emphasis> monstrum detestabile, crudele, horrendum et importunum. Eodem anno circa festum sancte Lucie <emphasis>�w�e Prokop z ca�� sw� armi� dot�d niezwyci�on�</emphasis>, cum curribus, cum pixidibus, cum peditibus et equitibus <emphasis>ruszy�</emphasis> ad marchionatum Misnense, <emphasis>siej�c mord i po�og�. A� doszed� do rzeki zwanej Mulda. A zima �agodn� by�a onego roku</emphasis>�</p><p>Pi�ro wysch�o, nieprzyjemnie zaskrzypia�o po wyskrobanym pergaminie. Stary mnich kronikarz zanurzy� je w ka�amarzu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pacho�cy o�wietlili komnat�, zapalaj�c �wiece na wszystkich �wiecznikach. Biskup wroc�awski Konrad a� sapn�� z satysfakcji, widz�c wyraz podziwu na twarzy Grzegorza Hejnczego. Wiedzia�, �e inkwizytora nie�atwo by�o zdziwi�, o podziwie nie wspominaj�c.</p><p>��A co? � spyta� z dum�, rad z efektu. � �adna rzecz, h�?</p><p>Grzegorz Hejncze odchrz�kn��. I potwierdzi� kiwni�ciem g�owy. Musia�. Rzecz by�a �adna. Bezdyskusyjnie �adna.</p><p>Jedynym meblem w komnacie by� ogromny st�, blat kt�rego w ca�o�ci pokrywa�a gigantyczna mapa �l�ska i kraj�w o�ciennych, wykonana z p�at�w tkanin pokrytych jedwabnym haftem. Cho� inkwizytor nigdy wcze�niej mapy nie widzia�, wiedzia� o jej istnieniu. Wiedzia�, �e zszy�y j� i wyhaftowa�y dominikanki od �wi�tej Katarzyny w oparciu o rysunki sporz�dzone przez cysters�w z Lubi��a. I �e zaj�o to mniszkom ponad rok.</p><p>Jako �e mapa s�u�y�a g��wnie do �ledzenia i analizowania dzia�a� wojennych, ustawiono na niej misternie wyrze�bione figurki. Wykona� je Ambro�y Erler, najlepszy wroc�awski snycerz, �ci�le wed�ug wskaz�wek samego biskupa. Jednostki wojsk katolickich przedstawia�y bia�o-z�ote figurki skrzydlatych anio��w z ognistymi mieczami, formacje husyt�w wyobra�one by�y jako rogate diab�y, siedz�ce w kucki i wypinaj�ce ty�ki.</p><p>Ka�dego ranka klerycy odtwarzali dla biskupa aktualn� sytuacj� militarn�, ustawiaj�c figurki stosownie do ruch�w wojsk na teatrze dzia�a�. Od trzynastego grudnia, dnia �wi�tej �ucji, to jest od rozpocz�cia wielkiej rejzy husyckiej na Mi�ni� i Saksoni�, teatr obejmowa� przestrze� pomi�dzy wyhaftowanymi b��kitn� nici� ODERA FLV a ALBEA FLV, a figurki klerycy rozstawili w rejonie oznaczonym nazwami SAXONIA, MISNIA, TURINGA i LUSATIA INFERIOR, od p�nocy ograniczonym przez MARCA ANTIQUA, od po�udnia za� przez BOHEMICA SILVA.</p><p>��Pozw�l, Grzesiu � ponagli� biskup. � Rzu� okiem.</p><p>Inkwizytor rzuci�. Sytuacj� militarn� zna�, ale na �adne figurki mo�na by�o popatrze�. Wypi�te diab�y ustawiono w okolicach Oschatz, miasta, kt�re wojska Prokopa Go�ego pu�ci�y z dymem cztery dni temu, dwudziestego dziewi�tego grudnia. Czesi szli wzd�u� �aby w kierunku Pirny, niszcz�c wszystko na drodze ogniem i �elazem. Dokonali spustosze� w g�rniczych okr�gach Marienbergu i Freitalu. Potem, pal�c wsie, doszli do Freibergu, Drezna i Mi�ni, nie marnowali jednak czasu na obleganie ufortyfikowanych miast. Szybkim tempem marszu pomieszali szyki kurfirstowi saskiemu Fryderykowi, zmuszaj�c jego i jego aliant�w do taktycznego odwrotu. Sprawiaj�c, �e teraz skrzydlate anio�y sta�y w �cie�nionej grupie na p�noc od napisu LIPSIA.</p><p>��To � biskup powi�d� palcem po rozdzielaj�cej diab�y i anio�y niebieskiej linii � jest rzeka Mulda. Prokop chce si� dosta� w g��b Saksonii, musi si� wi�c przeprawi�. Zrobi to najpewniej gdzie� tu, w okolicach Grimmy. Kurfirst Fryderyk m�g�by to wykorzysta�. Podczas przeprawy m�g�by zgnie�� kacerzy, m�g�by potopi� ich w Muldzie jak koty. Wystarczy ruszy� g�ow� i zdoby� si� na odwag�. Jak s�dzisz, Grzesiu, ruszy kurfirst g�ow�?</p><p>��Mam powa�ne w�tpliwo�ci � podni�s� oczy inkwizytor. � Tak wzgl�dem g�owy m�odego kurfirsta, jak i jego odwagi. Do tej pory jako� nie popisa� si� m�stwem w tej kampanii. Gdybym mia� szuka� klasycznych por�wna�, nie por�wna�bym go do Juliusza Cezara. Do Kwintusa Fabiusza Kunktatora raczej.</p><p>��A w otoczeniu? Nie znajdzie si� w otoczeniu nikt rozumny i waleczny? �aden Cezar? Nie my�l� o margrabim Mi�ni, tego nawet przezywaj� �Ust�pliwym�. Ani o kurprincu brandenburskim Janie, bo to nawiedzony cudak. Kto tam jeszcze jest z takich, co maj� jaja?</p><p>��Duchowni, naturalnie � u�miechn�� si� Grzegorz Hejncze. � Przynajmniej niekt�rzy. Z pewno�ci� Gunter von Schwarzburg, arcybiskup Magdeburga.</p><p>��Spodziewa�em si� � pokiwa� g�ow� Konrad � �e jego wymienisz. Tak, arcybiskup Gunter to osoba zdolna dostrzec sposobno��, jak� nastr�cza przeprawa husyt�w przez Muld�. On zdo�a�by przewag� wykorzysta�, umia�by pom�c Fryderykowi zaplanowa� i poprowadzi� atak. Ale nie mo�emy gdyba� i zdawa� si� na przypadek, trzeba to Gunterowi podpowiedzie�. Kto� musi co ko� wyskoczy p�dzi� pod Lipsk z pos�aniem.</p><p>Inkwizytor spojrza� na biskupa znacz�co, kaszln�� w pi��.</p><p>��Wiem � Konrad skrzywi� si� jak po occie. � Pami�tam. Arcybiskup Magdeburga ma na mnie zadr� za Grellenorta. Mus wi�c zda� mi si� na ciebie, inkwizytorze. Twoich wskaz�wek Gunter wys�ucha z uwag�, inkwizytor�w ma w estymie, wspiera ich dzia�ania i aktywnie w nich uczestniczy. <emphasis>Crescit cum magia haeresis et cum haeresi magia</emphasis>, za� dzie� bez stosu to dzie� stracony, oto jego dewizy. Skutki wida�, w promieniu pi�ciu mil od Magdeburga czarownicy ani �yda nie u�wiadczysz. Pozazdro�ci�. I �a�owa�, �e nie ma tak we Wroc�awiu� Nie bierz do siebie, Grzesiu.</p><p>��Nie bior�. Przejd�my do rzeczy.</p><p>��Masz kogo� do takiej misji? � Biskup oderwa� wzrok od mapy. � Kogo�, kto pojedzie do Saksonii, do Guntera von Schwarzburga? Cz�owieka wiernego, pewnego i godnego zaufania?</p><p>��Mam. A �e przewidzia�em, �e b�dzie potrzebny, przywiod�em go ze sob�. Czeka w przedpokojach. Zawezwa�?</p><p>��Zawezwij.</p><p>��Wasza dostojno�� pozwoli. Diakon �ukasz Bo�yczko. Cz�owiek, do kt�rego mam bezgraniczne zaufanie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wody Muldy by�y brunatnoszare i spienione, wezbrane tak, �e pas wiklin by� ca�kiem pogr��ony, wystawa� ponad nurt tylko niskim zje�onym grzebieniem. Nadbrze�ne drzewa zalane by�y niemal do po�owy pni. Na jednym z takich pni zatrzyma� si� przewr�cony na bok w�z. Dalej opiera� si� o k�p� drugi wehiku�, obalony dnem do g�ry, zatopiony, nad wod� stercza�y tylko ko�a.</p><p>��Trzeci znios�o ca�kiem � uprzedzi� pytanie Prokopa starszy oddzia�u czestarzy. � Rzeka porwa�a. Jeszcze nim na p�a� dotarlim. Reszt� zdo�alim wycofa�.</p><p>��Ano, trzeba przyzna� � Jan Kralovec podprowadzi� konia na sam brzeg, przednimi kopytami w wod� � �e niema�o wody rzeczka niesie. I sakramencko rwie.</p><p>��Ciep�a zima, deszcze miast �nieg�w � kiwn�� g�ow� Jakub Kromieszyn z Brzezovic, hejtman wojsk polnych Taboru. � Na innych brodach ani chybi tak samo b�dzie.</p><p>��Rzeka Mulda � Prokop Go�y obr�ci� konia, obrzuci� wzrokiem hejtman�w � ma tedy powstrzyma� nas w marszu? Te troch� mokrej wody ma pokrzy�owa� nasze plany? Bracie! S�ucham twojego zdania! I decyzji!</p><p>Starszy czestarzy d�ugo milcza�, wa�y� s�owa. Nikt go nie ponagla�. Wszyscy, wliczaj�c Reynevana, wiedzieli, �e do�wiadczenie mia� nieliche. Ze swym oddzia�em drogowc�w przeszed� szlak bojowy Taboru niemal od pocz�tku, a s�aw� zyska� w roku 1424, gdy �mia�� przepraw� przez �ab� wywi�d� �i�k� z okr��enia pod Kostelcem. R�ba� dla wojsk polnych przesieki w lasach pod Tachowem i Retzem, mo�ci� pniami przej�cia przez mokrad�a Moraw, budowa� mosty na Sazawie i Odrze, przeprawia� wozy przez Nitr�, Kwis�, B�br, Regen i Naab.</p><p>��Przeprawim si� � roz�adowa� wreszcie napi�cie stwierdzeniem suchym i rzeczowym. � Ale nie potr�jn� kolumn�, bo za du�y nap�r wody� Trza pojedynczo, w�z za wozem, w rz�dzie, z ubezpieczeniem linowym�</p><p>��Przeprawa pojedyncz� kolumn� potrwa najmniej dob� � powiedzia�, wa��c s�owa, Jira z Rzeczycy, hejtman Sierotek. � To d�ugo.</p><p>��Na tamtym brzegu � potwierdzi� ponuro Kromieszyn � b�dzie nas poma�u przybywa�, na tym poma�u ubywa�. Sasi po�api� si� w tym i uderz� tam, gdzie nas w dany moment b�dzie najmniej. Mog� nam zdrowo dup� z�oi�.</p><p>��Zw�aszcza przypartym do rzeki � doda� rycerz Wilem Kostka z Postupic, do�wiadczony wojownik, uczestnik wojny, jak� Polska wiod�a z Zakonem Krzy�ackim w latach 1410-1414. � By� przypartym do rzeki, to grozi wr�cz zag�ad�.</p><p>��Decyzje! � Prokop szarpn�� w�s. � Co proponujecie?</p><p>��Msz� odprawmy! � wyrwa� si� kaznodzieja Markolt. � Jeste�my Bo�y bojownicy, B�g nas wys�ucha. Odprawmy msz� w intencji, by woda opad�a.</p><p>Prokop zamar� z r�k� u w�sa, patrzy� na ksi�dza d�ugo.</p><p>��Inne propozycje?</p><p>��Pr�no deliberowa� � rzek� kr�tko milcz�cy dot�d Ondrzej Kerzsky z Rzimovic. � Muld� przej�� musimy. Je�li czestarz m�wi, �e w rz�d, to w rz�d.</p><p>��Warto by wszak zadba� � zaznaczy� Kromieszyn � by si� Sasi o przeprawie nie zwiedzieli. Bo je�li si� psiepary zwiedz��</p><p>��B�dzie po nas � doko�czy� Kralovec.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��O, Reynevan! � Prokop wyrwa� z r�k balwierza r�cznik, wytar� nim ogolon� twarz z resztek myd�a. � Dobrze, �e jeste�. Ma�� przynios�e�?</p><p>��Przynios�em.</p><p>��W sam� por�. � Prokop odprawi� balwierza gestem, �ci�gn�� koszul� przez g�ow�. Ogolony, pachnia� italskim myde�kiem z Savony.</p><p>��Krzy� boli jak zaraza. � Usiad� na pryczy, obr�ci� si�. � Nama�� mnie tym twoim magicznym mazid�em.</p><p>��Przez ten b�l � hejtman podda� si� nacieraniu � my�li zebra� nie mog�. A akuratnie mus my�le�. By�e� dzi� nad rzek�, wiesz, jak sprawy stoj�. Przeprawa �atwa nie b�dzie, a my w czasie takiej przeprawy jak ten �limak bez skorupy, byle wr�bel zadziobie. Przecie to pojmujesz? Co? Reynevan?</p><p>��Jasne, �e pojmuj�.</p><p>��Uch � st�kn�� Prokop. � Niebia�ski to i�cie lek, ta ma��, b�l jak r�k� odj�� mija. Co ja bym bez ciebie pocz��, medyku? Nie stra� mi si�, Reynevan. Nie zapodziej i nie zagub.</p><p>Reynevan poczu� dreszcz, �owi�c w jego g�osie dziwnie z�owr�bn� nut�. <emphasis>Director</emphasis> wojsk w polu wojuj�cych spojrza� na obecnych dow�dc�w, da� znak Kromieszynowi. Ten od�o�y� n�, kt�rym zrzyna� p�surowe mi�so z �eber upieczonego barana, wsta�, podszed� do drzwi chaty, wyjrza� i rozejrza� si�, czy kto� nie pods�uchuje. Pozostali hejtmani te� na chwil� zaprzestali konsumpcji, twarze mieli powa�ne i nieporuszone.</p><p>Reynevan wciera� ma��.</p><p>��A wi�c, bracia hejtmani � Prokop podrapa� si� w �wie�o ogolony policzek � zdecydowa�em. Pojutrze o �wicie zaczniemy przeprawia� si� przez Muld�. W g�rze rzeki, brodem pod K�ssern. Nikomu o tym ani s�owa. To nie mo�e wyj�� poza t� izb�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Obozowe ognie Taboru i Sierotek rozb�yskiwa�y a� po horyzont. Z zawieszonych nad �arem kocio�k�w nios�o woni� przer�nej �o�nierskiej strawy, woni� pomimo g�odu nie nazbyt apetyczn�. Reynevan szed�, rozmy�laj�c, w stron� zabudowa� folwarku, kt�rego husyci nie spalili, chc�c mie� cho� kawa�ek dachu nad g�ow�. Tam spodziewa� si� zasta� Szarleja i Samsona.</p><p>Zza mijanego wozu wychyn�a nagle drobna posta�. Poczu� nik�y zapach rozmarynu.</p><p>��Rixa?</p><p>Zmaterializowa�a si� tu� przy nim, szczelnie owini�ta p�aszczem, w ciasno przylegaj�cym do g�owy kapturze. Od razu przesz�a do rzeczy. G�os mia�a zdecydowany i nieprzyjemny.</p><p>��Gdzie i kiedy Prokop b�dzie si� przeprawia� przez Muld�?</p><p>��Ja te� si� ciesz�, �e ci� widz�.</p><p>��Gdzie i kiedy b�dzie przeprawa? Nie ka� mi powtarza�.</p><p>��Jednak powt�rz, je�li �aska. Chcia�bym si� wreszcie przekona�, czyjej sprawie s�u�ysz. Chcia�bym mie� wreszcie pewno��.</p><p>��Wiem � Rixa jakby go nie s�ysza�a � �e� by� przy tym, gdy decydowano o przeprawie. Na Muldzie s� trzy brody. Jeden tu, pod Grimm�. Drugi poni�ej, w Dornau. Trzeci powy�ej, pod wsi� K�ssern. Kt�ry wybra� Prokop? M�w, Reynevan, ja nie mam czasu.</p><p>��Nic z tego.</p><p>��Pos�uchaj. � Jej kocie oczy b�ysn�y w �wietle pochodni, zajarzy�y si� jak u prawdziwego kota. � To rzecz wa�na. Nie masz poj�cia, jak bardzo. Musz� wiedzie�. M�w, bo�</p><p>��Bo co?</p><p>Rixa nie zd��y�a odpowiedzie�, nie zd��y�a zareagowa� ni s�owem, ni gestem, ni czynem. Zza wozu wy�oni� si� nagle szybki cie�. Reynevan us�ysza� t�py stuk uderzenia, g�uchy j�k Rixy i odg�os padaj�cego cia�a. Chcia� zareagowa�, nie zd��y�. Us�ysza� wypowiadane zakl�cie, zw�szy� charakterystyczny dla magii zapach ozonu, poczu�, jak ogarnia go momentalny parali�.</p><p>��Milcz � sykn�� �ukasz Bo�yczko. � I nie r�b niczego, czego m�g�by� po�a�owa�.</p><p>��Zabi�e� j�.</p><p>��Ale tam. � Diakon tr�ci� Rix� nog�, zsun�� z palc�w kastet. � Zrewan�owa�em si� tylko za Racib�rz. Skruszy�a mi w�wczas dwa z�by. Ja mia�em wzgl�d na jej p�e�, nie chcia�em psu� urody cho�by siniakiem. Przyla�em jej w potylic�. Ale do�� o g�upstwach, ja tu w wa�nej sprawie. Gdzie Prokop b�dzie przeprawia� si� przez Muld�?</p><p>��Nie wiem.</p><p>��A czy wiesz � spyta� po chwili milczenia Bo�yczko � �e twoja niewiedza mo�e mie� bardzo przykre konsekwencje? Dla Jutty de Apolda?</p><p>��Id� precz � Reynevan g��boko odetchn��. � <emphasis>Apage</emphasis>. Zgi�, przepadnij. Nie pozwol� si� d�u�ej zastrasza� ani szanta�owa�. Jest granica.</p><p>��Jest. W�a�nie j� osi�gn��e�. Powa�nie ostrzegam przed przekroczeniem.</p><p>��Nie wierz� w twoje gro�by. Inkwizycja nie odwa�y si� skrzywdzi� Jutty.</p><p>��Inkwizycja nie. Ja tak. Do�� tego, czas nagli. Reynevan, ostrzegam, ja m�wi� powa�nie, nie dubituj, �e zrobi� to, co zapowiadam, nie zawaham si�. Musisz si� resolwowa�. Zdradzisz mi miejsce przeprawy, odzyszczesz Jutt�, zwr�c� ci j�. W przeciwnym razie nigdy ju� dziewczyny �ywej nie ujrzysz. St�j spokojnie, zachowaj pacjencj�, nie zmuszaj mnie do naniesienia uszczerbku tobie lub �yd�wce. Trzymam obcas na jej szyi, w ka�dej chwili mog� zmia�d�y� tchawic�. Ciebie, je�li post�pisz g�upio, te� zabij�. A potem ka�� zabi� Apold�wn�. Resolwuj si�, a szybko. Czas nagli.</p><p>Obok przesz�o kilku taboryt�w, ledwo zwr�ciwszy uwag�. Bitki, szarpaniny i porachunki na peryferiach nale�a�y do rzeczy zwyk�ych, do obozowej codzienno�ci. Reynevan m�g�, rzecz jasna, krzykn��, zawezwa� pomocy. Nie zawezwa�.</p><p>��Uwolnisz� � odchrz�kn��. � Uwolnisz Jutt�? Oddasz mi j�? Przysi�gnij.</p><p>��Kln� si� na zbawienie duszy. Gdzie przeprawa?</p><p>��Powy�ej Grimma. W K�ssern. Pojutrze o �wicie.</p><p>��Je�li mnie ok�amujesz, twoja Jutta umrze.</p><p>��M�wi� prawd�. Podj��em decyzj�.</p><p>��Podj��e� m�dr� � powiedzia� �ukasz Bo�yczko.</p><p>I znikn�� w mroku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Po kilku chwilach Rixa zaj�cza�a, poruszy�a si�. Unios�a na kolana. Znowu j�kn�a, gwa�townym ruchem �api�c si� za g�ow�. Dostrzeg�a Reynevana.</p><p>��Powiedzia�e�� � zach�ysn�a si�. � Powiedzia�e� mu, gdzie?</p><p>��Musia�em. Jutta�</p><p>��Zabij� � zerwa�a si�, zachwia�a. � Zabij� skurwysyna!</p><p>��Nie! On ma Jutt�! Nie mo�esz!</p><p>Chcia� chwyci� j� za �okie�. Rixa wywin�a r�k�, capn�a go za przegub, wygi�a. Wrzasn�� z b�lu. Podstawi�a mu nog� i obali�a na ziemi� rzutem przez biodro. Nim zdo�a� si� podnie��, przepad�a w ciemno�ciach.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W stron� centrum obozu szed� jak �lepiec, zataczaj�c si� i potykaj�c. Kilka razy wpada� na kt�rego� z taboryt�w, kilka razy nazwano go pijanym dupkiem i ciulem, kilka razy solidnie szturchni�to. Nie zwraca� uwagi.</p><p>��Reynevan! � Kolejny potr�cony chwyci� go za ramiona, potrz�sn��. � Hej! W�a�nie ci� szukam!</p><p>��Szarlej? To ty?</p><p>��Nie. �wi�ta Perpetua. Co z tob�, u czarta? Oprzytomniej!</p><p>��Musz� Musz� wam co� wyzna� Tobie i Samsonowi� Sta�o si� co��</p><p>Szarlej spowa�nia� natychmiast, rozejrza� si�.</p><p>��Chod�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wys�uchali go na kwaterze, gryz�c pieczon� rzep�, kt�rej zgromadzili du�y zapas. Wys�uchawszy, milczeli d�ugo. Samson kilka razy westchn��, kilka razy roz�o�y� r�ce w ge�cie rezygnacji. Nie powiedzia� jednak ani s�owa. Szarlej intensywnie my�la�.</p><p>��C� � rzek� wreszcie z ustami pe�nymi rzepy. � Rozumiem ci�, Reinmarze, bo na twoim miejscu te� bym tak post�pi�. �ycie ma do siebie to, �e bli�sza koszula cia�u. Pochwalam tw�j wyb�r. Zrobi�e� to, co w danej sytuacji zrobi� nale�a�o. Post�pi�e� s�usznie.</p><p>Samson westchn�� i pokr�ci� g�ow�. Demeryt nie przej�� si�. Prze�kn�� rzep�.</p><p>��Post�pi�e� s�usznie � powt�rzy�. � I prawdopodobnie powiesz� ci� za to, bo taki bywa zwykle los czyni�cych s�usznie.</p><p>��S� � doda� po chwili � dwa sposoby, by z tej afery wybrn��. Ale poniewa� ucieka� nie chcesz, zostaje jeden. Musimy zosta� bohaterami. Nawet wiem, gdzie, kiedy i jakim sposobem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nad Muld� wstawa� �wit, m�tny od mgie�. Wezbrany nurt kipia� wirami, fal� bryzga� na brzegi. Z wody unosi� si� opar.</p><p>Z zamglonego ��gu wynurzy� si� zbrojny oddzia�, z g�r� trzystu konnych. Prowadzi� rycerz Jan Zmrzlik ze Svojszyna, pan na zamku Orlik, w pe�nej zbroi okrytej kr�tk� jak� ozdobion� znanym i s�awnym herbem, trzema pasami czerwonymi w polu srebrnym. Po jego prawicy pod��a� Przedbor z Pohorzilek, Morawianin, po lewicy Fritzold von Warte, najemnik, Helwet z kantonu Thurgau.</p><p>Jan Zmrzlik obr�ci� konia, zwr�ci� si� twarz� ku swemu wojsku, przez chwil� wygl�da�o, �e b�dzie chcia� zagrza� przemow�. Ale wszystko, co by�o do powiedzenia, zosta�o powiedziane ju� wcze�niej. O Bogu. O sprawie. O po�wi�ceniu. O misji. I o tym, co zale�y od oddzia�u. Od nich.</p><p>Od nich, od oddzia�u, zale�y los ca�ego wojska i ca�ej operacji. Maj� sforsowa� Muld�, rozpozna� lewy brzeg, szybkim marszem osi�gn�� i opanowa� br�d w K�ssern.</p><p>I utrzyma� go. Ubezpieczy� przepraw�. Za wszelk� cen�.</p><p>��W rzece � Szarlej tr�ci� Reynevana kolanem � trzymaj si� mnie i Samsona. Paskudnie wygl�da ta woda.</p><p>��Pora poczyna� � skin�� Jan Zmrzlik. � B�g z nami, bracia!</p><p>Sam pierwszy wpar� konia w rzek�. Za nim bez wahania pospieszyli Przedbor i von Warte, za nimi Reynevan, Szarlej i Samson, za nimi kilkudziesi�ciu innych, za nimi reszta, bia�o burz�c wod�. Straciwszy dno pod kopytami, pu�cili si� wp�aw.</p><p>Prosto pocz�tkowo p�yn�ce konie uderzy� pr�d, zacz�o je znosi�. Kurczowo trzymaj�cy si� grzywy Reynevan z przera�eniem zobaczy�, jak kilku konnych porwa�o i unios�o w mg��. Ub�d� konia ostrogami. Obryzga�a go woda, przerwa� si� ku niemu Samson, wspar�, do��czy� Szarlej, wszyscy razem przeciwstawili si� rzece. Pozostali je�d�cy te� j�li kupi� si� do siebie i dawa� sobie wzajem oparcie. Mimo tego co i rusz kogo� porywa�o, coraz to zakrzycza� cz�owiek, coraz panicznie zakwicza� ko�. Byli na �rodku rzeki, nurt rwa� tu z szalon� si��.</p><p>��Trzyma� si�! Trzyma�! � us�yszeli krzyk Zmrzlika. � Ju� niedaleko!</p><p>Znoszeni, przep�yn�li trzeci� cz�� nurtu, pr�d os�ab� nieco. Ale konie os�ab�y r�wnie�, w ich dzikim chrapaniu zacz�a odzywa� si� rozpacz. A dna wci�� nie by�o. Je�d�com woda si�ga�a powy�ej ud i do pasa, koniom stercza�y tylko wzniesione �by. Znowu kogo� porwa�o, znowu kt�ry� zniesiony i ton�cy ko� spieni� fale w przed�miertnych konwulsjach, wiz��c, nim woda zala�a mu nozdrza.</p><p>Koszmar sko�czy� si� nagle. Wyp�yci�o si�, konie zar�a�y dziko, poczuwszy grunt pod kopytami, wydoby�y z siebie ostatek si�, przedar�y si� przez bagno, oczeret i wiklin�. Oddzia� Jana Zmrzlika sforsowa� Muld�. On sam, ociekaj�cy wod�, sta� na skarpie, rachuj�c ocala�ych. S�o�ce prze�wieca�o przez mg�� bladoz�otym pieni��kiem.</p><p>Policzywszy, hejtmani sformowali kolumn�. Podjazdy ju� wysz�y, jeden na zach�d, ku lasom, drugi �ukiem przez rybackie osady na p�noc, trzeci z biegiem rzeki, wprost w stron� brodu przy K�ssern. Ale Zmrzlik nie my�la� czeka� ich powrotu. Wyprowadzi� oddzia� z ��g�w na suchszy grunt i nakaza� marsz. Ruszyli st�pa. S�o�ce by�o coraz wy�ej, ale wnet zupe�nie skry�o si� za chmurami, kt�re nagna� zrywaj�cy si� wiatr. Zacz�� pr�szy� drobniutki �nieg.</p><p>Wr�ci� pierwszy podjazd. Na zachodzie nikogo, zameldowa�, ani �ladu nieprzyjaciela. Zaci�ta twarz Zmrzlika nie zmieni�a wyrazu.</p><p>Byli ju� niemal na wysoko�ci K�ssern, gdy wr�ci� podjazd wys�any z biegiem rzeki. Pusto, �adnych wojsk, zameldowano. Nastroje poprawi�y si� widocznie.</p><p>Osi�gn�li br�d. Dano sygna� proporcem, nie min�y trzy pacierze, jak z prawego brzegu przysz�a odpowied�. Nie min�y nast�pne trzy, jak las za Muld� zaroi� si� lud�mi, prowadz�cymi do brodu zaprz�gi i wozy.</p><p>I w�wczas powr�ci� ostatni podjazd, ten wys�any najdalej. Szarlej chrz�kn�� znacz�co, mierz�c Reynevana wzrokiem. Samson westchn��. Zmrzlik te� wiedzia�, i to nim zdano mu raport.</p><p>��Id�! Id�, bracie Zmrzliku! Si�a ich!</p><p>��A wi�c jednak � rzek� ponuro Przedbor z Pohorzilek. � Zdrada! Zdradzono nas!</p><p>��Na to patrzy � potwierdzi� beznami�tnie Zmrzlik, staj�c w strzemionach. � Formuj si�!</p><p>��B�dziemy broni� przeprawy? Jest nas mniej ni� trzy setki!</p><p>��Musi wystarczy� � Zmrzlik spojrza� na� z g�ry. � Formuj si� do boju!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Czekali w zasadzce, skryci w so�niaku. S�ycha� by�o szepty. Mamrotane modlitwy.</p><p>��Reynevan?</p><p>��Tak, Szarleju?</p><p>��Nie szukaj �mierci. Mamy by� bohaterami. Nie poleg�ymi. Jasne?</p><p>Nie odpowiedzia�, gryz�c wargi.</p><p>Wisz�ca nad ��gami mg�a t�umi�a d�wi�ki, mi�kki grunt wycisza� �oskot kopyt. Najpierw dobieg�o ich uszu r�enie pojedynczego konia. Potem brz�k �elaza. A potem od razu zobaczyli.</p><p>��G�ra czterysta koni � oceni� p�g�osem Zmrzlik. � Strach ma wielkie oczy. A wolno jako� id�, niemrawo. Nie jak do bitwy�</p><p>��W znaku na chor�gwi orle skrzyd�o � zdziwi� si� Przedbor z Pohorzilek. � Znak pana Hanusza Polenza, landw�jta �u�yckiego. Sk�d tu �u�yczanie? I czemu ich raptem cztery setki?</p><p>��To stra� przednia � stwierdzi� Zmrzlik. � Kurfirst saski z ca�� si�� ci�gnie pewnie tu� za nimi. Gdy dojd�, zgniot� Prokopa na przeprawie. Musimy ich zatrzyma�. Znak! Tr�bi�!</p><p>Zabrzmia�a miedziano-blaszanym d�wi�kiem tr�ba, a wraz z pierwszym jej tonem gruchn�o sto piszcza� i rusznic. Ukryci za op�otkami i cha�upami spieszeni strzelcy sypn�li w kolumn� gradem kul i be�t�w, czyni�c w �u�yckim szyku potworny kocio�. Na zmieszanych run�o z prawej flanki sto koni Zmrzlika, druga setka, pod Fritzoldem von Warte, uderzy�a w ty�y. Strzelcy, znowu w siod�ach, wgry�li si� we flank� lew�. Wielki wrzask i szcz�k wype�ni� pole.</p><p>Reynevan lecia� przed wszystkimi, pierwszy spad� na �u�yczan, pierwszy zwali� przeciwnika z siod�a, wbi� si� w szeregi, tn�c mieczem jak oszala�y. Tu� obok pracowa� Szarlej, siek�c falcjonem, z drugiego boku Samson grzmoci� gudendagiem, powalaj�c je�d�c�w wraz z ko�mi. Jazda Taboru, cho� l�ej opancerzona i mniej liczna, mia�a przewag� impetu i zaskoczenia. I zawzi�to�ci. Na oszo�omionych �u�yczan wali�y si� ciosy, nad bojowe krzyki i wrzaski rannych wybi� si� og�uszaj�cy huk r�banych blach.</p><p>Wszystkich swych podkomendnych prze�cign�� w brawurze i wojennej robocie rycerz Jan Zmrzlik, pan na Orliku. Wdar� si� w �u�yckie szeregi i tam sro�y� strasznie, acz metodycznie, r�bi�c na prawo i lewo bojowym toporem. Pod jego precyzyjnie mierzonymi ciosami napier�niki i tarcze p�ka�y jak gliniane skorupy, gi�y si� naramienniki, �ama�y opachy, a roz�upane salady i skrwawione hundsgugle wylatywa�y na dwa s��nie w g�r�. �u�yczanie j�li cofa� si� i pierzcha� przed strasznym wojownikiem, na ten widok zacz�li ucieka� i inni. Tym bardziej, �e od strony brodu rozlega� si� ju� bojowy wrzask, pierwsi przeprawieni taboryci spieszyli na pomoc.</p><p>A �u�yczanom z pomoc� nie przybywa� nikt. Zmrzlik tego nie przegapi�.</p><p>��Hyr na nich! � rykn��. � Bi� ich, bi�! Nie da� uciec!</p><p>Jego g�os, lubo dono�ny, gin�� w�r�d szcz�ku i wrzawy. A �u�yczan bito i tak. Bito, a� j�li gromadnie podawa� ty�. By wreszcie zacz�� zmyka� w pop�ochu. Cz�� husyt�w pu�ci�a si� w pogo�, reszta wybija�a tych, co pozostali, zbitych w ciasne grupki i broni�cych si� zaciekle. Najzacieklejszy i najbardziej skuteczny op�r stawia�a zw�aszcza jedna grupa, dowodzona przez rycerza w pe�nej zbroi i na oladrowanym koniu.</p><p>��Kacerze, psiewiary! � rycza� spod uniesionej zas�ony salady rycerz, r�bi�c wok� siebie wielkim mieczem. � Sami tu! Nu�e! Na pojedynczy b�j, jeden na jednego! Kto mi stanie? No, podejd� tu kt�ry!</p><p>Szarlej podjecha� do Reynevana, wcisn�� mu do r�ki prask� �zdradn�� rucznic� z tl�cym si� lontem.</p><p>��Podejd� � wydysza� � skoro prosi.</p><p>Reynevan star� z oczu pot i krew. Podk�usowa�, uni�s� samopa� i wypali� rycerzowi prosto w twarz. Wystarczy�o.</p><p>��Pardon! � jeden po drugim rzucali bro� �u�yczanie. � Pardon! Zdajem si�!</p><p>��Znacznych nie bi�! � krzykn�� ranny i chwiej�cy si� w siodle Przedbor z Pohorzilek. � W p�ta ich! Okup�</p><p>Zach�ysn�� si�, wi�cej nie m�g� z siebie wydusi�.</p><p>Jan Zmrzlik podk�usowa� na wzg�rek, zeskoczy� ze zbryzganego krwi� konia. Star� krew z twarzy. Spojrza� na pole, na kt�rym jego trzystu konnych rozgromi�o i zmusi�o do ucieczki cztery setki doborowej �u�yckiej jazdy. Ukl�k�.</p><p>��<emphasis>Non nobis</emphasis> � z�o�y� r�ce, wzni�s� oczy ku niebu. � <emphasis>Non nobis, sed nomini Tuo, Domine, da gloriam</emphasis>�</p><p>Inni, widz�c to, j�li kl�ka� r�wnie�. Reynevan zsiad� z konia, zatoczy� si�, uchwyci� strzemienia. Potem zgi�� si� wp� i wyrzyga�.</p><p>��Bohaterem nie�le by� � zauwa�y� Samson, dysz�c ci�ko. � �eby tylko nie ten strach. Jak si� czujesz, Reinmarze?</p><p>Reynevan rzygn��. Samson nie powt�rzy� pytania. Podjecha� Szarlej, te� zsiad�. Poczeka�, a� Reynevan dojdzie do zdrowia.</p><p>��<emphasis>Veritas Dei vincit</emphasis> � powiedzia�. � Sam nie wiem jak, ale <emphasis>vincit</emphasis>. Sam nie wiem, jak to si� sta�o, �e nie czeka�o tu na nas dziesi�� saskich chor�gwi. Chyba faktycznie to boska interwencja. Albo kto� pomyli� brody.</p><p>��Ani jedno, ani drugie � odrzek� z pos�pn� min�. � Rixa dogoni�a i wyko�czy�a Bo�yczk�. Gubi�c tym samym Jutt�, skazuj�c j� na �mier�</p><p>Obok Samson kr�ci� g�ow�. Wreszcie wskaza� na przepraw�. Na zbli�aj�cy si� orszak.</p><p>W asy�cie Kromieszyna, Kerzskiego i innych hejtman�w nadje�d�a� Prokop Go�y, odziany w sobolowy ko�pak i p�aszcz z wilczym ko�nierzem narzucony na �t�usty kabat�, jak w Czechach nazywano przeszywan� i nabit� guzami brygantyn�. U�miecha� si� i promienia�, ogl�daj�c pobojowisko. Zsiad� z konia, mocno u�ciska� Jana Zmrzlika.</p><p>��<emphasis>Non nobis</emphasis> � skromnie schyli� g�ow� pan na Orliku. � Nie nam, lecz imieniu Bo�emu ta chwa�a� Ludzie m�nie stawali� Ofiarnie� O, cho�by ci trzej. Wielu poleg�o�</p><p>��Ofiara zapomnian� nie b�dzie � przyrzek� Prokop. U�miechn�� si� z uznaniem na widok zbryzganego krwi� Szarleja i wci�� zdyszanego Samsona. Zobaczy� Reynevana. Spowa�nia�. Podszed�.</p><p>��Wybacz � powiedzia� sucho. � Musia�em. Nie wierzy�em w twoj� zdrad�, ale nalegano na mnie. Podejrzenia nale�a�o rozwia�. I zosta�y rozwiane. Tu, pod K�ssern, przeprawimy si� bez strat. A kurfirst saski, landgraf Turyngii i Brandenburczycy ca�� sw� potencj� stoj� u brodu pod Dornau, dziesi�� mil st�d, czekaj� na nas. A o przeprawie pod Dornau powiedzia�em tylko jemu.</p><p>Wskaza�. Reynevan zobaczy� cz�owieka prowadzonego na powrozach mi�dzy dwoma ko�mi. Pozna� go, cho� pozna� by�o trudno. Nie mia� ju� twarzy, a tylko mask� z zakrzep�ej krwi. By� to osobisty balwierz Prokopa. Ten od italskich myde�ek.</p><p>��Golarz � Prokop spojrza� z pogard� � te� nie by� z niego najlepszy. Spraw, bracie Kromieszyn, by wszystko wyzna�. O wsp�lnikach, kontaktach i tak dalej.</p><p>��Ju� wszystko wyzna�.</p><p>��Nie s�dz�. Nadal ma, jak widz�, nogi. I mo�e na nich sta�. Do��cie wi�cej stara�.</p><p>��Rozkaz.</p><p>Prokop wskoczy� na siod�o, zatoczy� koniem, spojrza� ku rzece, gdzie trwa�a przeprawa Taboru. Pi�ciuset konnych pod Mikulaszem Soko�em z Lamberka przeprawi�o si� ju� i ruszy�o ubezpiecza� przycz�ek. Teraz przeprawia�a si� artyleria. Z w�d Muldy jeden po drugim wynurza�y si� wozy wioz�ce rozmontowane praki, czyli trebusze i blidy, a tak�e dzia�a rozmaitego kszta�tu i wagomiaru. Nowoczesne, odtylcowo nabijane foglerze na drewnianych podno�nikach. Lekkie sze�ciofuntowe bombardele, smuk�e kulewryny i szlangi. Bombardy �rednie, strzelaj�ce pociskami wielko�ci g�owy ludzkiej. Na ko�cu wywleczono z rzeki trzy puszki ci�kie, wagomiaru pi��dziesi�ciu funt�w. Te ostatnie kaznodzieje ochrzcili nazwami �Wolno��, �R�wno�� i �Braterstwo�, ale artylerzy�ci nazywali je mi�dzy sob� �Kacper�, �Melchior� i �Baltazar�.</p><p>��Dobrze, widz�, zainwestowano kredyt od Fugger�w � mrukn�� Szarlej, fachowym okiem patrz�c na dzia�a. � Teraz wiem, po co niszczy�em te kopalnie pod Marienbergiem i Freitalem�</p><p>��Ciszej o tym. Prokop patrzy.</p><p>��Reynevan � <emphasis>director operationum Thaboritarum</emphasis> zainteresowa� si� nimi znowu. � Nie tylko, widz�, skutecznie leczysz, walczysz te� m�nie. Zas�u�y�e� si�, warte� wyr�nienia. M�w, czym ci� mog� nagrodzi�. Lub chocia� usatysfakcjonowa�.</p><p>��Jak zwykle � beztrosko wpad� w credo Szarlej. � Jak pod Kolinem dwa lata temu. Urlopuj nas z armii, hejtmanie. Dla prywaty, naturalnie. Mamy do za�atwienia prywatn� spraw�, �yciowo wa�n�. Za�atwimy j� i wr�cimy, by podj�� obowi�zki wobec Boga i ojczyzny.</p><p>��Niepatriotycznie � nas�pi� si� Prokop � brzmi� twe s�owa, bracie Szarleju.</p><p>��Gadany patriotyzm � odparowa� demeryt � to kamufla� �ajdak�w i szuj.</p><p>Prokop Go�y odwr�ci� g�ow�. Patrzy� na rzek�, w kt�rej konny Otik z Lozy ponagla� przeprawiaj�cych si� taboryckich wo�nic�w. Potem skierowa� konia w stron� go�ci�ca.</p><p>��<emphasis>Bene</emphasis> � rzuci� kr�tko na odjezdnym. � Macie wasz urlop.</p><p>Tabor wprost z przeprawy szed� na pozycje, formowa� si� w szyki os�aniane na flankach przez paw�nik�w. Od brodu maszerowa�a ze �piewem piechota, cepnicy i strzelcy.</p><p><emphasis>Jezu Kriste, �t�dr� kn�e</emphasis></p><p><emphasis>s Otcem, Duchem jeden Bo�e,</emphasis></p><p><emphasis>tvoje �t�drost na�e zbo��</emphasis></p><p><emphasis>Kyrieleison!</emphasis></p><p>��Kt�rego� dnia � zbli�ywszy si� niezauwa�alnie, odezwa�a si� za plecami Reynevana Rixa Cartafila de Fonseca. � Kt�rego� dnia i mnie o to zapytaj�. Czym ci� nagrodzi�, spytaj�, za wysi�ek i po�wi�cenie. S�u�ysz, powiedz�, wiernie, nie prosz�c o nic, ni o zaszczyty, ni o nagrody. Pro�, powiedz�, a czego sobie za�yczysz, b�dzie ci dane. Mam przygotowan� odpowied�, wiesz? Chc�, powiem im, do ko�ca �ycia nosi� tylko kobiece suknie. Chc� ogie� ogl�da� tylko w kuchennym piecu i ba� si� tylko tego, �e cha�a upiecze si� z zakalcem. Chc� m�a, przyzwoitego �yda, bogaci wdowcy preferowani. Tak odpowiem, gdy zapytaj�.</p><p>��Zabi�a� Bo�yczk�.</p><p>��Nie zdo�a�am. Nie uda�o mi si� go do�cign��.</p><p>��Jakim wi�c cudem�</p><p>��Powiod�a si� husytom przeprawa, bo armia Fryderyka stoi nie tu, lecz pod Dornau? Ty mi to powiedz.</p><p><emphasis>Ty jsi prolil svou krev pro n�s</emphasis></p><p><emphasis>z v��n� smrti vykoupil n�s,</emphasis></p><p><emphasis>odpusti� n�m, na�e viny.</emphasis></p><p><emphasis>Kyrieleison!</emphasis></p><p>��Reynevan?</p><p>��S�ucham.</p><p>��Mia�am na ciebie du�� z�o��.</p><p>��Wiem.</p><p>��Gdyby Bo�yczko� Gdyby Sasi poznali prawdziwe miejsce przeprawy, gdyby rozbili Prokopa u rzeki, gdyby dosz�o do rzezi� W pierwszym odruchu zamierza�am ci� zabi�. A je�li nie zabi�, to przynajmniej surowo ukara�. Postanowi�am zatai�</p><p>��Zatai� co? Rixa!</p><p>��Nie dopad�am Bo�yczki. Po tym uderzeniu mia�am zawroty g�owy, rzyga�am� A �ajdak zna czary translokacyjne, potrafi przenie�� si� w przestrzeni. Umkn�� mi bez trudu. Jedno, co mi si� uda�o przechwyci�, to jego wiadomo�� dla ciebie. Twoj�, jak s�dzi�am, zap�at� zdrajcy, Judaszowe srebrniki� Postanowi�am ci� ukara�. Tym, �e zataj�</p><p>��M�w!</p><p>��Twoja Jutta jest w Cronschwitz. W klasztorze dominikanek.</p><empty-line/><p>S�o�ce zasz�o. I podpali�o horyzont z�otoognist� purpur�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ze zmierzchem forsowanie Muldy musiano przerwa�. Obawiano si� tej nocy. Na lewym brzegu by�a dopiero po�owa armii, dziesi�� tysi�cy ludzi z p� tysi�cem woz�w.</p><p>Gdy zapad�a noc, niebo na p�nocnym zachodzie rozja�ni�a czerwona �una. Fryderyk II Wettyn, elektor Saksonii, pali� przedmie�cia Lipska. By nie pos�u�y�y husytom przy obleganiu miasta.</p><p>By�a to jedyna aktywno��, na jak� elektor si� zdoby�. Przed spiesznym wycofaniem si� z armi� na p�noc.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz, �smego stycznia, przeprawi�a si� reszta Prokopowej armii. Wojska polne Sierotek, pi�� tysi�cy zbrojnych pod komend� Jiry z Rzeczycy. Sieroce kontyngenty miejskie pod wodz� Jana Kralovca. Pra�anie Zygmunta Mandy z Kotenczyc. Wreszcie stra� tylna, konne poczty wspieraj�cej husyt�w szlachty czeskiej. ��cznie p�tora tysi�ca koni jazdy i wi�cej o�miu tysi�cy piechoty z wozami.</p><p>Husyci byli na lewym brzegu Muldy. Saksonia, Turyngia i Osterland by�y na ich �asce. Le�a�y u ich st�p.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zza dalekich wzg�rz k��bami wzbija� si� czarny dym. To dopala�y si� przedmie�cia Lipska.</p><p>��<emphasis>Principes Germaniam perdiderunt</emphasis>. � Pomurnik �ci�gn�� chrapi�cemu koniowi wodze, wskaza� dymy. � Ksi���ta doprowadzili ten kraj do zguby, wydali go na �up naje�d�cy. Pi�� heretyckich armii maszeruje na Turyngi�, Pleissenland i Vogtland, by zamieni� te kraje w zw�glon� pustyni�. Zaiste, siarka, s�l, spalenizna po ca�ej ziemi! Nie obsiej� jej, nie zakie�kuje, nie uro�nie na niej �adna ro�lina, jak w zag�adzie Sodomy, Gomory, Admy i Seboim.</p><p>��<emphasis>Gladius foris, pestis et fames intrinsecus</emphasis> � potwierdzi� powa�nie �ukasz Bo�yczko, r�wnie� s�owami Pisma. � Miecz na zewn�trz, m�r i g��d wewn�trz. Kto znajdzie si� na polu, zginie od miecza, a tego, co w mie�cie pozostanie, g��d i m�r poch�on�.</p><p>��A mogli rozbi� ich podczas forsowania rzeki � pokr�ci� g�ow� Pomurnik. � Mogli zgnie�� ich, wybi� do nogi, potopi�. Jak to mo�liwe? Od szpieg�w mieli podobno informacje o miejscu przeprawy. Tobie, diakonie, nic o tym nie wiadomo? By�e� jakoby blisko ksi���t i biskup�w, przyby�e� ze �l�ska z jakim� poselstwem, nie b�d� pyta�, z jakim, i tak nie zdradzisz. Ale by�e� tam przecie, gdy podejmowali decyzj�. Dlaczego, wyja�nij, podj�li tak z�� i zgubn�?</p><p>Bo�yczko uni�s� oczy, z�o�y� d�onie, nie odpl�tuj�c z nich wodzy.</p><p>��Wola nieba � powiedzia�. � Mo�e Pan pokara� ksi���t ob��dem i �lepot�? Mo�e spad�y na nich, jako kara, <emphasis>amentia et caecitas?</emphasis></p><p>Pomurnik spojrza� na� koso, przysi�g�by, �e s�ysza� ton pogardliwej drwiny. Ale oblicze Bo�yczki by�o istnym zwierciad�em pobo�no�ci, szczero�ci i pokory, w tej mieszance czyni�c fizjonomi� niezbyt dalek� od obrazu mato�ectwa.</p><p>��Nic wi�cej � spyta�, nie spuszczaj�c z diakona wzroku � do powiedzenia mi nie masz? Niczego nie wiesz? Niczego nie podejrzewasz? Cho� by�e� przy ksi���tach? I by� mo�e nawet widzia�e� tego szpiega?</p><p>��Jestem duchownym � odrzek� Bo�yczko. � Nie przystoi mi wtr�ca� si� do spraw �wieckich, <emphasis>nemo militans Deo implicat se negotii secularibus</emphasis>. Teraz za�, panie, zw�lcie, bym si� oddali�. Mus mi kwapi� si� do Wroc�awia. A mo�e wy te� tam wracacie? Mogliby�my pospo�u, by�oby ra�niej, wedle przys�owia <emphasis>comes facundus in via</emphasis>�</p><p>��<emphasis>Facundia</emphasis> � przerwa� ostro Pomurnik � nie dopisuje mi ostatnio, marny by�by ze mnie towarzysz podr�y. Nadto, mam tu jeszcze par� spraw do za�atwienia.</p><p>��Imaginuj� � Bo�yczko szybkim spojrzeniem obrzuci� ustawiony za nimi w szyku oddzia� Czarnych Je�d�c�w. � K�aniam tedy, panie Grellenort. Niech wam B�g da� To, na co zas�ugujecie.</p><p>��Dzi�ki ci � Pomurnik si�gn�� do juk�w, doby� stamt�d manierk� � za b�ogos�awie�stwo, s�ugo Bo�y. Ja tobie te� �ycz� szcz�cia� Na miar� twej pobo�no�ci. Wypij ze mn� w tej intencji.</p><p>Sam wypi� pierwszy. Bo�yczko obserwowa� go bacznie. Potem uj�� podan� manierk�, poci�gn�� �yk.</p><p>��Z Bogiem, mo�ci Grellenort.</p><p>��Nawzajem, mo�ci Bo�yczko.</p><p>Douce von Pack podk�usowa�a, stan�a obok Pomurnika z oszczepem w poprzek siod�a. Oboje patrzyli, jak jad�cy na bu�anej szkapie diakon znika za �ysym grzbietem wzg�rza.</p><p>��Teraz � przerwa� milczenie Pomurnik � wystarczy odczeka�. Pr�dzej czy p�niej skaleczy si� �elazem.</p><p>��Pewnie dziwi ci� � podj��, nie przejmuj�c si� milczeniem dziewczyny � �e po�wi�ci�em na tego klech� ostatni� dawk� Perferro? Uszczuplon� o �yk, kt�ry sam musia�em wypi�, by nie nabra� podejrze�. Dlaczego to zrobi�em? Nazwij to przeczuciem.</p><p>Douce nie odpowiedzia�a. Pomurnik nie by� zreszt� pewien, czy rozumie. Nie przeszkadza�o mu to.</p><p>��Nazwij to przeczuciem � powt�rzy�, obracaj�c konia i daj�c Je�d�com znak do wymarszu. � Intuicj�. Sz�stym zmys�em. M�w, co chcesz, ale ja mam tego Bo�yczk� w podejrzeniu. Podejrzewam, �e nie jest tym, za kogo chce uchodzi�.</p></section><section><title><p>Rozdzia� szesnasty</p></title><p><strong>w kt�rym czytelnik nareszcie dowie si�, co przez ca�y ostatni rok dzia�o si� z uprowadzon� przez z�ego Meleaganta Ginewr�, ukochan� Lancelota. Czyli Jutt�, ukochan� Reynevana.</strong></p><empty-line/><p>W klasztorze dominikanek w Cronschwitz przebywa�y aktualnie cztery nowicjuszki, dwie <emphasis>ancillae Dei</emphasis>, sze�� konwers i cztery panny z dobrych dom�w. Liczba zmienia�a si�, dziewcz�ta odchodzi�y i przybywa�y, a przybycie nowej ka�dorazowo by�o sensacj�. Nowa rzuca�a si� w oczy. Twarze opatrywa�y si� tak szybko, �e ka�da nowa momentalnie przyci�ga�a wzrok. Now� wyr�nia�a te� postawa: nie przywyk�a jeszcze garbi� si� i kornie pochyla� g�ow�, dzi�ki czemu wystawa�a ponad poziom. Zdradza� j� g�os, dysonansem wybijaj�cy si� ponad szepty pozosta�ych. Rzecz jasna, klasztorny rygor niwelowa� r�nice w tempie b�yskawicznym, p�aszcz�c je jak walec, ale przez czas jaki� nowo przyby�a robi�a za sensacj� sezonu.</p><p>Dziewczyna, kt�r� dokwaterowano do dormitorium w wigili� Jana Chrzciciela, mia�a, jak oceni�a Jutta, wszelkie walory sensacji sezonu. By�a nadzwyczaj �adna, zgrabnej figury nie by� w stanie zeszpeci� nawet paskudny w�r, nazywany tu habitem konwersy. Kasztanowate w�osy zwija�y si� na czole w figlarny loczek, a w piwnych oczach igra�y szelmowskie iskierki, przecz�ce zak�opotanemu jakby wyrazowi przyjemnie owalnej twarzy.</p><p>Dziewczyna usiad�a na przydzielonym jej ��ku, jedynym wolnym w dormitorium. Traf chcia�, �e by�o to ��ko obok ��ka Jutty. Kt�ra w�a�nie dormitorium zamiata�a.</p><p>��Jestem Weronika � przedstawi�a si� nowo przyby�a cicho. I pos�usznie. Zakaz u�ywania nazwisk by� pierwsz� rzecz�, jak� w klasztorze wbijano konwersie do g�owy. Je�li g�owa nie by�a najmocniejsz� stron� konwersy, zakaz, bywa�o, wbijany by� inaczej.</p><p>��Jestem Jutta. Witaj i rozgo�� si�.</p><p>��Porz�dne ��ko � oceni�a Weronika, usiad�szy i podskoczywszy kilkakro�. � W Weissenfels mia�am du�o gorsze. Mam nadziej�, �e nikt w nim nie umar�?</p><p>��W tym miesi�cu? Nikt. Nie licz�c Kunegundy.</p><p>��Psiakrew! � Weronika przesta�a podskakiwa�. � Na co umar�a?</p><p>��M�wi� � Jutta u�miechn�a si� k�cikiem ust � �e na p�uca. Ale ja my�l�, �e z nud�w.</p><p>Weronika patrzy�a na ni� d�ugo, a w jej oczach migota�y iskierki.</p><p>��Podobasz mi si�, Jutto � powiedzia�a wreszcie. � Mam szcz�cie. Pomodl� si� dzi� za nieboszczk� Kunegund�, w podzi�ce, �e zwolni�a to ��ko. Wzgl�dem s�siadki z lewej trafi�am r�wnie dobrze?</p><p>��Je�li gustujesz w kretynkach, tak.</p><p>Weronika parskn�a. I natychmiast spowa�nia�a.</p><p>��Naprawd� mi si� podobasz.</p><p>��Naprawd� nie tracisz czasu.</p><p>��Bo �al go traci� � Weronika spojrza�a jej w oczy � gdy si� spotyka pokrewn� dusz�. W ko�cu nie co dzie� si� zdarza. Cronschwitz to nie pierwszy m�j klasztor. A tw�j?</p><p>��Te� nie.</p><p>��Wci�� ch��d � skonstatowa�a jakby ze smutkiem Weronika. � Wci�� nieufno�� i nastroszone kolce. Wi꿹 ci� albo od bardzo niedawna, albo od bardzo dawna.</p><p>��W tym klasztorze � odpar�a �agodniej Jutta � trzymaj� mnie od dwudziestego maja. Uwi�zion� za� jestem od ko�ca grudnia ubieg�ego roku. Wybacz, ale m�wi� o tym nie chc�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wydarzenia grudnia roku 1428 wry�y si� w pami�� Jutty jako seria gwa�townych, ale porozrywanych znaczeniowo obraz�w. Zacz�o si� od tamtego dnia, gdy r�enie koni, krzyk i trzask wy�amywanych wr�t zak��ci�y senny spok�j klasztoru klarysek w Bia�ym Ko�ciele. By�a w refektarzu, gdy wpadli tam zbrojni, chwycili j� i wywlekli na podw�rzec. Wtedy zacz�y si� obrazy.</p><p>Reynevan w p�tach, szarpi�cy si� w r�kach knecht�w. Opatka z rozbitymi do krwi ustami, jej ksi�gi, jej duma i chluba, po�erane przez ogie� na ogromnym stosie. Zap�akane mniszki i konwersy.</p><p>Potem Zi�bice, dobrze znane jej miasto, znany zamek, znana sala rycerska. Znany jej ksi��� Jan Zi�bicki, odziany � jak zwykle modnie � w haftowany lentner, <emphasis>mi-parti</emphasis> i <emphasis>poulaines</emphasis> z d�uga�nymi noskami. Jan Zi�bicki, nazywany wzorem i zwierciad�em rycersko�ci, niegdy� tak dworny wobec jej matki i tak hojny dla ojca, kt�ry j� sam� zaszczyci� kiedy� mi�ym komplementem. I oto nagle zwierciad�o rycersko�ci z pian� na wargach drze na niej ubranie, przy wszystkich obecnych w sali m�czyznach obna�a j� i wyuzdanie dotyka, obrzydliwie grozi jej ha�b� i tortur�. A wszystko po to, by zaszanta�owa� i zastraszy� Reynevana, jej umi�owanego, jej kochanka, jej Alkasyna, jej Lancelota, jej Tristana, kt�ry patrzy na to wszystko z twarz� skurczon� i bia�� jak rybi brzuch, z oczami, z kt�rych, zda si�, za moment try�nie krew zmieszana ze �zami w�ciek�o�ci i upokorzenia. I ten sam Reynevan, ten sam, a jednocze�nie jakby obcy, zupe�nie obcym, nigdy nie s�yszanym g�osem godzi si� na jakie� straszne, okropne, niegodne, haniebne rzeczy. Godzi si� na nie, by j� ratowa�.</p><p>Na co Reynevan si� wtedy zgodzi�, nie dowiedzia�a si�. Ksi��� Jan rozkaza� knechtom, by j� wyprowadzili. Szarpa�a si�, nie pomog�o, wywlekli j� na kru�ganek i w korytarze. Sukienk� i <emphasis>chemise</emphasis> mia�a rozerwane a� do pasa, piersi na wierzchu. Knechci, rzecz jasna, takiej okazji przepu�ci� nie mogli. Ledwo znale�li si� w ustronnym miejscu, przyparli j� do �ciany. Jeden zacisn�� usta �mierdz�c� d�oni�, pozostali obmacali j�, rechoc�c. Dygota�a ze wstr�tu, trz�s�a si� spazmatycznie, podoba�o im si� to, zdwoili wysi�ki. Ich rechot i plugawe komentarze zwabi�y wreszcie kogo� wa�niejszego, na knecht�w spad�y razy, Jutta s�ysza�a odg�osy policzk�w i g�uche uderzenia pi�ci. Puszczona, osun�a si� na posadzk� i straci�a przytomno��.</p><p>Ockn�a si� w ciemnej, pustej, cuchn�cej skis�ym winem piwnicy. Wcisn�a si� w k�t, podci�gn�a kolana pod podbr�dek i mocno obj�a je ramionami. Zamar�a w tej pozycji. Na d�ugo. Na bardzo d�ugo.</p><p>Gdy wyprowadzano j� z piwnicy, by�a obola�a i zesztywnia�a, sko�kowacia�a jak trup w <emphasis>rigor mortis</emphasis>. Kompletnie nie wiedzia�a, co si� z ni� dzieje, nawet trwoga nie mog�a przedrze� si� przez tuman, kt�ry spowi� jej zmys�y, opatuli� je grub� warstw� czego� mi�kkiego i nieprzenikalnego.</p><p>By�o nagle �wie�e nocne powietrze, zimne, mro�ne wr�cz. Zrazu wydawa�o si�, �e j� oprzytomni, ale by�o to wra�enie mylne.</p><p>Strzeli� bat. Konie zar�a�y. �wiat zacz�� si� trz���.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdy oprzytomnia�a, by� dzie�. Mro�ny, s�oneczny dzie�. Podw�rze karczmy lub zagrody, chrapi�ce konie zmieniane w zaprz�gu, z ich nozdrzy bucha para. Kracz� wrony. Pieje kogut.</p><p>��Panno de Apolda.</p><p>M�czyzna, niewysoki, bystrooki. Nieznajomy. Zupe�nie obcy.</p><p>��Panna raczy si� przeodzia� � dziwny akcent. � Upraszam indulgencji, ale pokazywa� si� w tak rozdartym odzieniu nie godzi si�. Despekt, do tego nazbyt przyci�ga oczy. Prosz� w�o�y� o, te rzeczy.</p><p>Pieje kogut. Szczeka pies. Chrapie zaprz�gany ko�.</p><p>��Czy panna mnie s�yszy? I rozumie?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Strzela bat, konie r��. W�z podskakuje i dudni na grudzie. Zimno otrze�wia. My�li robi� si� ja�niejsze.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Panno de Apolda. Tu staniemy na popas. Prosz� nie robi�</p><p>Rozp�aka�a si�. Rozrycza�a. Usmarka�a jak dziecko, jak dziecko trz�s�c� si� d�oni� rozmaza�a �zy na twarzy. Przez �zy widzia�a, jak si� skrzywi�. Rzuci� wodze pacho�kowi, sam wzi�� j� pod rami�, poprowadzi� w stron� budynku. Co� m�wi�. Nie s�ucha�a. By�a zaj�ta planowaniem.</p><p>Uderzy�a go kr�tko �okciem w ucho, wywin�a si� z chwytu i z moc� kopn�a w krocze; gdy si� skuli�, poprawi�a kopniakiem w bok g�owy. Pacho�ek dosta� pi�ci� w oko, usiad�, trzymaj�c si� za twarz. W czterech skokach przebieg�a podw�rze, pchni�ciem obali�a drugiego, wyrwa�a mu wodze, wskoczy�a na siod�o, kopi�c i t�uk�c zmusi�a konia do cwa�u. Podkowy za�omota�y o grud�. Schyli�a g�ow� ku grzywie i jak strza�a pomkn�a ku bramie. Uciek�am, pomy�la�a. Jestem wolna�</p><p>Tu� za bram� j� dopad�, ostrym szarpni�ciem zwl�k� z kulbaki. Targn�a si�, na pr�no, chwyt mia� jak z �elaza. Jakim cudem, pomy�la�a, jakim cudem si� tu znalaz�?</p><p>��Cud nazywa si� translokacja � wysycza�, mia�d��c jej rami� w u�cisku. � Zdolno�� do przenoszenia si� w przestrzeni. Jestem czarownikiem. Dla ciebie chyba nic nowego, tw�j kochanek wszak te� nim jest. Nie wyrywaj si�.</p><p>��Pu�� To boli�</p><p>��Wiem. Mnie te� boli, tam, gdzie kopn�a�. Wzi�a� mnie przez zaskoczenie. U�pi�a� czujno��, udaj�c p�aks�. To si� nie powt�rzy. Nie uda ci si� tego powt�rzy�. Uwierz i nie pr�buj wi�cej.</p><p>Poderwa� j�, popchn�� w r�ce pacho�k�w. Bez nadmiernej brutalno�ci.</p><p>��Ocali�em ci� z �ap ksi�cia Jana � powiedzia�, odwr�ciwszy g�ow�, jakby chc�c zademonstrowa� wynios�� oboj�tno��. � Wykrad�em z Zi�bic. Wioz� w miejsce, gdzie jaki� czas b�dziesz ukryta przed �wiatem. Nie pytaj mnie aby, jakim prawem.</p><p>��Jakim prawem?</p><p>��Ukry� si� na jaki� czas jest w twoim interesie. G�o�no si� zrobi�o o klasztorze w Bia�ym Ko�ciele, za g�o�no. Kult Wielkiej Matki, Siostrze�stwo Wolnego Ducha, walde�skie rytua�y, magia aradyjska� Wierz mi, lepiej b�dzie, gdy na jaki� czas znikniesz.</p><p>��Dla kogo lepiej?</p><p>Nie odpowiedzia�. Machn�� r�k�, odwr�ci� si� i odszed�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Weronika nie zrezygnowa�a. Do kolejnej rozmowy dosz�o trzy dni p�niej, w niedziel�. Gdy po mszy Jutta siedzia�a na desce w <emphasis>necessarium</emphasis>, Weronika wesz�a, podci�gn�a habit i bez �enady zasiad�a na dziurze obok.</p><p>��Nie w�ciekaj si� � uprzedzi�a reakcj�. � Masz mi za z�e, �e szukam z tob� kontaktu? A z kim mam szuka�? Z tymi idiotkami konwersami?</p><p>��To kr�puj�ce. � Jutta nie patrzy�a na ni�, lecz na rys� w murze. � To jest naprawd� kr�puj�ce.</p><p>��<emphasis>Pardieu</emphasis>, Jutta, ja i ty jeste�my z jednej gliny. Tkwimy tu, g�ow� gotowam da�, z podobnych powod�w. Tobie �le jest samej, widz� to przecie�, to dlatego tak reagujesz. Ze mn� za miesi�c b�dzie tak samo. Pom�my sobie. Ty mnie, ja tobie.</p><p>��O.</p><p>��Ty mnie, ja tobie � zni�y�a g�os Weronika. � Bo ja� Jutto, to m�j trzeci klasztor. Ja mam do��. Ja tu zwariuj�. Chc� zwia�. I mam propozycj�: ucieknijmy razem. We dwie.</p><p>Jutta wci�� patrzy�a na rys� w murze. Ale bezwiednie kiwn�a g�ow�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zachody Weroniki uwie�czy�, trzeba to by�o przyzna�, sukces pe�ny. Jutta przesta�a si� boczy�, po czterech dniach dziewczyny zasiada�y do wyszywania makatek obok siebie, po tygodniu by�y ju� w za�y�o�ci, po dw�ch tygodniach dosz�o do zwierze�. Weronika nosi�a nazwisko von Elsnitz, jej rodzice mieli dobra w okolicach Halle. Klasztor dominikanek w Cronschwitz, jak si� okaza�o, by� dla niej trzecim z kolei, przedtem trzymano j� u kanoniczek w Gernrode i u klarysek w Weissenfels. Odosobniono j�, jak twierdzi�a, z woli rodzic�w, w karze za wyst�pn� mi�o��. Gdy za� Jutta zdecydowa�a si� wreszcie opowiedzie� w�asn� histori�, Weronika a� usta otwar�a z podziwu.