<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>child_prose</genre><author><first-name>Jan</first-name><last-name>Brzechwa</last-name></author><book-title>Tryumf Pana Kleksa</book-title><annotation><p>Trzecia cz�� przyg�d pana Kleksa dzieje si� g��wnie w jednej z ba�niowych krain, zwanej Alamakota. To tam znale�li si� Bajdoci, kt�rzy zagin�li w poprzedniej cz�ci ("Podr�e pana Kleksa"), tam tak�e trafia Ada� Niezg�dka w poszukiwaniu swoich rodzic�w. Razem z panem Kleksem prze�ywa wiele pasjonuj�cych przyg�d i poznaje mi�o�� swego �ycia.</p><p>Zachwyci� mnie �wiat stworzony przez Jana Brzechw�. Alamakota zamieszkana jest przez tr�jnogich ludzi, kt�rzy trudni� si� hodowl� kur i eksportem jaj. Barwami narodowymi tego kraju s� ��ty, zielony i czerwony � jajecznica ze szczypiorkiem i pomidorami. Bohaterowie spotykaj� tam Alojzego B�bla, znanego z "Akademii" psotnika. Pan Kleks podejmuje si� naprawienia go i polepszenia �wiata. Brzechwa by� w tym miejscu po prostu futuryst� i wymarzy� sobie �wiat, w kt�rym sztuczni ludzie b�d� pomaga� tym prawdziwym.</p><p>Autor na ka�dym kroku podkre�la wag� wyobra�ni i rado�ci �ycia. Bezgraniczne zaufanie pok�ada w panu Kleksie, a wi�c w naukowcu.</p><p>"Nie lekcewa�cie bajek. Nie lekcewa�cie fantazji. Bez fantazji nie mo�e powsta� nic wielkiego. Alojzy pozbawiony jest wyobra�ni. Dlatego w�a�nie mo�e s�u�y� ludziom, ale nigdy nad lud�mi nie zapanuje. Wszystko przewidza�em. Prawdziwy uczony nie stworzy nic przeciwko ludziom".</p><p>Ca�y �wiat stworzony przez Brzechw� jest zaskakuj�cy, barwny i niesta�y. Wydaje si�, �e czas p�ynie inaczej ni� u nas. Ambro�y Kleks jest genialnym naukowcem, optymist�, autorytetem dla wszystkich, kt�rzy go spotkali. Ma swoje niez�omne zasady i zawsze ma nadziej�.</p><p>"Te� pomys�! To tak, jakby� zaproponowa� lwu, �eby zosta� karaluchem! Ja � wolny, niezawis�y umys�, mia�bym w�o�y� na g�ow� ten garnek zwany koron�? Ja � Ambro�y Kleks?!"</p><p>Ka�dy doros�y, zm�czony �yciem cz�owiek powinien przeczyta� wszystkie trzy tomy "Pana Kleksa", powinien przypomine� sobie, �e bez wyobra�ni i fantazji nasze �ycie jest szare i p�askie.</p></annotation><date/><lang>pl</lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>Fiction Book Designer, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2008-06-30">30.06.2008</date><src-url/><src-ocr/><id>FBD-65E0D1-08AA-2C48-DBBF-5302-4C0E-D8F1DB</id><version>1.0</version></document-info><publish-info/></description><body><image l:href="#0"/><title><p>Jan Brzechwa</p><empty-line/><p>Tryumf Pana Kleksa</p></title><section><title><p>PTASIA HISTORIA</p></title><p>Akademi� pana Kleksa uko�czy�o w tym roku trzech Aleksandr�w, dw�ch Anastazych, czterech Albin�w, dw�ch Agenor�w, trzech Aleksych, jeden Apolinary i ja. Razem by�o nas siedemnastu.</p><p>Wr�czaj�c nam dyplomy, pan Kleks na ka�dym z nich k�ad� sw�j podpis, ozdobiony wszelkimi mo�liwymi zakr�tasami i zawijasami, jakie tylko zdo�a�a wymy�li� kaligrafia na przestrzeni wiek�w.</p><p>Po wsp�lnym uroczystym obiedzie od�piewali�my ch�rem hymn Akademii, po czym pan Kleks, stoj� swoim zwyczajem na jednej nodze, wyg�osi� do nas po�egnalne przem�wienie. Wry�o si� ono w moj� pami�� na ca�e �ycie.</p><p>��Moi drodzy � powiedzia� pan Kleks � po latach ogromnych wysi�k�w nape�ni�em wasze puste g�owy m�dro�ci�, o kt�rej w innych uczelniach nikomu nawet si� nie �ni. Wiecie, �e wynalaz�em w�asn� metod� wlewania oleju do g�owy. Dzi�ki temu wam, kt�rzy przybyli�cie do mojej Akademii jako kapu�ciane g�owy, zdo�a�em zaszczepi� wiele rzadkich umiej�tno�ci i z nieuk�w uczyni�em m�odych uczonych. Wzmocni�em te� wasz� pami�� przy pomocy soku malinowego i nalewki na piegach. Mam wi�c nadziej�, �e potraficie przekaza� zdobyt� wiedz� nast�pnym pokoleniom i rozs�awi� moj� Akademi� na ca�y �wiat. Ka�dy z was p�jdzie odt�d w�asn� drog�, a ja� Ja musz� uda� si� do krainy, kt�ra na mojej mapie figuruje jako Alamakota. O ile pami�tacie, utkn�li tam przed laty bajdoccy �eglarze. Obowi�zek nakazuje mi ich odszuka�. �egnam was, moi drodzy! Pa-ram-pam-pam! Pa-ram-pam-pam!</p><p>Po tych s�owach pan Kleks wyd�� policzki i na po�ach surduta uni�s� si� w powietrze, jak to czyni� zwykle, gdy zamierza� wyruszy� w podr�. Przez chwil� kr��y� jeszcze ponad naszymi g�owami, po czym wymkn�� si� przez okno, wzbi� w g�r� i odp�yn�� w kierunku po�udniowo-wschodnim. Jego rozwiana broda pozostawia�a za sob� jasn� smug�, a okulary posy�a�y nam po�egnalne migotliwe �zaj�czki�. D�ugo jeszcze widzieli�my w oddali ulatuj�c� posta� ukochanego profesora, kt�ra z minuty na minut� stawa�a si� coraz mniejsza, a� w ko�cu znik�a nam z oczu.</p><p>Po�egna�em koleg�w, spakowa�em zeszyty, galowe lampasy do spodni oraz kilka drobnych sekret�w, kt�re wygra�em od pana Kleksa w �trzy wiewi�rki�, i rado�nie pomkn��em do domu na ulic� Korsarza Palemona.</p><p>Mieszkanie rodzic�w zasta�em jednak zamkni�te.</p><p>Stary dozorca Weronik dosta� na m�j widok d�ugotrwa�ej czkawki. Niegdy� nazywa� si� po prostu Franciszek, ale kilka lat temu przyj�� imi� po swojej zmar�ej �onie Weronice. Tak bardzo j� kocha�, i� pragn�� w ten spos�b utrwali� jej pami�� w�r�d lokator�w.</p><p>Czeka�em jaki� czas, a� minie mu atak czkawki, w ko�cu zniecierpliwiony uderzy�em go kilkakrotnie w plecy tobo�kiem z ksi��kami. Weronik parskn��, wykona� par� przysiad�w i o�wiadczy� tajemniczo:</p><p>��Pan Niezg�dka, czyli pa�ski ojciec, na wiosn� tego roku zmieni� si� w szpaka i wyfrun�� z domu. Nawet nie zatrzepota� na po�egnanie. Wyfrun�� i tyle�my go widzieli. A pani starsza w�o�y�a kapelusz z kwiatkami, wzi�a pod pach� elektroluks i posz�a do lasu robi� porz�dki. Wszystko to sta�o si� z powodu paczki, kt�r� przyni�s� listonosz. Bo jak tylko listonosz wsiad� na rower i odjecha�, pan Niezg�dka zaraz wyfrun��.</p><p>Wiedzia�em, �e Weronik jest dziwak i �e po �mierci �ony zdziwacza� jeszcze bardziej, tote� nie wdawa�em si� z nim w dalsze rozmowy, lecz wzi��em klucz i wszed�em do mieszkania. Zasta�em w nim straszliwy nie�ad. Wsz�dzie pe�no by�o damskich kapeluszy, wst��ek i sztucznych kwiat�w. W kuchni pi�trzy�y si� nie zmyte naczynia, a w jadalni z �yrandola zwisa�y wianki suszonych grzyb�w, przewa�nie muchomor�w. Pod nogami chrz�ci�y rozsypane ziarna, u�ywane do karmienia kanark�w. W gabinecie ojca na biurku, na szafach, na eta�erkach poustawiane by�y rozmaite wypchane ptaki. Ptasie pi�ra wala�y si� po pod�odze, a kolorowy puch unosi� si� w powietrzu.</p><p>Zauwa�y�em ju� w dzieci�stwie, �e ojciec mia� w twarzy co� ptasiego. Teraz mog�em stwierdzi�, �e g�owy wypachanych ptak�w dziwnie przypominaj� mi twarz ojca. Kiedy za� wzi��em si� do sprz�tania i ca�� t� ptasi� kolekcj� wynios�em na balkon, zielona papuga, kt�r� nieostro�nie przydepn��em, wyda�a skrzecz�cy d�wi�k, do z�udzenia przypominaj�cy g�os mego kochanego ojca.</p><p>Uwija�em si� do p�nego wieczora, �eby mieszkanie jako tako doprowadzi� do porz�dku. Nast�pnie wszystkie pokoje pozamyka�em na klucz, zachowuj�c dla siebie jedynie gabinet. Przemeblowa�em go, wynios�em zb�dne sprz�ty, a tak�e wszystkie ksi��ki, jako �e ojciec zbiera� wy��cznie oprawy, usuwaj�c z nich przy pomocy brzytwy zadrukowane stronice. Za to wszystkie tytu�y wyci�ni�te na grzbietach umia� na pami��. Tre�� ksi��ek wymy�la� i pisa� sobie sam, wed�ug w�asnego upodobania, a po sko�czonej pracy stosy zapisanych kartek wrzuca� do pieca. Kiedy za� p�niej zachodzi�a potrzeba, pisa� ksi��k� na nowo, za ka�dym razem inaczej.</p><p>Na szafie postawi�em wypchanego soko�a i w�o�y�em mu na dzi�b okulary, �eby mi przypomina� mego ukochanego ojca. Nakr�ci�em te� wszystkie zegary i ka�dy nastawi�em na inn� godzin�. Po prostu nie chcia�em przeszkadza� sobie w pracy obserwowaniem czasu. Wreszcie na drzwiach przytwierdzi�em tabliczk�, na kt�rej widnia� napis:</p><empty-line/><p><emphasis> ADAM NIEZG�DKA</emphasis></p><p><emphasis>Absolwent Akademii Ambro�ego Kleksa</emphasis></p><p><emphasis>Doktor Filologii Zwierz�cej</emphasis></p><p>Tak, tak, moi drodzy! By� to pracowity dzie�, pe�en prze�y� i niespodzianek.</p><p>Gdy jeden z zegar�w wskazywa� p�noc i wypachana kuku�ka, na�laduj�c g�os mego ojca, zakuka�a dwana�cie razy, po�o�y�em si� spa�. Ojciec w latach mego dzieci�stwa zawsze wieczorem otula� mnie ko�dr� i kuka� na dobranoc. Tej nocy �ni� mi si� Weronik fruwaj�cy na uskrzydlonym elektroluksie, ale do snu tego nie przywi�zywa�em wi�kszej wagi.</p><p>Nazajutrz, nie trac�c czasu, zabra�em si� do moich zaj��. Od kilku lat prowadzi�em studia nad �abim j�zykiem i mia�em na uko�czeniu s�ownik por�wnawczy �abich gwar w jeziorach i w stawach. Nadto na zam�wienie Instytutu Spraw Zmy�lonych podj��em si� opracowania odmiennych zasad wymowy psiego �hau� i kociego �miau� w dwudziestu sze�ciu j�zykach i narzeczach Dalekiego Wschodu. Nie b�d� r�wnie� tai�, �e od dawna ju� g�owi�em si� nad transkrypcj� bzykania komar�w na ch�r i orkiestr� d�t�, gdy� bardzo kocham muzyk�, zw�aszcza r�ne pa-ram-pam-pam oraz pi-lim-pim-pim znane mi z Akademii pana Kleksa.</p><p>W chwili gdy by�em pogr��ony w rozmy�laniach, rozleg� si� dzwonek u drzwi wej�ciowych. Pobieg�em do przedpokoju w nadziei, �e to mo�e rodzice. Tymczasem na progu ukaza� si� listonosz, a za nim Weronik. Musia� by� bardzo przej�ty, gdy� znowu mia� atak czkawki.</p><p>Listonosz urz�dowym ruchem poda� mi paczk� i powiedzia� tylko jedno s�owo:</p><p>��Pokwitowa�.</p><p>Pokwitowa�em. A poniewa� nie mia�em drobnych, ofiarowa�em mu wypchanego drozda.</p><p>Listonosz na chwil� si� o�ywi� i rzek�:</p><p>��A nie ma pan przypadkiem szpaka?</p><p>I nie czekaj�c na odpowied�, zbieg� beztrosko po schodach. Ale Weronik zosta�. Min�� mu ju� atak czkawki, wi�c id�c za mn� do gabinetu, m�wi� tajemniczym szpetem:</p><p>��Tak� sam� paczk� dosta� pan starszy. I zaraz potem wyfrun��. Widzia�em to w�asne oczy! Trzeba uwa�a�. Radz� zamkn�� balkon, bo i panu mo�e si� to przytrafi�. Ostro�no�� przede wszystkim. Pan Chryzantemski upu�ci� pewnego razu z balkonu trzeciego pi�tra z�ot� rybk�. Wszyscy okropnie si� przej�li, musia�em sprowadzi� weterynarza. Weterynarz j� odratowa�, owszem, ale biedaczka straci� kolor. Nie jest ju� z�ot� rybk�, za przeproszeniem. O, nie!</p><p>S�ucha�em tej paplaniny z roztargnieniem, a r�wnocze�nie rozwija�em paczk�. By�a okr�cona kilka razy w papier i za ka�dym razem osobno przewi�zana sznurkiem. Przecina�em sznurki, zdziera�em papier, a� wreszcie pozosta�o mi w r�kach ma�e drewniane pude�eczko.</p><p>Weronik przylgn�� twarz� do mego ramienia. Z ciekawo�ci zaniem�wi� i w milczeniu chucha� na mnie piwem.</p><p>Ostro�nie otworzy�em pude�eczko. Wewn�trz le�a� guzik. Du�y czarny guzik. Natychmiast od�y�a mi w pami�ci opowie�� szpaka Mateusza o guziku od cudownej czapki bogdychan�w. Pami�tacie chyba t� osobliw� histori� przemiany ksi�cia w szpaka, histori�, kt�ra przed dziesi�ciu laty obieg�a ca�y �wiat. A wi�c wszystko sta�o si� teraz jasne i rozumia�e, zw�aszcza gdy odczyta�em w�o�on� do pude�eczka kartk�. Wypisane by�y na niej s�owa nast�puj�ce: �Zwracam t� b�ahostk�, kt�r� znalaz�em w basenie fontanny. Alojzy B�.</p><p>No tak! Oczywi�cie! Ojciec niebacznie przekr�ci� podes�any mu podst�pnie guzik i zamieni� si� w szpaka. A potem wyfrun�� i niechc�cy upu�ci� guzik do fontanny. Dlatego nie m�g� ju� odzyska� swej normalnej postaci. Matka za� posz�a do lasu na poszukiwanie ojca i zabra�a z sob� elektroluks, �eby broni� go przed drapie�nikami. Pami�ta�a, �e nasz kot Hieronim na widok elektroluksu z przera�enia prycha� i ucieka� na dach.</p><p>Kochana matka! Zawsze by�a kobiet� dzieln� i nieustraszon�. Podczas burzy, na przyk�ad, nad g�ow� ojca trzyma�a na kszta�t piorunochronu szpilk� od kapelusza. A kiedy by�o �lisko, sypa�a przed nim kasz� jaglan�, �eby si� nie przewr�ci�. Zreszt� do niczego innego kasza ta si� nie nadaje, gdy� nikt z nas w domu jej nie jada. Tak�e i tym razem matka posz�a za ojcem uzbrojona w elektroluks. Wprawdzie w lesie na og� trudno znale�� �r�d�o pr�du do elektroluksu, ale znaj�c matk� wiedzia�em, �e raczej sama zamieni si� w akumulator, ni� mia�aby opu�ci� ojca w niebezpiecze�stwie.</p><p>��Taki sam guzik dosta� pan starszy w poprzedniej paczce � powiedzia� Weronik. � A ten to jest pewno do pary. Trzeba uwa�a�. W guziku mo�e by� trucizna albo dynamit.</p><p>M�wi�c te s�owa, Weronik nawet nie przypuszcza�, jak bliski by� prawdy. Gdy bowiem raz jeszcze spojrza�em na kartk� i zobaczy�em podpis �Alojzy B�, od razu rozja�ni�o mi si� w g�owie. Oczywi�cie, Alojzy B. � to Alojzy B�bel, nadzwyczajny tw�r pana Kleksa, sztuczny, zmechanizowany cz�owiek, kt�ry wymkn�� si� spod w�adzy swego konstruktora i sta� si� nieobliczalny. A teraz m�ci si� na mnie i na mojej rodzinie za to, �e go kilkakrotnie zdemaskowa�em. Alojzy B�bel posiada� bowiem zdumiewaj�c� zdolno�� podszywania si� pod innych ludzi i tylko ja jeden umia�em go z miejsca rozpozna�.</p><p>Podobnie i teraz zjawi� si� jako fa�szywy listonosz. Naprz�d przyni�s� guzik od czapki bogdychan�w memu ojcu i �ci�gn�� na niego fataln� przemian� w ptaka, a obecnie podsun�� guzik mnie, aby ze mn� sta�o si� to samo. Wybieg�em na balkon i rzeczywi�cie w oddali, na ko�cu ulicy, dostrzeg�em Alojzego zmykaj�cego na rowerze, kt�ry, o ile zdo�a�em rozpozna�, przerobiony by� z okular�w mego ojca.</p><p>��Panie Weroniku � zawo�a�em z rozpacz� � musimy zacz�� dzia�a�! Ojciec ma tak� kr�tk� pami��, �e nawet kiedy by� jeszcze sob�, zapomina� cz�sto, gdzie mieszka, i matka musia�a wysy�a� po niego kota Hieronima. A teraz, odk�d obudzi�y si� w nim ptasie instynkty, nie wr�ci ju� z ca�� pewno�ci�.</p><p>��Mo�e by znowu wys�a� Hieronima po pana starszego? � powiedzia� niepewnie Weronik.</p><p>��Co za pomys�! � obruszy�em si� na starego dozorc�. � Kota wysy�a� po ptaka? Nie panie Weroniku! Musimy sami uda� si� na poszukiwania.</p><p>Weronik u�miechn�� si� z politowaniem i rzek�:</p><p>��Na �wiecie jest ptak�w 175834449537. Na to, �eby odnale�� w�r�d nich pana starszego, trzeba by�oby szuka� 17537 lat. Troch� za du�o. Odpada.</p><p>Po tych s�owach Weronik wyszed� na balkon. W namy�leniu zacz�� z wolna obskubywa� wypchane ptaki i rzuca� pi�ra na wiatr.</p><p>Zastanawia�em si� przez chwil� czy nie p�j�� w �lady ojca i nie zamieni� si� przy pomocy guzika w ptaka, co u�atwi�oby mi poszukiwanie rodzic�w.</p><p>Zachodzi�a jednak obawa, �e mog� przemieni� si�, dajmy na to, w indyka albo koguta, kt�re tak�e nale�� do gatunku ptak�w, ale nie umiej� fruwa�, jak nale�y. Z takiej przemiany nie odni�s�bym oczywi�cie �adnego po�ytku. A co gorsza, nie mia�em pewno�ci, czy zdo�am p�niej odzyska� sw�j obecny kszta�t. Natomiast pozostawanie przez reszt� �ycia w�r�d kur i indyczek, pomimo �e studiowa�em ich gwary, nie wydawa�o mi si� karier� godn� uczonego.</p><p>Po rozwa�eniu tych w�tpliwo�ci zamkn��em guzik w szufladzie biurka, klucz za� wyrzuci�em przez okno, �eby nie mie� pokusy i nie m�c przypadkiem przez sen si�gn�� do szuflady, gdy� jak wiadomo, w snach dziej� si� nieraz r�ne dziwne rzeczy niezale�nie od naszej woli.</p><p>Przez ten czas Weronik zd��y� ju� oskuba� wi�kszo�� wypchanych ptak�w i nad ulic� unosi�a si� chmura kolorowych pi�rek. Ludzie powychodzili na balkony i spogl�dali w niebo, s�dz�c, �e to pada pierzasty deszcz, a niekt�rzy wystawili wiadra �eby na�apa� tej kolorowej deszcz�wki do mycia g�owy.</p><p>��Panie Weroniku! � zawo�a�em zniecierpliwiony. � Dosy� tej zabawy! Oskuba� pan wszystkie ulubione ptaki mego ojca, a na domiar z�ego narobi� pan takiego deszczu z pi�r, �e nawet najm�drzejszy ptak musi straci� orientacj�. Nie tylko moi rodzice, ale nikt w mie�cie nie potrafi ju� rozpozna� ulicy Korsarza Palemona.</p><p>Weronik zaczerwieni� si� i zagryz� warg�, �eby powstrzyma� czkawk�. Jego �ys� g�ow� okala� puch siwych w�os�w. Gdyby zapu�ci� brod�, sta�by si� podobny do �wi�tego Miko�aja. Mia� na sobie wytarty serdak, p��cienne b��kitne spodnie i stare �o�nierskie kamasze zasznurowane drutem telefonicznym.</p><p>��Panie Weroniku � ci�gn��em po chwili z�amanym g�osem � jest tylko jeden cz�owiek na �wiecie, kt�ry m�g�by pom�c. Tym cz�owiekiem jest profesor Ambro�y Kleks.</p><p>��No to le� pan do niego! � zawo�a� stary dozorca i zatrzepota� r�kami.</p><p>��Niestety! � odrzek�em z westchnieniem. � Pan Ambro�y Kleks w�a�nie wczoraj wyprawi� si� do Alamakoty. Musz� natychmiast wyruszy� w podr�. Musz� goni� pana Kleksa. Szkoda, �e Hieronim gdzie� si� zapodzia�, bo m�g�by mi towarzyszy�. Przykra to rzecz podr�owa� samotnie.</p><p>��E tam! � zauwa�y� Weronik. � Z kota po�ytek niewielki. Lepszy by�by pies albo ko�.</p><p>��Panie Weroniku � powiedzia�em nie�mia�o � a mo�e by tak pan� Co?� Na stare lata przyda�oby si� panu przewietrzy�. Mam troch� oszcz�dno�ci, wystarczy na dw�ch.</p><p>Weronikowi za�wieci�y si� oczy, ale po chwili zgas�y.</p><p>��Jestem dozorc� z dziada pradziada � o�wiadczy� z godno�ci�. � Nie zostawi� domu bez opieki.</p><p>��A czy nie m�g�by kto� pana zast�pi�?</p><p>��Mnie? Zast�pi�? � obruszy� si� Weronik. � Ja, panie, pi��dziesi�t lat wytrwa�em na stanowisku. Znam ka�d� szpar� w tym domu! Ka�d� mysz! Ka�d� stonog�! Mnie � zast�pi�! Co� podobnego! Zaraz� Zaraz� Chwileczk� Gdyby pan Chryzantemski si� zgodzi�, jemu jednemu m�g�bym zaufa�. Tak! To jest my�l! Pan Chryzantemski!</p><p>Po tych s�owach Weronik pokiwa� do mnie porozumiewawczo kciukiem prawej r�ki i wybieg� z mieszkania.</p><p>Zrozumia�em, �e poczciwy, szlachetny dozorca nie opu�ci mnie w nieszcz�ciu. Przynios�em z kom�rki kufer i zabra�em si� do pakowania. Kolejno uk�ada�em w kuferku: nieprzemakalny kombinezon troch� bielizny, wysokog�rskie buty, tropikalny he�m, p�etwy do nurkowania, harpun my�liwski, niezb�dne narz�dzia, a nadto globus, kompas, latark� elektryczn�, cukier w kostkach i na koniec � wypchanego soko�a. ���</p><p>W chwili gdy ko�czy�em pakowanie, kto� zadzwoni� do drzwi. By� to ten sam listonosz, kt�ry rano przyni�s� paczk�. Wr�czy� mi klucz ze s�owami:</p><p>��To od biurka szanownego pana. Wypad� panu przez okno na ulic�</p><p>Z�apa�em go za klap� marynarki i zawo�a�em:</p><p>��Alojzy, to ty! Poznaj� ci�! Teraz rozprawi� si� z tob�, nicponiu!</p><p>Zanim jednak zd��y�em doko�czy� zdanie, Alojzy szarpn�� si� zostawiaj�c w mojej zaci�ni�tej d�oni odprut� klap� i b�yskawicznie zjecha� po por�czy schod�w na d�.</p><p>��R�ka za kr�tka, panie Niezg�dka! � krzykn�� znikaj�c w kolorowej zamieci pi�r.</p><p>Weronik s�ysz�c wrzaw� na schodach zjawi� si� natychmiast, ale nie by� sam. By� w towarzystwie pana Chryzantemskiego.</p><p>��Za�atwione! � powiedzia�. � Jad� z panem!</p><p>Zauwa�y�em, �e pan Chryzantemski mia� ju� na sobie serdak Weronika, stanowi�cy widocznie oznak� dozorcowskiej w�adzy.</p><p>��Ruszamy! � rzek�em zd�awionym g�osem. � Ale musimy na ka�dym kroku wystrzega� si� Alojzego B�bla. Pan go jeszcze nie zna. Niech pan jednak zapami�ta to imi�: Alojzy B�bel!</p><p>��Alojzy B�bel � powt�rzy� pos�usznie Weronik.</p><p>Niebawem szli�my w kierunku portu. Pan Chryzantemski postanowi� nas. odprowadzi� i teraz pcha� w�zek, na kt�rym znajdowa� si� m�j kuferek, plecak Weronika oraz obie nasze teczki, jako �e bez teczek ludzie przyzwoici nie podr�uj�.</p><p>W porcie oczekiwa�o mn�stwo rozmaitych statk�w, a ich kapitanowie g�o�nym nawo�ywaniem zapraszali pasa�er�w:</p><p>��Panie! Panowie! Kto do Wschodniej Rododyndii? Kto do Wybrze�a Kabanos�w? Dzisiaj ostatni rejs do P�nocnej Kalafonii!</p><p>��Kto do Zachodnich Rajstop�w? Prosz� wsiada�!</p><p>��Za godzin� odjazd do Po�udniowych Bryndz!</p><p>��Kto na wyspy Remanent�w? Tylko u mnie tanio i bezpiecznie!</p><p>��Kto chce polowa� na krokodyle? Mam jeszcze jedn� kajut� do Przyl�dka Ko�ci Szpikowej! Tanio i wygodnie! Dzieci p�ac� po�ow�!</p><p>Wybrali�my statek, kt�ry p�yn�� na po�udniowy wsch�d, gdy� ten w�a�nie kierunek obra� pan Kleks wyruszaj�c do Alamakoty.</p><p>Statek nazywa� si� �P�etwa Rekina� i s�u�y� do przewo�enia rozmaitych �adunk�w, ale w trzech kajutach m�g� pomie�ci� siedmiu pasa�er�w. Kapitan, stary wilk morski, nic nie s�ysza� o Alamakocie. Zreszt� nie m�g� s�ysze�, gdy� by� g�uchy jak pie�.</p><p>Mieli�my kajut� przytuln�, chocia� ciasn�. Weronik, wierny powo�aniu wytrawnego dozorcy, przyst�pi� natychmiast do pucowania wszystkich cz�ci metalowych oraz szyby okr�g�ego okienka. Dwie pozosta�e kajuty zajmowa� pewien hodowca r�, pan Lewkonik, z pi�cioma c�rkami. Wybra� si� z nimi w podr�, gdy� ka�d� z nich postanowi� wyda� za m�� za ogrodnika innego kraju. Pan Lewkonik by� bardzo gruby i mia� tak wielki brzuch, �e gdy siada� do sto�u, nie m�g� dosi�gn�� talerza i dlatego nigdy nie najada� si� do syta. C�rki pana Lewkonika nie odznacza�y si� urod�, ale ich ojciec twierdzi�, �e ogrodnicy nie musz� szuka� u �on pi�kno�ci, albowiem maj� jej pod dostatkiem w kwiatach.</p><p>Ca�e dni sp�dzali�my na pok�adzie, korzystaj�c ze s�o�ca i pogody. Morze by�o spokojne, niebo bezchmurne. Marynarze grali w ko�ci albo spali na swoich kojach, czuwa� tylko sternik. Natomiast kapitan, siedz�c na zwoju lin, rozwi�zywa� krzy��wki i raz po raz wo�a� do nas rozkazuj�cym g�osem:</p><p>��Rzeka na siedem liter! Hej tam� W�dz Indian, zaczyna si� na �M�!� Miasto w Azji: �o� w �rodku, �o� na ko�cu! Hej!� U�ywa si� do latania, dziewi�� liter wspak! Hej!</p><p>�adna jednak z naszych odpowiedzi nie dociera�a do kapitana, gdy� jak wspomina�em, by� on kompletnie g�uchy. Dlatego te� po pewnym czasie zorganizowali�my poczt� �a�cuszkow�. Przekazywali�my kartki z r�k do r�k i przesy�ali�my kapitanowi odpowiedzi na pi�mie.</p><p>Pan Lewkonik zakasa� r�kawy, w�o�y� na g�ow� niebieski melonik, kt�ry mia� go chroni� od s�o�ca, i zabra� si� do sadzenia r� na pok�adzie. Pomimo �e by� bardzo groby, porasza� si� z lekko�ci� balonika. U�o�y�em nawet o nim piosenk�, a �piewali�my j� wszyscy ch�rem:</p><poem><stanza><v><emphasis>Nasz pan Lewkonik</emphasis></v><v><emphasis>W�o�y� melonik</emphasis></v><v><emphasis>I wyhodowa� r�e,</emphasis></v><v><emphasis>Nasz pan Lewkonik</emphasis></v><v><emphasis>Tak jak balonik</emphasis></v><v><emphasis>Unosi si� ku g�rze.</emphasis></v><v><emphasis>Kto ma wazonik,</emphasis></v><v><emphasis>Dostanie r�y kwiat,</emphasis></v><v><emphasis>A pan Lewkonik</emphasis></v><v><emphasis>W daleki ruszy �wiat.</emphasis></v></stanza></poem><p>I rzeczywi�cie ju� po paru dniach w skrzyniach ustawionych wzd�u� burty rozkwit�y r�ne odmiany r�. C�rki pana Lewkonika podlewa�y je stale specjalnym przyspieszaj�cym p�ynem, dzi�ki czemu rozwija�y si� niezwykle szybko.</p><p>R�e zwabi�y na pok�ad mn�stwo przelotnych ptak�w. Poniewa� znam kilkadziesi�t ptasich gwar i narzeczy, mog�em prowadzi� z nimi rozmowy w nadziei zdobycia jakich� wiadomo�ci o moim ojcu. Pewien go��b pocztowy obieca� mi rozg�osi� odpowiedni apel do wszystkich ptak�w. Na pr�no jednak czeka�em na upragnion� wiadomo��.</p><p>Pod wiecz�r trzeciego dnia przybieg� do mnie zdyszany Weronik wo�aj�c z daleka:</p><p>��Jest! Jest! Panie Adasiu, jest pan Niezg�dka!</p><p>Z biciem serca pomkn��em we wskazanym kierunku. Na dziobie statku istotnie siedzia� szpak. Gadaj�cy szpak. Od razu jednak zorientowa�em si�, �e nie jest to m�j ojciec. Szpak m�wi� bowiem po francusku, a ojciec �ywi� zawsze niech�� do j�zyk�w obcych. C�, Weronik mia� racj�. W�r�d miliard�w ptak�w trudno trafi� na w�a�ciwego.</p><p>W ko�cu jednak uda�o mi si� od pewnego kolibra uzyska� bezcenn� wiadomo��. Okaza�o si� bowiem, �e by� on ju� poprzednio w Alamakocie i mo�e nam wskaza� drog� do tego kraju. Wtajemniczy�em przeto pana Lewkonika w moje k�opoty oraz wyjawi�em cel podr�y. Po naradzie postanowili�my wsp�lnymi si�ami nak�oni� kapitana, aby zboczy� z wytkni�tego kursu i zawin�� do Alamakoty. Panu Lewkonikowi opisa�em Alamakota�czyk�w w nader zach�caj�cych barwach i zapewni�em go, �e jest to nar�d zakochany w kwiatach. Powiedzia�em te� mimochodem:</p><p>��Alamakota�scy ogrodnicy maj� tylko jedn� s�abo��: �eni� si� najch�tniej z cudzoziemkami.</p><p>Ta uwaga podzia�a�a na pana Lewkonika jak pr�d elektryczny. Podskoczy� kilkakrotnie do g�ry, nacisn�� brodawk� na nosie jak guzik dzwonka i z lekko�ci� balonika potoczy� si� do kapitana.</p><p>Wspomnia�em ju�, �e pan Lewkonik mia� pi�� niezbyt �adnych c�rek. Aczkolwiek by� hodowc� r�, tylko najstarsza c�rka mia�a na imi� R�a. Cztery pozosta�e nosi�y imiona: Dalia, Hortensja, Rezeda i Piwonia. Polubi�em te dziewcz�ta, a nawet wkr�tce przyzwyczai�em si� do ich brzydoty. Powiem wi�cej: z dnia na dzie� podoba�y mi si� coraz bardziej. Zw�aszcza Rezeda.</p><p>Ale my�li moje zaj�te by�y g��wnie losem biednych rodzic�w. Nie schodzi�em z pok�adu, �eby nie straci� kontaktu z kolibrem, kt�ry obieca� s�u�y� nam za przewodnika. Chc�c pozyska� jego wzgl�dy, �piewa�em mu piosenki drozd�w, rudzik�w, kos�w i sikorek, a pewnego razu za�wiergota�em jak strzy�yk-wole oczko. Dopiero wtedy koliber nabra� do mnie takiego zaufania, �e got�w by� uwierzy�, i� jestem ptakiem.</p><p>Gdy tak sobie �wierka�em, na pok�adzie ukaza� si� Weronik. Zalatywa�o od niego sidolem i amoniakiem, gdy� z zami�owania do porz�dku polerowa� okr�towe por�cze oraz wszystkie cz�ci metalowe. Zbli�y� si� do mnie i powiedzia� tajemniczo:</p><p>��Za�atwione. Pan Lewkonik urobi� kapitana. P�yniemy do Alamakoty.</p><p>W tej samej chwili rozleg� si� tubalny g�os kapitana:</p><p>��Wszyscy na stanowiska! Kurs na po�udniowy wsch�d!</p><p>Spojrza�em na dziobek kolibra i poda�em kapitanowi dok�adny kierunek.</p><p>��Pe�na szybko��! � wrzasn�� kapitan. � Przeci�� zwrotnik Raka! Ster w lewo! � �P�etwa Rekina� zwinnie pomkn�a naprz�d, pruj�c fale i roztr�caj�c delfiny. Koliber odlatywa� co pewien czas na rekonesans, po czym wraca� na swoje miejsce, aby cienkim, ostrym dziobkiem jak ig�� kompasu wskazywa� drog�. Podzwrotnikowe s�o�ce pra�y�o niemi�osiernie.</p><p>Po pi�ciu dniach w oddali ukaza�y si� zamglone zarysy l�du.</p><p>Zbli�ali�my si� do Alamakoty.</p></section><section><title><p>ALAMAKOTA</p></title><p>Dziwi was pewno, �e w poprzednim Klekse pan Kleks pojawi� si� tylko przez kr�tk� chwil�, na samym pocz�tku, a potem ca�y czas by� nieobecny. Zdziwienie wasze jest ca�kiem uzasadnione, gdy� pan Kleks, jako g��wny bohater tej ksi��ki, powinien by�, prawd� m�wi�c, stale na miejscu. Trzeba jednak wzi�� pod uwag�, �e uczony uda� si� do Alamakoty, kt�ra le�y bardzo daleko, musieli�my wi�c odby� d�ug� podr� po to, �eby nawi�za� z nim kontakt.</p><p>Szli�my z portu ca�� gromad� i spotkali�my pana. Kleksa zupe�nie przypadkowo, kiedy zje�d�a� na hulajnodze z Rezerwatu Zepsutych Zegark�w. Niebawem wr�c� do tego momentu, a na razie chcia�bym opowiedzie� wam o Alamakocie.</p><p>Jest to jeden z tych ciep�ych kraj�w, dok�d na okres ch�od�w odlatuj� niekt�re nasze ptaki. Pomy�la�em wi�c od razu, �e kiedy u nas nast�pi zima, to kto wie, czy m�j ojciec nie przyleci do Alamakoty.</p><p>Alamakota�czycy nale�� do pi�knej rasy, kolor sk�ry maj� jasnokawowy, w�osy ciemne, a od innych ludzi r�ni� si� tylko tym, �e posiadaj� trzeci� nog�. Poruszaj� si� z szybko�ci� antylop, a przy tym w biegu jedna noga zawsze mo�e odpoczywa�. Bez trudu wi�c rozpoznawali�my Bajdot�w, kt�rzy wprawdzie opaleni byli na br�z, jednak nie potrafili wyhodowa� sobie trzeciej nogi. Za to dzieci, kt�re mieli z Alamakotankami, zamiast trzeciej nogi posiada�y trzeci� r�k� i tym r�ni�y si� od dzieci tubylc�w.</p><p>Z pewno�ci� pami�tacie, �e przed laty dzieln� za�og� bajdockiego statku �Apolinary Mrk� porwa�y na tratwie zdradliwe fale i unios�y do Alamakoty gdzie kapitan Kwaterno, po obwo�aniu go kr�lem, panowa� jako Kwaternoster I.</p><p>Od tego czasu Bajdoci tak si� rozmno�yli, �e wsz�dzie spotyka�o si� dziewcz�ta i ch�opc�w o trzech r�kach. Nast�pi�o te� pomieszanie j�zyk�w alamakota�skiego z bajdockim i powsta� nowy � alambajski, podobny do naszego. R�nica polega na tym, �e po alambajsku zamiast �u� m�wi si� �or�, a zamiast �o� m�wi si� �ur�.</p><p>Tak wi�c �ucho� po alambajsku brzmi �orchur�, a �noga� � �nurga�. Wyraz �kolega� wymawia si� jako �kurlega�, �but' jako �bort�, a �kogut� jako �kurgort'.</p><p>Dla mnie, kt�ry zna�em j�zyki i narzecza zwierz�ce o wiele trudniejsze, m�wi� po alambajsku to by�a po prostu mucha, czyli morcha.</p><p>Alamakot� budowano spiralnie, a wi�c g��wna ulica wi�a si� w kszta�cie �limaka od portu a� do centrum miasta, gdzie Bajdoci, po obj�ciu panowania nad tubylcami, wznie�li pomnik ku czci Wielkiego Bajarza Apolinarego Mruka. Nazywa� si� on po alambajsku Apurlinary Mrork. Zreszt� Alamakota�czycy przyj�li Bajdot�w od razu bardzo serdecznie, ch�tnie uznali wy�szo�� ich bajek nad w�asnymi, ofiarowali im swoje c�rki za �ony i �yli z nimi w najwi�kszej zgodzie pod ber�em Kwaternostra I, kt�ry okaza� si� w�adc� m�drym, a przy tym nadzwyczaj �agodnym.</p><p>Wr��my jednak do pana Kleksa. Spotkanie nasze odby�o si� w spos�b bardzo osobliwy. Pan Kleks na m�j widok nie zdradzi� najmniejszego zdziwienia, lecz zapyta� po prostu:</p><p>��Jad�e� ju� obiad?</p><p>��Panie profesorze � odrzek�em � przecie� dopiero wyl�dowali�my w Alamakocie.</p><p>��Jak to? � obruszy� si� pan Kleks. � Przed godzin� gra�e� ze mn� w �trzy wiewi�rki� i wygra�e� samograj�cy guzik�</p><p>��Ja? -zawo�a�em zdumiony. � Panie profesorze, to jakie� nieporozumienie!</p><p>��Pan profesor na pewno �artuje � wtr�ci� Weronik.</p><p>Pan Kleks stan�� znacz�co na jednej nodze, a c�rki pana Lewkonika otoczy�y go ko�em i spogl�da�y z zaciekawieniem na ruchy jego brody.</p><p>��Zaraz� zaraz� � wymamrota� pan Kleks. -Czy�by to by� tw�j sobowt�r? No tak, zaczynam co� nieco� miarkowa�</p><p>��Alojzy B�bel! � zawo�a�em przera�ony.</p><p>��Tak, Adasiu, Alojzy B�bel� Ju� od kilku dni podszywa si� pod ciebie, a ja go nie rozpozna�em. C� to za szelma!</p><p>Pan Lewkonik, kt�rego wtajemniczy�em we wszystkie moje sprawy, zbli�y� si� do pana Kleksa i gdy obaj zderzyli si� brzuchami, powiedzia�:</p><p>��Damy sobie z nim rad�. Mam zagraniczny p�yn owadob�jczy. �rodek niezawodny.</p><p>��Alojzy B�bel to nie owad, panie �askawy! Nie owad! M�g�by pan o tym wiedzie�, panie� panie�</p><p>��Anemon Lewkonik � po�pieszy� przedstawi� si� hodowca r�. � A oto moje c�rki: R�a, Dalia, Hortensja, Rezeda i Piwonia. Wszystkie panny na wydaniu.</p><p>��Ciekawe� � rzek� z figlarnym u�miechem pan Kleks. � Istny ogr�d botaniczny.</p><p>��Pan profesor nie pami�ta, ale widywali�my si� ju� nieraz � wtr�ci� nie�mia�o pan Lewkonik.</p><p>��Ja? Nie pami�tam? � obruszy� si� wielki uczony. � Mo�e widywa� mnie pan w snach. A ludzie rozs�dni nie wierz� w sny. Nie m�wmy o tym wi�cej.</p><p>Tu wmiesza� si� stary dozorca:</p><p>��Panie profesorze ja r�wnie� chcia�bym z�o�y� panu moje uszanowanie. Nazywam si� Weronik Czy�cioch, ulica Korsarza Palemona 7, wej�cie z bramy, dyplomowany dozorca z dziada pradziada.</p><p>��Fiu-fiu! � gwizdn�� pan Kleks. � Takich ludzi b�dzie mi potrzeba. Oby tylko si�y panu dopisywa�y.</p><p>��Czcigodny profesorze, mam dopiero siedemdziesi�t lat � rzek� Weronik � W zesztym roku w skoku o tyczce zaj��em pierwsze miejsce przed Kie�boniem, Fojdr� i Okie��niukiem. M�g�bym jeszcze, za przeproszeniem, stan�� do biegu marato�skiego.</p><p>Z tymi s�owy chwyci� pana Kleksa wp� i trzykrotnie podrzuci� go do g�ry.</p><p>��Hip-hip-hura! Hip-hip-hura! � zawo�a�a zgodnym ch�rem rodzina Lewkonik�w.</p><p>Po tej wymianie wzajemnych grzeczno�ci postanowili�my uda� si� do pa�acu, aby przedstawi� si� kr�lowi Kwaternostrowi I.</p><p>Na ulicach by� wielki ruch, gdy� w�a�nie obchodzono uroczy�cie rocznic� l�dowania Bajdot�w i dziewcz�ta znosi�y zewsz�d nar�cza kwiat�w pod pomnik Apolinarego Mruka. Udali�my si� wraz z t�umem w kierunku placu Przyja�ni Alamakota�sko-Bajdockiej, kt�ry nazwano w skr�cie placem A-B.</p><p>Pan Kleks kroczy� wielce zak�opotany, tarmosz�c w zamy�leniu brod�.</p><p>Nagle przystan��, owin�� w�s doko�a palca i zawo�a� z tryumfem:</p><p>��Eureka! Mam! W Alamakocie przebywa trzynastu Bajdot�w, wliczaj�c w to kr�la Kwaternostra. Nas jest tu trzech. Dochodz� jeszcze c�rki pana Lewkonika. Razem dwadzie�cia dwie osoby z gatunku dwuno�nych. Trzeba sporz�dzi� dok�adny wykaz. Kto znajdzie si� poza t� liczb�, kto nie b�dzie figurowa� w spisie, a oka�e si� dwuno�nym, tego zdemaskujemy jako Alojzego B�bla. Poznamy go po nogach. Oto m�j plan, prosz� pa�stwa.</p><p>S�owa pana Kleksa wzbudzi�y og�lny podziw, a Weronik raz jeszcze podrzuci� go do g�ry. W tym momencie znale�li�my si� w�a�nie przy pa�acowej bramie.</p><p>O, tak! Pan Kleks by� naprawd� genialny.</p><p>Mieli�my w�a�nie wej�� do pa�acu i warta sprezentowa�a bro�, gdy nagle nadlecia� m�j znajomy koliberek i usiad� mi na ramieniu. Wyzna� mi, �e bardzo si� do mnie przywi�za� i �e b�dzie mi odt�d towarzyszy� a� do pierwszych jesiennych deszcz�w. Koliber porozumiewa� si� ze mn� w narzeczu tri-tri, u�ywanym przez ptaki po�udniowoafryka�skie, tote� dla uproszczenia przezwa�em go Tri-Tri, co nawet pan Kleks uzna� za bardzo trafne.</p><p>Pa�ac kr�lewski zbudowany by� z du�ych muszli, zestrojonych w tak misterny spos�b, �e gdy wchodzi�o si� do sali tronowej, ich szum rozbrzmiewa� d�wi�kami hymnu narodowego Alamakoty. Poniewa� muszle nanizane by�y na wysokie stalowe pr�ty, kt�re obraca�y si� doko�a swej osi, nadworny muzyk odpowiednio wprawiaj�c je w ruch, m�g� zmienia� melodie i wygrywa� na muszlach stosownie do okoliczno�ci r�ne alamakota�skie marsze.</p><p>Przy d�wi�kach hymnu narodowego zbli�yli�my si� do kr�lewskiego tronu, kt�ry wykonany by� w kszta�cie fregaty wyposa�onej w �agle, ster i mostek kapita�ski. Z tego mostku kr�l wyg�asza� or�dzia do narodu. Trzeba bowiem pami�ta�, �e Kwaternoster I by� starym marynarzem i zas�yn�� niegdy� jako kapitan Kwaterno.</p><p>��Witam, ci� kr�lu � powiedzia� poufale pan Kleks. � Pozw�l, �e przedstawi� ci moich przyjaci�. Oto pan Lajkonik�</p><p>��Lewkonik � poprawi� hodowca r�.</p><p>��Tak tak� Przepraszam� Pan Lewkonik� A to s� jego kwiatuszki, czyli pi�� c�rek� A, to pan Wazonik�</p><p>��Weronik panie profesorze � przerwa� mu stary dozorca.</p><p>��Wybacz, drogi przyjacielu, ale nie przywi�zuj� wagi do nazwisk � rzek� wielki uczony. � Wa�ny jest nie cz�owiek, lecz jego dzie�o. O Ambro�ym Kleksie ludzko�� mo�e zapomnie�, ale m�j tw�r, Alojzy B�bel przejdzie do historii. Tak jak do historii przejd� czyny s�awnych bajdockich �eglarzy z kr�lem Kwaternostrem I na czele. Niech �yje kr�l!</p><p>��Niech �yje! � zawo�ali�my ch�rem, a muszle powt�rzy�y nasze g�osy wielokrotnym echem. Dworzanie uderzali przy tym zegarkami o pod�og�, wskutek czego powsta� taki zgie�k, �e Tri-Tri przera�ony uciek� przez okno.</p><p>��Jeszcze nie sko�czy�em! � zawo�a� pan Kleks uciszaj�c Alamakota�czyk�w. � To jest w�a�nie m�j ucze�, Adam Niezg�dka, o kt�rym ci, kr�lu, opowiada�em.</p><p>Przez ca�y ten czas kr�l zaj�ty by� gor�czkowym poszukiwaniem okular�w, bez kt�rych nic nie widzia�, ale nie m�g� ich rzecz prosta znale��, poniewa� nic nie widzia� bez okular�w.</p><p>Sytuacja stawa�a si� coraz bardziej k�opotliwa. Dla wszystkich by�o jasne, �e s�owa pana Kleksa nie docieraj� do kr�la, poch�oni�tego ca�kowicie spraw� okular�w. Natomiast nikt z dworzan nie po�pieszy� mu z pomoc�, gdy� oni z kolei zaj�ci byli wy��cznie swoimi zegarkami.</p><p>Pan Kleks przerwa� przem�wienie, a R�a i Dalia zacz�y chichota�, co mog�o kr�la urazi�. Na szcz�cie pan Ludwik dostrzeg� okulary wystaj�ce z kr�lewskiego buta, przyskoczy� z lekko�ci� balonika i dwornym gestem poda� je Kwaternostrowi I. Wszyscy odetchn�li z ulg�.</p><p>Wtedy kr�l wszed� na mostek kapita�ski i raczy� tak do nas przem�wi� po alambajsku, co przytaczam tu w przek�adzie na nasz j�zyk: � Pi�kne panie, panie profesorze, panowie!</p><p>Przypuszczam, �e zwrot �pi�kne panie� kr�l przygotowa� sobie wcze�niej, zanim jeszcze znalaz� okulary, przez kt�re mia� mo�no�� przyjrze� si� pannom Lewkonik�wnom.</p><p>��Na ziemi alamakota�skiej � ci�gn�� Kwaternoster I � mo�ecie si� czu� jak u siebie w domu. Ludno�� kraju zajmuje si� hodowl� kur. Co roku wywozimy za granic� pi��dziesi�t milion�w jajek, a za uzyskane dewizy sprowadzamy sto tysi�cy zegark�w. Jak mieli�cie okazj� zauwa�y�, moi wierni poddani zgodnie z wiekow� tradycj� uderzaj� zegarkami o ziemi�. Nie sprzyja to niestety ich mechanizmom. Dlatego te� Alamakota�czycy ca�y wolny czas zu�ywaj� na rozbieranie zegark�w, ale nikt nie potrafi z�o�y� ich z powrotem. Co z tego wynika dowiecie si�, gdy zwiedzicie nasz s�ynny Rezerwat Zepsutych Zegark�w. Stanowi on najwi�ksz� osobliwo�� naszego kraju�</p><p>Na podstawie s��w Kwaternostera I wszyscy zebrani na sali Alamakota�czycy uderzyli parokrotnie zegarkami o posadzk�.