<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>det_police</genre><author><first-name>Fred</first-name><last-name>Vargas</last-name></author><book-title>I wstali z martwych�</book-title><annotation><p>Czy buk mo�e wyrosn�� w ci�gu jednej nocy? Owszem. W ogrodzie �piewaczki Zofii Simeonidis w Pary�u. Tyle �e odt�d kobieta nie mo�e zmru�y� oka, po nocach my�l�c o tym drzewie. A potem znika, co wcale nie dziwi jej m�a. Mateusz, Marek i �ukasz, trzej s�siedzi Zofii, wspomagani przez by�ego policjanta � inspektora Vandooslera, pr�buj� rozwik�a� zagadk� pojawienia si� drzewa w ogrodzie i znikni�cia swojej s�siadki. Odkrywaj� prawdziwe korzenie drzewa, kt�re liczy pi�tna�cie lat oraz ocieka nienawi�ci� i zazdro�ci�.</p></annotation><date/><lang>pl</lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>Fiction Book Designer, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2008-10-24">24.10.2008</date><src-url/><src-ocr/><id>FBD-DFBE70-4E8C-984E-F483-FA43-324D-A65CCF</id><version>1.0</version></document-info><publish-info/></description><body><image l:href="#0"/><title><p>Fred Vargas</p><empty-line/><p>I wstali z martwych�</p></title><section><p>Prze�o�y�a: Krystyna Sze�y�ska-Ma�kowiak</p></section><section><epigraph><p><emphasis>Memu bratu</emphasis></p></epigraph><empty-line/></section><section><title><p>I</p></title><p>��Piotrze, co� mi nie pasuje w tym ogrodzie � szepn�a Zofia.</p><p>Otworzy�a okno i uwa�nie przyjrza�a si� ma�emu skrawkowi ziemi, gdzie �adna trawka nie by�a jej obca. To, co ujrza�a, przyprawi�o j� o zimny dreszcz.</p><p>Piotr nawet nie oderwa� oczu od porannej gazety, kt�r� jak zwykle czyta� przy �niadaniu. Mo�e dlatego Zofia tak cz�sto wygl�da�a przez okno. �eby sprawdzi�, jaka jest pogoda. Wiele os�b tak robi po wstaniu z ��ka. Zawsze gdy by�o paskudnie, my�lami wraca�a do Grecji, i nic dziwnego. D�ugie wpatrywanie si� w ogr�d i niebo czasem wywo�ywa�o u niej nostalgi�, a bywa�y ranki, kiedy przeradza�a si� ona w niech��. Potem wszystko mija�o. Ale tego dnia z ogrodem co� by�o nie tak.</p><p>��Piotrze, w ogrodzie jest jakie� drzewo.</p><p>Przysiad�a obok niego.</p><p>��Piotrze, sp�jrz na mnie.</p><p>Piotr zwr�ci� ku �onie znu�on� twarz. Zofia poprawi�a os�aniaj�cy szyj� szal. Zachowa�a ten zwyczaj z czas�w, kiedy by�a �piewaczk�. Dba� o g�os, chroni� gard�o� Przed dwudziestu laty na stopniach kamiennego amfiteatru w Orange Piotr podbi� jej serce litani� mi�osnych przysi�g i zarazi� wiar� w sta�o�� uczucia. Tu� przed spektaklem.</p><p>D�o� Zofii unios�a i przytrzyma�a t� bezbarwn� twarz zapalonego czytelnika gazet.</p><p>��Co ci� napad�o, Zofio?</p><p>��M�wi�am do ciebie.</p><p>��Tak?</p><p>��Powiedzia�am: �W ogrodzie jest jakie� drzewo�.</p><p>��S�ysza�em. Ale c� w tym dziwnego?</p><p>��W naszym ogrodzie jest drzewo, kt�rego jeszcze wczoraj tam nie by�o.</p><p>��Co z tego? I co mnie to obchodzi?</p><p>Zofia by�a niespokojna. Nie wiedzia�a, czy to z powodu tej przekl�tej gazety, czy mo�e znu�onego spojrzenia, czy te� tego piekielnego drzewa, z pewno�ci� jednak co� by�o nie tak.</p><p>��Piotrze, wyt�umacz mi, jak drzewo mo�e samo przyj�� i zasadzi� si� w ogrodzie?</p><p>Piotr wzruszy� ramionami. Wcale go to nie obchodzi�o.</p><p>��Czy to wa�ne? Drzewa potrafi� si� mno�y�. Ziarno, p�d, k��cza, i za�atwione. W naszym klimacie w ten spos�b wyrastaj� pot�ne lasy. My�la�em, �e o tym wiesz.</p><p>��To nie jest p�d. To drzewo! M�ode, proste drzewo, z ga��ziami i wszystkim, co miewaj� drzewa, tyle �e samo zasadzi�o si� o metr od muru. Co ty na to?</p><p>��Pewnie zasadzi� je ogrodnik.</p><p>��Ogrodnik wzi�� dziesi�� dni wolnego, a ja ostatnio o nic go nie prosi�am. Nie zrobi� tego ogrodnik.</p><p>��Nic mnie to nie obchodzi. Je�eli liczy�a�, �e zdenerwuj� si� z powodu m�odego, zdrowego drzewka pod murem ogrodu, musz� ci� rozczarowa�.</p><p>��Mo�e przynajmniej podejdziesz do okna i rzucisz na nie okiem? Nie wymagam zbyt wiele?</p><p>Piotr ci�ko d�wign�� si� z krzes�a. Nie znosi�, gdy odrywano go od lektury.</p><p>��Widzisz je?</p><p>��Oczywi�cie, �e widz�. To drzewo.</p><p>��Wczoraj go tam nie by�o.</p><p>��By� mo�e.</p><p>��Na pewno. Co z nim zrobimy? Masz jaki� pomys�?</p><p>��A o czym tu my�le�?</p><p>��To drzewo mnie przera�a.</p><p>Piotr wybuchn�� �miechem. Obj�� j� czule. Ale to trwa�o tylko sekund�.</p><p>��Piotrze, ja nie �artuj�. Boj� si� tego drzewa.</p><p>��A ja wcale � powiedzia�, siadaj�c. � Wizyta m�odego drzewka jest dla mnie mi�a. Pozw�lmy mu �y� i rosn��, i tyle. Daj mi ju� spok�j z tym drzewem. Je�eli kto� pomyli� ogrody, to jego zmartwienie.</p><p>��Zasadzili to drzewo w nocy!</p><p>��Tym �atwiej mogli pomyli� ogrody. A mo�e to prezent. Nie przysz�o ci to do g�owy? Jaki� wielbiciel pragn�� dyskretnie uczci� twe pi��dziesi�te urodziny. Wielbiciele s� zdolni do takich dziwactw, zw�aszcza wielbiciele-myszy, ci anonimowi i najbardziej wytrwali. Sprawd�, mo�e znajdziesz jaki� li�cik.</p><p>Zofia si� zamy�li�a. Wyja�nienie Piotra w sumie nie by�o takie g�upie. Piotr dzieli� wielbicieli na dwie g��wne kategorie. Wyr�nia� admirator�w-myszy: p�ochliwych, nerwowych, milcz�cych i skrytych. Piotr widzia� kiedy�, jak mysz w ci�gu jednej zimy przenios�a ca�� torebk� ry�u do kalosza. Ziarnko po ziarnku. Tak w�a�nie post�puj� wielbiciele-myszy. Byli te� wielbiciele-nosoro�ce, r�wnie gro�ni w swoim gatunku � ha�a�liwi, porykuj�cy, pewni swej si�y. W obu kategoriach Piotr wyodr�bni� wiele podkategorii. Zofia nie pami�ta�a ich wszystkich. Piotr gardzi� wielbicielami, kt�rzy go uprzedzili, a tak�e tymi, kt�rzy przyszli po nim, a to znaczy, �e gardzi� wszystkimi. A co do drzewa, m�g� mie� racj�. M�g�, ale nie musia�. Us�ysza�a, jak Piotr m�wi �do zobaczenia wieczorem, nie przejmuj si�, i zosta�a sama.</p><p>Z drzewem.</p><p>Posz�a je obejrze�. Ostro�nie, jakby mog�o lada chwila wybuchn��.</p><p>Oczywi�cie nie znalaz�a �adnego li�ciku. Tylko �wie�o przekopan� ziemi� wok� drzewa. A gatunek drzewa? Zofia okr��y�a je kilka razy, naburmuszona i niech�tna. Wydawa�o jej si�, �e to buk. I ogarnia�a j� ch��, �eby brutalnie i bezlito�nie wykopa� ten buk, ale by�a przes�dna i nie mia�a odwagi unicestwia� �ycia, cho�by nawet ro�liny. Prawd� m�wi�c, niewielu jest ludzi, kt�rym sprawia przyjemno�� wyrywanie Bogu ducha winnych drzew.</p><p>Straci�a sporo czasu na wyszukanie ksi��ki o drzewach. Poza oper�, �yciem os��w i mitologi� Zofia niewiele temat�w zd��y�a dok�adnie przestudiowa�. Buk? Trudno powiedzie�, kiedy nie ma li�ci. Przejrza�a indeks ksi��ki, sprawdzaj�c, czy kt�re� z drzew nie nosi nazwy Sophia co� tam. W�wczas m�g�by to by� cichy ho�d, zgodny z pokr�tn� natur� wielbiciela-myszy. A ona by si� uspokoi�a. Nie, nie znalaz�a �adnej Sophii. A dlaczego nie gatunek Stelyos jaki� tam�? To jednak nie by�oby zbyt przyjemne. Stelyos nie przypomina� ani myszy, ani nosoro�ca. I uwielbia� drzewa. Po lawinie przysi�g Piotra, na stopniach amfiteatru w Orange, Zofia zadawa�a sobie pytanie, w jaki spos�b rozsta� si� ze Stelyosem, i �piewa�a gorzej ni� zwykle. A ten zwariowany Grek, nie my�l�c ani chwili, paln�� potworne g�upstwo � poszed� si� utopi�. Wy�owili go ledwie �ywego, unosz�cego si� na morskich falach jak jaki� dure�. Kiedy Zofia i Stelyos mieli po kilkana�cie lat, lubili wyje�d�a� z Delf i w�drowa� w�skimi �cie�kami tropem os��w, k�z i innych zwierz�t. Nazywali to ��yciem dawnych Grek�w�. A ten idiota pr�bowa� si� utopi�. Na szcz�cie lawina uczu� Piotra by�a pod r�k�. Dzi� Zofia szuka�a czasami okruch�w tamtych uczu�. Stelyos? Pogr�ki? Czy Stelyos zrobi�by co� takiego? By� do tego zdolny. Kiedy wydosta� si� ze �r�dziemnomorskiej topieli, zachowywa� si� jak rozjuszone zwierz�, wrzeszcza� jak szalony. Serce Zofii t�uk�o si� w piersi niczym wystraszony ptak. Wsta�a z trudem, wypi�a kilka �yk�w wody, zerkn�a przez okno.</p><p>Ten widok natychmiast j� uspokoi�. Co te� mog�o strzeli� jej do g�owy? Odetchn�a. Sk�onno�� do budowania zgodnego z prawami logiki �wiata l�k�w i obaw, kt�re niekiedy rozbudza� w niej byle drobiazg, by�a �r�d�em autentycznej udr�ki. W ogrodzie r�s� niemal na pewno zwyczajny m�ody buk, i niczego to nie oznacza�o. Ale kt�r�dy dosta� si� tu noc� tajemniczy ogrodnik z drzewkiem? Zofia ubra�a si� szybko, wysz�a, obejrza�a zamek furtki. Nie dostrzeg�a �adnych �lad�w. Ale i zamek by� tak prosty, �e ka�dy szybko i niepostrze�enie otworzy�by go �rubokr�tem.</p><p>By�a wczesna wiosna. W powietrzu unosi�a si� wilgo� i Zofia zacz�a marzn��, gdy tak sta�a i ogl�da�a buk. Buk. Mo�e boga? Zofia uci�a ten ci�g my�lowy. Nie znosi�a, kiedy jej grecka natura bra�a g�r�, zw�aszcza dwa razy jednego poranka. Pomy�le� tylko, �e Piotr nie zainteresowa� si� i nie zainteresuje tym drzewem. W�a�ciwie dlaczego? Czy to nie dziwne, �e tak bardzo zoboj�tnia�?</p><p>Zofia nie mia�a ochoty sp�dza� ca�ego dnia sam na sam z drzewem. Wzi�a torebk� i wysz�a. W ma�ej uliczce m�ody m�czyzna oko�o trzydziestki spogl�da� przez krat� s�siedniego domu. Dom to brzmia�o zbyt dumnie. Piotr zawsze nazywa� go �star� ruder��. Uwa�a�, �e przy tej urokliwej uliczce dla uprzywilejowanych, w�r�d pi�knych willi, ta wielka cha�upa, od lat pozostawiona na pastw� losu, razi�a i psu�a og�lny efekt. Nigdy dot�d Zofii nie przysz�o na my�l, �e mo�e z wiekiem Piotr g�upia�. Teraz taki pomys� za�wita� jej w g�owie. Oto pierwsze niszczycielskie skutki pojawienia si� tego drzewa, pomy�la�a z�o�liwie. Piotr kaza� nawet podwy�szy� mur graniczny, �eby skuteczniej chroni� si� przed widokiem starej rudery. Teraz by�o j� wida� tylko z okien drugiego pi�tra. M�ody m�czyzna sprawia� natomiast wra�enie oczarowanego fasad� ziej�c� dziurami okien. By� szczup�y, czarnow�osy i ubrany na czarno, na jego palcach po�yskiwa�y du�e srebrne sygnety, twarz mia� poci�g��, a czo�o wciska� mi�dzy pr�ty rdzewiej�cego ogrodzenia.</p><p>W�a�nie takich facet�w Piotr nie lubi�. Piotr by� obro�c� umiaru i prostoty. A w elegancji m�odego cz�owieka surowo�� ��czy�a si� z b�yskotkami. Smuk�e d�onie zaciska� na ogrodzeniu. Przygl�daj�c mu si�, Zofia poczu�a si� silniejsza. Pewnie dlatego zapyta�a, jak jego zdaniem nazywa si� drzewo w jej ogrodzie. M�odzieniec odklei� czo�o od kraty, a na jego czarnych, prostych w�osach zosta�y rdzawe pr�gi. Prawdopodobnie sta� tak oparty ju� od d�u�szej chwili. Bez �ladu zdziwienia, o nic nie pytaj�c, poszed� za Zofi�, kt�ra pokaza�a mu m�ode drzewo, do�� dobrze widoczne z ulicy.</p><p>��To buk, prosz� pani � powiedzia�.</p><p>��Jest pan pewien? Bardzo przepraszam, ale to dla mnie wa�ne.</p><p>Ch�opak raz jeszcze obejrza� drzewo. Ciemnymi oczyma, z kt�rych na razie nie wyziera�o zoboj�tnienie.</p><p>��Z ca�� pewno�ci�, buk.</p><p>��Dzi�kuj�. Jest pan bardzo uprzejmy. U�miechn�a si� do niego i odesz�a. Ch�opak tak�e ruszy� swoj� drog�, kopi�c czubkiem buta niewielki kamyk.</p><p>Mia�a wi�c racj�. To by� buk. W�a�nie buk. Co za paskudztwo!</p></section><section><title><p>II</p></title><p>No i prosz�.</p><p>W�a�nie o takiej sytuacji mawia si� malowniczo � wpad� po uszy w g�wno. Jak d�ugo to ju� trwa�o? Jakie� dwa lata.</p><p>A po dw�ch latach poczu� si� jak w tunelu. Marek czubkiem buta kopn�� kamie�. Uda�o mu si� przesun�� go o sze�� metr�w. Wcale nie tak �atwo znale�� na paryskich chodnikach kamie�, kt�ry mo�na by kopn��. Na wsi to co innego. Ale na wsi nikt nie zwraca uwagi na kamienie. Tymczasem w Pary�u cz�owiek czasami po prostu musi pokopa� sobie jaki� porz�dny kamie�. Tak to ju� jest. Kr�tko m�wi�c, pojawi�o si� �wiate�ko w tunelu � godzin� temu Markowi uda�o si� znale�� ca�kiem przyzwoity kamyk. Dlatego teraz kopa� go i szed� za nim.</p><p>W ten spos�b dotar� do ulicy Saint-Jacques, chocia� nie bez problem�w. Kamienia nie wolno dotyka� r�k�, tylko noga ma prawo bra� udzia� w grze. Powiedzmy wi�c, �e to ju� dwa lata. Bez etatu, bez pieni�dzy, bez kobiety. I bez szans. Mo�e poza t� ruder�. Obejrza� j� wczoraj rano. Cztery pi�tra, wliczaj�c poddasze, ogr�dek, zapomniana uliczka, op�akany stan domu. Dziura na dziurze, brak ogrzewania, ubikacja na dworze, w drewnianej chatce. Z przymru�eniem oka mo�na by powiedzie� � istny cud. Ale m�wi�c powa�nie � katastrofa. Na pociech� w�a�ciciel proponowa� symboliczne komorne w zamian za doprowadzenie domu do �adu. Z t� ruder� m�g�by sobie ju� jako� poradzi�. I sprowadzi�by wuja. Kobieta, kt�ra pojawi�a si� w pobli�u, zada�a mu dziwne pytanie. O co w�a�ciwie pyta�a? A tak. O nazw� drzewa. Zabawne, �e ludzie nie znaj� nazw drzew, a jednocze�nie nie potrafi� si� bez nich obej��. W gruncie rzeczy mo�e maj� racj�. On zna� si� na drzewach, i co mu to da�o?</p><p>Kamie� stoczy� si� z chodnika ulicy Saint-Jacques. Kamienie nie lubi� ulic, kt�re biegn� pod g�r�. Wpad� do rynsztoka, na domiar z�ego tu� za Sorbon�. �egnaj, epoko �redniowiecza, �egnaj. �egnajcie, �acy, seniorowie, wasale i ch�opi. �egnajcie. Marek zacisn�� pi�ci w kieszeniach. Ani posady, ani pieni�dzy, ani kobiety, ani �redniowiecza. Co za �wi�stwo. Zr�cznie wykopa� kamie� na chodnik. Jest pewna sztuczka, kt�ra pozwala i�� chodnikiem pod g�r� i prowadzi� przed sob� kamie�. I Marek dobrze zna� t� sztuczk�, chyba r�wnie dobrze, jak zna� �redniowiecze. Tylko nie �redniowiecze, nie my�le� o tym. Na wsi cz�owiek nigdy nie staje przed wyzwaniem, jakim jest wspinaczka kamienia. Z tego powodu kopanie kamieni na wsi, gdzie le�� na ka�dym kroku, nie jest zaj�ciem godnym uwagi. Kamie� Marka wspaniale pokona� ulic� Soufflot i bez wi�kszych problem�w wskoczy� na w�ski odcinek ulicy Saint-Jacques.</p><p>Za��my dwa lata. A po dw�ch latach jedynym d��eniem cz�owieka pogr��onego w g�wnie jest znalezienie innego cz�owieka, kt�ry wpad� w g�wno.</p><p>Trzeba bowiem wiedzie�, �e towarzystwo ludzi, kt�rym si� powiod�o tam, gdzie zaprzepa�ci�e� wszystko, maj�c trzydzie�ci pi�� lat, powoduje zgorzknienie. Pocz�tkowo to oczywi�cie pomaga i dodaje otuchy, pobudza do marze�, zach�ca. Potem zaczyna irytowa� i w ko�cu budzi gorycz. To powszechne zjawisko. A Marek za nic w �wiecie nie chcia� sta� si� zgorzknia�ym facetem. To ohydne i ryzykowne, zw�aszcza dla mediewisty. Kopni�ty z ca�ej si�y kamie� wyl�dowa� w Val-de-Grace.</p><p>Ale s�ysza� o kim�, kto te� wpad� w niez�e tarapaty. Je�li mia� wierzy� naj�wie�szym informacjom, Mateusz Delamarre od d�u�szego czasu tkwi� po uszy w bagnie. Marek lubi� Mateusza, nawet bardzo. Nie widzieli si� jednak od dw�ch lat. Mo�e Mateusz zgodzi�by si� wsp�lnie z nim wynaj�� ruder�. Bo nawet z tego symbolicznego komornego Marek m�g� w tej chwili op�aca� tylko jedn� trzeci�. A musia� szybko podj�� decyzj�.</p><p>Wzdychaj�c, kopn�� kamie� pod kabin� telefoniczn�. Gdyby Mateusz si� zgodzi�, mo�e uda�oby si� skorzysta� z okazji. By� tylko jeden powa�ny problem. Mateusz by� prahistorykiem. A dla Marka za tym s�owem kry�o si� wszystko � niczego nie trzeba ju� by�o dodawa�. Czy jednak w tej chwili m�g� sobie pozwoli� na sekciarstwo? Mimo �e dzieli�a ich potworna przepa��, lubili si�. To by�o wr�cz dziwne. I nale�a�o my�le� o tej dziwnej sympatii, a nie o zwariowanym wyborze, jakiego dokona� Mateusz, po�wi�caj�c si� pracy nad wstydliw� epok� my�liwych-zbieraczy, krzesaj�cych ogie� krzemieniem. Marek przypomnia� sobie jego numer telefonu. Us�ysza�, �e Mateusz ju� tam nie mieszka. G�os poda� mu nowy numer. Zdecydowany, wybra� go szybko. Mateusz by� w domu. S�ysz�c jego g�os, Marek odetchn��. Fakt, �e trzydziestopi�cioletni facet siedzi w domu w �rod�, dwadzie�cia po trzeciej, to namacalny dow�d, �e tkwi w pierwszorz�dnym g�wnie. A to ju� by�o dobr� nowin�. Kiedy w dodatku kto� taki, nie ��daj�c bli�szych wyja�nie�, zgadza si� spotka� z tob� za p� godziny w podrz�dnej kafejce przy ulicy Faubourt-Saint-Jacques, to ju� wiesz, �e dojrza� do przyj�cia ka�dej propozycji.</p><p>Tyle �e�</p></section><section><title><p>III</p></title><p>Tyle �e� Nie nale�a� do facet�w, kt�rzy daj� si� prowadzi� za r�k�. Mateusz by� uparty i dumny. Czy tak dumny jak on? Mo�e nawet bardziej. Tak czy inaczej by� prototypem my�liwego-zbieracza, kt�ry tropi� tura do upad�ego i wola� raczej oddali� si� od swego plemienia, ni� wr�ci�, poni�s�szy kl�sk�. Nie, to by� portret durnia, a przecie� Mateusz to inteligentny ch�opak. Potrafi� jednak milcze� przez dwa dni, je�eli �ycie przeczy�o jego najg��bszym przekonaniom. A przekonania Mateusza by�y zbyt sztywne, a mo�e jego pragnienia nie przystawa�y do rzeczywisto�ci. Marek, kt�ry swe wypowiedzi tka� tak finezyjnie, jak koronczarka splata ni�, przez co czasami wr�cz m�czy� s�uchaczy, nieraz musia� zamilkn��, gdy los zetkn�� go z tym pot�nym blondynem, kt�rego widywa�o si� przechodz�cego korytarzami wydzia�u, siedz�cego w milczeniu na �awce, zaciskaj�cego du�e d�onie, jakby chcia� zmia�d�y� przeciwno�ci �yciowe, z tym wielkim, niebieskookim my�liwym-zbieraczem, zapatrzonym w tropy tura. Mo�e by� potomkiem Norman�w? Marek u�wiadomi� sobie, �e przez te cztery lata, kt�re sp�dzili razem, nigdy nie zapyta� Mateusza, sk�d pochodzi. Ale jakie to mia�o znaczenie? M�g� jeszcze poczeka� na odpowied�.</p><p>W kafejce nie dzia�o si� nic ciekawego, Marek po prostu czeka�. Palcem kre�li� rze�biarskie motywy na blacie stolika. Jego d�onie by�y smuk�e i d�ugie. Lubi� ich wyra�ny zarys, �y�y rysuj�ce si� tu� pod sk�r�. Co do reszty mia� jednak powa�ne w�tpliwo�ci. Ale po co o tym my�le�? Bo mia� si� spotka� po latach z wysokim, jasnow�osym my�liwym? I co z tego? Oczywi�cie, on, Marek, �redniego wzrostu, za szczup�y, o kanciastej sylwetce i twarzy, nie by�by idealnym �owc� tur�w. Kazano by mu raczej wspina� si� na drzewa i zrywa� owoce. C�, by�by zbieraczem. Poza tym cechowa�a go wra�liwo�� i nerwowo��. I co z tego? �wiatu trzeba troch� delikatno�ci. A jemu pieni�dzy. Pozosta�y mu jeszcze sygnety, cztery masywne srebrne sygnety, z tego dwa przetykane z�otem, rzucaj�ce si� w oczy i oryginalne, na p� afryka�skie, na p� karoli�skie. Zakrywa�y mu dolne paliczki palc�w lewej r�ki. Co prawda, �ona rzuci�a go dla faceta szerszego w barach, to fakt. I g�upszego, to te� by�o pewne. Kt�rego� dnia to zauwa�y, Marek na to liczy�. Ale wtedy b�dzie ju� za p�no.</p><p>Marek szybkim ruchem r�ki zatar� rysunek. Pos�g mu nie wyszed�. Wszystko przez te nerwy. Ci�gle ogarnia�a go ta nag�a irytacja, bezsilny gniew. �atwo by�o nakre�li� karykatur� Mateusza. A co z nim? Czym r�ni� si� od gromady dekadenckich mediewist�w, drobnych, ciemnow�osych elegancik�w, pe�nych wdzi�ku i odpornych, od wzorca nieprzydatnego naukowca, wytworu luksusu, cz�owieka, kt�rego nadzieje prys�y, a marzenia szuka�y wsparcia w tych kilku srebrnych pier�cieniach, w wizjach roku tysi�cznego, w ch�opach ci�gn�cych w�zki, martwych ju� od wiek�w, w zapomnianym j�zyku roma�skim, kt�ry nikogo nie obchodzi�, w kobiecie, kt�ra go rzuci�a? Marek uni�s� g�ow�. Po drugiej stronie ulicy znajdowa� si� wielki warsztat samochodowy. Marek nie lubi� warsztat�w samochodowych. Przygn�bia�y go. Ale w�a�nie wzd�u� tego warsztatu du�ymi krokami, spokojnie, nadchodzi� my�liwy-zbieracz. Marek patrzy� na niego z u�miechem. Wci�� tak samo jasnow�osy, z czupryn� zbyt g�st�, �eby uczesa� j� jak nale�y, w nie�miertelnych sk�rzanych sanda�ach, kt�re dzia�a�y Markowi na nerwy. Mateusz spieszy� na spotkanie. Jak zwykle pod ubraniem nie mia� bielizny. Nie wiadomo, w jaki spos�b Mateuszowi udawa�o si� zawsze sprawia� wra�enie cz�owieka nagiego pod wierzchnim ubraniem. Sweter na go�ym ciele, spodnie na go�ych po�ladkach, sanda�y na nogach, kt�re nie znosi�y skarpet.</p><p>I tak w ko�cu ka�dy � ubrany w stylu rustykalnym albo z wyszukan� elegancj�, postawny i barczysty czy szczup�y � siada� przy stoliku w sm�tnej kafejce. Bo te sprawy nie maj� ze sob� nic wsp�lnego.</p><p>��Zgoli�e� brod�? � zapyta� Marek. � Nie zajmujesz si� ju� prahistori�?</p><p>��Owszem, zajmuj� si� � odpar� Mateusz.</p><p>��Gdzie?</p><p>��U siebie.</p><p>Marek pokiwa� g�ow�. Nie oszukano go, Mateusz wpad� w tarapaty.</p><p>��Co zrobi�e� z r�kami?</p><p>Mateusz zerkn�� na czarne od brudu paznokcie.</p><p>��Pracowa�em jako mechanik. Wyrzucili mnie. Podobno nie czuj� silnik�w. W ci�gu tygodnia za�atwi�em trzy. Taki silnik to skomplikowana sprawa. Zw�aszcza kiedy nawali.</p><p>��Co robisz teraz?</p><p>��Sprzedaj� r�ne bzdety i jakie� plakaty na stacji Chatelet.</p><p>��Da si� z tego wy�y�?</p><p>��Nie. Teraz twoja kolej. Opowiadaj.</p><p>��Nie ma o czym. Robi�em za murzyna w wydawnictwie.</p><p>���redniowiecze?</p><p>��Osiemdziesi�ciostronicowy romans. Facet jest perfidny, kobieta promienna jak s�o�ce, ale naiwna. Pod koniec kochaj� si� jak wariaci i romansid�o robi si� piekielnie nudne. Nie wiadomo, kiedy si� rozstan�.</p><p>��Jasne� � mrukn�� Mateusz. � Rzuci�e� to?</p><p>��Zwolnili mnie. Zmienia�em ca�e zdania w ostatniej korekcie. By�em zbyt rozgoryczony i zirytowany. Zorientowali si� Jeste� �onaty? Masz kogo�? Dzieci?</p><p>��Nic.</p><p>M�czy�ni zamilkli i przygl�dali si� sobie.</p><p>��Po ile my mamy lat? � zapyta� Mateusz.</p><p>��Ko�o trzydziestu pi�ciu. Zazwyczaj w tym wieku jest si� ju� m�czyzn�.</p><p>��Rzeczywi�cie, wszyscy tak m�wi�. Nadal pasjonuje ci� to cholerne �redniowiecze?</p><p>Marek skin�� g�ow�.</p><p>��Piekielna nuda � oceni� Mateusz. � Nigdy nie potrafi�e� rozs�dnie do tego podej��.</p><p>��Nie m�wmy o tym, nie czas na to. Gdzie mieszkasz?</p><p>��W pokoiku, kt�ry musz� zwolni� za dziesi�� dni. Z plakat�w nie utrzymam d�u�ej tych dwudziestu metr�w kwadratowych. �wiat mi si� sypie.</p><p>I Mateusz mocno potar� d�o� o d�o�.</p><p>��Chc� ci pokaza� pewn� chat� � powiedzia� Marek. � Je�eli si� dogadamy, mo�e uda nam si� przeskoczy� trzydzie�ci tysi�cy lat, kt�re nas dziel�.</p><p>��I ca�e to g�wno?</p><p>��Nie mam poj�cia. P�jdziesz tam ze mn�?</p><p>Mateusz, chocia� oboj�tny, a nawet wrogi wobec wszystkiego, co wydarzy�o si� mniej ni� dziesi�� tysi�cy lat przed Chrystusem, zawsze robi� wyj�tek dla tego szczup�ego, ubieraj�cego si� na czarno mediewisty, kt�ry nie rozstawa� si� ze srebrzystym paskiem. Prawd� m�wi�c, uwa�a� t� swoj� przyjacielsk� s�abostk� za dow�d z�ego smaku. Ale jego sympatia do Marka, szacunek, jakim darzy� elastyczn� umys�owo�� i ci�ty j�zyk kolegi, sk�ania�y go do przymkni�cia oka na oburzaj�cy wyb�r, jakiego dokona� Marek, zajmuj�c si� zdegenerowanym okresem dziej�w ludzko�ci. Pomimo tak wstrz�saj�cej wady przyjaciela Mateusz sk�onny by� mu ufa� i cz�sto pozwala� nawet wci�ga� si� w realizacj� wariackich fantazji tego seniora bez grosza przy duszy. Cho�by dzi�, kiedy by�o jasne, �e senior-bankrut wyskuba� z sakwy ostatnie miedziaki i nie mia� nic poza pielgrzymim kosturem; m�wi�c pro�ciej � obaj tkwili po uszy w g�wnie, co zreszt� sprawi�o mu swoist� przyjemno��, ale nawet teraz Marek nie wyzby� si� pa�skiego majestatu, wdzi�ku i zdolno�ci przekonywania. Mo�e tylko szczypta goryczy w zakamarkach oczu, spora porcja �alu, wspomnienie zderze� i upadk�w, kt�rych wola�by nie zazna�, tak, w�a�nie tak� Zachowa� czar, zatrzyma� cienie marze�, kt�re on, Mateusz, cisn�� pod ko�a wagon�w metra sun�cych przez stacj� Chatelet.</p><p>C� z tego, �e Marek nie zamierza� wyrzec si� �redniowiecza? Mateusz mimo wszystko poszed� z nim do rudery, o kt�rej przyjaciel opowiada� mu po drodze. Jego upier�cieniona d�o� zatacza�a kr�gi w szarawym powietrzu, uzupe�niaj�c wyja�nienia. A zatem mieli tam ruder� w rozsypce, razem cztery pi�tra i ogr�dek. Tego Mateusz si� nie ba�. Zebra� jako� kwot� na komorne. Rozpali� ogie� w kominku. Ulokowa� gdzie� starego wuja Marka. Co to za historia z tym wujem? Nie m�g� go zostawi�, zamieszka z nimi albo w domu starc�w. Ano dobrze. To nieistotne. Mateusz mia� to w nosie. Ju� widzia�, jak stacja Chatelet oddala si� od niego. Pod��a� za Markiem ulicami, zadowolony, �e Marek popad� teraz w tarapaty, usatysfakcjonowany �a�osn� bezu�yteczno�ci� mediewisty na bezrobociu, zachwycony upodobaniem przyjaciela do b�yskotek, pogodzony z t� ruder�, w kt�rej na pewno zamarzn�, bo przecie� by� dopiero marzec. A� w ko�cu dotarli do odrapanego parkanu, przez kt�ry wida� by�o dom po�r�d wysokich traw, przy tej uliczce zapomnianej przez ca�y Pary�, a on, Mateusz, nie potrafi� ju� obiektywnie oceni� stanu parceli. Wszystko wydawa�o mu si� doskona�e. Spojrza� na Marka i u�cisn�� mu d�o�. Umowa stoi. Ale z samych zarobk�w handlarza drobiazg�w nie zdo�a op�aci� swojej cz�ci. Marek, kt�ry sta� oparty o parkan, przyzna� mu racj�. I znowu obaj spowa�nieli. Zapad�o d�ugie milczenie. A� wreszcie Mateusz rzuci� pewne personalia. �ukasz Devernois. Marek a� krzykn��.</p><p>��Chyba nie m�wisz powa�nie? Devernois? Mateusz, czy ty pami�tasz, co robi ten go��? I kim jest?</p><p>��Tak. � Mateusz westchn��. � Historykiem pierwszej wojny �wiatowej, Wielkiej Wojny.</p><p>��No i co?! Sam widzisz, �e to bzdura! Jeste�my bez grosza i nie czas na wybrzydzanie, wiem o tym. Ale bez przesady, zosta�o nam jeszcze troch� przesz�o�ci, kt�ra pozwala pomarzy� o przysz�o�ci. A co ty mi proponujesz? Pierwsz� wojn� �wiatow�? Histori� wsp�czesn�?! I co jeszcze? Czy ty w og�le wiesz, co m�wisz?</p><p>��Tak � odpar� Mateusz. � Ale ten ch�opak nie jest jakim� durniem.</p><p>��Podobno. Ale jednak. To nie wchodzi w gr�. Mateusz, wszystko ma swoje granice.</p><p>��Dla mnie jest to tak samo przykre jak dla ciebie. Tyle �e wed�ug mnie �redniowiecze czy historia wsp�czesna to prawie to samo.</p><p>��Licz si� ze s�owami, stary.</p><p>��Dobra. Wydaje mi si� tylko, �e Devernois, chocia� ma jak�� pensyjk�, te� utkn�� w bagnie.</p><p>Marek przymru�y� oczy.</p><p>��W bagnie? � powt�rzy�.</p><p>��Dok�adnie. Straci� posad� w pa�stwowym gimnazjum w Nord-Pas-de-Calais. Ma n�dzne p� etatu w prywatnej szkole katolickiej w Pary�u. Nuda, rozczarowanie, pisanie i samotno��.</p><p>��Czyli facet utkn�� w bagnie� Nie mog�e� od razu tak m�wi�?</p><p>Marek na chwil� zastyg� w bezruchu. B�yskawicznie analizowa� sytuacj�.</p><p>��To wszystko zmienia! � powiedzia� w ko�cu. � Pospiesz si�, Mateusz. Wielka Wojna czy cokolwiek innego, przymkniemy na to oko, zbierz si�y, b�d� twardy i r�b, co chcesz, byle go odszuka� i przekona�. Przyprowad� go tu na si�dm�. Przyjd� z w�a�cicielem. Musimy dzi� podpisa� umow�. Ruszaj si�, g��wkuj, b�d� przekonuj�cy. Trzech facet�w w bagnie to idealny zesp�, �eby z powodzeniem osi�gn�� totaln� klap�.</p><p>Po�egnali si� kr�tkim skinieniem i ruszyli, ka�dy w swoj� stron� � Marek biegiem, Mateusz spokojnym marszem.</p></section><section><title><p>IV</p></title><p>To by� ich pierwszy wiecz�r w ruderze przy ulicy Chasle. Pojawi� si� historyk pierwszej wojny �wiatowej, kt�r� Francuzi zw� Wielk�, b�yskawicznie u�cisn�� d�onie koleg�w, przebieg� po wszystkich czterech pi�trach, a potem znikn�� bez �ladu.</p><p>Kiedy ju� podpisali umow� najmu, Marek najpierw odetchn�� z ulg�, ale wkr�tce poczu�, �e zn�w budz� si� wszystkie najczarniejsze obawy. Ten nadpobudliwy dziejopis wsp�czesno�ci, kt�ry pojawi� si� z poblad�� twarz�, ze swym nieustannie opadaj�cym na oczy kosmykiem ciemnych w�os�w, w zaci�ni�tym pod szyj� krawacie, szarej marynarce i sfatygowanych, ale angielskich pantoflach, wzbudza� w nim niech��. Ten facet, nie m�wi�c ju� nawet o tragedii, jak� niew�tpliwie by� dokonany przez niego wyb�r Wielkiej Wojny, wymyka� si� wszelkiej sta�o�ci, dr�twy i zarazem na luzie, weso�kowaty i powa�ny, raz sk�onny do jowialnej ironii, kiedy indziej pe�en brutalnego cynizmu. Zdawa� si� wpada� ze skrajno�ci w skrajno��, to gniewny i zbuntowany, to pe�en dobrego nastroju, a jego humor by� zmienny i nieprzewidywalny. Niepokoi�. Trudno by�o zgadn��, jak u�o�y si� to s�siedztwo. �ycie pod wsp�lnym dachem z historykiem dwudziestego wieku, w dodatku chodz�cym w krawacie, by�o sytuacj� now�.</p><p>Marek spojrza� na Mateusza, kt�ry kr��y� po pustym pokoju mocno zadumany.</p><p>���atwo go przekona�e�?</p><p>��Starczy�o kilka s��w. Wsta�, poprawi� krawat, po�o�y� mi r�k� na ramieniu i powiedzia�: �Braterstwo okop�w to rzecz �wi�ta. Jestem z tob��. Troch� teatralnie to zabrzmia�o. Po drodze pyta� mnie, co nas interesuje, czym si� zajmujemy. Opowiedzia�em mu troch� o prahistorii, o plakatach, o �redniowieczu, o powie�ci mi�osnej i silnikach. Mina mu zrzed�a, pewnie z powodu �redniowiecza. Ale wzi�� si� w gar��, pogada� troch� o niwelowaniu r�nic spo�ecznych w okopach, s�owem, troch� bredzi�, i tyle.</p><p>��A teraz gdzie� znikn��.</p><p>��Ale zostawi� torb�. To chyba dobry znak.</p><p>A potem spec od Wielkiej Wojny wr�ci�, nios�c na plecach skrzynk� drewna na opa�. Marek nie s�dzi�, �e ten facet jest taki silny. Przynajmniej to mog�o si� na co� przyda�.</p><empty-line/><p>Dlatego w�a�nie po biwakowej kolacji, kt�r� jedli �na kolanie�, trzej badacze dziej�w ludzko�ci, kt�rzy wpadli w tarapaty, zebrali si� przy p�on�cym w kominku ogniu. A kominek by� brudny, osmalony i ogromny. �Ogie� � oznajmi� z u�miechem �ukasz Devernois � jest wsp�lnym punktem wyj�cia. Skromnym, ale jednak wsp�lnym. Mo�e by� wsp�lnym upadkiem, to zale�y od nas. Poza k�opotami jest na razie jedynym, co na pewno nas ��czy i cementuje przymierze. A przymierzy nie wolno lekcewa�y�.</p><p>�ukasz popar� te s�owa teatralnym i nieco patetycznym gestem. Marek i Mateusz obserwowali go, nie staraj�c si� nawet zrozumie� g��bokiej my�li ukrytej w tej przemowie, i spokojnie grzali r�ce nad ogniem.</p><p>��To proste � ci�gn�� �ukasz, podnosz�c g�os. � Dla silnego prahistoryka z tego domostwa, Mateusza Delamarre, ogie� to podstawa� Ma�e grupki wyl�knionych, ow�osionych ludzi skupiaj� si� na skraju groty, wok� �yciodajnych p�omieni, kt�re odstraszaj� dzikie zwierz�ta, przecie� wiecie, Walka o ogie�.</p><p>��Walka o ogie� � przerwa� Mateusz � zosta�a osnuta�</p><p>��Czy to wa�ne! � wpad� mu w s�owo �ukasz. � Nie popisuj si� erudycj�, kt�ra nie robi na mnie wra�enia. Nie obchodz� mnie te jaskinie, honorowe miejsce przypada prehistorycznemu ogniowi. Id�my dalej. Czas na Marka Vandooslera, kt�ry traci energi� na liczenie �rozpalonych� �redniowiecznych populacji� Mediewi�ci maj� z tym piekielny k�opot. Mo�na si� zapl�ta�. Wspinaj�c si� po drabinie czasu, dochodzimy do mnie, a zatem do ognia Wielkiej Wojny. �Walka o ogie� i �Bitewny ogie� Wielkiej Wojny�. Prawda, �e to wzruszaj�ce?</p><p>�ukasz wybuchn�� �miechem, napi� si� wina, a potem dorzuci� do ognia, popychaj�c nog� du�e polano. Marek i Mateusz u�miechali si� blado. Trzeba by�o jako� przywykn�� do tego niezno�nego, ale niezb�dnego go�cia, kt�ry p�aci jedn� trzeci� czynszu.</p><p>��W takim razie � podsumowa� Marek, bawi�c si� sygnetami � kiedy dziel�ce nas r�nice b�d� zbyt trudne, a przepa�ci czasowej nie da si� pokona�, pozostaje nam rozpali� ogie�? To mia�e� na my�li?</p><p>��To nam mo�e u�atwi� �ycie � przyzna� �ukasz.</p><p>��Rozs�dny pomys� � oceni� Mateusz.</p><p>I nie wspominaj�c ju� o czasie, grzali si� w cieple ognia. Prawd� m�wi�c, najbardziej martwi�a ich chwila obecna i pogoda na ten i najbli�sze wieczory. Zerwa� si� wiatr, rz�sisty deszcz wdziera� si� do domu. Trzej m�czy�ni rozgl�dali si�, szacuj�c zniszczenia, my�l�c o koniecznych naprawach i czekaj�cym ich wysi�ku. Tymczasem pokoje �wieci�y pustkami, zamiast krzese� mieli tylko skrzynki. Jutro wszyscy przynios� tu swoje rzeczy. Trzeba b�dzie gipsowa�, naprawi� instalacj� elektryczn�, wymieni� rury, powbija� haki. A Marek sprowadzi swojego starego wuja. Potem wyja�ni im ca�� spraw�. Co to za go��? Po prostu jego stary wuj. Najbli�szy krewny i chrzestny ojciec. A czym zajmuje si� ten chrzestny-wuj? Ju� niczym, jest emerytem. A przed emerytur�? Niewa�ne, pracowa�. Jako kto? Gdzie? Pytania �ukasza stawa�y si� m�cz�ce. Mia� pa�stwow� posad�, i tyle. Kiedy� opowie im o tym dok�adniej.</p></section><section><title><p>V</p></title><p>Drzewo troch� uros�o.</p><p>Ju� od miesi�ca Zofia codziennie stawa�a przy oknie na drugim pi�trze i obserwowa�a nowych s�siad�w. Zainteresowali j�. C� w tym z�ego? Trzech do�� m�odych m�czyzn, �adnej kobiety ani dzieci. Tylko ci trzej. Natychmiast pozna�a tego, kt�ry ubrudzi� si� rdz� kraty i powiedzia�, �e drzewko jest bukiem. Ucieszy�a si�, widz�c go w tym domu. Sprowadzi� jeszcze dw�ch koleg�w, zupe�nie innych ni� on. Jeden by� wysokim blondynem i chodzi� w sanda�ach, drugi nerwowym brunetem, zawsze w szarym garniturze. Zd��y�a ich ca�kiem dobrze pozna�. Czasami Zofia zastanawia�a si�, czy wypada tak ich podgl�da�. Wypada czy nie, dla niej by�a to rozrywka, a poza tym uspokaja�o j� to, dodawa�o pewno�ci, pomaga�o zapomnie� o tamtym. Dlatego wci�� to robi�a. Jej s�siedzi przez ca�y kwiecie� stale si� kr�cili. Biegali z deskami, wiadrami, wozili na taczkach jakie� worki i skrzynie na k�kach. Jak nazywa si� co� takiego p�askiego na k�kach? Musi mie� jak�� nazw�! A, po prostu w�zek transportowy. Wi�c te skrzynie wozili na w�zkach transportowych. Dobrze. Przeprowadzali remont. Cz�sto przechodzili przez ogr�d, kr�cili si� po nim, i dzi�ki temu Zofia pozna�a ich imiona. Specjalnie zostawia�a uchylone okno. Ten szczup�y, ubrany na czarno, to Marek. Misiowaty blondyn to Mateusz. A ten w krawacie to �ukasz. Nawet wierc�c dziury w �cianach, nie rozstawa� si� z krawatem. Zofia musn�a palcami sw�j szalik. Ka�dy ma jakie� s�abostki.</p><p>Przez ma�e okienko w garderobie na drugim pi�trze Zofia mog�a obserwowa� tak�e wn�trze domu. Odnawiane okna nie by�y zas�oni�te, zreszt� Zofia przypuszcza�a, �e nigdy nie pojawi� si� w nich firanki. Ka�dy z mieszka�c�w zajmowa� jedno pi�tro. Najbardziej k�opotliwy by� blondyn, kt�ry na swoim pi�trze pracowa� na p� nago, czasem prawie nago albo po prostu nago, r�nie to bywa�o. Wykazywa� przy tym ogromn� swobod� i zr�cznie sobie radzi� z remontem. Troch� j� to kr�powa�o. Blondyn by� osob� mi�� dla oka, to nie ulega�o kwestii. Nie by� to jednak pow�d, kt�ry w oczach Zofii dawa�by jej prawo do przesiadywania w garderobie i podgl�dania. Poza remontem, kt�rego s�siedzi chwilami mieli chyba powy�ej uszu, ale kt�ry konsekwentnie przeprowadzali, du�o czytali i pisali. P�ki ugina�y si� pod ci�arem ksi��ek. Zofia, kt�ra urodzi�a si� w kamienistych Delfach, a w �wiat wyfrun�a za swym g�osem, podziwia�a ludzi, kt�rzy przesiadywali przy biurkach i czytali w �wietle ma�ej lampki. Ostatnio, w zesz�ym tygodniu, w domu zamieszka� jeszcze kto�. Kolejny m�czyzna, ale znacznie starszy. Pocz�tkowo Zofia my�la�a, �e to tylko go��. Jednak okaza�o si�, �e i ten stary cz�owiek wprowadzi� si� do rudery. Czy na d�ugo? Tak czy inaczej mieszka� tam, na pi�terku. Dziwnie to wygl�da�o. Facet mia� chyba � przynajmniej z tej odleg�o�ci tak jej si� wydawa�o � ca�kiem atrakcyjn� twarz. Z pewno�ci� by� najprzystojniejszy z tej czw�rki. Ale i najstarszy. Mo�e sze��dziesi�cio-, mo�e siedemdziesi�cioletni. Da�aby g�ow�, �e z jego ust dob�dzie si� dono�ny tenor, ale okaza�o si�, �e ma mi�kki, jedwabisty g�os, tak niski, �e Zofia nie zdo�a�a dot�d uchwyci� ani s�owa z tego, co m�wi�. Wyprostowany, wysoki niczym kapitan, kt�rego statek zaton��, nie tyka� prac remontowych. Nadzorowa�, gaw�dzi�. Nie uda�o jej si� ustali�, jak ma na imi�. Zofia nazywa�a go tymczasowo Aleksandrem Wielkim albo starym nudziarzem, zale�nie od nastroju.</p><p>Najcz�ciej s�ycha� by�o tego, kt�ry nosi� krawat, �ukasza. Brzmienie jego g�osu by�o dono�ne, a on sam chyba dobrze si� bawi�, czyni�c g�o�ne komentarze i udzielaj�c najrozmaitszych rad, kt�rych dwaj pozostali na og� nie brali do serca. Pr�bowa�a rozmawia� o nich z Piotrem, ale s�siedzi nie interesowali go bardziej ni� drzewo. Dop�ki nie robili ha�asu w ruderze, nie obchodzili go. C�, Piotr by� bez reszty poch�oni�ty prac� i sprawami socjalnymi. Bo te� dzie� w dzie� przerzuca� sterty przera�aj�cych dokument�w, kt�re m�wi�y o mieszkaj�cych pod mostami dzieciach-matkach, o bezdomnych, o dwunastolatkach bez domu i rodziny, o starcach konaj�cych na zimnych strychach. Na tej podstawie opracowywa� informacje dla sekretarza stanu. A Piotr by� naprawd� odpowiedzialnym urz�dnikiem. Ale Zofi� dra�ni� spos�b, w jaki opowiada� czasami o �swoich� biedakach, kt�rych dzieli� na typy i podtypy, podobnie jak wielbicieli. Ciekawe, do jakiego gatunku zaliczy�by j�, dwunastolatk� z Delf, kt�ra sprzedawa�a turystom haftowane chusteczki? Czy tak�e uzna�by j� za �biedactwo�? C� zrobi� Potrafi�a zrozumie�, �e maj�c to wszystko na g�owie, gwi�d�e na drzewo albo na czterech nowych s�siad�w. Ale bez przesady. Dlaczego nie chcia� o tym po prostu pogaw�dzi�? Cho�by przez chwil�?</p></section><section><title><p>VI</p></title><p>Marek nawet nie uni�s� g�owy, s�ysz�c g�os �ukasza, kt�ry z wy�yn swego trzeciego pi�tra rzuci� has�o alarmu lub co� w tym stylu. W�a�ciwie Marek zdo�a� ju� jako� przystosowa� si� do wsp�istnienia z historykiem Wielkiej Wojny, kt�ry po pierwsze wykona� lwi� cz�� prac remontowych w ich ruderze, po drugie za� zdolny by� do niezwykle d�ugiego milczenia, gdy bez reszty oddawa� si� swym studiom. To milczenie, a mo�e i studia cechowa�a w dodatku imponuj�ca g��bia. �ukasz nie s�ysza� dos�ownie nic, kiedy poch�ania�a go ta wojenna zawierucha. On jeden potrafi� upora� si� z pracami hydraulicznymi i doprowadzi� do porz�dku instalacj� elektryczn� we wsp�lnym domu, tote� Marek, kt�ry absolutnie si� na tym nie zna�, by� mu dozgonnie wdzi�czny. Jemu te� zawdzi�czali przerobienie stryszku na dwupokojowe poddasze, gdzie nie by�o ju� ani zimno, ani ponuro i gdzie chrzestny czu� si� jak u Pana Boga za piecem. I wreszcie � to on op�aca� jedn� trzeci� komornego i przejawia� osza�amiaj�c� hojno��, za kt�rej spraw� ta n�dzna chata z tygodnia na tydzie� prezentowa�a si� coraz przyzwoiciej. Lecz z r�wnie wielk� hojno�ci� zasypywa� ich s�owami, czasem wzburzonym potokiem s��w. Wyg�asza� pe�ne ironii tyrady wojenne. Potrafi� zagalopowa� si� na tym polu bardzo daleko, wyg�aszaj�c ostre s�dy i przez godzin� rozwodz�c si� nad byle szczeg�em. Marek w�a�ciwie nauczy� si� ju� traktowa� te tyrady jak niegro�ne �redniowieczne smoki, kt�re na moment pojawia�y si� gdzie� na �redniowiecznym horyzoncie. �ukasz nie by� zreszt� znawc� sztuki wojennej. Z determinacj�, drobiazgowo zg��bia� dzieje Wielkiej Wojny, stara� si� poj�� jej istot�, lecz na pr�no. Mo�e dlatego by� ni� tak zafascynowany. Nie, z pewno�ci� kierowa� si� czym innym. Tak czy inaczej w�a�nie tego wieczoru, ko�o sz�stej, znowu go to napad�o. Tym razem �ukasz zbieg� po schodach i bez pukania wtargn�� do Marka.</p><p>��Og�aszam alarm! � krzykn��. � Wszyscy do schronu. S�siadka zmierza w nasz� stron�.</p><p>��Jaka s�siadka?</p><p>��Front zachodni. Albo, je�li wolisz, s�siadka z prawej. Ta bogata pani w apaszce. Ani s�owa wi�cej. I niech nikt si� nie rusza, kiedy zadzwoni do drzwi. Udajemy, �e dom jest pusty. Zaraz uprzedz� Mateusza.</p><p>Zanim Marek zd��y� cokolwiek powiedzie�, �ukasz zbiega� ju� na pierwsze pi�tro.</p><p>��Mateusz � krzykn�� �ukasz, otwieraj�c drzwi. � Alarm! Wszyscy do�</p><p>Marek us�ysza�, �e �ukasz zamilk� w p� s�owa. U�miechn�� si� i pod��y� jego �ladem.</p><p>��Cholera! � �ukasz odzyska� mow�. � Nie musisz chyba rozbiera� si� do naga, �eby ustawia� ksi��ki w bibliotece! To ci w czym� pomaga? Do diab�a, czy nie jest ci zimno?</p><p>��Przecie� nie jestem nagi, mam na nogach sanda�y � odpar� z powag� Mateusz.</p><p>��Dobrze wiesz, �e nie chodzi o sanda�y. A je�eli ju� bawi ci� odgrywanie roli cz�owieka z czas�w spowitych mrokiem dziej�w, to wbij sobie do g�owy, �e i on nie by� tak g�upi ani tak prymitywny, �eby biega� na golasa.</p><p>Mateusz wzruszy� ramionami.</p><p>��Wiem o tym r�wnie dobrze jak ty � powiedzia�. � To nie ma nic wsp�lnego z cz�owiekiem prahistorycznym.</p><p>��A z kim?</p><p>��Ze mn�. Ubrania mnie kr�puj�. Dusz� si� w nich. Tak jest mi dobrze. Jak mam ci to wyja�ni�? Nie rozumiem, w czym ci to przeszkadza, skoro jestem u siebie. Po prostu pukaj przed wej�ciem. Co si� sta�o? Co� pilnego?</p><p>Wydarzenia nagl�ce wykracza�y poza sfer� poj�� u�ywanych przez Mateusza. Marek wszed� do pokoju i u�miechn�� si�.</p><p>���Kiedy w�� ujrzy cz�owieka nagiego � odezwa� si� � odczuwa strach i ucieka najszybciej, jak potrafi; kiedy jednak ujrzy cz�owieka odzianego, atakuje go bez l�ku�. Trzynasty wiek.</p><p>��Pokonali�my par� �adnych lat � mrukn�� �ukasz.</p><p>��Co si� sta�o? � zapyta� znowu Mateusz.</p><p>��Nic. �ukasz zauwa�y� s�siadk� z frontu zachodniego, zmierzaj�c� w naszym kierunku. Postanowi�, �e nie zareagujemy na d�wi�k dzwonka.</p><p>��Dzwonek jest wci�� zepsuty � powiedzia� Mateusz.</p><p>��Szkoda, �e to nie s�siadka z frontu wschodniego � wtr�ci� �ukasz. � Bo s�siadka z frontu wschodniego jest �adna. Czuj�, �e z frontem wschodnim mo�na by podj�� pertraktacje.</p><p>��Sk�d wiesz?</p><p>��Przeprowadzi�em kilka akcji zwiadu taktycznego. Wsch�d jest bardziej poci�gaj�cy i przychylniejszy.</p><p>��Ale odwiedza nas Zach�d. I nie rozumiem, dlaczego mieliby�my nie otwiera� � przerwa� ostro Marek. � Lubi� j�, zamienili�my kt�rego� ranka kilka s��w. Zreszt� dla w�asnego dobra powinni�my zjedna� sobie s�siad�w. Z przyczyn strategicznych.</p><p>��Oczywi�cie � zgodzi� si� �ukasz � je�li rozwa�asz to z punktu widzenia dyplomacji.</p><p>��Raczej go�cinno�ci. A je�li wolisz � w kategoriach czysto ludzkich.</p><p>��Ju� puka do drzwi � przerwa� Mateusz. � P�jd� jej otworzy�.</p><p>��Mateuszu! � sykn�� Marek, chwytaj�c go za rami�.</p><p>��Co? Przecie� sam tego chcia�e�.</p><p>Marek spojrza� na niego, bezradnie rozk�adaj�c r�ce.</p><p>��Jasne. Cholera! � mrukn�� Mateusz. � Ubranie, trzeba si� ubra�.</p><p>��W�a�nie, Mateuszu. Ubranie bywa konieczne.</p><p>Wskoczy� w spodnie i sweter, podczas gdy Marek i �ukasz schodzili na d�.</p><p>��Przecie� tyle razy t�umaczy�em mu, �e sanda�y to za ma�o � rzuci� po drodze �ukasz.</p><p>��A ty � mrukn�� gniewnie Marek � lepiej si� zamknij.</p><p>��Dobrze wiesz, �e nie tak �atwo mi si� zamkn��.</p><p>��To fakt � przyzna� Marek. � Ale t� spraw� zostaw ju� mnie. Znam t� s�siadk� i ja otworz� jej drzwi.</p><p>��Sk�d j� znasz?</p><p>��Przecie� m�wi�em. Rozmawiali�my. O g�upstwie. O drzewie.</p><p>��O jakim drzewie?</p><p>��O m�odym buku.</p></section><section><title><p>VII</p></title><p>Wyra�nie skr�powana Zofia siedzia�a sztywno na krze�le, kt�re jej wskazano. Od czas�w greckich przywyk�a do przyjmowania lub odrzucania propozycji spotka� z dziennikarzami i wielbicielami, lecz nie do wpraszania si� do ludzi. Ju� od blisko dwudziestu lat nie puka�a do cudzych drzwi ot tak, bez uprzedzenia. Teraz siedzia�a w obcym pokoju, otoczona przez trzech m�czyzn, i zastanawia�a si�, co te� mogli pomy�le� o tak zaskakuj�cym zachowaniu s�siadki, kt�ra wpada, �eby ich przywita�. Dzi� nikt ju� tak nie post�puje. Dlatego chcia�a si� jak najszybciej wyt�umaczy�. Czy jednak mog�a z nimi rozmawia� tak, jak to sobie wyobra�a�a, obserwuj�c ich z okna na drugim pi�trze? Kiedy ju� stanie si� z lud�mi twarz� w twarz, wiele si� zmienia. Marek p� sta�, p� siedzia� na solidnym, drewnianym stole, krzy�uj�c szczup�e nogi. By� przystojny, a z jego niebrzydkiej twarzy spogl�da�y na ni� spokojne oczy, kt�re jej nie ponagla�y. Siedz�cy przed ni� Mateusz tak�e mia� �adne rysy twarzy, mo�e za grube usta i zarys podbr�dka, ale nagradza� to urok jego oczu, niebieskich jak morska woda w bezwietrzny dzie�. �ukasz, kt�ry krz�ta� si�, wyjmuj�c szklanki i butelki, raz po raz odrzuca� do ty�u g�ste w�osy. Mia� twarz dziecka i krawat doros�ego m�czyzny.</p><p>Uspokoi�a si�. Przecie� nie przysz�aby tu, gdyby nie ogarn�� jej strach!</p><p>��Musz� przyzna� � zacz�a, bior�c z r�k u�miechni�tego �ukasza szklank�, kt�r� jej poda� � �e przykro mi, i� panom przeszkadzam, ale szukam kogo�, kto zechcia�by wy�wiadczy� mi przys�ug�.</p><p>Dwie twarze mia�y wyczekuj�cy wyraz. Teraz musia�a ju� wszystko im wyja�ni�. Ale jak powiedzie� o czym� tak �a�osnym? �ukasz wcale nie s�ucha�. Wychodzi� i wraca�, jakby czuwa� nad gotuj�cym si� w kuchni daniem, kt�rego przyrz�dzenie bez reszty skupia�o jego uwag� i kt�remu musia� po�wi�ci� wszystkie si�y.</p><p>��Chodzi o pewne dziwaczne zdarzenie. Ale potrzebny mi kto�, kto wy�wiadczy mi przys�ug� � powt�rzy�a Zofia.</p><p>��Jakiego rodzaju przys�ug�? � zapyta� �agodnym tonem Marek, jakby chcia� jej pom�c.</p><p>��Trudno to powiedzie�, a wiem, �e i tak przez ostatni miesi�c du�o pracowali�cie. Chodzi o wykopanie do�u w moim ogrodzie.</p><p>��Brutalna interwencja na froncie zachodnim � szepn�� �ukasz.</p><p>��Oczywi�cie � ci�gn�a Zofia � zap�ac� wam, je�li si� dogadamy. Powiedzmy� trzydzie�ci tysi�cy frank�w dla was trzech.</p><p>��Trzydzie�ci tysi�cy frank�w? � powt�rzy� szeptem Marek. � Za wykopanie do�u?</p><p>��Wr�g podj�� pr�b� przekupstwa � mrukn�� niemal bezg�o�nie �ukasz.</p><p>Zofia czu�a si� skr�powana. Mimo to wydawa�o jej si�, �e trafi�a pod w�a�ciwy adres. I �e nie powinna si� wycofywa�.</p><p>��Tak. Trzydzie�ci tysi�cy frank�w za wykopanie do�u i za milczenie.</p><p>��Ale� � wtr�ci� Marek � prosz� pani�</p><p>��Nazywani si� Relivaux, Zofia Relivaux. Jestem wasz� s�siadk� z prawej strony.</p><p>��Nie � przerwa� cicho Mateusz. � Nie.</p><p>��Rzeczywi�cie jest pani nasz� s�siadk� � ci�gn�� p�g�osem Mateusz. � Ale nie jest pani Zofi� Relivaux. Jest pani �on� pana Relivaux. ale nazywa si� pani Zofia Simeonidis.</p><p>Marek i �ukasz spogl�dali na Mateusza zdumieni. Zofia u�miechn�a si�.</p><p>��Sopran liryczny � ci�gn�� Mateusz. � �Manon Lescaut�, �Madame Butterfly�, �Aida�, �Otello�, �Cyganeria�, �Elektra�� Ale ju� od sze�ciu lat nie pojawia si� pani na scenie. Pozwoli pani, �e powiem, i� to dla mnie zaszczyt, mie� pani� za s�siadk�.</p><p>I Mateusz sk�oni� g�ow� w ge�cie wyra�aj�cym szacunek. Przypatruj�c mu si�, Zofia pomy�la�a raz jeszcze, �e trafi�a pod w�a�ciwy adres. Westchn�a z zadowoleniem, a jej oczy obieg�y przestronny pok�j, wy�o�ony terakot�, �wie�o pomalowany, o kiepskiej akustyce, kt�r� poprawi� mog�oby obfitsze umeblowanie. Trzy weneckie okna wychodzi�y na ogr�d. Wn�trze przypomina�o nieco klasztorny refektarz. Przez niskie, r�wnie� zwie�czone �ukiem drzwi wchodzi� i wychodzi� �ukasz, wci�� z drewnian� chochl�. W klasztorze, zw�aszcza w refektarzu, mo�na przecie� wszystko wyzna�.</p><p>��Skoro pan ju� wszystko o mnie powiedzia�, nie musz� si� przedstawia� � skwitowa�a Zofia.</p><p>��W przeciwie�stwie do nas � odpar� Marek, na kt�rym s�owa Mateusza zrobi�y spore wra�enie. � On to Mateusz Delamarre�</p><p>��Nie trzeba � przerwa�a mu Zofia. � Troch� mi wstyd, �e ju� was znam, ale chc�c nie chc�c, s�yszy si� sporo z tego, co dzieje si� w s�siedzkim ogrodzie.</p><p>��Chc�c nie chc�c? � zdziwi� si� �ukasz.</p><p>��W�a�ciwie, chc�c, ma pan racj�. Patrzy�am i s�ucha�am, i to uwa�nie. Przyznaj� si� do tego.</p><p>Zofia na chwil� zamilk�a. Zastanawia�a si�, czy Mateusz odgad�, �e widzia�a go z ma�ego okna.</p><p>��Nie szpiegowa�am was. Po prostu mnie zainteresowali�cie. Domy�la�am si�, �e mog� was potrzebowa�. Co by�cie powiedzieli, gdyby pewnego ranka w waszym ogrodzie pojawi�o si� drzewo, o kt�rego pochodzeniu nic by�cie nie wiedzieli?</p><p>��Szczerze m�wi�c � odpar� �ukasz � nasz ogr�d jest w takim stanie, �e prawdopodobnie nawet by�my go nie zauwa�yli.</p><p>��Nie o to chodzi � wtr�ci� si� Marek. � Domy�lam si�, �e m�wi pani o tym m�odym buku?</p><p>��W�a�nie � Zofia skin�a g�ow�. � Przyby� pewnego ranka. Bez s�owa. Nie wiem, kto go zasadzi�. To nie jest prezent. I nie zrobi� tego ogrodnik.</p><p>��Co s�dzi o tym pani m��? � zapyta� Marek.</p><p>��Jest mu to oboj�tne. To bardzo zaj�ty cz�owiek.</p><p>��Chce pani przez to powiedzie�, �e nic go to nie obchodzi? � odezwa� si� �ukasz.</p><p>��Gorzej. Nie chce nawet, �ebym z nim o tym rozmawia�a. Dra�ni go to.</p><p>��Dziwne � powiedzia� Marek.</p><p>�ukasz i Mateusz pokiwali g�owami.</p><p>��Uwa�a pan, �e to dziwne? Naprawd�? � zapyta�a Zofia.</p><p>��Naprawd� � przyzna� Marek.</p><p>��Ja r�wnie� � szepn�a.</p><p>��Prosz� wybaczy�, �e zapytam jak kompletny ignorant � podj�� Marek � ale czy by�a pani s�awn� �piewaczk�?</p><p>��Nie � odrzek�a Zofia. � Nie wybitn�. Odnios�am pewien sukces. Ale nigdy nie by�am �wiatowej s�awy diw�. O nie. Je�eli my�la� pan, �e to ho�d, a sugerowa� to ju� m�j m��, obra� pan fa�szywy trop. Mia�am wielbicieli, ale nie wzbudza�am a� tak gor�cego podziwu. Prosz� zapyta� Mateusza, jest w tej dziedzinie ekspertem.</p><p>Mateusz ograniczy� si� do dwuznacznego gestu.</p><p>��Ocenia si� pani troch� za nisko � wyszepta�. Zapad�o milczenie. �ukasz, jak przysta�o na cz�owieka obytego, ponownie nape�ni� szklaneczki.</p><p>��Kr�tko m�wi�c � �ukasz machn�� drewnian� chochl� � boi si� pani. Nie oskar�a pani m�a, nikogo pani nie oskar�a, nie chce pani nawet o niczym takim my�le�, ale boi si� pani.</p><p>��Odczuwam niepok�j � odpar�a Zofia, zni�aj�c g�os do szeptu.</p><p>��Poniewa� zasadzone drzewo � ci�gn�� �ukasz � oznacza ziemi�. Ziemi� pod spodem. Ziemi�, kt�rej nikt nie poruszy, bo ro�nie na niej drzewo. Ziemi� zamkni�t�. Mo�na by rzec � gr�b. W sumie to ca�kiem interesuj�cy problem.</p><p>�ukasz by� brutalny i nigdy nie owija� w bawe�n�. Wydawa�o si� jednak, �e ma racj�.</p><p>��Nie posuwaj�c si� a� tak daleko � Zofia wci�� m�wi�a szeptem � chcia�abym, je�li mo�na to tak uj��, mie� czyste sumienie. Dowiedzie� si�, czy co� jest pod spodem.</p><p>��Albo kto� � dorzuci� �ukasz. � Czy ma pani podstawy, �eby my�le� o kim� konkretnym? O m�u? Robi� m�tne interesy? Mo�e mia� k�opotliwe kochanki?</p><p>��Do�� tego, �ukaszu � przerwa� Marek. � Nikt ci� nie prosi� o tak� pomoc. Pani Simeonidis przysz�a do nas w sprawie do�u, kt�ry trzeba wykopa�, a nie w �adnej innej. Pozwolisz, �e na tym poprzestaniemy. Nie ma sensu bezpodstawnie niszczy� wszystkiego wok�. Na razie chodzi tylko o wykopanie do�u. Czy dobrze zrozumia�em?</p><p>��Tak � potwierdzi�a Zofia. � Trzydzie�ci tysi�cy frank�w.</p><p>��Za co a� tyle pieni�dzy? Przyznaj�, �e to kusz�ce. Jeste�my bez grosza.</p><p>��Zauwa�y�am � powiedzia�a Zofia.</p><p>��Ale to nie pow�d, �eby trwoni� tak� sum� na wykopanie dziury w ziemi.</p><p>��Nigdy nic nie wiadomo � odpar�a Zofia. � Po tym dole� je�li co� jeszcze si� wydarzy, mo�e b�d� wola�a, aby wszystko utrzyma� w tajemnicy. A za milczenie trzeba p�aci�.</p><p>��Jasne � skwitowa� Mateusz. � Czy jednak wszyscy tu obecni godz� si� kopa� bez wzgl�du na to, co z tego wyniknie?</p><p>Ponownie zapad�a cisza. Sprawa nie by�a prosta. Rzecz jasna, �e w ich sytuacji perspektywa zarobku by�a n�c�ca. Z drugiej strony, zosta� wsp�lnikiem dla pieni�dzy� I wsp�lnikiem czego?</p><p>��Oczywi�cie, �e trzeba to zrobi� � powiedzia� g�os o �agodnym brzmieniu.</p><p>Wszyscy odwr�cili si� w stron�, z kt�rej dobiega�. Stary ojciec chrzestny wszed� do pokoju, nape�ni� szklank� i jakby nigdy nic przywita� si� z pani� Simeonidis. Zofia bacznie mu si� przygl�da�a. Z bliska nie wygl�da� na Aleksandra Wielkiego. Jego szczup�a, prosta sylwetka powodowa�a, �e sprawia� wra�enie wysokiego, w rzeczywisto�ci jednak nie by� a� tak wysoki. Ale ta twarz� Jej zacieraj�ce si� pi�kno wci�� robi�o wra�enie. Nie by�o w niej surowo�ci, lecz czyste rysy, orli nos, nieregularna linia ust, lekko uniesione �uki brwi, jasne spojrzenie � wszystko, czego trzeba, �eby da� mu moc uwodzenia, i to b�yskawicznego. Zofia doceni�a jego urok, oddaj�c sprawiedliwo�� temu obliczu. Inteligencja, b�yskotliwo��, �agodno��, a mo�e dwulicowo��. Stary wyg�adzi� d�oni� w�osy, jeszcze nie siwe, ale na p� czarne, na p� zbiela�e, kr�cone i opadaj�ce na kark, a potem usiad�. Wyda� opini�. Kopa�. I nikt nawet nie pomy�la�, �eby mu si� przeciwstawi�.</p><p>��S�ucha�em, stoj�c za drzwiami � powiedzia�. � Pani zreszt� pods�uchiwa�a nas przez okno. U mnie to niemal odruch, stary nawyk. Wcale mnie to nie kr�puje.</p><p>��Fajnie � mrukn�� �ukasz.</p><p>��Ma pani ca�kowit� racj� � ci�gn�� stary. � Trzeba kopa�.</p><p>Marek wsta�, wyra�nie za�enowany.</p><p>��To m�j wujek � powiedzia�, jakby to usprawiedliwia�o niedyskrecj� intruza. � M�j chrzestny, Armand Vandoosler. Mieszka tu.</p><p>��Lubi wyg�asza� w�asne opinie w ka�dej sprawie � mrukn�� �ukasz.</p><p>��Do�� tego, �ukaszu � przerwa� mu Marek. � Zamknij si�, to by�o w naszym kontrakcie.</p><p>Vandoosler z u�miechem machn�� r�k�, jakby przegania� natr�tn� much�.</p><p>��Nie denerwuj si� � powiedzia�. � �ukasz w�a�ciwie ma racj�. Lubi� wypowiada� si� w ka�dej sprawie. Zw�aszcza kiedy mam racj�. Zreszt� on te� to lubi. Nawet gdy nie ma racji.</p><p>Marek, kt�ry wci�� jeszcze sta�, wymownym spojrzeniem dawa� wujowi do zrozumienia, �e lepiej by by�o, gdyby sobie poszed�, bo nie powinien uczestniczy� w tej rozmowie.</p><p>��Nie � powiedzia� Vandoosler, patrz�c na Marka. � Mam powody, �eby tu zosta�.</p><p>Jego spojrzenie zatrzyma�o si� na �ukaszu, przesun�o na Mateusza, potem na Zofi� Simeonidis, a wreszcie zn�w spocz�o na Marku.</p><p>��Lepiej szczerze przedstawi� im sytuacj�, Marku � szepn��, u�miechaj�c si�.</p><p>��To nie jest najw�a�ciwsza chwila. Przesta� tru� � odburkn�� p�g�osem Marek.</p><p>��Dla ciebie �adna chwila nie b�dzie odpowiednia � powiedzia� Vandoosler.</p><p>��Powiedz im sam, skoro ci tak zale�y. To ty nawarzy�e� piwa, nie ja.</p><p>��Do diab�a z tym! � �ukasz machn�� chochl�. � Wuj Marka jest starym glin�, ot i ca�y problem! Chyba nie b�dziemy nad tym rozmy�lali do bia�ego rana, co?</p><p>��A ty sk�d o tym wiesz? � zapyta� Marek, gwa�townie odwracaj�c si� w stron� �ukasza.</p><p>��Och� zauwa�y�em par� drobiazg�w, robi�c remont.</p><p>��Najwyra�niej wszyscy tu lubi� myszkowa� � podsumowa� Vandoosler.</p><p>��Nie mo�na by� historykiem, je�eli nie potrafi si� szpera� � odpar� �ukasz, wzruszaj�c ramionami.</p><p>Marek by� w�ciek�y. Znowu pozwoli� sobie na ten cholerny napad irytacji. Przys�uchuj�ca si� im uwa�nie Zofia zachowa�a stoicki spok�j. Podobnie jak Mateusz. Czekali.</p><p>��Wspania�a ta historia wsp�czesna. � Marek cedzi� s�owa. � Powiedz, co jeszcze odkry�e�.</p><p>��Drobiazgi. �e tw�j wujek zajmowa� si� narkotykami, by� w brygadzie zwalczania hazardu�</p><p>���a przez siedemna�cie lat pracowa� jako komisarz w wydziale kryminalnym � podj�� spokojnie Vandoosler. � I �e mnie wyrzucili, skre�lili. Bez medalu po dwudziestu o�miu latach s�u�by. Kr�tko m�wi�c � ha�ba, wstyd i publiczne pot�pienie.</p><p>�ukasz pokiwa� g�ow�.</p><p>��Trafne podsumowanie � przyzna�.</p><p>��Cudownie � wycedzi� przez z�by Marek, wpatruj�c si� w �ukasza. � Ale dlaczego o tym nie wspomnia�e�?</p><p>��Bo nic mnie to nie obchodzi � powiedzia� �ukasz.</p><p>���wietnie � szepn�� Marek. � Ciebie, drogi wujku, nikt o nic nie prosi� � ani o to, �eby� do nas zszed�, ani �eby� s�ucha�, a ciebie, �ukaszu, nikt nie upowa�ni� do szperania ani do rozpowiadania tego wszystkiego. Mogli�my z tym jeszcze poczeka�, prawda?</p><p>��Ot� nie � powiedzia� Vandoosler. � Pani Simeonidis potrzebuje waszej pomocy w delikatnej sprawie i lepiej, �eby wiedzia�a, �e na stryszku siedzi sobie stary gliniarz. Teraz mo�e si� jeszcze wycofa� albo was zatrudni�. Uczciwo�� wymaga�a, �eby jej o tym powiedzie�.</p><p>Marek spojrza� badawczo na Mateusza i �ukasza.</p><p>���wietnie � powt�rzy�, jeszcze bardziej podnosz�c g�os. � Armand Vandoosler to stary, zdemoralizowany eksgliniarz. Ale wci�� jest glin� i wci�� jest zdegenerowany, tego mo�ecie by� pewni. A w dodatku �wietnie sobie radzi z wymiarem sprawiedliwo�ci i z �yciem. Co prawda, ta zaradno�� mo�e mu stan�� o�ci� w gardle. Ale nie musi.</p><p>��Na og� staje � doda� Vandoosler.</p><p>��Ale nie wszystko wam powiedzia�em � podj�� Marek. � Teraz r�bcie z t� wiedz�, co chcecie. Uprzedzam jednak � to m�j chrzestny i wuj. Jest bratem mojej matki, wi�c tak czy inaczej nie ma o czym m�wi�. Zostanie tu. Je�eli wsp�lna chata wam nie odpowiada�</p><p>��Stara rudera � wtr�ci�a Zofia Simeonidis. � Tak nazywaj� j� mieszka�cy dzielnicy.</p><p>��Niech b�dzie� je�li stara rudera nie odpowiada wam z powodu wuja, kt�ry osobliwie traktowa� prac� w policji, mo�ecie pakowa� manatki. Stary i ja poradzimy sobie bez was.</p><p>��Dlaczego tak si� denerwujesz? � zapyta� Mateusz, kt�rego niebieskie oczy by�y oaz� spokoju.</p><p>��Te� tego nie rozumiem. � �ukasz znowu wzruszy� ramionami. � Facet daje si� ponosi� nerwom i wyobra�ni. Ale wiesz, tacy s� ludzie �redniowiecza. Moja cioteczna babka pracowa�a w rze�ni, a ja wcale si� tym nie przejmuj�.</p><p>Marek, nagle si� uspokoiwszy, spu�ci� g�ow� i spl�t� r�ce. Zerkn�� ukradkiem na �piewaczk� z frontu zachodniego. Co te� postanowi teraz, wiedz�c, �e w domu, to znaczy w tej starej ruderze, mieszka stary, zepsuty gliniarz?</p><p>Zofia jakby czyta�a w jego my�lach.</p><p>��Jego obecno�� wcale mi nie przeszkadza � powiedzia�a.</p><p>��Trudno znale�� osob� bardziej godn� zaufania ni� skorumpowany gliniarz � rzek� stary Vandoosler. � Zalety takiego faceta to s�uchanie, d��enie do poznania prawdy i �wiadomo��, �e ma trzyma� j�zyk za z�bami. W pewnym sensie to idea�.</p><p>��Cho�by w�tpliwy � doda� p�g�osem Marek � ale wujek by� �wietnym glin�. Mo�e si� nam przyda�.</p><p>��Nie martw si� � uspokaja� go Vandoosler, zwracaj�c spojrzenie na Zofi�. � Pani Simeonidis sama to oceni. Oczywi�cie, je�eli pojawi� si� jakie� problemy. A co do tych trzech � powiedzia�, wskazuj�c m�odych ludzi � to nie s� g�upcami. Oni te� mog� si� przyda�.</p><p>��Nie powiedzia�am, �e s� g�upcami � odpar�a Zofia.</p><p>��Chyba warto troch� bli�ej ich pozna� � doda� Vandoosler. � O moim siostrze�cu Marku sporo m�g�bym powiedzie�. Mieszka� u mnie w Pary�u jako dwunastolatek� w�a�ciwie by� ju� wtedy prawie ukszta�towany. Sk�onny do gniewu, uparty, egzaltowany, �atwo dawa� si� zbija� z tropu, ale ju� by� za sprytny, �eby siedzie� spokojnie. Niewiele mog�em zrobi�. Wpoi�em mu tylko par� zdrowych zasad, dotycz�cych koniecznego zam�tu, w kt�rym trzeba nieustannie �y�. Umia� sobie radzi�. Dw�ch pozosta�ych zacz��em poznawa� dopiero przed tygodniem i jak na razie prezentuj� si� ca�kiem nie�le. To ciekawy zesp�, ka�dy z nich ma wielk� pasj�. Zabawna gromadka. Ale przechodz�c do rzeczy, po raz pierwszy spotykam si� z tak� spraw�. Chyba i tak za d�ugo zwleka�a pani z zaj�ciem si� tym drzewem.</p><p>��Ale co mia�am zrobi�? � powiedzia�a Zofia. � Policjanci by mnie wy�miali.