</p><p>���wi�ta Weroniko, patronko! � Chwyci�a si� za policzki. � To� to jak z romansu! Spiski i szpiegostwo! Napady i porwania! Herezja i magia! Ksi���ta, zb�jcy i czarodzieje! Tw�j kochanek to naprawd� husyta i magik? Ach, ach� No to ja wypadam blado, blado i md�o, gorzej ni� ta wczorajsza ryba na obiad! Mnie, pomy�le�, wpakowa� tu g�upek, kt�remu zachcia�o si� �eniaczki!</p><p>��To znaczy?</p><p>��Syn s�siad�w, ubogich krewniak�w. Daleki kuzyn. Spotykali�my si� i� By�am napalona, wi�c� Sama rozumiesz. Przez p� roku przyjemniutko nam czas p�yn��, a to w stogu, a to w stajni na stryszku, a to, jak si� uda�o, w ma��e�skim �o�u rodzicieli. Co do mnie, to, szczerze rzek�szy, samo zaj�cie podoba�o mi si� du�o bardziej ni� kuzyn, my�la�am o zmianie obiektu� Ale kuzynek g�upek nie poj��, w czym rzecz, wydawa�o mu si�, �e to mi�o�� wielka. I polecia� do rodzic�w prosi� o moj� r�k�. Wszystko si� wyda�o. O ma��e�stwie mowy nie by�o, ojciec z matk� nie dopu�cili nawet takiej my�li, ale przej�li si� na tyle, by wsadzi� mnie na pokut� do kanoniczek. A kuzyna jego rodzice pos�ali do Malborka, do Zakonu Panny Marii, pewnie ju� tam ciap� Litwini z�apali i b�ben z jego sk�ry zrobili. Tak wi�c nie mam co liczy�, �e przyb�dzie tu na ratunek na bia�ym koniu. A tw�j?</p><p>��Co m�j?</p><p>��Tw�j kochanek, s�ynny medyk, czarownik i heretyk. Przyb�dzie na bia�ym koniu, by ci� oswobodzi�?</p><p>��Nie wiem.</p><p>��Rozumiem � pokiwa�a g�ow� Weronika. � A jak�e, rozumiem. Wspomina�a�. Husyta, cz�owiek idei. Wierny idea�om. Najpierw i przede wszystkim idea�om. Znaczy, na bia�ego konia nie ma co czeka�. Trzeba b�dzie wzi�� sprawy we w�asne r�ce, bo ja tu do ko�ca �ycia wyszywa� makatek nie zamierzam, ju� teraz na widok makatki zbiera mi si� na rzyganie. Jutto? Czy my�la�a��</p><p>��Tak?</p><p>��My�la�a� wcze�niej o ucieczce?</p><p>��My�la�am.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pierwsz� pr�b� ucieczki podj�a ju� pod koniec stycznia. Zdeterminowa�a j� rzecz prozaiczna: zimno. Nie mog�a znie�� zimna, zimno czyni�o j� nieszcz�liw�. W klasztorze magdalenek w Nowogrod�cu jedynym ogrzewanym pomieszczeniem by�o kalefaktorium, ciep�o by�o r�wnie� w kuchni. Jutta z rado�ci� wita�a dni, gdy na ni� wypada� dy�ur kuchenny lub wykonywana w kalefaktorium praca przy wyrobie pergaminu i atramentu. Ale to by�y nieliczne chwile szcz�cia, trzeba by�o wraca� do modlitw. I prz�dzenia we�ny, kt�re w Nowogrod�cu odbywa�o si� na skal� przemys�ow�, klasztor pracowa� jak manufaktura, pe�n� par�, na trzy zmiany. Przy prz�dzeniu by�o zimno, posadzka i mury funkcjonowa�y jak lodownia. Jutta mia�a tego do��. Przy pierwszej okazji zagrzeba�a si� w przeznaczonej do wywiezienia kupie kuchennych odpadk�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Przeorysza zamkn�a czytan� ksi�g�, kt�r� by�a <emphasis>Liber de cultura hortorum</emphasis> Walafrida Strabona.</p><p>��No i jak si� teraz czujesz? � spyta�a bez gniewu, z wyrzutem raczej. � Jak si� czujesz, wy�owiona ze sterty kompostu? Naprawd� by�o warto?</p><p>Jutta wyci�gn�a z w�os�w li�� kapusty, star�a z ucha i policzka ma� ze zgni�ej rzepy. I hardo unios�a g�ow�. Siostra Leofortis zauwa�y�a to.</p><p>��Nie ma co z ni� gada� � zdecydowa�a. � Pozw�l, matko, wezm� j� do stajni. Dwadzie�cia r�zeg wystarczy, by jej przesz�y te humorki.</p><p>��Zastan�w si� � przeorysza nie zwr�ci�a na mniszk� uwagi. � Co by by�o, gdyby ci si� uda�o? Za��my, �e ci si� uda�o. Noc� wype�zasz ze �mietnika i jeste� wolna jak ptak. Dok�d idziesz? Przecie� nie znasz drogi. Pytasz kogo�? Kogo? Jeste� samotn� dziewczyn�, bez opiekuna. Wiesz, kim jest samotna dziewczyna bez opiekuna? Seksualn� zabawk� dla ka�dego, kto zechce si� zabawi�. Dla ka�dego wiejskiego parobka, dla ka�dego wie�niaka, dla ka�dego w�drowca. A dla ka�dej bandy rzezimieszk�w, jakich setki si� tu w��cz�, jeste� zabawk� na czas d�ugi. Dla wszystkich. Dop�ki si� nie znudzisz, dop�ki od tego, co z tob� b�d� robili, nie zmienisz si� w posiniaczony �achman, w ledwie pow��cz�c� nogami pokrak� z twarz� czarn� od bicia i p�aczu. Rozmy�la�a� o tym, planuj�c ucieczk�? Mia�a� wkalkulowane takie ryzyko? Odpowiedz, bom ciekawa.</p><p>Jutta gwa�townie odwr�ci�a g�ow�, z w�os�w wylecia�y i jej marchwiane obierzyny.</p><p>��Ona � oskar�ycielsko wskaza�a palcem siostra Leofortis � jest �lepa na wszystko. My�li tylko o jednym. O swoim kochanku. A do ukochanego nie ma z�ej drogi.</p><p>��Czy�by� � przeorysza nie spuszcza�a z Jutty wzroku � by�a rzeczywi�cie a� tak �lepa? Poinformowano mnie, wiem zatem co nieco o tobie i o twoim lubym. Twoi rodzice, ludzie o znacznym statusie, nigdy nie zaakceptuj� tego zwi�zku. Zamierzasz �y� w grzechu, bez rodzicielskiego b�ogos�awie�stwa? Przecie� tak nie mo�na. To wbrew Bogu.</p><p>��Jej mi�o�nik � wtr�ci�a Leofortis � to husyta, wykl�ty odszczepieniec. Co jej tam rodzice, co jej tam B�g. Jej milsza poniewierka. Byle z nim!</p><p>��Czy tak jest? Odpowiedz! Odpowiedz wreszcie, pannico!</p><p>Jutta zaci�a usta.</p><p>Ludmilla Prutkow, przeorysza konwentu <emphasis>Poenitentes sorores Beatae Mariae Magdalenae</emphasis> w Nowogrod�cu, roz�o�y�a r�ce.</p><p>��Poddaj� si� � powiedzia�a. � Siostro Leofortis�</p><p>��Dwadzie�cia r�zeg?</p><p>��Nie. Chleb i woda przez tydzie�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Jaki� tydzie� po Zapustach do Nowogrod�ca przybyli po mnie dziwni ludzie. Cho� byli ma�om�wni, odgad�am, �e to s�udzy tego z dziwnym akcentem. Wie�li kilka dni w zamkni�tej kolebce, dowie�li do klasztoru cysterek, potem okaza�o si�, �e to Marienstern na �u�ycach. Widz�c si� coraz dalsz� od domu, by�am zdesperowana. Czu�am, �e musz� ucieka�. W <emphasis>lavatorium</emphasis> wykry�am okienko z obluzowan� krat�. By�o wysoko, potrzebowa�am co najmniej trzech zwi�zanych prze�cierade�. Jedna z konwersek sprawia�a wra�enie porz�dnej. Dopu�ci�am j� do sekretu, a ona�</p><p>��Natychmiast donios�a � domy�li�a si� z �atwo�ci� Weronika.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zofia von Schellenberg, ksieni klasztoru w Mariensternie, widywana by�a przez mniszki rzadko, praktycznie wy��cznie podczas mszy konwentualnej. Wie�� g�osi�a, �e ca�kowicie poch�ania j� praca nad dzie�em �ycia, histori� rz�d�w i opisem czyn�w cesarza Fryderyka I Barbarossy.</p><p>��Czym, ciekawam � splot�a d�onie na szkaplerzu i r�a�cu � tak ci dojad�o nasze <emphasis>cenobium</emphasis>, �e zdecydowa�a� si� zbiec? Prac� przy stawach z karpiami? Nie lubisz karpi? Przykro mi, klasztor musi z czego� �y�. A opr�cz ryb? Jakich krzywd dozna�a�? Co tu u nas jest takiego strasznego, przed czym trzeba ucieka�, skacz�c z wysokiego muru? Co ci dokuczy�o, panno Jutto?</p><p>��Nuda!</p><p>��Ach, nuda. A tam, za murami, w twoim dotychczasowym �wieckim �yciu, c� takiego by�o zajmuj�cego? Czym�e to wype�nia�a� sobie calute�kie dnie, jakie� to mia�a� codzienne atrakcje? �owy? Pijatyki i bijatyki? Hazard? Turnieje? Wojny? Podr�e zamorskie? H�? W czym�e to twoje dotychczasowe �ycie by�o bardziej ciekawe? Co mia�a� tam, czego nie ma tu? Co? Haftowa� na b�benku i prz��� na ko�owrotku mo�esz i u nas, ile tylko chcesz. Plotkowa� i szczebiota� o g�upstwach mo�esz do woli, i to lepiej ni� w domu, bo kompania wi�cej inteligentna. Czego ci wi�c, pytam, brakuje? M�czyzny?</p><p>��A cho�by � odrzek�a butnie. � �eby daleko nie szuka�.</p><p>��Oho! A wi�c zazna�y�my ju� grzesznych rozkoszy. I chce si� ch�opa? No c�, z tym mo�e by� u nas k�opot. Siostry jako� sobie radz�, od czego w ko�cu pomys�owo��. Nie namawiam, ale i nie zakazuj�</p><p>��Nie zrozumia�a� mnie, nie o to chodzi. Kocham i jestem kochana. Ka�da chwila z dala od ukochanego jest i jak obr�t wra�onego w me serce sztyletu�</p><p>��Jak? � przechyli�a g�ow� ksieni. � Jak? Obr�t wra�onego? W serce sztyletu? Jasna cholera, dziewczyno! Ty masz talent. Z ciebie mo�e by� druga Krystyna de Pisan albo Hildegarda z Bingen. Dostarczymy ci pergaminu i pi�r, inkaustu cho� beczk�, a ty pisz, pisz, zapisuj�</p><p>��Chc� wolno�ci!</p><p>��Aha. Wolno�ci. Zapewne nieograniczonej? Dzikiej i anarchistycznej? Na wz�r waldens�w? Albo czeskich adamit�w?</p><p>��Niepotrzebnie kpisz. M�wi� o wolno�ci pojmowanej najpro�ciej. Tej bez mur�w i krat!</p><p>��A gdzie chcia�aby� takiej szuka�? Gdzie my, kobiety, mo�emy by� bardziej wolne ani�eli w klasztorze? Gdzie pozwol� nam studiowa�, czyta� ksi�gi, dysputowa�, swobodnie wyra�a� my�li? Gdzie pozwol� nam by� sob�? Krata, kt�r� wyrwa�a�, mur, z kt�rego chcia�a� skaka�, nie wi꿹 nas. One nas chroni�, nas i nasz� wolno��. Przed �wiatem, w kt�rym kobiety s� cz�ci� domowego inwentarza. Warte nieco wi�cej ni� mleczna krowa, ale znacznie mniej ni� bojowy ko�. Nie �ud� si�, �e tw�j kochanek, dla kt�rego ryzykowa�a� skomplikowane z�amania, jest inny. Nie jest inny. Dzi� kocha ci� i wielbi jak Piram Tysbe, jak Erek Enid�, jak Tristan Izold�. Jutro b�dzie �oi� kijem, gdy odezwiesz si� nie pytana.</p><p>��Nie znasz go. On jest inny. On�</p><p>��Dosy�! � Zofia von Schellenberg machn�a r�k�. � Chleb i woda przez tydzie�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jutta wertowa�a przy pulpicie <emphasis>De antidotis</emphasis> Galena, dzie�o nudne, ale przypominaj�ce jej Reynevana. Weronika wygrzeba�a we wci�ni�tej w k�t skrzyni lutni� i brzd�ka�a na niej. Opr�cz nich w <emphasis>scriptorium</emphasis> przebywa�y dwie iluminatorki, a tak�e przyuczane do tej sztuki konwersy i nowicjuszki, zgromadzone wok� pulchnej siostry Richenzy. Siostra Richenza, osoba prosta do��, mia�a z Jutt� i Weronik� umow�: pakt o wzajemnym nie zawracaniu g�owy.</p><p>Weronika za�o�y�a nog� na nog�, opar�a lutni� o kolano.</p><p>��<emphasis>Ben volria mon cavalier</emphasis>� � odchrz�kn�a. A potem posz�a na ca�o��.</p><p><emphasis>Ben volria mon cavalier</emphasis></p><p><emphasis>tener un ser e mos bratz nut,</emphasis></p><p><emphasis>q�el s�en tengra per ereubut</emphasis></p><p><emphasis>sol q�a lui fezes cosseiller;</emphasis></p><p><emphasis>car plus m�en sui abellida</emphasis></p><p><emphasis>no fetz Floris de Blanchaflor:</emphasis></p><p><emphasis>eu l�autrei mon cor e m�amor</emphasis></p><p><emphasis>mon sen, mos houills e ma vida!</emphasis></p><p>��Ciszej, panna! Koniec tym ha�asom!</p><p>��Nawet �piewa� nie wolno � zaburcza�a Weronika, odk�adaj�c lutni�. � Jutto? Hej, Jutto!</p><p>��S�ucham?</p><p>��Jak ci si� uk�ada�o � Weronika zni�y�a g�os � z tym twoim medykiem?</p><p>��O co ci chodzi?</p><p>��Dobrze wiesz, o co. Zostaw ksi�g�, chod� tu. Poplotkujemy. Ten m�j, wiesz, kuzyn� Pos�uchaj tylko� Pierwszy raz� By� pa�dziernik, ch�odno, wi�c mia�am pod sp�dnic� we�niane femura�ki. Bardzo obcis�e. A ten dure�</p><p>Klasztor zmienia�. Jeszcze rok temu Jutta nigdy nie przypu�ci�aby, �e bez za�enowania wys�uchiwa� b�dzie barwnych opowie�ci o intymnych detalach cudzego erotycznego zwi�zku. Nigdy, przenigdy nie my�la�a te�, �e komukolwiek i kiedykolwiek opowie o erotycznych detalach swojego zwi�zku z Reynevanem. A teraz wiedzia�a, �e opowie. Chcia�a opowiedzie�.</p><p>Klasztor zmienia�.</p><p>��A na koniec, imaginuj sobie, Jutta, g�upek jeszcze spyta: �Dobrze ci by�o�?</p><p>��O czym wy tam szepczecie? � zainteresowa�a si� siostra Richenza. � Wy dwie, szlachetne panienki? H�?</p><p>��O seksie � odpar�a bezczelnie Weronika. � A co? Jest zakaz? Seks jest zakazany?</p><p>��Nie jest.</p><p>��Ach, nie jest?</p><p>��Nie jest � wzruszy�a ramionami zakonnica. � Uczy �wi�ty Augustyn: <emphasis>Amore et act</emphasis>. Kochajta i r�bta co chceta.</p><p>��Ach, tak?</p><p>��Ach tak. Szepczta sobie dalej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wie�ci ze �wiata z trudem torowa�y sobie drog� przez klasztorne mury, ale od czasu do czasu jednak dochodzi�y. Kr�tko po �wi�tym Michale rozesz�a si� wie�� o husyckim uderzeniu na G�rne �u�yce, o dziesi�ciu tysi�cach Czech�w pod wodz� straszliwego Prokopa, budz�cego groz� samym d�wi�kiem swego imienia. M�wiono o ataku na klasztor celestyn�w w Oybinie, o odpartych kosztem wielu ofiar szturmach Budziszyna i Zgorzelca, o obleganiu �ytawy i Chociebu�a. Dr��ce z przera�enia g�osy m�wi�y o rzezi ludno�ci w zdobytym Gubinie, o krwawej masakrze w Kamieniu. Plotka w setki mno�y�a spalone miasteczka i wsie, m�wi�a o tysi�cach ofiar. Weronika s�ucha�a w napi�ciu, potem gestem wezwa�a Jutt� do <emphasis>necessarium</emphasis>, miejsca od dawna s�u��cego im do narad.</p><p>��To mo�e by� nasza szansa � klarowa�a, sadowi�c si� na dziurze w desce. � Czesi mog� z �u�yc wkroczy� do Saksonii. Zapanuje zamieszanie, na drogach pojawi� si� uchod�cy, zawsze da si� do kogo� przy��czy�. Nie by�yby�my same. Przy odrobinie szcz�cia zdo�a�yby�my dotrze�</p><p>��Dok�d?</p><p>��Do husyt�w, ma si� rozumie�! Tw�j mi�y, m�wi�a�, to znaczna w�r�d nich figura. To twoja szansa, Jutto. Nasza szansa.</p><p>��Po pierwsze � zauwa�y�a trze�wo Jutta � znamy tylko plotk�. W czerwcu te� panikowano, gadano o tysi�cach husyt�w pr�cych na �ytaw� i Zgorzelec. A sko�czy�o si� ma�o znacz�c� ruchawk� na �l�sko-�u�yckim pograniczu. Teraz mo�e by� tak samo.</p><p>��A po drugie?</p><p>��Ja widzia�am skutki husyckich rejz na �l�sku. Id�c, husyci morduj� i pal� wszystko, co na drodze. Je�li wpadniemy na pijan� krwi� czer�, to po nas, imi� Reynevana nas nie ocali. Jego mo�e znaj� niekt�rzy z wy�szych rang� kapitan�w, gemajni o nim nie s�yszeli.</p><p>��G�owa wi�c nasza w tym � Weronika wsta�a z deski, opu�ci�a habit � by omin�wszy gemajn�w, trafi� do kapitan�w. A to si� da zrobi�. Czekamy wi�c na rozw�j wypadk�w, Jutto, wypatrujemy okazji. Jeste�my zgodne?</p><p>��Jeste�my zgodne. Czekamy na rozw�j i wypatrujemy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wypadki i owszem, rozwija�y si�, tak przynajmniej wynika�o ze strz�p�w docieraj�cych do Cronschwitz informacji i plotek.</p><p>Kr�tko po �wi�tej �ucji klasztor zelektryzowa�a wie�� o kolejnym naje�dzie, o pot�nej armi husyckiej, kt�ra przez G�ry Kruszcowe wesz�a do Saksonii, w dolin� �aby. Weronika znacz�co patrzy�a na Jutt�, Jutta kiwa�a g�ow�.</p><p>Pozostawa�o czeka� na okazj�.</p><p>A ta trafi�a si� ca�kiem szybko. Jak na zam�wienie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W Cronschwitz cz�sto zjawiali si� go�cie, cz�sto wysocy rang� �wieck� lub wysoko postawieni w hierarchii ko�cielnej. Klasztor dominikanek liczy� si� w Turyngii, liczono si� te� z g�osem i opini� pochodz�cej ze znacznego rodu przeoryszy. Za pobytu Jutty klasztor odwiedzi�a w�asn� osob� Anna von Schwarzburg-Sondershausen, ma��onka landgrafa. Wizytowa� Cronschwitz arcybiskupi wikariusz z Moguncji, scholastyk z Naumburga, opat benedyktyn�w z Bosau i r�ni w�druj�cy pra�aci z rozmaitych, niekiedy bardzo odleg�ych diecezji. Regu��, a w gruncie rzeczy zas�ug� przeoryszy by�o, �e ka�dy z go�ci wyst�powa� z kazaniem lub wyk�adem dla mniszek. Tematy wyk�ad�w by�y przer�ne: transsubstancjacja, zbawienie, �ywoty �wi�tych i Ojc�w Ko�cio�a, egzegeza Pisma, herezje i b��dy, Diabe� i jego poczynania, antychryst. Temat by� w sumie oboj�tny, liczy�o si� zabicie nudy. Nadto niekt�rzy z prelegent�w byli przystojni i m�scy jak cholera i na d�ugo dostarczali mniszkom powodu do westchnie� i marze�.</p><p>Tego dnia, dziewi�tnastego grudnia 1429, w poniedzia�ek po ostatniej niedzieli adwentu, <emphasis>ad meridiem</emphasis>, gdy zimowe s�o�ce pi�knie podbarwia�o witra� z m�cze�stwem �wi�tego Bonifacego, przed zebranymi w sali kapitulnej mniszkami i dziewcz�tami zjawi�y si� cztery osoby. Dostojna Konstancja von Plauen, przeorysza konwentu. Piotr von Haugwitz, spowiednik klasztoru, kanonik kolegiacki z �ycza. Starszawy, wysoki, ascetycznie chudy jegomo��, duchowny, ale odziany po �wiecku w wams z weneckiego brokatu. I m�odszy, w wieku Reynevana, jasnow�osy m�czyzna w stroju wyk�adowcy uniwersyteckiego, o sympatycznej twarzy, b�yszcz�cych oczach i w�osach faluj�cych jak u kobiety.</p><p>��Drogie siostry � przem�wi�a Konstancja von Plauen, w t�czowym �wietle witra�a wygl�daj�ca jak kr�lowa. � Zaszczyci� nas dzi� sw� wizyt� wielebny Oswald von Langenreuth, kanonik moguncki, przyboczny dobrego pasterza archidiecezji naszej, czcigodnego Konrada von Dauna. Uproszony, kanonik wyg�osi nam nauki. Nauki te, zaznaczam, pewnych �wieckich rzeczy dotycz�, tote� kierowane s� g��wn� miar� do panien przebywaj�cych tu czasowo, jak r�wnie� do tych <emphasis>sorores</emphasis> i konwers, kt�re nie wytrwaj� i powr�c� do �wiata. Ale i nam, kt�re�my si� ofiarowa�y i z�o�y�y �luby, nie zaszkodzi, mniemam, ta wiedza. Albowiem wiedza nigdy nie szkodzi i nigdy jej za wiele. Amen.</p><p>Kanonik Oswald von Langenreuth wyst�pi�.</p><p>��Niedoskonali�my � zacz�� po efektownej pauzie i r�wnie efektownym za�amaniu r�k. � S�abi�my! Wydani�my na pokusy. Wszyscy, niezale�nie od wieku, rozumu i p�ci. Wszelako zwa�cie, siostry, �e niewiasty bardziej, stokro� bardziej na pokusy s� nara�one. Je�li bowiem uczyni� Stw�rca m�czyzn� niedoskona�ym, kobiet� stworzy� najniedoskonalsz� istot� pomi�dzy zwierz�ty. Obdarzywszy j� zdolno�ci� dawania �ycia, wyda� j� zarazem na �up ��dzy i lubie�no�ci. Wyda� j� na cierpienie. Powiada bowiem m�dry Albertus Magnus: Lubie�no�� i ��dza chorobie s� podobne, kogo ogarn�, ten cierpi�</p><p>��Jeszcze jak � wymrucza�a Weronika.</p><p>���ten nie w mocy. Wielkiej potrzeba si�y, by si� ��dzy oprze�. A c� niewiasta? Niewiasta s�ab� jest! Ducha nie ma, a cia�o jej wobec ��dz bezsilne, na pastw� wydane. Nawet w ma��e�stwie nie masz przed chuci� ucieczki. Jak�e si� opiera�, gdy si� ma��onkowi pos�usze�stwo winno i uleg�o��? Zgodnie z Pisma �wi�tego liter�? M�wi ksi�ga Genesis: Ku twemu m�owi b�dziesz kierowa�a swe pragnienia, on za� b�dzie panowa� nad tob�. �ony niechaj b�d� poddane swym m�om, uczy �wi�ty Pawe� w li�cie do Efezjan.</p><p>��Jak�e tedy, spytacie, by�? � kontynuowa� kanonik. � Co czyni�? Ulec i zgrzeszy� ciele�nie? Czy oprze� si� ma��onkowi i zgrzeszy� niepos�usze�stwem? Wiedzcie oto, mi�e siostry, i� ma rozwi�zanie ten dylemat, a to dzi�ki naukom wielkich doktor�w naszego Ko�cio�a i uczonych teolog�w.</p><p>��Rzecze Tomasz z Akwinu: Je�li chuci� wiedziony zapragnie ma��onek waszego cia�a i obcowania cielesnego za��da, odwie�� go od tego trzeba, post�puj�c gorliwie, acz m�drze. Je�li to si� jednak nie uda, a zwykle si� nie uda, trzeba ulec, aby grzech mniejszy pope�niaj�c, ma��onka przed gorszym grzechem uchroni�. Niezaspokojon got�w bowiem do bordelu ze sw� chuci� pobie�a� albo, Bo�e odpu��, z cudz� �on� cudzo��stwem zgrzeszy�. Albo ch�opi�tko jakie schwyta� i� Zmi�ujcie si�, �wi�ci Pa�scy! Widzicie tedy, siostry, �e lepiej si� po�wi�ci�, ni�li ma��onka na grzechy tak ci�kie nara�a�. Dobrze czyni, kto bli�niego przed grzechem chroni. Dobry to uczynek!</p><p>��Dobrze wiedzie� � mrukn�a Weronika. � Zapami�tam.</p><p>��B�d��e cicho � sykn�a Jutta.</p><p>��Zwa�a� wszelako trzeba, by lubie�no�ci w tym nie by�o nijakiej. Powiada teolog Gwilelm z Auxerre: Obcowaniu cielesnemu rozkosz wielka towarzyszy, nie pope�nia wszelako� grzechu ten, komu rozkosz ta przyjemno�ci nie sprawia. Ale, niestety, rzadko si� zdarza, by nie sprawia�a�</p><p>��Cholernie rzadko � szepn�a Weronika.</p><p>��Tedy jedno, co mo�na poradzi�: modli� si�. Modli� �arliwie i bez przerwy. Ale w duchu, cicho, by podczas sp�kowania ma��onka nie urazi�, bo ura�anie ma��onka podczas sp�kowania to nie tylko grzech, ale i chamstwo.</p><p>��Amen � wyszepta�a kt�ra� z mniszek.</p><p>��Jak widzicie, siostry � przem�wi�a powa�nie przeorysza � rzecz jest nieprosta. Wi�cej wy�o�y wam o niej drugi nasz go�� zaszczytny, uczony Miko�aj z Kuzy, teolog, baka�arz wszechnicy heidelberskiej, <emphasis>decretorum doctor</emphasis> uniwersytetu w Padwie, kanonik trewirski, sekretarz tamtejszego arcybiskupa. M�� latami m�ody, ale wielce ju� pobo�no�ci� i m�dro�ci� ws�awion.</p><p>M�odzieniec w wieku Reynevana wsta�. Wyst�pi�. Spl�t� d�onie. Witra� ze �wi�tym Bonifacym opromieni� go pi�knie.</p><p>��Cherubin � zamrucza�a Weronika. � Chyba b�dzie mi si� dzisiaj �ni�.</p><p>��Mnie ju� si� �ni � zaszepta�a nowicjuszka za plecami Jutty. Inne uciszy�y j� sykni�ciami.</p><p>��Drogie siostry w Chrystusie � zacz�� �agodnym g�osem m�ody teolog. � Pozw�lcie. Ni naucza� was b�d�, sam wci�� od wszechwiedzy daleki, ni przestrzega�, sam nie b�d�c bez grzechu. Pozw�lcie mi po prostu podzieli� si� z wami tym, co mam w sercu.</p><p>Pe�na oczekiwania cisza, zdawa�o si�, a� dzwoni pod sklepieniem.</p><p>��Cz�owiek prawdziwie Bo�y � zacz�� Miko�aj z Kuzy � �yje w skupieniu. Wolny od rzeczy ziemskich, zwraca si� z czci� ku wiekuistej dobroci. W�wczas zakryte niebo ods�ania si�. Z oblicza mi�o�ci Bo�ej nag�e �wiat�o jak b�yskawica przeszywa otwarte serce. W jego blasku Duch Bo�y przemawia do serca, m�wi�c: Ja jestem tw�j, a ty jeste� moje, ja mieszkam w tobie, a ty �yjesz we mnie.</p><p>��Dwoje kochaj�cych si� ludzi ��czy podobna wsp�lnota. Pragnienie jednego jest pragnieniem drugiego. Jego ��dza jest twoj� ��dz��</p><p>Na twarzy kanonika Langenreutha pojawi� si� lekki wyraz zaniepokojenia. Za� twarze wielu mniszek, przeorysz� wliczaj�c, przyozdobi�y t�skne u�miechy.</p><p>���bo je�li mi�o�� p�ynie od Boga, prawdziwie od Boga, nie masz w tym nic nieczystego. Mi�o�� i ��dza czyste s� jak �wiat�o��, jak <emphasis>lux perpetua</emphasis>, jak natura nieskalanego grzechem ogrodu rajskiego.</p><p>��O siostro, siostro moja, w wielu jedna! Czekaj, czekaj cierpliwie, wytrwaj w pobo�no�ci i modlitwie. A� nadejdzie dzie�, gdy blask mi�o�ci zaja�nieje, gdy zjawi si� ten, kt�rego mi�o�ci� obdarzysz. Nadejdzie <emphasis>suavissimus</emphasis> pe�en powabu i powiedzie ci� w <emphasis>hortus conclusus</emphasis> rozkoszy. Pragnienie, a p�niej upojenie. Si�a mi�o�ci upaja ci�, pogr��a w doskona�ej rado�ci. Dusza, pe�na rado�ci, s�u�y temu, kt�rego mi�uje tym gor�cej, �e nie skrywa swej nago�ci przed nago�ci� jego niewinno�ci�</p><p>Niepok�j na obliczu Langenreutha by� coraz bardziej zauwa�alny. Mniszki za� rozmarza�y si� w zastraszaj�cym tempie.</p><p>��Nazwie ci� oblubienic� sw�, mi�o�� kt�rej s�odsza jest ni�li wino, a zapach olejk�w nad wszystkie balsamy! I rzeknie ci: <emphasis>Quam pulchrae sunt mammae tuae soror mea</emphasis>�</p><p>��Je�li to jest <emphasis>devotio moderna</emphasis> � szepn�a nowicjuszka z ty�u � to ja si� zapisuj�.</p><p>��O �wicie pospieszycie pospo�u do winnic, zobaczy�, czy kwitnie winoro�l, czy p�czki otwar�y si�, czy w kwieciu s� ju� granaty: tam dasz mu mi�o�� twoj�. A piersi twoje�</p><p>���wi�ta Weroniko, patronko� Nie wytrzymam�</p><p>���piersi twoje, kt�re <emphasis>mandragorae dederunt odorem</emphasis>, to owoc, powiesz, kt�ry dla ciebie, mi�y m�j, chowa�am. I spe�ni si� <emphasis>commixtio</emphasis> p�ci, wype�ni si� <emphasis>unio mystica</emphasis>. Spe�ni si�, co naturalne, w obliczu Boga, kt�ry jest Natur�. Amen. Pok�j z wami, siostry moje.</p><p>Konstancja von Plauen odetchn�a s�yszalnie. Ci�ko westchn�� Oswald von Langenreuth. Kanonik Haugwitz otar� rz�sisty pot z czo�a i tonsury.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��To jest nasza szansa � powt�rzy�a Weronika. � Nie mo�emy jej zmarnowa�.</p><p>Rozmawia�y ukryte w kom�rce za piekarni�, ich zwyk�e miejsce narad by�o zaj�te, jedna z najm�odszych konwers mia�a rozwolnienie i okupowa�a <emphasis>necessarium</emphasis> bez przerwy.</p><p>��Nie kr�� g�ow� i nie r�b min � zmarszczy�a nos Weronika. � Ten teolog to nasza szansa, powtarzam. Przecie� s�ucha�a�, co m�wi� i jak m�wi�. On, Jutto, my�li tylko o jednym, gwarantuj� ci. Ca�y klasztor s�ucha� tej jego mowy, wszystkie widzia�y, co on mia� w oczach. A mia� t� mianowicie rzecz, o kt�rej obie bez przerwy my�limy.</p><p>��Mo�e ty!</p><p>��Niech ci b�dzie. Mo�e ja. I reszta klasztoru, czcigodn� matk� von Plauen wliczaj�c. Nie, nie mam zamiaru czeka�, a� kt�ra� nas ubiegnie i wpakuje mu si� do ��ka. Napalony teolog pomo�e nam w ucieczce, Jutto. Trzeba tylko p�j�� do niego, do domu go�ci. I przekona� go do naszej sprawy. Mam tu dwa patyczki. Nu�e, wyci�gaj. Kr�tszy idzie i przekonuje.</p><p>��Co ty� � Jutta cofn�a si�, jak gdyby podawano jej nie dwa patyczki, lecz dwie �mije. � Ty chyba nie�</p><p>��Kr�tszy idzie � powt�rzy�a stanowczo Weronika. � I przekonuje Kuza�czyka do naszej sprawy. To nie b�dzie trudne. My�l�, �e wystarczy porz�dne i solidne <emphasis>fellatio</emphasis>. Plus piersi, kt�re <emphasis>mandragorae dederunt odorem</emphasis>. Ale je�li oka�e si�, �e to za ma�o, c�, trzeba b�dzie p�j�� na <emphasis>commixtio</emphasis> p�ci wedle pe�nego programu. Nago�� przed nago�ci� <emphasis>et cetera</emphasis>. Dalej, dalej, szkoda czasu. Kr�tszy patyczek bie�y w <emphasis>hortus conclusus</emphasis>, d�u�szy w tym czasie pakuje ekwipunek.</p><p>��Nie � �achn�a si� Jutta. � Nie.</p><p>��Co nie?</p><p>��Ja nie mog� Ja kocham Reynevana�</p><p>��I dlatego chcesz uciec. Dlatego musisz uciec.</p><p>Ona ma racj�, pomy�la�a Jutta, ma absolutn� racj�. Mija rok mojej niewoli, rok od napadu na Bia�y Ko�ci�. U dominikanek w Cronschwitz jestem ju� siedem miesi�cy, tylko patrze�, jak znowu zjawi� si� dziwni ludzie, by zabra� mnie i zawie�� do innego, jeszcze odleglejszego klasztoru. Rozdziel� mnie z Weronik�, a sama uciec nie zdo�am. Ona ma racj�. Teraz albo nigdy.</p><p>��Daj patyczek, Weroniko.</p><p>��To rozumiem. Jaki wyci�gn�a�? D�ugi! A wi�c kr�tki dla mnie, wys�ucha�a cichych mod��w moja patronka. Pakuj juki, Jutto. Ja za� spiesz� do domu go�ci. Do teologa Miko�aja, kt�ry czeka tam <emphasis>suavissimus</emphasis> i pe�en powabu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jutta, spakowana i przebrana, czeka�a w piekarni. By� n�w ksi�yca, grudniowa noc ciemna by�a jak samo dno Gehenny.</p><p>Weronika wr�ci�a dobrze po p�nocy. Zarumieniona, spocona i zdyszana. Mia�a na sobie podbity futrem p�aszcz, nios�a tobo�ek. Uda�o si�, pomy�la�a Jutta, naprawd� si� jej uda�o.</p><p>Nie traci�y czasu. Pr�dziutko przebieg�y dziedziniec pod dom go�ci, wesz�y w mrok sieni. Miko�aj z Kuzy czeka� na nie, palcem na ustach nakaza� milczenie. Poprowadzi� je do stajni, gdzie przy nik�ym �wietle kaganka pacho�cy siod�ali dwa konie. Jutta w�o�y�a podany jej ko�uszek, naci�gn�a kaptur, wskoczy�a na siod�o.</p><p>Miko�aj z Kuzy odprawi� pacho�k�w. Po czym obj�� Weronik� i poca�owa�. Poca�unek trwa�. I trwa�.</p><p>Do�� d�ugo. Zniecierpliwiona Jutta zachrz�ka�a znacz�co.</p><p>��Czas na was, <emphasis>sorores</emphasis> � opami�ta� si� Miko�aj z Kuzy. � Czas. Idziemy.</p><p>��A kt� tam? � zaburcza� Brunwart, �wiecki klasztorny <emphasis>servus</emphasis>, str� i od�wierny domu go�ci. � Kogo tam po nocy diabe� niesie? Zaraza na wasze�</p><p>Rozpozna� kanonika, zamilk�, sk�oni� si� g��boko. Kuza�czyk bez s�owa wepchn�� mu do r�k brz�cz�c� sakiewk�. Brunwart zgi�� si� w uk�onie.</p><p>��Otwieraj wrota. Wypu�� moich s�u��cych, wysy�am ich w pilnych sprawach. I g�b� na k��dk�.</p><p>��Jako �ywo� Wasza wielebno�� Noc, ciemna jak dno Gehenny. Zimno.</p><p>��Ta droga wiedzie do Weida. Ta druga do Zwickau i dalej do Drezna. �egnajcie, mi�e siostry. Niech was B�g prowadzi. I szcz�liwie doprowadzi do waszych bliskich.</p><p>���egnaj� mi�y Miko�aju.</p><p>Podkowy zastuka�y na kamieniach.</p></section><section><title><p>Rozdzia� siedemnasty</p></title><p><strong>w kt�rym piszemy Rok Pa�ski 1430, a na obj�tych wojenn� po�og� terenach Saksonii, Turyngii i G�rnej Frankonii trwa wielkie poszukiwanie.</strong></p><empty-line/><p>Reynevan, Szarlej, Samson i Rixa potrzebowali dw�ch godzin, by od brodu w K�ssern dotrze� na trakt, na drog� wiod�c� do Altenburga. Zacz�� pada� �nieg, mimo tego jechali szybko, prowadzeni przez Reynevana, rozgor�czkowanego i podnieconego blisko�ci� Jutty. Armia husycka, podzieliwszy si� na pi�� huf�w, maszerowa�a tymczasem w kierunku Naumburga i Jeny, metodycznie pal�c ka�d� wie� i ka�de <emphasis>oppidum</emphasis> na drodze. Horyzont na zachodzie zakwit� strz�pionymi przez wiatr pi�ropuszami dym�w.</p><p>Reynevan nagli�, pocz�tkowo wzbrania� si� nawet stawa� na noc, chcia� jecha� nawet w ciemno�ciach; by go zatrzyma�, konieczne by�y naprawd� przekonuj�ce argumenty: konie wymaga�y odpoczynku i obroku, a na dodatek byli w obcym i wrogim kraju, w mrokach i w�r�d �nie�ycy mogli pob��dzi�, zgubi� drog�, konsekwencj� mog�o by� op�nienie du�o powa�niejsze ni� te kilka godzin noclegu. Zatrzymali si� wi�c w pustej stodole na skraju osiedla. Te� wygl�daj�cego na opustosza�e.</p><p>Horyzont na zachodzie i p�nocy ja�nia� od �un.</p><p>Siedzieli wok� malutkiego ogniska. W�r�d zupe�nego milczenia. Do czasu.</p><p>��Reinmarze � odezwa�a si� ledwo widoczna w mroku Rixa. � Jedn� rzecz musimy wyja�ni�. Bo�yczko zastraszy� ci� gro�b� skrzywdzenia Jutty, wydusi� z ciebie informacj� o miejscu przeprawy. Prawda?</p><p>��Do czego � odezwa� si� ledwo widoczny w ciemno�ciach Szarlej � zmierzasz, droga Rixo?</p><p>��Kurfirst Fryderyk czeka� z saskim wojskiem nie tam, gdzie trzeba, <emphasis>ergo:</emphasis> nie wiedzia�. Nie zna� prawdy. Pokierowa� si� informacj� fa�szyw�. Zmierzam do tego, by postawi� ci pytanie, Reinmarze. Brzmi�ce: Jak� informacj� poda�e� Bo�yczce?</p><p>��Ale� fa�szyw�, oczywi�cie, �e fa�szyw� � zapewni� z ciemno�ci Szarlej. � Jak� inn� m�g�by poda�?</p><p>��Fa�sz musia� si� wyda� � nie rezygnowa�a Rixa. � A zap�aci� za� musia�aby Jutta. Mam uwierzy�, Reinmarze, �e� poszed� na takie ryzyko?</p><p>��Elektor saski nie czeka� z armi� pod K�ssern � ponownie za Reynevana odpowiedzia� Szarlej. � Czeka� pod Dornau, czyli czeka� fa�szywie. Sama to przyzna�a�. Czy to ci nie wystarczy za dow�d?</p><p>��Nie zale�y mi na dowodzie, lecz na prawdzie.</p><p>��Prawda � Szarlej chwyci� za rami� sposobi�cego si� do odpowiedzi Reynevana � miewa r�ne oblicza. Jakie oblicze ma twoja, Rixo Cartafilo? Nim Bo�yczko waln�� ci� kastetem, ostro i natarczywie domaga�a� si� od Reinmara informacji o miejscu przeprawy. Jakiej informacji oczekiwa�a�, prawdziwej czy fa�szywej? Jak mia�a� zamiar zdobyt� wiedz� wykorzysta�, komu j� przekaza�? I w jakiej postaci, informacji czy dezinformacji? Czy warto dr��y�?</p><p>��Chc� zna� prawd�.</p><p>��Uparta jeste�.</p><p>��Mam to po przodkach. Dr��� dalej: zmierzamy do Cronschwitz, do klasztoru dominikanek, bo tam w�a�nie Bo�yczko ukry� Jutt� de Apolda. Wiemy o tym, albowiem przej�am jego wiadomo�� dla Reynevana. Gdy Bo�yczko wysy�a� t� wiadomo��, faktyczne miejsce przeprawy by�o ju� znane. Wiadomym ju� wtedy by�o, �e Fryderyk zosta� wywiedziony w pole, �e skutkiem dezinformacji pope�ni� fatalny b��d militarny. Mimo to Bo�yczko odda� Reynevanowi Jutt�. Zachowa� si� jak solidny szanta�ysta. Wype�ni� swoj� cz�� paktu, odda� to, czym szanta�owa�, gdy dosta� to, co chcia� szanta�em osi�gn��. Co wi�c, pytam po raz kolejny, dosta� Bo�yczko? Informacj� czy dezinformacj�?</p><p>��Odpowiadam po raz kolejny: w czym r�nica? Liczy si� skutek.</p><p>��Nie tylko. Liczy si� te� wierno�� zasadom.</p><p>��Droga Rixo! � Tym, kt�ry odezwa� si� po d�u�szej chwili ciszy, by� znowu Szarlej, nikt inny. � Ja te� mia�em przodk�w. I te� mam dziedzictwo. Z pokolenia na pokolenie przechodzi�y w moim rodzie r�ne m�dro�ci �yciowe i sentencje, kr�tsze, d�u�sze, nawet rymowane. Z pustego i Salomon nie naleje. Bogatemu to i w� si� ocieli. D�u�ej klasztora ni�li przeora. By� tych m�dro�ci bezlik, spo�r�d nich zapami�ta�em zw�aszcza jedn�. Brzmia�a: Wierno�� zasadom to nic innego, jak wygodny wykr�t dla bezwolnych niedorajd�w, kt�rzy trwaj� w bezczynno�ci i marazmie, nie robi�c nic, albowiem jakakolwiek aktywno�� jest ponad ich si�y i wyobra�enie. By m�c z tym �y�, niedo��gi te ze swego niedo��stwa uczyni�y cnot�. I szczyc� si� ni�.</p><p>��Pi�kne. A prawda?</p><p>��Co prawda?</p><p>��Co ni� jest?</p><p>��Prawda � rzek� spokojnym g�osem Samson Miodek � jest c�r� czasu.</p><p>��Pocz�t� � doko�czy� Szarlej � w przypadkowym i kr�tkotrwa�ym romansie ze zbiegiem okoliczno�ci.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>By�o p�ne przedpo�udnie, gdy dotarli do Cronschwitz. By�o po�udnie, gdy zm�czy�o ich i znu�y�o pukanie do furty, a potem walenie w ni�. Gdy niemal zachrypli od wo�a�. Zamczysta klasztorna furta pozosta�a zamkni�t� na g�ucho. A kamienna bry�a dominika�skiego cenobium pozostawa�a tak�, jak� by�a: zimn�, martw� i milcz�c�.</p><p>��Przybywamy po pann� Jutt� de Apolda! Z upowa�nienia jej rodzic�w!</p><p>��<emphasis>Pax vobiscum, sorores!</emphasis> Przysy�a nas arcybiskup magdeburski! Otw�rzcie!</p><p>��Jestem duchownym! <emphasis>In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti! Credo in Deum Patrem omnipotentem, Creatorem caeli et terrae!</emphasis></p><p>��Jeste�my dobrzy katolicy! Przysi�gamy na �wi�ty Krzy�!</p><p>��Ofiarujemy na klasztor pi��dzie� Sto gulden�w!</p><p>��Jutto! Odezwij si�! Jeste� tam? Juuuttooooo!</p><p>Obita �elazem furta razi�a lodowatym zimnem i wrogim zapachem rdzy. Klasztor milcza�. Jak gr�b. Jak kamienie otaczaj�cego go muru.</p><p>��Mniszki s� wewn�trz � skonkludowa� Szarlej, gdy zrezygnowani wycofali si� do pobliskiego lasku. � Wyj�cie jest jedno. Tabor operuje blisko, te dymy to sk�d� spod Gera, pali si� te� chyba Altenburg, kt�ry min�li�my wczoraj. Skocz� tam, przyprowadz� setk� ch�opak�w i we�miemy monastyr szturmem.</p><p>��Ograbi� klasztor. Dominikankom te� si� dostanie.</p><p>��Mia�y swoj� szans�.</p><p>��P�jd� jeszcze raz pod klasztor � zaci�� usta Reynevan. � Tym razem sam. Na kolana padn� przed furt�. B�d� b�aga��</p><p>Samson niczym tygrys skoczy� nagle w such� g�stw� i wywl�k� z niej za ko�nierz niewysokiego i mocno zaro�ni�tego typa.</p><p>��Pu��cie� � wyst�ka� typ. � Pu��cie mnie� Wszystko powiem�</p><p>��Kto� taki?</p><p>��Brunwart, panie. Z klasztoru s�uga� S�ysza� �em, co�cie pod furt� krzykali� Pr�no, bo onej panny w klasztorze ju� nie masz�</p><p>��Gadaj! Gadaj, co z ni�!</p><p>��A rzekali�cie ta cosik o pieni�dzach�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jechali na wsch�d, go�ci�cem na Chemnitz. Podniecony zdobytymi informacjami Reynevan znowu by� na czele i znowu narzuca� tempo.</p><p>��Uciek�y z klasztoru � powt�rzy� po raz nie wiedzie� kt�ry, gdy zwolnili. � Jutta z jak�� drug� pann�. W ucieczce pom�g� im duchowny, mi�o�nik tej drugiej�</p><p>��Za��my, �e drugiej � wykrzywi�a si� szelmowsko Rixa, ucich�a pod jego z�ym spojrzeniem.</p><p>��Pojecha�y � ci�gn�� � na wsch�d, w kierunku Drezna, na Via Regia. To jasne, zmierzaj� w kierunku domu� Musimy je do�cign��.</p><p>��Opu�ci�y klasztor ponad tydzie� temu � zauwa�y� Samson. � Je�li wierzy� pos�ugaczowi. Maj� spor� przewag�. A m�j ko� Nie chc� was martwi�, ale z jego chodem co� nie tak.</p><p>��Nie dziwota � parskn�a Rixa. � Nosi� takiego giganta nie �art. Ile ty wa�ysz, dybuku? Cztery cetnary?</p><p>��Konia � Szarlej stan�� w strzemionach � trzeba b�dzie zmieni�. Twojemu, Reinmarze, te�, s�ysz�, w p�ucach gra jak w miechach. Musimy mie� nowe rumaki. Co powiecie na te?</p><p>Wskazywa� pod las, na dukt, z kt�rego w�a�nie wy�ania� si� poch�d wie�niak�w. Wie�niacy, by� ich z tuzin, prowadzili konie.</p><p>A odziani, a raczej przeodziani, byli bardzo dziwnie. I bardzo jak na wie�niak�w nietypowo.</p><p>��Ja znam te konie � powiedzia� Reynevan. � I te czarne p�aszcze. I te czarne przy�bice�</p><p>Nim doko�czy�, Szarlej i Rixa ju� spinali konie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Cho� obuci w monstrualne �apcie, wie�niacy wykazali r�czo�� jeleni i skoczno�� kozic. Rzuciwszy obarczaj�ce ich �upy, sadzili przez g�szcza i pe�ne �niegu wykroty z gracj� antylop, wiali tak chy�o, �e po�cig nie mia� szans. Szarlejowi i Rixie uda�o si� pojma� tylko jednego, najbardziej posuni�tego w leciech i chyba dotkni�tego platfusem, jak zdiagnozowa� Reynevan na podstawie kaczego chodu.</p><p>Doprowadzony za ko�nierz ch�opina p�aka�, krzycza�, prosi� lito�ci i wzywa� Boga, wszystko to bardzo niesk�adnie i bardzo niezrozumiale. Szcz�ciem Szarlej zna� sekret komunikacji z mieszka�cami rolniczych si�. Pot�nie kopn�� wie�niaka w dup�, a raptownie wyprostowanego zdzieli� pi�ci� w kark. Poskutkowa�o momentalnie.</p><p>���nie winowaty, my nie winowaty! � Mowa platfusa nabra�a cech ludzkiej. � Nie my ich pobili, <emphasis>schw�re bei Gott</emphasis>, nie my� Oni tak mi�dzy sob� si� r�n�li, mi�dzy sob�! My ino ubitych z przyodziewy obrali� Konie my po�apali i wzi�li� <emphasis>Um Gottes Willen!</emphasis> Panoczku dobry� W�dy i nam niedziel� temu nazad wzi�li, wszystko <emphasis>Rittery</emphasis> wzi�li� Jednej kury nie ostawili� �wi�ta Genowefo� Tedy jak my te trupy naszli�</p><p>��Trupy? Gdzie? Zaprowad� nas.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Za lasem rozci�ga� si� ug�r, poro�ni�ty krzakiem i za�nie�ony. �nieg zryty by� podkowami i czerwony od krwi, czernia�y na nim trupy. Na oko jakie� dwadzie�cia cia�.</p><p>Ch�opi nie zd��yli obedrze� nawet po�owy zabitych, tote� identyfikacja zw�ok nie przedstawia�a trudno�ci. Co najmniej czterej zabici nosili czarne p�aszcze, czarne blachy i czarne hundsgugle, zapami�tane przez wszystkich jako str�j i znak rozpoznawczy Czarnych Je�d�c�w Birkarta Grellenorta. Inni wygl�dali na najemnik�w.</p><p>Rixa by�a jedyn�, kt�ra wjecha�a na krwawy �nieg i okr��y�a pobojowisko, bacznie lustruj�c wszystkie cia�a, �lady i szczeg�y.</p><p>��Bili si� wczoraj � stwierdzi�a, wr�ciwszy. � Najemnik�w by�o pi�tnastu, padli wszyscy. Je�d�c�w Grellenorta by�o mniej, zgin�o trzech. Z czego dw�ch dobito, zak�uto mizerykordiami. Grellenort si� wida� spieszy�.</p><p>��Dok�d? � spyta� Szarlej. � Kt�r�dy pojecha�?</p><p>��Na po�udnie. Na nasze szcz�cie, bo by�my si� na niego nadziali.</p><p>��Co on � Reynevan uspokoi� bocz�cego si� konia � tu robi? Czego szuka?</p><p>��Nas � odrzek� sucho Samson. � Nie miejmy z�udze�.</p><p>��Chryste� � Reynevan poblad�. � Nadjecha� ze wschodu� Jutta�</p><p>��Nie � uci�a Rixa. � Na pewno nie. Jed�my st�d.</p><p>Ruszyli. Samson i Reynevan na nowych karych koniach, wzbogaceni o dwa nowe luzaki. Rixa obejrza�a si� jeszcze raz.</p><p>��Jednego z tych dobitych rozpozna�am � skrzywi�a si�. � S�u�y� we Wroc�awiu u Hayna von Czirne. Zbir, morderca, do tego amator ma�ych dziewczynek. Potwierdza si�, �e zdeterminowany Grellenort zbiera i werbuje, kogo zdo�a, kanalie, zwyrodnialc�w i ostatni� swo�ocz.</p><p>��Potwierdza si� jeszcze jedno � doda�a. � Plotka o zniszczeniu przez Inkwizycj� ich legendarnego zamku, tego Sensenbergu. Grellenort nie ma ju� ani kwatery g��wnej, ani asasy�skich narkotyk�w dla swoich pupilk�w.</p><p>��Niegdy� strachy nocne � splun�a. � Rota �mierci, budz�ce zabobonny l�k Demony Po�udniowej Pory. Teraz zgraja wykolejonych szubienicznik�w, ponosz�cych straty w byle starciu. I dorzynaj�cych w�asnych rannych. Jak dla mnie, to jest upadek.</p><p>��Upad�e anio�y � odezwa� si� Samson � nie s� wcale mniej gro�ne.</p><p>��Gadasz jak dybuk, dybuku.</p><p>��Dobrze gada � uci�� Szarlej. � Jakby nisko Grellenort nie upad�, wola�bym go nie spotka�. Ani jego, ani tych Je�d�c�w. Mia�em ju� nieprzyjemno��.</p><p>��Kto nie mia�? � parskn�a Rixa. � W konie!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rycerz, przed kt�rego ich przyprowadzono, goli� si� w�a�nie przed bia�o-niebieskim namiotem z grubego golszu. Na ich widok wyprostowa� si� butnie, wytar� twarz. Nos, jak zauwa�y� Reynevan, mia� opuchni�ty, a ca�y lewy oczod� gin�� w wielkim si�cu.</p><p>��Jestem Gers von Streithagen � oznajmi� kwa�no. � Pan na burgu Drachenstein. Tutejszy pfleger. Pe�ni� tu stra�. Husyt�w, gdy od Freitalu nadejd�, za rzek� nie puszcz�, z�by sobie na mnie heretycy po�ami�. Mo�e nie wierzycie?</p><p>��Wierzymy � zapewni� Szarlej. � Musowo wierzymy.</p><p>��Wy kto tacy?</p><p>��Podr�ni.</p><p>��Op�ata za przejazd mostem wynosi trzy grosze od konia.</p><p>��Ui�cimy � uspokoi�a Rixa rozjuszonego zdzierstwem Szarleja. � Ui�cimy, szlachetny panie.</p><p>��Wpierw � wtr�ci� si� Reynevan � zapyta� o co� chcemy. To jedyny w okolicy most, kto zmierza ku Chemnitz, i Via Regia, nie ma wyboru, musi t�dy. Wy za�, panie rycerzu, kontrolujecie wszystkich. Nie przeje�d�a�y t�dy dwie m�ode niewiasty? Podr�uj�ce wierzchem i samotnie?</p><p>Rycerz poblad�, jego siniec natomiast nabra� ton�w ciemniejszych. Uwagi Szarleja to nie usz�o.</p><p>��A te m��dki � wycedzi� zza zaci�ni�tych nagle z�b�w Gers von Streithagen � dla was kto? Dru�ki? Krewniaczki? Mi�o�nice mo�e?</p><p>��Sk�d�e � zaprzeczy� z surow� min� demeryt. � �cigamy je, by ukara�. Na zlecenie proboszcza od �wi�tego Miko�aja w Jenie. To nierz�dnice, okrad�y wielebnego podczas �wiadczenia us�ug. Rzeknijcie, prosimy, jecha�y t�dy azali nie?</p><p>��Jecha�y. Ale� Zawr�ci�y.</p><p>��Jak to? � wybuchn�� Reynevan. � Jak to, zawr�ci�y? Dlaczego zawr�ci�y? M�wcie� no, panie rycerzu, sk�adniej nieco!</p><p>��A wy co? Rozkazywa� mi b�dziecie? � Gers von Streithagen wzi�� si� pod boki. � Mnie, urodzonemu? Nadto hardo, panku, nadto hardo! O pannach ��ecie, przejrza�em was, w zmowie z nimi jeste�cie. I na husyckich szpieg�w mi patrzycie! Inaczej czemu na wsch�d wam droga? W stron� Freitalu i Marienbergu, gdzie husyci pal� i rujnuj� kopalnie, sk�d ci uciekinierzy ci�gn�? Te wasze dziewki te� pewnikiem szpiegarki, te� na wsch�d zd��a�y, nim ku Plauen uciek�y. Jam jest pflegerem, ludzi przed heretykami broni�</p><p>��Jasne. Kasuj�c od nich trzy grosze od konia.</p><p>��Aresztuj� was! � Gers von Streithagen poblad� jeszcze bardziej. � Aresztuj� was, psubraty. Wnet was przypiec ka��, migiem prawd� mi wyznacie. Hej, ludzie, do mnie! Bra� ich!</p><p>Szarlej si�gn�� pod p�aszcz po zdradn� rucznic�. Rixa by�a szybsza. Post�pi�a krok. Wykrzywi�a si�. Zakrztusi�a, zakaszla�a, zarz�zi�a, zacharcza�a. A potem plun�a, kichn�a i smarkn�a, siej�c deszcz krwi i �luzu. Wprost w twarz rycerza. Na jego asyst�. I na zbiegaj�cych si� halabardnik�w.</p><p>��<emphasis>Heilige Maria, Mutter Gottes!</emphasis> � zawy� jeden z przybocznych pflegera, �cieraj�c z twarzy krwawe gluty. � To zaraza! Pestyleeencjaaa!</p><p>��Ratuj, �wi�ty Rochu!</p><p>Wszyscy, jak jeden m��, rzucili si� d� ucieczki. Most zadudni� pod ich stopami.</p><p>Zosta� tylko pfleger Gers von Streithagen, znieruchomia�y, patrz�cy z niedowierzaniem. Szarlej doskoczy�, kopn�� go pod kolano. Pfleger run�� na kl�czki, a demeryt ciosem pi�ci z�ama� mu opuchni�ty nos.</p><p>��W konie! � Rixa skokiem znalaz�a si� w siodle. � W konie, kompania!</p><p>Wkr�tce galopem gnali go�ci�cem. Na zach�d. Z powrotem w kierunku, z kt�rego przybyli.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Przed nami jakie� zbiegowisko � ostrzeg�a Weronika. � Zas�o� twarz.</p><p>Podobnie jak Jutta, nosi�a <emphasis>calotte</emphasis>, czapeczk� kryj�c� w�osy. Teraz naci�gn�a jeszcze kaptur. I pochyli�a g�ow�. Jak do tej pory, przebranie sprawdza�o si�, nikt nie rozpozna� w nich dziewcz�t, nikt im si� nie narzuca�, nikt ich nie zaczepia�. Nikt nie wypytywa� arii nawet specjalnie si� nie interesowa�. Bez k�opot�w podr�owa�y ju� kilka dni, a drogi nie �wieci�y bynajmniej pustkami, wr�cz przeciwnie, czasem by�o na nich wr�cz t�oczno. Jak teraz, w blisko�ci Zwickau.</p><p>W dolinie wi�a si� rzeka, droga wiod�a na most, zablokowany kolejk� oczekuj�cych na kontrol� woz�w. Od niedawna na go�ci�cu wybitnie przewa�a� ruch ze wschodu na zach�d. Wiedzia�y, dlaczego. Powiedzia� im to domokr��ca spod Annabergu, jowialny m�� niepozornej �ony i ojciec niemo�liwych do policzenia dzieci, kt�rego spotka�y dzie� wcze�niej. Kamufla� domokr��cy nie zwi�d�; tytu�uj�c je �cnymi panienkami� obja�ni�, �e exodus ze wschodu to skutek husyckiej rejzy i podnosz�cych w�osy na g�owie pog�osek o husyckich okrucie�stwach. G��wne si�y husyt�w, sklarowa� im domokr��ca, pr� na Mi�ni� i Oschatz. Ale za Freibergiem hulaj� bandy, kt�re pal� i rujnuj� kopalnie i huty, zw�aszcza na kopalnie i huty si� uwzi�li, szatani. Spalili Hermsdorf, Marienberg, Lengefeld, Glash�tte i Freital�</p><p>��Z czego uszyli ten namiot? � parskn�a Weronika. � Z barchanu na ko�dry?</p><p>Ustawiony opodal mostu i budki mytnika namiot wykonany by� z grubej tkaniny w bia�o-b��kitne pasy, faktycznie przypominaj�cej materia� do wyrobu po�cieli. Na wbitej w ziemi� tyce smutno zwisa� mokry od �niegu proporzec. Obok kr�cili si� zbrojni, jak manekiny stali halabardnicy.</p><p>Podjecha�y do mostu, na kt�rym w�a�nie trwa�a ostra wymiana zda�. Przy mo�cie, jak wychodzi�o, stacjonowa� oddzia� zbrojny, prawem pi�ci egzekwuj�cy od podr�nych op�aty za przejazd. Pada� �nieg, by�o zimno, wi�kszo�� uchod�c�w p�aci�a wi�c bez szemrania, od czasu do czasu trafia� si� jednak kto� �mielszy, kwestionuj�cy legalno�� myta. Tak by�o w�a�nie teraz. Uciekinier wrzeszcza� i pomstowa�. Dzieci p�aka�y. Zbrojni kl�li i wygra�ali pi�ciami.</p><p>Jutta i Weronika wjecha�y na przedmo�cie, schyliwszy zakapturzone g�owy, staraj�c si� zwraca� jak najmniej uwagi. Niestety, w kierunku wschodnim zmierzali tylko nieliczni podr�ni. I wszyscy uwag� zwracali. Drog� zajecha� im nagle wielki bojowy ko�, gniady kopijniczy <emphasis>dextrarius</emphasis>. Siedzia� na nim rycerz w bobrzej czapie i szubie narzuconej na aketon.</p><p>��Sta�. Kto�cie? Kaptury z g��w!</p><p>Nie by�o wyj�cia.</p><p>��Na g�ow� �wi�tego Pankracego! � Rycerz wyszczerzy� z�by, waln�� pi�ci� w ��k. � To� to m��deczki!</p><p>Nie by�o sensu zaprzecza�.</p><p>��Jam jest Gers von Streithagen � oznajmi� rycerz. � Pan na burgu Drachenstein. Tutejszy pfleger. Pe�ni� tu stra�. Husyt�w, gdy nadejd�, za rzek� nie puszcz�, z�by sobie tu heretycy po�ami�. A panny kim jeste�cie? I czemu w przebraniu?</p><p>��Nie ka�dy ze spotkanych � b�kn�a pokornie Jutta � jest szlachetnym rycerzem, szlachetny rycerzu. S� tacy, co nie uszanuj� p�ci�</p><p>��A nam z siostr� pilno � w��czy�a si� prosz�co Weronika. � Szlachetny panie, zw�lcie nam�</p><p>��Pilno? Pewnie do waszych lubych, co? Pewnie czekaj� st�sknieni? Spragnieni ca�us�w?</p><p>��Pilno nam do mamy i taty� Do dom�</p><p>Spojrza� na nie z wysoko�ci kopijniczego siod�a, na usta wype�z� mu brzydki u�miech.</p><p>��Panienki pozwol� za mn�. Do mego namiotu. Wypisz� glejt. Przyda si�, gdyby kto nagabywa�.</p><p>Wn�trze bia�o-niebieskiego namiotu, opr�cz pe�nej mediola�skiej zbroi na stojaku, mie�ci�o st�, sk�adane krzes�o i polowe ��ko. Pan na burgu Drachenstein bez wst�p�w przeszed� do rzeczy.</p><p>��Czas zap�aci� za przejazd, dzieweczki � wykrzywi� si� oble�nie, wskazuj�c na ��ko. � Ty pierwsza. Nu�e, rozdziewaj si�. Zdejmuj szmatki.</p><p>��Szlachetny panie�</p><p>��Mam wezwa� knecht�w, by pomogli?</p><p>Weronika b�agalnie spojrza�a na Jutt�. Jutta westchn�a, wzruszy�a ramionami. Weronika dr��cymi palcami j�a rozpina� knefliki. Gers von Streithagen utkwi� oczy w jej dekolcie. A Jutta urwa�a z mediola�skiej zbroi zar�kawie wraz r�kawic� i waln�a go nim prosto w nos. A gdy z�apa� si� za twarz, z ca�ej si�y kopn�a go w krocze.</p><p>Gers von Streithagen skuli� si�, ci�ko siad� na polowym ��ku, kt�re z�ama�o si� pod jego ci�arem. Weronika zdzieli�a go sk�adanym krzes�em. Jutta za� wsun�a r�k� w pancern� r�kawic�, �cisn�a pi��, wzi�a zamach. I uderzy�a ze wszystkich si�, a� co� chrupn�o jej w ramieniu.</p><p>Wysz�y z barchanowego namiotu jak gdyby nigdy nic, halabardnicy nawet na nie spojrzeli, zaciekawieni kolejn� awantur� na mo�cie.</p><p>Za chwil� by�y ju� w siod�ach. I co si� galopowa�y na zach�d.</p><p>Z powrotem w kierunku, z kt�rego przyby�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz rozp�ta�a si� �nie�yca, mocno ich spowolniaj�c. Reynevan z�o�ci� si� bezsilnie. Rixa si� zaniepokoi�a, podejrzewa�a, �e upokorzony na oczach podw�adnych pfleger mo�e ich �ciga�. Szarlej uzna� to za ma�o prawdopodobne; wymuszeniowy interes na mo�cie by� zbyt intratny, by go porzuci�. A nawet gdyby, to �nie�yca po�cig hamowa�a r�wnie�. Jechali wi�c, �ykaj�c wiatr i �nieg, albo kryli si� gdzie�, gdy zamie� ca�kowicie uniemo�liwia�a jazd�.</p><p>Pogoda poprawi�a si� dopiero po kilku dniach. A ducie wichru przesta�o t�umi� huk bombard, dobiegaj�cy gdzie� z zachodu, przewalaj�cy si� jak grom.</p><p>Przyspieszyli, kieruj�c si� coraz wyra�niejsz� i g�o�niejsz� kanonad�, wkr�tce mieli przed oczami zar�wno strzelaj�ce dzia�a, jak i ich cel.</p><p>��Miasto i zamek Plauen � wskaza� Szarlej.</p><p>��Kto oblega? Tabor czy Sierotki?</p><p>��Sprawd�my.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Oblega�, jak si� okaza�o, Tabor, wojsko polne pod Prokopem Go�ym i Jakubem Kromieszynem. Troch� potrwa�o, nim przedostali si� przez pogorzelisko podgrodzia, wci�� nagabywani przez stra�e, by wreszcie dosta� si� przed hejtman�w. Prokop, o dziwo, nie narzeka� na b�le i nie kaza� si� Reynevanowi leczy�. Nie da� te� Reynevanowi doj�� do s�owa.