</p><p>Pan Kleks poprzednio s�ysza� ju� kr�lewskie przem�wienie, przerwa� wi�c kr�lowi i rzek� roztropnie:</p><p>��Pozwolisz, najja�niejszy panie, �e wezm� na siebie przyjemno�� poinformowania moich przyjaci� o zwyczajach tego kraju. Je�li za� chodzi o nas, to mamy tylko jedno �yczenie: chcieliby�my spotka� si� na twoim dworze ze wszystkimi Bajdotami, kt�rzy osiedlili si� w Alamakocie. Mamy z nimi bardzo wa�ne sprawy do za�atwienia.</p><p>���wietnie! � zawo�a� Kwaternoster I, uradowany, �e nie musi d�u�ej przemawia�, gdy� jak wiadomo, prawdziwi marynarze nie lubi� gada� bez potrzeby. -Zapraszam was na wieczurrne przyj�cie; kt�re urdb�dzie si� dzi� z urkazji �wi�ta narurdurwegur.</p><p>Wobec zako�czenia cz�ci oficjalnej kr�l zeskoczy� z kapita�skiego mostku, a minister dworu kaza� zwin�� �agle fregaty i opu�ci� flag�.</p><p>Kwaternoster I by� to postawny, krzepki m�czyzna w sile wieku, o rudawym zaro�cie i ry�ej br�dce w szpic. Alamakota�skim zwyczajem by� obna�ony do pasa, a na piersi i na ramionach mia� wytatuowan� zwyci�sk� bitw� morsk�, w kt�rej rzekomo dowodzi�, a nawet bohatersko zgin��, co przecie� by�o zmy�lone od pocz�tku do ko�ca.</p><p>��A zatem dur zurbaczenia wieczurrem � rzek� uprzejmie Kwaternoster I i wachluj�c si� palmowym li�ciem, opu�ci� sal� tronow�.</p><p>��Adasiu � szepn�� do ucha pan Kleks � wszyscy Bajdoci, jako byli marynarze, s� wytatuowani. To u�atwi nam rozpoznanie Alojzego. Uwa�aj, b�d� czujny!</p><p>Poniewa� mieli�my przed sob� ca�y dzie�, udali�my si� na zwiedzanie miasta.</p><p>Alamakotanki wyda�y si� nam bardzo �adne. U�ywaj� one do mycia twarzy, jak poinformowa� nas pan Kleks, soku owocu gungo, kt�ry zawiera w sobie sk�adniki upi�kszaj�ce. Z racji podzwrotnikowych upa��w krajowcy chodz� obna�eni do pasa, nie maj� wi�c do czego przypina� order�w i maluj� je sobie wprost na piersi. A wszelkich odznacze� w Alamakocie jest bardzo wiele. Za szczeg�lnie zaszczytny uwa�a si� Order Wielkiej Kury, nast�pnie Krzy� Alambajskiego Wsp�istnienia, Order Graj�cej Muszli przyznawany wybitnym muzykom, Order Trzeciej Nogi za strzelenie pi�ki do bramki, Krzy� Trzeciej R�ki za usma�enie najsmaczniejszej jajecznicy, a nadto medale �Za �apanie komar�w�, �Za jazd� na hulajnodze�, �Za puszczanie b�belk�w� oraz wiele innych.</p><p>Weronik zagl�da� do bram dom�w, gdzie dora�nie udziela� dozorcom cennych rad i wskaz�wek, a nawet dawa� pokazy wzorowego sprz�tania. Natomiast pan Lewkonik wypytywa� przechodni�w o miejscowych ogrodnik�w i notowa� ich adresy. Pan Kleks pogr��ony by� w zadumie, na pr�no wi�c usi�owa�bym opowiedzie� mu o moich rodzinnych k�opotach. Musia�em od�o�y� rozmow� z nim do bardziej stosownej chwili, a na razie pomaga�em Lewkonik�wnom zrywa� owoce gungo, z kt�rych wyciska�y sok i naciera�y sobie nim twarze.</p><p>Alamakota�czycy ch�tnie z nami rozmawiali, u�miechali si� �yczliwie, a jeden z nich, imieniem Zyzik, s�u�y� nam za przewodnika. By� to trzyr�ki m�odzieniec, po czym poznali�my �e jest synem Bajdoty.</p><p>Zyzik potwierdzi� fakt, �e w Alamakocie osiedli�o si� dwunastu Bajdot�w nie licz�c kr�la i �e sze�ciu spo�r�d nich zajmuje stanowiska ministr�w.</p><p>��Czy wszyscy Bajdoci s� tatuowani? � zapyta� od niechcenia pan Kleks.</p><p>��Wszyscy opr�cz jednego � odrzek� m�odzieniec.</p><p>��To on! � szepn�� do mnie pan Kleks. � Ale w takim razie musi ich by� o jednego wi�cej. Wieczorem sprawdzimy. Licz� na ciebie!</p><p>��Pozostali � ci�gn�� m�odzieniec � piastuj� r�wnie� wysokie godno�ci pa�stwowe. M�j ojciec na przyk�ad jest Dyrektorem Kr�lewskich Ogrod�w i ma pod sob� pi��dziesi�ciu uczonych ogrodnik�w.</p><p>��S�yszycie, dziewcz�ta? � zawo�a� pan Lewkonik. � Pi��dziesi�ciu ogrodnik�w! To co� dla was! Niech �yje Alamakota!</p><p>Przechodnie obejrzeli si� za nimi ze zdziwieniem, a Rezeda rzek�a niepewnie:</p><p>��Zapominasz, ojcze, �e oni s� trzyno�ni. Kt�ra z nas potrafi dotrzyma� kroku takiemu m�owi?</p><p>��Istotnie � westchn�a Dalia � takiego szybkobiegacza trudno dogoni�. �atwo mo�e umkn��.</p><p>Biedna Dalia! Wiedzia�a zapewne, �e nie mo�e liczy� na swoj� urod�. Spojrzeli�my na ni� ze wsp�czuciem wszyscy r�wnocze�nie. Spojrzeli�my i, o dziwo, w�asnym oczom nie mogli�my uwierzy�. Sok owocowy gungo zacz�� ju� dzia�a�. Nie tylko Dalia, ale wszystkie siostry by�y zupe�nie odmienione. W�a�ciwe rysy, kszta�t nosa, usta, oczy pozosta�y te same. Ust�pi�y jedynie cechy brzydoty. Mieli�my przed sob� pi�� �licznych, pe�nych wdzi�ku panien.</p><p>Pan Lewkonik trzykrotnie nacisn�� brodawk� na nosie, �eby przekona� si� czy nie �ni. Weronik przygl�da� si� Piwonii z takim zachwytem, jakby zapomnia� ju� ca�kiem o swojej nieboszczce �onie i o swoich siedemdziesi�ciu latach. Tylko pan Kleks powiedzia� rezolutnie:</p><p>��Uwa�ajcie jednak, moje drogie, �eby nie przefajnowa�. �ona nie powinna by� za �adna.</p><p>Chcia� jeszcze co� doda�, ale w brodzie zapl�ta� mu si� jaki� ptaszek i �a�o�nie kwili�. Zabra�em si� ostro�nie do rozgarniania jedwabistych g�szcz�w s�ynnej samoczynnej brody. Po �mudnych zabiegach, przy pomocy Hortensji uda�o mi si� wreszcie uwolni� uwik�anego ptaszka. Oczywi�cie byt to Tri-Tri. Usiad� mu na ramieniu, weso�o pogwizduj�c, i ruszyli�my w dalsz� drog� za naszym przewodnikiem.</p><p>Jak ju� wspomnia�em, g��wna ulica wi�a si� spiralnie od placu A-B w kierunku portu. Przecina�o j� mn�stwo poprzecznych uliczek. Trzypi�trowe kolorowe domki ton�y w kwiatach. Pan Lewkonik z wielk� znajomo�ci� rzeczy wymienia� ich �aci�skie nazwy, ale nas zachwyca�y przede wszystkim barwy i zapachy.</p><p>��Papaver orientale! � wo�a� pan Lewkonik. � Co za pi�kny okaz! A to � rosa multiflora! Moja specjalno��. O, prosz� spojrze�, panie profesorze, to jest dracaena fragrans! Nale�y j� podlewa� umiarkowanie, a za to cz�sto spryskiwa�.</p><p>Nikt nie s�ucha� hodowcy r�, gdy� byli�my zm�czeni, zgrzani i g�odni. Wst�pili�my przeto do pobliskiej zajezdni, alamakota�skim zwyczajem wypo�yczyli�my sobie motorowe hulajnogi i ruszyli�my jedn� z bocznych uliczek w kierunku zamiejskich kopulastych budowli.</p><p>By�y to kurze farmy � chluba Alamakoty. Rozpo�ciera�y si� one doko�a miasta na wielkich przestrzeniach i rozbrzmiewa�y nieustaj�cym pianiem kogut�w. Trzyno�ne i trzyr�kie postacie Alamakota�czyk�w uwija�y si� pomi�dzy kurami, podbieraj�c jajka. Kury te nale�� do nader osobliwej, ma�om�wnej rasy i pos�uguj� si� bardzo pierwotn� gwar�, ograniczon� w�a�ciwie do wyra�ania tylko trzech poj��. Jedno z nich to �chc� je�� i pi�, drugie � �za chwil� znios� jajko�, wreszcie trzecie � �prosz� mi nie zawraca� g�owy�. Natomiast koguty zdradzaj� znacznie szersze zainteresowania, trafnie przepowiadaj� pogod�, wskazuj� czas, a nadto umiej� pia� na g�osy r�ne wojskowe marsze, co jest o tyle dziwne, �e w Alamakocie nie ma ani wojska, ani wojskowej orkiestry.</p><p>Opowiada� nam o tym przy innej okazji minister Pokoju, pulchny i weso�y Fajatron. Ot� Alamakota�czycy nie posiadaj� armii, gdy� wzoruj�c si� na legendarnych przodkach, wol� ucieka� przed wrogiem ni� gin�� w obronie swoich kur. W tym celu w�a�nie, przy pomocy odpowiednich zabieg�w i zastrzyk�w wyhodowali sobie trzeci�, szybkobie�n� nog�.</p><p>Weronik, kt�rego pradziad s�u�y� w s�ynnej brygadzie repelent�w i zgin�� pod Bia�� Muszk� w walce o wyzwolenie zielonosk�rych Cytrus�w, powiedzia� z niesmakiem:</p><p>��Wola�bym nie mie� ani jednej nogi, ale maszerowa� naprz�d, ni� ucieka� na trzech nogach.</p><p>Uwaga ta pozbawiona by�a sensu, gdy� Alamakota nie figuruje na �adnej mapie �wiata. Dlatego te� nie posiada wrog�w, a wi�c nie potrzebuje wojska ani do maszerowania naprz�d, ani do uciekania. Natomiast minister Pokoju prowadzi doroczne walki kogut�w, organizuje obozy szkoleniowe dla zawodnik�w oraz przyznaje w�a�cicielowi zwyci�skiego koguta Przechodni Kieliszek do Jajek. Zdobywca takiej nagrody ma prawo przez ca�y rok w ka�d� niedziel� zjada� po jednym jajku. Jest to wielkie wyr�nienie, gdy� pozostali obywatele pozbawieni s� tego przysmaku. Jajka sprzedawane s� wy��cznie za granic�, a do ich transportu s�u�� specjalne jajostatki i poduszkowce, kt�re �egluj� pod obc� bander�, �eby pa�stwa o�cienne nie mog�y si� zorientowa�, gdzie le�y Alamakota.</p><p>Alamakota�skie jajka r�ni� si� od naszych tylko tym, �e s� r�nokolorowe jak Wielkanocne kraszanki.</p><p>Gdy wkroczyli�my na tereny hodowlane, oczom naszym przedstawi� si� imponuj�cy widok. Po rozleg�ych b�oniach spacerowa�y tysi�ce kur, natomiast koguty w obr�kach siedzia�y na werandach swoich kopulastych domk�w i uwi�zane by�y do nich cienkimi �a�cuszkami. O �wicie i o zmierzchu spuszczano je z �a�cuszk�w na spotkanie z rodzinami. Wtedy w�a�nie mia�y zwyczaj pia� Marsza O�owianych �o�nierzy i w ten spos�b regulowa�y �ycie w Alamakocie, gdy� zegarki, jak wiadomo, s�u�y�y tam do zgo�a innego celu.</p><p>Olbrzymie przestrzenie jak okiem si�gn��, zas�ane by�y kolorowymi jajkami, kt�re swymi barwami zwabia�y mn�stwo motyli i ptak�w. Tri-Tri; fruwa� i szybowa� w�r�d nich bez opami�tania i co chwila przynosi� mi wie�ci o �wie�o zniesionych jajkach. Nie m�g� jednak�e nad��y� z rachunkami, zach�ystywa� si� w�asnym szczebiotem i dalsze liczby wystukiwa� mi dziobkiem na nosie, co nie nale�a�o do przyjemno�ci. W ko�cu da�em mu takiego prztyczka, �e zostawi� mnie w spokoju.</p><p>Pan Kleks wtajemniczy� nas w dzieje kurzego jajka na przestrzeni wiek�w i opowiedzia� histori� nast�puj�c�:</p><p>��W pa�stwie Kukurycji w trzecim wieku przed nasz� er� kr�l Bambosz Ko�lawy za��da� od kur, aby znosi�y jajka z p�askim denkiem, jako �e kieliszki od jaj w tych odleg�ych czasach nie by�y jeszcze znane. Kury si� zbuntowa�y i zamiast kurcz�t wysiedzia�y z jajek szara�cz�, kt�ra odt�d bezlito�nie pustoszy�a kraj.</p><p>Kukuryci Postanowili szuka� schronienia w Kudkudacji. Ale gdy przedzierali si� przez moczary i b�ota, padli pastw� pijawek. Ocala�o ich tylko siedmioro. Zab��kani w nieznanym terenie zbiegowie w�drowali przez wiele miesi�cy, a� dotarli do krainy zamieszkanej przez ca�kiem inne kury. Tu wi�c osiedli i stali si� w ten spos�b za�o�ycielami Alamakoty. Tak g�osi legenda.</p><p>��Ciekawe! � powiedzia� Weronik. � G�si uratowa�y Rzym, a kury spowodowa�y zag�ad� Kukurycji. Teraz rozumiem, dlaczego zawsze wola�em pieczon� g� ni� jak�� tam kur� z roso�u.</p><p>��Zapami�tajcie, dziewcz�ta! � zwr�ci� si� pan Lewkonik do swoich c�rek. � M�owie lubi� pieczone g�si. To bardzo wa�ny punkt w ma��e�stwie.</p><p>Pan Kleks obliza� si� i zawo�a�:</p><p>Do�� tego! Jestem g�odny a wy swoimi rozmowami zaostrzacie mi apetyt. Zyziku, m�g�by� pomy�le� o jakim� posi�ku dla nas.</p><p>Zyzik, kt�ry jedn� r�k� prowadzi� Rezed�, a drug� Dali�, uderzy� si� trzeci� r�k� w czo�o i rzek� zawstydzony:</p><p>��Drurdzy curdzurziemcy, prursz� orprzejmie, zaraz dustaniemy purdwieczurrek!</p><p>Po czym zaprowadzi� nas do du�ego okr�g�ego budynku, sk�d wyszed� bardzo wytworny siwy Alamakota�czyk.</p><p>��Jestem wielce zaszczycony t� niecodzienn� wizyt� � rzek� drepcz�c doko�a nas na swoich trzech nogach. � Odwiedziny cudzoziemc�w s� u nas rzadko�ci�. Alamakota nie figuruje na �adnej mapie �wiata i to uchroni�o nas przed zach�anno�ci� kolonizator�w. Nie s�dz�, abym kogokolwiek tymi s�owami urazi�, gdy� � o ile mi wiadomo � mam przed sob� nie polityka, lecz s�ynnego uczonego. Czy tak?</p><p>Pan Kleks stan�� na jednej nodze, rozczesywa� sobie brod� palcami prawej r�ki i rzek� uroczy�cie:</p><p>��Jam jest Ambro�y Kleks, doktor wszechwiedzy, magister spraw zmy�lonych, za�o�yciel i profesor Akademii mego imienia, asystent s�ynnego doktora Paj-Chi-Wo. To wszystko. A czy m�g�bym wiedzie�, z kim mam przyjemno��?</p><p>��O, ja jestem tylko ministrem Hodowli Kur w rz�dzie Jego Kr�lewskiej Mo�ci � rzek� skromnie siwy Alamakota�czyk. � Nazywam si� Paramontron. Ko�c�wka �tron� wskazuje na to, �e jestem cz�onkiem rz�du, czyli podpor� tronu. Nale�y to traktowa� jako dodatek ministerialny.</p><p>��Nazywam si� Anemon Lewkonik � przedstawi� si� z godno�ci� hodowca r�. � A oto moje c�rki.</p><p>Paramontron podskoczy� na jednej z trzech n�g i dwukrotnie sk�oni� si� przed dziewcz�tami.</p><p>��A ja jestem Weronik Czy�cioch, dypl� � zacz�� stary dozorca. ale pan Kleks mu przerwa�:</p><p>��Dosy�, dosy�, panie Wazonik, nie mamy czasu na te wszystkie ceremonie</p><p>��Mi�o mi pa�stwa powita� � podj�� zn�w ministron � Znajdujecie si� obecnie w Instytucie Sma�enia Jajecznicy. Zesp� moich uczonych kuchmistrz�w opracowa� sto szesna�cie sposob�w przyrz�dzania tej potrawy. Pozw�lcie, pa�stwo, na podwieczorek do naszej probierni.</p><p>��Nareszcie dostaniemy co� do zjedzenia! � zawo�a� pan Lewkonik. � umieram z g�odu!</p><p>Paramotron u�miechn�� si� wyrozumiale i wprowadzi� nas do sali, gdzie po�rodku sta�a olbrzymia patelnia.</p><p>��Oto patelnia-gigant � rzek� ministron. � Mog� stwierdzi� z dum�, �e jest to najwi�ksza patelnia na �wiecie. Jednorazowo mo�na usma�y� na niej jajecznic� z dw�ch tysi�cy jaj. Na dnie patelni widzicie kilkadziesi�t zag��bie�. Daje to mo�liwo�� sma�enia jajecznicy wed�ug stu receptur jednocze�nie.</p><p>��Co� podobnego! � zawo�a� ol�niony Weronik. � To chyba najwi�ksze osi�gni�cie alamakota�skiej techniki!</p><p>��Koledzy � zwr�ci� si� ministron Paramontron do swoich pomocnik�w w bia�ych kitlach � b�d�cie �askawi usma�y� dla naszych go�ci jajecznicy wed�ug receptury nr 76.</p><p>M�odzi Alamakota�czycy, kt�rych wi�kszo�� nale�a�a do trzyr�kich, w��czyli pr�d i z wpraw� �ongler�w cyrkowych zacz�li podrzuca� w g�r� kilkadziesi�t kolorowych jajek naraz, po czym rozbijali je w locie i z ma�pi� zr�czno�ci� odrzucali puste skoropki. Tymczasem na patelni skwiercza�o ju� mas�o, obraca�y si� automatyczne mieszalniki, a z umieszczonych pod sufitem szczyptomierzy sypa�a si� s�l. Po pi�ciu minutach siedzieli�my przy stolikach i zajadali�my jajecznic� w kilku smakach, a wi�c z pomidorami, z papryk�, ze szczypiorkiem oraz z kie�bas�, i popijali�my j� aromatycznym sokiem owocu gungo.</p><p>Panu Lewkonikowi jak zwykle przeszkadza� brzuch, ale poczciwa Hortensja podtrzymywa�a mu talerz pod sam� brod�, dzi�ki czemu zg�odnia�y hodowca r� m�g� naje�� si� tym razem do syta.</p><p>Podzi�kowali�my ministronowi za pyszny podwieczorek, a poniewa� zapada� ju� zmierzch, czas by�o wraca� do miasta. W�a�nie koguty spuszczone z �a�cuszk�w zapia�y Marsza O�owianych �o�nierzy. Po�egnali�my uprzejmego gospodarza, uruchomili�my nasze hulajnogi i opu�cili�my kurz� farm�.</p><p>��Zd��ymy jeszcze zwiedzi� Rezerwat Zepsutych Zegark�w � rzek� Zyzik.</p><p>Tu jednak zabra� g�os pan Lewkonik:</p><p>��Przepraszam� Co nas obchodz� zepsute zegarki?! Dla mnie i dla moich c�rek o wiele wa�niejsze s� kr�lewskie ogrody.</p><p>��A zw�aszcza kr�lewscy ogrodnicy � mrukn�� Weronik.</p><p>��Rozumiem � zmiesza� si� Zyzik � wola�bym jednak uprzedzi� ojca o wizycie.</p><p>��Panie Anemonie � wtr�ci� rozs�dny jak zwyk�e Weronik � przecie� kwiaty ogl�da si� w dzie�, a nie wieczorem. To samo w znacznie wi�kszym stopniu odnosi si� do ogrodnik�w. Po ciemku wszystkie koty s� bure!</p><p>��Przepraszam � rzek�em tym razem ja � zapomnieli�my o naszych baga�ach. Trzeba je sprowadzi� z portu. Panie Weroniku, pan musi si� tym zaj��.</p><p>��Baga�e to moja specjalno�� � powiedzia� ochoczo stary dozorca, kt�ry nieraz wnosi� i znosi� walizki moich rodzic�w. � Nie wiem tylko, dok�d je dostarczy�, Nie mamy w Alamakocie adresu, za przeproszeniem.</p><p>��Mieszkam w pa�acu ministrona Limpotrona � rzek� pan Kleks. � Wystarczy tam miejsca dla wszystkich. M�j stary przyjaciel Limpo, sternik z wyprawy na tratwie, zosta� tu ministronem Pogody i Czterech Wiatr�w. To bardzo go�cinny cz�owiek, tylko troch� lekkomy�lny. Wydaje mu si�, �e umie przepowiada� pogod�, podczas gdy powszechnie wiadomo, �e robi� to za niego alamakota�skie koguty.</p><p>��Ja pana zaprowadz�. Znam ten pa�ac -powiedzia� Zyzik, po czym wraz z Weronikiem pu�cili si� na hulajnogach w kierunku portu.</p><p>Zauwa�yli�cie zapewne, �e w Alamakocie nie wida� �adnych zwierz�t poci�gowych ani miejskich �rodk�w lokomocji. Wszyscy poruszaj� si� pieszo b�d� na hulajnogach jedno- albo dwubie�nych. I tylko wysocy dygnitarze maj� do dyspozycji hulajnogi czterokolorowe, kt�re przypominaj� nieco kolejowe drezyny. Zreszt� wspomnia�em ju� przedtem, �e trzyno�ni Alamakota�czycy pokonuj� przestrze� pieszo z szybko�ci� antylop. Natomiast Kwaternoster I w czasie podr�y s�u�bowych u�ywa fregaty na k�kach popychanej wiatrem albo holowanej przez nadwornych hulajno�nik�w.</p><p>Wr��my jednak do naszych spraw gdy� w�a�nie pod przewodem Pana Kleksa wkroczyli�my do Rezerwatu Zepsutych Zegark�w. Odgrywa on r�wnocze�nie rol� muzeum narodowego, zabytku historycznego oraz parku kultury.</p><p>Otacza go mur zbudowany z cyferblat�w o fosforyzuj�cych cyfrach. S�cz� one �agodne zielonkawe �wiat�o i teraz, chocia� zapad� ju� wiecz�r, w rezerwacie by�o ca�kiem widno jak podczas pe�ni ksi�yca.</p><p>Wzd�u� �cie�ek ubitych z metalowych sztyficik�w wznosz� si� piramidy poszczeg�lnych cz�ci zegarkowych mechanizm�w.</p><p>W czterech rogach rezerwatu g�rnj� ponad innymi piramidami r�wno u�o�one stosy kopert niklowych, oksydowanych, srebrnych i z�otych.</p><p>Jedna piramida sk�ada si� z samych wahade�ek, nast�pna ze spr�yn, jeszcze inna � z z�batych k�ek. Po bokach po�yskuj� w zielonkawym �wietle u�o�one w kszta�cie sto�k�w szkie�ka od zegark�w. Pomi�dzy nimi wida� pryzmy ze wskaz�wkami, przy czym wskaz�wki sekundnik�w przypominaj� kolczast� ro�lin� w rodzaju ostu.</p><p>Rubiny, u�ywane w zegarkach jako �o�yska, stanowi� Piramid� centraln�. Na jej szczycie umieszczony jest portret Kwaternostra I, skomponowany misternie z guziczk�w do nakr�cania zegark�w, inkrustowany �ebkami stalowych �rubek.</p><p>Portret nieustannie obraca si� na swojej osi, tak �e z ka�dej strony mo�na podziwia� dobrotliw� twarz monarchy.</p><p>W rezerwacie krz�ta�o si� kilkunastu dozorc�w, kt�rzy miote�kami z kogucich pi�r na d�ugich pr�tach bez przerwy odkurzali l�ni�ce piramidy, a zw�aszcza kr�lewski portret. Przy stosie rubin�w czuwa� specjalny urz�dnik z pancern� skrzyni�, do kt�rej na noc przesypywano drogocenne kamienie, a dwaj rachmistrze obliczali je i wpisywali do wielkiej ksi�gi.</p><p>Na �cie�kach rezerwatu t�oczy�y si� liczne wycieczki szkolne, gdy� dzieci na ca�ym �wiecie ogromnie interesuj� si� tym, co zegarki maj� w �rodku.</p><p>Pan Kleks, kt�ry nieomylnie umie formu�owa� z�ote my�li, zawo�a�:</p><p>��Z lud�mi jest tak jak z zegarkami! Najwa�niejsze jest to, co maj� w �rodku. � Po czym stan�� na jednej nodze, zamy�li� si� i rzek� z niek�amanym zachwytem: � Sp�jrzcie! Czy widok ten nie jest pi�kniejszy ni� wszystkie zegarki razem wzi�te? Czy to nies�uszne, �e l�ni�ce k�ka, spr�ynki i wahade�ka, wi�zione we wn�trzach zegark�w, znalaz�y si� na wolno�ci? Na to, by podziwia� per��, trzeba j� wyj�� z muszli. Podobnie jest z zegarkami. Je�li si� chce podziwia� pi�kno ich mechanizmu, trzeba zegarki wypatroszy�. A do wskazywania pory dnia wystarcz� koguty! Zreszt� prawdziwy m�drzec ma poczucie czasu w ko�cach palc�w i nie potrzebuje spogl�da� na zegarek. Ja na przyk�ad wiem, �e zapad� wiecz�r i �e czas ju� i�� na przyj�cie do kr�la. Panie i panowie, ruszamy!</p><p>W tej samej chwili rozleg� si� gong na znak, �e nale�y opu�ci� rezerwat, a od�wierny nawo�ywa� do wyj�cia. Za bram� czeka�a nas jednak przykra niespodzianka. Gdy chcieli�my uruchomi� nasze hulajnogi, okaza�o si�, �e wszystkie zosta�y pozbawione k�. Wtedy dopiero przypomnia�em sobie, i� jeden z dozorc�w wyda� mi si� dziwnie znajomy.</p><p>��Panie profesorze � zawo�a�em � to zn�w sprawka Alojzego! Widzia�em go! To by� na pewno on!</p><p>Z oddali dolecia� nas charakterystyczny chichot. Teraz nie mieli�my ju� w�tpliwo�ci.</p><p>��Szelma! � westchn�� pan Kleks. � Trudno. P�jdziemy piechot�. Musimy si� �pieszy�, bo to kawa� drogi, a nie posiadamy szybkobie�nych alamakota�skich n�g.</p><p>Ale w tym w�a�nie momencie z ciemno�ci wy�oni� si� zdyszany pan Lewkonik wo�aj�c przera�onym g�osem:</p><p>��Nie ma Rezedy! Rezeda zgin�a! Hortensja jest� Dalia jest� Piwonia R�a� Wszystkie s�! Tylko Rezedy nie ma! Szukali�my jej wsz�dzie� Ona zawsze si� nas trzyma�a. Moja c�rka! Moje dziecko! Moja Rezeda! O, ja nieszcz�liwy! Panie profesorze, co si� z ni� mog�o sta�?</p><p>��Niech pan zachowa spok�j godny hodowcy r� � odrzek� pan Kleks. � Jestem i czuwam. Moja broda tak�e czuwa. Pa�ska Rezeda zosta�a porwana. Tak! Porwa� j� stworzony przeze mnie mechaniczny cz�owiek, Alojzy B�bel. To jego sprawka.</p><p>I podczas gdy pan Lewkonik wydawa� rozmaite rozpaczliwe okrzyki pan Kleks stan�� na jednej nodze, rozpostar� brod� i zamy�li� si� tak g��boko, jak chyba nigdy dot�d.</p></section><section><title><p>OPOWIE�� ANEMONA LEWKONIKA</p></title><p>Nie przeszkadzajmy panu Kleksowi. Niech sobie my�li w spokoju i skupieniu. A ja skorzystam z okazji i przez ten czas opowiem wam o rodzinie Lewkonik�w. My�la�em, �e b�dziemy mogli bez tego si� obej��, ale wobec znikni�cia Rezedy musz� podzieli� si� z wami pewnymi wiadomo�ciami z dziej�w tej osobliwej rodziny.</p><p>W drodze do Alamakoty, na pok�adzie �P�etwy Rekina�, siadywa�em wieczorami z panem Lewkonikiem na rufie statku. Szukali�my tam powiewu i och�ody po upalnym dniu. Podczas gdy pozostali pasa�erowie szli do swoich kajut, my dwaj siedzieli�my na zwojach lin i prowadzili�my d�ugie rozmowy, kt�re przeci�ga�y si� nieraz do p�nej nocy.</p><p>Wtedy w�a�nie opowiedzia�em panu Lewkonikowi o panu Kleksie, o Alojzym i o tym, co przydarzy�o si� moim rodzicom.</p><p>Z kolei pan Lewkonik wtajemniczy� mnie we wszystkie sprawy dotycz�ce jego rodziny. A nic tak ludzi nie zbli�a, jak wzajemne powierzanie sobie sekret�w. Tote� w kr�tkim czasie zawi�za�a si� pomi�dzy nami przyja�� i m�wili�my o wszystkim z ca�� otwarto�ci�.</p><p>A oto opowie�� hodowcy r�, kt�r� zapami�ta�em bardzo dok�adnie:</p><p>�Nazywam si� Anemon Lewkonik. Rodzic�w straci�em we wczesnym dzieci�stwie Wychowywa�em si� u dziadka, kt�ry by� s�ynnym hodowc� kaktus�w. Od najm�odszych lat interesowa�em si� botanik�, zbiera�em zio�a i kwiaty, uczy�em si� ich �aci�skich nazw. W si�dmym roku �ycia u�o�y�em rymowany s�ownik ro�lin kompasowych, czyli takich, kt�re wskazuj� cztery strony �wiata. Pracowa�em ch�tnie w ogrodach i cieplarniach dziadka, a nawet pomog�em mu wyhodowa� kaktus, kt�ry o zachodzie s�o�ca gwi�d�e jak kos.</p><p>Z biegiem czasu zdoby�em tak rozleg�� wiedz�, �e sam poczyni�em wiele ciekawych pr�b krzy�owania kwiat�w z owadami i ptakami. Zacz��em te� stosowa� rozmaite substancje, kt�re nadawa�y kwiatom szczeg�lne w�asno�ci. Wyhodowa�em jadalny anemon o smaku cha�wy. Uda�o mi si� r�wnie� uzyska� astry fruwaj�ce jak motyle. Nie b�d� zreszt� opowiada� o mniej wa�nych osi�gni�ciach. Przejd� od razu do sprawy, kt�ra zawa�y�a na ca�ym moim �yciu.</p><p>Ot� pewnego dnia, a mia�em wtedy lat dziewi�tna�cie, po wielu nieudanych pr�bach zdo�a�em wreszcie doprowadzi� do pomy�lnego ko�ca najtrudniejsze z moich zamierze�. Przy zastosowaniu specjalnej energii, odkrytej swego czasu przez profesora Kleksa, a znanej powszechnie pod nazw� energii kleksycznej, uda�o mi si� wyhodowa� ca�kiem nowy gatunek lewkonii o w�a�ciwo�ciach wr�cz niezwyk�ych��</p><p>W tym momencie rozleg� si� tubalny g�os kapitana, kt�ry by� zaj�ty rozwi�zywaniem nowej krzy��wki:</p><p>��Ro�lina z siedmiu liter, �u� w �rodku, hej?!</p><p>��Bluszcz � zawo�a� pan Lewkonik, po czym snu� dalej swoj� opowie��:</p><p>Ot� kwiat, kt�ry wyhodowa�em z takim trudem, nosi nazw� Lewkonii Podr�niczej. Wystarczy j� pow�cha�, �eby zapa�� w sen podr�niczy i przenosi� si� do obcych kraj�w, jakby to by�o na jawie. Cz�owiek pogr��ony w takim �nie zwiedza nieznane miasta, a wszystko, co widzi albo s�yszy, jest najzupe�niej zgodne z rzeczywisto�ci� i pozostaje na zawsze w jego pami�ci.</p><p>Jestem pierwszym cz�owiekiem, kt�remu uda�o si� zrealizowa� ten �mia�y zamys�. Postanowi�em nie dopuszcza� nikogo do mojej tajemnicy i w tym celu ukry�em cudowny kwiat w niedost�pnych g�szczach ogrodu, gdzie nigdy dot�d nie posta�a noga ludzka. Odt�d co noc potajemnie wykrada�em si� z domu, w�cha�em moj� lewkoni�, zapada�em w sen i odbywa�em dalekie podr�e. A kiedy nazajutrz sprawdza�em w atlasach i podr�cznikach geografii moje podr�nicze sny, wszystko zgadza�o si� co do joty z istotnym stanem rzeczy.</p><p>W ten spos�b zdo�a�em zwiedzi� wiele ciekawych kraj�w, a wi�c Palemoni�, Abecj�, Parzybrocj�, Wyspy Gramatyczne, Patentoni�, a tak�e Nibycj�. Sen podr�niczy ko�czy� si� zwykle o �wicie i wtedy niepostrze�enie wraca�em przez okno do mego pokoju, zanim dziadek m�g� zauwa�y� moj� nieobecno��. Dziwi�o go tylko, �e jestem stale przesi�kni�ty zapachem lewkonii. Cz�sto wi�c powtarza�:</p><p>��Cz�owiek zawsze ma w sobie co� ze swego nazwiska.</p><p>Pewnej nocy, gdy pow�cha�em moj� lewkoni� i pogr��y�em si� znowu we �nie podr�niczym, przenios�em si� do kraju, kt�rego p�niej nie zdo�a�em znale�� na �adnym globusie �wiata ani �adnej encyklopedii. By�a to ma�a wysepka, le��ca samotnie na oceanie. Nazywa�a si� Wysp� Sobowt�r�w. Opowiem o niej tylko rzeczy najistotniejsze.</p><p>Wiadomo, �e istniej� kraje zamieszka�e przez kilkana�cie, a nawet kilkadziesi�t plemion i szczep�w pos�uguj�cych si� odr�bnymi j�zykami.</p><p>Na Wyspie Sobowt�r�w zjawisko to wyst�powa�o w postaci zgo�a niespotykanej. Ka�dy mieszkaniec m�wi� tam swoim w�asnym j�zykiem. Ludno�� wyspy liczy�a dwadzie�cia siedem tysi�cy os�b, nietrudno wi�c obliczy�, �e tyle� rozmaitych j�zyk�w u�ywano w tym kraju r�wnocze�nie. Wobec tego ludzie mogli porozumiewa� si� z sob� jedynie dzi�ki wsp�lnym samog�oskom natomiast korespondencj� prowadzili przy pomocy alfabetu Morse'a, kt�ry, tak jak u nas, zna�y nawet dzieci.</p><p>Mo�na si� domy�li� z samej nazwy wyspy, �e zamieszkiwa�y j� wy��cznie sobowt�ry. By�y to jakby zapasowe egzemplarze r�nych znakomitych ludzi, prawdopodobnie na wypadek, gdyby dla kt�rego� z nich czas jego �ycia okaza� si� za kr�tki.</p><p>Sobowt�r�w obierano drog� losowania spo�r�d wybitnych uczonych, wynalazc�w, artyst�w i podr�nik�w. Spostrzeg�em w�r�d nich pana Kleksa oraz sobowt�ry innych osobisto�ci.</p><p>Przyznaj�, �e by�em mile zdziwiony, gdy przemierzaj�c wysp� ujrza�em przed jednym z dom�w posta� podobn� do mnie jak dwie krople wody. A zdziwi�em si� dlatego, �e by�em jeszcze ma�o znanym, m�odym hodowc� kwiat�w i nie s�dzi�em, aby s�awa moja dotar�a a� do tego dalekiego kraju.</p><p>M�j sobowt�r zaprosi� mnie do swego domu. Jak mo�na przewidzie�, m�wili�my wsp�lnym j�zykiem. Dowiedzia�em si� wi�c bez trudu, �e mam przed sob� hodowc� kwiat�w, r�wnie osobliwych jak moje, a jego najwi�kszym osi�gni�ciem by�a, ni mniej, ni wi�cej tylko dok�adnie taka sama Lewkonia podr�nicza. Nadto okaza�o si�, �e wskutek szczeg�lnego zbiegu okoliczno�ci cz�owiek ten nazywa si� Anemon Lewkonik. Nie mia�em tedy �adnej w�tpliwo�ci, �e spotka�em w�asnego sobowt�ra, co na tej wyspie mo�na by�o uwa�a� za rzecz ca�kiem naturaln�.</p><p>Podobie�stwo mi�dzy nami by�o wprost uderzaj�ce. Patrz�c na tego drugiego Lewkonika, odnios�em wra�enie, �e przegl�dam si� w lustrze. Mia� identyczn� brodawk� na nosie, z�oty z�b z prawej strony i nawet taki sam krawat w groszki. Uradzili�my, �e dla odr�nienia on b�dzie czesa� si� na je�a, a ja z przedzia�kiem. Nadto, aby u�atwi� sobie obcowanie z innymi mieszka�cami wyspy, postanowi�em. nazwa� go Anemon-Lusterko, co mia�o wskazywa�, kt�ry z nas dw�ch jest sobowt�rem.</p><p>Od pierwszej chwili pokochali�my si� jak bracia i bez trudu odgadywali�my swoje my�li, nawet n�jskrytsze.</p><p>Ale by�a jedna rzecz, kt�r� r�nili�my si� od siebie. Anemon-Lusterko mia� siostr�.</p><p>Got�w by�em przysi�c, �e na ca�ym �wiecie nie ma dziewczyny r�wnie pi�knej, i wobec tego nie wierzy�em, aby mog�a by� czyimkolwiek sobowt�rem. Mia�a p�e� delikatn� jak p�atki dalii, oczy z�ociste jak rezeda, usta p�sowe jak piwonia, g�ow� trzyma�a dumnie jak hortensja, a wok� niej unosi� si� zapach r�. I trudno by�oby wybra� dla niej odpowiedniejsze imi� ni� to, kt�re nosi�a. Nazywa�a si� Multiflora.</p><p>Dot�d ze sn�w podr�niczych budzi�em si� zazwyczaj o �wicie i wraca�em niepostrze�enie do domu mego dziadka.</p><p>Tym razem pobyt na Wyspie Sobowt�r�w przeci�ga� si�. Przypuszczam, �e obecno�� Lewkonii Podr�niczej Anemnna-Lusterko r�wnowa�y�a dzia�anie powrotne lewkonii wyhodowanej przeze mnie. Mo�liwe, �e gdybym pow�cha� sobowt�ra mojego kwiatu, zapad�bym w kolejny sen podr�niczy i w ten spos�b wr�ci�bym do domu. Wcale jednak tego nie pragn��em. Nie chcia�em nawet my�le� o mo�liwo�ci rozstania z Multiflor�.</p><p>Zakocha�em si� w niej od pierwszego wejrzenia, a ona r�wnie� darzy�a mnie podobnym uczuciem. Najdziwniejsze w jej stosunku do mnie by�o to, �e wcale nie dostrzega�a podobie�stwa pomi�dzy mn� a moim sobowt�rem i nieraz powtarza�a:</p><p>��Ca�� t� bajk� o naszej wyspie wymy�li� pan Kleks. Nic innego nie robi, tylko stoi na jednej nodze i zmy�la r�ne nieprawdopodobne historie. Opowiada o krajach, kt�re nie istniej�, o mechanicznych ludziach, o jakim� Alojzym B�blu, kt�rego �ciga po ca�ym �wiecie, o sobowt�rach. Nam si� wydaje, �e wszystkie jask�ki s� jednakowe, a one wiedz�, �e to nieprawda i doskonale si� rozr�niaj�� Tak samo wy dwaj. Wm�wili�cie w siebie, �e jeste�cie sobowt�rami. A ja nie dostrzegam w was �adnego podobie�stwa. Ostatecznie tysi�ce ludzi maj� brodawki na nosach, z�ote z�by czy krawaty w groszki.</p><p>Cieszy�y mnie te s�owa Multiflory, gdy� wcale nie czu�em si� jej bratem, jak m�j sobowt�r. Przeciwnie. By�em zakochany i pragn��em j� poj�� za �on�. Anemon-Lusterko szybko mnie przejrza� i powiedzia� pewnego dnia przy �niadaniu:</p><p>��Sny mog� si� prze�ni�, a czas ucieka. Nie wiem, Multifloro, czy s�usznie przypisujesz pewne niezrozumia�e zjawiska fantazji pana Kleksa. Skoro jednak nie wierzysz w istnienie sobowt�r�w, czemu by� nie mia�a po�lubi� Anemona? Przecie� widz�, �e si� kochacie. A nie s�dz�, aby� mog�a znale�� lepszego dla siebie m�a.</p><p>Zamiast odpowiedzi Multiflora rzuci�a mi si� na szyj�, wo�aj�c:</p><p>��Tak! Tak! Chc� by� twoj� �on�! Chc� si� wyrwa� z niewoli uroje�. Ty mo�esz mi stworzy� prawdziwe �ycie, bo ty mnie kochasz, wiem o tym!</p><p>Taka by�a Multiflora!�</p><p>W tym momencie pan Lewkonik przerwa� swoj� opowie��. Z lekko�ci� balonika zbieg� do kajuty, a po chwili wr�ci� z polewaczk� i szybko wzi�� si� do podlewania swoich kwiat�w, kt�re rozkwita�y w skrzynkach przy burtach statku:</p><p>��Rosa multiflora wymaga wielkiej dba�o�ci. To bardzo delikatna ro�lina � rzek� po chwili, po czym zn�w usiad� przy mnie i dalej snu� swoje opowiadanie: �W miar� jak zbli�a�a si� data naszego �lubu, Anemon-Lusterko stawa� si� coraz bledszy, a raczej coraz bardziej przezroczysty, coraz bardziej niedostrzegalny. Wprawdzie krz�ta� si� jeszcze beztrosko po domu i po ogrodzie, ale go wci�� ubywa�o jak ubywa ksi�yca od pe�ni do nowiu. Ju� nie do��, �e by� moim sobowt�rem, ale nadto stopniowo uto�samia� si� ze mn�, a� w ko�cu przestali�my go w og�le dostrzega�. Przylgn�� do mnie jak cie� i odt�d ukazywa� si� ju� tylko w postaci mego cienia.</p><p>Sta�o si� to ostatecznie w dniu, kiedy wraca�em z Multiflor� od �lubu.</p><p>Ma��e�stwo nasze by�o bardzo szcz�liwe. Prowadzili�my �ycie spokojne, z dala od miejskiego zgie�ku, oddaj�c si� z zapa�em hodowli ro�lin. C�rkom naszym, kt�re kolejno przychodzi�y na �wiat, dali�my imiona ulubionych kwiat�w. S� to w�a�nie: R�a, Hortensja, Dalia, Piwonia i Rezeda. Ale � rzecz dziwna. Z matki tak pi�knej urodzi�y si� dziewczynki, niestety, brzydkie.</p><p>C�rki chowa�y si� zdrowo, ros�y, uczy�y si� u najlepszych nauczycieli i darzy�y nas gor�c� mi�o�ci�.</p><p>�yli�my w dobrobycie, gdy� wraz z Multiflor� otrzymali�my przy pomocy krzy�owa� wiele nieznanych kwiat�w o r�nych magicznych zapachach. Wynale�li�my tak�e pobudzacz wzrostu, czyli specjalny od�ywczy p�yn, kt�ry znakomicie przy�piesza rozw�j ro�lin oraz ich kwitnienie. Dzi�ki temu nasza hodowla zyska�a sobie powszechn� s�aw� na wyspie i z trudem mogli�my nad��y� licznym zam�wieniom.</p><p>Dziewczynki, w miar� jak dorasta�y, pomaga�y nam w pracy. Moja kochana Multiflora wyjawi�a, �e jej pragnieniem jest wyda� c�rki za ogrodnik�w, gdy� obcowanie ze �wiatem ro�linnym kszta�uje w ludziach najszlachetniejsze sk�onno�ci. A po namy�le doda�a:</p><p>��Pisarze my�l� tylko o postaciach, kt�re sami stworzyli, in�ynierowie zaj�ci s� wy��cznie maszynami, podr�nicy ch�tnie wyje�d�aj� i zostawiaj� swoje �ony, lekarze bardziej interesuj� si� chorymi ni� zdrowymi. Jedynie mi�o�nicy ro�lin i kwiat�w potrafi� oceni� pi�kno ludzkiej duszy!</p><p>Przy tych s�owach Multiflora westchn�a rozsiewaj�c doko�a aromat r�. Z czasem stwierdzi�em, �e jej nieodrodne c�rki pachnia�y kwiatami, kt�re odpowiada�y ich imionom. I tylko ja, cho� mam na imi� Anemon, a na nazwisko Lewkonik, niczym nie przypominam kwiatu, raczej dyni�, odk�d zaokr�gli�y si� moje kszta�ty.</p><p>Ale to ju� nie nale�y do rzeczy.</p><p>Pewnego dnia, pod koniec czerwca, jak zwykle na Wyspie Sobowt�r�w nasta� okres deszcz�w i burz. La�o przez wiele dni. Siedzieli�my wi�c w domu, nie zagl�daj�c nawet do naszych kwiat�w. D�y huraganowe wiatry, hucza�y grzmoty, w wielu miejscach od piorun�w wybucha�y po�ary. Podczas jednej z takich burzliwych nocy rozleg�o si� energiczne pukanie do naszych drzwi.</p><p>Ubra�em si� szybko i poszed�em wpu�ci� niespodziewanego go�cia. By� to profesor Ambro�y Kleks. Postawi� w k�cie ociekaj�cy deszczem parasol, otrz�sn�� krople z brody i rzek� uroczy�cie:</p><p>��Sprawa jest bardzo wa�na. Niezmiernie wa�na.</p><p>Gdy siedzieli�my ju� w wygodnych fotelach i Multiflora przynios�a nam kieliszki nape�nione r�anym winem, pan Kleks od razu przyst�pi� do rzeczy:</p><p>��O ile mi wiadomo, wyhodowa� pan Lewkoni� Podro�nicz� przy pomocy energii kleksycznej, kt�r� odkry�em przed laty. Musz� pana ostrzec, �e dzia�anie tej energii jest ograniczone w czasie, a nie wymy�li�em dot�d nic, co mog�oby j� zasili� lub odnowi�. Zaj�ty by�em innymi wynalazkami. O �wicie pa�ska Lewkonia Podr�nicza przestanie istnie�. Dla nas trojga, kt�rzy nie jeste�my sobowt�rami, to bardzo wa�ne. Radz� w por� opu�ci� wysp�, bo p�niej nie b�dzie ju� powrotu do rzeczywistego �wiata. Dla siebie przygotowa�em porcj� odpowiedniego przebieralnika i dzi� jeszcze wracam do mojej Akademii. Oto wszystko, co mia�em do powiedzenia. Aha, jeszcze jedno. Pani Multiflora nie by�a siostr� pa�skiego sobowt�ra. Chodzi�o mi po prostu o pewien eksperyment, kt�ry, jak widzimy uda� si� znakomicie. To ja wymy�li�em wasze ma��e�stwo i przypuszczam, �e oboje jeste�cie mi wdzi�czni. �ycz� powodzenia.</p><p>Tu pan Kleks wsta�, po�egna� si� z nami, ale gdy si�ga� po sw�j parasol, z przepa�cistych kieszeni jego surduta wypad� dziwny przedmiot w kszta�cie cylindra, pokryty mn�stwem strza�ek, wskaz�wek i guziczk�w, a nadto z jednej strony zako�czony miote�k� z cienkich platynowych drucik�w.</p><p>Pan Kleks szybko podni�s� �w przedmiot, obr�ci� go parokrotnie w palcach i rzek� z u�miechem:</p><p>��Dziwny aparat, prawda? Ot� jest to jeden z najdonio�lejszych moich wynalazk�w. Nazwa�em go skarbonk� pami�ci. Notuje on wszystko, cokolwiek przep�ywa przez m�j m�zg, a wi�c ka�d� my�l, ka�dy obraz, ka�de wra�enie. Pojemno�� jego wystarcza na ca�e �ycie. Przy odpowiednim nastawieniu mechanizmu potrafi� w zwojach m�zgowych odtworzy� z ca�� dok�adno�ci� dowolny moment zarejestrowany w skarbonce pami�ci. Mo�e kiedy�, w przysz�o�ci, zapragn� przypomnie� sobie wydarzenia dzisiejszej nocy. Kto wie, kto wie�</p><p>M�wi�c to pan Kleks znacz�co podni�s� palec po czym wyszed�, a raczej wyp�yn�� z naszego domu i znikn�� w ciemno�ciach.