</p><p>��Co do tego nie ma cienia w�tpliwo�ci � zgodzi� si� Vandoosler.</p><p>��A nie chcia�am denerwowa� m�a.</p><p>��Chodz�cy rozs�dek.</p><p>��Dlatego czeka�am� a� lepiej ich poznam. Ich.</p><p>��Jak mamy to zrobi� � zapyta� Marek � je�li nie chce pani niepokoi� m�a?</p><p>��Pomy�la�am � powiedzia�a Zofia � �e mogliby�cie si� poda� za robotnik�w zatrudnionych przez miasto. Weszliby�cie pod pozorem sprawdzania przewod�w elektrycznych lub czego� w tym rodzaju. Czegokolwiek, co wymaga rob�t ziemnych. Oczywi�cie wykop musia�by biec pod tym drzewem. Dam wam dodatkowe pieni�dze na ubrania robocze, wynajem wozu i narz�dzia.</p><p>��Zgoda � powiedzia� Marek.</p><p>��To si� da za�atwi� � doda� Mateusz.</p><p>��B�dzie pani mog�a obserwowa� reakcj� m�a, kiedy przyjd� z planami wykop�w? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Postaram si� � odpar�a Zofia.</p><p>��Zna ich twarze?</p><p>��Jestem pewna, �e nie. Zupe�nie nie zwraca na nich uwagi.</p><p>��Doskonale � powiedzia� Marek. � Dzi� jest czwartek. Musimy dopracowa� plan i przygotowa�, co trzeba� W poniedzia�ek rano zadzwonimy do pani drzwi.</p><p>��Dzi�kuj� � rzek�a Zofia. � Zabawne, ale w tej chwili jestem przekonana, �e pod drzewem nic nie ma.</p><p>Otworzy�a torebk�.</p><p>��Oto pieni�dze � powiedzia�a. � Pe�na kwota.</p><p>��Ju� teraz? � zdziwi� si� Marek.</p><p>Stary Vandoosler u�miechn�� si�. Zofia Simeonidis by�a wyj�tkow� kobiet�. Nie�mia�a, na poz�r niezdecydowana, mimo to ju� przygotowa�a pieni�dze. Czy by�a a� tak pewna, �e ich przekona? Wyda�o mu si� to interesuj�ce.</p></section><section><title><p>VIII</p></title><p>Po wyj�ciu Zofii Simeonidis przez chwil� wszyscy kr��yli po pokoju, nie wiedz�c, co ze sob� zrobi�. Stary Vandoosler postanowi� zje�� kolacj� w swoim podniebnym apartamencie. Zanim wyszed�, obserwowa� wsp�lokator�w. Wszyscy trzej jakby utkn�li, ka�dy przy innym oknie, i teraz wpatrywali si� w ciemny ogr�d. Pod �ukami okiennych wykuszy wygl�dali niczym zwr�cone plecami do widza pos�gi. Pos�g �ukasza po lewej, w �rodku statua Marka, po prawej Mateusza. �wi�ty �ukasz, �wi�ty Marek i �wi�ty Mateusz zastygli w bezruchu, ka�dy w swej alkowie. Dziwni ch�opcy, niezwykli �wi�ci. Marek spl�t� r�ce na plecach i sta� wyprostowany w lekkim rozkroku. Vandoosler pope�ni� w �yciu wiele g�upstw, ale bardzo kocha� siostrze�ca. Cho� nigdy nie stali nad chrzcielnic�.</p><p>��Czas na kolacj� � przerwa� milczenie �ukasz. � Upiek�em pasztet.</p><p>��Z czego? � zainteresowa� si� Mateusz.</p><p>M�czy�ni wci�� nie ruszali si� z miejsc � rozmawiali, stoj�c przy oknach i wpatruj�c si� w ogr�d.</p><p>��Z zaj�ca. Chudziutki pasztet. My�l�, �e jest smaczny.</p><p>��Zaj�c to drogie mi�so � stwierdzi� Mateusz.</p><p>��Marek zw�dzi� go dzi� rano i przyni�s� � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Fajnie! � uzna� Mateusz. � Marek jest podobny do swego wujaszka. Dlaczego zw�dzi�e� tego zaj�ca?</p><p>��Bo �ukasz mia� na niego wielk� ochot�, a zaj�c jest za drogi.</p><p>��Jasne � rzek� Mateusz. � Skoro tak do tego podchodzisz� Powiedz, jak to si� sta�o, �e nosisz to samo nazwisko co brat twojej matki?</p><p>��Moja matka by�a samotna, durniu.</p><p>��Jedzmy ju� � wtr�ci� �ukasz. � Dlaczego si� go czepiasz?</p><p>��Nie czepiam si�. Po prostu pytam. Co takiego zrobi� Vandoosler, �e go wyrzucili?</p><p>��Pom�g� zab�jcy w ucieczce.</p><p>��Jasne� � powt�rzy� Mateusz. � Vandoosler� jakie to nazwisko?</p><p>��Belgijskie. W�a�ciwie pisa�o si� je Van Dooslaere. Ale by�o za trudne. M�j dziadek osiad� we Francji w tysi�c dziewi��set pi�tnastym.</p><p>��A � mrukn�� �ukasz. � By� na froncie? Zostawi� jakie� zapiski, listy?</p><p>��Nic mi o tym nie wiadomo � powiedzia� Marek.</p><p>��Trzeba by to zbada�. � �ukasz wci�� sta� przy oknie.</p><p>��Ale przedtem � powiedzia� Marek � zajmiemy si� kopaniem rowu. Nie mam poj�cia, w co wdepn�li�my.</p><p>��W g�wno � odpar� Mateusz. � Mo�na si� przyzwyczai�.</p><p>��Siadajmy do sto�u � przerwa� im �ukasz. � I udawajmy, �e ju� si� z niego wygrzebali�my.</p></section><section><title><p>IX</p></title><p>Vandoosler wraca� z targu. Robienie zakup�w powoli stawa�o si� jego codziennym obowi�zkiem. Nie ci��y�o mu to, wr�cz przeciwnie. Lubi� w��czy� si� po ulicach, obserwowa� ludzi, chwyta� strz�py rozm�w, w��cza� si� w nie, przysiada� na �awkach, gaw�dzi� o codziennych sprawach. Nawyki policjanta, instynkt uwodziciela, �yciowa tu�aczka. U�miechn�� si�. Ta nowa dzielnica przypad�a mu do gustu. Nowy dom te�. Opu�ci� stare mieszkanie, nie ogl�daj�c si� za siebie, zadowolony, �e mo�e zacz�� nowe �ycie. Zawsze bardziej poci�ga�o go zaczynanie czego� nowego ni� kontynuacja.</p><p>Vandoosler zatrzyma� si� u wylotu ulicy Chasle i z przyjemno�ci� obserwowa� sw�j nowy teren. Jak si� tu znalaz�? Za spraw� splotu przypadk�w. Kiedy si� nad tym zastanawia�, jego �ycie jawi�o mu si� niczym sp�jna tkanina, a jednak nie m�g� wyzby� si� wra�enia, �e jest chaotyczne, wra�liwe na ulotno�� chwili, �e nie pozostawia za sob� niczego trwa�ego. Wielkie idee, przemy�lane projekty, owszem � miewa� takie. Ale �adnego nie doprowadzi� do ko�ca. Ani jednego. U�wiadomi� sobie, �e twarde postanowienia topnia�y, gdy tylko co� innego przyci�gn�o jego uwag�, �e szczere zobowi�zania gas�y, kiedy tylko nadarzy�a si� okazja, �e wspania�e s�owa kona�y w starciu z rzeczywisto�ci�. Tak to ju� by�o. Przywyk� do tego i nie widzia� powodu, �eby z tym walczy�. Wystarczy by� na bie��co. Skuteczny, cz�sto okrywaj�cy si� na kr�tk� chwil� chwa��, wiedzia�, �e pami�� o nim zaga�nie bardzo szybko. Ta ulica Chasle, tak niezwykle prowincjonalna, by�a wspania�a. I zn�w nowe miejsce. Na jak d�ugo? Przechodz�cy obok m�czyzna obrzuci� go spojrzeniem, kt�re zdradza�o zaciekawienie. Pewnie zastanawia� si�, co te� robi ten cz�owiek, kt�ry zatrzyma� si� z koszem pe�nym zakup�w na �rodku chodnika. Vandoosler pomy�la�, �e kto� taki umia�by wyja�ni�, dlaczego mieszka w�a�nie tutaj, a mo�e nawet naszkicowa� obraz w�asnej przysz�o�ci. Tymczasem jemu trudno by�oby nawet zamkn�� w kilku zdaniach to, co ju� prze�y�. Patrz�c wstecz, widzia� cudown� sie� przyczyn i skutk�w, zbieg�w okoliczno�ci, nieudanych albo zwie�czonych sukcesem �ledztw, wykorzystanych okoliczno�ci, uwiedzionych kobiet, wspania�ych zdarze�, z kt�rych �adne nie trwa�o d�ugo, i trup�w tak licznych, �e nie poddawa�y si� syntezie. Na szcz�cie. Pewnie, �e by�o tam r�wnie� sporo szk�d. To nieuniknione. Trzeba odrzuca� stare, aby zazna� nowego.</p><p>Przed powrotem do mieszkania by�y komisarz usiad� na murku na wprost domu. Dobrze nacieszy� si� promieniami kwietniowego s�o�ca. Stara� si� nie patrze� w stron� domu Zofii Simeonidis, gdzie od wczoraj trzej robotnicy prowadzili wykopy. Zerkn�� na dom, kt�ry graniczy� z ich posesj� z drugiej strony. Jak to m�wi� �wi�ty �ukasz? Front wschodni? Co za maniak z tego ch�opaka! Co go w�a�ciwie obchodzi�a pierwsza wojna �wiatowa? C�, ka�dy ma swojego bzika. Vandoosler skupi� si� na froncie wschodnim. Zasi�ga� j�zyka, gromadzi� okruchy informacji. Metody gliniarza. S�siadka nazywa�a si� Julia Gosselin, mieszka�a z bratem, Jerzym, cz�owiekiem niezwykle ma�om�wnym. Trzeba si� by�o temu przyjrze�. Zreszt� Armand Vandoosler ka�dej sprawie lubi� si� bli�ej przyjrze�. Wczoraj s�siadka ze Wschodu pracowa�a w ogrodzie. Na powitanie wiosny. Zamieni� z ni� par� s��w, ot tak sobie. Vandoosler u�miechn�� si�. Mia� sze��dziesi�t osiem lat, przysz�a pora, �eby nie �udzi� si� na pr�no. Nie chcia�by nara�a� si� na odtr�cenie. Pozostawa�a mu ostro�no�� i wa�enie s��w i czyn�w. Ale na marzenia m�g� sobie jeszcze pozwoli�. Uwa�nie obserwowa� Juli�. Wyda�a mu si� �adna i energiczna. Mia�a oko�o czterdziestki, wi�c uzna�, �e stary gliniarz na nic by si� jej nie zda�. Nawet je�li � jak m�wiono � wci�� jeszcze by� przystojny. Nigdy nie m�g� zrozumie�, dlaczego ludzie uwa�ali, �e ma �adn� twarz. Jego zdaniem by�a za szczup�a, zbyt ko�cista, o rysach nie tak szlachetnych, jakby pragn��. Nigdy nie zakocha�by si� w kim� takim jak on. A jednak zakochiwa�y si� w nim. I to cz�sto. Pomaga�o mu to, i to bardzo, w pracy policjanta, nie m�wi�c ju� o innych sprawach. Ale narobi�o te� sporo szk�d. Armand Vandoosler nie lubi�, gdy jego my�li pod��a�y w tym kierunku. Kiedy skupia�y si� na szkodach. A zdarzy�o si� to ju� dwa razy w ci�gu pi�tnastu minut. Na pewno dlatego, �e znowu odmieni� swe �ycie, miejsce, otoczenie. A mo�e dlatego, �e w sklepie rybnym spotka� tamte bli�ni�ta.</p><p>Przesun�� si�, �eby ustawi� kosz w cieniu, i r�wnocze�nie zbli�y� si� do frontu wschodniego. Dlaczego, do stu diab��w, jego my�li znowu musia�y pobiec tym torem? Mia� przecie� po prostu czatowa� na s�siadk� z lewej i przygotowa� ryby dla trzech robotnik�w, kt�rzy kopali r�w. Szkody? No i co z tego? Do jasnej cholery, nie on jeden w tym celowa�. Oczywi�cie, czasami zachowywa� si� jak s�o� w sklepie z porcelan�. Zw�aszcza wobec niej i bli�ni�t, kt�re opu�ci� pewnego dnia, niewiele my�l�c. Bli�ni�ta mia�y wtedy po trzy lata. A przecie� zale�a�o mu na �ucji. Kiedy� powiedzia� nawet, �e zawsze b�dzie przy niej. Ale wysz�o inaczej. Stoj�c na dworcowym peronie, patrzy�, jak odchodz�. Vandoosler westchn��. Z wolna uni�s� g�ow�, odrzuci� w�osy do ty�u. Teraz dzieciaki mia�y ju� po dwadzie�cia cztery lata. Gdzie si� podziewa�y? Spieprzy� to. Co za g�upota! Blisko, daleko? A ona? Nie warto si� zastanawia�. To niewa�ne. Bez znaczenia. Mi�o�� mo�na znale�� na ka�dym kroku, ka�da jest taka sama, wystarczy si� pochyli�, aby j� mie�. I tyle. To drobiazg. To k�amstwo, �e jedna jest lepsza, inna gorsza, bzdura. Vandoosler wsta�, podni�s� kosz i zbli�y� si� do ogrodu s�siadki z frontu wschodniego, Julii. Nadal nikogo tam nie by�o. A gdyby tak zapu�ci� si� dalej? Z uzyskanych przez niego informacji wynika�o, �e Julia prowadzi�a restauracj� Le Tonneau zaledwie dwie ulice dalej. Vandoosler doskonale wiedzia�, jak przyrz�dzi� ryb�, ale przecie� pro�ba o podanie przepisu nic nie kosztowa�a. Nic nie ryzykowa�.</p></section><section><title><p>X</p></title><p>Trzej kopacze rowu byli tak wyczerpani, �e nawet nie zauwa�yli, �e jedz� ryb� kupion� w barze.</p><p>��Nic! � powiedzia� Marek, nape�niaj�c szklank�. � Zupe�nie nic! Nie do wiary. W�a�nie zasypujemy ten r�w. Do wieczora sko�czymy.</p><p>��A czego si� spodziewa�e�? � mrukn�� Mateusz. � Zw�ok? Naprawd� tego si� spodziewa�e�?</p><p>��Prawd� m�wi�c, im d�u�ej nad tym rozmy�la�em�</p><p>��Lepiej nie rozmy�laj zbyt d�ugo. I tak sporo my�limy, wcale tego nie chc�c. Pod tym drzewem nic nie le�y, koniec kropka.</p><p>��Czy to pewne? � zapyta� g�uchym g�osem Vandoosler.</p><p>Marek uni�s� g�ow�. Dobrze zna� ten g�uchy g�os. Kiedy chrzestny m�wi� w ten spos�b, g��boko nad czym� my�la�.</p><p>��Pewne � odpar� Mateusz. � Ten, kto sadzi� drzewo, nie kopa� g��boko. Warstwy ziemi na poziomie siedemdziesi�ciu centymetr�w by�y nienaruszone. Jest tam usypisko z ko�ca osiemnastego wieku, czyli z okresu budowy domu.</p><p>Mateusz wyj�� z kieszeni fragment fajki z glinki, kt�rej nie oczy�ci� jeszcze z ziemi. Po�o�y� j� na stole. Pochodzi�a z ko�ca osiemnastego wieku.</p><p>��Prosz� � powiedzia�. � Oto i co� dla znawc�w. Zofia Simeonidis b�dzie mog�a spa� spokojnie. A jej m�� nawet si� nie skrzywi�, kiedy oznajmili�my, �e b�dziemy kopali w jego ogrodzie. To spokojny facet.</p><p>��By� mo�e � mrukn�� Vandoosler. � Jednak wci�� nie wiadomo, sk�d wzi�o si� drzewo.</p><p>��W�a�nie � zgodzi� si� z nim Marek. � Wci�� tego nie wiemy.</p><p>��Do diab�a z drzewem � rzek� �ukasz. � Pewnie chodzi o jaki� zak�ad albo co� w tym rodzaju. Dostali�my trzydzie�ci tysi�cy frank�w i wszyscy s� zadowoleni. Zasypiemy r�w i o dziewi�tej wieczorem p�jdziemy spa�. Wycofujemy si� na ty�y. Padam z n�g.</p><p>��Nie � sprzeciwi� si� Vandoosler. � Dzi� wieczorem wychodzimy.</p><p>��Komisarzu � w��czy� si� do rozmowy Mateusz. � �ukasz ma racj�, jeste�my wyko�czeni. Je�li pan chce, mo�e pan wyj��, ale my k�adziemy si� spa�.</p><p>��Musicie zdoby� si� na ten wysi�ek, �wi�ty Mateuszu.</p><p>��Do diab�a, nie jestem �adnym �wi�tym Mateuszem!</p><p>��Wiem o tym. � Vandoosler wzruszy� ramionami. � Ale jakie to ma znaczenie? Mateusz czy �wi�ty Mateusz, �ukasz czy �wi�ty �ukasz� na jedno wychodzi. A mnie to bawi. Starzec �yj�cy po�r�d ewangelist�w� A gdzie si� podzia� ten czwarty, co? Nie ma go! To zupe�nie jak� W�z na trzech ko�ach, ci�gni�ty przez trzy konie. Naprawd� zabawna historia.</p><p>��Zabawna? Bo z takiego wozu mo�na wpa�� do rowu? � zapyta� z irytacj� Marek.</p><p>��Nie � odpar� Vandoosler. � Dlatego �e nigdy nie dojedziesz nim tam, dok�d zmierzasz i powiniene�. Taki pojazd jest nieprzewidywalny, i tyle. I to jest zabawne. Prawda, �wi�ty Mateuszu?</p><p>��Skoro pan si� upiera. � Mateusz westchn��, zaciskaj�c d�onie. � Zreszt� w ten spos�b nie da si� mnie przeanieli�.</p><p>��O przepraszam � podchwyci� Vandoosler � ale ewangelista nie ma nic wsp�lnego z anio�em. Dajmy temu spok�j. Dzi� wieczorem s�siadka urz�dza przyj�cie. Ta ze Wschodu. Podobno cz�sto robi takie rzeczy. Jest go�cinna i lubi si� bawi�. Przyj��em zaproszenie. Powiedzia�em, �e przyjdziemy wszyscy czterej.</p><p>��S�siedzkie przyj�cie? � �ukasz wzruszy� ramionami. � Nie ma mowy. Papierowe kubki, kwa�ne bia�e wino, jednorazowe talerze pe�ne s�onych paskudztw. Ani my�l� Nawet tkwi�c po uszy w g�wnie, a w�a�ciwie przede wszystkim, kiedy tkwi� po uszy w g�wnie, nie b�d� chodzi� na takie imprezy. Albo prawdziwe, wystawne przyj�cie, albo nic. G�wno albo luksus, bez �adnych kompromis�w, stan�w po�rednich. �adnego z�otego �rodka. Wybieraj�c z�oty �rodek, zatracam si� i to wprawia mnie w przygn�bienie.</p><p>��Ona nie robi tego przyj�cia w domu � wyja�ni� Vandoosler. � Ma tu w pobli�u restauracj�, Le Tonneau. Chcia�aby postawi� wam drinka. Co w tym z�ego? Julia ze Wschodu warta jest chwili uwagi, a jej brat pracuje w wydawnictwie. Mo�e si� kiedy� przyda�. A poza tym b�dzie tam Zofia Simeonidis z m�em. Zawsze przychodz� do Julii. A ja mam ochot� przyjrze� si� s�siadom.</p><p>��Zofia i ta druga przyja�ni� si�?</p><p>��Bardzo.</p><p>��Przymierze Wschodu z Zachodem � powiedzia� �ukasz � zagra�a nam schwytaniem w kleszcze, trzeba zak��ci� ten uk�ad. I mniejsza o kubki.</p><p>��Zastanowimy si� nad tym wieczorem � powiedzia� Marek, kt�rego zmienne zachcianki i dominacja wuja wyra�nie m�czy�y. Czego szuka� stary Vandoosler? Po�ywki dla znudzonego umys�u? �ledztwa? �ledztwo w�a�nie si� sko�czy�o i to jeszcze zanim naprawd� si� zacz�o.</p><p>��Powiedzieli�my ci przecie�, �e pod drzewem nic nie ma � podj�� Marek. � Zapomnij o tym przyj�ciu.</p><p>��To nie ma nic wsp�lnego � zaprotestowa� Vandoosler.</p><p>��Wybacz, ale dobrze wiesz, �e ma. Chcesz dalej szuka�. Byle czego i byle gdzie, �eby tylko m�c szuka�.</p><p>��Co z tego?</p><p>��To, �e nie wymy�la si� rzeczy i spraw, kt�re nie istniej�, pod pozorem, �e realne fakty s� w�tpliwe. Po prostu zasypiemy ten r�w.</p></section><section><title><p>XI</p></title><p>Wbrew zapowiedziom o dziewi�tej wieczorem Vandoosler zobaczy� ewangelist�w w Le Tonneau. Zasypali r�w, przebrali si�, uczesali i teraz pojawili si� u�miechni�ci. �Sk�onno�� do tyranii�, szepn�� �ukasz, zbli�aj�c si� do komisarza. Julia przygotowa�a kolacj� na dwadzie�cia pi�� os�b i zamkn�a restauracj� dla klient�w z zewn�trz. W gruncie rzeczy by� to udany wiecz�r, a Julia, kt�ra chodzi�a od stolika do stolika, powiedzia�a Vandooslerowi, �e jego trzej siostrze�cy s� do�� poci�gaj�cy, on za� przekaza� im t� opini�, nieco j� ubarwiaj�c. Dzi�ki temu �ukasz natychmiast zmieni� pogl�dy na temat wszystkiego, co go otacza�o. Marek by� z natury �asy na komplementy, a Mateusz prawdopodobnie delektowa� si� nimi w skryto�ci ducha.</p><p>Vandoosler wyja�ni� Julii, �e tylko jeden z trzech m�odzie�c�w jest jego krewnym, ten ubrany na czarno, ze z�otymi i srebrnymi ozdobami, jednak Julia najwyra�niej nie zwa�a�a na koneksje rodzinne oraz szczeg�y techniczne. Nale�a�a do gatunku kobiet �miej�cych si� z dowcipu, zanim jeszcze us�ysz� jego zako�czenie. Dlatego �mia�a si� bardzo cz�sto i to podoba�o si� Mateuszowi. Ten �miech brzmia� tak pi�knie. Przypomina�a mu jego starsz� siostr�. Pomaga�a kelnerom w roznoszeniu da� i rzadko siada�a, chocia� jej pomoc wynika�a raczej z tego, �e chcia�a to robi�, ni� z konieczno�ci. Zofia Simeonidis by�a jej przeciwie�stwem, istnym uosobieniem pow�ci�gliwo�ci i spokoju. Od czasu do czasu zerka�a na swych trzech �kopaczy� i u�miecha�a si�. M�� siedzia� obok niej. Spojrzenie Vandooslera zatrzyma�o si� na tym m�czy�nie, a Marek zastanawia� si�, jakiego odkrycia zamierza dokona� wuj. Ale Vandoosler cz�sto tworzy� tylko pozory. Udawa�, �e wie. Policyjne sztuczki.</p><p>Tymczasem Mateusz obserwowa� Juli�. Systematycznie szeptem wymienia�y si� z Zofi� urywkami dowcip�w. Chyba dobrze si� bawi�y. Cho� �ukasz sam nie wiedzia� dlaczego, chcia� si� dowiedzie�, czy Julia Gosselin ma przyjaciela, towarzysza �ycia albo czy kto� si� wok� niej kr�ci. Poniewa� wypi� ju� sporo wina, kt�rego jako�� ocenia� �askawie, uzna�, �e mo�e po prostu j� o to zapyta�. Tak te� uczyni�. Roz�mieszy� tym Juli�, kt�ra powiedzia�a, �e dot�d ze wszystkimi si� mija�a, nawet nie wiedz�c kiedy i dlaczego. M�wi�c wprost, wiod�a samotne �ycie. I �mia�a si� z tego. Dobry charakter, pomy�la� Marek i pozazdro�ci� jej. Chcia�by pozna� sekret jej dobrego samopoczucia. Tymczasem uda�o mu si� tylko zrozumie�, �e nazwa restauracji, �beczka�, wzi�a si� od kszta�tu drzwi do piwniczki, kt�rych kamienne obramowanie usuni�to, aby m�c wtacza� przez nie ogromne beczki. To by�y imponuj�ce sztuki. Z roku 1732, o czym �wiadczy�a data wykuta w nadpro�u. Sama piwniczka r�wnie� zas�ugiwa�a na uwag�. Pomy�la�, �e je�eli uda mu si� poczyni� post�py na froncie wschodnim, rzuci na ni� okiem.</p><p>Czyni� post�py. Nie wiadomo kiedy sen zmorzy� najbardziej zas�u�onych i o trzeciej nad ranem w Le Tonneau zostali ju� tylko skupieni przy stoliku zastawionym szk�em i pe�nymi po brzegi popielniczkami Julia, Zofia i mieszka�cy rudery. Mateusz zaj�� miejsce obok Julii i Marek doszed� do wniosku, �e cho� przeprowadzone dyskretnie, by�o to celowe dzia�anie. Jakim by� g�upcem! Jasne, �e Julia wzbudza�a emocje, mimo �e by�a od nich starsza o pi�� lat. Stary Vandoosler zd��y� si� ju� dowiedzie�, ile ma lat, i podzieli� si� z nimi t� informacj�. Jasna cera, okr�g�e ramiona, obcis�a sukienka, pulchna buzia, d�ugie, jasne w�osy, no i przede wszystkim �miech. Ale Julia nie pr�bowa�a nikogo uwie��, trzeba to jasno powiedzie�. Sprawia�a wra�enie pogodzonej z samotno�ci� restauratorki, jak sama to przed chwil� uj�a. Jednak to Mateusz zaczyna� b��dzi�. Mo�e nie bardzo, ale jednak. Kiedy utkn�o si� w g�wnie, lepiej nie po��da� pierwszej napotkanej s�siadki, cho�by by�a najatrakcyjniejsza. By� to najskuteczniejszy spos�b na skomplikowanie sobie �ycia w najmniej odpowiednim momencie. W dodatku mog�o to mie� pewne konsekwencje, Marek co� o tym wiedzia�. C�, mo�e si� myli�. Mateusz mia� prawo da� si� ponie�� emocjom i mog�o to nie poci�gn�� za sob� �adnych konsekwencji.</p><p>Julia, kt�ra nie dostrzeg�a pe�nego skupienia bezruchu, opowiada�a rozmaite historyjki, a to o kliencie, kt�ry zajada� chipsy widelcem, a to o facecie, kt�ry przychodzi� we wtorki i przy obiedzie ca�y czas przegl�da� si� w lusterku. O trzeciej nad ranem wszyscy ch�tnie skupiaj� si� na takich anegdotkach, na tych, kt�re sami opowiadaj�, i na tych, kt�rych s�uchaj�. Tak�e stary Vandoosler mia� okazj� opowiedzie� historie kilku zbrodni. M�wi� wolno, a jego g�os brzmia� przekonywaj�co. Ko�ysa� do snu. �ukasz nie obawia� si� ju� ofensywy ze Wschodu albo Zachodu, kt�r� trzeba by by�o odeprze�. Mateusz poszed� po wod�, a potem usiad� byle gdzie, wcale nie w pobli�u Julii. Zaskoczy�o to Marka, kt�ry zazwyczaj nie myli� si� co do ludzkich uczu�, nawet przelotnych i lekkich. Czy�by zatem Mateusz nie by� tak przejrzysty jak inni? Mo�e dobrze si� maskowa�. Julia szepn�a co� na ucho Zofii. Zofia pokr�ci�a g�ow�. Julia nalega�a. Chocia� nikt nie us�ysza� ani s�owa z tej rozmowy, Mateusz powiedzia�:</p><p>��Je�eli Zofia Simeonidis nie chce �piewa�, nie nale�y jej zmusza�.</p><p>Zaskoczy� tym Juli�, a Zofia nagle zmieni�a zdanie. Tak oto nadesz�a niezwyk�a chwila � w obecno�ci trzech m�czyzn zamkni�tych o trzeciej nad ranem w beczce, Zofia Simeonidis �piewa�a, w tajemnicy, tylko przy fortepianowym akompaniamencie Julii, kt�ra mia�a odrobin� talentu, przede wszystkim jednak przywyk�a gra� dla Zofii. Na pewno co jaki� czas, wieczorem, ju� po zamkni�ciu, Zofia miewa�a tu swe potajemne recitale, z dala od sceny, tylko dla siebie i przyjaci�ki.</p><p>Gdy mija tak niezwyk�a chwila, nie wiadomo, co w�a�ciwie powiedzie�. Strudzonym kopaczom rowu coraz trudniej by�o ju� siedzie�. Wstali, si�gn�li po marynarki. Zamkni�to restauracj� i wszyscy ruszyli w t� sam� stron�. Dopiero przed domem Julia wyzna�a, �e przedwczoraj jeden z kelner�w niemile j� zaskoczy�. Bez uprzedzenia rzuci� prac�. W g�osie Julii wyczuwa�o si� lekk� niepewno��. W�a�ciwie zamierza�a da� jutro og�oszenie do prasy, ale wydawa�o jej si�, �e s�ysza�a�</p><p>���e tkwimy po uszy w g�wnie � doko�czy� za ni� Marek.</p><p>��No w�a�nie, tak � potwierdzi�a Julia, wyra�nie si� odpr�aj�c, gdy ju� uda�o si� pokona� najwi�ksz� trudno��. � W�a�nie dzi� wieczorem, kiedy gra�am na fortepianie, pomy�la�am sobie, �e przecie� to praca i mo�e zainteresuje kt�rego� z was. Pewnie dla kogo� po studiach praca kelnera nie jest wymarzonym zaj�ciem, ale tymczasowo�</p><p>��Sk�d pani wie, �e jeste�my po studiach? � zapyta� Marek.</p><p>��Bardzo �atwo to zauwa�y�, je�li samemu nigdy si� nie studiowa�o. � Julia si� roze�mia�a, a jej g�os odbi� si� echem w cichej noc� uliczce.</p><p>Nie wiedz�c czemu, Marek poczu� si� za�enowany. Jakby kto� go wytropi� i rozszyfrowa�. W�a�ciwie troch� go to urazi�o.</p><p>��A fortepian? � zapyta�.</p><p>��Fortepian to co innego � odpar�a Julia. � M�j dziadek by� rolnikiem-melomanem. Jak nikt zna� si� na burakach, lnie, zbo�ach, muzyce i ziemniakach. Przez pi�tna�cie lat zmusza� mnie, �ebym uczy�a si� muzyki. Graniczy�o to ju� z mani�. Kiedy przyjecha�am do Pary�a, zosta�am sprz�taczk� i sko�czy�a si� gra na pianinie. Dopiero po latach mog�am do tego wr�ci�, gdy odziedziczy�am po dziadku spore pieni�dze. Dziadek mia� du�o hektar�w i wiele <emphasis>idee fixes</emphasis>. Obwarowa� przej�cie przeze mnie spadku pewnym warunkiem: musia�am znowu gra�. Oczywi�cie � ci�gn�a, �miej�c si� � notariusz powiedzia� mi, �e ten warunek nie ma �adnej mocy prawnej. Jednak chcia�am uszanowa� <emphasis>idee fixe</emphasis> dziadka. Kupi�am dom, restauracj�, no i fortepian. Tak to si� potoczy�o.</p><p>��Czy dlatego w jad�ospisie jest tak du�o burak�w? � zapyta� Marek, u�miechaj�c si� lekko.</p><p>��No w�a�nie � przytakn�a Julia. � Ca�a gama potraw z burak�w.</p><p>Pi�� minut potem Mateusz mia� ju� prac�. U�miecha� si�, zacieraj�c r�ce. P�niej, ju� na schodach, Mateusz zapyta� Marka, dlaczego sk�ama�, m�wi�c, �e nie mo�e wzi�� tej pracy, bo ma co� na oku.</p><p>��Bo to prawda � obruszy� si� Marek.</p><p>��K�amstwo. Nic ci si� nie trafi�o. Dlaczego nie wzi��e� tej pracy?</p><p>���up nale�y do tego, kto go pierwszy zauwa�y � powiedzia� Marek.</p><p>��A kto co zobaczy�?� Bo�e, gdzie si� podzia� �ukasz? � zawo�a� nagle.</p><p>��Cholera, chyba zostawili�my go na dole.</p><p>�ukasz, kt�ry wla� w siebie r�wnowarto�� dwudziestu kartonowych kubeczk�w, nie zdo�a� pokona� pierwszego p�pi�tra � zasn�� na pi�tym stopniu. Marek i Mateusz chwycili go pod ramiona.</p><p>Vandoosler, po kt�rym wci�� nie by�o wida� zm�czenia, odprowadzi� Zofi� do drzwi jej domu i w�a�nie wr�ci�.</p><p>��Pi�kny obrazek � skomentowa�. � Trzej ewangeli�ci wspieraj� si� wzajemnie, pn�c si� ku nieosi�galnym wy�ynom.</p><p>��Psiakrew � mrukn�� Mateusz, d�wigaj�c �ukasza � dlaczego oddali�my mu w�a�nie trzecie pi�tro?</p><p>��Sk�d mieli�my wiedzie�, �e pije jak smok? � odpowiedzia� pytaniem Marek. � Pami�tasz zreszt�, �e nie mieli�my wyboru. Obowi�zywa� porz�dek chronologiczny: na parterze � nieznane, tajemnica prapocz�tku, powszechny m�tlik, skupisko r�norodno�ci, kr�tko m�wi�c � wsp�lna przestrze�. Na pierwszym pi�trze � zacz�tki wy�aniania si� z chaosu, m�tny be�kot, nagi cz�owiek stopniowo przyjmuj�cy pozycj� stoj�c�, czyli ty, Mateuszu. Wspinaj�c si� po drabinie czasu�</p><p>��O czym on tak gl�dzi? � zapyta� stary Vandoosler.</p><p>��Deklamuje � odpar� Mateusz. � W ko�cu ma do tego prawo. Oratorom nie wyznacza si� godzin.</p><p>��Wspinaj�c si� po drabinie czasu � ci�gn�� Marek � przeskakujemy antyk, wskakujemy w drugie tysi�clecie, pe�ne kontrast�w, odwagi granicz�cej z szale�stwem, �redniowiecznych kar � to ja i moje drugie pi�tro. A wy�ej, nade mn�, degradacja, dekadencja, wsp�czesno��. Jednym s�owem on � m�wi� Marek, potrz�saj�c ramieniem �ukasza � zamykaj�ce ha�b� pierwszej wojny �wiatowej stratygrafi� historii i schod�w. A jeszcze wy�ej chrzestny, kt�ry na sw�j szczeg�lny spos�b pogr��a wsp�czesno��.</p><p>Marek przystan��, wzdychaj�c.</p><p>��Sam widzisz, Mateuszu, �e nawet je�li wzgl�dy praktyczne kaza�yby ulokowa� tego typka na pierwszym pi�trze, nie mo�emy sobie pozwoli� na zak��cenie chronologii, zaburzenie architektury schod�w. Drabina czasu, Mateuszu, to jedyne, co nam zosta�o! Nie wolno niszczy� tej klatki schodowej, kt�ra jest jedynym, co ustawili�my we w�a�ciwym porz�dku! Jedynym, stary przyjacielu! Nie mo�emy jej zniszczy�.</p><p>��Masz racj� � przyzna� z powag� Mateusz. � Nie wolno nam. Musimy wtaszczy� Wielk� Wojn� na trzecie pi�tro.</p><p>��Je�eli wolno mi wtr�ci� s�owo � rozleg� si� nieoczekiwanie �agodny g�os Vandooslera � obaj macie nie�le w czubie, a ja chcia�bym, �eby�cie wnie�li �wi�tego �ukasza na jego stratygraficzne le�e, bo dopiero wtedy b�d� m�g� dosta� si� na niezaszczytny poziom wsp�czesno�ci, gdzie zamieszkuj�.</p><empty-line/><p>Nazajutrz �ukasz z ogromnym zaskoczeniem spogl�da� na Mateusza szykuj�cego si� do wyj�cia do pracy. Ostatnie epizody wieczoru, zw�aszcza zatrudnienie Mateusza w roli kelnera w restauracji Julii Gosselin, jako� mu umkn�y.</p><p>��Ale� � przypomina� Mateusz � ob�ciskiwa�e� nawet Zofi� Simeonidis, dzi�kuj�c jej za to, �e zechcia�a za�piewa�. Pozwoli�e� sobie na du�� poufa�o��, �ukaszu.</p><p>��Nic nie pami�tam � j�kn�� �ukasz. � Wi�c zaanga�owa�e� si� po stronie frontu wschodniego? I wyruszasz zadowolony? Z kwiatem w lufie karabinu? Wiesz, zawsze nam si� wydaje, �e pokonamy �wi�stwo w par� dni, ale w rzeczywisto�ci walka z �ajnem trwa w niesko�czono��.</p><p>��Naprawd� strzeli�e� o par� luf za du�o � stwierdzi� Mateusz.</p><p>��Bo to by�y lufy armatnie � sprecyzowa� �ukasz. � Powodzenia, �o�nierzu.</p></section><section><title><p>XII</p></title><p>Mateusz zaanga�owa� si� w sprawy frontu wschodniego. Kiedy �ukasz mia� wolne, wraz z Markiem przekracza� lini� frontu i obaj szli na obiad do Le Tonneau, aby doda� koledze odwagi, a tak�e dlatego, �e �wietnie si� tam czuli. W czwartki r�wnie� Zofia Simeonidis jada�a tam obiady. W ka�dy czwartek, ju� od lat.</p><p>Mateusz obs�ugiwa� powoli, nosi� po jednej fili�ance, nie uprawiaj�c kelnerskiej ekwilibrystyki. Trzeciego dnia zauwa�y� klienta, kt�ry jad� chipsy widelcem. Po tygodniu Julia zacz�a oddawa� mu nadwy�ki z kuchni i w ruderze znacznie poprawi�a si� jako�� wieczornych posi�k�w. Dziewi�tego dnia Zofia zaprosi�a Marka i �ukasza na wsp�lny czwartkowy obiad. W kolejny czwartek, w szesnastym dniu pracy Mateusza, Zofia znikn�a.</p><p>Nazajutrz tak�e nikt jej nie widzia�. Zaniepokojona Julia powiedzia�a �wi�temu Mateuszowi, �e po zamkni�ciu restauracji chcia�aby, je�li to mo�liwe, spotka� si� ze starym komisarzem. Mateusza dra�ni�o, �e Julia nazywa go �wi�tym, ale stary Vandoosler w pierwszej rozmowie zaprezentowa� jej trzech m�odych wsp�lokator�w pod tymi idiotycznymi i nad�tymi imionami i teraz s�siadka nie potrafi�a ju� ich zapomnie�. Kiedy zamkn�li Le Tonneau, Julia posz�a z Mateuszem do ich rudery. Po drodze zapozna� j� z chronologicznym podzia�em schod�w i pi�ter, aby nie oburzy�o j� umieszczenie najstarszego z nich na samej g�rze.</p><p>Zadyszana po szybkiej wspinaczce na trzecie pi�tro Julia usiad�a na wprost Vandooslera, kt�rego twarz wyra�a�a pe�ne skupienie. Wydawa�o si�, �e Julia ceni ewangelist�w, woli jednak zasi�ga� opinii starego komisarza. Wsparty o futryn� Mateusz pomy�la�, �e w rzeczywisto�ci twarz starego komisarza ma w sobie pi�kno, i troch� go to rozgniewa�o. W dodatku im wi�ksze skupienie malowa�o si� na obliczu Vandooslera, tym by� bardziej urodziwy.</p><p>�ukasz, kt�ry wr�ci� z Reines, dok�d wyjecha� na dobrze p�atn� konferencj� na temat �Cofania si� frontu�, za��da�, aby w skr�cie zrelacjonowa� mu ostatnie wydarzenia. Zofia si� nie odnalaz�a. Julia odwiedzi�a Piotra Relivaux, a on powiedzia�, �eby si� nie martwi�, bo Zofia wkr�tce wr�ci. Wygl�da� na zatroskanego, ale pewnego siebie. Dlatego Julia pomy�la�a, �e Zofia usprawiedliwi�a przed nim sw�j wyjazd. Jednak Julia nie potrafi�a zrozumie�, �e Zofia mog�aby wyjecha�, nie uprzedzaj�c jej o tym. Nie dawa�o jej to spokoju. �ukasz wzruszy� ramionami. Nie chcia� urazi� Julii, lecz nic nie zobowi�zywa�o Zofii do informowania jej o wszystkim. Ale Julia nie ust�powa�a. Nigdy dot�d Zofia nie opu�ci�a czwartkowego obiadu bez uprzedzenia. Specjalnie dla niej przygotowywano ciel�ce zrazy z grzybami. �ukasz co� mrukn��. Jakby zrazy ciel�ce mog�y co� znaczy� wobec nieprzewidzianych, nag�ych zdarze�. Ale dla Julii zrazy by�y najwyra�niej wa�niejsze. Julia by�a inteligentn� kobiet�, ale zawsze dzia�o si� to samo: zanim oderwa�a my�li od spraw codziennych, od siebie i tych ciel�cych zraz�w, zd��a�a paln�� g�upstwo. Mia�a nadziej�, �e stary komisarz zdo�a sk�oni� Piotra Relivaux do powiedzenia czego� wi�cej. Chocia� odnios�a wra�enie, �e Vandoosler nie cieszy� si� opini� najlepszego policjanta.</p><p>��Mimo wszystko � powiedzia�a � policjant zawsze jest policjantem.</p><p>��Niekoniecznie � zaprzeczy� Marek. � Policjant wyrzucony z pracy mo�e sta� si� antyglin�, swego rodzaju wilko�akiem.</p><p>��Nie znudzi�y si� jej dot�d te ciel�ce zrazy? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Sk�d�e � obruszy�a si� Julia. � Zreszt� ma dziwny spos�b ich jedzenia. Uk�ada grzyby jak nuty na pi�ciolinii, a potem systematycznie, widelec za widelcem, opr�nia talerz.</p><p>��Jest kobiet� zorganizowan� � rzek� Vandoosler. � Tacy ludzie nie znikaj� bez uprzedzenia.</p><p>��Skoro jej m�� jest spokojny � powiedzia� �ukasz � to pewnie ma swoje racje, a nie musi przecie� zwierza� si� z prywatnych spraw ka�demu, kto uzna, �e znikn�a, trac�c okazj� skosztowania ciel�ciny z grzybami. Dajmy temu spok�j. Nie ma powodu, �eby kobieta nie wyjecha�a na jaki� czas, kiedy ma na to ochot�. Nie widz� powodu, �eby od razu jej szuka�.</p><p>��Wydaje mi si� � wtr�ci� Marek � �e Julii chodzi po g�owie co�, o czym nam nie powiedzia�a. Nie zamartwia si� wy��cznie z powodu zraz�w. Mam racj�, Julio?</p><p>��To prawda � przyzna�a.</p><p>W bladym �wietle poddasza wygl�da�a bardzo �adnie. Skoncentrowana na niepokoj�cej j� sprawie, nie zwraca�a uwagi na wygl�d. Pochylona splot�a r�ce, a jej lu�na sukienka nie przylega�a do cia�a. Marek zauwa�y�, �e Mateusz stan�� na wprost Julii. Zn�w dostrzeg� w nim to nieme poruszenie. Trzeba przyzna�, �e by�o si� czym podnieca�. Biel sk�ry, kr�g�e kszta�ty, wdzi�czna linia szyi, obna�one ramiona.</p><p>��Je�eli jednak Zofia jutro wr�ci � ci�gn�a Julia � b�dzie mi g�upio, �e opowiada�am zwyk�ym s�siadom jakie� bzdury.</p><p>��Mo�na by� niezwyk�ym s�siadem. � �ukasz si� roze�mia�.</p><p>��Poza tym jest to drzewo � doda� cicho Vandoosler. � Drzewo zmusza do m�wienia.</p><p>��Drzewo? Jakie drzewo?</p><p>��P�niej � przerwa� Vandoosler. � Teraz prosz� nam powiedzie�, co pani wie.</p><p>Trudno by�o oprze� si� tembrowi g�osu starego gliny. Dlaczego Julia mia�aby by� wyj�tkiem od tej regu�y?</p><p>��Przyjecha�a z Grecji z przyjacielem � powiedzia�a Julia. � Nazywa� si� Stelyos. Twierdzi�a, �e to wierny wielbiciel, opiekun, je�eli jednak dobrze zrozumia�am, to fanatyk, poci�gaj�cy, ale wybuchowy, kt�ry nikomu nie pozwala� si� do niej zbli�y�. Zofia by�a noszona na r�kach, chroniona i pilnowana przez Stelyosa. A� do dnia, w kt�rym pozna�a Piotra i opu�ci�a tamtego. Podobno rozegra� si� istny dramat, Stelyos chcia� si� wysadzi� w powietrze czy co� takiego. Ju� wiem, chcia� si� utopi�, ale mu si� nie uda�o. A potem wrzeszcza�, gestykulowa�, grozi�, a� w ko�cu gdzie� znikn��. To wszystko. Nic nadzwyczajnego. Dziwny jest tylko spos�b, w jaki Zofia o nim m�wi. Nigdy spokojnie. S�dzi, �e pewnego dnia Stelyos wr�ci i dla nikogo nie b�dzie to zabawne. M�wi, �e jest Grekiem �do szpiku ko�ci� przesi�kni�tym starymi greckimi opowie�ciami i je�li dobrze pami�tam, �e nigdy si� tego nie wyzb�dzie. Dawniej Grecy byli kim�. Zofia m�wi, �e o tym si� zapomina. Kr�tko m�wi�c, trzy miesi�ce temu, nie, trzy i p� miesi�ca, pokaza�a mi kart�, kt�r� przys�ano jej z Lyonu. By�a na niej tylko gwiazda, i to niezbyt starannie narysowana. Nie zwr�ci�abym na t� kart� uwagi, ale Zofia by�a bardzo poruszona. My�la�am, �e gwiazda oznacza �nieg, Gwiazdk�, ona jednak by�a przekonana, �e znaczy Stelyos i nie zapowiada niczego dobrego. Podobno Stelyos zawsze uwa�a� gwiazd� za sw�j znak. �e Grecy wpadli na pomys�, �e nale�y uwa�a� na gwiazdy. Ale potem nic si� nie wydarzy�o i Zofia zapomnia�a o karcie. To wszystko. Jednak teraz ogarn�y mnie w�tpliwo�ci. Zastanawiam si�, czy Zofia dosta�a kolejn� kart�. Mo�e mia�a powody si� ba�. Nie wszystko potrafimy zrozumie�. Grecy byli naprawd� kim�.</p><p>��Kiedy wysz�a za Piotra? � zapyta� Marek.</p><p>��Dawno� Przed pi�tnastu, mo�e dwudziestu laty� � powiedzia�a Julia.- Prawd� m�wi�c, nie chce mi si� wierzy�, �eby kto� czeka� z zemst� dwadzie�cia lat. W �yciu mamy wa�niejsze sprawy ni� prze�uwanie rozczarowa�. Zdajecie sobie spraw�? Gdyby ka�dy wariat duma� nad swym nieszcz�ciem i szykowa� zemst�, ziemia zamieni�aby si� w jedno wielkie pole bitwy. W pustyni� Mam racj�?</p><p>��Czasami zdarza si�, �e po d�ugim czasie wraca si� do kogo� my�lami � zauwa�y� Vandoosler.</p><p>��Rozumiem, �e mo�na kogo� zabi� od razu � ci�gn�a, nie s�ysz�c. � Takie rzeczy si� zdarzaj�. W afekcie. Ale wpa�� w sza� po dwudziestu latach? Nie mog� w to uwierzy�. Jednak Zofia wydawa�a si� przekonana, �e takie reakcje s� mo�liwe. Nie wiem, mo�e to typowe dla Grek�w. Opowiadam o tym, poniewa� dla Zofii to by�o wa�ne. Odnosz� wra�enie, �e wyrzuca sobie, i� odtr�ci�a greckiego przyjaciela, a poniewa� zawiod�a si� na Piotrze, wspomnienia o Stelyosie o�y�y. M�wi�a, �e si� go boi, ale s�dz�, �e lubi�a o nim my�le�.</p><p>��Zawiod�a si� na Piotrze? � zapyta� Mateusz.</p><p>��Tak � potwierdzi�a Julia. � Piotra nic ju� nie interesuje. To znaczy, ona go nie interesuje. Rozmawia z ni�, i tyle. Konwersuje, jak m�wi Zofia, i godzinami czyta gazety, nie wysuwaj�c zza nich nosa, kiedy ona przechodzi obok. Podobno zaczyna si� ju� rano. T�umaczy�am jej, �e to normalne, ale ona uwa�a, �e to smutne.</p><p>��Co z tego? � zapyta� �ukasz. � Co z tego? Je�eli wybra�a si� na wczasy ze swoim greckim kochasiem, to nie nasza sprawa!</p><p>��No ale te zrazy z grzybami � podj�a z uporem Julia. � Uprzedzi�aby mnie. Zreszt� wola�abym wiedzie�. By�abym spokojniejsza.</p><p>��Mniejsza o zrazy ciel�ce � podchwyci� Marek. � Wa�niejsze jest drzewo. Nie wiem, czy mo�emy bezczynnie czeka�, skoro kobieta znikn�a bez uprzedzenia, m�� nic sobie z tego nie robi, a w ogrodzie jest drzewo. Troch� tego za du�o. Co o tym my�lisz, komisarzu?</p><p>Armand Vandoosler uni�s� twarz o szlachetnych rysach. By�a to twarz policjanta. Skupione spojrzenie, kt�re zdawa�o si� przenika� rozm�wc�, nos, kt�ry jakby si� wyostrzy�, got�w do ofensywy. Marek dobrze zna� to oblicze wuja. Armand mia� tak wyrazist� twarz, �e siostrzeniec potrafi� wyczyta� z niej, jakie poch�ania�y go my�li. Kiedy tonacja by�a mroczna, skupia�y si� wok� bli�ni�t i �ony, kt�rzy znikn�li, nie wiadomo gdzie, kiedy by�a neutralna � chodzi�o o �ledztwo, gdy si� wyostrza�a, sz�o o kobiet�, kt�r� chcia� zdoby�. Oczywi�cie � w uproszczeniu. Czasami wszystko si� miesza�o i sprawa stawa�a si� bardziej skomplikowana.</p><p>��Niepokoj� si� � powiedzia� Vandoosler. � Ale sam niewiele mog� zrobi�. Piotr Relivaux, je�eli dobrze go oceni�em tamtego wieczoru, nie zechce rozmawia� z pierwszym lepszym gliniarzem, w dodatku starym i zepsutym, kt�ry zapuka do jego drzwi. Z pewno�ci� nie zechce. Taki cz�owiek podporz�dkowa�by si� urz�dnikowi pa�stwowemu. Mimo to musimy si� dowiedzie�</p><p>��Czego? � zapyta� Marek.</p><p>��Czy Zofia poda�a m�owi pow�d wyjazdu, a je�li tak � jaki. Musimy si� dowiedzie�, czy pod drzewem co� jest.</p><p>��Chyba nie zaczniemy od pocz�tku! � krzykn�� �ukasz. � Pod tym przekl�tym drzewem nic nie ma! Tylko gliniane fajki z osiemnastego wieku! W dodatku po�amane.</p><p>��Pod drzewem nic nie by�o � poprawi� go Vandoosler. � Ale� dzi�?</p><p>Julia patrzy�a na nich, nie rozumiej�c.</p><p>��O co chodzi z tym drzewem? � zapyta�a.</p><p>��M�wimy o m�odym buku � wyja�ni� zniecierpliwiony Marek. � Pod murem w g��bi jej ogrodu. Prosi�a, �eby�my rozkopali ziemi� pod tym bukiem.</p><p>��Buk? Ten ma�y? � zapyta�a znowu. � Przecie� Piotr sam mi m�wi�, �e kaza� go zasadzi�, �eby zas�oni� mur!</p><p>��Prosz� � podchwyci� Vandoosler. � Zofii powiedzia� zupe�nie co innego.</p><p>��Ale po co mia�by sadzi� drzewko w �rodku nocy i ukrywa� to przed �on�? I straszy� j� w tak g�upi spos�b? Musia�by by� perwersyjnym kretynem! � powiedzia� Marek.</p><p>Vandoosler zwr�ci� si� do Julii.</p><p>��Zofia nie m�wi�a nic innego? Na temat Piotra? Mo�e ma rywalk�?</p><p>��Nie ma poj�cia � mrukn�a Julia. � Czasami Piotr wychodzi na d�ugo, tak�e w soboty i niedziele. Podobno, �eby si� przewietrzy�. W takie historyjki ma�o kto wierzy. Zofia zastanawia si� nad tym, jak ka�da kobieta. Mnie przynajmniej nie dr�cz� takie w�tpliwo�ci. C�, mo�e to �mieszne, ale to zaleta mojej sytuacji.</p><p>Roze�mia�a si�. Mateusz wpatrywa� si� w ni�, zastyg�y w bezruchu.</p><p>��Musimy si� przekona� � powiedzia� Vandoosler. � Postaram si� jako� poradzi� sobie z m�em, zaaran�uj� spotkanie. �wi�ty �ukaszu, czy masz jutro lekcje?</p><p>��To po prostu �ukasz � wycedzi� Mateusz.</p><p>��Jutro jest sobota � odpar� �ukasz. � Dzie� wolny od pracy dla �wi�tych, �o�nierzy na przepustce i znacznej cz�ci reszty ludno�ci.</p><p>��Ty i Marek b�dziecie �ledzi� Piotra Relivaux. To cz�owiek zaj�ty i ostro�ny. Je�eli ma kochank�, zgodnie z klasycznym schematem przeznacza dla niej cz�� soboty albo niedzieli. �ledzili�cie kiedy� kogo�? Wiecie, jak to si� robi? Oczywi�cie, �e nie. Pomijaj�c �ledztwa historyczne, do niczego si� nie nadajecie. Jednak trzech tropicieli dziej�w, zdolnych zarzuci� sie� i pojma� nieuchwytn� przesz�o��, powinno poradzi� sobie ze �ledzeniem �ywego cz�owieka. Chyba �e chwila obecna wydaje si� wam odra�aj�ca?</p><p>�ukasz wyd�� wargi.</p><p>��A Zofia? � zapyta� Vandoosler. � Nic was nie obchodzi?</p><p>��Oczywi�cie, �e obchodzi � powiedzia� Marek.</p><p>��Dobrze. �wi�ty �ukasz i �wi�ty Marek przez ca�y weekend zajm� si� panem Relivaux. Nie spuszczajcie go z oka. �wi�ty Mateusz pracuje, niech wi�c siedzi w swojej �beczce� z Juli�. I niech nadstawia ucha. Nigdy nic nie wiadomo. Je�li chodzi o drzewo�</p><p>��Co robi�? � zapyta� Marek. � Nie mo�emy przecie� powt�rzy� numeru z robotnikami. Chyba nie s�dzisz, �e naprawd�</p><p>��Wszystko jest mo�liwe � odpar� Vandoosler. � Spraw� drzewa za�atwimy bez ceregieli. Do tego przyda nam si� Leguennec. To stara szko�a.</p><p>��Kim jest ten Leguennec? � zainteresowa�a si� Julia.</p><p>��To facet, z kt�rym zapisa�em par� chlubnych kart � powiedzia� Vandoosler. -Wymy�lili�my niesamowit� gr�, kt�r� nazwali�my �wielorybnikiem�. Fantastyczna zabawa. Leguennec zna� morze, w m�odo�ci by� rybakiem. Po�owy pe�nomorskie, Morze Irlandzkie, i tak dalej. Fantastyczne.</p><p>��I co ma robi� tw�j morski karciarz z Irlandii w ogrodzie Relivaux? � zdziwi� si� Marek.</p><p>��Ten rybak i karciarz zosta� policjantem.</p><p>��Takim jak ty? � zapyta� Marek. � Przelew czy got�wka?</p><p>��Ani jedno, ani drugie. Dowody. On wci�� jest policjantem. Obecnie jest ju� komisarzem w XIII dzielnicy. Jako jeden z nielicznych stan�� w mojej obronie, kiedy mnie wyrzucali. Jednak nie mog� skontaktowa� si� z nim osobi�cie, poniewa� postawi�bym go w k�opotliwej sytuacji. Nazwisko Vandoosler wci�� jeszcze jest w okolicy zbyt znane. Tym zajmie si� �wi�ty Mateusz.</p><p>��Jakiego mia�bym u�y� pretekstu? � zapyta� Mateusz. � Co mam powiedzie� temu Leguennecowi? �e jaka� pani nie wr�ci�a do domu, a jej m�� wcale si� tym nie przej��? Jak na razie ka�dy doros�y mo�e i��, dok�d chce, a policji nie wolno si� w to wtr�ca�.</p><p>��Pretekst? Nic prostszego. Podobno jakie� dwa tygodnie temu trzech facet�w robi�o wykopy w ogrodzie tej pani. Podali si� za pracownik�w municypalnych. Byli oszustami. To doskona�y pretekst. Przedstawisz mu inne elementy uk�adanki, a Leguennec sam wszystko zrozumie z p�s��wek. Zajmie si� tym.</p><p>��Dzi�kuj� � mrukn�� �ukasz. � Komisarz namawia nas do kopania, a potem �ci�ga nam na kark policj�. �wietne!</p><p>��Zastan�w si�, �wi�ty �ukaszu. �ci�gam wam na kark Leguenneca, to nie to samo. Mateusz nie poda przecie� nazwisk robotnik�w.</p><p>��Ale ten Leguennec sam ich znajdzie, skoro jest taki dobry!</p><p>��Nie powiedzia�em, �e jest dobry, powiedzia�em, �e to stara szko�a. Faktycznie ustali te nazwiska, dlatego �e sam mu je podam, ale p�niej. Je�eli to b�dzie konieczne. Powiem ci, kiedy interweniowa�, �wi�ty Mateuszu. Tymczasem my�l�, �e Julia jest zm�czona.</p><p>��To prawda � przyzna�a, wstaj�c. � P�jd� do domu. Czy naprawd� trzeba w to miesza� policj�?</p><p>Julia patrzy�a na Vandooslera. Wydawa�o si�, �e jego s�owa j� uspokaja�y. Spogl�da�a na niego u�miechni�ta. Marek zerkn�� przelotnie na Mateusza. Uroda chrzestnego mia�a swoje lata, ale cz�sto mu pomaga�a i wci�� jeszcze by�a skuteczna. C� mog�y wsk�ra� statyczne rysy Mateusza w starciu z przywi�d��, ale pe�n� �ycia i pi�kn� twarz�?</p><p>��My�l� � rzek� Vandoosler � �e najwy�szy czas na sen. Jutro rano odwiedz� Piotra Relivaux. A potem zajm� si� nim �wi�ty �ukasz i �wi�ty Marek.</p><p>��Wype�ni� misj� � podsumowa� �ukasz.</p><p>I u�miechn�� si�.</p></section><section><title><p>XIII</p></title><p>Vandoosler, stoj�c na krze�le, wysun�� g�ow� przez okno dachowe i czatowa� na pierwsze poranne oznaki �ycia w domu po prawej. Na froncie zachodnim, jakby to uj�� �ukasz. Ten facet by� naprawd� stukni�ty. A przecie� napisa� podobno par� powa�nych ksi��ek na temat nieznanych aspekt�w zawieruchy, kt�ra ogarn�a �wiat w latach 1914-18. Jak mo�na pasjonowa� si� takimi starociami, kiedy tyle niezwyk�ych zdarze� dzie� po dniu przetacza�o si� przez niepozorne ogr�dki? Mo�e jednak w rzeczywisto�ci by�a to taka sama praca.</p><p>I mo�e powinien przesta� nazywa� ich �wi�tymi. Denerwowa�o ich to i nie ma si� co temu dziwi�. W ko�cu nie byli ju� smarkaczami. No tak, ale jego to bawi�o. A nawet wi�cej ni� bawi�o. Dot�d Vandoosler nie rezygnowa� z niczego, co sprawia�o mu przyjemno��. C�, zobaczymy, jak poradz� sobie ze wsp�czesno�ci� ci trzej badacze dziej�w. Poszukiwania to poszukiwania, czym r�ni si� �ycie �owc�w-zbieraczy, cysters�w w murach klasztoru albo �o�nierzy od �ycia Zofii Simeonidis? Tymczasem musia� pilnowa� frontu zachodniego, czeka�, a� Piotr Relivaux si� obudzi. Pewnie ju� wkr�tce. Nie wygl�da� na takiego, kt�ry wyleguje si� w ��ku. By� zdecydowany, w�adczy i obowi�zkowy, w sumie � raczej nudny.</p><p>Oko�o wp� do dziesi�tej po r�nych oznakach, kt�re uda�o mu si� dostrzec, Vandoosler uzna�, �e Piotr jest ju� got�w. Got�w dla niego, Armanda Vandooslera. Zszed� z poddasza, przywita� si� z ewangelistami, kt�rzy zebrali si� ju� we wsp�lnym pokoju. Ewangeli�ci siedzieli zgodnie przy stole, poch�aniaj�c �niadanie. Mo�e podoba� mu si� w�a�nie ten kontrast mi�dzy s�owami i czynami. Vandoosler wyszed� i zadzwoni� do drzwi s�siada.</p><p>Piotr Relivaux nie by� zachwycony t� nieoczekiwan� wizyt�. Vandoosler spodziewa� si� tego i uzna�, �e najw�a�ciwszy b�dzie bezpo�redni atak � powie, �e by� policjantem, �e znikni�cie jego �ony wzbudza niepok�j, �e chce mu zada� kilka pyta�, �e wygodniej im b�dzie rozmawia� w domu. Piotr Relivaux odpowiedzia�, zgodnie z przewidywaniami Vandooslera, �e to wy��cznie jego sprawa.</p><p>��W pe�ni si� z panem zgadzam � odpar� Vandoosler, siadaj�c w kuchni, chocia� nikt go nie zaprosi� � ale jest pewien szkopu�. Policja mo�e z�o�y� panu wizyt�, uznaj�c, �e ta pa�ska sprawa j� tak�e obchodzi. Doszed�em wi�c do wniosku, �e kilka rad starego gliny mo�e si� panu przyda�.</p><p>Zgodnie z oczekiwaniami Vandooslera Piotr Relivaux zmarszczy� brwi.</p><p>��Policja? Z jakiego powodu? O ile mi wiadomo, mojej �onie wolno wyje�d�a� z domu?</p><p>��Oczywi�cie. Jednak mamy tu do czynienia z fatalnym zbiegiem okoliczno�ci. Pami�ta pan tych trzech robotnik�w, kt�rzy przesz�o dwa tygodnie temu kopali r�w w pa�skim ogrodzie?</p><p>��Oczywi�cie. Zofia powiedzia�a, �e sprawdzaj� stare przewody elektryczne. Nie zwr�ci�em na to szczeg�lnej uwagi.</p><p>��A szkoda � powiedzia� Vandoosler. � Poniewa� nie byli ani pracownikami municypalnymi, ani zak�adu energetycznego, ani �adnej innej szacownej instytucji. Przez pa�ski ogr�d nigdy nie bieg�a linia elektryczna. Ci trzej ludzie k�aniali.</p><p>��Przecie� to nonsens! � krzykn�� Relivaux. � Co to za historia? I co to ma wsp�lnego z policj� albo z Zofi�?</p><p>��To wszystko dziwnie si� splata � powiedzia� Vandoosler, udaj�c szczere wsp�czucie wobec pana Relivaux. � Kto� z okolicy, jaki� w�cibski typek, kt�ry z pewno�ci� nie darzy pana sympati�, wytropi� to oszustwo. Przypuszczam, �e rozpozna� jednego z robotnik�w i �e go wypytywa�. W ka�dym razie zawiadomi� policj�. Dowiedzia�em si� o tym, bo mam tam jeszcze troch� znajomo�ci.</p><p>Vandoosler k�ama� z �atwo�ci� i przyjemno�ci�. Robi�c to, czu� si� doskonale.</p><p>��Policjanci po�miali si� z niego i od�o�yli raport do lamusa � ci�gn��. � Ale nie by�o im do �miechu, kiedy ten sam �wiadek, ura�ony ich postaw�, zacz�� dalej szpera� i zg�osi�, �e pa�ska �ona �znikn�a bez uprzedzenia�, jak to ju� m�wi� w okolicy. Poinformowa� te�, �e wykop zrobiono na ��danie pana �ony i poprowadzono go tak, aby przebiega� pod m�odym bukiem, o tym�</p><p>Vandoosler wskaza� drzewo, od niechcenia wyci�gaj�c r�k� w stron� okna.</p><p>��Zofia to zrobi�a? � zapyta� Relivaux.</p><p>��Zrobi�a. Wed�ug tego �wiadka. W ka�dym razie policja wie, �e pa�sk� �on� niepokoi�o drzewo, kt�re spad�o do ogrodu z nieba. I �e kaza�a pod nim kopa�. I �e tu� potem znikn�a. Dla policji troch� tego za du�o jak na dwa tygodnie. Niech si� pan postara ich zrozumie�. Byle co potrafi wzbudzi� ich podejrzliwo��. B�d� chcieli pana przes�ucha�, co do tego nie ma w�tpliwo�ci.</p><p>��Kim jest ten ��wiadek�?</p><p>��Zachowa� anonimowo��. Ludzie s� tch�rzliwi.</p><p>��A co pan ma z tym wsp�lnego? Co pana obchodzi, �e przyjdzie do mnie policja?</p><p>Vandoosler przewidzia� r�wnie� to banalne pytanie. Piotr Relivaux by� cz�owiekiem skrupulatnym, upartym, bez szczypty fantazji. Dlatego zreszt� stary policyjny wyga od razu pomy�la� o sobotnio-niedzielnej kochance. Vandoosler przygl�da� si� rozm�wcy. Na p� �ysy, na p� gruby, na p� sympatyczny, wszystko w nim by�o po�owiczne. Ale za to jak na razie niezbyt trudno by�o nim manipulowa�.</p><p>��Powiedzmy, �e gdybym m�g� potwierdzi� pa�sk� wersj� wydarze�, uda�oby si� ich uspokoi�. Koledzy z policji dobrze mnie pami�taj�.</p><p>��Dlaczego mia�by mi pan pomaga�? Czego pan ode mnie chce? Forsy?</p><p>Vandoosler pokr�ci� g�ow�, u�miechaj�c si�. Relivaux by� r�wnie� na po�y g�upcem.</p><p>��Prawd� m�wi�c � nie ust�powa� Relivaux � wydaje mi si�, �e mieszkacie w tej ruderze � wybaczy pan, je�li si� myl� � bo wedle wszelkich oznak utkn�li�cie w�</p><p>��W g�wnie � doko�czy� Vandoosler. � Zgadza si�. Widz�, �e jest pan lepiej poinformowany, ni� mo�na by przypuszcza�.</p><p>��Ludzie bez grosza przy duszy to m�j fach � oznajmi� Relivaux. � Zreszt�, Zofia mi o tym powiedzia�a. Wi�c czym si� pan kieruje?</p><p>��Swego czasu mia�em przez policj� zupe�nie niepotrzebne k�opoty. Kiedy co� ich napadnie, potrafi� posun�� si� bardzo daleko, ale zawsze z trudem rezygnuj�, je�li ju� podejm� trop. Od tamtej pory mam sk�onno�� do przeciwdzia�ania absurdom, kt�re mog�yby zatru� �ycie innym ludziom. Mo�e pan to uzna� za �agodn� form� zemsty. Nastawienie antygliniarskie. Poza tym musz� si� czym� zaj��. Nie dla pieni�dzy, ale dla rozrywki.</p><p>Vandoosler zostawi� Piotrowi Relivaux czas na refleksj� nad tym niezwyk�ym i s�abo uzasadnionym motywem dzia�ania. Wygl�da�o na to, �e m�czyzna go prze�kn��.</p><p>��Co pan chce wiedzie�? � zapyta� Relivaux.</p><p>��To, czego zechc� si� dowiedzie� oni.</p><p>��To znaczy?</p><p>��Gdzie jest Zofia?</p><p>Piotr Relivaux wsta�, roz�o�y� r�ce i przez chwil� spacerowa� po kuchni.</p><p>��Wyjecha�a. Wr�ci. Nie ma z czego robi� problemu.</p><p>��B�d� chcieli wiedzie�, dlaczego nie robi pan z tego problemu.</p><p>��Bo nie szukam problem�w tam, gdzie ich nie ma. A Zofia powiedzia�a mi, �e wyje�d�a. Przecie� to nie koniec �wiata!</p><p>��Nie musz� panu uwierzy�. Niech pan b�dzie dok�adny, panie Relivaux. Gra idzie o spok�j, kt�ry, jak mi si� wydaje, bardzo pan sobie ceni.</p><p>��To banalna sprawa � powiedzia� Relivaux. � We wtorek Zofia otrzyma�a poczt�wk�. Pokaza�a mi j�. Kto� narysowa� na niej gwiazdk� i wyznaczy� spotkanie o okre�lonej godzinie w hotelu w Lyonie. Mia�a pojecha� konkretnym poci�giem nazajutrz wieczorem. Nie by�o podpisu. Zamiast zachowa� spok�j, Zofia natychmiast zacz�a si� szykowa�. Wbi�a sobie do g�owy, �e kart� wys�a� jej dawny przyjaciel, Grek, Stelyos Koutsoukis. Wszystko z powodu tej gwiazdy. Wielokrotnie styka�em si� z tym facetem przed �lubem. To wielbiciel-nosoro�ec � porywczy.</p><p>��S�ucham?!</p><p>��Nic, nic. Wielbiciel Zofii.</p><p>��By�y kochanek.</p><p>��Oczywi�cie � mrukn�� Piotr Relivaux. � Usi�owa�em wyperswadowa� Zofii ten wyjazd. Je�eli kart� przys�a� B�g wie kto, to tylko B�g mo�e te� wiedzie�, co Zofi� czeka. A je�eli karta by�a od Stelyosa, to wcale nie jest lepiej. Ale nic nie wsk�ra�em. Spakowa�a torb� i pojecha�a. Szczerze m�wi�c, mia�em nadziej�, �e wr�ci wczoraj. Nic wi�cej nie wiem.</p><p>��A drzewo? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Co mam panu powiedzie� o tym drzewie? Zofia urz�dzi�a mi z tego powodu scen�! Nie s�dzi�em, �e posunie si� a� do przekopania ogrodu. Co ona sobie znowu ubzdura�a? Ci�gle zmy�la jakie� dziwne historie� To na pewno prezent, i tyle. Mo�e pan s�ysza�, �e Zofia by�a do�� popularna, zanim zesz�a ze sceny. �piewa�a.</p><p>��Wiem. Ale Julia Gosselin twierdzi, �e to pan zasadzi� to drzewko.</p><p>��Tak, sam jej to powiedzia�em. Kt�rego� ranka Julia zapyta�a mnie, co to za nowe drzewo. Poniewa� Zofia i tak by�a bardzo zaniepokojona, nie chcia�em m�wi� Julii, �e nie wiemy, sk�d si� wzi�o, bo taka odpowied� obieg�aby okolic� lotem b�yskawicy. Zauwa�y� pan, �e ceni� sobie spok�j. Zrobi�em to, co uzna�em za najprostsze � o�wiadczy�em, �e zasadzi�em ten buk, �eby zas�oni� mur. To samo powinienem powiedzie� Zofii. Unikn�liby�my wielu problem�w.</p><p>��Wszystko to brzmi logicznie � rzek� Vandoosler. � K�opot w tym, �e to tylko pa�skie s�owa. By�oby lepiej, gdyby pan m�g� pokaza� mi t� kart� pocztow�. Do��czyliby�my j� jako dow�d.</p><p>��Przykro mi � odpar� Relivaux. � Zofia zabra�a j� ze sob�, poniewa� zawiera�a informacje dotycz�ce spotkania. To logiczne.</p><p>��Och. C�, to pewien k�opot, ale rzeczywi�cie niezbyt powa�ny. Wszystko trzyma si� kupy.</p><p>��Oczywi�cie! Dlaczego kto� mia�by mi czyni� jakie� zarzuty?</p><p>��Dobrze pan wie, co gliniarze my�l� o m�czy�nie, kt�rego �ona znikn�a.</p><p>��To idiotyzm.</p><p>��Zgadzam si� z panem.</p><p>��Policja nie posunie si� tak daleko � powiedzia� Relivaux, k�ad�c d�o� na stole. � Nie jestem byle kim.</p><p>��Tak � szepn�� spokojnie Vandoosler. � Jak ka�dy.</p><p>Vandoosler wolno wsta� z krzes�a.</p><p>��Je�eli policjanci do mnie przyjd�, b�d� trzyma� si� pa�skiej wersji � doda�.</p><p>��Nie b�dzie takiej potrzeby. Zofia wr�ci.</p><p>��Miejmy nadziej�.</p><p>��Nie mam powod�w do obaw.</p><p>��To dobrze. Dzi�kuj�, �e zechcia� pan ze mn� szczerze rozmawia�.</p><p>Vandoosler szed� przez ogr�d, wracaj�c do rudery. Piotr Relivaux odprowadzi� go wzrokiem. Dlaczego ten nudziarz wtr�ca si� w cudze sprawy? � zastanawia� si�.</p></section><section><title><p>XIV</p></title><p>Dopiero w niedziel� wieczorem ewangeli�ci przynie�li informacje, kt�re by�y cho� troch� interesuj�ce. W sobot� Piotr Relivaux wyszed� tylko po gazety. Marek poprawi� �ukasza, twierdz�c, �e Relivaux z pewno�ci� u�y�by s�owa �prasa� i �e kt�rego� dnia b�dzie trzeba to sprawdzi�, ot tak, dla zaspokojenia ciekawo�ci. W ka�dym razie Relivaux nie rusza� si� ju� z domu, gdzie zamkn�� si� ze swoj� �pras��. Mo�e obawia� si�, �e z�o�y mu wizyt� kto� z policji. Poniewa� jednak nic takiego si� nie wydarzy�o, odzyska� werw�. Marek i �ukasz ruszyli w �lad za nim, kiedy wyszed� z domu oko�o jedenastej rano. Relivaux doprowadzi� ich do kamieniczki w XV dzielnicy.</p><p>��Strza� w dziesi�tk� � podsumowa� Marek, sk�adaj�c Vandooslerowi raport. � Dziewczyna mieszka na czwartym pi�trze. Jest mi�a, raczej nijaka, z gatunku �agodnych i potulnych, niezbyt wymagaj�cych.</p><p>��Powiedzmy, �e z tych, kt�re wol� wr�bla w gar�ci ni� go��bia na dachu � u�ci�li� �ukasz. � Osobi�cie mam du�e wymagania co do jako�ci i pot�piam panik�, kt�rej skutkiem jest �apanie pierwszej nadarzaj�cej si� okazji, czyli byle kogo.</p><p>��Masz tak wysokie wymagania � mrukn�� Marek � �e wci�� jeste� sam. Taka jest prawda.</p><p>��Zgadza si� � przyzna� �ukasz. � Ale nie o tym mieli�my m�wi� dzi� wieczorem. Kontynuuj raport, �o�nierzu.</p><p>��To wszystko. Dziewczyna mieszka tam i jest jego utrzymank�. Nie pracuje, zasi�gn�li�my j�zyka.</p><p>��A zatem pan Relivaux ma kochank�. Intuicja pana nie myli�a � powiedzia� �ukasz, zwracaj�c si� do Vandooslera.</p><p>��To nie intuicja � zaprzeczy� Marek. � Komisarz ma d�ug� praktyk�.</p><p>Wuj i siostrzeniec wymienili spojrzenia.</p><p>��Nie wtykaj nosa w cudze sprawy, �wi�ty Marku � skarci� go Vandoosler. � Jeste�cie pewni, �e to jego kochanka? Mo�e by� przecie� jego siostr� albo kuzynk�.</p><p>��Stali�my pod drzwiami i pods�uchiwali�my � wyja�ni� Marek. � Wniosek: to nie jest jego siostra. Relivaux wyszed� od niej oko�o si�dmej. Facet zrobi� na mnie wra�enie niebezpiecznego n�dznika.</p><p>��Nie tak ostro � powiedzia� Vandoosler.</p><p>��Nie wolno nie docenia� przeciwnika � dorzuci� �ukasz.</p><p>���owca-zbieracz jeszcze nie wr�ci�? � zapyta� Marek. � Wci�� siedzi w �beczce�?</p><p>��Tak � powiedzia� Vandoosler. � A Zofia nie dzwoni�a. Gdyby chcia�a utrzyma� spraw� w tajemnicy, a jednocze�nie uspokoi� przyjaci�, skontaktowa�aby si� z Juli�. A tu nic, �adnego znaku �ycia. To ju� cztery dni. Jutro rano �wi�ty Mateusz zadzwoni do Leguenneca. Wieczorem powt�rz� z nim tekst rozmowy. Drzewo, wykop, kochanka, zaginiona ma��onka. Leguennec to kupi. Poka�e si� tu, �eby rzuci� na to okiem.</p><empty-line/><p>Mateusz zatelefonowa�. Beznami�tnym g�osem przedstawi� fakty.</p><p>Leguennec chwyci� przyn�t�.</p><p>Tego samego dnia po po�udniu dwaj policjanci podj�li atak na m�ody buk, a ich poczynania nadzorowa� Leguennec, kt�ry sta� obok Piotra Relivaux. Komisarz chcia� go mie� w zasi�gu r�ki. Nie podda� go prawdziwemu przes�uchaniu, bo dzia�a� na pograniczu legalno�ci, i doskonale zdawa� sobie z tego spraw�. Leguennec uleg� impulsowi i zamierza� jak najszybciej opu�ci� to miejsce, je�li niczego nie znajdzie. Dwaj gliniarze, kt�rzy kopali pod drzewem, byli jego podw�adnymi. Wiedzia�, �e b�d� milczeli.</p><p>Z okna na drugim, �redniowiecznym pi�trze, obserwowali go Marek, Mateusz i �ukasz, t�ocz�c si�.</p><p>��Buk dzi� nie�le oberwie � mrukn�� �ukasz.</p><p>��Zamknij si� � warkn�� Marek. � Nie zdajesz sobie sprawy, �e to powa�ne? Nie rozumiesz, �e lada chwila mog� tam znale�� Zofi�? A tobie zebra�o si� na �arty. Tymczasem ja ju� od pi�ciu dni nie potrafi� skleci� zdania, kt�re mia�oby r�ce i nogi! �adnego zdania licz�cego wi�cej ni� siedem s��w!</p><p>��Zauwa�y�em to � odp�aci� mu �ukasz. � Pogr��asz si�.</p><p>��Za to ty m�g�by� si� pohamowa�. Bierz przyk�ad z Mateusza. On jest pow�ci�gliwy. I potrafi milcze�.</p><p>��Mateusz taki ju� jest. Kiedy� to si� na nim zem�ci. S�yszysz, Mateuszu?</p><p>��S�ysz�. Wypchaj si�.</p><p>��Nigdy nikogo nie s�uchasz. Czasem tylko s�yszysz. Pope�niasz wielki b��d.</p><p>��Zamknij si� wreszcie! � wrzasn�� Marek. � M�wi� ci, �e to powa�na sprawa. Polubi�em Zofi� Simeonidis. Je�eli le�y pod tym drzewem, po prostu si� st�d wyprowadz�. Cicho! Jeden z policjant�w na co� patrzy. Nie� Kopie dalej.</p><p>��Patrzcie � odezwa� si� Mateusz � tw�j chrzestny podszed� do Leguenneca. Po co on tam polaz�? Nie m�g�by chocia� raz siedzie� spokojnie?</p><p>��Wykluczone, chrzestny chce by� wsz�dzie � powiedzia� Marek. � Wsz�dzie istnie�. Zreszt� w�a�nie to robi� przez ca�e �ycie. Ka�de miejsce, w kt�rym nie zaistnia�, traktuje jako przestrze� rozpaczy, z nadziej� wyci�gaj�c� do niego r�ce. Poniewa� przez czterdzie�ci lat wci�� przeskakiwa� z obszaru w obszar, sam nie bardzo ju� wie, gdzie jest. Nikt tego ju� nie wie. Chrzestny jest w�a�ciwie zlepkiem tysi�cy chrzestnych, przynale��cych do tego samego gatunku. M�wi normalnie, chodzi, robi zakupy, ale w rzeczywisto�ci, kiedy go dotykasz, nie wiesz, co z niego wyjdzie. W��cz�ga, �wietny gliniarz, zdrajca, gazeciarz, tw�rca, wybawiciel, niszczyciel, marynarz, pionier, kloszard, morderca, obro�ca, wa�ko�, ksi���, nieuk, wariat� I co tam jeszcze chcecie. W pewnym sensie to bardzo praktyczne. Tyle �e wyb�r nigdy nie nale�y do ciebie. Nale�y do niego.