</p><p>��Oto Plauen � wskaza� na dymi�ce po ostrzale miasto. � Siedziba Henryka von Plauena, wodza pilzne�skiego landfrydu. Ma�o jest mi�dzy Czechami bardziej znienawidzonych nazwisk. To st�d wyrusza�y na nasze pogranicze wypady, podczas kt�rych �o�dacy von Plauena dopuszczali si� niewys�owionych okrucie�stw. To Henryk von Plauen wymy�li� okre�lenie <emphasis>bellum cottidianum</emphasis>, wojna powszednia. On te� okre�lenie to wciela� w �ycie, codziennie niemal wpadaj�c z najazdem, pal�c, grabi�c i wieszaj�c. Nie spodziewa� si�, �e podejdziemy pod te mury. Nie spodziewa� si� te�, �e te mury run�.</p><p>Podkre�laj�c jakby wag� s��w, z okop�w wypali�a z og�uszaj�cym hukiem ci�ka puszka, kula waln�a w mur, podnosz�c kurz. W tej samej chwili prak, czyli trebusz, machn�� neurobalistycznym ramieniem i pos�a� w centrum grodu p�cetnarowy g�az. Stoj�ca na pozycji katapulta miotn�a na miasto zapalon� beczk� smo�y, celnie, bo z dach�w momentalnie wzbi� si� dym.</p><p>��Bo Pan dokona s�du ogniem � rzek� pe�nym patosu g�osem obecny przy rozmowie kaznodzieja Markolt. � I mieczem swym ukarze wszelkie cia�o, tak i� wielu b�dzie pobitych przez Pana.</p><p>��Amen � doko�czy� Prokop. � Za du�o kosztuj� Czechy te najazdy, te wypady, to <emphasis>bellum cottidianum</emphasis>. Von Plauen i inni pal� pola i grabi� plony, a Praga g�oduje. To si� musi sko�czy�. Dam przyk�ad grozy.</p><p>��Po szturmie � doko�czy�, gryz�c w�s � wydam miasto na �up, a ludno�� na rze�. Bojownicy ostrz� no�e.</p><p>��Nawet � spyta� z u�mieszkiem Szarlej � gdyby dali okup?</p><p>��Nawet.</p><p>��Zw�aszcza � wtr�ci� znowu Markolt � �e nie dali�</p><p>��Nie powstrzymam wojak�w � uci�� Prokop. � Zabiliby mnie chyba, gdybym spr�bowa�. Wiem, z czym przychodzisz, medyku. W Plauen schroni�o si� sporo uciekinier�w, podejrzewasz w�r�d nich i t� twoj� pann�. Ale nic nie poradz�. To jest wojna.</p><p>��Hejtmanie�</p><p>��Ani s�owa wi�cej.</p><p>Szarlej i Samson odci�gn�li Reynevana. Powstrzymali go, gdy rwa� si� przekrada� do Plauen, za mury. Z wielkim trudem przekonali go, �e by�oby to samob�jstwo.</p><p>Kr�tko po po�udniu bombardy zamilk�y. Blidy i trebusze przesta�y miota� pociski. Rozleg� si� grzmi�cy sygna� tr�b. Za�opota�y rozwini�te sztandary i proporce. Rozbrzmia� bojowy wrzask. Pi�� tysi�cy taboryt�w run�o do szturmu na Plauen.</p><p>Po dw�ch godzinach by�o po wszystkim. Sforsowano po drabinach mury, rozwalono taranami bramy. Zgnieciono op�r, obro�c�w wyci�to w pie�. Pardonu nie dawano.</p><p>W trzeciej godzinie zdobyto zamek, wszyscy obro�cy poszli pod n�. Kr�tko potem pad� klasztor dominika�ski, ostatni punkt oporu.</p><p>I wtedy zacz�a si� rze�.</p><p>Nim �ciemnia�o, Plauen sta�o w p�omieniach, sycza�y w ogniu rzeki p�yn�cej ulicami krwi. Po�ary noc zmieni�y w dzie�, mordercza robota nie ustawa�a, krzyki zabijanych nie cich�y do brzasku.</p><p>Reynevan, Szarlej, Samson i Rixa czekali za rzek�, przy grobli, przy drodze wiod�cej na po�udnie, w kierunku Oelsnitz i Chebu, podejrzewaj�c, �e t�dy wypadnie droga uciekinierom. Podejrzewali s�usznie, wnet pojawili si� zbiegowie, osmaleni, poranieni, spanikowani i og�upiali ze strachu. Rixa i Szarlej rozgl�dali si�, Reynevan i Samson nawo�ywali. Na pr�no. Jutty nie by�o w�r�d tych, kt�rym uda�o si� z Plauen wyj��.</p><p>Reynevan pozosta� g�uchy na argumenty. Wyrwa� si� druhom i poszed� do miasta. Z twardym postanowieniem. Wszed� mi�dzy wci�� gorej�ce domy, spr�bowa� wej�� w zatarasowane uliczki. To, co zobaczy�, sprawi�o, �e zawr�ci�. Zrezygnowa�. Zalegaj�cych miasto trup�w by�o zbyt wiele. A wi�kszo�� ju� zd��y�a si� zw�gli�, wraz z ca�ym miastem zamieni� w popi�.</p><p>Jutta, pomy�la� z przera�eniem, mog�a by� w tym popiele.</p><p>Pozostawa�a nadzieja, �e jej tam nie by�o.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz rozp�ta�a si� �nie�yca, tak gwa�towna, �e praktycznie uniemo�liwi�a jazd�. Musia�y poszuka� schronienia. To, �e trafi�y na pasterski sza�as, graniczy�o z cudem.</p><p>Rankiem si� wypogodzi�o. Niebo poja�nia�o. Po to, by mog�y zobaczy� na nim s�upy dymu. Ca�e niemal niebo na p�nocy i zachodzie przes�ania� dym, dym tak g�sty, �e wnet ciemno�ci okry�y ziemi�. Zda�o si�, oto spe�nia si� proroctwo Apokalipsy.</p><p>��I pi�ty anio� zatr�bi� � wyszepta�a Jutta � i ujrza�em gwiazd�, kt�ra z nieba spad�a na ziemi�, i dano jej klucz od studni Czelu�ci. I otworzy�a studni� Czelu�ci, a dym si� uni�s� ze studni jak dym z wielkiego pieca, i od dymu studni za�mi�o si� s�o�ce i powietrze�</p><p>Weronika nie odpowiedzia�a.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nie min�y dwa dni, a drogi zaroi�y si� od uchod�c�w. Zorientowanie si� w sytuacji nie nastr�cza�o problem�w. Wystarczy�o zapyta�.</p><p>��Husyci id� od p�nocy � powt�rzy�a Weronika zas�yszan� od zbieg�w wie��. � Pal�c wszystko po drodze, maszeruj� na Naumburg, Jen� i Gera, podobno widziano ich ju� pod Altenburgiem. Znaczy, doszli a� pod Lipsk, tam zawr�cili i ruszyli na Turyngi� i Vogtland. Wierzy� si� nie chce, ale to jednak prawda. Napalony pfleger na mo�cie pod Zwickau zdziwi si�, gdy go od ty�u zajd� i za dupsko chwyc�.</p><p>��Nam za� � podsumowa�a � w tej sytuacji trzeba na p�noc. Pod Altenburg. Husytom naprzeciw.</p><p>��Jedziemy.</p><p>��Jedziemy. I modlimy si�, by trafi� na twego lubego. Lub kogo�, kto go zna.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Im dalej na p�noc, tym wi�cej wida� by�o dym�w, noc� �uny znaczy�y p�on�ce wsie i <emphasis>oppida</emphasis>. Im dalej na p�noc, tym przybywa�o uchod�c�w, tym wi�ksza te� powstawa�a na go�ci�cu panika. By�y �wiadkami, jak uszkodzony i wy�adowany w�z inni zbiegowie bez lito�ci zepchn�li z drogi, kt�r� tarasowa�, nie bacz�c na wrzaski wo�nicy, b�agania jego kobiety i lamenty dzieci. D�ugo trwa�o, nim wreszcie kilku z ostatnich przeje�d�aj�cych zdecydowa�o si� zaoferowa� pomoc.</p><p>Na w�asn� zgub�, jak si� okaza�o.</p><p>Rozleg� si� �omot kopyt, krzyk i �wist, zza grzbietu wzg�rza wypad� cwa�em oddzia� konny. Je�d�cy mieli na jakach naszyte czerwone Kielichy.</p><p>��Husyci! � ucieszy�a si� Weronika. � Jutta, widzisz? To husy�</p><p>Jutta w nag�ym przeczuciu chwyci�a j� za rami�, �cisn�a mocno. Wycofa�y konie w g�stwin� przydro�nego so�niaka. W sam� por�.</p><p>Je�d�cy z Kielichami spi�li konie i z dzikim wrzaskiem run�li na uchod�c�w. Dopadli, sk�uli rohatynami i por�bali mieczami, nie daj�c pardonu nikomu, przydro�ny �nieg momentalnie zabarwi� si� czerwono. Kwicz�cych rannych dorzynano. Jednego z m�czyzn, schwytanego na arkan, w��czono tam i z powrotem po go�ci�cu. Jedn� z oszcz�dzonych kobiet obalono na ziemi� i odarto z odzie�y.</p><p>��Panno Przenaj�wi�tsza� � szepta�a skryta w so�niaku Jutta. � Matko Boga wiekuistego� Pod Twoj� obron� uciekamy si�</p><p>Weronice trz�s�y si� usta. Kobieta krzycza�a przera�liwie.</p><p>Nagle znowu za�omota�y kopyta, zza wzg�rza pojawili si� kolejni je�d�cy. Ci, ku zgrozie Jutty, dosiadali karych koni, a odziani byli jednolicie czarno, w czarne p�aszcze, czarne zbroje i he�my. W pe�nym galopie zwalili si� na grabi�cych wozy husyt�w. D�wi�kn�y klingi, znowu powietrze zawibrowa�o od krzyk�w.</p><p>A Jutta nagle zobaczy�a.</p><p>Zna�a go z opowie�ci. Pami�ta�a z Bia�ego Ko�cio�a, gdzie widzia�a, jak grozi� opatce, jak j� szarpa�, jak bi� zwi�zanego Reynevana. Gdy z rozkazu ksi�cia Jana Zi�bickiego wzi�to j� pod stra� w furgonie, zagl�da� do niej kilka razy, zapami�ta�a jego okrutny u�miech. Zapami�ta�a czarne, si�gaj�ce ramion w�osy. Ptasi nos. I wejrzenie diab�a.</p><p>Birkart Grellenort.</p><p>��Uciekajmy� � wykrztusi�a. � Uciekajmy szybko.</p><p>Weronika nie oponowa�a.</p><p>Mordowani krzyczeli.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Przed nami miasto � wskaza�a Weronika. � Uchod�cy m�wi�, �e to Plauen. Wi�kszo�� tam w�a�nie uchodzi. Bezpiecznie, m�wi�, jest teraz tylko za murami. Co ty na to, Jutta? Na p�noc, na spotkanie z husytami, jecha� ju� przecie� nie chcesz. Ju� nie szukamy z nimi kontaktu. Mo�e i dobrze. Sama widzia�am, czym si� ko�czy taki kontakt�</p><p>��Ja � Jutta zatrz�s�a si� na wspomnienie � na p�noc nie pojad�, za nic, za nic na �wiecie. Tam jest Grellenort. Wszystko, tylko nie on. Chc� jak najdalej od niego. Jak najdalej�</p><p>��Plauen nie jest dostatecznie daleko? Nie zostaniemy tu?</p><p>��Nie � Jutta wzdrygn�a si� na nag�e niejasne przeczucie. � Nie zostawajmy tu, Weroniko. Prosz�.</p><p>��Twoja wola, twoja decyzja. Poka�e si�, czy s�uszna.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na za�nie�onym polu by�a kiedy� wie�, stercz�ce resztki glinianych komin�w i czarne kwadraty wypalonej ziemi wskazywa�y lokalizacje niegdysiejszych chat i szop. Na skraju pogorzeliska siedzia�o kilku obdartych wie�niak�w, r�nego wieku i p�ci. Siedzieli nieruchomo, jak kuk�y, jak przydro�ne �wi�tki. Oczy mieli niewidz�ce i puste.</p><p>��Paskudna rzecz � odezwa�a si� w�r�d milczenia Rixa. � Paskudna rzecz, wojna w zimie. <emphasis>Der b�se Krieg</emphasis>, jak na to m�wi�. Latem, jak cha�up� spal�, to chocia� las po�ywi, li�ciowie przed ch�odem uchroni, z p�l da si� co� zebra� A zim� to wyrok. Prowadzenia wojny zim� powinno si� zakaza�.</p><p>��Jestem za � kiwn�� g�ow� Szarlej. � Nienawidz� sra� na mrozie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Sp�jrz! � zawo�a�a Weronika. � Co to takiego?</p><p>��Gdzie?</p><p>Weronika podjecha�a do kapliczki, zdar�a przybity do niej arkusik.</p><p>��Rzu� okiem.</p><p>��<emphasis>Fratres et sorores in fide</emphasis>, bla, bla, bla � przeczyta�a Jutta. � Nie wierzcie klechom ani panom� Wypowiedzcie pos�usze�stwo waszemu kr�lowi Zygmuntowi, bo to nie kr�l, ale �otr i <emphasis>desolator Christi fidelium, non exstirpator heresum, sed spoliator ecclesiarum omnium, non consolator, sed depredator monachorum et virginum, non protector, sed oppressor viduarum et orphanorum omnium</emphasis>� To jest husycka ulotka, widzia�am ju� takie. Skierowana do umiej�cych czyta�, dlatego po �acinie.</p><p>��Po okolicy � rzek�a z naciskiem Weronika � kr���, jak wida�, husyccy emisariusze. Je�li natrafimy na takiego�</p><p>��Jasne � odgad�a Jutta. � Emisariusz musi zna� Reynevana, musia� o nim cho� s�ysze�. Je�li poprosimy, doprowadzi nas do husyckich dow�dc�w, uchroni od grasant�w� Tylko gdzie go szuka�?</p><p>��Tam, gdzie s� ludzie. W mie�cie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ukryte w malowniczej kotlinie w�r�d malowniczych wzg�rz miasto Bayreuth z dala wygl�da�o na malownicz� oaz� spokoju. I faktycznie tak� by�o. Bramy by�y strze�one, ale otwarte, gromad uciekinier�w nikt ani nie powstrzymywa�, ani specjalnie nie kontrolowa�. Dziewcz�ta bez �adnych przeszk�d dotar�y najpierw pod ratusz, a potem pod ko�ci� farny �wi�tej Marii Magdaleny.</p><p>��Je�li nawet nie znajdziemy w Bayreuth husyckiego emisariusza � westchn�a Weronika, toruj�c sobie i Jutcie drog� przez ci�b� � to zostaniemy. Zobacz, ilu tu szuka schronienia. Dokuczy�a mi tu�aczka po go�ci�cach, mam do��. Jestem g�odna, zmarzni�ta, brudna i niewyspana. I w og�le chc� do domu.</p><p>��Ja te�. Nie marud�.</p><p>��Powiadam ci, zosta�my w mie�cie. Nawet je�li nie znajdziemy�</p><p>��W�a�nie znalaz�y�my. Chyba ci� naprawd� natchn�a twoja �wi�ta patronka. Zobacz.</p><p>Na jednym z tarasuj�cych placyk woz�w sta� m�czyzna w kabacie z powycinan� w z�bki baskin� i goliardzkim kapturze, spod kt�rego stercza�y kosmyki szpakowatych w�os�w. W�z otacza�a spora gromada ludzi, przewa�a�a w�r�d nich biedota: <emphasis>servi</emphasis>, �ebracy, kalecy, prostytutki, lumpy i inni miejscy <emphasis>pauperes</emphasis>, do tego w��cz�dzy, p�tnicy, wagabundowie, og�em ha�a�liwa, zuchwa�a i odra�aj�ca zgraja.</p><p>Goliard w kapturze przemawia�, zwracaj�c uwag� t�umu podnoszeniem g�osu i wymachiwaniem r�k.</p><p>��Wiele grubych i wielkich k�amstw m�wi� o prawowiernych Czechach � wo�a�. � �e niby morduj� i rabuj�. K�amstwo to! Oni jedynie walcz� w samoobronie, zabijaj� w walce tych, co ich naje�d�aj� z zamiarem zniszczenia. Wonczas oni broni� si�, broni� swej wiary, swych dom�w, �on i dzieci. I ktokolwiek si� na nich powa�y, szkod� ponosi. Ale oni pragn� gor�co, aby mi�dzy wami i nimi usta�y owe walki i zab�jstwa, i krwi rozlewy, by sta�a si� boska i �wi�ta zgoda.</p><p>��Wiedzcie, �e wzywaj� Czesi ksi���t, pan�w i wszystkie miasta cesarskie do zej�cia si� na rokowaniach pokojowych, by kres niegodnemu krwi przelewowi po�o�y�. Ale nie chc� ksi���ta, panowie i pra�aci wasi pychy i buty od�o�y�! Bo to przecie� nie ich krew, ale wasza si� leje!</p><p>��Dobrze gada! � krzykn�� kto� z t�umu. � Prawie gada! Precz z panami! Precz z klechami!</p><p>��Gdzie kr�l wasz? Gdzie ksi���ta? Uciekli, na pastw� losu was zostawiwszy! Za takich chcecie walczy�? Da� si� zabi� za ich bogactwa i przywileje? Dobrzy ludzie, mieszka�cy Bayreuth! Poddajcie miasto! Czesi nie s� wam wrodzy�</p><p>��K�amiesz, bezbo�ny heretyku! � krzykn�� z t�umu zakonnik w habicie augustianina. � ��esz jak pies!</p><p>��Ludzie! � zawt�rowa� mu kt�ry� z <emphasis>mediocres</emphasis>, miejskich �yk�w klasy �redniej. � Nie s�uchajcie sprzedawczyka! �apcie go�</p><p>Bum zakot�owa� si�. Byli i inni, kt�rzy podchwycili wezwania mnicha i �yka, ale biedota zakrzycza�a ich, odepchn�a, nie �a�uj�c kostur�w, lag, ku�ak�w i �okci. Plac szybko wr�ci� pod w�adz� proletariatu.</p><p>��Widzieli�cie � wznowi� kazanie emisariusz � jak usta chciano mi zamkn��? Jak to prawda klech�w w oczy kole? Oni wam o pos�usze�stwie wobec Ko�cio�a i w�adzy baj�! Oni Czech�w kacerzami nazywaj�! A czy jest wi�ksze kacerstwo, ni� wykr�ca� s�owo Bo�e wedle w�asnego widzimisi�? A to wszak pra�aci czyni�, wypaczaj�c s�owo Chrystusa. Mo�e nie? Mo�e zaprzeczycie, mnisi?</p><p>��Nie zaprzecz�! Prawda to! Prawda!</p><p>Na placyk z �omotem i tupem wpadli piesi halabardnicy, zahuka�y na bruku kopyta konnych. Mot�och zafalowa� i podni�s� wrzask. Goliard znikn�� z wozu, jakby go wicher zdmuchn��.</p><p>��Tam, tam � wypatrzy�a go Weronika. � Za nim, pr�dko�</p><p>Emisariusz chy�kiem przemkn�� za wozami, skry� si� w zau�ku. Wbieg�y za nim.</p><p>Czeka� na nie, skryty za w�g�em. Chwyci� Jutt� za rami� i przypar� do muru, przyk�adaj�c n� do gard�a. Weronika krzykn�a g�ucho, duszona od ty�u przez drugiego, w szarej opo�czy, kt�ry jak spod ziemi wyr�s� za jej plecami.</p><p>��Dziewczyna? � spojrzawszy spod kaptura, emisariusz zwolni� nieco chwyt. � Do diab�a! Jeste�cie dziewczynami!</p><p>Da� znak, ten w opo�czy zluzowa� rzemie�, kt�rym d�awi� Weronik�. By� to zupe�ny m�odzik, g�ra szesnastoletni.</p><p>��Co was napad�o, by mnie �ledzi�? Gadaj, a pr�dko!</p><p>��Poszukujemy� � wydusi�a z siebie Jutta. � Kontaktu z husytami�</p><p>��Co? � Zacisn�� z�by, a jego n� znowu znalaz� si� przy jej szyi. � Co takiego?</p><p>��Uciek�y�my z klasztoru � powt�rzy�a s�abym g�osem Jutta, �wiadoma, �e wyja�nienia brzmi� ma�o prawdopodobnie. � Chcemy dosta� si� do husyt�w. M�j� M�j narzeczony� W�r�d husyt�w jest m�j narzeczony�</p><p>Goliard pu�ci� j�. Cofn�� si� o krok.</p><p>��Jak si� nazywa?</p><p>��Reynev� Reinmar z Bielawy.</p><p>���wi�ta Klaro, opiekunko agitator�w� � westchn�� g��boko emisariusz. I chwyci� si� za g�ow�.</p><p>��Jeste� Jutta Apold�wna � przem�wi� z moc�. � Odnalaz�em ci�. �wi�ty Janie, Chrzcicielu Pana naszego Jezusa Chrystusa w jorda�skich strumieniach! �wi�ta Cecylio, patronko muzyk�w! Odnalaz�em ci�! Ja, Tybald Raabe, odnalaz�em ci� nareszcie!</p></section><section><title><p>Rozdzia� osiemnasty</p></title><p><strong>w kt�rym pardonu si� nie daje, nie ma lito�ci, nie ma zmi�owania. A leki i amulety okazuj� si� bezsilne.</strong></p><empty-line/><p>Miasto Kulmbach p�on�o. G�ruj�cy nad nim zamek Plassenburg, kt�rego Sierotkom zdoby� si� nie uda�o, by� teraz niczym korab, �egluj�cy w�r�d morza p�omieni, unoszony na wzburzonych falach ognia.</p><p>Pocz�tkowo, gdy podje�d�ali, Reynevan nie zamierza� kontaktowa� si� z Sierotkami, obawia� si�, �e pami�� o Smilu Pulpanie i konflikcie z kontyngentem nachodskim wci�� mo�e by� w�r�d nich �ywa, �e pomimo �yczliwego do� stosunku Prokopa i hejtman�w Taboru mo�e spotka� go ze strony Sierotek jaki� despekt. Kaznodzieje Sierotek, z Prokupkiem na czele, co i rusz oskar�ali go o czarownictwo i szerzyli sugestie, �e mo�e by� prowokatorem. Tote� Reynevan postanowi� omin�� Kulmbach szerokim �ukiem i jecha� prosto na Bayreuth.</p><p>Los plany pokrzy�owa�. Obje�d�aj�c szturmowane miasto, wpakowali si� na silny konny podjazd, kt�remu zdali si� podejrzani. Nie pomog�y t�umaczenia. Wzi�tych w areszt dostawiono do sztabu Sierotek pod zbrojn� eskort�. Ku ogromnej uldze ca�ej kompanii trafili wszelako� na hejtman�w znajomych i zaprzyja�nionych. Powitali ich pogodny jak zwykle Jan Kolda z �ampachu i ich stary druh, Brazda Ronovic z Klinsztejna.</p><p>By�o tymczasem po szturmie, Kulmbach zdobyto ju� i spl�drowano, teraz brano si� za palenie, po dachach szala� ju� czerwony kur, pe�z� i pi�� si� ku niebu g�sty dym.</p><p>��Nie � odrzek� wypytany Kolda. � Nie, Reynevan, �adnych nie mam informacyj o nijakich pannach. Bo i sk�dby? To wojna. Znaczy si�, jeden wielki burdel, nad kt�rym nie spos�b ju� zapanowa�. Na wsch�d od nas ci�gnie Tabor, znaczy Prokop i Kromieszyn, na zach�d od nas wojska domowe Kralovca i praska domobrana Zygmunta Mandy. A mi�dzy nami dzia�aj� podjazdy i oddzia�y samodzielne, grasuj� bandy, lu�ne kupy, dezerterzy� Ratuj ty te twoje panny co skorzej, co skorzej, radz�. Je�li s� same mi�dzy wojskami, czarno widz�</p><p>Szarlej zgrzytn�� z�bami. Twarz Reynevana powlek�a blado��. Brazda to widzia�.</p><p>��Je�li ju� o bandach i grasantach by�a rzecz � wtr�ci� szybko � to mo�e warto by im pokaza� Co ty na to, Janie?</p><p>��Mo�na.</p><p>Bli�ej skraju obozu, w�r�d wysoko na�adowanych �upem woz�w, na smo�owanej p�achcie u�o�ono sze�� cia�. Sze�� trup�w, mocno do�� zmasakrowanych. Pi�� z nich, Reynevanowi a� serce stan�o, mia�o na sobie resztki czarnych zbroi i p�aszczy.</p><p>��<emphasis>�ern� Jezdci</emphasis> � wskaza� Kolda. � <emphasis>�ern� Rota</emphasis>. Co� nieco� wam to m�wi, nieprawda�? Do nas te� dosz�y plotki o nich. Ale �eby a� tu, do Niemiec, za nami przyle�li?</p><p>Szarlej spojrza� pytaj�co, wskazuj�c na sz�stego trupa. Ten mia� na sobie zwyczajne odzienie. A g�ow� ca�kowicie niemal spalon�. Jakby wsadzono mu j� do pieca i d�ugo tam trzymano.</p><p>��Ano, tak w�a�nie � prze�kn�� �lin� Brazda. � Czarni, jak wygl�da, szli za nami niemal�e od przeprawy. Co i rusz przepada� jaki� patrol, a potem my ich znajdowali wyr�ni�tych. A jednego zawsze na ga��zi. Powieszonego za nogi. Nad ogniskiem. Wypytywali, wida�. A z g�ow� w ogniu powiesz� Wszystko powiesz�</p><p>Jan Kolda charkn��, splun��.</p><p>��Dojad�o nam to na koniec � rzek�. � I urz�dzili�my zasadzk�. Dopadli�my ich, ale si� wydarli, tylko tych pi�ciu dostalim. Czego oni tu szukaj�, Reynevan? O co wypytuj�, ogniem ludzi pal�c? Co nam o tym mo�esz rzec?</p><p>��Nic. Bo bardzo si� spiesz�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Kiedy przed samymi kopytami konia Jakuba Dancela przemkn�� czarny kot, Jakub Dancel winien by� zawr�ci� do Bayreuth. Wszelako Jakub Dancel ograniczy� si� do rzucenia za kotem spro�nym s�owem i jazd� kontynuowa�. Gdyby wr�ci�, Tybald Raabe wyszydzi�by go wszak za wiar� w zabobony. A pi�kna Weronika von Elsnitz mog�aby, o zgrozo, wzgardzi� nim jako tch�rzem.</p><p>Jakub Dancel pojecha� dalej traktem na Kulmbach, gdzie spodziewa� si� ju� husyt�w. Gdyby tego nie zrobi�, gdyby zawr�ci�, mia�by, mimo szalej�cej wojny, szanse na do�ycie lat siedemnastu.</p><p>Dopadli go znienacka, w ponad tuzin koni, otoczyli. Jeden wyszarpn�� mu wodze. Dziewczyna o b��kitnych i nieludzkich oczach uderzeniem oszczepu str�ci�a go z siod�a. Usi�uj�cego powsta�, uderzy�a drzewcem, obali�a.</p><p>Cz�owiek, kt�ry nad nim stan��, mia� czarne, d�ugie, si�gaj�ce ramion w�osy. Ptasi nos. Z�y u�miech. I wejrzenie diab�a.</p><p>��Zadam ci pytanie � zasycza� jak �mija. � A ty odpowiesz. Widzia�e� dwie samotnie w�druj�ce panny?</p><p>Jakub Dancel gwa�townie zaprzeczy�. Czarnow�osy u�miechn�� si� paskudnie.</p><p>��Zapytam jeszcze raz. Widzia�e�?</p><p>Jakub Dancel zaprzeczy�. Zacisn�� powieki i usta. Czarnow�osy wyprostowa� si�.</p><p>��Na ga��� go � rozkaza�. � I pali� ognisko.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie wiem, gdzie jest teraz Reynevan � powiedzia� goliard-emisariusz. Przedstawi� si� dziewcz�tom jako Tybald Raabe. Towarzyszy�o mu dw�ch pomocnik�w, drugi r�wnie m�ody, jak pierwszy.</p><p>��Do G�rnej Frankonii � wyja�ni� � wesz�o pi�� husyckich armii, ka�da operuje samodzielnie. Podejrzewam Reynevana w wojsku Taboru, kt�re maszeruje tu przez Hof i M�nchberg, tam te� po�l� wiadomo��. Przez tego oto m�odziana, Jakuba Dancela.</p><p>M�odzian Jakub Dancel spojrza� na Weronik� i zarumieni� si�. Weronika zatrzepota�a rz�sami.</p><p>��My za� � kontynuowa� goliard � zaczekamy tu, w Bayreuth.</p><p>��Dlaczego mamy czeka�? � spyta�a Jutta. � Dlaczego nie mo�emy jecha� razem z panem Dancelem, prosto do husyt�w?</p><p>��To zbyt niebezpieczne. W okolicy grasuj� bandy, lu�ne kupy, dezerterzy. I wcale od nich nie lepsi najemnicy. Tutejsi rycerze, nawet pflegerzy, do walki z Czechami boj� si� stan��, skorzy s� natomiast do grabie�y, do wy�ywania si� na bezbronnych i niewiastach�</p><p>��Wiemy.</p><p>��A sami Czesi, hmm� � zaj�kn�� si� Tybald Raabe. � Niekt�rzy dow�dcy ni�szego szczebla� Bo�e uchowaj wpa�� im w r�ce� Panno Jutto, Reynevan nigdy by mi nie darowa�, gdybym odnalaz� ci�, a potem utraci�.</p><p>��Zaczekamy tu, w Bayreuth � zamkn�� dyskusj�. � Jestem pewien, �e miasto si� podda. Od paru dni tu dzia�am, podburzam biedot�. Patrycjat ju� portkami trz�sie, w strachu przed husytami po tamtej, a mot�ochem po tej stronie mur�w. Dotar�y do nich wie�ci z Plauen, z Hof� O rzeziach i po�arach� Bayreuth, zobaczycie, podda si�, zap�aci wypalne. A gdy Czesi wejd�, oddam was pod opiek� hejtman�w. B�dziecie bezpieczne.</p><empty-line/><p>* * *P�omie� �wiecy falowa�.</p><p>Uspokojone, umyte i najedzone Jutta i Weronika najpierw pop�aka�y si�, odreagowuj�c na okropie�stwa ucieczki. Potem powesela�y.</p><p>��By�y momenty, �e przestawa�am wierzy� � przyzna�a ze �miechem Weronika, podkr�caj�c ko�ki lutni, znalezionej w�r�d dobytku Tybalda w jego konspiracyjnej kwaterze na podwalu. � Przestawa�am wierzy�, �e nam si� uda. My�la�am, �e marnie sko�czymy. Je�li nie zgwa�cone i zabite przez maruder�w, to w jakim� rowie, z g�odu i ch�odu. Przyznaj si�</p><p>��Przyznaj� si� � przyzna�a si� Jutta. � Te� mia�am takie momenty.</p><p>��Ale mamy to za sob�! Ha! Prze�y�y�my! Czas o sobie pomy�le�. Ten Jakub Dancel� Dzieciak, ale �adny dzieciak. Oczy ma s�odkie� Po prostu s�odkie. Nie krzyw si�. Ty� ju� twojego amanta niemal odzyska�a, ju�e� niemal w jego ramionach. A ja co? Wci�� sama.</p><p><emphasis>Seulete sui et seulete vueil estre,</emphasis></p><p><emphasis>Seulete m�a mon douz ami laissiee;</emphasis></p><p><emphasis>Seulete sui, sanz compaignon ne maistre,</emphasis></p><p><emphasis>Seulete sui, dolente et courrouciee,</emphasis></p><p><emphasis>Seulete sui�</emphasis></p><p>P�omie� �wiecy zafalowa� silniej.</p><p>��Cicho � Jutta gwa�townie unios�a g�ow�. � S�ysza�a�?</p><p>��Nie. Co mia�am s�ysze�?</p><p>Jutta gestem nakaza�a jej milczenie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>A w Bayreuth nagle rozdzwoni�y si� dzwony.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Drzwi otwar�y si� z impetem, do �rodka wpad� Tybald Raabe.</p><p>��Uciekamy! � wrzasn��. � Husyci w mie�cie! Pr�dko, pr�dko!</p><p>Na ulicy porwa�a ich rzeka zbieg�w, ponosz�c w kierunku centrum. Od p�nocy nios�y si� juz wielki wrzask i palba, nocne niebo czerwono zabarwia�a �una. Biegli, czuj�c ju� podmuchy gor�ca i od�r spalenizny. �ciga� ich krzyk, dziki i okropny krzyk mordowanych.</p><p>��Uderzyli z zaskoczenia� � dysza� Tybald. � Wdarli si� przez mury� Miasto jest zgubione� Szybko, szybko�</p><p>Przed ko�cio�em farnym omal ich nie rozdzielono, p�dz�ca w panice czer� rozerwa�a ich na moment, ponios�a w r�ne strony. Jutt� pchni�to, padaj�c uderzy�a si� o przypor�, straci�a oddech, cudem nie upad�a, gdyby upad�a, stratowano by j�. Tybald znalaz� si� nagle przy niej, obj��, os�oni�, zbieraj�c na siebie dalsze szturchni�cia i ciosy. Porwana przez t�um Weronika zakrzycza�a przera�liwie. Emisariusz rzuci� si� ku niej, wyci�gn�� ze �cisku, rozdygotan�, z b��dnym wzrokiem i oddartym r�kawem.</p><p>��T�dy, t�dy! Za zakrysti�!</p><p>Obok obalono kobiet� z dzieckiem, zadeptano, nim kt�re� zd��y�o krzykn��.</p><p>Potr�cona Weronika upad�a, nurzaj�c si� w b�ocie. Podnie�li j�, krzycza�a, tocz�c b��dnym wzrokiem. Ledwie mog�a i��, musieli j� wlec.</p><p>Nad Bayreuth wzbija� si� ju� p�omie�, z zatrwa�aj�c� szybko�ci� przeskakuj�cy z dachu na dach, ze strzechy na strzech�. W niebo strzela�y s�upy iskier. A nad ryk po�aru wybija� si� wrzask.</p><p>Z wiod�cych na rynek uliczek wybiegli ostatni zbiegowie, za nimi za� wypadli husyci. Po�ar rozb�ysn�� w klingach i brzeszczotach tysi�cem czerwonych refleks�w. Krzyk mordowanych za�widrowa� w uszach.</p><p>Mordowano metodycznie i bez po�piechu, spychaj�c ci�b� w stron� ko�cio�a farnego. Gdy ko�ci� wype�ni� si�, pod�o�ono ogie�. Zaj�y si� stalle, zat�oczone nawy, ch�r i o�tarz ogarn�� po�ar, wn�trze ko�cio�a zmieni�o si� w gigantyczne palenisko. Usi�uj�cych ucieka� z po�ogi zak�uwano dzidami.</p><p>Wiod�cymi ku rzece uliczkami p�yn�y g�ste strumienie krwi. Rozchlapuj�c krwawe b�ocko, husyci sp�dzali tam ludno��.</p><p>Masakra trwa�a.</p><p>Weronika dosz�a do siebie, mogli ju� biec. I biegli. Ile si�.</p><p>Przy bramie kot�owali si� oszaleli ze strachu ludzie, trwa�a bijatyka, krzyki i kl�twy dobiega�y z pobliskiej stajni. Tybald bez zastanowienia skoczy� do �rodka. Po chwili pojawi� si�, z drugim swym pomocnikiem, Paw�em Ramuszem, wiedli cztery szarpi�ce si� konie. Po policzku Ramusza ciek�a krew.</p><p>��Na siod�a! I do bramy! Do bramy!</p><p>Do wsiadaj�cej Weroniki dopad�o dw�ch, wrzeszcz�c ucapili za ubranie, usi�uj�c zwlec z konia. Tybald Raabe chlasn�� jednego biczem, drugiego Jutta kopn�a w twarz. Obok Ramusz siek� mot�och pletni�. Weronika dygota�a, szcz�kanie jej z�b�w s�ycha� by�o poprzez otaczaj�cy ich harmider.</p><p>��Do bramy! Na most!</p><p>�ciga� ich �ar i huk, furia szalej�cego �ywio�u. Wiatr, kt�ry zerwa� si� nagle, podsyci� po�ar, nie min�y trzy pacierze, a ca�e miasto Bayreuth p�on�o jednym wielkim ogniem. Powierzchnia fosy l�ni�a jak czerwone lustro. Miga�y na tle p�omieni sylwetki je�d�c�w.</p><p>��Koniom ostrogi! � krzykn��, ogl�daj�c si�, Tybald Raabe. � Jazda, ile si�!</p><p>Umykali, zmuszaj�c konie do morderczego galopu.</p><p>Nie ogl�dali si�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Galopowali brzegiem rzeki, po�yskuj�cej w �wietle gwiazd. Nie zwalniali a� do chwili, gdy konie zacz�y rz�zi�, a le�na droga uton�a w ciemno�ciach.</p><p>Jutta, czuj�c nag�e zimno na karku, stan�a w strzemionach, nadstawi�a ucha.</p><p>���cigaj� nas � powiedzia�a trz�s�cym si� g�osem.</p><p>��Niemo�liwe� � Tybald te� si� obejrza�. � Nic nie s�ysz�</p><p>��Po�cig idzie za nami � powt�rzy�a Jutta. � Jed�my w skok!</p><p>��Zar�niemy konie�</p><p>��Wolisz, �eby zar�n�li nas?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wsta� m�tny i zimny �wit, w�wczas okaza�o si�, �e Jutta ma racj�. Na odleg�ym grzbiecie wzg�rza zamajaczy�y sylwetki je�d�c�w. Dobieg� przez mg�� daleki krzyk.</p><p>��<emphasis>Adsuuumuuus!</emphasis></p><p>��Psiakrew! � spi�� konia Tybald. � To Grellenort! W cwa�, dziewczyny, w cwa�!</p><p>Ca�a czw�rka run�a w dziki galop, w d� wzg�rza, mi�dzy rzadkie i go�e brzeziny. Wpadli w jar, podkowy zadzwoni�y na kamieniach. Z trzaskiem po�ama� si� cienki l�d na ka�u�ach.</p><p>��W cwa�! Nie ustawa�!</p><p>��<emphasis>Adsuuumuuus!</emphasis></p><p>Za jarem rozpo�ciera�o si� pole orne, �nieg biela� w bruzdach. Za polem sinia� las. Nie trzeba by�o komend ani zach�t. Przywarli do grzyw, poszli w galop. Spod kopyt pryska�a gruda.</p><p>Ale po�cig by� ju� blisko, krzyk oznajmi�, �e ju� goni� ich na oko. Jutta obejrza�a si�. Ponad tuzin je�d�c�w szed� �aw�. Jeden prowadzi�, by� na czele. Wiedzia�a, kto to taki.</p><p>Wpadli w las, przedarli si� przez g�stw�, ch�ostani o�nie�onymi �apami jode�. I wypadli prosto na rozstaje. Jedna z dr�g wiod�a w jar, druga w b�r.</p><p>��Rozdzielmy si�! � krzykn�a Jutta. � To jedyna szansa! Ja w jar, wy tamt�dy!</p><p>��Jutta! Nieeee!</p><p>��Nie mog� � wydysza� goliard. � Nie mog� pozwoli� Ja pojad�</p><p>��Je�d�� konno najlepiej z was. A bez ciebie do husyt�w nie dotrzemy. Jazda!</p><p>Nie by�o czasu ani na spory, ani na rozczulaj�ce po�egnania. Jutta poderwa�a konia i pogalopowa�a w jar.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ju� od dobrych dw�ch godzin nie s�yszeli za sob� odg�os�w pogoni, mimo to Tybald Raabe nie odwa�a� si� zwolni� tempa a� do chwili, gdy blade s�o�ce stan�o w zenicie.</p><p>��Sta�my� � wydusi� z siebie. � Zsi�d�my. Musimy da� koniom wytchn�� Chyba ju� nas nie �cigaj�� Chyba si� uda�o. Jutta�</p><p>G�os uwi�z� mu w gardle. Weronika wybuchn�a p�aczem.</p><p>��Je�dzi konno najlepiej z nas� � wykrztusi� goliard. � Najlepiej� Da sobie rad�</p><p>Weronika rozszlocha�a si� na ca�ego.</p><p>��Musimy sprowadzi� pomoc � zdecydowa� Tybald. � Jeste�my blisko drogi wiod�cej na Kulmbach i Kronach, husyci musz� by� blisko. Weroniko, przesta�, prosz�</p><p>Weronika nie mog�a przesta�. Szlocha�a bardzo gorzko i bardzo g�o�no. I cho� zwykle p�acze s� pr�ne, w niczym nie pomagaj� ani po�o�enia nie poprawiaj�, tym razem by�o inaczej. Chaszcze zaszele�ci�y. Zar�a� ko�. Na polan� wjecha�a czw�rka je�d�c�w.</p><p>��Reynevan! � wrzasn�� goliard. � Szarlej! Samson!</p><p>��Dobry pomys� z tym p�aczem � przywita� ich demeryt. � Gdyby�cie nie p�akali, przejechaliby�my obok.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Oblicze Tybalda, gdy opowiada�, pokry�a �miertelna blado��. Ale Reynevan zachowa� spok�j. Albo zrozumia�, �e nie mo�e mie� do goliarda �al�w ni pretensji, albo do �al�w i pretensji zwyczajnie nie mia� g�owy. Najpewniej to drugie, bo po wys�uchaniu momentalnie zerwa� si� i wskoczy� na siod�o.</p><p>��Jedziemy! � Tybald zerwa� si� r�wnie�. � Bez zw�oki jedziemy na ratunek! Poka�� drog�! Dajcie mi luzaka, m�j ko� nie ujdzie ju� ni stajania�</p><p>��Co z ni�? � Rixa wskaza�a Weronik�, czerwon� od p�aczu i wci�� si�kaj�c� nosem.</p><p>��Niech jedzie z nami.</p><p>��Nie! � krzykn�a na ca�y g�os Weronika von Elsnitz. � Nie chc�! Za nic! Do�� mam, do��, nie znios� wi�cej! Chc� wr�ci� do mojego klasztoru! Chc� do mojego klasztoooruuu!</p><p>��Dobra � kiwn�� Tybald. � Ramusz zawiezie ci� do Cronschwitz. Z Bogiem, panienko.</p><p>��Ratujcie� Jutt�</p><p>��Uratujemy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Przed Jutt� wyros�y op�otki, poderwa�a konia, wzi�a je skokiem. Wpad�a na r�wne klepisko, mi�dzy cha�upy i klecie opuszczonej wsi. Po lewej widzia�a du�y spichlerz, po prawej, na wzg�rku, majaczy�y we mgle dziurawe skrzyd�a wiatraka.</p><p>Ko� chrapa� i rz�zi�, munsztuk i tr�zle by�y ca�e w pianie, szyja wierzchowca gor�ca, mokra i �liska. A pogo� nie ustawa�a, konie Czarnych Je�d�c�w nie s�ab�y, wci�� s�ysza�a za sob� t�tent i krzyki.</p><p>Pogalopowa�a ku spichlerzowi, zdawa�o si� jej bowiem, �e widzi za nim mog�cy da� cho� chwilowe ukrycie chru�niak. A ocali� j� mog�o tylko ukrycie. W wy�cigu nie mia�a ju� szans.</p><p>Pokona�a skokiem kolejne op�otki, ko� po skoku a� przysiad� na zadzie, wydawa�o si�, �e padnie. Ale uni�s� si� dzielnie.</p><p>Po to, by nagle zakwicze�. I cisn�� si�, cisn�� tak, �e Jutta wylecia�a z siod�a. Zd��ywszy k�tem oka dostrzec oszczep, wbity w bok wierzchowca ca�kiem blisko jej �ydki.</p><p>Spad�a wprost w zesch�e krzaki je�yn, na moment uwi�z�a w k�uj�cych haczykowatych kolcach. Gdy si� wreszcie wydar�a, podrapana, by�o za p�no, Czarni Je�d�cy otaczali j� ze wszech stron. Rzuci�a si� do ucieczki, zr�cznie lawiruj�c mi�dzy ich ko�mi. Dop�dzili j� bez trudu, obalili w galopie, z takim impetem, �e uderzenie o twarde klepisko pozbawi�o j� tchu i sparali�owa�o. Le�a�a na wznak, patrz�c w pociemnia�e nagle, zasnute chmurami niebo. Dooko�a parska�y konie, huka�y kopyta.</p><p>��Panna Jutta de Apolda.</p><p>Patrzy� na ni� z wysoko�ci siod�a swymi ptasimi oczami. U�miecha� si� okrutnie.</p><p>��D�ugo si� nie widzieli�my � powiedzia� zjadliwie. � Rok z ok�adem min�� od naszego spotkania w Bia�ym Ko�ciele. St�skni�em si�. Nu�e, bierzcie j�.</p><p>Dw�ch Je�d�c�w podnios�o j� z klepiska brutalnym szarpni�ciem. Byli bez he�m�w, widzia�a ich twarze, blade, srebrzyste jak u lepur�w, podkr��one i nieprzytomne oczy, spienione usta. Struchla�a nagle. W przera�aj�co pewnym przeczuciu, �e tym razem si� nie wywinie.</p><p>Zaci�gn�li j� pod �cian� zapadni�tej szopy. Czeka� tu ju� Grellenort. I jasnow�osa dziewczyna o niebieskich i nieludzkich oczach.</p><p>��Mia�em wobec ciebie inne plany � oznajmi� Grellenort. � Chcia�em zabra� ci� do Wroc�awia. Schwytawszy za� twego mi�o�nika, Reinmara Bielaw�, zamierza�em przemoc� karmi� go kawa�kami, kt�re na jego oczach odrzyna�bym z ciebie, z coraz to r�nych miejsc. Kauteryzuj�c rany, da�oby si� to rozci�gn�� w czasie na przynajmniej kilkana�cie dni, zako�czy� planowa�em na twoich organach wewn�trznych. Ale czas mi nie sprzyja, historia mi nie sprzyja, �wiat nabra� nieprzewidzianych obrot�w. Tutaj zatem i teraz przyjdzie si� nam po�egna�. Tutaj ci� zostawi�.</p><p>Dw�ch Je�d�c�w ucapi�o Jutt� za r�ce i ramiona, unios�o tak, �e zawis�a, ledwie dotykaj�c ziemi palcami st�p. Douce von Pack rozdar�a jej kubrak i koszul�, obna�y�a szyj�, chwyci�a za w�osy na karku. Pomurnik zbli�y� si�, wyj�� spod p�aszcza pod�u�ne p�askie pud�o. Jutta ze strachu by�a bliska omdlenia, ze �ci�ni�tego zgroz� gard�a nie by�a w stanie doby� g�osu. Ale gdy zobaczy�a, co Pomurnik wyjmuje z pud�a, krzykn�a. Krzykn�a okropnie i zatarga�a si� w dzier��cych j� r�kach.</p><p>Wyj�tym przedmiotem by�a zasuszona �apka. Ma�a, jak r�czka dziecka, ale z absolutnie nieludzko d�ugimi palcami uzbrojonymi w pazury jak haki. Ca�a sucha sk�ra �apki usiana by�a dziurkami, przypominaj�cymi male�kie kretowiska. By�y to �lady po larwach much, jakie wyl�g�y si� w gnij�cej tkance i do cna j� wy�ar�y, zostawiaj�c obci�gni�ty such� sk�r� i opleciony �ci�gnami gnat. Zasuszony, ale wci�� ohydnie cuchn�cy zgnilizn�.</p><p>Pomurnik zbli�y� si�. Jutta przemo�nie pragn�a zemdle�. Ale nie mog�a. Patrzy�a jak zahipnotyzowana.</p><p>��<emphasis>Per nomen Baal-Zevuv, dominus scatophagum</emphasis> � Pomurnik uni�s� �apk� i przybli�y� j� do jej twarzy. � <emphasis>Per nomen Kuthulu, Tsadogua et Azzabue! Per effusionem sanguinis!</emphasis></p><p>Drapn�� j� w szyj� suchym pazurem. Do krwi. Chcia�a krzycze�, ale zdo�a�a jedynie zaskrzecze�. Drapn�� j� jeszcze raz. I jeszcze raz.</p><p>��I�! Azif!</p><p>Rozleg� si� dziwny, posykuj�cy szmer, szelest i �wierk, jakby setek owad�w i ich skrzyde�ek. Zgroza sprawi�a, �e cofn�li si� nawet niekt�rzy z Czarnych Je�d�c�w. Pomurnik przybli�y� �apk� do twarzy Jutty.</p><p>��<emphasis>Adiungat Yersinia tibi pestilentiam!</emphasis></p><p>Na jego znak puszczono j�. Upad�a mi�kko, ca�kowicie bezw�adna. A za chwil� zwin�a si� w torsjach.</p><p>Patrzy� na ni� przez chwil�. Potem skin�� na swoich.</p><p>��Dokona�o si� � powiedzia�. � Jedziemy� Co si� dzieje?</p><p>��Husyci! � Jeden z Je�d�c�w galopem nadjecha� od op�otk�w. � Du�y oddzia�! S� blisko!</p><p>��Kry� si� � Pomurnik wskaza� na stodo�y i szopy. � Przeczekamy. Pilnowa�, by ko� nie zar�a�.</p><p>Powia� wiatr, wiatrak na wzg�rku zaskrzypia�, zakr�ci� skrzyd�ami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Dietky, Bohu zpievajme</emphasis></p><p><emphasis>Jemu �est, chv�lu vzdavajme</emphasis>�</p><p>Drog� opodal opuszczonej wsi przeci�ga� ze �piewem konny oddzia�, p�trzeciasta zbrojnych z Kielichami na pancerzach. Na czele jecha� Jan Zmrzlik ze Svojszyna, pan na zamku Orlik, w pe�nej zbroi i jac� ozdobionej herbem, trzema pasami czerwonymi w polu srebrnym.</p><p>��Wie� � wskaza� Fritzold von Warte, najemnik, Helwet z kantonu Thurgau. � I wiatrak na wzg�rku. Podpali�?</p><p>��Nie � zdecydowa� Zmrzlik. � Nie warto dymem �ladu dawa�. Jest na majdanie �uraw, tedy konie napoim. A potem ruszamy na Bamberg.</p><empty-line/><p>Husyci nie spieszyli si�, min�y dobre dwie godziny, nim opu�cili majdan. Wreszcie zapanowa�a cisza. Na zewn�trz czasem powia� wiatr, za�wiszcza� w szparach spichrza. Zaskrzypia�y czasem skrzyd�a wiatraka na wzg�rku.</p><p>��Chyba ju� pojechali � stwierdzi� Pomurnik. � Wychodzimy i zabieramy si� st�d.</p><p>Jeden z Je�d�c�w rozwar� wrota. By spojrze� prosto w otw�r lufy praskiej rucznicy.</p><p>��Pochwalony � przywita� go Szarlej. I wypali� mu mi�dzy oczy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na odg�os wystrza�u ze stodo�y wypad�o dw�ch spieszonych Je�d�c�w. Jeden pad� od razu, be�t z kuszy Reynevana ugodzi� go w oko poprzez szpar� wzrokow� he�mu. Drugiego Samson paln�� gudendagiem z tak� si��, �e salada wgniot�a si� i p�k�a jak skorupka jaja.</p><p>Olbrzym wdar� si� do stodo�y, wywijaj�c okut� pa��, Je�d�cy ust�pili przed nim, uciekli pod �ciany. Ale tylko na moment, ich by�o wci�� pi�ciu, on jeden. B�ysn�y miecze i kordy.</p><p>Samson za� ob�api� s�up, podtrzymuj�cy sozr�b stropu. �y�y wyst�pi�y mu na czo�o, gdy targn�� s�upem, pot�nie, niczym prawdziwy Samson. I jak prawdziwy Samson obali� kolumny �wi�tyni Dagona w Gazie, tak Samson Miodek wy�ama� i obali� s�up stodo�y. Tram p�k� ze strasznym trzaskiem, niczym patyczki p�k�y belki dachowej wi�by. I ca�y strop, ca�e poddasze wraz z dachem, ca�y ogromny ci�ar starego drewna, wszystko to, niczym �wi�tynia Dagona na Filistyn�w, zwali�o si� na Czarnych Je�d�c�w, gniot�c i mia�d��c ich tak, �e nie zd��yli nawet si� rozkrzycze�.</p><p>Tylko jedna noga stercza�a spod sterty belek, jedna noga w czarnej nagolenicy i czarnym sabatonie. Stercza�a i podrygiwa�a.</p><p>Samson dysza�, nie mog�c wydusi� z siebie d�wi�ku. Szarpn�� tylko Reynevana za rami�.</p><p>By�a jeszcze robota do zrobienia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Czarni Je�d�cy pchali si� we wrota spichrza. Rixa po�o�y�a jednego, wpakowawszy w niego dwie kule z podawanych przez Tybalda samopa��w. Ale inni wyrwali si� na majdan, a za nimi, ju� konno, wypad� Pomurnik z reszt�. Jeden z koni natychmiast stan�� d�ba i run��, Reynevan by� ju� na placu boju ze sw� my�liwsk� kusz�. Drugiego konia zastrzeli� z handkanony Tybald, sam niemal trac�c przy tym �ycie, jeden z Je�d�c�w zajecha� go i ju� wznosi� miecz, gdy ci�ni�ty przez Samsona gudendag zmi�t� go z siod�a. Tybald rzuci� si� na powalonego jak jastrz�b i wrazi� mu kord pod gorget. Rixa tymczasem zad�ga�a drugiego powalonego.</p><p>Szarlej nieustraszenie zabieg� drog� Pomurnikowi, szeroko chlasn�� konia po przednich nogach. Ko� zary� chrapami w ziemi�, Pomurnik wylecia� z siod�a i pokoci� si� po klepisku. Douce von Pack krzykn�a przenikliwie, zatoczy�a koniem, skoczy�a na Szarleja z oszczepem. Demeryt nie spanikowa�, nie ucieka�, czeka� z falcjonem trzymanym obur�cz. Douce wsta�a w strzemionach i odwin�a si� do rzutu. W tym momencie be�t z kuszy Reynevana trafi� jej konia w szyj�. Ko� cisn�� si�, Douce spad�a, gruchn�a o ziemi�.</p><p>Pomurnik zerwa� si�, doskoczy� do ostatniego z Je�d�c�w, zwali� go z konia, sam wskoczy� na siod�o. Zobaczy� biegn�cego ku niemu Samsona, zobaczy� rychtuj�cych rucznice Rix� i Tybalda. Gwa�townym ruchem uni�s� obie r�ce, wykona� nimi w powietrzu skomplikowany gest, wykrzycza� zakl�cie. W uniesionych d�oniach wyros�a mu i zacz�a szybko p�cznie� kula ognia.</p><p>Widz�c, co si� �wi�ci, wszyscy rzucili si� szuka� ukrycia. Ale Pomurnik nie celowa� w nikogo specjalnie: po prostu rzuci� ognist� kul� w g�r�. By tam eksplodowa�a z piorunowym trzaskiem.</p><p>Korzystaj�c z zamieszania, Pomurnik podcwa�owa� do podnosz�cej si� Douce, wci�gn�� j� na konia i poszed� w galop, w kierunku wzg�rka, na kt�rym sta� wiatrak. Rixa wypali�a do nich z handkanony, ale chybi�a.</p><p>Reynevan nie chybi�.</p><p>Trafiony be�tem czarny ogier zakwicza�, wierzgn��, rzuci� zadem, zwalaj�c swych je�d�c�w. Pomurnik i Douce rzucili si� do ucieczki. Douce kula�a.</p><p>Reynevan chwyci� jednego z biegaj�cych po majdanie koni, wskoczy� na siod�o, rzuci� si� w po�cig. Pomurnik odwr�ci� si�, widz�c ko�skie z�by tu� nad g�ow�, zawy� ze strachu. Ale przytomnie odskoczy�, uni�s� r�k�, wykrzycza� zakl�cie. Z jego palc�w wystrzeli� snop iskier, ognistych igie�. Ko� zar�a�, stan�� d�ba. Reynevan spad�, druzgoc�c sob� �erdzie p�otu. Pomurnik chwyci� wodze, wskoczy� na siod�o. I galopem rzuci� si� do ucieczki.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Douce von Pack sta�a na szczycie schodk�w prowadz�cych do wiatraka. Z dobytym kordem, rozwianym w�osem i wyszczerzonymi z�bami. Z jej gard�a rwa�o si� nieludzkie rz�enie, co� jakby w�ciek�y za�piew rozw�cieczonej kotki.</p><p>Szarlej ju� otwiera� usta, by wezwa� j� do rzucenia broni i poddania, ale Rixa powstrzyma�a go, pokr�ci�a g�ow�. Spojrza�a Szarlejowi w oczy, a on zrozumia�.</p><p>Nie ma pardonu.</p><p>Chwycili przytargane przez Tybalda drzwiczki od chlewika, u�yli ich jako tarczy, wdzieraj�c si� po schodach. Przyt�oczyli Douce do drzwi, wepchn�li j� do �rodka, wskoczyli za ni�.</p><p>Powia� wiatr, skrzyd�a wiatraka obr�ci�y si�, ruszy� i zaturkota� mechanizm przek�adni.</p><p>Szarlej chwyci� Douce za r�k�, wydusi� kord z palc�w. Douce wyszarpn�a si�, doby�a no�a. Rixa waln�a j� g�owic� tasaka. I pchn�a. Wprost na wa� nap�dowy, ko�o palczaste i system z�batych przek�adni.</p><p>Powia� lekki wiatr.</p><p>D�bowy tryb przek�adni chwyci� rami� Douce, wgryz� si� z chrupem, niczym wilk z�bami. Trzasn�a ko��. Douce zawy�a. Zatarga�a si�, ale tryby trzyma�y. Znowu leciutko powia�o, mechanizm zapracowa�, przek�adnia ruszy�a o tryb, tryb opar� si� o pier� Douce. Douce zawy�a tak, �e py� posypa� si� ze wszystkich szpar.</p><p>Szarlej i Rixa popatrzyli na siebie. Wzruszyli ramionami. I wyszli.</p><p>Przy schodkach czeka� Tybald. Nieco dalej Samson pomaga� i�� z trudem stawiaj�cemu nogi Reynevanowi.</p><p>��I co? � spyta� Tybald, g�ow� wskazuj�c wiatrak. � I co?</p><p>��Nic � odrzek�a zimno Rixa. � Czekamy na wiatr.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nadchodz�cy wicher czu�o si� w powietrzu. Pomurnik by� ju� daleko. Teraz zatrzyma� i obr�ci� konia. Obejrza� si�.</p><p>Nads�uchiwa�. Odleg�o�� by�a znaczna, ale on s�ysza�.</p><p>��Nie zostawiaj mnie! Nie zostawiaj! Nie zostawiaj mnie samej!</p><p>Twarz Pomurnika nie drgn�a. A po chwili z siod�a zerwa� si�, trzepocz�c, wielki ptak. Zerwa� si�, wzbi� i ulecia� w niebo, w niskie chmury. Ulecia� i znik�.</p><p>��Nie zostaaaaaaaa�</p><p>Wiatr zawy�. Skrzyd�a wiatraka drgn�y. Potem poruszy�y si�, z wyra�nym wysi�kiem, pokonuj�c op�r. A potem ju� kr�ci�y si� p�ynnie i bez przeszk�d.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ostatniego z Je�d�c�w, rozbrojonego, bez he�mu, Rixa i Tybald zap�dzili pod wrota zapadni�tej szopy. Je�dziec pad� na kolana, b�agaj�c o lito��. Ale tego dnia pardonu nie dawano. Tybald ucapi� Je�d�ca za w�osy, a Rixa kr�tkim ruchem wrazi�a sztylet pod podbr�dek, wbijaj�c ostrze a� po gard�. Zak�uty w drgawkach run�� na wrota, otwieraj�c je sob�. Rixa, us�yszawszy co�, zajrza�a do �rodka.</p><p>��Reynevan! � krzykn�a przera�liwie. � Reynevan! Tutaj! Pr�dko!</p><p>��O, Chryste! � Tybald te� zajrza�, cofn�� si�. � O, Chryste�</p><p>Przybiegli Szarlej i Samson. Reynevan ich wyprzedzi�. Wpad� do �rodka, odtr�caj�c goliarda i omal nie przewracaj�c Rixy.</p><p>Wewn�trz, na s�omie, le�a�a�</p><p>��Jutta!</p><p>Rzuci� si� ku niej, pad� na kolana. Chwyci� za ramiona.</p><p>To co najpierw poczu�, to mokre gor�co. By�a rozpalona tak, �e niemal p�on�a ogniem. Oczy mia�a zamkni�te, dygota�a, trz�s�a si� w dreszczach.</p><p>��Jutto! To ja! Jestem! Jutto!</p><p>��Reynevan� � otworzy�a oczy. � Reynevan?</p><p>Obj�� j�. I wtedy poczu� okropne, lodowate wr�cz zimno jej r�k. Spojrza� i zmartwia�. Sk�ra d�oni mia�a kolor niebieski, przechodz�cy ku palcom w indygo, a na palcach w g��bokie odcienie purpury.</p><p>Dr��cymi palcami rozsun�� jej koszul�. I cho� si� stara�, nie zdo�a� powstrzyma� rozpaczliwego j�ku.</p><p>Sine ramiona, piersi i brzuch Jutty g�sto pokrywa�y p�cherze i krosty. Niemal�e w oczach wyrasta�y nowe. Niekt�re p�ka�y ju�, s�cz�c krew. Zacz�a dygota�, trz��� si� spazmatycznie, nakry� j� i owin�� p�aszczem. Spojrza�a na niego nieprzytomnie.</p><p>��Reynevan� Zimno�</p><p>Nakry� j� drugim p�aszczem, kt�ry poda� mu Samson. Jutta mocno uchwyci�a jego r�k�. Chcia�a co� powiedzie�, omal nie zad�awi�a si� krwi�. Przechyli� jej g�ow�, by mog�a odpluwa�.</p><p>��Co jej jest? � spyta� g�ucho Szarlej. � Na co jest chora? Sk�d ta straszna sino��?</p><p>Reynevan zagryz� wargi, wskaza� na obr�con� szyj� dziewczyny, na skaleczenia, r�wnoleg�e ci�cia, opuch�e ju� i zropia�e. Wsta�, odci�gn�� Szarleja i Samsona na bok.</p><p>��Zraniono j� � wydusi� z siebie. � I zara�ono. Wszczepiaj�c�</p><p>��Co?</p><p>��To jest� � g�os uwi�z� mu w gardle. � My�l�, �e� �e zaka�ono j� wywo�an� magicznie posocznic�. Posocznica to zaka�enie i gnicie krwi� Wed�ug Awicenny� Salerne�czycy m�wi� na to <emphasis>sepsis</emphasis>� Sinica bierze si� z wewn�trznych wybroczyn. Jej krew przesi�ka przez �y�y i tworzy zakrzepy� To si� rozsiewa po ca�ym ciele� Powstaj� ogniska ropne� Ma ju� objawy zapalenia zgorzelinowego�</p><p>��Lekarstwo?</p><p>��Na posocznic� nie ma lekarstwa� Nikt nie zna na to lekarstwa�</p><p>��Nie m�w tak, do diab�a. Jeste� medykiem. Pr�buj!</p><p>Najpierw gor�czka, pomy�la�, kl�kaj�c, musz� obni�y� jej gor�czk� Potem konieczna jest jaka� silna odtrutka� Co�, co powstrzyma zaka�enie�</p><p>Dr��cymi palcami rozpi�� klamry torby, wyrzuci� zawarto��, j�� grzeba� w niej gor�czkowo. Z przemo�nym poczuciem bezsi�y.</p><p>Z rosn�cym przekonaniem, �e nic z tego, czym dysponuje, nie jest w stanie uleczy� Jutty, pom�c jej czy chocia�by ul�y� w cierpieniu. �e na nic wszystkie jego <emphasis>remedia contra malum</emphasis>, na nic <emphasis>diacodia</emphasis> i <emphasis>elektuaria</emphasis>, na nic <emphasis>sotira</emphasis>, <emphasis>antidota </emphasis>i <emphasis>panacea</emphasis>. Na nic <emphasis>artemisium</emphasis>, <emphasis>hypericum </emphasis>i <emphasis>serpillum</emphasis>, na nic <emphasis>Pestwurz</emphasis>, czartop�och i wszystkie inne noszone w torbie specyfiki.</p><p>Amulety, pomy�la�, amulety Telesmy. Zosta�o ich niewiele� Tamuj�ca krwotoki <emphasis>gemma rutila</emphasis>. <emphasis>Venim</emphasis> z lapis-lazuli, skuteczny przeciw jadowitym uk�szeniom� <emphasis>Aquila</emphasis>, orli kamie�, oczyszczaj�cy krew� Ale wszystkie musz� by� u�ywane natychmiast, a j� zraniono przed godzinami� Magiczna posocznica rozwija si� b�yskawicznie� Mo�e jednak kt�ry� amulet podzia�a� Bo�e, spraw, aby kt�ry� podzia�a��</p><p>Amulety nie dzia�a�y. By�y za s�abe. Nie mia�y szans w walce z tym, czym zara�ono Jutt�.</p><p>Zakl�cia. Zna� kilka. Schylony, recytowa� je po kolei, pokonuj�c rosn�c� w ustach sucho��. Wykonywa� magiczne gesty i znaki, z trudem panuj�c nad dygotaniem r�k.</p><p>Zakl�cia nie dzia�a�y. Reynevan wzni�s� oczy i r�ce.</p><p>��<emphasis>Magna Mater</emphasis>� � wymamrota�. � Matko bog�w� Ty, kt�ra jedyna bronisz nas i ochroniasz� Matko S�o�ca, kt�rej cia�o bia�e jest od mleka gwiazd! <emphasis>Elementorum omnium domina</emphasis>, Pani Stworzenia, Karmicielko �wiata! Stra�niczko nieba i morza, wszystkich bog�w i pot�g, <emphasis>aeterne caritatis desideratissima filia, aeterne sapientie mater gratissima, sub umbra alarum tuarum protege nos</emphasis>. Daj mi, b�agam kornie, moc leku nios�cego zdrowie. Ocal j�, b�agam. Pozw�l jej �y�.</p><p>Cud nie nast�pi�.</p><p>Jutta zacz�a si� d�awi� i plu� krwi�, krew silnie rzuci�a si� jej r�wnie� z nosa. Uni�s� i przechyli� jej g�ow�. I patrzy� bezsilnie.</p><p>��Jak� � odezwa� si� ledwie s�yszalnie Szarlej. � Jak ona�</p><p>��Przez wyniszczenie organizmu.