</p><p>Po wyj�ciu pana Kleksa d�ugo naradzali�my si� z Multiflor�, co robi�. �al nam by�o rozstawa� si� z naszymi kwiatami, �al by�o opuszcza� dom, w kt�rym sp�dzili�my tyle szcz�liwych lat. Uznali�my jednak, �e pozostanie na zawsze w krainie sobowt�r�w zamyka naszym c�rkom drog� do normalnego �ycia. Postanowili�my wi�c wr�ci� do rzeczywistego �wiata. Multiflora obudzi�a dziewczynki, kaza�a im si� ubra� i pod ulewnym deszczem udali�my si� wszyscy do oddalonego klombu, gdzie Anemon-Lusterko wyhodowa� swoj� Lewkoni� Podr�nicz�. Pochylili�my si� nad ni� i zacz�li�my energicznie wdycha� jej osza�amiaj�cy zapach. Po chwil, gdy ogarn�a nas senno��, pok�adli�my si� na dywanie, kt�ry zabra�em z domu. Dziewczynki oddycha�y miarowo, tylko Multiflora zakas�a�a raz i drugi. Ale kaszel jej brzmia� jakby z wielkiego oddalenia. Tak mi si� w ka�dym razie zdawa�o��.</p><p>Tu pan Lewkonik przerwa� swoj� opowie��. Zaczyna�o ju� �wita� i trzeba by�o uda� si� na spoczynek. Przez nast�pne dwa dni hodowca r� cierpia� na siln� migren� i wi�kszo�� czasu sp�dza� w kajucie. Hortensja zagadywa�a mnie parokrotnie o czym rozmawia�em z jej ojcem. Powiedzia�a te� mimochodem:</p><p>��Wo� kwiat�w dzia�a na niekt�rych ludzi odurzaj�co. R�e z gatunku rosa multiflora wywo�uj� niekiedy m�cz�ce sny i przywidzenia. To jest ulubiony kwiat mego ojca. Niech pan spojrzy, jak si� pi�knie rozwija. Ca�y pok�ad przepojony jest zapachem naszych r�.</p><p>Po dw�ch dniach pan Lewkonik znowu zaprosi� mnie na rozmow�. Wygl�da� tak, jakby cierpia� na chorob� morsk�, chocia� morze by�o niezmiennie spokojne i �P�etwa Rekina� ledwo-ledwo ko�ysa�a si� na fali.</p><p>�Zaraz� Na czym to wtedy stan��em?� � odezwa� si� po d�u�szym namy�le � Aha! Noc, ulewa, le�ymy wszyscy obok siebie na dywanie w pobli�u klombu. Zapadam w g��boki sen podr�niczy� A o �wicie budz� si�. Lecz nie w ogrodzie mego dziadka, jak to bywa�o dot�d. Ogrodu nie ma ani �ladu. Nade mn� szumi zbo�e. Zrywam si� na r�wne nogi, rozgl�dam si� i widz� moje c�rki pogr��one w �nie. Widz� Hortensj�, R��, Piwoni�, Dali�, Rezed�. I tylko Multiflory nie ma.</p><p>��Multifloro! � wo�am rozpaczliwie. � Multifloro! Gdzie jeste�? Odezwij si�!</p><p>Przebiegam polne miedze, roztr�cam i depcz� wysokie k�osy. C�rki wo�aj�:</p><p>��Mamo! Mamo!</p><p>Krzyczymy coraz g�o�niej, echo powtarza w oddali:</p><p>��Multifloro! Multifloro!</p><p>Przeszukali�my ca�y teren, ka�dy krzak, wszystkie zak�tki. Na pr�no. Multiflory nie by�o.</p><p>Z domu mego dziadka wyszed� wysoki m�czyzna w kapeluszu z pi�rkiem, z psem my�liwskim i z dubelt�wk� w r�ce. W�ciek�o�� rysowa�a si� na jego twarzy.</p><p>��C� to za wrzaski, do licha! � zaskrzecza� starczym g�osem. � Jakim prawem zak��cacie mi spok�j? Kto pozwoli� tym dziewuchom niszczy� moje zasiewy? Prosz� wynosi� si� st�d, bo dalib�g wystrzelam jak kuropatwy.</p><p>��Jestem Anemon Lewkonik � odrzek�em staraj�c si� panowa� nad sob�. � Znajdujemy si� w posiad�o�ci mego dziadka, ten dom by� moim domem.</p><p>��Nie ma �adnych Lewkonik�w! � zawo�a� starzec tupi�c nog�. � Ani Lewkonik�w, ani lewkonii, ani tych wszystkich przebrzyd�ych kwiat�w. Nie znosz� ich! Sko�czy�o si� panowanie anemon�w i tym podobnych wiechci. Wymiot�em to ca�e paskudztwo! Ziemia moja rodzi pszenic� i �yto. A ja chodz� na polowania. Strzelam i nie chybiam, panie Lewkonik. Fora ze dwora, bo ju� trac� cierpliwo��. � M�wi�c to odwi�d� kurki dubelt�wki i wzi�� nas na cel.</p><p>��Chod�my � rzek�em do c�rek. � Ten cz�owiek jest szalony. Nie ma tu miejsca dla nas.</p><p>Wystraszone dziewcz�ta z najwy�szym zdumieniem przygl�da�y si� tej gorsz�cej scenie. Po raz pierwszy zetkn�y si� z rzeczywistym �wiatem i nigdy dot�d nie s�ysza�y podobnie gwa�townych, napastliwych s��w.</p><p>Ruszyli�my pieszo do pobliskiego miasteczka, gdzie w�r�d miejscowych ogrodnik�w mia�em niegdy� sporo przyjaci�. Ludno�� miasteczka sk�ada�a si� g��wnie z hodowc�w kwiat�w, owoc�w i warzyw, kt�re by�y ozdob� kr�lewskich sto��w nawet w krajach bardzo odleg�ych.</p><p>Postanowi�em uda� si� do starego Kamila Pergamuta, kt�rego sad spada� tarasami do samej rzeki. Zas�yn�� on jako hodowca kleks�w. By�a to rzadka odmiana gruszek, szczepionych metod� profesora Kleksa. Od niego te� pochodzi�a ich nazwa. Kleksy by�y nadzwyczaj soczyste i aromatyczne, a w �rodku zamiast pestek mia�y owoc czere�ni.</p><p>Przyj�a nas siwa, ale krzepka staruszka. Pozna�em w niej pani� Pep� Pergamut. Ucieszy�a si� na m�j widok, u�ciska�a serdecznie mnie i moje c�rki, a gdy dowiedzia�a si� o naszym nieszcz�ciu, o�wiadczy�a stanowczo:</p><p>��Drogi Anemonie, owdowia�am przed trzema laty, jestem stara i samotna. Ju� was st�d nie wypuszcz�. Zna�am ci� jako ma�ego ch�opca. Gdzie�, jak nie u mnie, c�rki twoje znajd� nale�yt� opiek�? Niechaj wszystko, co moje, stanie si� r�wnie� wasze. Dobry los zes�a� mi was na stare lata. Spe�ni�y si� moje najgor�tsze pragnienia. Teraz przynajmniej b�d� mia�a dla kogo �y�.</p><p>Taka to by�a kobieta, pani Pepa.</p><p>Zostali�my u niej. Wydzieli�a mi znaczn� cz�� swoich grunt�w, tote� niezw�ocznie zabra�em si� wraz z c�rkami do pracy i za�o�y�em hodowl� r�. Nie interesowa�y mnie odt�d �adne inne kwiaty poza gatunkiem rosa multiflora. Przypomina�y mi bowiem ukochan� ma��onk�.</p><p>Pewnego dnia pani Pepa wezwa�a mnie do siebie i rzek�a:</p><p>��Nic dziwnego, Anemonie, �e Multiflora nie znalaz�a si� razem z wami. Jest rzecz� ca�kiem zrozumia��, �e skoro dosta�a kaszlu i mia�a wskutek tego zamkni�te drogi oddechowe, nie mog�a w por� nale�ycie pow�cha� kwiatu lewkonii. A potem by�o ju� za p�no. Wcale to jednak nie oznacza, aby Multiflora odgrywa�a tylko rol� sobowt�ra! Mo�esz pod tym wzgl�dem zaufa� cz�owiekowi tak m�dremu, jak profesor Ambro�y Kleks. Jestem przekonana, �e odnajdziesz swoj� �on�.</p><p>Zacna staruszka dodawa�a mi otuchy. Z czasem wst�pi�a we mnie nadzieja, a gdy na statku dowiedzia�em si� od pana, �e mamy p�yn�� do Alamakoty i �e tam znajd� profesora Kleksa, zacz��em wierzy� w szybkie spe�nienie mych pragnie�. Licz� na pana, panie Niezg�dka. Pan mi chyba pomo�e pozyska� przychylno�� profesora.�</p><p>Zapewni�em pana Lewkonika, �e wieki uczony niew�tpliwie u�atwi mu odzyskanie Multiflory.</p><p>Przez jaki� czas trwali�my w milczeniu. Po d�u�szej chwili hodowca r� westchn��, pocisn�� brodawk� na nosie, o�ywi� si� i opowiada� dalej:</p><p>�Pani Pepa przez wiele lat s�yn�a jako pogromczyni dzikich zwierz�t i popisuj�c si� w w�drownych cyrkach zgromadzi�a znaczny maj�tek. A kiedy si� postarza�a, rzuci�a aren�, osiad�a w naszym miasteczku i po�wi�ci�a si� z zapa�em hodowli gruszek. Z czasem poj�a za m�a swego ogrodnika, Kamila Pergamuta, kt�ry przed kilku laty zmar� z przejedzenia kleksami.</p><p>Pani Pepa by�a kobiet� nadzwyczaj �agodn�, a jak nieraz podkre�la�a, nauczy�a si� �agodno�ci przez obcowanie z dzikimi zwierz�tami. Natomiast ludzi unika�a w obawie przed ich drapie�no�ci�.</p><p>��Mam chyba s�uszno��, drogi Anemonie. Pozna�e� owego my�liwego, kt�ry zagarn�� dom twego dziadka, a was wyp�dzi� gro��c dubelt�wk�. Jeste� poczciwego serca i nie tracisz wiary w ludzk� dobro�. Mo�e to i dobrze.</p><p>Taka by�a pani Pepa.</p><p>W wolnych chwilach uczy�a moje c�rki tresury zwierz�t. Po pewnym czasie mieli�my w domu wiewi�rk�, kt�ra umia�a zapala� lampy, psa, kt�ry podlewa� co rano kwiaty, je�a, kt�ry nauczy� si� czy�ci� obuwie. Kot Walery szybko i zr�cznie przyszywa� guziki, a bia�e myszki odkurza�y sprz�ty albo pe��y grz�dki w ogrodzie. Rezeda rozmi�owa�a si� szczeg�lnie w tresurze ptak�w. Jej szpak po miesi�cu nauczy� si� m�wi� i nawet sam wymy�li� kilka dwuwierszy. Oto niekt�re z nich:</p><empty-line/><p><emphasis>Anemon Lewkonik</emphasis></p><p><emphasis>P�knie jak balonik.</emphasis></p><p>Albo:</p><empty-line/><p><emphasis>Nasz Anemon � pusta g�owa</emphasis></p><p><emphasis>Pi�� nie�adnych c�rek chowa.</emphasis></p><p>I jeszcze jeden:</p><empty-line/><p><emphasis>Pepa, chocia� �lepa,</emphasis></p><p><emphasis>Krzepka jest jak rzepa.</emphasis></p><p>Piwonia pod wp�ywem tego szpaka nabra�a ogromnego zapa�u do rymowania. Odt�d m�wi wy��cznie wierszem. Chocia� jednak posiada niew�tpliwy talent poetycki, jej wiersze trudno zrozumie�.</p><p>Wczoraj powiedzia�a na przyk�ad tak:</p><empty-line/><p><emphasis>Talia Dalia myd�o balia</emphasis></p><p><emphasis>Lustro szustro b�c sypialnia</emphasis></p><p><emphasis>Kodra mo�dra woda chlup</emphasis></p><p><emphasis>Kapitana zmiana r�b.</emphasis></p><p>Mia�o to znaczy�, �e Dalia, myj�c si� przed snem, zagapi�a si� w lustro i obla�a wod� niebiesk� ko�dr�, wobec czego mam prosi� kapitana, �eby kaza� zmieni� jej po�ciel.</p><p>Jak wida� na tym przyk�adzie, Piwonia pi�knie rymuje, natomiast Rezeda jest niezr�wnana w tresurze ptak�w. Robaki zwane p�azie�cami nauczy�a tabliczki mno�enia i teraz ka�dy ptak, kt�ry zje takiego p�azie�ca, umie mno�y� od jednego do stu.</p><p>Zreszt� w�a�nie Rezeda wytresowa�a pa�skiego koliberka i nauczy�a go wskazywa� kierunek na po�udniowy wsch�d, dzi�ki czemu p�yniemy teraz do Alamakoty.</p><p>Pani Pepa otoczy�a moje c�rki troskliw� opiek�, stara�a si� im we wszystkim dogadza�, przyrz�dza�a dla nich codziennie rozmaite przysmaki, jak na przyk�ad kleksy w czekoladzie albo z kremem. Mimo to jednak dziewczynki chud�y, marnia�y, powiedzia�bym � wi�d�y jak kwiaty. Nie pomaga�y �adne leki i zio�a, �adne nacierania ma�ciami, natryski z r�anej wody ani wreszcie nalewka na li�ciach anemonu. Ka�dy dzie� przynosi� pogorszenie. Widocznie po nieco sztucznym klimacie Wyspy Sobowt�r�w trudno by�o dziewcz�tom przystowowa� si� do nowych warunk�w.</p><p>Na szcz�cie pani Pepa, studiuj�c dzie�o pana Kleksa o jego podr�y, trafi�a na opis Przyl�dka Aptekarskiego i Obojga Farmacji. Dowiedzieli�my si�, �e tylko tam mo�na dosta� niezb�dne leki.</p><p>Nie zastanawia�em si� d�ugo. Spakowali�my walizki i ruszyli�my w drog�, zaopatrzeni przez pani� Pep� w dwa kosze dojrza�ych kleks�w.</p><p>Podr� mieli�my pomy�ln� i po tygodniu zawin�li�my do portu w krainie aptekarzy. Panowa� tam udzielny Prowizor Pigularz II.</p><p>Ju� sam klimat Przyl�dka Aptekarskiego okaza� si� dla c�rek zbawienny. Wybitni miejscowi farmaceuci zaj�li si� nimi bardzo troskliwie. Z prywatnych zbior�w Pigularza II otrzymali�my cenne eliksiry, kt�re w kr�tkim czasie przywr�ci�y zdrowie moim kochanym c�rkom. Niech pan nie my�li, �e nie pr�bowa�em zdoby� dla nich jakiego� �rodka na upi�kszenie rys�w twarzy, ale w�a�ciwo�ci tych nie posiada�a �adna ma�� ani �aden krem wytwarzany w krainie Obojga Farmacji.</p><p>Podczas przyj�cia, wydanego na nasz� cze�� przez udzielnego Prowizora, ten dobrotliwy w�adca rzek� do mnie poufnie:</p><p>��O ile mi wiadomo, w kraju zwanym Alamakot� dojrzewa owoc gungo. Sok tego owocu to jedyny prawdziwie skuteczny �rodek na usuni�cie brzydoty. Radz� zapami�ta�: owoc gungo w Alamakocie.�</p><p>Tu pan Lewkonik poci�gn�� mnie za r�kaw, a upewniwszy si� �e nie �pi�, zawo�a�:</p><p>��Rozumie pan, panie Niezg�dka, ile zawdzi�czam naszemu spotkaniu?! Rozumie pan, jakie znaczenie ma dla mnie i dla moich c�rek ta podr� do Alamakoty? Nie mog� si� wprost doczeka�, kiedy wreszcie dobijemy do jej brzeg�w. Ale na razie wr��my do przyj�cia u Pigularza II.</p><p>W�r�d licznie zgromadzonych dostojnik�w pa�stwowych i przedstawicieli miejscowego spo�ecze�stwa znajdowa� si� r�wnie� Pierwszy Admira� Floty.</p><p>By� to m�czyzna niezbyt pi�kny, powiedzia�bym nawet, troch� kanciasty, a w zachowaniu bardzo dziwny. Nazywa� si� niech pan uwa�a, panie Niezg�dka� nazywa� si� � Alojzy B�bel.�</p><p>Te s�owa pana Lewkonika zelektryzowa�y mnie. S�ucha�em chciwie dalszych jego wynurze�. Przeka�� je wam nieco p�niej. Teraz jednak musz� zako�czy� niniejszy rozdzia� i wr�ci� do miejsca, w kt�rym rozstali�my si� z panem Kleksem.</p></section><section><title><p>GDZIE JEST REZEDA?</p></title><p>W drugim Klekse zostawili�my pana Kleksa przed Rezerwatem Zepsutych Zegark�w, w pozycji, kt�r� przybiera� zazwyczaj gdy sytuacja wymaga� g��bokiego namys�u. Tym razem uczony m�� zamy�li� si� g��biej ni� kiedykolwiek przedtem. Chodzi�o przecie� o spraw� porwania Rezedy przez Alojzego.</p><p>Stoj�c na jednej nodze, pan Kleks my�la� dostatecznie d�ugo, abym zd��y� przez ten czas opowiedzie� wam o Wyspie Sobowt�r�w oraz dzieje rodziny Lewkonik�w.</p><p>Teraz z oczu i z miny uczonego mo�na by�o wywnioskowa�, �e wszystko ju� dok�adnie przemy�la� i �e za chwil� zacznie dzia�a�. Istotnie, pan Kleks wyprostowa� si�, obci�gn�� surdut, a nast�pnie wyj�� z kieszeni skarbonk� pami�ci. Przesun�� na niej kilka wskaz�wek, naregulowa� aparat, nacisn�� odpowiedni guzik, po czym miote�k� z platynowych drucik�w przytkn�� sobie do czo�a.</p><p>��Oczywi�cie, panie Anemonie � rzek� po chwili � mia� pan racj� twierdz�c, �e spotkali�my si� ju� dawniej. Teraz przypominam sobie doskonale nasz� ostatni� rozmow� na Wyspie Sobowt�r�w. Multiflora! Tak. Nie, zd��y�a nale�ycie pow�cha� Lewkonii Podr�nicz�j. Zosta�a na wyspie. Odnajdziemy j�, drogi panie Lajkonik�</p><p>��Lewkonik � poprawi� hodowca r�.</p><p>��Przepraszam pana, nie mam pami�ci do nazwisk � zreflektowa� si� pan Kleks. � Oczywi�cie: lewkonia � Lewkonik. To takie proste. Odnajdziemy pa�sk� �on�! G�owa do g�ry! Dzi� mamy jednak przed sob� co� pilniejszego. Chodzi o zdemaskowanie Alojzego B�bla i odzyskanie Rezedy. Opracowa�em ju� ca�y plan. Musimy szybko si� przebra�, �eby zd��y� na przyj�cie u kr�la. Pozosta�o niewiele czasu. W drog�, moi pa�stwo! Broda czuwa!</p><p>Ruszyli�my w kierunku pa�acu ministrona Pogody i Czterech Wiatr�w, gdzie mieli�my zamieszka�. Tam ju� pewno czeka� na nas Weronik, kt�ry o ile pami�tacie, poszed� po nasze baga�e do portu,</p><p>Przez ca�� drog� hodowca r� kr��y� doko�a pana Kleksa, obija� si� brzuchem o jego brzuch i zasypywa� go pytaniami:</p><p>��Panie profesorze� moja �ona� moja Multiflora� Gdzie mam jej szuka�? B�agam pana� Co robi�? Dok�d jecha�? W jaki spos�b mo�na dotrze� do Wyspy Sobowt�r�w?</p><p>Panny Lewkonik�wny wt�rowa�y ojcu, zast�powa�y drog� panu Kleksowi, Dalia i R�a czepia�y si� jego ramion, a Hortensja wo�a�a szlochaj�c:</p><p>��Niech pan odpowie, panie profesorze!</p><p>��Dlaczego pan milczy? Dlaczego? � powtarza�a R�a ci�gn�c uczonego za po�� surduta.</p><p>Ale pan Kleks mia� na to wszystko jedn� odpowied�:</p><p>��Po�piech jest wrogiem rozs�dku! Zapami�tajcie to sobie. Rozwaga jest podpor� m�dro�ci. Wiem, co nale�y czyni� i kiedy. Broda czuwa! A wy, dziewuszki, nie przeszkadzajcie mi kroczy� do wytkni�tego celu.</p><p>Po tych stanowczych s�owach rodzina Lewkonik�w nie nagabywa�a ju� wi�cej pana Kleksa. Szli�my w milczeniu, a on maszerowa� na przodzie, z rozwianymi po�ami surduta, z brod� wskazuj�c� nieomylnie w�a�ciwy kierunek.</p><p>Min�li�my ulic� Weso�ych Piskl�t, a nast�pnie szerok� Alej� Laktusow�, rz�si�cie o�wietlon� kolorowymi lampionami. Aleja ta wysadzona jest drzewami laktusowymi, kt�re rosn� wy��czmie w Alamakocie. Z ich konar�w zwisaj� rurkowate ga��zie, przez kt�re s�czy si� sok laktusowy. Alamakota�czycy u�ywaj� go jako krzepi�cego napoju. Ogrodnicy miejscy specjalnymi m�oteczkami obstukuj� pnie drzew, co znacznie przyspiesza wyciekanie cennego soku, kt�ry barw� i smakiem przypomina do z�udzenia zwyk�e krowie mleko. Dojenie drzew laktusowych odbywa si� ka�dego dnia po zachodzie s�o�ca. Id�c alej�, widzieli�my mn�stwo kobiet, kt�re z wiaderkami w r�ku ustawia�y si� w kolejce po �wie�y sok. Niekt�re mia�y z sob� nawet sitka, prawdopodobnie do przecedzania ko�uch�w.</p><p>Pan Kleks coraz bardziej wyd�u�a� krok, tak �e musieli�my biec truchcikiem, aby za nim nad��y�. Z daleka wida� by�o ju� plac A-B sk�d wystrzela�y ku niebu wspania�e sztuczne ognie. Nigdy dot�d nie widzia�em r�wnie pomys�owych kombinacji pirotechnicznych. Wielobarwne strumienie fajerwerk�w uk�ada�y si� w pi�ropusze kogucich ogon�w, w postacie walcz�cych smok�w, a chwilami przedstawia�y ca�e obrazy, jak na przyk�ad kr�lewsk� fregat� a na niej Kwaternostra I w aureoli z kolorowych jajek. Widowisko by�o wr�cz fantastyczne. T�umy wiwatowa�y na cze�� �askawego monarchy, zw�aszcza �e tego dnia, z okazji �wi�ta narodowego, na wszystkich placach sma�y�a si� dla ludu pa�stwowa jajecznica. Jak nas poinformowano, Kwaternoster I przeznaczy� na ten cel dwie�cie tysi�cy jaj eksportowych.</p><p>Na placu A-B z trudem przecisn�li�my si� przez t�um oblegaj�cy patelni� gigant i dotarli�my do pa�acu Limpotrona. Przy wej�ciu czeka� na nas Weronik.</p><p>��Walizki rozpakowa�em, suknie kaza�em wyprasowa� � oznajmi� z godno�ci�. � Za p� godziny musimy by� w pa�acu kr�lewskim.</p><p>Pokoje oddane do dyspozycji pana Kleksa znajdowa�y si� na pierwszym pi�trze. Rozwieszone tam by�y okr�towe koje do spania, a umeblowanie sk�ada�o si� z rozmaitego typu kompas�w, barometr�w, termometr�w, aparat�w do mierzenia ilo�ci opad�w oraz si�y wiatr�w. Na �cianach wisia�y mapy pogody, a na sto�ach le�a�y oznaczone chor�giewkami wykresy wy��w i ni��w. By�a to najwidoczniej ministronalna pracownia, przeznaczona czasowo na pokoje go�cinne.</p><p>W jednym z nich sta�o rozk�adane lustro wyszczuplaj�ce, z kt�rym pan Kleks nigdy si� nie rozstawa�, gdy� bardzo dba� o sw�j wygl�d. Teraz pok�j ten zaj�y panny Lewkonik�wny, pan Lewkonik zamieszka� razem z Weronikiem, a ja z panem Kleksem.</p><p>��Moi pa�stwo � rzek� uczony � mamy pi�tna�cie minut na doprowadzenie si� do porz�dku. Prosz�, aby wszyscy ubrali si� po galowemu.</p><p>Kiedy zostali�my sami, pan Kleks weso�o pogwizduj�c odwr�ci� sw�j surdut na lew� stron�, pokryt� niebieskim at�asem w z�ote gwiazdki, przypi�� do spodni galowe lampasy, a na szyi zawi�za� uroczysty krawat w ��te grochy. Wygl�da� w tym stroju niezwykle wytwornie.</p><p>��Dwustronny surdut to m�j wynalazek � rzek� przegl�daj�c si� z ukontentowaniem w lustrze. � Posiada osiem kieszeni i cztery skrytki. Tak samo zreszt� jak kamizelka. Dla cz�owieka, kt�ry cz�sto podr�uje, wa�ny jest taki uniwersalny ubi�r, nadaj�cy si� na wszelkie okazje. Ale najwa�niejsze s� kieszenie. W surducie mam dwana�cie, w kamizelce dwana�cie, w spodniach sze��, og�em wi�c trzydzie�ci. A do tego dochodz� jeszcze dwie kieszenie zapasowe w kalesonach. Oto str�j godny uczonego!</p><p>Przebra�em si� w m�j najlepszy garnitur i przypi��em do spodni lampasy. Wydawa�o mi si�, �e nadesz�a odpowiednia chwila, aby wyjawi� panu Kleksowi pow�d mego przybycia do Alamakoty. Zanim jednak zacz��em m�wi�, pan Kleks o�wiadczy�:</p><p>��Wiem, wiem, Adasiu! Twoje my�li wida� jak na talerzu. Znam ci� przecie� na wylot. Skoro przyjecha�e� za mn� a� tutaj, znaczy to, �e masz jakie� wielkie k�opoty. Z Akademii po wr�czeniu dyplom�w powiniene� by� uda� si� do domu. A wi�c k�opoty zwi�zane s� z domem, z rodzicami. Gdyby kt�re� z nich zachorowa�o, szuka�by� pomocy nie u mnie,lecz u lekarzy. Nie zadawa�by� si� z kolibrem, gdyby nie chodzi�o o jakie� ptasie sprawy, i to w dodatku bardzo powa�ne. Reszta jest jasna. Nie potrzebujemy na ten temat rozmawia�. B�d� pewny, �e pomog� ci w poszukaniu ojca. M�wi�: ojca, gdy� o twoj� matk� jestem spokojny. Takim kobietom nie zdarzaj� si� ptasie przygody. Adasiu, g�owa do g�ry!. Broda czuwa!</p><p>Powiedzcie sami, czy to nie genialny cz�owiek?</p><p>Panny Lewkonik�wny wyst�pi�y w sukniach w kolorach kwiat�w, kt�rych imiona nosi�y, i wygl�da�y jak prawdziwy bukiet.</p><p>Pan Lewkonik ubra� si� we frak, a �e wiecz�r by� upalny, pot stru�kami sp�ywa� mu po twarzy.</p><p>Jedynie Weronik zachowa� sw�j zwyk�y str�j, tyle tylko, �e tym razem zasznurowa� buty cienkim zielonym drutem od dzwonk�w.</p><p>Nie mieli�my sposobno�ci pozna� naszego gospodarza, gdy� jako ministron pogody i Czterech Wiatr�w zaj�ty by� przygotowaniem pogody na zbli�aj�ce si� �wi�to.</p><p>Weronik troskliwie pozamyka� pokoje, klucze wr�czy� s�u�bie, po czym udali�my si� na przyj�cie. Do sali tronowej wkroczyli�my akurat w chwili, gdy odgrywano hymn narodowy na muszlach.</p><p>Kwaternoster I sta� na mostku kapita�skim swojej fregaty. Poni�ej, obok kr�la, ustawi� si� rz�d oraz dostojnicy pa�stwowi. Premier mia� imi� zaopatrzone w dodatek ministerialny nie tylko na ko�cu, ale i na pocz�tku. Nazywa� si� mianowicie Trondodentron. Zaproszeni go�cie zgromadzili si� pod �cianami, gdy� po �rodku sali sta�y patelnie, na kt�rych nadworni kuchmistrze sma�yli jajecznic� w barwach narodowych, a wi�c w kolorze ��to-czerwono-zielonym, na co sk�ada�y si� jajka, pomidory i szczypiorek.</p><p>Podczas gdy kr�l wyg�asza� przem�wienie, kt�re�my ju� s�yszeli poprzednio, i doszed� do s��w �ka�dego roku wywozimy za granic� pi��dziesi�t milion�w jajek, a za uzyskane dewizy sprowadzamy sto tysi�cy zegark�w� � od��czy�em si� ukradkiem od naszej grupy i usi�owa�em w�r�d go�ci rozpozna� Alojzego.</p><p>Pami�tacie, �e wszyscy Bajdoci jako dawni marynarze byli tatuowani i pan Kleks s�usznie przypuszcza�, �e brak tatua�u u Alojzego u�atwi nam jego zdemaskowanie. Tymczasem spotka� nas zaw�d. Alamakota�scy go�cie, aczkolwiek obna�eni do pasa tego wieczoru, z okazji �wi�ta narodowego, posypani byli galowym srebrnym proszkiem, kt�ry ca�kowicie pokrywa� ich cia�a.</p><p>Nie mog�em te� rozpozna� Alozjego po twarzy, bowiem, jak wiecie, ten szelma umia� bajecznie maskowa� si� i podszywa� pod inne postacie.</p><p>Pozostawa�y wi�c tylko nogi. Bajdot�w og�em by�o trzynastu. Reszta sk�ada�a si� z rodowitych trzyno�nych Alamakota�czyk�w. Nie m�wi� o m�odzie�y, gdy� dzieci z mieszanych ma��e�stw mia�y wprawdzie po dwie nogi, ale jako trzyr�kie �atwe by�y do odr�nienia.</p><p>Przeciska�em si� przez t�um ze wzrokiem utkwionym w d� i notowa�em w pami�ci dwuno�nych Bajdot�w.</p><p>Pierwszym z nich by� kr�l Kwaternoster I, nast�pnie premier Trondodentron, dalej ministron Pogody i Czterech Wiatr�w � Limpotron, ministron Pokoju � Fajatron, wreszcie czterech pomniejszych ministron�w oraz pi�ciu dostojnik�w z otoczenia kr�la.</p><p>Sprawdzi�em jeszcze raz moje obliczenia. Wszystko si� zgadza�o. Dwuno�nych Bajdot�w by�o trzynastu. Nasza grupa sk�ada�a si� z dziewi�ciu os�b. Pozostali mieli po trzy nogi, a wi�c nale�eli do spo�ecze�stwa �ci�le alamakota�skiego.</p><p>Weronik prowadzi� obserwacje na w�asn� r�k�. Pocz�tkowo pomyli� si� w rachunku, gdy� nie wzi�� pod uwag� osoby kr�la, ale w ostatecznym obliczeniu byli�my zgodni.</p><p>��Na artytmetyce nie mo�na polega� � szepn�� mi do ucha stary dozorca. � Czasami pi�� razy dziesi�� jest pi��dziesi�t, a czasami p� z�otego. Tyle, ile pan Chryzantemski daje mi za otwarcie bramy.</p><p>Tymczasem go�cie posilili si� jajecznic� i s�u�ba uprz�tn�a patelnie. Nadworny muzyk odegra� na muszlach Marsz Walecznych Kogut�w, po czym rozpocz�a si� cz�� koncertowa.</p><p>Trzyr�kie dziewcz�ta wykona�y na podw�jnych skrzypcach uroczysty Hymn do Jajka. Ka�da z nich dwiema r�kami trzyma�a dwoje skrzypiec, a trzeci� prowadzi�a smyczek. Muzyka ta by�a tak wspania�a, �e chcia�bym j� wam powt�rzy�. Pos�uchajcie:</p><p>�Pi-pi-wzzzz-fff-ff-dli-dli-dli-mg-mg-rs-rs-tfff��</p><p>Oczywi�cie jest to tylko kr�tki fragment, ale mam nadziej�, �e z tej ma�ej pr�bki potraficie odtworzy� sobie ca�� kompozycj�. Je�li za� chodzi o wykonanie, to mog� was zapewni�, �e dzi�ki zwinno�ci r�k i palc�w skrzypaczek smyczka w og�le nie by�o wida�, natomiast struny od szybkiego tarcia rozgrzewa�y si� do czerwono�ci.</p><p>Go�cie w takt muzyki potrz�sali rytmicznie. zegarkami, co w po��czeniu z melodi� wywiera�o tak pot�ne wra�enie, �e Kwaternoster I o ma�o si� nie rozp�aka�.</p><p>Nast�pnie od�piewano alambajk� o kokoszce do s��w ministrona Spraw Artystycznych, kt�ry nazywa� si� Tubatron.</p><p>Ten znakomity alambajkopisarz pracowa� nad tekstem pie�ni dwa lata, tote� warto, abym go przet�umaczy� i przytoczy� tutaj w ca�o�ci:</p><poem><stanza><v><emphasis>Ko-ko-kokoszko, wysil si� troszk�,</emphasis></v><v><emphasis>Ko-ko-kokoszko, jajko nam daj,</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Wszak my kochamy ka�d� kokoszk�</emphasis></v><v><emphasis>Bo ko-ko-kokoszka wzbogaca kraj.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Ko-ko-kokoszko, nie �al si� gorzko,</emphasis></v><v><emphasis>Alamakocie potrzeba jaj,</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Pracuj wydajnie, ko-ko-kokoszko,</emphasis></v><v><emphasis>Ko-ko-kokoszko, jajko nam daj.</emphasis></v></stanza></poem><p>Po od�piewaniu tej pie�ni wyst�pi� zesp� tancerzy i wykona� brawurowy taniec akrobatyczny, zwany alamaczycz�: Polega� on na szybkim przebieraniu trzema nogami z potr�jnym przytupem oraz na podw�jnych przysiadach z r�wnoczesnym wyrzuceniem �rodkowej nogi do przodu.</p><p>Muszle obraca�y si� szybko, ��cz�c poszczeg�lne marsze w jedn� skoczn� melodi�. Kwaternoster I z nadzwyczajnym wyczuciem rytmu bi� w dzwon pok�adowy swojej fregaty. Sala grzmia�a i hucza�a, a tubylcy uderzali zegarkami o pod�og� w takt alamaczyczy.</p><p>Panny Lewkonik�wny, nie przyzwyczajone do takiego zgie�ku, pozatyka�y sobie uszy, natomiast pan Kleks przygl�da� si� z zaciekawieniem popisom tancerzy i nawet dyrygowa� jednym palcem jak wytrawny kapelmistrz.</p><p>W pewnym momencie, gdy tancerze znowu ruszyli w przysiady i wyrzucili �rodkowe nogi do przodu, jednemu z nich noga nagle si� urwa�a, przelecia�a ponad g�owami zebranych przez ca�� sal� i z impetem ugodzi�a w nos Kwaternostra I. Kr�l og�uszony uderzeniem, osun�� si� na pok�ad fregaty. Muzyka natychmiast zamilk�a i wszyscy zamarli z przera�enia. Jeden tylko pan Kleks nie straci� przytomno�ci umys�u i zawo�a�:</p><p>��Adasiu! Czy rozumiesz co to znaczy? Ta noga by�a przyprawiona! W ten spos�b Alojzy udawa� Alamakota�czyka! O, patrz.,. Tam! Ucieka! Panowie � za mn�!</p><p>Przeciskaj�c si� przez t�um oniemia�ych go�ci, rzucili�my si� ku wyj�ciu. Pan Kleks z rozwian� brod� pru� naprz�d jak czo�g, ja za nim, za mn� Weronik, a na ko�cu, podskakuj�c jak pi�ka, mkn�� hodowca r�.</p><p>Po wydostaniu si� z sali zbiegli�my szybko po schodach i ruszyli�my w pogo�.</p><p>Gdyby Alojzy nie by� ucieka�, nie rozpoznaliby�my go w ulicznym t�umie. Ale obawia� si� mo�e nie tyle nas, co kr�lewskiej stra�y i gro��cej mu kary za obraz� majestatu. Umyka� wi�c nie ogl�daj�c si� za siebie, jak �cigany zaj�c. Przebieg� Alej� Laktusow�, potem plac ��tka, ulic� Bia�ka, a� w ko�cu wpad� w jeden z bocznych zau�k�w. Tu zawaha� si� przez chwil� i da� nura na klatk� schodow� pobliskiego domu. Wpadli�my tam za nim i �cigali�my go z pi�tra na pi�tro przeskakuj�c po kilka stopni. Wreszcie, w momencie gdy Alojzy usi�owa� przedosta� si� ze strychu na dach, pan Kleks chwyci� go za nogi.</p><p>��Mam ci�! Zawo�a� zdyszany. � Mam ci�, Alojzy! Nie b�j si�, nie zrobi� ci nic z�ego! Nie wyrywaj si�! Alojzy, kochany, to przecie� ja, Ambro�y.</p><p>�ci�gn�li�my Alojzego z dachu. Weronik trzyma� go mocno za r�ce, a ja za g�ow�. Pan Kleks wydoby� z przepastnych kieszeni surduta �rubokr�t i zr�cznie nim manipuluj�c wykr�ci� zza ucha Alojzego niewielk� �rub�.</p><p>��Rozregulowa�em jego mechanizm ruchu � rzek� ze smutkiem. � Teraz ju� nie ucieknie.</p><p>Alojzy sta� sztywno jak lalka i tylko mamrota� monotonnym g�osem:</p><p>��Nie ucieknie� Nie ucieknie� Ambro�y fuszer� Ambro�y nad�ta purchawka� Ambro�y pata�ach� Ambro�y brakor�b�</p><p>��Uspok�j si�, Alojzy � rzek�em. � Tu s� obcy ludzie� Co sobie pomy�l�? Doprawdy nie wypada�</p><p>��Uwaga, bo kopn�! � sykn�� przez z�by Alojzy. Na szcz�cie jednak nogi mia� nieruchome. Pan Kleks przygl�da� mu si� z powag�, wreszcie skin�� na nas.</p><p>��Panowie, musimy go zanie�� do domu. Czeka nas trudne zadanie.</p><p>Weronik bez s�owa wzi�� Alojzego pod pach� i ruszy� po schodach na d�.</p><p>Wyszli�my na ulic�. By�a g��boka noc. �wiat�a w oknach pogas�y, gdzieniegdzie tylko snuli si� jeszcze sp�nieni przechodnie. Jednym z nich okaza� si� Zyzik. Spojrza� zdziwiony na Alojzego.</p><p>��Ciekawe� Przez ca�y czas chodzi� na trzech nogach, a teraz ma tylko dwie� Poznaj� go. Opowiada� mi, �e jego ojciec zamieni� si� w ptaka� A dzisiaj m�wi�, �e przyjecha�a jego narzeczona�</p><p>��I co dalej? � zawo�a� pan Lewkonik.</p><p>��Co dalej? Prosi� mnie, �ebym da� mu klucze od Kr�lewskich Ogrod�w.</p><p>��No i co, i co? � dopytywa� si� natarczywie pan Lewkonik.</p><p>��Podarowa� mi z�oty zegarek, wi�c da�em mu ten klucz� Obieca� zwr�ci� go rano.</p><p>��Rezeda! Moja Rezeda! � zawo�a� pan Lewkonik. � Ukry� j� w ogrodach� Panie Adasiu, musimy tam i��! Natychmiast!</p><p>Weronik po�o�y� Alojzego ma trawniku i systematycznie przetrz�sn�� jego kieszenie. W jednej znalaz� mosi�ny klucz i podw�jn� platynow� spr�yn�. W drugiej wielki okr�g�y guzik.</p><p>��Rozumiem � powiedzia� Kleks. � Wypad�a mu spr�yna prawid�owego my�lenia� A mo�e sam j� sobie przez nieostro�no�� wyd�uba�� Teraz wszystko jest dla mnie jasne. Adasiu, id� z panem Lewkonikiem do Kr�lewskich Ogrod�w szuka� Rezedy. Zyzik was zaprowadzi. A my, panie Weroniku, ruszamy do domu.</p><p>Weronik podni�s� Alojzego, przerzuci� go sobie przez rami� i rzek� znacz�co:</p><p>��Ten guzik ju� dwa razy widzia�em. Ciekawe!</p><p>Pan Kleks bez s�owa odebra� mu guzik i schowa� do kieszonki kamizelki.</p><p>��Wracajcie z Rezed�! Panie Weroniku, w drog�. Broda czuwa.</p><p>Po tych s�owach oddali� si� wraz ze starym dozorc�, pogwizduj�c Marsz O�owianych �o�nierzy, co oznacza�o, �e przysz�a mu do g�owy jaka� bardzo m�dra my�l.</p><p>A my trzej, ponaglani przez pana Lewkonika, szybkim krokiem ruszyli�my w kierunku Kr�lewskich Ogrod�w, gdzie wed�ug wszelkiego prawdopodobie�stwa Alojzy ukry� Rezed�.</p><p>Wypo�yczalnie hulajn�g by�y ju� o tej porze nieczynne, a Kr�lewskie Ogrody le�a�y daleko za miastem. Szli�my wi�c bardzo d�ugo i mieli�my do�� czasu, �eby porozmawia� o r�nych sprawach.</p><p>Zyzik, kt�ry tak jak my bra� udzia� w przyj�ciu u Kwaternostra I, poinformowa� nas, �e wprawdzie kr�lowi nic si� nie sta�o, jednak stra� kr�lewska poszukuje zamachowca.</p><p>��Widzia�em t� nog� na w�asne oczy � m�wi� Zyzik. � By�a wypchana trocinami i kurzym pierzem. I mimo �e winowajca pos�u�y� si� sztuczn� nog�, odpowiada za kopni�cie kr�la. U nas kr�la kopa� nie wolno. Grozi za to surowa kara.</p><p>Przez chwil� maszerowali�my w milczeniu. Niepokoi� mnie los Alojzego, aczkolwiek Zyzik najwidoczniej nie skojarzy� go z osob� zamachowca.</p><p>Pan Lewkonik co chwila wybiega� naprz�d, ale natychmiast wraca� w obawie, �eby nie straci� z nami ��czno�ci. Przypomnia� mi znajomego pudla, kt�ry zachowywa� si� tak samo, gdy wychodzi� ze swym panem na spacer.</p><p>Ksi�yc w pe�ni o�wietla� nam drog� i mruga� porozumiewawczo jednym okiem, zupe�nie jak pan Kleks, kiedy mia� co� m�drego do powiedzenia. Szli�my szerok� alej� eukaliptusow�, a po obu jej stronach ci�gn�y si� ma�e farmy kurzy hodowc�w-cha�upnik�w. Tu i �wdzie rozlega�o si� ju� pianie kogut�w, gdy� jak wiadomo, niekt�re z nich cierpi� na bezsenno�� i przyst�puj� do pracy wcze�niej, ni� nale�y. Zyzika wprawi�o to w stan takiego podniecenia, �e raz po raz trzepota� �okciami, bi� si� r�kami po udach i odpowiada� dono�nym pianiem jak prawdziwy kogut.</p><p>Korzystaj�c z kogucich upodoba� Zyzika, pan Lewkonik uj�� mnie pod rami� i rzek� poufnie:</p><p>��Opowiada�em panu o pobycie na Przyl�dku Aptekarskim. Teraz musz� do tego powr�ci�. Ot� poznali�my tam Alojzego B�bla, kt�ry w pa�stwie Obojga Farmacji piastowa� godno�� Pierwszego Admira�a Floty. Na tym stanowisku cieszy� si� powszechnym uznaniem i uchodzi� za znakomitego �eglarza. Zreszt� profesor Kleks pisa� o tym obszernie w swoich dzie�ach. Admira� okazywa� mnie i moim c�rkom wyj�tkowe wzgl�dy. Odda� do naszej dyspozycji zabytkow� korwet� z pi�cioma marynarzami, pozwala� nam uczestniczy� w po�owach leczniczych wodorost�w, a dziewcz�tom ofiarowa� po gar�ci pi�knych pere�.</p><p>Pewnego dnia wyda� na pok�adzie okr�tu flagowego �Pigularia� wspania�y bal na nasz� cze��.</p><p>Udzielny Prowizor Pigularz II ta�czy� w pierwszej parze z moj� Hortensj�, a w drugiej � pierwszy Admira� Floty z Rezed�. C� to by� za taniec! Orkiestra morska gra�a na tr�bkach, a Rezeda fruwa�a w ta�cu z lekko�ci� naszego kolibra. Marynarze wdrapali si� na maszty, �eby podziwia� moje c�rki. Jeden z nich tak si� zagapi�, �e spad� z bocianiego gniazda, run�� prosto na b�ben i odbi� si� od niego siedemna�cie razy co zabrzmia�o jak uroczysty tusz.</p><p>W�a�nie wtedy, podczas walca pigularnego, Admira� o�wiadczy� si� Rezedzie. I prosz� sobie wyobrazi�, Rezeda zgodzi�a si� zosta� �on� Alojzego B�bla. Kiedy jednak dowiedzia�em si�, �e nie jest on stuprocentowym cz�owiekiem, postanowi�em zerwa� zar�czyny. Rzek�em mu wprost, �e Multiflora �yczy�a sobie, aby c�rki nasze wysz�y za m�� za ogrodnik�w. Tu dopiero Admira� ods�oni� swoje prawdziwe oblicze. Zagrozi�, �e ka�e mnie wrzuci� do morza rekinom na po�arcie, kiedy za� Rezeda zacz�a p�aka� powiedzia�:</p><p>��A wi�c dobrze. Nie zrobi� tego. �al mi rekin�w. Ale niech pan pami�ta: Rezeda jest moj� narzeczon� i nie mam zamiaru jej si� wyrzec. Wiem, �e jutro odp�ywa pan z c�rkami do kraju. Trudno, nie chc� nara�a� dostojnego Pigularza II na przykro�ci. Cokolwiek si� jednak stanie, odnajd� Rezed� nawet na ko�cu �wiata. Nie cierpi�, kiedy mi si� kto� sprzeciwia.</p><p>Rezeda jest bardzo pos�usznym dzieckiem, ale tym razem, wbrew mojej woli, rzuci�a si� Admira�owi na szyj�, wo�aj�c jak niegdy� jej matka:</p><p>��Tak! Tak! Chc� by� twoj� �on�! B�d� na ciebie czeka�a. Tylko nie uno� si�, nie gro�, przepro� ojca! Zr�b to, je�li mnie kochasz!</p><p>Wtedy Pierwszy Admira� Floty, ten najwi�kszy dostojnik Obojga Farmacji, kawaler wielkiej wst�gi Piramidonu z gwiazd�, przykl�kn�� na jedno kolano i powiedzia� z pokor�, nie wiem, czy szczer�, czy udan�:</p><p>��Kocham Rezed� i niech to b�dzie poczytane za dow�d moich uczu�, �e prosz� pana o przebaczenie.</p><p>Po tych s�owach zerwa� si� jak oparzony, wybieg� z sali i odt�d nie widzia�em go a� do dnia dzisiejszego. A teraz? Co teraz si� stanie, panie Adasiu? Ten zepsuty automat ma by� m�em Rezedy? Co prawda, ludzie r�wnie� miewaj� wady i usterki, bywaj� �li i uparci, nie mo�na polega� na ich uczuciach. Ale s� b�d� co b�d� lud�mi. A ten Alojzy? Tu �rubki, tam spr�ynki. Nie, panie Adasiu! To nie jest materia� na zi�cia!</p><p>��Drogi panie Anemonie � uspokaja�em pana Lewkonika � wiem, �e pan Kleks dokona� szeregu nowych wynalazk�w, kt�re uczyni� z Alojzego tw�r doskona�y. Dotychczasowe usterki pewnych cz�ci mechanizmu umo�liwi�y Alojzemu wymkni�cie si� na par� lat spod w�adzy pana Kleksa. I wtedy sta� si� rzeczywi�cie nieobliczalny. Przypuszczam, �e podsun�� Rezedzie pigu�ki kochalginy, kt�re sztucznie wzbudzi�y jej uczucie. Ale jestem przekonany, �e sprawa ta przyjmie ostatecznie zupe�nie inny obr�t.</p><p>Pan Lewkonik s�ucha� z niedowierzaniem, troch� jednak powesela� i chyba na r�wni ze mn� zaniepokoi� si� o los Alojzego, kt�rego poszukiwali stra�nicy, szepn�� mi bowiem do ucha:</p><p>��Musimy zachowa� tajemnic� Na razie nikt nie powinien wiedzie� ca�ej prawdy o Alojzym� Postaram si� zaszachowa� Zyzika tak, �eby trzyma� j�zyk za z�bami.</p><p>Po tych s�owach przywo�a� do siebie m�odzie�ca i rzek� jak gdyby nigdy nic:</p><p>��S�uchaj, ch�opcze� Nie wiem, czy mia�e� prawo da� klucz od Kr�lewskich Ogrod�w obcemu cz�owiekowi� Mo�esz mie� z tego powodu powa�ne nieprzyjemno�ci.</p><p>M�wi�c to, przygl�da� si� bacznie Zyzikowi. Ch�opiec ogromnie si� stropi� i wyj�ka� po alambajsku:</p><p>��Purpe�ni�em g�orpstwur� Nie purmy�la�em ur tym� Murg� dursta� pur nursie urd urjca.</p><p>��Nie martw si� � pocieszy� go pan Lewkonik. � Nie powiemy o tym nikomu. Ale pod warunkiem, �e i ty si� nie wygadasz. G�owa do g�ry. Wszystko, co si� tu dzi� wydarzy�o zachowamy w sekrecie. I zapewniamy ci�, �e obcy cz�owiek, kt�remu da�e� klucz, tak�e nie pi�nie o tym ani s�owa. R�ka?</p><p>��R�ka! � zawo�a� Zyzik �ciskaj�c d�o� pana Lewkonika trzema swymi d�o�mi naraz, po czym z rado�ci zapia� dono�nie.</p><p>Przemierzyli�my ju� ogromny szmat drogi. Wczesny �wit rozja�ni� niebo. Min�li�my przetw�rni� kurzego puchu, stacj� obs�ugi hulajn�g, fabryk� ostr�g dla kogut�w, sk�adnic� graj�cych muszli oraz wytw�rni� sztucznych i prawdziwych ogni. W oddali na widnokr�gu srebrzy�a si� wypuk�a linia morza. Wreszcie ujrzeli�my l�ni�ce w promieniach wschodz�cego s�o�ca szklane budowle Kr�lewskich Ogrod�w. W powietrzu unosi� si� zapach kwiat�w, a �yzne pag�rki pokryte by�y g�stwin� traw i osobliwych zwierzokrzew�w, jak na przyk�ad mucho�apki, kocie �apki i samostrza�y, kt�re wyrzuca�y ostre kolce w przelatuj�ce owady.