</p><p>��My�la�em, �e mamy milcze� � wtr�ci� �ukasz.</p><p>��Jestem bardzo nerwowy � wyja�ni� Marek. � Mam prawo m�wi�. W ko�cu jestem na swoim pi�trze.</p><p>��Skoro ju� mowa o pi�trach� czy to ty wymy�li�e� tekst, kt�ry widzia�em na twoim biurku? O handlu w wioskach na pocz�tku jedenastego wieku? To twoje pomys�y? Zweryfikowa�e� to?</p><p>��Nikt nie upowa�ni� ci� do czytania tego tekstu. Je�eli nie masz ochoty wyskoczy� na chwil� z okop�w, to przecie� nikt ci� do tego nie zmusza.</p><p>��Przeciwnie. Podoba�o mi si� to. Co wyprawia ten tw�j wujek?!</p><p>Vandoosler niemal bezszelestnie podszed� do kopi�cych m�czyzn. Stan�� za plecami Leguenneca, kt�rego przewy�sza� o g�ow�. Leguennec by� niskim Breto�czykiem, kr�pym, o w�osach jak druty i d�oniach jak �opaty.</p><p>��Cze��, Leguennec � odezwa� si� swym �agodnym g�osem Vandoosler.</p><p>Inspektor odwr�ci� si� gwa�townie. Zdumiony patrzy� na Vandooslera.</p><p>��C� to? � powiedzia� Vandoosler. � Zapomnia�e� swego szefa?</p><p>��Vandoosler� � powiedzia� bardzo wolno Leguennec. � Czy�by� to ty sta� za tym donosem?</p><p>Vandoosler u�miechn�� si�.</p><p>��Oczywi�cie � odpar�. � Mi�o mi ci� widzie�.</p><p>��Mnie r�wnie� � powiedzia� Leguennec � ale�</p><p>��Wiem. Nie ujawni� si�. Z pewno�ci� nie teraz. To by�oby w z�ym tonie. Nie gry� si�, je�eli nic tu nie znajdziesz, b�d� milcza�, ty te� powiniene� milcze� o tej sprawie.</p><p>��Dlaczego zwr�ci�e� si� w�a�nie do mnie?</p><p>��Wydawa�o mi si�, �e sprawa jest dla ciebie odpowiednia. Zreszt� to tw�j rejon. A poza tym zawsze z�era�a ci� ciekawo��, w ka�dym razie takiego ci� zna�em. Lubi�e� �owi� ryby, a nawet o�miornice.</p><p>��Naprawd� my�lisz, �e ta kobieta zosta�a zamordowana?</p><p>��Nie mam poj�cia. Ale jestem pewien, �e co� tu nie gra. Jestem tego pewien, Leguennec.</p><p>��Co wiesz?</p><p>��Nic poza tym, co us�ysza�e� dzi� rano przez telefon. Dzwoni� m�j przyjaciel. A w�a�nie, nie tra� czasu na szukanie robotnik�w, kt�rzy robili pierwszy wykop. To te� moi przyjaciele. Zyskasz na czasie. Tylko nie wspominaj o tym panu Relivaux. S�dzi, �e chc� mu pom�c. Sobotnio-niedzielna kochanka w pi�tnastej dzielnicy. Je�eli zajdzie potrzeba, podam ci jej adres. Je�li nie, nie ma sensu jej niepokoi�. Dasz sobie z tym spok�j i wyciszysz spraw�.</p><p>��Jasne � powiedzia� Leguennec.</p><p>��A teraz zmykam. Tak b�dzie dla ciebie lepiej. I nie ryzykuj, �eby poinformowa� mnie o efektach � doda� Vandoosler, wskazuj�c d� pod drzewem. � Widz�, co tu si� dzieje, mieszkam obok. Pod niebem.</p><p>Vandoosler wskaza� palcem ob�oki i znikn��.</p><empty-line/><p>��Zasypuj�! � powiedzia� Mateusz. � Nic nie znale�li.</p><p>Marek odetchn�� z ulg�.</p><p>��Firanki � rzuci� �ukasz.</p><p>Masowa� r�ce i nogi, zdr�twia�e od d�ugiego stania w bezruchu, mi�dzy cisn�cymi si� do okna �owc�-zbieraczem i badaczem �redniowiecza. Marek zamkn�� okno.</p><p>��P�jd� powiedzie� Julii � o�wiadczy� Mateusz.</p><p>��Nie mo�esz z tym zaczeka�? � zapyta� Marek. � Przecie� i tak wieczorem idziesz do pracy.</p><p>��Nie, dzi� poniedzia�ek. Restauracja jest zamkni�ta</p><p>��Aha. W takim razie r�b, co chcesz.</p><p>��Po prostu mi�osierdzie nakazuje powiadomi� j�, �e jej przyjaci�ka nie le�y pod drzewem. Czy�bym si� myli�? I tak do�� ju� mieli�my zmartwie�. Chyba lepiej wiedzie�, �e zafundowa�a sobie wycieczk�.</p><p>��Owszem. R�b, co chcesz.</p><p>Mateusz znikn��.</p><p>��Co o tym s�dzisz? � Marek zwr�ci� si� do �ukasza.</p><p>��My�l�, �e Zofia dosta�a kart� od tego Stelyosa, �e si� z nim spotka�a, a poniewa� m�� j� zawi�d�, a w Pary�u ju� si� nudzi�a, postanowi�a wr�ci� z nim do Grecji. To s�uszna decyzja. Nie chcia�bym sypia� z Relivaux. Przy�le list za jakie� dwa miesi�ce, kiedy emocje troch� ju� przygasn�. Mo�e to b�dzie tylko zdawkowa poczt�wka z Aten.</p><p>��Nie, m�wi�em o Mateuszu. O Mateuszu i Julii � co o tym my�lisz? Niczego nie zauwa�y�e�?</p><p>��Niewiele.</p><p>��Ale jednak? Zauwa�y�e� drobne sygna�y?</p><p>��Owszem. Drobne sygna�y. Wsz�dzie roi si� od drobnych sygna��w. Ale to nie pow�d, �eby rwa� w�osy z g�owy. Czy to ci� dr�czy? Tego chcia�e�?</p><p>��Ale� sk�d � zaprzeczy� Marek. � W�a�ciwie, nie mam w tej sprawie �adnej opinii. Plot� tylko trzy po trzy. Zapomnij o tym.</p><p>Us�yszeli, �e komisarz wchodzi po schodach. Nawet si� nie zatrzymuj�c, krzykn��, �e nie ma �adnych nowych wiadomo�ci.</p><p>��Koniec walk � podsumowa� �ukasz.</p><p>Przed wyj�ciem zerkn�� jeszcze na Marka, kt�ry wci�� sta� przy oknie. Zapada� mrok.</p><p>��Lepiej zajmij si� handlem w wioskach � poradzi�. � Tam nie ma nic ciekawego. Zofia wygrzewa si� na jakiej� greckiej wyspie. Gra. Greczynki uwielbiaj� gra�.</p><p>��Sk�d o tym wiesz?</p><p>��Sam to wymy�li�em.</p><p>��Chyba masz racj�. Na pewno st�d uciek�a.</p><p>��Chcia�by� sypia� z Relivaux?</p><p>��Lito�ci � j�kn�� Marek.</p><p>��No widzisz! Po prostu uciek�a od niego!</p></section><section><title><p>XV</p></title><p>�ukasz w czy��cu swego umys�u uzna� spraw� za zamkni�t�. Wszystko, co przechodzi�o przez czy�ciec jego umys�u, po pewnym czasie trafia�o do niedost�pnych szuflad pami�ci. Si�gn�� do rozdzia�u propagandy, tak cz�sto przez te dwa tygodnie atakowanego. Marek i Mateusz powr�cili do pracy nad ksi��kami, kt�rych nie zamawiali u nich wydawcy. Widywali si� w porach posi�k�w, a Mateusz, kt�ry wraca� z pracy noc�, wita� si� z nimi do�� pow�ci�gliwie, nast�pnie za� sk�ada� kr�tk� wizyt� komisarzowi. Vandoosler zadawa� mu zawsze to samo pytanie:</p><p>��Jakie� wie�ci?</p><p>A Mateusz potrz�sa� g�ow� i wraca� do siebie, na pierwsze pi�tro.</p><p>Vandoosler nigdy nie k�ad� si� przed powrotem Mateusza. Prawdopodobnie ju� tylko on i Julia, kt�ra w ka�dy czwartek z niepokojem spogl�da�a ku wej�ciu do restauracji, skupiali si� na tej sprawie. Ale Zofia wci�� nie wraca�a.</p><p>Nazajutrz majowe s�o�ce rozb�ys�o jak w pe�ni lata. Po ulewach, kt�re spada�y z nieba ju� od miesi�ca, ta zmiana pogody zadzia�a�a na Juli� jak katalizator. O trzeciej po po�udniu jak zwykle zamkn�a restauracj�, Mateusz za� zdj�� kelnersk� koszul� i stoj�c p�nago przy jednym ze stolik�w, szuka� swetra. Julia nie pozostawa�a oboj�tna na ten codzienny rytua�. Nie nale�a�a do gatunku kobiet znudzonych, ale odk�d Mateusz pracowa� u niej jako kelner, czu�a si� lepiej. Z pozosta�ymi kelnerami i kucharzem mia�a niewiele wsp�lnego. Z Mateuszem � zupe�nie nic. Ale z Mateuszem �atwo jej by�o rozmawia� o wszystkim, o czym chcia�a, i sprawia�o jej to przyjemno��.</p><p>��Przyjd� dopiero we wtorek � oznajmi�a, podejmuj�c nagle decyzj�. � Zamykamy na ca�y weekend. Uciekam do domu, do Normandii. Wszystkie te historie z dziurami i drzewami potwornie mnie przygn�bi�y. Znajd� stare kalosze i b�d� spacerowa�a po wilgotnej trawie. Lubi� kalosze i lubi� ostatnie dni maja.</p><p>���wietny pomys� � odpar� Mateusz, chocia� zupe�nie nie m�g� wyobrazi� sobie Julii w gumowych botkach.</p><p>��Je�eli masz ochot�, mo�esz ze mn� jecha�. My�l�, �e pogoda b�dzie �adna. Wydaje mi si�, �e lubisz wie�.</p><p>��To prawda � przyzna� Mateusz.</p><p>��Mo�esz zabra� ze sob� �wi�tego Marka i �wi�tego �ukasza, no i tego ognistego komisarza, je�li tylko macie na to ch��. Nie przepadam za samotno�ci�. Dom jest du�y, nikt nie b�dzie nikogo kr�powa�. Ale decyzja nale�y do was. Macie samoch�d?</p><p>��Ju� nie, przez te g�wniane k�opoty. Ale wiem, kto by mi po�yczy� w�z. Mam koleg�, kt�ry pracuje w warsztacie. Dlaczego powiedzia�a� o komisarzu �ognisty�?</p><p>��Tak sobie. Ma pi�kn� twarz, prawda? Kiedy patrz� na jego zmarszczki, nasuwaj� mi si� na my�l ko�cio�y o zbyt bogatym zdobnictwie, kt�re niby to chyl� si� na wszystkie strony, jakby lada chwila mia�y p�kn�� jak podarta tkanina, a mimo to wci�� stoj�. Troch� mi imponuje.</p><p>��Czy�by� zna�a si� na ko�cio�ach?</p><p>��Wyobra� sobie, �e jako dziecko chodzi�am na msz�. Czasami w niedziel� ojciec zabiera� nas a� do katedry w Evreux, a ja podczas kazania czyta�am broszurki dla zwiedzaj�cych. Nie szperaj g��biej, to wszystko, co wiem o ko�cio�ach. Dra�ni ci�, �e por�wna�am starego do katedry w Evreux?</p><p>��Ale� sk�d! � mrukn�� Mateusz.</p><p>��Pami�taj, �e znam i inne �wi�tynie. Ko�ci�ek w Caudebeuf jest ci�ki, surowy, jakby obcy. Odpr�a mnie. Na tym ko�czy si� moja wiedza o ko�cio�ach.</p><p>Julia u�miechn�a si�.</p><p>��Teraz naprawd� mam ju� ochot� na spacer. Albo na przeja�d�k� rowerow�.</p><p>��Marek musia� sprzeda� rower. Masz ich tam kilka?</p><p>��Dwa. Je�eli b�dziecie mieli ochot�, dom jest w Verny-sur-Besle, to wioska pod Bernay, prawdziwa dziura. Jad�c drog� krajow�, zobaczysz du�� farm� na lewo od ko�cio�a. Nazywa si� �Le Mesnil�. Jest tam rzeczka i jab�onie, wy��cznie jab�onie. �adnych buk�w. Zapami�tasz?</p><p>��Tak � odpar� Mateusz.</p><p>��A teraz uciekam � powiedzia�a Julia, zamykaj�c krat�. � Nie musicie uprzedza� mnie o przyje�dzie. Zreszt� i tak nie ma tam telefonu.</p><p>Roze�mia�a si�, cmokn�a Mateusza w policzek i odesz�a, machaj�c mu r�k�. Mateusz sta� na chodniku jak s�up soli. Samochody cuchn�y. Pomy�la�, �e m�g�by wyk�pa� si� w rzeczce, je�li tylko s�o�ce zechce tak �wieci�. Julia mia�a g�adk� sk�r� i mi�o by�o zbli�y� si� do niej. Mateusz wreszcie ruszy� i bardzo wolno poszed� w stron� rudery. S�o�ce grza�o mu kark. Mia� na to ochot�, to by�o oczywiste. Mia� ochot� zanurzy� si� w sadach Verny-sur-Besle i pojecha� rowerem do Caudebeuf, chocia� w ma�ych ko�cio�ach niewiele mo�na zobaczy�. Ale to w�a�nie spodoba�oby si� Markowi. Bo nie by�o mowy, �eby pojecha� do niej sam. Sam na sam z Juli�, z jej �miechem, zaokr�glonym, pe�nym �ycia, bia�ym i odpr�onym cia�em ryzykowa�by, �e radosna blisko�� przemieni si� w sytuacj� wielce k�opotliw�. Mateusz wyra�nie u�wiadamia� sobie istnienie takiego ryzyka i w pewnym sensie obawia� si� go. Czu� si� teraz potwornie oci�a�y. Najrozs�dniej by�oby zabra� obu koleg�w i komisarza. Komisarz pojecha�by zwiedzi� Evreux, podziwia� jego ol�niewaj�c� wielko�� i dekadencj�. Z przekonaniem do podr�y Vandooslera nie b�dzie problemu. Stary lubi� si� kr�ci�, rozgl�da�. Potem jemu zostawi nam�wienie dw�ch m�odszych. To by� dobry pomys�. Wszystkim przyda si� tych par� dni, chocia� Marek wola� w��czy� si� po miastach, a �ukasz zacznie narzeka� na brak planu tej nazbyt wiejskiej wyprawy.</p><empty-line/><p>Wyruszyli w drog� oko�o sz�stej wieczorem. �ukasz, kt�ry zabra� ze sob� dokumentacj�, siedzia� z ty�u i zrz�dzi� na prymitywizm wiejskich upodoba� Mateusza. Mateusz prowadzi� samoch�d i u�miecha� si�. Zd��� jeszcze na kolacj�.</p><p>S�o�ce go nie zawiod�o. Mateusz sp�dzi� du�o czasu w rzece, ca�kiem nagi, chocia� nikt nie m�g� poj��, �e nie jest mu zimno. W sobot� wsta� wczesnym rankiem, w��czy� si� po ogrodzie, potem zajrza� do drewutni, do spi�arni, do starej piwniczki, gdzie wyciskano sok z jab�ek. P�niej zwiedza� Caudebeuf. Chcia� si� przekona�, czy tutejszy ko�ci� jest do niego podobny. �ukasz wi�kszo�� czasu sp�dzi� na trawie, �pi�c nad swymi papierzyskami, Marek godzinami je�dzi� na rowerze. Armand Vandoosler opowiada� Julii anegdotki i dowcipy, jak pierwszego wieczoru w Le Tonneau.</p><p>��Ci pa�scy ewangeli�ci to porz�dni ch�opcy � o�wiadczy�a Julia.</p><p>��Prawd� m�wi�c, nie s� moi � powiedzia� Vandoosler. � Ja tylko tak udaj�.</p><p>Julia skin�a g�ow�.</p><p>��I musi pan koniecznie nazywa� ich �wi�tym tym czy tamtym? � zapyta�a.</p><p>��Ale� nie� To taki z�o�liwy i szczeni�cy dowcip. Kt�rego� wieczoru patrzy�em na nich, kiedy stali w oknach� Wtedy przysz�o mi to do g�owy. To tylko gra. A ja jestem graczem, k�amc�, nawet oszustem. Kr�tko m�wi�c, oszukuj� siebie i ich, i taki jest skutek. Wyobra�am sobie, �e ka�dy z nich to ma�y, b�yszcz�cy kamyk. Nie? Ich natomiast bardzo to irytuje. Ale teraz si� wycofam.</p><p>��Ja te� � doda�a Julia.</p></section><section><title><p>XVI</p></title><p>�ukasz nie chcia� tego g�o�no powiedzie�, kiedy wracali do miasta w poniedzia�kowy wiecz�r, ale te trzy dni by�y wspania�e. Analiza propagandy adresowanej do pozostaj�cych na ty�ach niewiele przez ten czas zyska�a, jednak nastr�j � tak. Kolacja up�yn�a w spokoju, nikt, nawet on, nie podnosi� g�osu. Mateusz mia� czas na rozmow�, Marek zd��y� zbudowa� par� d�ugich zda� o jakich� g�upstwach. Co wiecz�r to Marek wystawia� torby ze �mieciami przed bram�. Zawsze chwyta� je lew� r�k�, t�, na kt�rej nosi si� obr�czk�. To by� taki jego przes�d -chcia� unikn�� strat. Wr�ci� bez torby, mocno czym� zaprz�tni�ty. W ci�gu dw�ch najbli�szych godzin wychodzi� wiele razy, kr���c mi�dzy domem a ogrodzeniem.</p><p>��Co ci jest? � zapyta� w ko�cu �ukasz. � Zwiedzasz nasz� posiad�o��?</p><p>��Jaka� dziewczyna siedzi na murku, na wprost domu Zofii. Trzyma na r�ku �pi�ce dziecko. S� tam ju� od dw�ch godzin.</p><p>��Daj spok�j � powiedzia� �ukasz. � Pewnie na kogo� czeka. Nie zachowuj si� jak tw�j chrzestny, nie wtr�caj si� we wszystko. Osobi�cie uwa�am, �e i tak za du�o ju� zrobi�em.</p><p>��Ale to dziecko � podj�� Marek. � Wydaje mi si�, �e robi si� ch�odno.</p><p>��Daj sobie spok�j � skarci� go �ukasz.</p><p>Jednak �aden z m�czyzn nie opu�ci� wsp�lnego pokoju na dole. Pili ju� drug� kaw�. Wtedy w�a�nie zacz�� pada� kapu�niaczek.</p><p>��B�dzie tak m�y�o przez ca�� noc � powiedzia� Mateusz. � Jak na trzydziestego pierwszego maja to smutna noc.</p><p>Marek zagryz� wargi. Wyszed�.</p><p>��Wci�� tam siedzi � o�wiadczy� po powrocie. � Otuli�a dziecko swoj� kurtk�.</p><p>��Jak wygl�da? � zapyta� Mateusz.</p><p>��Nie przygl�da�em si� � mrukn�� Marek. � Nie chc� jej wystraszy�. Ale nie jest w �achmanach, nie wygl�da na bezdomn�, je�li o to pytasz. Poza tym, w �achmanach czy nie, nie pozwolimy chyba, �eby dziewczyna czeka�a z dzieckiem na B�g wie co przez ca�� noc, w dodatku na deszczu? Prawda? �ukasz, daj mi krawat. Rusz si�.</p><p>��Krawat? A niby po co? Chcesz j� z�apa� na lasso?</p><p>��Dure� � warkn�� Marek. � Nie chc� jej wystraszy�, to proste. Czasami krawat wzbudza zaufanie. Pospiesz si� � doda�, machaj�c r�k�. � Naprawd� pada.</p><p>��Dlaczego sam nie mia�bym po ni� i��? � zapyta� �ukasz. � Nie musia�bym przynajmniej zdejmowa� krawatu. W dodatku on wcale nie pasuje do tej czarnej koszuli.</p><p>��Nie p�jdziesz, bo tacy jak ty nie budz� zaufania, to proste � wyja�ni� Marek, w po�piechu wi���c krawat. � Je�eli j� tu przyprowadz�, nie wpatrujcie si� w ni� jak w zwierzyn� �own�. Zachowujcie si� naturalnie.</p><p>Marek wyszed�, a �ukasz zapyta� Mateusza, co ma robi�, �eby wygl�da� naturalnie.</p><p>��Zacznij je�� � poradzi� Mateusz. � Nikt nie przestraszy si� faceta, kt�ry je.</p><p>Mateusz si�gn�� po desk� i ukroi� dwie grube kromki chleba. Jedn� poda� �ukaszowi.</p><p>��Ale ja nie jestem g�odny � zaprotestowa� j�kliwie �ukasz.</p><p>��Wsuwaj ten chleb.</p><p>Mateusz i �ukasz prze�uwali chleb, trzymaj�c w d�oni grube, nadgryzione kromki, kiedy Marek wszed�, delikatnie popychaj�c m�od�, milcz�c� kobiet�. By�a zm�czona. Tuli�a do siebie spore dziecko. Marek przez moment zastanawia� si�, dlaczego Mateusz i �ukasz jedz� chleb.</p><p>��Prosz�, niech pani zechce spocz�� � powiedzia� nieco ceremonialnie, �eby jej nie sp�oszy�.</p><p>Wzi�� od niej przemoczone ubranie.</p><p>Mateusz bez s�owa wyszed� z pokoju, a po chwili wr�ci� z puchowym �piworem i poduszk� w �wie�ej pow�oczce. Gestem r�ki zach�ci� kobiet�, �eby po�o�y�a dziecko na kanapie w rogu, przy kominku. Delikatnie okry� malca �piworem, a potem dorzuci� do ognia. Prawdziwy zbieracz-�owca o wielkim sercu, pomy�la� �ukasz, krzywi�c si�. Jednak �agodne gesty Mateusza wzruszy�y go. Jemu nie przysz�oby to do g�owy. �ukasz czu�, �e co� d�awi go w gardle.</p><p>M�oda kobieta chyba si� ju� nie ba�a, a z pewno�ci� � nie marz�a. Prawdopodobnie pom�g� jej ogie� na kominku. Ogie� zawsze koi i strach, i wych�odzenie, a Mateusz wiedzia�, jak sprawi�, �eby p�omienie bucha�y wysoko. Nie wiedzia� jednak, co m�g�by teraz powiedzie�. Zaciera� r�ce, jakby chcia� rozproszy� cisz�.</p><p>��Kto to? � zapyta� troch� g�upio Marek, kt�ry chcia� by� uprzejmy. � Mia�em na my�li p�e� dziecka?</p><p>��To ch�opiec � powiedzia�a kobieta. � Ma pi�� lat.</p><p>Marek i �ukasz z powag� kiwali g�owami.</p><p>Kobieta zdj�a chustk�, kt�r� owin�a g�ow�, potrz�sn�a w�osami, powiesi�a mokr� chustk� na oparciu krzes�a i rozejrza�a si�, �eby sprawdzi�, gdzie w�a�ciwie si� znalaz�a. Prawd� m�wi�c, wszyscy przygl�dali si� wszystkim. Jednak trzem ewangelistom dopiero po d�u�szej chwili przysz�o na my�l, �e buzia przygarni�tej przez nich dziewczyny jest do�� �adna, �eby sprowadzi� na manowce �wi�tego. Nie by�a to uroda, kt�ra natychmiast rzuca si� w oczy. Kobieta wygl�da�a mniej wi�cej na trzydziestk�. Mia�a jasn� cer�, usta dziecka, regularny zarys twarzy, w�osy g�ste i czarne, obci�te kr�tko jak u ch�opca. Wszystko to sprawi�o, �e Marek zapragn�� dotkn�� tej twarzy. Bo Marek lubi� smuk�e, nawet zbyt szczup�e cia�a. Nie wiedzia�, czy spojrzenie go zdradza, czy jest bezczelne, nazbyt nachalne, czy mo�e ukrywa uczucia � rozedrgane, nie�mia�e, mgliste.</p><p>Dziewczyna wci�� by�a podenerwowana, raz po raz zerka�a na �pi�cego synka. U�miecha�a si� niewyra�nie. Nie wiedzia�a, od czego zacz�� ani czy powinna zaczyna�. Imiona? Gdyby tak zacz�� od imion? Marek przedstawi� jej wszystkich. Doda�, �e jego wuj, dawny policjant, �pi na czwartym pi�trze. By� to szczeg� do�� ci�ki, ale u�yteczny. Wydawa�o si�, �e m�oda kobieta poczu�a si� pewniej. Nawet wsta�a i posz�a ogrza� si� przy kominku. By�a ubrana w p��cienne spodnie, do�� obcis�e na udach i dopasowane w biodrach, i w obszern� koszul�. Nie by�a to kobieco�� w stylu Julii, nosz�cej suknie �mia�o ods�aniaj�ce ramiona. Ale twarzyczka wy�aniaj�ca si� z koszuli by�a promienna i �liczna.</p><p>��Nie chcieliby�my, �eby czu�a si� pani zobowi�zana do podania nam nazwiska � powiedzia� Marek. � Wszystko dlatego, �e pada�o. Ale� ze wzgl�du na ma�ego pomy�leli�my� W�a�nie� pomy�leli�my.</p><p>��Dzi�kuj� � szepn�a m�oda kobieta. � To mi�e, �e panowie pomy�leli, bo ja nie wiedzia�am ju�, co postanowi�. Ale mog� przecie� powiedzie�, jak si� nazywam. Aleksandra Haufman.</p><p>��Niemka? � odezwa� si� nagle �ukasz.</p><p>��W po�owie � odpar�a, nieco zaskoczona. � M�j ojciec jest Niemcem, matka Greczynk�. Znajomi nazywaj� mnie Lex.</p><p>�ukasz mrukn�� z zadowolenia.</p><p>��Greczynk�? � podchwyci� Marek. � Pani matka jest Greczynk�?</p><p>��Tak � powiedzia�a Aleksandra. � Ale� jakie to ma znaczenie? Czy to a� tak dziwne? Nasza rodzina rozjecha�a si� po �wiecie. Ja urodzi�am si� we Francji. Mieszkamy w Lyonie.</p><p>W ruderze nie zarezerwowano pi�tra dla antyku, ani greckiego, ani rzymskiego. Jednak mimowolnie my�li lokator�w domu zwr�ci�y si� ku Zofii Simeonidis. M�oda p�-Greczynka siedzi godzinami pod domem Zofii Simeonidis. Ma kruczoczarne w�osy i bardzo ciemne oczy, jak Zofia. Harmonijny i niski g�os, jak Zofia. Delikatne nadgarstki, d�onie smuk�e i lekkie, jak Zofia. R�ni je tylko jedno � paznokcie Aleksandry s� kr�ciutkie, jakby obgryzione.</p><p>��Czeka�a pani na Zofi� Simeonidis? � zapyta� Marek.</p><p>��Sk�d pan wie? � odpowiedzia�a pytaniem Aleksandra. � Czy pan j� zna?</p><p>��Przecie� to nasza s�siadka � wtr�ci� Mateusz.</p><p>��S�usznie, jestem g�upia � przyzna�a. � Ale ciotka Zofia nigdy nie wspomina�a o was w listach do mojej matki. Musz� przyzna�, �e nie pisze zbyt cz�sto.</p><p>��Niedawno si� sprowadzili�my � powiedzia� Marek.</p><p>M�oda kobieta ze zrozumieniem pokiwa�a g�ow�. Rozejrza�a si� wok�.</p><p>��Czyli to wy zaj�li�cie opuszczony dom? Wal�c� si� ruder�?</p><p>��Dok�adnie � potwierdzi� Marek.</p><p>��Tyle �e nic tu si� chyba nie wali. Mo�e troch� tu pusto� jak w klasztorze.</p><p>��W�o�yli�my w ten dom mas� pracy � rzek� Marek. � Ale nie to jest teraz najwa�niejsze. Naprawd� jest pani siostrzenic� Zofii?</p><p>��Naprawd� � powiedzia�a Aleksandra. � To siostra mojej matki. Mam wra�enie, �e to pana nie cieszy. Nie lubi pan ciotki Zofii?</p><p>��Przeciwnie, bardzo j� lubi� � odpar� Marek.</p><p>��Ciesz� si�. Zadzwoni�am do niej, kiedy postanowi�am przyjecha� do Pary�a, a ona zaproponowa�a, �ebym mieszka�a u niej razem z ma�ym, dop�ki nie znajd� pracy.</p><p>��Nie mia�a pani pracy w Lyonie?</p><p>��Mia�am, ale odesz�am.</p><p>��Nie odpowiada�a pani?</p><p>��Odpowiada�a, to by�a dobra praca.</p><p>��Nie lubi pani Lyonu?</p><p>��Wr�cz przeciwnie.</p><p>��Dlaczego w takim razie postanowi�a pani przeprowadzi� si� do Pary�a? � wtr�ci� �ukasz.</p><p>Kobieta przez chwil� milcza�a, zaciskaj�c usta, jakby toczy�a wewn�trzn� walk�. Splot�a ramiona i zacisn�a d�onie w pi�ci.</p><p>��Tam by�o chyba troch� smutno � odrzek�a.</p><p>Mateusz natychmiast zaj�� si� krojeniem kolejnych kromek chleba. W sumie to dawa�o si� nawet je��. Zaproponowa� jedn� Aleksandrze, podsuwaj�c jej konfitur�. U�miechn�a si� i wyci�gn�a r�k� po chleb. Teraz znowu musia�a podnie�� twarz. W jej oczach pojawi�y si� �zy. Tak, to na pewno by�y �zy. Napinaj�c mi�nie twarzy, zdo�a�a sprawi�, �e l�ni�y w oczach, ale nie sp�yn�y po policzkach. Lecz nagle zacz�y jej dr�e� wargi. Nie mog�a zapanowa� nad wszystkim.</p><p>��Nic nie rozumiem � m�wi�a Aleksandra, jedz�c kanapk�. � Ciotka Zofia wszystko przygotowa�a ju� dwa miesi�ce temu. Zapisa�a ma�ego do przedszkola, tu, w pobli�u. Wszystko by�o za�atwione. Spodziewa�a si� mnie dzisiaj i mia�a wyj�� na dworzec, �eby mi pom�c przy baga�ach i dziecku. Czeka�am na ni� d�ugo, ale w ko�cu pomy�la�am, �e po dziesi�ciu latach mog�a mnie nie pozna�, �e min�y�my si� na peronie. Dlatego przyjecha�am do domu. Ale i tu nikogo nie zasta�am. Nie rozumiem, co si� sta�o. Znowu czeka�am. Mo�e poszli do kina. Ale to wydaje mi si� dziwne. Zofia nie zapomnia�aby o moim przyje�dzie.</p><p>Aleksandra szybko, ukradkiem otar�a �zy i spojrza�a na Mateusza. A Mateusz przygotowa� drug� kromk� chleba z konfitur�. Dziewczyna nie jad�a przecie� kolacji.</p><p>��Gdzie s� pani baga�e? � zapyta� Marek.</p><p>��Zostawi�am je pod murkiem. Prosz� ich nie przynosi�! Zam�wi� taks�wk�, znajd� jaki� hotel, a jutro zatelefonuj� do ciotki Zofii. Musia�o zaj�� jakie� nieporozumienie.</p><p>��Nie s�dz�, �eby to by�o najlepsze rozwi�zanie � powiedzia� Marek.</p><p>Zerkn�� na koleg�w. Mateusz zwiesi� g�ow� i utkwi� spojrzenie w desce do krojenia chleba. �ukasz umkn�� i spacerowa� po pokoju.</p><p>��Prosz� mnie wys�ucha� � kontynuowa� Marek. � Zofia znikn�a dwana�cie dni temu. Nikt nie widzia� jej od dwudziestego maja.</p><p>Kobieta drgn�a i zamar�a na krze�le, sztywna jak ko�ek. Wpatrywa�a si� w twarze trzech m�czyzn.</p><p>��Znikn�a? � powt�rzy�a szeptem. � Co pan opowiada?!</p><p>�zy zn�w nap�yn�y do jej lekko uko�nych oczu, z kt�rych wyziera�a nie�mia�o�� przemieszana z ciekawo�ci�. Wspomnia�a, �e by�o jej troszeczk� smutno. Mo�e. Ale Marek got�w by� si� za�o�y�, �e nie chodzi�o tu tylko o zwyk�y smutek. Dziewczyna na pewno liczy�a na pomoc ciotki, a chcia�a uciec z Lyonu, miejsca kl�ski. Zna� ten odruch. I oto u celu podr�y zabrak�o Zofii.</p><p>Marek usiad� przy Aleksandrze. Szuka� s��w, nie wiedz�c, jak opowiedzie� jej o znikni�ciu Zofii, o randce z gwiazd� w Lyonie, o przypuszczalnym wyje�dzie ze Stelyosem. �ukasz stan�� za jego plecami i powoli, tak �e Marek chyba nawet tego nie zauwa�y�, zabra� sw�j krawat. Aleksandra w milczeniu s�ucha�a Marka. �ukasz zawi�za� krawat i teraz stara� si� z�agodzi� relacj� Marka, podkre�laj�c, �e Piotr Relivaux nie jest fascynuj�cym m�czyzn�. Mateusz, pot�ny i wysoki, dorzuca� drew do ognia, chodzi� po pokoju, poprawia� �piw�r, kt�rym otulone by�o dziecko. Ch�opczyk by� �liczny � mia� w�osy czarne jak matka, ale kr�cone. Jego rz�sy by�y ciemne i d�ugie. Ale ka�de dziecko jest �adne, kiedy �pi. Dopiero rano oka�e si�, jak naprawd� wygl�da. Oczywi�cie, je�li jego matka u nich zostanie.</p><p>Aleksandra zacisn�a wargi i wrogo potrz�sa�a g�ow�.</p><p>��O nie � powiedzia�a. � Nie. Ciotka Zofia nigdy by tak nie post�pi�a. Uprzedzi�aby mnie.</p><p>W�a�nie, pomy�la� �ukasz, Aleksandra rozumuje dok�adnie tak jak Julia. Dlaczego ludzie trwaj� w przekonaniu, �e nie mo�na o nich zapomnie�?</p><p>��Jest jaki� inny pow�d. Musia�o si� jej co� sta� � szepn�a Aleksandra.</p><p>��Nie � odpar� �ukasz, podaj�c wszystkim szklanki. � Zadali�my sobie sporo trudu. Szukali�my nawet pod drzewem.</p><p>��Idiota � wycedzi� przez z�by Marek.</p><p>��Pod drzewem? � zapyta�a Aleksandra. � Szukali�cie pod drzewem?</p><p>��To g�upstwo � wtr�ci� Marek. � Drobiazg bez znaczenia.</p><p>��Nie wydaje mi si�, �eby pana kolega bredzi� � powiedzia�a Aleksandra. � O co chodzi? To moja ciotka, musz� wiedzie�!</p><p>Rw�cym si� g�osem, t�umi�c gniew, jaki wzbudzi� w nim �ukasz, Marek opowiedzia� jej histori� drzewa.</p><p>��I dlatego doszli�cie zgodnie do wniosku, �e ciotka Zofia zabawia si� gdzie� ze Stelyosem? � zapyta�a Aleksandra.</p><p>��Tak. No, prawie wszyscy � powiedzia� Marek. � Przypuszczam, �e chrzestny, m�j wujek, niezupe�nie si� z nami zgadza. I mnie ci�gle n�ka to drzewo. Ale Zofia wyjecha�a. To pewne.</p><p>��A ja � Aleksandra uderzy�a r�k� w st� � powtarzam wam, �e to wykluczone. Nawet z Grecji zadzwoni�aby, �eby mnie o tym uprzedzi�. Zawsze mo�na by�o na niej polega�. Poza tym kocha�a Piotra. Co� si� jej sta�o! Jestem przekonana, �e co� si� sta�o! Nie wierzycie mi? Ale policja uwierzy! Musz� i�� na policj�.</p><p>��Jutro � odpar� wyczerpany Marek. � Vandoosler �ci�gnie tu inspektora Leguenneca i z�o�y pani zeznania, je�li pani tego chce. Leguennec wznowi nawet �ledztwo, je�eli wuj go o to poprosi. Wydaje mi si�, �e wuj robi z Leguennekiem, co chce. To starzy kumple, grali razem w karty na �odziach irlandzkich wielorybnik�w. Musi pani jednak zrozumie�, �e �ycie Zofii u boku Piotra Relivaux nie by�o takie r�owe. Nawet nie powiadomi� policji o jej znikni�ciu i wcale nie zamierza tego robi�. Ma prawo pozostawi� �onie pe�n� swobod� i nie kontrolowa� jej �ycia. Policja nie ma na to wp�ywu.</p><p>��Czy nie mo�emy zadzwoni� ju� teraz? Ja zg�osz� jej zagini�cie.</p><p>��Nie jest pani jej m�em. Poza tym dochodzi druga nad ranem � t�umaczy� Marek. � Musimy poczeka�.</p><p>Us�yszeli, jak Mateusz, kt�ry znowu gdzie� znikn��, zbiega po schodach.</p><p>��Wybacz, �ukaszu � powiedzia�, otwieraj�c drzwi � ale po�yczy�em twoje okno. Moje jest za nisko.</p><p>��Kto wybiera dawne dzieje � powiedzia� �ukasz � nie powinien potem narzeka�, �e nie wie, jak �ycie si� wok� toczy.</p><p>��Relivaux wr�ci� � ci�gn�� Mateusz, nie zwracaj�c uwagi na �ukasza. � Zapali� �wiat�o, pokr�ci� si� po kuchni i po�o�y� si� spa�.</p><p>��P�jd� do niego � powiedzia�a Aleksandra, podrywaj�c si� z miejsca. Delikatnie unios�a ch�opczyka, opar�a jego g�ow� na ramieniu i ich czarne w�osy si� zmiesza�y. Potem chwyci�a chust� i kurtk�.</p><p>Mateusz stan�� jej na drodze.</p><p>��Nie � powiedzia�.</p><p>Aleksandra w�a�ciwie si� nie przestraszy�a. Ale ma�o brakowa�o. Nie rozumia�a, o co mu chodzi.</p><p>��Serdecznie wam dzi�kuj�. � W jej g�osie brzmia�a determinacja. � Bardzo mi pomogli�cie, skoro jednak wuj ju� wr�ci�, p�jd� do niego.</p><p>��Nie � powt�rzy� Mateusz. � Nie pr�buj� pani tu zatrzyma�. Je�eli woli pani przenocowa� gdzie indziej, odprowadz� pani� do hotelu. Ale nie p�jdzie pani do wuja.</p><p>Mateusz zatarasowa� drzwi ca�ym cia�em. Przez rami� Aleksandry rzuci� okiem na Marka i �ukasza, raczej chc�c im narzuci� swoj� wol�, ni� szukaj�c poparcia.</p><p>Ale nad�sana Aleksandra z uporem sta�a w drzwiach.</p><p>��Przykro mi � rzek� Mateusz. � Ale Zofia znikn�a. Nie pozwol� pani tam i��.</p><p>��Dlaczego? � zapyta�a Aleksandra. � Co przede mn� ukrywacie? Czy jest tam ciotka Zofia? Nie chcecie, �ebym si� z ni� spotka�a? Ok�amali�cie mnie?</p><p>Mateusz pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Nie. M�wili�my prawd� � powiedzia� z wolna. � Znikn�a. Mo�na przypuszcza�, �e jest gdzie� ze Stelyosem. Mo�na te�, jak pani, obawia� si�, �e spotka�o j� co� z�ego. Osobi�cie uwa�am, �e Zofia zosta�a zamordowana. I dop�ki nie dowiemy si�, kto j� zabi�, nie pozwol� pani i�� do tego domu. Nie puszcz� pani ani dziecka.</p><p>Mateusz wci�� sta� w drzwiach. Nie spuszcza� z oka m�odej kobiety.</p><p>��A jemu tu b�dzie lepiej ni� w hotelu, przynajmniej moim zdaniem � doda�. � Prosz� mi go da�.</p><p>Mateusz wyci�gn�� pot�ne ramiona, a Aleksandra bez s�owa u�o�y�a w nich malca. Marek i �ukasz milczeli, wstrz��ni�ci tym nad wyraz �agodnym zamachem, jakiego dopu�ci� si� Mateusz. Mateusz tymczasem odszed� od drzwi, u�o�y� ch�opczyka na kanapie i okry� �piworem.</p><p>���pi jak suse�. � U�miechn�� si�. � Jak ma na imi�?</p><p>��Cyryl � powiedzia�a Aleksandra.</p><p>Z trudem wydobywa�a z siebie g�os. Zofia zamordowana� Sk�d temu dr�galowi przyszed� do g�owy taki pomys�?! I dlaczego ona wype�ni�a jego polecenie?</p><p>��Jest pan pewien tego, co pan m�wi? O ciotce Zofii?</p><p>��Nie � odpar� Mateusz. � Ale wol� zachowa� ostro�no��.</p><p>��Wydaje mi si�, �e powinni�my zaufa� wiekowej m�dro�ci Mateusza � rzek� �ukasz. � Jego zwierz�ca �ywotno�� si�ga ostatniej ery lodowcowej. Wie, jakie zagro�enia czyhaj� w stepie, gdzie czaj� si� dzikie bestie. Tak, uwa�am, �e lepiej b�dzie, je�li przyjmie pani opiek� tego jasnow�osego nieokrzesa�ca o zwierz�cym instynkcie, kt�ry tak cz�sto bywa po�yteczny.</p><p>��To prawda � popar� go Marek, wci�� jeszcze nie mog�c otrz�sn�� si� z szoku, jaki wzbudzi�y w nim podejrzenia Mateusza. � Czy chce pani zamieszka� u nas do czasu wyja�nienia sprawy? Na parterze mamy pokoik, mo�emy go dostosowa� do potrzeb pani i dziecka. Nie b�dzie tam przytulnie, mo�e troch� jak w celi mnicha, ale sama pani widzi, jak mieszkamy. To zabawne, bo pani ciotka, Zofia, nazywa pok�j, w kt�rym teraz jeste�my, �klasztornym refektarzem�. Nie b�dziemy pani kr�powa�, ka�dy z nas ma tu w�asne pi�tro. Spotykamy si� na dole, �eby pogada�, pokrzycze�, zje�� posi�ek i rozpali� ogie�, kiedy chcemy odstraszy� dzikie bestie. Wujowi mo�e pani powiedzie�, �e ze wzgl�du na okoliczno�ci nie chce mu pani sprawia� k�opotu. Tutaj, cokolwiek by si� dzia�o, zawsze kto� jest. Co pani postanowi�a?</p><p>Ten wiecz�r by� tak bogaty w wydarzenia, �e ca�kowicie wyczerpa� Aleksandr�. Raz jeszcze spojrza�a badawczo na trzech m�czyzn, zastanawia�a si� przez moment, rzuci�a okiem na �pi�cego Cyryla. Przebieg� j� dreszcz.</p><p>��Zgadzam si� � powiedzia�a. � I dzi�kuj� wam.</p><p>���ukaszu, id� po baga�e, kt�re zosta�y na zewn�trz, a ty, Mateuszu, pom� mi przesun�� ��ko dla ma�ego do drugiego pokoju � poleci� Marek.</p><p>Przenie�li kanap� i poszli na drugie pi�tro po zapasowe ��ko, kt�re Marek zachowa� z lepszych czas�w. �ukasz postanowi� po�yczy� go�ciom lamp� i dywan.</p><p>��Wy��cznie dlatego, �e dziewczyna jest bardzo smutna � o�wiadczy�, zwijaj�c dywan.</p><p>Kiedy urz�dzili ju� pok�j na dole, Marek wymieni� zamek w drzwiach, �eby Aleksandra Haufman mog�a si� zamyka�, je�li zechce. Zrobi� to wprawnie, bez s�owa komentarza. Zawsze elegancki i dyskretny, wielmo�ny pan bez grosza przy duszy, pomy�la� �ukasz. Trzeba by kupi� mu sygnet z herbem, �eby m�g� piecz�towa� listy czerwonym lakiem. Na pewno by�by zachwycony.</p></section><section><title><p>XVII</p></title><p>Inspektor Leguennec przyjecha� kwadrans po porannym telefonie Vandooslera. Po kr�tkiej naradzie z dawnym szefem postanowi� porozmawia� z dziewczyn�. Marek wyszed� ze wsp�lnego pokoju na dole, przemoc� wyprowadzaj�c stamt�d chrzestnego, aby Aleksandra mog�a spokojnie przedstawi� niskiemu inspektorowi sytuacj�.</p><p>Vandoosler przechadza� si� z chrze�niakiem po ogrodzie.</p><p>��Gdyby nie jej przyjazd, zostawi�bym ju� t� spraw�. Co my�lisz o tej dziewczynie? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��M�w ciszej. Ma�y Cyryl bawi si� w ogrodzie. Nie jest g�upia, a przy tym �liczna jak marzenie. Przypuszczam, �e i ty to zauwa�y�e�.</p><p>��Oczywi�cie � mrukn�� niech�tnie Vandoosler. � Nawet �lepy by to zauwa�y�. Ale nie o to pyta�em.</p><p>��Trudno oceni� cz�owieka po tak kr�tkim czasie � powiedzia� Marek.</p><p>��Zawsze m�wi�e�, �e wystarczy ci pi�� minut, �eby rozszyfrowa� rozm�wc�.</p><p>��To nie do ko�ca si� sprawdza. Kiedy ludzie spotykaj� si� w smutnych okoliczno�ciach, trudno o przenikliwe oceny. Je�eli jednak chcesz wiedzie�, co o niej my�l�, to wydaje mi si�, �e ca�a ta historia g��boko ni� wstrz�sn�a. A to m�ci spojrzenie, zupe�nie jakby� wpatrywa� si� w wodospad, w spieniony potok rozczarowa� i niespe�nionych nadziei. Wiem, jak� si�� jest wodospad.</p><p>��Pyta�e� j� o to?</p><p>��Na Boga, prosi�em, �eby� m�wi� ciszej. Nie, o nic nie pyta�em. Wyobra� sobie, �e takich rzeczy si� nie robi. Zgaduj�, domy�lam si�, por�wnuj�. Przecie� to nie czarna magia.</p><p>��My�lisz, �e j� rzuci�?</p><p>��Lepiej nie wtykaj nosa w takie sprawy � powiedzia� Marek.</p><p>Vandoosler zacisn�� usta i kopn�� kamie�.</p><p>��To by� m�j kamie� � skarci� go oschle Marek. � Po�o�y�em go w tym miejscu w zesz�y czwartek. M�g�by� przynajmniej zapyta�, zanim go sobie przyw�aszczy�e�.</p><p>Vandoosler kopa� kamie� przez kilka minut. Potem zgubi� go w wysokiej trawie.</p><p>���wietnie! � mrukn�� Marek. � My�lisz, �e takie kamienie le�� za ka�dym rogiem?</p><p>��M�w dalej � przerwa� mu Vandoosler.</p><p>��Stan�li�my nad wodospadem. Dodaj do tego znikni�cie jej ciotki. Robi si� tego za du�o. Mam wra�enie, �e dziewczyna jest lojalna. �agodna, szczera, wra�liwa, ma w sobie krucho��, kt�rej nie wolno urazi�, wiele uczu� delikatnych jak jej szyja. Ale przecie� jest te� podejrzliwa i �atwo si� unosi. Z byle powodu oskar�a i pokazuje palcem. Nie, to nie tak. Powiedzmy raczej, �e cechuje j� zdolno�� do drobiazgowej analizy przy bujnym temperamencie. Albo odwrotnie � jej my�li s� dojrza�e, temperament zmienny. Cholera, nie mam poj�cia, jaka jest, gwi�d�� na to. Ale nie licz, �e zapomni o sprawie ciotki � ona doprowadzi j� do ko�ca. Nie wiemy tylko, czy m�wi nam ca�� prawd�. Nie potrafi� tego odgadn��. Jak post�pi Leguennec? A w�a�ciwie, jak obydwaj post�picie?</p><p>��Sko�czymy z dyskrecj�. Zreszt�, jak sam powiedzia�e�, ta dziewczyna i tak poruszy niebo i ziemi�. Nie musimy si� ju� kr�powa�. Trzeba wszcz�� �ledztwo pod byle pretekstem. Jednak w tej sprawie wszystko jest tak m�tne, �e jej w�tki b�d� nam si� wymyka�y. Trzeba chwyci� pierwszy z brzegu. Ale nie spos�b nawet sprawdzi�, czy Zofia rzeczywi�cie by�a na spotkaniu z gwiazd� w Lyonie, bo m�� nie pami�ta nazwy hotelu, kt�r� wymieni� nadawca karty. Nie wie nawet, sk�d wys�ano t� kart�. Facet ma pami�� jak rzeszoto. Albo najzwyczajniej wodzi nas za nos i �adnej karty nie by�o. Leguennec kaza� ju� sprawdzi� lyo�skie hotele. Nie zatrzyma� si� tam nikt o nazwisku Simeonidis.</p><p>��Czy�by� podejrzewa� to samo co Mateusz? �e Zofia zosta�a zamordowana?</p><p>��Nie tak ostro, ch�opcze. �wi�ty Mateusz pochopnie wyci�ga wnioski.</p><p>��W razie potrzeby Mateusz potrafi dzia�a� szybko. Zbieracze-my�liwi tacy w�a�nie bywaj�. Ale dlaczego s�dzicie, �e dosz�o do morderstwa? Przecie� mog�a mie� wypadek!</p><p>��Wypadek? Nie. Dawno odnaleziono by cia�o.</p><p>��Wi�c to mo�liwe? Zofia zosta�a zamordowana?</p><p>��Tak uwa�a Leguennec. Zofia Simeonidis jest rzeczywi�cie bardzo bogata. Natomiast jej m�� uzale�niony jest od uk�adu politycznego i wci�� grozi mu powr�t na podrz�dne stanowisko. Ale nie ma zw�ok, Marku. A dop�ki nie ma zw�ok, nie ma morderstwa.</p><p>Kiedy Leguennec wyszed�, zn�w odby� narad� z Vandooslerem. Pokiwa� g�ow� i odszed� � ma�y, ale zdeterminowany cz�owiek.</p><p>��Co zamierza? � zapyta� Marek.</p><p>��Wszcz�� �ledztwo. Gra� ze mn� w karty. Rozpracowa� Piotra Relivaux. I r�cz� ci, �e ten, kogo Leguennec zamierza rozpracowa�, powinien mie� si� na baczno�ci. Cierpliwo�� inspektora nie ma granic. By�em z nim na kutrze, co� o tym wiem.</p><empty-line/><p>Nazajutrz rozesz�a si� wie��, kt�ra spad�a na nich jak grom. Leguennec og�osi� j� wieczorem, staraj�c si� m�wi� pow�ci�gliwie. Wieczorem wezwano stra�ak�w do gwa�townego po�aru, kt�ry wybuch� w opustosza�ym zau�ku w Maisons-Alfort. Kiedy na miejsce dotar�y wozy, ogie� ogarnia� ju� s�siednie domy, porzucone rudery. Po�ar ugaszono dopiero o trzeciej nad ranem. Po�r�d zgliszcz znaleziono dwa spalone samochody, w jednym z nich � zw�glone zw�oki. Leguennec dowiedzia� si� o wypadku o si�dmej rano, przy goleniu. O pi�tnastej wszed� do gabinetu Piotra Relivaux. Relivaux bez wahania rozpozna� ma�y bazaltowy kamyk, kt�ry pokaza� mu Leguennec. Zofia Simeonidis nigdy nie rozstawa�a si� z tym fetyszem, kt�ry od dwudziestu o�miu lat �ciera� si�, gdy� nosi�a go w torebce albo kieszeni.</p></section><section><title><p>XVIII</p></title><p>Aleksandra skrzy�owa�a d�ugie, smuk�e nogi, siadaj�c po turecku na ��ku, i ukry�a twarz w d�oniach. Nadal nie mog�a uwierzy� w to, co us�ysza�a. Domaga�a si� wci�� nowych szczeg��w, czego�, co by j� przekona�o. By�a si�dma wieczorem. Leguennec pozwoli� Vandooslerowi i reszcie pozosta� w pokoju. I tak dowiedzieliby si� wszystkiego z jutrzejszych gazet. �ukasz zerkn�� na dywan, sprawdzaj�c, czy ma�y nie poplami� go flamastrami. Sp�dza�o mu to sen z powiek.</p><p>��Dlaczego pojecha� pan a� do Maisons-Alfort? � zapyta�a Aleksandra. � Musia� pan co� wiedzie�?!</p><p>��Nic � zapewni� Leguennec. � Mam w rewirze czworo zaginionych. Piotr Relivaux nie chcia� zg�osi� zagini�cia �ony. By� przekonany, �e ona wr�ci. Jednak ze wzgl�du na pani przyjazd, ja sam� przekona�em go, �eby to uczyni�. Zofia Simeonidis znalaz�a si� na li�cie i w mej pami�ci. Pojecha�em do Maisons-Alfort, poniewa� na tym polega moja praca. Zaznaczam, �e nie tylko ja si� tam pojawi�em. Przyjechali tak�e inni inspektorzy, poszukuj�cy wyrostk�w i ma��onk�w, kt�rzy nagle znikn�li. Ale tylko ja szuka�em kobiety. Wie pani, �e kobiety znikaj� znacznie rzadziej ni� m�czy�ni? Kiedy ginie �onaty m�czyzna albo m�ody ch�opak, nikt si� tym zbytnio nie przejmuje. Kiedy jednak dzieje si� to z kobiet�, nale�y obawia� si� najgorszego. Rozumie pani? Prosz� wybaczy� brutalno��, ale zw�ok nie da�o si� zidentyfikowa�, nawet z�by pop�ka�y albo zamieni�y si� w py�.</p><p>��Leguennec � przerwa� mu Vandoosler � pomi� te szczeg�y.</p><p>Leguennec potrz�sn�� ma�� g�ow� o pot�nych szcz�kach.</p><p>��Przecie� si� staram, ale pani Haufman chcia�a mie� pewno��.</p><p>��Prosz� m�wi� dalej, panie inspektorze � odezwa�a si� s�abym g�osem Aleksandra. � Chc� wiedzie� jak najwi�cej.</p><p>Twarz dziewczyny by�a zmieniona, oczy i policzki zaczerwienione od �ez, czarne w�osy wzburzone i sztywne od ci�g�ego rozgarniania wilgotnymi d�o�mi. Marek pragn�� osuszy� �lady �ez, wyg�adzi� czarne w�osy. Ale przecie� nie m�g� zrobi� nawet tego.</p><p>��Laboratorium bada szcz�tki, ale up�ynie kilka dni, zanim otrzymamy wyniki. Ju� teraz wiemy, �e zw�glone zw�oki nale�� do osoby drobnej, co wskazuje na kobiet�. Zbadano wrak samochodu, ale nie zosta�o nic, nawet strz�p ubrania, �aden przedmiot, dos�ownie nic. Po�ar podsyci�y litry benzyny, kt�r� obficie polano nie tylko cia�o, ale tak�e ca�y samoch�d, a nawet ziemi� wok� niego i fasad� s�siedniego domu, na szcz�cie � opuszczonego. Nikt ju� nie mieszka na tej uliczce. Ma by� wyburzona i tylko kilka starych samochod�w rdzewieje tam, dokonuj�c �ywota i od czasu do czasu daj�c nocne schronienie kloszardom.</p><p>��Sugeruje pan, �e miejsce zosta�o starannie wybrane?</p><p>��Tak. Poniewa� zanim wezwano stra�, ogie� zd��y� zrobi� swoje.</p><p>Inspektor Leguennec macha� ma�� torebk�, w kt�rej le�a� czarny kamie�, a Aleksandra obserwowa�a t� irytuj�c� zabaw�.</p><p>��Co dalej? � zapyta�a.</p><p>��Pod stopami ofiary znaleziono dwie grudki stopionego z�ota, przypuszczalnie bransolety lub �a�cuszek. Zatem by� to kto� na tyle zamo�ny, �e nosi� z�ot� bi�uteri�. Na tym, co zosta�o z przedniego siedzenia, le�a� kamyk � ma�a, czarna bry�ka bazaltu, zapewne jedyna rzecz, jaka opar�a si� wysokiej temperaturze. Znajdowa� si� w spalonej torebce, kt�ra spoczywa�a na prawym przednim siedzeniu, obok kierowcy. Nic wi�cej. Powinny przetrwa� tak�e klucze, ale, o dziwo, nie znale�li�my ich. Pok�adam w tym drobiazgu wszystkie swoje nadzieje. Rozumiecie mnie? Trzej pozostali zaginieni z mojej listy to m�czy�ni. Dlatego uda�em si� do m�a Zofii Simeonidis, Piotra Relivaux. Zapyta�em, czy wychodz�c z domu, jego �ona, jak niemal wszyscy, zabiera�a klucze. Ot� nie. Zofia chowa�a klucze w ogrodzie, jak dziecko, odpar� Relivaux.</p><p>��Oczywi�cie � wtr�ci�a Aleksandra, s�abo si� u�miechaj�c. � Moja babka panicznie ba�a si�, �e zgubi klucze, dlatego nauczy�a nas wszystkich chowa� je po wiewi�rczemu. �adne z nas nie nosi przy sobie kluczy.</p><p>��Aha � mrukn�� Leguennec. � Teraz rozumiem. Pokaza�em panu Relivaux ten bazaltowy kamyk, nie wspominaj�c mu o zw�okach z Maisons-Alfort. Rozpozna� go bez wahania.</p><p>Aleksandra wyci�gn�a r�k� ku torebce.</p><p>��Ciotka Zofia znalaz�a go na greckiej pla�y dzie� po pierwszym scenicznym sukcesie � wyszepta�a. � Nigdy bez niego nie wychodzi�a. Zreszt� to dra�ni�o Piotra. Nas po prostu bawi�o, ale w ko�cu to ten ma�y kamyk� Pewnego dnia wyjechali do Dordogne i musieli zawr�ci�, chocia� byli ju� ponad sto kilometr�w od Pary�a, bo Zofia zapomnia�a zabra� kamyk. To prawda, �e zawsze nosi�a go w torebce albo w kieszeni p�aszcza. Na scenie, bez wzgl�du na kr�j kostiumu, ��da�a, aby wszyto ma�� wewn�trzn� kieszonk�, gdzie m�g�by si� zmie�ci�. Nie za�piewa�aby, nie maj�c go przy sobie.</p><p>Vandoosler westchn��. Jacy� ci Grecy bywaj� niezno�ni.</p><p>��Kiedy zako�czy pan �ledztwo � ci�gn�a p�g�osem Aleksandra � to znaczy� je�eli nie b�dzie pan musia� go zatrzyma� bardzo chcia�abym go dosta�. Oczywi�cie, je�eli wuj Piotr�</p><p>Aleksandra zwr�ci�a torebk� inspektorowi Leguennecowi, a on skin�� g�ow�.</p><p>��Na razie musimy go oczywi�cie zatrzyma�. Natomiast Piotr Relivaux nie wspomina�, �e chcia�by go odzyska�.</p><p>��Jakie wnioski wysnu�a dot�d policja? � zapyta� Vandoosler.</p><p>Aleksandra lubi�a, kiedy do rozmowy w��cza� si� ten stary policjant; je�li dobrze zrozumia�a � wuj albo chrzestny ch�opaka w czerni, z sygnetami na palcach. Cho� nie do ko�ca ufa�a by�emu komisarzowi, jego g�os uspokaja� i dodawa� otuchy. Ale tylko wtedy, gdy Vandoosler nie m�wi� nic szczeg�lnego.</p><p>��Mo�e przejdziemy do s�siedniego pokoju? � zaproponowa� Marek. � Mogliby�my si� czego� napi�.</p><p>Wszyscy w milczeniu przeszli do du�ego pokoju, a Mateusz si�gn�� po marynark�. Musia� wkr�tce wyj�� do pracy w Le Tonneau.</p><p>��Julia nie zamkn�a restauracji? � zapyta� Marek.</p><p>��Nie � odpowiedzia� Mateusz. � Ale b�d� musia� pracowa� za dwoje, bo ona ledwie trzyma si� na nogach. Przed chwil�, kiedy Leguennec pokaza� jej kamie� i zapyta�, czy go rozpoznaje, poprosi�a o wyja�nienie.</p><p>Leguennec w przepraszaj�cym ge�cie roz�o�y� r�ce.</p><p>��Ludzie domagaj� si� wyja�nie� � powiedzia� � i nic w tym dziwnego. Potem mdlej� i w tym r�wnie� nie ma niczego dziwnego.</p><p>��Do zobaczenia wieczorem, �wi�ty Mateuszu � powiedzia� Vandoosler. � Zajmij si� Juli�. Leguennec, jakie s� twoje wst�pne wnioski?</p><p>��Pani Simeonidis zosta�a odnaleziona dwa tygodnie po znikni�ciu. Nie musz� ci m�wi�, w jakim stanie by�y zw�oki. Zw�glone, nie mo�na ustali�, kiedy nast�pi�a �mier�. Mo�e zamordowano j� dwa tygodnie temu, a potem ukryto zw�oki w porzuconym samochodzie, ale niewykluczone, �e sta�o si� to ostatniej nocy. Co robi�a w takim razie przez ostatnich czterna�cie dni i dlaczego? R�wnie dobrze mog�a sama przyj�� w zau�ek. Czeka�a tam na kogo� i da�a si� schwyta� w pu�apk�. Ze wzgl�du na stan ulicy trudno cokolwiek ustali�. To tylko zgliszcza i ruiny. Prawd� m�wi�c, �ledztwo zapowiada si� na wyj�tkowo trudne. Mamy s�abe punkty zaczepienia. Wyj�cie od pytania �jak� jest chwilowo niemo�liwe. Ustalenie alibi obejmuj�cego ca�e dwa tygodnie odpada. Dowody rzeczowe praktycznie nie istniej�. Pozostaje nam wyj�cie od pytania �dlaczego?� i wszystko, co si� z tym wi��e. Spadkobiercy, wrogowie, kochankowie, �piewacy i ka�dy, kogo rutynowo uwzgl�dnia si� w kr�gu podejrzanych.</p><p>Aleksandra odsun�a pust� fili�ank� i wysz�a z �refektarza�. Jej synek rysowa�, siedz�c przy biurku na pi�trze Mateusza. Po chwili wr�ci�a, prowadz�c go za r�k�, i zabra�a z pokoju �akiet.</p><p>��Wychodz� � poinformowa�a czterech siedz�cych przy stole m�czyzn. � Nie wiem, kiedy wr�c�. Nie czekajcie na mnie.</p><p>��Zabiera pani ma�ego? � zapyta� Marek.</p><p>��Tak. Gdybym wr�ci�a p�no, Cyryl za�nie na tylnym siedzeniu samochodu. Nie martwcie si� o mnie, musz� si� przewietrzy�.</p><p>��Samoch�d? Jaki samoch�d? � zdziwi� si� Marek.</p><p>��Ciotki Zofii. Czerwony. Piotr da� mi kluczyki i powiedzia�, �e mog� go bra�, kiedy zechc�. On ma w�asny.</p><p>��Widzia�a si� pani z Relivaux? � zapyta� Marek. � Sama?</p><p>��Nie s�dzi pan, �e wuj by�by zaskoczony, gdybym nawet go nie odwiedzi�a, skoro przebywam tu ju� od dw�ch dni? Mateusz mo�e sobie m�wi�, co chce, ale Piotr by� wspania�y. I nie chcia�abym, �eby policja go n�ka�a. I tak bole�nie to prze�yje.</p><p>Aleksandra nale�a�a do os�b upartych, to by�o jasne. Marek zastanawia� si�, czy nie post�pi� zbyt pochopnie, zapraszaj�c j� do nich. Dlaczego nie pozwolili jej zamieszka� u Relivaux? Nie, to nie by� w�a�ciwy moment. Zreszt� Mateusz znowu zatarasowa�by drzwi, le��c pod nimi jak ska�a. Przygl�da� si� m�odej kobiecie, kt�ra mocno trzyma�a malca za r�k�, patrz�c gdzie� w dal. Strumie� rozczarowa�, ma�o brakowa�o, a zapomnia�by o tym. Dok�d zamierza�a jecha�? M�wi�a, �e nie zna nikogo w Pary�u. Marek pog�adzi� kr�cone w�osy Cyryla. W�osy tego malca by�y stworzone do g�askania. To jednak nie zmienia�o faktu, �e jego matka, tak delikatna i �adna, stawa�a si� wyj�tkowo m�cz�ca, kiedy si� upar�a.</p><p>��Chc� zje�� kolacj� ze �wi�tym Markiem � powiedzia� Cyryl. � I ze �wi�tym �ukaszem. Mam do�� samochodu.</p><p>Marek spojrza� na Aleksandr�, daj�c jej do zrozumienia, �e nie sprawi mu to k�opotu, bo i tak nie zamierza� dzi� wychodzi�, mo�e wi�c zaj�� si� ma�ym.</p><p>��Zgoda � powiedzia�a Aleksandra.</p><p>Uca�owa�a synka, powiedzia�a mu, �e tak naprawd� jego nowi przyjaciele nazywaj� si� Marek i �ukasz, a potem obj�a si� r�kami i wysz�a, skinieniem g�owy �egnaj�c inspektora Leguenneca. Marek zaproponowa� Cyrylowi, �eby przed kolacj� sko�czy� swoje rysunki.</p><p>��Je�eli pojedzie do Maisons-Alfort, rozczaruje si�. Zau�ek jest zamkni�ty � powiedzia� Leguennec.</p><p>��Po co mia�aby tam jecha�? � zapyta� Marek, kt�rego nagle ogarn�o zdenerwowanie, chocia� jeszcze par� minut temu da�by g�ow�, �e chce, by si� od nich wyprowadzi�a. � Poje�dzi sobie po mie�cie, i tyle.</p><p>Leguennec roz�o�y� szerokie d�onie, ale nic nie powiedzia�.</p><p>��Ka�esz j� �ledzi�? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Nie, nie dzi�. Dzi� wieczorem nie zrobi nic istotnego.</p><p>Marek wsta�, spogl�daj�c to na Leguenneca, to na Vandooslera.</p><p>���ledzi� Aleksandr�? Co to za g�upie �arty?</p><p>��Jej matka otrzyma spadek, a Aleksandra na tym zyska � o�wiadczy� Leguennec.</p><p>��Co z tego?! � krzykn�� Marek. � Przypuszczam, �e nie tylko ona co� odziedziczy! Na Boga, sp�jrzcie na siebie! Bez mrugni�cia okiem, bez zaj�knienia, surowi, pewni siebie, rzucacie oskar�enia i podejrzewacie! Dziewczyna wychodzi na p� przytomna, nie wie, co ze sob� zrobi� i gdzie si� podzia�, a wy chcecie j� szpiegowa�! Silni m�czy�ni, faceci, kt�rych nikt nie nabierze, bo nie spadli z ksi�yca! Co za brednie! Ka�dy by to potrafi�! A wiecie, co ja my�l� o facetach, kt�rzy zawsze s� panami sytuacji?</p><p>��Wiemy � powiedzia� Vandoosler. � Masz ich gdzie�.</p><p>��W�a�nie! Mam ich gdzie�! Trudno o wi�kszego durnia od tego, kt�ry przynajmniej od czasu do czasu nie post�puje, jakby spad� z ksi�yca! W�a�nie tak, to du�a sztuka czasem spa�� z ksi�yca albo urwa� si� z choinki. Zastanawiam si�, czy jeste� najbardziej zatwardzia�ym glin�, jaki kiedykolwiek st�pa� po tej ziemi!</p><p>��Przedstawiam ci �wi�tego Marka, mojego siostrze�ca. � Vandoosler u�miechn�� si� do Leguenneca. � Od czegokolwiek zacz��by zdanie, na nowo pisze Ewangeli�.</p><p>Marek wzruszy� ramionami, jednym haustem opr�ni� szklank� i z ha�asem odstawi� j� na st�.</p><p>��Pozwol�, �e ostatnie s�owo b�dzie nale�a�o do ciebie, wuju, poniewa� i tak pr�bowa�by� je mie�!</p><p>Marek wyszed� z pokoju i pobieg� na g�r�. �ukasz bez s�owa pod��y� jego �ladem i na p�pi�trze chwyci� go za rami�. Rzadko si� to zdarza�o, ale teraz m�wi� normalnym g�osem.</p><p>��Spokojnie, �o�nierzu � powiedzia�. � Zwyci�stwo i tak b�dzie nasze.</p></section><section><title><p>XIX</p></title><p>Kiedy Marek us�ysza�, �e Leguennec wychodzi od Vandooslera, spojrza� na zegarek. By�o dziesi�� minut po p�nocy. Grali w karty. Nie m�g� zasn�� i o trzeciej nad ranem us�ysza�, �e Aleksandra wreszcie wr�ci�a. Zostawi� wszystkie drzwi otwarte z obawy, �e ma�y Cyryl obudzi si� w nocy. Marek pomy�la�, �e nie wypada schodzi� na d� i pods�uchiwa�. Zszed� i wyt�y� s�uch, zatrzymuj�c si� na si�dmym stopniu schod�w. Kobieta porusza�a si� niemal bezszelestnie, aby nikogo nie obudzi�. Marek us�ysza�, �e pije wod�. Tego w�a�nie si� spodziewa�. Cz�owiek jedzie prosto przed siebie, bez wahania zapuszcza si� w nieznane, podejmuje kilka powa�nych i niesp�jnych decyzji, ale w rzeczywisto�ci tylko kluczy i wraca.</p><p>Marek przysiad� na si�dmym stopniu. Po g�owie t�uk�y mu si� najrozmaitsze my�li, t�oczy�y si� i wypiera�y jedna drug�. Jak p�yty skorupy ziemskiej, kt�re przesuwaj� si� po gor�cej i �liskiej lawie, kryj�cej si� pod nimi. Po wrz�cym p�aszczu. Przera�aj�ca jest ta historia p�yt, kt�re sun� we wszystkie strony po powierzchni ziemi. Nie mog� utrzyma� si� w miejscu. Ruchy tektoniczne p�yt, tak si� to nazywa. A u niego zachodzi�y ruchy tektoniczne my�li. Nieustanne przesuwanie si�, czasami nieuchronne zderzenia. Ze wszystkimi znanymi k�opotami. Kiedy p�yty si� rozsuwaj�, dochodzi do erupcji wulkanicznej. Kiedy si� zderzaj�, tak�e dochodzi do erupcji. Co b�dzie z Aleksandr� Haufman? Jak potoczy si� �ledztwo Leguenneca, dlaczego cia�o Zofii sp�on�o w Maisons-Alfort, czy Aleksandra kocha�a tamtego faceta, ojca Cyryla? Czy powinien wsun�� pier�cionki tak�e na palce prawej r�ki, czy bazaltowy kamyk pomaga �piewaczce na scenie? Ach ten bazalt! Kiedy p�yty si� rozsuwaj�, wy�ania si� bazalt, a kiedy tr� o siebie, co� innego. Ale co? Andezyt? Tak, w�a�nie andezyt. Sk�d ta r�nica? To zagadka, zapomnia�, jak to by�o. Us�ysza�, �e Aleksandra szykuje si� do snu. A on, siedz�c grubo po trzeciej nad ranem na tym stopniu, czeka�, a� ustan� ruchy tektoniczne. Dlaczego tak zbeszta� wuja? Czy Julia przygotuje im jutro zup� rybn�, jak cz�sto robi to w pi�tki? Czy Relivaux zdradzi si� i powie, �e ma kochank�? Kto dziedziczy po Zofii, czy jego hipotezy na temat handlu na wsi nie s� zbyt �mia�e, dlaczego Mateusz nie lubi nosi� ubra�?</p><p>Marek przetar� oczy. Osi�gn�� w�a�nie ten stan, kiedy strumie� my�li staje si� �mietnikiem i tak bardzo g�stnieje, �e nie mo�na ju� tam wetkn�� szpilki. Nadchodzi pora, by na wszystko machn�� r�k� i postara� si� zasn��. �ukasz nazwa�by to zwijaniem si� i odej�ciem daleko od kr�gu ognia. Czy �ukaszowi zdarza�y si� takie erupcje my�li? Przecie� nie by�o �adnych erupcji my�li. A mo�e wylewy? Te� bez sensu. Zreszt� �ukasza nale�a�o zaliczy� raczej do kr�gu ograniczonej aktywno�ci sejsmicznej, dla kt�rej charakterystyczne by�y unosz�ce si� stale opary i dym. A Mateusz? To obszar asejsmiczny. Mateusz to woda, przep�yw. Ale rozleg�a woda, ocean. Ocean, kt�ry ch�odzi law�. Wbrew pozorom w oceanicznych g��binach nie panuje taki spok�j, jak mo�na by s�dzi�. Tam te� znajdzie si� sporo �ajna, nie mo�e by� inaczej. Rowy, szczeliny� A mo�e nawet gdzie� na dnie otch�ani odra�aj�ce, nieznane stworzenia. Aleksandra posz�a spa�. Z do�u nie dobiega�y ju� �adne szmery, wsz�dzie by�o ciemno. Marek zdr�twia�, ale nie czu� ch�odu. Na schodach zab�ys�o s�abe �wiat�o i us�ysza� kroki chrzestnego, kt�ry po cichu zszed� z g�ry i przystan�� obok niego.</p><p>��Powiniene� i�� ju� spa�, Marku, naprawd� � dobieg� go szept Vandooslera.</p><p>I stary odszed�, o�wietlaj�c sobie drog� latark�. Na pewno chcia� si� wysika� w ogrodzie. �atwe, proste i zbawienne sposoby. Stary Vandoosler nigdy nie zaprz�ta� sobie g�owy tektonik� ani p�ytami, chocia� Marek cz�sto mu o nich opowiada�. Marek nie zamierza� doczeka� na schodach powrotu wuja. Szybko poszed� do siebie, otworzy� okno, �eby wpu�ci� �wie�e powietrze, i po�o�y� si� do ��ka. Ale po co chrzestny zabra� torb� plastikow�, skoro szed� na dw�r, �eby si� wysika�?</p></section><section><title><p>XX</p></title><p>Nazajutrz Marek i �ukasz zabrali Aleksandr� na kolacj� do Julii. Przes�uchania si� zacz�y i wszystko wskazywa�o, �e b�d� powolne, d�ugie i bezsensowne.</p><p>Piotr Relivaux zosta� wezwany tego ranka na drugie ju� przes�uchanie. Vandoosler podsuwa� inspektorowi Leguennecowi wszystkie informacje, kt�re uda�o mu si� zebra�, a ten zr�cznie je wykorzystywa�. Owszem, mia� kochank� w Pary�u, ale nie rozumia�, dlaczego si� ni� interesuj� i sk�d ju� o tym wiedz�. Nie, Zofia nie mia�a o tym poj�cia. Tak, mia� odziedziczy� jedn� trzeci� jej maj�tku. Owszem, suma by�a ogromna, ale wola�by, �eby Zofia nadal �y�a. Je�eli mu nie wierz�, ma ich gdzie�. Nie, Zofia nie mia�a wrog�w. Kochanek? Raczej nie.</p><p>Potem wezwano Aleksandr� Haufman. Musia�a kilka razy powtarza� to samo. Jej matce mia�a przypa�� trzecia cz�� maj�tku Zofii. Ale przecie� matka nie potrafi�aby niczego jej odm�wi�, prawda? A zatem bezpo�rednio skorzysta�aby na wzbogaceniu rodziny. Tak, z pewno�ci�, ale co z tego? Dlaczego przyjecha�a do Pary�a? Kto m�g� potwierdzi�, �e Zofia j� zaprosi�a? Gdzie by�a ostatniej nocy? Nigdzie? Trudno w to uwierzy�.</p><p>Przes�uchanie Aleksandry trwa�o trzy godziny.</p><p>P�nym popo�udniem przysz�a kolej na Juli�.</p><p>��Julia chyba nie jest w najlepszym nastroju � powiedzia� Marek, zagadn�wszy Mateusza mi�dzy dwoma daniami.</p><p>��Leguennec j� obrazi� � wyja�ni� Mateusz. � Nie chcia� uwierzy�, �e �piewaczka mo�e przyja�ni� si� z w�a�cicielk� knajpki.</p><p>��S�dzisz, �e Leguennec robi to specjalnie, �eby denerwowa� ludzi?</p><p>��By� mo�e. W ka�dym razie, je�li chcia� j� zrani�, to mu si� uda�o.</p><p>Marek obserwowa� Juli�, kt�ra w milczeniu ustawia�a szklanki.</p><p>��Porozmawiam z ni� � powiedzia�.</p><p>��Nie ma sensu, ju� pr�bowa�em � powstrzyma� go Mateusz.</p><p>��Mo�e uda mi si� dobra� inne s�owa? � odpar� Marek, patrz�c Mateuszowi w oczy.</p><p>Wsta� i przeszed� mi�dzy stolikami do lady.</p><p>��Nie martw si� � szepn�� do Mateusza � nie mam jej nic m�drego do powiedzenia. Chc� j� tylko poprosi� o wielk� przys�ug�.</p><p>��R�b, jak uwa�asz � odrzek� Mateusz.</p><p>Marek opar� si� o lad� i gestem r�ki poprosi� Juli�, �eby do niego podesz�a.</p><p>��Leguennec ci dopiek�? � zapyta�.</p><p>��To nic wielkiego, przywyk�am do tego. Mateusz ci o tym powiedzia�?</p><p>��Ledwie wspomnia�. Jak na Mateusza to i tak wiele. O co pyta� Leguennec?</p><p>��Szuka punktu zaczepienia, to zrozumia�e. Jak to mo�liwe, �e �piewaczka chcia�a rozmawia� z c�rk� wiejskiego sklepikarza? No i co? Dziadkowie Zofii pasali kozy, jak wszyscy.</p><p>Julia przystan�a.</p><p>��Prawd� m�wi�c � u�miechn�a si� � to moja wina. Widz�c jego sceptyczny u�miech, zacz�am si� t�umaczy� jak smarkula. Powiedzia�am, �e Zofia mia�a przyjaci�ki w kr�gach, kt�re dla mnie pozostawa�y zamkni�te, ale �e niekoniecznie tym kobietom mog�aby zwierza� si� i ufa�. Ale on wci�� patrzy� na mnie z tym sceptycznym u�mieszkiem.</p><p>��To zwyk�a sztuczka � powiedzia� Marek.</p><p>��By� mo�e, ale bardzo skuteczna. Bo ja, zamiast my�le�, po prostu si� o�mieszy�am � pokaza�am mu swoj� bibliotek�, �eby udowodni�, �e umiem czyta�. Chcia�am mu pokaza�, �e przez wszystkie te lata, wci�� samotna, przeczyta�am tysi�ce, tysi�ce stron. Kiedy przeszed� si� wzd�u� p�ek, zacz�� dopuszcza� do siebie my�l, �e mog�am przyja�ni� si� z Zofi�. Co za kretyn!</p><p>��Zofia m�wi�a, �e praktycznie nie czyta � rzek� Marek.</p><p>��No w�a�nie. Nie mam poj�cia o operze. Wi�c wymienia�y�my si� wiedz�, rozmawia�y�my w bibliotece. Zofia �a�owa�a, �e przeoczy�a drog� lektury. T�umaczy�am jej, �e czasami ludzie zaczynaj� czyta�, bo przeoczyli co� innego. Mo�e to i g�upie, ale zdarza�o si�, �e wieczorami Zofia �piewa�a, a ja gra�am na pianinie, albo dla odmiany, �e ja czyta�am, a ona pali�a papierosy.</p><p>Julia westchn�a.</p><p>��Najgorsze, �e Leguennec wypytywa� mojego brata, bo chcia� si� upewni�, czy przypadkiem te ksi��ki nie nale�� do niego. �wietny kawa�! Jurek lubi tylko krzy��wki. Pracuje w wydawnictwie, ale nie czyta, zajmuje si� dystrybucj�. Przyznaj�, �e w krzy��wkach osi�gn�� mistrzostwo. Wygl�da na to, �e w�a�cicielka restauracji nie ma prawa przyja�ni� si� z Zofi� Simeonidis, je�li nie udowodni, �e wyrwa�a si� z kr�gu normandzkich pastwisk. Bo na pastwiskach �atwo wpa�� w b�oto.</p><p>��Nie denerwuj si� � uspokaja� j� Marek. � Leguennec wobec wszystkich jest taki. Mo�esz da� mi co� do picia?</p><p>��Podam ci do stolika.</p><p>��Nie, je�li mo�na, wola�bym tu.</p><p>��Co ci jest, Marku? Tobie te� kto� nadepn�� na odcisk?</p><p>��W�a�ciwie nie. Ale mam do ciebie pro�b�. Wydaje mi si�, �e masz w ogrodzie ma�y domek? Wolno stoj�cy?</p><p>��Tak. Widzia�e� go kiedy�. Zbudowano go w ubieg�ym stuleciu, prawdopodobnie dla s�u�by.</p><p>��Jak wygl�da? Jest w dobrym stanie? Mo�na tam mieszka�?</p><p>��Chcesz si� wyprowadzi�?</p><p>��Julio, czy da si� tam mieszka�?</p><p>��Tak, dom jest zadbany. Jest tam wszystko, czego trzeba.</p><p>��Dlaczego urz�dzi�a� ten dom?</p><p>Julia zagryz�a wargi.</p><p>��Na wszelki wypadek, Marku, na wszelki wypadek. Mo�e nie jestem skazana na wieczn� samotno�� Nic nie wiadomo. A poniewa� mieszkam z bratem, ma�y, daj�cy niezale�no�� domek, tak na wszelki wypadek� Uwa�asz, �e to �mieszne? Bawi ci� to?</p><p>��Sk�d�e � zaprzeczy� Marek. � Czy zamierzasz teraz kogo� tam go�ci�?</p><p>��Dobrze wiesz, �e nie. � Julia wzruszy�a ramionami. � Powiedz wprost, o co ci chodzi?