</p><p>��Jak d�ugo�</p><p>��Bardzo.</p><p>��Reynevan� � Jutta nagle chwyci�a go za r�k�. Jej zupe�nie granatowe palce ju� prawie nie mia�y si�y chwytu.</p><p>��Reynevan� � powt�rzy�a niemal przytomnie. � Chc� Na s�o�ce�</p><p>Wszyscy pospieszyli z pomoc�. D�wign�li j� i wynie�li ze stodo�y, u�o�yli na szybko zaimprowizowanym z p�aszczy pos�aniu. S�o�ca nie by�o. By�y niskie szaroo�owiane chmury.</p><p>Znowu zacz�a silnie krwawi� z nosa, przesi�kni�te krwi� nogawice �wiadczy�y o krwotoku z przewodu pokarmowego i narz�d�w rodnych. J�y ni� miota� konwulsyjne dreszcze. Dygota�a d�ugo.</p><p>Patrzyli bezsilnie.</p><p>��Reyne� � wyplu�a krew. � Reynevan�</p><p>��Jestem przy tobie.</p><p>��Jeste�� � spojrza�a niemal przytomnie. � Jeste�� To dobrze�</p><p>Z trudem namaca�a jego rami�. Potem d�o�. Palce i paznokcie mia�a ju� ca�kiem czarne. Podobnie stopy.</p><p>��Ju� czas� Monts�gur�</p><p>��Co m�wisz? Jutto?</p><p>��Monts�gur� Wci�� trwa� <emphasis>Endura</emphasis> i <emphasis>consolamentum</emphasis>� Chcia�abym� us�ysze� g�os stamt�d�</p><p>Reynevan potrz�sn�� g�ow�, pytaj�co patrz�c na przyjaci�. Szarlej roz�o�y� r�ce.</p><p>��Pozw�l � rzek� Samson.</p><p>Ukl�k� obok Jutty, uj�� jej poczernia�� d�o�.</p><p>��<emphasis>Benedicite</emphasis> � powiedzia� cicho. � <emphasis>Benedicite, parcite nobis</emphasis>.</p><p>��<emphasis>Parcite nobis</emphasis> � odszepn�a. � Za wszystkie grzechy� Prosz� o przebaczenie�</p><p>��<emphasis>De Deu e de nos vos sian perdonatz</emphasis> � wyrzek� Samson. � <emphasis>E nos preguem Deu que les vos perdo</emphasis>.</p><p>Jutta, wygl�da�o, chcia�a si� u�miechn��. Ale paroksyzm b�lu zniekszta�ci� jej sin� twarz w okropnym grymasie. Z nosa i k�cika ust pociek�a krew. Krew przes�cza�a si� ju� te� przez wszystkie okrywaj�ce j� p�aszcze.</p><p>��Reinmarze � Samson wsta�. � Ju� czas. Niech si� stanie.</p><p>��Nie rozumiem.</p><p>��Nim Jutta umrze � olbrzym zbli�y� si�, zni�y� g�os � b�dzie cierpie� jeszcze co najmniej kilkana�cie godzin. Pozwolisz, by cierpia�a?</p><p>��Co ty m�wisz? Mam j�� Samsonie� Jestem lekarzem! Jestem chrze�cijaninem� B�g zabrania� Boskie prawo�</p><p>��Prawo, kt�re ka�e cierpie�? Gdy mo�na cierpienia skr�ci�? Nic nie wiesz o Bogu, ch�opcze, nie znasz go wcale. A robisz z niego okrutnego fanatyka. Obra�asz go tym. To nie wypada.</p><p>��Ale�</p><p>��Jeste� medykiem. Ulecz cierpienie.</p><p>Szarlej wzi�� Rix� pod rami�, odprowadzi� na bok. Tybald Raabe pod��y� za nimi.</p><p>Samson i Reynevan ukl�kli obok Jutty. Samson z lewej, Reynevan z prawej. Nim ukl�kli, Jutta by�a nieprzytomna, teraz oprzytomnia�a.</p><p>��Reinmar�</p><p>��Kocham ci� � wyszepta� z ustami przy jej uchu. � Kocham ci�, Jutto.</p><p>��Ja te� ci� kocham. Jestem gotowa.</p><p>��<emphasis>Pater sancte</emphasis> � wym�wi� cicho Samson � <emphasis>suscipe ancillam Tuam in Tua iusticia et mitte graciam Tuam e Spiritum Sanctum Tuum super eam</emphasis>.</p><p>��<emphasis>Lux in tenebris lucet</emphasis> � wyszepta�a wyra�nie. � �wiat�o�� w ciemno�ci �wieci� I ciemno�� jej nie ogarn�a.</p><p>I gdy to wyrzek�a, chmury rozst�pi�y si� nagle. I zal�ni�o zza nich przedwieczorne s�o�ce. I sta�a si� jasno��.</p><p>I by�o tak, �e Reinmar z Bielawy, medyk, otworzy� szkatu�k� z amuletami, podarunek od Joszta Duna, zwanego Telesm�, czarodzieja z Pragi. By�o tak, �e Reinmar wydoby� ze szkatu�ki amulet, ten schowany najg��biej, jeden jedyny, ma�y i niepozorny, ten, kt�ry nie mia� by� u�yty nigdy, bo m�g� by� wykorzystany tylko w sytuacji absolutnie i ekstremalnie ostatecznej, w po�o�eniu bez wyj�cia i bez nadziei. By�o tak, �e Reinmar obj�� Jutt� i przy�o�y� jej amulet do skroni i wym�wi� zakl�cie, a brzmia�o ono: <emphasis>�Spes proxima�</emphasis>. By�o tak, �e Jutta westchn�a z ulg�, a potem u�miechn�a si� i odpr�y�a.</p><p>I by�o tak, �e Jutty nie by�o.</p><p>Zosta�o tylko jej imi�, puste s�owo, kt�rego nawet nie by�o sensu wymawia�.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dziewi�tnasty</p></title><p><strong>w kt�rym spe�nia si�, co mia�o si� spe�ni�. I cisn� si� na usta s�owa natchnionego proroka, Izajasza, syna Amosa: Oczekiwali�my �wiat�a, a oto ciemno��. Jasnych promieni, a kroczymy w mrokach.</strong></p><empty-line/><p>Pierwszego dnia rozwi�zane by�y cztery wiatry od ich podstaw. Poruszona by�a ziemia ze swego miejsca, bramy nieba otworzy�y si�, a dym wielkiego ognia przes�oni� horyzont. S�o�ce sta�o si� czarne jak w�osienny w�r, a ksi�yc sta� si� jak krew. Z ka�dej strony wyziera�y rozpacz i przera�enie. I by� �al. I by�y �zy. I by�a okropna, dojmuj�ca samotno��.</p><p>Drugiego dnia by�y ciemno�ci wielkie. Gwiazdy spada�y z nieba. Zaj�cza�y otch�anie ziemi z czterech kra�c�w �wiata. Rozp�yn�a si� otch�a� w�r�d j�k�w, zadr�a�y ziemia i morze, a razem z nimi g�ry i pag�rki. I upad�y pos�gi bog�w prawdziwych i fa�szywych, a z ich upadkiem ludy wszystkie wzgardzi�y �yciem tego �wiata.</p><p>Rozdarte zosta�o sklepienie nieba od wschodu a� do zachodu. I sta�a si� nagle �wiat�o��, <emphasis>lux perpetua</emphasis>. I wyszed� z niej g�os archanio�a, i us�yszany by� a� w najni�szych czelu�ciach. <emphasis>Dies irae, dies illa</emphasis>�</p><p><emphasis>Mors stupebit et natura,</emphasis></p><p><emphasis>cum resurget creatura,</emphasis></p><p><emphasis>iudicanti responsura.</emphasis></p><p><emphasis>Liber scriptus proferetur,</emphasis></p><p><emphasis>in quo totum continetur,</emphasis></p><p><emphasis>unde mundus iudicetur.</emphasis></p><p>Trzeciego dnia�</p><p>Trzeciego dnia przyszed� Samson. A z nim Szarlej, Rixa i Tybald.</p><p>��Do��, Reynevan. Wystarczy, przyjacielu. Op�aka�e� j�, op�aka�e� godnie i nale�ycie. A teraz wsta� i we� si� w gar��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nad krain� Bawar�w unosi�y si� dymy, wiatr zewsz�d ni�s� smr�d spalenizny. Dzia�ania bojowe wi�kszo�ci� wstrzymano jednak, wie�� nios�a, �e rozpocz�to rokowania. Na zdobyty i zamieniony na husyck� kwater� g��wn� zamek Beheimstein pod Norymberg� przyby� jakoby w�asn� osob� margraf brandenburski Fryderyk, by uk�ada� si� z hejtmanami. Nie wykluczano, �e to koniec rejzy, �e Niemcy zechc� si� okupi�. By troszk� pom�c im w podj�ciu decyzji, Prokop kaza� kolumnom husyckim ruszy� si� w kierunku G�rnego Palatynatu, na Sulzbach i Amberg, czym zdrowo nap�dzi� strachu falcgrafowi Janowi z Neumarktu.</p><p>Wszystkie wie�ci okaza�y si� prawdziwymi. Rokowania uwie�czy� sukces. Zap�aci� okup margraf, zap�aci� falcgraf, zap�aci�a Norymberga. Rejza by�a sko�czona. Wydano rozkazy, ze�rodkowana pod Pegnitz i Auerbach armia husycka w dw�ch kolumnach rozpocz�a powr�t do domu. Po drodze nie zamierzano jednak pr�nowa�. Id�ca szlakiem po�udniowym kolumna formowa�a si� do ataku na Kyn�vart, kolejny gr�d znienawidzonego Henryka von Plauena. Kolumn� p�nocn� Prokop forsownym marszem poprowadzi� na Cheb.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Armia podesz�a pod Cheb w sobot� jedenastego lutego, p�nym popo�udniem, o zmierzchu niemal, z marszu wpadaj�c na otaczaj�ce miasto wsie i osady. Ca�e podgrodzie stan�o w ogniu, zagon konnych Jana Zmrzlika zadba� za� o to, by nie ocala�a nawet jedna z okolicznych i zagr�d. Reynevan wzi�� si� w gar�� i doszed� ju� do siebie, ale w paleniu i mordach udzia�u nie wzi��. Wraz z Szarlejem, Samsonem i Rix� trzymali si� Mikulasza Soko�a z Lamberka, pozostawionego z oddzia�em odwodowym.</p><p>Tybald Raabe odszed�, pow�drowa� na wsch�d, zanim jeszcze ruszyli pod Pegnitz.</p><p>Noc, kt�ra wkr�tce zapad�a, by�a od po�ar�w jasna jak dzie�. I ha�a�liwa. Bezustannie huka�y m�otki i siekiery cie�li, ustawiaj�cych praki i buduj�cych zatarasy. Ryczeli i �piewali puszkarze, mocuj�c na drewnianych �o�ach bombardy i mo�dzierze. Wrzeszczeli pod murami taboryccy harcownicy, obiecuj�c obro�com Chebu paskudn� �mier�, obro�cy z g�ry rewan�owali si� taborytom obietnicami �mierci jeszcze gorszej, ohydnymi obelgami i palb� z broni ognistej.</p><p>��Reinmarze?</p><p>��Jestem, Samsonie.</p><p>��Trzymasz si�? Jak si� czujesz?</p><p>��Bardzo paskudnie.</p><p>��Niepotrzebnie pyta�em.</p><p>Siedzieli przy niedu�ym ognisku, rozpalonym za rozpi�t� na kijach, chroni�c� od lutowego wiatru p�acht�. Siedzieli we dwu, Szarlej i Rixa gdzie� przepadli. Ostatnio przepadali cz�sto. Rixa zd��y�a si� ju� zreszt� po�egna�, wraca�a na �l�sk.</p><p>��Ja� � olbrzym zaj�kn�� si� niespodziewanie � te� mam czym si� gry��. Prze�laduj� mnie ostatnio my�li o prawdziwym Samsonie, tym z klasztoru benedyktyn�w. Nie mog� uwolni� si� od przekonania, �e wyrz�dzi�em mu krzywd�. Zostawi�em go� Tam�</p><p>��Nie ponosisz winy � odrzek� powa�nie Reynevan. � To ja i Szarlej, nasze g�upie egzorcyzmy, nasze igraszki ze sprawami, z kt�rymi igra� nie by�o wolno. Pr�bowa�e� naprawi� nasz b��d, pr�bowa�e� wiele razy, nikt nie ma prawa zarzuci� ci bezczynno�ci. Nie uda�o si�, c�, wola boska. A obecnie� Obecnie sytuacja si� zmieni�a. Masz obowi�zki. Nie mo�esz porzuci� Markety. Z�ama�by� dziewczynie serce, gdyby� teraz zostawi� j� sam�. Rozumiem, �e mo�e to by� dla ciebie przykre, znam ci�, wiem, jak bardzo przejmujesz si� losem innych. Ale teraz to ju� by�by wyb�r alternatywny: albo Marketa, albo klasztorny mato�. Dla mnie jasne jest, kogo powiniene� wybra�. To jest oczywiste. I nie m�w mi, �e to ma�o moralne.</p><p>��To jest ma�o moralne � westchn�� Samson. � Bardzo ma�o moralne. Bo ju� za p�no na jakikolwiek wyb�r. Od tamtego wydarzenia min�y ponad cztery lata. Tam� W strefie ciemno�ci� �aden cz�owiek nie m�g� tego wytrzyma�, �adna ludzka psychika nie mog�a tego znie��. Prawdziwy Samson nie �yje lub ca�kowicie postrada� zmys�y. Nie zdo�amy ju� przywr�ci� go �wiatu. Fakt ten, niestety, obci��a moje sumienie.</p><p>��Pos�uchaj�</p><p>��Nic nie m�w.</p><p>Trzaska�y krokwie dopalaj�cych si� cha�up podgrodzia, z wiatrem dolatywa� smr�d i podmuchy gor�ca.</p><p>��Los klasztornego mato�ka � przerwa� milczenie Samson � bynajmniej nie przes�dzi� si� z momentem, w kt�rym ujrza�em Market�. Wtedy, pod Kolinem, w szulerskim zaje�dzie�</p><p>��Zrobi�e� w�wczas to, co musia�e� zrobi�. Pami�tam twoje s�owa. To, czego byli�my �wiadkami w szulerni, wyklucza�o oboj�tno�� i bezczynno��. Sta�o si� wi�c to, co musia�o si� sta�.</p><p>��To prawda. Ale pogr��y�em si� dopiero p�niej, w Pradze. W dniu, gdy po raz pierwszy si� do mnie u�miechn�a. <emphasis>Quando mi volsi al suo viso ridente</emphasis>�</p><p><emphasis>Kunszt i natura, co si� o to kusz�.</emphasis></p><p><emphasis>Czy w kszta�cie �ywym, czy w kre�lonym dziele,</emphasis></p><p><emphasis>Aby przez zmys�y zaw�adn�� nad dusz� -</emphasis></p><p><emphasis>Razem zebrane nie mia�y tak wiele</emphasis></p><p><emphasis>W�adzy, jak cud ten, kt�rym mi� ol�ni�a,</emphasis></p><p><emphasis>Kiedy zajrza�em w jej oczu wesele.</emphasis></p><p>��A taka bi�a z niej po�wiata � Samson ni to deklamowa�, ni to m�wi� � jakby B�g szcz�sny wst�pi� w jej oblicze. I zaw�adn�a m� dusz�� Ech� Przepraszam. Wiem, �e to bana�, rzecz banalna, nic na to nie poradz�. Ale powinienem si� powstrzyma� i przynajmniej tego nie rozg�asza�. Ale mo�e dobrze si� sta�o? Mo�e to dobry wst�p do tego, co chc� ci powiedzie�?</p><p>��A co chcesz mi powiedzie�?</p><p>���e odchodz�.</p><p>��Teraz?</p><p>��Jutro. To ju� ostatni raz. Cheb to ju� ostatnie miasto, do kt�rego wejd� z wami. Odszed�bym ju� dzi�� Ale co� mnie powstrzymuje. Jutro jednak definitywnie ko�cz� z tym wszystkim. Odchodz�. Wracam do Rapotina. Do niej. Wracaj ze mn�.</p><p>��Po co? � spyta� gorzko i z wysi�kiem Reynevan. � Po co mam wraca�? Co, lub kto, tam na mnie czeka? Jutta nie �yje. Kocha�em j�, a jej ju� nie ma. Co mi pozostaje? Te� czyta�em Dantego Alighieri. <emphasis>Amor condusse noi ad una morte</emphasis>, mi�o�� nas �mierci� po�o�y�a w grobie. Na nic innego nie czekam. Z r�wnym wi�c skutkiem mog� na to czeka� tu, w tej armii. Po�r�d tej rzezi.</p><p>Samson milcza� d�ugo.</p><p>��Jeste� w ciemno�ci, przyjacielu � powiedzia� wreszcie. � W ciemno�ci gorszej ni� ta, w kt�r� odszed� prawdziwy Samson. Obu nas to spotka�o. Oczekiwali�my �wiat�a, a oto ciemno��. Jasnych promieni, a kroczymy w mrokach. Jak niewidomi macamy �cian� i jakby bez oczu idziemy po omacku. Potykamy si� w samo po�udnie jak w nocy, w pe�ni si� jeste�my jakby umarli. I t�sknimy do �wiat�a. Do �wiat�o�ci. Wzi��e� z Alighieriego niew�a�ciwy cytat. Podpowiem ci w�a�ciwszy. <emphasis>Sta come torre ferma</emphasis>�</p><p><emphasis>Mocny jak wie�a b�d�, co si� nie zegnie,</emphasis></p><p><emphasis>Chocia� si� wicher na jej szczyty wali.</emphasis></p><p>��Nie ma we mnie ju� mocy. Nie ma mocy tam, gdzie nie ma nadziei.</p><p>��Nadzieja jest zawsze. Nadzieja to �wiat�o�� wiekuista. <emphasis>Lux perpetua</emphasis>.<emphasis> La luce etterna</emphasis>.</p><p><emphasis>O luce etterna che sola in te sidi,</emphasis></p><p><emphasis>sola t�intendi, e da te intelletta</emphasis></p><p><emphasis>e intendente te ami e arridi!</emphasis></p><p>��Jestem zbyt zm�czony, by zdoby� si� na optymizm.</p><p>��Dobranoc, Reinmarze.</p><p>��Dobranoc, Samsonie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ze wschodem s�o�ca zacz�o si�. Rykn�y bombardy, hukn�y foglerze i szlangi, zagrzmia�y mo�dzierze, skrzypn�y ramiona prak�w, na miasto Cheb spad� grad pocisk�w. Ca�e przedpole zasnu�a g�sta zas�ona bia�ego dymu.</p><p>Os�oni�ci paw�ami i tarasami taboryci zwartym szykiem zbli�ali si� do mur�w, ale Prokop nie dawa� rozkazu do szturmu. Wiedziano, i� hejtman chcia� unikn�� strat, wola�, by miasto podda�o si� i okupi�o, ci�ki ostrza� mia� tylko zmi�kczy� obro�c�w. Tote� nie �a�owano prochu ani kul.</p><p>Ale Mikulasz Sok�, zach�cony niemrawym oporem od strony po�udniowej, zaatakowa� na w�asn� r�k�. Pod bram� podsadzono beczu�k� z prochem, gdy wybuch�a, w dym run�� oddzia� szturmowy.</p><p>Wewn�trz, na przedbramiu, w wylocie ulicy, napastnik�w osadzi� w miejscu kontratak. Z rot� atakuj�cych zderzy�a si� rota obro�c�w. Jedni i drudzy uzbrojeni byli g��wnie w bro� drzewcow�, halabardy, gizarmy, sudlice, spisy i rohatyny, co da�o efekt zderzenia si� dw�ch je�y. Zwarli si� z rykiem i wrzaskiem, z rykiem i wrzaskiem odst�pili, zostawiaj�c na bruku kilka cia�. Pochylili drzewca i zderzyli si� znowu, w�r�d szcz�ku i zgrzytu. Czesi bili si� z Czechami, jak wynika�o z wymiany obelg.</p><p>��<emphasis>Psi hlavy!</emphasis></p><p>��<emphasis>Zkurvysyni!</emphasis></p><p>Reynevan chwyci� upuszczon� przez kogo� sudlic� i chcia� skoczy� w zam�t, ale Szarlej powstrzyma� go mocnym chwytem.</p><p>��Nie graj zucha! � przekrzycza� bitewn� wrzaw� i huk dzia� z przedpola. � I nie szukaj �mierci! W ty�, w ty�, do bramy! Zaraz nas st�d wypr�! Uwaga na tych w oknach! Widzisz?</p><p>Reynevan widzia�. Rzuci� sudlic�, chwyci� kusz�, wycelowa�, strzeli�. Trafiony kusznik wylecia� z okna na pi�trze. Reynevan napi�� kusz�, na�o�y� be�t.</p><p>��Bij!</p><p>��Hyr na nich!</p><p>Na przedbramiu, mi�dzy pal�cymi si� ju� domami, dwa naje�one �elazem oddzia�y zwar�y si� znowu, �lizgaj�c we krwi. Trzaska�y zderzaj�ce si� drzewca, wrzeszczeli walcz�cy, wyli ranni. Samson uni�s� si� nagle, ca�kiem wystawiaj�c na pociski.</p><p>��S�yszycie?</p><p>��Co?</p><p>��Niczego nie s�yszymy! � wrzasn�� Szarlej. � Wycofujmy si�! Prokop nie da nam wsparcia! Wyno�my si� st�d, nim nas zat�uk�!</p><p>��S�yszycie?</p><p>Pocz�tkowo ha�as bitwy g�uszy� wszystko. Ale potem i ich uszu dobieg�o to, co us�ysza� Samson.</p><p>P�acz dzieci. Cienki i rozpaczliwy p�acz dzieci. Z pobliskiego, hucz�cego ju� po�arem domu.</p><p>Samson wsta�.</p><p>��Nie r�b tego! � krzykn�� Szarlej, bledn�c. � To �mier�!</p><p>��Musz�. Inaczej nie mo�na.</p><p>Pobieg�. Po chwili wahania skoczyli za nim. Reynevana prawie natychmiast odepchn�li i zablokowali cofaj�cy si� po kolejnym zwarciu taboryci. Szarlej zmuszony by� umyka� przed �elaznym je�em napieraj�cych obro�c�w. Samson przepad�.</p><p>Taboryci pochylili sudlice i rohatyny, z wrzaskiem skoczyli na obro�c�w. Dwie roty zderzy�y si� z impetem, sk�uwaj�c wzajemnie. Bruk sp�ywa� krwi�.</p><p>I wtedy z p�on�cego domu wyszed� Samson Miodek.</p><p>Na ka�dym z ramion ni�s� dziecko. Jakie� dziesi�� poblad�ych i cichych sz�o za nim, cisn�c si� do jego ud i czepiaj�c p�.</p><p>I nagle na przedbramiu bitewna wrzawa zgas�a jak wetkni�ta w �nieg pochodnia. Ucich�y krzyki. Zapad�a cisza, nawet ranni przestali j�cze�.</p><p>Wiod�cy dzieci Samson wolno wkroczy� pomi�dzy oddzia�y. Szed�, a drzewca pochyla�y si� przed nim, s�a�y si� do n�g. Zrazu jakby niech�tnie, potem coraz skwapliwiej. Pochyla�y si�, d�wi�kaj�c o bruk, mordercze �ele�ca halabard i gizarm, brzeszczoty sudlic i partyzan, ostrza rohatyn i korsek, groty w��czni i cienkie ��d�a spis. Pochyla�y si� przed Samsonem. K�ania�y przed nim. Oddawa�y cze��. W�r�d zupe�nej ciszy.</p><p>Id�c �elaznym szpalerem, Samson doszed� do bramy. Szarlej, Reynevan i kilku Czech�w dobieg�o, zabra�o i odci�gn�o dzieci. Samson wyprostowa� si�, odetchn�� g��boko, z ulg�.</p><p>Z walcz�cych na przedbramiu jakby spad� czar, rzucili si� na siebie z rykiem. A jeden ze strzelc�w w oknie zaczepi� hak strzelby o parapet i wsadzi� roz�arzony drut do zapa�u.</p><p>Samson zatoczy� si�, j�kn�� g�ucho. I run�� na ziemi�. Na twarz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevanowi wystarczy�o jednego spojrzenia. Uni�s� g�ow�. I pokr�ci� ni� przecz�co. Czuj�c, jak wargi zaczynaj� mu niepohamowanie drga�.</p><p>��Do diab�a, Samsonie! � krzykn�� Szarlej, kl�kaj�c obok. � Nie r�b mi tego! Nie r�b mi tego, do cholery! Nie �miej mi tego robi�!</p><p>Oczy Samsona zasz�y mg��. Krew w spazmach chlusta�a z rany, barwi�a �nieg.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Tej niedzieli ojciec Homolka, pleban fary �wi�tego Jana Chrzciciela w Szumperku, wzi�� za temat kazania histori� Tobiasza z Niniwy, Tobiasza zawsze wiernego Bogu, Tobiasza starego i ociemnia�ego. Pleban kaza� o tym, jak syn Tobiasza, Tobiasz M�odszy, wys�any zosta� przez ojca do miasta Rages w Medii, a nie znaj�cy dr�g i �cie�ek w�drowa� pospo�u z wynaj�tym przewodnikiem i psem.</p><p>Pani Bla�ena Pospichalova ziewn�a ukradkiem. S�ysz�c westchnienie, zerkn�a na stoj�c� obok Market�. Rudow�osa dziewczyna, otwar�szy lekko usta, zdawa�a si� ch�on�� ka�de s�owo kaznodziei. Czy�by nie zna�a Ksi�gi Tobiasza, czy�by s�ysza�a biblijn� przypowie�� pierwszy raz? Nie, pomy�la�a pani Bla�ena, po prostu lubi takie opowie�ci, powik�ane i czarowne historie o w�dr�wkach i pokonywanych przeciwno�ciach. Przypowie�ci, klechdy, bajki � kt�re, cho� niby straszne, zawsze dobrze si� ko�cz�. Wielu lubi s�ucha� takich powiastek, ksi�a nie bez kozery wybieraj� je na tematy kaza�. Ludzie mniej si� przy nich nudz�.</p><p>Kaznodzieja, �wiadom zapewne, jak bardzo ludzie lubi� opowie�ci drogi, barwnie snu� w�tek o w�dr�wce Tobiasza M�odszego, Przewodnika i psa przez medyjskie r�wniny. Prawi� o rybie z�owionej w rzece Tygrys, o sercu, w�trobie i ��ci owej ryby, za rad� Przewodnika zabranych. O tym, jak w Ekbatanie, stolicy Med�w, Tobiasz M�odszy pozna� Sar�, c�r� Raguela, i jak po��czy�a dwoje m�odych mi�o�� pi�kna i szczera. Pani Bla�ena t�umi�a I ziewanie. Zna�a ciekawsze historie mi�osne. Marketa wzdycha�a i oblizywa�a wargi.</p><p>A kaznodzieja, g�os w przej�ciu �ami�c, opowiada� o ci���cym na Sarze przekle�stwie, o podst�pnym duchu Asmodeuszu, morduj�cym zdradziecko wszystkich tych, kt�rych dziewczyna ukocha�a. O tym, jak za dobr� rad� Przewodnika Tobiasz przep�dzi� z�ego demona kadzid�em z serca i w�troby z�owionej ryby i jak po��czy� si� z Sar� w szcz�liwym zwi�zku. O tym, jak powr�ciwszy do Niniwy, Przewodnik przywr�ci� wzrok Tobiaszowi Starszemu za pomoc� rybiej ��ci. Jak wielka by�a rado�� i wdzi�czno��, jakie wesele�</p><p>��A kiedy sko�czy�o si� wesele � wo�a� z ambony przej�ty ksi�dz Homolka � powiedzia� Tobiasz do syna swego, Tobiasza: Pomy�l o daniu zap�aty cz�owiekowi, kt�ry towarzyszy� tobie! A on mu odpowiedzia�: Ojcze, jak wielk� mam mu da� zap�at�? On przecie� mnie przyprowadzi� w zdrowiu, �on� moj� wyzwoli� i ciebie uleczy��</p><p>��Wyzwoli�� � us�ysza�a cichute�ki szept pani Bla�ena. � Uleczy��</p><p>��Marketa? Ty m�wisz?</p><p>��Uleczy�� � wyszepta�a z wyra�nym trudem dziewczyna. � I przyprowadzi� w zdrowiu�</p><p>��Marketko! Co ci?</p><p>Ludzie w nawie podnie�li g�owy, s�ysz�c nagle szum, szum jakby pi�r, jakby �opotanie skrzyde�. W�r�d t�umu rozleg�y si� g�osy, ciche okrzyki, westchnienia. Wszyscy gapili si� w g�r�. Kaznodzieja straci� na moment w�tek, dopiero po chwili wr�ci� do kazania i przypowie�ci. Do odpowiedzi, jakiej obu Tobiaszom udzieli� Przewodnik.</p><p>��Odkryj� przed wami ca�� prawd�, nie ukrywaj�c niczego. Pi�kn� jest rzecz� zachowywa� tajemnic� kr�lewsk�, ale godn� wszelkiej pochwa�y objawia� dzie�a Bo�e.</p><p>Szum przybra� na sile. Marketa j�kn�a g�o�no.</p><p>��Ja jestem jeden z siedmiu anio��w, kt�rzy stoj� w pogotowiu i wchodz� przed majestat Pa�ski. Nie b�jcie si�! Pok�j wam! Uwielbiajcie Boga po wszystkie wieki! To, �e by�em z wami, nie by�o moj� zas�ug�, lecz by�o z woli Bo�ej. A ja�</p><p>��Nie! � krzykn�a z rozpacz� Marketa. � Nie! Nie odchod�! Nie zostawiaj mnie samej!</p><p>��A ja wst�puj� do Tego, kt�ry mnie pos�a�. Opiszcie to wszystko, co was spotka�o.</p><p>��Odchodzi � zaj�cza�a Marketa w u�cisku pani Bla�eny. � W�a�nie teraz� W tej chwili� Odchodzi� Na zawsze� Na zawsze!</p><p>Bla�enie Pospichalovej zda�o si�, �e witra� p�k� nagle w�r�d wielkiego blasku, a �wiat�o�� wielka zala�a o�tarz i prezbiterium. �opot skrzyde� i szum pi�r s�ysza�a, zda�o si� jej, tu� nad sam� g�ow�, p�d powietrza, zda�o si� jej, zerwie jej zawicie z w�os�w. Trwa�o to tylko chwil�.</p><p>��I odszed� � ksi�dz ko�czy� kazanie w�r�d zupe�nej ciszy. � Oni podnie�li si�, ale �aden nie m�g� ju� go zobaczy�.</p><p>Po policzkach Markety zbieg�y dwie �zy.</p><p>Tylko dwie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Taboryt�w wyparto z miasta, bram� zabarykadowano. Z mur�w zacz�to znowu strzela�. O tym, by nie�� Samsona, nie mog�o by� mowy, ale jacy� Czesi przynie�li paw�e, os�onili nimi rannego i tych, kt�rzy przy nim byli.</p><p>��<emphasis>Expectavimus lucern</emphasis>� � powiedzia� nagle olbrzym. � <emphasis>Et ecce tenebrae</emphasis>�</p><p>��Samsonie� � Szarlejowi g�os uwi�z� w gardle.</p><p>��Sta�o si� to, co musia�o si� sta� Reinmarze?</p><p>��Jestem tu, Samsonie. Wytrzymaj� Zaniesiemy ci�</p><p>��Daj pok�j. Ja wiem.</p><p>Reynevan otar� oczy.</p><p>��Marketa� <emphasis>O luce etterna</emphasis>�</p><p>G�os Samsona by� ju� tak cichy, �e musieli pochyli� si� nad nim, by zrozumie� s�owa.</p><p>��Opiszcie to � powiedzia� nagle zupe�nie wyra�nie. � Opiszcie to wszystko, co was spotka�o.</p><p>Milczeli. Samson przechyli� g�ow� na bok.</p><p>��<emphasis>Consummatum est</emphasis> � wyszepta�.</p><p>I to by�y ostatnie s�owa, jakie wypowiedzia�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>I s�o�ce sta�o si� czarne jak w�osienny w�r, a ksi�yc sta� si� jak krew. Z ka�dej strony wyziera�y rozpacz i przera�enie. I upad�y pos�gi bog�w prawdziwych i fa�szywych, a z ich upadkiem ludy wszystkie wzgardzi�y �yciem tego �wiata.</p><p>I rozdarte zosta�o sklepienie nieba od wschodu a� do zachodu. I sta�a si� nagle �wiat�o��, <emphasis>lux perpetua</emphasis>. I wyszed� g�os archanio�a, i us�yszany by� a� w najni�szych czelu�ciach.</p><p><emphasis>Dies irae, dies illa</emphasis>�</p><p><emphasis>Confutatis maledictis,</emphasis></p><p><emphasis>flammis acribus addictis,</emphasis></p><p><emphasis>voca me cum benedictis</emphasis>�</p><p>Reynevan p�aka�, nie wstydz�c si� �ez.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Od Chebu i Kyn�vartu</emphasis>, skrzypia� pi�rem stary mnich kronikarz z �aga�skiego klasztoru augustian�w, <emphasis>powr�ci�a zwyci�ska Prokopowa armia do domu, w miesi�cu lutym, we wtorek </emphasis>ante festum sancti Matthie <emphasis>wjazd triumfalny do Pragi �wi�tuj�c. A by�o co �wi�towa�. Je�c�w nabrano znacznych, a zdobycz i �upy na trzech tysi�cach woz�w wieziono, tak ci�kich, �e niekt�re dziesi��, dwana�cie, a nawet czterna�cie koni ci�gn�� musia�o. A czego zabra� nie zdo�ali, to </emphasis>destruxerunt et concremaverunt, <emphasis>zrujnowali, w popi� i perzyn� obr�cili. W Mi�ni, Saksonii i Turyngii doliczono si� dwudziestu miast spalonych i dw�ch tysi�cy wsi wyludnionych. W G�rnej Frankonii nie by�o i czego liczy�, tam jedna wielka pustynia osta�a</emphasis>.</p><p><emphasis>A m�wiono potem w Pradze i w Bohemii ca�ej, �e by�a to jazda tak wspania�a, �e najstarsi ludzie nie pami�taj�, by kiedykolwiek tak� Czechowie uczynili</emphasis>.</p><p><emphasis>I niech im to B�g odpu�ci</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Reynevanowi nie by� dany splendor triumfalnej defilady. Do Pragi i owszem, wjecha�, ale le��c na wozie, bez ducha, p�on�c od gor�czki.</p><p>Chorowa� d�ugo.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwudziesty</p></title><p><strong>w kt�rym Reynevan podejmuje ostateczn� decyzj�. Albowiem, jak pisze aposto� Pawe� w drugim li�cie do Koryntian, to, co dawne, min�o, wszystko sta�o si� nowe. A <emphasis>lux vitae</emphasis>, �wiat�o �ycia, czeka na tych, kt�rzy dokonaj� w�a�ciwego wyboru.</strong></p><empty-line/><p>Niezwykle �agodna zima prze�omu lat 1429 i 1430 p�ynnie i niemal niezauwa�alnie przesz�a w �agodn� wiosn�. Ju� w pocz�tku marca zaroi�o si� niebo wielkim mno�stwem powracaj�cego z po�udnia ptactwa. Wcze�niej ni� zwykle przylecia�y kaczki krzy��wki, wcze�niej zaklekota�y bociany w gniazdach na kalenicach. Zag�ga�y dzikie g�si, wrzasn�y �urawie, roz�wiergota� si� r�noraki skrzydlaty ludek. Stawy, bagna, rozlewiska i rowy rozbrzmia�y ch�ralnym rechotaniem �ab. Rozp�k�y si� p�ki olszyn, pokry�y baziami wierzby, zakwit�y ��ki bia�o i ��to, zawilcem i kacze�cem.</p><p>Reynevan jecha� samotnie przez kraj opawski. Go�ci�cem zrytym ko�ami i podkowami, zdeptanym wojackim butem. �ladem dwunastotysi�cznej armii polnej Taboru, kt�ra przemaszerowa�a t�dy zaledwie tydzie� temu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Oko�o po�udnia us�ysza� sygnaturk�. Ponagli� konia, jad�c na s�uch, po chwili dostrzeg� na wzniesieniu drewniany ko�ci�ek ze smuk�� wie�yczk�, ca�kiem nienaruszony. Bez wahania zwr�ci� konia w tamt� stron�. Ostatnie tygodnie wiele w nim zmieni�y.</p><p>Tak�e w tym wzgl�dzie.</p><p>Zsiad� z konia, ale do �wi�tynki nie wszed�, cho� sygnaturka wci�� og�asza�a <emphasis>Angelus</emphasis> z wie�yczki. Zbli�y� si� tylko do wej�cia, trzy kroki przed pad� na kolana. Jutto, pomy�la�. Jutto.</p><p><emphasis>Agnus Dei qui tollit peccata mundi</emphasis>.</p><p><emphasis>Requiem aeternam dona ei, et lux perpetua luceat ei</emphasis>.</p><p><emphasis>In memoria aeterna erit iusta ab auditione ma�a non timebit</emphasis>.</p><p>Bo�e, upadam i nie mog� i�� dalej. Jestem sparali�owany i niezdolny do podniesienia si�. Uzdr�w mnie i pod�wignij w imi� Twego mi�osierdzia. Ze�lij mi �ask� spokoju. A jej daj odpoczynek wieczny.</p><p><emphasis>Agnus Dei qui tollit peccata mundi</emphasis>. <emphasis>Ad te omnis caro veniet</emphasis>.</p><p>��Amen � wyrwa� go z zadumy g�os. � Amen twej modlitwie, w�drowcze. Pok�j z tob�.</p><p>W wej�ciu do ko�ci�ka sta� ksi�dz w ko�uszku na sutannie, niewysoki, oty�y, z tonsur� wygolon� a� po w�ziutkie pasmo w�os�w nad uszami. Podpiera� si�, niby kul�, rozwidlonym kosturem, a twarz zdobi� mu wielki krwiak.</p><p>��Pok�j z tob� � powt�rzy�, m�wi�c z wyra�nym wysi�kiem i trac�c oddech. � Modlisz si� pod go�ym niebem. Jeste� husyt�?</p><p>��Jestem lekarzem. � Reynevan wsta�. � Pomagam i przynosz� ulg� cierpi�cym. A �e ty cierpisz, pomog� i tobie. Kto ci to zrobi�?</p><p>��Bli�ni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Korpus ksi�dza g�sto pokrywa�y siniaki, na prawym boku zlewaj�ce si� w jednolit�, wielk�, sinoczarn� opuchlizn�. Ksi�dz posykiwa� i poj�kiwa� pod d�oni� badaj�cego go Reynevana, st�ka�, wzdycha�, urywanie �apa� ustami powietrze. Mimo tego nie przestawa� gada�.</p><p>��Z pocz�tku� Gdy tu wpadli, tylko krzyczeli, darli si�. �e papie� rzymski to antychryst� A moja wiara to psia wiara. Wiara, odrzek�em, jest �ask�, wiary si� nie wybiera. Jaka sp�yn�a, tak� przyj��em. Bez wybrzydzania. A oni� Miast podj�� teologiczn� dysput�, dali mi po g�owie, a potem wzi�li na kopy. Ale nie zabili� Ko�cio�a te� nie spalili� Ani wsi okolicznych� Znaczy, prawd� mo�e by�, co m�wi�� �e nasz ksi��� Przemko zawar� z husytami pakt. �e w zamian za swobod� przemarszu przez Opaw� nie b�d� pali� ni pl�drowa�</p><p>��Masz z�amane trzy �ebra � Reynevan nie zamierza� wyja�nia� ksi�dzu zawi�o�ci uk�adu Przemka Opawskiego z Taborem. � Ale op�ucna jest nienaruszona. Za�o�� opatrunek uciskaj�cy i podam specyfik u�mierzaj�cy b�le. Zostawi� te� lekarstwo, kt�re przyspieszy zrost ko�ci. Je�li nie b�dzie ci wadzi�, �e to lek magiczny. B�dzie ci wadzi�?</p><p>��Ha � ksi�dz spojrza� ciekawie. � Husyta i medyk, a do tego magik. Z czego jest ta mikstura?</p><p>��Nie musisz wiedzie�. I nie chcesz.</p><p>��Czy to aby nie czarna magia? Duszy mojej nie�miertelnej aby nie narazi?</p><p>��Zabezpiecz si�. Mieszaj p� na p� z wod� �wi�con�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Kl�kn��e� u drzwi ko�cio�a � ksi�dz spojrza� Reynevanowi prosto w oczy. � Wojn�, w kt�rej walczysz, na kt�r� teraz jedziesz, masz za <emphasis>bellum justum</emphasis>. Ale zdajesz sobie spraw�, �e z krwi� bli�niego na r�kach, nawet przelan� w wojnie sprawiedliwej, przed odbyciem pokuty progu �wi�tyni przest�pi� ci nie wolno. Dobrze zgaduj�?</p><p>��Niedobrze. Lekarstwo za�ywaj regularnie. Po <emphasis>matutinum</emphasis>, w po�udnie i przed <emphasis>concubium</emphasis>. Bywaj, pojad� ju�.</p><p>��Pojedziesz� � Ksi�dz skrzywi� si�, macaj�c zabanda�owany bok. � Samotnie przez kraj, kt�rego mieszka�com twoi bracia w wierze mocno dokuczyli, na tyle mocno, by wzbudza� grzeszne my�li o rewan�u. Nie r�cz� nawet za moich parafian. Naucza�em ich wprawdzie mi�o�ci bli�niego, ale w ostatnich latach strasznie rozesz�y si� w tej dziedzinie teoria z praktyk�. Mo�e by�, �e tutejsi zechc� z tob� podyskutowa� o religii w tym samym stylu, co husyci ze mn�, to znaczy z r�ki i z nogi. Nie l�kasz si�?</p><p>��Nie l�kam � odrzek� Reynevan, nieco zbyt szybko i nieco zbyt szczerze. � Przesta�em si� l�ka�.</p><p>��Oho. � Ksi�dz nie przegapi� tonu, spojrza� na niego bystro. � Stan ducha znany mi. I to bynajmniej nie z lektury Pisma �wi�tego.</p><p>��Nie s�ysza�em � doda� � s��w twej modlitwy. Ale pewnym, �em sam ju� kiedy� podobn� odmawia�. Na tyle cz�sto i d�ugo, by s�owo �litania� cisn�o si� na usta.</p><p>��Doprawdy?</p><p>��Niestety � potwierdzi� powa�nie duchowny. � Wiem, co to ci�ar straty, wiem, jak potrafi przyt�oczy�. Tak, �e ni wsta�, ni g�ow� unie��. <emphasis>Praesens malum auget boni perditi memoria</emphasis>, obecn� niedol� pot�guje pami�� o utraconym szcz�ciu. Ale wszyscy b�dziemy przemienieni. Na odg�os tr�by ostatecznej, albowiem zabrzmi tr�ba i umarli powstan� nieska�eni, a my b�dziemy przemienieni. Bo to, co skazitelne, musi przyoblec si� w nieskazitelno��, i to, co �miertelne, przyoblec si� w nie�miertelno��.</p><p>��Eschatologia. Co� ponadto?</p><p>��Owszem. Pojednanie z Bogiem.</p><p>��Pokuta?</p><p>��Pojednanie. Albowiem w Chrystusie B�g jedna� ze sob� �wiat, nie poczytuj�c ludziom ich grzech�w, nam za� przekazuj�c s�owo jednania. Je�eli wi�c kto� pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, min�o, wszystko sta�o si� nowe. Kto wybierze w�a�ciw� drog�, b�dzie mia� <emphasis>lux vitae</emphasis>, �wiat�o �ycia.</p><p>���ycie jest ciemno�ci�. <emphasis>In tenebris ambulavimus</emphasis>, kroczymy w mrokach.</p><p>��B�dziemy przemienieni. I stanie si� �wiat�o. Chcesz si� wyspowiada�?</p><p>��Nie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Granic� pomi�dzy ksi�stwami wyznacza� mia�y s�upy, kamienie, kopce czy te� inne znaki. Reynevan nie wypatrzy� �adnego. Pomimo to �atwo by�o stwierdzi�, gdzie ko�czy si� Opawa, kt�rej hercog si� z husytami u�o�y�. A gdzie zaczyna zawsze wrogie husytom ksi�stwo raciborskie. Granic� wytycza�y tl�ce si� pogorzeliska. Wypalone, czarne pozosta�o�ci po wsiach, kt�re by�y, a ju� ich nie by�o.</p><p>Wyjecha� z las�w wprost na rozleg�� przestrze�, b�d�c� jednym wielkim pobojowiskiem. B�onie zalega�y setki trup�w, ludzkich i ko�skich, zalega� nad nim smr�d gnoju, prochu, krwi i mdl�cej zgnilizny. Reynevan napatrzy� si� ju� na pola bitew, bez trudu odtworzy� przebieg zdarzenia. Przed mniej wi�cej czterema dniami rycerstwo z Raciborza, Karniowa i Pszczyny usi�owa�o powstrzyma� Tabor, uderzaj�c z flanki na maszeruj�c� kolumn�. Obeznani z tak� taktyk� husyci os�onili si� paw�nikami, zwarli wozy w mur i zdziesi�tkowali atakuj�cych ulew� kul i be�t�w, a potem sami zaatakowali, z obu flank, zaciskaj�c Raciborzan w �elaznych kleszczach. A potem rozprawili si� z tymi, kt�rzy prze�yli r�banin�. Reynevan widzia� na skraju pola stos zmasakrowanych cia�, widzia� wisielc�w na drzewach na miedzy.</p><p>Po pobojowisku snuli si� obdzieracze zw�ok, okoliczni ch�opi, skulon� postaw� i nerwowym ruchem przywodz�c na my�l zwierz�ta. Lub l�kaj�ce si� �wiat�a trupo�erne demony.</p><p>Reynevan pop�dzi� konia. Chcia� przed zmrokiem do��czy� do armii Taboru.</p><p>Pob��dzi� si� nie ba�. Drog� wskazywa�y dymy po�ar�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Spotkanie z przyw�dcami rejzy okaza�o si� przykre. Reynevan spodziewa� si� tego, bo przez ostatnie miesi�ce ju� nieraz tego zakosztowa�. Zazna� pe�nych lito�ci spojrze�, zaj�knie�, wsp�czuj�cego kiwania g�ow�, do�wiadczy� niby to solidarnych m�skich u�cisk�w i niby to kamrackich walni�� w bark. Nas�ucha� si� apeli, by si� trzyma� i by� twardym. Powoduj�cych, �e od razu mi�k� i przestawa� si� trzyma�, cho� jeszcze przed momentem by�o, zdawa�oby si�, ju� ca�kiem dobrze.</p><p>Teraz te� nie by�o inaczej. Dowodz�cy rejz� Jakub Kromieszyn obdarzy� go wsp�czuj�cym spojrzeniem. Hejtman Jan Pardus kiwa� g�ow� i niby to kamracko �ciska� prawic�. Dobko Pucha�a waln�� w bark, mocno i serdecznie, powstrzymuj�c si�, na szcz�cie, od apeli. Ksi��� Zygmunt Korybut zachowa� si� wynio�le, ledwo racz�c zauwa�a�. Biedrzych ze Stra�nicy zachowa� si� naturalnie.</p><p>��Ciesz� si�, �e� wyzdrowia� � o�wiadczy�, prowadz�c Reynevana na skraj obozu, ku linii posterunk�w. � �e� doszed� do siebie. Wtedy, w lutym, nie wiedzia�em, co ci� w�a�ciwie zwali�o z n�g, choroba czy nieszcz�cie. Ba�em si�, �e zmo�e ci� to, z�amie, zniszczy czy rzuci w apati�, odepchnie od �ycia i rzeczywisto�ci. Ale oto jeste� tu i tylko to si� liczy. My tu tworzymy histori�, zmieniamy losy Europy i �wiata. Zbyt wiele z nami przeszed�e�, by teraz mog�o ci� w�r�d nas zabrakn��.</p><p>Reynevan nie skomentowa�. Biedrzych patrzy� mu prosto w oczy, d�ugo, jakby na komentarz oczekiwa�. Nie doczekawszy si�, szerokim gestem wskaza� na �uny, roz�wietlaj�ce niebo na wschodzie i po�udniu.</p><p>��Wystarczy�o nam tygodnia � rzek� � by ogniem i mieczem sterroryzowa� Racib�rz, by strachu nap�dzi� ksi�ciu Miko�ajowi, a ksi�n� wdow� Helen� zablokowa� w Pszczynie. Lada dzie� do��czy do nas Bolko Wo�oszek, wsp�lnie uderzymy na ksi�stwo kozielskie, na w�o�ci Konrada Bia�ego. A gdy opanujemy pogranicze, gdy uchwycimy zamki, zgodnie z planem wkroczy regularne wojsko polskie, zajmie Zator, O�wi�cim i Siewierz. G�rny �l�sk b�dzie nasz. Czemu nic nie m�wisz?</p><p>��Nie mam nic do powiedzenia.</p><p>��A ja mam. � Biedrzych odwr�ci� si�; znowu spojrza� mu w oczy. � Ja, stosownie do ustale�, obejm� funkcj� <emphasis>directora </emphasis>�l�skich plac�wek Taboru. Mamy bowiem zamiar mocno si� tu usadowi�, mocno i na sta�e. Chcia�bym mie� ci� u boku, Reynevan. Proponuj� ci to teraz, zanim zrobi to Wo�oszek albo Korybutowicz. Nie musisz odpowiada� od razu.</p><p>��To dobrze. Gdzie jest Szarlej?</p><p>��Tam � Biedrzych wskaza� na dalekie �uny. � Zajmuje si� obni�aniem ekonomicznej pozycji ksi�stwa raciborskiego. Awansowa�. Dowodzi oddzia�em specjalnego przeznaczenia. Nazywaj� ich Podpalaczami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dwa dni p�niej, w niedziel� <emphasis>Letare</emphasis>, wczesnym rankiem, zapowiedziany dziesi�ciokonnym podjazdem, do rejzy do��czy� Bolko V Wo�oszek, ksi��� na G�og�wku, dziedzic Opola, od niedawna wyznawca husytyzmu. Jad�c pod ogoniastym gonfanonem ze z�otym opolskim or�em na b�awacie i pod r�nokolorowymi proporcami opolskiej szlachty, m�ody ksi��� wi�d� pi��dziesi�t kopii rycerstwa ze strzelcami konnymi i pi�� setek pieszego ludu, przewa�aj�c� miar� oszczepnik�w. Na ko�cu za� opolskiego pochodu dumnie jecha�a pot�na i gruba pi��dziesi�ciofuntowa bombarda. Jakub Kromieszyn u�miechn�� si� na ten widok: by� to cenny nabytek dla jego obl�niczej artylerii, sk�adaj�cej si� g��wnie z foglerzy i dwunastofunt�wek.</p><p>Wo�oszek w mediola�skiej zbroi wygl�da� butnie i powa�nie. Niczym nie uzewn�trznia� swej neoficko�ci, nie wyposa�y� si� w �aden z emblemat�w nowej religii. W�r�d opolskiego rycerstwa nie zabrak�o natomiast licznych, kt�rzy to uczynili. Ju� to szczerze, ju� to z wazeliniarstwa niekt�rzy rycerze przyozdobili karminowymi Kielichami tarcze, jaki i kropierze ko�skie, widzia�o si� te� korony cierniowe i hostie. Da�y si� te� zauwa�y� typowo husyckie symbole na paw�ach opolskiej piechoty.</p><p>Rzecz bystrym okiem oceni� i natychmiast wykorzysta� Biedrzych ze Stra�nicy, urodzony propagandysta. Nie min�a godzina, a na obozowym b�oniu odprawi� pod go�ym niebem husyck� msz�. Po kt�rej do wieczora niemal kaznodzieje udzielali ch�tnym komunii <emphasis>sub utraque specie</emphasis>.</p><p>Zmieniaj�cy kierunki wiatr ze wszystkich stron ni�s� smr�d spalenizny.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W wieczornej naradzie wodz�w Reynevan udzia�u nie wzi��. Raz, bo go nie zaproszono, dwa, �e ca�y czas usi�owa� znale�� spos�b, by pojecha� na spotkanie z Szarlejem. Wyperswadowa� mu to Dobko Pucha�a. Gdy w celu wysikania si� wyszed� ze stodo�y, w kt�rej obradowano.</p><p>��Daj sobie spok�j � rzek� przez rami�, lej�c na w�gie�. � Diabli wiedz�, gdzie Szarlej teraz jest, nie trafisz za nim. Dymy po�ar�w drogi ci nie wska��, bo oni przemieszczaj� si� szybko, by unikn�� po�cigu. I stworzy� poz�r, �e jest ich wi�cej.</p><p>W stodole by�o g�o�no, wodzowie k��cili si� i wrzeszczeli na siebie. Sz�o chyba o strefy wp�yw�w, bo wci�� pada�y wymawiane podniesionymi g�osy nazwy miejscowo�ci: Gliwice, Bytom, Niemcza, Kluczbork, Namys��w, Rybnik.</p><p>��Podobno � powiedzia� Pucha�a, podskakuj�c i potrz�saj�c przyrodzeniem � przed trzema dniami Szarlej pali� wsie gdzie� pod Rybnikiem. Ale nie radz� ci tam go szuka�, medyku, �acniej wpadniesz na raciborskich, a oni kr�tki proces ci zafunduj�. Tu Szarleja czekaj, jego tu tylko patrze�. Wszak jutro lub pojutrze wymarsz. Na Ko�le idziemy. Na Konrada.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Szarlej nie przyby�, a do uderzenia na kraj kozielski dosz�o dwa dni p�niej. Armia sprzymierzonych a� pali�a si� z ochoty, by wkroczy� na ziemie znienawidzonego Konrada Bia�ego; Biedrzych i jego kaznodzieje zadbali o skuteczn� propagand�, robi�c� z ksi�cia kozielskiego krwio�erczego potwora, winnego licznych zbrodni dokonanych podczas krucjat i wypad�w na Czechy. W rzeczywisto�ci w krucjatach i wypadach brali udzia� biskup wroc�awski Konrad Starszy i ksi��� ole�nicki Konrad Kantner, wina Konrada Bia�ego tkwi�a wy��cznie w tym, �e by� ich bratem. W takim nat�oku Konrad�w pomy�ki by�y zreszt� nieuniknione.</p><p>Rankiem dwudziestego �smego marca armia husycka stan�a w ordynku. Za�opota� na wietrze bia�y tr�jk�tny sztandar Taboru, <emphasis>Veritas vincit</emphasis> z Kielichem, obok niego opolski orze� Bolka Wo�oszka na ogoniastym gonfanonie. Kaza� rozwin�� swe banderium tak�e Korybutowicz, w�wczas okaza�o si�, �e w b�j ruszy pod znakiem Pogoni. Zgodnie z tradycj� przed szyk wyjechali polowi kaznodzieje, czescy, �l�scy i polscy. Wojownicy odkryli g�owy i j�li g�o�no si� modli�. Pole rozbrzmia�o wieloj�zycznym be�kotem.</p><p>Przed front wyjecha� Biedrzych ze Stra�nicy. Ju� nie tylko postaw� i g�osem imitowa� Prokopa, nawet odziewa� si� jak Prokop, w charakterystyczny ko�pak, brygantyn� i p�aszcz z wilczym ko�nierzem. Jak Prokop wry� konia, jak Prokop wzni�s� r�k�.</p><p>��Bo�y bojownicy! � zawo�a� gromko, zupe�nie jak Prokop. � Prawowierni S�owianie!</p><p>��Oto przed wami dziedzina nieprzyjaciela Boga i prawdziwej wiary! Oto przed wami ziemia wroga waszego, wroga zaci�tego i okrutnego, na kt�rego r�kach nie obsycha krew wiernych i pobo�nych! Kt�ry wi�d� przeciw nam krzy�owe hordy, by zabi� prawd� Bo��! Oto nadszed� czas pomsty!</p><p>��Pomsta, pomsta na wroga! Pan jest Bogiem odp�aty, gdy rzecze: Ukarz� Bela w Babilonie, wyrw� mu z paszczy, cokolwiek poch�on��! Niechaj wi�c ten Babilon stanie si� polem gruz�w, siedliskiem szakali, przedmiotem zgrozy! Niechaj wyludni si�, niechaj wyschnie jego morze, niechaj �r�d�o jego zaniknie! Rzecze Pan: Sprowadz� ich na rze� jak jagni�ta, jak barany wraz z koz�ami! Na rze�! Na rze� i zatracenie! Naprz�d tedy! Czy�cie wol� Bo�� i wcielajcie w �ycie Jego S�owo! Naprz�d! Naprz�d do boju!</p><p>Szcz�kaj�c� �elazem, naje�on� ostrzami, d�ug� na ponad mil�, licz�c� tysi�c trzystu konnych, jedena�cie tysi�cy piechoty i czterysta woz�w kolumn� rejza wesz�a w kraj kozielski.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jak na szumne zapowiedzi i ognisty zapa�, armia czyni�a raczej niewiele. Wojsko polne Taboru, zdolne pokonywa� w marszu osiem mil na dob�, przez ziemi� kozielsk� pe�z�o jak ��w, pod oddalone o cztery mile Ko�le dotar�o dopiero trzydziestego marca. Wysy�ane po drodze podjazdy pali�y i grabi�y wsie i miasteczka.</p><p>Ko�le na wst�pie pocz�stowano pi��dziesi�ciofuntowym kamieniem z opolskiej bombardy, nader celnie trafiaj�c pro�ciutko w dach nad naw� ko�cio�a parafialnego. To wystarczy�o, by gr�d si� podda� i zosta� natychmiast zaanektowany przez Bolka Wo�oszka. Dow�dcy pok��cili si� z tego powodu, bo na Ko�le, jak si� okaza�o, mia� te� chrapk� Korybutowicz. Sp�r rozstrzygni�to, dziel�c si� zap�aconym przez Ko�lan okupem. W ramach zgody Wo�oszek wesp� z Korybutowiczem j�li si� wsp�lnej imprezy: wypu�cili si� z zagonem na p�noc, na Krapkowice, Otm�t i Obrowiec. Zamki te i ziemie nale�a�y do ksi�cia Bernarda, stryja Wo�oszka. Wypad mia�, jak si� wyrazi� m�ody ksi��� husyta, nastraszy� dziadyg� i pokaza� mu, kto naprawd� rz�dzi na Opolszczy�nie.</p><p>W tym czasie Pardus i Pucha�a dalej grabili w�o�ci ksi�cia Konrada, niszczyli je mieczem i ogniem. Nie wszystkie. Sztab Kromieszyna pod Ko�lem przekszta�ci� si� w co� w rodzaju kantoru, do kt�rego co dnia ustawia�a si� kolejka interesant�w. Rycerze, mieszczanie, ksi�a, zakonnicy, m�ynarze i co bogatsi okoliczni ch�opi przybywali, by ui�ci�. Kto ui�ci�, ten ratowa� swe dobra i dobytek przed ogniem. Kromieszyn targowa� si� jak stary lichwiarz, a jego skrzynie puch�y od got�wki.</p><p>Reynevan nie by� jedynym, kt�ry patrzy� na to z niesmakiem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>We wtorek po niedzieli <emphasis>Judica</emphasis> do rejzy niespodzianie do��czyli Polacy, licz�cy dwie setki koni oddzia� ochotnik�w z Ma�opolski. Po drodze przeszli przez Cieszy�sko, pal�c, grabi�c i pl�druj�c. Ksi��� cieszy�ski Boles�aw, do niedawna zachowuj�cy roztropn� neutralno��, na staro�� zg�upia�, da� si� zba�amuci� �askami Luksemburczyka i wypowiedzia� husytom wojn�. No to mia� wojn�, on i jego kraj.</p><p>Ma�opolan, w wi�kszo�ci nie afiszuj�cych si� herbami szaraczk�w, wi�d� odziany w pe�n� p�yt� rycerz o wychud�ej g�bie i nieruchomych oczach mordercy. Przedstawiwszy si� Kromieszynowi jako Rynard Jursza, wr�czy� mu listy. Kromieszyn przeczyta�, twarz mu poja�nia�a.</p><p>��Od pana Piotra Szafra�ca � oznajmi� Puchale i Korybutowi. � Pisze, �e pan Siestrzeniec zebra� huf zbrojnych w B�dzinie. I �e regularne oddzia�y polskie staj� w gotowo�ci. Nie pisze jednak, kiedy wkrocz�� Mo�ci Jursza! Czy pan podkomorzy krakowski nie zleci� jakiego pos�ania ustnego?</p><p>��Nie. Ino pisma da�.</p><p>Ma�opolanie przeci�gali obok w szyku. I ze �piewem.</p><p><emphasis>Gdybym to ja mia�a</emphasis></p><p><emphasis>skrzyd�eczka jak g�ska</emphasis></p><p><emphasis>Polecia�abym ja</emphasis></p><p><emphasis>za Ja�kiem do �l�ska</emphasis>�</p><p>��Co to � zdenerwowa� si� Pucha�a � za krety�ska �piewka? Rzewne to, kurwa, jak na oczepinach. Co to jest?</p><p>��Pan podkomorzy krakowski � zmru�y� oczy Rynard Jursza � kaza� �piewa�. Dla propagandy niby. �e niby G�rny �l�sk. �e niby my na prastare ziemie wracamy i �e do macierzy.</p><p>��Do macierzy, do macierzy � burkn�� niech�tnie Dobko. � Niech tam. Ale jakby co do czego, to �piewajcie <emphasis>Bogurodzic�</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wraz z Ma�opolanami przyci�gn�y dwa wozy. Jeden nagru�ony by� �upem, drugi wi�z� rannych. Paskudnie posiekanych. Dw�ch zmar�o zaraz po przybyciu, dw�ch innych walczy�o o �ycie, stan pozosta�ych czterech te� nie by� lekki. Reynevan i felczerzy mieli r�ce pe�ne roboty.</p><p>Ranni nale�eli do oddzia�u Szarleja.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��C� � roz�o�y� r�ce Biedrzych ze Stra�nicy � je�li nalegasz, nie b�d� ci� zatrzymywa�. Niech�tnie widz� ci� wystawiaj�cego si� na szwank na dalekich rajdach, ale c�, rozumiem, chcesz spotka� si� z przyjacielem. Jest nawet stosowna okazja, wysy�am Szarlejowi uzupe�nienie, bo ci z Pszczyny tak go przetrzepali, �e umkn�� ledwo samosz�st. Jad�c w kupie nie pob��dzisz i b�dziesz bezpieczniejszy. I nawet dobrze si� sk�ada, bo�</p><p>��Bo?</p><p>��Pojedzie z wami � Biedrzych zni�y� g�os � kto� jeszcze. Pewna osoba. To rzecz sekretna, zabraniam ci m�wi� o niej komukolwiek. A dobrze sk�ada si� to, �e ty t� osob� znasz.</p><p>��Znam?</p><p>��Znasz. Czekam w�a�nie� Ach, oto i on.</p><p>Widz�c, kto wchodzi na kwater�, Reynevan oniemia�.</p><p>* * *Urz�dnik Kompanii Fugger�w zdj�� i odda� pacho�kowi p�aszcz z brokatowym haftem, kryj�cy, jak si� okaza�o, str�j zupe�nie niewojenny, cho� dla urz�dnika zwyk�y. Wci�ty wams z czarnego aksamitu si�ga� bioder opi�tych w b��kitno-czerwone <emphasis>mi-parti</emphasis> z podbrzuszem stylowo uj�tym w mocno wywatowany, przesadnie uwypuklaj�cy m�sko�� klin. Klin taki, modna nowo��, zwany by� z francuska <emphasis>braguette</emphasis>. Wydrwiwana przez ludzi statecznych, <emphasis>braguette</emphasis> by�a szczytem fasonu w�r�d modnisi�w i elegant�w.</p><p>��Witam. � Urz�dnik pozdrowi� Reynevana uk�onem. � Wypytywa� mnie o ciebie kanonik Otto Beess. Rad jestem, �e b�d� m�g� uspokoi� go i upewni� o twym dobrym zdrowiu.</p><p>��B�d� wdzi�czny.</p><p>��Jak i o tym, �e nieszcz�cia ci� nie za�ama�y. Bo nie za�ama�y wszak?</p><p>��Jako� si� trzymam.</p><p>��Rad jestem s�ysze� � urz�dnik poprawi� mankiet. � C�, droga przed nami daleka, trzeba nam, jak s�ysza�em, a� gdzie� pod Ujazd, a warto by zd��y� tam przed zachodem. Proponuj� rusza�, Reinmarze. Je�li jeste� got�w.</p><p>��Jestem got�w. � Reynevan wsta�. � �egnaj, Biedrzych.</p><p>��Co znaczy � zmarszczy� brew kaznodzieja � �egnaj?</p><p>��Chcia�em powiedzie�: Bywaj.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Reynevan?</p><p>��To ja.</p><p>��Ha. C� za traf. W�a�nie o tobie my�la�em.</p><p>Szarlej prezentowa� si� wojacko i zawadiacko. Na sk�rzanym kaftanie nosi� pancerz kolczy, tak zwan� �pelerynk� biskupi��, na piersi �elazne <emphasis>colnerium</emphasis>, oba przedramiona chroni�y mu myszki, czyli zar�kawia. U lewego boku mia� falcjon, u prawego sztylet, za szerokim pasem sze�ciopi�ry buzdygan. Nie goli� si� od paru dni; gdy �ciska� Reynevana, jego policzek k�u� jak je�.</p><p>��My�la�em o tobie � odsun�� Reynevana na d�ugo�� ramion. � A wiesz ty, co my�la�em? �e ponad wszelk� w�tpliwo�� oka�esz si� patentowanym durniem. �e ledwo co podni�s�szy si� z choroby porzucisz spokojn� i zaciszn� aptek� �Pod Archanio�em�, w kt�rej ci� zostawi�em. �e jak ostatni g�upek wsi�dziesz na konia i przyjedziesz tu. Kiedy� ty tak naprawd� wsta� z ��ka?</p><p>��Tydzie� po Zapustach.</p><p>��To� jest rekonwalescent. Tobie odpoczywa�, spokojnie wraca� do si�, nie na wojn�. Na wojn�, w�r�d kt�rej w twoim stanie jeste� zagubiony jak b�dzina w�r�d wichury. Ty� wci�� nie doszed� do siebie, ch�opcze. �mier� Jutty omal ci� nie zabi�a, �mier� Samsona omal nie dobi�a. Mnie te� nie by�o lekko, cho� sk�r� mam du�o grubsz�. Ale ty� Po co� ty tu przyjecha�? Zwerbowa� mnie do zemsty na Grellenorcie?