</p><p>Dozorca Ogrod�w, kt�ry dobrze zna� Zyzika, otworzy� nam bram�. Zyzik wola� nie korzysta� z posiadanego klucza. Dozorcy o�wiadczy�, �e jeste�my go��mi jego ojca, tote� bez przeszk�d mogli�my przyst�pi� do poszukiwania Rezedy.</p><p>Ogrody ci�gn�y si� na wielkiej przestrzeni. Ros�y tam r�ne gatunki drzew od pospolitych do najrzadszych, a wi�c olbrzymie eukaliptusy, sekwoje i baobaby, araukarie i sandafu�y, tulipanowce i korbikundy. Jedno z drzew figowych liczy�o ponad pi�� tysi�cy lat, a by�o tak roz�o�yste, �e w jego cieniu, podczas �wi�ta Kr�lewskiego Koguta, mog�o schroni� si� jednocze�nie osiem tysi�cy os�b. Jak okiem si�gn��, ci�gn�y si� klomby, kwietniki, i krzewy obsypane kwiatami. Zgromadzone tu by�y ro�liny ze wszystkich stron �wiata. W oszklonych ch�odniach mie�ci�y si� p�nocne kwiaty i owoce, a w cieplarniach � najdelikatniejsze ro�liny podzwrotnikowe, wra�liwe na lekki nawet podmuch wiatru.</p><p>Zagl�dali�my kolejno do wszystkich pomieszcze�, do ka�dej oran�erii, szklarni, ch�odni, a tak�e do przetw�rni owocu gungo:</p><p>Pan Lewkonik przeskakiwa� jak pi�ka przez klomby i rowy nawadniaj�ce. Jednak wszystkie nasze poszukiwania by�y nadaremne.</p><p>Nagle na moim ramieniu usiad� Tri-Tri, kt�ry odnalaz� mnie nawet tutaj. Ogromnie si� ucieszy� i z rado�ci czy�ci� zapami�tale dziobek o moje ucho. �wierkn�� przy tym, �e oblecia� ca�y ogr�d i widzia� co� bardzo ciekawego, ale ju� zapomnia�, co to by�o.</p><p>Postanowi�em tedy z wi�ksz� jeszcze uwag� rozejrze� si� doko�a. I w�a�nie wtedy spostrzeg�em niewielk� szklan� kopu��, ukryt� mi�dzy. krzakami oleandr�w.</p><p>Skin��em na pana Lewkonika i razem pod��yli�my w kierunku kopu�y. Zanim zd��y�em zajrze� do wn�trza, hodowca r� wykrzykn�� z tryumfem:</p><p>��Jest! Jest moja c�reczka! Niech pan spojrzy!</p><p>Tym okrzykiem mo�na by�o obudzi� umar�ego, ale Rezeda nawet nie drgn�a. Spa�a spokojnie w oszklonej ch�odni na pos�aniu z p�atk�w r�, oddycha�a miarowo, a na jej twarzy b��ka� si� �agodny u�miech.</p><p>Zamierza�em nacisn�� d�wigni�, �eby unie�� kopu��, ale pan Lewkonik powstrzyma� moj� r�k�:</p><p>��Zostawmy j�� Niech �pi. Nie trzeba jej budzi�. Ona nie lubi wstawa� tak wcze�nie.</p><p>Stali�my wi�c pewien czas, przygl�daj�c si� �pi�cej Rezedzie. By�a tak �licznie zar�owiona, �e na jej widok serce za�omota�o mi w piersi. Zyzik o�wiadczy�, �e musi wraca� do domu, aby niepostrze�enie po�o�y� na miejsce klucz, kt�ry zabra� bez wiedzy ojca i w podskokach pobieg� ku wyj�ciu. Wobec tego zaproponowa�em panu Lewkonikowi przechadzk� po ogrodach.</p><p>Postanowili�my wr�ci� po Rezed� za godzin�.</p><p>Tri-Tri w chmarze innych ptak�w ugania� si� za muszkami i nawet jedn� z nich, na dow�d szczeg�lnej sympatii, pr�bowa� wsun�� mi do ust.</p><p>Teraz dopiero pan Lewkonik ze znawstwem wytrawnego hodowcy kwiat�w zaj�� si� zwiedzaniem ogrod�w. Nieomylnie rozpoznawa� najrzadsze ro�liny, nawet takie, kt�re w�a�ciwie nie istniej� i znane s� tylko z bajek. G�aska� pnie drzew, spryskiwa� kwiaty od�ywczym p�ynem, �eby wywo�a� ich natychmiastowe kwitnienie, a w ch�odniach delektowa� si� zapachem r� i lewkonii, co zapewne przypomina�o mu Multiflor�.</p><p>Tymczasem s�o�ce zacz�o przygrzewa� i w Ogrodach zjawili si� kr�lewscy ogrodnicy. Byli to ludzie niezwykle wykszta�ceni. Pan Lewkonik ogromnie si� o�ywi�. Chodzi�o mu niby to o wymian� wzajemnych do�wiadcze�, o ustalenie nazw niekt�rych ro�lin, ale w gruncie rzeczy interesowali go ogrodnicy jako przyszli zi�ciowie. Przygl�da� im si� uwa�nie, mierzy� od st�p do g��w okiem znawcy. Ostatecznie wytypowa� pi�ciu i zaprosi� ich na wiecz�r do pa�acu Limpotrona.</p><p>Ogrodnicy istotnie byli pi�kni i postawni, a przy tym pe�ni prostoty i godno�ci. Multiflora mia�a racj�, gdy twierdzi�a, �e obcowanie ze �wiatem ro�linnym uszlachetnia ludzi.</p><p>Pan Lewkonik opowiada� ogrodnikom o swoich c�rkach, skorzysta� te� z okazji, �eby stosownie do okoliczno�ci zacytowa� wiersz Piwonii:</p><poem><stanza><v><emphasis>Drzewo pniewo bryzg podlewo</emphasis></v><v><emphasis>Siedem owoc s�o�ce w lewo</emphasis></v><v><emphasis>Ogrodnicy woda ciec</emphasis></v><v><emphasis>Gruszki uszki zima jedz.</emphasis></v></stanza></poem><p>Hodowca r� nie omieszka� opowiedzie� tre�ci wiersza w�asnymi s�owami. Oto jego sens: pie� drzewa, gdy pojawi si� na nim owoc, nale�y podlewa� o si�dmej po zachodzie s�o�ca. Ogrodnicy, kt�rzy nie �a�uj� wody, jedz� w zimie gruszki, a� im si� uszy trz�s�.</p><p>W�r�d ogrodnik�w szczeg�lnie pi�kni i ro�li byli dwaj bracia bli�niacy: Bulpo i Pulbo. Po alamakota�sku imiona te brzmi� oczywi�cie Bolpur i Polbur. Ot� po wys�uchaniu utworu Piwonii Bulpo stan�� na �rodkowej nodze, zamachn�� si� nogami zewn�trznymi i zacz�� wirowa� z szybko�ci� centryfugi. Przez chwil� wida� by�o tylko przejrzyste ko�uj�ce kr�gi i pasma. My�la�em pocz�tkowo, �e Bulpo zwariowa�. Nie by�o jednak tak �le. Po prostu oszo�omiony tre�ci� wierszyka, Bulpo dosta� zawrotu g�owy, co pan Lewkonik przyj�� za dow�d uznania dla talentu Piwonii.</p><p>Po rozmowie z ogrodnikami zwiedzili�my plantacj� jadalnych motyli oraz szk�k� drzew laktusowych, gdzie wypili�my po szklance orze�wiaj�cego soku. Nast�pnie pan Lewkonik poszed� jeszcze obejrze� podziemn� przechowalni� nasion.</p><p>Gdy wr�ci�, rzek� spojrzawszy na zegarek:</p><p>��Czas ju� zbudzi� Rezed�. Jest si�dma. Zd��ymy do domu na �niadanie. Chod�my, panie Adasiu.</p><p>Czu�em ogromne zm�czenie po nie przespanej nocy, ale mimo to ra�nie ruszy�em za panem Lewkonikiem.</p><p>Szli�my szybkim krokiem i po kwadransie ujrzeli�my krzaki oleandr�w, a w�r�d nich ukryt� szklan� kopu��.</p><p>Zbli�yli�my si� do ch�odni. Pan Lewkonik zajrza� przez szyb� do �rodka i z j�kiem chwyci� si� za g�ow�.</p><p>Ch�odnia by�a pusta.</p></section><section><title><p>PAN KLEKS DZIA�A</p></title><p>�Sprawa Rezedy. Multiflora. Alojzy B�bel. Repatriacja Bajdot�w. Wszystko to wymaga jeszcze za�atwienia. Na razie wi�c pan Kleks nie b�dzie chcia� opu�ci� Alamakoty. Trzeba czeka�. Bez pana Kleksa wyjecha� nie mog�, gdy� tylko on potrafi dopom�c mi w odnalezieniu rodzic�w. Czas ucieka. M�j biedny ojciec fruwa gdzie� po borach, lasach, nara�ony na nieustanne niebezpiecze�stwo, a ja musz� bezczynnie siedzie� w Alamakocie i czeka� na pana Kleksa.�</p><p>Tak sobie. rozmy�la�em, gdy po opuszczeniu Kr�lewskich Ogrod�w na wypo�yczonych hulajnogach p�dzili�my w kierunku miasta. Pan Lewkonik mkn�� jak rakieta i tylko od czasu do czasu wo�a� nie ogl�daj�c si�:</p><p>��Gazu! Nie zwalnia�! Prawa wolna! Resorowa� w kolanie! Uwaga, zakr�t!</p><p>Motorki hulajn�g j�cza�y i wy�y, a przydro�ne drzewa miga�y jak w przy�pieszonym filmie. Tri-Tri szybowa� nad nami, co jaki� czas siada� mi na ramieniu i podawa� w kilometrach pozosta�� jeszcze do przebycia odleg�o��. By� jednak z natury bardzo roztrzepany, tote� informacje jego wygl�da�y mniej wi�cej tak:</p><p>��Siedem� Trzy� Pi�� Siedem� Dwa� Cztery�</p><p>A pan Lewkonik zdyszanym g�osem:</p><p>��Nie zwalnia�! Jeste�my na prostej! Pe�ny gaz!</p><p>Po godzinie tej szalonej jazdy dotarli�my wreszcie na miejsce. Trzy c�rki pana Lewkonika jeszcze spa�y, Tylko Hortensja krz�ta�a si� po pracowni hydrometeorologicznej. Weronik pi�ropuszem z kogucich ogon�w odkurza� barometry i termometry, drug� za� r�k� przeciera� szyby okienne oraz meble, a r�wnocze�nie posuwaj�c si� na suknach, froterowa� pod�og�. Tak si� zapami�ta� w swojej pracy, �e gdy stan�li�my w drzwiach, omi�t� nam kilkakrotnie twarze koguci� miote�k�. Dopiero po chwili spostrzeg� si�, �e nie jeste�my sprz�tami, po�o�y� palec do ust i rzek� tajemniczym szeptem:</p><p>��Pssst� Pan profesor zamkn�� si� na klucz� Nie wpuszcza nikogo� Zaraz podam �niadanie.</p><p>Byli�my zm�czeni i g�odni, wi�c z apetytem wypili�my po szklance gor�cego soku laktusowego i zjedli�my jajka na twardo, kt�re przydzielano wysokim dygnitarzom oraz zagranicznym go�ciom.</p><p>Rozmawiali�my mi�dzy sob� szeptem, �eby nie przeszkadza� panu Kleksowi. Jedynie Hortensja g�o�no szczebiota�a nie zwracaj�c uwagi na psykanie Weronika. Hortensja w istocie rzeczy rozmawia�a sama z sob�, a raczej g�o�no my�la�a. W�a�nie teraz wyg�asza�a sw�j monolog wewn�trzny:</p><p>��Wr�cili bez Rezedy� Widocznie jej nie znale�li. Ojciec si� nie odzywa, a pan Niezg�dka zagl�da przez dziurk� od klucza do pokoju profesora. Wszyscy ludzie s� bardzo dziwni. Ojciec twierdzi, �e gdy kto� chce ukry� swoj� g�upot�, to powinien jak n�jmniej m�wi�. A ja nie mam nic do ukrywania. M�wi� to, co my�l�, a my�l� to, co m�wi�.</p><p>Nikt z nas nie zwraca� uwagi na paplanin� Hortensji, a ja r�wnie� s�ucha�em jej tylko jednym uchem, poniewa� drogim �owi�em odg�osy dochodz�ce z pokoju pana Kleksa. Hortensja mia�a nadto osobliwy zwyczaj zadawania pyta�, nie interesuj�c si� w najmniejszym stopniu odpowiedzi�, gdy� natychmiast odpowiada�a sobie sama.</p><p>Tym razem zwr�ci�a si� do Weronika:</p><p>��Prosz� pana, dlaczego pan, zajmuj�c zaszczytne stanowisko dozorcy domowego, opu�ci� kraj i przyjecha� do Alamakoty? Powie pan, �e nale�y korzysta� z do�wiadcze� innych narod�w. S�usznie.</p><p>Z tym wszystkim Hortensja by�a dosy� m�cz�ca. Mia�a jednak tyle wdzi�ku, �e traktowali�my jej gadatliwo�� z wielk� wyrozumia�o�ci�.</p><p>Zabiera�a si� w�a�nie do wyg�oszenia nowego monologu wewn�trznego, gdy rozleg�o si� pukanie do drzwi i zjawi� si� nasz gospodarz, ministron Limpotron. Jako by�y sternik bajdockiego statku zachowa� krzepki wygl�d i tubalny g�os.</p><p>��Rany koguta! � zawo�a� spojrzawszy na Weronika. � Co� podobnego! M�j pi�ropusz, moje trofeum s�u�y do odkurzania mebli! Skandal! Ten ogon zdoby�em przed trzema laty w walkach kogut�w. Na dwunastu zawodnik�w m�j kogut zwyci�y�. A pan robi z trofeum miote�k� do kurzu?!</p><p>Weronik stal z min� sztubaka przychwyconego ze �ci�gaczk� w r�ce. Usi�owa� schowa� za siebie pi�ropusz, a r�wnocze�nie be�kota� bez sensu:</p><p>��Panie ministronie� Tu nie ma �adnego koguta!� To jakie� nieporozumienie� Panna Hortensja chcia�a zobaczy�, czy jej w tym do twarzy� Czy�bym �mia� okurza� pann� Hortensj�?� Dobra pogoda, panie ministronie! Barometr idzie na ni�� Koguty nisko lataj�� Kt� by odwa�y� si� rusza� kogucie ogony�</p><p>Limpotron, udobruchany nieco, zawo�a� marynarskim basem:</p><p>��Dobrze ju�, dobrze! Darowanemu koniowi nie patrzy si� w z�by, a go�ciowi na r�ce. M�dra sentencja! I w dodatku sam j� niechc�cy wymy�li�em. �ebym tylko nie zapomnia� wpisa� jej do ksi�gi z�otych my�li. Ka�dy ministron prowadzi tak� ksi�g�, a na Nowy Rok odbywa si� publiczne czytanie na posiedzeniu Rady Tronowej. Bez z�otych my�li nie ma dobrych rz�d�w, moi pa�stwo!</p><p>Te ostatnie s�owa Limpotron wypowiedzia� tak g�o�no, �e nagle z trzaskiem tworzy�y si� drzwi od pokoju pana Kleksa i ukaza� si� w nich nasz uczony, w d�ugich kalesonach i w surducie zarzuconym na jedno rami�. Brod� mia� rozczochran�, oczy zaczerwienione. Powi�d� wzrokiem po sali i rzek� z wym�wk�:</p><p>��Prosi�em, prawda? Prosi�em, �eby mi nie przeszkadza�. Musz� skupi� my�li do stanu najwy�szego napi�cia. Hortensja gada monotonnie, ale nie za g�o�no. To nawet pomaga w pracy. O, Limpo! Co powiesz, przyjacielu?</p><p>Ministron nieznacznie si� skrzywi�, gdy� ludzie na jego stanowisku nie lubi� poufa�o�ci, ale zanadto szanowa� pana Kleksa, �eby da� to po sobie pozna�. Rzek� wi�c uprzejmie:</p><p>��Jego Kr�lewska Mo�� Kwaternoster I zaprasza ca�e towarzystwo na lody laktusowe z daktylami. Przyj�cie odb�dzie si� w pa�acowym ogrodzie o godzinie dwunastej trzydzie�ci.</p><p>��Brawo! � zawo�a� pan Kleks. � przepadam za lodami! Zamawiam dla siebie trzy porcje!</p><p>M�wi�c to pomacha� przyja�nie r�k� Limpotronowi, po czym wr�ci� do swego pokoju. Po chwili jednak uchyli� drzwi.</p><p>��Adasiu � powiedzia� � chod� do mnie� Jeste� mi potrzebny!</p><p>Na to tylko czeka�em. Skoczy�em do pokoju pana Kleksa, a on zamkn�� drzwi na klucz, stan�� na jednej nodze i o�wiadczy� uroczy�cie:</p><p>��Dzisiejszy dzie� przejdzie do historii ludzko�ci. Zapami�taj dobrze t� dat�. Doprowadzi�em moje wiekopomne dzie�o do stanu doskona�o�ci. Alojzy B�bel nie r�ni si� ju� niczym od prawdziwego cz�owieka. O, prosz�!</p><p>Alojzy siedzia� na parapecie okna i pa�aszowa� jajecznic� ze szczypiorkiem, a jego kanciasta i martwa zazwyczaj twarz nabra�a rumie�c�w i wyrazu. Na m�j widok Alojzy przyja�nie u�miechn�� si�, cmokn�� ustami w moim kierunku, jakby mi posy�a� ca�usa, i powiedzia� filuternie:</p><p>��Wieki nie widzieli�my si�, Adasiu, co? Trzy lata za kar� przele�a�em rozmontowany w walizce pana Kleksa, trzy lata podr�owa�em po �wiecie, wcielaj�c si� w r�ne postacie, trzy lata by�em Pierwszym Admira�em Floty na s�u�bie u Pigularza II, od roku p�ata�em figle panu Kleksowi. Ale od dzi� rozpoczynam normalne �ycie. Mam nadziej�, �e wi�cej nie zrobi� wam wstydu. Szare kom�rki, kt�re s� spr�yn� prawid�owego my�lenia, dzia�aj� z idealn� sprawno�ci�. No, co tak patrzysz? Pierwszy raz widzisz prawdziwego cz�owieka?</p><p>��Brawo, Alojzy! � zawo�a� z aprobat� pan Kleks. � Musz� ci, Adasiu, powiedzie�, �e kiedy mu ws�czy�em do g�owy olej Poczciwo�ci i Pos�usze�stwa, czyli olej P+P, uwa�a�em dzie�o za uko�czone. Nie wzi��em jednak pod uwag�, �e poszczeg�lne elementy mechanizmu nie s� dostatecznie zabezpieczone w rezultacie Alojzy pogubi� kilka detali i sta� si� zdezelowanym automatem. Ale w ci�gu ostatnich lat uda�o mi si� dokona� wynalazku niezwyk�ej wagi. Przy pomocy nader skomplikowanych zabieg�w chemicznych uzyska�em tworzywo ca�kowicie zbli�one do ludzkiej sk�ry, a nast�pnie podda�em je dzia�aniu promieni omega. Sk�ra si� przyj�a i powlok�a ca�� posta� Alojzego. Os�ona mechanizmu jest teraz niezawodna. �adna spr�yna, �adna �rubka nie mo�e wypa��!</p><p>S�ucha�em s��w pana Kleksa pe�en podziwu dla jego genialnego umys�u. Na stole, gdzie przedtem le�a�a mapa z wykresami pogody, pi�trzy�y si� skomplikowane instrumenty, retorty, miniaturowe aparaty promieniotw�rcze, Ca�e naukowe laboratorium pana Kleksa, kt�re nosi� przy sobie w swoich przepa�cistych kieszeniach. By� to nie lada baga�, skoro nawet z zapasowych kieszeni w kalesonach wystawa�y metalowe cz�ci przyrz�d�w do skrawania i ��czenia sk�ry oraz szpryce nape�nione cielistym barwnikiem.</p><p>Na �yczenie pana Kleksa Alojzy popisywa� si� przede mn� sprawno�ci� umys�u i mi�ni. Posiada� nieprzebrane zasoby wiadomo�ci i �mia�o m�g� uchodzi� za �yw� encyklopedi�. Omawiaj�c szczeg�y swojej konstrukcji powiedzia�:</p><p>��Wiesz, Adasiu, sk�ra ludzka jest najwspanialszym tworzywem. Nic nie mo�e si� z ni� r�wna�. Reaguje na dotyk, posiada elastyczno��, jest nieprzemakalna, odporna na wahania temperatury, mi�kka, g�adka. Ostatecznie sztuczne serce czy sztuczne p�uca potrafi zmajstrowa� pierwszy lepszy student medycyny. To �adna filozofia. Ale na to, by z pospolitych sk�adnik�w uzyska� �yw� sk�r� ludzk�, trzeba by� Ambro�ym Kleksem, wielkim Ambro�ym Kleksem.</p><p>Uczony, s�ysz�c te pochwa�y, spu�ci� skromnie oczy i ruchem pe�nym godno�ci podci�gn�� kalesony, po czym zabra� si� do wk�adania spodni.</p><p>��S�uchaj, Alojzy � rzek� po chwili namys�u. � Ciesz� si�, �e kr�l zaprosi� nas do siebie. Mam z nim par� spraw do om�wienia. Przede wszystkim. jednak pragn� zaprezentowa� ciebie. Nie przez ma�ostkow� pr�no��, mo�esz by� pewny. By�oby to niegodne uczonego. Musz� jednak prosi� kr�la, aby ci wybaczy� twoje niedorzeczne zachowanie z przyprawion� nog�, W przeciwnym bowiem razie kr�lewska stra� schwyta ci� i uwi�zi.</p><p>��Mnie? Cha-cha-cha! � roze�mia� si� Alojzy. � Mog� jedn� r�k� podrzuci�. sze�ciu m�czyzn na wysoko�� drzewa. Ale ma pan racj�, panie profesorze. Prawdziwi ludzie nie powinni za�atwia� spraw przy u�yciu si�y.</p><p>Pan Kleks tymczasem zapi�� guziki kamizelki, w�o�y� surdut, wreszcie palcami obu d�oni rozczesa� sobie brod�. Nast�pnie wyj�� z kieszeni srebrne puzderko, w kt�rym przechowywa� swoje s�ynne wzmacniaj�ce pigu�ki. Jedn� da� mnie, a drug� za�y� sam. Poczuli�my si� od razu rze�cy i wypocz�ci.</p><p>��Jeste�my gotowi � rzek� pan Kleks do Alojzego. � Wr��my teraz do reszty towarzystwa. Mam nadziej�, �e nie potrzebuj� ci udziela� �adnych wskaz�wek. Ws�czy�em do twego m�zgu ca�� zawarto�� mojej skarbonki pami�ci. Wiesz tyle samo co ja. Idziemy. Prosz� za mn�.</p><p>W s�siedniej sali zastali�my Weronika i hodowc� r� oraz jego cztery c�rki. Na nasz widok pan Lewkonik z przej�cia pocisn�� brodawk� na nosie, Weronik dosta� czkawki, a cztery panny grzecznie dygn�y na powitanie.</p><p>Pan Kleks lew� r�k� opar� na biodrze, drug� wyci�gn�� przed siebie i rzek�:</p><p>��Moi pa�stwo, pozw�lcie, �e wam przedstawi�: pan Alojzy B�bel, m�j ucze� i wychowanek, absolwent Instytutu Spraw Zmy�lonych.</p><p>��Panie profesorze � wtr�ci� hodowca r� � przecie� my�my si� ju� z panem B�blem poznali w krainie Obojga Farmacji. Kt� by nie pami�ta� Pierwszego Admira�a Floty, kawalera wielkiej wst�gi piramidonu z gwiazd�. Moja c�rka Rezeda�</p><p>��Drogi panie Anemonie � przerwa� pan Kleks � ludzie nauki wiedz�, �e przesz�o�� ka�dego cz�owieka zmienia si� w miar� potrzeby, a nieraz ulega nawet zapomnieniu. Pan Alojzy B�bel sta� si� zupe�nie kim innym i liczy si� tylko to, co przed chwil� o nim powiedzia�em.</p><p>��O, ja si� nie zgadzam � zaprotestowa� Weronik. � Pracuj� uczciwie pi��dziesi�t lat jako dozorca dyplomowany, lokatorzy obiecali wyprawi� mi jubileusz i nie chc� zamieni� mojej przesz�o�ci na inn�.</p><p>��A co b�dzie z Rezed�? � zawo�a�a Dalia i kichn�a siedem razy z rz�du. Zapomnia�em bowiem powiedzie�, �e Dalia cierpia�a na katar dzienny, kt�ry zaczyna� si� o �wicie, a ustawa� tu� po zachodzie s�o�ca.</p><p>��O ile mi wiadomo � wtr�ci� si� Alojzy � panna Rezeda przebywa�a ostatnio w Kr�lewskich Ogrodach.</p><p>��Nie ma jej tam � rzek� ze smutkiem hodowca r�. � Kto� porwa� mi j� sprzed nosa i uprowadzi� nie wiadomo dok�d. Niegodziwi ludzie bawi� si� moim dzieckiem jak pi�k�.</p><p>��Jeden-jeden � zauwa�y� znacz�co Alojzy. Natomiast pan Kleks podni�s� palec do g�ry i rzek�:</p><p>��Pann� Rezed� zajm� si� we w�a�ciwym czasie. Przecie� ju� m�wi�em, �e po�piech to wr�g rozs�dku.</p><p>��Musz� wiedzie� gdzie jest Rezeda! � zniecierpliwi� si� pan Lewkonik. � Dosy� mam tej niepewno�ci.</p><p>Sytuacja stawa�a si� napr�ona, Alojzy jednak szybko j� roz�adowa�.</p><p>��Przecie� jeste�my zaproszeni do kr�la na lody! Niech �yje kr�l! � zawo�a� weso�o.</p><p>��Masz racj� Alojzy � stwierdzi� pan Kleks. � Min�o ju� po�udnie. Najwy�szy czas przerwa� ja�owe rozmowy, no i bezustanne kichanie. Kr�l czeka. Ja p�jd� przodem, a wy parami za mn�. Panna Rezeda si� znajdzie, mo�ecie by� spokojni. Broda czuwa. Prosz�, ruszamy. Pan Lewkonik podaje rami� pannie R�y, pan Weronik prowadzi pann� Dali�, Ada� pann� Hortensj�. Tak, dobrze. A na ko�cu � Alojzy z pann� Piwoni�.</p><p>Domy�lacie si� zapewne, �e Piwonia nie omieszka�a przy okazji u�o�y� kr�tkiego wierszyka:</p><empty-line/><p><emphasis>Broda loda dobra ch�oda</emphasis></p><p><emphasis>B�bel wr�bel zdr�w nie szkoda.</emphasis></p><p>Nauczy�em si� ju� rozwi�zywa� te rymowane �amig��wki, zrozumia�em wi�c od razu, co Piwonia chcia�a powiedzie� w swoim dwuwierszu. Chodzi�o jej o to, �e cz�owiekowi z brod�, czyli panu Kleksowi, zjedzenie dodatkowej porcji lod�w grozi przezi�bieniem, natomiast Alojzy mo�e ich �wr�ba� bardzo du�o bez szkody dla zdrowia.</p><p>Zaj��em si� tutaj wierszykiem Piwonii, a tymczasem po wyj�ciu z domu czeka�a nas przykra niespodzianka. Na placu A-B zebra�a si� grupka Alamakota�czyk�w, w�r�d kt�rych rozpozna�em kilku dozorc�w z Rezerwatu Zepsutych Zegark�w. Byli bardzo wzburzeni, rozprawiali mi�dzy sob�, a gdy ujrzeli Alojzego, jeden z nich zawo�a�:</p><p>��To ten!</p><p>��O co chodzi? � zapyta� pan Kleks.</p><p>Najstarszy z dozorc�w zbli�y� si� do nas i o�wiadczy� wskazuj�c na Alojzego:</p><p>��Poznaj� go! Pracowa� w Rezerwacie. Wczoraj nagle si� ulotni�. A dzisiaj rano stwierdzili�my kradzie� dwustu siedemnastu rubin�w. Nikt inny nie m�g� tego zrobi�.</p><p>��Panowie! � rzek� spokojnie Alojzy. � Nies�usznie mnie pos�dzacie. Prosz�, sami mo�ecie si� przekona�.</p><p>M�wi�c to wywr�ci� jedn� po drugiej wszystkie swoje kieszenie. Nic w nich oczywi�cie nie mia�, nawet chustki do nosa, gdy� doskona�o�� jego konstrukcji wyklucza�a mo�liwo�� kataru.</p><p>Dozorca przygl�da� si� Alojzemu ze zdumieniem, jako �e nigdy jeszcze nie spotka� cz�owieka, kt�rego kieszenie by�yby ca�kowicie pr�ne. Nawet dzieci trzymaj� w nich mn�stwo rozmaitych cennych drobiazg�w, jak notesiki, scyzoryki, pude�eczka, znaczki pocztowe, stal�wki, sznurki, kamyki, muszelki czy kostki cukru. Natomiast Alojzy nie posiada� dos�ownie nic, poniewa� dopiero od kilku godzin sta� si� prawdziwym cz�owiekiem.</p><p>Dozorca przesta� wi�c interesowa� si� jego osob�, za to z wi�ksz� jeszcze podejrzliwo�ci� spojrza� na Weronika, a potem na pana Lewkonika i na mnie. Pan Kleks wygl�da� tak dostojnie, �e by� poza wszelkimi podejrzeniami, chocia� mia� trzydzie�ci kieszeni, nie licz�c dw�ch zapasowych w kalesonach.</p><p>Grupa Alamakota�czyk�w przez ten czas znacznie si� powi�kszy�a i otoczy�a nas ze wszystkich stron.</p><p>��Prosz� nas pu�ci� � rzek� pan Kleks. � Jeste�my go��mi kr�la i w�a�nie idziemy do niego na lody.</p><p>Ale Weronik przez zawodow� solidarno�� wyst�pi� w obronie dozorc�w:</p><p>��Panie profesorze, ja na ich miejscu zrobi�bym to samo. Z�odziej kradnie, a dozorca odpowiada.</p><p>Po tych s�owach wywr�ci� kolejno kieszenie i pokaza� ich zawarto��. Pan Lewkonik oci�ga� si� przez chwil�, w ko�cu jednak machn�� r�k� i rzek�:</p><p>��Trzeba pr�dzej z tym sko�czy�. Szkoda czasu. Prosz�, patrzcie!. Jedna kiesze� druga� trzecia� czwarta� I tu jeszcze pi�ta� To s� nasiona kwiat�w, to p�yn od�ywczy, a to fotografie rodzinne� W porz�dku?</p><p>Z niesmakiem przygl�da�em si� tej scenie, ale wobec zachowania Weronika i hodowcy nie pozosta�o mi nic innego jak p�j�� w ich �lady. Zacz��em wi�c od zewn�trznej kieszeni marynarki. Zag��bi�em w niej r�k� i pod palcami poczu�em co� sypkiego, w rodzaju kaszy. Wyci�gn��em kiesze� na zewn�trz i os�upia�em. Na ziemi�, posypa�y si� rubiny.</p><p>Mo�ecie sobie wyobrazi� zar�wno moje zmieszanie, jak i wzburzenie t�umu. Dwaj dozorcy chwycili mnie za r�ce, pozostali za� rozbiegli si� po placu, wzywaj�c stra�nik�w miejskich. Dolecia�y mnie okrzyki Alamakota�czyk�w. Jeden z nich zawo�a�:</p><p>��Z�urdziej! Na patelni� z�urdzieja!</p><p>Kto� inny mu wt�rowa�:</p><p>��Rzorci� draba kurgorturm na pordziurbanie!</p><p>Pan Kleks m�wi� co� wymachuj�c r�kami, ale nikt go nie s�ysza�.</p><p>W tym momencie z dachu sfrun�� nagle Tri-Tri, usiad� mi na ramieniu i z jego przepe�nionego dziobka na oczach wszystkich posypa�y si� do mojej kieszeni rubiny. Sytuacja od razu sta�a si� jasna.</p><p>Poczu�em �al do kolibra. Da�em mu prztyczka w dzi�b, opr�ni�em kiesze� z nowej porcji rubin�w i o�wiadczy�em dozorcom z godno�ci�:</p><p>��Jak widzicie, nie mam z tym nic wsp�lnego. Nie potrzebuj� waszych rubin�w i nie l�kam si� waszych kogut�w. Id� na lody do kr�la. To wszystko.</p><p>Pan Kleks, wzruszony moimi s�owami, otar� �z�, dumnie wysun�� brod� do przodu i rzek�:</p><p>��Oto postawa godna uczonego!</p><p>Dalia kichn�a jedena�cie razy, co w znacznym stopniu z�agodzi�o rozdra�nienie dozorc�w. Jeszcze p�g�osem szemrali i naradzali si� mi�dzy sob�, ale na szcz�cie nadbieg� zdyszany ministron Pogody i Czterech Wiatr�w, wo�aj�c ju� z daleka:</p><p>��Panie, panowie! To nie wypada! Kr�l czeka ju� od p� godziny, ministron Dworu szaleje. Tak nie mo�na!</p><p>Pan Kleks w kilku s�owach opowiedzia� Limpotronowi o naszej przygodzie.</p><p>��Nie uszanowali�cie kr�lewskich go�ci � skarci� Limpotron dozorc�w. � Za niew�a�ciwe podej�cie do sprawy ka�� wam zmniejszy� premi�. Zamiast pi�ciu jajek na g�ow� dostaniecie po trzy. To oduczy was bezduszno�ci.</p></section><section><title><p>ALOJZY B�BEL</p></title><p>Dzie� by� wyj�tkowo upalny. S�o�ce pra�y�o niemi�osiernie. Ludzie, �e u�yj� tu okre�lenia Alamakota�czyk�w, sma�yli si� jak jajka na patelni. Owoce gungo wskutek skwaru p�ka�y na drzewach z g�o�nym trzaskiem niczym petardy. Z pana Lewkonika pot sp�ywa� ciurkiem, pozostawiaj�c na chodniku przy ka�dym st�pni�ciu mokre plamy. Wszystkie okna zas�oni�te by�y �aluzjami, ulice opustosza�y i tylko dzieci bawi�y si� na golasa w �jajko do do�ka� i w �alamberka�.</p><p>Pan Kleks nie odczuwa� upa�u, chocia� mia� na sobie jak zwykle ciep�� bielizn�, kamizelk�, surdut i sztywny ko�nierzyk. Pewnego dnia wyzna� mi poufnie:</p><p>��Kto ma olej w g�owie, ten si� nie poci. Panuj� nad moimi gruczo�ami. Wytwarzam w sobie w�asn� klimatyzacj�. Posiadam samoczynny regulator temperatury. A wszystko mie�ci si� tu!</p><p>Przy tych s�owach uderzy� si� d�oni� w czo�o.</p><p>Tak, to by� wspania�y umys�!</p><p>Zreszt� o geniuszu pana Kleksa m�g� naocznie przekona� si� ka�dy, kto kiedykolwiek mia� okazj� zetkn�� si� z Alojzym B�blem.</p><p>Dzie�o to by�o wykonane z tak� precyzj�, �e w ten upalny dzie�, kiedy szli�my na lody do kr�la, z czo�a Alojzego sp�ywa�y stru�ki prawdziwego potu. Pan Kleks nie zapomnia� o najdrobniejszym szczeg�le. Wystarczy powiedzie�, �e Alojzy, chocia� jego sztuczny organizm nie wymaga� snu, sypia� jak ka�dy �miertelnik, z zamkni�tymi oczami, i w dodatku g�o�no chrapa�.</p><p>Wr��my jednak do naszej opowie�ci, gdy� Limpotron czeka i bardzo si� niecierpliwi.</p><p>Z p�godzinnym sp�nieniem zjawili�my si� w pa�acowym ogrodzie. Przy wej�ciu powita� nas ministron Dworu, Tr�batron.</p><p>Nie potrafi�bym opisa� tego ogrodu. Je�li czytali�cie o czym� podobnym w bajkach z Tysi�ca i Jednej Nocy, mo�ecie mie� zaledwie nik�e wyobra�enie o przepychu, jaki ukaza� si� naszym oczom, o feeri barw, o fantastycznej architekturze kwietnik�w i klomb�w, o aromacie, kt�rego nie spos�b wyrazi� s�owami. Poprzedniego dnia ogl�dali�my z panem Lewkonikiem dzie�o uczonych ogrodnik�w, ale ten ogr�d by� dzie�em artysty.</p><p>Po�rodku znajdowa�o si� niedu�e jezioro, w kt�rym pluska�y si� ryby-fontanny strzelaj�ce w g�r� strugami z�ota i srebra. Na powierzchni jeziora ko�ysa� si� model bajdockiego statku �Apolinary Mrk�, wykonany z samograj�cych pozytywek. W�r�d drzew sta�y cieniste altany, po kt�rych pi�y si� nieznane kwiaty o p�atkach trzepocz�cych jak motyle. Co godzina zmienia�y one kolory, wydaj�c przy tym d�wi�k szklanych dzwoneczk�w. Nawet pan Lewkonik czego� podobnego dotychczas nie widzia�.</p><p>Kr�l Kwaternoster I przyj�� nas w altanie rz�dowej, oplecionej kwiatami w barwach narodowych. Dwie smag�e s�u�ebnice wachlowa�y go palmowymi li��mi. Obok kr�la sta� pusty fotel, przeznaczony dla przysz�ej kr�lowej. Kwaternoster I jak dot�d, nie znalaz� odpowiedniej dla siebie �ony i wskutek tego nie mia� nast�pcy tronu co bardzo martwi�o jego poddanych.</p><p>Kr�l trzyma� na kolanach Kr�lewskiego Koguta, kt�rego pieszczotliwie g�aska�, tak jak u nas g�aszcze si� ulubionego kota. By� to okaz niezwyk�y. Mia� podw�jny grzebie� i ogon wyj�tkowej pi�kno�ci. Tytu� Kr�lewskiego Koguta nadawano zwyci�zcy w dorocznych konkursach piania. Ten, kt�rego kr�l trzyma� na kolanach, zapia� trzydzie�ci siedem razy z rz�du, pobi� wszystkie dotychczasowe rekordy i zdoby� nagrod� pa�stwow� pierwszego stopnia.</p><p>Przyj�cie u kr�la mia�o charakter prywatny, a wi�c pr�cz nas by�o tylko jeszcze kilku ministron�w z �onami.</p><p>Pan Kleks przeprosi� kr�la za sp�nienie, my natomiast z�o�yli�my g��boki uk�on, przy czym panny Lewkonik�wny wytwornie dygn�y. Pan Kleks przedstawi� Alojzego jako swojego ucznia i doda�:</p><p>��Jest to m�odzieniec nader osobliwy. Pozwolisz, kr�lu, �e ci o nim p�niej opowiem.</p><p>Kwaternoster I przygl�da� si� Alojzemu z wielk� uwag�, jak gdyby usi�owa� co� sobie przypomnie�. Wreszcie rzek�:</p><p>��Przysi�g�bym, �e ju� go gdzie� widzia�em� Zreszt� mniejsza o to� Tr�batronie � zawo�a� zwracaj�c si� do ministrona Dworu � zajmij si� go��mi i ka� poda� lody!</p><p>Podczas tej kr�tkiej rozmowy Weronik wyci�gn�� z kieszeni flanelow� szmatk� i dyskretnie wytar� z kurzu fotel przysz�ej kr�lowej.</p><p>Z pa�acu wybieg�o dwunastu pazi�w nios�c na srebrnych tacach lody i napoje.</p><p>Ministronowie zaprosili panny Lewkonik�wny do altanek, gdy� s�o�ce przypieka�o coraz mocniej. Pan Lewkonik z galanteri� towarzyszy� premierowej Tronodentronowej i ministronowej Fajatronowej, za� Weronik zabawia� pozosta�e panie opowiadaniem o w�asnej metodzie sprz�tania klatek schodowych.</p><p>Pan Kleks poprosi� kr�la o rozmow�, daj�c r�wnocze�nie znak mnie i Alojzemu, by�my zostali przy nim.</p><p>��Kr�lu � rzek�, gdy reszta towarzystwa rozproszy�a si� po ogrodzie � oto cz�owiek, kt�ry kopn�� ci� wczoraj swoj� sztuczn� nog�!</p><p>��Co? To on?! � zawo�a� kr�l. � Natychmiast ka�� go aresztowa� i zamkn�� w kurniku.</p><p>��Nie uczynisz tego. kr�lu � powiedzia� spokojnie wielki uczony. � Nie uczynisz tego, skoro dowiesz si�, �e Alojzy B�bel to arcydzie�o techniki stworzone przeze mnie, wiekopomny wynalazek naszych czas�w, najwi�ksze osi�gni�cie ludzkiego umys�u. Alojzy, zbli� si� do kr�la!</p><p>Alojzy pos�usznie wykona� polecenie. Kwaternoster I podejrzliwie ogl�da� go ze wszystkich stron, poci�gn�� go za nos, potem za ucho. Nagle zerwa� si� z fotela i zawo�a�:</p><p>��Teraz go poznaj�! Na nic si� nie zdadz� te opowiastki. Przecie� to on wy�owi� nas z morza, kiedy p�yn�li�my w beczce, i wzi�� na pok�ad swego statku. A potem czterem naszym marynarzom da� pastylki odm�adzaj�ce i sprowadzi� ich do stanu niemowl�ctwa. Pami�tam tego Pierwszego Admira�a Floty! Niema�o zala� mi sad�a za sk�r�! Ja go�</p><p>��Kr�lu � przerwa� pan Kleks � dopiero dzisiejszego ranka usun��em drobne usterki konstrukcyjne mojego dzie�a. Dotychczas Alojzy istotnie zachowywa� si� niesfornie. Ale od dzisiaj sta� si� doskona�o�ci�. Powtarzam: do-sko-na-�o�-ci�! Wszystko funkcjonuje bezb��dnie.</p><p>Profesorze � odpar� kr�l siadaj�c ponownie na swoim fotelu � nie mog� uwierzy�, �e ten osobnik jest rzeczywi�cie automatem. To taki sam cz�owiek jak my dwaj!</p><p>Pan Kleks z tryumfuj�c� min� pog�aska� si� po brodzie, wzi�� Alojzego za r�k� i podszed� z nim do Kwaternostra I.</p><p>��Trudno w to uwierzy�, nie przecz� � powiedzia� z godno�ci�. � Wykonanie Alojzego jest niezwykle precyzyjne, a poprzez sk�r� nie spos�b wyrobi� sobie wyobra�enia o jego wewn�trznej konstrukcji. Ale t�dy mo�na zajrze� O, prosz�.</p><p>M�wi�c to wyj�� z kieszeni elektronow�, a w�a�ciwie elektronajnowsz� mikrokosmiczn� lup� i zbli�y� j� do �renicy Alojzego. Kr�l nieufnie zmru�y� jedno oko, podczas gdy drugie przytkn�� do okularu lupy i zaniem�wi� z wra�enia. Po chwili jednak, nie odrywaj�c wzroku od obrazu, kt�ry zobaczy�, zacz�� wykrzykiwa�:</p><p>��Nieprawdopodobne! Zdumiewaj�ce! Widz� srebrne punkciki� Tysi�ce srebrnych punkcik�w� Tak!� To k�ka! Obracaj� si� Co za mechanizm!� Teraz przesuwaj� si� zadrukowane tasiemki� O, �wiate�ka!� Zapalaj� si� i gasn�� Cudowne!� A to co?� Ojej!� Widz� szare kom�rki!� Nie!� To miniaturowe ekraniki� Odbijaj� si� w nich my�li Alojzego� Widz� tam siebie� Widocznie Alojzy pomy�la� o mnie� Wprost nie do wiary� Co za ruch� Co za precyzja� Genialne!� Nareszcie wiem, jak wygl�da m�zg elektronowy!�</p><p>Pan Kleks przerwa� pokaz i schowa� lup� do kieszeni.</p><p>W tym momencie zbli�y� si� Limpotron, za nim pa� z tac� �wie�ych lod�w. Kr�l stosownie do ceremonia�u skosztowa� z ka�dej porcji po �y�eczce, a my spa�aszowali�my reszt�, gdy� by�o piekielnie gor�co. Limpotron w obawie, �e mog� spotka� nas przykro�ci ze strony stra�nik�w miejskich, opowiedzia� kr�lowi histori� z rubinami.</p><p>Kwaternostra I ubawi�a nasza przygoda. Zapominaj�c o swej monarszej godno�ci, roze�mia� si� rubasznie, po marynarsku, i rzek� do mnie:</p><p>��A to pyszny kawa�! Nie�le pana ten ptaszek urz�dzi�, niech go kura kopnie! Chcia�bym mie� takiego kolibra w swoim ogrodzie!</p><p>Ledwo kr�l wyrzek� te s�owa, gdy z drzewa sanda�owego sfrun�� Tri-Tri, usiad� mu na g�owie i kilkakrotnie stukn�� dziobkiem w kr�lewski nos.</p><p>��Co to? Nowy zamach! � krzykn�� kr�l. � Limpotronie, z�ap go natychmiast! �O� wo�aj�c: ministronowie, pozostali niego do si� Przy��czyli kolibrem. za pogo� w rzuci� Wiatr�w Czterech i Pogody�</p><p>��Trzyma�! �apa�!</p><p>A tymczasem Tri-Tri szybowa� beztrosko nad ich g�owami, a� w ko�cu usiad� na stateczku �Apolinary Mrk� zakotwiczonym po�rodku jeziora. Ministronowie bezradnie stali na brzegu i wymachiwali r�kami.</p><p>Kiedy ju� wszyscy zrezygnowali z po�cigu, Tri-Tri dobrowolnie opu�ci� bezpiecznie schronienie, usiad� ponownie na ramieniu kr�la i pieszczotliwie pog�aska� go dziobkiem po policzku.</p><p>Ministronowie rzucili si� z hurmem, aby z�apa� kolibra, ale Kwaternoster I, kt�ry ju� zd��y� si� udobrucha�, powiedzia�: �amnestia� i pozwoli� ptaszkowi kr��y� swobodnie nad kr�lewsk� g�ow�.</p><p>Po tym zaj�ciu towarzystwo wr�ci�o do swoich altanek, natomiast kr�l i pan Kleks ponownie zaj�li si� Alojzym, kt�ry sta� spokojnie na uboczu.</p><p>��Tak � podj�� kr�l przerwan� rozmow� � dokona� pan rzeczy niewiarygodnej. Ale w�tpi�, aby Alojzy potrafi� my�le� samodzielnie. To jest chyba niemo�liwe.</p><p>��Nie doceniasz, kr�lu, mojego dzie�a � oburzy� si� pan Kleks. � Prosz�, porozmawiaj z nim, je�li �aska.</p><p>Kr�l wwci�� jeszcze nie dowierzaj�c zapewnieniom uczonego, posadzi� Alojzego obok siebie i zapyta�:</p><p>��Powiedz mi, m�j drogi, ile jest siedem razy dziewi��?</p><p>Alojzy u�miechn�� si� pob�a�liwie.</p><p>��Kr�lu, nie jestem dzieckiem. Je�li chcesz, mog� pomno�y� w pami�ci liczb� mieszka�c�w tego kraju przez liczm� kur i podzieli� iloczyn przez liczb� kogut�w.</p><p>��Ho-ho! � rzek� z podziwem Kwaternoster I, po czym, zach�cony, zabra� si� z zapa�em do egzaminowania Alojzego. Pada�y wi�c kolejno pytania i odpowiedzi niczym w zgaduj-zgaduli:</p><p>��Jak daleko jest z Alamakoty do Patentonii?</p><p>��763 kilometry, 126 metr�w i 70 centymetr�w.</p><p>��Kto panuje w Abecji?</p><p>��Kr�lowa Aba.</p><p>��Jak nazywa si� najwi�ksza rzeka w Parzybrocji?</p><p>��Zalewajka.</p><p>��Ile mam w�os�w na g�owie?</p><p>��107493.</p><p>���wietnie! Zgadza si� co do jednego! A powiedz mi, ile jest wysp na Oceanie Niespokojnym?</p><p>��1749.</p><p>��Alojzy, jeste� genialny! � zawo�a� kr�l z takim zachwytem, �e Kr�lewski Kogut zatrzepota� skrzyd�ami i zapia� na ca�e gard�o.</p><p>��Jestem zaledwie nik�ym odbiciem profesora Kleksa � powiedzia� skromnie Alojzy. � On u�yczy� mi odrobin� swojej wiedzy i zasob�w pami�ci.</p><p>Po tej rozmowie kr�la z Alojzym pan HIeks stan�� dumnie na jednej nodze, lew� r�k� przy�o�y� do kamizelki, praw� wyci�gn�� przed siebie i rzekt:</p><p>��Kr�lu! Dokona�em w nauce przewrotu. Obali�em b��dne pogl�dy chemik�w, fizyk�w, biolog�w; odkry�em kleksyczne prawa przyrody, kleksyczne zasady budowy kom�rek, osi�gn��em nie znane dot�d wy�yny wiedzy, opracowa�em w�asne teorie, dzi�ki kt�rym uda�o mi si�, pierwszemu w �wiecie, stworzy� sztucznego cz�owieka. Automaty m�zgowe Patento�czyk�w mog� wykonywa� dwie�cie tysi�cy dzia�a� na sekund�. M�j Alojzy dzia�a z szybko�ci� my�li. Dlatego sta� si� niemal r�wny cz�owiekowi. Powiadam �niemal�, gdy� brak mu tylko jednej rzeczy: fantazji.</p><p>Kr�l oszo�omiony s�owami pana Kleksa str�ci� z kolan Kr�lewskiego Koguta, wybieg� z altanki i zawo�a�:</p><p>��Ministronowie, panie, panowie, prosz� do mnie! Pragn� obwie�ci� wam rzecz niezwyk��!.</p><p>Pierwszy nadbieg� Trondodentron, przera�ony, �e nast�pi� nowy zamach na kr�la. Tu� za nim, podskakuj�c z w�a�ciw� sobie lekko�ci� zjawi� si� Lewkonik. Niebawem te� nadci�gn�a reszta towarzystwa, a na ko�cu, zgodnie z g�oszon� przez siebie dewiz�, �e prawdziwy dozorca nigdy si� nie spieszy, kroczy� Weronik.</p><p>��Czy mam wezwa� stra�? � zapyta� premier z niepokojem.</p><p>��Masz s�ucha�! � rzek� uroczy�cie kr�l wypinaj�c klatk� piersiow�, na kt�rej by�y wytatuowane jego zmy�lone bohaterskie czyny. � Profesor Kleks zaprezentowa� mi swoje niezr�wnane arcydzie�o. Chc�, aby ka�dy z was m�g� je podziwia�. Oto Alojzy B�bel, sztuczny, mechaniczny, uniwersalny cz�owiek, wykonany w�asnor�cznie przez naszego wielkiego uczonego. Alojzy, przedstaw si�!