</p><p>��Chcia�bym, �eby� delikatnie zaproponowa�a komu� zaj�cie tego domku. Je�eli nie masz nic przeciwko temu. Za niewyg�rowan� op�at�.</p><p>��Tobie? Mateuszowi? �ukaszowi? Komisarzowi? Nie mo�ecie ju� razem wytrzyma�?</p><p>��Przeciwnie. Nie�le nam si� uk�ada. Chodzi o Aleksandr�. M�wi, �e nie mo�e u nas zosta�. M�wi, �e jej syn nam przeszkadza, a ona nie chce nadu�ywa� naszej go�cinno�ci, ale my�l�, �e przede wszystkim to ona chce mie� troch� spokoju. W ka�dym razie zacz�a przegl�da� og�oszenia i rozgl�da si� za mieszkaniem. Pomy�la�em, �e�</p><p>��Nie chcesz, �eby przenios�a si� gdzie� daleko, prawda?</p><p>Marek bawi� si� szklank�.</p><p>��Mateusz twierdzi, �e powinni�my nad ni� czuwa�, dop�ki sprawa si� nie wyja�ni. W twoim domku oboje odnajd� spok�j, a jednocze�nie nie stracimy ich z oczu.</p><p>��No w�a�nie. A ona b�dzie tu� obok ciebie.</p><p>��Mylisz si�, Julio. Mateusz naprawd� uwa�a, �e Aleksandra b�dzie bezpieczniejsza blisko nas.</p><p>��To nie moja sprawa � przerwa�a mu Julia. � Nie mam nic przeciwko temu, �eby wprowadzi�a si� do domku. Je�eli mog� wy�wiadczy� ci przys�ug�, ch�tnie to zrobi�. W dodatku to przecie� siostrzenica Zofii. Przynajmniej tyle mog� dla niej jeszcze zrobi�.</p><p>��Mi�o z twojej strony.</p><p>Marek poca�owa� j� w czo�o.</p><p>��Ale ona chyba o niczym nie wie? � zapyta�a Julia.</p><p>��Jasne, �e nie.</p><p>��Dlaczego my�lisz, �e b�dzie chcia�a mieszka� blisko was? Zastanawia�e� si� nad tym? Jak j� do tego nak�onisz?</p><p>Marek spochmurnia�.</p><p>��Zdam si� na ciebie. Nie wspominaj, �e to m�j pomys�. Sama znajdziesz najw�a�ciwsze argumenty.</p><p>��Zrzucasz na mnie ca�� prac�?</p><p>��Licz� na ciebie. Nie pozw�l, �eby si� st�d wynios�a.</p><p>Marek wr�ci� do stolika, przy kt�rym �ukasz i Aleksandra s�czyli kaw�.</p><p>��Za wszelk� cen� chcia� si� dowiedzie�, dok�d pojecha�am tej nocy � opowiada�a Aleksandra. � Jak mia�am go przekona�, �e nawet nie spojrza�am na tablice z nazwami miejscowo�ci? Nie uwierzy� mi, ale nic mnie to nie obchodzi.</p><p>��Czy ojciec pani ojca by� Niemcem? � przerwa� jej �ukasz.</p><p>��Tak, ale co to ma do rzeczy? � zdziwi�a si� Aleksandra.</p><p>��By� na wojnie? My�l� o pierwszej wojnie �wiatowej? Mo�e zostawi� jakie� listy, notatki?</p><p>���ukaszu, czy nie potrafisz si� opanowa�? � ofukn�� go Marek. � Je�eli musisz co� m�wi�, znajd� inny temat. Poszperaj w swojej m�zgownicy, a przekonasz si�, �e mo�na rozmawia� tak�e o czym innym.</p><p>��No dobrze � j�kn�� �ukasz. � Dzi� wieczorem te� wybiera si� pani na przeja�d�k�? � zapyta� po chwili milczenia.</p><p>��Nie. � Aleksandra si� u�miechn�a. � Dzi� rano Leguennec zabra� mi samoch�d. A w�a�nie zrywa si� wiatr. Kocham wiatr. Ta noc b�dzie wymarzona na przeja�d�k�.</p><p>��Tego ju� nie potrafi� poj�� � przyzna� �ukasz. � Je�dzi� bez celu, w nieokre�lonym kierunku. Szczerze m�wi�c, nie widz� w tym sensu. Mog�aby pani je�dzi� tak przez ca�� noc?</p><p>��Nie wiem, czy ca��� Robi� to dopiero od jedenastu miesi�cy, od czasu do czasu. Dot�d zawsze poddawa�am si� oko�o trzeciej nad ranem.</p><p>��Poddawa�a si� pani?</p><p>��Tak. I wtedy wraca�am. Po tygodniu znowu mnie nachodzi�o. Wydawa�o mi si�, �e tym razem si� uda. Ale wci�� mi nie wychodzi.</p><p>Aleksandra wzruszy�a ramionami, poprawi�a kr�tkie w�osy, wsuwaj�c je za uszy. Marek ch�tnie by j� wyr�czy�.</p></section><section><title><p>XXI</p></title><p>Nie wiadomo, jak Julia to za�atwi�a, ale ju� nazajutrz Aleksandra wprowadzi�a si� do domku w ogrodzie. Marek i Mateusz pomogli jej przenie�� rzeczy. Aleksandra odpr�y�a si�, zaj�ta urz�dzaniem nowego mieszkania. Marek, kt�ry bacznie obserwowa� fale smutku przep�ywaj�ce przez jej twarz i tak �atwo dostrzegalne dla znawcy zmiany, cieszy� si�, �e teraz te fale si� cofaj�, chocia� dobrze wiedzia�, �e takie odp�ywy mog� by� kr�tkotrwa�e. Ale i taka chwila wystarczy�a Aleksandrze, by zaproponowa� im nazywanie jej Lex i przej�cie na ty.</p><p>�ukasz, kt�ry zwija� dywan, �eby przenie�� go do siebie, mamrota� pod nosem, �e obecne zmiany na froncie stawa�y si� coraz bardziej skomplikowane i zaskakuj�ce � front zachodni za�ama� si� w tragicznych okoliczno�ciach, opuszczony przez jedn� z wa�niejszych si� i zdany wy��cznie na chwiejnego ma��onka, gdy tymczasem front wschodni, i tak ju� wzmocniony przej�ciem Mateusza do �beczki�, zyska� na sile dzi�ki nowym sojusznikom � matce i dziecku. Ci nowi sojusznicy, maj�cy pierwotnie stan�� po stronie frontu zachodniego, przez pewien czas przebywali w strefie neutralnej, a teraz wymkn�li si� do okop�w Wschodu.</p><p>��Czy to ta piekielna Wielka Wojna tak ci� og�upi�a � zapyta� Marek � czy mo�e bredzisz, bo przykro ci, �e Aleksandra si� wyprowadza?</p><p>��Nie bredz� � obruszy� si� �ukasz � tylko zwijam dywan i komentuj� ostatnie wydarzenia. Lex � prosi�a, �eby tak j� nazywa� � chcia�a si� st�d wynie��, ale ostatecznie znajdzie si� o dwa kroki. O dwa kroki od wuja Piotra, o dwa kroki od epicentrum dramatu. O co jej chodzi? Je�li rzecz jasna � doda�, wstaj�c z dywanem przerzuconym przez rami� � to nie ty kryjesz si� za operacj� Dom na Wschodzie.</p><p>��Po co mia�bym to robi�? � zapyta� Marek, przechodz�c nagle do defensywy.</p><p>���eby mie� j� na oku albo mo�e pod r�k�, to ju� twoja sprawa. Osobi�cie sk�aniam si� do drugiej mo�liwo�ci. W ka�dym razie � gratuluj�. To by�a wyj�tkowo udana akcja.</p><p>���ukasz, dra�nisz mnie.</p><p>��Dlaczego? Ona ci si� podoba i wyobra� sobie, �e to wida�. Uwa�aj, bo znowu nabijesz sobie guza. Zaczynasz zapomina�, �e utkn�li�my w g�wnie. A ten, kto wdepn�� w g�wno, nie mo�e si� po�lizn��, �eby nie upa��. Musi stawia� krok po kroku, ostro�nie, czasami prawie na czworakach. A ju� na pewno nie mo�e p�dzi� jak szalony. To nie znaczy, �e moim zdaniem rozrywki s� niepotrzebne biedakom, kt�rzy tkwi� w b�otnistych okopach. Przeciwnie. Ale Lex jest zbyt �adna, wra�liwa i za inteligentna, �eby traktowa� j� jak zabawk� na kr�tko. Nie da ci rozrywki, ryzykujesz tylko, �e j� pokochasz. A to ju� katastrofa, Marku, prawdziwa katastrofa.</p><p>��Jaka katastrofa, og�upia�y �o�nierzyku?</p><p>��Katastrofa, durniu �ni�cy o rycerskiej mi�o�ci, poniewa� tak samo jak ja domy�lasz si�, �e Lex i jej ma�y raz ju� zostali porzuceni. W ka�dym razie sta�o si� co� w tym rodzaju. Dlatego, m�j wielki panie bez siod�a i rumaka, wmawiasz sobie, �e jej serce jest puste i mo�na je zdoby�. Pozw�l, �e ci powiem, �e bardzo si� mylisz.</p><p>��Pos�uchaj uwa�nie, kretynie z okop�w. O pustce w sercu wiem znacznie wi�cej ni� ty. I zapewniam ci�, �e pustka zajmuje wi�cej miejsca ni� pe�nia.</p><p>��Taka przenikliwo�� zadziwia u kogo�, kto przesiaduje na ty�ach � zauwa�y� �ukasz. � Nie jeste� taki g�upi, Marku.</p><p>��Dziwi ci� to?</p><p>��Wcale. Zebra�em ju� informacje.</p><p>��Kr�tko m�wi�c � doda� Marek � nie ulokowa�em Aleksandry w tym domku, �eby m�c si� na ni� rzuci�. Nawet je�li zrobi�a na mnie wra�enie. Ale na kim by go nie zrobi�a?</p><p>��Na Mateuszu � odpar� �ukasz, unosz�c palec. � Mateusz jest pod wra�eniem pi�knej i dzielnej Julii.</p><p>��A ty?</p><p>��Ju� ci powiedzia�em, �e poruszam si� wolno i ostro�nie. Obserwuj� i komentuj�. Na razie to wszystko.</p><p>��K�amiesz.</p><p>��By� mo�e. Przyznaj�, �e nie jestem ca�kowicie wyzuty z uczu�. Aleksandrze zaproponowa�em na przyk�ad, �eby na jaki� czas zabra�a ten dywan do domku, je�li chce. Odpowiedzia�a, �e gwi�d�e na dywan.</p><p>��Wcale si� nie dziwi�. Ma wi�ksze problemy ni� tw�j dywan, pomijaj�c nawet pustk�. A je�li chcesz wiedzie�, dlaczego zale�y mi, �eby by�a blisko nas, to zrozum, �e po prostu nie podoba mi si� tok my�lenia inspektora Leguenneca. I mojego wuja. Ci dwaj wybrali si� na po��w. Lex zosta�a wezwana na kolejne przes�uchanie pojutrze rano. Lepiej, �eby�my byli w pobli�u, na wszelki wypadek.</p><p>��Szlachetny rycerz? Tak, Marku? Cho�by bez konia. A je�li Leguennec nie do ko�ca si� myli? Pomy�la�e� o tym?</p><p>��Oczywi�cie.</p><p>��Wniosek?</p><p>��N�ka mnie to. Chcia�bym zrozumie� kilka spraw.</p><p>��S�dzisz, �e ci si� uda?</p><p>Marek wzruszy� ramionami.</p><p>��Dlaczego nie? Prosi�em, �eby odwiedzi�a nas, kiedy ju� si� urz�dzi. Kryje si� za tym zdradziecki plan zadania jej paru pyta� o te niepokoj�ce mnie sprawy.</p><p>��Plan brawurowy i podst�pny, ale ofensywa mo�e mie� ciekawy przebieg. Mog� przy tym by�?</p><p>��Pod jednym warunkiem, wetknij kwiat do lufy karabinu i milcz.</p><p>��Je�eli to ci� uspokoi, zgoda � odpar� �ukasz.</p></section><section><title><p>XXII</p></title><p>Aleksandra poprosi�a o trzy kostki cukru do fili�anki herbaty. Mateusz, �ukasz i Marek s�uchali, jak m�wi � opowiada o zbiegu okoliczno�ci, kt�ry sprawi�, �e Julia wspomnia�a jej, �e szuka lokatora do swego domku, o tym, jak �adny jest pokoik Cyryla, i o tym, �e wszystko w domku jest �adne i jasne, �e dobrze si� tam oddycha, a bezsenno�� mo�na pokona�, si�gaj�c po jedn� z wielu r�nych ksi��ek, �e przez okna b�dzie mog�a patrze� na kwitn�ce kwiaty, �e Cyryl lubi kwiaty. Julia zabra�a Cyryla do Le Tonneau, �eby zobaczy�, jak piecze si� ciastka. Pojutrze, w poniedzia�ek, po raz pierwszy malec p�jdzie do przedszkola. A ona � na komisariat. Aleksandra zmarszczy�a brwi. Czego ten Leguennec od niej chcia�? Przecie� wszystko mu ju� powiedzia�a.</p><p>Marek uzna�, �e to odpowiednia chwila, �eby podj�� brawurowy i niemi�y atak, ale nagle zacz�� w�tpi�, czy to dobry plan. Wsta� i usiad� na stole, �eby �atwiej podj�� decyzj�. Zawsze brakowa�o mu pewno�ci siebie, kiedy tak po prostu siedzia� na krze�le.</p><p>��Wydaje mi si�, �e wiem, czego chce � powiedzia� nie�mia�o. � Mog� zada� ci te pytania przed nim, �eby� si� z nimi oswoi�a.</p><p>Aleksandra gwa�townie odwr�ci�a g�ow�.</p><p>��Mia�by� zadawa� mi pytania? Wi�c i ty my�lisz tylko o tym, wy wszyscy? Macie w�tpliwo�ci? Nachodz� was niepokoj�ce my�li? Spadek?</p><p>Aleksandra wsta�a. Marek chwyci� Lex za r�k�, �eby j� powstrzyma�. To zetkni�cie spowodowa�o, �e poczu� �ciskanie w �o��dku. No dobrze. Faktycznie ok�ama� �ukasza, zapewniaj�c, �e nie zamierza si� na ni� rzuca�.</p><p>��Nie o to chodzi � powiedzia�. � Dlaczego nie usi�dziesz i nie dopijesz spokojnie herbaty? Mog� w spokojnej atmosferze zapyta� o to samo, o co on zapyta ostro i napastliwie. Co w tym z�ego?</p><p>��K�amiesz � powiedzia�a Aleksandra. � Ale wyobra� sobie, �e mam to gdzie�. Zadaj te swoje pytania, skoro poprawi ci to humor. Nie obawiam si� nikogo � ani ciebie, ani was wszystkich, ani Leguenneca, co najwy�ej samej siebie. Zaczynaj, Marku. Ujmij w s�owa my�li, kt�re ci� n�kaj�.</p><p>��Ukroj� chleba � powiedzia� Mateusz.</p><p>Aleksandra, kt�rej twarz wyra�a�a wrogo��, opar�a si� o krzes�o i zacz�a si� na nim ko�ysa�.</p><p>��Trudno � powiedzia� Marek. � Dajmy temu spok�j.</p><p>��Waleczny rycerz � szepn�� �ukasz.</p><p>��O nie � zaprotestowa�a Aleksandra. � Czekam na pytania.</p><p>��Odwagi, �o�nierzu � rzuci� szeptem �ukasz, przechodz�c za plecami Marka.</p><p>��Dobrze � rzek� g�uchym g�osem Marek. � Dobrze. Leguennec z pewno�ci� zapyta, dlaczego przyjecha�a� w�a�nie teraz, jakby� chcia�a przyspieszy� wszcz�cie �ledztwa, dwa dni przed odnalezieniem zw�ok ciotki. Gdyby� si� nie pojawi�a, nikt by nie my�la� o zbrodni, uwa�ano by, �e ciotka Zofia wymkn�a si� na kt�r�� z greckich wysp. A dop�ki nie ma zw�ok, nie ma �mierci, a bez �mierci nie ma spadku.</p><p>��Co z tego? Ju� powiedzia�am! Przyjecha�am, bo ciotka Zofia mi to zaproponowa�a. Musia�am wyjecha� z Lyonu. Dla nikogo nie jest to tajemnic�.</p><p>��Poza pani matk�.</p><p>Trzej m�czy�ni r�wnocze�nie zwr�cili oczy ku drzwiom, w kt�rych i tym razem sta� Vandoosler, cho� nikt nawet nie us�ysza�, �e schodzi z g�ry.</p><p>��Nie pukali�my po ciebie � powiedzia� Marek.</p><p>��Nie � odpar� Vandoosler. � Ostatnio nie tak cz�sto po mnie pukacie. Ale musicie zapami�ta�, �e sam mog� narzuci� wam swoje towarzystwo.</p><p>��Wyjd� � rzek� Marek. � To, co teraz robi�, i bez ciebie jest wystarczaj�co trudne.</p><p>��Bo zabra�e� si� do tego jak ostatnia oferma. Chcesz wyprzedzi� Leguenneca? Rozplata� te nici przed nim, uwolni� ma��? W takim razie r�b to, jak nale�y, bardzo ci� prosz�. Pozwoli pani? � zwr�ci� si� do Aleksandry, siadaj�c obok niej.</p><p>��Wydaje mi si�, �e nie mam wyboru � odpar�a. � W sumie wol� odpowiada� na pytania prawdziwego policjanta, jak mi m�wiono � skorumpowanego, ni� trzech przebiera�c�w, kt�rych intencje s� w�tpliwe. Poza intencj� uraczenia nas chlebem, kt�r� wykaza� Mateusz. Ta na pewno by�a dobra. S�ucham pana.</p><p>��Leguennec telefonowa� do pani matki. Wiedzia�a, �e przenosi si� pani do Pary�a. Zna�a powody pani decyzji. Kr�tko m�wi�c, przyczyn� by� tak zwany zaw�d mi�osny, chocia� te dwa s�owa s� zbyt lakoniczne, �eby wyrazi� to, co maj� w za�o�eniu wyra�a�.</p><p>��A pan oczywi�cie jest ekspertem w dziedzinie zawod�w mi�osnych? � zapyta�a Aleksandra, spogl�daj�c na niego spod zmarszczonych brwi.</p><p>��W�a�ciwie tak � rzek� niewzruszony Vandoosler. � By�em sprawc� wielu takich zawod�w, w tym jednego do�� powa�nego. Tak, co� nieco� o tym wiem.</p><p>Vandoosler rozgarn�� palcami szpakowate w�osy. Zapad�a cisza. Marek rzadko s�ysza� go m�wi�cego tak powa�nie i wprost. Vandoosler, wci�� z niezm�conym spokojem, cichutko przebiera� palcami po skraju sto�u, jakby gra� na pianinie. Aleksandra go obserwowa�a.</p><p>��Ale do�� o tym � podj��. � Owszem, mam w tej dziedzinie pewne do�wiadczenie.</p><p>Aleksandra zwiesi�a g�ow�. Vandoosler zapyta�, czy herbata jest obowi�zkowa i czy ewentualnie m�g�by si� napi� czego� innego.</p><p>��Wspomnia�em o tym � podj��, nape�niaj�c szklank� � �eby zaznaczy�, �e wierz�, kiedy m�wi pani o swej ch�ci ucieczki z Lyonu. Ja to po prostu wiem. A Leguennec to sprawdzi� i uzyska� potwierdzenie z ust pani matki. Od blisko roku jest pani sama z Cyrylem i chcia�a pani przenie�� si� do Pary�a. Jednak pani matka nie mia�a poj�cia, �e to Zofia obieca�a pani� go�ci�. Wspomnia�a jej pani tylko o przyjacio�ach.</p><p>��Moja matka zawsze by�a troch� zazdrosna o siostr� � powiedzia�a Aleksandra. � Nie chcia�am, �eby my�la�a, �e opuszczam j� dla Zofii, nie chcia�am jej zrani�. My, Grecy, mamy sk�onno�� do wyobra�ania sobie niestworzonych historii i lubujemy si� w tym. Tak w ka�dym razie twierdzi�a moja babcia.</p><p>��Szlachetna pobudka � powiedzia� Vandoosler. � Zastan�wmy si� jednak, co pomy�li Leguennec� Aleksandra Haufman odmieniona cierpieniem, ��dna zemsty�</p><p>��Zemsty? � szepn�a Aleksandra. � Jakiej zemsty?</p><p>��Prosz� mi nie przerywa�. Si�a gliniarza tkwi w d�ugich monologach, kt�re mia�d�� jak ska�a, albo w b�yskawicznej replice, kt�ra zabija jak maczuga. Nie wolno pozbawia� gliny tej rado�ci pracy, bo stanie si� nerwowy. Pojutrze nie b�dzie pani przerywa�a Leguennecowi. A zatem ��dna zemsty, zawiedziona, zgorzknia�a, zdecydowana zyska� wi�ksz� si��, raczej bez grosza, z zazdro�ci� my�l�ca o �atwym �yciu ciotki, dostrzegaj�ca mo�liwo�� pomszczenia matki, kt�rej nigdy si� nie powiod�o, bo cho� kilkakrotnie �piewa�a na scenie, nie zyska�a poklasku, postanawia pani zabi� ciotk� i w ten spos�b zagarn�� znaczn� cz�� jej maj�tku, oczywi�cie � poprzez matk�.</p><p>��Fantastycznie � sykn�a Aleksandra, zaciskaj�c z�by. � Czy nie wspomina�am, �e kocha�am ciotk� Zofi�?</p><p>��Dziecinna pr�ba obrony, moja panno, i nic niewarta. Inspektor nie s�ucha takich bredni, je�eli ma motyw i narz�dzie. Zw�aszcza �e nie widzia�a si� pani z ciotk� od dziesi�ciu lat. To chyba do�� d�ugo jak na kochaj�c� siostrzenic�. Kontynuujmy. W Lyonie mia�a pani samoch�d. Dlaczego przyjecha�a pani poci�giem? Dlaczego w przededniu wyjazdu odda�a pani samoch�d do warsztatu, �eby go sprzeda�, a przy tym podkre�la�a pani, �e w�z wydaje si� za stary, �eby wyruszy� nim w dalek� podr� do Pary�a?</p><p>��Sk�d pan o tym wie? � zapyta�a wystraszona.</p><p>��Pani matka powiedzia�a mi, �e sprzeda�a pani samoch�d. Telefonowa�em do wszystkich zajmuj�cych si� tym warsztat�w w okolicy pani domu, dop�ki nie odnalaz�em w�a�ciwego.</p><p>��Ale co w tym z�ego?! � krzykn�� nagle Marek. � Do czego zmierzasz? Zostaw j� wreszcie w spokoju!</p><p>��C� to, Marku? � odpowiedzia� Vandoosler, zwracaj�c spojrzenie na siostrze�ca. � Przecie� sam chcia�e� j� przygotowa� do rozmowy z Leguennekiem. W�a�nie to robi�. Chcesz si� bawi� w policjanta, a nie mo�esz nawet spokojnie wys�ucha� wst�pu do przes�uchania? Ja naprawd� wiem, co j� czeka w poniedzia�ek. Dlatego zamknij si� i nadstaw ucha. A ty, �wi�ty Mateuszu, b�d� �askaw wyja�ni� mi, dlaczego kroisz chleb, jakby�my oczekiwali dwudziestu go�ci?</p><p>���eby lepiej si� poczu� � odpar� Mateusz. � I dlatego, �e �ukasz go zjada. �ukasz lubi chleb.</p><p>Vandoosler westchn�� i zwr�ci� si� do Aleksandry, kt�rej niepok�j r�s� i w�a�nie sp�ywa� ze �zami po policzkach. Dziewczyna ociera�a je �cierk� do naczy�.</p><p>��Ju�? � powiedzia�a. � Ju� wsz�dzie dzwonicie, sprawdzacie ka�de s�owo? Czy to �miertelny grzech sprzeda� samoch�d? Sypa� si�. Nie chcia�am jecha� nim do Pary�a z Cyrylem. A poza tym wywo�ywa� zbyt du�o wspomnie�. Pozby�am si� go�To zbrodnia?</p><p>��Pod��am torem rozumowania Leguenneca. W ubieg�ym tygodniu, na przyk�ad w �rod�, kiedy zostawi�a pani Cyryla pod opiek� matki, pojecha�a pani w kierunku Pary�a samochodem, kt�ry zdaniem w�a�ciciela warsztatu nie jest wcale w takim kiepskim stanie.</p><p>�ukasz, kt�ry zgodnie ze swym zwyczajem spacerowa� wok� sto�u, wyj�� z r�k Aleksandry �cierk� i poda� jej chusteczk� do nosa.</p><p>��Ta �cierka nie jest ju� taka czysta � szepn��.</p><p>��Nie jest wcale w takim kiepskim stanie � powt�rzy� Vandoosler.</p><p>��Do cholery, przecie� powiedzia�am, �e z tym samochodem wi��e si� wiele wspomnie�! � burkn�a Aleksandra. � Je�eli rozumie pan, dlaczego si� ucieka, potrafi pan chyba te� zrozumie�, dlaczego sprzedaje si� samoch�d, co?</p><p>��Oczywi�cie. Skoro jednak te wspomnienia tak bardzo pani ci��y�y, dlaczego nie sprzeda�a go pani wcze�niej?</p><p>��Bo czasem trudno si� rozsta� ze wspomnieniami, nawet bolesnymi, do jasnej cholery! � krzykn�a Aleksandra.</p><p>��I niech pani przy policjancie nie m�wi dwa razy z rz�du �do jasnej cholery�. Przy mnie mo�e sobie pani na to pozwoli�, ale w poniedzia�ek, Aleksandro, zachowaj ostro�no��, bo Leguennec nawet nie drgnie, ale na pewno mu si� to nie spodoba. Niech pani nie u�ywa takich s��w jak �cholera�. Zreszt� nigdy nie beszta si� Breto�czyka, to wolno tylko jemu. To zasada silniejsza od pisanego prawa.</p><p>��Dlaczego wi�c wybra�e� w�a�nie tego Leguenneca? � zapyta� Marek. � Skoro nie potrafi w nic uwierzy� i znie��, kiedy kto� mu si� sprzeciwia?</p><p>��Poniewa� Leguennec jest zr�czny, poniewa� Leguennec to przyjaciel, poniewa� to jego rejon, poniewa� zdob�dzie dla nas wszystkie szczeg�y i poniewa� kiedy nadejdzie ostatni etap �ledztwa, to ja, Armand Vandoosler, zrobi� z tymi szczeg�ami, co zechc�.</p><p>��Co ty pleciesz! � krzykn�� Marek.</p><p>��Przesta� krzycze�, �wi�ty Marku, to nie przyspiesza kanonizacji, i przesta� przerywa�. Kontynuuj�. Aleksandro, trzy tygodnie temu odesz�a pani z pracy, gdy� zamierza�a wyjecha�. Wys�a�a pani do ciotki kart� z gwiazd�, wyznaczaj�c jej spotkanie w Lyonie. Ca�a rodzina doskonale zna star� histori� ze Stelyosem i wie, z jakim imieniem Zofia kojarzy gwiazd�. Wieczorem przyjecha�a pani do Pary�a, spotka�a si� pani z ciotk�, naopowiada�a jej B�g wie czego o Stelyosie, kt�ry pojawi� si� w Lyonie, zabra�a j� pani do samochodu i zabi�a. Dobrze. Ukry�a pani zw�oki w jakim� miejscu, na przyk�ad w lesie Fontainebleau albo Marly, to nie ma znaczenia, wa�ne, �e zak�tek by� wystarczaj�co odludny, by nie odnaleziono jej za szybko, bo po pewnym czasie trudno precyzyjnie ustali� czas zgonu, wi�c nie trzeba przedstawia� mocnego alibi. Rano wr�ci�a pani do Lyonu. Dni mija�y, ale w gazetach wci�� nie pojawia�a si� �adna wzmianka. By�o to pani na r�k�. Potem zacz�o to pani� martwi�. Zak�tek by� zbyt odludny. A dop�ki nie odnalaz�o si� cia�o, nie by�o te� mowy o spadku. Przysz�a pora, �eby podj�� dzia�anie. Sprzedaje pani samoch�d, przy okazji podkre�la pani, �e nigdy nie odwa�y�aby si� jecha� nim do Pary�a, i wsiada pani do poci�gu. Zwraca pani na siebie uwag�, czekaj�c z dzieckiem na deszczu, zamiast post�pi�, jak nakazuje rozs�dek, i wej�� do najbli�szej kafejki. Nie mog�a pani dopu�ci�, �eby przyj�to wersj� celowego znikni�cia Zofii. Dlatego podnosi pani alarm i doprowadza do podj�cia �ledztwa. W czwartek wieczorem po�ycza pani samoch�d ciotki i noc� jedzie zabra� cia�o, uwa�aj�c, �eby nie zostawi� w baga�niku �adnych �lad�w. To bardzo trudne i przykre zadanie, trzeba u�y� folii, ta�m klej�cych � reszt� ponurych szczeg��w technicznych pomin� � i przenosi pani zw�oki do porzuconego wraku w podmiejskim zau�ku. Wznieca pani po�ar, �eby zatrze� �lady transportu, przenoszenia, plastiku. Wie pani, �e w ogniu przetrwa kamyk, kt�ry Zofia uwa�a�a za sw�j fetysz. Przecie� przetrwa� w rozpalonej lawie wulkanicznej� Uda�o si� wykona� zadanie i cia�o zosta�o zidentyfikowane. Dopiero nazajutrz oficjalnie wykorzysta�a pani samoch�d po�yczony przez wuja. �eby przejecha� si� noc�, jak pani twierdzi � bez celu. A mo�e po to, �eby zatrze� pami�� o nocy, gdy przy�wieca� pani �ci�le okre�lony cel, na wypadek gdyby kto� pani� wtedy zauwa�y�. Jeszcze jedno � niech pani nie szuka samochodu ciotki, wczoraj rano trafi� do laboratorium, gdzie poddawany jest ekspertyzie.</p><p>��Prosz� sobie wyobrazi�, �e o tym wiem � przerwa�a Aleksandra.</p><p>��Sprawdz� baga�nik, siedzenia� � podj�� Vandoosler. � Na pewno s�ysza�a pani o tego rodzaju metodach �ledczych. Odzyska go pani po ich przeprowadzeniu. To wszystko � doda�, klepi�c dziewczyn� po ramieniu.</p><p>Aleksandra siedzia�a nieruchomo, a z jej oczu wyziera�a pustka, jak� ujrze� mo�na w spojrzeniu os�b, kt�re zg��biaj� rozmiary kl�ski. Marek zastanawia� si�, czy wyrzuci� z domu tego starego �ajdaka, przekl�tego wujaszka, czy chwyci� go za ko�nierz tej szarej, idealnie wyprasowanej marynarki i rozkwasi� szlachetn� g�b�, a potem wypchn�� przez okno weneckie.</p><p>��Wiem, co ci chodzi po g�owie, Marku. Ul�y�oby ci. Ale oszcz�d� siebie i mnie. Mog� si� jeszcze przyda�, bez wzgl�du na to, co si� stanie, cokolwiek by jej zarzucono.</p><p>Marek pomy�la� o mordercy, kt�remu Armand Vandoosler pozwoli� uciec, nara�aj�c si� na pot�pienie ze strony policji. Stara� si� nie wpada� w panik�, ale przedstawienie zainscenizowane przez wuja by�o sugestywne i logiczne. Nawet pora�aj�co logiczne. W uszach zabrzmia� mu dzieci�cy g�osik Cyryla, kt�ry w czwartek wieczorem powiedzia�, �e chce zje�� z nimi kolacj� i ma do�� samochodu� Czy�by Aleksandra zabra�a go ze sob� poprzedniej nocy? Wtedy kiedy pojecha�a po zw�oki? Nie. Makabra. Ma�y musia� my�le� o innych przeja�d�kach. Aleksandra urz�dza�a je sobie od jedenastu miesi�cy.</p><p>Marek spojrza� na koleg�w. Mateusz kruszy� pajd� chleba, gapi�c si� w st�. �ukasz brudn� �cierk� zbiera� kurz z eta�erki. A on czeka� na reakcj� Aleksandry, na wyja�nienia, na wrzask.</p><p>��To si� trzyma kupy � podsumowa�a.</p><p>��Owszem � przyzna� Vandoosler.</p><p>��Jeste� stukni�ta, powiedz co� innego � b�aga� Marek.</p><p>��Nie jest stukni�ta � zaprzeczy� Vandoosler. � Jest bardzo inteligentna.</p><p>��A co z innymi? � zapyta� Marek. � Przecie� nie tylko ona dostanie pieni�dze Zofii. Jej matka.</p><p>Aleksandra zgniot�a chusteczk�, zaciskaj�c pi��.</p><p>��Zostaw w spokoju jej matk� � skarci� go Vandoosler. � Nie wyje�d�a�a z Lyonu. Codziennie chodzi�a do pracy, tak�e w soboty. Pracuje na dwie trzecie etatu i co wiecz�r odbiera Cyryla z przedszkola. Nie mo�na jej nic zarzuci�. To ju� sprawdzone.</p><p>��Dzi�kuj� � szepn�a Aleksandra.</p><p>��W takim razie Piotr Relivaux? � podsun�� Marek. � W ko�cu to on najwi�cej zyska. W dodatku ma kochank�.</p><p>��Sytuacja Relivaux jest nieciekawa, to prawda. Od znikni�cia �ony sp�dzi� poza domem kilka nocy. Ale przypomnij sobie, �e nie zrobi� nic, �eby j� odnaleziono. A dop�ki nie ma cia�a, nie ma i spadku.</p><p>��To �mieszne! Doskonale wiedzia�, �e pr�dzej czy p�niej zw�oki zostan� odkryte!</p><p>��By� mo�e � przyzna� Vandoosler. � Leguennec jego r�wnie� bierze pod uwag�, nie martw si�.</p><p>��A reszta rodziny? � zapyta� Marek. � Lex, opowiedz nam o nich.</p><p>��Popro� wuja � odpar�a Aleksandra. � Mam wra�enie, �e i tak o wszystkim dowiaduje si� pierwszy.</p><p>��Jedz chleb � zaproponowa� Markowi Mateusz. � Rozlu�nisz szcz�ki.</p><p>��Tak my�lisz?</p><p>Mateusz pokiwa� g�ow� i poda� mu grub� kromk�. Marek prze�uwa� j� jak g�upiec, s�uchaj�c dalszej opowie�ci Vandooslera.</p><p>��Trzeci spadkobierca to ojciec Zofii, kt�ry mieszka w Dourdan � zacz�� Vandoosler. � Stary Simeonidis uwielbia c�rk� i jej talent. Nie opu�ci� ani jednego jej wyst�pu. W Operze paryskiej pozna� sw� drug� �on�. Ta kobieta przysz�a, �eby zobaczy� wyst�p syna, zwyk�ego statysty, ale i tak by�a z niego bardzo dumna. By�a r�wnie dumna, �e przypadkowo pozna�a ojca �piewaczki, kt�ry zajmowa� miejsce obok niej. Pewnie pomy�la�a, �e to dobra okazja, �eby pom�c synowi w robieniu kariery. Bez wzgl�du na pocz�tkowe pobudki zaprzyja�nili si� i pobrali, a potem zamieszkali razem w jej domu w Dourdan. Wspomn� o dw�ch sprawach: Simeonidis starszy nie jest bogaty i nadal prowadzi auto. Jednak podstawowe za�o�enie opiera si� na fakcie, �e Simeonidis do szale�stwa kocha� c�rk�. Jest zdruzgotany. Zbiera� wszystko, co dotyczy�o jej kariery, wszystko, co o niej pisano: zdj�cia, fotosy, plotki, karykatury. Podobno te szparga�y zajmuj� ca�y pok�j w jego domu. Prawda czy k�amstwo?</p><p>��Tak g�osi rodzinna legenda � szepn�a Aleksandra. � To dzielny, stary m�czyzna, troch� autorytarny. Tyle �e jego druga �ona to kompletna idiotka. A �e idiotka jest od niego m�odsza, robi z nim, co chce, je�li tylko nie dotyczy to Zofii. To u�wi�cony obszar, po kt�rym nie wolno jej nawet st�pa�.</p><p>��Syn tej kobiety jest troch� dziwny.</p><p>��O! � zawo�a� Marek.</p><p>��Nie podniecaj si� � powiedzia� Vandoosler. � Dziwny to znaczy leniwy, niezaradny, chwiejny, a w dodatku to podgl�dacz. Ma ponad czterdzie�ci lat, a �yje z pieni�dzy matki. Facet ma dwie lewe r�ce. Czasem wdaje si� w groszowe kombinacje, ale i to mu nie wychodzi. To beztalencie, kt�re daje si� wystawia� do wiatru. Kr�tko m�wi�c, budzi raczej politowanie ni� podejrzenie. Zofia wielokrotnie poleca�a go jako statyst�, ale nawet w tych niemych rolach nigdy nie by� dobry, a poza tym szybko si� zniech�ca�.</p><p>Aleksandra odruchowo przetar�a st� bia�� chusteczk�, kt�rej po�yczy� jej �ukasz. �ukaszowi kraja�o si� serce, kiedy patrzy�, co dzieje si� z jego chusteczk�. Mateusz wsta�, �eby przygotowa� si� do pracy w Le Tonneau. Powiedzia�, �e da w kuchni kolacj� Cyrylowi i wymknie si� na trzy minuty, �eby odprowadzi� go do domku. Aleksandra u�miechn�a si� do niego.</p><p>Mateusz poszed� do siebie, �eby si� przebra�. Julia za��da�a, aby nosi� bielizn� pod strojem kelnera. Dla Mateusza by�a to katorga. Wydawa�o mu si�, �e eksploduje pod trzema warstwami ubra�. Rozumia� jednak Juli�. Poprosi�a go r�wnie�, aby przesta� przebiera� si� do po�owy w kuchni, a od po�owy w sali restauracyjnej, po wyj�ciu klient�w, �bo kto� m�g� go zobaczy�. Tego Mateusz nie potrafi� ju� zrozumie�, nie wiedzia� bowiem, co mog�oby tym razem kogokolwiek kr�powa�, nie chcia� jednak sprzeciwia� si� Julii. Odt�d przebiera� si� wi�c we w�asnym pokoju, co zmusza�o go do spacerowania po ulicy w kompletnym stroju: slipach, skarpetach, butach, czarnych spodniach, koszuli, muszce, kamizelce i marynarce. Cierpia� z tego powodu. Ale praca bardzo mu odpowiada�a, bo tego rodzaju zaj�cie nie wyklucza�o rozmy�lania o innych sprawach. Kiedy by�o to mo�liwe, w spokojniejsze wieczory, Julia pozwala�a mu wychodzi� nieco wcze�niej. On wprawdzie z przyjemno�ci� zosta�by na ca�� noc, sam na sam z ni�, poniewa� jednak m�wi� niewiele, ona nie mog�a si� tego domy�li�. Dlatego pozwala�a mu wychodzi� wcze�niej. Z odraz� zapinaj�c kamizelk�, Mateusz my�la� o Aleksandrze i o kromkach chleba, kt�re musia� ukroi�, �eby sytuacja sta�a si� zno�na. Stary Vandoosler ostro zabra� si� do rzeczy. A� trudno uwierzy�, �e �ukasz zdo�a� zje�� tyle chleba.</p><p>Po wyj�ciu Mateusza wszyscy siedzieli w milczeniu. Z Mateuszem cz�sto tak bywa�o, przemkn�o Markowi przez my�l. Kiedy Mateusz by� z nimi, prawie si� nie odzywa�, ale nikt si� tym nie przejmowa�. Ale kiedy ju� go nie by�o, to jakby spod nogi wysun�� si� nagle kamie� daj�cy jej oparcie � trzeba by�o szybko odzyska� r�wnowag�. Przebieg� go dreszcz.</p><p>��Zasypiasz, �o�nierzu � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Sk�d�e! � odpar� Marek. � Przechadzam si�, nie wstaj�c z miejsca. To tektonika, nie zdo�asz tego zrozumie�.</p><p>Vandoosler wsta� i gestem r�ki sk�oni� Aleksandr�, �eby popatrzy�a na niego.</p><p>��To naprawd� si� klei � powt�rzy�a Aleksandra. � Stary Simeonidis nie zabi� Zofii, poniewa� j� kocha�. Jego pasierb nie zabi� jej, poniewa� jest zbyt gnu�ny. Nie zrobi�a tego tak�e jego matka, bo jest za g�upia. I nie mama, bo to mama. Zreszt� nie opuszcza�a Lyonu. Pozostaj� ja � kr�c� si�, ok�ama�am matk�, sprzeda�am samoch�d, nie widzia�am si� z ciotk� Zofi� od dziesi�ciu lat, jestem zgorzknia�a, spowodowa�am wszcz�cie �ledztwa, nie mam pracy, wzi�am samoch�d ciotki, je�dzi�am niby to bez celu przez ca�� noc. Jestem ugotowana. I tak zreszt� tkwi�am ju� po uszy w g�wnie.</p><p>��Zupe�nie jak my � wtr�ci� Marek. � Ale jest pewna r�nica mi�dzy tym, kto wpad� w g�wno, i tym, kto jest ugotowany. Ten pierwszy mo�e si� po�lizn��, drugi � spali�. To zupe�nie co innego.</p><p>��Daruj sobie te alegoryjki � przerwa� mu Vandoosler. � Nie tego jej teraz trzeba.</p><p>��Ma�a alegoria od czasu do czasu nikomu jeszcze nie zaszkodzi�a � obruszy� si� Marek.</p><p>��Chwilowo Aleksandrze bardziej przyda si� to, co powiedzia�em. Jest przygotowana. Wszystkie b��dy, kt�re pope�ni�a dzi� wieczorem � panika, p�acz, gniew, wpadanie w s�owo, przekle�stwa, krzyki, konsternacja i za�amanie � nie powt�rz� si� w poniedzia�ek. Jutro si� wy�pi, poczyta, wyjdzie z synem na skwerek albo na spacer nad Sekwan�. Leguennec z pewno�ci� ka�e j� �ledzi�. To normalne. Ona mo�e tego nawet nie zauwa�y�. W poniedzia�ek odprowadzi Cyryla do przedszkola i p�jdzie na komisariat. Wie, czego si� spodziewa�. Przedstawi swoj� prawd�, spokojnie, bez histerii, bo to najlepszy spos�b, �eby przynajmniej na jaki� czas przyhamowa� dzia�ania policjanta.</p><p>��Powie prawd�, ale Leguennec jej nie uwierzy � wtr�ci� Marek.</p><p>��Nie m�wi�em o prawdzie. M�wi�em o jej prawdzie.</p><p>��Wi�c uwa�asz, �e jest winna? � Marek znowu si� zirytowa�.</p><p>Vandoosler uni�s� r�ce, a potem opu�ci� je na uda.</p><p>��Marku, trzeba czasu, �eby prawda po��czy�a si� z jej prawd�. Czasu. I tylko tego nam trzeba. Staram si� zyska� na czasie. Leguennec to dobry glina, ale ma sk�onno�� do zbytniego po�piechu, kiedy chce z�owi� wieloryba. U�ywa harpuna. Tacy jak on s� potrzebni. Ja wol� pozwoli� wielorybowi, �eby si� zanurzy�, popu�ci� �y�k�, pozwalam, �eby och�odzi� si� w g��binie, kiedy s�o�ce go parzy, chc� zaobserwowa�, sk�d si� wynurza, znowu pozwoli� na zanurzenie i tak przez dobr� chwil�. Czas, tylko czas�</p><p>��Co daje panu czas? � zapyta�a Aleksandra.</p><p>��Reakcje � odpar� Vandoosler. � Po zab�jstwie nic nie trwa w bezruchu. Czekam na reakcje. Cho�by drobne. Wystarczy bacznie je obserwowa�.</p><p>��Wi�c b�dziesz tu tkwi� � zapyta� Marek � przy oknie na g�rze, czekaj�c na reakcj�? Nie ruszysz si�? Nie b�dziesz szuka�? Nie zaczniesz tropi�? S�dzisz, �e te reakcje spadn� w�a�nie na twoj� g�ow�, jak odchody go��bi siedz�cych na dachu? Wiesz, ile razy go��b narobi� mi na g�ow� przez te dwadzie�cia trzy lata, kt�re sp�dzi�em w Pary�u? Wiesz ile? Raz, jeden jedyny raz! Tylko jedna nieszcz�sna go��bia kupa spad�a w�a�nie na mnie, chocia� w mie�cie ca�ymi dniami fajdaj� miliony go��bi. I co? Na co ty liczysz? �e reakcje pojawi� si� tu, gdzie chcesz, i spadn� na twoj� zaduman� g�ow�?</p><p>��W�a�nie � odpar� Vandoosler. � Bo to tu�</p><p>��Bo tu jest front � doko�czy� �ukasz.</p><p>Vandoosler wsta� i pokiwa� g�ow�.</p><p>��Przebieg�y ten tw�j przyjaciel od pierwszej wojny �wiatowej � powiedzia�.</p><p>Zapad�a g�ucha, przyt�aczaj�ca cisza. Vandoosler szpera� w kieszeniach i w ko�cu wyj�� z nich dwie pi�ciofrank�wki. Wybra� t�, kt�ra mocniej b�yszcza�a, i znikn�� w piwnicy, gdzie trzymali wszystkie narz�dzia. Po chwili us�yszeli warczenie wiertarki. Ucich�o po paru sekundach. Vandoosler wr�ci� z przewiercon� monet� w r�ce i trzema uderzeniami m�otka wbi� j� w obramowanie kominka.</p><p>��Sko�czy�e� ju� przedstawienie? � zapyta� Marek.</p><p>��M�wili�my o po�owie wieloryba � odpar� Vandoosler. � Dlatego umie�ci�em monet� na g��wnym maszcie. Zdob�dzie j� ten, kto dopadnie morderc�.</p><p>��To by�o konieczne? � zapyta� Marek. � Zofia nie �yje, a ty bawisz si� w najlepsze. Wykorzystujesz sytuacj�, �eby b�aznowa�, grasz kapitana Ahaba. Jeste� �a�osny.</p><p>��Nie powiedzia�bym. To symbol. Nie dostrzegasz niuans�w. Chleb i symbole. To podstawa.</p><p>��A ty oczywi�cie jeste� kapitanem?</p><p>Vandoosler potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��Nie mam poj�cia � powiedzia�. � Nie urz�dzamy wy�cigu. Chc� dosta� tego morderc� i chc�, �eby wszyscy nad tym pracowali.</p><p>��Zdarza�o mu si� okazywa� mordercom wi�ksz� wyrozumia�o�� � rzuci� Marek.</p><p>Vandoosler odwr�ci� si� gwa�townie.</p><p>��Ten nie mo�e liczy� na moj� wyrozumia�o��. To zwyk�e bydl�.</p><p>��Tak? Sk�d o tym wiesz?</p><p>��Po prostu wiem. To morderca. Brutalny morderca, s�yszysz? Dobranoc pa�stwu.</p></section><section><title><p>XXIII</p></title><p>W poniedzia�ek ko�o po�udnia Marek us�ysza�, �e przed domem zatrzyma� si� samoch�d. Rzuci� o��wek i podbieg� do okna � Vandoosler i Aleksandra wysiadali z taks�wki. Komisarz odprowadzi� j� do domku i wr�ci�, pod�piewuj�c. A zatem to by� pow�d jego wyprawy � czeka� na Aleksandr� przed komisariatem. Marek zacisn�� z�by. Dyskretna wszechobecno�� wuja zaczyna�a dzia�a� mu na nerwy. Poczu�, �e krew pulsuje mu w skroniach. Ci�gle te uderzenia krwi. Ci�gle przekl�te nerwy. Tektonika. Jak, do diab�a, radzi� sobie Mateusz, niezmiennie lakoniczny i pot�ny, cho� nie spe�nia�o si� �adne z jego oczekiwa�? On tymczasem mia� wra�enie, �e spala si�, wci�� zniech�cony i podra�niony. Rano zjad� p� o��wka, raz po raz pluj�c drzazgami na kartk�. A mo�e zacz�� nosi� sanda�y? �mieszne. Nie do��, �e marz�yby mu nogi, to straci�by resztki blasku, jaki zdo�a� zachowa�, on, mi�o�nik wyrafinowanych stroj�w. Sanda�y nie wchodzi�y w gr�.</p><p>Marek zacisn�� srebrn� klamr� paska, wyg�adzi� czarne, obcis�e spodnie. Wczoraj Aleksandra nawet do nich nie zajrza�a.</p><p>Dlaczego w�a�ciwie mia�aby ich odwiedza�? Mieszka�a teraz w swoim domku, niezale�na i wolna. Ta dziewczyna wysoko ceni�a wolno��, powinien o tym pami�ta�. I przecie� niedziel� sp�dzi�a tak, jak sugerowa� jej stary Vandoosler. Posz�a z Cyrylem na skwerek. Mateusz widzia� ich. Grali w pi�k�, a on przy��czy� si� do nich. �wieci�o �agodne czerwcowe s�o�ce. Markowi nie przysz�o to do g�owy. Mateusz potrafi� udziela� milcz�cego wsparcia wtedy, kiedy by�o najbardziej potrzebne, a kt�rego Marek nawet nie dostrzega� ze wzgl�du na prostot� i naturalno�� tych gest�w. Marek wr�ci� do studium handlu wiejskiego w XI i XII stuleciu z gor�czkowym zapa�em. Problem nadwy�ki produkcji wiejskiej by� tak g��boki, �e nale�a�o rzuci� si� na jego powierzchni� na brzuch, aby nie zapa�� si� a� po pas. Zawracanie g�owy. Mo�e lepiej by zrobi�, graj�c w pi�k� � tam przynajmniej wiadomo, czym si� rzuca i co si� �apie. Chrzestny sp�dzi� ca�� niedziel�, stoj�c na krze�le i wystawiaj�c nos przez okienko w dachu. Rozgl�da� si� po okolicy. Stary dure�. Jasne, �e je�li chcia� tylko odgrywa� rol� marynarza na bocianim gnie�dzie albo kapitana kutra wielorybniczego, to m�g� zyska� splendor w oczach naiwnych obserwator�w. Ale taka maskarada nie robi�a wra�enia na Marku.</p><p>Us�ysza�, �e Vandoosler wspina si� na czwarte pi�tro. Nawet nie drgn��, bo nie zamierza� dawa� mu satysfakcji, pytaj�c o przebieg przes�uchania. Ale determinacja Marka s�ab�a z ka�d� chwil�, jak zwykle, gdy sprawa by�a drobna, i dwadzie�cia minut po powrocie wuja otworzy� drzwi na poddasze.</p><p>Chrzestny zn�w sta� na krze�le, a jego g�owa stercza�a nad dachem.</p><p>��Wygl�dasz idiotycznie � o�wiadczy� Marek. � Na co czekasz? Na reakcj�? Na przelatuj�cego go��bia? A mo�e na wieloryba?</p><p>��Wydaje mi si�, �e w niczym ci nie szkodz� � powiedzia� Vandoosler, schodz�c z krzes�a. � Dlaczego si� tak z�o�cisz?</p><p>��Bo zgrywasz wa�niaka. Chcesz by� niezast�piony. I w dodatku najprzystojniejszy. To w�a�nie mnie rozw�ciecza.</p><p>��Zgadzam si� z tob�, to irytuj�ce. Ale przecie� przywyk�e� do tego i zazwyczaj ci to nie przeszkadza�o. Teraz zaj��em si� Lex i dlatego jeste� taki nerwowy. Zapominasz, �e ochraniam t� dziewczyn� tylko dlatego, �eby unikn�� k�opot�w, kt�re dla wszystkich mog�yby by� przykre. Chcia�by� zrobi� to sam? Nie masz do�wiadczenia. A poniewa� si� denerwujesz i nie s�uchasz, co do ciebie m�wi�, raczej niczego si� nie nauczysz. Poza tym nie masz dost�pu do Leguenneca. Je�eli chcesz pom�c, b�dziesz musia� znosi� moje poczynania. A mo�e nawet post�powa� zgodnie z moimi wskaz�wkami, bo nie zdo�am by� wsz�dzie r�wnocze�nie. Ty i dwaj ewangeli�ci mogliby�cie si� przyda�.</p><p>��Do czego? � zapyta� Marek.</p><p>��Zaczekaj, jeszcze nie teraz.</p><p>��Czekasz, a� go��b napaskudzi ci na g�ow�?</p><p>��M�w tak, je�eli ci� to bawi.</p><p>��A jeste� pewien, �e nadleci?</p><p>��Prawie pewien. Aleksandra zachowa�a si� rozs�dnie podczas dzisiejszego przes�uchania. Leguennec przyhamuje. Ale ma przeciw niej jeden silny dow�d. Chcesz wiedzie� co, czy nie obchodzi ci�, co uknu�em?</p><p>Marek usiad�.</p><p>��Samoch�d ciotki Zofii poddano ekspertyzie � zacz�� Vandoosler. � W baga�niku znaleziono dwa w�osy. Nie ma cienia w�tpliwo�ci � to w�osy Zofii Simeonidis.</p><p>Vandoosler zatar� r�ce i wybuchn�� �miechem.</p><p>��I to ci� bawi? � zapyta� grobowym tonem Marek.</p><p>��Zachowaj spok�j, m�ody Vandooslerze. Ile razy mam ci to powtarza�? � Roze�mia� si� znowu i nape�ni� szklank�. � Napijesz si�? � zapyta� Marka.</p><p>��Nie, dzi�kuj�. W�osy to ju� powa�ny problem. A ty si� za�miewasz. Brzydzisz mnie. Jeste� cynikiem i z�oczy�c�. Chyba �e� Chyba �e uwa�asz, �e nie da si� tego wykorzysta�? W ko�cu to samoch�d Zofii, nic dziwnego, �e znale�li tam jej w�osy.</p><p>��W baga�niku?</p><p>��Dlaczego nie? Mog�y spa�� z p�aszcza.</p><p>��Zofia Simeonidis to nie ty. Nie rzuci�aby p�aszcza do baga�nika. Nie, pomy�la�em o czym� innym. Nie panikuj. �ledztwo nie toczy si� jak ko�c�wka partii szach�w, kt�r� mo�na rozegra� w trzech ruchach. Wiem, jak post�powa�. I je�eli tylko raczysz si� uspokoi�, przestaniesz si� ba�, �e pr�buj� omota� Aleksandr� � w dowolnym rozumieniu tego s�owa � przypomnisz sobie, �e w pewnym sensie to ja ci� wychowywa�em i chyba nie wysz�o mi to najgorzej, je�li zapomnie� o kilku twoich i kilku moich wyg�upach, je�li � kr�tko m�wi�c � zechcesz obdarzy� mnie zaufaniem i zaprzestaniesz tych sztuczek z ringu, poprosz� ci� o drobn� przys�ug�.</p><p>Marek zastanawia� si� przez chwil�. Znalezienie w�os�w powa�nie go niepokoi�o. Stary zdawa� si� wiedzie�, co z tym zrobi�. Tak czy inaczej nie warto by�o roztrz�sa� tej kwestii, i tak nie wyrzuci�by za drzwi swego wuja. A w dodatku chrzestnego. I to stanowi�o punkt wyj�cia, jak powiedzia�by stary Vandoosler.</p><p>��M�w, skoro ju� tu jestem. � Marek westchn��.</p><p>��Dzi� po po�udniu wychodz�. B�d� przes�uchiwa� kochank� Relivaux, a potem ponownie jego. Pokr�c� si� tam troch�. Potrzebuj� tu zast�pstwa do czekania na go��bie g�wno, gdyby akurat spad�o. Obejmiesz za mnie wart�.</p><p>��Na czym ma to polega�?</p><p>��Na byciu na miejscu. Nie wychod� nawet po zakupy. Licho nie �pi. I sied� przy oknie.</p><p>��Ale co, do diab�a, mam obserwowa�? Czego si� spodziewasz?</p><p>��Nie mam poj�cia. I w�a�nie dlatego trzeba zachowa� szczeg�ln� czujno��. Nawet wobec b�ahych wydarze�. Rozumiesz?</p><p>��Dobrze � odpar� Marek. � Ale naprawd� nie pojmuj�, do czego zmierzasz. W ka�dym razie pami�taj, �eby kupi� chleb i jajka. �ukasz ma lekcje do sz�stej. Ja zamierza�em zrobi� zakupy.</p><p>��Mamy co� na obiad?</p><p>��Zosta�o troch� tej paskudnej pieczeni. Mo�e lepiej skoczymy do Le Tonneau?</p><p>��W poniedzia�ki Julia nie otwiera. A poza tym m�wi�em, �e nie mo�emy wszyscy wyj�� z domu. Pami�tasz?</p><p>��Nawet �eby co� przek�si�?</p><p>��Nawet. Sko�czymy piecze�. Potem staniesz w oknie i b�dziesz czeka�. Tylko nie pr�buj w tym czasie czyta�. St�j przy oknie i patrz.</p><p>��Umr� z nud�w � mrukn�� Marek.</p><p>��Ale� sk�d, na ulicy dzieje si� mn�stwo ciekawych rzeczy.</p><empty-line/><p>O wp� do drugiej Marek z pos�pn� min� stan�� w oknie drugiego pi�tra. Si�pi�o. Zazwyczaj ich ma�� uliczk� przechodzi�o niewiele os�b, ale kiedy si�pi�o, nie pojawia� si� prawie nikt. Poza tym trudno dojrze� cokolwiek pod parasolem. Przeczucia Marka si� sprawdzi�y � absolutnie nic si� nie wydarzy�o. Dwie panie posz�y w jedn� stron�, jeden pan w przeciwn�. Potem, oko�o wp� do trzeciej, na rekonesans wyruszy� brat Julii, ukryty pod wielkim parasolem. Tego faceta, grubego Jerzego, rzadko mo�na by�o spotka�. Pracowa� nieregularnie, kiedy wydawnictwo zleca�o mu zaopatrywanie ksi�gar� na prowincji. Czasami wyje�d�a� na tydzie�, a potem d�ugo pozostawa� w domu. Wtedy mo�na by�o natkn�� si� na niego. Spacerowa� albo siedzia� gdzie� przy piwie. Cer� mia� r�wnie jasn� jak jego siostra, by� mi�y, ale nie dawa�o si� nic z niego wydoby�. U�miecha� si� i k�ania� uprzejmie, nie pr�bowa� jednak nawi�za� rozmowy. Nie bywa� w Le Tonneau. Marek nie �mia� wypytywa� Julii, ale ten grubas, kt�ry w wieku czterdziestu lat mieszka� u siostry, nie dostarcza� jej chyba powod�w do dumy. W�a�ciwie nigdy o nim nie wspomina�a. Wygl�da�o na to, �e go ukrywa, mo�e ochrania. Nikt nie widzia� go nigdy z kobiet�, a �ukasz, cho� nie wprost, rozwa�a� nawet hipotez�, �e to kochanek Julii. To by� oczywisty absurd. Ich podobie�stwo rzuca�o si� w oczy, cho� jedno by�o brzydkie, a drugie pi�kne. Mimo rozczarowania �ukasz pogodzi� si� z a� nazbyt oczywist� rzeczywisto�ci�, po to jednak, by natychmiast si�gn�� po now� bro� � teraz twierdzi�, �e widzia� Jerzego ukradkiem w�lizguj�cego si� do sklepiku przy Saint-Denis, bardzo szczeg�lnego sklepiku o w�skiej specjalizacji. Marek wzruszy� ramionami. Doprawdy, �ukasz zawsze robi� z ig�y wid�y i uwielbia� wzbudza� sensacj�, ale czasami ucieka� si� do tanich chwyt�w.</p><p>Oko�o trzeciej po po�udniu Marek zobaczy� Juli� wracaj�c� biegiem z pracy. Kartonem os�ania�a si� przed ulewnym deszczem. Tu� za ni� pod��a� Mateusz. Szed� wolnym krokiem, z odkryt� g�ow�, kieruj�c si� w stron� domu. W poniedzia�ki cz�sto pomaga� Julii w zaopatrywaniu �beczki� na ca�y tydzie�. W tej chwili dos�ownie ocieka� wod�, ale komu� takiemu jak on wcale to nie przeszkadza�o. Potem pojawi�a si� jeszcze jaka� pani. Kwadrans p�niej ulic� przeszed� m�czyzna. Ludzie poruszali si� szybko, skuleni, uciekali przed wilgoci�. Mateusz zapuka� do drzwi Marka, �eby po�yczy� od niego gumk�. Nawet nie osuszy� w�os�w.</p><p>��Co robisz w tym oknie? � zapyta�.</p><p>��Wype�niam zadanie specjalne � odpar� p�g�osem Marek. � Komisarz poleci� mi obserwowa� okolic�. A wi�c obserwuj�.</p><p>��Tak? A co konkretnie obserwujesz?</p><p>��Och, tego nie wiem. Nie musz� ci przecie� m�wi�, �e tu kompletnie nic si� nie dzieje. W baga�niku samochodu, kt�ry po�yczy�a sobie Lex, znaleziono dwa w�osy Zofii.</p><p>��Fatalnie.</p><p>��Zgadzam si� z tob�. Ale chrzestny tylko si� z tego �mieje. O, idzie listonosz.</p><p>��Chcesz, �ebym ci� zmieni�?</p><p>��Dzi�kuj�. Ju� si� zacz��em przyzwyczaja�. Tylko ja w tym domu nie mam nic do roboty. Mog� przynajmniej wype�ni� misj�, nawet tak krety�sk�.</p><p>Mateusz zabra� gumk� i wyszed�, a Marek dalej pe�ni� wart�. Panie, parasole. Dzieciaki wracaj�ce ze szko�y. Aleksandra przesz�a uliczk�, prowadz�c Cyryla za r�k�. Nawet nie spojrza�a na ich ruder�. Niby dlaczego mia�aby to robi�?</p><p>Piotr Relivaux zaparkowa� samoch�d tu� przed sz�st�. Prawdopodobnie jego auto tak�e poddano ogl�dzinom. Z trzaskiem zamkn�� bram�. Przes�uchania chyba nikogo nie wprawiaj� w dobry nastr�j. Facet musia� si� ba�, �e w ministerstwie dowiedz� si� o kochance, dla kt�rej wynaj�� mieszkanie w XV dzielnicy. Nadal nie by�o wiadomo, kiedy odb�dzie si� pogrzeb i nieszcz�sne szcz�tki Zofii spoczn� w grobie. Policja nie wyda�a zw�ok. Lecz Marek nie oczekiwa�, by Relivaux rozpacza� na pogrzebie. Wygl�da� na zmartwionego, ale nie na zdruzgotanego �mierci� �ony. Je�eli by� morderc�, to przynajmniej nie pr�bowa� odgrywa� komedii, chocia� ta taktyka nie by�aby gorsza od innych. Oko�o wp� do si�dmej wr�ci� �ukasz. Nareszcie troch� spokoju. Wreszcie pojawi� si� stary Vandoosler, ociekaj�cy wod� jak zmok�a kura. Marek rozlu�ni� mi�nie, kt�re �cierp�y od bezruchu. Przypomnia�o mu si�, jak obserwowa� gliniarzy, kiedy wykopywali drzewo. A o drzewie nikt ju� nie wspomina� ani s�owem. Ciekawe, bo przecie� wszystko zacz�o si� w�a�nie od tego drzewa. I Marek nie potrafi� o nim zapomnie�. Drzewo�</p><p>Zmarnowane popo�udnie. Nic si� nie wydarzy�o, nawet drobiazg, nie spad�a nawet go��bia kupa. Absolutny spok�j.</p><p>Marek zszed�, �eby z�o�y� raport chrzestnemu, kt�ry rozpala� ogie� w kominku. Chcia� si� osuszy� i rozgrza�.</p><p>��Cisza � powiedzia�. � Stercza�em przez pi�� godzin w oknie i gapi�em si� w pustk�. A ty? Jak tam przes�uchania?</p><p>��Leguennec robi si� coraz ostro�niejszy i trudno z niego co� wyci�gn��. Jeste�my przyjaci�mi, ale przecie� ka�dy ma swoj� dum�. Facet drepcze w miejscu, wi�c nie chce, �eby inni to zauwa�yli. Poniewa� zachowuj� dystans, mimo wszystko ma do mnie jeszcze odrobin� zaufania. Ale tylko odrobin�. A poza tym awansowa�, dlatego dra�ni go, �e wci�� siedz� mu na karku. Wydaje mu si�, �e nadal chc� go poucza� i �ledzi� ka�dy ruch. Zdenerwowa� si� zw�aszcza, kiedy wy�mia�em taki dow�d jak dwa w�osy w baga�niku.</p><p>��A dlaczego si� z tego �mia�e�?</p><p>��To taktyka, m�ody Vandooslerze, zwyczajna taktyka. Biedny Leguennec. My�la�, �e ma ju� winn�, a nagle okaza�o si�, �e co najmniej p� tuzina potencjalnych morderc�w r�wnie dobrze pasuje do jego dowod�w. B�d� musia� zaprosi� go na ma�� partyjk�, �eby si� troch� odpr�y�.</p><p>��P� tuzina? Wi�c mia� szersze grono podejrzanych?</p><p>��Musia�em po prostu u�wiadomi� Leguennecowi, �e chocia� Aleksandra tak kiepsko si� zaprezentowa�a, nie wolno mu ryzykowa� pope�nienia powa�nego b��du. Nie zapominaj, �e usi�uj� zwolni� tempo jego dzia�a�. To najistotniejsze. Dlatego przedstawi�em mu wiele portret�w innych zab�jc�w, i to tak, �eby wszystkie by�y przekonywaj�ce. Dzi� po po�udniu Relivaux, kt�ry doskonale si� broni, zrobi� na nim dobre wra�enie. Musia�em wrzuci� ziarnko piasku w tryby tej machiny. Relivaux zapewnia, �e nie rusza� samochodu �ony. �e odda� kluczyki Aleksandrze. Musia�em u�wiadomi� Leguennecowi, �e Relivaux mia� w domu zapasowy komplet kluczy. Zreszt� zanios�em mu je. No i co? Co o tym s�dzisz?</p><p>P�omienie na kominku strzela�y wysoko i g�o�no. Marek lubi� t� kr�tk� chwil� chaosu, gdy ogie� bez�adnie ogarnia� wszystko, zanim nadpalone drwa osun�y si� na palenisko, by potem p�on�� r�wno i spokojnie, co r�wnie� by�o przyjemne, ale z innych powod�w. �ukasz w�a�nie przyszed� si� ogrza�. By� czerwiec, mimo to ch��d sprawia�, �e ludziom marz�y palce, a wieczorami dom nie zapewnia� mi�ego ciep�a. Tylko Mateusz zdawa� si� tego nie dostrzega� � w�a�nie wszed�, �wiec�c nagim torsem, by przygotowa� kolacj�. A tors Mateusza by� umi�niony i niemal nieow�osiony.</p><p>���wietnie � mrukn�� podejrzliwie Marek. � Jak zdoby�e� te kluczyki?</p><p>Vandoosler g�o�no westchn��.</p><p>��Rozumiem. � Marek pokiwa� g�ow�. � W�ama�e� si� tam, kiedy wyszed� z domu. Wpakujesz nas w k�opoty.</p><p>��Sam przecie� gwizdn��e� kt�rego� dnia zaj�ca � odp�aci� mu Vandoosler. � Cz�owiek nie zmienia si� z dnia na dzie�. Chcia�em si� tam rozejrze�. Szuka�em, nie wiedz�c nawet, czego. List�w, rachunk�w, wyci�g�w bankowych, kluczy� Ale Relivaux jest ostro�ny. Nie natrafi�em na �aden kompromituj�cy go papierek.</p><p>��Jak znalaz�e� kluczyki?</p><p>��To by�o dziecinnie �atwe. Za tomem �C� Wielkiego Larousse�a z dziewi�tnastego wieku. Ten s�ownik to istny cud. Ale powiedzmy sobie od razu, �e samo schowanie tych kluczyk�w wcale go nie obci��a. Mo�e facet jest tch�rzem i dlatego wola� si� nie przyzna�, �e ma zapasowy komplet.</p><p>��Dlaczego w takim razie po prostu ich nie wyrzuci�?</p><p>��W takich niespokojnych chwilach warto czasem mie� pod r�k� samoch�d, do kt�rego niby to nie ma si� kluczyk�w. Jego w�z dok�adnie przeczesano. By� czysty jak �za.</p><p>��A jego kochanka?</p><p>��Nie radzi�a sobie najlepiej z atakami Leguenneca. �wi�ty �ukasz postawi� tym razem b��dn� diagnoz�. Dziewczyna nie zadowoli�a si� Piotrem Relivaux. Wykorzystuje go. Jest jej potrzebny, bo j� utrzymuje. Zreszt� nie tylko j�, ale i jej kochasia, kt�ry najspokojniej w �wiecie znika na soboty i niedziele, oddaj�c panienk� Relivaux. A ten stary dure� niczego si� nie domy�la. Przynajmniej zdaniem dziewczyny. Kiedy� nawet panowie si� spotkali. Relivaux uwierzy�, �e to jej brat. Dziewczyna uwa�a, �e i jemu ta sytuacja w gruncie rzeczy odpowiada. Osobi�cie nie wiem, co zyska�aby na ma��e�stwie z nim. W�a�ciwie to pozbawi�oby j� wolno�ci. R�wnie� Relivaux nic by na tym nie zyska�. Zofia Simeonidis jako �ona zapewnia�a mu korzystniejsz� pozycj� w sferach, w kt�rych lubi si� obraca� dla zaspokojenia ambicji. Mimo to pchn��em Leguenneca tak�e tym tropem. Zasugerowa�em, �e dziewczyna � ma na imi� El�bieta � mo�e k�ama�. Trudno wykluczy�, �e ma chrapk� na Relivaux uwolnionego od �ony i bogatego. Mo�e zdo�a�aby doprowadzi� do �lubu, w ko�cu utrzyma�a go przy sobie przez sze�� lat, jest niebrzydka i znacznie m�odsza od niego.</p><p>��A inni podejrzani?</p><p>��Postara�em si� zwr�ci� uwag� Leguenneca na macoch� Zofii i jej syna. Wprawdzie wzajemnie zapewniaj� sobie alibi na noc po�aru w Maisons-Alfort, nie wyklucza to jednak mo�liwo�ci, �e kt�re� z nich przyjecha�o do Pary�a. Odleg�o�� z Dourdan nie jest du�a. To znacznie bli�ej ni� z Lyonu.</p><p>��Nie doszli�my jeszcze do sze�ciu os�b � zauwa�y� Marek. � Kogo innego rzuci�e� na po�arcie Leguennecowi?</p><p>��No c� �wi�tego �ukasza, �wi�tego Mateusza i ciebie. Przynajmniej troch� si� rozerwiesz.</p><p>Marek podskoczy� jak oparzony, �ukasz tylko si� u�miechn��.</p><p>��Nas!? Chyba zwariowa�e�!</p><p>��Do cholery, chcesz pom�c tej dziewczynie czy nie?</p><p>��Niech ci� diabli! I to niby ma by� ta pomoc?! Niby dlaczego Leguennec mia�by nas podejrzewa�?</p><p>��To proste � wtr�ci� �ukasz. � Ma przed sob� trzech trzydziestopi�cioletnich rozbitk�w �yciowych, kt�rzy zamieszkali w starej ruderze i pr�buj� egzystowa�. R�wnie dobrze mo�na powiedzie� wprost, �e to s�siedzi, kt�rzy budz� nieufno��. Jeden z tych trzech go�ci zabiera s�siadk� na spacer, brutalnie j� gwa�ci i zabija, �eby sprawa nie wysz�a na jaw.</p><p>��A karta, kt�r� jej przys�ano?! � wrzasn�� Marek. � Karta z gwiazd� i miejscem spotkania? Czy to kt�ry� z nas mia�by j� wys�a�?</p><p>��To troch� komplikuje spraw� � przyzna� �ukasz. � Ale za��my, �e s�siadka opowiedzia�a nam o Stelyosie i karcie, kt�r� dosta�a trzy miesi�ce temu. �eby�my zrozumieli jej obawy, �eby�my zgodzili si� kopa�. Bo musisz pami�ta�, �e to my kopali�my jej ogr�d.</p><p>��Zapewniam ci�, �e ani na chwil� nie zapomnia�em o tym przekl�tym drzewie!</p><p>��Aby wi�c wywabi� s�siadk� z domu � podj�� �ukasz � jeden z nas ucieka si� do prymitywnego podst�pu � czeka na ni� na Dworcu Lyo�skim, wywozi daleko od domu i tak zaczyna si� dramat.</p><p>��Przecie� Zofia nawet nie wspomnia�a nam o Stelyosie!</p><p>��A ty uwa�asz, �e policja si� tym przejmie? Jedyny dow�d to nasze s�owa, a s�owa si� nie licz�, kiedy cz�owiek tkwi po uszy w g�wnie.</p><p>���wietnie � wycedzi� Marek, trz�s�c si� z w�ciek�o�ci. � �wietnie. Wujaszek naprawd� miewa czasami wspania�e pomys�y. A on? Dlaczeg� by nie on? Z jego przesz�o�ci�, policyjnymi i erotycznymi przygodami, kt�re nie zawsze przynosi�y mu zaszczyt, pasowa�by do tego portretu. Co o tym s�dzisz, komisarzu?</p><p>Vandoosler wzruszy� ramionami.</p><p>��Wbij sobie do g�owy, �e sze��dziesi�cioo�miolatek rzadko dopuszcza si� gwa�tu, w dodatku po raz pierwszy w �yciu. Dosz�oby do tego znacznie wcze�niej. Wie o tym ka�dy glina. Za to samotni trzydziestopi�cioletni i na p� zwariowani faceci s� zdolni do wszystkiego.</p><p>�ukasz parskn�� �miechem.</p><p>��Niesamowite. Pan te� jest niesamowity, komisarzu. Sugestia, kt�r� podsun�� pan Leguennecowi, bardzo mnie rozbawi�a.</p><p>��A mnie ani troch� � o�wiadczy� Marek.</p><p>��Bo ty jeste� nieskazitelny � odpar� �ukasz, klepi�c go po plecach. � Nie cierpisz, kiedy kto� kala tw�j wizerunek, cho�by odrobin�. Biedny przyjacielu, tw�j wizerunek nie ma z tym wszystkim nic wsp�lnego. Tu chodzi o pomieszanie kart. Leguennec nic nam nie zrobi. Za to czas, kt�ry straci na sprawdzenie naszych sk�onno�ci, naszej przesz�o�ci i punkt�w zapalnych, da komisarzowi przynajmniej jeden dzie�, a dwaj podw�adni inspektora b�d� chwilowo bardzo zaj�ci. Zyskamy przewag� nad przeciwnikiem!</p><p>��Uwa�am, �e to idiotyczny pomys�.</p><p>��Przeciwnie. Jestem pewien, �e Mateusz b�dzie si� �mia� tak samo jak ja. Prawda, Mateuszu?</p><p>Mateusz u�miechn�� si� niepewnie.</p><p>��Mnie � powiedzia� � nic to nie obchodzi.</p><p>��Nie obchodzi ci�, �e policja b�dzie ci zatruwa�a �ycie, �e b�d� ci� podejrzewali o gwa�t na Zofii? To wszystko wcale ci� nie obchodzi? � spyta� Marek.</p><p>��No i co z tego? Ja przecie� wiem, �e nigdy nie zgwa�ci�bym �adnej kobiety. A to, co my�l� inni, niewiele mnie obchodzi, bo ja znam prawd� o sobie.</p><p>Marek westchn��.</p><p>���owca-zbieracz jest w dodatku m�drcem � skonstatowa� �ukasz. � Co wi�cej, odk�d zacz�� prac� w �beczce�, coraz lepiej gotuje. A poniewa� ja nie jestem ani nieskazitelny, ani oboj�tny jak m�drzec, proponuj�, �eby�my wreszcie co� zjedli.</p><p>���arcie, tylko to ci� interesuje, je�li nie liczy� twojej Wielkiej Wojny � mrukn�� Marek.</p><p>��Wi�c jedzmy! � po�o�y� kres rozmowie Vandoosler.</p><p>Przechodz�c za plecami Marka, przelotnie u�cisn�� jego rami�. Ten gest, zawsze taki sam, niezmiennie szybki, towarzyszy� ka�demu sporowi siostrze�ca z wujem ju� od czas�w dzieci�stwa Marka. W ten spos�b Armand m�wi�: �Nie martw si�, m�ody Vandooslerze, to, co robi�, nie jest zwr�cone przeciwko tobie, jeste� za nerwowy, wyluzuj si�. Marek poczu�, �e fala gniewu odp�ywa. Aleksandra nie zosta�a jeszcze oskar�ona i nad tym czuwa� od czterech dni stary Vandoosler. Marek zerkn�� na niego. Armand Vandoosler jakby nigdy nic sadowi� si� przy stole. Przekl�ty wujaszek, piekielna mieszanka �ajna i cud�w! Trudno si� w tym po�apa�. Ale przecie� to jego wuj � Marek, chocia� g�o�no krzycza�, ufa� mu. Przynajmniej w pewnych sprawach.</p></section><section><title><p>XXIV</p></title><p>Mimo wszystko, kiedy nazajutrz o �smej rano Vandoosler, a w �lad za nim Leguennec weszli do jego sypialni, Marek wpad� w panik�.</p><p>��Ju� czas � oznajmi� Vandoosler. � Musz� i�� z Leguennekiem. R�b tylko to, co wczoraj, a wszystko b�dzie dobrze.</p><p>I Vandoosler znikn��, zostawiaj�c oniemia�ego Marka w ��ku. M�ody cz�owiek czu� si�, jakby o w�os unikn�� powa�nego oskar�enia. Przecie� nigdy dot�d wuj nie musia� go budzi�. Stary Vandoosler naprawd� zaczyna� wariowa�. Nie, chodzi�o o co innego. Chcia� towarzyszy� Leguennecowi, dlatego przypomnia� mu, �eby podj�� w jego zast�pstwie obserwacj� uliczki. Chrzestny nie informowa� Leguenneca o wszystkich swoich pomys�ach. Marek wsta�, wzi�� prysznic i zszed� na parter do �refektarza�. Mateusz, kt�ry od dawna by� na nogach, uk�ada� drewno w skrzynce przy kominku. To niesamowite, �e zrywa� si� o �wicie, chocia� nikt go o to nie prosi�. Marek, wci�� nie do ko�ca rozbudzony, zrobi� sobie mocn� kaw�.</p><p>��Wiesz, po co przyszed� Leguennec? � Marek zagadn�� Mateusza.</p><p>��Poniewa� nie mamy telefonu � odpar� Mateusz. � Dlatego musi si� do nas fatygowa� za ka�dym razem, kiedy chce pogaw�dzi� z twoim wujem.</p><p>��Na to sam ju� wpad�em. Ale dlaczego przyszed� o �wicie? M�wi� ci co�?</p><p>��Ani s�owa � powiedzia� Mateusz. � Wygl�da� jak Breto�czyk, kt�ry us�ysza� komunikat o nadci�gaj�cym sztormie, ale przypuszczam, �e cz�sto tak wygl�da, nawet w bezwietrzne dni. Ledwie skin�� mi g�ow� i pobieg� na g�r�. S�ysza�em co�, chyba narzekania na t� ruder� bez telefonu i na mieszkania na czwartym pi�trze. Nic poza tym.</p><p>��W takim razie musimy czeka� � doszed� do wniosku Marek. � A ja musz� wraca� na posterunek przy oknie. Nie ma si� z czego �mia�. Nie wiem, na co liczy stary. Kobiety, m�czy�ni, parasole, listonosz, gruby Jerzy Gosselin � tyle tylko mog� tu zobaczy�.</p><p>��I Aleksandr� � doda� Mateusz.</p><p>Zadowolony, lecz po trosze zazdrosny, Marek postawi� na tacy fili�ank�, obok kt�rej po�o�y� dwie ukrojone przez Mateusza kromki chleba i zani�s� wszystko na drugie pi�tro. Przysun�� do okna wysoki taboret. Teraz przynajmniej nie b�dzie musia� sta� przez ca�y dzie�.</p><p>Tego ranka nie pada�o. Dzie� k�pa� si� w czerwcowym �wietle. Przy odrobinie szcz�cia zauwa�y Lex, kt�ra lada chwila powinna odprowadza� syna do szko�y. Tak, pojawi�a si� punktualnie. Sz�a jakby p�sennym krokiem, trzymaj�c za r�k� Cyryla, kt�ry o czym� papla�, prawdopodobnie opowiada� matce historie ze szko�y.