</p><p>��Zemsta �ycia Jutcie nie przywr�ci. Zostawiam j� Bogu.</p><p>��Po co wi�c przyjecha�e�? By walczy� za ide�? Za nowy lepszy �wiat? By polec za�? Sko�czy� za� na dyzenteri� w lazarecie? Tego chcesz?</p><p>��Ju� nie � spu�ci� g�ow� Reynevan. � Pocz�tkowo, owszem. Ale potem mi wych��d�o. Przemy�la�em r�ne sprawy. Przyby�em tu, na rejz�, tylko w jednym celu: po�egna� si� z tob�. Pozdrowi� ci�, u�cisn��, podzi�kowa� za wszystko. Ostatni raz. Szarleju, ja odchodz�.</p><p>Demeryt nie odpowiedzia�. I nie sprawia� wra�enia zaskoczonego. Wr�cz wygl�da�o, jakby takiej w�a�nie deklaracji oczekiwa�.</p><p>��Mam do�� � przerwa� milczenie Reynevan. � Ca�kiem do��. Wiesz, co powiedzia� mi Samson, wtedy, w lutym, pod murami Chebu? Kiedy zdecydowa� si� porzuci� nas i wr�ci� do Markety? Pos�u�y� si� s�owami proroka Izajasza. Oczekiwali�my �wiat�a, powiedzia�, a oto ciemno��, jasnych promieni, a kroczymy w mrokach.</p><p>��Przez ca�e minione dwa miesi�ce my�la�em o jego s�owach. O tym, �e tak w�a�nie jest ze mn�. �e jak niewidomy macam �cian� i jakby bez oczu id� po omacku. �e w samo po�udnie potykam si� jak w nocy. I �e jestem jak umar�y.</p><p>��W drodze spotka�em ksi�dza, ten przypomnia� mi inne jeszcze s�owa Pisma, s�owa Ewangelii Janowej. <emphasis>Ego sum lux mundi, qui sequitur me non ambulabit in tenebris sed habebit lucern vitae</emphasis>. Do�� mam b��dzenia w�r�d cieni, id� po �wiat�o �ycia. Kr�tko: wyrzekam si� �wiata, bo bez Jutty nic mi po tym �wiecie. Jad� daleko, jak najdalej od Czech, �u�yc, �l�ska, bo tu wszystko mi o niej przypomina�</p><p>Umilk� pod spojrzeniem demeryta. A patos nagle jakby wiatrem zwia�o.</p><p>��Nie pomog�a mi gorza�ka � wykrztusi�. � Nie pom�g� burdel. Nie mog� spa�, nie mog� zasn��. A ledwo zasn�, budz� si� na mokrej poduszce, zalany �zami jak dzieciak. Gdy si� gol�, myd�o schnie mi na g�bie, a ja z brzytw� w r�ce gapi� si� na �y�y na nadgarstku. Mo�na tak �y�?</p><p>��Wst�puj� do klasztoru, Szarleju. By pojedna� si� ze Stw�rc�. Powiedz co�.</p><p>��A co tu � Szarlej spojrza� na� bystro � jest do powiedzenia? Umiem rozpozna� g��boki kryzys osobowo�ci, gdy dostrzeg� takowy ukryty w krzakach. Odwodzi� ci� od idei nie my�l�, ba, z czysto pragmatycznego punktu widzenia powiem, �e rozs�dnie czynisz. W twoim stanie ducha i umys�u niebezpieczne jest paranie si� wojaczk�, kt�ra wymaga koncentracji, ch�odnej g�owy i stuprocentowego przekonania o s�uszno�ci pope�nianych czyn�w i uczynk�w. Do diab�a, jestem twoim przyjacielem, z dwojga z�ego wol� ci� widzie� w mniszym habicie ni� we wsp�lnej mogile.</p><p>��Popierasz wi�c.</p><p>��Nie. Powiedzia�em: z dwojga z�ego. Ale zanim odejdziesz i z�o�ysz �luby zakonne, mam pro�b�. To ostatnia rzecz, jak� zrobimy razem. Wspom� mnie w sprawie z tym elegancikiem od Fugger�w. Dobrze?</p><p>��Dobrze, Szarleju.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Pomi�my niepotrzebne wst�py � pomin�� niepotrzebne wst�py Szarlej. � Przejd�my od razu do rzeczy. Wiem, mo�ci panie, kim jeste�cie. Bo to ja �o�skiego roku niszczy�em ogniem sakso�skie kopalnie i huty. Te wskazane przez was.</p><p>��U�atwi nam to porozumienie. � Urz�dnik Fugger�w wytrzyma� spojrzenie. � Albowiem interes, z kt�rym dzi� przybywam, jest identyczny z tym sakso�skim. I podobnie lukratywny. Zniszczycie wskazany obiekt i b�dzie z tego dla was <emphasis>lucrum</emphasis>.</p><p>��Tylko tyle? � skrzywi� wargi demeryt. � Taka drobnostka? A dlaczeg� to zwracasz si� wa�� z tym do mnie, a nie do Kromieszyna? Nie do Pucha�y, Korybutowicza lub Wo�oszka?</p><p>��Dlatego � niedbale wpad� w s�owo Reynevan � �e Korybutowicz lub Wo�oszek mogliby mie� o �w obiekt pretensje. Mogliby ro�ci� sobie co� do� Polacy, kt�rzy lada dzie� wkrocz� na �l�sk. Albowiem, jak mniemam, obiekt le�y na ziemiach, kt�re ju� zawczasu podzielono. Kt�re ju� komu� przypad�y.</p><p>Urz�dnik i tym razem nie spu�ci� wzroku. Nie odpowiedzia�, u�miechn�� si� tylko.</p><p>��Jasne � rzek� Szarlej � jak te s�o�ce. Co to dla mnie. Jeden po�ar wi�cej, jeden mniej. O co chodzi?</p><p>��O kopalni� b�yszczu, inaczej galeny, rudy s�u��cej do wytopu o�owiu. Kopalnia nazywa si� Bleiberg, znajduje si� na po�udniowym przedmie�ciu Bytomia.</p><p>��S�usznie podejrzewa�e�. � Demeryt spojrza� na Reynevana. � W�o�� Konrada Bia�ego. Kt�rej dopomina si� Wo�oszek. I kt�r� pewnie wola�by zagarn�� razem z czynnymi kopalniami.</p><p>��Kopalnia w Bleibergu � urz�dnik Fugger�w poprawi� mankiety wamsu � nie jest czynna. Nie wydobywa si� ju� w niej galeny, a to z powodu zalewaj�cych chodniki w�d podsk�rnych. Nad usuni�ciem wody z szyb�w pracuj� tam w�a�nie specjalnie sprowadzeni Flamandowie, fachmani od takich rzeczy. Przep�dzicie ich, spalicie wiatraki i zrujnujecie urz�dzenia wypompowuj�ce.</p><p>��A kopalni� � doko�czy� Szarlej � woda wtedy zaleje dokumentnie. I nie b�dzie ju� czynna nigdy. To wszystko?</p><p>��Nie � zaprzeczy� urz�dnik. � Jest jeszcze drugi obiekt. Wie� Rudki nad K�odnic�. Na jej zachodnim kra�cu jest <emphasis>officina ferraria</emphasis>. Ku�nica �elaza, fryszerka i wapiennik. Spalicie to wszystko. Do go�ej ziemi.</p><p>���eby dosta� si� do wymienionych miejscowo�ci � zauwa�y� Szarlej � konieczny jest daleki rajd, g��boko na teren wroga, przez ich pozycje i podjazdy. To du�e ryzyko. Bardzo du�e.</p><p>��Zosta�o wkalkulowane w przyrzeczone <emphasis>lucrum</emphasis>. I mniemam, �e proporcjonalnie.</p><p>��A to si� oka�e. Gdy okre�licie kwot�.</p><p>��Nie w kwocie rzecz.</p><p>��Ha. W czym tedy?</p><p>��<emphasis>Lucrum</emphasis>, o kt�rym mowa, podr�uje czarnym furgonem. Kto wie, czy nie tym samym, co w�wczas.</p><p>��Zechciejcie powt�rzy�.</p><p>��Pieni�dze � urz�dnik Kompanii Fugger�w spl�t� ramiona na piersi � nale�� do osoby, kt�ra w�wczas, we wrze�niu roku 1425, zleci�a napad na kolektora i grabie� �ci�gni�tego podatku. Ten sam czarny furgon, kt�ry wtedy sprz�tni�to wam sprzed nosa, teraz wiezie skarb do Otmuchowa, twierdzy, kt�rej mury maj� zagwarantowa� bezpiecze�stwo i ustrzec przed rabunkiem. Ja wiem, kt�r�dy furgon zmierza, wiem, �e ma dla niepoznaki nieliczn� eskort�. Co ty na to, mo�ci Szarleju? Nie by�aby� to pi�kna okazja do rewan�u? Nie by�aby� to sprawiedliwo�� dziejowa i moralna rekuperacja, obrabowanie rabusia z tego, co zrabowa�? Je�li podejmiecie si� wykonania zleconych zada�, furgon b�dzie wasz, wydam go w wasze r�ce, przejmiecie go, nim dotrze do celu. Decydowa� trzeba szybko. Co� mi jednak m�wi, �e wiem, jak zdecydujesz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzwony Bytomia bi�y na trwog�. Budynki kopalni Bleiberg p�on�y, dym ca�kiem przes�ania� niebo. Ogie� po�era� szopy, p�on�cy wiatrak odwadniaj�cy zawali� si� w eksplozji iskier. W�r�d po�aru migali je�d�cy, niszcz�c i podpalaj�c, co si� da�o. Podpalacze, oddzia� dywersyjno-szturmowy Szarleja, doborowi polscy i morawscy je�d�cy.</p><p>Co ja tu robi�, my�la� Reynevan. Co ja tu robi�?</p><p>Dzwony bi�y, ogie� szala�, kopalnia gin�a w po�arze. Reynevan i urz�dnik Kompanii Fugger�w przygl�dali si� ze skraju lasu na zboczu wzg�rza.</p><p>��Bytom � pokiwa� g�ow� Reynevan � przez t� strat� zupe�nie podupadnie.</p><p>��O to � urz�dnik spojrza� na� jakby zdziwiony � wszak w�a�nie chodzi. �eby podupad�.</p><p>��Do kogo nale�a�y szachty?</p><p>��A c� ci po tej wiedzy? Jed�my. Nie ma co tu sta�.</p><p>��Jed�my � Reynevan obr�ci� si� w siodle. � Jed�my, Samso�</p><p>Zmartwia�, g�os zamar� mu w krtani. Nie by�o obok ogromnego je�d�ca na wielkim koniu, a got�w by� przysi�c, �e by�, �e sta� po jego prawicy jeszcze przed momentem. Nie by�o jednak nikogo.</p><p>��Co� m�wi�e�? � zagadn�� urz�dnik. � Reinmarze?</p><p>��Jed�my.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pojechali lasami, z biegiem rzeczki K�odnicy, lewym brzegiem. W dziesi�� koni, Reynevan, urz�dnik i czterech jego pacho�k�w, czterech zbrojnych Podpalaczy eskorty. Oko�o po�udnia dostrzegli wielk� chmur� dymu, wznosz�c� si� nad �cian� boru na p�nocy, w odleg�o�ci mniej wi�cej p� mili.</p><p>��To Szarlej � odgad� bez trudu Reynevan. � Drugi obiekt. Owa <emphasis>officina ferraria</emphasis>. W miejscowo�ci Rudki, o ile pami�tam. Du�y dym, a wi�c i huta niema�a. Do kogo nale�a�a? Ach, prawda, zapomnia�em. Nic mi po tej wiedzy.</p><p>��Nale�a�a do nas. Do Fugger�w.</p><p>���e jak?</p><p>��To huta Fugger�w � wzruszy� ramionami urz�dnik. � Szarlej w�a�nie podpali� w�asno�� Kompanii. Zniszczenia wojenne, Reinmarze, dotykaj� wszystkich, wszyscy ponosz� straty. By�oby podejrzane, gdyby Fuggerowie byli wyj�tkiem. Hut� mieli�my zreszt� i tak zamkn��, by�a nierentowna. Dziwnie wygl�dasz, Reinmarze. Jakby� oniemia�. Interesuj�ce. Podobno parasz si� wojn� ju� bite pi�� lat. I wci�� s� jeszcze rzeczy b�d�ce w stanie ci� zaskoczy�?</p><p>��Wci�� jeszcze s�. Ale coraz ich mniej.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Czemu przypisa� � zaryzykowa� pytanie Reynevan � fakt, �e jeste� tu w�asn� osob�? W lasach pe�nych wilk�w i bandyt�w, w�r�d wojny i dym�w po�ar�w? Wystawiony na ryzyko, na trudy i niewygody? Opu�ci�e� tw�j luksusowy kantor, wsta�e� zza biurka, zza kt�rego zwyk�e� trz��� �wiatem. Dlaczego?</p><p>��Za biurkiem � odrzek� po chwili urz�dnik � traci si� kontakt z prawdziwym �yciem. Zza dokument�w przestaje si� widzie� realny �wiat, zza faktur, weksli i akredytyw przestaje si� dostrzega� �ywego cz�owieka. Nabiera si� rutyny, a rutyna to rzecz zgubna. Nadto, dobrze jest si� od czasu do czasu podnieci�. Zakosztowa� przygody i smaku ryzyka. Poczu�, jak krew �ywiej kr��y w �y�ach. Poczu�, jak�</p><p>Nie doko�czy�. Z zagajnika wypadli na nich konni. Niekt�rzy nosili bia�e p�aszcze. Z czarnymi krzy�ami.</p><p>Reynevan ledwie zd��y� nakr�ci� wind� kuszy, strzeli� nie celuj�c, be�t przeszy� szyj� p�dz�cego na� konia, ko� stan�� d�ba i run�� wraz z je�d�cem. Inni wpadli na nich, zacz�li r�ba�. Obok zakoleba� si� w siodle ci�ty mieczem Podpalacz, Reynevan zd��y� chwyci� jego top�r, z rozmachem waln�� nim po he�mie jednego z napastnik�w, poprawi�, nim konie ich rozdzieli�y, widzia�, jak spod wgniecionego hundsgugla sika krew. W tej�e chwili jemu samemu krew obryzga�a twarz, je�d�cy w bia�ych p�aszczach z krzy�ami bez lito�ci siekli broni�cych si� niemrawo fuggerowskich pacho�k�w. R�bani Podpalacze jeden po drugim walili si� z siode� na ziemi�.</p><p>���ywcem! � krzykn�� rycerz w szmelcowanej zbroi, najwyra�niej dow�dca. � �ywcem bra�!</p><p>Urz�dnika Fugger�w �ci�gni�to z konia na ziemi�. Na Reynevana skoczy�o dw�ch, jeden wyszarpn�� mu top�r. Drugi, m�odzik z szeroko otwartymi oczami, usi�owa� str�ci� go z kulbaki g�owic� miecza. Reynevan wy�uska� mu bro�, chwyci� obur�cz, za jelec i kling�, uderzy� pod naramiennik, czu�, jak ostrze przenika oczka kolczugi. M�odzik zakrzycza�, skuli� si�. Reynevan spi�� konia, ale by�o za p�no. Otoczyli go ze wszech stron, schwytali. Jeden z Krzy�ak�w, nie bacz�c na rozkaz brania �ywcem, zamierzy� si� do pchni�cia w gard�o. Ale nie pchn��. Nie zd��y�.</p><p>Rozleg� si� wrzask, ziemia zadygota�a pod kopytami. Na polan� w dzikim cwale wpadli je�d�cy. Czarni od sadzy Podpalacze, na ich czele Szarlej ze wzniesionym falcjonem.</p><p>Raz-dwa by�o po bitce. Nim zd��y�by� wym�wi� <emphasis>Christe redemptor omnium</emphasis>, ostatni z Krzy�ak�w ry� piasek ostrogami w przed�miertnych skurczach. Inni, ranni, zdali si� na �ask� i nie�ask�.</p><p>��Zdaj� si� na �ask� � powiedzia� butnie rycerz w szmelcowanej zbroi, gdy przyprowadzono go przed Szarleja. � Jestem Magnus de Meurs, go�� Zakonu Marii Panny. Dam okup�</p><p>Szarlej wykona� kr�tki gest. Jeden z Podpalaczy zamachn�� si� i grzmotn�� rycerza obuchem topora. G�owa p�k�a jak dynia, na trzy kawa�ki, ka�dy polecia� w inn� stron�. S�usznie potraktowawszy to jako wskaz�wk�, Podpalacze wzi�li si� r�n�� pozosta�ych je�c�w.</p><p>Reynevan kl�cza� obok m�odzika, tego, kt�rego pchn��. Czarem Alkmeny zatamowa� krwotok, zakl�cie poskutkowa�o natychmiast; ostrze cudem jakim� omin�o wa�ne elementy uk�adu naczyniowego, nie by�a uszkodzona ani arteria <emphasis>axillaris</emphasis>, ani arteria <emphasis>brachialis</emphasis>. Reynevan skoncentrowa� si�, zakl�ciem zasklepi� �y�� pachow�. M�odzik poj�kiwa�, blady jak p��tno.</p><p>��Odsu�cie si�, panie � rzek�, staj�c nad nimi, kt�ry� z Podpalaczy. � Bym was niechc�c nie skaleczy�, gdy go b�d� dobija�.</p><p>��Precz.</p><p>��Nie powinien zosta� ani jeden �wiadek � powiedzia� urz�dnik Fugger�w. � Ani jeden. Nie b�d� niem�dry, Reinmarze. Pow�ci�gnij samaryta�skie zap�dy, nie miejsce i nie czas na nie.</p><p>Reynevan zerwa� si� jak pchni�ty spr�yn� i trzasn�� go pi�ci�. Urz�dnik upad� na wznak, niczym k�oda, z b��dnym wzrokiem maca� doko�a r�kami.</p><p>��Niech ci to poprawi smak przygody � powiedzia� Reynevan, dr��c ze z�o�ci. � I niech ci krew �ywiej zakr��y. A wy precz. Lecz� tu, a wy zas�aniacie mi �wiat�o.</p><p>��S�yszeli�cie, co rzek� � pouczy� Podpalaczy Szarlej, g�osem wielce wymownym i z�owr�bnym. � Precz od niego. A wy, panie urz�dnik, wsta�cie i pozw�lcie na stron�. Mamy do pogadania. Zlecenia wykona�em, pora si� zrewan�owa�. Jeste�cie mi winni pewn� informacj�.</p><p>Reynevan odwr�ci� si�, zabra� za szycie i zak�adanie opatrunku. Ranny m�odzik dygota�, poj�kiwa�, kurczowo zaciska� powieki.</p><p>J�cza� tak przejmuj�co, �e Reynevan zdecydowa� si� znieczuli� go kolejnym zakl�ciem. Tak silnym, �e ch�opiec przewr�ci� oczami i obmi�k�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Polana opustosza�a, Podpalacze odjechali w las. Wtedy wr�ci� Szarlej. Sam.</p><p>��Twoja zapalczywo�� � powiedzia� zimno � mog�a mnie drogo kosztowa�. Kto to widzia�, �eby tak od razu w z�by. Szcz�ciem nasz Fugger to cz�owiek interesu, prawdziwy profesjona�. Do tego zdaje si� mie� do ciebie s�abo��.</p><p>��Kr�tko m�wi�c � Reynevan wsta�, wytar� p��tnem r�ce � cz�owiek interesu wyda� ci konw�j z czarnym furgonem. A gdyby nie wyda�, to te� wszak straty by� nie poni�s�. Nie zarobi�by�, ale nie straci�. Nie wyje�d�aj mi tu wi�c z kosztami.</p><p>��Nie rozumiesz, przyjacielu. � Szarlej spl�t� r�ce na piersi. � Nie wiesz wszystkiego. I mo�e i dobrze, zwa�ywszy, i� zamierzasz oblec mniszy habit. Co z rannym? �yje? Ducha wypu�ci�? Dogorywa?</p><p>��Umrze, je�li go tu zostawi�.</p><p>��A ty, ju� prawie braciszek, takim grzechem sumienia nie obarczysz � odgad� Szarlej. � Dowieziesz go wi�c do swojak�w. A oni ci� powiesz�. Maj� wszak w swych szeregach prawdziwych specjalist�w od wieszania je�c�w, przyby�ych wprost z Malborka.</p><p>Zbli�y� si�, stan�� nad rannym. M�odzik skurczy� si� ze strachu.</p><p>��Kto� ty? Jak si� zwiesz?</p><p>��Parsifal� � wyj�cza� m�odzik. � Parsifal� von Rachenau�</p><p>��Sk�d si� tu wzi�li�cie? Gdzie stoj� ole�nickie wojska? Jak s� liczne? Ilu zbrojnych przys�a� wam z pomoc� Zakon Panny Marii?</p><p>��Zostaw go w spokoju, Szarleju.</p><p>��S�uchaj, nomen omen Parsifalu � Szarlej pochyli� si� nad rannym. � Czuwa� dzi� nad tob� tw�j patron, �wi�ty Parsifal, czuwa� ca�y �wi�ty Okr�g�y St�, czuwali �wi�ci Jerzy i Maurycy. Je�li ocalejesz, zapal w ko�ciele par� �wiec i popro� ojca, by da� na par� mszy. Spotka�o ci� dzi� wielkie szcz�cie, trafi�a si� wielka gratka, wi�ksza, ni�by� znalaz� Graala. Trafi�e� na obecnego tu medyka. Gdyby nie on, mia�by� ju� g�b� i oczy pe�ne pachn�cej wiosennej gleby. Pami�taj o medyku, Parsifalu. I zm�w za� czasem paciorek. Zm�wisz?</p><p>��Tak, panie�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wsp�lnymi si�ami, pchaj�c i ci�gn�c, umie�cili rannego na siodle, Parsifal von Rachenau st�ka� przy tym i j�cza� jak pot�pieniec.</p><p>Potem Szarlej wzi�� Reynevana na stron�.</p><p>��Od pomys�u � zacz�� Szarlej � nie odwiod� ci�, podejrzewam. Zapytam wi�c tylko dla porz�dku: Nie od�o�ysz zamiar�w? Na termin p�niejszy? By wpierw wesp� ze mn� ograbi� czarny furgon?</p><p>��Nie.</p><p>��Dobrze rozwa�. Typ od Fugger�w zdradzi� mi, na co mo�na liczy� w furgonie. Nie musia�by� rozgl�da� si� za cudzymi klasztorami. Ufundowa�by� w�asny i zosta� w nim przeorem. Nie kusi ci� to?</p><p>��Nie.</p><p>��Trudno. Ruszaj zatem. Wskaz�wka pierwsza: wojska ksi���t ole�nickich le�� najpewniej na rubie�y Pyskowice-Toszek, ale podjazdy b�d� ju� w okolicy spalonych Rudek, kieruj� si� na dymy. Tam zawie� Parsifala i postaraj si� nie da� z�apa�.</p><p>��Postaram si�.</p><p>��Wskaz�wka druga: kieruj si� na wsch�d, ku polskiej granicy, przekrocz Przemsz� jak mo�esz najszybciej. W Polsce b�dziesz bezpieczniejszy ni� na �l�sku.</p><p>��Wiem.</p><p>��Wskaz�wka trzecia, tycz�ca twej przysz�ej mniszej kariery. Je�li naprawd� zdecydujesz si� na rzecz tak radykaln�, zwr�� uwag� na jej praktyczny aspekt. Klasztory, konwenty i zakony nie s� bynajmniej otwartymi na o�cie� przytu�kami dla �azik�w i przyb��d�w, ani tym bardziej azylami dla przest�pc�w i �ciganych prawem wywo�a�c�w. Inaczej ka�dy zb�j Madej wykpiwa�by si� od kary przemieniaj�c w brata Madeusza i drwi�by ze sprawiedliwo�ci za klasztorn� furt�. Z w�asnej praktyki powiem ci, przyjacielu, �e dosta� si� za furt� jest o niebo trudniej, ni� si� zza niej wydosta�. Kr�tko m�wi�c, bez koneksji ani rusz.</p><p>��Do czego zmierzasz?</p><p>��Ja ot� � o�wiadczy� spokojnie Szarlej � mam, je�li ci� to interesuje, pewne koneksje. W Polsce. Dziesi�� mil za Wieluniem�</p><p>��Wielu� � pokr�ci� g�ow� Reynevan � to nieco za blisko.</p><p>��Za blisko? Co ci� wi�c urz�dza? Mo�e Drohiczyn? Albo Witebsk? Bo dalej to ju� tylko <emphasis>Ultima Thule</emphasis>. Ale tam to ja koneksji nie mam. Nie gryma�, Reynevan. Pos�uchaj: Dziesi�� mil za Wieluniem, nad Wart�, le�y Sieradz, starodawny gr�d szczepu lechickiego Sieradzan, obecnie sto�eczne miasto wojew�dztwa. Jest tam klasztor bo�ogrobc�w, nazywanych w Polsce miechowitami. Tak si� sk�ada, �e od roku 1418 mam �wietne stosunki z tamtejszym proboszczem, prze�o�eni klasztor�w filialnych zw� si� u miechowit�w proboszczami, a klasztory probostwami. Proboszcz w Sieradzu nazywa si� Wojciech Dunin. W roku 1418 nazywa� si� Adalbert Dohnin i nie by� jeszcze proboszczem. A dzi�ki mnie, m�wi�c kr�tko, mo�e si� wci�� radowa� �yciem. Ma wi�c pewien d�ug�</p><p>��M�w wprost. Chodzi o wroc�awsk� rewolt� osiemnastego lipca roku osiemnastego.</p><p>��Powiem wprost � zmru�y� oczy Szarlej. � Tak. Chodzi. Lata min�y, a ci�gnie si� za mn� ta rzecz. I poci�gnie, je�li zwa�y�, �e wie o tym Kompania Fugger�w.</p><p>��Cholera. To dlatego m�wi�e� o kosztach?</p><p>��Dlatego. Maj� mnie w r�ku i tym samym pewni s� mojej dyskrecji. B�d� i ty dyskretny, Reinmarze.</p><p>��Ma si� rozumie�. B�d� spokojny.</p><p>��Za par� dni � u�miechn�� si� Szarlej � b�d� mia� czarny furgon. I wiezione w nim pieni�dze, kt�rymi rozumnie rozporz�dz�. Kupi� sobie spok�j i pe�ne grzech�w odpuszczenie. Kupi� sobie urz�dnik�w i licznych wp�ywowych znajomych. Ty jednak nic nikomu nie m�w, nawet proboszczowi Duninowi w Wieluniu, gdy b�dziesz si� na mnie powo�ywa�. A gdy si� powo�asz, przyjm� ci� tam i pozwol� z�o�y� �luby. Cicho tam w tym Sieradzu i spokojnie, maj� szpital, wi�c rzecz dla ci� jak wymarzona. Mnie, m�wi�c otwarcie, te� l�ej by�oby na duszy i spokojniej w sercu, gdybym wiedzia�, �e tam jeste�. �e jeste� bezpieczny i �e nie tu�asz si� po �wiecie. Zr�b to dla mnie, przyjacielu. Za Przemsz� skr�� na p�noc. Jed� do Sieradza.</p><p>��Rzecz przemy�l� � rzek� Reynevan. Przemy�lawszy ju�, zdecydowawszy i b�d�c zupe�nie przekonanym o s�uszno�ci podj�tej decyzji.</p><p>��Zatem� A wi�c� � Demeryt wzruszy� ramionami, odchrz�kn��. � Psiakrew, nie mog� sta� i patrze�, jak� Wi�c to ja si� po�egnam, ja obr�c� konia, koln� go ostrog� i odjad�. Nie ogl�daj�c si�. A ty zrobisz, co zechcesz. I kiedy zechcesz. Bywaj. <emphasis>Vale et da pacem, Domine</emphasis>.</p><p>��Bywaj � odrzek� po chwili Reynevan.</p><p>Szarlej nie obejrza� si�.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwudziesty pierwszy</p></title><p><strong>w kt�rym mowa jest o symbolu i jego niezwyk�ej wadze. W kt�rym Reynevan, dopu�ciwszy si� z�a, usi�uje naprawi� sw�j b��d i krwi� zmy� win�. A Zbigniew Ole�nicki, biskup krakowski, odmienia bieg historii. Czyni�c to <emphasis>ad maiorem Dei gloriam</emphasis>.</strong></p><empty-line/><p>Oto nadchodzi �mier�, my�la� Parsifal Rachenau, na pr�no usi�uj�c opanowa� ogarniaj�ce go zimno, bezw�ad i senno��. Umr�. Po�egnam si� z �yciem tu, w tych dzikich lasach, bez ksi�dza, bez sakramentu i nawet bez poch�wku, a gdzie bielej� me ko�ci, nie b�d� wiedzie� ni ojciec, ni ma�. Czy uroni po mnie cho� �z� jedn� pi�kna Ofka von Baruth? Czy wspomni t�sknie? Ach, jaki� ze mnie osio�, �em nie wyzna� jej mi�o�ci! �em si� do n�g nie rzuci��</p><p>A teraz ju� za p�no. �mier� nadchodzi. Ju� wi�cej Ofki nie zobacz�</p><p>Ko� rzuci� �bem, Parsifal zakoleba� si� w siodle, b�l targn�� nim i oprzytomni�. Cuchnie dymem, pomy�la�. I pogorzeliskiem. Co� tu si� pali�o�</p><p>��Za lasem ju� Rudki � odezwa� si� g�os obok. Je�dziec, do kt�rego g�os nale�a�, rozp�ywa� si� w zgor�czkowanych oczach Parsifala w kszta�t ciemny, niewyra�ny i demoniczny.</p><p>��Tam ju� powiniene� trafi� na swoich. Trzymaj si� duktu i nie spadnij z siod�a. Z Bogiem, ch�opcze.</p><p>To ten cyrulik, skojarzy� Parsifal, najwy�szym wysi�kiem powstrzymuj�c opadanie powiek. Medyk o dziwnie znajomych rysach. Ocali� mnie i opatrzy�� A gadali, �e wyznawcy Husa s� gorsi od Saracen�w, �e nie znaj� lito�ci i morduj� bez mi�osierdzia�</p><p>��Panie� Wdzi�cznym� Dzi�ki�</p><p>��Bogu dzi�kuj. I zm�w czasem modlitw�. Za zagubion� dusz� grzesznika.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>�piewa�o ptactwo, kumka�y �aby, sun�y niebem ob�oczki, wi�a si� w�r�d ��g�w Przemsza. Reynevan odetchn��.</p><p>Przedwcze�nie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Przed smolarni� sta�o osiem koni, w tym jeden pi�kny karosz i jeden wyj�tkowo pi�kny szymel. Ze strzechy unosi�a si� stru�ka dymu. Reynevan natychmiast obr�ci� wierzchowca. Tych osiem koni nie nale�a�o do smolarza ani te� z pewno�ci� do kmieci, przy siod�ach wisia�y topory, czekany i maczugi, w�a�cicielami byli ludzie wojenni. Zamierza� oddali� si� cichcem, zanim zostanie przez nich dostrze�ony. Ale by�o za p�no.</p><p>Ze stod�ki wyszed� typ w brygantynie, nios�c nar�cze siana. Na widok Reynevana rzuci� siano, krzykn��. Ze stod�ki wypad� drugi, podobny jak bli�niak, obaj skoczyli na niego, wrzeszcz�c. Reynevan porwa� za wisz�c� u siod�a kusz�, chwyci� za korb� windy, zakr�ci�. Z�batka zazgrzyta�a upiornie, co� chrupn�o, korba si� urwa�a, a lewar p�k�. P�k�a jego wierna kusza, wykonana w Norymberdze, przemycona z Polski do Czech, kupiona przez Szarleja za cztery w�gierskie dukaty. To koniec, przemkn�o mu przez g�ow�, gdy spina� konia, koniec, pomy�la�, gdy �ci�gali go z siod�a. Koniec, pewien by�, przygnieciony do ziemi, widz�c b�ysk krzywego szewskiego no�a.</p><p>��Hola! Hola! Ostawcie! Pu��cie go! To sw�j! Znajomek!</p><p>To by� nie mo�e, pomy�la� Reynevan, le��c bez ruchu i gapi�c si� w niebo. To si� w �yciu nie zdarza. Takie rzeczy zdarzaj� si� tylko w rycerskich romansach. I to nie we wszystkich.</p><p>��Reynevan? Ca�y�?</p><p>��Jan Kuropatwa? Z �a�cuchowa? Herbu Szreniawa?</p><p>��Jam jest. Oj, Reynevan, �le wygl�dasz. Ledwo ja ciebie pozna�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Byli w kompanii i inni znajomi. Jakub Nadobny, Jan T�uczymost, Litwin Skirmunt. I herszt ca�ej gromadki, ruski wata�ka, dobrze zapami�tany knia� Fedor z Ostroga. Wierc�cy Reynevana z�owrogo przenikliwym spojrzeniem czarnych oczek.</p><p>��Szczo ty � odezwa� si� wreszcie knia� � tak oczami od g�by do g�by biehajesz? Patrzysz bojara Dani�ki, tego, co� go na Odrach no�em chlasn��? Pr�no patrzysz. Ubili jego S�owacy nad Wagiem. <emphasis>Herrgott</emphasis>, szcz�cie to twoje, bo on pami�tliw by�. A ja nie pami�tliw. Cho� ty wtedy w Odrach nakiep�ci�, okrutnie nakiep�ci�, ja ci po chrze�cija�sku odpuszczam. Puszczam wolno, nie zadzier��. A wpierw wypijem na zgod�. Dawaj miodu, Mikoszka.</p><p>��Nu, tak za zdrowie!</p><p>��Za zdrowie!</p><p>��A tobie, Reynevan � otar� w�sy Kuropatwa � tak szczeg�lnie to dok�d droga? Pytam, bo mo�e z nami pojedziesz?</p><p>��Ja na p�noc � Reynevan wola� nie by� zbyt szczery.</p><p>Polak nie da� si� zby�.</p><p>��Dok�d� konkretnie?</p><p>��Wielu�.</p><p>��Ha! Tak przecie i my w tamte strony. Jed� z nami, w <emphasis>comitivie</emphasis> ra�niej. I bezpieczniej. Co, Fedko? We�miem go?</p><p>��Mnie zajedno. Chce, puskaj jedzie. Za zdrowie!</p><p>��Za zdrowie!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jechali na p�noc, zielon� dolin� Przemszy.</p><p>Prowadzi� knia� Fedor Fedorowicz Ostrogski z Ostroga, staro�cic �ucki. Za nim jecha� na pi�knym szymelu Jan Kuropatwa z �a�cuchowa herbu Szreniawa. Za nim Jakub Nadobny z Rogowa herbu Dzia�osza. Pochodz�cy sk�dsi� z Wielkopolski Jan T�uczymost herbu Bo�cza. Jerzy Skirmunt, Litwin z rodu ca�kiem �wie�o zaszczyconego przyj�ciem do herbu polskiego Odrow��. Achacy Pe�ka herbu Janina, na tyle niepewnego, by by� drwi�co przekr�canym na �S�onin�. Bracia Melchior i Mikoszka Kondzio�owie herbu w�tpliwego, takiego� rodu i takiej� ewidentnie konduity.</p><p>Stan psychiczny Reynevana sprawia�, �e by�o mu absolutnie wszystko jedno, ma�o co go obchodzi�o. Pewnego zdziwienia na widok Ostrogskiego dozna� jednak. Zas�ysza� plotki i pog�oski, wed�ug kt�rych knia� po raz kt�ry� z rz�du zdradzi� husyt�w i zaoferowa� swe us�ugi kr�lowi Zygmuntowi Luksemburskiemu; mia�o to miejsce przed rokiem, czyli kr�tko po owym burzliwym spotkaniu w Odrach, kiedy to przysz�o do no�y. Fama g�osi�a, �e Luksemburczyk wzi�� Fedka za prowokatora i kaza� go uwi�zi� wraz z ca�� towarzysz�c� kompani�. Ba, m�wiono nawet o egzekucji na rynku w Po�oniu, objawili si� nawet naoczni �wiadkowie, opisuj�cy ka�� w malowniczych szczeg�ach. I oto ku zdziwieniu Reynevana straceni jechali sobie ca�kiem niefrasobliwie zielon� dolin� Przemszy. W innej sytuacji Reynevan mo�e by i powzi�� podejrzenia, mo�e zastanowi�by si� dwa razy przed przy��czeniem do podejrzanej grupy. Ale sytuacja nie by�a inna. By�a taka, jaka by�a.</p><p>Na zachodzie, z okolic Gliwic i Bytomia, wzbija�y si� w niebo czarne s�upy dym�w. W mijanych wioskach nie zna� by�o jednak paniki, na duktach nie widzia�o si� uchod�c�w. Ludno�� darzy�a wida� zaufaniem swych ksi���t, Konrada Bia�ego i Kazimierza z O�wi�cimia, ufa�a, �e obroni� ich �ycie i dobytek, na t� wszak okoliczno�� wyduszali z nich daniny. Niezale�nie od swych faktycznych plan�w w tym wzgl�dzie, ksi���ta robili dobre wra�enie. Im dalej na p�noc, tym bardziej zauwa�alna by�a wojskowa prezencja. Co i rusz dolatywa�o sk�dsi� harde granie rog�w, kilkakrotnie dostrzegali na horyzoncie zbrojne poczty, cwa�uj�ce z rozwini�tymi proporcami. Kawalkada Fedka z Ostroga trzyma�a si� ma�o ucz�szczanych dr�g i dukt�w, dzi�ki czemu przez dwa dni podr�y nie wpakowali si� na �aden oddzia� wojska ani podjazd. Niebezpiecze�stwo takie ca�y czas jednak istnia�o. Reynevan, mimo rezygnacji, doznawa� niepokoju. Schwytani przez �o�dak�w mogli zawisn�� na pierwszej z brzegu ga��zi, a po�egnanie pado�u tym konkretnie sposobem wcale mu si� nie u�miecha�o.</p><p>Kniaziowa kompania niebezpiecze�stwem zdawa�a si� gardzi�. Ostrogski i jego kamraci wiedli konie w tempie leniwego st�pa, ziewaj�c lub zabijaj�c nud� g�upawymi gadkami.</p><p>��Baczcie, kompanija � Jakub Nadobny odwr�ci� si� w siodle. � To� my jak �ywcem z legendy wyj�ci jedziem. Bracia S�owianie! Lech, Rus i Czech!</p><p>��Lech, Rus i Niemiaszek � wykrzywi� si� Fedko Ostrogski. � Gdzie ty tu Czecha baczysz?</p><p>��Reynevan � rzek� T�uczymost � z Czechami trzyma. I po czesku gada.</p><p>��Fedko � powiedzia� z ty�u Skirmunt � ruga si� po madziarsku, a przecie nie Madziar. A Reynevan nie Niemiec jest, lecz �l�zak.</p><p>���l�zak � Fedko splun��. � Znaczy, ni to, ni sio. Z przewag� Niemca.</p><p>��A ty sam � spyta� Reynevana Kuropatwa � za kogo si� masz?</p><p>��A wam � wzruszy� ramionami Reynevan � co za r�nica?</p><p>���adna � zgodzi� si� Kuropatwa.</p><p>��No � ucieszy� si� Nadobny. � To� m�wi�em, jak z legendy wzi�ci. Lech, Rus i �adna r�nica.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ty, Nadobny, jak to by�o z twoim bratem Hi�cz�? Prawdziwie kr�low� Sonk� ch�do�y�?</p><p>��Nieprawda � obruszy� si� Nadobny. � �e� i oszczerstwo! Niewinnie go Jagie��o w Ch�cinach kaza� wi�zi�. Dlategom za Korybutowiczem do Czech poszed�, kr�lowi na przek�r. Za to, co Hi�czy niesprawiedliwie uczyni�, gnoj�c na dnie jamy jak psa.</p><p>��Nie breszesz? Bo gadali, �e Hi�cza na Wawelu ch�do�y�.</p><p>��Ch�do�y� � przyzna� Nadobny. � Ale nie kr�low�, lecz jej dwork�. Szczukowsk�.</p><p>��Kt�r�? � zainteresowa� si� bywa�y wida� Kuropatwa. � Ka�k� czy Eliszk�?</p><p>��Jak tak dobrze pomy�l� � pomy�la� Nadobny � to chyba obydwie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazajutrz dotarli pod Lubliniec, mie�cin� po�o�on� przy drodze z Siewierza do Olesna, szlaku wa�nym dla wymiany handlowej �l�ska z Ma�opolsk�. Kompania zaciera�a r�ce i g�o�no radowa�a si� my�l� o lublinieckich karczmach i warzonym tu piwie, ku og�lnemu jednakowo� rozczarowaniu Fedor Ostrogski nakaza� im zatrzyma� si� na popas z dala od zabudowa� i surowo zabroni� si� ujawnia�. Sam, w asy�cie jedynie Jana Kuropatwy, uda� si� do miasteczka. Pod wiecz�r, gdy ciemno�� zapad�a. Obiecuj�c powr�t o �wicie.</p><p>Pocz�tkowo sprawa ma�o Reynevana bulwersowa�a. Knia� Ostrogski by� w ko�cu wata�k�, awanturnikiem i najemnikiem na coraz to innym �o�dzie, zamieszanym w rozliczne afery i sprawki takie, kt�re nale�a�o za�atwia� tajnie, skrycie i po ciemku. Po jakim� czasie ciekawo�� wzi�a jednak g�r�, zw�aszcza �e i sposobno�� si� znalaz�a. Kompania bowiem kniaziowe zakazy ola�a. Pozostawiwszy na stra�y obozu Skirmunta i Reynevana, wyruszono w kierunku pobliskich wiosek na poszukiwania alkoholu, jad�a i ewentualnie seksu. Gdy Skirmunt si� pospa�, Reynevan wsiad� na konia i cichcem ruszy� do Lubli�ca.</p><p>Po pogr��onej w ciemno�ciach mie�cinie snu� si� dym, szczeka�y psy, rycza�y wo�y. Jedynym za� o�wietlonym � i to rz�si�cie � budynkiem by� nakryty trzcinow� strzech� kompleks karczmy, mimo p�nej pory ha�a�liwy, gwarny i pe�en kr�c�cych si� ludzi. Reynevan szybko do�� wypatrzy� rzucaj�cego si� w oczy szymela Kuropatwy i karosza Ostrogskiego przy nim. Kryj�c si� w mroku, mia� zamiar zbli�y� si�, gdy wtem pod karczm� zajecha� z t�tentem i brz�kiem liczny do�� orszak, eskortuj�cy koleb�. Na podw�rze wyleg�a czelad� z pochodniami, w kr�g rzucanego przez �uczywa �wiat�a wst�pi�, wysiad�szy z koleby, bogato odziany, postawny, czerstwo i rycersko wygl�daj�cy m�czyzna. Na stopnie karczmy, aby go powita�, wyszed� m�czyzna w obszytej sobolami szubie, nieco m�odszy, wzrostu i postawy r�wnie rycerskiej, lekko puco�owaty. Reynevan westchn��. Zna� obu.</p><p>Go�ciem by� Konrad, biskup Wroc�awia. Witaj�cym Zbigniew Ole�nicki, biskup Krakowa.</p><p>Biskupi, wymieniwszy pozdrowienia, weszli do �rodka. Zbrojni i pacho�cy z pochodniami obstawili budynek szczelnym kordonem, strzelcy konni ruszyli patrolowa� okolic�. Reynevan, g�aszcz�c konia po chrapach, wycofa� si� w mrok. Nale�a�o wraca�. O tym, by podkra�� si� i pods�ucha�, o czym dostojnicy b�d� rozmawia�, nie by�o nawet co marzy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Polskie mrzonki � powiedzia� biskup wroc�awski. � Polskie mrzonki o �l�sku. Nareszcie wylaz�o szyd�o z wora. Heretycy, apostaci i sprzymierzeni z nimi polscy odszczepie�cy spl�drowali ksi�stwo raciborskie, spustoszyli ziemi� kozielsk�, spalili Krapkowice, Brzeg i Ujazd, ograbili i zrujnowali klasztor cysters�w w Jemielnicy, napadli na Bytom, teraz id� na Gliwice i Toszek. A na granicy stoi polskie wojsko koronne, gotowe do zbrojnej interwencji i aneksji G�rnego �l�ska. A ty, krakowski biskupie, miast w Krakowie kl�tw� rzuca� na kr�la poganina, miast Szafra�c�w, Zb�skich, Melszty�skich i innych polskich poplecznik�w herezji na stosach pali�, ze mn� si� na spotkania umawiasz, rokowa� chcesz, umowy zawiera�. Jakie? Wzgl�dem czego? Rzek�em rok temu twemu pos�owi, Bni�skiemu �odzicowi, �e o polsk� interwencj� nie poprosz�. Nigdy.</p><p>��Wojsko polskie na �l�sk nie wkroczy, p�ki kr�l W�adys�aw rozkazu nie wyda.</p><p>��Te� mi gwarancja. Jagie��o to stary grzyb. S�ucha tego, co mu w uszy nas�cz�.</p><p>��Fakt � zgodzi� si� Zbigniew Ole�nicki. � A s�cz� r�ni. W tym fautorzy herezji, ruscy schizmatycy i ci, co radzi by widzie� Litw� oderwan� od Polski. A wasz kr�l, Zygmunt Luksemburski, pomaga im, z�oszcz�c Jagie��� obietnicami korony dla Witolda.</p><p>��Kr�l Zygmunt � dumnie uni�s� g�ow� Konrad � mo�e rozdawa� korony, komu chce.</p><p>��B�dzie m�g�, gdy zostanie cesarzem, co wcale nie jest takie znowu pewne. Na razie kr�l Zygmunt dla swych partykularnych i kr�tkowzrocznych interes�w nara�a Ko�ci� powszechny. I misj�, kt�r� Ko�ci� ma do spe�nienia na Wschodzie. Misj� chrze�cija�sk�, cywilizacyjn� i ewangeliczn�.</p><p>��Misj�, kt�r� ma wype�ni� Polska? Mesjasz i nar�d wybrany, przedmurze chrze�cija�stwa? Grzeszysz pych�, Zbyszku, polsk� pych�. Misj�, o kt�rej m�wisz, z r�wnym powodzeniem wype�ni kr�l Witold.</p><p>Biskup krakowski wsun�� d�onie w r�kawy szuby.</p><p>��Koronowany kr�l Witold niczego nie wype�ni � odrzek�. � Jego nie obchodzi ani misja, ani Rzym. Jego obchodzi tylko i wy��cznie w�adza. Stolica Apostolska o tym wie, dlatego koronacji Witolda nie usankcjonuje. Stolica Apostolska wie, �e na wschodzie oprze� mo�e si� tylko o Polsk�, tylko w Polsce mo�e pok�ada� nadziej�, zar�wno w walce ze schizm�, jak i z herezj�. Kto os�abia Polsk�, rozbijaj�c jej uni� z Litw�, jest wrogiem nie tylko Polski, ale i Ko�cio�a.</p><p>��Obecnemu papie�owi wr�bici daj� nieca�y rok �ycia. A jego nast�pca mo�e mniej Polak�w kocha�. Zw�aszcza gdy si� przekona, kto jest prawdziwym chrze�cijaninem. Kto potajemnie wspiera i dozbraja kacerzy, a kto walczy z nimi zbrojnie, niszczy ich ogniem i �elazem, definitywnie kres heretyckiej ohydzie k�ad�c.</p><p>��Aha! � domy�li� si� natychmiast Ole�nicki. � Szykujecie krucjat�. Znowu? Tak pilno wam do bat�w? Bo przecie� Czesi znowu wygarbuj� wam sk�r�. Znowu b�dziecie stamt�d ucieka� w pop�ochu, z ha�b� i wstydem, skompromitowani przed ca�ym chrze�cija�skim �wiatem. Zacznijcie� wy wreszcie my�le�. Tym, �e si� tak pozwalacie kacerzom �oi�, umacniacie ich.</p><p>��To wy ich umacniacie. Wy, Polacy. Waszym poparciem. Gdyby�cie wesp� z nami wkroczyli�</p><p>��Gdyby to ode mnie zale�a�o � przerwa� biskup Krakowa � polskie wojsko wesz�oby do Czech ju� jutro. Nienawidz� herezji i ch�tnie zobaczy�bym j� poskromion�. Ale przychodzi liczy� si� z opini� publiczn�. W opinii publicznej Czesi to S�owianie, to bracia, nie wkracza si� do bratniego kraju z wojskiem. <emphasis>Vox populi</emphasis>, <emphasis>vox Dei</emphasis>, polska interwencja w Czechach by�aby b��dem politycznym o trudnych do przewidzenia konsekwencjach. A wi�c do polskiej interwencji w Czechach nie dojdzie.</p><p>��Dojdzie do niej natomiast na �l�sku, tak?</p><p>��Nie dojdzie, dop�ki Jagie��o nie wyda rozkazu. Ja, <emphasis>episcopus cracoviensis</emphasis>, robi� wszystko, by nie wyda�. Robi� wszystko, by powstrzyma� i ujarzmi� stronnictwo prohusyckie. Wspom� mnie w tym, biskupie Wroc�awia. Wp�ywaj�c na Luksemburczyka, by przesta� judzi�. W sprawie Witolda i korony dla niego.</p><p>��Czego wam trzeba? � roz�o�y� r�ce biskup wroc�awski. � Witolda wszak ju� za�atwili�cie. Zr�cznie wy�apali�cie pos��w, kt�rzy wie�li dla� koron�, wywiedli�cie kr�la Zygmunta w pole. Witold zadowoli� si� Orderem Smoka i pogodzi� z faktem, �e <emphasis>magnus dux </emphasis>to szczyt jego kariery.</p><p>��Witold nie pogodzi� si� i nie pogodzi. Luksemburczyk wiedzia�, co robi, otwieraj�c w �ucku t� przepe�nion� ambicjami puszk� Pandory. Teraz Witold nie spocznie, nim nie oderwie Litwy. Jest zagro�eniem dla Polski.</p><p>��Najwi�kszym zagro�eniem dla Polski � parskn�� biskup wroc�awski � s� sami Polacy. Zawsze tak by�o i zawsze tak b�dzie. Alem got�w do negocjacji. Ale negocjacje to wszak do <emphasis>ut des</emphasis>, dam, by� i ty da�. A ty niczego nie chcesz da�, w niczym ust�pi�. Jak�e nam tedy by�?</p><p>��A w czym mia�bym ust�pi�? I co dosta�bym w zamian?</p><p>��Ty co� dasz, ja co� dam. <emphasis>Clara pacta, boni amici</emphasis>. Pos�uchaj, biskupie krakowski, przysz�y kardynale, duszpasterzu narodu wybranego. Je�li ty zostawisz w spokoju �l�sk, ja zostawi� ci Wsch�d, misj� ewangeliczn� i nawracanie schizmatyk�w. Dam by� przedmurzem. Witold faktycznie szkodzi wam, pruje to, co�cie tak d�ugo i pracowicie tkali. Znaczy, faktycznie jest zagro�eniem. I b�dzie nim, p�ki �yje. P�ki �yje. A gdyby tak� przesta� �y�? Nagle i niespodziewanie?</p><p>Ole�nicki milcza� przez czas jaki�.</p><p>��Mnie si� tego s�ucha� nie godzi � odrzek� wreszcie. � Absolutnie nie godzi. Nadto, czysto teoretycznie mniemam, �e pr�ne by�yby zachody. Witolda zbyt dobrze chroni�, by powi�d� si� zamach. Otru� te� si� go nie da. Ma na us�ugi licznych litewskich czarnoksi�nik�w, stale pija �yw� wod� z tajemnych �mudzkich �r�de�. Jest niewra�liwy na trucizny.</p><p>��Na znane trucizny � poprawi� Konrad. � Tylko na znane. Istniej� bowiem i nieznane, takie, o jakich nie s�yszano nawet w Wenecji, a co dopiero na jakiej� hiperborejskiej �mudzi. A jak powiadaj�: <emphasis>Ignoti nulla curatio morbi</emphasis>. Na miejscu ksi�cia Witolda bardzo bym uwa�a�. Bo je�li my si� dogadamy, on mo�e nie prze�y� roku.</p><p>��A dogadamy si�?</p><p>��A przeszkodzicie, by polskie wojsko wesz�o na �l�sk? Nie wesprzecie husyt�w, Wo�oszka i Korybutowicza?</p><p>��Rzeczy te s� w gestii kr�la Polski. Ja nim nie jestem.</p><p>��Doprawdy? R�nie m�wi�. Podobno nie wahacie si� Jagie��y wy�aja�, potraficie mu nawet naur�ga�. Nic nowego, Ko�ci� polski zawsze poci�ga� za polityczne nitki, nie wm�wisz mi, �e przesta�. A ma te� Polska szlacht�, w�adyk�w, stany, lud, z kt�rymi kr�l musi si� liczy�. Bez kr�cenia, biskupie Zbigniewie. <emphasis>Clara pacta, boni amici!</emphasis> Czy w zamian za przyjacielsk� przys�ug�, kt�r� wam wy�wiadcz� w kwestii Witolda, sprawicie, by czescy husyci przestali by� przez Polsk� popierani? Ma�o: by stali si� w Polsce ohydni? Znienawidzeni? Przez wszystkich, od kr�la po najlichszego smarda?</p><p>��Nie podpowiesz, jakim sposobem? Taki� wszak m�dry.</p><p>��Teraz � zarechota� Konrad � to mnie si� s�ucha� nie godzi. Spiski, prowokacje? Nie przystoi to duchownemu, prostemu robotnikowi winnicy Pa�skiej. Wie�ci z Francji, Zbyszku, do Polski, tusz�, docieraj� r�wnie�? Wie�ci o Jehanne d�Arc, zwanej <emphasis>La Pucelle</emphasis>? O tym, �e oswobodzi�a oblegany Orlean? �e pobi�a Anglik�w pod Patay? �e doprowadzi�a do koronacji Karola VII w katedrze w Reims? �e oblega Pary�?</p><p>��I co z tego wynika?</p><p>��<emphasis>La Pucelle</emphasis> to symbol. A symbol jest najwa�niejszy. Nie mo�na nie docenia� jego wagi. Pos�uchaj innej przypowiastki: w latach 1426 i 1427 husyci dokonali dw�ch kolejnych wypad�w do Rakus. Za pierwszym razem napadli na cysterski klasztor w Zwettlu, za drugim na konwent w Altenburgu. Swoim obyczajem pomordowali mnich�w, klasztory ograbili, pod�o�yli ogie�. Nic nowego, powiecie. I w b��dzie b�dziecie. W obu klasztorach Czesi na drobne kawa�ki potrzaskali organy, roz�upali na skorupy dzwony, w drzazgi roznie�li o�tarze. Pos�gi porozbijali lub odt�ukli im g�owy. �wi�te obrazy bezcze�cili i siekli mieczami. Podobnych ikonoklazm�w dopu�cili si� w bawarskich klasztorach w Walderbachu i w Sch�nthalu w roku 1428. I w tym samym roku na �l�sku.</p><p>��I co?</p><p>��Symbol. W czasie wojen wszyscy morduj�, pal� i grabi�, to normalne i na porz�dku dziennym. Ale tylko wys�a�cy diab�a odt�ukuj� g�ow� figurze �wi�tego Floriana, ma�� g�wnem wizerunek �wi�tej Urszuli i w drzazgi r�bi� s�yn�c� cudami Piet�. Tylko s�ugi antychrysta podnosz� �wi�tokradcz� r�k� na symbole. A wys�annicy diab�a i s�ugi antychrysta s� ohydni i znienawidzeni. Przez wszystkich. Od kr�la po najlichszego smarda.</p><p>��Pojmuj� � kiwn�� g�ow� Zbigniew Ole�nicki. � I przyznaj� wam racj�. Wzgl�dem symbolu.</p><p>��Mia�bym � u�miechn�� si� biskup Wroc�awia � do tego nawet ludzi. Urwan� z szubienicy doborow� szajk�. Gotow� na wszystko. Na ka�dy wskazany symbol. Tobie, biskupie krakowski, pozostaje wi�c tylko wskaza�. Rozumiemy si�?</p><p>��Rozumiemy.</p><p>��Jak wi�c? Umowa stoi? <emphasis>Clara pacta, boni amici?</emphasis> Zbyszku? Odpowiedz?</p><p>��<emphasis>Clara pacta</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ostrogski i Kuropatwa powr�cili nawet wcze�niej, ni� obiecali, przed czwart� wigili� nocn�, a sygna� do wymarszu dali o poranku. Ku lekkiemu zdumieniu Reynevana knia� Fedor nie poprowadzi� ich jednak traktem siewierskim, lecz poleci� ruszy� na wsch�d, wprost ku wstaj�cemu czerwono s�o�cu. A po zaledwie dw�ch milach zrobionych go�ci�cem, za brodem na rzeczce, rozkaza� skr�ci� na bezdro�a.</p><p>��Ta rzeczka to by�a Liswarta, je�li si� nie myl�. � Reynevan podjecha� do kniazia. � Dok�d zmierzamy? Je�li mo�na wiedzie�?</p><p>��Dojedziem, uwidzisz.</p><p>��Nie alteruj si�, medyku � Kuropatwa zdecydowa� si� by� krzyn� �yczliwszy. � Obaczysz, wszystko b�dzie jak trza.</p><p>Reynevan pokr�ci� g�ow�, ale nic nie powiedzia�. Wstrzyma� konia, by znale�� si� na samym ko�cu pochodu.</p><p>Jechali. S�o�ce by�o wysoko, gdy teren zrobi� si� nieprzyjemny, podmok�y i grz�ski. Wyje�d�ali z jednego mokrad�a, by zaraz wjecha� w nast�pne, pokonywali jedn� za drug� bagnist� dolin� kolejnego obro�ni�tego krzywymi wierzbami strumyka. Nad jednym z takich strumieni Reynevan zobaczy� Praczk�.</p><p>Nie dostrzeg� jej nikt opr�cz niego, jad�cego na ko�cu, w pewnym oddaleniu od reszty. Pocz�tkowo nie by�o jej, by�a o�wietlona s�o�cem jasna po�a� na pniu usch�ej i odartej z kory wierzby. I nagle w miejscu po�aci pojawi�a si� Praczka. Kl�cz�ca przy wierzbie, schylona nad strumykiem, z zanurzonymi a� po �okcie r�kami. Szczup�a do chudo�ci pod bia�� obcis�� sukienk�. Z twarz� ca�kowicie skryt� za zas�on� ciemnych w�os�w, si�gaj�cych wody i faluj�cych w nurcie. Rytmicznymi, upiornie powolnymi ruchami pra�a, tr�c i wygniataj�c, koszul� lub giez�o. Za ka�dym jej ruchem z giez�a wyp�ywa�y ob�oki ciemnoczerwonej krwi. Ca�y strumie� p�yn�� krwi� i krwaw� pian�.</p><p>Reynevan szarpn�� g�ow�, obr�ci� si�. Ale obok nie by�o Samsona. Cho� czu� jego obecno��, cho� przysi�g�by, �e s�ysza� jego szept, Samsona obok nie by�o. By� wiatr, gwa�towny, z�y wiatr, kt�ry zatarga� zieleniej�cymi ga��zkami wierzb, zmarszczy� i rozb�yskotliwi� powierzchni� wody. Reynevan zmru�y� oczy. Gdy je otwar�, Praczki ju� nie by�o. By�a bia�a po�a� odartego z kory wierzbowego pnia.</p><p>Ale nurt wci�� by� ciemny od krwi.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Po po�udniu wjechali na suchszy teren, mi�dzy p�askie pag�rki. A potem zobaczyli pojedyncze, wy�sze wzg�rze. Jasne.</p><p>Bia�e wr�cz. Bielej�ce w blasku s�o�ca biel� i�cie �nie�n�.</p><p>Ze szczytu wzg�rza wypi�trza�a si� w niebo wie�a ko�cio�a.</p><p>��<emphasis>Clarus Mons </emphasis>- wyja�ni� kr�tko Jakub Nadobny z Rogowa. � Jasna G�ra. Klasztor pauli�ski pod Cz�stochow�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ufundowane blisko p� wieku temu przez W�adys�awa Opolczyka <emphasis>cenobium</emphasis> paulin�w by�o coraz bli�ej. Da�o si� widzie� opi�te przyporami dwuskrzyd�owe <emphasis>claustrum</emphasis> i ko�ci�. S�ycha� by�o nawet mnisi �piew.</p><p>��To jest nasz cel? � upewni� si� Reynevan. � Klasztor? Jedziemy do klasztoru?</p><p>��Jakby� zgad� � odrzek� Fedor z Ostroga, z r�k� na zatkni�tym za pas czekanie. � A co? Nie podoba si�?</p><p>��Dzi� Wielkanoc � rzek� Nadobny. � Odwiedzimy �wi�ty przybytek.</p><p>��Bo�my wielce pobo�ni � doda� Kuropatwa z �a�cuchowa. Cho� g�os mia� powa�ny, Jan T�uczymost parskn��, a bracia Kondzio�owie zarechotali.</p><p>��Jecha� � uci�� Ostrogski. � Nie gada�. Byli coraz bli�ej klasztoru.</p><p><emphasis>Benedicta es, celorum regina,</emphasis></p><p><emphasis>et mundi totius domina,</emphasis></p><p><emphasis>et aegris medicina.</emphasis></p><p><emphasis>Tu praeclara maris stella vocaris,</emphasis></p><p><emphasis>quae solem justitiae paris,</emphasis></p><p><emphasis>a quo illuminaris.</emphasis></p><p>Reynevan wstrzyma� konia, zr�wna� si� z zamykaj�cym kawalkad� Jerzym Skirmuntem. M�ody Litwin rzuci� mu kr�tkie wystraszone spojrzenie.</p><p>��Tu, kochanie�ki � mrukn�� � niedobrze czegu� zapowiada si�. Tutaj stryczkiem czegu� po�miardywa� zaczyna. Co nam taki czyni�, a?</p><p>��Za p�no na cokolwiek � stwierdzi� z gorycz� i z�o�ci� Reynevan.</p><p>��Tak co ty czyni� my�lisz?</p><p>��Trzyma� si� na uboczu. I nie przyk�ada� r�ki. Je�li si� da.</p><p><emphasis>Te Deus Pater, ut Dei mater fieres et ipse frater,</emphasis></p><p><emphasis>cuius eras filia, sanctificavit,</emphasis></p><p><emphasis>sanctam servavit,</emphasis></p><p><emphasis>et mittens sic salutavit,</emphasis></p><p><emphasis>Ave plena gratia!</emphasis></p><p>U wr�t zsiedli z koni, gromadka pielgrzym�w pierzchn�a na sam ich widok. Je�li za� Reynevan mia� jakie� w�tpliwo�ci, rozwia� je widok wydobywanej broni. Melchior i Mikoszka Kondzio�owie zrzucili ko�uchy, zakasali r�kawy. Achacy Pe�ka splun�� w d�o�, uchwyci� toporzysko. Kuropatwa z �a�cuchowa podszed�, �upn�� we wrota g�owic� miecza, raz, potem drugi raz.</p><p>��A kto tam? � g�os furtiana by� starczo dr��cy.</p><p>��Otwiera�!</p><p>��Jak�e to tak: otwiera�? Komu otwiera�?</p><p>��Otwiera�! �ywo! My z rozkazu kr�la!</p><p>��Jak�e niby?</p><p>��Tak ty otkrywaj worota, sukin syn! � rykn�� Fedor z Ostroga. � Bystro! A to toporami wywalim!</p><p>��Jak�e?</p><p>��Odk�adaj, kurwa, zawor�, ale ju�! � wrzasn�� Kuropatwa. � P�ki�my dobrzy!</p><p>��To� zmi�ujcie si�! To miejsce �wi�te!</p><p>��Otwieraj, do czarta!</p><p>Szcz�kn�a zawora, zgrzytn�a zasuwa. Bracia Kondzio�owie natychmiast pchn�li wrota, uderzyli je z moc�, rozwieraj�c na o�cie� oba skrzyd�a i obalaj�c nimi furtiana i jego pomocnika, m�odego mniszka w bia�ym pauli�skim habicie. Za nimi wpadli na podw�rzec Tluczymost, Pe�ka i Jakub Nadobny. Obalony furtian ucapi� Nadobnego za p�aszcz. Fedor Ostrogski wyci�� go w skro� czekanem.</p><p>��Napaaad! � zawy� m�ody mniszek. � Naaapaaad! Zb�jcy! Braaciaaa!</p><p>Kuropatwa przygwo�dzi� go do ziemi sztychem miecza. Otwar�y si� i natychmiast zamkn�y drzwi do kapitularza, szcz�kn�� zamek. Pe�ka dopad�, dwoma uderzeniami topora rozwali� zawiasy, wpad� do �rodka, po chwili rozbrzmia�y stamt�d �omot i krzyki. Ostrogski i reszta pobiegli w kierunku ko�cio�a. W portalu i kruchcie drog� zast�pi�o im kilku bia�ych paulin�w. Jeden wyci�gn�� ku kniaziowi krucyfiks, niemal dotykaj�c twarzy.</p><p>��W imi� Ojca, Syna i Ducha! St�jcie! To miejsce �wi�te! Nie bierzcie grzechu na sum�</p><p>Fedko waln�� go czekanem. Melchior Kondzio� r�bn�� toporem drugiego, Mikoszka pchn�� mieczem trzeciego. Krew zbryzga�a mur i chrzcielnic�. Czwartego mnicha T�uczymost przypar� do �ciany, wzni�s� n�. Reynevan chwyci� go za r�k�.</p><p>��Czego? � szarpn�� si� Polak. � Pu��e r�kaw!</p><p>��Zostaw go, szkoda czasu! Inni ubiegn� nas przy �upach!</p><p>W nawie i ch�rze ko�cio�a trwa�a dzika gonitwa. Bracia Kondzio�owie �cigali paulin�w, siekli ich i r�bali, krew plami�a bia�e habity, la�a si� po posadzce, tryska�a na stalle, na <emphasis>antepodium</emphasis> o�tarza. Ostrogski wbieg� za jednym do kaplicy, niemal natychmiast dolecia� stamt�d makabryczny krzyk. Kuropatwa trzyma� innego za habit, szarpa� nim i potrz�sa�.</p><p>��<emphasis>Armarium!</emphasis> � rycza�, pryskaj�c zakonnikowi �lin� w twarz. � <emphasis>Armarium</emphasis>, klecho! Prowad� do skarbca, bo ubij�!</p><p>Zakonnik szlocha�, kr�ci� g�ow�. Kuropatwa rzuci� go na kolana, zadzierzgn�� r�aniec na szyi i zacz�� dusi�.</p><p>Uciekaj�cy paulini wpadli wprost na Reynevana i T�uczymosta. Reynevan uderzy� jednego pi�ci�, drugiego obali� kopniakiem, trzeciego z moc� pchn�� na kamienny filar. T�uczymost zarechota�, w��czy� si�, zadaj�c ciosy usi�uj�cym si� podnie��. Doskoczyli bracia Kondzio�owie, jeden z toporem, drugi z mieczem.