</p><p>Alojzy uk�oni� si� z galanteri�. Ministronowie obmacywali go ze wszystkich stron, wydaj�c okrzyki zdumienia.</p><p>��Widzia�em sztuczne r�ce, sztuczne nogi � zauwa�y� Fajatron � ale ca�y cz�owiek? Chcia�bym us�ysze� go m�wi�cego.</p><p>��Panie ministronie � powiedzia� uprzejmie Alojzy � mog� wyg�osi� przem�wienie trwaj�ce dwadzie�cia cztery godziny bez przerwy, ale obawiam si�, �e znu�y�bym obecne tutaj damy.</p><p>��Niezwyk�y okaz � rzek� Tr�batron. � Co za mechanizm!</p><p>��Fenomenalny! Rewelacyjny! � stwierdzi� Trondodentron.</p><p>��Ciekaw jestem, czy zna si� r�wnie� na hodowli kur � powiedzia� Paramontron.</p><p>��Znam 79 zasad wyl�gu kurcz�t oraz 43 sposoby krzy�owania kurzych ras i gatunk�w � rzek� skromnie Alojzy.</p><p>Wszyscy byli tak poruszeni i oszo�omieni, �e Hortensja przerwa�a swoje monologi, Piwonia przesta�a m�wi� wiersze, a nawet Dalia tym razem powstrzyma�a si� od kichania. Jeden tylko Weronik nie m�g� opanowa� czkawki, ale w przerwie zdo�a� wykrztusi�:</p><p>���al mi go� Nie mia� matki� Sierota�</p><p>Alojzy, gdy us�ysza� te s�owa, nagle posmutnia� i zamruga� powiekami, jak gdyby by� bliski p�aczu.</p><p>��Nie martw si�, Alojzy! � zawo�a� weso�o pan Kleks. � Ja jestem twoim ojcem i twoj� matk�. Wymy�l� dla ciebie taki rodow�d, jakiego nie powstydzi�by si� nawet kr�l Kwaternoster I. G�owa do g�ry!</p><p>Kr�lewski Kogut po raz drugi zatrzepota� skrzyd�ami i zapia� pi�knym, dono�nym g�osem. Odpowiedzia�o mu pianie jeszcze wspanialsze i g�o�niejsze. Rozejrzeli�my si� doko�a, gdy� w pobli�u nie by�o �adnego innego koguta. I c� my�licie? To Alojzy zab�ysn�� jedn� ze swoich umiej�tno�ci.</p><p>Alamakota�czycy spojrzeli na niego z najwi�kszym podziwem, natomiast pan Kleks wysoko zadar� g�ow� i rzek� uroczy�cie:</p><p>Kr�lu, panie, panowie! Pokaza�em wam moje dzie�o, a teraz ujawni� wam moje zamys�y. Patrz� w przysz�o��. Gdybym mia� odpowiednie warunki, w ci�gu roku wykona�bym dokumentacj� wielkiej b�blowni. Za trzy lata mog�aby ruszy� seryjna produkcja B�bli. Dzisiejszy dzie� to prze�om w dziejach ludzko�ci. Widz� oczami duszy t� �wietlan� er�, kiedy ka�dy ministron, ka�dy ksi�gowy, in�ynier czy lekarz, ba ka�dy ucze� w szkole b�dzie mia� do pomocy w�asnego B�bla. �wiat wkroczy w b�bloepok�. W roku dwutysi�cznym ju� nie my, ale B�ble b�d� produkowali samych siebie. Zb�blizuj� �ycie ludzkie od podstaw. Oto moja idea!</p><p>Pan Kleks m�wi� g�osem natchnionym, oczy mu p�on�y, a w brodzie rozlega� si� trzask elektrycznych iskier.</p><p>Kr�l wybieg� z altanki, obj�� wielkiego uczonego i zawo�a�:</p><p>��Profesorze, ja panu stworz� warunki do urzeczywistnienia pa�skiego genialnego planu! Oddam do pana dyspozycji wszystkie kury i koguty, wszystkie jajka i zegarki, ca�e bogactwo Alamakoty. Od jutra mo�emy przyst�pi� do b�blobudowy.</p><p>Wszystkie oczy zwr�cone by�y na Alojzego, Weronik otrzepywa� mu z kurzu trzewiki, panny Lewkonik�wny spogl�da�y jak urzeczone, gdy oto rozleg� si� tubalny g�os premiera:</p><p>��Kr�lu, pragn� zauwa�y�, �e produkcja B�bli stanie si� dla nas posuni�ciem antyimportowym. Obejdziemy si� bez zagranicznych specjalist�w. B�ble nam ich zast�pi�. Alamakota wysunie si� na pierwsze miejsce w�r�d pot�g �wiata. Musimy stworzy� gigantyczny b�blokombinat. Rada Ministron�w przyst�pi natychmiast do opracowania zasad zb�blowania gospodarki narodowej.</p><p>��Dzi�kuj�. O to mi w�a�nie chodzi�o! � rzek� pan Kleks rozczesuj�c palcami brod�. � Przyjecha�em do Alamakoty, �eby zabra� Bajdot�w z powrotem do ojczyzny, a tymczasem sam got�w jestem tutaj zosta�.</p><p>��Nas st�d zabra�? � zdziwi� si� kr�l. � A c� by Alamakota�czycy zrobili bez nas? Piastujemy tu najwy�sze godno�ci i �aden Bajdota nie b�dzie chcia� si� tego wyrzec. A zreszt� stali�my si� tutaj lud�mi czynu, nie potrafiliby�my ju� �y� bajkami. Sprzykrzy�o nam si� nudne bajkopisarstwo. Tu zostaniemy i pan zostanie z nami.</p><p>Pan Kleks my�la� chwil�, po czym rzek�:</p><p>��Nie lekcewa�cie bajek. Nie lekcewa�cie fantazji. Bez fantazji nie mo�e powsta� nic wielkiego. Alojzy pozbawiony jest wyobra�ni. Dlatego w�a�nie mo�e s�u�y� ludziom, ale nigdy nad lud�mi nie zapanuje. Wszystko przewidzia�em. Prawdziwy uczony nie stworzy nic przeciwko cz�owiekowi.</p><p>��Niech �yje pan Kleks! � zawo�a�a ch�rem rodzina Lewkonik�w.</p><p>��A wi�c dobrze � o�wiadczy� wreszcie wielki uczony. � Przyjmuj� tw� propozycj�, kr�lu. Za dwa tygodnie mog� przyst�pi� do pracy. Przedtem jednak musz� zako�czy� pewne wa�ne sprawy. To d�ugo nie potrwa.</p><p>��Przepraszam � wtr�ci� nie�mia�o Alojzy � a co si� stanie ze mn�?</p><p>��U�yczy�em ci pe�nej samodzielno�ci � odrzek� pan Kleks. � Mo�esz robi�, co chcesz. Jeste� wolny tak jak ka�dy z nas.</p><p>��Panie profesorze � zauwa�y� rezolutnie Alojzy � preecie� ja jestem prototypem. Beze mnie seryjna produkcja nie ruszy z miejsca.</p><p>��Kochany! � zawo�a� pan Kleks. � Ale� oczywi�cie, masz racj�. Kr�lu, musimy Alojzego za wszelk� cen� zatrzyma�. Jest on dla nas niezb�dny!</p><p>��O, nic prostszego � odpar� Kwaternoster I. � Mog� ofiarowa� Alojzemu wysoki urz�d w Alamakocie. Potrzebujemy m�drych administrator�w.</p><p>��Kr�lu � o�wiadczy� Alojzy � profesor Kleks uczyni� mnie zdolnym do wykonywania wszelkich funkcji i do pe�nienia wszelkich urz�d�w. Mog� by� ogrodnikiem, marynarzem, in�ynierem, aptekarzem, genera�em, dyrektorem, ministronem. Jestem wprost stworzomy do tego, �eby s�u�y� ka�demu, kto tego potrzebuje.</p><p>��Widzisz, kr�lu � wtr�ci� pan Kleks � Alojzy B�bel jest m�dry, bystry, uk�adny, poprawny, nienaganny, niezawodny, opanowany, spokojny, rzetelny, godny zaufania. Brak mu tylko fantazji. Posiada wi�c wszystkie zalety, kt�rych wymaga si� od dobrego urz�dnika.</p><p>Kr�l zastanawia� si� przez kilka minut. Zapanowa�o og�lne milczenie, przerywane tylko kichaniem Dalii. Wreszcie, zwracaj�c si� do premiera Trondodentrona, Kwaternoster I przem�wi�:</p><p>��M�j przyjacielu, powo�uj� pana Alojzego B�bla na stanowisko ministrona w rz�dzie Alamakoty. Kt�ry jest dzisiaj? Trzydziesty czerwiec? Ot� od pierwszego lipca obejmie on urz�d ministrona Dalekiej �eglugi. No i oczywi�cie otrzyma tytu� Pierwszego Admira�a Floty. Prosz� przygotowa� odpowiednie dekrety nominacyjne. Nale�y te� za�atwi� dla niego ministronalne mieszkanie i przydzia� rz�dowych jajek. Z chwil� gdy nast�pi nominacja, pan B�bel nazywa� si� b�dzie Alojzytron. To wszystko.</p><p>Kr�lewski Kogut zapia� po raz trzeci.</p><p>��Aordiencja Skur�czurna! � o�wiadczy� ministron Dworu.</p><p>Sk�onili�my si� kr�lowi, po�egnali�my cz�onk�w rz�du i po wymianie wzajmenych grzeczno�ci udali�my si� na zaproszenie ministrona Paramontrona na obiad do Instytutu Sma�enia Jajecznicy.</p><p>Musz� wyzna�, �e przyj�cie u Kwaternostra I, pomimo �e zjad�em kika porcji lod�w, porz�dnie mnie znudzi�o. Uczestniczy�em w pracach pana Kleksa nad konstrukcj� Alojzego od samego pocz�tku, jeszcze w Akademii. Zna�em teorie naukowe wielkiego uczonego, obecnie wi�c nie dowiedzia�em si� nic nowego. Zreszt�, prawd� m�wi�c, wola�em dawnego Alojzego z jego wadami technicznymi, kiedy wymyka� si� spod w�adzy pana Kleksa, by� niesforny i p�ata� przer�ne nieobliczalne figle. Na moje oko bardziej wtedy przypomina� prawdziwego cz�owieka ni� teraz, odk�d mechanizm jego zacz�� dzia�a� z doskona�� precyzj�. Usuni�cie b��d�w konstrukcyjnych pozbawi�o Alojzego fantazji, ale, ostatecznie, by�o zgodne z zamierzeniami pana Kleksa.</p><p>Szli�my tym razem na prze�aj, skr�tem, obok boiska sportowego, gdzie w�a�nie odbywa� si� mecz pi�ki no�nej. Mo�ecie sobie wyobrazi�, z jak� szybko�ci� toczy�a si� gra, skoro obie dru�yny sk�ada�y si� z trzyno�nych pi�karzy, a bramkarzami byli alambajscy ch�opcy o trzech r�kach. Osobliwo�� gry polega�a na tym, �e liczy�y si� wy��cznie gole strzelone �rodkow� nog�, a poniewa� s�dzia nigdy nie m�g� tego ustali� w spos�b ca�kiem pewny, przeto mecze ko�czy�y si� zawsze remisem.</p><p>Przygl�dali�my si� z zainteresowaniem tej ciekawej grze, gdy nagle pi�ka wybita na aut potoczy�a si� w nasz� stron�. Wtedy Alojzy b�yskawicznym kopni�ciem wystrzeli� j� w g�r� z tak� si��, �e po dziesi�ciu minutach jeszcze nie spad�a z powrotem na ziemi�. Ruszyli�my wi�c w dalsz� drog�, pozostawiaj�c graczy i kibic�w sportowych z rozdziawionymi ustami i wzrokiem utkwionym w niebo.</p><p>Panny Lewkonik�wny mog�y teraz pofolgowa� swoim przyzwyczajeniom.</p><p>Hortensja m�wi�a:</p><p>��Niech mi pan wyt�umaczy, panie Adasiu, dlaczego kr�l Kwaternoster I dota� si� nie o�eni�? Pewnie dlatego, �e �adna cudzoziemska ksi�niczka nie zgodzi�aby si� �y� sam� jajecznic�..</p><p>Dalia kicha�a bez przerwy, p�osz�c motyle, a Piwonia u�o�y�a d�ugi wiersz o Alozym, zako�czony s�owami:</p><empty-line/><p><emphasis>Oj-z�y Alojzy flota plusk</emphasis></p><p><emphasis>A wielorybka szybka m�zg.</emphasis></p><p>Naszej mi�ej poetce chodzi�o prawdopodobnie o to, �e Alojzy zatopi flot�, a jego m�zg stanie si� pastw� wieloryba. Nie jestem przekonany, czy dobrze obja�ni�em sens tego dwuwiersza, gdy� nie znam si� niestety na poezji. Pan Lewkonik zrobi�by to na pewno du�o lepiej ode mnie.</p><p>R�a nie interesowa�a si� literatur�. Tak jak rodzice kocha�a kwiaty. By�a najstarsz� c�rk� pana Lewkonika i s�dz�c z jego s��w, odznacza�a si� uderzaj�cym podobie�stwem do swojej matki Multiflory. Sam zreszt� stwierdzi�em, �e gdziekolwiek si� pojawi�a, bi� od niej naturalny aromat r�. Mia�a �licznie zadarty nosek, by�a ma�om�wna, ale za to lubi�a nuci� weso�e piosenki. Pan Kleks ch�tnie jej wt�rowa� przebieraj�c palcami na wargach i pod�piewuj�c swoje �pa-ram-pa-ram�.</p><p>Ta urocza dziewczyna mia�a tylko jedn� wad�, wad� wymowy: �r� wymawia�a jako �k�. Siebie nazywa�a wi�c K� zamiast R�, Weronika � Wekonikiem. Rosa w jej ustach brzmia�a jak kosa, r�ka jak k�ka, rura jak kuka. O kr�lu m�wi�a kkul Kwateknostek Piekwszy, a imi� mojego koliberka wymawia�a Tki-Tki.</p><p>Podobnie i teraz, w chwili gdy wchodzi�a na teren Instytutu Sma�enia Jajecznicy, zawo�a�a:</p><p>��O, Tki-Tki! Wk�ci�.</p><p>Istotnie koliberek usiad� mi na ramieniu i szepn�� do ucha pewne wa�ne wiadomo�ci. Zaraz te� da�em mu kilka polece� i odes�a�em z powrotem do miasta.</p><p>Niebawem w sali probierczej zasiedli�my do obiadu. Podano nam jajecznic� o r�nych smakach: z orzechami, z bananami, z makiem, z groszkiem, z kapust� morsk�, z rybi� w�tr�bk� i z krewetkami.</p><p>Siedzia�em pomi�dzy Alojzym i panem Kleksem, ale nie bra�em udzia�u w rozmowie, gdy� zn�w zacz�� mnie nurtowa� niepok�j o los rodzic�w. Pan Kleks dostrzeg� trosk� na mojej twarzy. Wyj�� z kieszeni skarbonk� pami�ci, przy�o�y� j� do czo�a i po chwili zastanowienia o�wiadczy�:</p><p>��Drodzy przyjaciele! Mamy ju� za�atwion� spraw� Alojzego. Sprawa repatricji Bajdot�w odpada. O Rezed� mo�ecie by� spokojni. Jestem na jej tropie. Pozostaje nam jeszcze sprowadzenie ma��onki pana Lewkonika � Multiflory oraz odnalezienie rodzic�w Adasia Niezg�dki. A na koniec � powzi�cie decyzji co do dalszych los�w mojej Akademii. Zatrzymajmy si� przy punkcie drugim. Ty, Alojzy, od jutra obejmiesz urz�d ministrona Dalekiej �eglugi i Pierwszego Admira�a Floty. B�d� �askaw zarz�dzi�, aby�my pojutrze otrzymali do dyspozycji odpowiedni okr�t. Obejmiesz nad nim dow�dztwo. Wyruszamy do Wyspy Sobowt�r�w: ja, Ada� i pan Weronik. Pan, panie Anemonie, musi zosta� tutaj i zaopiekowa� si� c�rkami. A wi�c postanowione! Drugiego lipca w po�udnie odbijamy od brzeg�w Alamakoty!</p><p>Przem�wienie pana Kleksa wywo�a�o nieopisan� rado�� w rodzinie Lewkonik�w. Hodowca r� podbieg� do wielkiego uczonego i uca�owa� go w ucho, rozpromienione dziewcz�ta klaska�y w d�onie, Dalia kicha�a jak naj�ta, a R�a wo�a�a:</p><p>��Bkawo, bkawo! Niech �yje pan pkofesok!</p><p>��Id�cie teraz wszyscy do ogrodu � powiedzia� pan Kleks. � Musz� odby� z Alojzym i Adasiem narad� nawigacyjn�. Prosz� nam nie przeszkadza�.</p><p>Gdy zostali�my sami, uczony wyj�� z kieszeni swoj� samoczynn� spr�on� map�, roz�o�y� j� na stole i rzek�:</p><p>��Sp�jrz, Alojzy� To jedyna mapa na �wiecie, na kt�rej uwidoczniona jest Alamakota oraz inne kraje, uwa�ane przez r�nych nieuk�w za nie istniej�ce. Tu, na p�nocny zach�d od Alamakoty, le�y archipelag Wysp Kaktusowych, dalej Cie�nina �wi�tego Panta�yka� T�dy wychodzimy na Ocean Niespokojny, omijamy Przyl�dek Wiecznego Pi�ra i wyp�ywamy wprost na Wysp� Sobowt�r�w. Jak widzisz, odleg�o�� jest stosunkowo niewielka. Je�li we�miemy kurs nieco bardziej na p�noc, b�dziemy mieli do przebycia w linii prostej oko�o trzystu alamakota�skich mil morskich. A wi�c podr� nasza nie powinna trwa� d�u�ej ni� osiem godzin.</p><p>��Tak, tak, s�usznie � powiedzia� ze znawstwem Alojzy. � Podejmuj� si� nawet rozwin�� wi�ksz� szybko��, ni� pozwalaj� przepisy nawigacyjne w tym rejonie Oceanu Niespokojnego. Gdy p�ywa�em na �Pigularii�, nauczy�em si� r�nych korsarskich sztuczek.</p><p>���eby� tylko nie przeholowa� � upomina� go Kleks.</p><p>W tym momencie Alojzy rozejrza� si� doko�a, �eby sprawdzi�, czy nikt nie pods�uchuje, i powiedzia� szeptem:</p><p>��Panie profesorze� Od jutra b�d� ministronem� Je�li pan sobie �yczy, mog� obali� Kwaternostra I i obwo�a� pana kr�lem Alamakoty.</p><p>Pan Kleks wybuchn�� serdecznym �miechem.</p><p>��Chyba oszala�e�, Alojzy! � zawo�a�. � Te� pomys�! To tak, jakby� zaproponowa� lwu, �eby zosta� karaluchem! Ja � wolny, niezawis�y umys�, mia�bym w�o�y� na g�ow� ten garnek zwany koron�? Ja � Ambro�y Kleks?!</p><p>Po chwili za� doda� surowo:</p><p>��Prosz� ci�, Alojzy, tylko bez takich wybryk�w. Ofiarowa�em ci samodzielno��, ale wiesz chyba, �e mam ci� na fali ultrakr�tkiej 0,000001 metra i mog� w ka�dej chwili uruchomi� aparatur� zdalnego kierowania. Wtedy sko�czy si� twoja samodzielno��. Zrozumia�e�? Miej si� na baczno�ci!</p><p>M�wi�c to pan Kleks pogrozi� mu kciukiem prawej r�ki, co oznacza�o bardzo powa�ne ostrze�enie.</p><p>Alojzy zaczerwieni� si�, bo nawet i o tym drobnym szczeg�le konstrukcyjnym nie zapomnia� nasz wielki uczony.</p><p>Chcia�em panu dogodzi�, panie profesorze � powiedzia� ze skruch�, po czym, zmieniaj�c szybko temat, dorzuci�: � W oznaczonym terminie m�j okr�t flagowy b�dzie got�w do wyj�cia w morze.</p><p>Sko�czyli�my nasz� rozmow�. Pan Kleks nas�uchuj�c zbli�y� si� do otwartego okna, gdy� z ogrodu dolatywa� �piew R�y. By�a to ulubiona piosenka profesora.</p><poem><stanza><v><emphasis>Na ga��zi siedzi ptak,</emphasis></v><v><emphasis>Chc� go z�apa�, ale jak?</emphasis></v><v><emphasis>Po ga��zi wle� na szczyt,</emphasis></v><v><emphasis>Nie z�apa�e�? A to wstyd!</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Brzegiem rzeczki pe�znie rak,</emphasis></v><v><emphasis>Chc� go z�apa�, ale jak?</emphasis></v><v><emphasis>Nic si� nie b�j, �ap za kleszcz,</emphasis></v><v><emphasis>Gdy ugryzie ci�, to wrzeszcz.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Po�r�d k�os�w ro�nie mak,</emphasis></v><v><emphasis>Chc� go zerwa�, ale jak?</emphasis></v><v><emphasis>Zerwij r�k�! Brak ci si�?</emphasis></v><v><emphasis>To nie mak, to motyl by�.</emphasis></v></stanza></poem><p>Chocia� R�a zamiast �rak� m�wi�a �kak�, a zamiast �ro�nie� � �ko�nie�, pan Kleks przys�uchiwa� si� piosence z b�ogim u�miechem, palcami b�bni� w takt o parapet okna i przy�piewywa�:</p><p>��Pa-ram-pam-pam, pa-ram-pam-pam!</p><p>W tym momencie poczu�em, �e co� otar�o si� pod sto�em o moje nogi. Nie m�g� to by� pies, gdy� ps�w nie znano w Alamakocie. A wi�c chyba kogut? Wsun��em r�k� pod st�, z�apa�em kogo� za nos i wyci�gn��em Zyzika.</p><p>��To ty? � zawo�a�em. � Pods�uchiwa�e�, nicponiu!</p><p>��Pods�uchiwa�em � odpar� Zyzik bezczelnie. � Ale nic nikomu nie powiem. Daj� alambajskie s�owo honoru. Tylko zabierzcie mnie z sob� na Wysp� Sobowt�r�w. Mog� si� przyda�. A to, co ten pan m�wi� o kr�lu, wcale mnie nie obchodzi. Umiem trzyma� j�zyk za z�bami.</p><p>Alojzy chwyci� Zyzika za rami� tak mocno, �e o ma�o mu nie pogruchota� ko�ci. Ch�opiec wrzasn�� z b�lu, ale tu wda� si� w spraw� pan Kleks.</p><p>��Pu�� go, Alojzy � powiedzia� spokojnie. � Za to, �e pods�uchiwa�, m�g�bym go zamieni� w much�. Posiadam taki przebieralnik! Ale mam lepszy pomys�. Trzeba wla� mu oleju do g�owy. Zabierzemy go z sob�. Jest ciekawy, a ciekawo�� to droga do wiedzy. Potrafi� zrobi� z niego dzielnego ch�opca. Zyzik, jedziesz z nami!</p><p>Taki to by� cz�owiek pan Kleks.</p><p>Tymczasem zrobi�o si� dosy� p�no. Z oddali dobiega�o ch�ralne pianie kogut�w, gdy� by�a to pora spuszczania ich z �a�cuszk�w.</p><p>Podzi�kowali�my Paramontronowi za wyborny pocz�stunek, po czym na u�yczonych nam hulajnogach wr�cili�my do domu.</p><p>Bulpo i Pulbo, dwaj uczeni ogrodnicy spo�r�d pi�ciu, kt�rych pan Lewkonik zaprosi� na wiecz�r, czekali ju� z bukietami kwiat�w dla panien Lewkonik�wien. Pozostali trzej mieli tego dnia nocny dy�ur.</p><p>Hodowca r� znalaz� w kr�lewskich ogrodnikach bratnie dusze i od razu przyst�pi� do rozm�w na temat alamakota�skiej botaniki, opisanej w najnowszej pracy pana Kleksa pt. �Alamakotanika�. Dzie�o to ukaza�o si� w przeddzie� naszego przyjazdu do Alamakoty.</p><p>Weronik przerwa� im ciekaw� dyskusj�:</p><p>��Panie Anemonie, my�l�, �e ci m�odzi panowie woleliby zabawi� si� w jak�� gr� towarzysk� z pa�skimi c�rkami. Powiedzmy, w �weso�ego dozorc�. Albo w �myjmy schody�. Albo w �zamiatanego�.</p><p>��Proponuj� w �zamiatanego�! � zawo�a� pan Kleks.</p><p>Wobec tego Weronik przyni�s� miot�� i zacz�� nas goni� po wszystkich pokojach. Ten, kto da� mu si� �zamie��, przejmowa� miot�� i z kolei goni� innych. Najzr�czniejszy okaza� si� pan Lewkonik, kt�ry odbija� si� od pod�ogi i unosi� nad naszymi g�owami jak balonik. Zdoby� najwi�ksz� ilo�� punkt�w i dlatego wolno mu by�o wybra� nast�pn� gr�.</p><p>���wietnie! � zawo�a� rozbawiony pan Kleks. � Mo�e zagramy w �trzy wiewi�rki�?</p><p>Pan Lewkonik stan�� na �rodku pokoju, pocisn�� brodawk� na nosie i rzek� dumnie wypinaj�c brzuch:</p><p>��Mam propozycj�. Zabawmy si� teraz w �o�wiadczyny�. Panowie wybieraj�.</p><p>��O, z takimi rzeczami to nie ma �art�w � zauwa�y� Weronik.</p><p>��Kto chce, ten �artuje, a kto chce, o�wiadcza si� na serio! � rzek� weso�o pan Kleks, pociesznie g�aszcz�c brod� z g�ry na d� i z do�u do g�ry.</p><p>Alojzy nie ruszy� si� z miejsca. Zapewne wci�� jeszcze uwa�a� si� za narzeczonego Rezedy, chocia�, ku memu zdziwieniu, nie wykazywa� �adnego zainteresowania jej znikni�ciem.</p><p>Weronik nie odstawi� miot�y, lecz kucaj�c zabra� si� z przyzwyczajenia do wymiatania kurzu z k�t�w pokoju.</p><p>Pan Kleks nuci� beztrosko jak�� piosenk�. Tylko pan Lewkonik wykazywa� wielkie podniecenie i nawo�ywa�:</p><p>��Panowie! Bawimy si�! Panie czekaj� na o�wiadczyny!</p><p>Wtedy Bulpo i Pulbo, uczeni ogrodnicy, stan�li na wysoko�ci zadania. Jeden podszed� do Hortensji, drugi do Dalii, sk�onili si� przed nimi szarmancko i powiedzieli r�wnocze�nie:</p><p>��Pi�kna pani, mam zaszczyt prursi� ur twurj� r�k�.</p><p>Jako bli�niacy, byli do siebie bli�niaczo podobni, tote� obie siostry nie mia�y trudno�ci z wyborem. Grzecznie dygn�y i zgodnie z ich �yczeniem poda�y im prawe r�czki.</p><p>��Brawo! � zawo�a� pan Kleks. � Mamy ju� dwie pary. A co dalej, panie Anemonie?</p><p>��Przepraszam � wmiesza� si� Weronik � musimy wiedzie�, czy o�wiadczyny odby�y si� na �arty, czy na serio?</p><p>Zapad�o k�opotliwe milczenie.</p><p>��Panno Hortensjo! � rzek� wreszcie Bulpo � Pokocha�em pani� od pierwszego wejrzenia� To mo�e �mieszne, ale my, wychowani w�r�d kwiat�w, m�wimy to, co czujemy.</p><p>��A ja m�wi� to, co my�l� � odrzek�a Hortensja. � Siostry �miej� si� ze mnie, �e my�l� g�o�no. Teraz te� zastanawiam si�, dlaczego pan wybra� w�a�nie mnie? Mo�e dlatego, �e �ona, kt�ra rozmawia sama z sob�, nie nudzi m�a nadmiern� gadatliwo�ci�. Zapyta�am, odpowiedzia�am i wszystko jest jasne.</p><p>��Kolej na pana � zwr�ci� si� do Pulba Weronik, jako �e mia� wrodzone zami�owanie do porz�dku i nie lubi� niewyra�nych sytuacji.</p><p>Pulbo zmiesza� si� i t�umi�c wstydliwy chichot, powiedzia�:</p><p>��Panna Dalia� chi-chi� przepraszam� tak �licznie kicha, �e naprawd� chi-chi-chi� jestem oczarowany� Marzy�em o takiej �onie� chi-chi� przepraszam� Daj� s�owo.</p><p>Chichot jego by� tak zara�liwy, �e pan Kleks �mia� si� do rozpuku. Nawet Alojzy u�miecha� si� p�g�bkiem. A Weronik na dow�d zadowolenia z�apa� obu braci naraz i podrzuci� ich w g�r� jak par� szczeniak�w.</p><p>Jedynie pan Lewkonik zachowa� nale�yt� powag�. U�ciska� bli�niak�w, przytuli� do serca Hortensj� i Dali�, po czym rzek� dr��cym g�osem:</p><p>��Spe�ni si� marzenie mojej kochanej Multiflory. Co najmniej dwie nasze c�rki wyjd� za m�� za ogrodnik�w.</p><p>��Pa-ram-pam-pam! Pa-ram-pam-pam! � zawo�a� pan Kleks, porwa� pana Lewkonika za r�ce i przez kilka minut kr�ci� si� z nim w �drobn� kaszk�.</p><p>By� to naprawd� widok niezapomniany.</p><p>Postanowiono, �e oficjalne zar�czyny odb�d� si� po przybyciu Multiflory.</p><p>Nazajutrz z kancelarii Kwaternostra I nadesz�y nominacje dla Alojzego. Przydzielono mu r�wnie� ministronalny apartament w Instytucie Urojonych Odkry� i Wynalazk�w. By�a to stara uczelnia, za�o�ona niegdy� przez jednego z alamakota�skich podr�nik�w, kt�ry przypadkowo odkry� Ameryk�, zanim jeszcze zosta�a odkryta naprawd�.</p><p>Wraz z panem Kleksem odprowadzili�my Alojzego do jego nowych apartament�w. Sk�ada�y si� one z o�miu pokoj�w, troskliwie wyposa�onych we wszystkie sprz�ty i urz�dzenia niezb�dne dla ministrona Dalekiej �eglugi. W szafach wisia�y mundury Pierwszego Admira�a Floty, a w oszklonej gablocie le�a�y jego ordery i odznaczenia, kt�re kr�l Kwaternoster I przyzna� mu zawczasu.</p><p>Reszt� dnia zaj�y nam przygotowania do podr�y. W tym samym czasie mieszka�cy Alamakoty szykowali si� do nast�pnego �wi�ta narodowego, do �wi�ta Kr�lewskiego Koguta. Na marginesie musz� wyja�ni�, �e podobne obchody odbywa�y si� w tym kraju co trzeci dzie�, gdy� Alamakota�czycy ogromnie lubili �wi�towa�. Obchodzono wi�c uroczy�cie Dzie� Przyja�ni Alambajskiej, Dzie� Hodowcy Kur, Dzie� Ogrodnika, Dzie� Kucharza, Dzie� Dojarza Drzew Laktusowych, a nadto Rocznic� L�dowania Bajdot�w, �wi�to Hulajnogi, �wi�to Zepsutych Zegark�w, �wi�to Jajecznicy i r�ne inne.</p><p>�wi�to Kr�lewskiego Koguta po��czone by�o z wielkim festynem ludowym w Ogrodach Kr�lewskich. Podczas festynu Kwaternoster I nagradza� najwybitniejszych hodowc�w kogut�w zegarkami. Ale najwa�niejszym punktem programu by� konkurs piania i wyb�r Kr�lewskiego Koguta na rok nast�pny.</p><p>Jak ju� wspomnia�em, ca�e popo�udnie zaj�ci byli�my pakowaniem naszych baga�y. Panny Lekonik�wny wr�y�y sobie z p�atk�w r� oraz innych kwiat�w, kt�re dosta�y poprzedniego dnia od braci-bli�niak�w. Pan Kleks nape�nia� swoje trzydzie�ci kieszeni cz�ciami r�nych narz�dzi, przyrz�d�w i aparat�w, stanowi�cych jego podr�ne laboratorium. Weronik czy�ci� i pucowa� wszystko, co mu si� nawin�o pod r�k�, a ja pakowa�em do kufra m�j baga�, kt�ry poza tropikalnym he�mem okaza� si� ca�kiem zbyteczny. Zreszt� p�etwy do nurkowania i wypchanego soko�a ofiarowa�em w prezencie Zyzikowi.</p><p>�ciemnia�o si� ju� na dobre, gdy nagle przez okno wlecia� Tri-Tri bardzo zak�opotany, a r�wnocze�nie zjawi� si� pan Lewkonik wo�aj�c:</p><p>��Ministron Limpotron prosi wszystkich na d� do salonu. Delegacja przysz�a!</p><p>Pan Kleks burkn�� co� z niezadowoleniem, ale szybko si� ubra�, przyczesa� brod�, wpad� do pokoju dziewcz�t, �eby przejrze� si� w sk�adanym lustrze, po czym godnie ruszy� w kierunku schod�w. Rodzina Lewkonik�w, Weronik i ja szli�my parami za nim.</p><p>W salonie zastali�my sze�� najznakomitszych alamakota�skich dam oraz ministrona Limpotrona i ministrona Dworu.</p><p>Z�o�yli�my sobie ceremonialne uk�ony.</p><p>W�r�d dam rozpozna�em �ony ministron�w, kt�re by�y obecne na przyj�ciu w ogrodzie u kr�la.</p><p>Ministron Tr�batron, posypany galowym proszkiem, z pi�rem kogucim za uchem na znak pe�nionego urz�du, wyst�pi� naprz�d i zagai�:</p><p>��Nasz kr�l�</p><p>��Kwaternoster, Kwaternoster, Kwaternoster � powiedzia�y ch�rem damy stosownie do przyj�tej etykiety i trzykrotnie powtarza�y to imi� za ka�dym razem, ilekro� Tr�batron wymawia� s�owa �nasz kr�l�.</p><p>���poleci� nam � ci�gn�� ministron � zwr�ci� si� do czcigodnego cudzoziemca, pana Anemona Lewkonika, i przedstawi� mu jego kr�lewsk� pro�b�. Nasz kr�l�</p><p>��Kwaternoster, Kwaternoster, Kwaternoster�</p><p>���postanowi� porzuci� stan kawalerski i wst�pi� w zwi�zek ma��e�ski, aby uszcz�liwi� nar�d Alamakoty nast�pc� tronu. Nasz kr�l�</p><p>��Kwaternoster, Kwaternoster, Kwaternoster�</p><p>���przysy�a nas w uroczystej delegacji, aby�my w jego imieniu prosili o r�k� obecnej tu panny R�y. Nasz kr�l�</p><p>���pragnie poj�� j� za �on� i uczyni� kr�low� Alamakoty. Sko�czy�em.</p><p>Zapad�o milczenie, a pan Lewkonik osun�� si� w ramiona pana Kleksa i z wra�enia zemdla� na jego szerokiej piersi.</p></section><section><title><p>WYPRAWA PO MULTIFLOR�</p></title><p>Wyszed�em z domu bardzo wcze�nie, gdy wszyscy jeszcze spali, i pobieg�em do portu. Sta� tam ju� gotowy do drogi okr�t flagowy Pierwszego Admira�a Floty �Kwaternoster Pierwszy�. Na maszcie powiewa�a tr�jbarwna bandera Alamakoty ze z�otym kogutem po�rodku.</p><p>Kapitan Tykwot pomimo wczesnej pory by� ju� na stanowisku, zagl�da� do wszystkich k�t�w, pokrzykiwa� na marynarzy, sprawdza� zaopatrzenie. By� to stary wilk morski, kt�ry przemierzy� w swoim �yciu wszystkie morza i oceany. Mia� siw� czupryn�, siwe w�sy i siw� kozi� br�dk�, ale czerstwa czerwona twarz tryska�a zdrowiem. Spodziewacie si� zapewne, �e pyka� fajeczk�? Nic podobnego. Kapitan Tykwot, zgodnie ze zwyczajem panuj�cym w�r�d wilk�w morskich w tej strefie Oceanu Niespokojnego pali� grube cygaro. A poniewa� cygar nie cierpia�, co chwila spluwa� z obrzydzeniem. Ale to ju� jego prywatna sprawa.</p><p>Om�wi�em z nim pewne szczeg�y dotycz�ce naszej podr�y, wspomnia�em mimochodem, �e udajemy si� po matk� przysz�ej kr�lowej, ofiarowa�em mu moje dzie�ko pt. �Ambro�y Kleks, uczony i wynalazca�, �eby wiedzia�, z kim b�dzie mia� do czynienia, po czym ruszy�em w drog� powrotn�.</p><p>Zapowiada� si� dzie� mniej upalny ni� zazwyczaj, a nawet na niebie pojawi�y si� chmurki, co w tym kraju nale�a�o do rzadko�ci.</p><p>�Zbiera si� na burz� � pomy�la�em zbli�aj�c si� do pa�acu Limpotrona.</p><p>Towarzystwo ju� wsta�o, pan Kleks przed sk�adanym lustrem szczotkowa� brod�, dziewcz�ta, jak to dziewcz�ta, co� mi�dzy sob� szepta�y, a Weronik robi� po�egnalne porz�dki i przekomarza� si� z panem Lewkonikiem:</p><p>��Tak, panie Anemonie, cz�owiek nie zna dnia ani godziny. �ycie sk�ada si� z samych niespodzianek. Nie jest pan ju� hodowc� r�, tylko hodowc� c�rek na wydaniu. R�a r�y nier�wna, co? Zapu�ci pan korzenie w Alamakocie, jak baobab. Zostanie pan te�ciem kr�la i dziadkiem nast�pcy tronu, b�dzie si� pan m�g� k�pa� w jajecznicy. �y� � nie umiera�!</p><p>��A panu zazdro�ci� � odci�� si� pan Lewkonik. � Zreszt� mog� pana zaanga�owa� jako dozorc� pa�acu kr�lewskiego. Taki cz�owiek przyda si� na dworze.</p><p>Weronik przerwa� froterowanie pod�ogi, wzi�� si� pod boki i oznajmi� z godno�ci�:</p><p>��Od pi��dziesi�ciu lat pracuj� na jednym miejscu. Przyjecha�em tu z panem Niezg�dk�, gdy� odpowiedzialny dozorca powinien opiekowa� si� lokatorami. Znam sw�j obowi�zek. I �eby mi pan nawet obieca� tron i koron�, ja mojego stanowiska nie opuszcz�! Cenniejsza mi jest miot�a w domu ni� ber�o w Alamakocie. M�wi to panu Weronik Czy�cioch, dyplomowany dozorca z dziada pradziada.</p><p>��Dosy�, dosy�, panowie! � zawo�a� pan Kleks. � R�d Lewkonik�w ma prawo pi�� si� w g�r�, a r�d Czy�cioch�w mo�e przestrzega� rodzinnych tradycji. Co cz�owiek, to widzimisi�. Tylko B�ble b�d� jednakowi. Panie Weroniku, Adasiu, ruszamy. Admira� czeka.</p><p>Limpotron i pan Lewkonik odprowadzi� nas do portu. Na pok�adzie �Kwaternostra Pierwszego� przy trapie sta� Alojzy. Mia� na sobie wspania�y bia�y mundur, przepasany wielk� wst�g� Koguta z gwiazd�, na jego piersi widnia�y liczne ordery i odznaczenia. Zasalutowa� przyk�adaj�c d�o� do admiralskiego kapelusza, a kapitan Tykwot zda� raport panu Kleksowi. Honorowa kompania marynarzy sprezentowa�a bro�.</p><p>W chwili kiedy nadlecia� Tri-Tri i usiad� mi na ramieniu, okr�t flagowy majestatycznie odbi� od brzegu. Limpotron macha� chusteczk�, czego nie m�g� uczyni� pan Lewkonik, musia� bowiem wyciera� ��y obficie sp�ywaj�ce mu po twarzy. Wyruszali�my przecie� po Multiflor�.</p><p>Oddalali�my si� szybko od wybrze�y Alamakoty. Bandera furkota�a na wietrze, samosteruj�ce motory pracowa�y niemal bezg�o�nie.</p><p>Rozlokowali�my si� wygodnie na le�akach, tylko Weronik zabra� si� od razu do pucowania i tak ju� wypolerowanych na najwy�szy po�ysk por�czy przy burtach.</p><p>Stewardzi roznosili ch�odz�ce napoje i owoce.</p><p>Kapitan Tykwot z mostku kapita�skiego wydawa� rozkazy podw�adnym oficerom.</p><p>��S�uchaj, Alojzy � rzek�em do Admira�a, gdy nadesz�a stosowna chwila. � Chcia�bym ci� prosi� o pewne wyja�nienie�</p><p>Alojzy wsta� z le�aka i o�wiadczy� ch�odno:</p><p>��Wypraszam sobie tego rodzaju poufa�o�ci. Mam sw�j tytu� i prosz�, aby zwracano si� do mnie w odpowiedni spos�b.</p><p>Pan Kleks grzmotn�� d�oni� o por�cz le�aka.</p><p>��Patrzcie pa�stwo! Spr�yna prawid�owego my�lenia dzia�a! Zachowuje si� jak typowy cz�owiek. Wystarczy�o, �e wdzia� urz�dowy mundur, a ju� mu si� w g�owie przewr�ci�o! Hola, Alojzy, hola! Nie z nami te sztuczki. Olej, kt�rego ci nala�em do g�owy, to nie by�a woda sodowa! Ada� nie jest twoim podw�adnym. To po pierwsze m�j ucze�, a po drugie tw�j szkolny kolega! Siadaj i s�uchaj!</p><p>Strapiony Alojzy zasalutowa� i usiad� na brze�ku le�aka.</p><p>��Przepraszam� zagalopowa�em si� � rzek� potulnie.</p><p>Aby jednak zadokumentowa� powag� swego stanowiska, zawo�a�:</p><p>��Hej! Kapitanie! C� tam, do stu par kogut�w! Dlaczego wleczemy si� jak senny �limak? Czy tak was uczono prowadzi� okr�t flagowy Pierwszego Admira�a Floty? Mo�e mam osobi�cie stan�� na mostku i podla� za�og� ostrym sosem?</p><p>��Rozkaz, panie Admirale! � odkrzykn�� kapitan. � Wachtowy! Pe�ne obroty! Ster dwa rumby w prawo! Rusza� si�, do stu par pieczonych kurcz�t!</p><p>Po wydaniu tych rozkaz�w Alojzy rozpar� si� dumnie w le�aku, po czym zwr�ci� si� do mnie:</p><p>��Chcia�e� o co� zapyta�. Prosz�, s�ucham, m�w.</p><p>��Powiedz mi, Alojzy, szczerze i otwarcie � rzek�em przezwyci�aj�c niepok�j � jak wygl�daj� twoje sprawy z Rezed�? Czy wci�� jeszcze uwa�asz j� za swoj� narzeczon�? Powiedz, to bardzo dla mnie wa�ne.</p><p>Pan Kleks nastroszy� si�, poprawi� na nosie okulary i utkwi� wzrok w Alojzym.</p><p>Alojzy u�miechn�� si� filuternie. Przez chwil� bawi� si� orderami, strzepn�� py�ek z munduru, wreszcie powiedzia� od niechcenia:</p><p>��Co, Rezeda? Cha-cha-cha� Czy nie rozumiesz, �e gdy zgubi�em spr�yn� prawid�owego my�lenia, robi�em r�ne figle na z�o�� panu Kleksowi? Rezeda? Nie, m�j drogi, Rezeda zupe�nie mnie nie interesuje. Jestem przeznaczony do wy�szych cel�w. Alojzytron, ministron, Pierwszy Admira� Floty, B�bel-prototyp. Oto moje powo�anie!</p><p>��Wi�c dlaczego j� porwa�e�? � zapyta� pan Kleks.</p><p>��O, pan, panie profesorze, powinien wiedzie� najlepiej, �e przesz�o�� zmienia si�, a nieraz nawet ulega zapomnieniu i liczy si� tylko to, co przed chwil� powiedzia�em.</p><p>Na te s�owa zerwa�em si� z le�aka, u�ciska�em Alojzego i zbieg�em na d� do kajut. Po chwili wr�ci�em ci�gn�c za r�k� Rezed�.</p><p>��Panowie! � zawo�a�em dr��cym g�osem. � Panie Weroniku, niech pan tu przyjdzie! Pos�uchajcie! Pokochali�my si� z Rezed� jeszcze w drodze do Alamakoty, na pok�adzie �P�etwy Rekina�. Opowiedzia�a mi o swoich niefortunnych zar�czynach z Alojzym, kt�ry u�y� podst�pu i da� jej pigu�ki kochalginy. Gdy oprzytomnia�a, by�o ju� za p�no. Nie wiedzia�a, jak si� z tego wycofa�. Postanowi�em wi�c uwolni� j� od Alojzego. To ja wynios�em j� spod szklanego klosza. Bulpo i Pulbo na moj� pro�b� zaopiekowali si� Rezed� i ukryli j� w bezpiecznym miejscu. Porozumiewa�em si� z ni� stale za po�rednictwem Tri-Tri, kt�rego Rezeda odpowiednio wytresowa�a. Dzisiaj rano wtajemniczy�em w nasze sprawy kapitana Tykwota i przyprowadzi�em j� na okr�t. Teraz nic ju� nas nie roz��czy. Rezedo, powiedz, czy tak?</p><p>Rezeda sta�a oszo�omiona. Potem wzi�a mnie pod rami� i tul�c si� do mnie, potakiwa�a tylko g�ow�. Wreszcie wyj�ka�a ledwie dos�yszalnym g�osem:</p><p>��Tak� To wszystko prawda�</p><p>��Panie Adasiu � rzek� z wyrzutem Weronik. � Przede mn� pan robi� tajemnic�? Przed swoim dozorc�? Nie�adnie. Ale ju� niech tam� Zameldujemy pann� Rezed�. Za przeproszeniem, b�dzie pani trzydziest� lokatork� w naszym domu. �adna, okr�g�a liczba.</p><p>Alojzy z galanteri� podsun�� Rezedzie le�ak.</p><p>��Widzieli�my si� z pani� ostatnio w Rezerwacie Zepsutych Zegark�w � powiedzia� mru��c filuternie oko. � Zdaje si�, �e nawet stamt�d przenios�em pani� do Kr�lewskich Ogrod�w? Prosz� nie patrze� na mnie z takim przera�eniem. Dawny Alojzy B�bel przesta� istnie�. Od dzi� zaczynamy nowe �ycie. Trzy siostry pani ju� si� zar�czy�y. Teraz kolej na pani�. Je�li chodzi o mnie, jest pani zupe�nie, ale to zupe�nie wolna!</p><p>M�wi�c to klasn�� w r�ce i kaza� stewardowi przynie�� butelk� laktusowego wina.</p><p>Pan Kleks przygl�da� si� tej scenie z u�miechem, g�aska� sw� roz�o�yst� brod� i weso�o pogwizdywa�. Wreszcie rzek�:</p><p>��Zapewni�em pana Lewkonika, �e jestem na tropie panny Rezedy. A ja nie mam zwyczaju m�wi� na wiatr. Ca�y czas wiedzia�em o niej wszystko, wiedzia�em r�wnie�, �e zosta�a sprowadzona na statek i ukryta w kajucie. Nie s�d�cie, �e jestem jasnowidzem. Nie u�ywa�bym energii kleksycznej do spraw tak ma�o maj�cych wsp�lnego z nauk�. Po prostu Tri-Tri wszystko mi wypapla�. Tresuj�c go, Rezeda nie przewidzia�a ptasiej gadatliwo�ci. Winszuj� ci Adasiu. Pochwalam tw�j wyb�r. I ciesz� si�, �e ju� czwarta siostra znalaz�a kandydata do swojej r�ki.</p><p>Strzeli�y korki, w kielichach zamusowa�o wino. Weronik, jako najstarszy wiekiem, zaimprowizowa� rymowany toast na nasz� cze��:</p><empty-line/><p><emphasis>Pan Niezg�dka pann� Lewkonik�wn� serdecznie kocha</emphasis></p><p><emphasis>To prawdziwa rado�� dla Weronika Czy�ciocha.</emphasis></p><p><emphasis>Dobrali si� jak dwa ziarnka maku z korca,</emphasis></p><p><emphasis>A wi�c �yczy im szcz�cia stary dozorca.</emphasis></p><p>Wychylili�my kielichy. W jednym z nich nawet Tri-Tri zanurzy� sw�j dziobek i zacz�� pi� tak �apczywie, �e nie mo�na go by�o odp�dzi�, a potem przez d�u�szy czas zatacza� si� w powietrzu.</p><p>Po tej ma�ej uroczysto�ci poszed�em z Rezed� na ruf�, �eby swobodnie porozmawia�. Przez ostatnie dni Rezeda mieszka�a u rodzic�w Pulba i Bulpa, gdzie znalaz�a troskliw� opiek�. Byli to bardzo poczciwi i pracowici ludzie. Prowadzili wytw�rni� puchowych ja�k�w. Odwiedza�em tam Rezed� potajemnie, ale wpada�em tylko na kr�tko, kiedy udawa�o mi si� wymkn�� niepostrze�enie z domu. Teraz mieli�my sobie du�o do powiedzenia i musieli�my u�o�y� nasze plany na przysz�o��.</p><p>��Smutno mi b�dzie rozsta� si� z rodzin� � rzek�a Rezeda � ale kocham ci� i chc� by� przy tobie. Mamy przecie� tyle wsp�lnych zainteresowa�. Za��my hodowl� ptak�w, udoskonal� moj� tresur�, b�d� ci pomaga�a w pracy nad s�ownikami ptasich j�zyk�w�</p><p>Obj��em j� ramieniem i stali�my tak przez chwil� przytuleni do siebie, gdy nagle z wie�y stra�niczej rozleg�o si� wo�anie:</p><p>��Uwaga, uwaga! Cyklon w polu widzenia!</p><p>Spojrza�em w g�r� i dostrzeg�em znajom� posta� z lunet� przy oku. By� to Zyzik. Pan Kleks dotrzyma� obietnicy i poleci� Alojzemu, aby zatrudni� go na okr�cie.</p><p>Wr�cili�my szybko do reszty towarzystwa. Pierwszy Admira� Floty bystrym spojrzeniem, bez pomocy lunety, wpatrywa� si� w oko cyklonu.</p><p>��Zawsze tak jest, kiedy na okr�cie wojennym przemyca si� baby � powiedzia� zgry�liwie, gdy� wszed� ju� ca�kiem w rol� marynarza, a marynarze, jak wiadomo, s� bardzo przes�dni.</p><p>Mrucza� co� jeszcze pod nosem, po czym oznajmi�:</p><p>��Tak� Oczywi�cie� Zbli�a si� ku nam cyklon �Rezeda�. Z naszego okr�tu mog� zosta� wi�ry.</p><p>��S�uchaj, Alojzy, sam zajm� si� t� spraw�. Moja broda znaczy wi�cej ni� wszystkie wasze przyrz�dy nawigacyjne � o�wiadczy� pan Kleks.