</p><p>Dzi�, zupe�nie tak jak wczoraj, Lex nie zwr�ci�a oczu na ruder�. A Marek, jak wczoraj, zada� sobie pytanie, dlaczego w�a�ciwie mia�aby to zrobi�. Zreszt� tak by�o lepiej. Gdyby zauwa�y�a, �e sterczy na taborecie przy oknie, opycha si� chlebem z mas�em i gapi na ulic�, prawdopodobnie nie zyska�by w jej oczach. Marek nigdzie nie widzia� auta Piotra Relivaux. Pewnie wyjecha� wczesnym rankiem. Uczciwy i solidny urz�dnik czy morderca? Ojciec chrzestny powiedzia�, �e zab�jca Zofii to morderca. A morderca to nie to samo � nie jest takim n�dznikiem, jest znacznie gro�niejszy. Wzbudza wi�kszy l�k. Marek nie potrafi� wyobrazi� sobie Relivaux w roli mordercy i wcale si� go nie ba�. Za to na przyk�ad Mateusz by�by doskona�ym morderc�. Wysoki, mocno zbudowany, barczysty, zawsze spokojny, prawdziwy cz�owiek lasu ze swymi wyciszonymi, czasem bardzo celnymi spostrze�eniami, wytrawny znawca opery, czego nikt nawet nie podejrzewa�. Tak, Mateusz by� bliski doskona�o�ci.</p><p>Snuj�c takie b�ahe rozmy�lania, sp�dzi� czas do wp� do dziesi�tej. Mateusz zajrza�, �eby odda� mu gumk�. Marek skorzysta� z okazji i powiedzia� mu, �e doskonale pasuje do roli zab�jcy, a Mateusz tylko wzruszy� ramionami.</p><p>��Jak tam twoje obserwacje?</p><p>��Zupe�nie nic � mrukn�� Marek. � Stary zwariowa�, a ja ulegam podszeptom jego ob��du. To chyba rodzinne.</p><p>��Gdyby to si� przeci�ga�o, przed wyj�ciem do �beczki� przynios� ci obiad.</p><p>Mateusz cicho zamkn�� drzwi i po chwili Marek us�ysza�, �e siada do biurka pi�tro ni�ej. Zmieni� pozycj� na niewygodnym taborecie. Trzeba b�dzie pomy�le� o jakiej� poduszce. Przez chwil� wyobra�a� sobie, �e na ca�e lata utkn�� przy tym oknie, �e siedzi w specjalnym fotelu, trac�c czas na bezsensowne czekanie, i tylko Mateusz odwiedza go tu, przynosz�c tac� z jedzeniem. O dziesi�tej sprz�taczka Relivaux otworzy�a drzwi w�asnym kluczem. Marek zn�w odda� si� swym my�lom, drobnym i rozczochranym. Cyryl mia� �niad� cer�, kr�cone w�osy i pulchne cia�o. Mo�e jego ojciec by� gruby i brzydki? Dlaczego nie? Cholera! Po co ci�gle wraca� my�lami do tego obcego faceta? Pokr�ci� g�ow� i zn�w spojrza� na front zachodni. M�ody buk wspaniale si� rozrasta�. Drzewo cieszy�o si�, �e jest czerwiec. Marek tak�e nie m�g� zapomnie� o tym buku, cho� wydawa�o mu si�, �e nikt inny ju� o nim nie pami�ta. Jednak kt�rego� dnia zauwa�y�, �e Mateusz przystan�� przy ogrodzeniu domu Relivaux i na co� patrzy�. Wydawa�o mu si�, �e obserwuje drzewo, a w�a�ciwie pie�, tu� nad ziemi�. Dlaczego Mateusz tak ma�o m�wi� o tym, co robi? Mateusz wiedzia� zdumiewaj�co du�o o karierze Zofii. Wiedzia�, kim jest, kiedy przysz�a do nich po raz pierwszy. Ten facet ogl�da� mn�stwo r�nych rzeczy, ale nigdy o niczym nie m�wi�. Marek obieca� sobie, �e kiedy ju� Vandoosler pozwoli mu zej�� z taboretu, pokr�ci si� kt�rego� dnia ko�o tego drzewa. Tak jak Zofia.</p><p>Zauwa�y� jak�� kobiet�. Zanotowa�: �10.20 � zamy�lona kobieta przesz�a, nios�c kosz. Co jest w tym koszu?�. Postanowi� zapisywa� wszystko, co widzi, �eby cho� troch� mniej si� nudzi�. Si�gn�� po kartk� i dopisa�: �W zasadzie to nie koszyk, ale du�a kobia�ka. To dziwna rzecz, kt�rej prawie nie widuje si� ju� w miastach, wszystkie te kobia�ki i sztywne kosze z wikliny, w kt�rych stare wie�niaczki nosz� towary na targ�. Musz� sprawdzi�, jaka jest etymologia s�owa �kobia�ka�. Pomys�, by zbada� pochodzenie s�owa �kobia�ka�, nieco go o�ywi�. Po pi�ciu minutach zn�w si�gn�� po kartk�. Poranek by� wyj�tkowo o�ywiony. Zapisa�: �10.25 � chudy jak szczapa facet zadzwoni� do domu Relivaux�. Marek gwa�townie poderwa� si� z miejsca. Rzeczywi�cie, jaki� wychudzony m�czyzna dzwoni� do Relivaux. Ten facet nie by� ani listonoszem, ani pracownikiem elektrowni, ani �adnym s�siadem.</p><p>Marek otworzy� okno i wychyli� si�. Po co denerwowa� si� z byle powodu!? Skoro jednak Vandoosler przywi�zywa� tak wielk� wag� do pilnowania ka�dej go��biej kupy, Marek pod�wiadomie uwierzy� w znaczenie misji stra�nika i powoli zaczyna� myli� go��bie odchody ze z�otymi samorodkami. Dlatego rano podw�dzi� Mateuszowi lornetk� teatraln�. Jej posiadanie dowodzi�o, �e Mateusz naprawd� nale�a� kiedy� do grona sta�ych bywalc�w opery. Teraz Marek wyregulowa� ma�� lornetk� i przyjrza� si� m�czy�nie. Mia� przed sob� nieznajomego. Torba, jak� cz�sto nosili nauczyciele, jasne i czyste okrycie wierzchnie, w�osy przerzedzone, sylwetka wysoka i chuda. Sprz�taczka otworzy�a mu, a Marek zdo�a� si� zorientowa�, �e powiedzia�a, �e pana nie ma w domu, i poprosi�a, by przyszed� kiedy indziej. Jednak chudzielec nalega�. Sprz�taczka nie zamierza�a ust�powa�, zgodzi�a si� jednak przekaza� panu wizyt�wk�, kt�r� natr�t wyci�gn�� z kieszeni. Co� na niej napisa�. Kobieta zamkn�a drzwi. No dobrze. Go�� u Piotra Relivaux. Czy powinien i�� do sprz�taczki? Mo�e nawet poprosi�, �eby pozwoli�a mu zerkn�� na wizyt�wk�? Marek robi� notatki na kartce. Kiedy podni�s� oczy, zobaczy�, �e nieznajomy nie odszed�, tylko przechadza� si� przed furtk�, niezdecydowany, zawiedziony, zadumany. A mo�e przyszed� do Zofii? W ko�cu oddali� si�, wymachuj�c torb�. Marek skoczy� na r�wne nogi, zbieg� po schodach, wypad� na ulic� i w paru susach dogoni� chudzielca. Zbyt d�ugo cierpi przy tym oknie, �eby nie skorzysta� z pierwszej nadarzaj�cej si� okazji, z najb�ahszego wydarzenia, jakie spad�o mu jak z nieba.</p><p>��Jestem s�siadem pana Relivaux � powiedzia� do nieznajomego. � Widzia�em, �e pan dzwoni�. Mo�e m�g�bym panu pom�c?</p><p>Marek by� zadyszany, wci�� jeszcze trzyma� w r�ce d�ugopis. M�czyzna spojrza� na niego z zainteresowaniem, a nawet, jak wydawa�o si� Markowi, z pewn� nadziej�.</p><p>��Bardzo panu dzi�kuj� � powiedzia� m�czyzna. � Chcia�em spotka� si� z Piotrem Relivaux, niestety go nie zasta�em.</p><p>��Prosz� przyj�� wieczorem � odpar� Marek. � Zwykle wraca mi�dzy sz�st� a si�dm�.</p><p>��Nie. � M�czyzna pokr�ci� g�ow�. � Sprz�taczka powiedzia�a, �e wyjecha� na kilka dni. Nie wie dok�adnie, kiedy wr�ci. Mo�e w pi�tek albo w sobot�. Nic wi�cej nie potrafi�a powiedzie�. To dla mnie problem, bo przyjecha�em tu z Genewy.</p><p>��Je�eli pan chce � rzek� Marek zaniepokojony, �e nawet to drobne wydarzenie mo�e wymkn�� mu si� z r�ki � spr�buj� si� czego� dowiedzie�. Wydaje mi si�, �e szybko sobie z tym poradz�.</p><p>M�czyzna zawaha� si�. Sprawia� wra�enie cz�owieka, kt�ry nie bardzo rozumie, dlaczego kto� obcy tak mocno anga�uje si� w jego spraw�.</p><p>��Ma pan mo�e kart� telefoniczn�? � zapyta� Marek. M�czyzna skin�� g�ow� i bez wi�kszego oporu podszed� za nim do budki telefonicznej.</p><p>��Po prostu nie mam w domu telefonu � wyja�ni� Marek.</p><p>��Rozumiem � powiedzia� nieznajomy.</p><p>B�d�c ju� w budce, Marek jednym okiem obserwowa� chudzielca, drugim zerka� na tarcz�, kiedy ��czy� si� z informacj�, �eby poprosi� o numer komisariatu w XIII dzielnicy. Na szcz�cie zabra� ze sob� d�ugopis. Zapisa� numer na wierzchu d�oni i zatelefonowa� do Leguenneca.</p><p>��Czy m�g�by pan poprosi� do telefonu mojego wuja, panie inspektorze? To pilne.</p><p>Marek pomy�la�, �e s�owo �pilne� jest kluczowe i decyduj�ce, gdy chcia�o si� czego� od policjanta. Chwil� p�niej rozmawia� ju� z Vandooslerem.</p><p>��Co si� sta�o? � zapyta� Vandoosler. � Wpad�e� na jaki� trop?</p><p>W tej w�a�nie chwili Marek u�wiadomi� sobie, �e nie wpad� na �aden trop.</p><p>��Nie s�dz� � odpar�. � Ale zapytaj tego swojego Breto�czyka, dok�d wyjecha� Relivaux i kiedy ma wr�ci�. Na pewno musia� zg�osi� policji ten wyjazd.</p><p>Marek czeka� jeszcze chwil�. Celowo zostawi� otwarte drzwi, �eby nieznajomy m�g� przys�uchiwa� si� rozmowie. M�czyzna nie wygl�da� na zdziwionego, zapewne wi�c wiedzia� o �mierci Zofii Simeonidis.</p><p>��Zapisz � powiedzia� Vandoosler. � Wyjecha� dzi� rano. To podr� s�u�bowa do Tulonu. Informacj� potwierdzi�o ministerstwo, wi�c to nie �art. Dzie� jego powrotu nie zosta� ustalony, zale�y od realizacji zadania, kt�re ma tam wykona�. Mo�e wr�ci� jutro, ale r�wnie dobrze w najbli�szy poniedzia�ek. W razie potrzeby policja mo�e si� z nim skontaktowa� za po�rednictwem ministerstwa. Ale ty nie.</p><p>��Dzi�kuj� � powiedzia� Marek. � A ty masz co� nowego?</p><p>��Pracujemy nad ojcem kochanki Relivaux, pami�tasz, tej El�biety. Jej ojciec od dziesi�ciu lat siedzi w pace za zadanie paru cios�w no�em domniemanemu kochankowi �ony. Leguennec pomy�la�, �e mo�e ca�a rodzinka ma tak� gor�c� krew. Wezwa� ponownie El�biet� i rozpracowuje j�, �eby si� przekona�, ku komu si� sk�ania. Czy bierze przyk�ad z ojca, czy z matki.</p><p>���wietnie � mrukn�� Marek. � Przeka� swemu Breto�czykowi, �e w Finistere szaleje piekielny sztorm, mo�e go to rozerwie, je�li jest mi�o�nikiem burz.</p><p>��Ju� o tym wie. Powiedzia� mi, �e �wszystkie �odzie przybi�y do portu. Jeszcze tylko osiemna�cie zosta�o na morzu�.</p><p>��Ciesz� si� � skwitowa� Marek. � Na razie.</p><p>Od�o�y� s�uchawk� i zwr�ci� si� do chudzielca.</p><p>��Mam pewne informacje � oznajmi�. � Chod�my.</p><p>Marek chcia� �ci�gn�� nieznajomego do siebie, �eby dowiedzie� si� przynajmniej, po co przyjecha� do Piotra Relivaux. Prawdopodobnie sprowadza�y go tu sprawy s�u�bowe, warto jednak by�o si� upewni�. Wed�ug Marka Genewa nieroz��cznie wi�za�a si� ze sprawami zawodowymi, i to piekielnie nudnymi.</p><p>Facet szed� za nim, a w jego oczach wci�� tli� si� p�omie� nadziei i to w�a�nie zaintrygowa�o Marka. Zaprosi� go do �refektarza�, przyni�s� fili�anki, zaparzy� kaw�, wzi�� szczotk� i dwukrotnie mocno uderzy� w sufit. Odk�d przywykli w ten spos�b wzywa� Mateusza, zawsze uderzali w to samo miejsce, �eby nie obija� ca�ego sufitu. Kij od szczotki zostawia� lekkie wkl�s�o�ci w �cianie, a �ukasz twierdzi�, �e nale�a�oby owin�� go ga�gankiem i sznurkiem. Ale jak dot�d nikt tego nie zrobi�.</p><p>M�czyzna zd��y� tymczasem postawi� torb� na krze�le i przypatrywa� si� wbitej w obramowanie kominka pi�ciofrank�wce. Prawdopodobnie dzi�ki tej monecie Marek bez wst�p�w przeszed� do sedna sprawy.</p><p>��Poszukujemy zab�jcy Zofii Simeonidis � powiedzia�, jakby to wyja�nia�o obecno�� pi�ciofrank�wki.</p><p>��Ja te� � o�wiadczy� chudzielec.</p><p>Marek nape�ni� fili�anki kaw�. Usiedli obok siebie. A wi�c o to chodzi�o. Wiedzia� i szuka�. Nie wygl�da� na przygn�bionego, Zofia nie by�a dla niego nikim bliskim. Zaj�� si� t� spraw� z innych przyczyn. Mateusz wszed� do pokoju i usiad� na �awie, skin�wszy go�ciowi g�ow�.</p><p>��Przedstawiam panu Mateusza Delamarre � powiedzia� Marek. � Ja nazywam si� Marek Vandoosler.</p><p>Teraz m�czy�nie tak�e wypada�o si� przedstawi�.</p><p>��Krzysztof Dompierre. Mieszkam w Genewie.</p><p>I podobnie jak uczyni� to wcze�niej, si�gn�� do kieszeni po wizyt�wk�.</p><p>��To mi�o, �e zechcia� pan zdoby� dla mnie te informacje � podj�� Dompierre. � Kiedy wr�ci Relivaux?</p><p>��Jest w Tulonie, ale ministerstwo nie potrafi okre�li� daty jego powrotu. Mo�e to nast�pi� jutro albo dopiero w poniedzia�ek. Wszystko zale�y od pracy, kt�r� b�dzie tam musia� wykona�. My nie mamy mo�liwo�ci skontaktowania si� z nim.</p><p>Chudzielec pokiwa� g�ow� i przygryz� wargi.</p><p>��Fatalnie � powiedzia�. � Prowadzicie �ledztwo w sprawie �mierci Zofii Simeonidis? � zapyta�. � Czy jeste�cie� inspektorami?</p><p>��Nie. By�a nasz� s�siadk� i zainteresowali�my si� ni�. Mamy nadziej�, �e sprawa si� wyja�ni.</p><p>Marek zdawa� sobie spraw�, �e jego wypowiedzi s� bardzo ogl�dne, a spojrzenie Mateusza umocni�o go w tym przekonaniu.</p><p>��Pan Dompierre tak�e szuka � wyja�ni�, zwracaj�c si� do Mateusza.</p><p>��Czego? � zapyta� Mateusz.</p><p>Dompierre obserwowa� go. Spokojna twarz Mateusza i morski b��kit jego oczu zapewne wzbudzi�y jego zaufanie, poniewa� wygodniej usiad� na krze�le i zdj�� wierzchnie okrycie. Czasami na czyjej� twarzy dzieje si� co�, co trwa u�amek sekundy, a jednak wystarczy, by zrozumie�, czy podj�� decyzj�, czy te� nie. Marek doskonale wychwytywa� te kr�tkie chwile i by� przekonany, �e to �atwiejsze od wkopania kamienia na chodnik. Dompierre w�a�nie podj�� decyzj�.</p><p>��By� mo�e mogliby panowie wy�wiadczy� mi przys�ug� � powiedzia�. � Zawiadomi� mnie o powrocie Piotra Relivaux. Czy nie sprawi�oby to panom k�opotu?</p><p>��Nie ma problemu � odpar� Marek. � Ale czego pan od niego chce? Relivaux twierdzi, �e nie wie nic o zab�jstwie �ony. Policja ma go na oku, lecz dot�d nie zdo�ali znale�� nic, co by go obci��a�o. Czy wie pan co� wi�cej?</p><p>��Nie. Mam nadziej�, �e on wie co� wi�cej. Mo�e jego �on� kto� odwiedzi�, mo�e wydarzy�o si� co� innego.</p><p>��Pa�skie s�owa s� niezbyt jasne � rzek� Mateusz.</p><p>��Bo na razie wci�� jeszcze b��dz� we mgle � odpar� Dompierre. � I w�tpi�. W�tpi� od pi�tnastu lat, a �mier� pani Simeonidis daje mi nadziej� na odnalezienie tego, czego mi brakuje. Co�, czego wtedy policja nie chcia�a przyj�� do wiadomo�ci.</p><p>��Kiedy to by�o?</p><p>Dompierre wierci� si� na krze�le.</p><p>��Za d�ugo by o tym m�wi� � szepn��. � Nic nie wiem. Nie chcia�bym pope�ni� b��du, sprawa jest zbyt powa�na. I nie chc�, �eby wmiesza� si� w to jaki� policjant, rozumiecie? �adnej policji. Je�eli mnie si� uda, je�eli odnajd� ten brakuj�cy szczebelek, sam si� do nich zg�osz�. A raczej � napisz�. Nie chc� ich widzie�. Zadali mi zbyt wiele cierpie�, mnie i mojej matce. To by�o pi�tna�cie lat temu. Nie s�uchali nas, kiedy to si� wydarzy�o. Wprawdzie nie mieli�my niemal nic do powiedzenia. To by�y tylko nasze prze�wiadczenia. Nasza nic niewarta wiara. A to dla policji tyle co nic.</p><p>Dompierre machn�� r�k�.</p><p>��Pewnie my�licie, �e wyg�aszam sentymentaln� mow� � powiedzia� � kt�ra was przecie� nie dotyczy. Jednak ja wci�� trwam w mej n�dznej wierze i wierze mej nie�yj�cej ju� matki. Teraz mam wi�c po dwakro� silniejsz� wiar�. I nie pozwol�, �eby jaki� gliniarz j� zniszczy�. Nie, ju� nigdy na to nie pozwol�.</p><p>Dompierre zamilk� i obserwowa� s�uchaczy.</p><p>��Wy jeste�cie w porz�dku � rzek� po chwili namys�u. � Wydaje mi si�, �e nie nale�ycie do tych, kt�rzy niszcz� i lekcewa��. Ale wol� zaczeka�, zanim poprosz� was o pomoc. W miniony weekend odwiedzi�em w Dourdan ojca pani Simeonidis. Pozwoli� mi si�gn�� do swego archiwum i s�dz�, �e zdoby�em kilka cennych, cho� drobnych informacji. Zostawi�em mu adres, na wypadek gdyby znalaz� nowe dokumenty, ale mia�em wra�enie, �e wcale mnie nie s�ucha�. �yje w szoku. A morderca wci�� mi si� wymyka. Szukam pewnego nazwiska. Prosz� powiedzie�, od jak dawna jeste�cie s�siadami?</p><p>��Od dwudziestego marca � powiedzia� Mateusz.</p><p>��C�, to niewiele. Na pewno nie mia�a okazji si� wam zwierza�. Zagin�a dwudziestego maja, prawda? Czy przedtem kto� j� odwiedza�? Kto�, kogo si� nie spodziewa�a? Nie m�wi� o starych przyjacio�ach ani o salonowych znajomych. Mam na my�li osob�, kt�rej nie spodziewa�a si� nigdy wi�cej spotka�, albo kogo�, kogo nie zna�a.</p><p>Marek i Mateusz pokr�cili g�owami. Mieli za ma�o czasu, �eby bli�ej pozna� Zofi�, ale mogli popyta� innych s�siad�w.</p><p>��By� jednak kto� zupe�nie nieoczekiwany, kto do niej zawita� � doda� Marek, marszcz�c brwi. � W�a�ciwie nie kto�, ale co�.</p><p>Krzysztof Dompierre zapali� papierosa i Mateusz dostrzeg�, �e jego chude r�ce leciutko dr��. Mateusz uzna�, �e m�g�by polubi� tego faceta. Uwa�a�, �e jest za chudy, niezbyt przystojny, za to jednak prawy i konsekwentnie pod��aj�cy obran� drog�, zgodn� z przekonaniem, jakie �ywi�. Jak on, kiedy Marek nabija� si� z niego, opowiadaj�c o polowaniach na tura. Ten kruchy m�czyzna nigdy nie zgubi�by �uku, Mateusz by� tego pewien.</p><p>��Chodzi o drzewo � podj�� Marek � o m�ody buk. Nie wiem, czy to pana zainteresuje, poniewa� nie wiem, czego pan szuka. Ja wci�� my�l� o tym drzewku, ale inni dawno o nim zapomnieli.</p><p>Dompierre skin�� g�ow� na znak zainteresowania, a Mateusz podsun�� mu popielniczk�. Chudzielec z wielk� uwag� wys�ucha� opowie�ci.</p><p>��Tak � szepn��. � Jednak nie tego si� spodziewa�em. W tej chwili nie widz� zwi�zku ze spraw�.</p><p>��Ja r�wnie� go nie widz� � zgodzi� si� Marek. � I s�dz�, �e po prostu nie ma tu �adnego zwi�zku. A jednak nie daje mi to spokoju. Wci�� o tym my�l�. Nie mam poj�cia dlaczego.</p><p>��Ja te� bym o tym my�la� � przyzna� Dompierre. � Prosz� da� mi zna�, kiedy Relivaux wr�ci z podr�y. Mo�e nawet rozmawia� z osob�, kt�rej szukam, nie zdaj�c sobie sprawy z wagi tej wizyty. Zostawiam panom m�j adres. Zatrzyma�em si� w hoteliku w dziewi�tnastej dzielnicy, w hotelu Dunaj przy ulicy de la Prevoyance. Mieszka�em tam w dzieci�stwie. Prosz� dzwoni� cho�by w �rodku nocy, poniewa� w ka�dej chwili mog� zosta� wezwany do Genewy. Pracuj� w przedstawicielstwie europejskim. Zapisz� nazw� hotelu, adres, numer telefonu. Mieszkam w pokoju numer trzydzie�ci dwa.</p><p>Marek podsun�� mu kartk� i Dompierre zanotowa� wszystkie informacje. Marek wsta� i wsun�� kartk� pod pi�ciofrank�wk� nad kominkiem. Dompierre obserwowa� go. Po raz pierwszy na jego twarzy pojawi� si� u�miech, kt�ry uczyni� j� prawie �adn�.</p><p>��Czy to �redniowieczny klasztor?</p><p>��Nie � odpar� Marek, r�wnie� si� u�miechaj�c. � To pomost nauki. S� tu wszystkie epoki, wszyscy ludzie, wszystkie gatunki. Od roku pi��settysi�cznego przed Chrystusem po tysi�c dziewi��set osiemnasty, od Afryki po Azj�, od Europy po Antarktyd�.</p><p>�Dlatego to Ahab � zacytowa� Dompierre � m�g� mie� nadziej�, �e spotka sw� ofiar� nie tylko w ustalonym czasie, na dobrze znanych poszczeg�lnych �erowiskach, ale kr���c po rozleg�ych obszarach wodnych mi�dzy tymi terenami m�g� swoj� sztuk� tak sobie wyznaczy� miejsce i czas na swej drodze, i� nawet tam nie by� ca�kowicie pozbawiony mo�liwo�ci spotkania*�. [Hermann Melville �Moby Dick, czyli bia�y wieloryb�, prze�o�y� Bronis�aw Zieli�ski.]</p><p>��Zna pan na pami�� �Moby Dicka�? � zapyta� z podziwem Marek.</p><p>��Tylko to jedno zdanie, poniewa� cz�sto mi si� przydawa�o.</p><p>Dompierre serdecznym u�ciskiem d�oni �egna� Marka i Mateusza. Jeszcze raz rzuci� okiem na przymocowan� nad kominkiem kartk�, aby upewni� si�, �e o niczym nie zapomnia�, a potem si�gn�� po torb� i wyszed�. Stoj�c w wykuszach dw�ch weneckich okien, Marek i Mateusz odprowadzali go wzrokiem, gdy szed� w stron� furtki.</p><p>��Intryguj�ce � podsumowa� Marek.</p><p>��Bardzo � przyzna� Mateusz.</p><p>Kiedy kto� ustawi� si� ju� przy jednym z tych ogromnych okien, trudno mu by�o ruszy� si� z miejsca. Czerwcowe s�o�ce �agodnie ogrzewa�o rozkwitaj�cy ogr�d. Trawa ros�a w oczach. Marek i Mateusz przez d�ugie chwile stali, ka�dy w swoim oknie, nic nie m�wi�c. Pierwszy odezwa� si� Marek:</p><p>��Sp�nisz si� na po�udniowy dy�ur. Julia pewnie ju� si� zastanawia, gdzie si� podzia�e�.</p><p>Mateusz drgn��, a potem pobieg� na g�r�, �eby w�o�y� str�j kelnera, i Marek zobaczy� ju� tylko, jak wci�ni�ty w czarn� kamizelk� wypada z domu. Po raz pierwszy Marek mia� okazj� zobaczy� Mateusza biegn�cego. I musia� przyzna�, �e to doskona�y biegacz. I wspania�y my�liwy.</p></section><section><title><p>XXV</p></title><p>Aleksandra nie robi�a nic. To znaczy � nic u�ytecznego, przynosz�cego zyski. Usiad�a przy stoliku, wcisn�a twarz w d�onie. My�la�a o �zach, o �zach, kt�rych nikt nie widzi, o kt�rych nikt nie wie, o �zach straconych dla wszystkich, a mimo to nap�ywaj�cych do oczu. Zacisn�a r�ce na twarzy, zacisn�a z�by. Rzecz jasna to nic nie pomog�o. Aleksandra wyprostowa�a si�. �Grecy s� wolni, Grecy s� dumni�, m�wi�a jej babka. Stara Andromacha mia�a sporo takich powiedzonek.</p><p>Wilhelm prosi� o tysi�c lat �ycia u jej boku. W sumie, je�li dobrze wszystko policzy�, zebra�o si� tego pi�� lat. �Grecy wierz� danemu s�owu�, mawia�a babka. By� mo�e, my�la�a Aleksandra, ale to tylko oznacza, �e Grecy s� g�upcami. Bo potem trzeba by�o odej��, cho� przez chwil� dumnie unosz�c g�ow� i dumnie prostuj�c plecy, porzuci� znajome krajobrazy, d�wi�ki, nazwiska i t� twarz. I w�drowa� z Cyrylem po wyboistych drogach, nie nabijaj�c sobie guza po�r�d przekl�tych kolein i straconych z�udze�. Aleksandra przeci�gn�a si�. Mia�a tego do��. Jak marabut. Jak w�a�ciwie zaczyna�a si� ta historyjka? �Mam ci� do��, marabucie, stary trepie, stary bucie�� i snu�o si� dalej, a� do �gor�cej rzeki, rzeki mleka, mleka od krowy�. A dalej nie pami�ta�a ju� ani s�owa. Aleksandra zerkn�a na budzik. Musia�a ju� i�� po Cyryla. Julia zaoferowa�a jej ceny dla sta�ych klient�w, �eby ma�y codziennie po szkole m�g� je�� obiad w Le Tonneuu. Ca�e szcz�cie, �e trafi�a na takich ludzi, na Juli� i ewangelist�w. Teraz mia�a ma�y domek tu� obok nich i nareszcie zazna�a troch� spokoju. Mo�e dlatego, �e wszyscy zdawali si� tkwi� po uszy w g�wnie. W g�wnie. Piotr obieca�, �e znajdzie jej prac�. Mia�a wi�c uwierzy� Piotrowi. Na s�owo. Aleksandra szybko wsun�a nogi w botki i chwyci�a �akiet. Co tam mog�o by� po tej gor�cej rzece, rzece mleka, mleka od krowy? Kiedy tak d�ugo si� p�acze, w g�owie zaczyna wrze�. Poprawi�a palcami w�osy i pobieg�a do przedszkola.</p><p>O tej porze w Le Tonneau klient�w by�o niewielu i Mateusz posadzi� ich przy stoliku tu� przy oknie. Aleksandra nie by�a g�odna, wi�c poprosi�a Mateusza, �eby obs�u�y� tylko malca. Podczas gdy Cyryl jad�, ona podesz�a do baru, u�miechaj�c si� do m�odego m�czyzny. Mateusz uwa�a� j� za dziewczyn� z charakterem, wi�c wola�by, �eby te� co� zjad�a. W ko�cu silny charakter potrzebowa� oparcia w silnym ciele!</p><p>��Pami�tasz mo�e, co by�o po gor�cej rzece, rzece mleka, mleka od krowy? Krowy jakiej� tam? � zapyta�a.</p><p>��Nie mam poj�cia. � Mateusz pokr�ci� g�ow�. � Kiedy by�em ch�opcem, zna�em inn� wyliczank�. Chcesz pos�ucha�?</p><p>��Nie, bo wszystko mi si� pokr�ci.</p><p>��Ja j� zna�am, ale teraz nie pami�tam nawet pierwszych s��w.</p><p>��W ko�cu mi si� przypomni � rzek�a Aleksandra.</p><p>Julia podsun�a jej miseczk� oliwek i Aleksandra jad�a je, my�l�c o starej babce, kt�ra do czarnych oliwek odnosi�a si� z nabo�n� czci�. Aleksandra naprawd� uwielbia�a star� Andromach� i te przekl�te maksymy, kt�re staruszka wyg�asza�a na ka�dym kroku. Aleksandra przetar�a oczy. Ucieka�a, marzy�a. Musia�a wzi�� si� w gar��, zacz�� m�wi�: �Grecy s� dumni�.</p><p>��Mateuszu, powiedz mi � zagadn�a. � Dzi� rano widzia�am komisarza, kiedy p�dzi� dok�d� z Leguennekiem. Masz jakie� nowe wie�ci? Dowiedzia�e� si� czego�?</p><p>Mateusz spojrza� na Aleksandr�. Wci�� si� u�miecha�a, ale niedawno chyba p�aka�a. Najlepiej by�o jej powiedzie�.</p><p>��Vandoosler wyszed� bez s�owa � zacz��. � Ale potem natrafili�my z Markiem na dziwnego faceta. Nazywa si� Krzysztof Dompierre, mieszka w Genewie i jest naprawd� niesamowity. Rzuci� tylko strz�py starej historii sprzed pi�tnastu lat, kt�r� ma nadziej� rozwik�a� na w�asn� r�k�, ��cz�c j� ze �mierci� Zofii. Tamta sprawa nie daje mu spokoju. Ale nie wspominaj o tym Leguennecowi, obiecali�my mu to. Nie wiem, co ten facet wbi� sobie do g�owy, ale by�oby mi przykro, gdybym zawi�d� jego zaufanie.</p><p>��Dompierre? Nigdy nie s�ysza�am tego nazwiska � powiedzia�a Aleksandra. � Na co liczy�?</p><p>��Chcia� pom�wi� z Relivaux, zada� mu par� pyta�, dowiedzie� si�, czy ostatnio nie odwiedzi� jego albo Zofii �aden nieoczekiwany go��. M�wi� do�� m�tnie. Tak czy inaczej, czeka na Relivaux. To jego <emphasis>idee fixe</emphasis>.</p><p>��Czeka? Ale Piotr wyjecha� na dobrych kilka dni. Nie powiedzia�e� mu o tym? Pewnie nawet nie wiedzia�e�. Nie mo�emy pozwoli�, �eby ten cz�owiek przez ca�y dzie� snu� si� po ulicy, nawet je�li wygl�da na wariata.</p><p>��Marek mu o tym powiedzia�. Nie martw si�, wiemy, gdzie go szuka�. Wynaj�� pok�j przy ulicy de la Prevoyance. �adna nazwa, prawda? Metro Danube� Widzia�em prawdziwy Dunaj� Pewnie nawet nie wiesz, gdzie to jest. Na drugim ko�cu miasta, ale faceta podobno ��cz� z tym miejscem wspomnienia z dzieci�stwa. To naprawd� dziwny go��, niesamowicie wytrwa�y. Dotar� nawet do twojego dziadka, do Dourdan. Mamy go zawiadomi�, kiedy Relivaux wr�ci, nic poza tym.</p><p>Mateusz wyszed� zza baru, �eby poda� Cyrylowi jogurt i kawa�ek ciasta. Przy okazji pog�aska� go po g�owie.</p><p>��Ma�y ma apetyt. � Julia si� u�miechn�a. � To dobrze.</p><p>��A ty, Julio � zapyta� Mateusz, podchodz�c do baru. � Mo�e ty co� o tym wiesz? O niespodziewanym go�ciu? Zofia o niczym ci nie wspomina�a?</p><p>Julia zastanawia�a si� przez chwil�, kr�c�c g�ow�.</p><p>��Nic a nic � powiedzia�a. � Poza t� s�awn� kart� z gwiazd� nic si� chyba nie wydarzy�o. W ka�dym razie nic, co by j� zaniepokoi�o. Po Zofii zawsze by�o wida� zdenerwowanie, a zreszt� my�l�, �e by mi o tym powiedzia�a.</p><p>��Niekoniecznie � szepn�� Mateusz.</p><p>��Masz racj�, niekoniecznie.</p><p>��Ludzie zaczynaj� si� schodzi�, musz� zebra� zam�wienia.</p><p>Julia i Aleksandra zosta�y na chwil� same przy barze.</p><p>��Zastanawiam si� � powiedzia�a Julia � czy przypadkiem nie by�a to rzeka mleka, mleka od krowy, krowy �aciatej.</p><p>Aleksandra zmarszczy�a brwi.</p><p>��No tak, ale co dalej � powiedzia�a � co z t� �aciat� albo �at�?</p><p>Mateusz przyni�s� zam�wienia i Julia musia�a i�� do kuchni. Teraz panowa� ju� m�cz�cy zgie�k. Trudno by�oby spokojnie rozmawia� przy barze.</p><p>Pojawi� si� Vandoosler. Szuka� Marka, kt�ry opu�ci� sw�j posterunek. Mateusz powiedzia�, �e mo�e Marek po prostu zg�odnia�. O tej porze by�o to normalne i zupe�nie zrozumia�e. Vandoosler zacz�� zrz�dzi� i wyszed�, zanim Aleksandra zd��y�a go o cokolwiek zapyta�. Natkn�� si� na siostrze�ca przed furtk� do ich rudery.</p><p>��Zdezerterowa�e�? � zapyta� stary Vandoosler.</p><p>��B�agam, nie baw si� w �ukasza � mrukn�� Marek. � Poszed�em kupi� sobie kanapk�, bo ju� ledwie trzyma�em si� na nogach. Do diab�a, od �witu pracowa�em dla ciebie.</p><p>��Dla niej, �wi�ty Marku.</p><p>��Niby dla kogo?</p><p>��Dobrze wiesz, �e m�wi� o Aleksandrze. Jej sytuacja wci�� wygl�da nieweso�o. Wprawdzie Leguennec zainteresowa� si� wybrykami ojca El�biety, ale nie mo�e zapomnie� o tych dw�ch w�osach w baga�niku. Powinna siedzie� jak mysz pod miot��. Ka�dy fa�szywy krok mo�e j� drogo kosztowa�.</p><p>��Jest a� tak �le?</p><p>Vandoosler pokiwa� g�ow�.</p><p>��Ten tw�j Breto�czyk to dure�.</p><p>��Biedny Mareczku! � westchn�� Vandoosler. � �ycie by�oby zbyt pi�kne, gdyby ka�dy, kto rzuca nam k�ody pod nogi, by� durniem. A dla mnie nie kupi�e� kanapki?</p><p>��Nie wspomnia�e�, kiedy wr�cisz. Do cholery, mog�e� przecie� zadzwoni�.</p><p>��M�g�bym, gdyby�my mieli telefon.</p><p>��Racja, zapomnia�em.</p><p>��I przesta� ci�gle przeklina�, zaczyna mnie to irytowa�. By�em glin� wystarczaj�co d�ugo, �eby nas�ucha� si� choler i g�wien. Ta praca naprawd� odciska na cz�owieku silne pi�tno.</p><p>��W pe�ni si� z tob� zgadzam. Mo�e by�my weszli? Podziel� si� z tob� jedzeniem i opowiem ci, co us�ysza�em od Dompierre�a. To moja poranna kupa go��bia.</p><p>��Widzisz, �e czasami ka�demu co� spadnie na g�ow�.</p><p>��Wybacz, ale jego akurat schwyta�em w locie. Oszukiwa�em. Gdybym nie p�dzi� na z�amanie karku po schodach, nie zd��y�bym z�apa� tego �go��biego �ajna�. Zreszt�, mo�e to tylko bzdziny wychudzonego wr�bla. Cokolwiek o tym my�lisz, uprzedzam, �e przerywam obserwacj�. Postanowi�em jecha� jutro do Dourdan.</p><empty-line/><p>Historia Dompierre�a �ywo zainteresowa�a Vandooslera, kt�ry nie potrafi� jednak wyja�ni� dlaczego. Marek przypuszcza�, �e po prostu nie chcia� mu tego powiedzie�. Stary wielokrotnie zerka� na kartk� wsuni�t� pod pi�ciofrank�wk�.</p><p>��I nie pami�tasz tego fragmentu �Moby Dicka�? � zapyta�.</p><p>��Nie, ju� m�wi�em. To by�o pi�kne zdanie, o ciekawej konstrukcji, a zarazem pe�ne liryzmu, zamykaj�ce w sobie bezkresy, ale nie mia�o nic wsp�lnego z jego opowie�ci�. To jaki� filozof amator, uganiaj�cy si� za nierealnym, i tak dalej.</p><p>��Mimo to � wtr�ci� Vandoosler � by�bym ci wdzi�czny, gdyby� odszuka� ten urywek tekstu.</p><p>��Chyba nie liczysz, �e przeczytam ksi��k� od deski do deski, �eby podsun�� ci pod nos to zdanie, co?</p><p>��Nie, rzeczywi�cie na to nie licz�. Pomys�, �eby jecha� do Dourdan, jest dobry, ale chcesz ruszy� w ciemno. Z tego, co wiem, Simeonidis nie b�dzie ci mia� nic do powiedzenia. A Dompierre z pewno�ci� nie wspomnia� mu o tych paru �drobiazgach�, kt�re u niego znalaz�.</p><p>��Chc� te� wyrobi� sobie zdanie o drugiej �onie i pasierbie Simeonidisa. Mo�esz przej�� wart� na popo�udnie? Musz� troch� pomy�le� i rozprostowa� ko�ci.</p><p>��Biegnij, Marku. Ja dla odmiany chcia�bym troch� posiedzie�. Zajm� twoje okno.</p><p>��Zaczekaj, przed wyj�ciem musz� jeszcze co� za�atwi�. � Marek wbieg� na g�r� i pojawi� si� ponownie po trzech minutach.</p><p>��Za�atwi�e� t� spraw�? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Jak� spraw�? � zdziwi� si� Marek, kt�ry w�a�nie wk�ada� czarn� marynark�.</p><p>��T� piln�.</p><p>��A, tak. Chodzi�o mi o etymologi� s�owa �kobia�ka�. Interesuje ci� to? Pos�uchaj.</p><p>Vandoosler pokr�ci� g�ow�, wyra�nie niech�tny.</p><p>��Pos�uchaj, przekonasz si�, �e to pasjonuj�ce: s�owo pojawi�o si� w pi�tnastym wieku, jako nazwa koszy z pokryw�, w kt�re na po�udniu pakowano delikatne owoce � figi i winogrona. Prawda, �e to ciekawe?</p><p>��Mam to gdzie�. � Stary si� roze�mia�. � Zmykaj wreszcie.</p><p>Reszt� popo�udnia Vandoosler sp�dzi�, obserwuj�c ulic�. Bardzo to lubi�, ale opowie�� Marka o Dompierze wci�� nie dawa�a mu spokoju. Nie m�g� si� nadziwi�, �e instynkt kaza� Markowi dogoni� tego cz�owieka. Co prawda, Marek zawsze mia� �wietn� intuicj�. Pomimo wewn�trznej organizacji, owej zwartej, a wr�cz zbyt doskona�ej struktury, dostrzegalnej dla tych, kt�rzy dobrze go znali, Marek mia� sk�onno�ci do rozpraszania si� i ulegania analitycznym zap�dom, ale nawet cz�ste rozbieganie my�lowe i zmienne nastroje dawa�y niekiedy nadspodziewanie dobre efekty. Marek musia� walczy� z drzemi�cym w zakamarku jego serca anio�em, kt�ry by� sprawc� przywary naiwnej dobroci, a zarazem z inn� powa�n� wad�, jak� by�a niecierpliwo�� granicz�ca z porywczo�ci�. Mo�na by�o te� polega� na Mateuszu, licz�c jednak bardziej na jego zdolno�� wychwytywania informacji ni� na umiej�tno�� ich rozszyfrowania. Vandoosler my�la� o �wi�tym Mateuszu jako o dolmenie � pot�nym kamieniu, statycznym, �wi�tym, a jednak niepostrze�enie reaguj�cym na pewne zachodz�ce w otoczeniu procesy, kt�re sprawiaj�, �e cz�steczki miki uk�adaj� si� zgodnie z kierunkiem wiatru. W ka�dym razie trudno go by�o opisa�, poniewa� r�wnocze�nie zdolny by� do gwa�townych ruch�w, do biegu, do brawury w chwilach, kt�re j� usprawiedliwia�y. �ukasz by� natomiast idealist�, sk�onnym do wszelkich mo�liwych dziwactw, od najostrzejszych po najni�sze, ledwie s�yszalne tonacje. W tym kakofonicznym poruszeniu dochodzi�o, bo musia�o dochodzi�, do najrozmaitszych kolizji, z kt�rych niespodziewanie rodzi� si� tw�rczy �ar.</p><p>A Aleksandra?</p><p>Vandoosler zapali� papierosa i zn�w usiad� przy oknie. Marek pragn�� zdoby� t� dziewczyn� i by� mo�e mu si� uda, ale wci�� jeszcze zbyt uporczywie wpatrywa� si� w �lady kobiety, kt�ra od niego odesz�a. Vandooslerowi trudno by�o poj�� g��bok� natur� siostrze�ca, sam nigdy bowiem nie potrafi� wytrwa� przy obietnicach sk�adanych na p�wiecze d�u�ej ni� par� miesi�cy. Czy w�a�ciwie musia� sk�ada� tak wiele przysi�g? Twarz m�odej p�-Greczynki rozczula�a go. Mo�e si� myli�, ale mia� wra�enie, �e w duszy dziewczyny toczy si� walka mi�dzy wielk� wra�liwo�ci� a pych�, mi�dzy g��bokimi, pow�ci�ganymi uczuciami a sk�onno�ci� do brawury i buntu, czasem cichego. W�a�nie takie ostre przeciwie�stwa, �agodnie wsp�istniej�ce ze sob�, odkry� i pokocha� dawno temu w kim� innym. A potem odepchn�� w jednej kr�tkiej chwili. Wci�� wyra�nie widzia�, jak oddala si� z bli�ni�tami, id�c wzd�u� peronu, jak ona i malcy zamieniaj� si� w trzy punkciki. Gdzie podzia�y si� te trzy punkciki? Vandoosler wsta� i opar� si� o balustrad� balkonu. Od dziesi�ciu minut nie patrzy� na ulic�. Wyrzuci� niedopa�ek i raz jeszcze przeanalizowa� list� niebanalnych argument�w, jakie przedstawi� mu Leguennec, rzucaj�c podejrzenia na Aleksandr�. Trzeba by�o zyska� na czasie, czeka� na nowe wydarzenia, kt�re op�ni�yby zamkni�cie �ledztwa przez Breto�czyka. Mo�e wystarczy wspomnie� o wizycie Dompierre�a.</p><p>Marek wr�ci� p�no, wkr�tce po nim przyszed� �ukasz, kt�ry prowadzi� dzi� zaj�cia, a wczoraj zam�wi� u Marka dwa kilogramy homarc�w, pod warunkiem �e b�d� �wie�e, a kradzie�y uda si� bezkarnie dokona�.</p><p>��Nie by�o to takie �atwe � o�wiadczy� Marek, k�ad�c na stole du�� torb� homarc�w. � Powiem wprost � to by�o piekielnie trudne. Prawd� m�wi�c, gwizdn��em torb� klienta, kt�ry sta� przede mn�.</p><p>��Genialne! � mrukn�� z podziwem �ukasz. � Zawsze mo�na na ciebie liczy�.</p><p>��Nast�pnym razem postaraj si� wypowiedzie� nieco skromniejsze �yczenie � odpar� Marek.</p><p>��Na tym polega m�j problem. � �ukasz wzruszy� ramionami.</p><p>��Pozw�l sobie powiedzie�, �e nie by�by� zbyt skutecznym �o�nierzem.</p><p>�ukasz przerwa� nagle zaj�cia kulinarne i spojrza� na zegarek.</p><p>��Cholera! � krzykn��. � Wielka Wojna!</p><p>��Co znowu z t� wojn�? Czy�by ci� zmobilizowali?</p><p>�ukasz rzuci� n� kuchenny. Na jego twarzy malowa�a si� konsternacja.</p><p>��Dzi� �smy czerwca � powiedzia�. � Istna katastrofa, moje homarce� Dzi� wieczorem mam uroczyst� kolacj�, nie mog� jej opu�ci�.</p><p>��Uroczyst� kolacj�? Wpadasz w ob��d, stary. O tej porze roku czci si� drug� wojn� �wiatow�, ale te� nie �smego czerwca, tylko �smego maja. Wszystko ci si� popl�ta�o.</p><p>��Nie � upiera� si� �ukasz. � Oczywi�cie, �e kolacja z okazji rocznicy zako�czenia drugiej wojny powinna si� odby� �smego maja. Ale chciano na ni� zaprosi� dw�ch weteran�w jeszcze z czas�w pierwszej wojny, ze wzgl�du na historyczn� rang� wydarzenia. Jeden ze staruszk�w zachorowa�, wi�c przesuni�to spotkanie o miesi�c. Dlatego odb�dzie si� w�a�nie dzi�. Nie mog� straci� takiej okazji, to zbyt wa�ne. Jeden z tych weteran�w ma ju� dziewi��dziesi�t pi�� lat, ale wci�� dopisuje mu pami��. Musz� si� z nim spotka�. Stan��em wobec dylematu: Historia czy homarce.</p><p>��Wybierz histori� � podszepn�� Marek.</p><p>��To oczywiste � zgodzi� si� �ukasz. � P�dz� si� przebra�.</p><p>I z najszczerszym �alem zerkn�� jeszcze na st�, a potem pobieg� na trzecie pi�tro. Wyszed� w po�piechu, prosz�c Marka, �eby zostawi� mu porcj� skorupiak�w na noc. Zje je po powrocie.</p><p>��B�dziesz zbyt pijany, �eby zajada� si� takimi delicjami � szydzi� Marek.</p><p>Ale �ukasz ju� go nie s�ysza�, p�dz�c ku latom 1914-1918.</p></section><section><title><p>XXVI</p></title><p>Mateusza wyrwa�y ze snu powtarzaj�ce si� nawo�ywania. Mateusz zawsze spa� jak zaj�c pod miedz�. Wsta� z ��ka i wyjrza� przez okno. Na ulicy sta� �ukasz, gestykuluj�c i wykrzykuj�c ich imiona. Wlaz� na wysoki pojemnik na �miecie, w�a�ciwie nie wiadomo po co i dlaczego, mo�e uwa�a�, �e lepiej go us�ysz�, w ka�dym razie zachodzi�a obawa, �e lada chwila straci r�wnowag�. Mateusz si�gn�� po kij od szczotki bez szczotki i dwa razy uderzy� w sufit, �eby obudzi� Marka. Nie us�ysza� jednak d�wi�k�w zdradzaj�cych poruszenie, postanowi� wi�c obej�� si� bez pomocy kolegi. Podszed� do �ukasza w�a�nie w chwili, gdy ten spada� ze swego coko�u.</p><p>��Jeste� pijany jak bela � stwierdzi� Mateusz. � Chyba zwariowa�e�, �eby wydziera� si� na ulicy o drugiej nad ranem!</p><p>��Zgubi�em klucze, stary przyjacielu � be�kota� �ukasz. � Wyj��em je z kieszeni, �eby otworzy� furtk�, a one wy�lizn�y mi si� z r�ki. Same, przysi�gam, same. Upad�y, kiedy mija�em front wschodni. W tych ciemno�ciach nie da si� ich odnale��.</p><p>��Sam pogr��y�e� si� w ciemno�ciach. Wracamy, jutro zajmiemy si� szukaniem kluczy.</p><p>��Nie, chc� moje klucze! � wrzasn�� �ukasz jak uparty dzieciak, got�w rzuci� si� na ziemi� i wierzga�.</p><p>Wymkn�� si� podtrzymuj�cemu go Mateuszowi i szed�, zataczaj�c si�, ze zwieszon� g�ow�, niepewnie, a� do furtki Julii.</p><p>Mateusz zobaczy� Marka, kt�ry tak�e si� ju� obudzi� i w�a�nie si� do nich zbli�a�.</p><p>��Nareszcie � Mateusz odetchn��.</p><p>��Nie jestem wytrawnym my�liwym � powiedzia� Marek. � Nie zrywam si� ze snu na pierwszy syk dzikiego zwierza. A teraz pospieszcie si�. �ukasz obudzi wszystkich s�siad�w, nawet ma�ego Cyryla, a tymczasem ty, Mateuszu, jeste� go�y jak �wi�ty turecki. Nie m�wi� tego tonem wyrzutu, chc� ci o tym tylko przypomnie�.</p><p>��Co z tego? � mrukn�� Mateusz. � Ten dure� nie powinien wyrywa� mnie ze snu w �rodku nocy.</p><p>��To ju� niewa�ne. Teraz u�wiadom sobie, �e mo�esz si� przezi�bi�.</p><p>Ale Mateusz nie czu� zimna, tylko przyjemne ciep�o, kt�re promieniowa�o u nasady kr�gos�upa. Nie rozumia�, dlaczego Marek jest takim zmarzlakiem.</p><p>��Nic mi nie b�dzie � uspokoi� go. � Czuj� ciep�o.</p><p>��W przeciwie�stwie do mnie � odpar� Marek. � No, �ap go pod rami�, odprowadzimy go.</p><p>��Nie! � wrzasn�� �ukasz. � Chc� moje klucze!</p><p>Mateusz westchn�� i rozgl�daj�c si�, ruszy� brukowan� uliczk�. Pokona� kilka metr�w, ale przecie� ten kretyn m�g� zgubi� klucze znacznie wcze�niej. Na szcz�cie zauwa�y� je mi�dzy dwiema kostkami bruku. Klucze �ukasza �atwo by�o rozpozna� dzi�ki o�owianemu �o�nierzykowi, bardzo staremu, w czerwonych spodniach i niebieskim p�aszczu z szerokimi mankietami. Chocia� sam nie przywi�zywa� si� do tego rodzaju drobiazg�w, rozumia�, �e �ukaszowi zale�y na �o�nierzyku.</p><p>��Znalaz�em je � powiedzia� Mateusz. � Mo�emy go ju� odprowadzi� do domu.</p><p>��Nie chc�, �eby�cie mnie taszczyli jak pakunek � protestowa� �ukasz.</p><p>��Naprz�d marsz! � rozkaza� Marek, nie puszczaj�c go. � Pomy�le� tylko, �e teraz b�dziemy musieli wlec go na trzecie pi�tro! To jak droga do niesko�czono�ci.</p><p>���G�upota wojskowych i bezmiar oceanu to jedyne, co potrafi odda� ide� niesko�czono�ci� � powiedzia� Mateusz.</p><p>�ukasz zatrzyma� si� nagle w po�owie �cie�ki wiod�cej przez ogr�d.</p><p>��Sk�d znasz to zdanie? � zapyta�.</p><p>��Z gazetki kolportowanej w okopach. Nosi�a tytu� �Naprz�d marsz!�. Znalaz�em to w jednej z twoich ksi��ek.</p><p>��Nie mia�em poj�cia, �e czytasz to, co pisz� � zdziwi� si� �ukasz.</p><p>��Ostro�no�� podpowiada mi, �e warto wiedzie�, z kim si� mieszka pod jednym dachem. Ale teraz naprz�d marsz, bo zaczyna mi by� zimno.</p><p>��A jednak! � mrukn�� pod nosem Marek.</p></section><section><title><p>XXVII</p></title><p>Marek zdumia� si�, widz�c, jak nazajutrz rano �ukasz stawia na stole obok fili�anki kawy talerz homarc�w, kt�re dla niego zostawi�.</p><p>��Wygl�dasz na troch� niewyspanego � powiedzia�.</p><p>��Da si� wytrzyma� � odpar� �ukasz, krzywi�c si� z lekka. � Mam mocn� g�ow�.</p><p>��Ciesz� si� � powiedzia� Marek. � Chocia� pewnie nie tak bardzo jak ty.</p><p>��Bardzo zabawne � mrukn�� �ukasz. � Doskona�e homarce, Mareczku. Potrafisz wybiera� dobre sklepy. Nast�pnym razem zorganizuj nam �ososia.</p><p>��Jak tam tw�j weteran? Dowiedzia�e� si� czego�? � zainteresowa� si� Marek.</p><p>��Fantastyczny. Um�wi�em si� z nim na �rod�, oko�o �smej. Niewiele wi�cej zapami�ta�em.</p><p>��Zamknijcie si� teraz � powiedzia� nagle Marek. � Zbieram informacje.</p><p>��S�uchasz dziennika?!</p><p>��Chc� wiedzie�, jak rozwija si� sztorm w Bretanii.</p><p>Marek uwielbia� burze i sztormy, chocia� zdawa� sobie spraw�, �e to do�� banalna pasja. Ale przynajmniej ��czy�o go to z Aleksandr�. A nawet jedno wsp�lne hobby to wi�cej ni� nic. Wspomnia�a, �e lubi wiatr. Postawi� na stole ma�e radio, upstrzone bia�� farb�.</p><p>��Kiedy b�dziemy duzi, kupimy sobie telewizor � o�wiadczy� �ukasz.</p><p>��Zamknijcie si�, do pioruna!</p><p>Marek zrobi� g�o�niej. �ukasz potwornie ha�asowa�, usuwaj�c pancerze z homarc�w.</p><p>Trwa� dziennik poranny. Premier oczekiwa� wizyty kanclerza Niemiec. Gie�da do�owa�a. Sztorm w Bretanii uspokaja� si�, burza kierowa�a si� teraz na Pary�, a po drodze traci�a na sile. Wielka szkoda, pomy�la� Marek. Depesza AFP donosi�a o odnalezieniu zw�ok m�czyzny, zamordowanego na parkingu przed paryskim hotelem. Nazywa� si� Krzysztof Dompierre, mia� czterdzie�ci trzy lata, by� bezdzietnym kawalerem, pracowa� w administracji europejskiej. Zbrodnia na tle politycznym? Prasa nie zdo�a�a uzyska� dok�adniejszych informacji.</p><p>Marek prawie uderzy� pi�ci� w radio i z przera�eniem w oczach spojrza� na Mateusza.</p><p>��Co si� sta�o? � zapyta� �ukasz.</p><p>��Przecie� to ten facet, kt�ry tu wczoraj by�! � wrzasn�� Marek. � Zbrodnia polityczna, zawracanie dupy!</p><p>��Nie m�wi�e� mi, jak si� nazywa � szepn�� �ukasz.</p><p>Marek p�dzi� na poddasze, przeskakuj�c po kilka stopni. Vandoosler, kt�ry obudzi� si� ju� dawno, sta� przy stole, czytaj�c.</p><p>��Zamordowali Dompierre�a! � wydysza� Marek, kt�remu brak�o tchu.</p><p>Vandoosler odwr�ci� si� powoli.</p><p>��Usi�d� � poleci�. � Opowiadaj.</p><p>��Nic wi�cej nie wiem � krzykn�� wci�� zadyszany Marek. � Us�ysza�em to w radiu. Zabili go i tyle! Zabili! Znaleziono go rano na parkingu hotelowym.</p><p>��Co za dure�! � wrzasn�� Vandoosler, uderzaj�c pi�ci� w st�. � Tak to si� ko�czy, kiedy kto� pr�buje samotnie rozpracowa� zbrodni�! G�upiec da� si� szybko za�atwi�. Co za dure�!</p><p>Marek rozpaczliwie kr�ci� g�ow�. Czu�, �e dr�� mu r�ce.</p><p>��Mo�e i by� durniem � powiedzia� � ale natrafi� na co� wa�nego. Teraz to ju� pewne. Musisz zawiadomi� o wszystkim Leguenneca, bo inaczej nigdy nie powi��� �mierci Zofii Simeonidis ze �mierci� Dompierre�a. Skupi� uwag� na Genewie albo B�g wie czym.</p><p>��Tak, trzeba powiadomi� Leguenneca. A on napadnie na nas za to, �e nie uprzedzili�my go o tym wczoraj. Powie, �e pozwoli�oby to zapobiec zab�jstwu, i by� mo�e b�dzie mia� racj�.</p><p>Marek j�kn��.</p><p>��Przecie� obiecali�my Dompierre�owi, �e b�dziemy milczeli. Co mogli�my zrobi�?</p><p>��Wiem, wiem � rzek� Vandoosler. � Dlatego najpierw musimy uzgodni� par� szczeg��w: po pierwsze to nie ty pobieg�e� za Dompierre�em, tylko on zapuka� do twoich drzwi, bo jeste� s�siadem Relivaux. Po drugie tylko ty, �wi�ty Mateusz i �wi�ty �ukasz wiedzieli�cie o jego wizycie. Ja o niczym nie mia�em poj�cia, nie wspomnieli�cie mi o nim. Dopiero dzi� rano dowiedzia�em si� o ca�ej tej historii. Trzyma si� kupy?</p><p>��Jasne! � krzykn�� Marek. � Wymigaj si�! My b�dziemy si� wi� jak w�gorze w sieci Leguenneca, a ty spokojnie sobie na to popatrzysz!</p><p>��Czy�by� nic z tego nie zrozumia�, m�ody Vandooslerze? Nie zale�y mi na spokoju! Przes�uchanie i z�o�� Leguenneca ani mnie zi�bi�, ani grzej�! Wa�ne jest tylko, �eby nadal mi ufa�, chocia� troch�, chwytasz? �eby dostarcza� nam informacji, wszystkich informacji, kt�re s� nam potrzebne!</p><p>Marek pokiwa� g�ow�. Chwyta�. Tylko �e d�awi�o go w gardle. �Ani zi�bi, ani grzeje�. To zdanie chrzestnego co� mu przypomina�o. Tak, tamt� noc, kiedy wci�gali �ukasza do domu. Mateuszowi by�o ciep�o, a on, chocia� mia� na sobie pi�am� i sweter, marz�. Niesamowity my�liwy-zbieracz. Ale to niewa�ne. Zofia zosta�a zamordowana, teraz zgin�� Dompierre. Komu Dompierre poda� adres hotelu? Wszystkim. Im, tym z Dourdan i pewnie wielu innym, a poza tym kto� m�g� go �ledzi� ju� wcze�niej. Powiedzie� o wszystkim Leguennecowi? Ale co z �ukaszem? �ukasz wychodzi� wieczorem z domu.</p><p>��Id� � powiedzia�. � Uprzedz� Leguenneca i prawdopodobnie zaraz potem pojedziemy na miejsce zbrodni. Uczepi� si� go jak rzep i opowiem wam o wszystkim, czego zdo�am si� dowiedzie�, kiedy tylko b�d� wolny. Otrz��nij si�, Marku. Czy to wy narobili�cie w nocy tyle ha�asu?</p><p>��Tak. �ukasz zgubi� o�owianego �o�nierzyka. Utkn�� mi�dzy brukiem.</p></section><section><title><p>XXVIII</p></title><p>Leguennec jecha� jak szalony. By� w�ciek�y. Vandoosler siedzia� obok niego, syrena wy�a, umo�liwiaj�c komisarzowi lekcewa�enie �wiate�, a tak�e daj�c wyraz ogromowi jego niezadowolenia.</p><p>��Przykro mi � powiedzia� Vandoosler. � M�j siostrzeniec nie od razu u�wiadomi� sobie znaczenie wizyty Dompierre�a i nie wspomnia� mi o niej.</p><p>��Czy�by tw�j siostrzeniec by� idiot�?</p><p>Vandoosler si� naje�y�. M�g� godzinami k��ci� si� z Markiem, ale nie znosi�, kiedy byle kto go krytykowa�.</p><p>��M�g�by� zatka� g�b� temu wyjcowi? � wycedzi�. � Tutaj nie da si� rozmawia�. Skoro Dompierre ju� nie �yje, kilka minut nas nie zbawi.</p><p>Leguennec bez s�owa wy��czy� syren�.</p><p>��Marek nie jest idiot� � rzek� ostro Vandoosler. � Gdyby� tak dobrze zna� si� na prowadzeniu �ledztw jak on na �redniowieczu, dawno wyni�s�by� si� z tego dzielnicowego komisariatu. A teraz uwa�nie s�uchaj. Marek zamierza� powiadomi� ci� dzisiaj o tej rozmowie. Wczoraj mia� wa�ne spotkanie, poniewa� szuka pracy. W�a�ciwie, masz szcz�cie, �e zgodzi� si� wpu�ci� do domu tego podejrzanego typka i wys�ucha� bzdur, kt�re opowiada�, bo w przeciwnym razie �ledztwo skupia�oby si� na Genewie, a nam unikn�oby brakuj�ce ogniwo. Powiniene� by� mu wdzi�czny. Fakt, �e Dompierre da� si� zabi�, ale wczoraj nie powiedzia�by ci nic wi�cej, a ty przecie� nie przydzieli�by� mu ochrony. I nic by si� nie zmieni�o. Przyhamuj doje�d�amy.</p><p>��Inspektorowi z dziewi�tnastki � mrukn�� nieco spokojniej Leguennec � przedstawi� ci� jako jednego ze wsp�pracownik�w. Nic nie m�w, zdaj si� na mnie. Zgoda?</p><empty-line/><p>Leguennec pokaza� legitymacj�, �eby przej�� do strefy zamkni�tej przez policj�, czyli na parking, a raczej � brudne podw�rze, kt�re przeznaczono na parking dla go�ci hotelowych. Inspektor Vernant z komisariatu rejonowego wiedzia� ju� o przybyciu Leguenneca. W�a�ciwie nawet nie mia� nic przeciwko oddaniu tej sprawy, bo zapowiada�a si� wyj�tkowo paskudnie. Brak jakiejkolwiek kobiety, spadku, wielkiej polityki � denata trudno by�o z czymkolwiek wi�za�. Leguennec wymienia� u�ciski d�oni, be�kotliwie przedstawiaj�c koleg�. Uwa�nie wys�ucha� Vernanta, m�odego blondyna, kt�ry przekaza� mu zebrane dot�d informacje.</p><p>��W�a�ciciel hotelu Dunaj zadzwoni� do nas dzi� rano, przed �sm�. Odkry� zw�oki, wstawiaj�c �mietniki. Facet dozna� wstrz�su, jak to cz�sto bywa. Dompierre sp�dzi� w hotelu dwie doby, przyjecha� z Genewy.</p><p>��Przez Dourdan � doda� Leguennec. � Prosz� m�wi� dalej.</p><p>���adnych telefon�w ani list�w, poza jednym, bez znaczka i piecz�ci pocztowej. Kto� zostawi� go dla Dompierre w hotelowej skrzynce wczoraj po po�udniu. W�a�ciciel wyj�� kopert� oko�o pi�tej i wsun�� j� do skrytki pokoju trzydzie�ci dwa, w kt�rym mieszka� Dompierre. Nie musz� chyba dodawa�, �e nie znale�li�my tego listu ani przy nim, ani w jego pokoju. Wydaje si� oczywiste, �e w�a�nie ten list wywabi� go na parking. Prawdopodobnie mia� si� z kim� spotka�. Zab�jca zabra� sw�j list. To podw�rko jest wymarzonym miejscem zbrodni. Poza tyln� fasad� hotelu s� tu tylko dwie �lepe �ciany. W uliczce, kt�r� mo�na tu doj��, noc� kr�c� si� wy��cznie szczury. W dodatku wszyscy go�cie dysponuj� kluczem do drzwi na dziedziniec, poniewa� g��wne wej�cie jest zamykane o jedenastej wieczorem. O tak p�nej porze �atwo by�o wywabi� Dompierre�a schodami dla s�u�by, przez te ma�e drzwi i odby� rozmow� na podw�rku, mi�dzy samochodami. Zgodnie z tym, co pan m�wi, Dompierre zbiera� informacje. Prawdopodobnie niczego si� nie obawia�. Zadano mu pot�ne uderzenie w g�ow�, potem dwa ciosy no�em w brzuch.</p><p>Lekarz, kt�ry dokonywa� ogl�dzin zw�ok, uni�s� g�ow�.</p><p>��Trzy ciosy � poprawi�. � Zab�jca nie chcia� ryzykowa�. Ten biedak wyzion�� ducha w ci�gu paru minut.</p><p>Vernant wskaza� na od�amki szk�a u�o�one na folii.</p><p>��Dompierre�a uderzono t� niewielk� butelk�. Oczywi�cie nie znale�li�my na niej odcisk�w palc�w.</p><p>Pokr�ci� g�ow�.</p><p>���yjemy w smutnych czasach, kiedy nawet ostatni g�upiec wie, �e trzeba u�ywa� r�kawiczek.</p><p>��Czas zgonu? � zapyta� p�g�osem Vandoosler.</p><p>Lekarz s�dowy wsta� i otrzepa� spodnie.</p><p>��Wst�pnie okre�li�bym go na godziny mi�dzy dwudziest� trzeci� a drug� w nocy. Dok�adniej ustal� go na podstawie autopsji, poniewa� w�a�ciciel hotelu pami�ta, o kt�rej Dompierre jad� kolacj�. Wst�pne wnioski prze�l� panom wieczorem. W ka�dym razie nast�pi�o to najp�niej o drugiej nad ranem.</p><p>��N�? � zapyta� Leguennec.</p><p>��Prawdopodobnie powszechnie u�ywany, do�� du�y n� kuchenny. Typowa bro�.</p><p>Leguennec zwr�ci� si� do Vernanta.</p><p>��Czy w�a�ciciel hotelu nie zauwa�y� niczego szczeg�lnego na kopercie adresowanej do Dompierre�a?</p><p>��Nie. Nazwisko napisano drukowanymi literami, najzwyklejszym d�ugopisem. Koperta by�a bia�a jak tysi�ce innych. Wszystko by�o najzwyklejsze. Nierzucaj�ce si� w oczy.</p><p>��Dlaczego wybra� taki kiepski hotel? Raczej nie wygl�da na cz�owieka, kt�remu doskwiera brak pieni�dzy.</p><p>��W�a�ciciel twierdzi � powiedzia� Vernant � �e Dompierre mieszka� w tej okolicy jako dziecko. Lubi� tu wraca�.</p><p>Zabrano cia�o. Na ziemi zosta� ju� tylko wykonany kred� obrys sylwetki.</p><p>��Czy rano drzwi by�y otwarte? � zapyta� Leguennec.</p><p>��Zamkni�te � odpar� Vernant. � Prawdopodobnie przez go�cia, kt�ry wyszed� oko�o si�dmej trzydzie�ci. Tak twierdzi w�a�ciciel. Dompierre mia� klucz do tych drzwi w kieszeni.</p><p>��Tamten go�� nic nie zauwa�y�?</p><p>��Nie. Mimo �e jego w�z by� zaparkowany bardzo blisko cia�a. Ale po lewej, a drzwi kierowcy znalaz�y si� po prawej. Zreszt� samoch�d, du�e renault 19, ca�kowicie zas�ania� mu zw�oki. Ruszy� do przodu, niczego nie dostrzeg�szy.</p><p>��Dobrze � podsumowa� Leguennec. � Mo�e teraz zajmiemy si� za�atwieniem formalno�ci. Zak�adam, �e nie widzi pan przeszk�d, by przekaza� mi akta?</p><p>��Sk�d�e � powiedzia� Vernant. � Jak dot�d trop Simeonidis wydaje si� jedynym przekonywaj�cym. Dlatego przejmuje pan spraw�. Je�eli nie dowiedzie pan zwi�zku tych spraw, po prostu mi j� pan odda.</p><p>Leguennec podwi�z� Vandooslera do metra, a nast�pnie uda� si� do biura Vernanta.</p><p>��P�niej do ciebie zajrz� � powiedzia�. � Musz� sprawdzi� alibi. Poza tym chc� skontaktowa� si� z ministerstwem i ustali�, gdzie te� podziewa si� Piotr Relivaux. Czy wci�� jest w Tulonie, czy mo�e gdzie indziej?</p><p>��Rozegramy wieczorem partyjk�? Mo�e w wielorybnika? � zaproponowa� Vandoosler.</p><p>��Zobaczymy. Ale na pewno wpadn�. Dlaczego nie zainstalowa�e� sobie jeszcze telefonu? Na co czekasz?</p><p>��Na pieni�dze � odpar� Vandoosler.</p><p>By�o ju� prawie po�udnie. Zatroskany Vandoosler, zamiast zej�� do metra, rozejrza� si� za budk� telefoniczn�. Musia� przejecha� przez ca�y Pary� i informacja mog�aby mu umkn��. Nie ufa� Leguennecowi. Wybra� numer Le Tonneau. Odebra�a Julia.</p><p>��To ja � powiedzia�. � Mog�aby� poprosi� �wi�tego Mateusza?</p><p>��Znale�li co�? � zapyta�a. � Wiedz�, kto to jest?</p><p>��Je�eli my�lisz, �e takie sprawy za�atwia si� w dwie godziny, jeste� w b��dzie. Nie, to skomplikowana sprawa, mo�e nigdy go nie z�api�.</p><p>��Dobrze. � Julia westchn�a. � Ju� ci go daj�.</p><p>���wi�ty Mateusz? � zacz�� Vandoosler. � Odpowiadaj szeptem. Czy Aleksandra je dzisiaj u was?</p><p>��Jest �roda, ale przysz�a z Cyrylem. Przyzwyczai�a si�. Julia szykuje dla ma�ego specjalne dania. Dzi� na przyk�ad poda�a mu puree z cukinii.</p><p>Pod matczynym wp�ywem Julii Mateusz zacz�� docenia� dobr� kuchni�, to by�o wida�. By� mo�e, przemkn�o przez my�l Vandooslerowi, ten praktyczny obiekt zainteresowania pomaga� mu odwr�ci� uwag� od znacznie bardziej ujmuj�cego obiektu � samej Julii o kr�g�ych, bia�ych ramionach. Na jego miejscu Vandoosler bez wahania rzuci�by si� na Juli�, lekcewa��c puree z cukinii. Ale Mateusz by� ch�opcem o bogatej, skomplikowanej osobowo�ci, najpierw my�la�, potem dzia�a� i nigdy nie wkracza� na nowo odkryty teren bez d�u�szego zastanowienia. Ka�dy ma w�asn� metod� post�powania z kobietami. Vandoosler odsun�� od siebie my�l o bia�ych ramionach Julii, kt�rej obraz przyprawia� go o lekkie dr�enie, nie m�wi�c ju� o dr�eniu, jakie ogarnia�o go, gdy pochyla�a si�, si�gaj�c po szklank�. Teraz jednak nie m�g� sobie pozwoli� na takie emocje. Ani on, ani Mateusz, ani nikt inny.</p><p>��Czy Aleksandra by�a z wami wczoraj w po�udnie?</p><p>��Tak.</p><p>��Wspomina�e� jej o wizycie Dompierre�a?</p><p>��Tak. Nie mia�em takiego zamiaru, ale zacz�a mnie wypytywa�. By�a smutna. Dlatego jej o tym opowiedzia�em. �eby j� troch� rozerwa�.</p><p>��Nie mam do ciebie pretensji. Czasem warto pu�ci� informacj� w obieg. Poda�e� jej jego adres?</p><p>Mateusz zastanawia� si� przez chwil�.</p><p>��Tak � powt�rzy�. � Obawia�a si�, �e Dompierre b�dzie przez ca�y dzie� czeka� na Piotra Relivaux na ulicy. Chcia�em j� uspokoi� i powiedzia�em, �e Dompierre mieszka w hotelu przy ulicy de la Prevoyance. Ta nazwa bardzo mi si� spodoba�a. Jestem pewien, �e j� poda�em. I �e powiedzia�em o Dunaju.</p><p>��Co j� mog�o obchodzi�, �e jaki� obcy cz�owiek przez ca�y dzie� czeka na Piotra Relivaux?</p><p>��Nie mam poj�cia.</p><p>��S�uchaj uwa�nie, �wi�ty Mateuszu. Dompierre zosta� zabity mi�dzy jedenast� wieczorem a drug� nad ranem. Zadano mu trzy ciosy no�em w brzuch. Da� si� wci�gn�� w pu�apk� i wyszed� na spotkanie z morderc�. Mo�e nim by� Relivaux, kt�ry rzekomo przypadkiem w�a�nie teraz w��czy si� po kraju, mo�e nim by� kto� z Dourdan albo ktokolwiek inny. Wymknij si� na pi�� minut i biegnij do Marka. Czeka na mnie w domu. Stre�� mu to, co ci powiedzia�em na temat �ledztwa, a potem zabierz do Le Tonneau. Niech wypyta Lex o t� noc, niech si� dowie, co o kt�rej robi�a. Ale spokojnie, jak przyjaciel przyjaciela, je�li potrafi si� na to zdoby�. Niech te� dyskretnie zapyta Juli�, czy widzia�a albo s�ysza�a co� dziwnego. Podobno czasami dokucza jej bezsenno�� w �rodku nocy, mo�e uda nam si� czego� od niej dowiedzie�. Pami�taj, �e z ni� ma pom�wi� Marek, nie ty. Rozumiesz?</p><p>��Tak � odpar� Mateusz, nie obra�aj�c si� na Vandooslera.</p><p>��Ty r�b to, co zwykle. Obs�uguj, rozgl�daj�c si� zza tacy, i zbieraj drobne informacje. I pro� niebo, �eby okaza�o si�, �e tej nocy Aleksandra nie opuszcza�a domu. Absolutnie nie wspominajcie o niczym Leguennecowi, przynajmniej na razie. Powiedzia� mi, �e jedzie do komisariatu, ale ja go znam � mo�e pojawi� si� u niej w domu albo w Le Tonneau. I pospiesz si�.</p><empty-line/><p>Wchodz�c dziesi�� minut p�niej do Le Tonneau, Marek czu� si� nieswojo. Cmokn�� na powitanie Juli� i Aleksandr�, a Cyryl rzuci� mu si� na szyj�.</p><p>��Pozwolisz, �e si� przysi�d�, �eby co� przek�si�?</p><p>��Prosz� � powiedzia�a Aleksandra. � Tylko przesu� Cyryla, bo zaj�� prawie ca�y stolik.</p><p>��Ju� wiesz?</p><p>Aleksandra skin�a g�ow�.</p><p>��Mateusz nam powiedzia�. Poza tym Julia s�ysza�a o tym w wiadomo�ciach. To by� ten facet, prawda? Nie ma mowy o pomy�ce?</p><p>��Niestety, nie.</p><p>��Paskudna sprawa � rzek�a Aleksandra. � Zrobi�by lepiej, gdyby o wszystkim powiedzia�. Teraz mo�e ju� nigdy nie uda si� dopa�� mordercy ciotki Zofii. A nie jestem pewna, czy zdo�am to znie��. Jak zgin��? Wiesz co� bli�szego?</p><p>��Z no�em w brzuchu. Metoda nie jest b�yskawiczna, ale skuteczna.</p><p>Mateusz obserwowa� Aleksandr�, stawiaj�c przed Markiem talerz. Zadr�a�a.</p><p>��Prosz� ci�, m�w ciszej � szepn�a, wskazuj�c brod� Cyryla.</p><p>��To si� sta�o mi�dzy jedenast� wieczorem a drug� nad ranem. Leguennec szuka Piotra Relivaux. Mo�e przypadkiem co� s�ysza�a�? Na przyk�ad ruszaj�cy samoch�d?</p><p>��Spa�am. A kiedy �pi�, na og� nic nie s�ysz�. Mo�esz sprawdzi� � na nocnym stoliku mam trzy budziki, bo boj� si�, �e nie wstan� w por� i sp�nimy si� do przedszkola. W dodatku�</p><p>��Co: w dodatku?</p><p>Aleksandra zawaha�a si� i zmarszczy�a brwi. Marek poczu� si� nieco za�enowany, ale musia� wype�ni� polecenie wuja.</p><p>��W dodatku teraz �ykam pigu�ki nasenne. �eby uwolni� si� od paskudnych my�li. �pi� jeszcze mocniej ni� zwykle.</p><p>Marek pokiwa� g�ow�. Uspokoi� si�. Chocia� wydawa�o mu si�, �e Aleksandra m�wi mu stanowczo za du�o o swoim twardym �nie.</p><p>��Ale Piotr� � podj�a Aleksandra. � To absolutnie niemo�liwe. Sk�d m�g�by wiedzie�, �e Dompierre chcia� si� z nim spotka�?</p><p>��Dompierre m�g� si� z nim skontaktowa� telefonicznie za po�rednictwem ministerstwa. Nie zapominaj, �e mia� swoje doj�cia. A wygl�da� na zdeterminowanego. W dodatku chyba mu si� spieszy�o.</p><p>��Ale Piotr jest w Tulonie.</p><p>��Istniej� samoloty � wtr�ci� Marek. � Podr� nie trwa d�ugo. W obie strony. Niczego nie mo�na wykluczy�.</p><p>��Rozumiem � powiedzia�a Aleksandra. � Ale to bzdura. Piotr nie skrzywdzi�by Zofii.</p><p>��Przecie� mia� kochank�, i to ju� od paru �adnych lat. Twarz Aleksandry spochmurnia�a. Marek po�a�owa� niepotrzebnie wypowiedzianych s��w, ale nie zd��y� pomy�le� nad zr�cznym wybrni�ciem z tej sytuacji, bo w drzwiach stan�� ju� Leguennec. Wuj si� nie myli�. Leguennec pr�bowa� go ubiec.</p><p>Inspektor podszed� do ich stolika.</p><p>��Je�eli zjad�a pani ju� obiad, pani Haufman, i mo�e na godzin� zostawi� syna pod opiek� jednego z przyjaci�, by�bym wdzi�czny, gdyby zechcia�a pani uda� si� ze mn�. Mam jeszcze kilka pyta�. Przykro mi, ale to m�j obowi�zek.</p><p>�ajdak. Marek nawet nie spojrza� na Leguenneca. Mimo niech�ci musia� przyzna�, �e facet po prostu wykonywa� swoj� robot� i to t� sam�, kt�r� kilka minut temu wykonywa� on sam.</p><p>Aleksandra nie okaza�a zdenerwowania, ale Mateusz na wszelki wypadek gestem zapewni� j�, �e zaopiekuje si� Cyrylem. Dziewczyna posz�a z inspektorem, wsiad�a do jego samochodu. Marek, kt�ry straci� apetyt, odsun�� od siebie talerz i usiad� przy barze. Poprosi� Juli� o piwo. Najlepiej du�e piwo.</p><p>��Nie martw si� � powiedzia�a. � Nic na ni� nie ma. Aleksandra nie rusza�a si� tej nocy z domu.</p><p>��Wiem. � Westchn�� ci�ko. � Ona tak twierdzi. Ale powiedz, dlaczego Leguennec mia�by jej uwierzy�? Przecie� od samego pocz�tku w nic nie wierzy.</p><p>��Tak� ma prac�. � Wzruszy�a ramionami. � Ale ja mog� potwierdzi�, �e Aleksandra nie wychodzi�a z domu. To prawda, wi�c mu o tym powiem.</p><p>Marek chwyci� Juli� za r�k�.</p><p>��Ty co� wiesz, powiedz mi co?</p><p>��Wiem to, co widzia�am � odpar�a, u�miechaj�c si�. � Oko�o jedenastej sko�czy�am czyta� ksi��k� i zgasi�am �wiat�o, ale nie mog�am usn��. Cz�sto mi si� to zdarza. Czasami dlatego, �e s�ysz�, jak Jerzy chrapie na g�rze. Irytuje mnie to. Ale wczoraj nie chrapa�. Posz�am po co� do czytania i zosta�am na parterze a� do wp� do trzeciej rano. Potem pomy�la�am, �e koniecznie musz� si� przespa�, i wr�ci�am do sypialni. Postanowi�am wzi�� tabletk� nasenn� i oczywi�cie zasn�am. Mog� ci jednak powiedzie�, �e mi�dzy jedenast� pi�tna�cie a wp� do trzeciej Aleksandra nie wychodzi�a z domu. Nie trzasn�y drzwi, nie warcza� silnik samochodu. W dodatku, kiedy wybiera si� na przeja�d�k�, zawsze zabiera ma�ego. Nawiasem m�wi�c, wcale mi si� to nie podoba. Jednak tej nocy lampka w pokoju Cyryla by�a w��czona. Ma�y boi si� ciemno�ci. W tym wieku to normalne.