</p><p>��Zostawcie! � krzykn�� Reynevan, zast�puj�c im drog� i rozk�adaj�c r�ce. � Ju� oberwali! Obi�em fratrom mordy! Nu�e, �ywo, bra� skarby, skarby!</p><p>Bracia do�� niech�tnie, ale us�uchali. Wraz z T�uczymostem wskoczyli na o�tarz, porwali monstrancj� i krzy�, pozbierali �wieczniki, �ci�gn�li haftowany obrus. Zbroczony krwi� Ostrogski wypad� z kaplicy, taszcz�c owini�t� p�aszczem ikon�. Za nim wybieg� Nadobny, w obu gar�ciach ni�s� srebrne wota, a pod pach� lichtarz.</p><p>��A nu hajda do skarbca! � krzykn�� knia�. � Za mn�!</p><p>Przez zakrysti� przedarli si� do pomieszcze� przyleg�ych do kapitularza. Wskazane przez trz�s�cego si� zakonnika drzwi do <emphasis>armarium</emphasis> pu�ci�y pod ciosami topor�w. Kondzio�owie wdarli si� do �rodka, po chwili j�li wyrzuca� zdobycze. Polecia�y na pod�og� wyszywane z�otem ornaty, srebrne hermy relikwiarzowe, kielichy mszalne i pateny, cyboria, ��dki kadzidlane, akwamanile, nawet kropid�a. Kuropatwa i Reynevan w po�piechu upychali wszystko do work�w.</p><p>Na podw�rcu sta� ju� w�z; Achacy Pe�ka i wyra�nie przera�ony rozwojem wypadk�w Skirmunt zaprz�gali do niego wywiedzione ze stajni konie, troczyli do drabin luzaki. Kondzio�owie i Kuropatwa zwalili na w�z worki z �upem. Z ko�cio�a wybiegli T�uczymost i Nadobny, ten drugi z ozdobnym homiliarzem pod pach�.</p><p>Pod krucht� siedzia� i trz�s� si� od p�aczu stary paulin. Mikoszka Kondzio� dostrzeg� go, doby� pugina�u.</p><p>��Zostaw � rzek� Reynevan. A g�os mia� taki, �e Polak pos�ucha�.</p><p>Fedor Ostrogski, ju� w siodle, zamachn�� si� i cisn�� pochodni� na dach szopy. Drug� rzuci� na dach stajni T�uczymost. Skirmunt i Pe�ka wskoczyli na w�z, jeden chwyci� lejce, drugi strzeli� koniom batem nad zadami.</p><p>��Hajda! Hajda!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Uciekali Traktem Wielu�skim, drog� na K�obuck. Uciekali co ko� wyskoczy. Konie zaprz�one do wozu skaka� jednak nie bardzo mog�y i nie bardzo chcia�y. Nie pomaga�y ani krzyki, ani bat.</p><p>��Zje�d�aj tam�j! � Fedor z Ostroga wskaza� powo��cym przydro�n� polan� przy �wie�ym wyr�bie. � Tam�j!</p><p>��Znaczy � Jan T�uczymost obejrza� si� niespokojnie � tu dobro podzielimy? I potem ka�dy sobie?</p><p>��Chyba, �e ka�dy sobie chce wisie� � zadrwi� Fedko. � Nie, ch�opcy, jedziem w kupie a� do Wielunia. Tam si� podzielim i duniem na Kujawy, a stamt�d do Marchii albo do Prus.</p><p>��I s�uszna � kiwn�� g�ow� Kuropatwa. � Obrobili�my Jasn� G�r�, tego nam nie daruj�. Od Polski trza nam jak najdalej.</p><p>��I jak najszybciej � doda� Nadobny. � Rzu�my tedy w diab�y ten zasrany w�z. Nie nabrali�my w klasztorze a� tyle, by w juki nie wlaz�o i na luzaki. Co, Fedko?</p><p>��Wyprz�gajcie � zgodzi� si� Ostrogski. � I prze�adowujcie. Ja za� tymczasem mam insz� rzecz do zrobienia.</p><p>Zsiad�, �ci�gn�� z wozu ikon�, rozwin��. Pe�ka ochn��. Jan T�uczymost otworzy� g�b�. Jerzy Skirmunt prze�egna� si� machinalnie. Jan Kuropatwa z �a�cuchowa pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Je�li to jest to, co ja my�l� � powiedzia� � to zostawmy to tutaj. Porzu�my. Nie chcia�bym, by mnie z tym z�apano.</p><p>��Z tym, bez tego, co za r�nica? � Fedko rzuci� ikon� na traw�. � To� to ino malowid�o na desce. Tyle w nim warto�ci, ile tych cacuszek i ozd�bek. Kt�rych nie ostawi�. <emphasis>Herrgott!</emphasis> Pom� no kt�ry!</p><p>Jerzy Skirmunt demonstracyjnie skrzy�owa� ramiona na piersi. Jakub Nadobny z Rogowa i Jan Kuropatwa herbu Szreniawa nie drgn�li. Z pomoc� Ostrogskiemu pospieszy� tylko T�uczymost i bracia Kondzio�owie.</p><p>Madonna Cz�stochowska bez oporu pozwoli�a, by podwa�ono pugina�ami i zdarto jej koron� ze z�otej blachy. Nie uroni�a d�wi�ku ni �zy, gdy zdzierano koron� jej Synowi. Jej ciemne oblicze nie drgn�o, gdy zszarpywano blach� z mankiet�w szat. Smutne oczy nie zmieni�y wyrazu, drobne i w�skie usta nie poruszy�y si�, gdy wyd�ubywano per�y i drogie kamienie.</p><p>Trzasn�o �amane drewno, zatrzeszcza�o darte p��tno. Ograbiana ikona p�k�a pod no�ami. Na dwie deski. Wi�ksz� i mniejsz�.</p><p>Reynevan sta� z r�kami zwisaj�cymi bezw�adnie i bezsilnie. Krew bi�a mu na twarz, oczy zachodzi�y mg��.</p><p><emphasis>Hodegetria</emphasis>, rozbrzmiewa�o w jego g�owie. Ta, kt�ra wskazuje drog�. Wielka Matka, Pantea-Wszechbogini. Regina-Kr�lowa, Genetrix-Rodzicielka, Creatrix-Stw�rczyni, Victrix-Triumfatorka.</p><p>��Do�� � Ostrogski wsta�. � Te malu�kie niechajcie, nie warte zachodu. Mo�em w drog�. Ino wprz�d wykonam, co mi rozkazano.</p><p><emphasis>Matka przyrody, w�adczyni �ywio��w, kr�lowa i pani promiennych wysoko�ci. Ta, kt�rej jedyn� bosko�� o wielu kszta�tach czci ca�y �wiat pod rozlicznymi imionami i w r�norakim obrz�dzie.</emphasis></p><p>Knia� Fedor Ostrogski doby� z pochwy szeroki tasak z prostym krzy�owym jelcem. Podszed� do ograbionej ikony. Reynevan zast�pi� mu drog�.</p><p>��Zniszcz co� innego � powiedzia� spokojnie. � Tego nie wolno.</p><p>Ostrogski cofn�� si� o krok, zmru�y� oczy.</p><p>��A ty ci�giem kiep�cisz, Niemiaszku � wycedzi�. � Nic, ino kiep�cisz. Twe kiepstwo nadojad�o mi, cierpie� twego kiepstwa nie mog�. Won z drogi, bo ubij�!</p><p>��Odejd� od ikony.</p><p>Fedko nie zdradzi� zamiaru ani g�osem, ani grymasem. Uderzy� znienacka, szybko jak �mija. Reynevan uchyli� si�, sam si� dziwi�c szybko�ci swej reakcji. Z�apa� wychylonego kniazia za rami�, pchn�� g�ow� na pud�o wozu, a� zadudni�o. Szarpn�� ku sobie, obr�ci� i z ca�ej si�y waln�� w szcz�k�, jednocze�nie wy�uskuj�c tasak z palc�w. Odepchn�� i ci��. Ostrogski zawy�, z�apa� si� za g�ow�, spod palc�w pola�a si� krew.</p><p>��Uuuuoooaaa! � zarycza�, gdy upad�. � Zaaabi�! <emphasis>Baszom az any�t!</emphasis> Bij jego, bij!</p><p>Pierwszy skoczy� T�uczymost, za nim bracia Kondzio�owie. Reynevan odp�dzi� ich machni�ciami tasaka. Wtedy z boku przypad� Nadobny, pchn�� mieczem, kalecz�c w biodro. Mikoszka Kondzio� doskoczy�, ci�� no�em przez biceps. Reynevan upu�ci� tasak, z�apa� za r�k� i n�, klinga rozci�a d�o�. Melchior Kondzio� przypad�, pchn�� pugina�em, tym samym, kt�rym zdziera� ozdoby z ikony. Ostrze ze�lizgn�o si� po �ebrach, ale Reynevan skuli� si� z b�lu. Doskoczy� T�uczymost, chlasn�� no�em w czo�o, na linii w�os�w. Kuropatwa bez rozmachu wbi� mu miecz w rami�, w tym samym momencie Pe�ka zdzieli� orczykiem w r�k� powy�ej �okcia, poprawi� w krzy�e i w potylic�. Reynevanowi pociemnia�o w oczach, bezw�ad obj�� ca�e cia�o. Upad�, chwytaj�c roz�upan� ikon� i chroni�c j� sob�. Poczu�, jak k�uj� go i tn� ostrza, jak spadaj� ci�kie ciosy i kopniaki. Krew zalewa�a mu oczy, po nosie �cieka�a do ust.</p><p>��Dosy�! � us�ysza� krzyk Skirmunta. � Hospody, tak dosy�! Tak ostawcie jego nareszcie!</p><p>��Ano, szkoda czasu � powiedzia� Kuropatwa. � On i tak tu zdechnie. Uchodzim. Owi�cie czym� �eb Ostrogskiemu, na kulbak� go i hajda!</p><p>��Hajda!</p><p>Za�omota�y i �cich�y w dali kopyta. Reynevan zwymiotowa�. A potem zwin�� si� w pozycj� p�odu.</p><p>Spochmurnia�o. Zacz�� m�y� drobny deszcz.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>B�l.</p><p><emphasis>Descendet sicut pluvia in vellus</emphasis>. Ona zst�pi jak deszcz na traw�, jak deszcz rz�sisty, co nawadnia ziemi�. Za dni jej zakwitnie sprawiedliwo�� i wielki pok�j, dop�ki ksi�yc nie zga�nie. I panowa� b�dzie od morza do morza, od Rzeki a� po kra�ce ziemi.</p><p>I tak b�dzie a� do sko�czenia �wiata, bo to ona jest Duchem.</p><p>B�l mija.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Z letargu wyrwa�y go krzyki i r�enie koni, grunt dooko�a zatrz�s� si� od uderze� kopyt. Opryskany b�otem Reynevan przycisn�� ikon� do piersi, wykrzywi� twarz, krusz�c zalepiaj�c� powieki krew, wyplu� skrzepy z ust. Usi�owa� si� unie��, nie zdo�a�. S�ysza� nad sob� g�osy. Widzia� w�sate twarze, zbroje, r�ce w �elaznych zar�kawiach i pancernych r�kawicach. R�kawice chwyta�y go, cisn�y jak obc�gi, b�l �mi� oczy. Kurczy� si� i kuli� pod dotykiem, zwija� i pr�y� w odruchach wymiotnych, znowu wpada� w przepa��, lecia� w d�.</p><p>Zostawiono go w spokoju, oprzytomnia�. Znowu s�ysza� r�enie i chrap koni, wielu koni. S�ysza� g�osy. Z najwy�szym wysi�kiem uni�s� g�ow�.</p><p>Z siod�a gniadego ogiera ze z�ocistym rz�dem patrzy� na niego przenikliwym wzrokiem postawny puco�owaty m�czyzna w sobolowym ko�paku i obszytej sobolami szubie.</p><p>Biskup krakowski Zbigniew Ole�nicki.</p><p>��Co z nim?</p><p>��Obili go, wasza dostojno�� � pospieszy� z wyja�nieniami rycerz w kr�tkiej tunice z herbem Pob�g. � Zdrowo pot�ukli. Sk�uli, no�ami porzn�li. Rana na ranie� Nie wiada, �yw li on b�dzie.</p><p>��Pok��cili si� pewno przy podziale �up�w?</p><p>��Kto tam wie � wzruszy� ramionami Pob�g. � Mo�e by�, �e im wzbrania�� Niszczy� Gdy go znale�lim, Bogurodzic� dzier�y�, ledwo my zdo�ali z palc�w mu j��</p><p>��Dlaczego � Zbigniew Ole�nicki w�adczo wyprostowa� si� w siodle � nie �cigacie pozosta�ych?</p><p>��Zostalim, by obrazu cudownego pilnowa� �wi�to�� przecie�</p><p>��Ruszajcie w po�cig. Bez zw�oki!</p><p>��Tak jest, wasza dostojno��.</p><p>Jeden z ludzi biskupa uchwyci� konia za munsztuk, drugi przytrzyma� strzemi� i poda� r�k�. Ole�nicki zsiad�, gestem kaza� im si� oddali�. Potem podszed�. Wolno. Reynevan chcia� unie�� si�, ale zraniona r�ka odm�wi�a pos�usze�stwa. Opad� na traw�, nie spuszczaj�c z biskupa wzroku.</p><p>��<emphasis>Hodegetria</emphasis> � Ole�nicki nie patrzy� na niego, ale na desk� ikony � oznacza po grecku przewodniczk�. Wskazuj�c� drog�. Nie wiem, czy tobie wskaza�a dobr�. I czy ci� natchn�a. Bo mnie tak.</p><p>��Obraz ten � podj�� � uwa�a si� za prawdziwy wizerunek Matki Boga. Jest to jakoby dzie�o pierwszego ikonopisa, �ukasza Ewangelisty, namalowane jakoby na deskach ze sto�u �wi�tej Rodziny. Zapewnia to nadzwyczajn� cudowno�� i przes�dza o wielkiej warto�ci jako relikwii. I jako symbolu. Symbolu �wiat�a wiary i mocy Krzy�a. Symbolu si�y ducha narodu, jego jedno�ci duchowej i jego wiary. Wiary niez�omnej, kt�ra pomo�e narodowi przep�yn�� ka�dy potop i uratuje jego ducha w najci�szych czasach. Symbole s� wa�ne. Bardzo wa�ne.</p><p>��Matka Bo�a natchn�a mnie. Pokaza�a drog�, nauczy�a, co czyni�. I nie b�dzie na �l�sku polskiej interwencji. Ustanie polska pomoc dla czeskich heretyk�w. Sko�czy si� heretycka indoktrynacja, przestan� kacerskie miazmaty tru� polskie dusze. Czescy husyci i ich polscy poplecznicy stan� si� znienawidzeni i ohydni. Dla wszystkich Polak�w, od kr�la po najlichszego smarda. B�d� znienawidzeni jako s�ugi antychrysta. Bo tylko s�ugi antychrysta podnosz� �wi�tokradcz� r�k� na symbole. I kalecz� je niegodziwie.</p><p>Biskup schyli� si�, podni�s� z ziemi tasak Ostrogskiego.</p><p>��Grzech ten bior� na sumienie. Dla mojej wiary i dla ojczyzny. Dla pokoju Bo�ego. Dla przysz�o�ci. <emphasis>Ad maiorem Dei gloriam</emphasis>.</p><p>Nie bacz�c na j�ki Reynevana i jego rozpaczliwe pr�by, by podczolga� si� i przeszkodzi�, Zbigniew Ole�nicki dwakro� ci�� tasakiem desk� obrazu. Dwakro�, mocno i g��boko. Przez prawy policzek Bogurodzicy. R�wnolegle do linii nosa.</p><p>Reynevan przesta� widzie�. Wpad� w przepa��.</p><p>Spada� d�ugo.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ockn�� si� ca�y w banda�ach, na grochowinach, na trz�s�cym si� wozie. Przydro�ny bez pachnia� tak majowo, �e przez moment zdawa�o mu si�, �e czas si� cofn�� albo �e wszystko, co prze�y� przez ostatnie dwa lata, by�o snem. �e jest maj roku 1428, a jego, zranionego, wioz� do szpitala w O�awie. �e Jutta, �ywa i kochaj�ca, czeka w klasztorze klarysek w Bia�ym Ko�ciele.</p><p>Ale to nie by� ani sen, ani podr� z powrotem w czas. Mia� na r�kach i nogach kajdany. A jad�cy obok wozu �o�dacy rozmawiali po polsku.</p><p>Z trudem uni�s� si� na �okciu, czu�, �e ca�e cia�o ma obola�e i pokurczone od szw�w. Zobaczy� o�wietlone zachodz�cym s�o�cem wzg�rze. I kamienny zamek na jego szczycie, istne orle gniazdo, zwie�czone s�upem don�onu.</p><p>��Dok�d� � pokona� sucho�� gard�a. � Dok�d mnie� wieziecie?</p><p>��Zawrzyj g�b�! � warkn�� jeden z eskortuj�cych �o�dak�w. � Zakazano! By� rozkaz: Je�li zacznie co gada�, obuchem z�by t�uc. Bacz tedy!</p><p>��Daj pok�j � zmitygowa� drugi. � Miej�e wzgl�d. To� nie gada, ino pyta. A to przecie koniec jego drogi. Niechaj ta wie, gdzie mu zgni� przyjdzie.</p><p>Kraka�y lec�ce niebem wrony.</p><p>��To jest, bratku, zamek Lel�w.</p><empty-line/><p><strong>Mniemam, i� �aden z was nigdy nie siedzia� w ci�kim wi�zieniu.</strong></p><empty-line/><p>�aden z was, szlachetni panowie rycerze, �aden z obecnych tu w karczmie pobo�nych i bogobojnych mnich�w. �aden z ichmo�ci�w kupc�w. �aden z was, tusz�, nie widzia� g��bokich podziemi, podesz�ych zgni�� wod� loch�w ani cuchn�cych ciemnic. Co?</p><p>�aden z was.</p><p>I nie ma, upewniam, czego �a�owa�.</p><p>Za dobrego kr�la W�adys�awa Jagie��y kilka by�o w Polszcz� ci�kich wi�zie�, wi�zie� budz�cych strach. Wie�a krakowska. Ch�ciny. Sandomierz. Olkusz. Olsztyn, w kt�rym zamorzono g�odem Ma�ka Borkowica. Ostr�nik. I��a. Lipowiec.</p><p>I by�o jedno wi�zienie, na samo wspomnienie kt�rego ludzie cichli i bledli.</p><p>Zamek lelowski.</p><p>W tamtych innych wi�zieniach siedziano, w tamtych wi�zieniach cierpiano. Z tamtych wi�zie� wychodzono.</p><p>Z Lelowa nie wychodzi� nikt.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwudziesty drugi</p></title><p><strong>w kt�rym uwolniony z lelowskiej ciemnicy Reynevan raduje oczy �wiat�em. I staje do ostatniego boju.</strong></p><empty-line/><p>Na kr�lewskim zamku w ��czycy panowa�a atmosfera niepokoju i nerwowego po�piechu. Przygotowywano pomieszczenia mieszkalne w Starym Domu, sprz�tano, meblowano i dekorowano sal� reprezentacyjn�. Informacja o tym, �e w�a�nie ��czyc� wybrano na miejsce rokowa� pokojowych, dotar�a do burgrabiego p�no, niemal w ostatniej chwili, czasu na przygotowania zosta�o naprawd� ma�o. Burgrabia biega� po Starym Domu, kl��, pomstowa�, ponagla�, �aja�, wci�� pyta�, czy aby z wie�y nie wida� ju� orszaku biskup�w i pan�w polskich lub nadci�gaj�cego krzy�ackiego poselstwa. Ze strony Zakonu spodziewano si� mi�dzy innymi Konrada von Erlichhausena z Malborka i Ludwika von Lauscha, komtura Torunia, mia� by� te� w poselstwie Franciszek Kuhschmalz, biskup warmi�ski. Z Polak�w oczekiwano na biskup�w Zbigniewa Ole�nickiego i W�adys�awa z Oporowa, kasztelana krakowskiego Miko�aja z Micha�owa i kasztelana pozna�skiego Dobrogosta z Szamotu�.</p><p>Najwa�niejszy przedstawiciel strony polskiej zd��y� ju� tymczasem do ��czycy przyby�. Natychmiast po przybyciu schroni� si� w przygotowanych dla� komnatach. Przyj�� tam, jak doniesiono burgrabiemu, dziwnego zakapturzonego go�cia. I nakaza�, by mu nie przeszkadzano.</p><p>Grudniowy wicher t�uk� okiennicami, �wiszcza� w szparach.</p><p>��Krzy�acy zgodz� si� na rozejm � powiedzia�a, odrzucaj�c w�osy na kark, Rixa Cartafila de Fonseca, szpieg w s�u�bie W�adys�awa Jagie��y, kr�la Polski. � Boj� si�, �e znowu �ci�gniemy im na kark husyt�w. S� te� pod presj� stan�w pruskich, gro��cych wypowiedzeniem pos�usze�stwa. W stanach na du�� osobowo�� wyrasta che�mi�ski rycerz Jan Ba�y�ski. Sugeruj�, by wasza przewielebno�� zapami�ta�a to nazwisko. Antykrzy�acka opozycja w Prusach ro�nie w si��, a Ba�y�ski ma szanse sta� si� jej czo�owym dzia�aczem. Warto go mie� na oku.</p><p>��Rady pos�ucham � odrzek� Wojciech Jastrz�biec, arcybiskup metropolita gnie�nie�ski, prymas Polski i Litwy. � Zawsze s�ucham twoich rad, c�rko. Nieocenione �wiadczysz nam us�ugi. Sama wci�� pozostaj�c w cieniu. Nie prosz�c o nic, ni o zaszczyty, ni o nagrody.</p><p>Rixa u�miechn�a si�. K�cikiem ust.</p><p>��Wasza przewielebno�� � powiedzia�a wolno � o�miela mnie. Bym poprosi�a.</p><p>��Pro�.</p><p>��Oto Krzy�acy zje�d�aj� do ��czycy prosi� o rozejm. Jest szansa na wieczysty pok�j z Zakonem na wygodnych dla Polski warunkach. Jest szansa na odzyskanie Nieszawy i pozbawienie �widrygie��y krzy�ackiego poparcia. Niema�a w tym zas�uga Czech�w: Jana Czapka z San i postrachu, jaki jego Sierotki wzbudzi�y w Nowej Marchii i pod Gda�skiem. Ugoda pabianicka i sojusz Polski z husytami nadwer�y�y morale Krzy�ak�w, wasza przewielebno�� z pewno�ci� to przyzna.</p><p>��Do czego ten d�ugi wst�p? M�w�e, c�rko, w czym rzecz?</p><p>��Mam pro�b�. By ufetowa� sojusze, wiktorie i sukcesy. By uczci� je przebaczeniem. Amnesti�. Jedn�. I cich�.</p><p>��Kto?</p><p>��Wi�zie� Lelowa.</p><p>Wojciech Jastrz�biec milcza� d�ugo. Potem d�ugo kas�a�. Trzydzie�ci mil z Gniezna do ��czycy, pomy�la�a Rixa. Nie na jego wiek takie podr�e. W takie pogody.</p><p>��Wi�zie� Lelowa � powiedzia� wreszcie prymas � jest wi�niem stanu.</p><p>��Jest wi�niem politycznym � poprawi�a, schyliwszy g�ow�. � A w polityce zasz�y zmiany do�� zasadnicze, nieprawda�? Dzi� wszystkim ju� wiadomo, �e napadu na klasztor jasnog�rski nie dokonali bynajmniej wierni Kielichowi husyci czescy�</p><p>��Lecz by� to zwyk�y akt rozboju � doko�czy� szybko Jastrz�biec. � Zwyczajny napad �upieski w wykonaniu pospolitych bandyt�w�</p><p>��W wi�kszo�ci narodowo�ci polskiej�</p><p>���ho�oty bez ojczyzny ni wiary � skorygowa� z naciskiem prymas. � T�pych rabusi�w, kt�rzy poj�cia nie mieli, na co r�k� podnosz�. Kt�rzy okaleczyli cudowny obraz bezmy�lnie�</p><p>��Za zbezczeszczenie �wi�to�ci � wtr�ci�a z naciskiem agentka � powinna ich wszystkich spotka� kara Bo�a. Wi�kszo�� podobno ju� nie �yje. Umarli, nim od napadu na klasztor rok min��. I prawid�owo. Wszyscy powinni umrze�. Ci wi�zieni r�wnie�. R�ka Boga.</p><p>Jastrz�biec z�o�y� d�onie jak do modlitwy, spu�ci� oczy, by ukry� ich b�ysk. Potem uni�s� g�ow�.</p><p>��Karz�ca prawica Boga � o�wiadczy� � dosi�gnie zatem r�wnie� wi�nia Lelowa? Wi�zie� Lelowa r�wnie� umrze? Nikt nie b�dzie wiedzia�, gdzie zosta� pochowany? Wszyscy o nim zapomn�?</p><p>��Wszyscy.</p><p>��A biskup krakowski?</p><p>��Biskup krakowski � powiedzia�a cicho Rixa � nie jest ju� zainteresowany spraw� Cz�stochowy. Nie ma �adnego interesu, by wygrzebywa� zw�oki i budzi� �pi�ce psy. Wie, �e by�oby lepiej, gdyby wszyscy zapomnieli o Jasnej G�rze i zniszczonym obrazie. Kt�ry zreszt�, jak s�ysz�, w Krakowie poddaj� renowacji, wkr�tce b�dzie po staremu wisia� w kaplicy u paulin�w. Jak gdyby nigdy nic.</p><p>��Niech wi�c tak si� stanie � rzek� Jastrz�biec. � Niech si� stanie, c�rko. Cho� wola�bym, przyznam, by� prosi�a o co� innego. Ale� po�o�y�a wielkie zas�ugi w s�u�bie dla Korony� I wci�� si� zas�ugujesz, pracujesz z po�wi�ceniem i oddaniem. Niewielu jest takich jak ty, niewielu takich mam, zw�aszcza teraz�</p><p>Teraz, pomy�la�, gdy jeden z moich najlepszych ludzi poni�s� �mier� na �l�sku. �ukasz Bo�yczko, dobry i dobrze utajony agent, wierny s�uga Korony Polskiej. Zmar�, cho� zadana �elazem rana by�a lekka. Strata niepowetowana. Sk�d, sk�d bra� nast�pc�w?</p><p>��Czy� zatem, co nale�y � prymas uni�s� g�ow�. � Z moim b�ogos�awie�stwem. Zwa� jednak, i� przedsi�wzi�cie wymaga� b�dzie nak�ad�w. W Lelowie mus b�dzie op�aci�, kogo trzeba� Nie my�l� anga�owa� w to skarbca koronnego ni tym bardziej uszczupla� skromnego maj�tku Ko�cio�a.</p><p>��W sprawach finansowych � u�miechn�a si� Rixa � prosz� ca�kowicie zda� si� na mnie. Umiem za�atwia� takie rzeczy. Mam to, mo�na powiedzie�, we krwi. Od pokole�.</p><p>��No tak, tak � pokiwa� g�ow� staruszek. � Tak, tak. Je�li ju� na to zesz�o� C�rko?</p><p>��S�ucham.</p><p>��Nie zrozum mnie �le. � Prymas Polski i Litwy spojrza�, a by�o to spojrzenie szczere. � Nie upatruj w tym, co powiem, nietolerancji ni uprzedze�. To, co powiem, powiem z �yczliwo�ci, sympatii i troski.</p><p>��Wiem. Znam wasz� przewielebno��.</p><p>��Nie przechrzci�aby� si�?</p><p>Rixa milcza�a czas jaki�.</p><p>��Dzi�kuj� � odrzek�a wreszcie � ale nie skorzystam. Prosz� nie upatrywa� w tym uprzedze�.</p><p>���ycz� ci kariery. Awansu. Jako �yd�wka ma�e masz szanse�</p><p>��Obecnie � u�miechn�a si� Rixa Cartafila de Fonseca. � Ale to si� kiedy� zmieni.</p><p>��Fantazjujesz.</p><p>��Fantazje si� ziszczaj�. Zapewnia nas o tym prorok Daniel. Niech B�g zachowa wasz� przewielebno��.</p><p>��B�g z tob�, c�rko.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Najpierw by�y ci�kie kroki. Brz�k �elaza. Potem infernalny wr�cz, podnosz�cy w�osy szcz�k zasuw, kt�ry sprawi�, �e Reynevan skuli� si� na zagnojonej s�omie. I jaskrawe �wiat�o pochodni, kt�re sprawi�o, �e skuli� si� jeszcze bardziej, zaciskaj�c powieki. I z�by.</p><p>��Wstawaj. Wychod�.</p><p>��Ja�</p><p>��Wychod�. �ywo! Ruszaj si�!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>�wiat�o s�oneczne bole�nie zak�u�o go w oczy, o�lepi�o. Zamroczy�o. Odebra�o r�wnowag� i w�adz� w nogach. Upad�. Upad� jak d�ugi, bezw�adnie jak pijany, nawet nie pr�buj�c amortyzowa� uderzenia o deski zwodzonego mostu.</p><p>Le�a�, a cho� oczy mia� otwarte, nie widzia� niczego. Pocz�tkowo nie s�ysza� te� niczego z szumu, kt�ry mia� w g�owie, z kokonu, kt�ry go oplata�, powoli, powoli zacz�y przebija� si� i przedostawa� d�wi�ki. Zrazu niesk�adne i niezrozumia�e, stopniowo j�y nabiera� kadencji. Trwa�o jednak jaki� czas, nim poj��, �e te d�wi�ki to s�owa. Nim zacz�� rozumie� ich znaczenie. I nim wreszcie rozpozna�, �e m�wi�cym jest Szarlej.</p><p>��Reynevan? S�yszysz mnie? Rozumiesz mnie? Reynevan? Nie zamykaj oczu! Chryste, wygl�dasz okropnie. Mo�esz wsta�?</p><p>Chcia� odpowiedzie�. Nie m�g�. Ka�da pr�ba wydania g�osu przeradza�a si� w �kanie.</p><p>��Podnie�cie go. I znie�cie na d�. Po�o�ymy go na w�z i jedziemy do miasteczka. Trzeba doprowadzi� go do porz�dku.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Szarlej.</p><p>��Reynevan.</p><p>��Ty� Ty mnie wyci�gn��e�?</p><p>��Po cz�ci. Tej finansowej.</p><p>��Czarny furgon?</p><p>��Jasne.</p><p>��Gdzie jeste�my?</p><p>��We wsi Niegowa, przy go�ci�cu siewierskim. Na zapleczu karczmy �Pod G�siorem�.</p><p>��Jaki dzi�� mamy dzie�?</p><p>��Wtorek. Po niedzieli <emphasis>Quasimodogeniti</emphasis>. Sz�sty kwietnia. Roku Pa�skiego 1434.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ofka von Baruth wpad�a do kuchni, powiewaj�c warkoczem i omal nie tratuj�c kota. Chwyci�a obur�cz wielki sagan i wyr�n�a nim o posadzk�. Str�ci�a ze sto�u miski i �y�ki. Kopn�a kube� z odpadkami, z tak� moc�, �e potoczy� si� pod piec. Na koniec kopn�a kocio�, ale ten by� masywny i ci�ki, nie ust�pi�. Ofka krzykn�a, zakl�a, pokica�a na jednej nodze, z rozmachem siad�a na �awie, trzymaj�c si� za stop�, rozp�aka�a si� z b�lu i z�o�ci.</p><p>Ochmistrzyni przygl�da�a si�, skrzy�owawszy pulchne przedramiona na piersi.</p><p>��Ju�? � spyta�a wreszcie. � Sko�czy�a� popisy? Dowiem si�, o co chodzi?</p><p>��Dure�! � wrzasn�a Ofka, tr�c r�kawem oczy i policzki. � Niedorajda! Smarkacz!</p><p>��Parsifal von Rachenau? � domy�li�a si� bieg�a w rzeczy ochmistrzyni, kt�rej uwagi rzadko co� uchodzi�o. � Co z nim? Wyzna� mi�o��? O�wiadczy� si� wreszcie? Czy wprost przeciwnie?</p><p>��Wprost przeciwnie � smarkn�a Ofka. � Nie mo�e, powiedzia�, mnie po�lubi�, bo ojciec mu zabroni�. Ojciec nakazuje mu o�eni� si� Z inn��������</p><p>��Nie rycz. M�w.</p><p>���ojciec ka�e mu �eni� si� z inn�. Parsifal jej nie chce i nie zechce. Ale mnie te� nie po�lubi. Powiedzia� mi, �e nie mo�e. Nie sprzeciwi si� woli ojca. Wst�pi do klasztoru. G�upek.</p><p>��Wzgl�dem klasztoru � kiwn�a g�ow� ochmistrzyni � zgadzam si�. Faktycznie g�upek. Ale wola ojca rzecz �wi�ta. Nie mo�na si� jej przeciwi�.</p><p>��A tam, nie mo�na! � wrzasn�a Ofka. � Jeszcze jak mo�na! A Wolfram Pannewitz? Po�lubi� Ka�k� Biberstein? Po�lubi�! Cho� ojciec mu zakazywa�! �lub by�, wesele by�o, ninie wszyscy zadowoleni, starego Pannewitza wliczaj�c. Bo Wolfram Ka�k� kocha�! A on mnie nieeee kooochaaabeuheuheuheu�</p><p>��Nie rycz � ochmistrzyni rzuci�a okiem w drzwi, upewniaj�c si�, czy nikt nie pods�uchuje. � Jeszcze tw�j Parsifal tamtej przed o�tarze nie powi�d�, jeszcze nawet zr�kowin nie by�o. Jeszcze wiele mo�e si� zdarzy�. Wiele mo�e los przynie��. A trzeba ci wiedzie�</p><p>Ofka wytar�a nos r�kawem, szeroko otworzy�a orzechowe oczy.</p><p>��Trzeba ci wiedzie� � podj�a ciszej ochmistrzyni � �e s� sposoby� Na to, by losowi dopom�c. Trzeba do tego odwagi�</p><p>��Dla niego � Ofka zacisn�a z�by � gotowa jestem na wszystko.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Elencza Stietencron drgn�a i a� podskoczy�a, s�ysz�c zgrzyt osuwaj�cych si� pod czyj�� stop� kamieni. Odruchowo opar�a si� o wysch�y konar, kt�ry p�k� z g�o�nym trzaskiem. Trzaskowi odpowiedzia� ze �cie�ki zduszony krzyk. Elencza wros�a w ziemi�, serce t�uk�o si� jej w piersi niby ptak rw�cy si� z klatki.</p><p>Na �cie�ce pojawi�a si� posta�, a Elencza odetchn�a. Bo nie by� to rozb�jnik, wilko�ek, Baba Jaga, straszny le�ny szrat, gro�ny zielonosk�ry alp ani �aden z os�awionych w�drownych mnich�w, srodze zawzi�tych na cze�� panie�sk�. Pojawiaj�c� si� postaci� by�a dziewczyna, m�odsza nawet chyba od niej samej. Z jasnym warkoczem, piegowata, z zadartym nosem. Ubrana po m�sku i przy tym niebiednie.</p><p>��Ojeju � powiedzia�a piegowata dziewczyna, na widok Elenczy oddychaj�c g��boko. � Ojeju, alem si� zl�k�a. Pewna by�am, �e to wilko�ek� Albo mnich w�drowny� Ojeju. Witaj, kimkolwiek jeste�� Ja jestem�</p><p>��Ciszej� � szepn�a Elencza, bledn�c. � Kto� idzie� S�ysza�am kroki�</p><p>Piegowata obr�ci�a si�, przykucaj�c i si�gaj�c ku r�koje�ci wisz�cego przy pasku sztylecika. R�ka trz�s�a si� jej i jednak tak, �e Elencza nie wierzy�a, by zdo�a�a broni doby�. Sama porwa�a za kamie�, zdecydowana drogo sprzeda� �ycie lub co by tam sprzedawa� przysz�o. Ale dzie�, jak si� okaza�o, by� dniem nieustannych zaskocze� i niespodzianek. Wiod�c� ku szczytowi Raduni kr�t�, strom� i kamienist� �cie�k� nadchodzi�a oto trzecia dziewczyna. Ta te� stan�a jak wryta na widok poprzedniczek.</p><p>Z wygl�du by�a najm�odsza. Jej oblicze, jej rysy, kolor w�os�w, oczy, wszystko to kogo� Elenczy przypomina�o, wywo�ywa�o uczucie niepokoju. Uczucie niejasne i niewyt�umaczalne, przez to tym bardziej niepokoj�ce.</p><p>��No, no � momentalnie odzyskawszy rezon, wzi�a si� pod boki piegowata. � Dok�d to ci� przynios�o, smarkulo? I to sam�-samiute�k�? Nie wiesz, �e tu bywa niebezpiecznie?</p><p>Elencza z trudem powstrzyma�a parskni�cie. Je�li nowoprzyby�a by�a m�odsza od piegowatej, to o bardzo niewiele. Z pewno�ci� by�a natomiast wy�sza. Na jej twarzy, nie by�o te� �ladu l�ku ani nawet zak�opotania. Jej twarz, pomy�la�a Elencza, dziwi�c si� t� my�l�, jest starsza od niej samej.</p><p>��G�ow� dam � powiedzia�a � �e wszystkie przysz�y�my tu w tym samym celu. A �e cel ten jest na samym szczycie, powinny�my si� pospieszy�. Inaczej nie zd��ymy wr�ci� przed zmrokiem. Dalej, dziewcz�ta. Za mn�.</p><p>Piegowata zrobi�a min�, jakby chcia�a prychn��. Ale c�, ka�da grupa musi mie� wodza. A Elencza by�a najwy�sza. I kto wie, czy nie najstarsza.</p><p>��Nazywam si� Ofk� Eufemia von Baruth � powiedzia�a dumnie piegowata. � C�rka rycerza Henryka Barutha ze Studziska. Z kim mam zaszczyt?</p><p>��Elencza� de Wirsing.</p><p>Nowo przyby�a, gdy obie zwr�ci�y na ni� wzrok, spu�ci�a oczy. D�ugo nie odpowiada�a.</p><p>��Mo�ecie � rzek�a wreszcie cicho � nazywa� mnie Elektr�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wyd�u�ony szczyt Raduni wie�czy� kamienny wa�, w jego centrum le�a� g�az, wielki, przypominaj�cy katafalk monolit. �adna z trzech dziewcz�t nie mog�a tego wiedzie�, ale monolit le�a� na g�rze ju� wtedy, gdy po Przedg�rzu Sudeckim tupa�y mamuty, a wielkie ��wie sk�ada�y jaja na odrza�skiej wyspie Piasek, b�d�cej obecnie ludn� i zwarto zabudowan� cz�ci� wielkiego Wroc�awia.</p><p>U st�p monolitu p�on�o ognisko, p�omienie liza�y dno osmolonego i pryskaj�cego warem kot�a. Opodal, na stosie trupich czaszek, le�a� czarny kot. W typowo kociej, rozleniwionej pozie. Zaj�ty by� lizaniem sier�ci. By�o to najleniwsze lizanie, jakie Elencza widzia�a w �yciu.</p><p>U ogniska siedzia�y trzy kobiety.</p><p>Jedna, zupe�na starucha, przygarbiona i skurczona, chwia�a si�, mamrota�a, nuci�a, krzywi�c ciemn� twarz. Siedz�ca najdalej zdawa�a si� dziewczynk� zaledwie. W jej bladej, lisiej jakby i brzydkiej twarzy p�on�y zgor�czkowane oczy. Sko�tunione w�osy utrzymywa� we wzgl�dnym �adzie wianek z werbeny i koniczyny.</p><p>�rodkow� pozycj� zajmowa�a ta najwa�niejsza. <emphasis>Bona femina</emphasis>. Ta, do kt�rej wszystkie trzy tu przysz�y. Wysoka, t�ga, ustrojona w szpiczasty kapelusz z czarnego filcu, spod kt�rego bujnymi falami sp�ywa�y na ramiona p�omiennorude w�osy. Szyj� czarownicy spowija� szal z zielonej we�ny.</p><p>��Palec mnie sw�dzi � przem�wi�a be�kotliwie ciemnolica starucha. � Palec mnie sw�dzi, co dowodzi�</p><p>��Zamknij si�, Jagna � uciszy�a j� ruda w kapeluszu, po czym podnios�a na petentki oczy jasne jak roztopiona cyna. � Witajcie, dziewcz�ta. Co was sprowadza? Nie m�wcie, sama zgadn�. Niechciana ci��a? Nie, chyba nie. Na chore te� mi nie wygl�dacie, wprost przeciwnie, rzek�abym, wszystkie trzy prezentujecie si� nadzwyczaj zdrowiutko. A zatem mi�o��! Kochamy, a obiekt kochania daleki i niedost�pny, coraz dalszy i coraz niedost�pniejszy. Zgad�am?</p><p>Piegowata Eufemia von Baruth by�a pierwsz�, kt�ra zdecydowa�a si� skwapliwie i energicznie pokiwa� g�ow�. Pierwsz� i jedyn�. Elencza pod spojrzeniem rudow�osej wied�my g�ow� spu�ci�a, pora�ona nag�� pewno�ci�, �e jej przyj�cie tutaj by�o zupe�nie bez sensu, ca�kiem niepotrzebne i okropnie g�upie. Co do Elektry, ta nawet nie drgn�a, wpatrzona w ognisko pustym wzrokiem.</p><p>��Zgad�am, nie zgad�am? � zamrucza�a rudow�osa. � Per Bacco! Oka�e si�. Podrzu� chrustu do ognia, Eliszka, a zi� do kocio�ka. Jagna, zachowuj si�.</p><p>Ciemnolica wpakowan� w usta pi�ci� st�umi�a bekni�cie.</p><p>��Wy za� � <emphasis>bona femina</emphasis> zmierzy�a dziewcz�ta spojrzeniem jasnych oczu � otrzymacie to, o co prosicie. Po kolei. Ka�da z osobna.</p><p><emphasis>Przez moc S�o�ca i moc Luny,</emphasis></p><p><emphasis>Poprzez znaki i przez runy.</emphasis></p><p><emphasis>Eia!</emphasis></p><p>��Kipi, kipi kocio�ek, a w nim pokrzyk, tojad, lulek. Pochyl g�ow�, Eufemio von Baruth. Wdychaj par�.</p><p>��Oto masz zwierciade�ko, daj� ci je. Gdy ksi�yc male� pocznie, w dzie� Wenery i Freyi uchwy� w nim potajemnie odbicie ukochanego. Owi� w we�n�, po�� w puzderko. Zasyp mieszank� suszonych p�atk�w r� i werbeny. Dodaj zio�a Agnus Castus, znanego te� jako niepokalanek. Dodaj kropl� w�asnej <emphasis>sanguine menstruo</emphasis>. Ukryj puzderko, tak by nie �mia� pa�� na nie s�o�ca promie�. Ukrywaj�c, wym�w po trzykro� zakl�cie: <emphasis>Ego dilecto meo et ad me conversio eius</emphasis>, jam mi�ego mego i ku mnie zwraca si� jego po��danie. Nim trzy razy ksi�yc si� obr�ci, twoim b�dzie tw�j wybranek.</p><p><emphasis>Poprzez znaki i przez runy�</emphasis></p><p><emphasis>Magna Mater, Magna Mater�</emphasis></p><p>��Kipi, kipi kocio�ek, a w nim pokrzyk, mandragora. Pochyl g�ow�, Elenczo de Wirsing. Wdychaj par�.</p><p>��Oto masz no�yk stalowy, daj� ci go. Gdy ksi�yc po pe�ni male� pocznie, w dzie� Wenery i Freyi przed wschodem s�o�ca p�jd� do sadu. Zerwij jab�ko, kt�re wyda ci si� najpi�kniejsze. Przekr�j na p� no�ykiem, roztar�szy wprz�d na ostrzu kropl� <emphasis>sanguine menstruo</emphasis>. Nasyp na ka�d� po��wk� jab�ka szczypt� ususzonego rdestu, zepnij obie po��wki patyczkami z ga��zek mirtu. Na sk�rce jab�ka wytnij no�ykiem inicja� imienia ukochanego, wym�w imi� trzykrotnie, za ka�dym razem m�wi�c zakl�cie: <emphasis>Ecce iste venit</emphasis>, oto nadchodzi. Jab�ko ukryj, a tak, by ni razu nie pad� na nie s�o�ca promie�. Cho�by na ko�cu �wiata by� tw�j wybranek, powr�ci do ciebie.</p><p><emphasis>Eia!</emphasis></p><p><emphasis>Przez moc S�o�ca i moc Luny</emphasis></p><p><emphasis>Poprzez znaki i przez runy!</emphasis></p><p>��Kipi, kipi kocio�ek, a w nim pokrzyk, blekot, szalej. Pochyl g�ow�, wdychaj par�, ty, kt�ra chcesz, by zwano ci� Elektr�. Gro�ne przybra�a� imi�, gro�ne i straszne jak na kogo� tak m�odego jak ty. Wiedz, �e takie jak ty zazwyczaj odsy�am z kwitkiem, takim jak ty nie pomagam, nie wspieram w tym, co planuj� i zamierzaj�. Takim jak ty, Elektro, zwykle ka�� zdawa� si� na czas i los.</p><p>Le��cy na czaszkach kot zasycza�. Oczy czarownicy zapa�a�y z�owrogim ogniem.</p><p>��Tylko wyj�tkowo zatem � wyrzek�a cicho � dopomog� dzi� troch� losowi. I cho� pe�ne z�a jest twe �yczenie, Elektro, spe�ni� je. Wyci�gnij r�k�. Oto daj� ci�</p><p>Rudow�osa czarownica szepta�a, Elektra s�ucha�a, pochyliwszy g�ow�. Ogie� przygas�, kocio�ek bulgota� jeszcze, sycza� pryskaj�cy na w�gle war.</p><p>Kot zamiaucza�.</p><p>��A teraz id�cie ju� sobie � rozkaza�a bona femina. � Chwa�a Wszechbogini! Aha, nie zapomnijcie: reklamacyj nie uwzgl�dnia si�!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie jedz tak �apczywie � upomnia� Szarlej. � Zaszkodzi ci.</p><p>Reynevan uni�s� g�ow� znad os�anianej przedramieniem miski, przez chwil� patrzy� tak, jakby nie rozumia�. Potem wznowi� �ykanie klusek i gonitw� za skwarkami. Uporawszy si� z kluskami, przysun�� sobie dwuuchy garnek �uru, udar� z bochna kawa� chleba. Demeryt obserwowa� go w milczeniu.</p><p>��Jak? � spyta� nagle z pe�nymi ustami Reynevan. � W jaki spos�b�</p><p>Szarlej westchn��.</p><p>��Po naszym rozstaniu d�ugo nie wiedzia�em, co si� z tob� dzieje. O Cz�stochowie s�ysza�em, rzecz jasna, wszyscy s�yszeli. Ale sk�d mog�em wiedzie�, �e ty tam by�e�? I �e ci� wsadzili? Kr�tko: wolno�� zawdzi�czasz Rixie. Jej informacjom i koneksjom.</p><p>��Ale jednak to ty� � Reynevan od�o�y� �y�k�. � To ty mnie wydoby�e� z Lelowa.</p><p>��Od tego s� przyjaciele. Przyhamuj nieco z jedzeniem. Nikt ci tego jad�a nie odbierze.</p><p>Reynevan spojrza� na�, mru��c za�zawione i zaropia�e oczy. Ga�ki oczne mia� przekrwione i pokryte g�st� siatk� czerwonych �y�ek, ewidentnie cierpia� te� na �wiat�owstr�t.</p><p>��Potrzebny mi cyrulik. � Reynevan jakby czyta� w my�lach. � Albo apteka. Jaki� medykament na zapalenie spoj�wek. �wietlik, aloes, <emphasis>faeniculum</emphasis> albo <emphasis>herba sancta</emphasis>� Ale najpierw co� zjem, musz� co� zje��. A ty opowiadaj.</p><p>��Co?</p><p>��Opowiadaj. � Reynevan si�gn�� przez st� po bia�� kie�bas� z powielkanocnych remanent�w. � O tym, co tymczasem na �wiecie zasz�o.</p><p>��Du�o zasz�o. Siedzia�e� r�wne trzy lata, ale jakby� siedzia� trzydzie�ci. Czasy s� historyczne. Pozna� po tym, �e dzieje si� du�o i szybko. Ty siedzia�e�, a tu si� dzia�o. Bardzo du�o i bardzo szybko. Umkn�o ci multum dziejowych moment�w, by teraz to nadrobi�, musia�bym klarowa� ci sprawy do rana, nie mam na to ni czasu, ni ch�ci.</p><p>��Znajd� czas i ch��. Prosz�.</p><p>��Twoja wola. Po kolei zatem: Umar� papie� Marcin V. Wybrano nowego�</p><p>��Gabriela Condulmera � potwierdzi� Reynevan. � Malachiaszow� wilczyc� niebia�sk�. A wyb�r dokona� si� w niedziel� <emphasis>Oculi</emphasis>, czwart� przed Wielkanoc�. Wywr�ono mi kiedy� to wszystko. Poza imieniem. Jakie przybra�?</p><p>��Eugeniusza IV. A na Starym Rynku w Rouen Anglicy spalili �ywcem Joann� d�Arc. Rozpocz�� si� sob�r w Bazylei. Na Czechy ruszy�a pi�ta z kolei krucjata, zosta�a sromotnie pobita pod Doma�licami. Prokop pu�ci� z dymem ca�e ksi�stwo ole�nickie, a potem z rejz� doszed� a� pod Bernau, trzy mile za Berlin. Zmar� ksi��� Bolko Cieszy�ski. Zmar� Konrad z Vechty, arcybiskup praski. Zmar� biskup Jan Szafraniec, brat Piotra Szafra�ca. Zmar� Fryderyk von Aufsess, biskup Augsburga� Dok�d idziesz?</p><p>��Zwymiotowa�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��<emphasis>Dulce lumen</emphasis> � o�wiadczy� nagle Reynevan. � <emphasis>Et delectabile est oculis videre solem</emphasis>.</p><p>��H�?</p><p>��S�odkie jest �wiat�o i mi�o jest oczom widzie� s�o�ce. Eklezjastes.</p><p>��Znaczy � odgad� Szarlej � lekarstwo troch� pomog�o?</p><p>��Troch� pomog�o. Ale nie tylko w tym rzecz. Bynajmniej nie tylko w tym.</p><p>Wyci�g z kopru w�oskiego, werbeny, r�y, jask�czego ziela i ruty, niezawodny lek na stany zapalne oczu i powiek, znale�li w aptece w Siewierzu, wcze�niej ni aptek, ni cyrulik�w okolica nie zna�a. Reynevan zaaplikowa� sobie medykament, na skutek przysz�o jednak troch� poczeka�, a zabieg co jaki� czas powtarza�. Ob�ar�szy si� �Pod G�siorem�, niedawny wi�zie� nie chcia� ju� stawa� po karczmach, narzeka� na zaduch. Popasali wi�c na �wie�ym powietrzu. Niedaleko za Siewierzem, po�r�d przydro�nej brzeziny. Reynevan przemywa� oczy p�ynem, powtarzaj�c przy tym magiczne formu�y, aby, jak g�osi� przepis na flakonie, �moc leku przyrodzona moc� nadprzyrodzon� skutecznieysza by�a ku uleczeniu�.</p><p><emphasis>Faeniculum, Verbena, Rosa, Chelidonia, Ruta</emphasis></p><p><emphasis>Lumina reddit acuta.</emphasis></p><p>��Opowiadaj dalej, Szarleju � Reynevan przy�o�y� sobie ok�ad na powieki. � Sko�czy�e� na tym, �e umar�o paru biskup�w. Kto jeszcze umar�, gdy siedzia�em? Z ludzi bardziej mnie interesuj�cych?</p><p>��Krystyna de Pisan, poetka francuska. Kojarzysz? <emphasis>Seulete sui et seulete vueil estre�</emphasis> Aha, umar� te� Witold, wielki ksi��� Litwy. Pod koniec pa�dziernika 1430.</p><p>��Przyczyna?</p><p>��Zrani� si� przy upadku z konia, d�ugo chorowa��</p><p>��Przy tym upadku zrani� si� �elazem?</p><p>��Nie wiem. Mo�liwe. Z innych wydarze�: Zygmunta Luksemburczyka koronowano na cesarza. A w Pabianicach kr�l Jagie��o zawar� z husytami przymierze i zaczepny sojusz przeciw Zakonowi. W czerwcu ubieg�ego roku Sierotki Jana Czapka z San rami� w rami� z Polakami wtargn�y do Nowej Marchii�</p><p>��O tym to akurat wiem. � Reynevan zdj�� ok�ad, pomruga�. � Dozorcy rzadko si� do mnie odzywali, ale jeden by� wyj�tkowo �le nastawiony do Krzy�ak�w, rado�ci� ze zwyci�stw musia� si� z kim� podzieli�. A co u nas? Korybutowicz wykroi� sobie kr�lestwo z G�rnego �l�ska?</p><p>��Nie bardzo. Rezydowa� w zdobytych Gliwicach, kt�re mia� zamiar uczyni� sw� kr�lewsk� stolic�. Czwartego kwietnia 1431, trzy dni po Wielkanocy, ksi���ta ole�niccy wzi�li zamek zdrad� i w pie� wyr�n�li za�og�. Korybut mia� szcz�cie, nie by�o go w�wczas w Gliwicach. Ale mrzonka o kr�lestwie p�k�a jak ba�ka mydlana. Knia� odszed� na Litw�. Czyli w niebyt i niepami��.</p><p>��Bolko Wo�oszek?</p><p>��Poczyna� sobie ambitnie, rozszerza� panowanie tak, jak sobie zaplanowa�, zajmowa� zamki i miasta jedno po drugim. Nigdzie jednak nie utrzyma� si� d�ugo, zewsz�d go wyp�dzili. Ostatnie zdobycze, Bytom i Rybnik, Miko�aj Raciborski odebra� mu rok temu. Rydwan historii zatoczy� ko�o, Wo�oszek jest tam, gdzie by� na pocz�tku, czyli na Opolszczy�nie. I tam zostanie.</p><p>��Pucha�a? Biedrzych? Piotr Polak? Inni?</p><p>��Pucha�a okupowa� Kluczbork i Byczyn�, sk�d wesp� z niejakim Koch�owskim z Wielunia napada�, �upi� i pali�, dokucza� �l�zakom strasznie. Wojowali z nim, oblegali tygodniami, bez skutku. Obie strony zm�czy�y si� wreszcie wojaczk� i zdecydowa�y za�atwi� spraw� handlowo. Po targach Pucha�a odda� Kluczbork za tysi�c dwie�cie pi��dziesi�t, a Byczyn� za pi��set k�p groszy. Wyda� zamki i odszed� ze �l�ska. Z Sierotkami Czapka by� w Marchii i pod Gda�skiem. Ale nie wr�ci� z nimi do Czech, zosta� w Polsce.</p><p>��Jan Pardus trzyma si� na zdobytym trzy lata temu zamku otmuchowskim. A Biedrzych ze Stra�nicy i Piotr Polak maj� bazy w Niemczy i w Wierzbnie, sk�d �l�zacy wci�� pr�buj� ich wykurzy�. Na razie bezskutecznie, ale to tylko kwestia czasu.</p><p>��Jak to? Nie rozumiem.</p><p>��Nie s�ucha�e�? Plany opanowania G�rnego �l�ska spe�z�y na niczym. Do polskiej interwencji nie dosz�o, zostawionych samymi sobie husyt�w �l�zacy wypr� ze swych ziem. Na posi�ki z Czech liczy� nie ma co, bo tam sytuacja mocno si� zmieni�a.</p><p>��Niby jak?</p><p>��Ludzie s� zm�czeni. Wojn�, n�dz�, g�odem, anarchi�, wiecznymi przemarszami wojsk, gwa�tami, mordami i grabie�ami. Je�li wi�c kto� zaczyna g�osi� pok�j, powr�t do prawa, porz�dku i systemu warto�ci, je�li kto� obiecuje �ad, stabilizacj� i odbudow� struktur, to momentalnie zyskuje zwolennik�w. A takie has�a g�osz� umiarkowani ugodowcy. I zyskuj� zwolennik�w. Kosztem Prokopa i Sierotek, kt�rzy zwolennik�w trac�. Rewolucja na�ar�a si� w�asnych dzieci i opi�a krwi�. Rewolucja sta�a si� zanadto rewolucyjna, do tego stopnia, �e nagle przerazi�a samych rewolucjonist�w. Radyka��w nagle przerazi� radykalizm, ekstremist�w ekstremizm, fanatyk�w fanatyzm. I znienacka niemal wszyscy przew�drowali na pozycje umiarkowane. Kielich tak, wypaczenia nie. Husytyzm z ludzk� twarz�. Koniec z wojn�, koniec z terrorem, precz z radyka�ami, precz z Prokopem Go�ym, precz z Sierotkami, niech �yj� rokowania, niech �yje porozumienie�</p><p>��Porozumienie z kim?</p><p>��Z Rzymem, oczywi�cie. Po Doma�licach Rzym zm�drza�. Zm�drza� pobity i przep�dzony spod Doma�lic legat Julian Cesarini, zm�drza� Hiszpan Jan Palomar, zm�drza� nowy papie�. Ju� wiedz�, �e z husytami si�� nic nie wsk�ra, �e trzeba sprytem. �e trzeba wykorzysta� nastroje, pozyska� ugodowc�w i negocjowa�. Co� ust�pi�, �eby co� zyska�. Ju� si� dogaduj�. I dogadaj� si�. Kielich zostanie, ale o, taki malutki. Swoboda wyznania b�dzie, ale o, taka tycia. Ekstremist�w i niepoprawnych radyka��w si� wyr�nie. Niezdecydowanych si� zastraszy. I b�dzie kompromis. B�d� kompaktaty. Rzym to przyklepie, papie� pob�ogos�awi, nowy praski arcybiskup pokropi. Ko�ci� odzyska zagrabione dobra. Zygmunt Luksemburski odzyska czeski tron, bo kto� musi by� wszak gwarantem odnowy i �adu, co to za �ad bez kr�la. A zatem Luksemburczyk na Hrad! On b�dzie rozjemc� pomi�dzy ludami i wyda wyroki dla licznych narod�w. Wtedy swe miecze przekuj� na lemiesze, a swoje w��cznie na sierpy. I b�dzie fajnie jak nie wiem co.</p><p>��Nie b�dzie fajnie. Nie dojdzie do tego. To by�aby zdrada.</p><p>��By�aby. I b�dzie.</p><p>��Dopuszcz� do tego, w twoim mniemaniu, ludzie, kt�rzy pobili i zmusili do ucieczki pi�� krucjat? Zwyci�zcy spod Witkowa, Wyszehradu, Sudomierza, Maleszowa, Usti, Tachowa i Doma�lic? Dopu�ci do tego wierny Kielichowi lud czeski?</p><p>��Lud czeski p�aci dzi� za strych �yta trzydzie�ci cztery grosze, a za chleb p�tora. Przed rewolucj� �yto by�o po dwa grosze, a chleb kosztowa� jeden pieni�dz. Tyle ma czeski lud z Kielicha i wojny. Reynevan, ja nie chc� dysputy. W przyst�pnych s�owach przybli�y�em ci aktualn� sytuacj� polityczn� i nakre�li�em perspektywy, z wielk� doz� prawdopodobie�stwa przewiduj�c wydarzenia najbli�szych miesi�cy, o ile nie dni. W wi�zieniu, wiem co� o tym, traci si� kontakt z rzeczywisto�ci�, nieraz na d�ugo. To z czasem wraca, ale nie nale�y forsowa� procesu. Nie forsuj wi�c. Zdaj si� na mnie, zaufaj mi.</p><p>��Ja�niej?</p><p>��P� mili st�d jest rozdro�e, skrzy�owanie trakt�w. Pojedziemy stamt�d na po�udnie, szlakiem na Olkusz, Zator i Cieszyn. Pokonamy prze��cz Jab�onkowsk�, a stamt�d ju� droga prosta. Czadcza, Trenczyn, Nitra, Ostrzyhom, Buda, Mohacz, Belgrad, Sofia, Filipopol, Adrianopol. I Konstantynopol. Per�a pa�stwa bizantyjskiego.</p><p>��I ty mnie zarzucasz brak kontaktu z rzeczywisto�ci�?</p><p>��Moje plany s� konkretne do b�lu, trzymaj� si� rzeczywisto�ci tak krzepko, jak proboszcz parafii. A poparte s� realn� si�� ekonomiczn�, jak� dysponuj�. Jed� ze mn�, Reinmarze, a kln� si� na m� star� ku�k�, �e jeszcze przed Adwentem zobaczysz �agle na Morzu Marmara, Z�oty R�g, Hagi� Sofi� i Bosfor. Jak wi�c? Jedziemy?</p><p>��Nie, Szarleju. Nie jedziemy. Wybacz, ale mam ca�kiem inne plany.</p><p>Demeryt patrzy� na� w milczeniu przez d�u�sz� chwil�. Potem westchn��.</p><p>��Obawiam si� � rzek� wreszcie � �e si� domy�lam.</p><p>��To dobrze.</p><p>��W marcu roku 1430, w lasach nad K�odnic� � Szarlej podszed�, chwyci� go za ramiona � m�wi�e�, odchodz�c, �e masz do��. Szczerze m�wi�c, wcale ci si� nie dziwi�em. I, jak pami�tasz, nie zatrzymywa�em. Twoja reakcja by�a dla mnie zupe�nie zrozumia�a. Prze�y�e� nieszcz�cie, odreagowa�e�, szale�czo rzucaj�c si� w wir walki o prawdziw� apostolsk� wiar�, o idea�y, o sprawiedliwo�� spo�eczn�, o <emphasis>Regnum Dei</emphasis>, o nowy lepszy �wiat. I nagle zobaczy�e�, �e nie ma misji, jest polityka. Nie ma przes�ania, jest wyrachowanie. S�owem Bo�ym i apostolsk� wiar� handluje si� tak samo, jak ka�dym innym towarem: z perspektyw� na zysk. A <emphasis>Regnum Dei</emphasis> mo�esz sobie obejrze� na ko�cielnych freskach. Albo poczyta� o nim u �wi�tego Augustyna.</p><p>��Siedzia�em w lochu � odrzek� spokojnie i cicho Reynevan � trac�c nadziej�, �e kiedykolwiek wyjd�. Gryz�c si� my�l�, �e moje �ycie nie mia�o sensu. Siedzia�em d�ugo, w ciemno�ciach, �lepn�c jak kret. <emphasis>Dulce lumen</emphasis>, powtarza�em sobie s�owa Eklezjastesa. I wreszcie dotar�o do mnie, wreszcie zrozumia�em. Poj��em, �e to kwestia wyboru. Albo �wiat�o��, albo mrok. W wi�zieniu wyboru nie mia�em, teraz mam. M�j wyb�r to �wiat�o��, <emphasis>lux perpetua</emphasis>. Jad� do Czech. Bo my�l�, �e jeszcze nie wszystko tam stracone. A je�li nawet, to nie mo�na tego odda� bez walki. Chc� nada� memu �yciu sens, nadam, staj�c do boju. O idea�y, o <emphasis>Regnum Dei</emphasis>, o nadziej�. A je�li <emphasis>Regnum Dei </emphasis>ma zgin��, je�li nadzieja ma przepa��, to niechaj i ja zgin� i przepadn�. Je�li to wszystko ma osta� si� tylko na freskach, to niechaj i mnie na tych freskach namaluj�.</p><p>Szarlej cofn�� si� o krok.</p><p>��By� mo�e liczy�e� � powiedzia� � �e b�d� ci� od tego pomys�u odwodzi�, prosi� i b�aga�. Ot� nie. Nie b�d�. Wszystko ma sw�j czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem, jak m�wi tw�j ulubiony Eklezjastes. Jest czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania. Los, Reinmarze, zszy� nas ze sob� na �adnych par� lat, na par� lat wrzuci� do dziejowego kot�a i zdrowo w tym kotle miesza�. Czas rozpru� ten �cieg. Nim nastanie <emphasis>Regnum Dei</emphasis>, chc� u�o�y� sobie sprawy tu i teraz, na tym �wiecie, bo <emphasis>patria mea totus hic mundus est</emphasis>. Nie stan� rami� w rami� z tob� do ostatniego boju, bo nie lubi� boj�w ostatnich i nie cierpi� boj�w przegranych, nienawidz� gin�� i przepada�. Absolutnie nie �ycz� sobie by� namalowanym na fresku. Absolutnie nie chc� figurowa� na li�cie poleg�ych w rozstrzygaj�cej batalii si� �wiat�a z si�ami Ciemno�ci. Tedy przyjdzie si� nam po�egna�.</p><p>��Przyjdzie. Nie przed�u�ajmy tego zatem. �egnaj, Szarleju.</p><p>���egnaj, Reinmarze. Daj pyska, druhu.</p><p>��Daj pyska, przyjacielu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zza okna dobiega� szcz�k broni i metaliczny stuk podk�w na kamieniach podw�rca, za�oga Niemczy szykowa�a si� do wypadu lub rajdu. Biedrzych ze Stra�nicy zamkn�� okno, wr�ci� do sto�u.</p><p>��Ciesz� si� � powt�rzy� � �e ci� widz�. �ywego, wolnego i w zdrowiu. Bo wie�� g�osi�a�</p><p>��Mnie te� � przerwa� Reynevan � cieszy tw�j widok. I przyjemnie zaskakuje. Ca�� drog� zastanawia�em si�, czy ci� jeszcze tu zastan�. Czy aby wzorem Pucha�y nie sprzeda�e� ju� �l�zakom wszystkich twoich zamk�w. Razem z idea�ami i Bo�� prawd�.</p><p>��Jak widzisz, nie sprzeda�em � odpar� zimno <emphasis>director</emphasis> plac�wek Taboru na �l�sku. � I nie odda�em, cho� mocno mnie przyciskali. Mnie na Niemczy, Pardusa na Otmuchowie. Ale po�amali z�by i z niczym odeszli.</p><p>��Spotka�em si� z opini�, �e to tylko kwestia czasu. �e nie utrzymacie �l�skich zamk�w bez interwencji Polski i posi�k�w z Czech. A liczy� podobno na to nie mo�na.</p><p>��Niestety � przyzna� spokojnie Biedrzych. � Nie mo�na. A zupe�nie inaczej wygl�da�o to cztery lata temu. Zupe�nie inaczej. Pami�tasz Szafra�ca i jego szumny program? Powr�t �l�ska do macierzy? Ber�o Jagiellon�w przewodz�ce wszystkim ludziom <emphasis>linguagii slavonici?</emphasis> Opanowanie mi�dzymorza ba�tycko-adriatyckiego? Ru� i Krym? Wielkie plany i gigantyczne zamys�y, kt�re bior� w �eb po lekkim uszkodzeniu jednej ikony, niezbyt dobrze zreszt� podobno namalowanej.</p><p>��Polacy � podj�� � gdy im przesz�a z�o�� po Cz�stochowie, ch�tnie widzieli Czapka u swego boku w walce z Krzy�akami, ale nam na �l�sku pomocy nie dali i nie dadz�. Po Cz�stochowie nawet Szafra�cy przyga�li, spu�cili z tonu nawet Spytek z Melsztyna, Siestrzeniec i Zb�ski. Jeste�my tu sami. Nie ma Korybutowicza, Wo�oszek siedzi jak mysz pod miot��. A Czechy�</p><p>��M�w, s�ucham.