</p><p>M�wi�c to stan�� na jednej nodze i pozwoli� brodzie na swobodne manewrowanie. Na�adowana elektryczno�ci� z atmosfery broda u�o�y�a si� w szpic i odchyli�a w kierunku po�udniowo-zachodnim.</p><p>��Skr�t o dwie minuty k�towe w prawo. Maszyny zastopowa�. Wszystkie dzia�a na praw� burt� � zakomenderowa� pan Kleks.</p><p>��Skr�t o dwie minuty k�towe w prawo! Maszyny zastopowa�! Dzia�a na praw� burt� � zawo�a� Admira� do kapitana.</p><p>��Tak jest! � odkrzykn�� kapitan wypluwaj�c cygaro, po czym wyda� odpowiednie rozkazy za�odze.</p><p>��Cyklon �Rezeda� to najwi�kszy postrach Oceanu Niespokojnego � poinformowa� nas Alojzy. � Swego czasu g�o�na by�a historia zatoni�cia floty Porcelanii, kiedy to wszystkie statki, nie wy��czaj�c wodoodpornych sosjerek, posz�y na dno.</p><p>��Diabli mi nadali opuszcza� dom na stare lata � mrukn�� Weronik.</p><p>��G�owa do g�ry! Jestem z wami! � zawo�a� pan Kleks. � Cyklony to moja specjalno��.</p><p>�Kwaternoster Pierwszy� ustawi� si� praw� burt� do kierunku, sk�d nadci�ga� cyklon, po czym zatrzyma� si� w miejscu, wstrz�sany zgrzytem hamulc�w.</p><p>��Celowniczowie, do dzia�! Obs�uga wyrzutni, na stanowiska! � zakomenderowa� kapitan Tykwot.</p><p>��Ognia! � rozkaza� pan Kleks.</p><p>Gruchn�a salwa. Samosteruj�ce pociski rakietowe z b�yskiem i �wistem uderzy�y w oko cyklonu.</p><p>��Jeszcze raz � ognia!</p><p>��Dobrze, wystarczy � rzek� pan Kleks, podni�s� koniec brody do ust i serdecznie j� uca�owa�. � Dobra broda! Kochana broda!</p><p>��Klawo! � krzykn�� z g�ry Zyzik, gdy rozwia� si� dym.- Cyklon rozbity w drobny mak!</p><p>Po�yczy�em od kapitana lunet�, �eby obejrze� skutki bombardowania. Szcz�tki cyklonu rozsypa�y si� po powierzchni oceanu jak od�amki rozbitego lustra. Oko cyklonu, podziurawione pociskami, przypomina�o teraz sitko do herbaty, przez kt�re s�czy�y si� czerwone promienie s�o�ca.</p><p>��A wi�c jeste�my uratowani � powiedzia� pan Kleks do Alojzego. � Pomimo �e na okr�cie wojennym znalaz�a si� �baba�.</p><p>Z tymi s�owy szarmancko sk�oni� si� przed Rezed� i poca�owa� j� w r�k�, co sprawi�o mi ogromn� satysfakcj�. Rezeda naprz�d grzecznie dygn�a, a nast�pnie rzuci�a si� panu Kleksowi na szyj�, dzi�kuj�c mu w ten spos�b za wzi�cie jej w obron� przed Alojzym.</p><p>Pierwszy Admira� Floty pokiwa� tylko ironicznie g�ow�, po czym rzek� patrz�c na barometr:</p><p>��Tak, uwolnili�my si� od cyklonu, ale jak poradzimy sobie z burz�, kt�ra w�a�nie nadci�ga? Trzeba bowiem pami�ta�, �e wkraczamy w sfer� podzwrotnikowych ni��w.</p><p>Spodziewa�em si� tego ju� rankiem, gdy spostrzeg�em na niebie niewielkie chmurki zwiastuj�ce burz�.</p><p>Teraz w�a�nie, gdy �Kwaternoster Pierwszy� zn�w p�yn�� na pe�nych obrotach, z nieba wystrzeli�y ogniste zygzaki b�yskawic, hukn�y grzmoty, pioruny z sykiem posypa�y si� w morze, tworz�c g�ste ob�oki pary. Woda zawrza�a. Na powierzchni� zacz�y wyp�ywa� �awice ugotowanych ryb, kt�re marynarze szybko wy�awiali siatkami na motyle. Po chwili lun�� deszcz i rozszala�a si� letnia nawa�nica. Nast�pi�o to tak szybko, �e zanim zd��yli�my opu�ci� pok�ad, byli�my przemoczeni do nitki.</p><p>Pan Kleks mia� na sobie str�j wykonany z hermetycznych, nieprzemakalnych tworzyw, tote� wystarczy�o mu otrz�sn�� krople deszczu, �eby zachowa� sw�j zwyk�y wygl�d. R�wnie� broda, nat�uszczona meteokleksyczn� pomad�, nie ucierpia�a od nawa�nicy. Weronik w �azience wy��� swoje ubranie, przywdzia� je znowu i powiedzia� z dziarsk� brawur�:</p><p>��Twarde �ycie dozorcy uodporni�o mnie na wiele rzeczy. Ja kataru nie miewam. Jestem zahartowany jak gw�d�!</p><p>M�wi�c to napr�y� bicepsy, stan�� na r�kach, wykona� kilka �wicze� gimnastycznych i doda� z dum�:</p><p>��Niech si� nie nazywam Weronik Czy�cioch, je�li ze�ga�em. Mam siedemdziesi�t lat, ale potrafi� jeszcze zakasowa� niejednego m�odzieniaszka.</p><p>By�o to pite g��wnie do mnie, gdy� ja i Rezeda skorzystali�my z uprzejmo�ci pierwszego oficera, kt�ry zaproponowa� nam przebranie si� w marynarskie mundury, dop�ki nasze ubrania nie wyschn�. Trzeba przyzna�, �e Rezeda jako marynarz wygl�da�a prze�licznie.</p><p>Tymczasem doko�a nas szala�a burza. Wystraszone lataj�ce ryby raz po raz uderza�y o szyby okr�towych okienek. �Kwaternoster Pierwszy� przewala� si� z boku na bok, stawa� d�ba i pod uderzeniami ba�wan�w wydawa� z siebie g�uche odg�osy.</p><p>Admira� sta� na stanowisku. W g�o�nikach grzmia� zachrypni�ty g�os kapitana Tykwota. Po pewnym czasie w admiralskim salonie, gdzie popijali�my gor�cy sok laktusowy, zjawi� si� Zyzik. S�ania� si� na nogach z przem�czenia, ci�ko sapa�, ale rozpiera�a go duma.</p><p>��Panie profesorze� � m�wi� chwytaj�c powietrze � nie sprawi�em panu zawodu, prawda?� Niech pan poprosi Admira�a, �eby mnie przyj�� do marynarki� Profesoruniu kochany, niech pan zrobi to dla mnie.</p><p>��Siadaj tu i odpocznij � rzek� Kleks. � Jeste� dzielnym ch�opcem! Widz�, �e potrafisz wypi� morze jednym �ykiem. Za pi�� lat b�dziesz s�awnym kapitanem. Przyrzekam ci. Masz to u mnie jak w banku. A ja nigdy nie m�wi� na wiatr.</p><p>Gdy tylko pan Kleks wypowiedzia� to s�owo, si�a wiatru wzmog�a si� o pi�� stopni w skali Brzechworta i okr�t zacz�� podskakiwa� po oceanie jak pingpongowa pi�ka.</p><p>Stewardzi przywi�zali nas pasami do foteli, �eby�my nie porozbijali sobie g��w o sufit salonu.</p><p>Zapad�a noc. O podaniu posi�ku nie mog�o by� nawet mowy. Dzban z sokiem laktusowym i szklanki dawno ju� pot�uk�y si� na drobny py�. Gry�li�my w milczeniu suchary, spogl�daj�c wyczekuj�co na pana Kleksa.</p><p>Wielki uczony zag��biony by� w samoczynnej mapie, po kt�rej wodzi� palcem, pod�piewuj�c beztrosko swoje �pa-ram-pam-pam�.</p><p>Gdy zegar wybi� p�noc, pan Kleks kaza� stewardowi poprosi� do salonu Admira�a.</p><p>Alojzy zjawi� si� spokojny jak zwykle. Nie zna� by�o na nim �adnego zm�czenia. Na tym polega�a jego mechaniczna wy�szo�� nad zwyk�ymi admira�ami.</p><p>��Zbli�amy si� do celu � rzek� pan Kleks. � Od Wyspy Sobowt�r�w dzieli nas nie wi�cej ni� pi�tna�cie mil w linii prostej. Kierunek wska�e moja broda. Wracamy na pok�ad.</p><p>��Zaraz wydam odpowiednie rozkazy � odrzek� salutuj�c Alojzy i wbieg� po schodach na g�r�.</p><p>Ruszyli�my za nim ubezpieczeni lin�, jak na wspinaczce wysokog�rskiej, �eby wicher nie zwia� nas do wody. Szed�em na samym ko�cu, a poniewa� by�em w mundurze marynarskim, co chwila jaki� bosman sztorcowa� mnie przygaduj�c:</p><p>��Nie obijaj si� tutaj, kulfonie! Rusz si�, amebo! Do roboty, nicponiu!</p><p>Rezeda wsp�czuj�co �ciska�a moj� r�k�, ale milcza�a, gdy� i ona by�a w mundurze marynarza.</p><p>Na pok�adzie wicher szala�, zapiera� dech, ale deszcz jakby usta�. Kapitan Tykwot, krztusz�c si� cygarowym dymem i spluwaj�c z obrzydzeniem, niestrudzenie wydawa� rozkazy. Przeszli�my na dzi�b okr�tu. Pan Kleks wysun�� brod� do przodu, opar� lunet� na ramieniu Alojzego i bacznie patrza� w dal. Naprz�d mrucza� co� w spos�b niezrozumia�y, a po chwili zacz�� wyrzuca� z siebie kr�tkie, urwane zdania:</p><p>��Ciekawe� Nic nie rozumiem� Nie ma Wyspy Sobowt�r�w. Po prostu nie ma jej. A przecie� moja mapa jest nieomylna. Musia�o sta� si� co� niezwyk�ego. Zaraz, zaraz� Nie do wiary! Tam p�ywa wierzcho�ek wyspy. Sam wierzcho�ek! Widocznie cyklon roz�upa� wysp� w linii poziomej. Wierzcho�ek wraz z domem ocala� i p�ywa po powierzchni jak spodek. Alojzy, ka� wzmocni� reflektory� O! Widz�! Widz�! Dom z ogrodem! Trzeba wypu�ci� rakiety! Pr�dzej, pr�dzej!</p><p>Alojzy wys�a� Zyzika z rozkazem do kapitana i po chwili wzbi�y si� do nieba trzy o�lepiaj�ce rakiety w narodowych barwach Alamakoty: ��ta, czerwona i zielona.</p><p>Pan Kleks przetar� szk�o lunety i jeszcze baczniej wpatrywa� si� w dal.</p><p>��Jest! Jest! � zawo�a� rado�nie. � Przed domem stoi kobieta. To Multiflora! A obok niej dwa czarne psy. S�owo daj�! To s� pudle!</p><p>Alojzy nie s�ucha� dalszych relacji pana Kleksa, tylko pobieg� d�ugimi susami do kapitana.</p><p>Przybli�yli�my si� do p�ywaj�cego wierzcho�ka wyspy tak, �e na skrzy�owaniu �wiate� i reflektor�w mo�na by�o go�ym okiem dojrze� czworograniasty zarys domu.</p><p>Okr�t obr�ci� si� lew� burt�, zatrz�s� si�, zadygota� i stan�� w miejscu, walcz�c dzielnie z wichur� i nawa�� rozw�cieczonych ba�wan�w.</p><p>W przeci�gu paru minut spuszczono ��d�, w kt�rej dwunastu marynarzy wraz z Zyzikem wyprawi�o si� po Multiflor�. Ale pomimo nadludzkich wysi�k�w walka z �ywio�em okaza�a si� bezowocna. Z hucz�cej kipieli wystrzela�y w g�r� olbrzymie wodospady, zwala�y si� na ��d� istnym potopem i usi�owa�y unicestwi� j� razem z dzieln� za�og�.</p><p>Kapitan wyda� rozkaz powrotu i wtedy w�a�nie nag�y poryw wichru pot�nym uderzeniem roztrzaska� ��d� o kad�ub okr�tu.</p><p>Rozleg� si� alarmowy sygna� �cz�owiek za burt��. Posypa�y si� do morza ko�a ratunkowe. Marynarze uwijali si� jak osy, nios�c pomoc ton�cym towarzyszom. Ale oto zwabione �atwym �erem nadp�yn�y rekiny. Sytuacja stawa�a si� z ka�d� chwil� gro�niejsza. Za�oga zdwoi�a wysi�ki. Wreszcie zdo�ano wy�owi� wszystkich marynarzy. Tylko jednego Zyzika fala odrzuci�a daleko od okr�tu.</p><p>��On zginie! � wo�a�a rozpaczliwie Rezeda. � Ratujcie go! Przecie� te rekiny po�r� biedaka!</p><p>Nawet pan Kleks sta� bezradny, z przera�eniem w oczach.</p><p>�aden z marynarzy nie odwa�y� si� po�pieszy� Zyzikowi na ratunek. I w�a�nie wtedy Pierwszy Admira� Floty, tak jak sta�, w swoim bia�ym mundurze przepasanym wielk� wst�g� Koguta z gwiazd�, jednym susem przesadzi� por�cz burty i skoczy� w spienione odm�ty. Jego mechaniczne cz�onki dzia�a�y z b�yskawiczn� szybko�ci� i nieomyln� precyzj�. Po kilku zamachach ramion Alojzy dosi�gn�� Zyzika, kilkoma uderzeniami pi�ci jak �elazn� maczug� og�uszy� napastuj�ce go rekiny i zanim zd��yli�my och�on�� z wra�enia, wni�s� nieprzytomnego ch�opca po sznurowej drabince na pok�ad.</p><p>Urz�dzili�my Admira�owi huczn� owacj�, a pan Kleks u�ciska� go ze �zami w oczach, m�wi�c:</p><p>��Kochany Alojzy! Jeste� prawdziwym dzie�em moich r�k. Panie, panowie, nie �yje ministron Alojzytron, Pierwszy Admira� Floty!</p><p>��Niech �yje!- krzykn�a wraz z nami ca�a za�oga okr�tu, a Weronik najg�o�niej ze wszystkich.</p><p>Zyzik szybko odzyska� przytomno��.</p><p>��Panie Admirale � zwr�ci� si� do Alojzego � zawdzi�czam panu �ycie, tote� mo�e pan nim rozporz�dza� wsz�dzie i zawsze.</p><p>Alojzy spojrza� na niego z aprobat�, po czym przypi�� mu na piersi jeden z w�asnych order�w.</p><p>Zas�u�y�e� na wyr�nienie, ch�opcze � powiedzia�. � Wysoko zajdziesz. Mianuj� ci� bosman-matem w marynarce Jego Kr�lewskiej Mo�ci.</p><p>Zyzik zaczerwieni� si� po uszy i nie m�g� wykrztusi� s�owa. Powinszowa�em mu nominacji, a pan Kleks mrugn�� do niego porozumiewawczo i szepn�� ponad moj� g�ow�:</p><p>��A nie m�wi�em? Pa-ram-pam-pam!</p><p>Opisa�em t� scen� nieco rozwlekle, w istocie jednak trwa�a ona minut� albo mniej. Przez ca�y ten czas Rezeda nie odst�powa�a pana Kleksa, wo�aj�c rozpaczliwie:</p><p>��Panie profesorze, b�agam pana! R�bcie co�! Ratujcie mam�! Ka�da chwila jest droga! Bo�e, m�j Bo�e, co za ludzie! Czy pan nie rozumie? Tam jest moja mama!</p><p>Wichura usta�a, niebezpiecze�stwo min�o � rzek� pan Kleks. � Musimy zachowa� spok�j. Prosz� pozwoli� mi si� zastanowi�.</p><p>Po tych s�owach stan�� na jednej nodze, wypu�ci� brod� na wiatr i przy pomocy swego wszechwidz�cego oka raz jeszcze zbada� sytuacj�.</p><p>��Admirale! � rzek� po chwili, bowiem w obecno�ci za�ogi zawsze tytu�owa� Alojzego wedle jego rangi. � Admirale, przewidywania moje by�y s�uszne. Nie mo�emy zbli�y� si� do wyspy, gdy� Multiflora musia�aby zej�� na jej kraw�dzi, co wywo�a�oby zachwianie r�wnowagi, a wystarczy najmniejszy przechy�, �eby ten p�ywaj�cy pag�rek wywr�ci� si� do g�ry dnem. To jedno. Po wt�re nie zapominajmy, �e dom, kt�ry tam widzimy, stanowi ca�y dobytek pana Lewkonika. Ot� mam my�l. Musimy ocala�y cypel wyspy wraz ze wszystkim, co si� na nim znajduje, wzi�� na hol i w ten spos�b przetransportowa� go do Alamakoty.</p><p>Alojzy, kt�ry ju� przedtem znalaz� odpowiedni moment, �eby przebra� si� w �wie�y mundur, zasalutowa� i po kr�tkim namy�le o�wiadczy�:</p><p>��Panie profesorze, m�j m�zg rozwa�y� zadany mu program. Zaraz go zrealizujemy. Kapitanie, zarz�dzam przeniesienie wszystkich lin okr�towych na lew� burt�. Za�oga po��czy je podw�jnymi sup�ami w jedn� ca�o��. Podczas manewru brania na hol ogniomistrze wystrzel� kolejno pi�tna�cie rakiet. Wykona�!</p><p>��Tak jest, panie Admirale! � krzykn�� kapitan Tykwot, po czym przekaza� rozkaz pierwszemu oficerowi.</p><p>��Lin� trzeba b�dzie wystrzeli� z wyrzutni, inaczej nie doleci � zauwa�y� rezolutnie Zyzik.</p><p>Przenie�li�my si� wszyscy na dzi�b okr�tu, �eby nie przeszkadza� marynarzom w pracy. Stos lin powi�ksza� si� z ka�d� chwil�, mechanicy wi�zali ich ko�ce w sup�y i zabezpieczali na stykach stalowymi uchwytami. D�ugo�� lin wynosi�a ��cznie ponad tysi�c metr�w.</p><p>Poniewa� si�a wiatru os�ab�a i fala sta�a si� mniej gro�na, kapitan przybli�y� okr�t do p�ywaj�cej wyspy na odleg�o�� odpowiadaj�c� d�ugo�ci liny.</p><p>Gdy praca by�a ju� sko�czona, Alojzy w�asnor�cznie zrobi� na ko�cu liny olbrzymi� p�tl�. Marynarze, kt�rzy mu pomagali � a by�o ich kilkunastu � ledwo uporali si� z ci�arem tego konopnego w�a.</p><p>I tu Alojzy da� ol�niewaj�cy popis kleksycznej si�y swych mi�ni. Wystrzeli�y w g�r� rakiety, a on chwyci� p�tl� w �uk prawego ramienia, zamachn�� si� ruchem dyskobola i wyrzuci� lin� jak lasso w kierunku widniej�cego w oddali ciemnego wierzcho�ka wyspy.</p><p>Wyrwa�em z r�k pierwszego oficera pryzmatyczn� lunet�, spojrza�em w �lad za lec�c� p�tl� i wyda�em okrzyk zdumienia. Zwoje lin na pok�adzie rozwija�y si� z szalon� szybko�ci�, puszczone w ruch gigantyczn�, nadludzk� si�� rzutu, a tam w oddali dojrza�em p�tl�, kt�ra z niewiarygodn� precyzj� opasa�a czworobok domu.</p><p>Pan Kleks z rozrzewnieniem spogl�da� na Pierwszego Admira�a Floty, na wiekopomne dzie�o swego umys�u. To, czego dokona� Alojzy, przekroczy�o naj�mielsze przewidywania jego tw�rcy.</p><p>Za�oga os�upia�a z podziwu. W oczach marynarzy mo�na by�o wyczyta� uwielbienie dla Admira�a.</p><p>Weronik, kt�ry nieraz przecie� sam popisywa� si� swoj� niezwyk�� si�� fizyczn�, teraz by� ca�kowicie ol�niony wyczynem Alojzego. Nie trac�c jednak poczucia rzeczywisto�ci, splun�� w d�onie, potar� je, chwyci� Admira�a i trzykrotnie podrzuci� go w g�r�. Za�oga przy��czy�a si� do owacji i niewiele brakowa�o, �eby z admiralskiego munduru pozosta�y strz�py. W ka�dym razie trzeba by�o potem przez d�u�szy czas zbiera� pozrywane i rozsypane po ca�ym pok�adzie ordery Alojzego.</p><p>Rezeda z niepokojem spogl�da�a w kierunku wyspy, pos�a�a bowiem Tri-Tri z listem do Multiflory.</p><p>Kapitan poda� sternikowi kierunek. Okr�t wolno pop�yn�� w drog� powrotn�. Ze wzgl�du na holowany wierzcho�ek Wyspy Sobowt�r�w nakazana by�a szczeg�lna ostro�no��.</p><p>Wyp�yn�li�my ze strefy burz i deszcz�w. Wiatr usta�, niebo si� wypogodzi�o, zaja�nia�a pe�nia Ksi�yca.</p><p>Cz�� za�ogi, kt�ra nie mia�a s�u�by, opu�ci�a pok�ad. Kapitan Tykwot z obrzydzeniem wyplu� cygaro do morza i r�wnie� uda� si� na spoczynek. Alojzy osobi�cie stan�� przy sterze. Zreszt� zawsze trwa� w pozycji stoj�cej, gdy� jego sztuczna konstrukcja doskonale obywa�a si� bez snu i odpoczynku. W�a�ciwo�� ta godna by�a pozazdroszczenia, bo nasza czw�rka musia�a nieustannie za�ywa� wzmacniaj�ce pigu�ki pana Kleksa, �eby nie ulec zm�czeniu.</p><p>Weronik przyst�pi� z zapa�em do polerowania przyrz�d�w mawigacyjnych, usi�uj�c po deszczu wydoby� z nich dawny po�ysk. Ubawi�o to bosmana, kt�ry rzek� po alambajsku:</p><p>��Pan Werurnik ma takie zami�urwanie dur czystur�ci, �e purwinien nazywa� si� Czy�ciurch.</p><p>��Panie bosmanie � odpar� Weronik z godno�ci� � ten �art jest nie na miejscu. Prosz� nie zapomina�, �e kiedy pa�skich przodk�w zjada�y pijawki, m�j pradziad walczy� pod Bia�� Muszk� o wyzwolenie zielonosk�rych Cytrus�w. Dbam o czysto��, to prawda, ale nie zajmuj� si� skubaniem kurzego pierza.</p><p>Bosman nie zrozumia� tej aluzji, mrukn�� wi�c tylko pod nosem:</p><p>��Szczur l�dowy � szkoda mowy!</p><p>Pan Kleks wszed� na mostek kapita�ski. Domy�li�em si� od razu, �e pos�a� w kosmos swoje wszechwiedz�ce oko, sta� bowiem ze spuszczon� g�ow�, w postawie wyczekuj�cej, nie zwracaj�c uwagi na pierwszego oficera, kt�ry zast�pi� kapitana Tykwota.</p><p>Widzialno�� by�a teraz doskona�a, tote� Rezeda mog�a bez trudu obserwowa� sw�j dom rodzinny.</p><p>��Nie widz� tam �adnego ruchu � powiedzia�a zatroskana. � Tri-Tri nie wraca� �wiat�a w oknach pogas�y. Biedna mama�</p><p>Stara�em si� pocieszy� Rezed� i rozproszy� jej smutne my�li. Z pomoc� przyszed� mi pan Kleks, kt�ry w�a�nie w tej chwili zwinnie zbieg� na pok�ad.</p><p>��Obejrza�em z bliska powierzchni� Ksi�yca. Moje wszechwiedz�ce oko wr�ci�o w�a�nie z wyprawy. Kosmiczna stacja prze�adunkowa dzia�a bezb��dnie. Ale o�wiadczam uroczy�cie: ja w tym udzia�u bra� nie b�d�. Nie b�d� na razie penetrowa� przestrzeni mi�dzyplanetarnych, gdy� za du�o jest jeszcze spraw do za�atwienia na Ziemi. Dop�ki tu panuj� choroby, nieszcz�cia i niedostatek, moim obowi�zkiem jest my�le� o ludziach. Tak, moi drodzy! Ludzie na Ziemi to dla mnie rzecz najwa�niejsza.</p><p>Po tych s�owach spojrza� na Rezed�, odgad� jej niepok�j i doda� g�osem pe�nym ciep�a, jak to on tylko potrafi�:</p><p>��Nie trzeba si� martwi�, panno Rezedo. Wszystko jest w zupe�nym porz�dku, broda czuwa. Mo�e mi pani zaufa�.</p><p>Ledwie to wyrzek�, nadlecia� Tri-Tri nios�c w dziobku List od Multiflory. Rezeda odczyta�a go na g�os, a my s�uchali�my w najwi�kszym skupieniu.</p><p>�Dziecko moje drogie � pisa�a matka Rezedy � ratunek przyszed� w sam� por�. Teraz, kiedy usta�a burza, cypel, na kt�rym ocala� nasz dom, p�ynie za okr�tem spokojnie jak tratwa. Katastrofa wydarzy�a si� w nocy przed dwoma dniami. S�ysza�am podziemne huki, grunt pod nogami p�ka� w�r�d gro�nych wstrz�s�w. Rano pozna�am rozmiary kl�ski. Ca�a wyspa, pr�cz skrawka ziemi z naszym domem, zapad�a si� w otch�a�. Potem krowa obsun�a si� do morza i uton�a. Koz� porwa� kondor. Zosta�y mi si� dwa nasze pudle. �ywimy si� owocami i wod� deszczow�. Przed tygodniem odwiedzi� mnie profesor Kleks��</p><p>��Co? � zawo�a� uczony unosz�c brwi ze zdumienia. � Ja odwiedzi�em Multiflor�? To nies�ychane! Znowu jaka� sztuczka nicponia! Admirale! Admirale, prosz� tu do mnie!</p><p>Alojzy zbli�y� si� spr�ystym krokiem i uprzejmie zasalutowa�.</p><p>��S�uchaj, Alojzy � rzek� surowo pan Kleks � znowu wysz�y na jaw twoje bezece�stwa. Nic mi nie m�wi�e�, �e by�e� na Wyspie Sobowt�r�w, a w dodatku bezczelnie wyst�pi�e� w mojej postaci! Jak mam rozumie� to zuchwalstwo, co?</p><p>��Panie profesorze � odpar� potulnie Alojzy � istotnie pods�ucha�em rozmow� o Multiflorze i postanowi�em j� odwiedzi�</p><p>��Jak mog�e� pods�ucha� b�d�c gdzie indziej? � zawo�a�em zdziwiony.</p><p>��Wykazujesz, Adasiu, zupe�ny brak pami�ci � odpar� Alojzy z politowaniem. � Pan Kleks w moim prawym uchu zainstalowa� dalekosi�ny b�benek pods�uchowy. Sam pomaga�e� mu przykr�ca� platynowe blaszki. Dzi�ki temu urz�dzeniu potrafi� chwyta� z odleg�o�ci pi�ciuset metr�w najcichszy nawet szept. Nic si� przede mn� nie ukryje. Ot� kiedy dowiedzia�em si� wszystkiego o pani Multiflorze, wsiad�em na statek, kt�ry szed� kursem na Archipelag Rabarbarski omijaj�c o p� stopnia Wysp� Sobowt�r�w. Reszt� drogi odby�em wp�aw, gdy� jak panu wiadomo, panie profesorze, jestem nieprzemakalny, w wodzie nie ton� i nie odczuwam zm�czenia mi�ni. Ale prosz� wzi�� pod uwag�, �e wszystko to sta�o si�, zanim odzyska�em spr�yn� prawid�owego my�lenia. Teraz, odk�d jestem doskonale wyko�czony, nie uczyni�bym oczywi�cie nic podobnego.</p><p>Wyznanie Alojzego rozbroi�o pana Kleksa. Poklepa� go po ramieniu i pokiwa� wyrozumiale g�ow�.</p><p>��Powiedz mi jednak � zapyta� � co tam nawyprawia�e� na m�j rachunek?</p><p>��O, nic wielkiego � odrzek� Alojzy. � Powiedzia�em pani Multiflorze, �e pan Lewkonik z t�sknoty wysech� jak tyczka, i� obieca�em jej, �e b�dzie kr�low� Alamakoty.</p><p>��Ach, ty kawalarzu! � zawo�a� pan Kleks. � Niewiele jednak odbieg�e� od prawdy. Multiflora nie zostanie z twojej �aski kr�low�, b�dzie jednak matk� kr�lowej. Te� nie�le. Co za� do pana Lewkonika, to ca�e szcz�cie, �e nie schud�, bo straci�by sw�j najwi�kszy wdzi�k. Przecie� on jest rozkoszny z tym swoim brzuszkiem.</p><p>��To jeszcze nie wszystko � ci�gn�� Alojzy. � Powiedzia�em te� pani Multiflorze, �e wynalaz�em kleksyczny pobudzacz wzrostu ro�lin i �e dzi�ki niemu pan Lewkonik wyhodowa� w Alamakocie krzaki r� wielko�ci palmy. I to w�a�nie zainteresowa�o j� najbardziej. Teraz b�dzie klops.</p><p>Pan Kleks roze�mia� si� i rzek� ironicznie:</p><p>��Mog�e� r�wnie� dobrze powiedzie�, aby mnie do reszty skompromitowa�, �e pan Lewkonik ur�s� jak baobab i zrobi� si� roz�o�ysty jak drzewo figowe albo �e panny Lewkonik�wny zamieni�y si� w �yrafy. Ale twoja fanfaronada ju� si� sko�czy�a, m�j Alojzytronie. Dawne czasy nie wr�c�.</p><p>��Do us�ug, panie profesorze � powiedzia� z u�miechem Alojzy. � Mo�e pan na mnie polega� jak na w�asnej brodzie!</p><p>��A teraz idziemy spa� � o�wiadczy� pan Kleks i dziarsko pomaszerowa� wzd�u� pok�adu. Rezeda, spokojna ju� o los matki, zgodzi�a si� r�wnie� zej�� do kajuty.</p><p>��Czeka nas pi�� godzin snu � zauwa�y� Weronik. � Dozorca, kt�ry musi w nocy otwiera� bram�, nigdy nie sypia wi�cej.</p><p>Na posterunku zosta� tylko niezmordowany Pierwszy Admira� Floty.</p><p>Tak, dzie�o pana Kleksa by�o naprawd� najwi�kszym osi�gni�ciem ludzkiego umys�u.</p></section><section><title><p>�WI�TO KR�LEWSKIEGO KOGUTA</p></title><p>Alamakota prowadzi�a polityk� pokojow�, nie utrzymywa�a armii l�dowej ani floty powietrznej, posiada�a jednak pot�n� marynark�, na kt�r� sk�ada�y si�: okr�t flagowy �Kwaternoster Pierwszy�, dwana�cie alambaj�w o nap�dzie alamakotowym, dwadzie�cia cztery szybkoguty dalekiego zasi�gu, sze�� kuromiotaczy i trzydzie�ci pancernych bajkajak�w. Jednostki te, z wyj�tkiem okr�tu flagowego, p�ywa�y pod zmy�lonymi banderami, co mia�o zmyli� pa�stwa ��dne podboj�w i uchroni� Alamakot� przed zaborcami.</p><p>Flota nie podlega�a ministronowi Pokoju, gdy� m�g�by on w przyst�pnie z�ego humoru wda� si� w niepo��dany zatarg mi�dzynarodowy. Do zada� floty oceanicznej nale�a�o wy��cznie konwojowanie flotylli poduszkowc�w i jajostatk�w s�u��cych wymianie handlowej.</p><p>Alamakota�skie poduszkowce nazywa�y si� tak dlatego, �e by�y wypchane kurzym pierzem jak poduszki. W czasie trwania transportu w ich cieple wyl�ga�y si� z jajek kurcz�ta. Poduszkowiec m�g� zabra� w swoich �adowniach sto tysi�cy jaj, a do portu przeznaczenia przywozi� sto tysi�cy ��tych piszcz�cych kurcz�tek. Jaki� to musia� by� zachwycaj�cy widok!</p><p>Kiedy �Kwaternoster Pierwszy� wczesnym rankiem zbli�a� si� do macierzystego wybrze�a wszystkie jednostki floty wci�gn�y flagi na maszt, a kuromiotacze odda�y salw� honorow�. Na wybrze�u zgromadzi�y si� t�umy wiwatuj�ce na cze�� Admira�a, pana Kleksa, a zw�aszcza Multiflory, matki przysz�ej kr�lowej. Okaza�o si� bowiem, �e wie�� o ma��e�skich zamiarach kr�la rozesz�a si� lotem kolibra po ca�ym kraju.</p><p>Na redzie dostrzeg�em �P�etw� Rekina�, kt�ra przyby�a w�a�nie do Alamakoty z �adunkiem oksydowanych zegark�w. Zd��y�em szepn�� Zyzikowi, aby skoczy� do znajomego kapitana statku i poprosi� go o zarezerwowanie czterech kajut na rejs powrotny.</p><p>W porcie czeka� na nas ministron Dworu Tr�batron, nasz przyjaciel Limpotron, pan Lewkonik z czterema c�rkami, Bulpo, Pulbo oraz wy�si urz�dnicy Admiralicji.</p><p>By� pi�kny bezchmurny dzie� lipcowy.</p><p>Po kr�tkim powitaniu Alojzy wyda� zarz�dzenia dotycz�ce p�ywaj�cej wysepki, kt�ra w oddali ko�ysa�a si� na spokojnych falach.</p><p>Marynarze zarzucili koniec liny na obrotowy b�ben i mozolnie j�li j� nawija� przyci�gaj�c wysepk� do nabrze�a.</p><p>Gdy ten male�ki skrawek Wyspy Sobowt�r�w przycumowa� wreszcie do wyznaczonego miejsca, mechanicy zabezpieczyli kraw�dzie wysepki �elazn� listw�, wmontowali kotwic� i rzucili j� na dno wed�ug wszelkich zasad sztuki marynarskiej.</p><p>Dopiero teraz mogli�my po trapie wst�pi� na t� ziemi�, kt�r� nazwano �Anemonow� Pi�tk��, gdy� przypomina�a kszta�tem pi�tk� uci�t� z okr�g�ego bochenka chleba.</p><p>Dom pa�stwa Lewkonik�w zachowa� si� znakomicie. Nie bez zdziwienia stwierdzi�em, �e podczas katastrofy nie zarysowa�y si� mury ani nawet z okien nie wypad�y szyby. Drzewa w sadzie ugina�y si� pod ci�arem dojrza�ych owoc�w, a w powietrzu unosi� si� odurzaj�cy aromat r�.</p><p>Jak widzicie, rozmy�lnie zwlekam z opisem czu�ego powitania rodziny Lewkonik�w z Multiflor�, gdy� nie posiadam poetyckiego daru Piwonii i brak mi po prostu s��w na odtworzenie tej wzruszaj�cej sceny. Wystarczy je�li powiem, �e Weronik szlocha� jak b�br, wspominaj�c zapewne nieboszczk� Weronik�, a pan Kleks si�ka� nosem i z trudem powstrzymywa� �zy.</p><p>Hodowca r� rzeczywi�cie nie przesadzi�, gdy m�wi� o niezwyk�ej urodzie Multiflory. Przy swoich c�rkach wygl�da�a jak ich starsza siostra. Pomimio roz��ki z rodzin� i wielu ci�kich przej�� z ostatnich dni pe�na by�a promiennej pogody i ujmuj�cego wdzi�ku, jak gdyby ta chwila szcz�cia star�a z jej twarzy wszelkie �lady trosk i zm�czenia.</p><p>�Anemonowa Pi�tka� by�a umeblowana z du�ym smakiem i posiada�a wszelkie nowoczesne urz�dzenia, maj�ce s�u�y� wygodzie jej mieszka�c�w.</p><p>Tak wi�c pan Lewkonik wraz z c�rkami m�g� od razu przenie�� si� do w�asnego domu. Weronik zgodzi� si� zamieszka� tam na czas kr�tki celem zaprowadzenia porz�dku i za�atwienia r�nych formalno�ci administracyjnych, jak za�o�enie ksi�gi meldunkowej, umocowanie tabliczki z nazw� ulicy, przy��czenie do sieci o�wietleniowej i kanalizacyjnej, uzyskanie zezwolenia na przerzucenie trwa�ego mostku, wyrobienie prawa do w�asnej kotwicy, zarejestrowanie prywatnej hodowli kwiat�w, uporz�dkowanie numeracji domu, przydzia� pa�stwowych jajek itd.</p><p>Stary dozorca ochoczo zabra� si� natychmiast do pracy, by� to bowiem jego �ywio�.</p><p>Skoro ca�a rodzina Lewkonik�w, a wraz z ni� Weronik, opu�ci�a go�cinne apartamenty Limpotrona, zosta�em tam sam z panem Kleksem. I chocia� uczony dzi�ki swej niezwyk�ej przenikliwo�ci by� ju� mniej wi�cej zorientowany w moich k�opotach rodzinnych, skorzysta�em ze sposobno�ci, �eby opowiedzie� mu dok�adnie przebieg znanych wam wydarze�.</p><p>Pan Kleks wys�ucha� mnie uwa�nie, pomy�la� chwil�, po czym rzek� z wyrzutem:</p><p>��Drogi Adasiu, tyle pracy w�o�y�em w twoj� edukacj�, wla�em beczk� oleju do twojej g�owy, nauczy�em ci� prawid�owego my�lenia, z niema�ym trudem o�wieci�em zakamarki twojego umys�u, a ty opowiadasz mi takie niestworzone brednie. Jak ty, cz�owiek wykszta�cony, mog�e� uwierzy� w przemian� twego ojca w ptaka? Czy co� podobnego zdarza si� kiedykolwiek na �wiecie? Weronik wszystko to wyssa� z palca, a ty da�e� si� nabra� na tak� piramidaln� bujd�. Jak ci nie wstyd?! A co do Alojzego, to wiadomo, �e przez ca�y czas poprzedzaj�cy tw�j przyjazd by� tu w Alamakocie, udawa� ciebie i grywa� ze mn� w �trzy wiewi�rki�. Nie m�g� wi�c wyst�powa� w roli listonosza. Ceni� fantazj�, owszem, ale nawet fantazja musi by� sensowna.</p><p>S�owa pana Kleksa spad�y na mnie jak nag�e ol�nienie. Zrozumia�em ca�� niedorzeczno�� bajki o przemianie mego ojca w ptaka. �e te� mog�em ulec podobnemu zamroczeniu umys�u! Sta�em przed ukochanym profesorem czerwony jak rak i mia�em ochot� zapa�� si� ze wstydu pod ziemi�. Ale r�wnocze�nie ogarn�a mnie rado�� na my�l, �e rodzicom nie przytrafi�o si� nic z�ego i �e nie grozi im niebezpiecze�stwo.</p><p>Z zak�opotania wybawi� mnie Zyzik, kt�ry wpad� zdyszany, wo�aj�c od progu:</p><p>��Prosz� pana� Prosz� pana� Wszystko za�atwi�em� �P�etwa Rekina� odp�ywa pojutrze o �smej rano. Kapitan bardzo si� ucieszy�. A cztery kajuty b�d� przygotowane!</p><p>��Nie ma to jak dzielny bosman-mat � rzek� pan Kleks uj�wszy si� pod boki. � Nie cofam tego, co w nocy powiedzia�em. Za pi�� lat b�dziesz s�awnym kapitanem.</p><p>Do odjazdu mieli�my wi�c jeszcze dwa dni, z czego by�em nawet zadowolony, gdy� �wi�to Kr�lewskiego Koguta po��czone z zar�czynami kr�la zapowiada�o si� niezwykle interesuj�co. Zreszt� i moje zar�czyny z Rezed� wymaga�y om�wienia z jej rodzicami. Opu�ci�em wi�c pana Kleksa i uda�em si� na �Anemonow� Pi�tk�.</p><p>Zastanawia was pewno, dlaczego w kraju tak cywilizowanym jak Alamakota nie by�o telefon�w i ka�d� spraw� musia�o si� za�atwia� osobi�cie. Ot� przed laty istnia�y tam odpowiednie instalacje i urz�dzenia, ale telefony nieustannie si� psu�y i ludzie tracili po�ow� czasu na daremne zabiegi w celu uzyskania po��czenia. Dosz�o do tego, �e praca w biurach i urz�dach niemal ca�kiem usta�a. Wszyscy bowiem bez przerwy zaj�ci byli bezskutecznym nakr�caniem numer�w. Tote� w ko�cu ministron Pogody i Czterech Wiatr�w, kt�remu sprawy te podlega�y, postanowi� dla dobra pa�stwa zlikwidowa� raz na zawsze telefony, a zamiast nich wprowadzi� hulajnogi, aby obywatele mogli si� ze sob� szybko porozumiewa�.</p><p>Tak wi�c bez telefonicznej zapowiedzi zjawi�em si� na �Anemonowej Pi�tce�. Przed domem t�umnie zgromadzi�a si� m�odzie�, zaciekawiona nie tyle osobliw� posiad�o�ci� rodziny Lewkonik�w, co dwoma ich psami, jako �e w Alamakocie zwierz�ta te pojawi�y si� po raz pierwszy. �Anemonowa Pi�tka� odegra�a w danym wypadku rol� Arki Noego, na kt�rej uratowa�a si� jedna para psiego gatunku. Jak ju� wspomnia�em, by�y to dwa czarne pudle, matka i syn, o d�wi�cznych imionach Negri i Negrifon. Oba pieski sta�y na parapecie otwartego okna, weso�o merda�y ogonkami i od czasu do czasu kr�tko poszczekiwa�y z w�a�ciw� pudlom �yczliwo�ci�.</p><p>Rezeda ju� zd��y�a zawiadomi� rodzic�w o swojej decyzji. Pan Lewkonik, kt�ry w ci�gu tych dni dostatecznie mnie pozna� i ceni� jako ulubionego ucznia s�ynnego profesora Kleksa, zgodzi� si� odda� mi za �on� swoj� c�rk� pod warunkiem, �e wszystkie wakacje b�dziemy sp�dzali w Alamakocie. Natomiast Multiflora by�a wyra�nie zawiedziona, �e nie jestem ogrodnikiem.</p><p>��Zawsze pragn�am, aby moje c�rki po�wi�ci�y si� hodowli kwiat�w, ale tylko Dalia i Hortensja spe�ni� pok�adane w nich nadzieje. Pan specjalizuje si� w ptasich gwarach i narzeczach. Czy to odpowiednie zaj�cie dla uczonego? Dla zi�cia hodowcy r�? Ale skoro Rezeda pana kocha, to i w moim sercu znajdzie si� dla pana ciep�y k�cik.</p><p>M�wi�c to uca�owa�a mnie w oba policzki, a pan Lewkonik zawo�a� z rado�ci�:</p><p>��Musimy uczci� te zar�czyny! Piwonio, wymy�l na cze�� m�odej pary jaki� wierszyk.</p><p>Piwonia stan�a pomi�dzy mn� a Rezed� i zadeklamowa�a d�wi�cznym g�osikiem:</p><empty-line/><p><emphasis>Lewkoc�rek sznurek pi��</emphasis></p><p><emphasis>Do Rezedy kiedy p�d�</emphasis></p><p><emphasis>Adam radam ojciec ch��</emphasis></p><p><emphasis>Mama sama �wir-�wir zi��</emphasis></p><p>Pan Lewkonik a� podskoczy� z zachwytu i natychmiast wyt�umaczy� nam sens tego wierszyka. Chodzi�o mianowicie o to, �e spo�r�d pi�ciu c�rek pa�stwa Lewkonik�w o Rezed� stara si� Adam, czyli ja. Ojciec bardzo jest temu rad i nawet mama zgadza si� mie� za zi�cia specjalist� od ptasich �wiergot�w.</p><p>Wszyscy byli wzruszeni subtelno�ci� tego utworu, szkoda tylko, �e Dalia seri� kochni�� zag�uszy�a zako�czenie wiersza. Nagrodzili�my autork� hucznymi oklaskami, a Rezeda serdecznie u�ciska�a Piwoni�, kt�ra zaczerwieni�a si� i rzek�a:</p><p>��Czuj�, �e jestem stworzona do poezji. Dlatego te� nie chc� wychodzi� za m��. Ani za ogrodnika, ani za kr�la! Prawdziwy poeta musi by� wolny, aby m�c ca�kowicie po�wi�ci� si� tw�rczo�ci.</p><p>Pan Lewkonik popatrzy� na ni� z dum�, a Multiflora ze smutkiem. Bli�sze jej by�y r�e ni� poezja.</p><p>W tym momencie zjawili si� Bulpo i Pulbo. Wprawdzie serce matki na pewno bardziej radowa� widok dw�ch ogrodnik�w jako przysz�ych zi�ci�w, jednak pani Lewkonikowa nie okazywa�a im wi�kszych wzgl�d�w ni� mnie, chocia� by�em tylko skromnym kleksykologiem, badaczem ptasich j�zyk�w. Zapewniam was, �e potrafi�em oceni� t� jej delikatno�� i takt.</p><p>Zar�czyny dw�ch nast�pnych par odby�y si� w r�wnie uroczysty spos�b, to znaczy, �e Piwonia zaimprowizowa�a na ich cze�� zawi�y, ale pi�knie brzmi�cy poemacik. Tym razem Dalia powstrzyma�a si� od kichania, a Hortensja poruszaj�c wargami prowadzi�a sama z sob� bezg�o�ny dialog, co jednak wygl�da�o tak, jakby powtarza�a po cichu wiersz Piwonii.</p><p>Pan Lewkonik zaprosi� ca�e towarzystwo do sadu i pocz�stowa� nas rzadkimi gatunkami owoc�w, wyhodowanymi przez Multiflor�.</p><p>Skorzysta�em z dogodnego momentu, �eby si� urwa� i p�j�� na rozmow� do Weronika. Zasta�em go na drabinie, w chwili gdy przytwierdza� do muru tabliczk� z napisem �Anemonowa Pi�tka�. Zszed� do mnie i mru��c jedno oko, przygl�da� si� jeszcze przez chwil� swemu dzie�u. Wreszcie rzek�:</p><p>��Wyje�d�amy, panie Niezg�dka. Czas wraca� do domu! Ciekaw jestem, co tam zasz�o nowego.</p><p>��Panie Weroniku � powiedzia�em oschle � przychodz� do pana po pewne wyja�nienia. Co panu strzeli�o do g�owy, �eby wm�wi� we mnie, jakoby m�j ojciec przemieni� si� w ptaka? A w dodatku twierdzi�, �e widzia� pan to na w�asne oczy? Dlaczego mnie pan otumani�? I na co by�a ta komedia z listonoszem. Czy tak post�puje szanuj�cy si� dozorca? Czy w tej sytuacji lokatorzy mog� mie� do pana zaufanie? Do takiego �wiszczypa�y? W�a�nie teraz, kiedy zbli�a si� pa�ski jubileusz, przekre�li� pan swoim post�powaniem dorobek pi��dziesi�ciu lat �ycia! Wstyd, ha�ba, panie Czy�cioch!</p><p>Nigdy dot�d nie wyg�asza�em tak d�ugich przem�wie�, tote� pot sp�ywa� mi z twarzy grubymi kroplami.</p><p>Weronik do tego stopnia przej�� si� stawianymi mu zarzutami, a zw�aszcza moim wzburzonym tonem, �e dosta� d�ugotrwa�ego ataku czkawki. Uderzy�em go kilkakrotnie w plecy. Zabieg ten w ko�cu poskutkowa�.</p><p>��To straszne � powiedzia� blady jak p��tno stary dozorca. � To okropne! Pan Chryzantemski wystrychn�� mnie na dudka. To jego robota! Przysi�gam panu na pami�� nieboszczki Weroniki, �e to jego robota! Nigdy bym czego� podobnego sam nie wymy�li�. Uwierzy�em temu oczajduszy! Wi�c to wszystko by�a nieprawda? Wszystko? Wi�c m�j honor dozorcy le�y w b�ocie?</p><p>��Tak, panie Weroniku � odrzek�em ze z�o�ci� � �adnie mnie pan urz�dzi�. Niech si� pan nie zas�ania jakim� panem Chryzantemskim. Widzia�em go raz w �yciu. Nie wiem nawet, co to za jeden?</p><p>��Jak to? � zawo�a� zdumiony Weronik. � Pan nie wie? Pan nie s�ysza� o Mode�cie Chryzantemskim? O s�awnym Mode�cie Chryzantemskim? To przecie� pierwszy m�� Pepy Pergamut, kt�ra znana by�a pod pseudonimem Pepda-Papda. Razem wyst�powali we wszystkich cyrkach �wiata. Ona popisywa�a si� tresur� zwierz�t, a on zas�yn�� jako niezr�wnany iluzjonista i sztukmistrz. Niekt�rzy uwa�ali go nawet za magika. Prze�cign�� go za przeproszeniem tylko jeden cz�owiek: Ambro�y Kleks. Teraz pan Chryzantemski jest stary, dawno ju� przeszed� na emerytur�, ale czasami jeszcze, dla wprawy, pokazuje r�ne sztuki. Potrafi na przyk�ad z pustego kapelusza wyci�gn�� pi�tna�cie �ywych kr�lik�w albo wypu�ci� z ucha makol�gw�, skowronka lub szpaka. Tak� w�a�nie sztuczk� pokaza� mi, kiedy�my byli w mieszkaniu pana Niezg�dki. A ja da�em si� nabra�! Zg�upia�em na stare lata. Da� si� tak zaczarowa�! Teraz nie b�d� m�g� lokatorom spojrze� w oczy. Zw�aszcza pa�skim rodzicom, panie Adasiu. Nie pozostaje mi nic innego, jak ust�pi� ze stanowiska i p�j�� na zamiatacza ulic.</p><p>�al mi si� zrobi�o starego dozorcy. Zreszt�, czy wolno mi by�o mie� do niego pretensj� o to, �e uleg� wzrokowemu z�udzeniu, skoro ja, cz�owiek o rozleg�ej wiedzy, okaza�em si� mniej �atwowierny? Musia�em go d�ugo pociesza�, a nawet zapewnia�, �e w�a�ciwie dobrze si� sta�o, jak si� sta�o, gdy� dzi�ki ca�ej tej historii zwiedzi�em Alamakot�, a co najwa�niejsze � pozna�em moj� ukochan� Rezed�.</p><p>Ten argument trafi� mu do przekonania. Uspokoi� si� nieco, westchn�� raz i drugi, po czym wr�ci� do przerwanej pracy, kt�r� chcia� przed odjazdem doprowadzi� do ko�ca.</p><p>Reszt� dnia sp�dzi�em z Rezed�. Spacerowali�my po ulicach i przygl�dali�my si�, jak robotnicy rozwieszaj� transparenty, flagi i lampiony. Ca�a ludno�� Alamakoty przygotowywa�a si� do �wi�ta Kr�lewskiego Koguta.