</p><p>Marek poczu�, jak rozwiewaj� si� wszystkie jego nadzieje. Z �alem patrzy� na Juli�.</p><p>��Co si� sta�o? � zaniepokoi�a si�. � Przecie� to, co powiedzia�am, powinno ci� uspokoi�. Lex nic nie grozi, absolutnie nic!</p><p>Marek pokr�ci� g�ow�. Rozejrza� si� po sali, kt�ra powoli si� zape�nia�a, i przysun�� si� do Julii.</p><p>��Twierdzisz, �e oko�o drugiej nad ranem nie s�ysza�a� �adnego ha�asu? � szepn��.</p><p>��Przecie� ci powiedzia�am! � Julia tak�e m�wi�a szeptem. � Nie masz powodu si� martwi�.</p><p>Marek wypi� p� kufla piwa i wspar� g�ow� d�o�mi.</p><p>��Jeste� dobra � rzek� �agodnie � bardzo dobra, Julio.</p><p>Kobieta patrzy�a na niego, nie rozumiej�c.</p><p>��Ale k�amiesz � ci�gn��. � K�amiesz od A do Z!</p><p>��Nie m�w tak g�o�no � obruszy�a si�. � Wi�c mi nie wierzysz? Tego ju� chyba za wiele!</p><p>Marek mocniej �cisn�� r�k� Julii i zauwa�y� przypatruj�cego si� im Mateusza.</p><p>��Pos�uchaj, Julio: tej nocy widzia�a�, jak Aleksandra wychodzi z domu, i wiesz, �e nas ok�ama�a. Teraz wi�c k�amiesz, �eby j� kry�. Jeste� poczciwa, ale niechc�cy osi�gn�a� efekt przeciwny do zamierzonego. Bo wyobra� sobie, �e o drugiej w nocy by�em na ulicy! I to dok�adnie przed twoj� furtk�. Razem z Mateuszem stara�em si� uciszy� �ukasza i zabra� go do domu. A ty, po swoich pigu�kach, spa�a� jak suse� i nic nie s�ysza�a�! Spa�a�! W dodatku, skoro ju� o tym wspomnia�a�, w pokoju Cyryla nie pali�o si� �wiat�o. Jestem tego pewien. Zreszt� zapytaj Mateusza.</p><p>Julia, speszona, niepewna, zwr�ci�a oczy na Mateusza, kt�ry wolno kiwa� g�ow�.</p><p>��A teraz powiedz mi prawd� � podj�� Marek. � Tak b�dzie lepiej dla Lex, je�eli chcemy skutecznie jej broni�. Bo twoja metoda okaza�a si� kiepska i na pewno nie przyniesie po�ytku. Jeste� zbyt naiwna i uwa�asz policjant�w za g�upich smarkaczy.</p><p>��Nie �ciskaj mi tak r�ki � sykn�a Julia. � To boli! A poza tym klienci na nas patrz�.</p><p>��Wi�c jak, Julio?</p><p>Milcz�c, spu�ci�a g�ow� i zaj�a si� myciem szklanek.</p><p>��Najlepiej b�dzie, je�li wszyscy tak powiemy � zaproponowa�a nieoczekiwanie. � Nie wychodzili�cie po �ukasza, ja nic nie s�ysza�am, a Lex nie opuszcza�a domu. Koniec kropka.</p><p>Marek znowu pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Nic nie rozumiesz! �ukasz nas wo�a�, krzycza� na ca�e gard�o. M�g� go s�ysze� ka�dy, kto tu mieszka. To si� nie uda i dodatkowo pogarsza sytuacj�. Powiedz mi prawd�, zapewniam, �e tak b�dzie najlepiej. Potem zastanowimy si�, jak zr�cznie k�ama�.</p><p>Julia wci�� nie mog�a si� zdecydowa�. Sta�a przed nim, mn�c w r�ku �cierk�. Mateusz podszed� do niej, po�o�y� du�� d�o� na jej ramieniu i szepn�� co� na ucho.</p><p>��Dobrze � powiedzia�a Julia. � Zabra�am si� do tego jak niezdara, przyznaj�. Ale sk�d mia�am wiedzie�, �e o drugiej nad ranem wszyscy byli�cie przed domem? Aleksandra dok�d� pojecha�a, to prawda. Ruszy�a po cichu, nie w��czaj�c �wiate�, pewnie dlatego, �e nie chcia�a budzi� Cyryla.</p><p>��O kt�rej to by�o? � Marek zada� jej to pytanie z zaci�ni�tym gard�em.</p><p>��Pi�tna�cie po jedenastej. Kiedy zesz�am na d� po ksi��k�. Bo to akurat prawda. Zdenerwowa�am si�, widz�c, �e znowu gdzie� jedzie. Ze wzgl�du na ma�ego. Niewa�ne, czy go zabra�a, czy zostawi�a. To irytuj�ce. Pomy�la�am, �e musz� zdoby� si� na rozmow� z ni�, i to ju� rano, chocia� to nie moja sprawa. Lampka w pokoju Cyryla nie by�a w��czona, to te� prawda. I oczywi�cie nie zosta�am na dole, �eby poczyta�. Posz�am do siebie i po�kn�am pigu�k�, bo by�am zdenerwowana. Zasn�am, ledwie przy�o�ywszy g�ow� do poduszki. A kiedy dzi� rano, z informacji o dziesi�tej dowiedzia�am si� o tym zab�jstwie, wpad�am w panik�. Przed chwil� us�ysza�am, jak Lex m�wi ci, �e nie rusza�a si� z domu. Dlatego pomy�la�am� pomy�la�am, �e najlepiej b�dzie, je�eli�</p><p>��Potwierdzisz jej wersj�.</p><p>Julia ze smutkiem pokiwa�a g�ow�.</p><p>��Lepiej bym zrobi�a, milcz�c � powiedzia�a.</p><p>��Nie obwiniaj si� o to � pociesza� Marek. � Policja w ko�cu i tak by to ustali�a, poniewa� po powrocie Aleksandra zaparkowa�a w innym miejscu. Teraz, kiedy ju� o wszystkim wiem, przypomnia�em sobie, �e wczoraj przed kolacj� widzia�em samoch�d Zofii � sta� pi�� metr�w przed bram�. Przechodzi�em tu� przed nim. Jest czerwony, rzuca si� w oczy. Dzi� rano, kiedy szed�em po gazet�, pewnie oko�o wp� do jedenastej, ju� go tam nie by�o. Na jego miejscu sta� szary samoch�d s�siad�w z rogu albo bardzo podobny. Poniewa� w nocy kto� zaj�� miejsce Aleksandry, musia�a zaparkowa� gdzie indziej. Dla gliniarzy to pestka. Nasza uliczka jest ma�a, ka�dy potrafi rozpozna� samoch�d s�siada, nie s�dz�, �ebym tylko ja zwr�ci� uwag� na ten szczeg�.</p><p>��Ale to o niczym nie �wiadczy � powiedzia�a Julia. � Aleksandra mog�a u�ywa� samochodu dzi� rano.</p><p>��Z pewno�ci� to sprawdz�.</p><p>��Gdyby zrobi�a to, o co podejrzewa j� Leguennec, postara�aby si� rano wr�ci� na dawne miejsce!</p><p>��Pomy�l przez chwil�, Julio. Jak mog�a wr�ci� na miejsce, kt�re zaj�� inny samoch�d? Przecie� nie da�aby rady go przesun��.</p><p>��Masz racj�, opowiadam bzdury. Chyba nie potrafi� ju� logicznie my�le�. Ale przecie� to nie zmienia faktu, �e je�li nawet Lex wysz�a, to tylko na spacer, na niewinn� przeja�d�k�!</p><p>��I ja tak my�l� � rzek� Marek. � Ale jakim cudem zamierzasz wbi� to Leguennecowi do g�owy? �wietnie wybra�a sobie wiecz�r na przeja�d�k�! Po tym, co przesz�a do tej pory, mog�aby chyba siedzie� spokojnie, co?</p><p>��Nie tak g�o�no � upomnia�a go znowu.</p><p>��Doprowadza mnie to do sza�u � mrukn�� Marek. � Zupe�nie jakby robi�a to celowo!</p><p>��Postaw si� na jej miejscu, sk�d mia�a wiedzie�, �e kto� zamorduje Dompierre�a?</p><p>��Na jej miejscu siedzia�bym jak mysz pod miot��. Jej sytuacja nie wygl�da r�owo, Julio! Powiedzia�bym raczej, �e czarno!</p><p>Marek uderzy� pi�ci� w blat baru i dopi� piwo.</p><p>��Jak mo�emy jej teraz pom�c? � zapyta�a Julia.</p><p>��Pojad� do Dourdan, to przynajmniej mog� zrobi�. Rozejrz� si� za tym, czego szuka� Dompierre. Leguennec nie ma prawa mi tego zabroni�. Simeonidisowi wolno pokazywa� archiwum, komu tylko zechce. Znasz adres jej ojca?</p><p>��Nie, ale na miejscu ka�dy wska�e ci jego dom. Zofia mia�a will� przy tej samej ulicy. Kupi�a niewielk� dzia�k�, �eby nie mieszkaj�c pod jednym dachem z macoch�, m�c sp�dzi� troch� czasu z ojcem. Te kobiety nie przepada�y za sob�. Ulica Strzelistych Cis�w le�y na skraju miasteczka. Zaczekaj, zaraz sprawdz�</p><p>Mateusz podszed� do niego, kiedy Julia znikn�a w kuchni, gdzie zostawi�a torebk�.</p><p>��Wyje�d�asz? � zapyta� Mateusz. � Chcesz, �ebym pojecha� z tob�? Tak na wszelki wypadek. Zaczyna si� robi� gor�co.</p><p>Marek u�miechn�� si� do niego.</p><p>��Dobry z ciebie kumpel. Ale wol�, �eby� tu zosta�. Julia ci� potrzebuje, zreszt� Lex tak�e. A poza tym musisz opiekowa� si� ma�ym Grekiem. Nie�le ci idzie. B�d� spokojniejszy, wiedz�c, �e czuwasz. Nie przejmuj si�, nic mi nie grozi. Gdybym chcia� podzieli� si� z wami tym, co odkry�em, zatelefonuj� tu albo do domu Julii. Kiedy wr�ci chrzestny, powiedz mu o wszystkim.</p><p>Julia wr�ci�a z notesem.</p><p>��Dok�adna nazwa brzmi: aleja Strzelistych Cis�w. Dom Zofii znajduje si� pod numerem dwunastym. Stary mieszka w pobli�u.</p><p>��Zapami�tam. Gdyby Leguennec o co� ci� pyta�, zasn�a� o jedenastej i nic nie wiesz. Sam sobie poradzi.</p><p>��Oczywi�cie � powiedzia�a Julia.</p><p>��Na wszelki wypadek uprzed� swojego brata. Skocz� na chwil� do domu i p�dz� na dworzec, �eby z�apa� najbli�szy poci�g.</p><p>Gwa�towny podmuch wiatru otworzy� niedomkni�te okno. Nadci�ga�a zapowiadana burza i wszystko wskazywa�o, �e b�dzie gwa�towniejsza, ni� oczekiwano. To przywr�ci�o Markowi energi�. Wsta� i szybkim krokiem ruszy� w stron� domu.</p><p>Nie trac�c czasu, Marek szybko spakowa� torb�. Nie wiedzia�, na jak d�ugo wyje�d�a i czy natrafi na jakikolwiek trop. Mimo to by� przekonany, �e musi spr�bowa�. Czy ta idiotka, Aleksandra, naprawd� nie mia�a nic lepszego do roboty ni� w��czy� si� po nocach? Co za kretynka! Marek przeklina�, wpychaj�c byle co i byle jak do torby. Stara� si� przede wszystkim przekona� samego siebie, �e Aleksandra naprawd� wybra�a si� na zwyk�� przeja�d�k�. �e ok�ama�a go tylko po to, �eby si� uchroni�. Tylko i wy��cznie po to. Wymaga�o to od niego tak wielkiej koncentracji i wewn�trznej walki, �e nie us�ysza�, jak do pokoju wszed� �ukasz.</p><p>��Pakujesz si�? � zapyta� �ukasz. � Dlaczego wszystko tak mi�tosisz? Sp�jrz na t� koszul�!</p><p>Marek rzuci� okiem na �ukasza. Zapomnia�, �e w �rod� po po�udniu w szko�ach nie ma lekcji.</p><p>��Gwi�d�� na koszul� � mrukn��. � Aleksandra znowu wpad�a w tarapaty. Wysz�a tej nocy. Idiotka! Jad� do Dourdan. Pogrzebi� w archiwum Simeonidisa. Pewnie nie natkn� si� tam ani na �acin�, ani na roma�ski, wi�c troch� si� oderw� od codzienno�ci. Zazwyczaj szybko radz� sobie z takimi poszukiwaniami. Mam nadziej�, �e co� tam znajd�.</p><p>��Jad� z tob� � oznajmi� �ukasz. � Nie chcia�bym, �eby i ciebie znale�li z dziur� w brzuchu. Trzeba zewrze� szeregi, �o�nierzu.</p><p>Marek przerwa� wpychanie rzeczy do torby. Patrzy� na �ukasza. Najpierw Mateusz, teraz on. Reakcja Mateusza by�a dla niego zrozumia�a i wzruszaj�ca. Ale nigdy nie przypuszcza�, �e �ukasz jest zdolny zainteresowa� si� czymkolwiek poza czubkiem w�asnego nosa i pierwsz� wojn� �wiatow�. Nie tylko zainteresowa�, ale nawet w��czy� si� w cudz� spraw�. Ostatnio naprawd� cz�sto b��dnie ocenia� ludzi.</p><p>��No i co? � powiedzia� �ukasz. � Chyba ci� zaskoczy�em?</p><p>��Prawd� m�wi�c, nie my�la�em, �e�</p><p>��Domy�lam si�, �e nie my�la�e� � odpar� �ukasz. � Ale skoro ju� to sobie wyja�nili�my, teraz lepiej podzieli� si� na pary. Vandoosler z Mateuszem tu, a ja z tob� tam. W pojedynk� nikt jeszcze nie wygra� wojny, wystarczy ci chyba przyk�ad Dompierre�a. Dlatego pojad� z tob�. Ja te� wiem, jak porusza� si� w archiwum, wi�c razem szybciej si� z tym uporamy. Zostaw mi tylko chwil� na spakowanie rzeczy. Musz� poza tym uprzedzi� koleg�, �e znowu zachorowa�em na gryp�. Zgoda?</p><p>��Zgoda � powiedzia� Marek. � Ale pospiesz si�. Poci�g odje�d�a o 14.57 z dworca Austerlitz.</p></section><section><title><p>XXIX</p></title><p>Niespe�na dwie godziny p�niej Marek i �ukasz kr��yli po alei Strzelistych Cis�w. W Dourdan wia� wicher i Marek z rozkosz� wci�ga� p�nocno-zachodni powiew. Zatrzymali si� przed numerem 12, kt�ry otacza� mur, przed solidnymi drzwiami z litego drewna.</p><p>��Podeprzyj mnie � powiedzia� Marek. � Chcia�bym zobaczy�, jak prezentuje si� dom Zofii.</p><p>��Jakie to ma znaczenie? � zapyta� �ukasz.</p><p>��Po prostu jestem ciekaw.</p><p>�ukasz ostro�nie odstawi� torb�, upewni� si�, �e na ulicy nie ma �ywego ducha, i mocno spl�t� d�onie.</p><p>��Zdejmij but � poleci�. � Nie chc�, �eby� mi upa�ka� r�ce.</p><p>Marek j�kn��, zsun�� but, opar� si� o ramiona �ukasza i wszed�.</p><p>��Widzisz co�? � zapyta� �ukasz.</p><p>��Zawsze co� si� widzi.</p><p>��Ale co?</p><p>��Posiad�o�� jest du�a, Zofia rzeczywi�cie by�a bogata. Za domem teren opada �agodnym stokiem.</p><p>��Jaki jest ten dom? Bardzo brzydki?</p><p>��Wr�cz przeciwnie � odpar� Marek. � Chocia� u�yto �upku, ma w sobie co� greckiego. Jest d�ugi, bia�y, parterowy. Nie kupi�a go, ale na pewno zbudowa�a. Dziwne, nie zamkni�to nawet okiennic. Czekaj� Nie, to dlatego �e w oknach s� ozdobne kraty. M�wi� ci, dom w stylu greckim. Jest te� ma�y gara� i studnia. Tylko ta studnia jest tu stara. Latem musi tu by� przyjemnie.</p><p>��Mog� ju� pu�ci�? � j�kn�� �ukasz.</p><p>��Zm�czy�e� si�?</p><p>��Nie, ale kto� mo�e nadej��.</p><p>��Masz racj�. Ju� schodz�.</p><p>Marek przykucn��, sznuruj�c but. Potem wraz z �ukaszem poszli dalej, zerkaj�c na nazwiska na drzwiach albo skrzynkach na listy. Uznali, �e to lepszy spos�b ni� pytanie s�siad�w o adres Simeonidisa, dawa� im bowiem szans� zachowania tej wizyty w tajemnicy.</p><p>��To tu � powiedzia� �ukasz, kiedy pokonali oko�o stu metr�w. � Ten ma�y dom o dwuspadowym dachu, otoczony kwiatami.</p><p>Marek odczyta� nazwisko na za�niedzia�ej, mosi�nej tabliczce: K. i J. Simeonidis.</p><p>���wietnie � odetchn��. � Pami�tasz, co ustalili�my?</p><p>��Nie traktuj mnie jak g�upca � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Dobra. � Marek skin�� g�ow�.</p><p>Do furtki podszed� przystojny starszy pan. Przygl�da� si� im w milczeniu, oczekuj�c wyja�nie�. Od �mierci c�rki przez jego dom przewin�o si� wiele os�b � policjanci, dziennikarze, Dompierre.</p><p>�ukasz i Marek uzupe�niali si�, przedstawiaj�c gospodarzowi pow�d swej wizyty. Starali si� uczyni� to jak najuprzejmiej, okazuj�c wielk� �yczliwo��. W poci�gu postanowili zachowywa� si� bardzo uprzejmie i �yczliwie, ale teraz gdy mieli przed sob� smutn� twarz starego Simeonidisa, ich zachowanie sta�o si� niemal spontaniczne. M�wili o Zofii p�g�osem, �agodnie. W ko�cu sami zacz�li wierzy� w swe k�amstwo � ot� Zofia, ich s�siadka, zleci�a im pewn� misj�. Marek opowiedzia� o drzewku. Wiadomo, �e prawda bywa najsolidniejsz� podpor� dla k�amstwa. M�wi�, �e po tej sprawie z drzewem mimo wszystko by�a bardzo zaniepokojona. Kt�rego� wieczoru, kiedy mieli ju� wraca�, �eby si� po�o�y�, kaza�a im obieca�, �e gdyby przytrafi�o si� jej co� z�ego, postaraj� si� odkry� ca�� prawd�. Nie mia�a zaufania do policji, bo ta, jej zdaniem, za szybko zapomnia�aby o jeszcze jednej twarzy z listy zaginionych. Dlatego odwa�yli si� go niepokoi�. Szacunek i sympatia, jakimi darzyli Zofi�, nakazywa�y im wype�ni� zobowi�zanie.</p><p>Simeonidis z uwag� przys�uchiwa� si� ich przemowie, kt�ra zreszt� z ka�d� chwil� i ka�dym kolejnym zdaniem brzmia�a w uszach samego Marka coraz bardziej idiotycznie. W ko�cu staruszek zaprosi� ich do domu. By� tam ju� umundurowany policjant, kt�ry przes�uchiwa� w salonie kobiet�, zapewne pani� Simeonidis. Marek nie �mia� si� jej przypatrywa�, zw�aszcza �e na widok nowo przyby�ych rozm�wcy zamilkli. Z miejsca, w kt�rym si� znalaz�, widzia� tylko, �e jest to kobieta oko�o sze��dziesi�tki, pulchna, o g�adko zaczesanych i spi�tych z ty�u w�osach. Na ich powitanie odpowiedzia�a zdawkowym skinieniem g�owy. Koncentrowa�a si� na pytaniach policjanta, a ca�a jej postawa wyra�a�a dynamizm os�b, kt�re chc� by� uwa�ane za dynamiczne. Simeonidis szybkim krokiem przeszed� przez salon, prowadz�c Marka i �ukasza i okazuj�c nie�yczliw� oboj�tno�� wobec gliniarza, kt�ry zagnie�dzi� si� w jego salonie. Ale gliniarz zatrzyma� ca�� tr�jk�, b�yskawicznie podnosz�c si� z miejsca. By� m�ody, wygl�da� na butnego i ograniczonego i idealnie odpowiada� najtragiczniejszemu wyobra�eniu g�upca, kt�ry wierzy, �e rozkaz zwalnia go z obowi�zku my�lenia. Z takim nie mo�na by�o wygra�. �ukasz ostentacyjnie westchn��.</p><p>��Przykro mi, panie Simeonidis � powiedzia� t�py glina � ale nie mog� panu zezwoli� na wprowadzenie do miejsca zamieszkania os�b, kt�rych dane personalne, a tak�e cel wizyty nie s� mi znane. Takie otrzyma�em rozkazy, a pan zosta� o tym poinformowany.</p><p>Na twarzy Simeonidisa pojawi� si� przelotny gniewny u�mieszek.</p><p>��To nie jest �adne miejsce zamieszkania, tylko m�j dom � odpar� niezwykle d�wi�cznym g�osem � a ci panowie to nie �adne osoby, tylko moi przyjaciele. Niech pan zapami�ta raz na zawsze, �e Grek urodzony w Delfach, o p� kilometra od wyroczni, nie s�ucha niczyich rozkaz�w. Prosz� wbi� to sobie do g�owy.</p><p>��Prawo jest jednakowe dla wszystkich � upiera� si� gliniarz.</p><p>��Mo�e pan sobie wsadzi� w ty�ek to pa�skie prawo � powiedzia� Simeonidis g�osem, w kt�rym nie pobrzmiewa�a najl�ejsza cho�by nutka irytacji.</p><p>�ukasz promienia�. Nareszcie spotka� upierdliwego staruszka, z kt�rym � gdyby okoliczno�ci nie by�y tak smutne � mo�na by �wietnie si� zabawi�.</p><p>Jeszcze przez par� minut trwa�a potyczka z gliniarzem, kt�ry w ko�cu zapisa� ich nazwiska i bez wi�kszych problem�w, na podstawie informacji z notesu, ustali�, �e byli s�siadami Zofii Simeonidis. Nikt jednak nie wyda� polecenia uniemo�liwiaj�cego zagl�danie do prywatnego archiwum, skoro zgadza� si� na to jego w�a�ciciel, tote� policjant musia� ich pu�ci�, uprzedzaj�c, �e przed wyj�ciem zostan� poddani rewizji. Na razie nie wolno by�o wynosi� z domu �adnych dokument�w. �ukasz wzruszy� ramionami i poszed� za Simeonidisem. Stary Grek, nagle ow�adni�ty gniewem, zawr�ci� i chwyci� policjanta za klapy marynarki. Marek pomy�la�, �e lada chwila strzeli go w pysk i �e szykuje si� niez�a zabawa. Ale stary si� zawaha�.</p><p>��Albo nie� � mrukn�� Simeonidis po chwili milczenia. � Trudno.</p><p>Pu�ci� gliniarza jak odra�aj�cy przedmiot i wyszed� z salonu, wracaj�c do Marka i �ukasza. Weszli na pi�tro, a gdy ju� znale�li si� na ko�cu korytarza, stary si�gn�� po zawieszony przy pasku klucz i otworzy� drzwi do p�mrocznego pokoju, pe�nego p�ek uginaj�cych si� pod ci�arem papier�w.</p><p>��To pok�j Zofii � szepn��. � Domy�lam si�, �e w�a�nie to miejsce was interesuje?</p><p>Marek i �ukasz pokiwali g�owami.</p><p>��S�dzicie, �e uda wam si� co� tu znale��? � zapyta� Simeonidis. � Naprawd� w to wierzycie?</p><p>Patrzy� na nich ch�odno, zaciskaj�c usta i nie staraj�c si� nawet ukry� cierpienia.</p><p>��A je�li niczego nie znajdziemy? � zapyta� �ukasz.</p><p>Simeonidis uderzy� pi�ci� w st�.</p><p>��Musicie znale��! � rozkaza�. � Mam osiemdziesi�t jeden lat, ledwie si� ruszam i nie my�l� ju� tak sprawnie, jakbym chcia�. Ale mo�e wy potraficie my�le�. Chc� dopa�� tego morderc�. My, Grecy, nigdy si� nie poddajemy. Tak mawia�a moja staruszka, Andromacha. Leguennec nie mo�e swobodnie my�le�. Potrzebuj� kogo� innego, potrzebuj� ludzi wolnych. Nie obchodzi mnie, czy Zofia zleci�a wam jak�� �misj�. Mo�e to prawda, mo�e k�amstwo. Przypuszczam, �e raczej k�amstwo.</p><p>��Bo w pewnej mierze jest to k�amstwo � przyzna� �ukasz.</p><p>��Dobrze � powiedzia� Simeonidis. � Mo�e si� dogadamy. Dlaczego chcecie rozwik�a� t� spraw�?</p><p>��To nasz fach � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Jeste�cie detektywami? � zapyta� Simeonidis.</p><p>��Historykami � odpar� �ukasz.</p><p>��Jaki to ma zwi�zek z Zofi�?</p><p>�ukasz wskaza� palcem Marka.</p><p>��Wszystko przez niego � powiedzia�. � To on nie chce, �eby oskar�ono Aleksandr� Haufman. Jest got�w rzuci� im na po�arcie kogokolwiek, nawet niewinnego, byle jej w�os nie spad� z g�owy.</p><p>��Bardzo dobrze � rzek� Simeonidis. � Nie wiem, czy to wam w czym� pomo�e, ale powinni�cie wiedzie�, �e Dompierre nie siedzia� tu zbyt d�ugo. Przypuszczam, �e przejrza� jedn� teczk� i �e si�gn�� po ni� bez wahania. Macie je wszystkie przed oczyma, w pud�ach, kt�re ustawi�em wed�ug rocznik�w.</p><p>��Czy pan wie, kt�ry karton zainteresowa� Dompierre�a? � zapyta� Marek. � By� pan tu z nim?</p><p>��Nie. Dompierre nalega�, �eby zostawi� go samego. Wszed�em tylko raz, przynios�em mu kaw�. Wydaje mi si�, �e przegl�da� pud�o z roku tysi�c dziewi��set osiemdziesi�tego drugiego, ale nie jestem pewien. Zostawiam was samych, nie chc� marnowa� waszego czasu.</p><p>��Jeszcze tylko jedno pytanie � zatrzyma� go Marek. � Jak zareagowa�a na ostatnie wydarzenia pa�ska �ona?</p><p>Twarz Simeonidisa odzwierciedla�a mieszane uczucia.</p><p>��Janina nie p�aka�a. Nie jest z�� kobiet�, ale o wszystkim chcia�aby decydowa�, zawsze gotowa jest �stawi� czo�o� sytuacji. Wed�ug mojej �ony umiej�tno�� �stawienia czo�a� to dow�d silnego charakteru. Tak mocno wesz�o jej to w krew, �e nie spos�b wyt�umaczy� jej, �e to nie zawsze konieczne. Przede wszystkim chroni swego syna.</p><p>��Jaki on jest?</p><p>��Julian? Ma dwie lewe r�ce. Morderstwo znacznie przerasta jego mo�liwo�ci. Zw�aszcza �e Zofia pomog�a mu, kiedy nie wiedzia�, co ze sob� pocz��. Dzi�ki niej od czasu do czasu statystowa�. Nie potrafi� lepiej wykorzysta� sytuacji. On op�akiwa� Zofi�. Kiedy� bardzo j� kocha�. Jako m�ody ch�opak przypina� w pokoju jej zdj�cia. S�ucha� jej p�yt. Teraz ju� tego nie robi.</p><p>Po Simeonidisie wida� by�o narastaj�ce zm�czenie.</p><p>��Zostawi� pan�w samych � powt�rzy�. � Nie wstydz� si�, �e przed kolacj� musz� sobie uci�� drzemk�. Zreszt� ta s�abostka podoba si� mojej �onie. Bierzcie si� do pracy, macie niewiele czasu. Bardzo mo�liwe, �e policja w ko�cu znajdzie legalny spos�b, by zakaza� dost�pu do mego archiwum.</p><p>Simeonidis odszed�. Us�yszeli, jak otwieraj� si� drzwi w ko�cu korytarza.</p><p>��Co o nim my�lisz? � zapyta� Marek.</p><p>��Ma pi�kny g�os i przekaza� go c�rce. To wojownik, cz�owiek silny, inteligentny, umiej�cy gra� i niebezpieczny.</p><p>��A jego �ona?</p><p>��Zwyk�a idiotka � stwierdzi� �ukasz.</p><p>��Szybko j� wyeliminowa�e�.</p><p>��Idioci te� mog� zabija�, rozum nie jest do tego konieczny. Zw�aszcza tacy jak ona � manifestuj�cy g�upi� wojowniczo��. Przys�uchiwa�em si�, jak m�wi�a do policjanta. Wali prosto z mostu i wydaje si� z siebie bardzo zadowolona. A zadowoleni z siebie idioci s� zdolni do zabijania.</p><p>Marek kiwa� g�ow�, kr���c po pokoju. Przystan�� przed pud�em z dokumentacj� z roku 1982, popatrzy� na nie przez chwil�, ale nawet go nie dotkn��, i ruszy� dalej, przypatruj�c si� p�kom. �ukasz szpera� w torbie.</p><p>��Wystaw pud�o z osiemdziesi�tego drugiego � powiedzia�. � Stary ma racj�, by� mo�e zosta�o nam niewiele czasu, bo Prawo zamknie przed nami te drzwi.</p><p>��Dompierre nie przegl�da� roku osiemdziesi�tego drugiego. Mo�e stary si� pomyli�, a mo�e celowo sk�ama�. Interesuj�cy jest rok tysi�c dziewi��set siedemdziesi�ty �smy.</p><p>��Przed tym pud�em nie ma kurzu? � zapyta� �ukasz.</p><p>��W�a�nie � potwierdzi� Marek. � �adne inne nie by�o od dawna przesuwane. Policja nie zd��y�a jeszcze wetkn�� w nie nosa.</p><p>Wystawi� pud�o z napisem �1978� i po prostu wysypa� jego zawarto�� na st�. �ukasz szybko przejrza� papiery.</p><p>��To wszystko dotyczy jednej opery � powiedzia�. � �Elektry�, wystawianej w Tuluzie. Dla nas to nic nie znaczy. Ale Dompierre wiedzia�, dlaczego szuka w�a�nie tu.</p><p>��Bierzmy si� do roboty � mrukn�� Marek, nieco przera�ony mas� starych artyku��w prasowych, odr�cznych zapisk�w dodawanych tu i �wdzie przez Simeonidisa, zdj�� i wywiad�w. Wycinki prasowe by�y starannie po��czone spinaczami.</p><p>��Szukaj przesuni�tych spinaczy � podpowiedzia� �ukasz. � To do�� wilgotny pok�j, na papierze musia�y zosta� �lady rdzy albo lekki odcisk spinacza. Dzi�ki temu zorientujemy si�, kt�re artyku�y zwr�ci�y uwag� Dompierre�a. Strasznie tego du�o.</p><p>��W�a�nie to robi�. � Marek si� u�miechn��. � Krytycy wynosili Zofi� pod niebiosa. Podoba�a im si�. M�wi�a, �e by�a jedn� w�r�d wielu, do�� przeci�tn�, ale to nie do ko�ca prawda. Mateusz ma racj�. Co ty wyprawiasz? Lepiej mi pom�.</p><p>�ukasz wk�ada� do torby jakie� paczki.</p><p>��Mam � oznajmi� nieco g�o�niej Marek. � Tych pi�� spinaczy kto� niedawno wsun�� na nowo.</p><p>Marek wzi�� trzy pliki wycink�w, �ukasz dwa. Czytali w milczeniu i szybko. Tak up�ywa�y d�ugie minuty. Artyku�y by�y obszerne.</p><p>��Wspomnia�e�, �e recenzje by�y pochlebne? � odezwa� si� �ukasz. � Ten na pewno nie rozczula� si� nad Zofi�.</p><p>��Ten r�wnie� nie � doda� Marek. � Atakuje bezpardonowo. Pewnie by�o jej przykro. Staremu Simeonidisowi tak�e � zanotowa� na marginesie: �Cholerny ba�wan�. Ciekawe, kto jest tym cholernym ba�wanem.</p><p>Marek zerkn�� na d� stronicy, szukaj�c nazwiska recenzenta.</p><p>���ukaszu � szepn�� � ten ba�wan nazywa si� Daniel Dompierre. Nie wydaje ci si�, �e to nie mo�e by� zbieg okoliczno�ci?</p><p>�ukasz wzi�� od Marka artyku�.</p><p>��W takim razie nasz Dompierre � powiedzia� � ten zamordowany, prawdopodobnie nale�y do rodziny? To bratanek, kuzyn albo syn krytyka? Dlatego wiedzia� o czym�, co wi��e si� z t� oper�?</p><p>��Prawdopodobnie co� w tym jest. Elementy zaczynaj� uk�ada� si� w ca�o��. A jak nazywa si� tw�j krytyk, kt�ry zaatakowa� Zofi�?</p><p>��Rene de Fremonville. Nie s�ysza�em. Zreszt�, nie mam zielonego poj�cia o muzyce. Zaczekaj, to zabawne.</p><p>�ukasz wr�ci� do lektury, a jego twarz nagle si� odmieni�a. Marka ogarn�a ju� nadzieja.</p><p>��I co? � zapyta� Marek.</p><p>��Nie napalaj si�, to nie ma nic wsp�lnego z Zofi�. Zainteresowa� mnie artyku� na odwrocie wycinka. A w�a�ciwie pocz�tek artyku�u, te� Fremonville�a, ale na temat innej sztuki teatralnej � totalnej bzdury, powierzchownej i niesp�jnej, dotycz�cej wewn�trznego �ycia ch�opaka, kt�ry w roku tysi�c dziewi��set siedemnastym tkwi� w okopach. To ci�gn�cy si� prawie przez dwie godziny monolog, podobno piekielnie nudny. Niestety nie ma zako�czenia artyku�u.</p><p>��Cholera, chyba nie zamierzasz teraz si� tym zajmowa�. Do diab�a z tym, nie czas na to! Nie po to jechali�my do Dourdan!</p><p>��Zamknij si�. W jednym ze zda� Fremonville pisze, �e zachowa� po ojcu wojenne pami�tniki i �e autor sztuki m�g�by znale�� inspiracj� w tego rodzaju dokumentach, podczas gdy wybra� teatr wojennej wyobra�ni. Potrafisz mnie zrozumie�? Pami�tniki wojenne! Pisane na froncie, od sierpnia tysi�c dziewi��set czternastego do pa�dziernika tysi�c dziewi��set osiemnastego roku! Siedem brulion�w! Naprawd� tego nie rozumiesz!? To pe�na seria! Oby tylko okaza�o si�, �e ten ojciec by� wie�niakiem! To by�by prawdziwy bia�y kruk, nies�ychana rzadko��! Bo�e, spraw, aby ojciec Fremonville�a okaza� si� wie�niakiem! Cholera, jak dobrze, �e tu z tob� przyjecha�em!</p><p>�ukasz, kt�rego rozpiera�o szcz�cie i podnieca�a nadzieja, wsta� i teraz kr��y� po p�mrocznym pokoju, raz po raz zerkaj�c na po��k�y skrawek starej gazety. Zniecierpliwiony Marek wr�ci� do przegl�dania dokument�w, kt�re zainteresowa�y Dompierre�a. Poza artyku�ami krytycznie oceniaj�cymi Zofi� by�y w�r�d nich trzy pliki zawieraj�ce teksty bardziej plotkarskie, relacjonuj�ce powa�ny incydent, kt�ry przez wiele dni zak��ca� spektakle �Elektry�.</p><p>��Pos�uchaj � Marek zwr�ci� si� mimo wszystko do �ukasza.</p><p>Ale nie zdo�a� go zainteresowa�. �ukasz by� daleko, okopa� si� i nie dopuszcza� g�os�w z zewn�trz, ca�kowicie poch�oni�ty odkryciem, nie potrafi� nawet cz�stki uwagi po�wi�ci� innym sprawom. A przecie� pocz�tkowo naprawd� wykazywa� dobr� wol�. Te dzienniki wojenne to by� przekl�ty pech! Marek, niezadowolony z takiego zwrotu sytuacji, czyta� cicho, ju� tylko dla siebie. Siedemnastego czerwca 1978 roku, p�torej godziny przed spektaklem, przebywaj�ca w swej garderobie Zofia Simeonidis pad�a ofiar� brutalnej napa�ci na tle seksualnym i tylko cudem unikn�a gwa�tu. Zgodnie z jej relacj� napastnik uciek�, sp�oszony jakimi� odg�osami. Nie potrafi�a dostarczy� dok�adniejszych informacji na jego temat. By� ubrany w ciemn� bluz�, na twarzy mia� niebiesk� we�nian� kominiark� i bi� j� pi�ciami, usi�uj�c powali� na ziemi�. Zdj�� kominiark�, ale wtedy Zofia by�a zbyt oszo�omiona, �eby zapami�ta� jego twarz, a zreszt� m�czyzna zgasi� przedtem �wiat�o. Zofia Simeonidis ca�a posiniaczona, ale na szcz�cie bez powa�niejszych obra�e�, dozna�a szoku i trafi�a do szpitala na obserwacj�. Mimo to �piewaczka nie chcia�a wnosi� oskar�enia, tote� nie wszcz�to w tej sprawie �ledztwa. Mog�c snu� jedynie domys�y, dziennikarze przypuszczali, �e napastnikiem by� jeden ze statyst�w, poniewa� o tej porze publiczno�� nie mia�a wst�pu do teatru. Z kr�gu podejrzanych wykluczono pi�ciu solist�w � dwaj z nich byli s�awnymi �piewakami, a ca�a pi�tka przyby�a do teatru ju� po zaj�ciu, co potwierdzali portierzy, ludzie starsi i r�wnie� pozostaj�cy poza podejrzeniem. Mi�dzy wierszami mo�na by�o wyczyta�, �e orientacja m�czyzn-solist�w chroni�a ich skuteczniej ni� s�awa czy godzina przyj�cia do pracy. Je�li za� idzie o statyst�w, to og�lnikowy opis napastnika, jaki przedstawi�a Zofia, nie pozwala� na skierowanie podejrze� na konkretne osoby. Jednak dwaj z nich nie pojawili si� nazajutrz na pr�bie. Dziennikarze przyznawali, �e jest to zjawisko do�� powszechne, a zatem nie mo�e by� traktowane jako dow�d obci��aj�cy, poniewa� w �wiatku statyst�w, zbieraninie kobiet i m�czyzn, kt�rym p�acono n�dzne dni�wki, ka�dy got�w by� zrezygnowa� ze spektaklu na rzecz bardziej obiecuj�cego castingu do reklamy. Dodawali, �e w kr�gu podejrzanych s� tak�e pracownicy techniczni.</p><p>Kr�g podejrzanych by� zatem szeroki. Marek zmarszczy� brwi, zerkaj�c znowu na recenzje Daniela Dompierre�a i Rene de Fremonville�a. Jako krytycy operowi nie pisali zbyt du�o na temat okoliczno�ci tego zaj�cia, zaznaczaj�c jedynie, �e Zofia Simeonidis mia�a przykry wypadek i dlatego przez trzy dni zast�powa�a j� dublerka, Natalia Domesco, kt�rej �a�osne na�ladownictwo ostatecznie pogr��y�o �Elektr�, spektakl, kt�rego nie ocali�by nawet powr�t Zofii Simeonidis � po wyj�ciu ze szpitala �piewaczka ponownie o�wiadczy�a, �e nie mo�e sprosta� roli przeznaczonej dla sopranu dramatycznego. W konkluzji krytycy pisali, �e �piewaczka nie mo�e wypadkiem t�umaczy� braku warunk�w g�osowych i �e pope�ni�a godny ubolewania b��d, pr�buj�c w �Elektrze� sprosta� roli znacznie przerastaj�cej jej mo�liwo�ci.</p><p>Marka dra�ni�y te uwagi.</p><p>��Oczywi�cie Zofia sama m�wi�a im, �e nigdy nie sta�a si� wybitn� diw� operow�. By� mo�e nie powinna porywa� si� na rol� Elektry. By� mo�e. Zreszt� on i tak si� na tym nie zna�, wiedzia� o operze nie wi�cej ni� �ukasz. Ale te napastliwe komentarze dw�ch krytyk�w wyprowadza�y go ju� z r�wnowagi. Nie, Zofia nie zas�u�y�a sobie na to.</p><p>Marek si�gn�� po inne kartony, czyta� recenzje innych oper. I znowu same pochwa�y, czasem zachwyt albo zwyczajne zadowolenie, i znowu ostre, mia�d��ce zarzuty ze strony Dompierre�a i Fremonville�a, nawet kiedy Zofia gra�a role przeznaczone dla jej sopranu lirycznego. Najwyra�niej ci dwaj nie lubili Zofii, i to ju� od pocz�tku jej kariery. Marek odstawi� kartony na miejsce i rozmy�la�, opar�szy brod� na pi�ciach. Zrobi�o si� ju� niemal ca�kiem ciemno i �ukasz w��czy� dwie lampki.</p><p>Zofia zosta�a napadni�ta� Nie ��da�a przeprowadzenia �ledztwa, mimo �e pobito j� i zraniono. Powr�ci� do �Elektry�, b�yskawicznie przerzuci� inne recenzje tej opery � wszystkie zawiera�y z grubsza to samo: s�aba inscenizacja, kiepska scenografia, napa�� na Zofi� Simeonidis, oczekiwany powr�t �piewaczki� Od tamtych dw�ch r�ni�o je jedno � krytycy doceniali podj�cie przez Zofi� tego wyzwania, nie pot�piaj�c jej jak Dompierre i Fremonville. Nie mia� poj�cia, co wybra� z pud�a obejmuj�cego rok 1978. Trzeba by to wszystko przeczyta� i wnikliwie przeanalizowa�, uwzgl�dniaj�c wszelkie szczeg�y. Por�wnywa�, wychwyci� to, co wyr�nia�o artyku�y wybrane przez Krzysztofa Dompierre�a. Nale�a�o przepisa� przynajmniej artyku�y czytane przez zmar�ego. To by�o mn�stwo pracy, godziny mozolnej pracy.</p><p>I w�a�nie wtedy do pokoju wszed� Simeonidis.</p><p>��Musicie si� pospieszy� � powiedzia�. � Policja ju� stara si� znale�� spos�b na natychmiastowe zamkni�cie mojego archiwum. Nie maj� teraz czasu, �eby je przetrz�sn��, a obawiaj� si�, �e zab�jca ich ubiegnie. S�ysza�em, jak ten g�upek z do�u rozmawia� przez telefon. Chce zapiecz�towa� pok�j. Wygl�da na to, �e nie b�dzie mia� problem�w z uzyskaniem nakazu.</p><p>��Prosz� si� nie niepokoi� � powiedzia� �ukasz. � Za p� godziny z tym si� uporamy.</p><p>��Wspaniale. � Simeonidis patrzy� na nich z uznaniem. � Pracujecie bardzo szybko.</p><p>��A tak przy okazji� � wtr�ci� Marek. � Czy pa�ski pasierb statystowa� tak�e w �Elektrze�?</p><p>��W Tuluzie? Na pewno � Simeonidis skin�� g�ow�. � By� statyst� we wszystkich przedstawieniach od siedemdziesi�tego trzeciego do siedemdziesi�tego �smego roku. Dopiero potem rzuci� teatr. Ale nie tra�cie czasu na rozpracowanie go, nic wam to nie da.</p><p>��Czy Zofia rozmawia�a z panem na temat tej napa�ci przed spektaklem �Elektry�?</p><p>��Zofia nie znosi�a, kiedy kto� o tym m�wi� � odpar� po chwili milczenia.</p><p>Kiedy stary Grek wyszed�, Marek spojrza� na �ukasza, kt�ry rozpar� si� w wygniecionym fotelu, wyci�gn�� nogi i bawi� si� wycinkiem gazety.</p><p>��Za p� godziny?! � wrzasn�� Marek. � Nic nie robisz, dumasz o tych swoich wojennych pami�tnikach, a tu jest mn�stwo rzeczy do przepisania, i spokojnie decydujesz, �e wynosisz si� st�d za p� godziny?</p><p>Nie ruszaj�c si� z miejsca, �ukasz wskaza� palcem sw� torb�.</p><p>��Wpakowa�em tam � powiedzia� � dwa i p� kilograma laptopa, dziewi�� kilogram�w skanera, wod� kolo�sk�, slipy, gruby sznur, �piw�r, szczotk� do z�b�w i kawa�ek chleba. Teraz chyba rozumiesz, dlaczego chcia�em jecha� na dworzec taks�wk�. Przygotuj mi te dokumenty, zeskanujemy wszystko, co chcesz, i zabierzemy to ze sob� do naszej rudery. To proste.</p><p>��Pomy�la�e� o zabraniu skanera?</p><p>��Po tym, co sta�o si� z Dompierre�em, �atwo by�o przewidzie�, �e policja b�dzie d��y�a do wprowadzenia zakazu kopiowania materia��w z archiwum. Przewidywanie manewr�w wroga, przyjacielu, to sekret zwyci�skiej wojny. Oficjalny rozkaz przyjdzie szybko, ale ju� po naszym wyj�ciu. Pospiesz si�.</p><p>��Przepraszam ci� � powiedzia� Marek. � Ostatnio ci�gle si� denerwuj�. Zreszt� ty te�.</p><p>��Nie, ja zapalam si� do r�nych rzeczy. Ale to nie nerwy.</p><p>��To tw�j sprz�t? � zapyta� Marek. � Jest wart maj�tek.</p><p>�ukasz wzruszy� ramionami.</p><p>��Po�yczyli mi go na wydziale, musz� odda� sprz�t za cztery miesi�ce. Tylko przewody elektryczne s� moje.</p><p>Roze�mia� si� i w��czy� komputer. W miar� jak ubywa�o dokument�w do kopiowania, Marek si� uspokaja�. Nie wiedzia�, czy da si� z nich co� wywnioskowa�, jednak �wiadomo��, �e b�dzie m�g� przegl�da� je bez po�piechu, w zaciszu swego �redniowiecznego drugiego pi�tra, przynios�a mu ulg�. Najwa�niejsze materia�y z wybranego pud�a znalaz�y si� na dysku komputera.</p><p>��Teraz zdj�cia � powiedzia� �ukasz, kiwaj�c r�k�.</p><p>��Tak uwa�asz?</p><p>��Jasne. Dawaj zdj�cia.</p><p>��Ale s� tu tylko fotosy Zofii.</p><p>��Nie ma �adnych uj�� zbiorowych, artyst�w k�aniaj�cych si� publiczno�ci, kolacji po pr�bie generalnej?</p><p>��Tylko Zofia, przecie� ju� ci m�wi�em.</p><p>��W takim razie dajmy sobie spok�j.</p><p>�ukasz z�o�y� sprz�t i owin�� go starym �piworem, a potem zwi�za� wszystko sznurem i zawiesi� na d�ugiej linie. Nast�pnie cichutko otworzy� okno i ostro�nie spu�ci� delikatny �adunek.</p><p>��Nie ma pokoju bez szczelin � powiedzia�. � A pod ka�d� dziur� w �cianie musi by� pod�o�e. To okno wychodzi na �mietnik, na podw�rku za domem. Miejsce jest bezpieczniejsze ni� ulica. Gotowe.</p><p>��Kto� tu idzie � ostrzeg� Marek.</p><p>�ukasz zrzuci� lin� i bezszelestnie zamkn�� okno. Usiad� na starym fotelu i przybra� nonszalanck� poz�.</p><p>Policjant wkroczy� do archiwum z dumn� min� my�liwego, kt�ry ustrzeli� kuropatw� w locie.</p><p>��Zabrania si� kopiowania dokument�w, zabrania si� wgl�du do archiwum � o�wiadczy� g�upek. � Takie s� najnowsze rozkazy. Prosz� zabra� rzeczy i opu�ci� to pomieszczenie.</p><p>Marek i �ukasz wykonali polecenie i gniewnie mrucz�c pod nosem, poszli za policjantem. Kiedy weszli do salonu, pani Simeonidis ko�czy�a nakrywa� st� dla pi�ciu os�b. A zatem zostali zaproszeni na kolacj�. Pi��, pomy�la� Marek, a wi�c na pewno pojawi si� jej syn. Musia� si� z nim spotka�. Podzi�kowali. Policjant przeszuka� ich, zanim zaj�li miejsca, potem opr�ni� ich torby. Wywraca� je na lew� stron� i gi��.</p><p>��Wszystko w porz�dku � powiedzia�. � Mo�ecie spakowa� rzeczy.</p><p>Opu�ci� salon, by uda� si� na posterunek przy wej�ciu.</p><p>��Na pa�skim miejscu � powiedzia� �ukasz � stan��bym raczej przed drzwiami archiwum i nie rusza�bym si� stamt�d, dop�ki st�d nie wyjdziemy. Nie ma pan gwarancji, �e nie spr�bujemy tam wr�ci�. Ryzykuje pan, �andarmie.</p><p>Krzywi�c si�, policjant wszed� na g�r� i usiad� w samym archiwum. Tymczasem �ukasz poprosi� Simeonidisa, �eby wskaza� mu wyj�cie prowadz�ce na podw�rko, i wymkn�� si�, �eby zabra� sprz�t. Potem schowa� go na dnie torby. Zauwa�y�, �e od pewnego czasu wyra�nie wzros�a rola �mietnik�w w jego �yciu.</p><p>��Spokojna g�owa � szepn�� do gospodarza. � Wszystkie orygina�y s� na swoim miejscu. R�cz� s�owem honoru.</p><p>Syn pojawi� si�, kiedy wszyscy zasiedli ju� do sto�u. Powolne ruchy oci�a�ego czterdziestolatka dowodzi�y, �e Julian nie odziedziczy� po matce pragnienia, aby uwa�ano go za niezast�pionego i skutecznego w dzia�aniu. Grzecznie u�miechn�� si� do dw�ch go�ci. Marek dozna� wyrzut�w sumienia, spogl�daj�c na t� niezgu�� bez ikry. Facet, kt�ry wyrobi� sobie opini� paso�yta o dw�ch lewych r�kach, wzbudza� w nim lito��, bo utkn�� mi�dzy tryskaj�c� energi� matk� i ojczymem o charakterze silnego patriarchy. Marek by� bardzo wra�liwy na takie mi�e u�miechy. A poza tym Julian op�akiwa� Zofi�. Jego twarz trudno by�o uzna� za brzydk�, cho� wygl�da�a na obrzmia��. Marek wola�by czu� do niego niech��, wrogo��, awersj�, kt�ra u�atwi�aby upatrywanie w nim zab�jcy. Poniewa� jednak nigdy nie widzia� zab�jcy, powiedzia� sobie, �e cz�owiek chwiejny, przyt�oczony przez matk� i u�miechaj�cy si� grzecznie do obcych doskonale nadaje si� na podejrzanego. Par� przelanych �ez o niczym jeszcze nie �wiadczy.</p><p>Matka Juliana tak�e nadawa�a si� na podejrzan� � bardzo ruchliwa, kr�c�ca si� mi�dzy kuchni� i salonem z zapa�em, jakiego wcale nie wymaga�o od niej obs�ugiwanie go�ci, gadatliwa ponad miar�, Janina Simeonidis by�a po prostu m�cz�ca. Marek przypatrywa� si� jej nisko zwi�zanemu koczkowi, kt�ry nawet nie drgn�� starannie upi�ty, ruchliwym d�oniom, sztucznemu o�ywieniu, niepoj�tej determinacji, z jak� nak�ada�a wszystkim porcje endywii z szynk�, s�ucha� brzmienia jej g�osu i my�la�, �e ta kobieta by�aby zdolna do wszystkiego, co pozwoli�oby jej zdoby� wi�cej w�adzy albo pieni�dzy i rozwi�za� finansowe problemy tego fajt�apy, jej syna. Po�lubi�a starego Simeonidisa. Czy z mi�o�ci? Czy dlatego �e by� ojcem s�awnej �piewaczki? A mo�e raczej, aby otworzy� przed Julianem drzwi teatr�w? Tak, zar�wno on, jak ona mieli motywy, aby zabi�, a mo�e tak�e � predyspozycje do tego czynu. Na pewno w gr� nie wchodzi� stary. Marek obserwowa�, jak zdecydowanymi ruchami kroi endywi�. Tak autorytarny m�czyzna m�g�by sta� si� tyranem, gdyby Janina nie potrafi�a si� broni�. Ale rzucaj�ce si� w oczy ciche cierpienie greckiego ojca nie pozwala�o go podejrzewa�. Co do tego wszyscy byli zgodni.</p><p>Marek nie cierpia� endywii z szynk�, chyba �e by�a przyrz�dzona jak nale�y, a to nale�a�o do rzadko�ci. Spogl�da� na �ukasza, kt�ry opycha� si� tym �wi�stwem � gorzkawym i wodnistym, i prze�yka� rosn�ce w ustach k�ski. �ukasz wzi�� na siebie ci�ar podtrzymywania rozmowy i skierowa� j� na Grecj� w pocz�tkach wieku. Simeonidis odpowiada� mu kr�tkimi frazami, a Janina stara�a si� za wszelk� cen� okaza� �ywe zainteresowanie wszystkiemu, o czym m�wiono.</p><p>Marek i �ukasz z�apali jeszcze poci�g o 22.27. Na dworzec odwi�z� ich samochodem stary Simeonidis. Jecha� pewnie i szybko.</p><p>��Skontaktujcie si� ze mn�, gdyby�cie si� czego� dowiedzieli � prosi�, �ciskaj�c ich d�onie. � Co pan tam schowa�, m�ody cz�owieku? � zapyta� �ukasza.</p><p>��Komputer, a na dysku wszystko, czego nam trzeba � odpar� �ukasz, u�miechaj�c si�.</p><p>��To dobrze. � Simeonidis westchn��.</p><p>��A w�a�nie � wtr�ci� Marek. � Dompierre przegl�da� pud�o z roku tysi�c dziewi��set siedemdziesi�tego �smego, a nie z osiemdziesi�tego drugiego. Lepiej, �eby pan o tym wiedzia�, bo mo�e natrafi pan na co�, co nam umkn�o.</p><p>Marek by� ciekaw reakcji starca. W�a�ciwie by�o to szale�stwo, bo �aden ojciec nie zabija c�rki. �aden, z wyj�tkiem Agamemnona.</p><p>Simeonidis nic nie powiedzia�.</p><p>��Skontaktujcie si� ze mn� � powt�rzy�.</p><p>Podczas godzinnej podr�y �ukasz i Marek nie odzywali si� do siebie. Marek milcza�, bo lubi� atmosfer� nocnych poci�g�w, �ukasz dlatego, �e my�la� o wojennych pami�tnikach Fremonville�a-ojca i sposobie ich zdobycia.</p></section><section><title><p>XXX</p></title><p>Kiedy Marek i �ukasz wr�cili oko�o p�nocy do swojej rudery, Vandoosier czeka� na nich w �refektarzu�. Marek zm�czony, niezdolny do uporz�dkowania zebranych informacji, mia� nadziej�, �e chrzestny nie zajmie im zbyt du�o czasu. Mimo to doskona�e wiedzia�, �e Vandoosler czeka na relacj� z wyprawy. W przeciwie�stwie do Marka �ukasz wygl�da� na pe�nego si�. Ostro�nie odstawi� wa��c� ponad dwana�cie kilo torb� i zrobi� sobie drinka. Zapyta�, gdzie le�� ksi��ki telefoniczne.</p><p>��W piwnicy � poinformowa� go Marek. � Uwa�aj, wykorzystali�my je do podparcia p�ek.</p><p>Po chwili dobieg� ich potworny ha�as, a tu� potem �ukasz wr�ci� uszcz�liwiony, nios�c pod pach� grub� ksi��k�.</p><p>��Przykro mi, ale wszystko run�o.</p><p>Wzi�� szklank� i usadowi� si� u szczytu sto�u. Wertowa� ksi��k� telefoniczn�.</p><p>��Mam nadziej�, �e nie znajd� tu ca�ej gromady abonent�w, kt�rzy nazywaj� si� Rene Fremonville � powiedzia�. � Przy odrobinie szcz�cia facet mieszka w Pary�u. To wydaje si� prawdopodobne w przypadku krytyka teatralnego i operowego.</p><p>��Czego szukacie? � zapyta� Vandoosier.</p><p>��To on szuka � burkn�� Marek. � Nie ja. Chce odnale�� krytyka, kt�rego ojciec opisa� ca�� wojn� w ma�ych kajetach. To jego pasja. Modli si� do wszystkich dzisiejszych i dawnych bog�w, aby ten ojciec okaza� si� wie�niakiem. Podobno to rzadko��. Modli� si� przez ca�� drog�.</p><p>��Czy to nie mog�oby zaczeka�? � zapyta� Vandoosier.</p><p>��Dobrze wiesz � podj�� Marek � �e dla �ukasza pierwsza wojna �wiatowa zawsze jest najwa�niejsza i nic, co si� z ni� wi��e, nie mo�e czeka�. Czasem zadaj� sobie pytanie, czy zauwa�y�, �e ju� si� zako�czy�a. Kr�tko m�wi�c, wpad� w taki nastr�j dzi� po po�udniu. Osobi�cie mam ju� po uszy tej jego Wielkiej Wojny. Interesuj� go tylko jej szale�stwa. Czy ty mnie s�yszysz, �ukaszu!? Ty nie uprawiasz ju� zawodu historyka!</p><p>��Przyjacielu � powiedzia� �ukasz, nie unosz�c g�owy i wci�� wodz�c palcem po stronicy ksi��ki telefonicznej � �pogo� za paroksyzmami zmusza do konfrontacji z istot� sprawy, zazwyczaj ukryt��.</p><p>Marek, kt�rego trudno by�oby oskar�y� o z�� wol�, powa�nie zastanawia� si� nad tym zdaniem. Zaintrygowa�o go. Zastanawia� si�, w jakim stopniu jego sk�onno�� do koncentrowania si� raczej nad �redniowieczn� codzienno�ci� ni� nad paroksyzmami wojen mog�a oddala� go od ukrytej istoty spraw. A� do tego dnia zawsze uwa�a�, �e drobne sprawy wyra�nie uwidacznia�y si� tylko w tych wielkich, a wielkie w drobnych i �e dotyczy to zar�wno historii, jak �ycia. Kiedy chrzestny wyrwa� go z zadumy, innym okiem patrzy� ju� na walki religijne i epidemie, kt�re wybija�y ca�e populacje.</p><p>��Twoje historyczne majaczenia te� mog� poczeka� � powiedzia� Vandoosier. � Znale�li�cie co� czy znowu g�wno?</p><p>Marek podskoczy�. W ci�gu kilku sekund pokona� dziewi�� stuleci i usiad� na wprost Vandooslera, cho� jego wzrok wci�� jeszcze zm�cony by� t� d�ug� podr�.</p><p>��A Aleksandra? � zapyta� niewyra�nie. � Jak potoczy�o si� przes�uchanie?</p><p>��Jak ka�de przes�uchanie kobiety, kt�ra noc morderstwa sp�dzi�a poza domem.</p><p>��Leguennec to ustali�?</p><p>��Tak. Czerwony samoch�d rano by� zaparkowany gdzie indziej ni� wieczorem. Aleksandra musia�a zmieni� zeznania, nie�le jej si� oberwa�o, a w ko�cu przyzna�a si�, �e wysz�a z domu kwadrans po jedenastej, a wr�ci�a oko�o trzeciej nad ranem. By�a na przeja�d�ce. Ponad trzy godziny, to kawa�ek czasu, co?</p><p>��Fatalnie � mrukn�� Marek. � A dok�d to pojecha�a?</p><p>��W kierunku Arras. Tak twierdzi. Autostrad�. Przysi�ga, �e nie by�a na ulicy de la Prevoyance. Ale poniewa� raz ju� sk�ama�a� Ustalili dok�adn� godzin� zgonu. Sta�o si� to mi�dzy wp� do pierwszej a drug� nad ranem. W samym �rodku jej �spaceru�.</p><p>��Fatalnie � powt�rzy� Marek.</p><p>��Fatalnie � potwierdzi� Vandoosler. � Leguennec bliski jest zako�czenia �ledztwa i przekazania sprawy s�dziemu �ledczemu.</p><p>��Tylko go do tego nie popychaj.</p><p>��Tego nie musisz mi m�wi�. Na razie trzymam go za szelki i b�d� to robi�, p�ki zdo�am. Ale jest mi coraz trudniej. A teraz m�w � masz co�?</p><p>��Wszystko jest w komputerze �ukasza � powiedzia� Marek, wskazuj�c brod� torb�. � Zeskanowa� ca�� g�r� papierzysk.</p><p>��Sprytnie � powiedzia� Vandoosler. � Co to za papiery?</p><p>��Dompierre grzeba� w pudle z materia�ami na temat �Elektry�, z tysi�c dziewi��set siedemdziesi�tego �smego. Opowiem ci to w skr�cie. By�o tam par� ciekawych drobiazg�w.</p><p>��Mam! � przerwa� im �ukasz, z trzaskiem zamykaj�c ksi��k� telefoniczn�. � R. de Fremonville jest na li�cie. Nie ma zastrze�onego numeru. To ju� krok ku zwyci�stwu.</p><p>Marek wr�ci� do sprawy Zofii i opowiada� d�u�ej, ni� zamierza�, poniewa� Vandoosler raz po raz wpada� mu w s�owo. �ukasz wypi� drugiego drinka i poszed� spa�.</p><p>��Po pierwsze � m�wi� Marek � musimy jak najszybciej ustali�, czy Krzysztof Dompierre naprawd� by� krewnym krytyka Daniela Dompierre�a i jakie ��czy ich pokrewie�stwo. Zajmiesz si� tym ju� rano. Je�eli to si� potwierdzi, mo�emy przyj��, �e krytyk natrafi� na jakie� �wi�stwo zwi�zane z t� oper� i �e opowiedzia� o tym rodzinie. Ale jakie to �wi�stwo? Jedyna niezwyk�a sytuacja to ten napad na Zofi�. Nale�a�oby ustali� nazwiska dw�ch statyst�w, kt�rzy nazajutrz nie wr�cili do pracy. To prawie niemo�liwe. Poniewa� Zofia nie zgodzi�a si� wnie�� oskar�enia, nie wszcz�to �ledztwa.</p><p>��To bardzo dziwne. Przyczyn� takiego post�powania niemal zawsze jest to samo: ofiara zna napastnika � to jej m��, kuzyn, przyjaciel, i dlatego woli unikn�� skandalu.</p><p>��Po co Piotr Relivaux mia�by atakowa� w�asn� �on� w teatralnej garderobie?</p><p>Vandoosler wzruszy� ramionami.</p><p>��W�a�ciwie nic o tym nie wiemy � powiedzia�. � Dlatego mo�emy przyj�� ka�d� hipotez�. Relivaux, Stelyos�</p><p>��Teatr by� zamkni�ty dla publiczno�ci.</p><p>��Ale Zofia mog�a wprowadzi�, kogo chcia�a. A poza tym jest jeszcze ten Julian. By� statyst�, wyst�powa� w tej operze, prawda? Jak brzmi jego nazwisko?</p><p>��Moreaux. Julian Moreaux. Wygl�da jak stary baran. Nawet o pi�tna�cie �at m�odszy nie by� raczej typem wilka.</p><p>��C� ty mo�esz wiedzie� o baranach? Sam powiedzia�e�, �e ten Julian od pi�ciu lat je�dzi� wsz�dzie za Zofi�.</p><p>��Zofia stara�a si� go wylansowa�. Julian by� przecie� pasierbem jej ojca. Mog�a by� do niego przywi�zana.</p><p>��Albo raczej on do niej. Powiedzia�e�, �e rozwiesza� w pokoju jej zdj�cia. Zofia mia�a trzydzie�ci pi�� lat, by�a pi�kn� kobiet� i s�ynn� �piewaczk�. Dla takiej m�ody, dwudziestopi�cioletni m�czyzna mo�e straci� g�ow�. T�umione uczucia, frustracja. Pewnego dnia wszed� do jej garderoby� Dlaczego nie?</p><p>��I Zofia zmy�li�aby historyjk� o napastniku w kominiarce?</p><p>��Niekoniecznie. Julian m�g� dzia�a� z zas�oni�t� twarz�. Czu�, �e nie panuje nad nami�tno�ci�. Trzeba te� za�o�y�, �e Zofia wiedzia�a, �e darzy j� uwielbieniem i �e nie mia�a w�tpliwo�ci, kim by� napastnik, nawet je�li wtargn�� do garderoby w kominiarce. �ledztwo doprowadzi�oby do potwornego skandalu. Dla Zofii najlepiej by�o wyciszy� ca�� spraw� i wi�cej o niej nie m�wi�. Natomiast Julian zrezygnowa� potem ze statystowania.</p><p>��Tak. � Marek kiwa� g�ow�. � Bardzo mo�liwe. Problem w tym, �e nie wyja�nia to �mierci Zofii.</p><p>��Mo�e po pi�tnastu latach ponowi� pr�b�. I tym razem m�g�by za to zap�aci�. Przyjazd Dompierre�a prawdopodobnie wzbudzi� jego panik�. Postanowi� uprzedzi� posuni�cia wroga.</p><p>��Ale to nie wyja�nia pojawienia si� drzewa.</p><p>��Znowu drzewo?</p><p>Marek sta� przed kominkiem i opar�szy d�o� o jego obramowanie, patrzy� na dogasaj�ce polana.</p><p>��Czego� w tym wszystkim nie potrafi� zrozumie� Mog� wyobrazi� sobie, dlaczego Krzysztof Dompierre czyta� artyku�y swego krewnego, mo�e ojca. Ale dlaczego si�gn�� po recenzje Fremonville�a? Jedyne, co ��czy�o tych krytyk�w, to nieprzychylny stosunek do Zofii i podwa�anie jej talentu.</p><p>��Dompierre i Fremoville na pewno si� przyja�nili, mo�e si� sobie zwierzali. To wyja�nia�oby zbie�no�� ich pogl�d�w i muzycznych upodoba�.</p><p>��Chcia�bym wiedzie�, co wzbudzi�o ich niech�� do Zofii.</p><p>Marek podszed� do jednego z okien weneckich i zapatrzy� si� w ciemno�ci.</p><p>��Na co patrzysz?</p><p>��Usi�uj� sprawdzi�, czy tej nocy samoch�d Lex stoi przed domem.</p><p>��Nie obawiaj si� � powiedzia� Vandoosler. � Nie ruszy si� z domu.</p><p>��Przekona�e� j�, �eby sko�czy�a z tymi spacerami?</p><p>��Nawet nie pr�bowa�em. Za�o�y�em blokad� na jej ko�o.</p><p>Vandoosler u�miechn�� si� przebiegle.</p><p>��Blokad�? Wci�� masz takie zabawki?</p><p>��Oczywi�cie. Usun� j� jutro z samego rana. Aleksandra o niczym si� nie dowie, chyba �e spr�buje noc� wybra� si� na kolejny spacerek.</p><p>��Ty naprawd� stosujesz policyjne metody. Ale gdyby� wpad� na ten pomys� wczoraj, by�aby poza wszelkim podejrzeniem.</p><p>��I wpad�em � odpar� Vandoosler. � Ale tego nie zrobi�em.</p><p>Marek odwr�ci� si�, a chrzestny powstrzyma� jego wybuch gestem r�ki.</p><p>��Nie uno� si� tak. Ju� ci powiedzia�em, �e czasami trzeba popu�ci� �y�k�. Je�eli chcesz od razu wci�gn�� ryb�, niczego si� nie dowiesz, a czasem nawet ca�a ��d� mo�e p�j�� na dno.</p><p>U�miechn�� si�, wskazuj�c wbit� w obramowanie kominka pi�ciofrankow� monet�. Zatroskany Marek spogl�da� za odchodz�cym wujem, s�ucha� jego krok�w na schodach, dop�ki nie ucich�y na czwartym pi�trze. Nie zawsze rozumia�, co te� knuje jego ojciec chrzestny, a przede wszystkim nie by� pewien, czy wci�� graj� w tej samej dru�ynie. Si�gn�� po szufelk� i starannie usypa� stosik z popio�u, przykrywaj�c nim dogasaj�ce drwa. Ale wiedzia�, �e nawet przysypane, d�ugo pozostaj� roz�arzone. Najlepiej wida� to, kiedy zgasi si� �wiat�o. I to w�a�nie uczyni� teraz Marek; siedz�c w ciemno�ci na krze�le, obserwowa� czerwieniej�cy na kominku blask drew. Tu, na tym krze�le, zmorzy� go sen. Do pokoju powl�k� si� dopiero o czwartej nad ranem, obola�y i przemarzni�ty. Nie mia� nawet si�y si� rozebra�. Oko�o si�dmej us�ysza� na schodach kroki Vandooslera. W�a�nie. Blokada. Rozespany, w��czy� komputer, kt�ry �ukasz ustawi� mu wczoraj na biurku.</p></section><section><title><p>XXXI</p></title><p>Kiedy oko�o jedenastej rano Marek wy��czy� komputer, w domu ju� nikogo nie by�o. Stary Vandoosler wyszed�, �eby zdoby� najnowsze wie�ci, Mateusz gdzie� znikn��, a �ukasz wyruszy� na poszukiwanie siedmiu wojennych kajet�w. Przez cztery godziny Marek przegl�da� na ekranie komputera wszystkie wycinki prasowe, raz po raz wracaj�c do wielu artyku��w i zachowuj�c w pami�ci sformu�owania, szczeg�y, cechy wsp�lne i r�nice.</p><p>Czerwcowe s�o�ce grza�o do�� mocno i Marek po raz pierwszy pomy�la�, �e warto zabra� ze sob� fili�ank� kawy, aby wypi� j� na trawie. Mia� nadziej�, �e poranne, �wie�e powietrze uwolni go od b�lu g�owy. Lokatorzy rudery zostawili ogr�d w�asnemu losowi, tote� r�s� dziko. Marek udepta� metr kwadratowy wybuja�ej trawy, przyni�s� spory kawa�ek dykty i usiad� na nim, wystawiaj�c twarz do s�o�ca. Nie wiedzia�, w jakim kierunku pod��a�. Zna� ju� zebrane dokumenty na pami��. A pami�� mia� dobr� i zorganizowan�, bo ta idiotka zachowywa�a wszystko, nie uwalniaj�c go od banalnych szczeg��w, od wspomnie� i goryczy. Marek usiad� po turecku, przybieraj�c poz� fakira. Wizyta w Dourdan niewiele mu da�a. Dompierre nie �y�, a wraz z nim umar�a jego tajemnica. Marek nie wiedzia�, jak j� odkry�. Nie wiedzia� nawet, czy by�a warta zachodu.</p><p>Aleksandra sz�a ulic�, nios�c torb� z zakupami. Marek pomacha� jej r�k�. Usi�owa� wyobrazi� j� sobie w roli morderczyni, ale to bola�o. Co j� podkusi�o, �eby przez trzy godziny w��czy� si� noc� po autostradach? Po co i dok�d je�dzi�a?</p><p>Marek poczu� si� bezu�yteczny, bezradny, wyja�owiony. Mia� wra�enie, �e co� przeoczy�. Odk�d �ukasz powiedzia� to zdanko o istocie sprawy, tkwi�cej w poszukiwaniu paroksyzm�w, nie m�g� odzyska� r�wnowagi ducha. Dr�czy�o go to. Problem dotyczy� zar�wno jego podej�cia do bada� nad �redniowieczem, jak i metody pracy nad spraw� Zofii. Znu�ony tymi mia�kimi rozwa�aniami i bez�adem my�li, wsta� z dykty i zaj�� si� obserwacj� frontu zachodniego. �mieszne, �e tak �atwo ulegli manii �ukasza. �adnemu z nich nawet nie przysz�o do g�owy, �e mo�na by inaczej nazywa� ten s�siedni dom. Relivaux na pewno jeszcze nie wr�ci�, chrzestny uprzedzi�by go o tym. Czy policja zdo�a�a sprawdzi� jego tulo�skie alibi?</p><p>Marek postawi� fili�ank� na dykcie i po cichu wyszed� z ogrodu. Z ulicy przypatrywa� si� frontowi zachodniemu. Wydawa�o mu si�, �e sprz�taczka przychodzi tylko we wtorki i pi�tki. Jaki dzi� by� dzie�? Czwartek. Nic w domu nie zdradza�o obecno�ci cz�owieka. Zerkn�� na wysok�, zadban� bram�, na kt�rej nie by�o wida� �ladu rdzy, bezkarnie z�eraj�cej ich bram�. Ca�e ogrodzenie frontu zachodniego naje�one by�o kolcami, prezentuj�cymi si� do�� gro�nie. Sztuka polega�a na tym, �eby wspi�� si�, nie zwracaj�c uwagi s�siad�w ani przechodni�w, a przy tym by� wystarczaj�co zr�cznym, by nie nabi� si� na stercz�ce ostrza. Marek zerkn�� w prawo i w lewo. Uliczka �wieci�a pustkami. Bardzo polubi� ten cichy zau�ek. Podszed� do wysokiego �mietnika i, jak tamtej nocy �ukasz, wspi�� si� na niego. Trzymaj�c si� krat, po kilku pr�bach zdo�a� przerzuci� nogi nad kolcami.</p><p>Ucieszy�a go zwinno��, jak� wykaza� si� przed sob� samym. Zeskoczy� do ogrodu s�siad�w, my�l�c, �e by�by ca�kiem niez�ym zbieraczem, ale nie my�liwym, zr�cznym i delikatnym. Zachwycony sob�, poprawi� srebrne sygnety, kt�re poprzekr�ca�y si� podczas wspinaczki, i spokojnym krokiem podszed� do m�odego buka. Ale w�a�ciwie po co? Czy warto by�o zadawa� sobie tyle trudu, �eby popatrze� na to g�upie, nieme drzewo? Po nic, wy��cznie dlatego, �e sobie to obieca� i �e mia� wy�ej uszu babrania si� w tej historii, w niespodziewanych nocnych wyprawach Aleksandry, z ka�dym dniem coraz bardziej podejrzanych. Ta idiotka, ta porywcza dziewczyna, robi�a wszystko na opak.</p><p>Marek opar� d�o� na ch�odnym pniu, potem dotkn�� go tak�e drug� r�k�. Drzewo by�o jeszcze tak m�ode, �e m�g� obj�� je palcami. W�a�nie, mia� ochot� je udusi�, zacisn�� mu r�ce na gardle i trzyma�, dop�ki mi�dzy dwoma haustami powietrza nie wyzna, po co przysz�o do tego ogrodu. Zniech�cony opu�ci� r�ce. Przecie� nie mo�na udusi� drzewa. Drzewo milczy jak gr�b, jest nieme, gorsze od ryby, nie puszcza nawet baniek. Wypuszcza tylko li�cie, obrasta drewnem, zapuszcza korzenie. No i wytwarza tlen, a to do�� przydatne. Ale poza tym ju� nic. Milczy. Milczy jak Mateusz, kt�ry pr�bowa� zmusi� stosy ko�ci i krzemienia, �eby przem�wi�y. Niemy facet rozmawiaj�cy z niemymi przedmiotami � dobrana gromadka! Mateusz zapewnia�, �e potrafi ich s�ucha�, �e wystarczy zna� ich j�zyk i uwa�nie si� im przys�uchiwa�. Marek, kt�ry wola� gadulstwo tekst�w, w�asne i innych ludzi, nie umia� zrozumie� takich milcz�cych rozm�w. Ale przecie� Mateusz w ko�cu czego� si� dowiadywa�, to by� niepodwa�alny fakt.</p><p>Usiad� pod drzewem. Trawa wok� niego nie zd��y�a jeszcze porz�dnie odrosn��, dwukrotnie wyrywana w tym miejscu. Na razie by� to tylko rzadki, trawiasty puszek. Marek g�adzi� go r�k�. Wkr�tce trawa b�dzie silna i wysoka, i nic nie da si� ju� pod ni� zauwa�y�. Wszyscy zapomn� o drzewie i tym skrawku przekopanej ziemi. Rozgniewany zacz�� wyrywa� k�pki trawy. Co� tu by�o nie w porz�dku. Ziemia by�a ciemna, t�usta, prawie czarna. Dok�adnie pami�ta� te dwa dni, kiedy otworzyli i zasypali pusty r�w. Jeszcze teraz mia� przed oczyma Mateusza, stoj�cego do p� �ydki w dole i s�ysza� te s�owa: wystarczy, powinni na tym poprzesta�, warstwy ziemi by�y na swoim miejscu, nikt ich nie narusza�. Widzia� jego go�e stopy w sanda�ach, przysypane ziemi�. Ale ziemi� gliniast�, ��tobr�zow�, lekk�. Taka sama ziemia zatka�a t� bia�� fajk�, kt�r� wygrzeba� st�d Mateusz. Powiedzia� wtedy: �osiemnasty wiek�. Tamta ziemia by�a jasna, sypka. A kiedy zakopywali r�w, przemieszali pr�chnic� z jasn� ziemi�. Jasn�, zupe�nie inn� ni� ta, kt�ra teraz przesypywa�a mu si� mi�dzy palcami. Czy�by to by�a nowa pr�chnica? Marek zacz�� rozgrzebywa� ziemi�, coraz g��biej i g��biej. Wsz�dzie natrafia� na czarn�, t�ust� gleb�. Okr��y� drzewo, przygl�daj�c si� otaczaj�cej go ziemi. Nie mia� ju� cienia w�tpliwo�ci � pod�o�e w tym miejscu zosta�o ponownie przekopane. Warstwy ziemi uk�ada�y si� inaczej ni� wtedy, kiedy zako�czyli prac�. Jednak po nich kopali jeszcze policjanci. Mo�e wdarli si� g��biej, mo�e przemie�cili warstwy czarnej, le��cej tam ziemi. Prawdopodobnie w�a�nie tak by�o. Nie potrafili odr�ni� nienaruszanych warstw i dokopali si� g��boko, do czarnej ziemi, kt�r� potem rozsypali na samym wierzchu. Nie istnia�o inne wyja�nienie. Nic si� wi�c nie sta�o.</p><p>Marek siedzia� pod drzewem jeszcze przez chwil�, rozgarniaj�c palcami ziemi�. Podni�s� kawa�ek gresu, silniej kojarz�cy mu si� z XVI ni� z XVIII stuleciem. Poniewa� jednak nie bardzo si� na tym zna�, wsun�� go do kieszeni. Wsta�, poklepa� pie� drzewa, aby uprzedzi� je, �e odchodzi, a potem zn�w przeskoczy� przez ogrodzenie. Kiedy stawia� stop� na �mietniku, zauwa�y� wracaj�cego do domu wuja.</p><p>��Gratuluj� dyskrecji � mrukn�� Vandoosler.</p><p>��Co z tego? � odburkn�� Marek, otrzepuj�c d�onie o nogawki. � Poszed�em tylko przyjrze� si� drzewu.</p><p>��A mo�e z nim gaw�dzi�e�? Powiedzia�o co� ciekawego?</p><p>���e policjanci Leguenneca kopali znacznie g��biej ni� my, bo a� do szesnastego wieku. Mateusz ma racj� � ziemia potrafi przem�wi�. A co u ciebie?</p><p>��Zejd� z tego �mietnika, to nie b�d� musia� krzycze�. Krzysztof Dompierre by� synem krytyka Daniela Dompierre�a. To ju� wiemy. Co do Leguenneca, to zacz�� ju� analizowanie archiwum Simeonidisa, ale drepcze w miejscu, tak jak my. Mo�e si� tylko cieszy�, �e osiemna�cie �odzi, kt�re zagin�y podczas sztormu w Bretanii, bezpiecznie zawin�o do portu.</p><p>Id�c przez ogr�d, Marek zabra� fili�ank� po kawie. Na dnie zosta�a kropla zimnego napoju, a on wys�czy� j� �apczywie.