</p><p>��W Czechach � powiedzia� po chwili kaznodzieja � jest �le z nasz� spraw�. Po wiktorii doma�lickiej Prokop mia� seri� wpadek. Przegra� par� bitew, nie poradzi� sobie z Pilznem, mocno straci� w oczach braci. Taka to ju� natura ludzka: raz powinie si� noga, a opluj�, zaszczuj� i zagryz�, o dawnych zas�ugach i zwyci�stwach nikt nie b�dzie pami�ta�. Skorzysta�o na tym skrzyd�o umiarkowane, ci, co od zawsze knuli, by dogada� si� z Rzymem i Luksemburczykiem. Rzecz jasna, Stare Miasto praskie, rzecz jasna nasz stary znajomy knowacz Jan z Przybraniu. I panowie szlachta, niegdy� dla prywaty na wyprz�dki fastryguj�ca Kielich na rodowe herby, teraz na wyprz�dki go odpruwa. I nie tylko neofici typu Menharta z Hradca i kalikstyni pokroju Borzka z Miletinka czy Jana ze Smirzyc; teraz za wz�r umiarkowania i ugodowo�ci robi� nasi dawni kamraci, Bo�y bojownicy jeszcze z Zi�kowych lat. Zebrali si� w Pradze do kupy i ch�rem wo�aj� o pok�j. I o dobrego kr�la Zygmunta na czeskim tronie. Przepraszam: cesarza Zygmunta. Bo trzeba ci wiedzie�, �e rok temu, w Zielone �wi�tki, mieli�my wielk� fet�. Nowy papie�, Eugeniusz tego imienia czwarty, po mszy pi�knie od�piewanej i przez si� osobi�cie celebrowanej, w ko�ciele �wi�tego Piotra przed o�tarzem �wi�tego Maurycego przyozdobi� szlachetn� skro� Zygmunta Luksemburskiego cesarsk� koron�. Tym samym zosta� ry�y szelma cesarzem rzymskim i panem wszystkiego chrze�cija�stwa. Ku wielkiej rado�ci tych, co zawsze gotowi byli w pi�ty go ca�owa�. A gdy zasi�dzie na Hradczanach, b�d� gotowi ca�owa� go w dupsko.</p><p>��A ty? � spyta� zimno Reynevan. � Co z tob�? W co b�dziesz ca�owa� nowego pana, by wkupi� si� w �aski? Czy wolisz raczej targowa� si� jednak ze �l�zakami o Niemcz�, by dosta� najlepsz� cen�? I zaci�gn�� si� na polski �o�d? To zamierzasz?</p><p>��Nie, nie to � zaprzeczy� spokojnie Biedrzych ze Stra�nicy. � Co� innego. Nie uznaj� ugody z Zygmuntem i kompaktat�w praskich, zamierzam zebra� oddzia� i poci�gn�� do Czech. Na pomoc Prokopowi i Sierotkom. Jeszcze nie pora rezygnowa� i oddawa� trony. Nie bez walki. Co na to powiesz?</p><p>��Jad� z tob�.</p><p>��A twoje oczy? Wygl�daj��</p><p>��Wiem, jak wygl�daj�. Poradz� sobie. Jad� z tob� cho�by dzi�. Kogo zostawisz na Niemczy? Piotra Polaka?</p><p>��Piotra � skrzywi� si� <emphasis>director</emphasis> � rok temu pojmali wroc�awianie. Trzymaj� go w turmie i k��c� si� o okup. Niemcz� powierz� komu� innemu. Nowemu sojusznikowi. O, o wilku mowa�</p><p>Skrzypn�y drzwi, do izby, schylaj�c pot�n� posta� pod o�cie�nic�, wszed� rycerz o mocno zarysowanej szcz�ce i barach szerokich jak wrota katedry. Reynevan westchn��.</p><p>��Znacie si�, prawda? � spyta� Biedrzych. � Rycerz Hayn von Czirne, pan na zamczysku Nimmersatt. Niegdy� w s�u�bie Wroc�awia, od niedawna sojusznik Taboru. Do��czy� do nas po zwyci�stwie pod Doma�licami. Gdy mocno byli�my g�r�.</p><p>Reynevan u�owi� w g�osie kaznodziei leciutki ton drwiny. Je�li Hayn von Czirne te� u�owi�, to nie da� po sobie pozna�.</p><p>��Pan Reinmar z Bielawy � powiedzia�. � No, no. Kto by przypu�ci�, �e �ywego obacz�.</p><p>��W�a�nie. Kto?</p><p>��Zostawi� za�og� w Wierzbnie i na zamku otmuchowskim � podsumowa� Biedrzych, klaszcz�c na pacho�k�w, by przynie�li wina. � A pana Hayna na Niemczy. No, chyba �eby pan Hayn zapragn�� jednak jecha� z nami na b�j do Czech�</p><p>��Pi�knie dzi�kuj�. � Raubritter poprawi� miecz, usiad�. � Ale to wasz, czeski b�j. Ja tu wol� zosta�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Stary mnich kronikarz z �aga�skiego klasztoru augustian�w odp�dzi� natr�tn� much�, zamoczy� pi�ro w inkau�cie. Obejrza� je pod �wiat�o, nim zacz�� pisa�.</p><p><emphasis>Zdarzy�o si� to w Roku Pa�skim 1434, w niedziel�</emphasis>, in crastino Cantianorum, ipso die XXX mensis Maii. <emphasis>S�o�ce by�o wonczas</emphasis> in signo Geminorum et luna in gauda sive fine Piscium.</p><p><emphasis>Gdy uszli byli z Nowego Miasta praskiego</emphasis> Thaborites et Orphanos, <emphasis>ruszyli w �lad za nimi panowie katoliccy i ci z kalikstyn�w, co ugody z cesarzem Zygmuntem chcieli. I dognali ich mi�dzy Kurzymiem a Czeskim Brodem, a byli tam</emphasis> nobiles barones et domini <emphasis>Menhart z Hradca, Dziwisz Borzek z Miletinka, Alesz Vrzesztiovsky ze Szternberka, Wilem Kostka z Postupic, Jan i Burian z Gutsztejna, Przybik z Klenowe i Zmrzlik ze Svojszyna, a z nimi katolicki pan Jan Szvihovsky, landfryd pilzne�ski, kontyngent z Mielnika, jako te� rycerze, panosze, clientes i czelad� Oldrzycha z Ro�mberka. Do kupy by�o ich trzyna�cie tysi�cy zbrojnych, z czego ci�kiej jazdy p�tora tysi�ca koni. I ustawili si� podle wsi Hrziby.</emphasis></p><p><emphasis>Po przeciwnej stronie, u wsi Lipany, na stoku Lipskiej G�ry czeka� uszykowany huf taborsko-sierocy, pieszych dziesi�� tysi�cy i siedem setek konnych, skrytych we wagenburgu ze czterystu o�mdziesi�ciu woz�w zbudowanym, lufami czterdziestu hufnic chronionym. A byli tam Prokop zwany Go�ym</emphasis>, capitaneus et director secte Thaborensium, <emphasis>i kaznodzieja Prokupek</emphasis> dictus Parvus. <emphasis>A tako� wodzowie: Jan Czapek z San</emphasis>, capitaneus secte Orphanorum, <emphasis>Ondrzej Kerzsky</emphasis>, capitaneus de Thabor, <emphasis>Jira z Rzeczycy, Zygmunt z Vranova, Jan Kolda de Zampach, Rohacz z Dube i inni</emphasis> capitanei cum aliis ipsorum complicibus.</p><p><emphasis>Zrazu jedna� si� umy�lili i pokojowo rzecz zako�czy�, wszelako zbyt wiele by�o mi�dzy niemi nienawi�ci i krwi. Przyby�ego ze �l�ska Biedrzycha ze Stra�nicy, kt�ren do ugody nawo�ywa�, zel�ono i omal nie zabito, musia� z pola ze swymi lud�mi ust�pi� i precz i��. A oni z hufnic, tara�nic i innych pixides pali� do siebie j�li, a� si� huk wielki uczyni� i dym ca�e pole zasnu�. A zasi� uderzyli w ten dym �ela�ni ro�mberscy panowie, lecz ich odparto, a oni ty� podali. Krzyk wielki si� wonczas podni�s� w�r�d Taboru i Sierotek, �e oto ucieka wr�g, �e trza goni� go i dobi�. Rozwarli wagenburg i run�li kup� w pole.</emphasis></p><p><emphasis>I to by� ich koniec. I ich zag�ada.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Staa�! Staaaaa�! � rycza� Jan Czapek z San. � To podst�p! Zewrze� wozy! Nie wychodzi� z <emphasis>hradby!</emphasis></p><p>Jego g�os gin�� w bitewnej wrzawie i huku wystrza��w, strzelcy z woz�w taboryckiego wagenburga bezustannie palili do wycofuj�cego si� rycerstwa. A taboryci i Sierotki wypadli w pole, rycz�c, wywijaj�c cepami i halabardami.</p><p>��Hyr na niiiich!</p><p>I wtedy posypa�y si� na nich pociski. Grad kul, sieka�c�w i be�t�w. Pozycj� kalikstyn�w okuta� dym. A z dymu run�a pancerna jazda. Na pozbawion� os�ony woz�w, rozproszon� po polu piechot�.</p><p>Kto m�g�, ucieka�, kto mia� szcz�cie uciec przed mieczarni rycerstwa, ten dopad� woz�w, gdzie zachrypni�ci od wykrzykiwanych rozkaz�w hejtmani usi�owali zewrze� szyk i formowa� obron�. I na to by�o jednak za p�no. Zawr�cili pozoruj�cy ucieczk� ro�mberscy, wbili si� pomi�dzy rozstawione wozy, wdarli do wagenburga, nadziewaj�c obro�c�w na kopie i zmiataj�c ich w p�dzie.</p><p>Ondrzej Kerzsky ze swoj� konnic� rzuci� si� na nich. Sk�uto ich kopiami i zmieciono, lekkozbrojni taboryci nie byli w stanie powstrzyma� zakutej w �elazo jazdy. Skoczy� na pomoc Jan Czapek, wymachuj�cy mieczem i zwo�uj�cy piechot�. Skoczy� i Reynevan. Widzia� przed sob� wyszczerzone ko�skie pyski, napier�niki i salady, widzia� las nastawionych kopii, pewien by�, �e idzie na �mier�. Je�d�ca obok kopia przebi�a na wylot i wyrwa�a z kulbaki, nim kopijnik zdo�a� pu�ci� drzewce, Reynevan dojecha� go i r�bn�� mieczem, raz, drugi raz, spod rozwalonego naramiennika bryzgn�a krew. Drugi je�dziec uderzy� go koniem, ci�� szeroko, Reynevan ocali� �ycie, kul�c si� za ko�sk� szyj�. Ro�mberczyk nie zdo�a� ci�� drugi raz, taboryccy piechurzy zaczepili go hakami gizarm i zwlekli z kulbaki. Naskoczy� trzeci, z toporem, widz�c, �e nie ma z nim szans, Reynevan wrzasn��, szarpn�� wodze, koln�� konia ostrogami. Ko� stan�� d�ba, zam��ci� przednimi nogami, podkowy spad�y na nabiodrek i szorc�, zgniot�y blachy, ro�mberczyk zakrzycza�, spad� na ziemi�. Doko�a szala�a dzika r�banina, pod kopytami koni zgrzyta�y blachy i chrupa�y ko�ci.</p><p>Na oczach Reynevana ro�mberscy pancerni zarzucili na wozy wagenburga �a�cuchy z hakami, obr�cili konie, targn�li. Wozy przewr�ci�y si�, przygniataj�c strzelc�w i kusznik�w. W wy�om wwali�a si� kaliksty�ska jazda, konni rzek� wtargn�li si� do wewn�trz, k�uj�c, r�bi�c i tratuj�c. Rozerwany wagenburg nagle zamieni� si� w pu�apk� bez wyj�cia.</p><p>��To koniec! � krzykn�� Jan Czapek z San, r�bi�c mieczem na lewo i prawo. � Kl�ska! Ju� po nas! Ratuj si�, kto mo�e! Reynevan! Do mnie!</p><p>��Do mnie! � dar� si� Ondrzej Kerzsky. � Do mnie, bratrzy! Ratuj si�, kto mo�e!</p><p>Reynevan obr�ci� konia. Waha� si� tylko moment, kr�tki moment, moment decyduj�cy o �yciu lub �mierci. Zobaczy�, jak pancerna jazda pokotem k�adzie sla�skich cepnik�w i oszczepnik�w z Kutnej Hory, jak pod miecz id� Sierotki z Czeskiego Brodu. Jak wali si� z siod�a Zygmunt z Vranova. Jak pada sk�uty kopiami i posieczony mieczami walcz�cy na wozie Prokop Go�y. Jak upuszcza monstrancj� i pada ugodzony �miertelnie Prokupek. Jak bitwa zmienia si� w rze�.</p><p>I ogarn�� go strach. Potworny, skr�caj�cy kiszki strach.</p><p>Przylgn�� do grzywy konia i pomkn�� za Czapkiem. W przerw� mi�dzy wozami, pod gradem kul i be�t�w. W d�, w d�, w�wozem, stokiem g�ry. Byle dalej.</p><p>Byle dalej od Lipan.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Do Kolina! � krzykn�� Jan Czapek. � Do Kolina! Byle konie wytrzyma�y! Reynevan! Co ty tam robisz, do czarta?</p><p>Reynevan zeskoczy� z kulbaki. Upad� na kolana. Opu�ci� czo�o do samej ziemi. I rozszlocha� si�.</p><p>��Sens �ycia� � �ka�, krztusz�c si�. � Idea�y� <emphasis>Lux perpetua</emphasis>� A uciekam z bitwy� Jak tch�rz� Nawet polec� Nawet polec jak nale�y nie umia�em!</p><p>Czapek otar� twarz z sadzy, potu i krwi. Pokr�ci� g�ow�, splun��.</p><p>��To jeszcze nie koniec! � zawo�a�. � Jeszcze im poka�emy! A co? Mieli�my da� si� zabi�? Jak g�upi? Dzi� umykamy, by jutro m�c bi� si� znowu! Wstawaj, �l�zaku, wstawaj! Widzisz? To ju� koli�ski trakt! Jedziemy do Kolina, tam nas nie dostan�! Wstawaj i na ko�! S�yszysz?</p><p>��Jed� sam.</p><p>��Co?</p><p>��Jed� sam. Ja w Kolinie nie mam czego szuka�.</p><p>Ciep�y majowy deszcz pada� i szumia� na li�ciach.</p><empty-line/><p><strong>Tak, tak, szlachetni rycerze, tak, bogobojni mnisi, wierzajcie mi, mo�ci panowie kupcy, srogi by� lipa�ski <emphasis>conflictus</emphasis>, zajad�y by� b�j na stokach Lipskiej G�ry.</strong></p><empty-line/><p>Bito si� na �mier� a� do p�nego wieczora. Do p�nego wieczora, do ciemno�ci niemal samych gin�li bracia z Taboru i Sierotki. Jednych pobito w polu, innych w wagenburgu, innych w ucieczce. ��cznie pad�o, m�wi�, blisko dwa tysi�ce Bo�ych bojownik�w, w�r�d nich i Prokop Go�y, Wielkim zwany. Wielu braci w niewol� wzi�to. Co wa�niejszych �yciem darowano. Ale wi�cej ni� siedem setek wzi�tych w niewol� zagnali ro�mberscy do stod� pod Czeskim Brodem i tam �ywcem ich spalili.</p><p>I by� to wielki triumf kalikstyn�w i katolik�w. I koniec taborycko-sierocych wojsk polnych.</p><p>Nazajutrz za� po Lipanach, ostatniego dnia maja roku 1434, w Gr�dku, w drodze do Halicza, gdzie mia� odebra� ho�d od nowego wojewody mo�dawskiego Stefana, w o�mdziesi�tym pi�tym roku �ycia umar� na r�kach duchownych i �wieckich W�adys�aw Jagie��o, kr�l Polski. Tego� roku, w dniu Jakuba aposto�a, wst�pi� na wawelski tron syn Jagie��y, W�adys�aw Jagiello�czyk, dziesi�� wiosen sobie licz�cy.</p><p>By�a rewolta na Litwie, przeciw unii z Polsk� i wszystkiemu, co polskie, zbrojnie wyst�pi� wichrzyciel �widrygie��o, stryj nowego kr�la, popierany przez Zakon Inflancki, Rusin�w i Zygmunta Korybutowicza, niedosz�ego w�adc� Czech i G�rnego �l�ska. W roku 1435, w dniu �wi�temu Idziemu po�wi�conym, w <emphasis>dies Jovis</emphasis>, dni czterna�cie przed <emphasis>equinoctium autumnale</emphasis> poleg� Korybutowicz w walce z Polakami. W bitwie stoczonej pod Wi�komierzem nad rzek� �wi�t�.</p><p>Urodzajnym rokiem by� rok 1435. Mo�e pami�tacie? Wszak rok�w zaledwie pi�� mija. ��to w niekt�rych miejscach ju� przed Piotrem i Paw�em, a po Piotrze i Pawle by�o ju� po �niwach wsz�dzie. Winoro�l w winnicach odkwit�a przed �wi�tym Witem, a kr�tko po �wi�tym Wicie ju� by�y grona du�e jak groch, a miejscami jak kozie bobki. Wielce gor�ce by�o lato tego roku, tak skwarne, �e ludzie mdleli na polach.</p><p>Tego� roku jesieni� objawi�a si� na niebiesiech kometa jasna z �agwiastym chwostem na zach�d obr�conym. Orzekli astrologowie, �e z�y to znak. I racj� mieli. Wybuch� ma�o co potem wielki m�r na �l�sku, w Czechach, w Saksonii i w innych ziemiach, du�o ludzi ode� pomar�o. W Dre�nie, m�wi�, za jeden dzie� wi�cej ni� stu umar�ych grzebiono. Wielu znacznych ludzi umar�o, wielu. A we Wroc�awiu umar� kanonik Gwisdendorff. I bardzo dobrze, �e umar�, bo skurwiel by�, �e hej, <emphasis>oret pro anima sua, quis vult</emphasis>. Szkoda, �e takich jak on wi�cej nie umar�o, �y�oby si� na �l�sku lepiej.</p><p>W roku 1436, dwa lata po masakrze Taboru i Sierotek pod Lipanami, w dzie� przed Bart�omiejem wjecha� do Z�otej Pragi Zygmunt Luksemburski, <emphasis>dei gratia Romanorum imperator, Ungarie, Boemie, Dalmacie et Croacie rex</emphasis>. Liczni witali go wiwatami i krzykami rado�ci, ze �zami szcz�cia w oczach wiedli na Hrad. Ale byli i tacy, co monarch� Luksemburczyka nie uznali, uzurpatorem, ry�ym szelm� i kr�lem babilo�skim okrzykn�li, a co poniekt�rzy wr�cz wojn� z nim rozpocz�li. Kaznodzieja Ambro�, Biedrzych ze Stra�nicy, Jan Kolda z �ampachu, a nade wszystko s�awny hejtman Jan Rohacz z Dube. Ten ostatni tak si� da� we znaki, �e go wnet na jego twierdzy Sion cesarskie wojsko obieg�o. Twierdza pad�a, a wzi�tych w niewol� Rohacza, Wyszka Raczy�skiego i towarzysz�w powieziono do stolicy. Tam wszyscy z rozkazu cesarza Zygmunta okrutnie byli m�czeni i d�ugo katowani, a na koniec na wielkiej szubienicy powieszeni. Sta�o si� to w poniedzia�ek, nazajutrz po dniu <emphasis>Nativitatis beate Marie virginis</emphasis> Anno Domini 1437.</p><p>I by� d�ugi p�acz u ludu. P�akali ludzie, ilekro� o tym jaka wzmianka by�a.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwudziesty trzeci</p></title><p><strong>w kt�rym wszystkiemu przychodzi koniec.</strong></p><empty-line/><p>��Od smutku s�abnie me oko � u�ali� si� smutnym cytatem Jan Bezdiechovsky z Bezdiechova, najstarszy, najbardziej do�wiadczony i najbardziej szanowany spo�r�d praskich czarnoksi�nik�w kongregacji apteki �Pod Archanio�em�.</p><p>��S�abnie oko, si�a i wn�trzno�ci � doda�, nalewaj�c z karafy do kubk�w. � Zgryzota trawi me �ycie, a wzdychanie moje lata. Si�� moj� zachwia� ucisk i ko�ci moje os�ab�y. Innymi s�owy, Reinmarze, staro��, �eby j� zaraza, nie rado��. Ale do�� o mnie, do��. Opowiadaj, co z tob�. Podobno twoja panna� Prawda to?</p><p>��Prawda.</p><p>��A nasz przyjaciel Samson�</p><p>��Te� prawda.</p><p>���al, �al � <emphasis>reverendissimus doctor</emphasis> uni�s� kubek, poci�gn�� t�gi �yk. � Wielki �al. A ty pod Lipanami, m�wi�, by�e�� Ludzi tam podobno �ywcem w stodo�ach palono, setki ludzi. Horror, horror. I co teraz, rzeknij? Czemu ninie by�?</p><p>��To koniec pewnej epoki. Prze�om. W Czechach wrze jak w garnku�</p><p>��A szumowiny wyp�ywaj� � odgad� Bezdiechovsky. � Jak zwykle na sam wierzch. A ty? B�dziesz dalej walczy�?</p><p>��Nie. Ponios�em kl�sk�. We wszystkim. Mam do��.</p><p>��Ciekawych czas�w przysz�o do�y� � westchn�� starzec. � Ciekawych. I �miesznych, i strasznych� Na szcz�cie nied�ugo ju� tego �ycia�</p><p>��Co te� wy, mistrzu�</p><p>��Nied�ugo, nied�ugo. Jedyne, co mnie jeszcze przy �yciu trzyma, to wyskok. Wyskokowe napitki.</p><p>��Wyskok winny � Bezdiechovsky uni�s� kubek � to istny <emphasis>aether</emphasis>, kt�ry usuwa z organizmu substancje nieczyste, zg�st�ej za�, skrzep�ej i gnu�nej krwi przywraca p�ynno�� i �ywo��. W gorza�ce, jak w kwintesencji, zawiera si� ekstrakt najwy�szej harmonii. W�dka dzia�a tak, jak si� nazywa: to woda �ycia, <emphasis>aqua vitae</emphasis>, p�yn �yciodajny, kt�ry mo�e przed�u�y� nasze dni, ba, mo�e nawet �mier� odstraszy� i zgon op�ni� Ach, co tu gada�! Wypijmy!</p><p>��Mistrzu.</p><p>��S�ucham ci�, synu.</p><p>��Nie zabawi� w Pradze d�ugo, wracam na �l�sk. Mam tam� rachunki do wyr�wnania. Odwiedzi�em was, bo� Mam pro�b�. Na tyle nietypow�, �e nie �miem z ni� ani do Telesmy, ani do Edlingera Brehma� Mog� tylko do was. W nadziei, �e zechcecie zrozumie�</p><p>��Wal �mia�o. Czego ci potrzeba?</p><p>��Trucizny.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Mam wszystko, o co prosi�e�, mistrzu Janie � bibliotekarz Szczepan z Drahotusz spojrza� na Bezdiechovskiego i Reynevana podejrzliwie, zwali� na st� nar�cze ksi�g. � <emphasis>Turba philosophorum</emphasis>, czyli prze�o�ona <emphasis>Mushaf al-gama�a</emphasis>. <emphasis>Sirr al-asrar, Secretum secretorum</emphasis>, w oryginale, je�li b�dziecie mieli trudno�ci z arabskim, popro�cie o pomoc Teggendorfa. <emphasis>Epistola de dosibus tyriacalibus</emphasis> Arnolda Villanovy. I bia�y kruk: <emphasis>Questiones de tyriaca</emphasis> Guglielma de Corvi. Ciekawo��, do czego wam te dwa ostatnie dzie�a? Zamierzacie kogo� otru� czy co?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Oto � Jan Bezdiechovsky z Bezdiechova uni�s� flakon z opalizuj�cym zielonkawym p�ynem � twoja trucizna, Reinmarze.</p><p>Reynevan milcza�, poblad�y. Bezdiechovsky odstawi� flakon, podrapa� si� w posinia�y nos.</p><p>��Tw�j obiekt, jak twierdzisz � zacz�� � stale przyjmuje p�ynne z�oto, <emphasis>aurum potabile</emphasis>. Tym samym jest absolutnie odporny na wszystkie znane toksyny i trucizny w swej podstawowej formie. Konieczne jest wi�c zastosowanie <emphasis>compositum</emphasis>, wielostopniowej trucizny kombinowanej.</p><p>��Samo <emphasis>aurum potabile</emphasis> nie reaguje z niczym. Wszelako� za�o�y� nale�y, �e przyjmuj�cy <emphasis>aurum</emphasis> dawkuj� sobie tak�e inne specyfiki, a to celem zachowania organicznego balansu, r�wnowagi somatycznej i supresji skutk�w ubocznych. Takimi specyfikami bywaj� <emphasis>confectiones magnae, confectiones opiatae</emphasis>, niekt�re <emphasis>panacea</emphasis>, jak na przyk�ad <emphasis>Hiera</emphasis>, i niekt�re <emphasis>athanasia</emphasis>, jak <emphasis>Theriak</emphasis>.</p><p>��Nasze <emphasis>compositum</emphasis>, alchemiczne <emphasis>magisterium</emphasis> Edlingera Brehma, ma za <emphasis>menstruum</emphasis> bezsmakow� <emphasis>aqua fortis</emphasis>. Wykorzystane <emphasis>simplicia</emphasis>, je�li ci� to zainteresuje, to mi�dzy innymi zimowit, <emphasis>colchicum autumnale</emphasis>, i wilcze �yko, <emphasis>daphne mezereum</emphasis>. Nic szczeg�lnego i nowego, zimowitem, jak zgadn�� z �aci�skiej nazwy, tru�a ju� w Kolchidzie Medea. Tym, co w naszym kompozycie jest najbardziej odkrywcze� i najbardziej zab�jcze� jest bufotenina. Przetworzony magicznie wyci�g z aktywnych substancji zawartych w wydzielinie gruczo��w ropuchy.</p><p>Bezdiechovsky si�gn�� po karaf�, nala� sobie.</p><p>��Gdy zaaplikujesz mu trucizn�, obiekt po jakim� czasie b�dzie mia� objawy towarzysz�ce negatywnej reakcji na <emphasis>aurum potabile</emphasis>. Jak zwykle za�yje w�wczas <emphasis>panaceum</emphasis>. Z <emphasis>panaceum</emphasis> zareaguje zimowit, powoduj�c biegunk�. �rodek przeciw biegunce zareaguje z <emphasis>mezereum</emphasis>, multiplifikuj�c objawy i bardzo podnosz�c temperatur� cia�a. Obiekt za�yje w�wczas <emphasis>Hier�</emphasis> lub <emphasis>Theriak</emphasis>, a z wytworzonym przez to wszystko odczynem gwa�townie zareaguje bufotenina.</p><p>���mier� nast�pi szybko? Bezbole�nie?</p><p>��Wprost przeciwnie.</p><p>��To dobrze. Wielkie dzi�ki, mistrzu.</p><p>��Nie dzi�kuj. � <emphasis>Reverendissimus doctor</emphasis> goln�� sobie z kubka. � Jed� i otruj skurwysyna.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ludzie a� przystawali, odwracali si�, gapili z otwartymi z podziwu g�bami, szeptali, pokazywali palcami. By�o co pokazywa�, by�o co podziwia�. Zdawa�o si�, legenda, ba�� i rycerski epos o�y�y i zawita�y do Wroc�awia, na ludn� ulic� Zamkow�. �rodkiem ulicy, w szpalerze rozst�puj�cych si� wroc�awian, st�pa� oto tanecznie przepi�kny skarogniady ogier, odziany w �nie�nobia�y kropierz i udekorowany wok� szyi girland� z kwiat�w. Na ogierze siedzia� m�ody rycerz w czarno-srebrnym wamsie i aksamitnym berecie z pi�rami. Rycerz wi�z� przed sob� na ��ku �liczn� jak obrazek pann� w bia�ej <emphasis>cotehardie</emphasis> i kwietnym wie�cu na jasnych w�osach, bujnych i rozpuszczonych jak u le�nej nimfy. Panna obejmowa�a rycerza i darzy�a go nami�tnym i pe�nym mi�o�ci spojrzeniem, a co jaki� czas nie mniej nami�tnym poca�unkiem. Ko� st�pa�, rytmicznie stukaj�c podkowami, ludzie gapili si� w zachwycie. Zdawa�o si�, oto zjecha� do Wroc�awia kto� wprost ze strof romansu, ze s��w pie�ni trubadura, z opowie�ci barda. Oto, szeptali wroc�awianie, sp�jrzcie, Lohengrin wiezie Elz� z Brabantu, Erek trzyma na ��ku Enid�, oto Alkasyn w obj�ciach swej Nikoletty, oto Floris i Blanchefleur. Oto, patrzcie, Yvain i Pani na �r�dlech, oto Garet i Lionessa, oto Walter i Hildegunda, oto sam Parsifal ze sw� Condwiramurs.</p><p>��Gapi� si� � Parsifal von Rachenau oderwa� usta od ust narzeczonej. � Gapi� si� na nas bez przerwy�</p><p>��Niech si� gapi� � Ofka von Baruth, wkr�tce von Rachenau, poprawi�a pozycj� na ��ku, spojrza�a z mi�o�ci� w oczy narzeczonego. � A ty przyrzek�e�.</p><p>Fakt, Parsifal von Rachenau przyrzek�. Obu ojc�w, Tristrama von Rachenaua i Henryka Barutha, narzeczeni po oficjalnej zar�czynowej ceremonii pozostawili wi�c piwu i winu, matki za�, Hrozwit� von Baruth i Bercht� Rachenau, marzeniom o wnukach. A narzeczony Parsifal spe�ni� obietnic� dan� narzeczonej. �e romantycznie przewiezie j� przez ca�y Wroc�aw. Od rynku do katedry i z powrotem. Na ��ku. Na skarogniadym kastelanie, podarunku od Dzier�ki de Wirsing.</p><p>Wroc�awianie gapili si�. Podkowy zahuka�y o deski i dyle, narzeczeni wjechali na Most Piaskowy. Przechodnie rozst�powali si� przed nimi. Ofka nagle westchn�a g�o�no, wpi�a paznokcie w bark Parsifala.</p><p>��Co si� sta�o? Ofka?</p><p>��Widzia�am� � Ofka prze�kn�a �lin�. � Zdawa�o mi si�, �e widzia�am� Znajom��</p><p>��Znajom�? Kogo? Mo�e zawr�ci�?</p><p>Ofka znowu prze�kn�a, przecz�co pokr�ci�a g�ow�, rumieni�c si� mimowolnie. Lepiej nie, pomy�la�a. Lepiej nie wraca� do dawnych spraw, lepiej wykre�li� je, wyrzuci� z pami�ci. Tamto popo�udnie na szczycie Raduni. Lepiej, by ukochany nie wiedzia�, �e to za spraw� bia�ej magii, �e to magia ich po��czy�a, �e to czary pokona�y przeszkody i sprawi�y, �e s� razem, dzi� i na zawsze, bo co B�g z��czy, tego nie roz��czy�.</p><p>Ciekawe, pomy�la�a nagle, czy i im si� uda�o, czy dla nich magia by�a r�wnie przychylna. Dla Elenczy� I dla Elektry. Elektry, twarz kt�rej przed momentem widzia�am w t�umie.</p><p>��Ledwo si� zna�y�my � wyja�ni�a, sil�c si� na oboj�tno��. � Nazywa�a si� Elektra.</p><p>��Dziwi� si� rodzicom � rzek� Parsifal � nadaj�cym dzieciom takie imiona. Nazwiesz to przes�dem, ale ja ba�bym si�, �e imi� mo�e okaza� si� prorocze i wp�yn�� na los potomka.</p><p>��To znaczy?</p><p>��Elektra by�a c�rk� Agamemnona, kr�la Myken. Uwielbia�a ojca; gdy go zamordowano, oszala�a z nienawi�ci i pragnienia zemsty. Zem�ci�a si�, ale popad�a w ob��d. Nie nada�bym c�rce takiego imienia.</p><p>��Ja te� nie. � Ofka przytuli�a si� do narzeczonego. � Nasz� c�rk� ochrzcimy Beat�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzwon u Panny Marii na Piasku obwie�ci� sekst�. Reynevan przepycha� si� przez ci�b�, ho�ubi�c i chroni�c ukryty za pazuch� flakon z kompozytow� trucizn�. By� zdecydowany. Wypatrywa� okazji. Od dawna wypatrywa� okazji.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ochraniany przez Kuczer� von Hunta i jego ludzi Pomurnik kroczy� �rodkiem Mostu Piaskowego, uniesion� d�oni� pozdrawiaj�c cisn�cych si� ku niemu wroc�awian. Jego kaftan zdobi� gruby z�oty �a�cuch, symbol w�adzy. Pomurnik mia� w�adz�. Biskup Konrad scedowa� na� �wieckie namiestnictwo ca�ego �l�ska, mianowa� <emphasis>Oberlandeshauptmannem</emphasis>, zarz�dc�, starost� i jedynow�adc� Wroc�awia, wywy�szaj�c go ponad miejsk� rad� i �aw�. Tak to Birkart Grellenort sta� si� najpot�niejszym po biskupie cz�owiekiem na �l�sku. Sta� si� nim przy powszechnej aprobacie i ku og�lnej rado�ci. Trwa�a wszak zaci�ta wojna z husytami, wci�� by�y w husyckim r�ku Niemcza i Otmuch�w, wci�� grasowa�y na �l�sku bandy husyckich maruder�w i sprzymierzonych z nimi rycerzy rabusi�w. Lud chcia� w�adzy zdecydowanej i silnej, skupionej w jednym silnym r�ku. Potrzebny by� m�� opatrzno�ciowy, w�dz i obro�ca. Wroc�awianie wierzyli w swego obro�c�, wierzyli, �e uchroni ich, obroni, podniesie z ruin, wzbogaci i uszcz�liwi. Wierzyli i patrzyli we� jak w t�cz� i w ikon�.</p><p>��Zbawco!</p><p>��Ucieczko nasza!</p><p>��Dobroczy�co!</p><p>Pod nogi Pomurnika sypa�y si� kwiaty. Matki wyci�ga�y ku niemu dzieci, by raczy� pob�ogos�awi�. Czeladnicy cechowi kl�kali. Biedota rzuca�a si� do n�g, sk�d by�a szybko i skutecznie wykopywana przez ludzi von Hunta.</p><p>��Pod twoj� obron�!</p><p>��B�d� nam ratunkiem!</p><p>��Wodzu, prowad�!</p><p>Za Pomurnikiem drepta� ojciec Felicjan Gwisdek, obecnie von Gwisdendorff, za wierno�� i zas�ugi podniesiony przez biskupa na prebend� i urz�d kanonika w kolegiacie �wi�tego Krzy�a. Ojciec Felicjan u�miecha� si� do t�umu, b�ogos�awi� i marzy�. O tym, �e wkr�tce to on b�dzie szed� przodem, a Pomurnik z ty�u. Kuczera von Hunt te� si� u�miecha�, zaciskaj�c z�by, odtr�ca� natr�t�w.</p><p>��Wszystko rozpatrzymy � obiecywa� z u�miechem Pomurnik, odpychaj�c wyci�gane ku niemu petycje i pro�by. � Wszystko drobiazgowo rozpatrzymy� Winnych ukarzemy! Zapanuje prawo! I sprawiedliwo��!</p><p>��Won � sycza� do petent�w Kuczera. � Won, bo kopn�</p><p>��Nastanie z�oty wiek dla Wroc�awia� � Pomurnik pog�adzi� po g��wce kolejn� dziewczynk� z bukiecikiem. � Z�oty wiek! Po zwyci�stwie nad wrogami!</p><p>��Ale walka jeszcze nie sko�czona! � obwieszcza� g�o�no. � Jeszcze gad nie dobity! Musicie by� gotowi do ofiar i wyrzecze�</p><p>Urwa�, widz�c stoj�c� tu� przed nim jasnow�os� dziewczyn�. Jej twarz kogo� Pomurnikowi przypomina�a. Niepokoj�co przypomina�a. Jej twarz, pomy�la�, jest starsza od niej samej.</p><p>Wyci�gn�� r�k� do b�ogos�awie�stwa. Co� kaza�o mu j� cofn��.</p><p>��Czy ja ci� znam?</p><p>��Jestem Sybilla z Bielawy � powiedzia�a d�wi�cznie dziewczyna. � C�rka Piotra, zwanego Peterlinem. Gi�, morderco.</p><p>To sta�o si� szybko. Tak szybko, �e Kuczera von Hunt sp�ni� si� z reakcj�. Nie zd��y� ani odepchn�� Pomurnika, ani obezw�adni� dziewczyny. Ta za� wydoby�a spod opo�czy kr�tki praski �zdradny� samopa� i z odleg�o�ci p� kroku wypali�a Pomurnikowi prosto w pier�.</p><p>Wszystko okuta� g�sty dym, w kt�rym dziewczyna znik�a jak duch. Jak zjawa. Jak mara senna.</p><p>T�um rozst�pi� si� z krzykiem, rozbieg�, rozproszy�. Pozwalaj�c Reynevanowi widzie�.</p><p>Widzia�, jak postrzelony Pomurnik zatoczy� si�, ale nie upad�. Jak spojrza� na okopcon� i zakrwawion� pier�, na wbite kul� w cia�o ogniwa z�otego �a�cucha. Jak za�mia� si� dziko.</p><p>���apcie j�� � st�kn��, �api�c oddech. � Chwytajcie� Sk�r� z suki pasami zedr�</p><p>��Ranni�cie!</p><p>��To nic� Nic mi nie jest� Trzeba troch� wi�cej, by mi zaszkodzi� Zwyk�a kula to za ma�</p><p>Urwa�, zakrztusi� si�, oczy wysz�y mu z orbit. Z gwa�townym kaszlem buchn�a mu z ust czarna posoka. Wrzasn��, zakrzycza�, zakraka�. Zrozumia�. Zrozumia� to te� Kuczera. Zrozumia� skulony na ziemi kanonik Felicjan. Zrozumia� patrz�cy Reynevan.</p><p>To nie by�a zwyk�a kula.</p><p>Pomurnik zakrzycza�. I zaskrzecza�, a nim skrzek przebrzmia�, na oczach wszystkich zmieni� si� w czarnego ptaka. Ptak ci�ko zatrzepa� skrzyd�ami, wzbi� si�, pofrun��, siej�c kroplami krwi, nad Odr�, w stron� Ostrowu Tumskiego. Nie ulecia� daleko. Wszyscy widzieli, jak nad rzek� ptak w�r�d makabrycznego wizgu i skrzeku przemieni� si� w wielkiego, niekszta�tnego, tryskaj�cego krwi� ptakostwora, wierzgaj�cego nogami i machaj�cego skrzyd�ami. Metamorfoza dokonywa�a si� na oczach wszystkich, w szare wody Odry potw�r upad� ju� w postaci cz�owieka. Konaj�cego cz�owieka ze z�otym �a�cuchem na piersi.</p><p>Woda zamkn�a si� nad trupem. Zosta�a krwawa, rozw��czana nurtem piana.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Trup Pomurnika zatrzyma� si� na izbicy D�ugiego Mostu, wczepiony w naniesione ga��zie. Unosi� si� na wodzie, twarz� w d�, ko�ysany nurtem, dobr� godzin�. Wreszcie sp�yn��, woda ponios�a go wzd�u� m�yn�w, na piaszczyste �achy, gdzie kilkakro� osiada� na p�yciznach. Potem porwa� go silniejszy pr�d, posy�aj�c zn�w pod lewy brzeg, na Garbary, w �mierdz�ce �cieki warsztat�w sk�rniczych. Kr�c�c si� w wirach, dop�yn�� do Jazu Sokolnickiego, woda przenios�a go przez tam�.</p><p>Na g��bi za wysp� kr�c�cy si� w wirach topielec przyci�gn�� uwag� ogromnego odrza�skiego suma. Ale trup by� wci�� zbyt �wie�y, by mo�na by�o wyszarpa� z niego mi�so, targaj�ca zw�oki wielka ryba zdo�a�a jedynie obr�ci� je na wznak. Gdy wi�c Pomurnik wp�yn�� na rozlewisko przy Szczepinie, obsiad�y go rybitwy. Do Bytynia dop�yn�� ju� bez oczu, z dwiema krwawymi dziurami w twarzy.</p><p>W Popowicach poj�cy krowy pastuszkowie pokazywali go sobie palcami.</p><p>By�o p�ne popo�udnie, gdy dop�yn�� na wysoko�� Kleczkowa. Do umocnionej faszyn� ostrogi.</p><p>Na ostrodze siedzia� rybak w s�omianym kapeluszu, uzbrojony w leszczynowe w�dzisko. Przez chwil� patrzy� na obracaj�cego si� we wstecznym pr�dzie topielca. Na jego czarne w�osy, faluj�ce w wodzie jak anemony. Na ptasi� twarz i ptasi nos�</p><p>��Nareszcie! � Rybak skoczy� na r�wne nogi. � Nareszcie! Chwa�a filozofom!</p><p>��Przyp�yn��e�, Birkarcie von Grellenort! � krzycza� Wendel Domarasc, pl�saj�c jak dziki i wymachuj�c r�kami. � D�ugo czeka�em, cierpliwie, tak, cierpliwie czeka�em nad rzek�! A� wreszcie przynios�a ci� Odra! I mog� na ciebie popatrze�! Och, jakem rad, mog�c na ciebie popatrze�!</p><p>Trup odbi� si� od ostrogi, zakr�ci�, wpad� w nurt. By�y husycki szpieg pomacha� mu na po�egnanie.</p><p>��K�aniaj si� ode mnie Ba�tykowi!</p><empty-line/><p><strong>I to by�by koniec opowie�ci. <emphasis>Completum est quod dixi de Operatione Solis</emphasis>.</strong></p><empty-line/><p><emphasis>Finis coronat opus</emphasis>. Sko�czy�em. I utrudzi�em si� setnie. <emphasis>Explicit hoc totum</emphasis>, a ty, mi�a dzieweczko, <emphasis>infunde mihi potum!</emphasis> Nalewaj, nalewaj! Wypij� na drog� kufelek �widnickiego. Albo dwa.</p><p>Bywajcie, szlachetni i dobrzy panowie. Niechaj opatrzno�� chroni was na szlaku od nieszcz�cia i z�ej przygody. Nie, nie, rzek�em, koniec to koniec, wi�cej baja� nie b�d�. Bo dalej fantazja moja nie nad��y.</p><p><emphasis>Dalej fantazja moja nie nad��y.</emphasis></p><p><emphasis>A ju� wt�rzy�a pragnieniu i woli.</emphasis></p><p><emphasis>Jak ko�o, kt�re w parze z ko�em, kr��y</emphasis></p><p><emphasis>Mi�o��, co wprawia w ruch s�o�ce i gwiazdy.</emphasis></p><p><emphasis>L� amor che move il sole e l�altre stelle�</emphasis></p><p>Dziwnie chodzi jako� za mn� ten Dante�</p><p>Koniec mowy. Bo cho�, jako m�drze rzecze Eklezjastes, pisaniu wielu ksi�g nie ma ko�ca, ko�czy� jednak trzeba. Mus taki.</p><p>Na mnie ju� czas. Do Konstantynopola daleka droga, a chcia�bym jeszcze przed Adwentem zobaczy� �agle na Morzu Marmara, Z�oty R�g i Bosfor.</p><p>Chc� zobaczy� moje marzenie. Zanim bezpowrotnie zniknie.</p><p>Bywajcie w zdrowiu. A na odchodnym� Zaprawd� powiadam wam, ka�demu z osobna: pomnij na Eklezjast�. <emphasis>Primo: omnia vanitas</emphasis>, wszystko to marno��. <emphasis>Secundo:</emphasis> wszystkiego tego wys�uchawszy, Boga si� b�j i przykaza� Jego przestrzegaj, bo ca�y w tym cz�owiek!</p><p>B�g bowiem ka�d� spraw� wezwie na s�d, wszystko, cho� ukryte: czy dobre by�o, czy z�e.</p><p>Czy dobre, czy z�e.</p></section><section><title><p>Rozdzia� dwudziesty czwarty</p></title><p><strong>kt�ry jest pocz�tkiem.</strong></p><empty-line/><p>Us�yszawszy na podw�rcu stuk kopyt i r�enie Elencza pewna by�a, �e to Dzier�ka, �e wcze�niej, ni� zamierza�a, wraca z s�siedzkiej wizyty u Rachenau�w. Wysz�a na pr�g, nie odpasuj�c fartucha. Na widok je�d�ca zala�a j� fala gor�ca. Nogi odm�wi�y jej pos�usze�stwa, a r�ce zacz�y si� trz���.</p><p>��Witaj � powiedzia� Reynevan. � Witaj, Elenczo.</p><p>Elencza nie by�a w stanie wykrztusi� s�owa. Pochyli�a tylko g�ow�.</p><p>Reynevan zsiad�.</p><p>Podszed�.</p><p>I obj�� j�. Ogromnym wysi�kiem woli powstrzyma�a p�acz. Nie ca�kiem i nie do ko�ca.</p><p>Niebo na wschodzie ciemnia�o zapowiedzi� nawa�nic. Ale tu, nad nimi, nad Ska�k�, s�o�ce przebi�o si� przez chmury, zalewaj�c �wiat s�upem �wiat�o�ci. Reynevan spojrza� w g�r�.</p><p>��S�odkie jest �wiat�o � powiedzia�. � I mi�o jest oczom widzie� s�o�ce.</p><p>Twarz mia� zmienion�. Bardzo zmienion�. By� inny. Elencza skonstatowa�a to z mieszanin� zgrozy i ulgi.</p><p>��Witaj� � odchrz�kn�a, poci�gn�a nosem. � Witaj w Ska�ce� Przyjecha�e�� na d�ugo?</p><p>Patrzy� na ni�. Milcza�. D�ugo. Tak d�ugo, �e zw�tpi�a, czy odpowie. Ale odpowiedzia�.</p><p>��Chyba zostan�.</p><empty-line/><p>KONIEC TOMU TRZECIEGO I OSTATNIEGO</p></section><section><title><p>Przypisy</p></title><p><strong>Prolog</strong></p><p><emphasis>Lacrimosa dies illa</emphasis>� � Hymn �a�obny <emphasis>Dies irae (Dzie� gniewu)</emphasis> wed�ug legendy u�o�y� i za�piewa� prowadzony na ka�� wi�zie�, t�um za� tak p�aka�, a kat tak si� wzruszy�, �e egzekucj� musiano odwo�a�. W rzeczywisto�ci autorem <emphasis>Dies</emphasis>� jest XII-wieczny franciszkanin Tomasz z Celano. Korzystam z przek�adu Anny Kamie�skiej (<emphasis>Do �r�de�. Psalmy i inne przek�ady poetyckie, Pozna� 1988</emphasis>).</p><p><emphasis>Dzie� nieszcz�sny si� nachyla,</emphasis></p><p><emphasis>gdy rozp�knie si� mogi�a,</emphasis></p><p><emphasis>wstanie na s�d cz�owiek grzeszny,</emphasis></p><p><emphasis>Ty go oszcz�d�, Bo�e wieczny.</emphasis></p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� pierwszy</strong></p><p>�Bastard Orlea�ski�� � Hrabia Jean Dunois, jeden z najs�awniejszych wodz�w Wojny Stuletniej, by� faktycznie b�kartem z nieprawego �o�a. Ludwik Orlea�ski, brat kr�la Francji Karola VI, sp�odzi� go w pozama��e�skim zwi�zku z Ma�gorzat� d�Enghien. Zabawn� anegdot� o tej mi�ostce opowiada Brant�me w <emphasis>�ywotach pa� swawolnych</emphasis>, dok�d zainteresowanych historycznymi i erotycznymi anegdotami odsy�am.</p><p>��pokazywali uciekaj�cym dwa uniesione palce�� � �Dwupalcowy� gest wzi�� si� jakoby na wojnie stuletniej st�d, �e m�ciwi Francuzi ucinali wzi�tym do niewoli angielskim �ucznikom dwa palce, wskazuj�cy i �rodkowy, aby nigdy ju� nie mogli napi�� ci�ciwy. �ucznicy przy ka�dej okazji demonstrowali wi�c Francuzom, �e jeszcze palce maj� i jeszcze nieraz ich u�yj� na ich zgub�. Gest przetrwa� do czas�w nowo�ytnych, z tym, �e dwa palce zast�pi� jeden, �rodkowy, a kontekst �uczniczy zmieni� si� w znacznie bardziej dosadny.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� trzeci</strong></p><p><emphasis>Adsumus peccati guidem immanitate detenti�</emphasis> � �Stajemy obci��eni wprawdzie ludzkimi grzechami, ale specjalnie zebrani w imi� Twoje�. Inwokacja do Ducha �wi�tego autorstwa �wi�tego Izydora z Sewilli.</p><p><emphasis>Veni ad nos� et esto nobiscum�</emphasis> � �Przyb�d� do nas, pozosta� z nami, zechciej przenikn�� nasze serca�. Tam�e.</p><p><emphasis>Tosme su v prdeli�</emphasis> � �No, to mamy przesrane�. Dos�ownie: jeste�my w dupie.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� pi�ty</strong></p><p><emphasis>Florentibus occidit annis</emphasis>. � �Zmar� w kwiecie wieku�.</p><p>�A dy� Keperov�� � wie�, obecnie nosz�ca nazw� Koprivna, w opisywanych czasach nazywa�a si� (od imienia zasad�cy) Geppersdorf. Nie s�dz�, by pastuch i inni lokalni Morawianie umieli i chcieli to tak wymawia�.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� si�dmy</strong></p><p>��wi�ty Ireneusz� tak o antychry�cie trzyma�� � mocno parafrazowany styl i s�owa ksi�dza Piotra Skargi, jezuity.</p><p>��waga oko�o �wierci �uta�� � florenty�ski <emphasis>fiorino d�oro</emphasis> wa�y� 3,537 grama, identycznie jak panuj�cy na p�noc od Alp dukat w�gierski.</p><p><emphasis>Benedicite, parcite nobis</emphasis>. � �B�ogos�aw i zachowaj nas�; modlitewny rytua� katarski. <emphasis>Fiat nobis�</emphasis> � �Niech nam si� stanie wed�ug s�owa Twego� (modlitwa Anio� Pa�ski). Dalsza wymiana has�o-odzew, w j�zyku okcyta�skim: �Kto uwierzy, b�dzie zbawiony? A kto nie uwierzy, b�dzie pot�piony� (Marek, 16; 15-16). �Kto wype�nia wol� Bo��? Ten trwa na wieki� (1. List �w. Jana 20;17).</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� �smy </strong></p><p><emphasis>Benedictus qui venis.</emphasis> � �B�ogos�awiony ten, kt�ry przybywa�. Dante, <emphasis>Boska komedia.</emphasis> Czy�ciec, pie�� XXX</p><p><emphasis>Quare� inquietasti me</emphasis>. � 1. Ks. Samuela 28;15. Duch Samuela pyta Saula: �Dlaczego nie dajesz mi spokoju i wywo�ujesz mnie?�</p><p><emphasis>Erit nobis visio omnium sicut verba libri signati.</emphasis> � �Ka�de objawienie jest dla was jakby s�owami zapiecz�towanej ksi�gi� (Izajasz 29;11).</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dziewi�ty </strong></p><p>�Mam, bracie, wr�bit� na us�ugach�� � Wr�by wr�bity sprawdzi�y si�. Gdy ksi��� opolski Bolko V Wo�oszek 29 maja 1460 zasn�� w Panu, franciszkanie pochowali go w jego ulubionym G�og�wku, w krypcie kolegiaty �wi�tego Bart�omieja. Ceremoni� pogrzebow� mnisi odprawili z wielk� pomp�, pomimo stale ci���cej na ksi�ciu kl�twy. Wo�oszek do samej �mierci nie odda� bowiem nic z zagarni�tych ko�cielnych d�br.</p><p>Wzgl�dem rzeczy, za kt�re Wo�oszek omal nie kaza� wr�bity koniem w��czy�: chodzi�o z pewno�ci� o �mier� syna, po kt�rej ksi��� popad� w ci�k� i d�ugotrwa�� depresj�.</p><p><emphasis>Advenisti desiderabilis </emphasis>- druga cz�� antyfony <emphasis>Cum rex gloriae</emphasis>, �piewanej podczas procesji rezurekcyjnej.</p><p><emphasis>Przyby�e�, po��dany,</emphasis></p><p><emphasis>kt�rego�my w ciemno�ciach czekali,</emphasis></p><p><emphasis>aby� nas wzi��, uwi�zionych, z zamkni�cia tej nocy.</emphasis></p><p><emphasis>Ciebie nasze wo�a�y westchnienia,</emphasis></p><p><emphasis>Ciebie �a�osne po��da�y wzdychania;</emphasis></p><p><emphasis>Ty� si� sta� nadziej� strapionym,</emphasis></p><p><emphasis>wielk� och�od� w udr�czeniu.</emphasis></p><p><emphasis>Quicquid nix celat, solis calor omne reuelat.</emphasis> � �Cokolwiek �nieg skrywa, ciep�o s�o�ca odkryje�.</p><p>�Tarcza, schronienie, przybytek z�otej wolno�ci naszej�� � parafrazowany Joachim Lelewel, <emphasis>Uwagi nad dziejami Polski</emphasis>. M�dre, dodajmy, uwagi.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dziesi�ty</strong></p><p>�Jeszcze t�go, obaczysz, popijemy na weselu�� � przewidywania biskupa by�y s�uszne. Maria� Agnieszki Kantner�wny z robi�cym b�yskawiczn� karier� Kasparem Schlickiem doszed� do skutku w roku 1437, matrymonialne knowania Luksemburczyka to m�j literacki wymys�. Zwi�zek Piast�wny i Kaspara, cho� typowo polityczny, by� bardzo szcz�liwy i zaowocowa� licznymi ma�ymi Schlickami.</p><p>Z innych inscenizowanych przeze mnie ma��e�stw �adne nie zosta�o zawarte. Syn Kantnera, Konrad IX Czarny, nie o�eni� si� z Barbar� Hohenzollern, jego �lubn� zosta�a ksi�niczka mazowiecka Ma�gorzata. Ma��onkiem Barbary Hohenzollern (rzekoma kr�g�o�� kt�rej jest fabularn� imaginacj�) zosta� Luigi III Gonzaga, markiz Mantui. Najm�odsza c�rka Kantnera, Anna, po�lubi�a W�adys�awa I, ksi�cia Mazowsza. Co si� za� tyczy kr�la Polski, W�adys�awa nazwanego p�niej Warne�czykiem, to poleg� w wiadomej bitwie, nim zd��y� zmieni� stan cywilny.</p><p>�Ambitny lekko nawet ponad miar�, mierzy� w biskupy�� � Andrzej z Bnina herbu �odzia zosta� biskupem pozna�skim w roku 1438 i by� na urz�dzie do �mierci w 1479.</p><p><emphasis>Si vitam inspicias hominum�</emphasis> � �Je�li przyjrzysz si� �yciu i obyczajom ludzi, kt�rzy wci�� doszukuj� si� win u innych, zobaczysz, �e nikt nie jest bez winy� (<emphasis>Disticha Catonis</emphasis>, przek�ad m�j).</p><p><emphasis>Temporibus peccata latent�</emphasis> � �Przewiny przez jaki� czas mog� by� ukryte, z czasem jednak wychodz� na jaw�. Tam�e.</p><p><emphasis>Spes� una kominem nec morte relinqu.</emphasis> � �Nadzieja jest jedyn� rzecz�, kt�ra cz�owieka nie opuszcza nawet w chwili �mierci�. Tam�e.</p><p><emphasis>Christus, resurgens ex mortuis�</emphasis> � kolejny �piew rezurekcyjny, oparty na Li�cie do Rzymian, 6;9.</p><p><emphasis>Chrystus powstawszy z martwych</emphasis></p><p><emphasis>ju� wi�cej nie umiera</emphasis></p><p><emphasis>�mier� nad Nim nie ma ju� w�adzy.</emphasis></p><p><emphasis>Bo to, �e umar�, umar� dla grzechu tylko raz,</emphasis></p><p><emphasis>a �e �yje, �yje dla Boga.</emphasis></p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� jedenasty</strong></p><p>Bojar putny � w dawnej Litwie: niezamo�ny bojar b�d�cy na us�ugach bogatych pan�w, pe�ni�cy u nich funkcj� poborcy podatkowego lub go�ca.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dwunasty </strong></p><p>Antychryst si� objawi�! � kazanie agitatora to koktajl z Marcina Lutra, Artyku��w Szmalkaldzkich i innych manifest�w reformackich, okraszony biblijnymi cytatami z <emphasis>Apokalipsy, II Listu do Tesaloniczan (2;9) i II Listu Piotra (2;2-3)</emphasis>.</p><p>�gdzie mam naszyty Judenfleck� � Judenfleck, wyr�niaj�c� ��t� �at�, obowi�zani byli nosi� naszyt� na odzie�y �ydzi p�ci m�skiej, �yd�wkom prawo narzuca�o pasiaste chusty. Rixa po prostu tak przywyk�a do m�skiego stroju, �e o tym zapomnia�a.</p><p>�M�j przodek Lewi�� � wszystkie �plagi� zes�ane na poszczeg�lne pokolenia Izraela drobiazgowo wylicza Joshua Trachtenberg, <emphasis>Diabe� i �ydzi</emphasis>, Uraeus, Gdynia 1997</p><p>�Wasi ojce w 1420 troszk� �ydowin�w pogromili�� � troszk� naginam fakty dla potrzeb fabu�y. W rzeczywisto�ci jaworskich �yd�w w 1420 nie tylko pogromiono, ale i wyp�dzono z miasta.</p><p>�Liczna chewra zjecha�a z Magdeburga�� � chewra (hebr.), kompania, paczka, towarzycho.</p><p><emphasis>Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam�</emphasis> � �B�ogos�awiony jeste� Ty, Haszem, nasz B�g, Kr�l �wiata, Stw�rca �wiate� ognia�.</p><p><emphasis>Emet, emet, emunah�</emphasis> � �Prawda, prawda, wiara!</p><p><emphasis>Jehe sz�meh raba mewarach�</emphasis> � �Niech Jego wielkie Imi� b�dzie b�ogos�awione na wieki wiek�w� (aramejski).</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� trzynasty </strong></p><p>�<emphasis>�tytu� zmieniono na Necronomicon�</emphasis>� � Dla mniej obeznanych z tw�rczo�ci� H.P Lovecrafta (i jego talentem do imaginowania): <emphasis>Al Azif</emphasis>, arabski podr�cznik najstraszniejszej czarnej magii, zosta� prze�o�ony na j�zyk grecki przez Teodorosa Filetasa z Konstantynopola, od t�umacza pochodzi te� tytu�, pod kt�rym dzie�o zas�yn�o: <emphasis>Necronomicon</emphasis>. W roku 1228 du�ski alchemik Ole Wurm (Olaus Wormius) dokona� przek�adu z greki na �acin�. Oba przek�ady papie� Grzegorz IX ob�o�y� kl�tw� w roku 1232. �aci�ski <emphasis>Necronomicon</emphasis> by� wydrukowany dwakro�: w Niemczech (w w. XV) i w Hiszpanii (w w. XVII). Orygina� arabski zagin�� bez �ladu.</p><p><emphasis>Uwene Jeruszalaim ir hakodesz�</emphasis> � �I odbuduj Jerozolim�, miasto �wi�te, szybko i za dni naszych�.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� czternasty </strong></p><p><emphasis>Viendo, no vean!</emphasis> � �Aby patrz�c, nie widzieli�, wersja kastylijska Ewangelii wed�ug �w. �ukasza, 8; 10.</p><p>�praska strzelba, popularnie zwana �rucznic� zdradn�� � post�p w rozwoju uzbrojenia troch� przyspieszam, �zdradzieckie�, tj. noszone w ukryciu (za pasem pod p�aszczem) kr�tkie strzelby sta�y si� w Pradze problemem nieco p�niej, po roku 1500. Stare letopisy czeskie przytaczaj� tre�� decyzji magistratu, w kt�rej noszenia tej broni zakazuje si� pod kar� grzywny (<emphasis>Pokud se t�k� ru�nic, maj� s nimi chod�t jen pobl� sv�ch pozemk�, ale at� ned�laj� �kody na rybn�c�ch a nest��lej� divok� kachny ani zv��; ale ty zr�dn� ru�nice, kter� se ted� velice rozmohly, budou zak�z�ny pod pokutou�</emphasis>).</p><p>�Zwa� ci� Piotr Preischwitz, pisarz miejski z Budziszyna�� � trzy miesi�ce p�niej, we wrze�niu 1429, Tabor dokona� kolejnej rejzy na �u�yce. Oblegaj�cym Budziszyn husytom pomaga� wewn�trzn� dywersj� ich szpieg, pisarz ratuszowy Piotr Preischwitz. Zosta� schwytany, poddany torturom, przyzna� si� i wyda� wsp�lnik�w. Budziszyn odpar� szturm i wynegocjowa� z Prokopem Go�ym p�roczne zawieszenie wojny. Prokop m�g� w warunkach rozejmu uwzgl�dni� uwolnienie i wydanie agenta. Nie zrobi� tego, Preischwitz zosta� stracony trzeciego lutego 1430. Mora�: Szpieg zawsze ma przesrane.</p><p>�Osiemset re�skich z�otych�� � re�ski z�oty a gulden (<emphasis>rheinischer Gulden, florenus Rheni</emphasis>) bity by� w Kolonii, Trewirze i Moguncji, przywilejem menniczym nagrodzi� wymienione miasta cesarz Karol IV za poparcie jego osoby w elekcji. Re�ski zawiera� mniej z�ota ni� dukat w�gierski, a wa�y� nieco ponad trzy gramy.</p><p>�Zap�aci, to go oszcz�dzꅔ � W tej kwestii �r�d�a historyczne wprowadzaj� ma�y zam�t, rzecz jest niejasna. Historycy bowiem jednoznacznie i pewnie stwierdzaj�, �e ksi��� Jan �aga�ski okupi� si� husytom, p�ac�c im sze��set gulden�w. Te same �r�d�a jednym tchem podaj�, �e husyci zaatakowali �aga� i poczynili wielkie zniszczenia, dewastacji uleg� w�wczas mi�dzy innymi �aga�ski klasztor augustian�w i jego unikalna biblioteka. By cho� troch� by� wiernym nauce, kaza�em Jakubowi Kromieszynowi ��da� okupu w wysoko�ci o�miuset re�skich. Czyli: Jan �aga�ski si� targowa�, okup obni�y�, ale tymczasem husyci zd��yli narobi� szk�d. Po zap�aceniu okupu robienia szk�d zaprzestali, co znowu potwierdzaj� �r�d�a, pisz�c, �e dzi�ki okupowi ksi�stwo �aga�skie ponios�o straty relatywnie niewielkie.</p><p><emphasis>Nox ruit et fuscis tellurem amplectitur alis</emphasis> � �Noc nasta�a i sen pogr��y� wszystko co �ywe�. Wergiliusz, <emphasis>Eneida</emphasis>, 3;148. T�umaczenie Ignacego Wieniewskiego.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� pi�tnasty </strong></p><p>�By� przypartym do rzeki, to grozi wr�cz zag�ad��� � w rok p�niej, zim� 1431, podczas odwrotu z rejzy na W�gry, Sierotki Jana Czapka z San ponios�y ci�k� kl�sk� i o ma�y w�os nie uleg�y zag�adzie w identycznej sytuacji: przy pr�bie przeprawy przez Wag.</p><p><emphasis>Non nobis�</emphasis> � �Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwa�� (Psalm 115).</p><p><emphasis>Comes facundus in via� pro vehiculo est</emphasis>. � �Rozmowny towarzysz w drodze jest jak w�z� (w znaczeniu: umila podr� i skraca jej czas). Publiliusz Syrus, <emphasis>Sentencje</emphasis>.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� szesnasty </strong></p><p><emphasis>Ben volria mon cavalier�</emphasis> � ballada autorstwa hrabiny de Die (ok. 1200). Przek�ad autora.</p><p><emphasis>Chcia�abym mego rycerza</emphasis></p><p><emphasis>W obj�cia wzi�� ramion nagich</emphasis></p><p><emphasis>W ekstazie by�abym mu milsza</emphasis></p><p><emphasis>Ni�li poduszka puchowa</emphasis></p><p><emphasis>Gor�tszym do� kochaniem p�on�</emphasis></p><p><emphasis>Ni�li Blanchefleur do Florisa</emphasis></p><p><emphasis>Jemu serce po�wi�c� i mi�o��</emphasis></p><p><emphasis>Rozs�dek, i oczy, i �ycie</emphasis></p><p>Romantyczna historia Florisa i Blanchefleur by�a jedn� z popularniejszych opowie�ci mi�osnych w Europie tamtego czasu.</p><p>Nazwie ci� oblubienic� sw�, mi�o�� kt�rej s�odsza jest ni�li wino� � Kuza�czyk do�� swobodnie cytuje <emphasis>Pie�� nad Pie�niami, 4:10, 5;16, 7;13-14</emphasis>.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� siedemnasty </strong></p><p>��pan na burgu Drachenstein. Tutejszy pfleger�� � pflegerami nazywano rycerzy, kt�rym senior przydziela� funkcje i obowi�zki wojskowych dow�dc�w w podlegaj�cym im rejonie; byli odpowiedzialni za moblilizacj� obj�tych obowi�zkiem s�u�by wojskowej na wypadek wojennej wyprawy i nadz�r nad organizacj� obrony na wypadek najazdu lub walk wewn�trznych.