</p><p>Wieczorem, gdy wr�ci�em do domu, pan Kleks ju� spa� po�wistuj�c i pochrapuj�c. �ni�y mu si� widocznie jakie� bardzo powa�ne sprawy. Ten wielki uczony umia� nawet we �nie dokonywa� wiekopomnych wynalazk�w.</p><p>Na stole znalaz�em zaproszenie tre�ci nast�puj�cej:</p><p>�Ministron Dworu Tr�batron ma zaszczyt zaprosi� pana doktora Adama Niezg�dk� do orszaku kr�lewskiego, kt�ry wyruszy na uroczysto�� kr�lewskich zar�czyn w dniu �wi�ta Kr�lewskiego Koguta o godzinie osiemnastej. Zbi�rka na placu przed pa�acem. Uprasza si� o �cis�e przestrzeganie ceremonia�u. Obowi�zuje str�j galowy.�</p><p>Nazajutrz rano obudzi� mnie Tri-Tri. Przyni�s� li�cik od Rezedy. Pan Kleks ju� nie spa�. Siedzia� na pod�odze i w grubym zeszycie szkicowa� plany przysz�ej b�blobudowy. Dawniej robi� to zawsze unosz�c si� w powietrzu, ale ostatnio poniecha� tego zwyczaju, gdy� twierdzi�, �e nadwer�y� sobie p�cherzyk powietrzny.</p><p>��Zreszt� � o�wiadczy� pewnego dnia � mam teraz inne sposoby. Dawniej umia�em przybiera� tylko posta� przedmiot�w martwych, jak guzik od czapki bogdychan�w albo flaszka atramentu. Odk�d jednak odkry�em energi� kleksyczn� i udoskonali�em moje przebieralniki, posiadam o wiele wi�ksze mo�liwo�ci. Ale to m�j sekret, kt�rego nie zamierzam ujawnia�, gdy� ludzie swoim zwyczajem obr�ciliby zaraz m�j wynalazek na w�asn� szkod�.</p><p>Rezeda w imieniu swoim i pa�stwa Lewkonik�w prosi�a w li�cie, abym wraz z panem Kleksem przyszed� do nich na obiad.</p><p>Korzystaj�c z wolnego przedpo�udnia, uda�em si� do miasta. Chcia�em obejrze� alamakota�skie osobliwo�ci i zwiedzi� muzea, kt�rych dot�d nie uda�o mi si� jeszcze pozna�. Szczeg�lnie zainteresowa�o mnie Muzeum Historyczne. Wystawiona tam by�a kolekcja pijawek z epoki bagiennej, wypchane Kr�lewskie Koguty z poprzednich lat, pierwszy zepsuty zegarek, staro�ytne kieliszki do jajek, tratwa, na kt�rej Bajdoci przybyli do Alamakoty, modele hulajn�g u�ywanych na przestrzeni wiek�w, gipsowy odlew trzeciej nogi nieznanego sportowca, portrety dawnych kr�l�w od Bambosza Ko�lawego a� do Kwaternostra I oraz wiele innych nader ciekawych eksponat�w.</p><p>Zwiedzi�em r�wnie� Pracowni� Akustyczn� Graj�cych Muszli, Fabryk� Galowego Proszku, Nadymalni� Rybich P�cherzy, Wytw�rni� Transparent�w Pa�stwowych, Zak�ad Przecierania Kr�lewskich Okular�w, Alamakotek�, gdzie by�y wystawione obrazy z �ycia drobiu malowane przez wybitnych ptaszyst�w, a nadto kilka zak�ad�w naukowych, w tej liczbie Szko�� Peda��w Fortepianowych na trzy nogi oraz Instytut Znak�w Przestankowych.</p><p>Pe�en niezapomnianych wra�e� wr�ci�em do pana Kleksa i razem udali�my si� do pa�stwa Lewkonik�w. Ulica, do kt�rej przylega�a �Anemonowa Pi�tka�, dzi�ki zabiegom Weronika otrzyma�a swoj� nazw�. Z jednego ko�ca nazywa�a si� Staroprojektowana, z drugiego Nowoprojektowana, a po�rodku � �rodkowoprojektowana.</p><p>W mieszkaniu zastali�my ca�� rodzin� opr�cz R�y, kt�r� wezwano do sekretariatu ministrona Dworu celem z�o�enia �yciorysu, wype�nienia ankiety i fomularza ma��e�skiego oraz zapoznania si� z obowi�zkami przysz�ej kr�lowej. Na razie wiedzieli�my tylko tyle, �e b�dzie musia�a przybra� historyczne imi� Kwakwanostry.</p><p>Ca�e mieszkanie ozdobione by�o bukietami r�, gdy� pan Lewkonik od razu zabra� si� do pracy w ogrodzie i przy pomocy p�ynu od�ywczego szybko udoskonali� hodowl� Multiflory.</p><p>��Gdy ma si� w domu poetk� � powiedzia� nam zaraz na wst�pie � trzeba dba� o r�e. Pobudzaj� one natchnienie. Czy s�usznie m�wi�, Piwonio?</p><p>Piwonia spojrza�a rozmarzonym wzrokiem i jakby na potwierdzenie s��w ojca rzek�a melancholijnie:</p><p>��R�a, burza, kurza, nurza, du�a, str�a�</p><p>��Przepraszam � wtr�ci� si� Weronik � czy nie mo�na by zamiast �str� powiedzie� �dozorca�?</p><p>��Nie b�dzie rymu � odpar�a Piwonia patrz�c na ojca, bowiem on jeden zna� si� na poezji.</p><p>Rezeda tak�e nie zmarnowa�a czasu sp�dzonego w domu. Po�wi�ci�a go tresurze ps�w i oto podczas obiadu oba pudle, ubrane w r�owe fartuszki, podawa�y do sto�u, chodz�c na tylnych �apkach.</p><p>Pan Kleks mia� wyborny apetyt, nabiera� sobie na talerz ogromne porcje i przy ka�dym daniu weso�o wykrzykiwa�:</p><p>��Jak d�ugo �yj�, nie jad�em jeszcze tak pysznego obiadu! Te pulpety s� wprost niezr�wnane!</p><p>��To jest ryba faszerowana � zauwa�y�a nie�mia�o Multiflora.</p><p>��Oczywi�cie, �e ryba! Ryba pulpetowa! Tak w�a�nie chcia�em powiedzie�. Musz� opracowa� now� ksi��k� kucharsk�, opart� na zasadach gastronomii kleksycznej. �e te� o tym dot�d nie pomy�la�em. Pani Multifloro, daj� s�owo, napisz� tak� ksi��k� i zadedykuj� j� pani.</p><p>Pili�my w�a�nie kaw�, gdy Negrifon trzykrotnym szczekni�ciem zaanonsowa� przybycie nowych go�ci. W tej samej chwili istotnie zjawi� si� Alojzy w admiralskim mundurze, przy orderach, kt�re tylko w znikomej cz�ci przypi�te by�y do piersi. Pozosta�e ni�s� osobno na at�asowej poduszce adiutant Admira�a. Trzecim go�ciem by� kapitan Tykwot, pragn�� bowiem zobaczy�, jak wygl�da �Anemonowa Pi�tka�, kt�r� przyholowa� z tak daleka.</p><p>Multiflora serdecznie podzi�kowa�a dzielnym marynarzom za ich trudy, a pan Lewkonik nie m�g� si� powstrzyma� i szepn�� Piwonii przez st�:</p><p>��Powiedz wierszyk� Obowi�zkowo�</p><p>Piwonia wsta�a, opar�a r�ce o por�cz krzes�a i zadeklamowa�a sw�j nowy utw�r:</p><poem><stanza><v><emphasis>Admira�a ca�a do��</emphasis></v><v><emphasis>Kawa trawa s�awa go��</emphasis></v><v><emphasis>Kwaternostra siostra cze��</emphasis></v><v><emphasis>Anemona �ona te��.</emphasis></v></stanza></poem><p>Tym razem wiersz Piwonii nie wymaga wyja�nie�, gdy� jest dla wszystkich ca�kowicie zrozumia�y.</p><p>Alojzy nie pozosta� d�u�ny poetce. Bez namys�u odpowiedzia� do rymu, u�ywaj�c niemal tych samych s��w:</p><poem><stanza><v><emphasis>Gdy� mej s�awie brawa da�a,</emphasis></v><v><emphasis>Przyjmij wdzi�czno�� Admira�a,</emphasis></v><v><emphasis>Bo� ty siostry godna siostra,</emphasis></v><v><emphasis>Przysz�ej �ony Kwaternostra.</emphasis></v></stanza></poem><p>��Jeste� niezr�wnany! � zawo�a� pan Kleks. � B�dziesz chlub� Alamakoty! Admirale, moje gratulacje!</p><p>Kapitan Tykwot nie zna� si� na wierszach, nie rozumia�, o co chodzi, popija� wi�c w milczeniu kaw� i jak zwykle z obrzydzeniem pali� tradycyjne cygaro.</p><p>Rozmowa przy stole toczy�a si� g��wnie na temat przysz�ych los�w panien Lewkonik�wien.</p><p>��Przykro mi, �e nie b�d� na �lubie Rezedy � powiedzia�a Multiflora � ale rozumiem, �e pan Ada� musi j� uprzednio przedstawi� swoim rodzicom. By�oby nietaktownie, gdyby�my post�pili inaczej.</p><p>Weronik, aby wynagrodzi� wyrz�dzon� mi krzywd�, zacz�� przesadnie wychwala� moj� rodzin�:</p><p>��Co to za ludzie, prosz� pa�stwa! Znam ich od czasu, jak wprowadzili si� do naszej kamienicy. Nigdy nie zalegaj� z komornym, nie �miec� na schodach, nie brudz�, nie ha�asuj�. Tacy lokatorzy to skarb! Starszy pan Niezg�dka sam sobie pisze ksi��ki. Zajmuje si� tak�e wypychaniem ptak�w. Ale �eby kiedykolwiek osobi�cie zamieni� si� w ptaka � prosz� nie wierzy�! Pani Niezg�dkowa nigdy by do tego nie dopu�ci�a! Tacy to s� ludzie!</p><p>��A czy lubi� kwiaty? � spyta�a znienacka Multiflora.</p><p>��Jeszcze jak! Pani Niezg�dkowa co dzie� przypina sobie do kapelusza inny bukiecik. Cho� to i sztuczne, ale zawsze kwiaty. Raz b�awatki, raz fio�ki, a w niedziel� i �wi�ta wy��cznie r�e. S�owo daj�! �adniejsze ni� prawdziwe!</p><p>S�ysz�c to Dalia rozkicha�a si� na dobre. Kapitan Tykwot powiedzia� �na zdrowie�, Weronik przerwa� swoje wynurzenia, natomiast Alojzy us�u�nie oznajmi�:</p><p>��Opuszczaj�c krain� Obojga Farmacji, wzi��em z sob� pr�bki niezawodnych lek�w. Mam tutaj tubk� �Antykichaliny�. Po jej za�yciu najuporczywszy katar ustaje natychmiast.</p><p>Dalia ju� wyci�gn�a r�k� po lek, lecz nagle powstrzyma�a si� i rzek�a cicho:</p><p>��Nie� Nie� Co by powiedzia� m�j narzeczony, gdybym przesta�a kicha�? Jemu przecie� to si� we mnie najbardziej podoba�o. Nie, Admirale, przepraszam, ale nie skorzystam.</p><p>Po sko�czonym obiedzie pan Kleks i ja podzi�kowali�my gospodarzom, pog�askali�my pieski i ruszyli�my ku domowi. Towarzyszy� nam Weronik, kt�ry zako�czy� ju� swoje prace na �Anemonowej Pi�tce�, posprz�ta�, a tak�e pomy� szyby, jak przysta�o na wzorowego dozorc�.</p><p>W pracowni meteorologicznej zastali�my Limpotrona. Ustala� w�a�nie si�� wiatru i regulowa� pogod� na czas kr�lewskich uroczysto�ci zar�czynowych. Zatrzyma� nas, gdy�my szli do naszych apartament�w.</p><p>��Mam tu co� dla pan�w � powiedzia�. � Oto odznaczenia, kt�re kr�l raczy� panom dzisiaj przyzna�. Dla pana profesora Krzy� Komandorski Z�otego Koguta z gwiazd�, dla pana Niezg�dki order Kurzego Pi�ra, dla pana Czy�ciocha Medal Eksportowego Jajka. Zechc� panowie dzisiaj wyst�pi� w tych odznaczeniach. Przynios�em tak�e trzy puszki galowego proszku. Trzeba si� nim posypa� zgodnie z ceremonia�em. A tu s� trzy z�ote chronometry, wprawdzie popsute, ale za to najwy�szej marki. Pochodz� one z kr�lewskich zbior�w i posiadaj� szczeg�ln� pami�tkow� warto��, popsu� je w�asnor�cznie kr�l Kwaternoster I.</p><p>Podzi�kowali�my ministrowi za tak zaszczytne wyr�nienie i udali�my si� do siebie.</p><p>��Czasu nam zosta�o niewiele � rzek� pan Kleks. � Trzeba si� wystroi� na dzisiejsz� uroczysto��.</p><p>��Czy musimy wyst�pi� tak jak Alamakota�czycy, nadzy do pasa i posypani srebrnym proszkiem? � zapyta� z niepokojem Weronik.</p><p>��Za�atwimy do kompromisowo � odrzek� pan Kleks. � Koegzystencja trwa. Posypiemy si� srebrnym proszkiem, a na wierzch w�o�ymy ubrania. W ten spos�b wilk b�dzie syty i owca zadowolona.</p><p>Z rado�ci� i pe�ni podziwu dla pomys�owo�ci pana Kleksa przyj�li�my to rozwi�zanie. Przebrali�my si� szybko w od�wi�tne stroje oraz przypi�li�my do nich ordery. Profesor w�a�nie przyg�adza� przed lustrem brod�, w�osy i brwi, gdy nagle ujrza� w nim odbicie Weronika i zawo�a�:</p><p>��Panie Weroniku! Co to znaczy? Czy pan ma zamiar pokaza� si� w tym roboczym kombinezonie?</p><p>��Nie mam innego ubrania, panie profesorze � odpar� Weronik. � Ale na dzisiejsz� uroczysto�� zasznurowa�em sobie buty galowym czerwonym kablem. Prosz� spojrze�.</p><p>Z tymi s�owy zadar� nog� i zademonstrowa� but panu Kleksowi.</p><p>��Fiu-fiu � mrukn�� profesor � Sk�d pan wytrzasn�� taki nowiutki kabel? Co� zab�jczego! Alamakotanki oszalej� z zachwytu na widok pa�skich but�w. Trudno. Ka�dy Weronik ma sw�j konik.</p><p>��Chcia� pan powiedzie� �swego konika� � wyrwa�em si�.</p><p>��Czy nie rozumiesz, Adasiu, �e dla rymu po�wi�ca si� cz�sto sk�adni�? � skarci� mnie Kleks. � Je�li robi tak poetka tej miary co Piwonia, to wolno i mnie. Chod�my, panowie. Prosz� za mn�!</p><p>Na placu sta�a ju� kr�lewska fregata w ca�ej swej okaza�o�ci. Kordon stra�y powstrzymywa� napieraj�cy t�um. Punktualnie o godzinie sz�stej dostojnicy Alamakoty wkroczyli na pok�ad fregaty. Premier Trondosentron zaj�� miejsce na dziobie. Za nim ustawili si� w szeregu ministrowie Tr�batron, Limpotron, Tubatron, Paramontron i Fajatron. Przy sterze stan�� ministron Alojzytron, Pierwszy Admira� Floty, w galowym mundurze szamerowanym z�otem. W odr�nieniu od innych ministron�w Alojzy nie by� obna�ony do pasa, tylko epolety mia� grubo posypane galowym srebrnym proszkiem. Przy prawej burcie zasiad�a rodzina pa�stwa Lewkonik�w, przy lewej � �ony ministron�w.</p><p>Na ko�cu zjawi� si� witany owacyjnie kr�l Kwaternoster I prowadz�c pod r�k� zarumienion� R��. Majestatycznie wst�pi� na mostek kapita�ski, a R�a zaj�a z�ocony fotel u jego st�p.</p><p>��Nie wypolerowali oparcia, pata�achy � mrukn�� Weronik.</p><p>Kr�l mia� na g�owie ma�� koron� podr�n�, w d�oni trzyma� ber�o sporz�dzone ze z�otych zegark�w, z ramion a� do ziemi sp�ywa� mu p�aszcz obrze�ony kolorowymi jajkami, prawdopodobnie ugotowanymi na twardo, �eby si� nie pot�uk�y. Ry�a br�dka kr�la z�oci�a si� w s�o�cu, wydatny nos w�szy� nastroje ludu, a dobrotliwe spojrzenie si�ga�o ponad g�owami poddanych w dalek� przysz�o��. Mo�na �mia�o powiedzie�, �e by� to m�czyzna bardzo przystojny, krzepki i postawny. Pomimo swoich lat czterdziestu wygl�da� nadzwyczaj m�odo.</p><p>Ale oczy wszystkich skierowane by�y na przysz�� kr�low�. Omawiano jej urod�, powtarzano sobie szeptem ciekawostki o rodzinie Lewkonik�w, plotkowano na zab�j, jak to zwykle przy tego rodzaju okazjach.</p><p>R�a u�miechem i ruchem d�oni pozdrawia�a wiwatuj�ce t�umy. Twarzyczka jej promienia�a szcz�ciem i �yczliwo�ci�. O takiej w�a�nie kr�lowej marzyli Alamakota�czycy, nic wi�c dziwnego, �e od pierwszego dnia sta�a si� ich ulubienic�.</p><p>Ubrana by�a w pi�kn� z�ocist� sukni�, a na ramionach, podobnie jak pozosta�e damy, mia�a pelerynk� z kogucich pi�r.</p><p>Kr�lewska fregata na ogumionych k�kach gotowa by�a do odjazdu.</p><p>Na dany przez Admira�a znak Zyzik, ukryty dot�d pod pok�adem, uderzy� w dzwon pok�adowy i kawalkada z wolna ruszy�a z miejsca. Fregat� ci�gn�o stu kr�lewskich hulajno�nik�w. Poniewa� dzie� by� bezwietrzny, na rufie ustawiono mechaniczne wiatraczki, kt�re dmucha�y w �agle i wydyma�y je nie gorzej ni� morska wieja. Zaproszeni go�cie pod��ali za fregat� na pa�stwowych hulajnogach pomalowanych w pr��ki w barwach narodowych.</p><p>Orszak posuwa� si� ulicami miasta wzd�u� szpaleru wiwatuj�cych Alamakota�czyk�w. By� to widok naprawd� wspania�y. Na maszcie fregaty powiewa�a bandera kr�lewska, na linach furkota�y chor�giewki, ulice ton�y w tr�jkolorowych flagach. Z balkon�w i z okien zwisa�y girlandy kwiat�w. Niezliczone transparenty przerzucone nad ulicami zawiera�y rymowane patriotyczne has�a. Oto kilka z nich, kt�re mi utkwi�y w pami�ci:</p><poem><stanza><v><emphasis>Niech dono�nie brzmi nasz ch�r:</emphasis></v><v><emphasis>Wi�cej kur i wi�cej pi�r.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Ka�dy aktywista sportu</emphasis></v><v><emphasis>Dba o kury dla eksportu.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Czy to stycze�, czy to maj,</emphasis></v><v><emphasis>Niech si� zwi�ksza eksport jaj.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>B�dziesz zdrowy ca�y rok</emphasis></v><v><emphasis>Laktusowy pij�c sok.</emphasis></v></stanza><stanza><v><emphasis>Nic bez z pracy si� nie wsk�ra:</emphasis></v><v><emphasis>Jakie jajko, taka kura.</emphasis></v></stanza></poem><p>Ministron Tr�batron co jaki� czas wznosi� okrzyki, kt�re ludno�� ochoczo podchwytywa�a:</p><p>��Niech �yje trzecia nurga!</p><p>��Niech �yje!</p><p>��Niech �yje jajecznica!</p><p>��Niech �yje!</p><p>��Niech �yje tabliczka mnur�enia!</p><p>��Niech �yje!</p><p>Do pochodu przy��cza�y si� wci�� nowe t�umy, gdy� trzyno�ni Alamakota�czycy nawet bez hulajn�g mogli z �atwo�ci� nad��y� z fregat�.</p><p>Na jasnym jeszcze niebie zab�ys�y pierwsze fajerwerki, a m�odzie� nieustannie strzela�a na wiwat z nadymanych rybich p�cherzy, co le�a�o w odwiecznej tradycji tego kraju.</p><p>Po dwugodzinnej je�dzie przez miasto orszak przekroczy� bramy Kr�lewskich Ogrodnik�w. Na rozleg�ym terenie zgromadzi�y si� tysi�czne rzesze Alamakota�czyk�w, kt�rzy przybyli tu ca�ymi rodzinami, z dzie�mi w wieku szkolnym, a nawet z niemowl�tami w w�zkach i powijakach.</p><p>Wszystkich zwabi�a uroczysto�� kr�lewskich zar�czyn, turniej kogut�w, zabawa ludowa i obfity pocz�stunek.</p><p>Na trawnikach widnia�y barwne karuzele, zje�d�alnie, placyki gier, kiermasze jajek, tor kurzych wy�cig�w oraz wiele innych urz�dze� s�u��cych do u�wietnienia festynu.</p><p>Pod drzewami ci�gn�y si� d�ugie zastawione dzbanami laktusowego wina, tacami owoc�w, �akoci i jajek na twardo.</p><p>Kr�lewskie towarzystwo opu�ci�o fregat�, udaj�c si� w kierunku drzewa figowego. Sta�y tam dwa z�ocone fotele dla kr�la i przysz�ej kr�lowej, z ty�u za� wygodne �awy, posrebrzone galowym proszkiem, dla zaproszonych go�ci.</p><p>Kwaternoster I zmieni� koron� podr�n� na �wi�teczn�. Pokrywa�y j� misternie cyzelowane sceny z bohaterskiej przesz�o�ci Alamakoty. Nast�pnie kr�l od�o�y� swoje zegarkowe ber�o, natomiast z r�k Tr�batrona wzi�� okaza�e liczyd�a, do kt�rych zamiast zwyk�ych drewnianych kr��k�w wprawione by�y kurze jajka pokryte z�otem i srebrem.</p><p>Ale wszystko to by�o niczym w por�wnaniu z widokiem drzewa figowego. Uchodzi�o ono za najstarsze drzewo na �wiecie. Liczy�o 5789 lat i pami�ta�o zamierzch�e dzieje, kt�re uczeni archeolodzy usi�uj� zbada� grzebi�c mozolnie w wykopaliskach i wyszukuj�c nik�e �lady po nie istniej�cych ju� od dawna miastach oraz ludach.</p><p>��Mam pewien pomys� � odezwa� si� do mnie p�g�osem pan Kleks. � �e te� wcze�niej nie przysz�o mi to do g�owy! Odtworz� histori� �wiata na przestrzeni pi��dziesi�ciu wiek�w. Zmusz� drzewo do m�wienia. Rozumiesz? Prze�wietl� je promieniami kleksycznymi i uzyskam t� drog� drewniany alfabet. Opracuj� kleksykon wyraz�w figowych i wszystko b�d� mia� jak na d�oni. Drzewo opowie mi dzieje ludzko�ci. Zapocz�tkuj� now� dziedzin� wiedzy � archeologi� kleksyczn�. Za rok nauka wzbogaci si� o nowe wiekopomne dzie�o. Tak! Zmusz� to drzewo do m�wienia! Zmusz� nieodwo�alnie!</p><p>Tymczasem w niebo wystrzeli�y sztuczne ognie, zagrzmia�y ukryte w krzakach graj�ce muszle, rozleg�y si� d�wi�ki hymnu narodowego. Nast�pnie kr�l da� r�k� znak i ministron Tr�batron oznajmi� gwizdkiem rozpocz�cie koguciego turnieju.</p><p>Na dwunastu tysi�cach konar�w figowego drzewa siedzia�o dwana�cie tysi�cy kogut�w uwi�zanych na �a�cuszkach, bez tego bowiem natychmiast wszcz�yby mi�dzy sob� bijatyk�.</p><p>Koguty by�y przez ca�y rok odpowiednio tresowane, a ostatnio, na pro�b� Bulpa i Pulba, bra�a w tym udzia� tak�e Rezeda, kt�ra dzi�ki pani Pepie Pergamut posiada�a trudn� sztuk� tresury zbiorowej.</p><p>Nad przebiegiem turnieju czuwa� Paramontron, kt�ry by� nie tylko ministronem Hodowli Kur, ale nadto �wiatowej s�awy kogutologiem.</p><p>Wiele kogut�w zrezygnowa�o z udzia�u w zawodach z powodu chrypki albo innych niedyspozycji gard�a. Znaczna cz�� odpad�a ju� na wst�pie wskutek braku wymaganych kwalifikacji, niedotrzymania warunk�w konkursu czy te� z�ego stanu pi�ropuszy. Te za�, kt�re by�y w nale�ytej kondycji, przyst�pi�y do turnieju, zachowuj�c wylosowan� przez ich w�a�cicieli kolejno��. Kr�l, wspomagany przez ministrona Tubatrona, w�asnor�cznie rejestrowa� wyniki na liczyd�ach.</p><p>Zawody, jak domy�licie si�, trwa�y bardzo d�ugo. Nie b�d� opisywa� ich szczeg�owo. Wystarczy, je�li powiem, �e koguty wydziera�y si� wniebog�osy, a od ich przera�liwego piania g�owa mi o ma�o nie p�k�a.</p><p>Pan Lewkonik ci�ko sapa�, Hortensja mrucza�a pod nosem swoje monologi, Dalia kicha�a, Weronik przeciera� szmatk� por�cze �awek i tylko pan Kleks, kt�ry w miar� potrzeby umia� si� wy��czy�, beztrosko drzema� pogwizduj�c nosem Marsz Atramentowych Kleks�w.</p><p>Wyniki turnieju w tym roku by�y imponuj�ce. Koguty wykaza�y doskona�e przygotowanie, wi�kszo�� by�a w �wietnej formie i mia�a znakomicie postawione g�osy. Stu siedemdziesi�ciu zawodnik�w pobi�o rekordy mistrzostw z lat ubieg�ych, dwudziestu czterech zapia�o z przepisowymi pi�ciosekundowymi przerwami ponad trzydzie�ci razy z rz�du. Ale zwyci�zc� turnieju zosta� w rezultacie ten sam kogut, kt�rego poznali�my na przyj�ciu u Kwaternostra I. Zapia� czterdzie�ci jeden razy, zap�dzi� w kozi r�g wszystkich swoich rywali i utrzyma� dotychczasowy zaszczytny tytu�.</p><p>Wielotysi�czny t�um kibic�w przez d�ugi czas oklaskiwa� zwyci�zc� i wiwatowa� na jego cze��, a kr�l zgodnie z tradycj� zdj�� z g�owy koron� i przepchn�� tryumfatora przez jej obr�cz, nadaj�c mu w ten spos�b godno�� Kr�lewskiego Koguta.</p><p>Na ciemniej�cym ju� niebie rozb�ys�y pi�ropusze fajerwerk�w, kt�re o�lepi�y kogucich zawodnik�w, a gdy zgas�y, si�� kontrastu powi�kszy�y wra�enie ciemno�ci. Koguty uleg�y temu wra�eniu, ucich�y i posn�y. Tylko kr�lewski pomazaniec zaj�� miejsce na por�czy kr�lewskiego fotela i dumnie potrz�sn�� grzebieniem.</p><p>Spoza drzew ukaza� si� ro�ek wczesnego ksi�yca. By� to sygna� do rozpocz�cia uroczysto�ci zar�czynowych.</p><p>Ministron Tr�batron wdrapa� si� po drabinie na konar figowego drzewa. Jego tubalny g�os, pomno�ony przez setki g�o�nik�w, obwie�ci� t�umom, �e kr�l Alamakoty Kwaternoster I postanowi� wst�pi� w zwi�zek ma��e�ski, na potwierdzenie czego odb�d� si� wobec zgromadzonego ludu kr�lewskie zar�czyny z obecn� tu pann� R� Lewkonik, c�rk� Anemona i Multiflory. W odpowiedzi na obwieszczenie z dziesi�tek tysi�cy p�uc wydoby� si� og�uszaj�cy okrzyk rado�ci, kt�ry, powt�rzony przez echo, wstrz�sn�� jak wicher wierzcho�kami drzew.</p><p>��Brawomakota! Brawomakota � wrzeszcza�y na ca�y g�os dzieci szkolne i oseski w w�zkach.</p><p>Koguty przebudzone t� pot�n�. wrzaw� zapia�y dono�nym ch�rem, po czym znowu zapad�y w sen. Niespodziewanie rozleg�o si� jeszcze dodatkowe �kukuryku�, wykonane przez mistrzowski duet z�o�ony z Alojzego i pana Kleksa. A gdy nast�pi�o og�lne uspokojenie, rozpocz�a si� w�a�ciwa ceremonia zar�czyn.</p><p>Do pary dostojnych oblubie�c�w zbli�y� si� ministron Tubatron podaj�c na srebrnym p�misku zar�czynowe jajko. Znios�a je specjalnie pasiona z�otym prosem kura z rasy bramaputra, uszlachetnionej przez ras� bojowc�w alambajskich.</p><p>Nast�pnie premier Trondodentron przedhistorycznym mieczem legendarnego kr�la Bambosza Ko�lawego przeci�� jajko na dwoje. Zamiast ��tka wypad�y ze� z�ote pier�cienie, kt�re ministron Tr�batron w�o�y� na palce kr�la i R�y, wyg�aszaj�c po alambajsku zar�czynow� formu��:</p><poem><stanza><v><emphasis>Urba lursy w jeden wi��,</emphasis></v><v><emphasis>Durbra �urna, durbry m��.</emphasis></v></stanza></poem><p>I znowu wystrzeli�y fajerwerki rysuj�c na tle nieba wizerunki oblubie�c�w, znowu przebudzone koguty zapia�y ch�rem, a zesp� zestrojonych muszli odegra� hymn narodowy.</p><p>Po zako�czeniu cz�ci oficjalnej w �wietle lampion�w i ogni sztucznych rozpocz�a si� zabawa ludowa. Natomiast kr�l z narzeczon� oraz dostojnicy i zaproszeni go�cie ruszyli w drog� powrotn�. Fregata potoczy�a si� szybko po opustosza�ych ulicach, my za� gazowali�my na naszych hulajnogach.</p><p>��Mo�emy jutro spokojnie odp�yn��! � zawo�a� wyprzedzaj�c mnie pan Kleks. � Pchn�li�my Alamakot� na nowe tory! Otworzyli�my przed ni� ol�niewaj�ce perspektywy. Jeszcze dzisiejszej nocy napisz� na ten temat dwutomowe dzie�o pod tytu�em �Kleksomakota�.</p><p>Jak wida�, w genialnej g�owie uczonego nieustannie k��bi�y si� wielkie, tw�rcze my�li.</p></section><section><title><p>PO�EGNANIE Z PRZYGOD�</p></title><p>�P�etwa Rekina� wyp�yn�a poza red�. W oddali powiewa�y ledwie dostrzegalne chusteczki, kt�rymi �egnali nas dostojnicy Alamakoty, rodzina Lewkonik�w i nasi przyjaciele. Tylko Alojzy sta� nieruchomo na pok�adzie bajkajaku, z r�k� przy�o�on� do admiralskiego kapelusza. Odprowadza� nas do granicy w�d terytorialnych. Ale i on wkr�tce znikn�� nam z oczu.</p><p>Chocia� Rezeda obieca�a rodzicom, �e najbli�sze wakacje sp�dzimy wsp�lnie w Alamakocie, teraz markotnie spogl�da�a w dal, przej�ta pierwszym rozstaniem z rodzin�. Szybko jednak odzyska�a zwyk�� pogod� ducha. Usiad�a obok kapitana statku i wraz z nim przyst�pi�a do rozwi�zywania krzy��wek.</p><p>�P�etwa Rekina� by�a to staromodna motorowa �ajba, kt�ra mog�a rozwija� niewielk� szybko��, a byle burza grozi�a jej zatopieniem. Na szcz�cie kapitan mia� wyj�tkowego nosa i potrafi� tak lawirowa�, �e przemyka� si� zr�cznie pomi�dzy nieprzychylnymi wiatrami. Wola� raczej nad�o�y� drogi, ni� wadzi� si� z nawa�nic�. Czeka�a nas wi�c d�uga podr� i nikt nic m�g� przewidzie�, kiedy dotrzemy do celu.</p><p>Z usposobienia kapitana wynika�o te� i to, �e za�oga by�a niemrawa i niedba�a. Opanowany nami�tno�ci� rozwi�zywania krzy��wek, kapitan ma�o czym si� przejmowa�, a ju� najmniej troszczy� si� o porz�dek na statku. Nic wi�c dziwnego, �e Weronik natychmiast podwin�� nogawki, przyni�s� kub�y, szczotki, myd�o i zabra� si� energicznie do szorowania pok�adu. Pan Kleks beztrosko pogwizdywa�, a gdy Weronik zlewa� deski wod�, �lizga� si� po nich jak sztubak, twierdz�c, �e pomaga mu to w skupianiu my�li. Zreszt� trzeba przyjmowa�, �e wielki uczony robi� to z ogromn� zr�czno�ci� i wpraw� godn� mistrza jazdy na lodzie.</p><p>Pogoda, tak jak poprzednio, sprzyja�a nam przez ca�y czas. Niebo by�o bezchmurne, a fala �agodnie omywa�a kad�ub statku.</p><p>Tri-Tri wiernie nam towarzyszy�. Pragn�c przed nieuniknion� roz��k� da� dow�d swej �yczliwo�ci, raz po raz podsuwa� mi do ust r�ne t�uste muszki. Nie chcia�em mu sprawia� przykro�ci, dopiero wi�c gdy odlatywa� na dalsze �owy, ukradkiem wyrzuca�em te ptasie przysmaki do morza.</p><p>Pan Kleks obserwuj�c nas nie omieszka� mi doci��:</p><p>��Patrz� na twoj� za�y�o�� z kolibrem i zachodz� w g�ow�, jak cz�owiek twojego pokroju m�g� uwierzy� w podobn� bredni�. Ojciec przemieniony w ptaka! �led� nie wymy�li�by nic g�upszego. Nikomu o tym przynajmniej nie opowiadaj. Wy�mieje ci� ka�dy, nawet dziecko! A mo�e uwa�asz, �e Tri-Tri to tak�e jako� osobisto�� przemieniona w ptaka?</p><p>Tu pan Kleks wybuchn�� niepowstrzymanym �miechem. Trz�s�a mu si� g�owa, broda i brzuch. Z nosa spad�y okulary. Parska� i prycha�, zach�ystywa� si� w�asnym chichotem, kt�rego nie m�g� w �aden spos�b opanowa�, po prostu i dos�ownie pok�ada� si� ze �miechu.</p><p>Za�oga, zwabiona dziwnymi odg�osami, otoczy�a uczonego, kapitan oderwa� si� od krzy��wki, Weronik przerwa� swoj� prac�, a pan Kleks �mia� si� do rozpuku, trzyma� si� za brzuch i wo�a� wycieraj�c �zy:</p><p>��Nie wytrzymam! P�kn� ze �miechu! Czuj� si�, jakby mnie kto� �askota�� Nigdym si� tak jeszcze nie u�mia�� Adasiu, zejd� mi z oczu, nie roz�mieszaj mnie, bo mi si� wszystkie guziki poobrywaj��</p><p>�miech pana Kleksa by� tak zara�liwy, �e ca�e towarzystwo zacz�o mu wt�rowa�. Sternik rycza� tubalnym g�osem, Weronik piszcza� falsetem, Rezeda chichota�a cienko jak komar. Tri-Tri w przekonaniu, �e�my zwariowali, ofiarowa� mi na po�egnanie ostatni� muszk�, pog�aska� mnie dziobkiem po uchu i ruszy� w drog� powrotn� do Alamakoty. Widzia�em go wtedy po raz ostatni.</p><p>Czu�em si� doszcz�tnie o�mieszony. Tak, strzeli�em nieprawdopodobne g�upstwo. Ale poznanie Rezedy i pozyskanie jej serca wynagrodzi�o mi w pe�ni moj� kompromitacj�.</p><p>Wzi��em j� za r�k� i zaprowadzi�em na praw� burt�, gdzie kwit�y krzaki r�, zasadzone tam przez pana Lewkonika.</p><p>��Twoja matka ma racj� � rzek�em. � Lepiej obcowa� z kwiatami ni� z lud�mi.</p><p>Powiedzia�em to bez wi�kszego przekonania, ale by�em ogromnie roz�alony na pana Kleksa.</p><p>Nie pami�tam ju� dok�adnie,jak d�ugo trwa�a nasza podr�, ale chyba ze dwa tygodnie. Przez ten czas niestrudzony pan Kleks zd��y� przeprowadzi� wiele obserwacji i bada�, z kt�rych powsta�o jego nowe dzie�o o doskonaleniu umys�u ludzkiego za pomoc� przeszczepiania m�zgu delfin�w.</p><p>A ja i Rezeda przys�uchiwali�my si� pilnie narzeczu mew i zdo�ali�my doprowadzi� mewi s�ownik do litery jot.</p><p>Tylko Weronik stawa� si� coraz bardziej zatroskany i mrucza� pod nosem: �Oj, panie Chryzantemski, panie Chyryzantemski!� Albo: �Nie, panie Mode�cie� O, nie!�</p><p>Pi�tego dnia naszej �eglugi wy�owili�my z morza ��d� z trzema bajdockimi rozbitkami. Cyklon porwa� ich statek i podrzuci� w g�r� tak wysoko, �e z ca�ej za�ogi tylko oni trzej zdo�ali si� uratowa� skacz�c wraz z �odzi� na spadochronach. Po spo�yciu obfitego posi�ku Bajdoci przyst�pili swoim zwyczajem do opowiadania bajek. Opowiedzieli nam o dw�ch braciach � bogatym i biednym, nast�pnie o dw�ch siostrach � dobrej i z�ej, wreszcie o sierotce Dorotce i niegodziwej macosze. Ale po przygodach w Alamakocie bajki te wyda�y nam si� ckliwe i md�e, wobec czego woleli�my wr�ci� do naszych zaj��. Poszli�my z Rezed� na ruf�, sk�d rzucali�my mewom kawa�ki chleba, �eby sk�oni� je do wi�kszej gadatliwo�ci. Pracowali�my w skupieniu nad ptasim s�ownikiem i tylko od czasu do czasu dobiega�y nas westchnienia starego dozorcy: �Nie, panie Mode�cie� O, nie!�</p><p>Wreszcie pewnego s�onecznego dnia jeden z majtk�w obwie�ci�: �Ziemia!�, a po godzinie ukaza�y si� naszym oczom wie�e rodzinnego miasta. Serce zabi�o mi mocniej.</p><p>�P�etwa Rekina�, kt�ra wyp�yn�a z Alamakoty pod bander� zmy�lonego pa�stwa Landrynkonii, wywiesi�a teraz w�a�ciw� flag�.</p><p>Wysiedli�my na l�d z uczuciem ulgi i rado�ci, jak ka�dy podr�nik, kt�ry po d�ugiej nieobecno�ci wraca do ojczyzny.</p><p>Pan Kleks pojecha� wprost do Akademii, umawiaj�c si� ze mn� na dzie� nast�pny, my za�, to znaczy Rezeda, Weronik i ja, ruszyli�my ku domowi. By�em pe�en wzruszenia, rado�ci, ale i niepokoju zarazem. Zreszt�, wszyscy troje prze�ywali�my te same mieszane uczucia.</p><p>Nie macie poj�cia, co si� ze mn� dzia�o, gdy z daleka ujrza�em rodzic�w stoj�cych na balkonie. Pewnie stali tak od wielu dni w oczekiwaniu mojego powrotu.</p><p>Gna�em ulic� jak szalony, ci�gn�c za sob� Rezed�, i po chwili by�em ju� w domu. Na pewno ka�demu z was zdarzy�o si� wraca� po d�ugiej roz��ce do swoich najbli�szych, nie potrzebuj� wi�c opisywa�, jak wygl�da wtedy powitanie.</p><p>Matka, p�acz�c z rado�ci, �ciska�a mnie tak zapami�tale, �e a� kapelusz, kt�ry zawsze wk�ada�a wychodz�c na balkon, spad� jej z g�owy.</p><p>��Pan Chryzantemski powiedzia� nam, �e wyjecha�e� w podr�, ale nie wiedzia�, dok�d � rzek� ojciec g�osem przypominaj�cym �wierkanie ptaka. � A kto jest ta mi�a panienka? � zapyta� patrz�c na Rezed�.</p><p>��To moja narzeczona, panna Rezeda Lewkonik�wna� Argonauci je�dzili po z�ote runo, konkwistadorzy po bogactwa, a ja wyruszy�em po najwi�kszy skarb, po moj� najdro�sz� Rezed�. Pragn�, aby�cie pokochali j� tak samo jak mnie.</p><p>��Pi�kne imi�: Rezeda! � zawo�a�a matka. � W�a�nie mam nowy kapelusz, przybrany bukiecikiem rezedy. Witam ci�, moje dziecko, w naszym domu. Zawsze marzy�am o takiej uroczej �onie dla mego Adasia. Wszystko to przeczu�am i ju� nawet przygotowa�am dla ciebie nakrycie. Chod�my do sto�u, bo zupa stygnie. Co dzie� tak styg�a, odk�d wyjecha�e�.</p><p>Na obiad by�a zupa pomidorowa z ry�em, potem moje ulubione kurcz�ta z mizeri�, a na deser lody o trzech smakach. Cytrynowe, malinowe i pistacjowe. Od razu przypomnia�y mi si� barwy narodowe Alamakoty.</p><p>Na przemian z Rezed� opowiadali�my rodzicom o tym dziwnym i ciekawym kraju. Ojca najbardziej zainteresowa�y szczeg�y dotycz�ce konstrukcji Alojzego, zw�aszcza �e w swojej bibliotece posiada� ksi��k� pana Kleksa o energii kleksycznej. By� to w�a�ciwie tylko grzbiet, ale nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e ojciec zaraz po obiedzie napisze now� wersj� tego dzie�a i ponownie je przeczyta.</p><p>Rodzice podziwiali osobliwo�ci, kt�re przywioz�em z Alamakoty. Matka natychmiast wypr�bowa�a na sobie sok owocu gungo, ojciec za�, chocia� bardzo nie lubi� smaku mleka, napi� si� soku laktusowego, po czym z ogromn� ciekawo�ci� ogl�da� zdj�cia Rezerwatu Zepsutych Zegark�w, kr�lewskiej fregaty, �Anemonowej Pi�tki�, zw�aszcza za� Kwaternostra I, Alojzego oraz trzynogich i trzyr�kich Alamakota�czyk�w.</p><p>Przez ten czas matka zaj�a si� Rezed�. Widzia�em, �e moi rodzice bardzo przypadli jej do serca, weso�o wi�c szczebiota�a opowiadaj�c o panu Lewkoniku, o Multiflorze, o przysz�ej kr�lowej Alamakoty.</p><p>W mieszkaniu pi�knie posprz�tanym przygotowany by� dla mnie gabinet, a pracowni� do wypychania ptak�w ojciec przeznaczy� dla Rezedy. Zreszt� ptaki jak zwykle wietrzy�y si� na balkonie, matka wi�c przy mojej pomocy szybko pok�j przemeblowa�a i nada�a mu wygl�d niezwykle przytulny.</p><p>Gdy Rezeda posz�a rozpakowywa� swoje rzeczy, a ja zosta�em sam z rodzicami, rzuci�em od niechcenia pytanie:</p><p>��Jak to si� sta�o, �e po powrocie z Akademii nie zasta�em nikogo w domu i musia�em wyruszy� w podr� bez po�egnania? Bardzo mi by�o przykro�</p><p>To przez twoj� matk� � rzek� ojciec. � Wynaj�li�my w Laskach Waniliowych nad rzek� Wkrbrd� letnisko, �eby� m�g� po sko�czeniu Akademii wypocz��. Matka postanowi�a zrobi� tam wielkie porz�dki. Zabra�a elektroluks i pojechali�my wczesnym rankiem. A potem sp�nili�my si� na poci�g i wr�cili�my dopiero wieczorem.</p><p>��Nie zwalaj wszystkiego na mnie � zaprotestowa�a matka. � Przecie� pan Chryzantemski mia� Adasia uprzedzi�. Prosi�am go o to. Nie pami�tasz? Weronik tego dnia musia� pojecha� po ptaki do wypychania, a pan Chryzantemski wygrzewa� si� w�a�nie na �aweczce przed domem. Nic ci, Adasiu, nie powiedzia�? Mo�e zapomnia�?� Dawno ju� zauwa�y�am, �e na staro�� traci pami��.</p><p>Nie zd��y�em odpowiedzie�, gdy rozleg� si� dzwonek przy drzwiach. Poszed�em otworzy� i zobaczy�em Weronika. Mia� na sobie znowu sw�j s�u�bowy serdak i buty zasznurowane kablem od �elazka elektrycznego. Zza plec�w starego dozorcy wygl�da� nie�mia�o pan Chryzantemski.</p><p>��Panie Weroniku � szepn��em � tylko ani s�owa o �adnym guziku, o przemianie w ptaka, o listonoszu� Koniec, gr�b, mogi�a. Ani mru-mru!</p><p>Stary dozorca kiwn�� g�ow� i poszed� przywita� si� z rodzicami. Za nim drepta� niepewnie pan Chryzantemski.</p><p>��Panie Mode�cie � rzek�a matka z wyrzutem � zapomnia� pan wtedy powt�rzy� synowi to, o co prosi�am.</p><p>��Ju� nawet nie pami�tam, co zapomnia�em � odpar� wzdychaj�c pan Chryzantemski. Mia� widocznie ci�k� przepraw� z Weronikiem i porz�dnie musia� od niego oberwa�.</p><p>��Nie, panie Mode�cie� O, nie! � mrukn�� gniewnie stary dozorca.</p><p>��Faktycznie, prosz� szanownej pani � ci�gn�� emerytowany sztukmistrz � pami�� mi ostatnio nie dopisuje. A w dodatku dziwne rzeczy dziej� si� z moj� g�ow�. O, prosz� popatrze�</p><p>M�wi�c to, strzepn�� palcami nad uchem i w tej samej chwili z tego� ucha wylecia�o mu kilka �wiergocz�cych jask�ek. Wyfrun�y przez okno, przysiad�y na por�czy balkonu, po czym zerwa�y si� z trzepotem i poszybowa�y w dal.</p><p>Zwabiony ptasim �wiergotem, wylaz� spod kanapy zaspany kot Hieronim, miaukn��, przeci�gn�� si� i leniwym krokiem pomaszerowa� do pokoju Rezedy.</p><p>��A mo�e ten kot tak�e wyszed� z pa�skiego ucha? � zapyta� zjadliwie Weronik.</p><p>��Kot? � powt�rzy� ze zdziwieniem sztukmistrz. � Nie widzia�em �adnego kota. Ale jak pan chce, prosz� bardzo�</p><p>To m�wi�c, z nogawki szerokich spodni wyci�gn�� za ogon wrzeszcz�cego przera�liwie Hieronima.</p><p>By�em ol�niony popisem pana Chryzantemskiego.</p><p>��Rezedo! � zawo�a�em. � Chod� tu pr�dko. Zobaczysz co� ciekawego.</p><p>Rezeda przybieg�a ze swego pokoju, a Weronik wzi�� si� pod boki i powiedzia� z przek�sem:</p><p>��No, panie Mode�cie, mo�e pan teraz przemieni pana Niezg�dk� w ptaka!</p><p>��O, nie! � zawo�a�em. � Tylko nie to! Prosz� bez takich �art�w!</p><p>Pan Chryzantemski stan�� na wprost Weronika i rzek� przymru�aj�c jedno oko:</p><p>��Panie Czy�cioch, zdaje si�, �e pan ma dzisiaj muchy w nosie. Warto by je wypu�ci�.</p><p>Z tymi s�owy poci�gn�� Weronika za nos i w tej samej chwili z nosa Weronika zacz�y wyfruwa� roje much. W pokoju zrobi�o si� od nich czarno. Ojciec uciek� na balkon, a matka, kt�ra prowadzi�a nieustann� walk� z muchami, podnios�a nieopisany lament:</p><p>��Co pan wyprawia! Niech pan natychmiast zabierze te muchy! Czy mam wezwa� stra� po�arn�?</p><p>Pan Chryzantemski b�yskawicznie wyci�gn�� z kieszeni chustk� do nosa, strzepn�� j� i podrzuci� w powietrze. Wtedy wszystkie muchy zbi�y si� w du�� czarn� kul�, a on zr�cznie zawin�� j� w chusteczk� i wyrzuci� przez okno.</p><p>Zanim zdo�ali�my och�on�� z wra�enia po tym niezwyk�ym popisie starego sztukmistrza, pan Chryzantemski uk�oni� si�, powiedzia� �do widzenia� i szybko opu�ci� mieszkanie.</p><p>Po jego wyj�ciu Weronik rzek� z ci�kim westchnieniem:</p><p>��Sami pa�stwo widzieli� Prosi�em go, �eby mnie zast�pi�. Ale kto m�g� przewidzie� Wie pan, panie Adasiu, co on narobi�? W nocy wyprowadzi� wszystkich lokator�w w czasie snu, bez ubrania, na ulic� i tak ich zaczarowa�, �e p�ywali w fontannie jak z�ote rybki. I co teraz b�dzie? Jak ja si� wyt�umacz� przed lud�mi? M�j honor dozorcy le�y w b�ocie.</p><p>��Niech pan si� uspokoi � pocieszy�em Weronika. � Wszystko bior� na siebie. Mo�e pan spa� spokojnie. Za�atwi� to tak, �e nikt nie b�dzie mia� do pana pretensji. A potem wyprawimy panu jubileusz. Ja i panna Rezeda zajmiemy si� tym osobi�cie.</p><p>Stary dozorca mia� �zy w oczach. W milczeniu wytar� mimochodem z kredensu czarne kropki, kt�re pozostawi�y tam muchy pana Chryzantemskiego, po czym po�egna� si� i wyszed�. Odprowadzi�em go do drzwi.