</p><p>��Ju� prawie po�udnie � powiedzia�. � Doprowadz� si� do porz�dku, a potem skocz� do �beczki� co� przek�si�.</p><p>��Pozwalasz sobie na zbytki � rzek� Vandoosler.</p><p>��Tak, ale dzi� czwartek. To ku czci Zofii.</p><p>��Jeste� pewien, �e nie chodzi ci raczej o spotkanie z Aleksandr�? A mo�e o zraziki?</p><p>��Nie to chcia�em powiedzie�. Idziesz ze mn�?</p><p>Aleksandra siedzia�a na swym sta�ym miejscu i nak�ania�a do jedzenia synka, kt�ry najwyra�niej d�sa� si� dzisiaj na ca�y �wiat. Marek pog�adzi� Cyryla po kr�conych w�osach i pozwoli� mu si� bawi� sygnetami. Ma�y lubi� pier�cionki �wi�tego Marka. A Marek opowiada� mu, �e dosta� je od pewnego czarodzieja i �e kry�y sekret, ale on jeszcze go nie odkry�. Czarodziej odlecia�, bo spieszy� si� na obiad, i nie zd��y� mu wyjawi� tajemnicy swego daru. Cyryl pociera� sygnety, obraca� je, dmucha� na nie, ale nic si� nie dzia�o. Marek poszed� przywita� si� z Mateuszem, kt�ry sta� za barem jak s�up soli.</p><p>��Ca ci jest? � zapyta� go Marek. � Wygl�dasz, jakby� skamienia�.</p><p>��Nie skamienia�em, jestem przygwo�d�ony. Przebiera�em si� w po�piechu, w�o�y�em wszystko � koszul�, kamizelk�, muszk�, ale zapomnia�em o butach. Julia m�wi, �e nie mog� obs�ugiwa� klient�w w sanda�ach. To dziwne, ale w tych sprawach jest niesamowicie rygorystyczna.</p><p>��Ja j� rozumiem. � Marek si� u�miechn��. � Przynios� ci pantofle. A ty przygotuj dla mnie zrazy.</p><p>Marek wr�ci� po pi�ciu minutach � z pantoflami i fajk� z ceramiki.</p><p>��Przypominasz sobie t� fajk� i ziemi�? � zapyta� Mateusza.</p><p>��Oczywi�cie.</p><p>��Dzi� rano poszed�em odwiedzi� drzewko. Na wierzchu le�y teraz zupe�nie inna ziemia. Jest czarna i t�usta.</p><p>��Jak ta, kt�r� masz za paznokciami?</p><p>��W�a�nie.</p><p>��To znaczy, �e policjanci kopali g��biej ni� my.</p><p>��Te� tak pomy�la�em.</p><p>Marek schowa� kawa�ki fajki do kieszeni i poczu� pod palcami gres. Zawsze przek�ada� z kieszeni do kieszeni wiele bezu�ytecznych drobiazg�w, z kt�rymi nie potrafi� si� rozsta�. Jego kieszenie robi�y z nim to samo co jego pami�� � rzadko zostawia�y go w spokoju.</p><p>Maj�c ju� na nogach buty, Mateusz zaprowadzi� Marka i Vandooslera do stolika Aleksandry, kt�ra powiedzia�a, �e nie ma nic przeciwko temu. Poniewa� sama o tym nie wspomina�a, Marek r�wnie� nie odwa�y� si� porusza� kwestii przes�uchania, kt�remu poddano j� wczoraj. Aleksandra zapyta�a, jak przebieg�a podr� do Dourdan i jak miewa si� jej dziadek. Marek zerkn�� na wuja, kt�ry leciutko skin�� g�ow�. Marek wstydzi� si�, �e prosi� o przyzwolenie na t� rozmow� z Lex, i zrozumia�, �e w�tpliwo�ci znacznie silniej, ni� s�dzi�, podkopa�y w nim wiar� w jej niewinno��. Szczeg�owo opowiedzia� jej o tym, co zawiera�o pud�o z roku 1978, ale sam ju� nie wiedzia�, czy robi to szczerze, czy mo�e �popuszcza �y�k�, �eby �ledzi� jej reakcje. Jednak Aleksandra by�a przygaszona i nie przejawia�a �adnych reakcji. Powiedzia�a tylko, �e powinna w najbli�szy weekend odwiedzi� dziadka.</p><p>��Na razie odradza�bym pani t� wizyt� � powiedzia� Vandoosler.</p><p>Aleksandra zmarszczy�a brwi i wymierzy�a w niego palec.</p><p>��Czy jest a� tak �le? Zamierzaj� mnie oskar�y�? � zapyta�a szeptem, nie chc�c denerwowa� Cyryla.</p><p>��Powiedzmy, �e Leguennec nie jest pani przychylny. Prosz� si� nie rusza�. Dom, szko�a, �beczka�, skwerek i kropka.</p><p>Aleksandra naburmuszy�a si�. Markowi przemkn�o przez my�l, �e nie lubi, kiedy kto� jej rozkazuje. Przypomnia� sobie jej dziadka. By�a zdolna zrobi� dok�adnie to, czego Vandoosler radzi� jej nie robi�, dla prostej przyjemno�ci niepoddawania si� czyjej� woli.</p><p>Julia podesz�a, �eby sprz�tn�� ze stolika. Marek podni�s� si� i cmokn�� j� na dzie� dobry w policzek. W paru s�owach opowiedzia� jej o podr�y do Dourdan. Zaczyna� mie� do�� papierzysk z roku 1978, poniewa� tylko komplikowa�y spraw�, niczego nie wyja�niaj�c. Aleksandra ubiera�a Cyryla, bo nadszed� ju� czas powrotu do przedszkola. W�a�nie wtedy do �beczki� wpad� zadyszany �ukasz. Tak mocno trzasn�� drzwiami, �e a� podskoczyli. Zaj�� miejsce Aleksandry, chyba nawet nie zauwa�ywszy, �e ona wychodzi, i poprosi� Mateusza o wielki kieliszek wina.</p><p>��Nie martw si� � Marek szeptem uspokoi� Juli�. � To pierwsza wojna �wiatowa tak go og�upi�a. Czasami mu to przechodzi, potem wraca i znowu przechodzi. Mo�na si� przyzwyczai�.</p><p>��Idiota � mrukn�� �ukasz, wci�� jeszcze ci�ko dysz�c.</p><p>Z tonu �ukasza Marek wywnioskowa�, �e tym razem si� myli. Tu nie chodzi�o o Wielk� Wojn�. Na twarzy �ukasza nie malowa�o si� szcz�cie, jakim promienia�by, gdyby odnalaz� wojenne pami�tniki �o�nierza-wie�niaka. By� wystraszony i spocony jak mysz. Mia� przekrzywiony krawat, a na jego czole pojawi�y si� dwie czerwone plamy. �ukasz, nadal nie mog�c z�apa� tchu, zerkn�� na jedz�cych obiad klient�w i na migi kaza� Vandooslerowi i Markowi pochyli� g�owy jak najbli�ej niego.</p><p>��Dzi� rano � wyrzuci� z siebie mi�dzy dwoma wdechami � zadzwoni�em do Rene de Fremonville�a. Zmieni� numer telefonu. Dlatego po prostu do niego pojecha�em.</p><p>�ukasz wypi� spory haust czerwonego wina i dopiero po chwili podj�� opowie��.</p><p>��Zasta�em jego �on�. R. de Fremonville to jego �ona, Rachela, siedemdziesi�cioletnia kobieta. Zapyta�em, czy m�g�bym pom�wi� z jej m�em. Strzeli�em potworn� gaf�. Dobrze, �e siedzisz, Marku. Fremonville ju� od dawna spoczywa w grobie.</p><p>��Co z tego? � zapyta� Marek.</p><p>��Stary, facet zosta� zamordowany! Puf! Dwie kulki w �eb, pewnego wrze�niowego wieczoru w tysi�c dziewi��set siedemdziesi�tym dziewi�tym roku. To nie wszystko � nie by� wtedy sam, by� ze swoim starym kumplem, Danielem Dompierre�em. On te� dosta� dwie kulki w �eb. Dwaj panowie krytycy zostali zastrzeleni.</p><p>��Cholera! � mrukn�� Marek.</p><p>��Za ma�o powiedziane, bo moje wojenne pami�tniki diabli wzi�li � zawieruszy�y si� gdzie� podczas przeprowadzki pani de Fremonville, po �mierci Rene. Zreszt� ta kobieta mia�a je w nosie. Nie ma poj�cia, gdzie mog�y si� podzia�.</p><p>��A w�a�nie� czy ten �o�nierz by� ze wsi? � zapyta� Marek.</p><p>�ukasz spojrza� na niego ze zdziwieniem.</p><p>��Obchodzi ci� to w tej chwili?</p><p>��Nie. Ale udzieli�o mi si� twoje podniecenie.</p><p>��Wyobra� sobie, �e tak! � odpar� �ukasz, zapalaj�c si�. � Naprawd� by� ze wsi! No i widzisz?! Czy to nie cud!? Gdyby tylko�</p><p>��Daruj sobie na razie te pami�tniki � Vandoosler przywo�a� go do porz�dku. � M�w dalej. Z pewno�ci� przeprowadzono �ledztwo?</p><p>��Oczywi�cie � potwierdzi� �ukasz. � Ale tego trudniej si� by�o dowiedzie�. Rene de Fremonville zaopatrywa� teatralny rynek Pary�a w kokain�. Podobnie jak jego przyjaciel, Dompierre, tak przynajmniej s�dzi pani Rachela. Policja natrafi�a na spor� ilo�� tego towaru pod parkietem w domu Fremonville�a, gdzie obaj krytycy zostali zabici. W wyniku �ledztwa ustalono, �e do zab�jstw dosz�o w wyniku porachunk�w mi�dzy pot�nymi dealerami. Sprawa by�a oczywista w przypadku Fremonville�a, jednak dowody obci��aj�ce Dompierre�a by�y w�tpliwe. Policja znalaz�a u niego tylko par� torebek koki, ukrytych nad kominkiem.</p><p>�ukasz dopi� wino i poprosi� Mateusza, �eby nape�ni� mu kieliszek. Zamiast wina Mateusz poda� mu jednak du�ego sznycla.</p><p>��Jedz � powiedzia�.</p><p>�ukasz zerkn�� na nieust�pliw� min� Mateusza i potulnie zabra� si� do sznycla.</p><p>��Pani Rachela powiedzia�a mi, �e syn Dompierre�a, Krzysztof, zdecydowanie odrzuca� oskar�enia skierowane przeciwko jego ojcu. Matka i syn toczyli ci�kie boje z policj�, to jednak niczego nie zmieni�o. Podw�jne morderstwo powi�zano z handlem narkotykami. Morderca nigdy nie zosta� pojmany.</p><p>�ukasz si� uspokaja�. Teraz oddycha� ju� miarowo. Vandoosler przywdzia� sk�r� gliny � jego nos ruszy� do ataku, oczy wcisn�y si� g��boko pod brwi. Pastwi� si� nad kawa�kami chleba, kt�re Mateusz postawi� przed nimi w koszyczku.</p><p>��Jakakolwiek by�a prawda � powiedzia� w ko�cu Marek, kt�ry usi�owa� b�yskawicznie uporz�dkowa� my�li � ta sprawa nie ma nic wsp�lnego z nasz�. Tamci dwaj zgin�li ponad rok po premierze �Elektry�. W dodatku w gr� wchodzi�y narkotyki. Przypuszczam, �e gliniarze wiedzieli, co m�wi�.</p><p>��Nie udawaj g�upca, Marku � zirytowa� si� �ukasz. � M�ody Krzysztof Dompierre w to nie uwierzy�. �lepa synowska mi�o��? Mo�e tak. Ale po pi�tnastu latach, kiedy zamordowano Zofi�, pojawi� si� tu, poszukuj�c nowego tropu. Pami�tasz, co ci powiedzia�? Pami�tasz, jak m�wi�, �e mieli tylko nic niewart� wiar�?</p><p>��Je�eli myli� si� przed pi�tnastu laty � upiera� si� Marek � m�g� myli� si� tak�e przed trzema dniami.</p><p>��Tylko �e w�a�nie teraz kto� go zabi� � wtr�ci� Vandoosler. � A nie zabija si� kogo�, kto si� myli. Zabija si� tego, kto natrafi� na w�a�ciwy trop.</p><p>�ukasz pokiwa� g�ow�, kawa�kiem chleba zbieraj�c resztki sosu z talerza. Marek g�o�no westchn��. Zauwa�y�, �e ostatnio my�la� bardzo oci�ale, i to go martwi�o.</p><p>��Dompierre co� znalaz� � podj�� p�g�osem �ukasz. � To oznacza, �e przed pi�tnastu laty mia� racj�.</p><p>��Ale co znalaz�?</p><p>��Odkry�, �e na Zofi� napad� jeden ze statyst�w. Je�eli interesuje ci�, co o tym my�l�, to przypuszczam, �e jego ojciec wiedzia�, kto to zrobi�, i powiedzia� mu o tym. By� mo�e otar� si� o napastnika, kiedy ten wybiega� z garderoby, trzymaj�c w r�ce kominiark�. W�a�nie dlatego nazajutrz ten statysta nie przyszed� ju� do pracy. Ba� si�, �e zostanie rozpoznany. Prawdopodobnie Krzysztof Dompierre wiedzia� tylko, �e jego ojciec zna� tego cz�owieka. I �e Daniel Dompierre nie mia� nic wsp�lnego z handlem kokain�, chocia� zajmowa� si� tym Fremonville. Trzy torebki ukryte nad kominkiem to ju� chyba grubymi ni�mi szyte, prawda, inspektorze? Syn powiedzia� o wszystkim policji. Ale stara teatralna anegdotka, sprzed ponad roku, nie zwr�ci�a ich uwagi. Sprawa trafi�a do brygady antynarkotykowej, a napa�� na Zofi� Simeonidis wydawa�a si� nie mie� zwi�zku ze �mierci� krytyk�w. W ko�cu syn Dompierre�a musia� si� z tym pogodzi� i ust�pi�. Kiedy jednak tak�e Zofia zgin�a z r�ki zab�jcy, podj�� trop. Sprawa si� nie zako�czy�a. Zawsze by� przekonany, �e ojca i Fremonville�a zamordowano nie przez kokain�, ale dlatego �e przypadek ponownie skrzy�owa� drogi ich i niedosz�ego gwa�ciciela. I �e to on zastrzeli� obu krytyk�w, aby nie mogli go wyda�. Ta sprawa musia�a by� dla niego niezwykle wa�na.</p><p>��Twoja wersja nie trzyma si� kupy � powiedzia� Marek. � Dlaczego ten zbir nie mia�by zastrzeli� ich zaraz po napa�ci?</p><p>��Dlatego �e najprawdopodobniej u�ywa pseudonimu scenicznego. Je�eli nazywa�by� si� Robert Kiszka, to szybko zmieni�by� nazwisko na cho�by Konrada Delnera, albo jakiekolwiek inne, wpadaj�ce w ucho re�yserom, a nie roz�mieszaj�ce. A skoro facet ukrywa� si� za tym pseudonimem, s�dzi�, �e mo�e spa� spokojnie. Sk�d kto� mia�by wiedzie�, �e Konrad Delner to Robert Kiszka?</p><p>��Co z tego, do diab�a!?</p><p>��Marku, jeste� dzi� bardzo nerwowy. Wyobra� sobie jednak, �e rok potem facet nadziewa si� na Dompierre�a, ale tym razem pod prawdziwym nazwiskiem. Teraz nie ma ju� wyboru, zabija ich, Dompierre�a i jego przyjaciela, bo podejrzewa, �e przyjaciel o wszystkim mu powiedzia�. Wie, �e Fremonville jest dealerem, i to u�atwia mu zadanie. Podrzuca trzy dawki koki do domu Dompierre�a, a gliniarze �ykaj� haczyk i sprawa trafia do narkotyk�w.</p><p>��Ale dlaczego ten tw�j Kiszka-Delner mia�by po czternastu latach zabi� Zofi�, skoro nie rozpozna�a go do tej pory?</p><p>Wyra�nie rozgor�czkowany �ukasz si�gn�� do torby, kt�ra sta�a na krze�le obok niego.</p><p>��Nie ruszaj si�, stary, nie ruszaj si�.</p><p>Przez chwil� grzeba� w masie papierzysk, a wreszcie wydoby� zw�j otoczony gumk�. Vandoosler obserwowa� go z nieskrywanym podziwem. Przypadek pom�g� �ukaszowi, ale i �ukasz doskonale potrafi� wykorzysta� przypadek.</p><p>��To � rzek� �ukasz � zupe�nie wytr�ci�o mnie z r�wnowagi. Pani� Rachel� zreszt� te�. Szperanie we wspomnieniach bardzo j� wzruszy�o. Nie wiedzia�a o �mierci Krzysztofa Dompierre�a, a domy�lasz si�, �e ja jej o niczym nie wspomnia�em. Siedli�my do kawy, ju� ko�o dziesi�tej, �eby doj�� do siebie. By�oby bardzo mi�o, tyle �e ja ci�gle my�la�em o tych wojennych pami�tnikach. Ludzka sprawa, chyba mnie rozumiesz.</p><p>��Rozumiem � przytakn�� Marek.</p><p>��Rachela de Fremonville naprawd� usi�owa�a sobie przypomnie�, co z nimi zrobi�a, ale na darmo. Musia�y gdzie� zgin��. Pij�c kaw�, nagle krzykn�a. Wiesz, znasz te kr�tkie okrzyki, jak w starych filmach. Maj� magiczn� moc. Przypomnia�a sobie, �e m��, kt�ry by� bardzo przywi�zany do tych siedmiu kajet�w, na wszelki wypadek kaza� je sfotografowa� znajomemu z gazety. Bo papier w zeszytach by� kiepskiej jako�ci, przerzedza� si� i przypomina� ju� koronk�. Powiedzia�a, �e przy odrobinie szcz�cia fotograf zachowa� negatywy albo odbitki zdj�� tych kajet�w, bo zada� sobie sporo trudu, �eby je wykona�. Poniewa� dzienniki pisane by�y o��wkiem, nie�atwo by�o je skopiowa�. Poda�a mi adres fotografa, na szcz�cie w Pary�u, wi�c natychmiast tam pobieg�em. By� w pracowni, w�a�nie robi� odbitki. Facet ma dopiero oko�o pi��dziesi�tki i wci�� pracuje. A teraz trzymaj si�, przyjacielu: zachowa� negatywy tych pami�tnik�w i wywo�a je dla mnie! M�wi� serio!</p><p>��Genialnie � mrukn�� Marek, patrz�c na niego pos�pnie. � M�wili�my o �mierci Zofii, nie o tych pami�tnikach.</p><p>�ukasz zwr�ci� si� do Vandooslera i wskaza� na Marka.</p><p>��Facet zrobi� si� piekielnie nerwowy, co? I taki niecierpliwy!</p><p>��Kiedy by� ma�y � opowiada� Vandoosler � i pi�ka spad�a mu z balkonu na podw�rko, tupa� i p�aka�, dop�ki po ni� nie poszed�em. Zapomina� o ca�ym �wiecie, poza t� pi�k�. Nabiega�em si� po schodach! I to po ma�e, tanie plastikowe pi�eczki.</p><p>�ukasz roze�mia� si� serdecznie. Znowu wygl�da� na szcz�liwego, ale jego ciemne w�osy wci�� jeszcze by�y mokre od potu. Marek r�wnie� si� u�miechn��. Dawno ju� zapomnia� o rozpaczy nad upuszczon� pi�eczk�.</p><p>��Wracaj�c do tematu � podj�� szeptem �ukasz. � Dotar�o do ciebie, �e ten fotograf towarzyszy� Fremonville�owi, kiedy ten robi� reporta�e? �e przygotowywa� fotosy teatralne? Pomy�la�em, �e mo�e zachowa� cz�� negatyw�w albo zdj�cia. S�ysza� o �mierci Zofii, ale nie mia� poj�cia, co spotka�o Krzysztofa Dompierre�a. W paru s�owach opowiedzia�em mu o wszystkim, a on uzna� spraw� za powa�n� i po�wi�ci� sporo czasu na odszukanie materia��w dotycz�cych �Elektry�. I prosz�! � o�wiadczy� �ukasz, potrz�saj�c przed oczyma Marka rulonem. � To fotosy. Ale nie tylko Zofia. To grupowe uj�cia ze sceny.</p><p>��Poka�! � ponagla� Marek.</p><p>��Cierpliwo�ci � mrukn�� �ukasz.</p><p>I powoli rozwin�� rulon, a potem delikatnie wyj�� odbitk� i roz�o�y� j� na stole.</p><p>��Ca�y zesp� �egnaj�cy publiczno�� w dniu premiery � powiedzia�, przyciskaj�c rogi zdj�cia szklankami. � S� tu wszyscy. Zofia w �rodku, obok niej tenor i baryton. Oczywi�cie, wszyscy maj� charakteryzacj� i kostiumy. Czy jednak nikogo tu nie rozpoznajesz? A pan, komisarzu, nie widzi znajomej twarzy?</p><p>Marek i Vandoosler pochylali si� nad zdj�ciem. Umalowane twarze by�y ma�e, ale wyra�ne. To by�a dobra odbitka. Marek, kt�ry od pewnego czasu czu�, �e drepcze, nie mog�c nad��y� za pe�nym zapa�u �ukaszem, uzna� teraz, �e do niczego si� nie nadaje. M�ci�o mu si� w g�owie, nie m�g� si� skoncentrowa�. Patrzy� na te bia�e twarze, ale �adna nie przypomina�a mu nikogo znajomego. Owszem, ten tu to Julian Moreaux, jeszcze bardzo m�ody i szczup�y.</p><p>��Oczywi�cie � przyzna� �ukasz. � Ale to dla nas nie nowina. Szukaj dalej.</p><p>Marek, potwornie zawstydzony, potrz�sn�� g�ow�. Nie, nikogo nie rozpozna�. Vandoosler, tak�e zas�piony, skrzywi� si�. Mimo to wskaza� palcem jedn� z twarzy.</p><p>��Ten � szepn��. � Ale nie potrafi� skojarzy� twarzy z nazwiskiem.</p><p>�ukasz pokiwa� g�ow�.</p><p>��Dok�adnie � powiedzia�. � To ten. Ale ja wiem, jak nazywa si� ten cz�owiek.</p><p>Szybko rozejrza� si� po sali, zerkn�� w stron� baru, a potem pochyli� si�, zbli�aj�c twarz do twarzy Marka i Vandooslera.</p><p>��To Jerzy Gosselin, brat Julii � szepn��.</p><p>Vandoosler zacisn�� pi�ci.</p><p>��Zap�a� rachunek, �wi�ty Marku � powiedzia� tylko. � Natychmiast idziemy do domu. Powiedz �wi�temu Mateuszowi, �eby wr�ci�, kiedy tylko sko�czy prac�.</p></section><section><title><p>XXXII</p></title><p>Mateusz wsuwa� palce w mas� g�stych, jasnych w�os�w, targaj�c je jeszcze bardziej, chocia� wydawa�o si�, �e to ju� niemo�liwe. Przyjaciele powiedzieli mu o odkryciu �ukasza i teraz siedzia� przed nimi jak kto�, kto dosta� obuchem po g�owie. Zapomnia� nawet o zdj�ciu kelnerskiego stroju. �ukasz, kt�ry uzna�, �e i tak zrobi� ju� wi�cej, ni� do niego nale�a�o, a w dodatku � z dobrym skutkiem, postanowi� zostawi� t� spraw� tr�jce wsp�lokator�w i zaj�� si� czym innym. Przed wyj�ciem na spotkanie z fotografem, kt�ry obieca� mu przygotowa� na sz�st� odbitki pierwszego kajetu pami�tnik�w, postanowi� wypolerowa� du�y drewniany st� w �refektarzu�. Ten st� przyby� do rudery razem z nim i �ukasz nie chcia� dopu�ci�, aby zdewastowa� go taki prymityw jak Mateusz albo taki niechluj jak Marek. Dlatego smarowa� go woskiem, unosz�c �okcie to Marka, to Vandooslera, to wreszcie Mateusza, i wsuwaj�c pod nie grub� szmat�. �aden z nich nie protestowa�, bo doskonale wiedzieli, �e nic by to nie da�o. Je�li nie liczy� odg�osu �cierki tr�cej o drewno, w �refektarzu� panowa�a przyt�aczaj�ca cisza, poniewa� wszyscy starali si� w my�li u�adzi� i oceni� wydarzenia ostatnich kilku dni.</p><p>��Je�eli dobrze was zrozumia�em � odezwa� si� wreszcie Mateusz � pi�tna�cie lat temu Jerzy Gosselin napad� na Zofi� i pr�bowa� j� zgwa�ci� w jej garderobie. Potem uciek�, ale natkn�� si� na Daniela Dompierre�a. Zofia milcza�a, przekonana, �e sprawc� jest Julian, tak? Min�� z g�r� rok, kiedy krytyk spotka� gdzie� Gosselina i rozpozna� go, wi�c ten postanowi� zabi� jego i jego przyjaciela, Fremonville�a. Moim zdaniem zabicie dw�ch ludzi to powa�niejsze przest�pstwo ni� pobicie i pr�ba gwa�tu. To podw�jne zab�jstwo dowodzi g�upoty i niew�a�ciwej oceny sytuacji.</p><p>��Twoim zdaniem � powiedzia� Vandoosler. � Ale s�abemu, ob�udnemu facetowi sama my�l o oskar�eniu i uwi�zieniu za pobicie i gwa�t mog�a wydawa� si� niezno�na. Utrata twarzy, godno�ci, pracy, spokoju � tego by�o za wiele. A je�li nie m�g� pogodzi� si� z faktem, �e ludzie przekonaj� si�, jaki naprawd� jest � brutalny, zdolny do gwa�tu? Dlatego wpad� w panik�, chcia� ocali� w�asn� sk�r� i zabi� tamtych dw�ch.</p><p>��Od jak dawna Gosselin mieszka przy ulicy Chasle? � wtr�ci� Marek. � Wiecie co� o tym?</p><p>��Przypuszczam, �e od jakich� dziesi�ciu lat � odpar� Mateusz � czyli od przej�cia schedy po buraczanym dziadku. Wiem na pewno, �e Julia kupi�a Le Tonneau oko�o dziesi�ciu lat temu. Domy�lam si�, �e dom kupili w tym samym okresie.</p><p>��To znaczy pi�� lat po wystawieniu �Elektry� i napa�ci � powiedzia� Marek � i cztery lata po �mierci obu krytyk�w. Dlaczego po tylu latach zamieszka� tak blisko Zofii? Dlaczego chcia� mieszka� tu� obok niej?</p><p>��Przypuszczam, �e to obsesja � powiedzia� Vandoosler.</p><p>��Obsesyjna ch�� powrotu do kobiety, kt�r� chcia� bi� i gwa�ci�. Powrotu do �r�d�a zbrodniczej nami�tno�ci czy jak to nazwiesz. By� blisko, tropi�, obserwowa�. Dziesi�� lat wyczekiwania, borykania si� z nat�okiem skrywanych my�li. Marzy�, aby pewnego dnia j� zabi�. Albo ponowi� pr�b�, a potem zg�adzi� ofiar�. To szaleniec kryj�cy si� pod mask� spokojnego, dobrodusznego niezdary.</p><p>��Zdarza�y si� ju� takie rzeczy? � zapyta� Mateusz.</p><p>��Oczywi�cie � odpar� Vandoosler. � Sam dopad�em co najmniej pi�ciu takich drab�w. Powolny morderca, prze�uwane frustracje, r�norodne, t�umione pop�dy, pozory spokoju.</p><p>��Przepraszam � powiedzia� �ukasz, unosz�c pot�ne r�ce Mateusza.</p><p>�ukasz przyst�pi� w�a�nie do polerowania blatu specjaln� szczotk� i bardzo si� kr�ci�, nie zwa�aj�c na rozmow�. Markowi przemkn�o przez my�l, �e chyba nigdy nie zdo�a zrozumie� tego ch�opaka. Prowadzili powa�n� rozmow�, byli zas�pieni, morderca mieszka� o kilka krok�w od nich, a on my�la� tylko o pucowaniu swego drewnianego sto�u. Traktowa� t� prac� niczym tw�rczo��, gwizda� na ca�� reszt�.</p><p>��Teraz zaczynam rozumie� � rzuci� Mateusz.</p><p>��Co takiego? � zapyta� Marek.</p><p>��Nic. Ciep�o. Zaczynam rozumie�.</p><p>��Co powinni�my zrobi�? � Marek zwr�ci� si� z tym pytaniem do chrzestnego. � Powiadomi� Leguenneca? A je�li znowu si� co� stanie, a my o niczym mu nie powiemy, tym razem mo�e uzna� nas za wsp�winnych.</p><p>��I zarzuci� zatajenie informacji, kt�re mog� przyczyni� si� do u�atwienia dzia�a� wymiaru sprawiedliwo�ci � doda� Vandoosler, wzdychaj�c. � Powiemy o tym Leguennecowi, ale nie tak od razu. W ca�ej tej historii jest co�, co mi nie pasuje. A raczej � brak mi jednego elementu uk�adanki. �wi�ty Mateuszu, czy m�g�by� przyprowadzi� tu Juli�? Nawet je�li siedzi w kuchni i gotuje kolacj�, ka� jej tu przyj��. Czas nagli. A wy wszyscy pami�tajcie</p><p>��Vandoosler podni�s� g�os � nie wolno wam nikomu pisn�� ani s�owa, rozumiecie? Nawet Aleksandrze. Je�eli cho�by okruchy waszej rozmowy trafi� do uszu Gosselina, nie r�cz� za wasze bezpiecze�stwo. Dlatego, dop�ki wam nie pozwol� m�wi�, trzymajcie j�zyk za z�bami.</p><p>Vandoosler zamilk� i chwyci� za r�k� �ukasza, kt�ry zamieni� szczotk� na flanelow� �ciereczk� i zamaszystymi ruchami polerowa� blat, pochylaj�c si� tu� nad nim i sprawdzaj�c, czy wystarczaj�co b�yszczy.</p><p>��S�ysza�e� mnie, �ukaszu? � zapyta�. � Ciebie to tak�e dotyczy. Nikomu ani s�owa. Mam nadziej�, �e nie powiedzia�e� o niczym temu fotografowi?</p><p>��Ale� sk�d! � obruszy� si� �ukasz. � Nie jestem taki g�upi. Poza tym czyszcz� st�, ale s�ysz�, o czym m�wicie.</p><p>��Ul�y�o mi � wyzna� Vandoosler. � Czasami naprawd� mo�na by pomy�le�, �e jeste� dziwnym po��czeniem p� geniusza z p� idiot�. A to wyj�tkowo przykre, mo�esz mi wierzy�.</p><p>Mateusz przebra� si�, a nast�pnie poszed� po Juli�. Marek w milczeniu wpatrywa� si� w st�. Rzeczywi�cie l�ni� teraz jak lustro. Musn�� blat palcem.</p><p>��Prawda, �e jest g�adki jak aksamit? � zapyta� �ukasz.</p><p>Marek pokr�ci� g�ow�. Naprawd� nie mia� teraz ochoty na takie rozmowy. Zastanawia� si�, co te� Vandoosler szykuje dla Julii i jak ona na to zareaguje. Nie zdziwi�by si�, gdyby chrzestny za chwil� zachowa� si� jak s�o� w sklepie z porcelan�, to zawsze wychodzi�o mu doskonale. Zawsze mia�d�y� skorupy orzech�w go�ymi r�kami, nie si�gaj�c po dziadka. Nawet kiedy by�y to �wie�e orzechy w�oskie, trudne do zgniecenia. Ale co to wszystko mia�o do rzeczy?!</p><p>Mateusz przyprowadzi� Juli�, a teraz wydawa�o si�, �e �odk�ada� j� na kozetk�. Julia robi�a wra�enie niepewnej. Po raz pierwszy zdarzy�o si�, �e stary komisarz tak bezpardonowo ��da� jej przybycia. Ujrza�a trzech ewangelist�w zgromadzonych przy stole, bacznie si� jej przypatruj�cych, i wcale nie doda�o jej to otuchy. Ju� sam widok �ukasza, kt�ry starannie sk�ada� �ciereczk�, zbija� j� z tropu.</p><p>Vandoosler zapali� zdeformowanego papierosa. Jego papierosy zatraca�y w�a�ciwy innym kszta�t, bo, nie wiedzie� czemu, nosi� je w kieszeniach, wyj�te z pude�ka.</p><p>��Marek opowiedzia� ci o swoich poszukiwaniach w Dourdan? � zapyta�, uwa�nie przypatruj�c si� Julii. � O �Elektrze� z siedemdziesi�tego �smego roku, w Tuluzie, i o napa�ci na Zofi�?</p><p>��Tak � odpar�a Julia. � Powiedzia�, �e sprawa si� komplikuje i jak dot�d nic si� nie wyja�nia.</p><p>��Ale w�a�nie zaczyna si� wyja�nia�. �wi�ty �ukaszu, podaj mi to zdj�cie.</p><p>�ukasz, burcz�c pod nosem, si�gn�� do torby i wr�czy� komisarzowi fotos. Vandoosler podsun�� go Julii pod nos.</p><p>��Czy ten czwarty od lewej, w pi�tym rz�dzie, nikogo ci nie przypomina?</p><p>Marek si� skrzywi�. On nigdy nie zdoby�by si� na tego rodzaju zachowania.</p><p>Julia rozbieganymi oczyma patrzy�a na zdj�cie.</p><p>��Nie � odpar�a. � A dlaczego mia�by mi kogo� przypomina�? To opera, w kt�rej wyst�powa�a Zofia, tak? Nie widzia�am przecie� tego spektaklu.</p><p>��To tw�j m�odszy brat � powiedzia� Vandoosler. � I wiesz o tym lepiej od nas.</p><p>T�uczenie orzech�w! � pomy�la� Marek. Jedn� r�k�. Zobaczy�, �e oczy Julii nabrzmiewaj� �zami.</p><p>��No dobrze � powiedzia�a, nie panuj�c ju� nad dr�eniem g�osu i r�k. � To rzeczywi�cie Jerzy. I co z tego? Co w tym z�ego?</p><p>��Jest w tym tak du�o z�a, �e je�li wezw� Leguenneca, tw�j brat za godzin� b�dzie siedzia� w areszcie. Dlatego opowiedz nam wszystko, Julio. Wiesz, �e tak b�dzie lepiej. Mo�e dzi�ki temu nie wyci�gniemy wniosk�w, jakie si� narzucaj�.</p><p>Julia otar�a oczy, g��boko odetchn�a i milcza�a. Jak tamtego dnia w Le Tonneau, kiedy komplikowa�a si� sytuacja Aleksandry, Mateusz podszed�, po�o�y� jej d�o� na ramieniu i szepn�� co� do ucha. I jak tamtego dnia Julia zacz�a m�wi�. Marek obieca� sobie, �e pewnego dnia zdob�dzie si� na odwag� i zapyta Mateusza, jakim zakl�ciem otwiera� ten sezam. Taka wiedza mog�a okaza� si� przydatna w wielu sytuacjach.</p><p>��Nie ma w tym nic z�ego � powt�rzy�a Julia. � Kiedy przyjecha�am do Pary�a, w �lad za mn� przeprowadzi� si� tu Jerzy. Zawsze by� tam, gdzie ja. Ja zacz�am pracowa� jako sprz�taczka, on nawet nie my�la� o pracy. Wbi� sobie do g�owy, �e jego �wiatem jest teatr. Mo�e was to �mieszy, ale by� przystojny i odnosi� sukcesy sceniczne, graj�c w zespole licealnym.</p><p>��Mia� powodzenie u dziewcz�t? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Z tym by�o troch� gorzej � odpar�a Julia. � Rozgl�da� si� przez jaki� czas i w ko�cu zahaczy� si� jako statysta. M�wi�, �e od czego� trzeba zacz�� i �e to dobra droga. Zreszt� nie by�o nas sta� na studia aktorskie. Jako statysta mia� szans� szybko wyrobi� sobie znajomo�ci. Jerzy nie�le sobie radzi�. Parokrotnie anga�owano go do oper, w kt�rych Zofia gra�a g��wne role.</p><p>��Zna� Juliana Moreaux, pasierba Simeonidisa?</p><p>��Oczywi�cie. Nawet si� z nim zaprzyja�ni�, bo mia� nadziej�, �e to u�atwi mu nawi�zanie korzystnych znajomo�ci. W siedemdziesi�tym �smym Jerzy po raz ostatni wyst�pi� jako statysta. Od czterech lat obija� si� po scenie, niczego nie osi�gaj�c. Zniech�ci� si�. Kolega z zespo�u, nie wiem ju� kt�rego, za�atwi� mu prac� w wydawnictwie. Zosta� tam go�cem. Po kilku latach Jerzy awansowa� na stanowisko handlowca. To wszystko.</p><p>��To nie wszystko � odpar� Vandoosler. � Dlaczego zamieszka� w�a�nie na ulicy Chasle? Tylko mi nie m�w, �e to zdumiewaj�cy zbieg okoliczno�ci, bo nie wierz� w takie cuda.</p><p>��Je�eli pan s�dzi, �e Jerzy ma co� wsp�lnego z napa�ci� na Zofi� � zdenerwowa�a si� Julia � to jest pan w wielkim b��dzie. Ta historia wzbudzi�a w nim odraz�, by� wstrz��ni�ty, pami�tam to jak dzi�. Jerzy to �agodny, strachliwy cz�owiek. We wsi musia�am nie�le nim potrz�sn��, �eby zagadn�� dziewczyn�.</p><p>��Potrz�sn��? A to dlaczego?</p><p>Julia westchn�a, zrobi�a zbola�� min�, wahaj�c si�, czy wyzna� prawd�.</p><p>��M�w wszystko, zanim Leguennec wydrze z ciebie prawd� � nak�ania� �agodnie Vandoosler. � Policjantom mo�na podawa� tylko wybrane porcje prawdy, ale mnie musisz powiedzie� wszystko, �eby�my mogli wybra� to, co jest najw�a�ciwsze.</p><p>Julia zerkn�a na Mateusza.</p><p>��No dobrze. � Westchn�a. � Jerzy kompletnie oszala� na punkcie Zofii. O niczym mi nie m�wi�, ale musia�abym by� g�upia, �eby nie zauwa�y�, co si� dzieje. To si� rzuca�o w oczy. Got�w by� odrzuci� znacznie lepiej p�atne statystowanie, byle tylko nie przegapi� jej sezonu. Po prostu oszala� na jej punkcie, kompletnie oszala�. Kt�rego� wieczoru uda�o mi si� nak�oni� go do zwierze�.</p><p>��A ona? � zapyta� Marek.</p><p>��Ona? By�a szcz�liw� m�atk�, i nawet nie za�wita�o jej w g�owie, �e Jerzy le�a� u jej st�p. Poza tym gdyby nawet zdawa�a sobie z tego spraw�, nie przypuszczam, �eby mog�a pokocha� Jerzego. By� niezdarny, nieobyty, spi�ty. Naprawd� nie cieszy� si� powodzeniem. Nie mam poj�cia, jak to si� dzia�o, ale kobiety nawet nie zauwa�a�y, �e jest ca�kiem przystojny. Zawsze chodzi� ze spuszczon� g�ow�. A zreszt� Zofia by�a wtedy zakochana w Piotrze, do �mierci by�a w nim zakochana, nawet je�li si� na niego skar�y�a.</p><p>��I co zrobi�? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Jerzy? Nic. � Julia wzruszy�a ramionami. � Co m�g�by zrobi�? Cierpia�, jak to si� m�wi, w skryto�ci ducha, i tyle.</p><p>��A dom?</p><p>Julia si� zas�pi�a.</p><p>��Kiedy sko�czy� ze statystowaniem, powiedzia�am sobie, �e zapomni o tej �piewaczce, �e teraz pozna inne kobiety. Ul�y�o mi. Ale bardzo si� pomyli�am. Kupowa� jej p�yty, chodzi� do opery na jej wyst�py, nawet kiedy �piewa�a na prowincji. Sk�ama�abym, m�wi�c, �e mi si� to podoba�o.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Poniewa� tylko pogr��a� si� w smutku. To do niczego nie prowadzi�o. A� pewnego dnia dowiedzieli�my si�, �e dziadek zachorowa�. Po kilku miesi�cach zmar�, a my dostali�my ten spadek. Jerzy przyszed� do mnie ze spuszczon� g�ow�. Powiedzia�, �e od trzech miesi�cy kto� usi�uje sprzeda� dom z ogrodem niemal w �rodku Pary�a. �e cz�sto przeje�d�a tamt�dy, przemierzaj�c na motorowerze drog� od ksi�garni do ksi�garni. A ja marzy�am o domu z ogrodem. Ten, kto wychowa� si� na wsi, nie potrafi �y� bez skrawka trawy tylko dla siebie. Razem poszli�my obejrze� dom i postanowili�my go kupi�. Urzek�o mnie to miejsce, zw�aszcza �e tu� obok znalaz�am wymarzony lokal na restauracj�. Tak, by�am oczarowana� a� do chwili, kiedy pozna�am nazwisko naszej s�siadki.</p><p>Julia poprosi�a Vandooslera, �eby pocz�stowa� j� papierosem. Bardzo rzadko zdarza�o jej si� pali�. Teraz mia�a smutn�, znu�on� twarz. Mateusz poda� jej du�� szklank� wody z sokiem.</p><p>��Oczywi�cie odby�am z Jerzym d�ug� rozmow� � podj�a Julia. � Pok��cili�my si�. Chcia�am natychmiast sprzeda� ten dom. Ale okaza�o si�, �e to niemo�liwe. I w domu, i w restauracji trwa� ju� remont. W�o�yli�my w to za du�o pieni�dzy, �eby si� wycofa�. Jerzy przysi�ga�, �e ju� jej nie kocha, a w ka�dym razie � prawie nic ju� do niej nie czuje, �e chce tylko m�c od czasu do czasu na ni� spojrze�, mo�e nawet zaprzyja�ni� si� z ni�. Ust�pi�am. Zreszt� i tak nie mia�am wyboru. Kaza� mi przyrzec, �e nikomu o tym nie powiem, a przede wszystkim, �e nie wspomn� o niczym Zofii.</p><p>��Ba� si�?</p><p>��Wstydzi�. Nie chcia�, �eby Zofia si� dowiedzia�a, �e szed� za ni� krok w krok, ani �eby ca�a dzielnica plotkowa�a na jego temat i drwi�a z niego. Ale to przecie� normalne. Ustalili�my, �e gdyby kto� o to pyta�, b�dziemy m�wili, �e to ja wybra�am ten dom. Nawiasem m�wi�c, nikt nie zadawa� nam takich pyta�. Kiedy Zofia rozpozna�a Jerzego, udawali�my zdumionych, �miali�my si� i powtarzali�my, �e to niesamowity zbieg okoliczno�ci.</p><p>��Uwierzy�a? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��Chyba tak � odpar�a Julia. � Wydaje mi si�, �e Zofia nigdy niczego si� nie domy�li�a. Kiedy zobaczy�am j� po raz pierwszy, zrozumia�am Jerzego. By�a wspania�a. Wszyscy ulegali jej czarowi. Pocz�tkowo rzadko si� tu pojawia�a. Cz�sto wyrusza�a w tournee. Ale stara�am si� jak najcz�ciej z ni� spotyka�, zaprasza�am j� do restauracji.</p><p>��Po co? � zapyta� Marek.</p><p>��Prawd� m�wi�c, liczy�am, �e pomog� Jerzemu, �e stopniowo zdo�am j� do niego przekona�. Zabawia�am si� w swatk�. Mo�e to niezbyt mi�e, ale przecie� w gr� wchodzi�o szcz�cie mojego brata. Nic z tego nie wysz�o. Kiedy Zofia natyka�a si� na Jerzego, uprzejmie si� z nim wita�a, i tyle. W ko�cu pogodzi� si� z tym. W sumie okaza�o si�, �e pomys� z domem nie by� taki g�upi. W ten spos�b zyska�am w Zofii przyjaci�k�.</p><p>Julia dopi�a wod� z sokiem i kolejno przygl�da�a si� rozm�wcom. Ich twarze by�y skupione, pe�ne troski. Mateusz, znowu w sanda�ach, porusza� palcami u n�g.</p><p>��Powiedz mi, Julio � Vandoosler przerwa� milczenie � czy tw�j brat by� w czwartek trzeciego czerwca tu, czy mo�e w podr�y? Przypominasz sobie?</p><p>��Trzeciego czerwca? W dniu, kiedy odnaleziono zw�oki Zofii? Jakie to ma znaczenie?</p><p>���adnego. Po prostu chcia�bym wiedzie�.</p><p>Julia wzruszy�a ramionami i si�gn�a po torebk�. Wyj�a z niej notes.</p><p>��Zapisuj� jego wyjazdy � wyja�ni�a. � �eby wiedzie�, kiedy wraca, i przygotowa� mu co� do jedzenia. Wyjecha� trzeciego rano, a wr�ci� nazajutrz przed obiadem. By� w Caen.</p><p>��Czy noc z drugiego na trzeciego sp�dzi� w domu?</p><p>��Tak � powiedzia�a. � Wie pan o tym r�wnie dobrze jak ja. Teraz znacie ju� ca�� histori�. Chyba nie zamierzacie robi� z tego problemu? To tylko historia nieszcz�liwej mi�o�ci m�odego m�czyzny, kt�ra trwa�a troch� za d�ugo. I nie ma ju� o czym m�wi�. Poza tym Jerzy nie ma nic wsp�lnego z t� napa�ci�. Nie by� przecie� jedynym m�czyzn� w zespole!</p><p>��Ale jest jedynym, kt�ry w��czy� si� za Zofi� przez wiele kolejnych lat � wtr�ci� Vandoosler. � Nie by�bym pewien, czy to si� spodoba Leguennecowi.</p><p>Julia poderwa�a si� z miejsca.</p><p>��Pracowa� pod pseudonimem! � krzykn�a. � Je�eli nie powiecie o tym Leguennecowi, nie dowie si�, �e Jerzy by� tamtego roku w zespole!</p><p>��Policja ma swoje sposoby � odpar� Vandoosler. � Leguennec lada chwila przekopie list� statyst�w.</p><p>��Nie mo�e go odnale��! � krzycza�a Julia. � A zreszt� Jerzy nic nie zrobi�!</p><p>��Czy wr�ci� jeszcze na scen� po tej napa�ci? � zapyta� Vandoosler.</p><p>Julia drgn�a.</p><p>��Nie pami�tam � odpar�a na poz�r spokojnie.</p><p>Teraz to Vandoosler wsta� z krzes�a. Marek, bardzo zdenerwowany, utkwi� spojrzenie we w�asnych kolanach, Mateusz stan�� w oknie, a �ukasz niepostrze�enie znikn��. Pewnie wola� pobiec po swoje wojenne pami�tniki.</p><p>��Doskonale pami�tasz � rzek� Vandoosler. � Wiesz, �e nie wr�ci� do teatru. Przyjecha� do Pary�a i na pewno ci o wszystkim opowiedzia�, bo by� tym wstrz��ni�ty, tak w�a�nie by�o, prawda?</p><p>Z oczu Julii przeziera�a panika. Pami�ta�a. Opu�ci�a ich dom biegiem, trzaskaj�c drzwiami.</p><p>��Za�amie si� � oceni� Vandoosler.</p><p>Marek zacisn�� z�by. Jerzy by� morderc�, zabi� cztery osoby, a Vandoosler by� brutalnym �ajdakiem.</p><p>��Powiesz o tym Leguennecowi? � zapyta� ledwie s�yszalnym g�osem, wci�� zaciskaj�c z�by.</p><p>��To nieuniknione. Do zobaczenia wieczorem.</p><p>Wsun�� zdj�cie do kieszeni i wyszed�.</p><p>Marek nie czu� si� na si�ach stan�� tego wieczoru twarz� w twarz z wujem. Aresztowanie Jerzego Gosselina ratowa�o Aleksandr�. Ale teraz Marek pali� si� ze wstydu. Do cholery, nie wolno rozgniata� orzech�w go�ymi r�kami.</p><empty-line/><p>Trzy godziny potem Leguennec zapuka� do drzwi domu Julii. Przyszed� z dwoma policjantami, �eby zatrzyma� Gosselina. Ale m�czyzna uciek�, a Julia nie wiedzia�a, gdzie m�g� si� ukry�.</p></section><section><title><p>XXXIII</p></title><p>Mateusz �le spa�. O si�dmej rano wci�gn�� sweter i spodnie i bezszelestnie wymkn�� si� na zewn�trz, �eby zajrze� do Julii. Drzwi by�y otwarte na o�cie�. Zdruzgotana kobieta siedzia�a na krze�le, a wok� kr�ci�o si� trzech policjant�w, wywracaj�c dom do g�ry nogami, jakby mieli nadziej�, �e w ten spos�b znajd� ukrytego w jakiej� szparze Jerzego Gosselina. Inni robili to samo w Le Tonneau. Piwnice, kuchnie � policja przetrz�sa�a ka�dy k�t. Mateusz stan�� i opu�ci� r�ce, ogarniaj�c spojrzeniem rozmiary kl�ski i ca�y niewyobra�alny ba�agan, na kt�rego zrobienie policjantom starczy�a godzina. Leguennec pojawi� si� oko�o �smej, z rozkazem przeszukania domu w Normandii.</p><p>��Chcesz, �eby�my pomogli ci to u�adzi�? � zapyta� Mateusz, kiedy policjanci wreszcie si� wynie�li.</p><p>Julia pokr�ci�a g�ow�.</p><p>��Nie � szepn�a. � Tamtych nie chc� wi�cej widzie�. Wydali Jerzego Leguennecowi.</p><p>Mateusz pociera� splecione d�onie.</p><p>��Masz dzi� wolne, nie otworz� restauracji � oznajmi�a Julia.</p><p>��Wi�c mo�e posprz�tam?</p><p>��Ty? Dobrze � szepn�a. � Pom� mi.</p><p>Porz�dkuj�c dom, Mateusz pr�bowa� nawi�za� rozmow� z Juli�, wyja�ni� jej par� spraw, przygotowa�, uspokoi�. Wydawa�o si�, �e przynajmniej cz�ciowo osi�gn�� cel.</p><p>��Zobacz � powiedzia�a w pewnej chwili. � Leguennec przyjecha� po Vandooslera. Ciekawe, co te� jeszcze powie mu ten stary?</p><p>��Nie masz si� czego obawia�. Jak zwykle wybierze to, co wa�ne.</p><empty-line/><p>Z okna swojego pokoju Marek ujrza� Vandooslera wychodz�cego z domu w towarzystwie Leguenneca. Rano uda�o mu si� unikn�� spotkania z chrzestnym. Mateusz by� u Julii, na pewno z ni� rozmawia�, dobiera� s�owa. Marek poszed� do �ukasza. Bardzo zaj�ty kopiowaniem stronic kajetu numer jeden, obejmuj�cego okres od 1 wrze�nia 1914 do 1 lutego 1915, �ukasz da� mu tylko znak, �eby nie ha�asowa�. Postanowi� wzi�� dodatkowy wolny dzie�, uznaj�c, �e dwudniowa grypa jest ma�o wiarygodn� wym�wk�. Obserwuj�c �ukasza, kt�ry pracowa�, ca�kowicie oboj�tny na losy �wiata, Marek pomy�la�, �e w gruncie rzeczy to mo�e by� i dla niego najlepsze wyj�cie. Wojna dobieg�a ko�ca. Nadszed� czas, by ci�gn�� dalej sw�j �redniowieczny w�zek, chocia� nikt niczego od niego nie ��da�. Pracowa� dla nikogo i niepotrzebnie, powr�ci� do senior�w, wasali i ch�op�w. Marek zszed� na d� i bez przekonania przerzuca� papiery. Lada dzie� schwytaj� Gosselina. Odb�dzie si� proces, i po wszystkim. Aleksandra nie b�dzie musia�a si� niczego obawia�, jak dawniej b�dzie macha�a mu r�k�, przechodz�c uliczk�. Tak, lepiej by�o zaj�� si� XI wiekiem, ni� bezczynnie czeka�.</p><p>Leguennec poczeka�, a� zostali sam na sam w jego gabinecie, za zamkni�tymi drzwiami, i dopiero wtedy pozwoli� sobie na wybuch.</p><p>��I co!? � wrzasn��. � Jeste� zadowolony z tego, do czego doprowadzi�e�?</p><p>��W�a�ciwie tak. � Vandoosler si� u�miechn��. � Masz swojego winowajc�, prawda?</p><p>��Mia�bym go, gdyby� nie pozwoli� mu uciec! Jeste� zdegenerowany, Vandoosler, zepsuty do szpiku ko�ci!</p><p>��Powiedzmy, �e zostawi�em mu trzy godziny na wykonanie jakiego� ruchu. Przynajmniej tyle czasu nale�y si� chyba cz�owiekowi, co?</p><p>Leguennec uderzy� d�o�mi o blat biurka.</p><p>��Tylko po co, do jasnej cholery! � wrzasn��. � Przecie� ten facet nic ci� nie obchodzi! Dlaczego to zrobi�e�?</p><p>���eby si� przekona� � powiedzia� nonszalancko Vandoosler. � Nie nale�y blokowa� rozwoju wypadk�w. To zawsze by�o twoim b��dem.</p><p>��Wiesz, ile mo�e ci� kosztowa� ta zabawa?</p><p>��Wiem. Ale nie zrobisz nic, co mog�oby mi zaszkodzi�.</p><p>��Tak s�dzisz?</p><p>��Tak s�dz�. Bo pope�ni�by� powa�ny b��d i ja ci to m�wi�.</p><p>��Nie wydaje ci si�, �e komu jak komu, ale tobie nie wypada wytyka� cudzych b��d�w?</p><p>��Ty jeste� lepszy? Gdyby nie Marek, nigdy nie powi�za�by� �mierci Krzysztofa Dompierre�a z zab�jstwem Zofii. A gdyby nie �ukasz, nie skojarzy�by� sprawy Zofii ze �mierci� tamtych dw�ch krytyk�w i nigdy nie dotar�by� do Jerzego Gosselina.</p><p>��Ale gdyby nie ty, mia�bym go teraz pod r�k�, w tym gabinecie!</p><p>��Oczywi�cie. Ale mo�e tymczasem zagramy w karty? � zaproponowa� Vandoosler.</p><p>M�ody podinspektor wpad� do gabinetu jak burza.</p><p>��M�g�by� chocia� zapuka�! � wrzasn�� Leguennec.</p><p>��Nie mia�em czasu � usprawiedliwi� si�. � Jaki� facet chce z panem pilnie m�wi�. W sprawie Simeonidis � Dompierre.</p><p>��Ta sprawa jest ju� zamkni�ta! Sp�aw go!</p><p>��Zapytaj przynajmniej, kim jest ten go�� � zasugerowa� Vandoosler.</p><p>��Kim jest ten go��?</p><p>��To facet, kt�ry mieszka� w hotelu Dunaj podczas pobytu Krzysztofa Dompierre�a. To ten, kt�ry wyjecha� rano, nie zauwa�ywszy le��cego obok cia�a.</p><p>��Wprowad� go � wycedzi� przez z�by Vandoosler.</p><p>Leguennec skin�� r�k� i jego podw�adny zawo�a� kogo� stoj�cego na korytarzu.</p><p>��Rozegramy t� partyjk� p�niej � powiedzia� Leguennec.</p><p>M�czyzna wszed� i usiad�, zanim Leguennec go o to poprosi�. By� dos�ownie naelektryzowany.</p><p>��Pan w jakiej sprawie? � zapyta� Leguennec. � Prosz� szybko. �cigam przest�pc�. Pa�skie nazwisko i zaw�d?</p><p>��Eryk Masson, jestem kierownikiem dzia�u w SODECO w Grenoble.</p><p>��Co mnie to obchodzi? � mrukn�� Leguennec. � Po co pan tu przyszed�?</p><p>��Mieszka�em w hotelu Dunaj � powiedzia� Masson. � Wprawdzie to miejsce nie robi dobrego wra�enia, ale przywyk�em do niego. To tu� obok paryskiej siedziby SODECO.</p><p>��To te� mnie nie obchodzi � powt�rzy� Leguennec.</p><p>Vandoosler da� mu znak, �eby pow�ci�gn�� z�o��. Leguennec us�ucha� i usiad�, pocz�stowa� Massona papierosem i sam zapali�.</p><p>��S�ucham pana � powiedzia� nieco ciszej.</p><p>��Sp�dzi�em tam noc, kiedy zamordowano pana Dompierre�a. Najgorsze, �e rano wsiad�em do samochodu, niczego nie spostrzeg�szy, chocia� cia�o le�a�o tu� obok. Tak mi powiedziano.</p><p>��Zgadza si�. Co z tego?</p><p>��To by�o w �rod� rano. Pojecha�em prosto do SODECO i zaparkowa�em na podziemnym parkingu.</p><p>��To mnie nie obchodzi � powiedzia� Leguennec.</p><p>��A w�a�nie, �e obchodzi! � Masson uni�s� si� niespodziewanie. � Skoro podaj� panu takie szczeg�y, to wy��cznie dlatego, �e s� niezmiernie istotne!</p><p>��Przepraszam � mrukn�� Leguennec. � Jestem przem�czony. Co dalej?</p><p>��Nazajutrz, w czwartek, zrobi�em tak samo. Odbywa�em trzydniowe szkolenie. Zaparkowa�em na parkingu podziemnym i wr�ci�em do hotelu w nocy, po kolacji z uczestnikami szkolenia. Zaznaczam, �e m�j samoch�d jest czarny. To renault 19, ma bardzo niskie zawieszenie.</p><p>Vandoosler gestem powstrzyma� Leguenneca przed stwierdzeniem, �e go to nie obchodzi.</p><p>��Szkolenie zako�czy�o si� wczoraj wieczorem. Dzi� rano musia�em wi�c tylko zap�aci� rachunek. Nie spieszy�o mi si� a� tak bardzo do Grenoble. Wyprowadzi�em samoch�d i podjecha�em na najbli�sz� stacj�, �eby zatankowa�. To stacja samoobs�ugowa.</p><p>��Uspok�j si�, do diaska � wycedzi� szeptem Vandoosler, patrz�c na Leguenneca.</p><p>��Dopiero wtedy � ci�gn�� Masson � po raz pierwszy od �rody rano, okr��y�em samoch�d przy �wietle dziennym, bo musia�em odkr�ci� korek wlewu. Zbiornik znajduje si� po prawej stronie, jak w ka�dym wozie. I wtedy to zobaczy�em.</p><p>��Co? � zapyta� Leguennec, nagle zainteresowany opowie�ci�.</p><p>��Napis. Na zakurzonych przednich drzwiach, po prawej, na samym dole, kto� napisa� co� palcem. Najpierw pomy�la�em, �e to jaki� dzieciak. Ale dzieci zwykle bazgrz� po szybach i pisz� BRUDAS. Dlatego przykucn��em i przeczyta�em to. M�j samoch�d jest czarny, by� ub�ocony i zakurzony, wi�c litery by�y wyra�ne jak na tablicy. Od razu zrozumia�em. To on, Dompierre, napisa� to na moim samochodzie, zanim skona�. Prawda, �e nie umar� natychmiast?</p><p>Pochylony nad biurkiem, Leguennec s�ucha�, wstrzymuj�c oddech.</p><p>��Nie � powiedzia� � zmar� po kilku minutach.</p><p>��Kiedy le�a� na ziemi, mia� do�� czasu i si�y, �eby unie�� r�k� i pisa�. Napisa� na moim samochodzie nazwisko zab�jcy. Ca�e szcz�cie, �e od tamtego wieczoru nie pada�o.</p><p>W ci�gu dw�ch kolejnych minut Leguennec zd��y� wezwa� policyjnego fotografa i wypa�� na ulic�, gdzie Masson zaparkowa� swoje czarne i brudne renault 19.</p><p>��Jeszcze chwila � krzycza� biegn�cy za nim Masson � a pojecha�bym do myjni automatycznej. �ycie bywa zaskakuj�ce, prawda?</p><p>��Tylko szaleniec zostawia tak wa�ny dow�d rzeczowy na ulicy! Pierwszy lepszy smarkacz mo�e po prostu rozmaza� r�k� ten napis!</p><p>��Prosz� sobie wyobrazi�, �e nie pozwolono mi zaparkowa� na dziedzi�cu komisariatu. Powiedziano, �e taki jest regulamin.</p><p>Trzej m�czy�ni ukl�kli przed prawym skrzyd�em drzwi. Fotograf poprosi�, �eby si� cofn�li, bo uniemo�liwiaj� mu prac�.</p><p>��Chc� odbitk� � powiedzia� Vandoosler, zwracaj�c si� do Leguenneca. � Chc� jedn� odbitk�, jak najszybciej.</p><p>��Jako kto? � zapyta� Leguennec.</p><p>��Nie ty jeden zajmujesz si� t� spraw�, i doskonale o tym wiesz.</p><p>��Ani na chwil� nie mog� o tym zapomnie�. Dostaniesz t� odbitk�. Wpadnij za godzin�.</p><empty-line/><p>Oko�o drugiej Vandoosler podjecha� taks�wk� przed ruder�. Wprawdzie by�a to kosztowna podr�, ale liczy�a si� ka�da minuta. Szybkim krokiem wszed� do pustego �refektarza� i chwyci� kij od szczotki, kt�rego nadal nikt nie owin�� nawet ga�gankiem. Siedem uderze� w sufit rozbrzmia�o g�uchym echem. Siedem uderze� oznacza�o �Zbi�rka wszystkich ewangelist�w�. Jedno uderzenie wzywa�o �wi�tego Mateusza, dwa �wi�tego Marka, trzy �wi�tego �ukasza, a cztery � Vandooslera. Siedem obowi�zywa�o wszystkich. To Vandoosler opracowa� ten system, kiedy wszyscy mieli ju� do�� biegania po schodach na pr�no.</p><p>Mateusz, kt�ry wr�ci� do domu, spokojnie zjad�szy obiad u Julii, us�ysza� siedem uderze� i przed zej�ciem zastuka� w sw�j sufit, wzywaj�c Marka. Marek zrobi� to samo, �eby zaalarmowa� �ukasza, kt�ry oderwa� si� od lektury, mamrocz�c pod nosem: �Wezwanie na pierwsz� lini�. Wykona� zadanie�.</p><p>Po minucie wszyscy byli ju� w �refektarzu�. System szczotkowy by� naprawd� skuteczny, a jego jedyn� wad� by�o niszczenie sufit�w. Szkoda te�, �e nie umo�liwia� porozumiewania si� z osobami z zewn�trz i nie zast�powa� telefonu.</p><p>��Ju� po wszystkim? � zapyta� Marek. � Z�apali Gosselina czy mo�e sam paln�� sobie w �eb?</p><p>Vandoosler wla� w siebie szklank� wody, zanim si� do nich odezwa�.</p><p>��Wyobra�cie sobie cz�owieka, kt�ry dosta� no�em w brzuch i wie, �e zaraz umrze. Je�eli ma si�� i mo�liwo�� zostawienia wiadomo�ci, co wtedy pisze?</p><p>��Nazwisko zab�jcy � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Wszyscy si� z tym zgadzaj�? � zapyta� Vandoosler.</p><p>��To przecie� oczywiste � powiedzia� Marek.</p><p>Mateusz skin�� g�ow�.</p><p>��Dobrze � przyzna� Vandoosler. � Ja r�wnie� tak my�l�. W mojej karierze widzia�em wiele takich przypadk�w. Ofiara, je�eli tylko mo�e, je�eli tylko wie, zawsze pisze nazwisko zab�jcy. Zawsze.</p><p>Vandoosler, na kt�rego twarzy malowa�a si� troska, wyj�� z kieszeni marynarki kopert�, do kt�rej wsun�� zdj�cie czarnego samochodu.</p><p>��Krzysztof Dompierre � podj�� � przed �mierci� napisa� nazwisko na brudnej karoserii samochodu. Przez trzy dni to nazwisko je�dzi�o po Pary�u. W�a�ciciel samochodu dopiero teraz zauwa�y� ten napis.</p><p>���Jerzy Gosselin� � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Nie � Vandoosler pokr�ci� g�ow�. � Dompierre napisa� �Zofia Simeonidis�.</p><p>Vandoosler rzuci� zdj�cie na st� i opad� na krzes�o.</p><p>���ywy trup � wyszepta�.</p><p>Trzej m�czy�ni, niezdolni wydusi� z siebie s�owa, podeszli, �eby przyjrze� si� zdj�ciu. �aden z nich nie �mia� go dotkn��, jakby wzbudza�o w nich l�k. Napis zrobiony palcem przez Dompierre�a by� niezbyt wyra�ny, nieregularny, bo konaj�cy musia� wyci�gn�� r�k�, �eby dosi�gn�� do�u karoserii. Ale nie by�o cienia w�tpliwo�ci: pisane z przerwami, jakby konaj�cy zbiera� resztki si�, widnia�o tam imi� i nazwisko �Zofia Simeonides�. Co prawda �Z� by�o troch� rozmazane, �f� obni�y�o si�, przypominaj�c �n�, a ortografia nazwiska b��dna, bo zamiast �Simeonidis� Dompierre napisa� �Simeonides�. Marek przypomnia� sobie, �e Dompierre tak w�a�nie nazywa� �piewaczk�. Zapewne zna� jej nazwisko g��wnie ze s�yszenia i dlatego je przekr�ci�.</p><p>Zdruzgotani, siedzieli w milczeniu, ka�dy sam z w�asnymi my�lami, z dala od czarno-bia�ej fotografii, kt�ra rzuca�a to potworne oskar�enie. Zofia Simeonidis �y�a. Zofia zamordowa�a Dompierre�a. Mateusza przebieg� dreszcz. W to wczesne pi�tkowe popo�udnie nad �refektarzem� zaci��y�a atmosfera strachu i odrazy. S�o�ce wdziera�o si� przez okna, ale Marek czu�, �e ma zlodowacia�e palce, a po kr�gos�upie biegaj� mu mr�wki. Zofia �y�a, sfingowa�a w�asn� �mier�, pal�c inn� kobiet� w samochodzie i podrzucaj�c na dow�d bazaltowy kamyk, pi�kna Zofia nocami kr��y�a po Pary�u, snu�a si� po ulicy Chasle. Tu� pod ich nosem. �ywy trup.</p><p>��A co z Gosselinem? � zapyta� p�g�osem Marek.</p><p>��To nie on � odpar� tym samym tonem Vandoosler. � Zreszt� wiedzia�em o tym ju� wczoraj.</p><p>��Wiedzia�e�?</p><p>��Przypominasz sobie te dwa w�osy Zofii, kt�re Leguennec znalaz� w pi�tek, czwartego czerwca w baga�niku samochodu Lex?</p><p>��Jasne � mrukn�� Marek.</p><p>��Tych w�os�w nie by�o tam dzie� wcze�niej. Kiedy w czwartek dowiedzia�em si� o po�arze w Maisons-Alfort, zaczeka�em, a� zapadnie noc, i poszed�em gruntownie oczy�ci� baga�nik auta. Po latach pracy w policji zosta� mi ma�y, do�� praktyczny zestaw podr�czny. Jest w nim odkurzacz na baterie i idealnie czyste torby. W baga�niku nie by�o nic, ani jednego w�osa, ani z�amanego paznokcia, ani skrawka odzie�y. Tylko piasek i kurz.</p><p>Zdumieni ewangeli�ci wpatrywali si� w Vandooslera. Marek wszystko sobie przypomnia�. To tamtej nocy, siedz�c na schodach, duma� nad ruchami tektonicznymi p�yt litosfery. A chrzestny szed� wysika� si� pod drzewkiem i ni�s� plastikow� torb�.</p><p>��To prawda � przyzna�. � My�la�em, �e idziesz si� odla�.</p><p>��Przy okazji zrobi�em i to � powiedzia� Vandoosler.</p><p>��Aha! � mrukn�� Marek.</p><p>��To spowodowa�o � podj�� Vandoosler � �e kiedy nazajutrz rano Leguennec kaza� zabra� samoch�d i po sprawdzeniu go znalaz� dwa w�osy, ja tylko si� �mia�em. Mia�em dow�d, �e Aleksandra nie ma nic wsp�lnego z tym morderstwem. I potwierdzenie tego, �e kto� p�n� noc�, ju� po mnie, podrzuci� ten dow�d rzeczowy, �eby pogr��y� dziewczyn�. W dodatku nie m�g� tego zrobi� Gosselin, poniewa� Julia potwierdzi�a, �e wr�ci� z Caen dopiero w pi�tek przed obiadem. To prawda, sprawdzi�em.</p><p>��Do diab�a, dlaczego w takim razie nic nie powiedzia�e�?</p><p>��Bo moje dzia�ania by�y nielegalne, a nie mog�em utraci� zaufania Leguenneca. A poza tym wola�em, �eby zab�jca, kimkolwiek by�, wierzy�, �e wszystko toczy si� zgodnie z jego planem. Chcia�em trzyma� go na smyczy, ale pozwoli�em, �eby by�a tak d�uga, �e jej nie spostrzeg�, bo wtedy mo�na obserwowa�, gdzie pojawi si� zwierz�, pewne siebie i na poz�r wolne.</p><p>��Dlaczego Leguennec nie zabra� wozu ju� w czwartek?</p><p>��Straci� sporo czasu. Ale przypomnij sobie, �e zyskali�my pewno��, �e to cia�o Zofii, do�� p�no w ci�gu dnia.</p><p>Najpierw podejrzenie pad�o na Relivaux. Nie spos�b ogarn�� od razu wszystkich szczeg��w, wszystko zatrzyma� i nadzorowa� ju� w pierwszym dniu �ledztwa. Jednak Leguennec czu�, �e nie dzia�a wystarczaj�co szybko. Nie jest idiot�. Dlatego nie oskar�y� Aleksandry. Nie by� pewien tych w�os�w.</p><p>��A Gosselin? � zapyta� �ukasz. � Po co prosi� pan Leguenneca o aresztowanie go, skoro by� pan pewien jego niewinno�ci?</p><p>��To to samo. Nale�a�o pozwoli�, �eby akcja si� rozwija�a, �eby wydarzenia bieg�y, prowokuj�c kolejne. I obserwowa�, jak wykorzysta je morderca. Zab�jcy trzeba zostawi� swobod�, �eby m�g� pope�ni� b��d. Zauwa�, �e za po�rednictwem Julii pomog�em Gosselinowi uciec. Nie chcia�em, �eby dopadli go za t� star� histori� z usi�owaniem gwa�tu.</p><p>��To on by� napastnikiem?</p><p>��Z pewno�ci�. Odpowied� mog�e� wyczyta� z oczu Julii. Ale nie zab�jc�. A w�a�nie, �wi�ty Mateuszu, czy m�g�by� p�j�� do Julii i poprosi�, �eby zawiadomi�a o tym brata?</p><p>��S�dzi pan, �e Julia wie, gdzie on teraz jest?</p><p>��Oczywi�cie, �e wie. Na pewno gdzie� na wybrze�u. Mo�e w Nicei, Tulonie, Marsylii albo gdzie� w okolicy. Got�w jest w ka�dej chwili uciec na drugi brzeg Morza �r�dziemnego, pos�uguj�c si� fa�szywym paszportem. Mo�esz jej te� powiedzie� o Zofii Simeonidis. Ale niech wszyscy maj� si� na baczno�ci. Ta kobieta wci�� �yje i gdzie� tu jest. Ale gdzie? Nie mam zielonego poj�cia!</p><p>Mateusz oderwa� wzrok od czarno-bia�ej fotografii, le��cej na b�yszcz�cym, drewnianym stole, i wyszed� po cichu.</p><p>Oszo�omiony Marek czu�, �e braknie mu si�. Zofia martwa. Zofia �ywa.</p><p>���Powsta�cie, zmarli!� � szepn�� �ukasz.</p><p>��A zatem � m�wi� wolno Marek � to Zofia zabi�a obu krytyk�w? Za to, �e si� nad ni� pastwili i �e mogli zniszczy� jej karier�? Przecie� takie rzeczy si� nie zdarzaj�!</p><p>��Owszem, w�r�d �piewaczek taka reakcja jest prawdopodobna � odpar� �ukasz.</p><p>��Mia�aby zabi� ich obu� A potem kto� si� domy�li�� a ona wola�a znikn��, ni� stan�� przed s�dem?</p><p>��Niekoniecznie kto� � powiedzia� Vandoosler. � To mog�o by� to drzewko. Zofia by�a zab�jczyni�, ale by�a te� bardzo przes�dna, l�kliwa, mo�e �y�a w obawie, �e pewnego dnia jej zbrodnia zostanie wykryta. Drzewo, kt�re w tajemniczych okoliczno�ciach pojawi�o si� w jej ogrodzie, mog�o by� wystarczaj�cym powodem, by wpad�a w panik�. Widzia�a w nim gro�b�, zapowied� szanta�u. Kaza�a wam je wykopa�, sprawdzi�, czy nic si� pod nim nie kryje. Ale drzewo nie kry�o niczego ani nikogo. Wyros�o tylko po to, �eby co� znaczy�. Czy otrzyma�a list? Tego si� nie dowiemy. Tak czy inaczej postanowi�a znikn��.</p><p>��I mog�a na tym poprzesta�! Nie musia�a nikogo pali�, �eby upozorowa� w�asn� �mier�!</p><p>��Tak w�a�nie zamierza�a post�pi�. Chcia�a przekona� wszystkich, �e uciek�a ze Stelyosem. Jednak zaabsorbowana planowaniem ucieczki, zapomnia�a o przyje�dzie Aleksandry. Przypomnia�a sobie o tym zbyt p�no. Ale zorientowa�a si�, �e siostrzenica nie przyjmie do wiadomo�ci, �e mog�aby znikn��, nie czekaj�c na ni�, i �e doprowadzi do wszcz�cia �ledztwa. Musia�a podrzuci� jakie� cia�o, �eby mie� spok�j.</p><p>��A Dompierre? Sk�d wiedzia�a, �e b�dzie w�szy� w tej sprawie?</p><p>��Prawdopodobnie ukrywa�a si� w domu w Dourdan. Tam w�a�nie zauwa�y�a Dompierre�a, gdy szed� do jej ojca. Pod��y�a jego tropem i zabi�a go. Ale on napisa� jej nazwisko.</p><p>Marek nagle krzykn��. Ba� si�, by�o mu gor�co, dr�a�.</p><p>��Nie! � krzycza�. � Nie! Tylko nie Zofia! Nie ona! Ona by�a pi�kna! To straszne, przera�aj�ce!</p><p>���Historykowi nie wolno odrzuca� �adnej prawdy� � powiedzia� �ukasz.</p><p>Ale Marek wybieg�, krzycz�c do �ukasza, �eby wypcha� si� swoj� histori�, i gna� ulic�, zatykaj�c uszy d�o�mi.</p><p>��Jest nadwra�liwy � wyja�ni� Vandoosler.</p><p>�ukasz wr�ci� do swojego pokoju. Chcia� zapomnie�. Pracowa�.</p><p>Vandoosler zosta� sam ze zdj�ciem. Bola�a go g�owa. Leguennec prawdopodobnie przeczesywa� teraz rejony, w kt�rych gromadzili si� bezdomni. Szuka� zaginionej 2 czerwca kobiety. Kiedy si� rozstawali, zarysowywa� si� pewien trop w rejonie mostu Austerlitz. Niejaka Luiza, stara mieszkanka tego miejsca, tak przywi�zana do swojego k�ta, �e �adne gro�by nie zdo�a�y jej przep�dzi� spod kolumny, gdzie urz�dzi�a sobie domek z karton�w, Luiza znana z popis�w plugawego krasom�wstwa na Dworcu Lyo�skim, od przesz�o tygodnia nie pojawia�a si� u siebie. Bardzo mo�liwe, �e pi�kna Zofia zabra�a j� ze sob� i podpali�a.</p><p>Tak, naprawd� bardzo bola�a go g�owa.</p></section><section><title><p>XXXIV</p></title><p>Marek bieg� bardzo d�ugo, dop�ki starczy�o mu si�, dop�ki nie poczu� dotkliwego palenia w p�ucach. Bez tchu, w koszuli, kt�r� pot przyklei� do plec�w, usiad� na pierwszym napotkanym kamieniu. Na ten spory kamie� sika�y wszystkie okoliczne psy. Ale on mia� to teraz gdzie�. Hucza�o mu w g�owie, wi�c chwyci� j� w d�onie i my�la�. Ogarn�a go groza, ba� si�, ale pr�bowa� si� uspokoi�, �eby odzyska� zdolno�� logicznego my�lenia. Nie tupa� i nie wrzeszcze� jak dzieciak, kt�remu wypad�a plastikowa pi�eczka. Nie snu� rozwa�a� na temat ruch�w p�yt skorupy ziemskiej. Ale nie potrafi� my�le�, siedz�c na tym kamieniu cuchn�cym psimi szczynami. Musia� i��, noga za nog�. Jednak przedtem musia� z�apa� oddech. Rozejrza� si�, �eby ustali�, dok�d dotar�. By� w alei d�Italie. Wi�c przebieg� taki kawa�? Podni�s� si� wolno i ostro�nie, otar� pot z czo�a i podszed� do stacji metra. �Maison Blanche�, Bia�y Dom, Bia�y� Z czym� mu si� to kojarzy�o. A tak, z bia�ym wielorybem. Z Moby Dickiem. Z pi�ciofrank�wk� w obramowaniu kominka. Jakie to podobne do wuja � chcia� prowadzi� gr�, chocia� wszystko to przemienia�o si� w koszmar. Wr�ci� alej� d�Italie. I�� miarowym krokiem. Przywykn�� do tej my�li. Dlaczego nie dopuszcza� do siebie my�li, �e to Zofia by�a sprawczyni� wszystkiego, co si� sta�o? Czy dlatego, �e kt�rego� ranka natkn�� si� na ni� przed domem? A przecie� oskar�enie Krzysztofa Dompierre�a by�o tak jaskrawe, tak oczywiste. Krzysztof. Marek zamar�. Ale znowu ruszy�. I stan��. Przysiad�, �eby wypi� kaw�. I poszed� dalej.</p><p>Dopiero oko�o dziewi�tej wieczorem, g�odny jak pies, z g�ow�, kt�ra o ma�o nie p�k�a z b�lu, dotar� do rudery. Wszed� do �refektarza�, �eby ukroi� sobie kromk� chleba. Leguennec rozmawia� z chrzestnym. Ka�dy z nich trzyma� w r�ku tali� kart do gry.</p><p>��Rajmund z Austerlitz � opowiada� Leguennec � stary kloszard, kumpel Luizy, potwierdzi�, �e pewna pi�kna pani przysz�a do niej jaki� tydzie� temu, mo�e wi�cej, ale by�o to w �rod�. Tej �rody Rajmund jest pewien. Kobieta by�a elegancko ubrana, a kiedy m�wi�a, k�ad�a r�k� na gardle. Wchodz� pikami.</p><p>��Zaproponowa�a Luizie interes? � zapyta� Vandoosler, zgarniaj�c trzy karty, w tym jedn� zakryt�.</p><p>��W�a�nie. Rajmund nie wie, o co chodzi�o, ale Luiza mia�a gadane i by�a �niesamowicie obrotna�. �wietny interes� Da� si� usma�y� w starym gracie w Maisons-Alfort� Biedna Luiza. Licytujesz.</p><p>��Bez trefli. Czekam. Co o tym s�dzi wasz anatomopatolog?</p><p>��Teraz wszystko zaczyna mu si� zgadza�, zw�aszcza je�li chodzi o z�by. Dziwi� si�, �e tylko tyle z nich zosta�o. Sam rozumiesz, Luiza mia�a ju� tylko trzy z�by. To wiele wyja�nia. Mo�e dlatego Zofia wybra�a w�a�nie j�. Zabieram twoje kiery, wistuj� w waleta karo.</p><p>Marek wsun�� do kieszeni pajd� chleba i dwa jab�ka. Zastanawia� si�, w c� to graj� ci dwaj. Ale w gruncie rzeczy wcale go to nie obchodzi�o. Musia� si� przej��. Nie sko�czy� swego marszu. Nie oswoi� si� z t� my�l�. Wyszed� i skr�ci� tym razem w przeciwn� stron� ulicy Chasle, mijaj�c front zachodni. Zmrok by� ju� bliski.</p><p>Szed� jeszcze przez dobre dwie godziny. Po�o�y� ogryzek jab�ka na obrze�u fontanny przy Saint-Michel, drugi na cokole Lwa z Belfort. Z ogromnym trudem dowl�k� si� do tego lwa i resztk� si� wspi�� si� na cok�. Widnieje na nim kr�tki poemacik, zapewniaj�cy, �e noc� ten lew spokojnie przechadza si� po Pary�u. Marek pomy�la� z ulg�, �e przynajmniej to na pewno jest bujda. Kiedy zeskoczy� na ziemi�, czu� si� ju� znacznie lepiej. Wr�ci� na ulic� Chasle jeszcze z b�lem g�owy, ale ju� odpr�ony. Oswoi� si� z t� my�l�. Zrozumia�. Wszystko by�o w porz�dku. Wiedzia�, gdzie jest Zofia. Zaj�o mu to sporo czasu.