</p><p>�Op�ata� wynosi trzy grosze od konia�� � pfleger ma na my�li raczej nie szerokie grosze praskie, ale jakie� lokalne monety srebrne: saskie, rawensburskie lub palatynackie, trzykro� ni�sze kursem od grosza praskiego. I tak dopuszcza si� niemo�ebnego zdzierstwa, op�ata, kt�rej ��da, to r�wnowarto�� dni�wki robotnika, za kt�r� mo�na by�o naby� korzec owsa albo dwie g�si.</p><p>��trup�w by�o zbyt wiele�� � w dokonanej 25 stycznia 1430 rzezi Plauen �mier� ponios�o powy�ej tysi�ca os�b, tak na moje oko, bior�c pod uwag� �wczesn� liczebno�� takich miast, wybito dobr� po�ow� mieszka�c�w.</p><p>�Wiele grubych i wielkich k�amstw m�wi��� � agitk� emisariusza lu�no opar�em na autentycznym manife�cie husyckim, rozpowszechnianym po krajach o�ciennych w r�nych wersjach j�zykowych, zaczerpni�tym z Ewy Maleczy�skiej, <emphasis>Ruch husycki w Czechach i w Polsce</emphasis>, KiW 1959.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� osiemnasty </strong></p><p><emphasis>Seulete sui et seulete vueil estre�</emphasis> � jedna z bardziej znanych ballad Krystyny de Pisan (t�umaczenie Julii Hartwig).</p><p><emphasis>Sama jestem i chc� zosta� sama,</emphasis></p><p><emphasis>Sam� mnie pozostawi� m�j mi�y,</emphasis></p><p><emphasis>Sama jestem, bez druha i pana,</emphasis></p><p><emphasis>Sama jestem, w cierpieniu nad si�y�</emphasis></p><p><emphasis>De Deu e de nos vos sian perdonatz�</emphasis> � �Niech ci b�d� one wybaczone przez Boga i przez nas, prosimy Boga, aby ci je wybaczy�� (rytua� katarski przy konaj�cym).</p><p><emphasis>Pater sancte� suscipe ancillam tuam in tua iusticia.</emphasis> � ��wi�ty Ojcze, przyjmij twoj� s�u�ebnic� w twojej sprawiedliwo�ci i ze�lij na ni� Twoj� �ask� i Twojego �wi�tego Ducha�. Tam�e.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dziewi�tnasty</strong></p><p><emphasis>Mors stupebit et natura�</emphasis> � <emphasis>Dies irae</emphasis>.</p><p><emphasis>�mier� struchleje, wszelkie cia�o</emphasis></p><p><emphasis>gdy powstanie, jak le�a�o,</emphasis></p><p><emphasis>by przed S�dzi� g�os zabra�o.</emphasis></p><p><emphasis>Zw�j ksi�g b�dzie rozwidniony</emphasis></p><p><emphasis>zapisanych z ka�dej strony,</emphasis></p><p><emphasis>z kt�rych ma by� �wiat s�dzony</emphasis>.</p><p><emphasis>Amor condusse noi ad una morte�</emphasis> � Dante, <emphasis>Boska komedia</emphasis>, Piek�o, pie�� V.</p><p>Mocny jak wie�a b�d�� � tam�e, Czy�ciec, pie�� V.</p><p><emphasis>O luce etterna che sola in te sidi�</emphasis> � tam�e, Raj, pie�� XXXIII, przek�ad jak w poprzednich tomach.</p><p><emphasis>Zarzewie wieczne, samo w sobie tkwi�ce,</emphasis></p><p><emphasis>Samo-poj�tne, samo-pojmowane,</emphasis></p><p><emphasis>W tym si� poj�ciu w�asnym kochaj�ce!</emphasis></p><p><emphasis>Confutatis maledictis�</emphasis> � nast�pna zwrotka z <emphasis>Dies irae</emphasis>.</p><p><emphasis>Pomieszawszy z przekl�tymi,</emphasis></p><p><emphasis>ogniem srogim obj�tymi,</emphasis></p><p><emphasis>wywo�aj mnie ze �wi�tymi.</emphasis></p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dwudziesty</strong></p><p><emphasis>Agnus Dei qui tollit peccata mundi.</emphasis> � �Baranku Bo�y, kt�ry g�adzisz grzechy �wiata�. Pocz�tek modlitwy mszalnej.</p><p><emphasis>Requiem aeternam dona ei�</emphasis> � �Wieczny odpoczynek racz jej da�, Panie, a �wiat�o�� wiekuista niechaj jej �wieci. W wiecznej pami�ci b�dzie sprawiedliwa: nie b�dzie si� l�ka�a smutnej nowiny�.</p><p><emphasis>Ad te omnis caro ueniet.</emphasis> � �Do Ciebie przyjdzie ka�dy cz�owiek�.</p><p><emphasis>Praesens malum auget boni perditi memoria�</emphasis> � Piotr Damiani, <emphasis>Hymnus de gaudio paradisi</emphasis>.</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dwudziesty pierwszy</strong></p><p>��Litwin z rodu ca�kiem �wie�o zaszczyconego przyj�ciem do herbu polskiego Odrow���� � na mocy postanowie� zawartej drugiego pa�dziernika 1413 unii horodelskiej polska szlachta koronna przyj�a Litwin�w z rod�w bojarskich do swych herb�w, stwierdzaj�c w dokumencie (za Karolem Szajnocha): �Niniejszym zespolamy i jednoczymy nasze domy, pokolenia, rody, herby i klejnoty herbowe z wszystk� szlacht� i bojarstwem litewskich ziem�.</p><p>�Go�ciem by� Konrad, biskup Wroc�awia�� � to ju� tom ostatni, wi�c nie od rzeczy b�dzie zawrze� w przypisach kilka informacyj o tym, �co by�o p�niej�. I tak: Konrad Piast ksi��� ole�nicki by� biskupem Wroc�awia przez 29 lat. Zmar� w wieku lat sze��dziesi�ciu siedmiu na zamku w Jelczu w dniu dziewi�tym sierpnia 1447. Dwa dni p�niej pochowano go z wielk� pomp� w katedrze wroc�awskiej. Interesuj�cym � wobec zdecydowanej antypolsko�ci Konrada � mo�e by� fakt, �e jako jego nast�pc� prekonizowano we Wroc�awiu Polaka, Piotra Nowaka z Niwnicy, kt�ry za swoich rz�d�w doprowadzi� do poprawy popsutych przez Konrada stosunk�w z archidiecezj� gnie�nie�sk�, kt�rej Wroc�aw zawsze ko�cielnie podlega�.</p><p>��kt�ra pomo�e narodowi przep�yn�� ka�dy potop�� � do niezatapialnego, zdolnego przep�yn�� ka�dy dziejowy potop okr�tu por�wna� sanktuarium jasnog�rskie prymas Stefan Wyszy�ski (w wypowiedzi z 23 maja 1969 r.).</p><empty-line/><p><strong>Rozdzia� dwudziesty drugi</strong></p><p>��postrachu, jaki� Sierotki wzbudzi�y w Nowej Marchii�� � latem roku 1433 Jagie��o rozpocz�� wojn� z Zakonem Krzy�ackim. Na mocy sojuszu zawartego rok wcze�niej w Pabianicach u boku wojsk polskich na ziemie Zakonu wtargn�o osiem tysi�cy Sierotek pod wodz� Jana Czapka z San. Sierotki wzbudza�y postrach zw�aszcza w�r�d krzy�ackich wojsk najemnych, z�o�onych z Czech�w, nie mia�y bowiem lito�ci dla wys�uguj�cych si� Niemcom odszczepie�c�w, �zdrajc�w czeskiego j�zyka�. Sami Krzy�acy te� bali si� Sierotek jak ognia.</p><p>Warto wspomnie�, �e gdy Sierotki Czapka sz�y na Prusy, daleko id�c� pomoc okaza� im ksi��� Jan �aga�ski, nagle bardzo propolski i proczeski. A o Rixie i jej roli historia milczy� Tak to ju� bywa.</p><p>�Wi�kszo�� podobno ju� nie �yje. Umarli, nim od napadu na klasztor rok min���� � O tak rych�ym ko�cu uczestnik�w napadu na klasztor jasnog�rski zapewnia D�ugosz w <emphasis>Rocznikach�</emphasis> Rzeczywisto�� by�a inna, historyczni napastnicy �yli d�u�ej, niekt�rzy znacznie. Knia� Fedor Ostrogski �y� jeszcze w roku 1438, widzimy go w wojsku polskim podczas wojny z Albrechtem austriackim o sukcesj� czesk�. Dalsze losy kniazia i data jego �mierci s� nieznane. Jan Kuropatwa z �a�cuchowa piastowa� r�ne urz�dy, by� doradc� kr�la Kazimierza Jagiello�czyka podczas wojny trzynastoletniej, zmar� po roku 1462. Jedynym, kt�ry po�egna� si� z �yciem nied�ugo po napadzie i do tego �mierci� gwa�town�, by� Jakub Nadobny z Rogowa, kt�ry latem roku 1431 poleg� pod �uckiem w wojnie ze zbuntowanym �widrygie���.</p><p>�Knia� odszed� na Litwꅔ � po upadku Gliwic Zygmunt Korybutowicz uda� si� do Czech, w 1431 walczy� pod Doma�licami. Potem wr�ci� na Litw�, gdzie stan�� po stronie zbuntowanego przeciw Polsce �widrygie��y. Zgin�� w feralnej dla buntownik�w bitwie pod Wi�komierzem nad rzek� �wi�t�, w dniu pierwszego wrze�nia roku 1435. By� to, dok�adnie jak przepowiedzia�o to widmo na Odrach, czwartek, czterna�cie dni przed dat� jesiennej r�wnonocy.</p><p>�Do��czy� do nas po zwyci�stwie pod Doma�licami. Gdy mocno byli�my g�r��� � Hayn von Czirne przy��czy� si� do husyt�w z Niemczy w 1432 i wesp� z nimi rabowa� �l�sk. W roku 1434, po Lipanach, gdy karta si� odwr�ci�a, postanowi� ratowa� sk�r� ponownie zmieniaj�c sztandar. W sierpniu 1434 nam�wi� Biedrzycha ze Stra�nicy do �upieskiej rejzy na Lw�wek, na trasie oferuj�c go�cin� na nale��cym do jego brata zamku Falkenstein. Tam pojma� Biedrzycha zdrad�, w nocy, we �nie, i wyda� go �widniczanom. W �widnickiej wie�y Biedrzych siedzia� do grudnia, wyszed� � podobnie jak Piotr Polak � po zap�aceniu okupu i rokowaniach, na mocy kt�rych zwyci�scy umiarkowani kalikstyni czescy zobowi�zali si� do wydania �l�zakom Niemczy, Wierzbna i Otmuchowa.</p><p>Biedrzych ze Stra�nicy, ostatni hejtman wojsk polnych Taboru, w roku 1436 u�o�y� si� z cesarzem Zygmuntem i poprowadzi� resztki taboryt�w na W�gry, do walki z Turkami. Zmar� w 1459.</p></section><section><title><p>Epilog</p></title><p>�Dalej fantazja moja nie nad��y�� � Dante, <emphasis>Boska komedia</emphasis>, Raj, pie�� XXXIII, 142-145.</p></section></body><body name="notes"><section xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink" id="_ftn1"><p><a l:href="#_ftnref1">[1]</a> T�umaczenia co trudniejszych sentencji, religijnych hymn�w, odno�niki �r�d�owe oraz gar�� anegdot i informacji �co by�o p�niej� znajd� Pa�stwo na ko�cu ksi��ki. Z g�ry jednak uprzedzamy, �e Autor pozostawi� czytelnikowi du�o swobody w samodzielnym buszowaniu po rozmaitych leksykonach, encyklopediach i pokrytych kurzem folia�ach z epoki. To wszak sama przyjemno��, a tej Autor PT Czytelnikom odebra� nie chce (przyp. wyd.).]</p></section></body><binary id="0" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAFeANsDASIAAhEBAxEB/8QAHQAAAAcBAQEAAAAAAAAAAAAAAQIDBAUGBwAICf/EAFsQAAECBAMFAwUKBg0KBQUAAAECAwAEBREGEiEHEyIxMiNBQggUUVJhFTNicXKBgpGSsxYkQ6Gx0Rc0U1Rjc3WissHC0vAlNkVkdJOj4eLxJkRWhJRGVWWV8v/EABsBAAEFAQEAAAAAAAAAAAAAAAIBAwQFBgAH/8QAPxEAAQMDAQIJCAkFAAMAAAAAAgABAwQREgUhMRMUIjJBUWFxsQY0UmJygZGSM0JTobLB0eHwFSMkQ4IlotL/2gAMAwEAAhEDEQA/ANL5f847ujuf/OM+2n7QWsB4goTtR85cpk4zNb9DFlK3iN1u1cXz/XHilJSSVUnBxr0GWUYByJX1AeAumyRB0qcVoNYy+W2+bPX+c9UWf4yUP9ULze2XCc6KdJYbqwm5yeqEtKmXcl3U8K12UrVPoiW+hVd9oGmePQemK0nxcRgFG50gilcWW0KIuLaRStd3upiKU6wN+QI5QKgFA62N45PPiiQx7EiSGZKrWg9rE3VaBJQVkAGAKAbw3ZEuOYAAK0gigc40vBgAQAecBfKLWhH2rmQLSq9xBbHUZrXjlFQOpgVKB0tCcG17oroqUi/VeDqOVII1jkjLz74FNgbXgya7WSMigJUAMsLISkJOsEKbchApCrkHSBd7pCZkJsDBgAQdIBQjhfugbJFyrWsTeCX4gRHWAJ74FPVpBpUZR1BgFC5uDHZgNFCOIukwDskQlBSdFXju7nAD4IUYKr23EGGxkiMrOOeogQ4m3TCRvbRUBc+yFYrosUq5n9eM62ojAS8T0JON5yVMuiXmQiWfbXlWVZOPMnllyxpI3luKKFtcwI1jGWkp+S3TVbpbm8k1OHs1gKzbtfsURz8MWujyBxoXI8Re+3c+77lBrQIoCxHJC7sb2YzCQpOHUWIuC3MvJ/tRUsY7MMD4TmaHW6UzNyk4iuSKGw5MFWe7ozJynvtxRL4g224aw9QrPy06qupTkcphbyqZdT1JWrmlPoUNSmMxw0xj7a7jWQxFOFUvSpGYbeQ5yYYCFXyoT3n/AAY0WnR6jtkqTcQbrff9+26rql6VmcYmu69MqSUukpPfC6RcgGElqBUo+iF0WP1RhifF1ekkzpckd8GIFrpgLH5oAAgXvHXttSMgcQb3EFByg3gyic2hgCRbWOuiRUnXSAUVEgWgTorQwN9NReFZKgUM0BYA8oVQUkctYKocUE+xJkikAptACwIg4QL3gwShQ6TCZLskVJUecHKuLleOSg95g4Qb8oB7MhuklZySQIG55KEK21IIjrCBySMSRKTc2EckXPoMLKSb3TAKCrg2hLrskmrLyI1gbEn2Qf2kRx0OkEy7JJpunugFZVQopWnED9UFGU8hBbkrOipSn0R2VMGAUe4R279qfrjroroq1FTViIyTb7iuu4QxNhip0OSROPuMTaDL5FKTl7HXKI1l82FhFQ2iYhwnhSrUeuYhmHG5kbyVlgjWyXMudRHeBZP1xa6SRBV4CHCXZ/fsdRasRKJnd8fWXnbFu0hNZxHS63ijAlOeflMyHmwVt+cJ8KXPiMXWm7bjiCeodAkcO+4gdqkojfMTeYbvejM3lCE6KEajtIxxQ8K4dars22zU25xeWXRL2UX+G9ye5MVnCGIMIbSUS8vTqdL0eq0+aZng25KoznduJVwqT1J7o1cdcE1O00tK4xD9Z3fZ7nZlUPA8cthm2v2LWFI7SwVdN4MkqvZWg7oICCs3POBUqx11CYwLvd1ot6UuQOdo4K0tzhPPcaiORfnAE2SHGyFRBGkFzqBsUXEc6BfSATcmxMduRMyHRRvaOsQoG+kGQjKYUyi2ohWeyF3XITdRMAoG97XgzYNriD2NxAuV03dJgAjnHBGuhtCiwkK0gE2vcwLl1LroyE6aQOuvFaOAsNYNYW9MA0iG6IoWJN45I56QdQHK8CLBJtAOVlyTsCNYBIubHlAqST8UAkG8G65CpvXTlHBGmkDqD7IOlQtpCE+K5J5FclDSAWhPdC2uoJvCSrg9N4V73SJO2U84NwQAsdVC0DlT6Yez2JU1bBSOcZttNp9FTjGhV/FEqh+iSTb7K1uIzttvKyFtSx3p1V9LLGk6HvjNNvO0M4Kp1Opwo8rVDU95vBNpuxuhzTl71cUXmiQm1QIRN19nQgrzEYSIlkm0ypMbTtptCwthVJNPYtLS4ab4OJWZxxKfCkD+jGrbTBhbBScKSdFZl2awKoyJQstp3266XL5dVJIVb44Z7Dqvs/nnnlUKiMYfxKffJZYUpbiPFulK8Ps5xOObJaD+yKzjFb84oM9uJZw58zo5KurWyeq0X9XWxwyDFMxAEY9P1n7bKphgKQCOJxIiL4LQ1JCTpyEFuCb8wecEOb03ECFJAsdIwsZZrRPsRufFApv6bfHBQAU2BtBiBl1MOWskddlJTrAIRxXBgwPDzgQkhQMC9m3oXQpCiYVbUelQ0jgnUG8GFjcd8RiOzpsnR0AW0gFXvrAJSe4woEJPMwmWxAkSlWb2QKQUkAiFMtzYGByhPVzhAeyVyQAXg2WCm41gUquYAWx3pECsoUYEoumAJuVcNoMCnTWDZrpEhNyc1MSYblJvzN9Qsl7IleT25VdUZDscxXjHGOKq1LztdlfM6PMhvs6e2lT3EtPV3dP542d5aUMFSlBIQ3zJtlyiMI8kYJOHMVVR1xCQupIJWpVhYAq/rjQ0UInp852a/ItsZ1BmJ+Mxs/rLX8T4lw7hphD1crMrIpV0odVZa/kp5mGtZxbhujUiSq1QqSJeTqBSJVYQSHcwunKLZumMl2xY0GJdj9cqTcsk01ytokqY9YXWhvVS/iJSq0Q22fFdBn6Bsxp0jOtuycpu3JpxtNkIypZSri9bqzeiLCHycCZxeW93d2f3Nf49CYPUCB+StvqeM8MyVfYw09W5X3Um15QyV5lZleE20H0oXoeLKPWq3UaFSnXXpuj5fPOzUjIo8OXMeZ4Yxvyh6vQMYyq5jCDRqVSw2BOzU/KJSGmGlK9b8orNlOnqqi47B6vg2foYmabPXxPVu3qrbrmeYcmE9Sleqjqy8k8UQ59ICCiaYM2tuH0X33fps7daeGqcpuC5NlpakgwQoEOcg7/0R27Hs+qM673VgxqJ42x/NiIrczhaRdl5zEb1LaWxcy7k44hJTe1ynNz5DlEyeH23ikbU9m8ltCkpcPzrkhMSebcuJTmCs1rgj5hFrRQQvUi0pYi2526NidqSJoixa5KA2hbTtj8zLGXqiRXljRoybSkuN/CS9pZXxKiv7N9uDisVymHZlucmKZMvpYl5yaUDNNhXCnPbRevf1R1D2bYXwkQMZ4QmJ8N6CqMuuTMqfhOMpstv6iPbGuYSlsNrkvO8KS9F3C+a5Ftu383URqKiaipYeDCMjZ9z32e627+XVPGE8puREIqeI5jpAghA6rXjl3HMFRMEUXBpawjEO+3YrxkfvzJUIAE5uK5gGjobwOW+oMEyVHQRqReD5bi94SScthCgUSrmAIQnsgSjVx3wc5b31gidDzg4sYjkmyRyL8tI5KspsdYMkac4C9lHSA2oEIFvFA3PrRHViq02jy6X6tUZOQZUqwdmXQhJPxmI8Y6wUUZhiuin/wB63+uJsdHJI14w+5NkQjzyU/eBSIKy8y+yl5h1p5tScwWhQUk/OIPYgXMQBd3vsRoFAQCjlPEIHMnvEJoeaWp1tLranGlZXEBXE38r0Qu1ckarI06rSK5CpygmpVZuppatDEAnZ1gBLC5dGF6ehhzqQ2FJzfHY6xaczS/pQDyZZkZlqSltKcyio2yxJCqqB2QyWbvTbxRvzxUH+CWFfwbGHfcpr3IBuJPw581/j5wvUMLYZqRpzFSo8lMt0z9pthrsmenkOn6MS7TrAFwQUKTmSR4o7MnrvCtWkz8/b39KLg/VVcoWDqPSK1iCoyiFFVcCfO2VquhSkZunThBzjT2GJPC+HKDhunmRolKlpJg9eRPG58pXUYkVaWPpg61FJCfTHHXSG390+rp6tjIRiEeYKIFZtALR1j6YFQIPKA+eI6cUYrizXjJtv+McUYRquHF4ZcUpyabmULYLedK7ZLHL3kXNvjjWkjMFWij7WsSULBTNOxHUGFzNTl23ZaRYSrJnLmXMT6AMojSaMeU7cjL1e9nQ1j/27ZW9ZZJvvKKxMLN+6sgwrms7uTy/0VRNbOtkWOqTiliv1HEkqxMCY3kwltxbink5uJJ6Qc0VpzbltPmF+cs0WU3JOgTIuKT9d407YxtZaxnUBRKzKt0yr2JbsohD+Xna/JXwY1FU2oQQljEAh6u/3qmh4pJIzPIRF6y1Id9oTczEaq1gyzxaGAJ1jzzg8XutKgSU5LKOsGRwiwQDeCLRfURyVkGwHKOJ9i5Kc+YAMGQkkHuhJR4s1oUQrMQdYHeudkoUmwuYOgHkRBCYHMVDQQJclBsdKpJChYwY89YSuApObSDhV72hu901ayrG2JxDOyvFDqkpValvJFxe2YZf7UZBhebpUv5MKaD5i7UaxV25jzWTalXHjmU+UpcuBZOXLeNQ21U2v1jBM9h+gUd+fcqLaUb0PttpastK+K59CfzwpsYlqzQsGU3D9Zob0k9INKCpgvNqStSlqUbBKsw5xqNPqBo9Nyk5zne19uxtngqueIpqlnHqVG2d1atYJouHNnky0zJ1eoiYnpl6bPZUyXspQzJzcSuzUct0wlUdo202mbKZnE0zK0y3uhuJWadZUhTrSulxLfLL7TDrbZgzFT+0+i48w5SGK4Gm0NPSThSQCnN1JPhyq59yoe7WcO7S8Z7O5WjLptPTNzNQZvJyrmjTaUq43Hlq17uQ+uLsSpako5SwfPaXxe7fzZsUTCSESHbydya48xHtFpuzh/EtRfkGJKcpMuGm5D35iYcUntFKPSMqlcvEpKe68Vx7FWO9n2y/BlZYYopos8rNNHdOF9xbhzqU4pXiWnNqIu/lFtiR2BPyigM7Qk5c/RWn+7EKzhetbRtm+DMMv01+i0uQQy9NzLzrZ84SlGVO5Sni4gpR1tlhujlp5KYDkAcM3v3M2y3W+1dMMgykwkV7KcxPtHn1VCvUTDTsjImjU4TMzOzzecl5XE200jxKOZKf7MUbbjVMZT2x/DsviaSkpabqk4N4UqUl4qTeyVM2snqSer5olqvhDHGHNtc7ivDmHpetyU6q4S64lAYzZRcFRulQy9WvCYk9uWC8d4qolBm5bzGeq0nP70yktwMtoVl6VL98spPEo26umG6WOkpaunONgZuvpvbd2bevZ1JTeSSI83J3R9p2Lcc7PcJUJMixQ2QtxMiT2jx0SLdSUjwxOY9xZXKNtMwdhGm+abusupVMuLbzKyg93q+KILbFhLaJjDD2Hvxale6kvPhxxmWd7Fvh6lKX1ap/nQ3xnhPaTUNq+GMUS/uRMOyTKd4RmTKy6sysydTvFdURqeKjcI2lcMrHfv6E5KUokThl0KzzGNZ/ENdxdSsKPMUsYaZKpqfmmt9mWM3C23cacCuJX2YDYLirEOMsBmsYhflVvLnVttbhrJwptz+eKbh3A+0am4q2hS8uil+ZV5LmaecNt5mzqG7bvf8AKKTry9sWTyfcNYvwvhdqnV1mUkZRp1bglz2kwpSvSocKQPpZvgwOo0dLxGSOJxu+Hf63b/OhFDLK8wuWXT+y1In06wOZPogmnMQF/ZGNbYrdRzS93yEUnFFIkKztWoLdcYamWpSnTEzKNPJzILu8QkkjvsAFfNF0CHANYpe1bCVSxRRJR+hTDspXaYvfyb98t8/Vr3Xi9003EnDLg3LYz9Wx0tWDMLFjlZXZCsosOEd1hFJ2t02lJkJLFCJdDdWp07Jql5hIspeZ0JU2r1goKVGOv7UttNDHmFRpOZ1Gl36WoqV9JPCYlsIS+O8ZYipWIsekyFDlJpDjbTre5Q49m7NKW/FdWXUxe02iSUB8MZjj2dPZ23VbLqQ1IYCJXXoJxO7UfaqOWYEXdUpJ+VDSsVakUZlD9Xq0lT2XFZG1zLwRvFdVk+mMvFTzTlaJrq4kkGNrknaUkeGAWVDwiK/+G+CF/wD1vhz/AOcID8N8DpP+fGHP/nCHP6ZVP/qk+V/0THHKf7QVPK6QrcwojqCt3ED+HOBP/XWH/wD9gmHkniHCU61vpPFVGeQlVsyZxNocHRq4ebEXwZvyRccg6TH5lJ8aPkwZvfdaIZNVijLUUortHcPwJ1MOjO01KUlVXpiR7Z1MMHpM7dEnyv8Aou4zF1inDakq0KTeDcA1SiEETlOTdXu1Sj8mbTBxN04gn3Xp9v8Aa0wrabV/Zv8AK6a4zD6SVTpzTBwEhRsOcNk1Gk3KVVqlA+2bTCjc7TVBOWs003PdNJhstOq/sy+V0PGIfSS4TeB1T3wl5xJcX+VqYLeibTCDtYozebPXaTp/rSYV9NrH3xE3/L/oh4zD6Spm3TDWIsYYS9wqHLyhS462+t+YmMmUpvw2sbxaMAy9Rk8MSMhV5OXlJmUl22LMzG+SoJTbNewte3KHfutQMn+clIt/tiYIarQMt/wkpFv9rTD01NqklNHT8Wewll/NqZyhc3PLf2KSUm3SITJt1Jhmiq0FQu3XqQoD/W0wVyt4eToqvUdNuf42mIv9J1C/0T/B/wBE/wAYh9JPEB0jneBQh298t4rp2hbPwbHHGGwR/ryY79kLZ9/65w3/APOEEWgVrbhL/wBv/lDxuD0xVlz5u6CrJHdFaGPsAE6Y7w4f/eiJKjYlw7WnVsUfEFLqcw2neLZk5hKyEXAzWPdxCEbS6wAvLGTN7Lv4JWqYXfkkpLMD1K5wOYQj36iOiGA2T6a5c3UbxlHlA0nEW+ouKKVPTbUlTVAVESbit4hJULuZU89OqNVWvfDgOSKdtCxzS8FYgpLFdVkpc/LzG8UGypQcTky2t4eIxfaTJKNRlAGf57HQ1ogUbNKWKsj9UpsnSFVeYqUu3SsucTCnLtlJ5KvGD402rfhdi6iYdw1LvPSSKqw8XVjtJlQcvoPCIruPG8D4jxFS5agY3VJYeXn38rMtv7mQPV2aVeFf5jGl4PmNl2CZaROGJin1iqTc1LybjvnHbrS4pKVH4KR6BGgg02k0/GY4ikN93Jtj7X8/VVstXLUtgxMw9/O9la24o5VHkbxjnlbgfgThz+UXfuo2V1PZqPwoxryuP8z8O/yo99yIrPJocdSYutrKXrPmZMvNraspy2H1RzgseEAwAyFXODSqQp4hVyI9U3rEsnFKkHJ+cDDSASTrpy9sbHhejDzVmUSLMtC1wOZiu7P8POplRNFgh6YTmTfwtjvjR6U2mVkW0hwJClZ3TbuEV9VNysWVhTx4hmlaNKNSq/NkBQTl6hDx9gdod45vBw9fV/ZgyZObnLPAbpnp3y/H/aiZpdALxsRNutufQTlMV7vfa7qVayhHmgsXUpTanOpSjrCKJYFQS2FAk5jcc40Q0GXYlrNMi/tYzdP868IGmsubsmTbc8OdCOjwwLmw9K66omZzf2Kw34uXVD6Wm2GXFIWFJCO9KrExMVKltC7rUm7kb6OPwr9kVpctOJQlbjK1NN++FKLqhWsaRS7pQlCHUnOVnQJ5EegeiI2cp7Ts1u0LyoWLhXqH2+mOceQkoW2pSgoahHL5/RBZSd/GUt7o2sbA8vmgmYhbYkUTU5RTD4UC2pSE8QT4/bCRsWybalP1ROVdjzptK2g2bJPEjnf1YrTLzyQsqSpBQLOJ9npggZzZJdO5VdmS3mzIXzyiGk+xunCkgKSVX/XEk1LJCUpDgSlfLLAzTIDWXqVlJ+1ygm3rliu0OgpkpgzzCRuXPfNPykVMITa+URu+IKUxPUh+VdGVpacpV6p8MYhNMOy0y9LvAJcaUpKk31FosqWW42VdOGL2SLZTrwj6o3DyTm7bQqrZQH+QVfncZjEUI0MbX5JqCdodV1/0Er8zrERtYa9FK3qv4OnKLziP2l6XQpVhm1vCmcjwwignxd0HsT3x4sIWZbfFMlOAI0yxQdrOGMPVqpUaq4vflmqDIszCHt7Mlk7xeTJYjn0nSLxayNckZrtqws7jTEmFsOefGVlFiZmJhaeLKEZBoPTxRpNJsNUxOWNr+Doa4XaLm3UXTNk2yLEjDjlAqDrpb5iUqGc/OFDSG03sTpeG6jSK7Q52rTj0tVJVfm7mRXZb0ZlaDwiG0ls1m9mWNKHiCi1aYqEi/Pt0+bQpvIoJeunXuKf+UbZUJ6XkUIemXW223HQyg5uazwgfai4qdRqKd2cJeEEvd3sq+npI5btIGLsl1G/I6XjHfKzUDhCgKHdU3vuo16xsIyHysUj8DaD7am991Fd5NDfUAfv/AAqRq/mhLzeiJrBtPVPVdhhKrJWbH4ohW40PY3LIfqr8y61lblhl+ePS6gsY3dYyEcpGWr0SRZy296sxwfJR/wBolqXTmZ6a99eda4Ucvfv+n4UMMPsP1acFKY96mD2jnT2SeL9Earh6iPOvu7gCwG7vboazcMULtZXBKJpYDOnmFzLfRaQnw5Uw6l5efnL7gPOW1+Xm8OaJ+l09iQmnnSd9495u8/Cn1fnhWZl5cTNw/ODe69o515fDHIbqq+4lVnFS84QUvZua3hwn4onqnTZmWkFTT5bUptV3HDqTfuhy3KyM6UoDCGHABZW8Iynv0h5N05a5APSM6CqwSlCtQrXWAvdkLKoImg+p0htNtAbp0T7YVcpR9xlFaEPajKrNqIdvSPmh3Tr62ZlxV0NqRwLN+4xIU1UmZF6WZAeG+IfQoEKbVbugR2JC2qg4jpcslSlsZpN9AS4VoTwvX1iMl5VAX5whLgU91WTYGL3U5HL2S0KUGrC5Phitvo81n0sFToQo8CVH06xJzu6EVXZxqZyMhMs2y8XlOBQFicukNahKJ3geI3hLO7mMqeJJvFgrGVS5c7lwAcKsytQpXohGXlXHDNJKVZgn1ucJlYkar8gwPN3JRsfjDfGjJ9pEGW2nVxQzpGtj8nlDqzrPdY51Mr4/pBUN3CuwZAzqGpt6YIiXYKFfb3m8lvX/AP6jIdo0qlFaE3kNplF1fGNP1RsUwO2W4jP9rqihbTZYinleQXbXcfEdf1RMpixnZlHnHIFmboCWQMvO0bV5JBP4fVS6tBRF/esxirwKXAgm6Y2vyTm0DH1UI1Boi/vWYPVuTQyv6r+CZottQHtL0nm9UQFnY5Cb8zaDZPhKjxkuUt0oxQQe6Mp25SWK6hirDMtg2Zclql5tOLK0PbuyBus1z9UaulC/RCTpabs66EDLyWo2y/Siw0+pGgnadx6/C35oqmB543jYl58mKT5QrVkmdmptLZSsDzhh3VPLrhL3Q2uuVqhyWMWagKR7sSm8cmJdCfyoy8QEbHW9pGCaNczmIpEEeBpe9V9SLxmWLtslNxRU6HQqHIPFoVSWW5MP2Tnyugpyp+ONlRz1FTyuAG3XjZUNTBDT8l5S7slvZAtc95Nox7ystMGUG/dU3vuo19SrkIV1CMf8q4FeDqDfl7pvfdRReS8nCVwe/wDCp+rtakJecGzbWNR2TC9LnZne7veP2R9j/nGaoauI1fYy1ak7ss7y06lPyumPSKz6JZGm563nZdRnETkwt1pAT7zf2JF/05fsxoE1PsSFNIHvbeXd/wCPREFRVNs0KWm2mlJU+NfjUb/oy/ahCaqHnB3Hv1j2rnSj0JyxQsSsbXUkKg+T20u1r+U/dFZuH5KU5YWUJ9yaVkQh3MnOMwvYw3DrLL7M3vbtdGdzww/EzPMTN/MQZI/ufWj+3HNtXXUbNyE1NtJSqWW4+hVklrRVx4j7InKPOIepiCtlKX0KyLQnmbQ5QuWeX7oMZ0qaKU5m1c27cz7YSmZdGYVOQZspeQ5Ry58zCsm3XVRpc7KLlZtpSTzZUBqlXdYxV7zUu41MLQ4JqXXkmUoGjqe4/HFtqEyhyWW8glLjN7qJ0Ub6iGFRcl0KbqO5DgSsofZSrmi3OFcbLmJNC0lbS0rO9bUCOX1RBYokkIZUpCSSbKC1J6beiLfNyq5dkpaWApIDiL+ICI2pJdfknXp5B7BYSlKtM1xBNzkjKizzUvMuoLSi44hRUNOemkRdOBROONzOYB0FV089eUTrcupKGHWrhYul5C9Ok20+uIoSzi5tRO8ZGRSRm9KdYH6yNlB1lN/OnB4OPrzdCuOI9l1bo3KlZEJTbP7Im5mwfdlHffdw58lfDEFRJltRLDjWdakZcvth7Fck5tJA0STlNh8GKVjpO8oM6lXNCUH7MaBMvBOjSL5kpUfgxSMbIzyM6geJhZ/Pmh6HehlHkrHXW1LWleWySY2ryTCPw6qZHIUdY/4zMY+4pJKU30BjYPJLJGO6mkp0NIc++ZiRq3mUvsv4KHRecB7S9HWSTfMqDZmx3qgCCIDSPFXK+5btRpvvIo+2XBEzjnD0vKSEwlmek3syN6VBt641SbfNF5Rqi8JhQCrKUEg8rm0WFJWHTVMdQDbr/enJ4BmjKMl56k9l+E6fh+qKr1RqjNblJJ1/zGbysg5W1KzJIzb5Ob0GNdwPg7C1LpFLmabQpNqbdlmnPODxKzqbzc1cUTOKJPD9QorkviZuVXT0C6lTBypbPrZvCqM7rkjXpIUJik4lZrOEXaxK57lK5hizqbIQ4nqTr8ofPGnkq5tTDFzcfD+djqqCnhoiuws91qyb3UVc4yPyqB/4Mw8DxFVUd+7jXVLSVqAGojJPKlSVYOw/c2JqjnzdlFf5NvbUo7dReCPWfMyXnsnLz4eLujYdjL34s2Ldl52n6ClWjJHm8o04eLvjUtjDwzbn+Hbj0iub+06ydJz16WZYMng5ifv2knJJ4O7qiGwUw/MuSbHvu9PG3+7KV/j7N4n5pW/wjMyw97ek0AI7+qJTZDRx7uAv9q7INO/aVlSn82b7UU0UfCSCKmmWMburjScISTIvUmWppw65MnZNewCJZVIpVv2pL+pwIy5fsxIulAPPL7I4BCxoMvti5FmcMB2qucnfeqRWaL5hU2p0aSTo7Vv+F8P2umCFCEUdUu2woLC29yfRr/3i51WWE1JPy/RnRl+TFczNKYytsu5UrbBV6Nf+8Q6iLE79afjkyZVQhVOmHHp5xO4dJUtIT+aFjaZpqGs5G+SQoZrdmqD4wkXHpVJtmVv1XA9HdCFGlVpQhyYS4MjClXy6aaARGJnHkJ67Ihf3wpoe32mdv6KeH+zDGuEiQmmxfRF1+HhtDr95Msdt+OqhLEXJ/T1/oZU5eKOtdcqs3NtvuBaEg50Zl68ypu8REzlM1NMjMMy95ovpGW/6YGXnnFTzCspQ2vgtk52QRCaGFeeBAstw8CyR08R/qgST2KgK4FJqAK1BRZR39wMQcq+hmZCClJUpRsLchEtiBeeozs2twpJOiLc0xFyrzTy23G0JzrHAojnaHge6FP0O76WK8uW6ssUXHzv4rNgfvV3Mv1uGLuyGwwXPXX6/0oz7ac/uKe9vvym7R9rX9cOU43d03LussvA403Tf/tGy+SebY+qf8jOD/jMxkLQSXAAArU/ojYPJSbAx1VDfT3Ic++ah/VvMpPZfwUSi84j9pejQRb0x3D6IKkZfbBsw9EeMieS29nUQzrqqM12vUar4txlhzDstUHqZT925PLcbNlFSFC1vam6cvys0aWeLpiHxnhpjEcg2jzl+RnpdW8lJ1hVnGF35g+rl0UnlFzpdQ1LLk/x/NHWR8KFliPlL1Wouv4fwKmbNQmGkB2YUEDO86rhRmCe+36YtVFwavZUKPPuVnz5ipTMtJ1OUebSWQtzpcb+EhWXX0QtgDY29RMZtYjxLXPdeabc37YyK43PCtSlHX4oJjnDuP8U7VKTJ1RplvDMrMpm23JY8GVKvFfi3nh+fhjVcYhIRpojbAWdy9b91SvDIxlPIPKLm+qtbUnK4sHnGTeU+2ThCgEm9qo791GsqIKlm9yTGW+U2bYQoCSLWqbn3cUHkuOOoBf1/BWGs+ZkvPEyCsBKSNPTFv2eT6ZOqNZyEbzh0MVaaSlKzZorza3EEkZlUhPtuFKgGjm1MenSDmOKxkZYcte3sIPGpYUldzq2v6SkRatl7/m2IPN399+NNrDbngzdXF8LhVGN7C8UAWkJh/Sa45cfC/wAcUapN7+n1QTHbGTdzObxv8g6n1U+mKEX4u99+KspRzG3WtJnpuYarUhKtNhKHs+99qQIlEBSRmPp8MUiTxHIPzUjPT8w12TarON9PF63elUWpmr09wdi/nzdPtizjmiJ3diUEozHeydzLyWpd1wnu74r0y4Pc519lpn39vv6+MQjNP7kzTHauyrubP8BR56xV6rIVCXLJYJdkuDJ9pMMyTE/N2JwQVtqT8o3L3faS0XzmBCeXthqw1LO0qYUl0LSQUpN7RATVRmH3gw0UOJLhyXVezaecOW5xgywlwhXQQQkd5hk5GLlJxgdKS1MHnDTII7Pj59F9Yj8TSDwp7pZ/Ka9cR85ml5MviZIdc7cFzg9bq9lkwzwwKrXqOhn3Xd3tlocmHOSOJX9UMg7yGzY3R4dqhKVRi/vqo/vmWl5rDxvfJTDc2ExudP7Sfb8qJim1d5jCUoh4hTuVcvvPGjKrL1ej+9EPNGXYmC+T22dSEfK+f7cCSNUzFzwEyplOrh0vbuiGYQwltaFKVmSQUWHT6Ye1J1M1VHnmHS6GzdPtEN2yhTqSlB10UYeBrIidPmWQJVsnktf2s0Y7tWnd9UpWX33w7fmT+ZMa9iJ/cUa/vbQX9n/HVHnyvTvupW3pw69p2fwEp5RKogseXUotQVxsm0kjtgQg9KifqjZfJVUleM6pZNv8jL++ajHpEpU4BcjRY/MI2PyUmwMXVRSj/ohY/wCM3B6r5nJ3P4Jqj+nj9pegwcntjs/sgFWEBmMeLONty3SjDeOXOMomW5Vx1AeWhSkIvxEJ5n86ftQscpjJducliidxLhdjBrzrVS83m+NtzL2fY5tTFzp9C9TNweeLfsuqqhoIuEcclrPaen80AVuDmqPOhl/KMl9Aakbfw7Co4Yr2/wBJI39KqE2P4Slod/oCLM/Jsi+jnH5nUBtVFufG/wAq9E9I+EmMq8qV3Lg+gH/8m99yItWyrG7WMaa4xNS5ptYkv25JuhQy/wAInNxW/oxUfKuTbB9A/lN77mJei0p0+oCB9H6Om9TlGWiIhXn5cxmQSYTf45a4hsVWsDyhcK7Agco9DssddaFslrzyFMSZVablTnlzfrTzyx7HwnWJDEGH2XTa9ktuhvrzx895N52Wm2plheRxs3Bjf9lmNpiVtOyUw23N8O8a8J/6IqKqLc7blZU8jyNt3r0KcPMME9udfe3N3/hH9GJ2mh1in9qzvC1l+FniIw1jKkYglg0h0S9SSjMuTc0V9E9JiXl1PNDc7rQ+1OZEQnjF97IyMn3qRE6CG97751ob6le2BqCimRVuRmQtSLpGuXXuhjIdixum97690IhZ2ZC5XNzUhbdgdcuvfliQKbJlCyNMNNkiiVky2XD0IXm+KC1B5mSeDtm/OnP8ZolKs9umffd38pfUqKNiyoPD9pGzX5SZd+V0pTDJuiEbqQnqjLmtUmlPNB4uPHeoX70EdSsyek6ZoplGzS2FHJ9M88Kd7prYbaDnWpWe6k/Nl+uOprBUHnlEuuu5u06VKSpPs7rQ0lSzJB6hPTrr9OdynP4pVY6Ve2G8rKSIWTemVBlgvS7xLXab9r5/Dl+OI6u1DdVF3ev5pp1vj+Bm/rtCE3LzrNSIHbu9znDlR+fnEQunOysy2pD2R38pfw/F4YMbJSTxhnRtsflF8fwUwpLSAeO+D/Yt/wBLX+uFpdl+bZKkOGSkG09pMd6/YmK3jLGMjh2nNNtJCphRIYYHi+Efgw6Iu+5Mk+POUJtfr+5lmqIwbuuZt4fEhPL/AKYyttPaX3kKzc69OzJnHnd464eOObtu77uLiOPg2sq2QuEK66WCFrS2okXVewjYfJUcKsV1YZeVJUP+O1GQybeWYG84bm4jXvJPQv8ADGrkmyDSl2/37UQ9Vb/Dl7n8E9RbZg716DvlFgRBgBbugxAHOCnnHjPNW13qJFxMHN6IpO0HFTeH8f4YlBQHKlMTzbqEPMavMJVlzZR3nkT8kRehYP8AF6Io2OKzRqFtJw3P12dalWfMJ5Dbjg5KUWf+qLfSQylJnHPnfhRVhYg1nxfk/iVxmjMGUd9zS154Wuy3pUpObw5kjW0Zt+yRivDuIpLDuNMKbp6ceQ1LT8rMq3K8ysuZOb9d4dP4+wzMbSKIZDE8gJJMjNiYXvcqAvs8gN+/RVvnh5j2r4fq9PpDTFSps461XJFady+hxae1APTy0Ji3p6Z4CEJo3fPqvduj937FGmlaUXOIub96Xq1IxS7tgodWlkyaaHLy7zLrgFnSkp6XL9WoTlyxWvKv/wA0MOfyi9f/AHMa2pWdsRkXlX/5m0D+VHvpdjC6BW8NXRNbcFvjtUfVYnClkd/rEvOGUkC/MQqn3hSRzgiVaqJg97ICh3x6SsaiIzqyI9MSEhUJqQmkTEq6W1p9Bhg3mBKvRHLKcwyxy5lr+FsdydRIM4SzODvvZOb2f0o1SgY5q0vMMv5/PGbdF+LN38++PKBKAi6vzRLULGVUpJ5maZ/c3+KK+ajI7YqdHV25y9ePbSLtpampd1pF+FF1En2woxjjVUuyEIbccQS48pVjx8o88UPaNKh9C5l15lN+LObhMXeTxfSqg263Lzss6FrRaytU8UQyhIN6kZRl9Gtrfrzc9JmaVPtZkruA0kxA1qZZtvRKOTXw3z0RTpKudgGgxM5Upud1eBM0HtDLuOePUlOb+dEFxsnhGykHarPulbU1MMS8ulIOVtIBJ9W0Ni5MLSUMNI3KiCt5JIUfnhslxqXJD8u2hCQFKWRa3t1iJqmPaVTc7L05LoBVfRQWQPmhwQctyIuSrM0yWWlgkFAFwr0xAqUEzkwp5AWAjmelUUiqbVpPXzGSee/jOFH5uKKbXcS1St6uzG5ac62GzlSiJkdFI/O2KMVSI71c8UbSNwDLUsedOcs/U0j9cZfU5l6fcU4+pSnFEkqJve8dLIUte4CQAen2RJz9JqUoysTbLje4yZ7eHN0xZRxsChyHmoXItCQoIumFMyQtKnG8iYsOLMKztESyZwjVpLm7DmZSM3EnN6DENTJCdqkwZOSl3puaXqjd936oeE2JrpohxKyBkglhCV+Ig3jafJZ3SMZ1dltOiKSs3P8AHNRisu0uWmVNvJKVoUUkHuN43HyYJNbGMasFcKl0hZuf45qK/VvM5O5/BSaP6ZlvC9U3goVpz/NArJAtrBLmPFiW0ZMVDOTZVoo+0vAEpjmvUJNWefbpcrLzO93CwF7xWTJ82hvF0K+LiTaMT8o6vT1BxNhKo0eeVKzSBMDP3FOZrhUnvHwY0WisZ1TRxlifK/Ch1AhGnIzG47PFKVPYLgaRZVMzWJarIS6BdbrzjQSke05YYHZBT6HUaLiah4iXWJRqqSlwGU5d2XRdRWD3RrmHK47Pvrp1ZlkylalkjzmVUNDmHvravyiD+bpVGJbT6ccGbbqErDLhkE1Jxhx+WZVlQpSnbK4eWVXqxotPrayYzhOTlN2cl1U1VNTxAMjByX7eUy9F3BNk8rxkPlXhJwZQQruqTv3MbAEpGbL60ZH5Vab4PoFxzqbv3MUXkuzvqAO/U/gpust/iEvNyAComDkXTaDrbGUFMJhClLAEeqLEoLLykiEngrKCrnDx5IzZb2vCMy2SrJ3ARy5ItKcsE3uI5eYhSRoYFkpDeZJuQbQKEHelS+RjlyMlbaZYpStAAhaQcutFzf4obISE3OQEQ7lVhDibhKM3KEsuupdM9NMpUlp51FhpYwDlWqr0vmVOvZk8tYI2FEKQV3V3QR1JVlAWU25wCdy2IrcxNOoKXVkkJ8Ss1oFwl1ORThFhpC92HHlZGgFZL26bwm6lJAKhY+yCuidIMsKLhWtRUQLC/KFnmUpSpKVIVcXsBygEvAr56W9EA8ohSSFE37rRyFJNEKdtYg98ahRqNTqnLMTNQqd/O5aW/FWj+NZ2eFWXNolOVPP4XTGXqKUu5iqylcx60WvZS29MY6pss07uzMKWyV+hJbVn/mZoZmB7bE7CW1Sm1SSD0wBJF0M50oF3Mzq+HxK9MKbKabPy2IhIU+o2eqDa23SehtnqUpSvRwwjjqSnkVSXYS0XE2UlCb8len44DDc3JyCfNxMuNzTo3bro/J+z44ihd4LqdO3+TdRGJGJRGLJsB/eywnFWc3eXfJTGm+TFMqcxjVg4e0XSXFH/AHzdoo+OaWA+H5N9p0Ntp/VFx8lllQxxVFrPOjOffMwxXcrT5B9V/BNRNjVM/rL0Co3EFufRCoSCI7KY8XaR2WtUGEBwXVGJ+U5h6vVSeoFRplKmZ6Wk0rS9uWyvKq6VagfHG4lBPTFW2l7QKRgKSlZipyszNuPuHcsMZQpVudyeQ1EajQ5ZYalniHIn+/Y67UI45IH4R7D+6I27S8bSTczSJ1UjWJJIclnS0W3pVZHJxCups8lDpVGQ4nfqeIfKOw5L1unmSnJQy4cQeJDuVRczNq8SVeH6o2rAOOKXjOlO1CRU6wtpWWYZfIK2var2RmG1vH9Dq2L8OUOhBmbfkqowtyojm12nvaF/0vDFxpnCjUSQsHQ//N+1VtYQlEMrv1e9bg2FWvY6xk/lUJUrCOHge6pO/cxrxJAItyNoyXyqTbCWHb99Sd+5iu8mStqAN2P4KRrHmhLzxuN9oz+T/hE8H184U9y5j97r+vN/RhBSLKSswk0Eb5SiTHqF3WLS6pZ7zm7jawPbBXmLO6LWPkxK0OrTckMwyTLZ5Nq4k/PFso85h+rfi81TJZiaV65yn6MMSzvHtxu3YplNShU8hpMS9ZZzkynLbIiALWXXqTGmVDClJmgWZF/zV1rX4C83SnN1CKLOyTko86y8FINyFXFsphwKgZNySpopqZ7SKIQ0FrPfblC8uzr9mDoYWlV8pAHfaJvDFGdqUwBvd1LI4luerDhEwso0UZSPZk0CT52FgfKiQbpL7yN9KsbwI9PQj6UaSxQKRR5TMlgPBtv9uTHEr5WXpEUnGtbfqQLMu8BT2/yY0+lEIJ+FKw/FWc+n8Xjymf8A5UKJSXlUlUzUkKcUm2VtOa3zwyKpdT2VKnCP0w3dUVMBQFz6BpCbSyBpcLvExVhEnTjWVwkKtbuMDMXyJJOsLTKVvp328HIA6awjMIQ4hAA1B8R5wq5kyddO9+fL80XvYpMbjE99xd1unzW7+BmZUnMn5ObNFMdlhvb+zL88PqPPz1MmUTdOfEvMqSpIWUBVrpKTofYYCUchsijLGS6teMpp9c7L5X3CWyqy/QrviKlFMNsJcbQS9mu5fv8AZDyWrnn26FVkpQn4HZL/ALphrMOstvHdbtvJ4P8AHwYjxNiGCnSlkXCKQq341SJbe8bnvsXvyZWr4yn0k5LUdXT/ABzf64zWp1d1+nyjO5H4uxuez9X4Xt4o0byWnycc1Uch7jr5/wAezELUxtRS+y6KEspxdegikg84HNArKecJ71qPFtjLUpmOBtG71jONo1GoVb2kYVZxKpgSbUnOPbt1zIh5SSzlT+f80aK0rdoTGZbb8DP46xLhiQD6pOWal5tbk0GSvKrs8qPZm1+qNLox4zM5ni2Pw5LoK0P7fJHJ9nv5SrO17Z/JplpL9jpbcg/V5lElMyMrMDcv8KlJKuLhtlVExgXZnhrZ1KSVbxEpNQqpmmpdteQFmXecVlTu0/H4v0RUpnyb59pX4liyXB52cklp/QtUNjstxPhitUSqTtfl56ntViU3jaHXDzdACsqtI1I1FJUQNBBWZdezlP2Kn4OYJeEOH9GXpBSyQq+kZF5UPHhKg+yoPfcxrTiwQrLpr3xlHlQWThGg6/6Qe+5jPeTb/wDlYu5/BWWseaEvORKlLsTwiExYLUb6Q4bbK1Wy6AQZLSQHFFOgMeqOsUiSa7Oog8y4d6ogm/phemi8xcMmYA5pV4oUqLLW/cLQ7POrJ8DWO6Ub7rK6YdnGZmiDLvS+jKhefijsWUaotyuarU2ZlwV5UOLRl4orWDZx2TxDJBDa5lnvlmgStebxBKerIqN7fomI6tgOdo8x2TzU1uxvWr9SUq4lJ6eH6SYq6g+AkbtV7DNxin7lWzP0H9jZmlFMnml2067rnm6syuu8RdDlpYUiWba3QZ7yjxRW8S0qqUJZpU9zR7x4kFPrBURsxUqh7l+57R3cuvh4PFDYUbnGzie90/HXjAVyj+qpTGda86f8wl3/AMUa/c+FK1f1xU1PXJayDVWW5gzXZe3wxJUyi1OtOzDkpJuPiWZ372lsrfLN9rhiwijGFsFTzzFUScIW9V95pxtSmy2B3XjmU3WoBPEoaxKVWWU0FIW2pLjauK8Npds51LA7rQ6+5RSDEkultWQGwyhMIvtHcIVexHOHUqQlQSq5CoUdQAm6jZJMC+9HjcVGzzhyILKczhQCTCE2l1CWs5zWAVYQ+l2CnMVcN05RCbbd3wi1iB4oO6DFGlkrJzklRSvv8OkKpRwE6XvbXvhRlFlG6ykqVfTvgJhYS+jMnMkn6oRFtTRLKm3cpsoX0jYvJaSBjSpgWUfclVv96zGPgHfX1uDGw+Swj/xrVHO4UlX3zcV+q+Zy9z+CepfphW/EqHhgMyvVEKqN4JlHpjxVhwZbK91FKyK99uiM+26YoxBS5akULCjLrlWrC1IbLfvoSOeX28XPw6xojQ0tFFxvWKHhvH+G6hXZluVb8xnEMPOIzJQ4VM2v82aL3SsWqgyDInvs7md/eirrvEzMVlkH7Gm29n8f91ZwO87e7Ha/pi67Oca4wZxBL4J2jyt3XT+KTTwTn4eJKVKTwuD0H0xf5baJgeZPZ4upKfTmmAm/1xDY/qWHq37hmm1qQfmGa9KebbqZaW5xOJSrp4sts0aFtRnqmeKpgs3Xi7WVWNNDCTHCe3vV8XwpVGV+UwhK8I0E2N/dBw/8KNUd1Cx7YzfyhXG28J0JZSFjz9xOv8VFX5OlfVIu5/BTdXHKkJedGmFrqAYRqpxVkxMsURmblyGp1rfL7siv0wiSxmudP4RHq/FHCZbDvZO2zq4M0enG5dCyIiH1knLpnJIuSXaSv7ujpUu3cYeSskH5lplp5p0Hnu83B9cK9g9MF+deddc3aUI7RPVy+V/2iXklyaUMIlG/Nr9ZWeqGikdOwwCV7q/UXFdLwXg+dlsPyaGZl3/zZF33/iV1JT/Ni2bD8TTM3gSYSrWZlKquZdB/8wypKc30hmjD8UzDBdU5KOZ5ZvpNuUPNmtVrTOKJFNFfeamXZ1DaPVzKVl6fiUpMQjp2MFMzsd1qGPfcrcqmKtLWbG93AtqtKukj1RbxfFGUMUmWq1XKpcNyEp+TQ5wqy5e4HijatsdJkkpqjCHnXX1hy63HMylZeIf0YzilY6EvR3KZ5sxLS4YShs+bJWUetdVvTEahImB8U/WYmYkTKu0TAlcqdVDLUi2lku7hc6pdpXN8vpiz06eZwzJ1jB3YzTzs5n89b6cqepKfFlumH1bxlPVKksyyRvGOJ/QWyKPVbLwj/nB8L0OXxhgasSkmx/l4ONuS7nydMvxKzKT8q0S5JHlbltsUWMWg5QLNK8555PugC/B3eOIJDe67N1Chl8JEWB9VSpU02mbkTJzLZzHMhaXPzQ9mqrVZmdbD804qXWMxD7eb9MShLFrKJIPCPdVhlK0kHLltD5zVxefoSrNDqfNPJc3re7c/gUZfzdMczKb0XlXd5k9XqSn5MO5dKERxayjkFSjdCLm2Yj0QnulLeS8rW5tEhulqSTbKEo1KYQyONrSoDhKrcULldC4pMLOYI0zDkB3QDjelrZze94OhJBuLXhRTasue1iYRcybpShpScouSbEmNV8lxpaMbVVIUcvuSokH+ObjKlocLrY7rxsHkyAjGtUSeYpKvvGYrtYf/AApfZf8ACnKYf7wrdlJ+CYLYeoYXMBf2R4q1QxMtddQj5Uh7g1jPNpWD5TGmLMNyFXfdZZbYnFhuXcyu/kem4y29aNHuEPHNrpFG2g4QmMU41w08ZioycjKMTW9mZF/dONrVu8gzd17H6o02kyPHUOeWPO93JRVjM8ODtfm/iVTd8nXCTpOWq1dv6aD/AGYZI2HMYSrNIxDTatN1EStUlluSzkvl7POMyrg+GLfiOgUnCFIdqtR2j4xlJVscJXUd6pxfqpBGpjLMHbRdomI8cMU/DtRq0/T/ADpG8bmWmVq82zcSnHAgZdI0lBJqc8JFw+TN0k1m/nvVPO1JCbMUdn7F6SeSCFkdJjM/KOQDg+iWP+kHPu405aTkV6IzTygW1KwjQ7//AHFz7uKHydix1cH9UvBWmptlSOsAVIrz592ld9dPFBVyy1G+RKcuov4Yny2gKsqySE2AMIutAqsoBIKbXEencIsnxa6jmUqdXdTaUnquO+HrdwlCVKWbHNp3RwC7dm2CP0QogWKsxsQIQzTgcldMMvPMryslzj7vFErhyenMLV2RqvmW6mJaZQ+hDjasy8qr98OZd7zJgMyTwa3jCd/kXxLUU+mHUtR63WGAjcTeYr3ovwpzetc8PEIZ4SzWfcnDhY3u63racxJVCq06vsizVQQw4gdWdLgjE8D4DFednZ2ZnhTqZIq7RfU6/wAXvbafT8Lwxp1VmnaNs4w6zVuynKaDKODw8GbIr4rZYzui1hTNGU1fdSqEk/8AQn5X64rqYiHJmUqQWKMHVh2svYapcsxIUBgSsq3LZPXvb1vb4vlRS8BV+dpNTlJiXa3rku52iPSjvTEJVpuan5xyY3eQLXy9VMFaUuTal35ZxTbrZzWSbZTEwYmxs6j5YurBtUqbVfxe7V2RZtxlnT4k2Iist23SvE53Xh/PPeeM+6G683K/spV3/wB6GhRmIF+cLFYWshK77lFzAs5e45chCliMi0XTlPMd0OHpdsuqAIFhf4o7dhTGtxraH8kwllKBOZ1Vw4PfL2uYbrQhTlk3zI00POHhZQ8yUlNyg6C8IKZDLgsDc+kwIujxdk1cbU0tScgIt3nqgCrhCcpJ7wO6HD43ikpt9ZhNAUDmtZV7BN+cOs6FwSCEkTKBpYxr3k3tlGOKmQtJKqQr7xuMm3eaaCgb3Ma95OCR+GtVSbKvSFfeNxV6xsoZu4vwpynHlityslMddHpgSkkawmQLx4yzWZadRGVCekRSNru0OSwHTZfeSbk1PTmbzZIVlSMtr3PziL04FeERS8eYJlcW4noTtWkRN0qUYmd8krKe0Vkycte4xo9PGF5r1HMb905UZ4M0XOWNYbwNjfbDVziDFc47I0i/AvL4PVl2/R7f0xuEpLYcwHQ5OSpVLMrLOzbEpdvRxxxZsFLV36wRjZrg5sBLNOnGLcgxUZhu31LipbRsHYcw7N4cqqZ2pmZ93pTdsTNQceSvtk5tF/B74up64NTmGEStG31cdj/AvyVYFOVGxSY3Lry/Ky1TqR88Z35QZCcJUnN31Fy3+7jQ3S2C4eWVUVjarhmo4rw9TZWmrld7LTanCHngjhLeWKrQZGCuESK2+/vZ2ZWFeDlFdl5/VkSjMgKUMtrmE1LujMjKo2tYxoidkmJ8lle44Ur/AF0fqhJOyTF2c3eo4Sn/AF0x6B/U6X7Qfmb9VQ8FJ6Kztpags3Tu+/lmg+RISXCrN4ov/wCxBi3xKo9837+/5QP7D+L7cSqPbN+/hBf1Klf/AGD8zfqm+LyeiqdRJRVXrUpTkLQyp5YBWs6JHiJ+aL1+FbNPfKqTrNDhM5MeDLwjInu+V1Qej7K8byE0JmWVRw6AoJUqbSbXSU/1w5p2yzGcnfNL0h67mf8Abn+NIjzVlMb3c29zs6fj4Qd4qqVWrrnifOJ8zbx5g8SEfP03+TELNzj/AC7k9KUxoExspxYVLWk0pCFr0SqdT/dgp2SYpUlC3hSkrSrQpnU/3Y4NRpG/2D8w/qkIJH3LNysO5rJ77Quh1ksqaWnW1o0BrY9i9PGVUrq/fo/VCUxsdxqrjbNK6v36mHmr6b7QfiKbcD9FZ+wyoBbaiUoWn1u/64WYUi6cqSQBzvF8a2QY4zpuikLA1P46Of1Q9b2SYxSVpDNHSg8vx1P6oF9QpPtG+LIRjd1namFrTmHLmReEVBKGTwXN7HXvjVEbKMVJQvMmj3Umw/HRDFeyLFxCgDR7EXP46nnAjX0n2rfFl3Al6KzuU4hdIv6fZCkyjItV0FS1dNzyi7o2Q41S5ZHuSQeJQE8nWHbmybGSlBYFKGVOoE6mO/qVG3+4fmFdwReis2USUAFGe3ST3QyS3ZeZIULKurXlGnnZFjVVuCkJHsnkwmvY1jNWchdJCiLW8+TBBqlHf6YfmFNlEXorOm20Iy+GNV8ndFsZTyrc6Qv7xERY2OY1tnzUj4X48mL3shwRiDC+IJ6arIkUMu09TTZYmd4c6nEHl9FUQdUr6aSjlYDG+JfWHqTkEcjSjsWkqBGmaCZB60KKOkEzfBjyhaBRS0lWpTFD2z43qeBKLKT1PpLdQS+8WnFOrUA2ct08viMaGtIWzcLhvMSso6wtmaQ3MocGVSHEXQR8IRcUkrRzCRBmHfa6fku8ZMxYkvNEzjnbbXZWZnZGSmadJsIUtbsvKboISE363NeUSOENi+MatV6ZinE2JW8wcZnGwpxb7i08Kxr4Y1TFGFKzK4dnqfhGohctMSy2E0yfVnbbzC12V82z7FZh8UMaZtGpUnJ0bDr0vNyddafk5CYkJxvK4UqsguJV0qHi4Y1gahIUb8SjAe5rPbt/llSPSAJWqCIloJSSo3THIT6TaFFg59CYDpIuYw1rPsWgd1ySCcpN7Ry7A3sIMOq9oAWOhEIW1IgTZQ1EKJSLaQQgg6CDpI5GOYtiS6UQLCO5HQQCVWMCpXsgRk2pt0YJuPTAoPCUgQASQBlN4OjQaiAKzvdDuRkiydYM2RqCIBPTBki51ECRX2IV3I6GD5+4WgikpBgpSAdDCc5DZKLJI7oTB9McRcc44ARz7UTIVBHoFj7IG/oMAoHIAlKrmACXCLgaD2wJWFrLkY3FiToYPcd4gqMxGo0HKOUlfhHOGBdhe9l1kJVrz0guax0BUI4JVY5knTl7YLvFDRSSPmh7KyVGWU87QnnT6IMVeyA0jmGy5M1JzQVaSlOkHV1wY684mE9k6yRJt4biITFeGma+mQfcSwJqnTzMyw8UcQSlzMRf2jWLBlGaAyDND0VQURZCkIGJrOiovck6wZQC7HLHK0MGPRDLCiukzfS2kCm17EwNtYGw52hH2LrpRScvOEnNDdIhfmnWCFOkA+xNi90RC79Qg6DrAC3ogQNYBmSujJNlkA6Qold02tCdrLMOEJATe0da7Jt3skkqvdIhRslI4heOyjnBuVhziO74ukQqKTCarg8oVyAQRY1gmfFFvRdbco4XMcQfTHchCNJZdZQuNJOpu02W9zGnZqal6jKzORtwNqW2HLlN1fBikVLC+JariiuVVuSmJQzrKUyivOUWZ7IBTdw5mBUrMOFKurNGpJtcQolIsIsaXVDhZ2YWUWaAZN6yiewpi4yswaFKqpDLa5hcjIuTt8mZhLZQqxVotWdXVwqsqEJnCuPHGawtwtAVGmCRDfnnaN7sIDbnq8WVfTxcfFGuG94ScJvEwtcIbchl3Eu1ZHO4BxAgNS6GlzxZ898zdbqG5QwtxTKpd1Kc1wkBKsydeLN4TFiwlQ6zI4nROTcqQ4lUyJ6dMzcT+Y9jZF9Mo+CnL0xegYIsa3gajWylj2j1/euCkxLejEH0wQpV6YFSjAZjFSJXUt1//9k=</binary>
<binary id="1" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAJZAZgDASIAAhEBAxEB/8QAHAABAAEFAQEAAAAAAAAAAAAAAAcBAwUGCAIE/8QAUxAAAQMDAwEFBAUFCwgIBwAAAAECAwQFBgcREiEIEyIxQRQVMlEWI1JhcRdCgZGxJDM3OENyc3WhssIlNDVTYnSCkhgmJ0RUVWNlRoSGosHD0f/EABQBAQAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAD/xAAUEQEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA/9oADAMBAAIRAxEAPwDssAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAU8ve1jHPcqI1qbqvyQD0COk1v0oXlxzizu4qqKqSKuy/qEeuGk8jeTM5tDm/NHuVP2ASKDDYrk1gy21e9sbu1LdKDvHRd/Tv5N5N803+4zIAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABRSzVRd9TSw78e8Yrd/lumxfGwGh6f6e2fBNOIscpYaad9PDI6aq9na11RIqKqyOT5r0/URl2FaOkn0QnWemhk3vVWi8mIq7eA6AuP+j6n+id+xSCOwen/YfP/XlX+1gEm6XYRR4Hbbta7arG0NZd57hTwRs4tp2Scdo0T5JxNzAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABRQMFmlFkNxtC0+NXiltNYr03nqKP2hqt9W8eTfP8AEj/QXS/JNL6J1ndl1NdbK+WWd1Otu7uTvX7eLnzXp08tiXgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAADzIvFjnbKuyb7J6noARA/XqwNyl2Krh+cLfmxd/7vbaU75Yv9Zx5/D959dm1xxGszamw250F9x28VTOcEN4o/Z0fv8ACiLuvVfQ0SWaOHt7c5ZWxt+iW3Jztk+M+PtfS4/mdVjuBWr2WrzSqr4VpZWeL2WJXde8c34Wu/wgdNp1TdAWKRjoqWKJ/VzGI1V+9EL6AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA8yJyY5u6pum26egHL2UY9Zcm7c62m/22C4US4u2VYZm7tVzXdFPVhsn5D+0R7Ii0zMSzmbalRkW76aoa/wCri3X4Y07z9P8AwkifkGxr6V/Sv6U5t797vufb/e6973f+r34/D9xu+oGF2DOsXmx3I6V1VRyImzkdtJG5PJ7Xejk+YGxxq17Ec1yOavqh7NO03wS34HbnW21Xi/VtFwayGC4Vvftp2t9I+icUNxAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAUUqAAMDmdbkFvszqnHLRS3Ssa5N4amr9nYjfV3Li7y/Aj3QHVHKdT6R15lxGitlibJNA6dtesk3fR7eHhxTp189wJgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHz3Lb3fU/0Tv2KQR2Dv4D5/wCvaz/ATjeJYoLZUvmmZE3u3Ju92yfCQR2EpovyNSxJKzmt6q148uvm30A6FAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAKbgYnKMdseT2z3bf7ZT3Gj7xsnczt5N5N8l2MRium2CYtcfeOO4tbbXV8XM72nj4rs7zNuAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAIz1J1PdY8oocIxm1e/csrE772Pve7jpqf1mlf+a0kxfIgLXXCM5oNQKTVLTGnpqm9Q2+Skr4Kl3JJY/Dwaxn2viAzVx1Zu9hybG8UynEKikvd8r46djqeRZaJkTvNyTbJykT7PFPxPWvuqGVaX29t7hxKiuljdJDA2Z1escyzP38PDivTp57nx4bqHieql3oMWyG3V1iy2wVsVwfaqrwKypi5dWO/lGp19E80MZ271/7DYfn78pP2uA2jONRMzxPT6hvdXhcFXf665xUFPaqWv5o7vN+K8+Hn08tv0mvan6tanae4s3Ir7p3ZXUjqiOn4wXpXv5v32Tbu/uJiW2W+5W+2+30cNT7K+Kpg7xu/dytTwvT703Uhft3/AMCMW3/ndH+1wGQzfU3VfD8UkyW6aa2eWggVq1Hst6WR0Ua7eNU7tOnUmilkWamim227xiO2+W6bnxTW6hu2PNt1xpYqqkqKdrJopG7te3ZOioZFjEZGjGps1qbInyQCAtdNdMp0pyGjprlh1FV224TPZQzR3HaSRrVbu5zePh+JCeKOdtRSxTtVFSRiO6LunVCEe0HhlBn2fY5i1eyDess90bTzSs5ezS8YuMqJ82//AJL3Y8vddUabzYlfZWRXrGKl1vmpFbxkgib+9q/718X6gMn2jtZqPSOitS+6ZbpcLpI5sELZEjbxbx5KrlRdviQ2JLxqF9CveX0XtK3vvf8AMvef1Xc7b8u94+f3cTnPtTq7JsLyLKa3k5LblENltsb+rYUjXxzRr/6m6b/zTrb/AOHv/lP8AEYaA6o5VqfRuvMuJUNssbXzQOnSvWSXvo9vDw4p06+e58epGrOc4hn1lxb6DWuqS/1b6e1zrduPecePV6cPD8X9hjOwj/AfOv8A75V/taYrtU1q2zWrR65ex1tctPcpnpTUkfeSy9Y+jW+qgTPebjmcGFwV9Bj1tmvmyOqKN9fwhZ9raTj1/UaVoDqlleqFBJeZMRorbZY3zQd+2vV8izx8fDx4p0Xl5/cZGu1VqH0czPyX6iNR0bk3W0N2Tp/PNQ7B676GTKiKm98q12Xz82AX/wArmof5Vvyc/QKz+9/Y/bt/fDu77rfz37vz29CdmclY1XJs5U6p8lOdk/j/AH/0j/iOjNgNX1EzSx4Jjst8vs7mQtXhFFGnKWeRfJjG/nKpqy5RqtWNdW2fTy3Jb5EV8DbldXU1Vx9EfF3a8XfduaLmP/Wztp49jN2Xnb8ftLrvRNZ0XvlVPiX1Tp5HRa7AQ5g2tFVfdQ7dgNzw652S9vt0tXXxVatRsKt48UjX+Uavi6p8vUw79YdRk1XXTVun1nW9ewe3p/lle77r+d3fn9xKc+EY7LntJnK0isvtNSvpEqGu27yJ35r09dvT5EBZfkVlxXtxrdb/AHGOhpExZrO+eiqnJz+idANsuWt98xDPLfj2qOGwY7bri3aC7U1atTAj1Xo1y8W7feSzmNff6KxOqsXttHdKxFRyQ1NX3DFZ5qvLivoQDrNkFFrpV27TrBop7nb4q+nqLzfaVu8Vvaiv2Ti74l+L9R0jUxJDZ5IkXlwp1bv89mgRX2f9Ucp1Ro3XmbEqK12Nr5oHTtr1km75nHw8OKdOvnubHrLlmR4Vis+RWTHqS8U1JE6WsSev9nWNqbbcfC7kq7kfdg7+A+oX/wB8q/8AAb52j/4Dcs/3L/G0D4rzlGqVDhsd5pdPrdX1zWySVFBBd1V3BERWcF4eJy9ehj9AdT8o1QpnXSqxWhtFoY+SF70r1knbK3js1WcU2TqpKlo/0dS/0DP7qHO+pdHNohqrNqnbaqapx3IJVivdu73xRzL8M7U9Wpu78ANvzvUXUWw6i0WK2nAKK7NuT5PY5mXRUVkbOG8kreHgTxf2EqWCa6TWillvNHDR1740dPDDJ3jGO+SO9fxNa0rsFTb7S68Xx7KrJLptLcKpsnNq+fFka+kbUVdk9N1N2AApuVAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAvkRK/VWG06+1+n19qI4YJ7fTT2x3dbI2R3PvGyP9N9k4ktGEuOK49cXV76+0UdQ+4wtgrHPiRVnjbvs13z+Jf1gc99r622Orq8Zv2KysdqG64Rw2/3dLvPMzfxKvH7PTqvlyMt25ZWpodSwyyN79LxRK5iuTl+dv0JbxjTjBsbuaXOw4vbbbWtYsaVEEWz0avmm/yUrk2nODZNc/eeQYvbbnWcEZ31TFzdsnl5gZ+zVENRa6Z8EscrO6anJjkcnknqhBPbtmi/I1FAsjEet6pF48k323d6E2Yxjtjxa1e68etdPbaLvHSdzAzi3k7zXYxOUac4NlFx945Di9tulWrGs72pi5rxb5eYGwWeohntlM+CWOVndNTkxyOTy+aH3ehiMYxyyYxa/dmP2ymttJ3jpVhgZxbyd5rsZcCKMtr6NnaGwjvq2najLVc0dykRNl+pIf1Qdkmj3aMff8ZtNTeqPO0WFbclVw76r+a9PTn4U/E6CvGlWnV3u8t2uWHWmqrppO9kqHw/WOd8+RstxtNtuPsqV1DDU+xzNnp1kbusUjfhcn3oBzN2o7HFiPZcsGJPuDKiehuVI17nua17ur134/pOkPbqL6Nc/bKfu/ZePed4nHfh5b+Ri8n05wbJ7otzyHFrZc61WIzvqmHm7inknU9fk8wn6L/Rj6M273N33f8AsXdfVd59rb5gRL2EpovyNS06SsV/vqrXjyTfbdvXY+ftGVtF+X7Rzerp07i6zd59anh6xefyJfxjTjBsYuaXPHsXttrrUY5nfU0XBeLvND5bvpNpveLnUXS64baa2uqX95NPNDu57vmBtFwraVtpnndVQtifE7jI6REavRfXyIL7CE0X5F5o+9Zz991i8eSb7bt67ExV+GYrX4xTYxWWChns1MjUhonx7xM4+WyfcfHjOm+C41XLXY/i9ttlSrHRrLTxcXcV80/SBDPt1D/09PavbIO4+ifHn3ibb8vLc6T3RW7p1RTQvyNaW9/3/wBBLH3vn3nsycv1m9tRGtRrU2RE2QCBdcLNccO1Vs2s1moKielpovY8iWP616UfTxRx+nHxbqTBa8px+6WyG5UV3o30k0feRyOlRvJvz2Uzbmtc1WuajkXzRU3RTS7ppTpzc7pLc6/DrTUVk0neSTOh8TnfMBjGcQZZeeOM0b6+x07FSouqqscfe+kcaOTx7fnL023Tz3Ielq6F/bu7509OsbcU4qrnord+fkdIxwQxw9zHE1ke23FqbIaP+RrS3v8Av/oLY+9337z2ZOX6wIozChTRTXen1AglqW4vlcvs9+5v2pqKVzm8ZXbf8WyfzifbXeLTktk9tsVxpq+kqYOUU0L0c1yOTop9F3tNsu9qntV0oKesoahndy08zEcx7fkqfIxuJYXiuJNmbjOP0FpSfikqUsXBHcfL9QEH9ka+WjDaS+6TX6vjpMit10qJ1bIvGKdi7brG5ejttuv4oSHrlW0t+wqswa0TtrL1fo/ZqWGFeaR+NvKSRW/DG31U2vLMIxHLJaeTI8dt90dT8u6WoiRys5bb7fjsh7xTCsUxR878bsFDa3VKIky08fFX7eW4F263i14vYVrb9X09DSUlPylmleiNRGt6qRtgtNSawpLnF5o547H3dTb7PRTIiJPSycUfPJ8+fFFa383j5ruSHl2FYrlqQJk1gobt7Pv3KVMfJG8vM+rG8bseN2hLTYbXS22gRzn+z07OMe7vNdvvAgfRDM6PTHK5dEcsvcdW6N6y2K5d7uySB/wwO+w9u3l950XA9ksbZI3texU3RzV3Rf0mhyaM6VSS96/ArE6TffmtMnL9ZudnttDZrXTWu10sdLRUzEjhhYmzWNTyRAPuAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAUKgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABCOR6yT0GvNnxL2XbGal0lBLcGJzR9w8P1Kr+Zw9fxJsTyTqB6Bz5rHlGqeMapYtj1ry61pb8ruMtPTtltDXOomN47deX1nxeuxtFztWuFr9mrrTl1jyVWyp39BUWptE2SP14yo52ygS2N0I+0m1Dgzu0VcM9K+05Fa3+z3e1ydX0k3X19Wrsuy/cpGWY5Fq1i2quM4hcc2ta2/I3Ojo6yOzNWRJUVPA5nLZE8SeL+wDo4blrZzYuKyIjkb1d9/zIW0ruGrORXXL/eeWWn3XbqmotttqI7U3vJJmr0mVvL4W/Z/OAm7cHN+nWS6wZhn+a4o3ObPR/RirZTe0NsTXe0cuXi48/D8PluvmbFkE2ruIZTh61uWWu/WK53mOhuO1q7iWNJPLjs53To7r6ATduCCu1JlWoOn2Oty3GcioYqF1XBRpQT25sio5++7+ar93lt+k95zT6+2XEJL5j2WWq/1MTElWhSzMhe9m268V5Luv3ATkDQNDtQ6fU7T+myanon0Uiyup6mBy78JW7ctl9U6moT5tm2caq33EMCuNJYrdjP1N0r6qkbUSSzu+FsbFcicejuu/oBNwIZsWY6jU2tlr0+yi3Unu91uqJo7tE3ZLk5nHZyN8o1Tfq3dfiMFrLk+qOM6s4njdqy22Mt+V1r4IGSWlrnUTW8fzuXj+L128gOgwYyxwXOCx01LdK9lbcI4uM1UyFI2yP+1wRdk/AizEKrVGbV26Y5dM1tdTbLPDTVMzI7M2N9Q2bn4EdyXjtx8+u+4EzAhGbNs2znVS+YhgVxpLDbsZ+quldVUjaiSWd3wtjYrkTj0d1+4+ixZlqLS62WvT7KLdSewOtlRUMu0LdkuLo+Ozkb5Rqm/Vu6/EBMwHoQX2pcr1A08x1MvxrIaGKjdUQUfu+otzZfG9Xbyd5ui/o2AnQESVdh1tZZ/brdqLZq2rWNJI6WosbY43rtvxVzXbp+J9+mups19yu4YRldqZYctoGrKtGkivjqYPSaJy/E0CTAeHuaxjnvciNam6r8kIV061inyTWq84jWUiU1tlpmVGPTo36usga5UfNz/2t04t29PPqBNoPEiOVjkauztl2X5Kc5OyfV9dfl0sbnFqSNbT7ySt9yt5J124cef9u4HSAII1PfrXiGHV+QUGcWy6voeMktK6yNiV8e/iVrkc7qny2Nl11u2aWLTioy3FL7SUD7XROqqiCehbOlV4U2buqpw67+XzAlLdPmCF+ydqdctSsGq6jI6ulkyCjq3MqYIYO6WKJf3tVb9+zv1Eg6n5LJh+n15yWKmbVyW+mdMyBzuKSKnpuBs+6fMEEdlPL9QtR8YdmOS363OoFqZqVLdBbkjcjmcdnd5y39fLY2vUrU6Wx5ZbsIxa1svuV1yJKtIsisjpYPWaVyfC0CTARi+zawULfb25ra7w+L6z3d7qbTNn/wDT77kvH+dxK4Fns+omIXOlt7vo5l9vX2e40dSzvXW+ffZV4/nt6O2Ak3dPmN0OWotZMx0/19+hmqV+tk1ilgR0NbTUfDbvF+qc/wCz5LyOgMyivNZjb5MWv1PbKxNpW1MlIlQxzERVVvFVTz6dd+gGyjcinR+s1DyfSyK/XPKrc643elSSjey1I1tGu6oqq1HfWennsaLpzkusOYZ/muKJnFno/oxVsplnbY2u9o5cvFx5+H4fmvmB0gCEb9U6vYnleJLXZZa71ZLnd4qCvb7qbBKzvN+PDZzt0XZevTbb7zM686hV+Jz2DGMajjflWS1C0tsWdPqItuPOR/z25N2T13AlUEDao5FrDptg1XekrrdlyPRrX1HsSUq2/wBFfwRXd43qThRSd7RwyqvifG1y/iqAfTuChUAAAAAAGq6qZJ9D9PL1kaQtmdRUzpGxrJw5L6Jy9Dajn7UrKsUzXWqxaWXR01VaaaodPXtfCqQvrmfvMPLbr5u5J8PkB8urmA09b2cZcdt19gr79C5LxJOkjO9uVUzxOVfF8Tvn/skraL5nRZ5p1bMhpO5ZJLGjKqCKXn7PM1NnRqv3Hxy6M6Vd27ngtlRNl3XuPQgfs66nYvgOY5Vp9LUTU2K+8XzWCqfA9zHK74kdJtuu+zdvD6KBuXaP3/L/AKKp6e95f2xnQ3ouxyz2j8wxuTXnTGWO6NczHrrKt1VI37UvWNfH0JSuuvGn0EUbLPX1ORXCedkEFBbKWR80jneW3JETb79wNItae6e3JWW+3/uOjuWN+11sEfhbUT81+sd81M92vbBW12mTcksrGQ3jHqpldDWN6TwRJ++d2voq+H9Re0Nwe+plV41QzinWK/Xt37kopfrH2yl68Yefz2d1T7iYqqNtRTSwORNpGK1d0380AjLJc8Wv0gtN9x5zo7hlDYKGz+1s6d/P0b3nyTovU3fCbBQ4ridusFvY9tPRQtiYj38ndPmvqQD2drLcZcur8KvFxrK626fXB6USVEWzKt8n73I1F6M7nivHj/rTou83SgstrqLrdKllLRUzFkmmf8LGp5qoHMWktbmVHr9rD9ErHbLorruz2j2ytWn4dX8eOzV336/LyJQ0su2ZXTVXL6bL6eOjSmpKFaaigqVnghVe95OYqtTxLsm+2/khFGiGouF2PWfVS8Xa9spKG8XGOa3zvifxnanPq3w/ehJOT6349W3WzYvg10juF5vlY2ljqm071iokX896ORN/uT8QMT28V46FRKiKu17pOiea9XHnOtbLpSW+04rZMNv1pyS/OSitk19pmU9MjuOzpFXkvLbdvT15eZie3NkNpXTunxVbi2S+NuFJVvpWxuc7u28t39E2Nt1QxjF9b9IHvxx0FwuNGxy2mr5OhWGpRG9N3Jvt0TcDZuz9ga6d6aUNinX/AChIrqm4cZebPaH/AB8PknRDR9S9Kc6ps8mz7SjIYrVcaqSN1bbH+Clq3N5cnyr+cq7/AGTI6OayW68RUOI5XHVWnMqdGUdZTVFKsTJKlOioxW8k9D48J1RqLDk+a0mbw3SDHqa+1DKG91DVWnZ5fubp1RG+n6QPq0b1VtWfZlJacrx1uO53ZUkjbST9XJG/bl3bl/m+JPwMN2kf4wGin9by/tjMTka2jVXtFYZfNP4UrIsfkbV3u7JE+ONzOSd3FyVE5O8Luhtvabxm/T3LDs/xy1VF7uGL3LvvdcKbd/G7bk7l6ceKfrAm9PX8SMsV/jDZ1/VVs/8A3Fqz696Y11sp6qoyFtvqJW7vo6mCRs0TvsuTj0UyGnVrulVld/zq50T7al5ZBBTUUifWshh5cXv+Tnc/h9NvvA0XUrSnOqbO5s+0oyGK1XGqkjdW2x/gpatzeXJ8rvzlXf7J9+jeqtpz7M5LTleOtx3PLKkkTaSo6uSN+3Lu3L/N8SfgfNhOqVRYsnzWlzaG6Q47T32oZQ3udqrTt8v3N06ojfzf0ms5Eyz6p9onCr5p/StrIsflSrvl27t7GOj5N7qLk74l8L+gHTpAHbw/gPh/ruk/a4n85p7deR2WfTpmJsrkdemXKlqlpGxvV/dJz8XRAOjbb/o6m/om/sQ5+13RbR2ktJrrbk9krbnWSUdZURpxdPByjTu3L6p18vvNyqNdtMrdYO/ZkTa2aGBqtpYKeVZZF2ROKJx8zA4njd8zjV38p2XWme0Wm1xLDYrXcU3lY74lqeP8mvRANv13vktsxeitNJcHW+qyG5w2llZHKjZKRJd95k/m7f2kZ9om0W7G6HBs2xpaOpZg1Skj7dTPY1HQLx5OVd/C1u3/ANx9FlvWB61a23KivVLHc6KxUqNs1PU06oyZXf5xJv8AnbKjOJuGc6Q6QQ4hdZ6/ErZQUrKV7pKmGNWPiTZfEiou/QCSceu9BkFkpL1a6iOpoayJs0EzF3a9qpuioc2ZZU5DSdt/vcatNLdLguLIndVNV3DEZyXd3Li7y6dNvU+rse6uWiowiiwbI6mWiu9FMlLQNkpVibUQ/wAnsvq7ovLcw0moOIM7ZDstW8x+4kxtaRa3un933qP+D4fMCTLde9R59a8at+TWyltNvmttc9YaGu9ojqHN7rbvPCm22/T57qbN2i9k0Oyv/cF/vNNazftC4BZsemrrFXe/7nvxp6Gmifzc5enJ3h6NT5njX+/U9k0HrbPkt4ilvF0oFjhe2mc32iTdqrs1vLbzQDSooW6Y9qi23Tv54rNnlKsXdNlRUdVsRvie30anPp+K/IkvUB30j1NsWMI5ai32hkl2ubYujqedrf3LyX7Lt5enrsalrrj1l1g0N954m5l0uNmTvqGop4FdIskaeKFu6tc1V6enoh70fuc9Bp1NqrqdcaShu2QRMp3zojmxpA1qpC1zGt8L+r+QDsKbfkTqP68rP2tPj0HRbv2ktWbrcE9rrLZWR0dHUSJydBByk+ravonTy+4+LsMZHZ2aeT4k6sRl6dcamqbSOY5r1iXh4uqGx5bjGR4LrGmpeKWqe7Wq6MbS3210CbS8v/E8f5RydQJ0Oc7Qnujt13G2W79y0Vyxz2ythj6Nnm5fvjvm4kGfWfAZYXRWi7vu9zcm0FvpaeR008n+rb4duX3bmL0cxe+1eSXjU/OqCnor9dIWRUVG1nJ9to2cto1f+c9d/F+CfMDC5hhNBqFqHqbitckDUqbRbFgnkh5rTyIk3F7fkqbqYLs/5lerFWVOhmZ0LIL1ZqGR1vqWLsyop0ReO3zX9pnsF1Dw6r7QOTezX2J7blSW+ko/qH7VMre95Na7j6ckL3ag0phyqwT5ljkdbTZlZqdX0U9IqpJUNb17tU9fuA27s4fwH4mi/wDgU/vOIY0mrcyo9f8AWH6JWO2XRXXdntHtlatPw6v48dmrvv1+W2xLGhtdT2Ds74vdLzI+kp6SzRyVT5Gu3Yu/iVU8/MiDQ/UXC7HrPqpeLte2UdDeLjHNQTvifxnanPqnh+8CVtLbvmV01Vy+my+njo/ZaShWmooKlZ4IVXveTmKrU8S7Jvt8kMxrVpuzUG12/wBkuXua822pSeiuccXOaD7TWrv036br9xrOT64Y9W3WzYvg10juF5vlY2lZVNp3rFRIv570cib/AHJ+Jf1bynKsV1Twj3Narnf6Gop6xlxo6PfdWp3W0nHyVW9dkX5qBoVDqHlGn01r0316ttJXWi4N7pMgSR00U7d27Nm5N8/tKdMU7oHQRrTK1YlanBWr029Njn/tCahYBnOmVditlcuSXy4q2C2UdPSPfJHUr8L+qJx269UJW0ax64YrpbjePXbh7fb6BkE/B3JvJPkoG5AAAAAAAAHjumcufBvLfffih7AAs+zw779zHun+yheAFt8EL1Vzoo3KvmqtPLKeBjkc2GNqp5KjUQvAAAAPLWta5VRrUVfNUTzKva17Va5EVF80UqALKU0CeUEX/IhVsELXI5IY0VPJUam5d6lOoHiSCF7uT4mOd83N3KsYxjeLURqfJvQ9gC13MXPvO7Zy8+XFN/1h0cbmq1WNciruqK1FRVLoAtxRRx7oyNjN/Pi1E3LnpsABY9lp+W/s8W/z4IX9gALb4o3tVrmtVFXdUVqKm4ijZFujI2tRfstRC4AClp8UT3cnRsc75q1FUu9QBZ9mp991gi3/AJiF5U6bAIBbjhiY7k2NjV+aN2Pb2tc1WuaiovmioVAFpsELXIrY40VPJUahRaaBfOGJf+FC8ALKU1OnVIIkX5oxD0+Jj9kkY16J5cm7nv18yoFtrGxpxY1rG/JqbIVdHG6Pg6Nrm/ZVvQ9jcC1HDDG/kyKNrvm1iIpdT7gALLYIWv5JFG12++6MTcvenzAAtJBCjuSRMRyeqNTcubbp1KgDx3bOHDgnH7PoePZqf/URf8iF4oBabTwscjmwxIqeSoxEUucUVyOVOqeS7HoAWmQQtfybDG13zRiblz8SoAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAKY++U9fVWephtda2grnsVsFS6LvEid9riqpv8AgZAKBz7o3lGqGT6tZZjl1y+2Pt2K1rIJmMtDWurEdy9efg+H038yYs6p79VY/M3HL1HZ61njSofStnTiibqnF3TqQx2cf4wWtf8AW0P7ZCfLv0ttT/Qv/uqBoGgNwzK+YPRZNld/pLitzgbLFBT0LYEg6qipuiry36fqJKI77OP8BuJ/7l/jcSIAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAoAHNsVXU6Oa9ZVerzbK6oxfLJYZ5bw2FVjo5157RuRPT/aJBrdVcdyGndacHrGX6+VCcIKeNj2tZumyySOc3pG3dN/0EnyNZI3i9qOT5Kh5ZDFG7kyNrV+aIBr+muNLh+C2jGVqva/d1OkPfcePLb12NkBRQKgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAChUGvZxYor9j81HNcrrb0YvepNbqp1PL4U8uSeigbCDkjsd55lX06ueL5zdb3Wz3WijrrO+4Sq9qwtc5qqir5ckVPx4odSZJd6KxWGtu9xqY6SlpIXSSzSLs1iInmoGTByn2V6vNM21Iy6qz2/ZBFX2SrhkbbWVjoqZjnK5eKwp04ojU8J1YAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAD5Lx/oqr/AKB/91T6zW85vFRZ8elqaaw3W9SPasaU9tja+XdyOTfZzk6Acr5ZbKfGtINK9Y4YmSXDH3xRTRo3Z1Sxznbcn+iN2d6Lvv8AcTfnl7o83dguPWOr9opb9Ux3SV/8hV2+HZ0sbvny5t8J8ek1onyHQ52nGWYvfLP3Ft9kqVqmtiSbkrlXg5rnfca/2cMByjTvHrzcsxjud4rrW99JaKFid6sNO1f+6q53wycm+Hw/AB67NrWt7QGtTWoiNbdYURE9E+sOhzmvQtuV2XWfObxdsAyakosruMctLM+BnGBqcusq8/D8X9h0oAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAUQqAA2GwAFOpVAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAMZNeLTDK+KW60EcjPia+oait/Hr0LlJdLbWP4Udwpal3HfaGVr1/sA+8AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAcudpDDsXXtAaWNdYqDjerpOlzTuk/dXwfH8/NTOdoXTLGsVwCuzjBN8PvljppZoqi2u7rv2beKJyJ5o7ZP1HydqqCuq9aNH6W13BLdXS3KZIapYUl7pd4/FxXopsOYaKZPnk1uptQdSJ7pZ6SZJX0FHbY6Vs/3OVqr+xQN70RyC45RpNjN/u8jZK+voGTzva3iiuXf0N2Pgs9sobRbae2WylipKKmjSOGGJuzWNTyREPvAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAgHVzCdU8o1PxnKbfaccSmxaskmomSVz0dUtdx+Lw+HyJtsEtzns9LLeaeCmuDo09ohgk5sY712X1MiABRUKgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAFFAqAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAB5VURFVeiIeijmo5qtcm6KmygYv3/Yv/ADq2+e3+dR//ANPprbjQUSMWsraamR/wd7K1vL8Nzlz6DYd/03fo99GrZ7p+jXtXsncJ3Xfc9+e3zJT7VVgsVy0SyavrrVSVNXbbZLJRSyR7ugdt5tX0AlGhuNBW8/Yq2mqeHxdzK1236j6yJOynYbJa9FcXuNvtdLS1txtsMtZNEzZ07tvNy+qktgAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAKDw/lwcrURXbdN/mBy9mGPU2TduJ1qqq+50MS4s2TvqCqdBLujvLknp9xnde9LrVZtG8ruEGUZjULT2+R6Q1N4fLE/y6OaqdU+48/QjWT8u35TvdGI8vd3u72P3lLx4ct+e/D4v0G/67WPM8nwatxjF6SzSe9qSSmqZq6pfF3HJE8TUa13L1T9QHvsx/xf8ACf6pi/YSORvoPZcyxXB6HFsrpLNGy10sdPTT0FQ+Tv8AZOquRzG8f0EkAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAFE8yoMde7nQ2W11V0uU6QUdLH3k0vFXcU+eyJuBkQR5YdY9Nr9eaey2fKaasuNQ9IYqeOGVVV/yXw+H/AItjZstyex4pavel/rvYaNHtYsro3uTdfL4UUDOg1TBs8xLN46iTFb0y6R03HvXMje1reW+3xNTfyXy+RtYAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAPK9HIeijvJAOeeziiJ2gdbNka1G3WDbp5fvpPd2X/JlT6/Uv/uqQH2etou0DrMx/gc+6xPax3RXJvJ4k+aE8XuaGnstZPPIyKJkD1c5y7IibL6gaX2b+KaHYmm3/cun/M4kQjzs5RvZojijXscxyUXVrk2X4lJDAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAi7PtI6fIMzgzqxX6tx/KqZrIo62P62N0Ld943xOXi5q7l1mA5VcpYqXM85+kFnY5HyUEdqjpmzOTyR7mqu7Pm3bqSYAPMTGxxtYxqNa1NkRE6IegAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAUAqAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA17M8wxvDrdHX5NdoLdBLK2GNZN1WR7vJrWoiqq/ghj7XqRhVzp6SpociopYq2rbR0zVVWSvmd5M7t6I5P1EJ69XhcB7RVjz7LKWqumL+65IKCKBveLRVLVbymVrujfi+I3u/wCJ4vqZf8O1ExSqtlTcbVcaepkrUd4paPryYqN/O+zv94ExApuVAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA1KW9Y7kWT3zAbhRRVUlLRRS1ENQxHMmjm5dERfNE49fxOftYcZrdAcph1T087mKz11Symu1ke/jFK56+Hh6N9fw2JdyXSGju2pVXqHTZBX27IPY2U1BLB+903Hl1ezfaVF5dWu6dD5Z9JrtkV9tlZqDm8uU262yd/DbFtkVNA+ZPhfIjVXnt8lAlSlkWamilVOKvYjtvl0LyFGtRrUa1ERETZE+R6AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAP//Z</binary>
</FictionBook>