</p><p>��Mo�e pan na mnie polega� � powiedzia�em mu na odchodnym. � Nic tak ludzi nie zbli�a jak wsp�lna podr�. A my, panie Weroniku, byli�my przecie� razem w Alamakocie.</p><p>Gdy wr�ci�em do pokoju, zauwa�y�em, �e kot Hieronim le�y u Rezedy na kolanach.</p><p>��Widz�, �e zamierzasz go wytresowa� � rzek�em z u�miechem.</p><p>��Tak. Postaram si� zmieni� jego charakter. Naucz� go psiej wierno�ci. Zamiast siedzie� pod kanap�, b�dzie odt�d wybiega� na twoje spotkanie. A ja razem z nim. Dobrze?</p><p>��S�uchaj, Adasiu � odezwa�a si� matka � o jubileuszu Weronika pami�tasz, a zapominasz o w�asnych sprawach. To bardzo �adna cecha, ale musimy przecie� pomy�le� o waszym �lubie. A potem wyjedziemy razem w podr� po�lubn�.</p><p>��Tylko nie razem � wtr�ci� si� ojciec � starzy nie powinni wlec si� za m�odymi. �lub m�g�by si� odby�, powiedzmy, za miesi�c. �smego sierpnia. Bardzo lubi� okr�g�e daty.</p><p>M�j ojciec by� troch� dziwakiem i za okr�g�e liczby uwa�a� tr�jk�, si�demk�, �semk� i trzynastk�.</p><p>��A teraz idziemy spa� � o�wiadczy�a matka. � Na pewno jeste�cie zm�czeni po podr�y. Dobranoc.</p><p>Wczesnym rankiem obudzi� mnie kot Hieronim �asz�c si� do mnie jak pies. Odgad�em w tym r�k� Rezedy.</p><p>Ubra�em si� szybko i nie czekaj�c na �niadanie, pod��y�em na ulic� Czekoladow� do Akademii pana Kleksa.</p><p>Hieronim wypr�ony, z zadartym ogonem, kroczy� wiernie przy mojej nodze.</p><p>Zasta�em pana Kleksa w gabinecie. Na drzwiach wisia�a wprawdzie tabliczka z napisem �Ludziom wst�p wzbroniony�, ale zakaz ten dotyczy� tylko uczni�w Akademii, domokr��c�w, handlarzy i fryzjera Filipa, kt�ry by� bardzo w�cibski.</p><p>Gabinet profesora przypomina� bardziej laboratorium czarnoksi�nika z bajki ni� pracowni� wielkiego uczonego. Po�rodku sta�a s�ynna platforma elepelemele telektryczna, na �cianach wisia�y lampy, reflektory, radary oraz lasery; w rogach pokoju umieszczone by�y reaktory i m�zgi elektronowe, a na sto�ach pod �cianami le�a�y aparaty wynalezione i skonstruowane przez pana Kleksa. Zauwa�y�em w�r�d nich kombajn do leczenia chorych sprz�t�w, zapasowe b�benki pods�uchowe, senne lusterka, czyli podpatrywacze sn�w, zgadywacz my�li, kondensator energii kleksycznej, baterie przebieralnik�w, skarbonki pami�ci, retorty i wir�wki do wytwarzania migda��w, orzech�w oraz innych gruczo��w, walcowni� syntetycznej sk�ry ludzkiej i wiele innych.</p><p>Pan Kleks u�ciska� mnie na przywitanie, po czym stan�� na jednej nodze i rzek� uroczy�cie:</p><p>��Doktorze Adamie Niezg�dka! Dzisiaj wracam do Alamakoty, gdzie podejm� prace maj�ce na celu uszcz�liwienie ludzko�ci. Tobie przekazuj� moj� Akademi�! Mianuj� ci� jej dyrektorem. B�dziesz moim nast�pc�, czyli drugim Ambro�ym Kleksem! Oddaj� ci t� skarbnic� wiedzy i m�dro�ci, a ty nie zawied� mego zaufania! Tu w szufladzie s� wszystkie klucze. A wi�c z�oty klucz do s�siednich bajek, klucz do moich sekret�w oraz klucz do biblioteki, gdzie znajdziesz wszystkie moje dzie�a oraz dok�adn� dokumentacj� moich wynalazk�w. Chod�, zapoznaj si� z zawarto�ci� tej szafy.</p><p>Z tymi s�owy pan Kleks otworzy� pancerne drzwi biblioteki. Sta�y w niej rz�dem grube tomy oprawne w sk�r�. Na grzbietach odczyta�em tytu�y dzie�. By�o to: �Kleksotomia�, �Kleksopedia�, �Kleksografia�, �Kleksonautyka�, �Kleksometria�, �Kleksologia�, �Kleksozofia�, �Kleksomatyka�, �Kleksoznawstwo�, �Kleksochemia�, �Zasady energii kleksycznej�, �Kleksyczna budowa materii�, �Kleksotronika�, �Kleksykologia�, �Kleksofonia i kleksowizja� oraz inne.</p><p>��A oto moje najnowsze dzie�a � rzek� z dum� pan Kleks. � Popatrz, tu jest �Alamakotanika�, tu za� maszynopis �Kleksomakoty�. Oddasz t� prac� do druku. Znajdziesz w niej opis naszej podr�y oraz kilka pochlebnych wzmianek o sobie. Na. pewno przeczytasz je z zadowoleniem. Aha, prawda! Musz� ci r�wnie� przekaza� m�j ostatni wynalazek.</p><p>Z tymi s�owy pan Kleks wyj�� z podr�cznej szafki ma�y aparacik wielko�ci puszki od konserw.</p><p>��No co? Domy�lasz si�, do czego to s�u�y?</p><p>Ogl�da�em aparacik ze wszystkich stron, opukiwa�em go, przy�o�y�em do ucha, ale nie umia�em okre�li� jego przeznaczenia.</p><p>��A wi�c powiem ci � ci�gn�� dalej profesor. � Jest to Kleksyczny Ws�czalnik Dom�zgowy. Sp�jrz. Bierzemy jakikolwiek podr�cznik i w��czamy do niego t� oto rubinow� soczewk�. Przewody z drugiego ko�ca pod��czamy do miedzianego pier�cienia, kt�ry wk�adamy w nocy na g�ow� ucznia. Naciskamy guziczek, po czym wi�zki promieni przenosz� zawarto�� podr�cznika wprost do m�zgu u�pionej osoby. Jest to niezawodna metoda nauczania w czasie snu. Dzi�ki temu ws�czalnikowi w ci�gu dwudziestu nocy opanowa�em dwadzie�cia nowych j�zyk�w. Strze� tajemnicy tego wynalazku i stosuj go wy��cznie do nauczania w Akademii. Osi�gniesz znakomite wyniki.</p><p>Kleksyczny Ws�czalnik Dom�zgowy by� zadziwiaj�co prostej konstrukcji i nadzwyczaj �atwy w u�yciu. Postanowi�em wi�c wypr�bowa� go zaraz na sobie.</p><p>U�y�em do tego celu podr�cznika j�zyka chi�skiego. I rzeczywi�cie, ju� po pi�tnastu minutach mog�em porozumie� si� z panem Kleksem po chi�sku, ale tylko w po�owie, gdy� w tak kr�tkim czasie zd��y�em opanowa� zaledwie po�ow� tego j�zyka.</p><p>��To chyba by�oby wszystko � powiedzia� pan Kleks. � Mo�emy teraz przej�� na taras. Przyrz�dz� wyborn� kaw�. Kawa to moja specjalno��.</p><p>Wielki uczony popija� kaw� ma�ymi �yczkami, g�aska� brod�, od czasu do czasu przyk�ada� jej koniec do ucha, jak gdyby nas�uchiwa�.</p><p>By� widocznie roztargniony, m�wi� o kilku sprawach naraz, nad czym� duma�, wreszcie otrz�sn�� si� z zamy�lenia.</p><p>��Powiedz mi, Adasiu, jak znalazle� rodzic�w? Wszystko w porz�dku?</p><p>��Jak najbardziej � odrzek�em. � Dzi�kuj� za pami��.</p><p>��No widzisz � ci�gn�� pan Kleks � a tak �atwo da�e� si� nabra�. Cz�owiek nie mo�e przemieni� si� w ptaka. By�oby to przeciwne ustalonym prawom natury, tradycyjnym prawom natury, je�li mo�na si� tak wyrazi�. Czy mnie rozumiesz?</p><p>��Oczywi�cie, panie profesorze.</p><p>��Ale� je�li chodzi o mnie, to jest to ca�kiem inna sprawa. Nie-po-r�w-ny-wal-na. Ja posiadam kleksyczny przebieralnik. Udoskonalony kleksyczny przebieralnik. Odkry�em pi�ty stan materii. Odkry�em kleksoplazm�. Dlatego ja mog� przemieni� si� w ptaka. I zaraz to uczyni�, gdy� musz� niezw�ocznie odlecie� do Alamakoty.</p><p>Po tych s�owach pan Kleks wyj�� z kieszeni kamizelki ma�� flaszeczk�, przy�o�y� do ust i wychyli� duszkiem ca�� jej zawarto��.</p><p>Wkr�tce nast�pi�o co� bardzo dziwnego. Pan Kleks powoli zacz�� si� zmniejsza�, kurczy�, zmienia� kszta�t. Nogi stawa�y si� coraz kr�tsze i cie�sze. Broda niepostrze�enie po��czy�a si� z nosem i uformowa�a w zgrabny ptasi dzi�b. Ramiona stopniowo przeobrazi�y si� w skrzyd�a, a po�y surduta w ptasi ogon. Przemiana odbywa�a si� tak szybko, �e zanim zd��y�em si� spostrzec, pan Kleks ju� przybra� posta� szpaka, zwinnie podskakiwa� na ptasich n�kach i weso�o �widrowa� mnie oczami.</p><p>��Panie profesorze! � zawo�a�em wstrz��ni�ty tym widokiem. � Panie profesorze, co to ma znaczy�?</p><p>��Ala-ma-kota, Ala-ma-kota � wyszczebiota� pan Kleks i potar� dziobek o p�yt� tarasu.</p><p>Kot Hieronim wypr�y� grzbiet, obliza� si� smakowicie i ju�, ju� gotowa� si� do skoku, gdy pan Kleks zatrzepota� skrzyd�ami i w sam� por�, tu� przed nosem Hieronima, uni�s� si� w powietrze.</p><p>Po chwili zatoczy� nad Akademi� ko�o i poszybowa� w kierunku po�udniowo-wschodnim.</p><p>Odlatuj�c pozostawi� za sob� na niebie bia�� smug� jak odrzutowiec.</p><p>Przez chwil� wisia�a ona w przestworzach nieruchomo, potem jednak stopniowo porozsuwa�a si� na cz�ci, te za� przybra�y kszta�t liter i u�o�y�y si� w znajome sylaby.</p><p>��Pa-ram-pam-pam � przeczyta�em na g�os rozp�ywaj�ce si� w powietrzu litery.</p><p>T� ulubion� niewymy�ln� �piewk� pan Kleks obwieszcza� �wiatu tryumf swego wielkiego umys�u, swoje zwyci�stwo nad niewzruszalnymi dotychczas prawami natury.</p></section></body><binary id="0" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAExAOsDASIAAhEBAxEB/8QAHQAAAQQDAQEAAAAAAAAAAAAABgMEBQcAAQIICf/EAFYQAAEDAgMDCAYFBgwDBgYDAAIBAwQABQYREhMhIgcUIzEyQUJSFVFhYnFyM4GCkZIWJEOhosIIFzREU7GywdHS4vAlY5Q1VFWTo7NGZHN0dYPD8fL/xAAcAQACAgMBAQAAAAAAAAAAAAAFBgMEAQIHAAj/xABEEQABAwMBBQMIBggFBQEAAAACAAEDBAUREgYhIjFBEzJRBxQVQmFxgaEjUpHB0fAzYoKSorHh8RckcrLSFkNTVMLi/9oADAMBAAIRAxEAPwBhJjQnb5P20xYuT5Hr+v1d9R90BIjzTX0vjB8/GPdu7qfXJg3sVSLeCaXn3zVrXu1Lq6qaLCafkkztGiMCUS0eyuj26WM3EXPuiO5JlW8jRmQDv8f6JGCBK+nzjXpcYCqIe0KoK3wk5wm7xjXpdltE0J7K4p5dtItS59v/AMps2NqSYTdlCFb11ZJ6q0sJcsqn1ayUl70TdVIW7FuIpeELvMZvw+kG0yaRXmHNkXOhDNWkDUm7zFXB6GgOtc+yPDM7M/xTr5+TY3K0Eti10lsKq+DGl3l3CZHuD52Vlu7swpLuQrzToCItJEOWlwxHSq+anuF8aoU2xhNvArEdWc27ImC01rcZcBG+JC0ruJez2qITWM4mz+eWfuWGuJEjNYhoqIuVdlEPKgDEOJL+ovqF4bYFq4TgVBNht7Q3p2WnappIU4tSZoq0o/jLFGdwchxieiNyLdok5AJMi6LKkKgvFxay+XVXvQ1UzNiZvs9uF7z9/BHSxHfhWuZur30McqN8u9lu7XNbnzVgYhPuNjslc4S3loc+kTLwgQlSbmL7lzwIKTWucLiEY2w0ih81VnX2evr8VVxttUYsTS8/evefu3RFyW1dPXSXo4tVVvgDFWKL8aQXb2SbWzuyxd2bBm26jg5bh6kyXsnxVOYan4nnQsNQnr6qSLtanp7knmwZgabHIUHqy4i++rctkGPLOX8/b+C8NwNFno4/Wlb9HH66EsJ4ju7KYUO+3eM8N6iyJDjjjTbQoQo3pFPvWkIeJr5JxJiT/ibKMxHHm4jTmw2PC3qHVxa/rRKjK0Czu2fznC28/NGXo5fZW/Ry+yoLk4vtwu3O4N1fV2W0DD/0bXZdEt4m2pIoFlw9kqJr9OlW6Xb2Yllkz25MjZPOtKmmMOXbL3aoVNI0FSVO+92659mVt58abejlrS24qkpxk1CfdDtACkn1JXnKBy4Y0Gx2ZblAjNSbrc2xhydlwPR9oQPD7HBXT99WbLa3uzG8W7Tjr45/Bay3E48ZV9rCFBTLKtlGNCTKq79K8oP8df5GpfLTzVuF6SRxbXxbPa6dn2uvLxUIJyx4vt+Ic8QSLY1D9Ic2QYrLclrLPh4wPWJfEaJRbOV8nKZuWfg/JR+k26K8eYlw1tIK8VVM9yk4ll3bE0mNeMO2NiyzkjpEuaFtHU1dpVz1Jn7Bq5LQZTrRDmkgapDIOroLMc1FOr2ULudqe3sLnvz+DP8AepY68j5IFxlKnsYos9mgyCjNzW5DrpigqvRhqTLVQS/i7EVuw9arlz3nJz4z5KjrSZNkB6Uy01ad/wANTLhjOz3IHGwjQ2Xwcz3kquDpTKoK/clUVzDdrtR4g2KwGH29RNp0iuFq3b+7qo7ZfNSAO0jb27s/W/8AyoJaksvg0P3TEt1gXILf6ZhKzIkMMbTJvbR9QFtNQ9Q/XRnhW3XjmG0vDqOu7QtmY5cbP6Nd3sqClYBvMi5MYhiyIEh9JMY+a5EzmDIkOnUXioxwKxfvRDqYjTKTztzJNaF0ee4c0qO+HA0QacP49HW8NSTO6X5ktcrCPPqqe2adw1rZJSVPUAz4FWWqyXnZxGpJDcJWz2q9Lr8pVzd7bEO4JFRlWnWDzVzs6alYltedjNKnkEdFP8WFKejpdbVsHZbTYNyW/OQDpIh9vDX3fc5YKaQQfkuVWW3VFeMjg/EKZW9kAzdVEBEXUJmmkUWpFOWO9Z6VtlsVU3Z8X+ahO2s3jEN5VZ6KFtRPpG+I/l09kfmoedzR8mvUq1Rq7JbtonEq2HWw8ltLHLah7MZOJ+as1eWW9LuW225fxf40gnK5cEVVSx2vNevIS31W5ZjSZZktDX8mOzA8qQVF6ZrP/IrPXlhujuaFZoCofWnFv+NdlytSzRAPDtsUR6k0ruqr0z9ddJ8a8Hk12bj7lMzfvLPpasfnIrRLlamOiu0sFtXJdW/VvX11v+N65OEWqyW7qzXeW+qwz9+tZ+/Xj8nOzz86Zv4lt6Wq29ZWfJ5WZEpQKVh21Pq3vBXOLJfWO6s/jZPnPOlw3btv1bTRxafVnVXKpepa5Ui9S15/Jzs//wCv/EX4rdrrN4q0I3K0MbaLGwtbGtfb0u5avjw12nLGSECph2I2oJkKo92fhw1VOSepa2iJ6lqOTyb7On3qX5v+K19L1X1lZsjlTjTGWmnsIW9xtr6MD4hT5eGlG+U6IExZbeDrUjq9buY6/v01WK9rLJalMD2a0XW43mPcJtzWZGbafjR48jZdF1GQ9GQLvJv76o1mwmzVviKR4MM36xf8lcpKqrq5hhB8u6PbdytMW8Fbh4QiRwLeaMno1L69yU8/joP/AMCa/wCp/wBNDH8WrMm+MvtSLwln5s4rjfOG9tzzaIiN6tn1EhZ9nwVvFHJi4Fqh3bDSXiW8k3ZuxpExrja2ZcWSo335eKlkbBsRUSCDwNl/Ei/FEpoLtCJET7mRMvLMSiqLYWlRetOc/wCmo4uUyyrHYjrgq3bJhdTQLpybL1jw8NAd+sWILELZ3WzuxGnz2bJ7Zt3UuWrSWzItJZIv3VGogr1otMVH5OtlJ4+1hgbT4s7v96FS3KsjfDmrZ/jbiekOf/kvH53o2e31jtNPl1aer2UyZx3hpLj6RbwBaediurbcG0z+bRVYonsWlB+C1abyb7PNyif94v8AktfSlQ3J1aErlBw5Om8+l4Btb8lP0juhT/FoqXHlkbAUFcOoCJ1Ikjq/ZqnFPdlktbFc+5a9J5ObBIzMUPLlxP8AiselKt+RK1LnyoRJ2hTsBCQdk0k8Sfs0zDlBtwu6ysTznsWXp9XlFPKn3VW+v2LWa/YtYj8m2z0TYGJ/3i/5Ld7tVfW+TfgrfY5XorDKNNWEv/PT/LS38cbCIiLYj+qQn+Wqa1L68q0meealVf8Awt2ck70X8RfitvS9U3VXQnLLG/8AAXf+oH/LWLyzRM/+wXv+pH/LVKkqp/8A3XKrv6/11j/CfZvrD/EX4rHpiq8VfuGcLvSW4zm0PLr6vdqrOVy33jDOPnI0ZlXokrZfm/vEPCQ+pf8ALXp7DTTMaxRnEdBVRjV+zVVcpI2GRihmbJvrTVxbBro9Y+Jzh+Gnire5X82qWi0amfPy+CIWWGOmMjJ8JfBlsuLMcPTbZI9sV6hHRxJ2S0pvL36oWaKFJMHd6KZZffV8uco2GsLTSgMNOTdqQptXC06y09rKqJlKhyicROsyWr+wlXW1BzedEztw6cCwv18EP2jhjjYNA41c/BIZrnXa765TIuqux6q6M7pZFlrdXSL6650qi11lnWNKzrXSIlaNK6RK04lYwt2fK0qElcLqWlxbN0lARUjLwolNiNSey2ZgHvbqhIoxLT6ylbOM9FldIlZSfOm+k3PO7Pt7OORCHfvUBrVyEeay7O/JLoNEvJfHmO327zly2MWAkTxEZuvOCY8OXVk0VC8d1p9kXmzQmyHUJJ1KlcE1sHnXm3pbTjunXsJRt68urPSVD7tQlXUpQBv1K7bq0KSZpjbcy9LrHX8qtvmno/Rz36MuvLSP6ypjaGLks0CKSnMebK2kXi+mJ0SF3q8glXnbnBNLk9iC6NL6vSrw/wD8ld7eQ/KZgwLhfpjzmpzZwpj7p6B7RaUX3q5vNsHMxkbzNxO7+7Px6JmbaaKQdOht2n5K/OUbDmIcV2JyCzHgQEjSY70F3akfOEb8winR5qWXiqgIzwymAfHgQxU1H211ruaSJTD1wxG06mliZHkzXxMx05iKoq9WS/tV02AAgNsjoEU0igr1U4bPWqS2xEDyCQ9MIBV1QzyatOHWqyuSyBCJxUER7Sr3VoHgMdYGDg+vPOmJU0qK1oVrQ+uuhySvYXsrvOtVrPfWKVa6cLLOtodcqtc5766VN1YwpGW06q5VUrE6q5XrrdaKxMPcoj0ZNi6spU0eeiiLcsOXmQ0/MgQZLoadDj6ITm6qxZyjqeza0e8IU9C6TWiRG33R+FBq22Rz8+F1KMehuFeg2ZdvuMJc0bbVsVy4U9VeVZ6fnbqp1bRf66M1v962egbnKFMu5aDX96mq711VJszayoSNnLOpVLoT4HKQHSR8HBS0GNLnObGEIOn1Z7QQ4vXxbq4aINqC7Mz93VpqQW8yRb2TAR2R6tGyH79++jdVLVseKcf3uaGj2eMk/wBiy82K920f+JQZDGv1BqH8VR22cEBJxByX6qJLPizEMNxE26Sml7TLyahWiOPbbXMYdmYjsbjLrrrWaQ3B7HiFG/X73toDdL+VqgzV6Rd+SOWe1NXVDPgiFu9hVtzjMu0iD5ip3FivTZAR4rBPOmWkRHvWrYxbBwE9Z7i/boTLpQEA47Zx9HDwogl2SX7VAq31uPDVu1WZq3Odk3WXV1L7tU9nNpZ7vDIQQ74yxufP3Mp77boKSVgj1Czt6yWdjwcPDsZb21d8ejxOeRPdHxFQzOe5zNN/Z7HUWrZNVzIJ997auOn9vw1w5TFR2545CmlLUZIG8u7SLblz1uVPYDlOR5jIDIINV8RVQUzz6Bn/AAqBZ3rnTyzzHYrLsqPpE2LyCiqpnv2If4VU2jD/ACzf6kf2W+nr2H9VPMNYZgQMNtzcWxzVY8bby2+cvAkZhF6NvS2o9IvD9o0HwU3sVghSsEO3d5J8OYcWfK6OeRCyTZPbNtNWeaDsxT3qeYlmPS7bDJ9F2M24uHN8xvoOpgS936UvmBPLTq0mv8XTgr2vR91T9cqkg5p2pfOWlLBE7c+iZipaca2Wn7P9HGX73NNeTqFGk3OeT0JmZqjQ9ntI4l2le9afLRVaUsLnKbBYs/oVHmbVM50sDZ/95jaRc0faoY5L1Fm7TtG9wGYB/reqQwra27ByyuW5mY48y7YZMlRdQdTSnNb4d3woTtObDW1BsT6wHhb2csLNrHTR07sI8T80XxuTiLesYX+/X0trAdajrBbV1wOywIkZaVTvHIflKmWG+T3k/fts3Gk5tVsqqYso5Kd5tsmzISfLUveWr3dOmp7lQfuTPJvPetkhVz0NOuJ/3bUIuafgOr9qhrkkxNYLlhh3k3vUcth0rMQ9kWwca1kuzIvC4HV7dI+KlimludXaylimIeTcO7DN9/8AVRVYhFPh2z1Udyo4Mw5apFvmwV9F2tZ8YLk266Ss82JwUU9O/SXZTdwlqoSv8i2XXFVwnQUhCwoNxReitoDchRTW47w9riVR1eVBom5WGsYMXJhq6XVmXZJEtFbNuG207mPSC2ZJ8uoSHtZeGhV3JOymVdN2IpZZbfFLJJrfCVrhKcZ4ZsJIR3VmnfSvhStImZU9NGh/aJPKs050oqbq6AM0zrVxW4kkVHJawl3V0aLqrCGtdK31LhK5WlMt1Jqu+ttC114RBxmYtstPuOmWQgA8S0ppkNsm5zGf0Ik67+aOdEI9rVT3D4NriW1IicKyRTT7NBUXcoUUiwpcSjLFV5Ir+eUQha2WhdW7hLVl81JN52g8wqGhxzTRR20aiIjcuSBkdzbFU40VM+Ghte0vx7VTsL+SR+3o2I/2Kg161/s08W4tTJUunMXWIiomdaJB+usReCtLnnnRLmhDMinCaW63sOXibltSLTH9720jecUSpkpAZc2Sd5J21qCBwDBO0RJ2awnTVelREHvpM/6SpqutKsrm7QvVH1Rxy3eKai2okpaYaejfsxHvE3Mvw+ak4N2lNbWG6zztqbwaHB+7Iu46nrFgqTObWe+aJDTU4oB9Oenw0INaAXpO/qqdaxDdIVp9H2+XsG+xwgmrT6s6nutBXU1P2dnEQL5fYh1PVNUHqrTIvb1UPeeYhKdWE05sE3CBdoaa7AEzp0XSIuYCvyjopNvSpJnTDSvJ2Tdp3kPqNIyvofh6JARRtF3V3aT0rkYqiDfoaqiJ16my/wAKUe0IWVZEbkQnXZUC4zoTjmk3NiYiJkmeRdnt76rXKlKqi7MURstwagqxnfoie7JHxE7cGLcJBGuBmsHWn0cltwsh+yY5fKVNMIqzMwLAFzatDLjXBp0OpwNq9IFevxDnUBZmrhbW3G7Ze7nDbMydJBd7Tp9sk94qdMXC7wYYxgnsPJtHTRx+IDrvG4rhai1b95LSNUbKXBo3iiJsuWr+iaYtrKHzhp52dh06XdEmBbOdov0sI5yp2uNBe3sDwILskdO74frreEMKM4Z5SlPaKbUy1S3U2kYW3E/Ome0qdrtUIXVuXdJnPbi6so2o4sN82Hm2gdRL3Lxb1KuIsJI8tJ0GVco0zYkxt2JjiEja5kg9fZ1INZl2RrakCKSTiJsPnpjwVU9paKN2jjHhZ9TY/svRNrnWW6v3HD65isRhpJTeXbBxrUP401J9kqhcNYWbe5F52B0uzkdyPtYvOMuky1k6JevNRIT+1VLNMTI8164hdb63Okto2/ISce1cQdwiRauLTWAEqNcXrgN+vrdwkojL8nn563BHsoXFxZ0vj5OK2OEooalmzh84zvb4rSXaOKQ9Th8/6Kx+Xl9hu3sW/XqflymRbDv6N0XDc+yg6dXvpVbqvEtJpH2ko5cxyTKlHuV+S8Tjij6s1pVXY5uhGUkRxOwHiKugbLbPFZaFoJH1O2SJ2S7W1zTmzs2PBaBOGukHdSjY8K12IplTLoVTtMpFByrrLLfXZJWxHUlY0LLSpAkzWk3B7qXIclrhxK1ccLdpMpIty0muWdL5al6q5Vtc+qtmBeI0X4b4cW2RC0oCzUTUq92kqX5V8T2O5WZMK2O+LCurtx/4pGgO5po0uC5qMRQd/DQ0Yc+uDLZNNOsbPpHTVCIOJOIUUSzX8PzUgn5MQsRLDekQm0X9AmwF5fmXTpEvjXMrrHGVeM57nHO5P9BSnLTviQWEk/jtC1HRkSRck0JqWoQk3L8acT25zeIokJLZFixw6dJDbo7VwNJJpy2Y5cfa+VKQLqX4092eqaoBy9yT73C0EjAy560yyyraNplnnXSjxb1rbqqLPAOdGiZAtSxpOJE3UoTYqK6kzrvD0cJsp98DzFpF+HZpuy6aroobHcI5JnjVgqchiJ3SoDlXeddCC50qLOaUSfeqzbk0kS2Qjm5KcFpsEzIyXJErqLb5s4Wzit7CIfYmTdQNF8g/SOfZHT71bdNItwhXPm6SOYuK6bWjUptqigWX/NRC1D7wjT+3SGpk5I5tXJxyRqVmfJ0gTrg8WnZcRDqQS0kRatQ9mlm+19bSs7Uw43c007P0VBWuz1MmOLl+fem12tsm0+jXmJEq6rcpBQUTYNhm/p1Bsxz3CSZ9oi7I8XFTmPYL5zfbc+tLS9WyycdHX5SdRNKF8okPvUlieG87eQuyqrsyQwEiAbi6thJjadTaeoeEHNI+daMY1xB6OOxBFt8r85B1pC6OO5pJeHq69P4aUqi+V9HRRy69Wc/cmWlsdJVVUsJg46UIYajR7ndLk3dYDpOxI4fmbkgh0kLytP5i2o56VIPFppzbrBal5U3LO7bIy28WnpTDGldkO0bZXhT3VU6VsGsMfjz5lWp8l+S0/o3smD2omdmXiFCabTP2eaiRuJs+VS2T165FjksfbbkNr/7Z/qoTfLxLT1Z6j3SBl/u+z716htsBwiLjkhNmb7FC8nuF8PXPlWxHbZlsblW+K28MZh9SdFlRfROHNfmrfIThOz4rfn+n4LEmNDjssxtouWkiU1LL6tFHGCMKu4cxDiPEk+UwqTHXHGv+WBGThave4v2fbTH+DcyyxyVTLtOJGmpUlxwnF8LYijf7i0Aum0zzUVRLSS62Zhw7eO9VmoXjkETbGcoYPA4PcqFzwswkxmyxtjOfVX3OBpRyRkT1auJxF+yK1EYyw23a7zabbaZkzaXO4jF/ONLogG7U4O4T4cx7RFXoe5Rg0uyRRF2yJ0rfenzfEqpXHTifxpQwVc/RVlfmr7huagT9yotm9q7pX1jM8mkRDezesTcvdneqNdRwxC2lkPN2R5zS7EuG327mzh88hc3F8h8Iuo4QoX2fw1vCMO2TYEy5PWpqS268EKOD8fj4Fzd0+JFzMRzHi4Fp/PubVvs0eC6T85u0NhNKK1E0dKo7YRckkXqd8KeKpK0k7bQtYyxJHYIKc3Sm/nZkTzhfjdX8NPs1yrJafs5HyzpdijBmaUm0v06qBjWGY/OuLdqnxEZ9Juwrc1N1a3iDSh9KiadO01COoe7tUwtRK/HBwmtmRqSKB5F2S0eGp5449vsyuWxx7Rb4gwoROfSrIc4dovt1k899mmUWM3EZbYaFBBsRFESnG0nM4OJFnLKGrMSdtyZm1kOlKfWuGBy47bvW5rPsah6NNXF5ftVwLWfEvVUldrzsY8WJBZRqPlofPhz/AGqqbUXCakp8A2GLvIvs5boKyUu2fTpUHMbM9e0bAD1rwtdmkUHh6uGnxtGrIa10EYoRfPSaN8Pso1bsPRhq8EGqsR1RMLJmCZL1V0qpn1U5VpaTVpc6vKq5Onsdm3zX5jMjL6NgP5Y41wKTurqUd3CNCrF15PWGX2IVgfUMzb1NsHpc0l69tRbaGCfxFEQbTzxW47+tOESEdSeJacjEx+lseywdaPSe2PmrqSU5tsPeHPPV2q5DeJ46eqfWbtnwfC6jRfTU44HP7Or+yDrROtk2+Z2xJrMWPCFnZydXAWtVLTqIsk7NSBCqruTKprF0afH9DyPQ5wm9o43JUybyzdEch3KRdoSqINTzyVMqdtlKmOpo2ONsfDKT9pAeKXS64cBKgMRyLlDezZczHvDXqIaInBXdTW+MpKjuAuvq7Ifv0cr8jG+HQCnbJOkuTq4CUt9hwNmLqJ8N9ScqKEW6IKoQGYcKomeS+KgSzutsXKM49tRjbQdeg+LZ6uPKvQuAgh3azoOHpvONk4zzqS2mjsvkXSCXFq2enTpz0kJeaubV90a2zhUmybaOneqjOnH1kFW+1XG5R5EmLGI2Yzet0+oRT41F8T05IrKo6LHG8vl8g1YnKbCkXGUzyZ4SX0RaUaWdiB9tcui/RtE75nCH8NVS1ebPZmlhQojittrlnn1/X3/NR+xbUtcuKTSIP3UMuNn7DGOJ/sU60xXE6I44yhRnNElpReZL+jcFdQF941HW/EkGQ6qIrrR96LpqYYkg6GYdn10zSVkMw6WdB4weN8p1c2vS9lKVbmtCKg3GCz4hdHMXmvu2ofMKVzhTEbVriKyqOvnH2zbDLUYngkR3gUm8yTo9I7QhXMu5Mu+mTI3KIjrES6uxYT0g3tkw2Iu6iFNoiO9oRLTq4dPFnxUrAYZixWosVpGmWxQAFF6h9VLVLs3qieIy4HfLbvH4psrdo2eRpIx+kxh9/h8PakLlcZ0+LbZsbDnNZMGaxObU7gLpggkimyGSdRZeIvUVSOKbtLu8i3P26C7ZnLbIdfjyHJDe14gVNOhEIdJcOrURdVcuala3U4ZihJeba15Bo1B4tRVFXW210ZgUsb7s/BaU1Tcri0nZE3F3lxdrzim8Wxbbcp8BuI8K84biRVbJ5PKqqZaRLxaaasXHFTeAJOD4s62ejn2XmUPm7gOgLhLmupF0ku8vDUhBgx3Go20ed2zj4sGnZ+JfaSpqxYWkTzfYRHWpLURs0BzT9ORFwr9kaDy1uzFLF2BQ6WzlsN49V6WkuhHrc9Tv8EhA5RMTxW47U6wxZkdmKjR83uOnW4P6TSrf7OrxdqhObNmzcU3u8yLA6sS5g0wjSTRCQw03pzTqIV1KOrtVM3S3JDuUmJzzXzctIloy4tGrLr+qm7bamqcFFLTZ7LUh21IO4h/nvQurq6oW0TNhRzk0H70w5eEbtsW53XbyOcODpBgd7bbhdlNQNtt+Xiop51dIElrRJBo3dtNl5Lntw07NgPeFTeJfe2NRTjAomkxQkX1pTaLaPRyvu2Y24ZP6ReZVkXGHxHPLWBfMXEKiu+itZZXJwKN9zdFViq2LLLien5xb4GefNm1nPKne45wtD9ltCX/9tLgaE2I5cWdItNzdq/IuOwWZJeJ13YBpb9QiKdyCKCP2a5ur6Q4aOuAaB8qloovALww5LvKvjtJW8FJFYLigNaoDrSOd7nCP1+T7VZCwetyuDMtZDXHwAjfH0Q+LV2adWd+74oUbZMffe/o204xMdQ93D+1RFfQDCloWMwjsO5StwG52tOrwjmWlKQqi8XCrqHpZBbGp9/2J6orPbaaN59/JA1w2bst1GshRDybQeyo91N1FRLdTma2rQtk262YqO9B8NJadIZrXRKKRiiYm6JJrQOMyY+Zb1iImdYqDnXKoudcqi51aZUHdP8BtsSsbW5t+PMeyjv7NuO4Q8WprtZL1fNw0T3K/cov5dehLdgmBzbZhIe2kpNegiIRLajwtlw9nioIs9/lYbu4XaJD5ymwJlxnsk62ujq97cldlyklqah2zC0xm07Qn7irioLzw6V4RTP1lq7VcV2js1bU3VpQDUOOH7/uXQaetGKPGcLfKzb1XH1tZ213h5xylyIbkwjaAxLJCFNWnzdmmuxBV7VK4yvMq+360TeZJEtTUIm4Z7UTV4lyUhXJeHSmn9daQS16qe9jIDgtwhK2HZLd7k7SViZaVoV7qY3GMslrm6NdBo4/eqVAa6Ud1NU4aw0oKL6Xygm8sc8TaixzXZ6Q6vEnXRlyJX6+LiGNY0TTDVow6NNiWenh1GnEVbRlVd+iTzU6iSzgyGp0RESQyouDr7OY0r3LZmKogKN2yi1HdHhlbT1UVd41wkjIB++S5HOXdtIB9zhNzs8WnteWo53Cyq71p8w8VG862OnPcjj9KpkQ7Ds6e0GX6qfW9iMMHn2aZmPDWBs1tMGGINBYbkphu1VDI7Hgm9qqSXhp1HMmi4k8PUtMGnLna5KptNKJ6u741bEpmLJycVpCJfGi5F9VQN6trb6bN1tFDuPLq+NBK2kuFs+kL6SP+IUcpztt04G+jP+EkywzeUuT2ydXQ+X4SqfeaDg81V8MRy2XtsRXdn26sa4fo8vE0Jfd//mj9juRTuLatQklu6Ub0z6SHDsuB4UyStIim63nK2bevT29JDq7XFW8sm0VaT3Ll8+jX4dOr+1/jVm/SRhDkx1M6nsFPNNKTgWnHzUlzCyake9Lgi59JtNJfa1Z1KRIUNJGpjFTcRpEJzaLI8fV2c9+7xVF2sQWQ0DkZp1CuGhFcHNUSiM4cOOk2Klo1bFrS07q4nOjzzzy3Hp4vhXKay4OEnZnI5D/pb702z0YbjAdL/FCy7SUSuuv7XXqM185GXfXblbioiMwzTcZjkZaPF2q6UN9dftUcQU7dkOlkg1jvq3pJCIk41rYqQ+Kt5JnvStqOSUVVPKUbNFRUIEz81Q64atrGb7qrPknpV833C6X7OrSlSGqsVdy51DJExvl1LGeFPWGckGM09aconRiebfCXr4vrobxVKZu0rZTp6vS/+8dkQIu04Zr1IPu6qZuy+bJ6PitK3mH0gcOkfLlVmYBhYefwvz5vDY3JWtXOW1XU8HD2hHskP4a5tdZvNpcYyXiuj0ZjPCxD3VV9uF12MpvTElNnqRl5vsk2JZIXhJOrxCJUuK6096i9cM2CVebl6BZeiHk1lGc4S2pDqId/hHTQ+/HRp3ZqqZgeny02WO6RzQdiXeZKd2t0kJNI29iUXxrXShv662SNPfydNWg9Je7WiDevEtMkEoSjqEkBlhkiLEg71DbTyd1cOnpAnFQi7slptLmRoT7L0uHKnNJqAmYvE4RF2eHUOqkAxTZ9aD+Sd0TfrzcjAOX3kVKdbcTpz0AGr4p2p6UJR1GelaZtENm+m7zYG5HbQgc1IQqpj/aRaJ06NcqgLzMtEjETIwLhHmZxVzJkkcy6Ul4tPV10R7PcmuidjnOog7Ug0sSCX+KOGbs4i1CtAKktLCKilbEUFN1byJVo5lAFjaLTiJCcdf2P6TYkQeUi9+ttNpS7clGZTDq9SFpWqVcZBATst4m4t6k7PIYfmPZ7nYMYY7nuH7vm3CNMpjPouRzNrNWl1Pt5+HUW/wDa/rqSi29m7YDm3ePufi3UnFy8DRiI/ujUCu2feivPTXXdnq+k4i0r4f6qA2oTItfg/F9yu1gsMot9Yd3sXZrrDf8AdSCtZjw/hpG7XODAb/OZjTHsJeL7qGX8Sv3CckOwQnXE8bvi/wBP2qOz1ccQ4Pn4KCOEzPI9E/u0RXXmlVOIFzUvbUyIu7IScLQaZISJ6q5tttf5u2kotbunenveapNWR2gtd+XX7aA7O206NikP1nfSP1RRfaC4NWytjoI496aNApJx11zMlE+LTq3+GnziRowannBHL1rUedxeePRAZX5yTd91F646aQdMralVtdLXSPmDc/1k7jLNeFHEffV5dJZAni7qnLnHxFaozUOddnGmnWxBW+ccey+pKH8PybzZLs1LjWFJUlx/W5OffUtA5dlG+zw+b2/aokujoSprkp9E2r/EflpSloRqagY4oBGPoTC2fki8s5UwO80/aF45UG9FZF/Jl91xrhP5y+GngrD66kVDRXGzSm6jhGni7MeSXKmUpj1EmKjklc6aeONBlnTc0Hqq8Jquyb6cq1p312u9eusVdPtrxcK9hIvRY0x9sXUy0rvJB3pR9IwZZRip6HBUadTe408XGPvKNQtps1tucbNm/rtOxs24hbfV37qIrHh4oYuuLIltoh9txdP7I9r/AHxVzzaOnhuBgURacJ62dqpKEHGQdTEom22q62mWosqzsl/SaN/u/u+b5aAb1hsUua5yXpgKpuOGnaAtXh8Sak81WHeTYt97tz6Sfzt1zYfnDu4B08RF/v1UPxwatONefjd2ZIr/AC3LegCXhGky4zyUUzOfG49Om/xbqm6nGGpgJon0KHiioaW3B1ak1ai7VLKjOf0S06v0gXprzrQoLXg4PDUbkvvV2CykdRQRHNDofHd8Fyqu7NqqXBa9/NCsKcxb77AlSDyRszNNLZGW5supBElXPs93bqctOLGrhLkEVpxCyib2s4En/wBPTmv1LUDZ5GIYl9a/J5YRy5WqJs5iKrWktKkW5fDoqfu0jEsKUkGTjfAsaan0sZ1vI/wk5SFtNJirGPDbhbl/ZP1nmEISNn5/nxQTZxE1k3FIZxnZct50xNOkESdMtK+9RwWZkmXqoItbrjrshHJUeYRTXiN6N9GZK6W8fdo4EkQ0+FdFtbP2Qu31UhXTGcLsQ30oo5JW+HurS799E2ZCl3r0UzuVwhxUFqS5m492WQ4nC+QB4q0jr0tFSK620ne92tPwpS322JEzNlvN1e26SajP5i61qI2d3wsgQs29E/JJIxbcxnWGwwLbCiPRx6S7aiPZDw8IJ83ioTxVa7nZ7/Mw3dsS7J6Mo9I1G0AYkOoSEqP+Q6dsuVJuEv6W2Olo+2NSPLtYmHb0swUze2QufEOISH9mkSrqQo64hZtyerNbPSccYE+kn5Klo+DbMEnnc24pM8evnAjr+ZaIWH7JbmebtOxmwHws8Sr+GmWHIcR5ZIPRxZcb4tm2A6TH150QtWW3Z5c01KnmWmKmKRx1CLb0GuNHR0s5wSm5EP6vj8FHt3uGg5KDrq+xNP8AarlX79cXtnAhJGb8bx9X+r/fFU+1HZZTo2hDLyplSq+1asaJifiL7FS86pYwxDDxfWLe6i4dnjh0kwzlPesl4fuqXAWW06JoB+quB90ai7lfbXBPZOSNq75W0zrxdlC2SWglV1j6RZywpXbFkuSU3kTY8dUSVJZaz6kMsqErjimbIEghxkZTuLVxVCm2/MPbSSUiXrUk31SmubBujFM1BsZUz8dSWlG0jEFsbTo3VfX3UoXvHKEEZ3mlvhpJc8flD4rQxfLiir6OhHoe8Z9yewfZT/CeDnZS84eb2bC/SGvWntGsQyzSvxvpWbjb7bQDpBtRfWRNge/Xu+K6lwiRm2gDWhs59r1cVFDjOaVltgRIEQY0NrZtj3Z9dPtjnRaMnBt6TJtJFlhUUTO+tKOSdWdSJsItJE1l3VNryomZZh65pa7xzhbjzXIOkDJSF0fs/wBqpq+8p1qVpWLew7Kd9eegE+taELqnC01ocIHDEDQBzXTSD9usccZiIiy1ccF9HHO4UFP8tIt5OUa1owHn1R6kqXCHSyH7pIl3qc9cpUshAF0Ka9kl9QD5fbUhgyO7sHJqvKrTn0YBwieXiqNbYeuMg4schDTxOueEU9QL/dRM00Futjbe1yYZEWw1VvZ7dHNM88gvhvXf1v7feqlTWGzMIP8ABT8e3DcYruyTOS2fG2fj/wBVMltF0Vc/RshPs0U8muIsPs5Rn4UpqXIc/lbjY7L1J4tVGk7D0KXLckuLxOFqWq1Re6qllcBfh6Jro7TR10TH6zc15hw/DuMy9W1nDklhi67T83ceXINQipcXD6tQ/XR/dcJcod3PnF1wdya3ST/SvCar/Yqu8Nla2cT2c78UIIYyenOYuTScBZZ1ceIcWYUvNmO1xsVR4TZJpR623RsDFPYtLO3lRWQVw+ahq/W0kX8sKK3yRiD63wqIiA7GmzorsaPDeanPAbMX6MCR0uEPco/FOH7NAMRqJGuE+HBkHNYZmOCMtwtZvcXaUu+rAFOH7NdbtH6APcyV7m+/PvSunUCJXDjCmKBSoIuSUugL10TfchXD1SDScOlUpZsUyStg3XUhRYjk6vdWhGwtl1vGxG+BSWB7olr5TYNwz/TknzN5ZLV4crMdHGYE5rJWnEIFX9af3150jQhhizef07cgVRPc8X4l/uq8IV09KYUctMheljdJH+VOJR+pNX2a5nd43afU/VdltJBpjlhf9E+klU1/guQZCyGk6JePX4mipqGLm7eqM3aHKXP+dMprb+0nho6nso+ipki/NVYY5g3mxI9NhwueW79JH/StfL6wra3XOePgzlG79s9R1308jcSnvyzsS/zo/wDpy/y02exdbhBeZtPyC7lIdKfdVeW3FNnuB7Nq2XEDQdSo2ztE/UtStqnpcb1Bs9st0opE1xGY6GOkSX40Ymus0TPqbSlGPZa1MWSk1e9Sc2/XeeSoJ7IPUC6VprEt6kubuefipjylXG64JvXosRiSXOo3N+yAvL81CLWPL688eSwf+nL/ADVXo5DuMI1EJahJGqepttA3ZxjpVkbBG+qo3EM040fmsb+UP9gvKPiOh+14pvMp7ZrHifgIf3qs/A2FHbs96evDLez4QYb8+X7tWQpHZ+NlBdNooAp3eIt6hcD4HJWG505ldn1gC9o/9NHoNKAIAggom5ESiN1dA6d2SUweAVLPTRyE2ZsYXKKqUpi1OowAIVpVEVe+niMiSUi60gruqbtMqppSIpmudKJxbq5/drl0m2middNAAUzVV6krZ3WWTO9lGjQidedVptPEg5lTWIQ3SGDcOzvLDbbYbdkOcGvV2S0/iHteGp/C0cb1DdmsOpEhRF6lazJzTxah9X7Wry0d3ONAchIkfZDzlNfRtdTvhLd/sdNJV1u+mduy9VO9ks7HS/5ge+qaurcyw7OIljVpJHYXLh1e971NvRsiS43LuUrhBdQNtppRKvCXc2G7WoXU2XgRrceWYvLp/eqojYadRBeEm3AzXZEu9K2ornLUgQkh19tQUJjobvJqxJcna24iI0IFwkS70VKIncQXtxxT9IFv90ahIMdG5JkC8Jp2MskRaeKGS76P0tLTVIYkHLshDy1lKLOBuzP4PhVGD7zUjbM2n0wnF+b8Or5h3F2flokw9dIjduORPt71qJsxR1p0eDSJdoREE2madyeKovDs6FBubyvTokTKPo2chxtrXqIeySqPZ0/rosZuTL38kJt7o/0EkXR1au1pRz1e9Qq50/bS5wrcpbmVcYd2bUFhtthYurNUBU0kI51asZpSZTd3UBYuk3GRjKOzJUG0i2/owHPV0pLq1avlq0osdBYH4JTDbpSeJidsKlXDvZk1aZXLelKC1v3070pnWyFMt1EO0Q7SmqNiq6fVTG/oLj8aA39JKLf8v+/7NTkGHqcJwlyREzWozCTCTrvKxA/0jaqTcRv3fN/v1lQ+rlZ/o2RS3RCDHUF6v+71VJ3S1sphyQ0vWkctH2UpLDb6ybZFyfy6PLPxeqph5tZLJNn2TRRSqzw1d3bfeW7FIXJJSrs1/wCaO5RpXvwO8bOy6DsBUiLyxF6yshh3h2Tn0gdr3verJUduTwOb0puAcG223StaeA+HXn4R9fveWk/TlqF/mz0+MxITtNuOIKpSzqFw0kumgbE5CyqflFwM+dwcftk3m8R/iRhNwoXypQ5acE3KHLalxroTLzK6hLY5Ii/XV7Xxpt+2vOgomYAuk07+/wDuquH7/bh3AjkhfcD/ADVL5zcTHsoeIfsQiqt1tifXNwsmmKrVdsVsQW7zcmm48PsCzFFsVLvIvWVDy4BVrNUm/wDpURFcrlKNCjtNNgvcfEqVLYew/dL/AHIYz0pwmV+mIeFESidFRXSBsMbCCXa2vsMXq6lB4Yw4sKY0QNJOPtmOXbo9jYtuZXDmce2NCacAMb80yoougJarYzY7ImzfldGwDabwaHtOF/mp1Y7FGtMfQ30jhfSOEmZFV9vO5D45c+OWSxU1tB2bn5vxNy4iWwF1Y+bib8uLTv4qh7fcwlvnFz2cxglF1lV6/eHzJ7al7yy+3anpEZzQbKoS59kh7xX40J3SM1HuTM9xFbaJze4n82LwkJeXw/dUN62kitBNq35Qe12Artlx4WdE6rmlcENNgfmMC2rmmQ343E4SEfh307ZJp8CNg9YiWRbssqu2jaKgu8bHTHn2dVTuVkrLcWmoH8EiQIA7RUXzcAaqFb08sxravL+bZ9HE8R+rOrLwtJt0U5I3Bz6RNGj3V8VAuKLXHhXNo487niRXdH0ejtCWni8VemuLlKUWMOyy9oIKVpwfU/X3oswFebfCh+gZwvNPOuA5HRpsj8vDu+Wja+Rn5tscVI1yh6+ptpB1mOrxFxaaCeQyAM7E0y8S1RBt7f6XzF4vuqw52M7a9NS3WspTpLx84bb1NBp4tOfvaaU67BG5pntNXI1OKd4etbqvJc5Io24iZNtKnEHvF7alL3Y7XeIysXCG2+K+JU4h+Ve6o+Gt2kqlw3RGf6NOM3B7iL5fVU8w+06mQOCpeXPiqKA/BWpTeUskqguGAUtyXV5F2qac4nmD1itBoNqQIXrq8sYlosU0/wD5Zz+qqcbZ0gI5dSU42WQzcyJ/BLt/COOmhhb1Xf5qgn40d/dJZbP4hTY7JaD/AJm19W6peOiaZLrrSO7NnWiIaNpn8SKkrcfPr2yyyMVGWo4vzOnR3RxdpVQt6cNEam5whIQSLEVvkOJpBTa2WyFAcUokcmVNU1Kh551dLLnA38Bqr8Ry4gxbeMAWpAy3dSPQyzBBFd+dWowz0bS+wasWytGqh7QRwyHXij83MQ1Z3rgFQ9S9Wml2W0NzcudNnbcrmttNANmeogois9uty2uXDaZWDL2ZPNv8RDuHeK1Rr749FxHG+jxVekoBqOET4kMYpmbhsURene4XMvL5ftVN2mFzOAzFbHhbHJKHOTi2vlc5cqXDeBYq6Gze7RkvaL/frqwG2EJM04akikcn1kiFz7KCMaWLkPeL2pqyC9dUryz2ZRlXEo+aPNODNay7XVv/AL6v5mMmjqqteVOOjWKmUVNzsTL8Cr/jUFRJq5Ijsrq88aN/WFA/J9ylRTBi03SQ8zL/AKR3iA6N7zzS9ROcwubuvNd7fFrD/GvN+LreVoxBKjKnRr0kf5amsMYrlsKjUtecM/HiD/Gg9dY9ceqmbe/RdEoNoOyfzer7w+sit2RdcKyVukKQr8N3rTMlD5aOcKXXAOI47TN0s/MJYcG07In9Y/vUM2Wfbp8ZwWtlsnNWtv5uvWlRsq1HandrD6WKvGfmD/TUFqroQPsZ20l4qjtDZ5ZonngLUKu0eTyyutI5b57otr1KGk0++ngRbdgDB10u8pHZYsAUktDfEYh2RqqMNXObE6SDNdja+4V4So7t+M7wgbOQESaJJkouJpJfw/5aZ5YZ9Oliyy5wWGfeiDk3cG9YebxK5lt7ku04ewjfhQf10RHGzoRwZg+/4fuHPcOMxrZaJfSP2aY6RtCR/pGlQV2fwVN3u1YwRlVN6b6ExS6GwsT8WEPS4RlEcbaRlTLqF3qP2VX8pL1aM2gsMxWV7HN/zgA+7uq31jeymU63s6GkfWUjS6k6DtcVBr/QU9wpv8y2rCJWWuqKGo+i9ZVNaZl2Zlqkiw3Fu0Sm9pHc2f0ZD2urw/N/Zp+/OYg3yOQ5p6RAky8JEHi/XVlt4ZYbdXmTWxFYwsbRXC2ulBy4qq5ix3W5X1YDLLOcRdpzx3hJB1ZCTYp5tPmrnFqimp7wFRTtkere7knu41AVNtOOpLeiYm9SUxmRmOak0u4D6x70qQkP+ikymvsvvdXRcP2i9Vbi2uRmkmamRn1DXbzqWJ9LNvXI9Gh9eUpyZ4WS7HNYeuLwtNbLaNIu9/ykQ+X/AHw1Y7GA8LNXKPckt6nLjATbRmarpFfZVdswiiyQlwn3Y0pveLwLv+UvWPurRXFxreGETnttiSlTxsuK1q+pdVL1VazEvo97I7S10WnJNpf7UTWuB6HZSIjrhMC4ZtOEurZpnnkX310QvjtpMGc0jrn9LxAfy7+GhuRyg3D9Fh4UX1uSuH9Q1B3G+Xi5b5cvJr+jY4W/8y1VhtE5lgtytHcoR5PlSGMLs1co/Mmnt/6TR2TJPUvqoHKO5qXpjqYXfXCxwVetabKOmCmDSl2tqinPLqhsJQwm3R9t/aIw3DcddJtoHDRBUepCFanghRGrkbDLdxBx63E9nzZpt7if06NlpEdXfl5aB4t8Szy1kK861m2TfBmRH2PLSATmp2IIk8SvMpuBpUOeOJ4S1aR/1UGvNkqaqrKV34dOUaork0UTBjOEV8oVpmWq72uJLyRNm8rb56dqY6h8qDVrwGF5u18BqncYYnhYkKNN6NbghIwbez2TvEmZD7dP4avi3MJzVnd4Rq/ZAmp6ARl5oTc5fOZ+0TdqOvelOCiPO/Re7+HvT8NSDTCeqpCNF8qVbqJBkHBKnGLiWpk1iwgTNBTLOnYxh3ZpTxtgt26nkeGRd2eVUTnwrARalHNRkquOXSEoW+2XRpP5LJ0H8pB/pq5mLdnUByq4eS5cnd3ZFOkZa5y38W+L+6qc1SOEZtIHDVRyN9ZeSeUazJcrOUxrfJjjqBfWPlqq2XFQ9OWW7NavWKoPM5GmoSHJUX1VUWN7Sdpvxi2PQPcYFl1e7Ru3Tf8AbNOF+o3fTOH7S1DecaQXWXiAk7xXJfuossWLrijosyWRfbTdqRMioKZdVQ4skWj7kiwnPxTdDGOwrURhemlH2R/zl7tRXzzGGnKprWFhH1kJoa6rgPTTF+yiqOcSQKPRgID7wJMhSrlwRcOTfD0Nl9+e7LuWW/aQj1AflEcsk++iDCttg2C0Jb7S2AASdMaiik58VqHk4Wsz8wJJR1bUVzJsNzZ/FK4rUeU6GM+wBiaN+u7omArbBXfS1AYL9VEEPlCttw1+isN3+dp72owrn+1Uoxd7o9/8GXb/AM5kf3qYRnn47ezaIWwTsiCZClLBc7iH88JfjQ5vKZAD4KMt/u/FVJLKL8mTTEl1xpb7e7Lgcn7knZ79nz4FMvqHVTPBGP8AC2MHlw+44VtxCgZybRMZJp9kx3Eiau1p9lTiX+7B1PNrUJim22DFRsv360NOzoy6o09hdjKjl6xcTfRCHyj26R8SM4/n2KrNZJMM4syLhjzHfzJ1nJG/pHPP8KrzlJtLFnujM+Pt05/0cjZuaABoR7Q5cQ79OqrGw/fWW7c21Pki68Aohv6UFTy71T11DxIMbGV1fnzV2tnTo4zf9N5i+Gf91Mdoudvk3Uzi/v6+5D6lpgJnJ1WEyIkSMisM6k2gSEc6wMh8/j+1RBbsYNyskkWyUKp42NLzZfvfs0QTMATrUqraF57DX+buOaXQ90S7BD7C00EXq5WSzXNyLcmZYyWg1GCMjqT2Z0105gW4VTmtsRlqB8KSuOO8GQ8+d3hpp3vbNC1fhqDXlRwei5NOyXPf5tw1VGOYrdzubt+iRDYFxfoya7Y+b20a8mkTk9xG2kCXZ1j3Httq7MIkf+Xs7/cqxLNURmwsyDTwsL4yrCw/f7Hf2yO2Tm5Cj2m13OJ9VTPMxJOj+5aHR5NbBHkNTbZzq3ym+w8w+XD9ktVFTAGCIjqqWXiTdV6OV8b1UIVHOxCbXMxPL4VzoVOrVlRACoY6XOquFtzRLmhrktbtU+Kx2eF48zQu6uxJO6khBU3UqIUyutua7AQV8SUcyyTfXqS2RiSGyWea7Md1eXWkVXhRK9c2qOKQ46dRbNP7NDLlLoEV7s8u6xiNu6qfR2skyypVpr11IxI6KqbqX5JsKxHAkIsUiXelS0SFl3ZU4jRxFEWnzQJ8KFzVOrcicFKm8eOKJ2a3LjNvRHI5jwOgTa/BUpw4ugc891D9/u6gitMrkqZb0pYu98gtkbySv8EZpaRyfSC8euCsO5SoDm42X1aX7K6f8aaYktLd4txxHOvtAXlWp7lLipb8fzM0y5wu3T7Sf451Hg7rSm203Fq2iiqw5HvT7HEE0XZmgDk1wPe8VYi9Ec3RpmKuUuQngD/Eq9Y4esVpsFnYtNsEYjDAKiCRadS+YvWtVHhu4+iLvtXEccgu/wAoZbeVr7W4u1VrWmx4UnuRL6WTiSd0fQXERdnpP999c926C4XqrGE20xs2Bw3Du8d+72c8oOFMFs732qd5wwxF2yqmSdjZ6eP66UtjrdwYV1lCRU8JDkVCd+tk/DhTHpvNVtErgacTaC0x5dfay91f7O6nGD7bf4Eth9hfSUN7Su1ac3aF9ZLuL7NcoKznI7Pnd/NT9sGh3Z0bJHfJOEEWuTt8gt6spRK1bFFUVFWnQxDHrGq9Ps3c52+lAvtQ8q9m5OgrmUoN2mmkMgkI8hEgEy6TRovcqUelFIu4Pw0IYhwnLnynVj7KIztBz1dk+Hfu/D9pKuQ7KTuTvKzsLdXWr3EuiGpAreJXMoWfo79I5+6lS8MltMZUak7GK17dIglEDFrZt8QWY7ekARVWqcxfc7hiKSUS2IQW414AVsnSP3iRP7NWrPayuVc0TP2UYbyJ84FvllV5axo48ybydGUjHF/v2dmwuzkirk7O7Jafd8vx/DRBhLAGG7blKksrdJy9bju/9kv61oHsUbF0OCiW6JEihmpK6QKikS+JdS6qk2o2NrhulYj5l/8ATTT/AFCNdIo9o4aedqYZwYW3d7U7/Ec8kNKncgctLk6O8YW3D9zAbNdXIquvD0TBEiGKJ3j3otUy9FTA14W14qtqXCwuu/mU5GtSsF5kLrH3k+0NEN3wde7GvppH37g6hITj4Erhpl1Lv3olH8RLTjnCqDJj9E50chtfAY+Vf1iVP8FVE8QvGetv5ITJE5PvHSmkY486I3Khvg9GcFCbcBc0JKbupv4aAZmF8eYEur35Kbe52xV17NdCiXsJslHi94aVTlIbZTZ4hslwgSR8DLepF+peKicW/eO9kMki09Uc1uozDV9tmIYZSra8RNgulxDHIgLyqnctSeVTNvVfTheW+T1qLMxdDYubbLrDguErbnUSi2Sj+1pq6IuGcGyHEXmNuaXb9J0eno8y0/Dw8VeeoUp+HKCTGPZuh1KlE6zsXyI0MmUm7F5wQjq21oFx3yj5qNVdM5kxM+lXIJsM+5bx3BGDjCSwMJmIOQZNxl7sv6/NXqaMkSLZkkyXBaZbbEyMlyRBROuvIl9avMS97K9RHY08ETgcDZlpz3bq9L8szTi8g2JyThX0I4uafJQu6FiOP7VmMdTugW6/woOTe3zno8aPep4AegXWI46D9o6jSmbn8MDAsfqwxfS/8pP3q8Ub9KfjpFzr/apac3dEQiZl7UL+GfhZtM2cH3MvmkAn+NJL/DStprkzgWUqe2eKfuLXicgyFVpaCWkqix4qy46e6va9t/ha265XNmJc8LuW2I4ek5DUrbK2nrUdKbquxpxqbGCSy6htuIhCSb80Xvr5lC80iou+vo/yUIL/ACbYakDvztcf/wBsa5J5S6IY3hnbmTuPyyitrm7zYQHy72B2Zbo11iMbRY3AezTUWzPxf79dVHb9uW4QMuLSmkVWvV97lsQobpvZIKblz719VMsJIxdc56tALK6ub8Kcfmcq5srtPJa7U8czMYjwj04n9Xr8UbjuRRFw7l55bst4cVM7TJb997ox/aonw3hN2VIjt3OUce0TpBMGSMbVlHR0qIr2dK+UvMlEHKLiuD6U5qD22VXcky4vdqwsL2xI2G2MPXDJ6DNZzRV/RP8AacH5tXEPylXRZ6ycqQDkbS5fn5KhWXKaoyOU4wqw4xKewjiD88FULmrjqZ86Yy7K+8NbwEwWGL+/gx9FWIuqRbHD72+9v7NM7/dAGxojz2V3srgm053mnm+BDQvjrHD0hq3XWCy63IgPazXLPcqZKP10tQV1BETQQDlzd/Zv5+HVVhpKiUdWOSu519mOObiolMFvkNd2tKoLHPKdfHhcbbiOtMMrntEbodwFymXF/bOJEedHaZKWigdyvVzeR/NmYBb2Z+9sorTWFzj1E/EvTpX2HnpRxM/ZT1txH2s0rzrNx2LqZKhRXPhUthTlgGK8kGd0qdWfZKqVqvFec+m4Ezh7FtU7PmIaoW4ldsthNPXxeuoo47ALuARXvyTrqHbxiky8stMQ3VZJvj90vbRS7GQms+0tR7Q7PSSg1RT91+qDCTg+DUA6zpL2U1lN6k66fSJjDE1iK4hoT5aQXT1rUDc3BW/OqFwa5nFaLaNIv4irnVBs7WV7E9MOWZ8P71eB3HmimySy5tsiyX404w7aolufnc16NuWYu7HwgWW/Kgix3bW4ZEuh4etnPMg+b1Uc255tBSnzZ271duqGo5+jfnxVarpd2pP5UfNN1CuJrBCvNvOHMZQhPximTge0V7qNHBzGoyW1112qnlylqojwqNwlCdwjjv0Y9nsZvAfhHUmZtn/WNWfsRptfbIxcJ0CWa5HDf2o7uv2U7VC9dGHPW+UKLevF8FnbyQYb7bhCg/Eq9jLZoDNgtEKQKbOzZuBu4c0by+HaKvHlml+j7pHuDP0jB6w+bwUZDynX+Yy5EcmS0bP6bpu13/2qN3ailqXZ427qnopwjZ9XVEH8JrfynIvriMeX36vDlEtrt25I8QWyG3rdkWZ4Ww71LY7k/VXlXF9/mYkuzdyuLu0ko0jZL8K9EQLvc9gCdLlpRPF5aH1tI7wRDnutj+S1KpEJHJ+q+dDmpvozRUIVyVFpF8+JK95XHk1wZfLk7dbphK3OSnPpDQHEQy8xCK9dLxuSfk4Td+R9tz/+2Iv7RUKKiLo6mG4xLwIAn3b65NXEXJBWvorbuTHATJIjWDLJl7bbn/XUo5gHBkcc2MJ2JF//ABgf3jVGqZqb2qYazPRfN+G3IlOgxHjOOvGSA2AjmpEvdX0m5LIb9l5O7DaLqCNTItvaadDPPI0GmtpsVksrhu2+zwWXD8QxAHL7xpheQKHaJ821QSi3JuM7zeRsCPQWntaaSr5Sx3ogizjD5z7XbHsViG4NFl3ZBfLLj2MzcDszBZsxujdkGvRCXi/DViXrE9owxyROXS2KmYW0Th9oSNSHShaV3+LOvEz1jxwTpSJFikvqpKrjreZDxdrVqpziC+48YsbVovUW6czcMSbcloXFp7IivlphbYuNxp4APhjbDtjvcvar5VW7hdWRyYSvT+M4jkku/NQXsbqv/FOL7SMRwYL6uuo5r6PsbUfFq96vHeC28QDbri7ZIz8uauyBtqP2+0Oov2auTk1wPjO87X8q7e9bWW/o85hCer5UqfaPZsrjMxgeGb8+KzTVwwvkmU5f8Y85jTHlcVlY7e36uJWtWn96gbGeNRhW60PC8vNbm2WZ+E9JZFVqyuRcDfad9K3BdCEi/nhdny1Dl/B8hlG2Kvy+sgb2kwiAB8Wnd4qD0WyccO86hnRktoIH/RiyrfFOPSt1ktzCb0djjs/9/hod5MsaaLy6suZpbPfv8P66sO5fwe+dZ88xBI2cfUDAa+y36uzTXCX8Ht8Z7rj95ZVnqRV76sSWW2lraMx1v1WY7+YiLOO5lMTMZxHIZErkd3uHNB4v11UuIcVQW8RMXBY5Jsl37PTstXcW/hJKu93kPt7baNpfY+oN+S6d37NC2KOQpJorouqPO/o9bmjR7umqtv2Up4DI3lbL8+isHtXTyDoDcSe2blStrnov0JI2T3OHNtzjh0CWlE0/VV+2HlEssq3t6pzLj2WS6CzryHaeQm5skrUy9LFcz3AHFRzhTkojs9ciU6432zB8hrW57Om5vJDUi2ej/wB1Te6UUosEw8ldN95QLAaOos1pnz6E4iqksd4+ctZqWHbw0uYaAbWOOnT5d1E12wUcomxJ41XzlkSl91COIOSdl0XFZF4nV8ZZig/dQ2y2F6WXWRt7d39VkrtbDbETEiXkKx+F9kPjcWdlI/RubTovl091X1Zp4qqb+s68z4Y5IzaSK7AeSDJbc6d/aLxj8NVX1hO3zrdb2oiOtStnwbRxzt0M2g2TlrLk9VBMLnu5dPfvVX0xTNB2baiJWwO9qmkoMxoSn4kusdMhCJ+POop7F96T9HFrp1PRSMyWZq6MkXPsZ91M1jrn1UJFjS7L3Rq4/LC6+qNV8RkZDTqYSXmzk+uFltF8J28xOcw0jutEGhC3lVryZ1nfnM7TCMvJwRM20tzY6BXWolq95dmP2VqkIVvmTjIIcOTJVFRT2IK5p/DVipjvF8V9gH8Pts7RMkbdjOCrhCq56V6+LUX4qZ66HVLnKnpj0Aw4UHj+4Wic9C9Hx9i60OiQnNxa4uHh3drSolv96rDj4pmjHbRIh7hROv2VUN+i3nnbtwn25+EMl0nM+bEKIRFq0pnRqwcjm7X5+11eutZY+FmVeTidGDOL7m2uSQlT4lTtvGk9Vy5kmr56EGHZRdc1hU+NSEY5HdIjL9SVW7IMd1RaRFF8TGk8FTVD/wDWqRTFct8N0VtF9ry0HRVmqSKjsZfspU/BO9KCI2MRR9eySqlVSxyhjSvamFPI97edPLZ/tVMRpEl0fo+v3qaW2Fd3l2uyh/gp/tpgvOtI6jeynR43YHsuCmf9dKVZQwg2SFEKGlKqPSBaV2kJcl4Ey8e7tVDYlw0E+35Lb0l7Pjbb1af10Vyn5tvusOO/peiSdXSN6e1v0iXfll31xKu05iTMTaiotORdn0Y8GtzSVUKaqKldnHLomNoMvWFBnJ7huPbr7tnrY6xL2ZbnC1Jp4fGNWQKAK5HHy+FRLmKp4vNtIDOaTFBxcv0SiWj/AH7q0s5eLp+ScW5p9O4rH9H4yQeHu8XfWtfWlVExCSu+h5I8anUqgAO8EfT4V2rKudXON3mqHnXq4BFuD6O/yI2wRvLid3CpZp7c92WXVS2E7zLuL9wCS7q2I5pm3py43ETL2ZCP150K83kLeRLd7eYA5dGXFztgubtHCvmGubdam46amm9/uhUfb8Szlgx3Xel4kLRs+Ix2BH+0o1PWp1D2BHcNZnHF8kQNIpqz7Ps3VXCmlDmvT0BR8JOm7sNxclWP+xTVyIhqYlGTP5KQPEL7qqnUqTW22+19EfZLf39qlBvD6miPi2iO7VhtzL9KJcJfAk1fhrd2kf1/ktCs5v0UdLszK8ZR/wBiuY1tTPS1Hy+xUgFymrEdfVlHdlNcBW/O0BLq07+vhrZ3AJTsR2K42UeW284CbPLJG+rvrLU769Wv5KErPIzb02kWp7IzWGg+Gmax89IkzllwrUrOuXNrFFnCrSq5HYNzo9fWSIWkftFScWdKkOOo0yyjno8X+BvUJulqy1Fn7o1aGjOV+Elj0NIwalFNQA3KLaj8jNSzaGxGRBc0/OzTmTHnK8mclhltTdz+URHL96hW7vqK5enqabVaxBt6C1UJQlh3Tqa8ZLmRR1+xUc88i7s4/wDVTONCmzrhzNi9Z9GTm07WgUpR3Bd+ctjc6Lfospt4g0oKZKgEWWtdXclG9MUfefCo+aHJ3UjMeJWv5v8AVUcjh/8ALp7OwHdmlca/KSG4+EcpCMiBCqgnWqEu6g7m0hN3pL9dTg8ZcnXnpCHvLXInEly7Hd4UK1yHXpLrQc4YuTMZ0Bb4tI6uLi8wjVo3RrFtwEUk2a2LfGJSOWpOeIfM2CERcLaEmknOH7yzryzbZLkEniBtlwnGibRXAz0qviT21NR8WS2gaH0bAVWycLPZFx5jl+zV6rthSyuYv+ftV6GsAGwW5Wpy6Xm8Wm1XFh61SAC8GGav3Jt5pjZ/0QD2VLT1lVCDc8tWqdln7albrPduEeKyUOMykdrZ6mg0k57x+tfbUMVmtzqiqOqmdErfStSxaFVqJHkPUyfNXQB65Z5fGnUe6toWrn271aqjvyehZb3Xl+K1yFhtQFxvOovxq1gSWrZ6siePd4xZJ6QUftrU5BngoJovSj7NuqUCN2G05584f+FP2LJbETNt1xV9q1goxW+W6srGtc+aLwq3fxBfEqvdaUWw7g6ICp3lgu/6TPfVPwrdbhTikaS9VTUJq2MKmqUKL7aGVdtGXcpYpXHkrQGfqcRwroyTiLuLV1VJwr22DnHcGizTi3dfqqt4x2glT85D4ItTEQrCqIizFUvUlLtTZ27uFuVTJ0JWU1fgNEAnI6ivcgJvpcLoygIwJMbFFzRsRTJF9dALKWRMlScQ5e6uVO2ztyFk3LRE+Vd9AKi0zxPlv9qw9bO25lYrVxZI0df2Dj2WW0EU3JUlFUOFxgYwKXUqIma/Gq6ivQlREGcyHtVFqXhhCJE03eOKp1pktL0zVcR8On4qzDWkfCeUbx4TUdsAaYis6N4qLQ7lyyzpNiITG1Vu3s8fkAeIfLUDFix03lfYi/BaWeGAKb7q2vwWomnqD57/ANple84Zu8/8SkJID9K9bGXOz5e7qpqUsGtnnCHg7HufCo42opJwSlP6ypA4MUl6SSoVJBT1M/JlBJWH6rqQCWLbpG1BZzXea6OsurP9Va56gq0bdvbEwzVC2fVr3lUbzS3Nov8AxV4fjSRhFVeC/kKepUo/T2eVm4lAVXMfrOpILgy0wTLVnZUM9wq39dNn7wDamgYfjZEOgk2fWK7lT9dREslDPZYgQl+FRshyRl/2qpr8KOwW0QHeo/Pageqkrjfn9O0S2RmnNZEh6PX1/wBVCs+bOdXfAY+6upByURcp2qo196ci7pCLRKGnYOTqtJJJJzUzgi6JCu6rIZntI5wBzTRqLPw76MQulpMn5AO311JDaRpBO6EVEJcgRNPUurOqhlTroJoouBnnUTLuGICEkB1MvjWZLf2561PDK8QaWVpY+xBEbsZDBexEiIvNgV0WxBURd4KScWWWdVSt0TP+RrUVcH8RKmSkCp8ah9eJvUNEaahGJsM6hnlcnbKYjXY9aVlZRllAu3fFTVr6JfmrKytSXk8H6IqaH2krKytI+6sPzSgddOYvUtZWVu6yyXa6xpy79MPwrKysit3SzFPYvarKyoJV51NwOyFSbXY+usrKE1i0dSUbw/CpCJ3fGsrKS6lYBPo/YqSb6krKygI/pFpNyUpD7vhXcz6VPlrKymWh7iyHNQ0/6U/gtRrtZWUaiVkU2epq/wBVZWVdFZNR8j++mrn0v11lZUwrApjK+kT40gXYWsrKtwLLppduy3TWsrKsOvOv/9k=</binary>
</FictionBook>