</p><p>Spokojnie wszed� do ciemnego �refektarza�. By�o wp� do dwunastej, wszyscy ju� spali. Zapali� �wiat�o, nape�ni� czajnik elektryczny wod�. Przera�aj�cego zdj�cia nie by�o ju� na drewnianym stole. Le�a�a na nim tylko jaka� karteczka. Rozpozna� charakter pisma Mateusza: �Julia s�dzi, �e wie, gdzie ona si� ukrywa. Jedziemy razem do Dourdan. Boj� si�, �eby nie pr�bowa�a pom�c jej w ucieczce. Je�eli si� czego� dowiem, zadzwoni� do Aleksandry. Pozdrowienia pierwotniaka. Mateusz�.</p><p>Marek upu�ci� czajnik.</p><p>��Co za dure�! � szepn��. � Co za dure�!</p><p>Przeskakuj�c po kilka stopni, wbieg� na trzecie pi�tro.</p><p>���ukasz, ubieraj si�! � krzykn��, szarpi�c go za rami�.</p><p>�ukasz otworzy� oczy, gotuj�c si� do walki na s�owa.</p><p>��Nie, nie czas na to, �adnych dyskusji. Jeste� mi potrzebny. Zbieraj si�!</p><p>Potem Marek pobieg� na poddasze i wyci�gn�� z ��ka Vandooslera.</p><p>��Ona ucieknie! � rzuci�, zadyszany. � Szybko, Julia, Mateusz, oni ju� pojechali! Ten idiota, Mateusz, nie zdaje sobie sprawy z zagro�enia. Wyje�d�am natychmiast z �ukaszem. Ty wyci�gnij z ��ka Leguenneca. Zabierz si� z jego lud�mi do Dourdan, w alej� Strzelistych Cis�w dwana�cie.</p><p>I Marek wypad� jak burza. Po wielogodzinnych biegach i marszach z trudem zmusza� nogi do ruchu. �ukasz, jeszcze nie ca�kiem rozbudzony, schodzi� na d�, po drodze wskakuj�c w buty i trzymaj�c w r�ku krawat.</p><p>��Czekam na ciebie przed domem Relivaux! � krzykn�� Marek, wyprzedzaj�c go.</p><p>Zbieg� po schodach, b�yskawicznie pokona� odleg�o�� dziel�c� go od furtki i zacz�� wrzeszcze�, stoj�c pod oknem Piotra Relivaux.</p><p>Piotr wychyli� si� zaniepokojony. Dopiero niedawno wr�ci�, a odkrycie napisu na czarnym samochodzie ca�kowicie go pogr��y�o.</p><p>��Prosz� rzuci� mi kluczyki do samochodu! � krzykn�� Marek. � To sprawa �ycia lub �mierci!</p><p>Relivaux nie zadawa� �adnych pyta� i nie namy�la� si�. Kilka sekund p�niej Marek wsun�� r�k� za sztachety i chwyci� spadaj�ce kluczyki.</p><p>O Relivaux mo�na by�o m�wi�, co si� tylko chcia�o, ale nikt nie nazwa�by go kiepskim miotaczem.</p><p>��Dzi�kuj�! � krzykn�� Marek.</p><p>Wskoczy� do wozu, ruszy� i ju� w biegu otworzy� drzwi, �eby zabra� nadchodz�cego �ukasza. A �ukasz zwi�za� krawat, po�o�y� na udach p�ask� butelk�, roz�o�y� siedzenie i przybra� wygodn� pozycj�.</p><p>��Co to za flaszka? � zapyta� Marek.</p><p>��Rum do wypiek�w. Na wszelki wypadek.</p><p>��Sk�d to wzi��e�?</p><p>��To moje. Kupi�em rum, �eby piec ciasto.</p><p>Marek wzruszy� ramionami. Ca�y �ukasz!</p><p>Marek jecha� szybko. Zacisn�� z�by. Pary�, p�noc, p�dz�cy samoch�d. By� pi�tkowy wiecz�r, ruch by� spory i Marek poci� si� ze zdenerwowania, wymija�, wyprzedza�, lekcewa�y� �wiat�a. Dopiero na obrze�ach miasta, wje�d�aj�c na pust� tras� krajow�, odzyska� zdolno�� m�wienia.</p><p>��Za kogo uwa�a si� ten ca�y Mateusz! � krzykn��. � My�li, �e dor�s� do walki z kobiet�, kt�ra za�atwi�a ju� tylu ludzi? Nie zdaje sobie sprawy, czym to grozi! Ona jest gorsza od tura!</p><p>Poniewa� �ukasz si� nie odzywa�, Marek rzuci� na niego okiem. Ten g�upek spa�, i to g��boko!</p><p>���ukasz! � wrzasn�� Marek. � Baczno��!</p><p>Nie zadzia�a�o. Kiedy ten facet postanowi� spa�, nie da�o si� go wyrwa� z tego stanu, dop�ki sam tego nie chcia�. Dok�adnie tak samo by�o z wojn�. Marek doda� gazu.</p><p>O pierwszej w nocy zahamowa� przed posesj� przy alei Strzelistych Cis�w. Solidna, drewniana brama domu Zofii by�a zamkni�ta. Marek wywl�k� �ukasza z samochodu i podtrzymywa� go w pozycji stoj�cej.</p><p>��Baczno��! � powt�rzy�.</p><p>��Nie wrzeszcz tak � mrukn�� �ukasz. � Obudzi�em si�. Zawsze czuwam, kiedy wiem, �e sta�em si� niezast�piony.</p><p>��Pospiesz si� � powiedzia� Marek. � Podsad� mnie, jak wtedy.</p><p>���ci�gaj buty � poleci� �ukasz.</p><p>��Odbi�o ci! I tak mo�e by� ju� za p�no! Splataj r�ce, bez gadania!</p><p>Marek opar� stop� na r�kach �ukasza i wdrapa� si� na mur. Z trudem zdo�a� na nim usi���.</p><p>��Twoja kolej � zwr�ci� si� do Marka, podaj�c mu r�k�. � Przysu� ten �mietnik, wskocz na niego i z�ap mnie za r�k�.</p><p>Po chwili �ukasz siedzia� jak w siodle na murze, obok Marka. Niebo przes�ania�y chmury, noc by�a bardzo ciemna.</p><p>�ukasz zeskoczy�, Marek poszed� w jego �lady.</p><p>Znalaz�szy si� ju� w ogrodzie, Marek stara� si� odszuka� w ciemno�ciach drog�. Pomy�la� o studni. W�a�ciwie my�la� o niej ju� od d�u�szego czasu. Studnia. Woda. Mateusz. Studnia, idealne miejsce wiejskiej zbrodni w wiekach �rednich. Gdzie jest ta przekl�ta studnia? To tam, to ten ja�niejszy zarys. Marek ruszy� biegiem, �ukasz bez pytania uczyni� to samo. Nic nie s�ysza�, �adnych ha�as�w, tylko odg�os krok�w w�asnych i �ukasza. Ogarnia�a go panika. Szybko odrzuci� ci�kie deski, kt�rymi przykryto otw�r. Cholera, zapomnia� o latarce. Zreszt� ju� od dawna nie mia� �adnej latarki. Chyba od dw�ch lat. Co najmniej. Pochyli� si� i zawo�a� Mateusza.</p><p>Zupe�na cisza. Dlaczego upar� si�, �e to studnia? Na Boga, dlaczego nie szturmowa� domu albo nie przetrz�sa� zagajnika? Nie, to studnia, by� pewien. To �atwe, czyste, �redniowieczne, nie pozostawia �lad�w. Uni�s� ci�kie, cynowe wiadro i bardzo ostro�nie obraca� korb�, opuszczaj�c je powoli. Kiedy poczu�, �e dotkn�o lustra wody, zablokowa� �a�cuch i zacz�� si� spuszcza�.</p><p>��Sprawdzaj, czy �a�cuch jest zablokowany � pouczy� �ukasza. � I na krok nie odchod� od tej piekielnej studni. Ale przede wszystkim, uwa�aj na siebie. Nie ha�asuj, nie panikuj. Dla niej nie ma ju� znaczenia, czy trup�w b�dzie pi��, czy sze��, skoro cztery i tak ma na koncie. I daj mi t� flaszeczk� rumu.</p><p>Marek zsuwa� si�, wyhamowuj�c nogami. Naprawd� oblecia� go strach. Studnia by�a ciasna, czarna, lepka i lodowata jak wszystkie studnie, ale przynajmniej �a�cuch by� mocny. Marek da�by g�ow�, �e pokona� co najmniej sze��, siedem metr�w, gdy tr�ci� nog� wiadro, a lodowata woda zmoczy�a mu kostki. Zsun�� si� jeszcze ni�ej, do p� uda, i wtedy poczu�, �e to przejmuj�ce zimno rozedrze mu sk�r�. Poczu� te�, �e jakie� cia�o napiera na jego nogi, i o ma�o nie wrzasn��.</p><p>Zawo�a�, ale Mateusz nie odpowiada�. Oczy Marka oswoi�y si� ju� z ciemno�ci�. Zanurzy� si� a� po pas. Jedn� r�k� wymaca� cia�o �owcy-zbieracza, kt�ry jak jaki� dure� da� si� zepchn�� do tej studni. G�owa i kolana Mateusza wystawa�y nad wod�. Najwyra�niej zdo�a� oprze� d�ugie nogi o �ciany. Ca�e szcz�cie, �e wrzucono go do tak w�skiej studni. Uda�o mu si� wytrwa� w pozycji, kt�ra op�ni�a utoni�cie. Ale od jak dawna za�ywa� lodowatej k�pieli? Od jak dawna osuwa� si�, centymetr po centymetrze, �ykaj�c t� ciemn� wod�?</p><p>Marek nie zdo�a�by wydoby� bezw�adnego Mateusza. �owca i zbieracz w jednej osobie musia� odzyska� przynajmniej tyle si�, �eby chwyci� �a�cuch.</p><p>Marek owin�� �a�cuch wok� swego prawego ramienia, opar� stopy o wiadro, mocniej chwyci� Mateusza i zacz�� go wyci�ga�. Ale on by� taki wysoki i taki ci�ki. Marek opada� z si�. Stopniowo Mateusz wynurza� si� z wody i po kwadransie ci�kiej pracy jego tors le�a� ju� na wiadrze. Marek podtrzymywa� go nog�, kt�r� opar� o �cian�. Lew� r�k� zdo�a� si�gn�� po butelk� rumu, kt�r� wsun�� do kieszeni. Je�eli Mateusz mia� w sobie jeszcze do�� �ycia, musia� znienawidzi� to paskudztwo do ciasta. Marek la� mu alkohol do ust. Rum sp�ywa� po brodzie nieszcz�nika, ale ten zaczyna� reagowa�. Marek nawet na u�amek sekundy nie dopu�ci� do siebie my�li, �e Mateusz m�g�by umrze�. Nie on, nie �owca-zbieracz. Marek wymierzy� mu kilka niezdarnych policzk�w i zn�w zacz�� poi� rumem. Mateusz si� krztusi�. Odzyskiwa� przytomno��.</p><p>��S�yszysz mnie? To ja, Marek.</p><p>��Gdzie jeste�my? � zapyta� g�uchym g�osem Mateusz. � Zimno mi. Zdycham.</p><p>��Siedzimy w studni. A gdzie mieliby�my by�?</p><p>��Zepchn�a mnie � wybe�kota� Mateusz. � Og�uszy�a i zepchn�a, nie zauwa�y�em nawet, kiedy si� do mnie podkrad�a.</p><p>��Wiem � szepn�� Marek. � �ukasz nas st�d wyci�gnie. Jest na g�rze.</p><p>��Ona wypruje mu flaki � j�cza� Mateusz.</p><p>��Nie martw si� o niego. Na pierwszej linii jest niezr�wnany. Pij.</p><p>��Co to za g�wno?</p><p>Mateusz m�wi� ledwie s�yszalnym, be�kotliwym g�osem.</p><p>��To rum do wypiek�w, �ukasz go kupi�. Rozgrzewa ci�?</p><p>��Ty te� si� napij. Ta woda parali�uje.</p><p>Marek po�kn�� par� �yk�w. Owini�ty wok� ramienia �a�cuch wgryza� mu si� w cia�o, pali�.</p><p>Mateusz znowu zamkn�� oczy. Oddycha�, ale to by�o jedyne, na co m�g� si� zdoby� jego organizm, Marek gwizdn�� i w ma�ym, ja�niejszym od tunelu kr�gu pojawi�a si� g�owa �ukasza.</p><p>���a�cuch! � powiedzia� Marek. � Wci�gaj go powoli, ale uwa�aj, �eby nie opada�! I nie szarp, bo go wypuszcz�!</p><p>G�os Marka odbija� si� pot�nym echem, og�uszaj�c jego samego. Zreszt� mo�e w tej studni odr�twia�y mu nawet uszy.</p><p>Us�ysza� szcz�kanie metalu. To �ukasz rozsup�ywa� w�ze� blokuj�cy �a�cuch, r�wnocze�nie utrzymuj�c jego napr�enie, �eby Marek nie osun�� si� w g��b studni. �ukasz by� doskona�y, po prostu �wietny. A potem �a�cuch zacz�� si� bardzo wolno unosi�.</p><p>��Zwijaj go oczko po oczku! � krzykn�� Marek. � Mateusz jest ci�ki jak tur!</p><p>��Uton��? � krzykn�� �ukasz.</p><p>��Nie! Zwijaj, �o�nierzu!</p><p>��Nie gadaj o byle g�wnie! � krzykn�� weselej �ukasz.</p><p>Marek chwyci� Mateusza za spodnie. Mateusz przewi�zywa� je grubym sznurem, kt�ry okaza� si� w tej sytuacji bardzo praktyczny. To by�a jedyna zaleta, jak� Marek potrafi� przypisa� siermi�nemu sznurowi, opasuj�cemu tali� Mateusza. G�owa �owcy-zbieracza obija�a si� czasami o �ciany studni, ale na szcz�cie Marek widzia�, �e s� coraz bli�ej ja�niejszego kr�gu ostatniej cembrowiny. �ukasz wydoby� Mateusza na zewn�trz i u�o�y� go na ziemi. Marek sam wygrzeba� si� z czarnej otch�ani i osun�� si� na traw�. Uwolni� rami� od �a�cucha, krzywi�c si� z b�lu. Krwawi�o.</p><p>��Owi� r�k� moj� marynark� � powiedzia� �ukasz.</p><p>��Nic nie s�ysza�e�?</p><p>��Nic. Tw�j wuj zaraz tu b�dzie.</p><p>��Nie spieszy� si�. Walnij Mateusza par� razy po g�bie i natrzyj go mocno. Chyba znowu odp�yn��.</p><p>Leguennec przybieg� do nich pierwszy i natychmiast ukl�k� przy Mateuszu. On przynajmniej mia� latark�.</p><p>Marek wsta�, prostuj�c rami�, ale mia� wra�enie, �e to kawa� bazaltu. Wyszed� naprzeciw sze�ciu policjantom.</p><p>��Jestem pewien, �e ukry�a si� w tym zagajniku � powiedzia�.</p><p>Juli� odnaleziono po dziesi�ciu minutach. Dwaj funkcjonariusze prowadzili j� pod r�ce. Sprawia�a wra�enie wycie�czonej, by�a podrapana i posiniaczona.</p><p>��Ona� � dysza�a Julia � a ja uciek�am.</p><p>Marek rzuci� si� na ni� i chwyci� za rami�.</p><p>��Zamknij si� wreszcie � wrzasn��, szarpi�c j� � zaniknij si�!</p><p>��Wkraczamy? � Leguennec spojrza� pytaj�co na Vandooslera.</p><p>��Nie � szepn�� Vandoosler. � Nic si� nie stanie, pozw�l mu dzia�a�. To jego sprawa, jego odkrycie. Ja wprawdzie te� co� ju� podejrzewa�em, ale�</p><p>��Powiniene� by� mi powiedzie�, Vandoosler.</p><p>��Nie mia�em jeszcze pewno�ci. A mediewi�ci stosuj� chyba w�asne metody. Kiedy Marek zaczyna porz�dkowa� my�li, wszystkie zmierzaj� wprost do celu� Najpierw zbiera wszystko, per�y i �miecie, a potem nagle wie, co jest dobre.</p><p>Leguennec patrzy� na Marka � dr�twego, o bladej jak p��tno twarzy, kt�ra rysowa�a si� na tle nocnego nieba, o mokrych w�osach � ale wci�� zaciskaj�cego na szyi Julii r�k� po�yskuj�c� sygnetami, szerok� r�k�, kt�ra zaciska�a si� i wygl�da�a naprawd� gro�nie.</p><p>��A je�eli mu odbije?</p><p>��Nie odbije mu.</p><p>Mimo wszystko Leguennec skin�� na swoich ludzi, rozkazuj�c im otoczy� Marka i Juli�.</p><p>��P�jd� zaj�� si� Mateuszem � powiedzia�. � Cudem wymkn�� si� ze szpon�w �mierci.</p><p>Vandooslerowi przypomnia�o si�, �e Leguennec by� nie tylko rybakiem, ale tak�e ratownikiem na morzu. Woda zawsze jest wod�.</p><p>Marek pu�ci� wreszcie Juli� i tylko na ni� patrzy�. By�a odra�aj�co brzydka, by�a pi�kna. Rozbola� go �o��dek. Mo�e to od rumu? Teraz kobieta sta�a bez ruchu. Marek dygota�. Mokre ubranie lepi�o mu si� do cia�a, pot�guj�c zimno. Wolno ogarn�� spojrzeniem ogr�d, szukaj�c Leguenneca w�r�d stoj�cych w mroku m�czyzn. Dostrzeg� go nieco dalej, przy Mateuszu.</p><p>��Inspektorze � szepn��, podchodz�c do nich � niech pan ka�e wykopa� tamto drzewo. Ona tam jest, wiem o tym.</p><p>��Pod drzewem? � zdziwi� si� Leguennec. � Przecie� ju� tam szukali�my.</p><p>��W�a�nie � powiedzia� Marek. � Miejsce ju� przeszukane, miejsce, w kt�re nikt ju� nie zajrzy� W�a�nie tam jest Zofia.</p><p>Teraz Marek naprawd� trz�s� si� jak osika. Odszuka� butelk� rumu i dopi� resztk� alkoholu. Czu�, �e kr�ci mu si� w g�owie, marzy�, �eby Mateusz rozpali� ogie�, ale Mateusz le�a� na ziemi, a jego ogarn�a ochota, �eby te� si� po�o�y� i wrzeszcze� na ca�e gard�o. Otar� czo�o mokrym r�kawem lewej r�ki, kt�ra jeszcze si� porusza�a. Jego prawe rami� zwisa�o bezw�adnie, a po r�ce ciek�a mu krew.</p><p>Podni�s� oczy. Wci�� na niego patrzy�a. Z ca�ego jej dzie�a, kt�re rozsypa�o si� jak domek z kart, pozosta�o tylko to odr�twia�e cia�o i pe�en goryczy up�r spojrzenia.</p><p>Oszo�omiony Marek usiad� na trawie. Nie chcia� ju� na ni� patrze�. �a�owa�, �e w og�le j� zobaczy�, �e tak d�ugo ju� patrzy�.</p><p>Leguennec pom�g� Mateuszowi unie�� tu��w i usi���.</p><p>��Marku� � szepn�� Mateusz.</p><p>Ten s�aby g�os wyrwa� Marka z odr�twienia. Gdyby Mateusz mia� wi�cej si�, powiedzia�by �M�w, Marku�. Na pewno by tak powiedzia� ten my�liwy-zbieracz. Marek szcz�ka� z�bami i wyrzuca� z siebie urywane s�owa.</p><p>��Dompierre � zacz�� � nie mia� k�opot�w z ortografi�.</p><p>Ze zwieszon� g�ow�, siedz�c po turecku, wyrywa� ca�e k�py trawy wok� siebie. Tak samo zachowywa� si�, siedz�c pod bukiem. Rwa� traw� i rozrzuca� jej �d�b�a wok� siebie.</p><p>��Napisa� Zofia przez �p�, jakby my�la�, �e �piewaczka u�ywa�a innej ni� grecka wersji imienia. My�leli�my, �e wszystko mu si� pomiesza�o przed �mierci�. Ale dla niego musia�o to by� oczywiste, przecie� czyta� recenzje ojca, szukaj�c jego zab�jcy. On nie napisa� Zofia. Pami�tacie, �e Z by�o rozmazane, prawda? On nie napisa� Zofia� Marka przebieg� dreszcz. Poczu�, �e chrzestny rozbiera go z marynarki, potem z mokrej koszuli. Nie mia� si�y mu pom�c. Wci�� rwa� traw� lew� r�k�. Teraz kto� otuli� go szorstkim kocem, kt�ry dra�ni� sk�r�. To by� koc z policyjnego samochodu. Mateusz mia� taki sam. Te koce drapa�y. Ale by�y ciep�e. Napi�cie mi�ni zel�a�o, Marek wtuli� si� w grub� tkanin�, szcz�ki przesta�y mu tak �a�o�nie dzwoni�. Utkwi� spojrzenie w trawie, bo instynkt kaza� mu unika� jej widoku.</p><p>��M�w dalej � us�ysza� g�uchy g�os Mateusza.</p><p>Teraz by�o ju� �atwiej. S�owa �atwiej wydobywa�y si� z ust, m�g� m�wi� spokojnie, a jednocze�nie my�le� i dokonywa� rekonstrukcji wydarze�. M�g� m�wi�, ale nie by� ju� w stanie wymawia� tego imienia.</p><p>��Zorientowa�em si� � podj�� p�g�osem, zwracaj�c si� do trawy � �e Krzysztof nie m�g�by napisa� Zofia Simeonidis� A wi�c co, na Boga, co chcia� napisa�? Jedna litera niepodobna do siebie, druga przekr�cona� To Z wygl�da�o raczej jak K, a je�li p by�o na swoim miejscu, to napis brzmia� <emphasis>Kopia Simeonidis</emphasis>, kopia, odpowiednik, dublerka� W�a�nie tak, on wskaza� na dublerk� Zofii Simeonidis� Jego ojciec u�y� w artykule uderzaj�cego zwrotu, pisz�c mniej wi�cej tak: �Przez trzy dni Zofi� musia�a zast�powa� jej dublerka, Natalia Domesco, kt�rej �a�osne na�ladownictwo ostatecznie pogr��y�o Elektr�. To na�ladownictwo brzmia�o tu dziwnie, zupe�nie jakby dublerka nie tylko zast�powa�a, ale na�ladowa�a, ma�powa�a Zofi�. Mia�a kr�tko obci�te, ufarbowane na czarno w�osy, czerwone wargi i apaszk� pod szyj�� Tak, w�a�nie tak to zrobi�a i �kopia� by�a szyderczym przydomkiem, kt�ry Dompierre i Fremomdlle nadali dublerce, za bardzo si� staraj�cej� a Krzysztof dobrze o tym wiedzia�, zapami�ta� ten przydomek i zrozumia�, ale o wiele za p�no, a ja zrozumia�em niemal za p�no�</p><p>Marek zwr�ci� spojrzenie na Mateusza, kt�ry siedzia� na ziemi, podtrzymywany przez Leguenneca i drugiego inspektora. Zobaczy� te� �ukasza, kt�ry stan�� tu� za �owc�-zbieraczem, jakby chcia� da� mu solidne oparcie dla plec�w. �ukasz w postrz�pionym krawacie, w koszuli ubabranej nalotem ze studni, z twarz� dziecka, rozchylonymi wargami i zmarszczonymi brwiami� Tworzyli zbit� grupk� czterech milcz�cych m�czyzn, wyra�nie odcinaj�c� si� na tle ciemnego nieba, sk�pan� w blasku latarki Leguenneca. Mateusz wygl�da� na p�przytomnego, ale uwa�nie go s�ucha�. Dlatego Marek musia� m�wi�.</p><p>��Co z nim? � zapyta�.</p><p>��W porz�dku � odpowiedzia� Leguennec. � Zaczyna rusza� palcami u n�g.</p><p>��W takim razie wszystko b�dzie dobrze. Mateuszu, odwiedzi�e� j� dzi� rano, w domu?</p><p>��Tak � przyzna� Mateusz.</p><p>��Rozmawia�e� z ni�? � pyta� Marek.</p><p>��Tak, czu�em ciep�o, wtedy, na ulicy, kiedy poszli�my po pijanego �ukasza. By�em go�y, ale nie czu�em ch�odu, tylko ciep�o, na wysoko�ci nerek. Dopiero potem przysz�o mi to do g�owy. Silnik samochodu� Czu�em ciep�o silnika w�a�nie przed jej domem. Dotar�o to do mnie, kiedy oskar�enie pad�o na Gosselina. My�la�em, �e w noc morderstwa wzi�� samoch�d siostry.</p><p>��W takim razie ju� wtedy by�o po tobie. Bo pr�dzej czy p�niej, wiedz�c, �e Gosselin jest niewinny, musia�by� znale�� inne wyja�nienie tamtego �ciep�a�. A zostawa�a ju� tylko jedna jedyna mo�liwo�� Ale kiedy wieczorem wr�ci�em do naszej rudery, wiedzia�em o niej wszystko, wiedzia�em dlaczego, zna�em ca�� prawd�.</p><p>Marek rozrzuca� wok� siebie �d�b�a zerwanej trawy. Niszczy� sw�j ma�y skrawek ziemi.</p><p>��Krzysztof Dompierre napisa� Kopia� Jerzy napad� na Zofi� w jej garderobie i kto� na tym skorzysta�� Kto? Oczywi�cie, dublerka, �kopia�, kt�ra mia�a zast�pi� j� na scenie� Przypomnia�em sobie� lekcje muzyki� to ona by�a przez d�ugie lata dublerk�� nazywa�a si� wtedy Natalia Domesco. Tylko jej brat zna� ca�� prawd�, rodzice s�dzili, �e jest sprz�taczk�� jakie� nieporozumienie, mo�e nawet ostateczne zerwanie� Przypomnia�em sobie� Mateusza, tak, Mateusza, kt�ry nie czu� ch�odu w noc �mierci Dompierre�a, a Mateusz sta� przed jej posesj�, przy jej samochodzie� przypomnia�em sobie� policjanci zasypywali d� obserwowali�my ich z okna, ziemia nie si�ga�a im nawet do p� uda� wi�c nie kopali g��biej od nas� Kto� inny rozkopa� ziemi� ju� po nich, ale wdar� si� g��biej, a� do czarnej i t�ustej warstwy� wi�c� no tak, wiedzia�em ju� wystarczaj�co du�o, �eby pozna� jej losy, jak Ahab pozna� swego zab�jczego wieloryba� i jak on zna�em jej drog� wiedzia�em, sk�d si� wy�ania�</p><p>Julia ogarn�a spojrzeniem m�czyzn, kt�rzy otaczali j� p�kolem. Odrzuci�a g�ow� do ty�u i plun�a na Marka. Marek spu�ci� g�ow�. Dzielna Julia o g�adkich i bia�ych ramionach, o przyjaznym ciele i u�miechu. Ca�e to cia�o, jasne po�r�d nocy, mi�kkie, okr�g�e, oci�a�e, pluj�ce� Julia, kt�r� ca�owa� w czo�o, bia�y kaszalot, zab�jczy kaszalot.</p><p>Julia splun�a jeszcze na dw�ch stoj�cych obok niej policjant�w. Potem s�ycha� by�o ju� tylko jej g�o�ny, �wiszcz�cy oddech. I kr�tki szyderczy chichot, a potem znowu g�o�ny oddech. Marek wyobra�a� sobie to utkwione w nim spojrzenie. Pomy�la� o Le Tonneau. Dobrze im by�o w tej �beczce�� dym, piwo przy barze, brz�k fili�anek. I zrazy. Zofia �piewaj�ca wy��cznie dla nich, pierwszego wieczoru.</p><p>Rwa� traw�. Teraz po jego lewej r�ce pi�trzy�a si� tego spora kupka.</p><p>��Zasadzi�a buk � m�wi� dalej. � Wiedzia�a, �e to drzewo zaniepokoi Zofi�, �e b�dzie o nim m�wi�a� Kto by si� nie zaniepokoi�? Napisa�a t� kart� od �Stelyosa�, dogoni�a Zofi� w �rod� wieczorem, w drodze na dworzec, i pod jakim� pretekstem zwabi�a j� do tej swojej zafajdanej �beczki�� Mam to gdzie�, nie chc� nic wi�cej wiedzie�, nie chc� o tym s�ysze�! Mog�a powiedzie�, �e ma wie�ci o Stelyosie� zaci�gn�a j� tam, zamordowa�a w piwnicy, zwi�za�a jak kawa� mi�sa, a noc� przewioz�a do Normandii i wepchn�a do starej zamra�arki w tym swoim domu. Jestem pewien, �e tak by�o!</p><p>Mateusz coraz szybciej obraca� splecionymi d�o�mi. Bo�e, tak bardzo pragn�� tej kobiety, kiedy byli tu� obok, w ma�ej �beczce�, noc�, kiedy wychodzili ostatni klienci, a nawet dzisiejszego ranka, gdy ociera� si� o ni�, pomagaj�c w sprz�taniu. Setki razy pragn�� si� z ni� kocha�. W piwnicy, w kuchni, na ulicy. Zrzuci� kelnerski str�j, kt�ry kr�powa� ruchy. Dzi� wieczorem zada� sobie wreszcie pytanie, jaki mroczny instynkt, jaka wielka ostro�no�� kaza�y mu zawsze wycofywa� si� w ostatniej chwili. Zastanawia� si�, dlaczego Julia nigdy nie przejawia�a zainteresowania �adnym m�czyzn�.</p><p>Chrapliwy d�wi�k go zelektryzowa�.</p><p>��Niech milczy! � wrzasn�� Marek, nie odrywaj�c oczu od trawy. Potem g��boko odetchn��. W zasi�gu jego lewej r�ki zosta�o ju� niewiele trawy. Zmieni� pozycj�. Musia� usypa� drug� kupk� zerwanych �dziebe�.</p><p>��Kiedy Zofia znikn�a � m�wi� bardzo zmienionym g�osem � wszyscy wpadli w pop�och, przede wszystkim ona, wierna i lojalna przyjaci�ka. Rozkopanie przez policj� ziemi pod tym drzewem by�o nieuniknione i w ko�cu to zrobiono. Ale policjanci nic nie znale�li, wi�c na nowo zasypali d� Teraz ju� wszyscy pogodzili si� z my�l�, �e Zofia uciek�a z tym Stelyosem. A wtedy� wtedy miejsce by�o ju� przygotowane� Mog�a spokojnie pogrzeba� Zofi� tam, gdzie nikt, nawet policja, nigdy by jej nie szuka�, bo ju� to zrobiono! Pod drzewem� W og�le nikt nie zamierza� poszukiwa� Zofii, poniewa� wszyscy byli przekonani, �e zaszy�a si� na kt�rej� z wysp. Jej zw�oki, w grobie pod nietykalnym bukiem, nigdy ju� by si� nie pojawi�y� Potrzebny by� tylko odpowiedni moment, chwila spokoju, bez w�cibskich s�siad�w, bez rozmaitych natr�t�w, bez nas�</p><p>Marek znowu przerwa�. Mia� tyle do powiedzenia. To trwa�o bez ko�ca. Odnosi� wra�enie, �e coraz trudniej przychodzi mu porz�dkowanie tego wszystkiego zgodnie z nakazami rozs�dku. Ale porz�dkowanie musia�o poczeka�, a� rozs�dek powr�ci.</p><p>��Zabra�a nas wszystkich do Normandii. Noc� za�adowa�a do samochodu zamro�on� paczk� i przyjecha�a na ulic� Chasle. Relivaux nie by�o w domu, a my, jak idioci, spali�my sobie spokojnie w jej domu, sto kilometr�w st�d! Wykona�a t� paskudn� robot�, pogrzeba�a j� pod bukiem. Jest silna� Wcze�nie rano wr�ci�a po cichu, po cichu�</p><p>Dobrze. Mia� ju� za sob� to, co najtrudniejsze. Chwil�, kiedy Zofia spocz�a pod drzewem. Teraz m�g� przerwa� wyrywanie trawy. Wiedzia�, �e zaraz wszystko minie. W dodatku to te� by�a trawa Zofii.</p><p>Wsta� i ruszy� miarowym krokiem, przytrzymuj�c lew� r�k� koc. �ukaszowi skojarzy� si� w tej chwili z Indianinem z Ameryki Po�udniowej, mo�e przez sztywne i mokre w�osy, kt�re oblepia�y mu czo�o i policzki, mo�e przez ten koc. Szed�, nie zbli�aj�c si� do niej, kr��y�, unikaj�c patrzenia na ni�.</p><p>��Nie ucieszy� jej widok siostrzenicy Zofii, kt�ra pojawi�a si� nagle z dzieckiem. Tego nie przewidzia�a. Aleksandra uzgodni�a wszystko z ciotk� i nie chcia�a przyj�� do wiadomo�ci, �e Zofia tak po prostu znikn�a. A Aleksandra by�a uparta jak mu�, wi�c zacz�o si� �ledztwo i znowu szukano Zofii. Zabranie cia�a spod drzewa by�o zbyt ryzykowne, dlatego musia�a dostarczy� glinom i trupa, �eby doprowadzi� do zako�czenia poszukiwa�, zanim przetrz�sn� ka�dy k�t w okolicy. To ona wybra�a sobie biedn� Luiz� z Austerlitz, to ona zaci�gn�a j� do Maisons-Alfort i ona j� spali�a!</p><p>Marek znowu krzycza�. Stara� si� oddycha� wolno, przepon�. Po chwili m�wi� ju� dalej.</p><p>��Rzecz jasna dysponowa�a skromnym baga�em Zofii. Wsun�a z�ote pier�cionki na palce Luizy, po�o�y�a torebk� na przednim siedzeniu i wznieci�a ogie� Wielki ogie�! Nie mog�o przecie� przetrwa� nic, dzi�ki czemu zidentyfikowano by Luiz�, nic, co wskazywa�oby na dzie� jej �mierci� Stos, pot�ny po�ar, istne piek�o� Wiedzia�a jednak, �e bazalt to przetrwa. A ten bazalt natychmiast przywo�a imi� Zofii� przem�wi�</p><p>Julia zacz�a niespodziewanie wrzeszcze�. Marek zastyg� w bezruchu, dopiero po chwili zatka� sobie uszy � lewe r�k�, prawe uniesionym ramieniem. Dotar�y do niego tylko okruchy jej krzyk�w: bazalt, Zofia, �mier�, zdycha�, Elektra, zdycha�, �piewa�, nikt, Elektra.</p><p>��Uciszcie j�! � zawo�a� Marek. � Uciszcie j�, zabierzcie j� st�d, nie mog� jej ju� s�ucha�!</p><p>Rozleg�y si� jakie� ha�asy, odg�osy spluni�� i przekle�stwa, i krok�w policjant�w, kt�rzy na polecenie Leguenneca odchodzili z Juli�. Kiedy Marek zrozumia�, �e Julii ju� tu nie ma, opu�ci� r�ce. Teraz m�g� patrze� tam, gdzie chcia�. Bo ona nareszcie znikn�a.</p><p>��Tak, ona te� �piewa�a � powiedzia� � ale za kulisami, by�a potrzebna jak pi�te ko�o u wozu i nie mog�a przepchn�� si� na scen�. Marzy�a o swojej szansie! Zazdro�ci�a Zofii tak bardzo, �e by�a bliska ob��du� Dlatego sama da�a sobie t� szans� � nam�wi�a swojego g�upawego brata do napastowania i pobicia Zofii, co w ko�cu umo�liwi�o jej zast�pienie �piewaczki, niby to bez przygotowania� pomys� by� prosty�</p><p>��Usi�owanie gwa�tu? � zapyta� Leguennec.</p><p>��S�ucham? Usi�owanie gwa�tu? Ale� na zam�wienie siostry, �eby uwiarygodni� napa�� ta pr�ba gwa�tu by�a tylko gr��</p><p>Marek zamilk�, podszed� do Mateusza, przyjrza� mu si� uwa�nie, pokiwa� g�ow� i zn�w zacz�� kr��y�. Robi� nienaturalnie du�e kroki, a jego r�ce zwisa�y bezw�adnie. Zastanawia� si�, czy i Mateusz ma wra�enie, �e policyjny koc jest taki szorstki. Pewnie nie. Mateusz nie nale�a� do os�b wra�liwych na ostre tkaniny. Zastanawia� si� te�, jak m�g� tyle m�wi�, skoro p�ka�a mu g�owa, bola�o serce, sk�d to wszystko wiedzia� i dlaczego m�wi� o tym tak po prostu� Jak to mo�liwe? Nie potrafi� znie��, �e Zofi� uznano za morderczyni�, nie, to by� fa�szywy wniosek, by� tego pewien, wiedzia�, �e to niemo�liwe� Trzeba by�o si� cofn��, zacz�� od �r�de�, wszystko jeszcze raz przeanalizowa� to nie mog�a by� Zofia� to musia� by� kto� inny� jaka� inna historia� Snu� t� histori� odcinek po odcinku, przed chwil�, skrawek po skrawku� potem po kawa�ku odtworzy� tras� wieloryba, pozna� jego instynkty� jego pragnienia� wtedy, kiedy siedzia� przy fontannie na Saint-Michel� jego szlak� jego �owiska� przy Lwie na Denfert-Rochereau, kt�ry nocami schodzi z coko�u� kt�ry w��czy si� po ciemnym mie�cie, kt�ry wyczynia r�ne lwie sztuczki, gdy nikt tego nie widzi. Lew z br�zu� jak ona� lew, kt�ry wraca rankiem na piedesta�, uk�ada si� na nim i zn�w udaje pos�g, absolutnie nieruchomy, dodaj�cy otuchy, niewzbudzaj�cy podejrze� rankiem na cokole, rankiem w �beczce�, przy barze, wierna samej sobie� uprzejma� ale niekochaj�ca nikogo, nieczuj�ca tego �ciskania w �o��dku, nigdy, nawet dla Mateusza, nic� tak, ale noc�, wszystko wygl�da�o inaczej, toczy�a si� inna historia� Zna� jej �cie�ki, m�g� o nich opowiedzie� opowiedzia� sobie ju� wszystko, a teraz dopad� j�, chwyci�, jak Ahab trzyma� za kark swojego obrzydliwego kaszalota, kt�ry ze�ar� mu nog�</p><p>��Chcia�bym obejrze� jego r�k� � szepn�� Leguennec.</p><p>��Zostaw go, do czorta! � mrukn�� Vandoosler.</p><p>���piewa�a przez trzy wieczory � podj�� Marek � po tym, jak jej brat wys�a� Zofi� do szpitala� ale krytycy j� zignorowali, gorzej, dw�ch po prostu wdepta�o j� w ziemi�, definitywnie i brutalnie, Dompierre i Fremonville� A Zofia zmieni�a dublerk� Dla Natalii Domesco to by� ju� koniec� Musia�a rozsta� si� ze scen�, zapomnie� o �piewie, zosta� tylko jej ob��d i pycha, i nie wiem jakie jeszcze paskudztwa. I �y�a po to, �eby unicestwi� ludzi, kt�rzy j� zniszczyli� inteligentna, muzykalna, szalona, pi�kna, demoniczna� pi�kna na swym piedestale� jak pos�g� nieprzenikniona�</p><p>��Prosz� pokaza� mi t� r�k� � powiedzia� Leguennec.</p><p>Marek potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��Czeka�a ca�y rok, �eby wszyscy zd��yli zapomnie� o �Elektrze�, i zabi�a dw�ch krytyk�w, kt�rzy z�amali jej karier�, po up�ywie wielu miesi�cy, na zimno� A z Zofi� odczeka�a dalszych czterna�cie lat. Musia�o min�� wiele czasu, �eby �mier� krytyk�w popad�a w zapomnienie, �eby nie da�o si� powi�za� tych spraw� Czeka�a i mo�e rozkoszowa�a si� tym� nie wiem� Ale pod��a�a za ni�, obserwowa�a z domu, kt�ry kilka lat p�niej kupi�a tu� obok willi �piewaczki� mo�liwe, �e znalaz�a jaki� spos�b, �eby nak�oni� w�a�cicieli posesji do jej sprzeda�y, tak, to bardzo prawdopodobne� przecie� nie zdawa�a si� na przypadek. Wr�ci�a do naturalnego koloru w�os�w, jasnego, i zmieni�a fryzur�, min�y lata, Zofia jej nie pozna�a, jak nie pozna�a Jerzego� Ryzyko by�o minimalne, bo �piewaczki ledwie znaj� swoje dublerki� A je�li chodzi o statyst�w�</p><p>Leguennec ju� bez pytania chwyci� r�k� Marka i przetar� ran� �rodkiem dezynfekcyjnym albo innym cuchn�cym �wi�stwem. Marek pozwoli� mu na to, nawet nie poczu�, �e co� si� dzieje, nie czu� nawet tej r�ki.</p><p>Vandoosler obserwowa� go. Chcia�by mu przerwa�, zada� kilka pyta�, ale wiedzia�, �e w tej chwili Markowi nie wolno przerywa�. Nie budzi si� lunatyka, bo podobno mo�e sobie skr�ci� kark. Vandoosler nie mia� poj�cia, czy to prawda, czy bujda, ale wiedzia�, �e Marka nie wolno teraz wyrywa� z transu. Nie wolno go by�o budzi�, kiedy stawa� si� poszukiwaczem. Bo m�g� si� przewr�ci�. Wiedzia�, �e zaraz po opuszczeniu rudery Marek pomkn�� jak strza�a prosto do celu, to by�o oczywiste, zupe�nie jak wtedy, kiedy by� dzieckiem i nie m�g� si� z czym� pogodzi� � wtedy ucieka� biegiem. Z tamtych czas�w wiedzia� te�, �e Marek potrafi� posuwa� si� bardzo szybko, wyt�a� do kresu wytrzyma�o�ci, dop�ki nie znalaz� tego, czego szuka�. Przedtem wpad� do rudery i wzi�� jab�ka i chleb, to Vandoosler dok�adnie zapami�ta�. Ale nie powiedzia� ani s�owa. Jednak skupienie, nieobecne oczy, niema w�ciek�o��, tak � wszystko si� zgadza�o� I gdyby nie by� tak zaprz�tni�ty gr� w karty, zauwa�y�by, �e Marek szuka�, �e by� bliski odkrycia, �e ju� czai� si� na zwierzyn� �e odtwarza� logik� Julii i zaczyna� wiedzie� A teraz opowiada�� Leguennec na pewno my�la�, �e Marek opowiada to z niewiarygodnie zimn� krwi�, ale Vandoosler wiedzia�, �e taka mowa, te zdania, raz urywane, raz p�ynne, ale wyrzucane bez przerwy, jak statek pchany przez porywy wiatru od rufy, u Marka nie mia�a nic wsp�lnego z zimn� krwi�. By� pewien, �e w tej chwili jego siostrzeniec mia� tak napi�te i zbola�e mi�nie, �e mo�e trzeba by je owin�� ciep�ymi r�cznikami, �eby odzyska�y zdolno�� ruchu. Cz�sto musia� tak robi�, kiedy Marek by� ma�ym ch�opcem. Wszyscy my�leli teraz, �e Marek chodzi normalnie, jednak on, Vandoosler, doskonale widzia� w ciemno�ciach, �e od bioder po kostki by� jak z kamienia. Gdyby mu teraz przerwa�, pozosta�by na d�ugo jak kamie� i dlatego nale�a�o pozwoli�, �eby sko�czy�, dope�ni� dzie�a, wr�ci� do portu po tej piekielnej w�dr�wce my�li. Dopiero wtedy jego nogi odzyskaj� zwinno��.</p><p>��Kaza�a Jerzemu zanikn�� g�b� na k��dk�, zreszt� on te� by� umoczony � ci�gn�� Marek. � Tak czy inaczej Jerzy us�ucha�. Mo�e to jedyny cz�owiek, kt�rego potrafi�a kocha�, ale nawet tego nie jestem pewien. Jerzy jej ufa�� Mo�e naopowiada�a mu, �e marzy o jeszcze jednej szansie i dlatego zbli�a si� do Zofii. To ufny nied�wied� bez szczypty wyobra�ni, nigdy nie domy�li�by si�, �e Julia chce zabi� Zofi� ani �e zastrzeli�a krytyk�w� Nieszcz�sny Jerzy� nigdy nie by� zakochany w Zofii. K�amstwo� Wszystko ton�o w k�amstwie� Szcz�liwe s�siedzkie spotkania w Le Tonneau by�y k�amstwem. Ona polowa�a na Zofi�, chcia�a wiedzie� o niej wszystko i zosta� jej przyjaci�k�, chcia�a, �eby wszyscy wierzyli w ich przyja��, bo chcia�a zabi� Zofi�.</p><p>Jasne. Teraz �atwo b�dzie i o dowody, i o �wiadk�w. Obserwowa�, co robi z jego r�k� Leguennec. A policjant w�a�nie banda�owa� mu rami�. Widok nie by� zbyt mi�y. Marka potwornie bola�y nogi, znacznie bardziej ni� ta r�ka. Zmusza� je do chodzenia, jakby chcia� uruchomi� mechanizm, kt�ry si� zaci��. Ale przywyk� do tego, zna� to, to by�o nieuniknione.</p><p>��I pi�tna�cie lat po �Elektrze� nareszcie zastawi�a pu�apk�. Zabi�a Zofi�, zabi�a Luiz�, podrzuci�a w�osy Zofii do baga�nika wozu Aleksandry, zabi�a Dompierre�a. Udawa�a, �e chroni Aleksandr�, daj�c jej alibi na noc zab�jstwa. Ale w rzeczywisto�ci s�ysza�a, �e �ukasz wrzeszcza� jak op�tany, stercz�c o drugiej nad ranem na �mietniku� Bo w�a�nie wr�ci�a z hotelu Dunaj, gdzie zad�ga�a tego biedaka. By�a pewna, �e jej �ochrona� nie pomo�e Aleksandrze, �e z pewno�ci� ujawni� jej k�amstwo. Dlatego mog�a spokojnie �wyzna�, �e Aleksandra wysz�a � nikt nie zarzuci�by jej, �e j� zdradzi�a� To ohydne, po prostu brak mi ju� s��w�</p><p>Marek przypomnia� sobie ich rozmow� przy barze. �Jeste� dobra, Julio�� Nawet nie za�wita�o mu w g�owie, �e Julia mo�e nim manipulowa�, �eby pogr��y� Aleksandr�. Tak, ohyda to naprawd� zbyt s�abe s�owo.</p><p>��Ale podejrzenie pad�o na jej brata. Kr�g zbytnio si� zaciska�. Nak�oni�a go do ucieczki, �eby nie zacz�� m�wi�, �eby nie strzeli� jakiej� gafy. Szcz�cie dopisa�o jej raz jeszcze, kiedy na karoserii odnaleziono wiadomo�� od zmar�ego. To j� ocali�o� Dompierre oskar�y� Zofi�, �ywego trupa! Wszystko by�o w idealnym porz�dku� Ale ja nie potrafi�em si� z tym pogodzi�. Nie Zofia, nie, nie Zofia� I nadal nie rozumia�em, sk�d si� wzi�o drzewo� Nie, nie mog�em si� z tym pogodzi�</p><p>��Smutna wojna � powiedzia� �ukasz.</p><p>Kiedy oko�o czwartej nad ranem wr�cili do rudery, buk by� ju� wykopany, a cia�o Zofii ekshumowano i zabrano. Tym razem nikt nie pomy�la�, �eby ponownie zasadzi� drzewko.</p><p>Ewangeli�ci byli zbyt poruszeni i zm�czeni, �eby po�o�y� si� spa�. Marek i Mateusz, nadal otuleni w koce, przysiedli na murku. �ukasz stan�� po przeciwnej stronie ulicy, na �mietniku. Spodoba�o mu si� to. Vandoosler pali�, przechadzaj�c si� tam i z powrotem. Noc by�a ciep�a. A zabawa ze studni� sko�czy�a si� tak, jak my�la�. Po �a�cuchu na pewno zostanie szrama na ramieniu, skr�cona jak wij�cy si� w��.</p><p>��B�dzie pasowa� do twoich pier�cieni � rzek� �ukasz.</p><p>��Przecie� to na drugiej r�ce!</p><p>Aleksandra wpad�a si� z nimi przywita�. Obudzi�a si�, kiedy policjanci przyjechali wykopa� drzewo i odnale�li zw�oki, i nie mog�a ju� zasn��. Przyszed� tak�e Leguennec. Odda� jej bazalt. A Mateusz powiedzia�, �e przed chwil�, kiedy siedzia� w wozie policyjnym, przypomnia� sobie zako�czenie tamtej wyliczanki z krow�. Wr�ci�o samo, kiedy wcale o tym nie my�la�. Powie jej to kt�rego� dnia, bo w ko�cu to zupe�nie nieistotny drobiazg. Jasne!</p><p>Aleksandra u�miechn�a si�. Marek si� jej przygl�da�. Chcia�by, �eby go pokocha�a. Tak po prostu, nagle, �eby spr�bowa�</p><p>��Mateuszu, powiedz mi wreszcie � zagadn�� koleg� � co szepta�e� do ucha Julii, kiedy chcia�e� j� sk�oni� do m�wienia?</p><p>��Nic� Szepta�em tylko: �M�w, Julio�.</p><p>Marek westchn��.</p><p>��Domy�la�em si�, �e nie ma w tym �adnej sztuczki. To by by�o zbyt pi�kne.</p><p>Aleksandra uca�owa�a ich i posz�a. Nie chcia�a zostawia� synka samego. Vandoosler powi�d� wzrokiem za jej wysok�, smuk�� sylwetk�, kt�ra coraz bardziej si� oddala�a. Trzy ma�e punkciki. Bli�ni�ta, jego �ona. Cholera! Zwiesi� g�ow�, zgni�t� niedopa�ek obcasem.</p><p>��Powiniene� i�� spa� � us�ysza� g�os Marka.</p><p>Vandoosler ruszy� w stron� rudery.</p><p>��Odk�d to wuj ci� s�ucha? � zdziwi� si� �ukasz.</p><p>��Nie s�ucha mnie � odpar� Marek. � Zobacz, wraca.</p><p>Vandoosler podrzuci� przedziurawion� pi�ciofrank�wk� i chwyci� j� w locie.</p><p>��Musimy j� wywali� � powiedzia�. � I tak nie da si� jej podzieli� na dwana�cie cz�ci.</p><p>��Nie ma nas przecie� dwunastu � powiedzia� Marek. � Jest nas czterech.</p><p>��A to by by�o zbyt proste � odpar� Vandoosler.</p><p>Zamachn�� si� i moneta zabrz�cza�a gdzie� daleko, spadaj�c na chodnik. �ukasz stan�� na �mietniku, �ledz�c prawdopodobny tor jej lotu.</p><p>���egnaj, soldzie! � zawo�a�.</p></section></body><binary id="0" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAI9AZADASIAAhEBAxEB/8QAHQAAAAYDAQAAAAAAAAAAAAAAAAECAwQFBgcICf/EAGUQAAEDAgQCBAcHCw4JCgcBAAEAAgMEEQUGEiEHMRMiQVEIFDJCYXGBFSNScnORoRYkJTNigpKisbLSNDU3Q1NjdHWTs8HR0/AJFxg2VFaUwuEmJ0RGg4SVo8TiOEVVZHbj8cP/xAAbAQACAwEBAQAAAAAAAAAAAAABAgADBAUGB//EAEIRAAIBAgQCBQcKBgAHAQAAAAABAgMRBAUSITFBEyIyQlEGFGFxctHwFTM0UmKBkaGxwSMkgpKy4RZTotLi8fLC/9oADAMBAAIRAxEAPwDTRkI7EkylIe5IBX0vSg2HulJRiV1kzshcIesJI6U2RdKmL7oz7FNPgKPCc3Q6Q3vdMInFRxIYzm+Z7cTZv+1hUxqZLnftVlnA/ZJl/wBzCqDYBeBzFWxVT2jNJXHvGHdqHjLhyUbmUo2AWBIGkc8YcjFQ61kx6URO6g2gkioPJA1LlGKLcm+6FiaSUKh485BtVIL9ZRwNR5J0U7jayIooVD9NroeMHUEfi7weSPojoJLQoSwRncLgOQ8aeLWKSY9IILU24hthpU3ItI6al251IjUuABDt1HG5OycbGTbZSzBpiOeMSHzkrpXuG7k2ICN7IaCeQQGFGokG2pJ6d7dw5IewjayacwtUexCQaontSBOQb3KZvpRtOo7KWJpH3VTiLXKOOpc3kSkNjc4diUIHd6lgaA+nN+s47oOqHNPVedkZpyRqLuSbMJFzdTYa0RTql1us47ojVOA6rjsmHMJNibWSNwbXQ0Ie8SQ2aQA9c7pbZpLA9I5R9JJA3Rlh5XKbdAvEeFVICffHICtlaR745MuiIsd0hzQBuShuTqknxyob+2uSXVsx5yuUZwcRzKbO3MlTSDSSjVuP7a5DxyZvKVyidQdpRHfkU2kmkl+Nz/6TN/KFDx6qHKqn/lCod/QiJUUUWaYkw4lXDlVz/hlEMVxD/S5/wyoRsiuFHFB0xNp4TiFYMPph47LboW7aipnurVf6VU/hn9JUuE38Rp+dugapt+S+p4SK6Cntfqx/xLkTCisgERVV/EUNJN0d0PaoQSL3S7JI2QuiKDdHbZC+yHZzSMJh+cCTibPkwqq+yt83sAxJm/7WFUti1X6y8FmP0qp7RnmJsLJNrpRAOwQsG81gAN72siN04QLpLgoERfayW1N6TqSgCCoE234LGAYPmji/h+EY3QMrKGSKdz4XklriyO4v7d12Bi/CngrhEbJcWy/gmHxvOlr6moMbSfWSuVvAqH/PnhP8Fqv5ty3X4e9xlDLdv9Ol/m1FuZ5vTf0GWnIfg5n9pyn/AOKf/sRf4vvBzP7RlP8A8V//AGLgGaZ/wnfOm2zO+EfnQZFT9J6AVPD7wdm08hbS5U1BhI+ynbb5RcD46IRilSKe3RCZwjt8G/V+iyiPkfz1u+dNAl3NCw0aekdiaNYXenB7gvwyxjhhlrGcTyvTTVlThzJp5DLI3W5zeZs4LgqJp1jdemXBT9g/K38TRfmlHgSW5jB4X+D8DY0WXrjY/ZQ/2iE3AHg1jdORR4DHGw/t9FXvJ9m5C4IxOV3jMmiRw98d2+lP5fzLjmAVza7BsYraCpZaz4JnMJ+Y7oJla3N7cfPBzr8o4dNjuU5psYwyL9UU8g+uIGfC26rm/guXOU8ZB6u3rXoH4MfEur4n5LnixkQuxbDHsiqttPjDHDqu0+mzg7zVyP4TGUGZL4uYphdNF0VFMRVUjO6OTrafvSXN+9TyHizVbnF3Ysh4bYdS4rnnBMPrIulp6nEIYJmdY3je7S/cc9iVjznBptZZVwfv/jPyx/G9N/ONU5Fstrs7tm8H/g7TwdLUZcjijFryPxCdrfnMigHgZwH/ANAoP/FX/pqZ4X7tHATFzc3E0FrfKNXntVVE/wC6SfhFQz2u7HfY4G8Cj/8ALqX/AMWf/aIp+BHAsU8j24fS3DSR9ln93yi8/vGZdvfH/hFA1Mu/vj9/uihpLFAkY82GLGquGD7UyV4j6+rq6jp+iyh2B5Ijubnsb2I4N0tiw7c4E8BuGeZOFWX8exvBJanEK2k6WaQVkrLnURya4DsWVO8HjgduDQAH+NH/AKSybwZ/2B8oHt8R/wB9y878fqagYrWWnlA6WTk8jzinZTc7mn8Grg/WQ6KShrY3Hk+GvcT+PqC0nxp8FzG8sUbsWyfUzY7h8Q1S00kTfGox6LbSext/QufMLx/GcLq46rDsTqqOZjg4SQTOY75wV3D4JnGat4hYdV5fzLLHLjOHxtkZONjUxHa5Hwmm1z23SDWscGTNcxxa4EEGxBUaTyl0L4ZvDunyhnyDHMMpugwfGtcoiHmVLftnxfKa75+5c9z7Jol0dhBSClBCyIwQKIhKIsiRGCBAR2ukO5o2uQYTY2E/rXT93RNUv8ih4T+tdP3dE1TPyL6lhPmo+qP+JbHiSiERtZAOBKJ1gVVp8RQBDtQDkQ71LEDCB27UAiNlOYAe1LJAak9WyInZGTQDEs4OHumy+/vYVS0jbusrbOAAxNnb72FT7bXXz3MvpVT2imQrVuh/7k3r9Cke8Gn6a56TrdTqtb7D2+d5qxAQyb2RdiMEFA2vZEgQHzpVkklGDugwG8vAp/Z2wz+C1P8ANlbo8PX/ADUwC79P10/svfqrSvgU/s7YZ/Bqn8z/AIrprwqOHOPcRMDweiwAUnTUtQ98njEmhunTZLxTXiUs8/KhRjzXQMngscT39XocI/23/gmj4KnFHm2DCj/34f1Ix2G1mgXX5ogQ4bK1zNg9Xl7H6/A8R0CsoaiSnn0G7GvY4tcL/GBCqTov1OSKLbj9Obr0w4LD/mNyv/Esf5i8zqbmvTLgv+wblj+JY/zFF2ZIpkebeIO+uJPjFQNe/JWdfHeokt8JRaajqqidkMUDnyPNmtb1iTe3Yl5hj2UdSf4Pzp/d7NP7l4tB+cf/AHKo8PrR/jQwnydfuM31/bJLLdXgqcPZuHeQpMRzAx1LieKtbPPG7YU8bb6Wu+63JPdcDsXJXhJZ2izpxZxTFqJ3SYewtpaMg9V0TNtX3x63tTyESNYSHrLLuEDgeJ+Vv44pf5xqxCQblZZwbH/Ojlb+OKb+capyRbN9WR3T4YQb/iDxjVt79B/OBeedUO5y9HPCfwLGMycG8VwrBKCWurpJITHDGLuNpBf6LriifgjxUdb/AJE4s63wIbpeRWpaXc1eRzSHX2WyjwS4p/6kYz/szlgWJ4fU4dXTUNYwxVMD3RzROBDo3tJaWkH0iyOoviyI0p6LmmDsnYPKUCelngzfsD5V/gDfznLzmzCfsrV/LP8AylejPg07cB8q/wAAb+c5ecuYP11q/lpPylGXFMzw7SK33nn/AH0/FWzfBjx44Dxoy9ODaKeqbTS/FlvH+VwWrFe5In8VzVhVS3qyRVsL2v8Ag9YIaTRLc7i8ObB21/BXx8D33DMQhkHqd72fzm/MuA6xq9JvCng8a4A5q7dFNHJ+DI139C83aoXF0SuBEGxSzySey6DTc2U4l1hDmmyLmLJ61xyTbhp3TMMdhFuxE1oujAvukkG6W4xsPBv1tpfk2qdvc+tQ8IBGGUvybVN1Wv619SwjvRjH7MS2PAkW6yDgboONih6VVyFBayMEWSdV9kLbKMgbCEZvZJYN0dtuajAABFsB2owieNkHx3IYnnB490mW/cwqcEbdqtc4/rkzu6MKlBAtbdeAzL6TU9oz80Lcd/hIncu5JJ37kZ5fCWEIbSALo7hIuELhQgouCDSE3cEpYsoA3p4Ep/59sM/gtV/NrqLwmuJ+NcM8FwqrwakoaiSsndG7xpjnABrb7WIXLXgTH/n1wz+C1X82t0+H5/mflj+Gy/mhDlcons2zXb/C4z9q/WTL/wDJS/2iKXwus/RtA9xcA3/e3/2i5xnfzUYvujEs6Mt81ZhqsxZlxLHK2NjaivqpKiQN5anuLjzv2m6pT5aNAjrKFlh+mPWC9OeBjGu4MZUa+2g4TCHX7tK8xaYWc1em3Bk24F5b/iWP+bKnCViufAxWTh74PRe4vosraibn7Kb3/lFmGR+H3DjAYRiWV8u4U0kXbVMaJXn1PN/yrzUrHv8AGZBcnrd66q8B3iUbzcOcYqb31T4UXf8AmRf7w++SlcTHPCT4/YpjrsQyjlylqMJwpl6aqlk2nqOt1muadmt/GXM80mo811V4b3Dn3PxeLO+GUp8WxEtjxC3Jk/mu++a35wuVJY9BKZfkWw9PaG77rL+Dn7KWVv44pv5xqw5+x2WYcHP2Ucq/xvTfzjVOQZ8D0Y4w51j4fZFqszyYacRbTvY0wiXo76nAc7Hv7loT/LHoR/1GqP8AxAf2a2R4ZL9PAPFvTUU3861eeszt0qK93wOvneGVhe4+oeqv/Dx+guTc6YwMdzRieNCAwePVktT0erVoD3X037VVuTZunHit7AvdPwDrJhoT0TrOUmx2elng2C3AfKv8Ab+c5ecmPb4rV/LSflK9HfBt/YGyp/F7fznLzjxz9dav5aT8pSX6iZnj20VYaFY4F+vWH/Lt/OaquxWTcN6P3Q4g5foWi8k+IQMb/KNTFzPQjwkf/h+zXf8A+nN/OavNap5r0V8Leu8U4C5gZyNSKen/AA5W/wBDV51VWz7XReyK6faIhNhZE3qm6URukuQNQsPu2yQbv2SmuFkqMgdZS4BixabIu1PPGo6ky4bprDGxcJd9jKX5Nqm7G6g4Rb3Lpfk2qaO31r6jhPmYy+zEtjwJFiXBGdkm5KF1VYUGx7EW3egCd0APaiAF7DkjF0L9iBdZSxLA3ujtYoi5Akn0IabhMQzgb4p6mKjB0g+lXubxbEx6WKjDbjfsXz/MlbFT9oqvsFco0dgiLVhEC1boA7Ii07JVrKDCedgnO1Njy7J1oJGwJKl7Cs3j4FJ/59cO/gtT/Nrc3+EA/wA0Mr/w6X81q0t4FV28dsOuCPrWp5/JrdHh/n/kjlf+HS/mtQM0jiyZR+1TRTVFVJ0dLTzTv+DGzUfmF1Ec1zSQ5paR2EJrczTFdWwnrIdZLjjlkkbHFG+RzjYBoKuKXKWY6ga48FrzGfId0Dt08KblwHjCcuyirh5L0y4M/sGZZ/iaL+bXm5UYTiNA/o67D6qkefJ6aMt1fOvSTgztwMyz/E0X82kknF2lxKaiPNesuJpPjFPZZxevwPGqXGcNqX09ZRytmhkad2uHIpMsE9VUyMigmkcZHWbG3U7n3K5w7I+Zpqd8zMPl0fAk0Mf8ytoYSpWbdOLl6lcelSlUilE9BsqYxgHGjhAyoqoWPpMUpjHVRXuYJgLOHra7cexefnFPJ+J5JzniWXcSb79Ty3jkAsJYju1w+M3rH0hy274HvEF+Sc9zZQxt76fDcWl0ASnqwTAdV333k/grdHhkcMW5sygzM2E0hkxnBmkyCMbzU58oetvP1alSyvsnBJG6zDg3+yplX+N6b+cCkYLw5zHjHXNL4lB2ST9XV6h2rYXDbhNV4bnvAK04rDKYsSgkfHoc3W1sjS7rXXRWW4yVPpI09vwNnmNaUNcVsdMeGX+wFi/8Jpv5wLz0qwb7L0147ZKquIPD2qyzRVcNLNNIx4klvpGlwO9vUuZT4HucT/1ry/8AgTfornNowrY5kaxhjcS/r+a23NMrp8+B3nT/AFly98836CbPgd517MyZePtm/QSlmo5gS6f7YVeZmyxiWAY1iGF1dG58tFO+B0jGu0PLXFpLSQLi4VNAxzZbOaWnuITDWZ6W+DUbcCMo+jDh+Urzlx79daz5ST8q9GfBtBdwMyqwdtA0D5yudMS8EnOlRWTTMzBl5ut5dYvm7T8mjZszo5fW7PA0ylU5h4xUOKdDehwb66nkPkhw8hp9u/3qznAPA9x+arAx3NuEQwX38Ugklf7NQaF0DguC8PeBeQJzqbRUsQ+uqqU+/wBU/wD3j3NGyiQzkam8PzNAgy3gWU4Zh01TUOrJh+9sGlv4zj8y4rqDcrPON2ea3iFxBrsxVJIgeRHSR/uULfJaPzj9056wHmd0CyA2Ukp/l0v75995yaRsWCQbJYN0Cza6IbFAgZZcJBFk6HJJF1OI6Nh4O4DDaYHf3pqlAWFzyuoeD/rZTW/cmqUHbWG5uvqmG+YX9P7FsOJKa5oBuLpGxKMgXRKqwoEOxFbtRg7KAAAgUNSBKgQu0JxrdTmtva5tdIG+6XG6xUsC5tnE/BYx3FMMixuhzXhsrZKTpo4ugk6/V1eV90uY6thjlcw82lwLPUvSjwe8WGM8I8ElJ98pojTO9bHafyBcFcbsBOXOJ+ZcKtaOnxKUx/JudqZ9BXznGuTrSc31uZkUutoMDHlLK+F+Sq3P2d6HK2H1EdPPWayJZQSxga0uJNge5Yt566Y8AfATXZ+xbHj9rw+i0j473AD6A5ZhmU3EDwdXZBy17u5mzbRQw9I2CMU8EkrnuPm76exrlrSmwvJDajTNmqa38Af+XrLpL/CCY88YdlvL7djI+WrkHoFmt/K9cdkm/YteHrxg7unf13X6NFlOqt7r9febUwXAOGLXB8uOio9EkmhvzEalkgxLhphjQyGowew2uyLU75wNS0L1r80bbk7WXTpZz0HYoQ/Be82xx+nswj+B2L4PbcvY3xApMSwMUTamlEsj5Io26+i8l2pv3WqyueN+HnE8xy4Tjz24hQ00/jFMyVrRo1ern98qXwBcsO8RxjNlRAdUrhQU7+9o68n09H8yHh7ZbmZHg2ZaZzhEQ6kqLHt8pv8Avqr5Y1YjpalNNabWEeYRnUdSVNX7P9X1jEfdbKWAOhom1mGUp5aIntb+b+c5RseyXl3HZhUzUzWznd0kRtr9fYVzqS5jrnf1q0w7M+O4YPsZiNXTfcXJb+CequjHP4Vk6Velqp/p8fcbZZnGa01IbHQ+E4DgmA01qKCKjI8ueRwL3esuCh12esqUlS2nbjEL7mz9DDJo9rG6VzxX4zi2JE+6WITVQPY8lNQMtM27u26M/KKVNroKSj+n4KwHmzjDTCCR3ZHwiqcwYDTyeOYfPSVcLJdEjXOa9rhqbz9BWZYJlPPuE4RTYNh2MUEVFTR9FDHp1BjBybuO5X2FVUuHcIaWupyBLTYC2eMkXGpsGr8q4+f4VvFFjy1r8H2Nj9Zf+5cqrm+IrK0lF+uMfcYJZnUn85GL+43l/iSxbDI3Pw+nwqxNyyECMuK1hnTFMPyljvuVjjqyjqyWh7JKZ1tPwtVut8frKTkrwvcX8abBmzLtHNB59Th5LX/gP8r8Jq31nTLuTONvDeOqpZIZ/GYekw+tA69M/uPt2cFpoeUeKoq1o/2pfoXRzivBWhFHN1Zl7LOYHwYjIRMWm8dRTSaNfwdxzWz4uJeaKWnjiZXtljjbbrQNc633R07rkHFn5myhjeIYN43U0M1NUOhqIopNNnt2Kq67MmP1sfRVmNV8kfwDO63zLU87wlW062HUpPiaflHDz404m+s18QsuYXPKen8aqSTqhg62l3pPYsWoONE9LiUFTHge0UjTtJqd+RaaJIubkkrfPgfcMRnnM8uOY1TiXAcNIMjOyomv1Yz9ztd33qyVvKDF1XZNRj4cCitmVST24HS/DXMmf86YLBjdIRRYdUeRJW0rWP8AwbbrOW4ZnPb/AJRYff8AgA/rWt/CL410vDFkGX8GpYK3HJIeka1+0NMzk0O09vc3u+nmseExxb8f8a926e1/1OcPhEVvg+Tqt99q+6XOqY58oR/tiY5Yub5R/BHWubMX4j5fjNRMKSaD91jja76FgFfxtxehv45jeEU/x9Ad8y2JwM4n4fxYyXNLU0bIq2AdBiVJ5TBqHZ3tcFxl4TuSaXIHFCtwqjiczDqtnjdFffRG7m371wd96AtVHMqcKWl0Iyl4/wCjRHH0oq0qUWbKlzdguL4hLOcaw2WWofctEzesfUo+IZVwDFHmStw2lmef2xrNL/nC5j1W6oNlaYPmXHsLP2Oxargt5usub8zl1YeUUHHo61FafR7nc2RzZ1OrNbHYeVM6Y7lrAKLBMGe2OgoWaIY9DXO0+tyvv8amaD2038kuPoeJua4hvVsk9JgjB/FaE83ibm9xAZWQXPL3hp/LdM8yyh8KPx/cN51gVxp/9K953fkjMOZcw5fxmrM0QlijLKbo42j3zSf+C0FnbDI834i+bM5mxCRps0yTyDR6mtdoH4K6J4A4ViWG8KMFONkPxGqgFRO7Rovr6zRb0NIHsXGnHutzXkzixj2Ew4zVxUgqXT03kuBik67RuPN1afvVz8NmWCpznOdLVFvZeBmoYzCwqyc6a6xe1HDjKD9vEHt9Uz/0kw7hllAf9Cef+3k/SWrzxPzjEdsSjf66eP8AqTc3E/OUw3xJjPVTx/1LpfKmVf8AI/KJrWPwi7n/AExNnVPCrKsrbNpqinHwo5D+V11jmI8Had8gbg+LNe8nZk7ST87f6lrLEMwY3X38bxWtl+NM5dR+BNwspMUpjxHzBHJO2Kbo8Lhc42Jb5Up9Tth6WlYMTmWCqPahb1O36Ix1sVQ/5f5s11g3gy8UcTNxS0VDT/u1XVdT71rRq+hZEfA/z34p00OO4DNL+59JI36ejW0fCL8JM5LxabLGT8Pp67EYtqqqqjeOnPwWtb5TrdpPsWmsA8LLihQ1d644TiUHbFLTNZ8xj0rgO3M5rc3vDga/4h8KM85DeXZiwGoipj5FVENcJ+/5ey9/QsCdHY3uvRTg/wAb8mcVqN+C1EUVJjEjDHJhdUQ+Odp56HEddp9O/oXKfhZZSyPkviWcPyfVatUZkr6Abso5DyY1306ezv7lJGZieGN+x9Of3tqlE++WTOG/rdT/ACbU+5tpLr6hhPmY+zE1we5IDwRySQfQjBGnYot/QoxQN5pWlx5A+wXQ1kd/4KQXu1eWPabKEDchq9CJyWWP+2aNbOpq+5QAI7OaW3SAkjTbZDkEwTqjwMccFTgOM5ee7ekqWzsb26ZGG/4zPpWl/DhwT3O4vvxNjToxShinJ73tvGfxWN+dXXggY6aDjbJhb3WZiOHSMA73NIe38UOWYeH7g5ky9lzH2R7QVM1NK63ZI0Fo/wDLd86+d5o/48/WYZrrf1HGO/Sdb1Bdx+AXgfiPDbEsac2zsSrnMb6WxNDR9Lnrh14JkA7usP7+xelfg74QzLnBDK9NI3o3uom1Ut9rOkvIb/OsiXB+gaq936zkjw2MfGLcaq2iaephdHDSD43lO+l/0LQhdusr4rY4cx59xzGTzq8QnlHxS86PxQFiB580IhgKLrp2lDg9rWglzjYBMALYng+5Z+q/i7l7BXxB8D6tstTfkYY+u8e0Aj2oDtaTt7I0bOFXg601XPEBLh2FGtnYe2eRurT+E5rUfF2gp+Jvg8VdVRjpZajDY8To7cxI1ust/OasR8ObM4wbhxQ5bpSBLi0/vjR+4x2Lh+EWKd4FeZWY9whOC1Dg6fCJ305af3J/XZ+c4exMZlscFVIc1xDgQQbFRbm62Jx5yq7J/E/GsGaNEEdQ6anZ3Ru6zfoIHsWu3c0sXcvpytuIdueafg2eN+1R3c1Ipxd49aMkW3PTiT9gs/8A41/6ZeZ9R5RXphJ+wUf/AMb/APTLzQqeZS8F+Jkp7z/tGIz112v4A2L1FRlDHsJm3ipayKSL0a29Zv4l1xPHfUu6PAQyxPhXDTEcdqQR7q1fvQ72R9XV85PzIotq8UaA8M3DWYfx5xjo9m1EdPUgD0x2d+M2/tWkpWh4JB3HYtxeF1jMWM8c8bfAQY6Ix0bT36GAOP4RK04+9y/kL+V3pUgw5iodnb7jtXo34MmBw5U4DYFNUe9GendiNSSLbSddt/UzT8y86aGPpKuOK19b2j6V6W8VZ48u+D7jhh97FPl90EWkeTeIRj8qcrqM8++J2ZZ83Z2xbMVS7TJXVT5Wt7owdLB8wCxQkpc5ubnmm/7/AHSUsjubt8EjibgXDjNeKz5knqo6GtowxvQxGT3xrgRcD0avnUrwu+JWU+ImP4JX5XmqZfFKWSGfpoOj8otItfn2rRDLhFLcpuAugJ9ncklt2lEXBqBJdyQLRV1mXBTLTs38SsDwG12VNYwy7ftbTqf+KHLCrrqj/B+5YNTmnGM3Twe9UFO2lgcR58nlW+9b9KiQlQ6pzVm7C8r4xlnBKk6X41W+J03o0xud+VrR98ua/D7yv9d4Fm+Bu0wdQ1Nh5wu5l/ZrVF4Y+e5jxpw6mw+o6mWGRyMAP/SHHpHfi6QuguMWDwcTPB+rqjDrF1RQMxSg9bR0rW/Nqb7UeMWii9meb9SLJnsUqsaWuLXCzgbFRShFbmyL6gGL0u8F2ONnAXK/Q2uaM2t36j/TdeaLF2V4DHFDDGYOeHOK1LYayKV1RQE8pWO8pnrB39ru5MV1NzlniIar6tcbFZq8Y90KjptXla+kdqv7brGu1dpeFVwAqcw4pUZ4yTTdPWy74jh7RZ0h/dY/hO+EP6VxviNBUUNVJTVUMkU0ZIex7bFp9KWI1N2E4diFbhtfFXYfUy0lTC/pI5oXlr2O7wexJxOvqsSr5q6tnkqKmd7pJpZDd8j3c3E9pKjO2SUbFhsnCTfDqa/7i1SXOUPC3fY+mA/cWqSTp3Pcvp+G+Zj7MS2HEd1i9gyyMckVu5Eduadihix5o7DuSbhFcnklIKOyInzb8t0QRgXChA7oFx0t9OyINIJCO42ChCXw4x8Za425Vxh7tEUVZEJT+9OPRu/FK7H8LXBDjXArGQ1up9CYqtno0Os78VzlwJmeVzMajkBsWsuCOxej2FVEWf8AgjFIRrGNYI5rr/ujoiD+MvnmYxviantGKttK55u5bwyTFcwYdhkbSZK2qjp2j4zg0flXpHxbxCLKHBjMFbAREKDC3Q0wvycWhkf0kLirwZ8v+6vH3BaSRl2UdQ+qcO7ogT+dpXRXh1Y67DuEtPg7XFr8UrmB1u1kfWP42hYX2RZ9aTOFap1y6Q8yblQm2JLin6kkGyiuvyCEDTFixudl1v8A4P3KrX12P5ymiOmGNtDTOI5uf1n29Qa38JclUrS427V6V+DJlV+U+C+X6N0YE08Tq+ew5vk3F/vS35kSmZyz4a+Zm4xxdOGQS6oMHpGUwt2SO67/AKSB7FM8BfNLcJ4nT4DPLaHGqR7QCOc0fWYPwdazHN3gr5szHmPEcfq83YX01dVSVDwYpNtTibckrJHgs5tyxmzDMwUeb8LE2H1cdQ20Um4a7rDl2tuPapcrIn+EByvprMCzfA24mjdQ1Jtyc3rM+ca/mXJFQLWXpZ4SmV/qr4NY7QtsaqnpzVwG3nR9Y/OLj2rzWq2kEg8xshyLKfEjkkqTTkhw9aik2KkU7gXD1p1uXnqPhNDLiXByjw2C3S1WAsp478tToNP5VyW/wSOITgScTwAXP+kyf2a6ywmvmw3g5R4lBbpqXAWTx3G2tsGr8q5Cf4WXE5uodDgGx/0J/wCmlkjGZxw+8EUwVTarOeOwSwsN/E8O1HpfQ6Rw2+9as54+8YMB4V5S+pTKzqc44YuhpaWHyMPZ8J1u34I+f7rMOB+f4OKPDePES7oa4MNNiMdOdJiktbU3tbqB1NXC3HLJ2K5I4iYpg+KGaUGUzUtVJ/0mF3kPv2nsd901yiGtqMFraqesqpKqpldLNK/XI9xuXb3Kh+cgboDmmNMS2ysL5kw6428bj9o1BejPhM/sA5r/AIEz+cavOXLk/QY/h0jvtbaqN7vvTf8AoXo94R8PjXAjNBb24W6T5i139CUoqcjzYnbqett5T8HPiVmXLdBmDDqTDhRV8ImpzJWNa4sPK47FqSd+ly3rkvwpc5ZXynhuXKXB8Anp6CnbBG+WGXWWj1PASxCxr/JX4tf6Fhf+2tVZmbwcuJmX8Ar8br6Gh8UoaZ9ROWVbHENbudr9yzil8L/Okk0cZy5gFnODb9HN2n5RdP8AGp5l4JZtlIsX4FUONvTGjYCkeYNQN0TCbJ6saBayjNvZGO5dwHoPUvRPwYcBgyNwEoqyuAhdUQvxesJ+CW6m6vixtauE+E2W5845/wAEy6xtzW1bIpHDzI/Od961rnL0W4vZcxrHeGOJ5Zyr4pDVVlO2maZX6I2R3AcPJPm3CJVM85s847UZmzfi2PVJvJXVLpvnP9S7d8CnMrcwcGm4LUS658HnfSEH9yd12fnOHsWiXeCbxMPk1mXh/wB6k/s1uLwWuEOfOGGY8SlxyXDJMMrqYNd4tVOeRI1w07Fo7C5LEByZx1yuco8VMewINIhgqXmmuOcbusw/MQteyAg7rrbw/wDKYpscwTOcDAI6qB1FVH98absP4JPzLkuQIotpjYupdJUSU0glhkfHK3dr2OLXNPoI5KMOaNQtOpuCvhV4hhQp8Ez+J8VpRsMRjPv0Q+6H7Z/fmt7ZzyBwq47Zc916CaCWdw0xYrQWErXdmv4XxXfQvOPtWZ8N+I2ZuH2KNrcuYq+lH7ZCTrim9Dmcv977pMUumZJxo4IZu4YzvqayljxLCHEtjxCBt47fdg7xn0fMVqVejvAzi9lnjHlqtwmvw5kddGz6/wAPlAfHIx3VuNXNv0rlLwqOEEPDbM8NZg4ccBxUvdS3/aHt8qI/PdvoUQVPkYlhf6gpfk2qWebvWouGfqCl+I1SXHd3rX0/CfMw/p/Q1LiOWKLY3RBxKNM27CgIuULG5RF3YlB2yUgVgCgPKQPoSbm6nPUQceXG26QNVyjO6RexKG2oDMWzafso0H4C7q8CPG24rwLgpC4GTCqyameO2wtI38V4HsXCGbXH3UafuF1D/g9cbcyszPl1zupJHDWtHdpJY759bfmXz/MvplT1maoZpwCyScK8IriDXnaKkf71/wB4d0v5AFrj/CBZgFXnPA8vNdth9I6Z/wAaV39TWrsLD8EoaDF8RxSmj0VGIujfUO+EWMDB9AC86/Cjxr3c45ZpqL3hirDSxC/kiNojP4wLvaufzsIomrJXlNailPd2c0TLE8lL2LomZcGsrPzlxKwHLrRdlXWsE+37SDqk/EDl3r4SmeazhzwrfX4PK2nxCSaOmoydww+Udjz6jXLn7wAsrmrzXi+a5x+ttP4rTkjz5NifY1un75Sf8IBmfxnMmC5Vhd+pKfxuf0Pf1R+K36UZPqlMt56TApfCc4u22zDT2/gMX6KSzwm+Lp2+qKn/ANhi/RWlJnpDJLIIfoonpD4L/ECt4k8MDWY46OpxSnmkpat7GaA4c27AAcndi4V41ZWfkziVjmXXCzKaseYPTC7rR/QVuv8Awf2ZzTZyxzLNQSIsQp2zxfB1sd5P3wf9Cmf4QLK4pczYHm6mbYVsT6ab48fWb87Xfio262oQ5P8APdfvTkB6w9abffpX/GS6XyhfvU4F/I9QW78C2f8A43/6ZeZVSbS+0r01h/YLZf8A1b/9MvMmt2mHrKL2M1Hj9xtfwV+JbuHvEWFtZOW4PipbTVoceqy/kSn4rj8xcuqfCz4aMz5kD3YwyAPx3CGPmpSN/GYrdeL5us37oeleegLg7mBuvQHwOeIwzfw7+p7EqjpcXwONsdietJT8mO9nk/MlLJKxwDVtc15a4EOBsQmR3rfnhgcMTkjPnu1h1ORg+Napoj2RzeVJH87tX33oWg3nSokXIegk0yscPNcD8y9NcNIz9wFBh3OM5e6MfHdDp/OXmNFsV294C+faavylV5GrHj3Qwx/T0TXHeSBxu4t9LT+VqYoqx4HF+IM6KZ8ZFi0lpB7CDuoenUF0L4WXCarypm2rzVhtAX5dxSQzksG1LM53WafQ49Zq0AGWdZrSfQAlSGUrFtkyglxbMmE4TB9srKqOIe14H9K9JuNLOj4J5pjPm4LO0+yJy5l8DXhFiE+P0vEDMNAYcOpDegjmj3ne7yXAdzdV7+ruXTvHM34O5vt/9IqP5tTvCS7J5g1Js4qJu5SKo2ebpiPrEW71C2J054A2VG4lnnEMzzxHoMLhEUbuzpX3P5od862Z4T3HbHuHmdqTActRYdLaj6ap8Yjc+znO6vJzewLKvA9yuMr8FqGonY1s2LSur5HdulwDWX+9a351xjx5x45s4q5gx6BzpIJ6x8cG3KOPqN+hocp3intGx/8AK54kn/oWBf7O9v8A/opGH+FxxBdPG2WgwEQlw1HxaTYX389c0uLibOBHrCU15ZyR0It0HpB4SuAw5/4BYnNRNEjo4WYpRWGp3Vbq+mNzvnXnDOC02I3C9G/BOzI3NfAjCopjqnoA/D5/vPJ/ELVwlxly07KPErHcu26lHWyNi+TJ1N+ghEWnIwwI7hOULWSVjGTO6NhIBdbkF25F4NOQcW4Ltiy1UmvxmeAVVLjN/tkndpb5LD5NuftCWxdKdjh0u9CLVvyWRZ1yjmHJ+MS4VmDC56KqjNtL2nrD4TT2t9KoQLmw5pkgm1/BUxKqw/jrlk0nKpqHQTDvjcx1/m5+xdS+HbTQycEI5Xj32LFqfQe64cD9BK1R4E3CXFKrM0HEHHKN1PhVEHe5+sb1ExGnUG/BaC7rfCt3FXv+EBztAThGQ6WcmRh8erQ08jyjY72FzvmStmaS3Of8PA9z4Pk2p92mwTFBb3Op/k2p5w5L6lhN6UfZib12RwBDSbpTTsiLt0bMlgW7UO26Gq4siBSksGNggB2oO5XKDHBwsoSwOTttz3KXBhtZNIDDTSOHa47flUQdV9zy71IfV1IbdlRIPR0hCqqa+6UVumt/C0/1X/Yh4vgeAMxLp8bxV0QH/R4/KWe8A8/8P8hZ/p65/jFLTyQSU8lQ5hcdLtxf2tC0vnElmLXJv1GqljJeb3svBY+TjiJKyMXmFSSTqVpN+iy/I9Kca458P6PCZ61mI1U2mM6Wx0khubbdi86cSqJ8YxKWd2qWqqpzI/bdznXLvxlmGQc7NpqcYbjH2u9o57+T8b0LMZKrKeBj3QBoo/GO1h1vd96qYxhJXjK3jc5rzDFYapKniKep93T3vjmYTgPDmrqCJcYm8VYDvEPK+hZnS5eyrgwGqOmZYbvmcHH6VhuZuI1VVMdFhkXiwPOR3lLBaurqqyYzVc8s8hNy97yVIypx2irvxfx7hfMcfjpXxFXRD6sff/8AR3LwU4j8PspZRbheFQ3lmkdPUmija9pl5d/cGtXNnhHzYjjPErGM01FzSVUv1sP3NjWta1v9NvjLXGXMYrsCxDxyhmLXrduA49g+Z8NbUVBBmP2ynkHN/wDfzkFGFbbgyYmeLyySmuvTvbfjb3+k0HMCfPv7FZ4Jl/FMZkDKOkkI7XvFmj2rdVPgeCwXEGDUbO3UGb/SpFXjGFYLCW1L6ekP7m22p/3qPm2lXm7FE/Kd156MLSlL48ERuCeWKnJOecKzVU15dJRSjpY6ftjddrvoK33xozXkjiLkufAHRVk9RFI2eEyxaLSj7oejUFyjmXibXyEx4TAKNnwnWJKxOXOWZZvtuNVv/ZyaPyWS6oxttc0xwuYVVPXUUb/G1uH4mfY3wxw9w1U1U6mk7Gk6gfasOxHIOY6SQGKjbVRg+VDIHH5kvBM/Y1RTDpXur4O2OXms+wnPOA4hEHPqI6CW3WjlO3sKa1Cr6GZZyzjAcF0kfDidFQcY8tScLY8ue5mPR17sF8Ss+laGCToej56+9crYfw2nqL+6FbJDc30Rx3WUz52y3R2BxGKY97LuWPYpxRp2TacPo3VA+FI7Sp0dKO85avj0FEcTmuI6tKno8fiX7F5DkTLFO0OjpHyPHMyylyzfhlPQZPzVR4vhcMMIj6k2/WkY4dZvqt+MGrn7Fs8Y/XuP102mZ3QjSq36osaH/wA6qx/2zlOnpJWSLFk2Yym51a2/3v3WO8eK2ZeH/EXIdXl2uqKuJz9Jpqg0ztUL/NcFx9ifC3EYHF1JiNNM2+zSwtv86qMGz9mKjPXqW1kQ/dP+Cy7DeKlFIz69w57T9x1ggtEuKsaZrNqLvFpr7zFmcOcxuk3poh910zbLKck5Ozdl3H6TG8Kr4KSupX6433B3U08TstBu1NVexgUGp4pUDT9a0dS+3nF+lDTTXMpnis3fd/C37nY+UeKeEY5h7MOzRTMoqgt0TiSMGml9XlW9TlIpcO4KUdV47T4ZlKCrBvrjghLvoXDFdxUx2qYWUvQ0npbc/nBUVTnbM0jiZMWkd8UNH5AklKkuF/2NuHpZi0lPS1476vcd28QuLVEzD3Ybl3Sx73CPxi1hG37nkb/mq64n5ky1jHDTMOE0eYsLdU1WGzQxjxhu5LV5/YfxAzJSEAVhqflussnwzigWSiPEaBp23lif/QnjOlLtNmepSzajJ6FGS+OCKCq4c5ikkJayn2H7opmW+GuJT1sIxGojoYS4dI/SX6Rffkswps85cnOoYi2H47SEqoz1lqAXOINm9EYcfyNVnRUeLkc6OaZ3dU1R39lnWNVxGybh+TJcLwasEjoaPoIImwP7GWHMWXObcMoIomNpIYQSSTePStX4zxSqpNsHpYqTa2qTrn6VieJZqzLXHVVYrMAexnVH0Kt1acdommeU4/MGniLQXgbtxLAMDxKIiooqeV1t3uZ1vYVgeYOGIcXT4JVW7ehl2HsKwnCcz47QP1Q4jIbHk/rA/OtkZT4l0skfQ4tEYJeQeN2n+pG8WrNWfx8bgeBzPL5aqVTXDw/8f+02P4JefKPhZT4/hOdHz0VHUvjnp5G08kzelHVd9r1ebb5lj/hQjCeIefKLMuRzNWCel6OrMtJJTddvk/bGjVdv5qlU09LM3pYC0tPKxQrK6mp49VQ4BnpKbzWPjt8czE/KWtqsoWl8d3/Zqan4Z447dz6SL1l39C2bwkz3xM4RSCnNCcWy0T79SmW/R/CdG79rd+Kqqqzrl2lOh1e2b4rXut8yl4HmnBcTn6Gnr2l3c4Ft/wANL0dO9oTsa45pmcafSVaDt6mdKU3F/ghxFw4UmYarDWuIsaTGomtLHfGd1fwXI6PA/Bpw0+6UEmRIZhv+q4H/ADMc4/kXOWMYDhOK3NTh7Xu+EDpcqulyTluGbW/CpZPjyl1kfNp+gvp+UOHl3ZL8feb44s+FBlLLGHmhyKxuNVoHRxShro6WHbY2sNXqGy4rzDjeIZgxioxbFqmSrramQyTSyOu5xK2jxAwXK9HlieoZSxwyNIDC0Wdq7LLTN9JVNSDg7M7eX4nzmnrin9/7Gf4c77H0/wAk1Sr7BRcNaTh9Of3pqkPDgAvp2F09FH2YnTj4D5I7Ey5ztQsE8AAEk7dibmMJBujRgbXRHldBXAwApN3X5omnvRnT3oXXdFuGSbc0guN0qw70VgmAYfm8/ZVpPwAqU87+lXOcP1zb8RUt9l89zH6TU9oVvcMgoHUSLkn2oXRLngsZHlbJ2Zs1dMMu4TUYkYNPSiEX0Xva/wAx+ZV+O4RX4JiU2GYpTvpqyA6ZYXizmHuKzXwbnvbxhwUNe4X6a4B5+8vWvHue5z3PcXOJ3JNyhGpLXJPu/vciQ0Se9PUdRUUsomp5pI3jk5jiCPaFH5rN48oQTcL6DMuHTzVFfPizsOmpQL2JaHR29fW+ZRysGxjk+LV8zffKyqcD8KZx/pUJ7w7d7nE+krOcD4e1BpM4uzJ4xhdRlzD/ABjxcts4zOc1rGuv2dZNZEyzg+JYHjOZcdmrDQ4OIg+mpNLZJnSOIFnO2bbSew80VWUeIijYwnqk9qfmoamGmjqJYZGRSucI3lhs8DmQsgzHT5QL6aoy7X4qYZTeppaqFvSU/qe3qv8ARy5LaOYxw4/xPZSNTUZoNJ41XeLaIYNV9UXSaut6tP3ySpV022IaGHNH2qdTigdilpZp46Ay+X0YL2x3+Dyvb7pZ4/KeWMay3jFdlWoxqOqwmlNZMzEYWEVEXkuLXM8m2oXae/ykXOw1zEMrZZx7M801PgGGTV80LNb2R2uB7VHzHguKZexeTCcYopaOsia10kUrbObcXsVAhMsbwY5HsJ56XWWw/CMueI4JJJOFUNz/AN2jRlU69rcf2FMPwnLONYrg+IYvh9DNUUWGs6SsmYLthb3lU4trW1MFwTBqnhzmSoy5mPMdPNSUEMuIUkvRsgqPfWtc3qv61nO7QtV+ehB3uOHr7AhpJTfnb3tfey2zkDJGQc44rS4Vh+ZM0R1UsXSTSSYdEIILN1OLn69mjvshUmqa1S4ERqvdiMXd6FPx6moaTGq2jw2uNdSQzubBUFmnpY79V1uy4sVe8Kss0+bs602B1tU6hZMyQ9K1uosLYnPvbt8m3tTuViGJFBbc+oTh4csQZl+qXHBhs1Z7n9H4hH0z5uqdTetZrbO7d1iWZ8p0WWuJNflXF8Wcyko53RvrYodZLNOprtF+1u9rpI1oz7IpiJ66I3Ys/wAdybgE2UanMeVsVxCohw2WKPEIsQp2wPZ0lwyRuku1NLmkW5pjhhkCqz4cYjo62Gmkw6lbVOMvkdH0rGvcfitcXexB1qUFdy2IkzBt+3kj0P06tLui5Xtss9zjljLVLl049lXMs2LQ0le2iqxU0zYSS5pLXxtudTOq7c+hZlSYVkZ3g/ukqMx410ZzBD0xGHs96mNO7qtbr6zbedceT5KjqqPIDltY0aUSzfKGTqHNOdp8v4Zi03Q9DNLTzy02l8uiLW0aNW2rlz29KoKPL+I1LKaZlNKKapm6CGoMbujfJ8EOtufQm1oOoqdOyGkrMcdybSYRxPfk+qxkNpoa8Uc9f0PkfCdovvbfa/YpGEcOcSreJtRkqWboH0s0zJ6jRfRHGLufa/wd7XQdWmlqbDZmG01XU0t/F6h8OrnoNkdTVVNXbxiofNp+GbrLco5QocUpMTxnF8XGGYFh5DDVCHpHzyu8iONlxqcRc89k1mzAcDo8NpcYy7j/ALo0kz+ikpKqJtNUxv8Aia3Xb6bouW9gWMarKKto44H1VLNCyoj6SBz2ECRtyLt7xcFQ2uc112kghb4zjlnBqrh3w+zDmLGxhFC7BvFouij8ZqZ3tlc51o9TOx19RPnNatV8QstHKeZH4V45HWxOhjqIKmMENlje3U1wB70KVbU7WCTcF4g43hsehwgqGfvpN/oUqr4oY5O3TBT01P8AdMBcfpWCdZ5RjUxX65rmY/k3CvuRuWeN45ieK/qytmmHd5rVU31I5UhvNVrd7m2EVTjaJsPCz9jqc98bfyWUkusQFGwofY2nH721TQwEgr6jhJR6Gnq+qWx4jm26QXb2Q70kkIiXFB25ROO6AF7oGyO9xxFkqzbIADmUCBdKpiA7LpDinPT2Iure5TLSG5hucf12HxFSjmVd5xH2UB+4VIB2r55mT/mantCBXRtO6BahZYAG2fBiwbE6/ithuJUdHJLS0PSGomaOrCXRvDCfaFrjMOFYjgmKS4ditJLR1cX2yGVtnNv6PUoUbpor9FLJHfnpcQkSa3u1SPc93eTcpdN5uXiQT+Rb88Gh+HVOWcfp8Tka2kwKpizA3UeZhbI3R7dTVoPdOse9gIa9zQedja6TEUelhpvYKOj+J+Ow4lwRfnRjm+P5rNJRVTb7iWndI5zva1sS1RwyoM4Tx1uIZJcyaqh+20jZonyyM+Rd9sb1e4rCDI8sDC9xaOTb7IRSSRO1RPcx3e02Qhh4U4OMeYps3i1hDKTLWXcVxHAIMBzFXGb3Qo4m9DdjdHRymHzNV3bCwdbYCymUmX8bzbwcyvQZewuoxCWhxSrjqOhbq6PpejLS7ubsdzsLbrU8lRU1DtdTK5xfvrcb3TkVXV0wLKaWSMS7FrXEXRVLqpX4ENg8PsFw/DONmG5ex+owuthirAx8kct4em09Rpc6zdPSaWn2rZOCt4lS5Pz7PnI1sFNLhFSIaatIZdzS1x6GM9bSxvd1fJXOGp2rVc6r3vfTupb63E3+XWVLve9G8zj1fg+pCeH6SWq4pGYdwtg+ES5ruIoLXAj3Kodwf/to1rvVoKD5XSm7nFx7ybq507yT8P8AQ5sXhg4Dh/xFBIBODw2F+f1wxa2Twnc1rmtJAeLEA2umUkVYg7S08tVUx00EbnyyuDWtHMkreeY8n5nyXkNuTsDytjM+LYkOlxrEIaKR7BHbq0rHN+d/3XV81aKaXNcHNJaRyI7FaDMWYOX1Q4p/tMiWSuAhYjR1eH1ktJXU01NUxHTJFKwsew9xB3CzzwcSBxbwrUQLx1PPs+t5FgNVPUVU7p6qWSaV+7nvcS4+slCjnnpJhNTyyRSN5PY4hw9oTVI66TiuZOZs0OH+IbCBff6qZP5pizHEIKOp8JrMznQU9bVw00slBTy8p6ltO3o26fO62+nvatCw1tUyAU/TyGBj+kawv6od3+tEa6rdVNrBUTeMsdqbJ0nWB9fNUyo8d+N/zt7gG+ayozxWcC851WcY5xHJLReJunpmxarSnVpvuWjq8uqsG4OVU1NlziI6F1ictvj+9dNG130ErDa3MOP4g6Y1uM105mZ0MnSTF2pg30n0KvgqZ6Vk7IZpGsnZ0cgabBw52KMcNaElfjJflp9wSOSdm3Nr8ls7BaapxTgTilJhtPPW1MWY6aSSGFhe4MMEjQ6w3tfZayeNgpmDY1i2DTPmwnEqzD5Xt0ufTSmNxHrCunC4LGxeH+G4hkDjHlgY1LT0800kLpo9d3QsmFnMkHmusSLelb5wfCsE92Kfg43xf7A+K40Ju+bp+lm63yUjWtXHZq53VXjTpXGa99ZO+rv9anfVHjoxeTF48YrmYhILPqend0jxp09Y3322WSvhHVd9VhrD+dsVOLZuxTFGXBqq6WcffOW5MyYxRQ8JXcQ4p747mWliwV0fwXMu2pf99H0bfatSZKrcvU2I1BzNhc1fSTU7mB8EmmWF/MPbfYna2/epnEbM0OM+5mFYVRS4fgeFUwjoqZ8mpxLus+V/7453P1BWzp9I0kIjJMtUdVmHgVi2EYWwz4lhmMMxOWlZvJJTui6PUwedpdu74Ld1hGJZbxzD8Ep8bxDDpqWhnkMccko06nDubz9tlXYRildhVa2tw+rqaOoaLNlgkLHt9RCXjmOYxjs4nxrFKvEZhylqZS9/zlWqFhrGwuME5OSuGsF/exgcj/b0z/6lB49b43l63+reH/zawWrrqmqhp4qiommbTM6OLpH3MbNWqze7cn50VbW1VZJG+rqZ6gxRiNhlfqLWjkB6PQpSo6VFX8fzYWXsWRMz1GRX5zhwouwWKboJKkSNsHfFvq7UVJkjMVbkuozbS4drwakfoqKjpG9U+q91Vsx/HGYG7Am4tXNwx0nSmkbK7onO7y29kcGYMZp8EmwODFatmGzP1yUrZT0bz6W8kWqgdixwrJGYcVyniOaqHDpJcHw79U1Gttmey9/oWM3VrSZjxmmwWowSDE6uLDah2ualZM4RyHvLb2KqLopENhYQ76xgH7038imgnTf0qBhH6gpz3xNVgDZtl9RwrXQx9mJbHiGBZJJN0CUB3o+slg+xEECUAoEMFGk8ggHKelADHak23sjPNF2o+kVoqsYy3imLVzZqGHpoiPhtb1vnT1HwnzvVzRwwYRqkf2dPH/WssynKYcYaJCBo62hb+yNC0kTib9zf8FrOtZfL82xM6ePqQi+Z0I4KlKj0jUjnBvg+8Unf9X2fB/V0P6Scb4O3FR3LL0fd+rof0l3BWyhsrHC3VaB8ZTKOqDXyN26rgfiqvWNHLm1c4ZZ4OXFw2b9TWo2/+oQf2iL/ACbeMDowfqVFgf8AT4P7RegVC6Eyxku1XCtIgwtLbdqN9jDXodHI87B4NPGE8src/wD76n/tEoeDTxiaLDKVz/D6f+0Xoo5ulw0usEbHOJd6EeKMje550/5NfGL/AFTP+3U/6ahz+D7xWp544n5VLDL5H13CdX4y9JA0brG83xTePYRLD+1zO1/dNskbhFXuWUKcq8tLkcAt8Hni27b6kZv9oh/TTg8HPi4Rf6kZ9v8A7mH9NehEIk6X7t/wVYb9H1POT7SBKlOPFHnCfB84sXt9SM9/l4v01ErOBnFOj/VWVZo/+8xfpL0hhbtP8ZYdnlhkmiYO1qSo9KvYWClLtHBLOCXFB/LKtQR8tH+kn2cCuKLv+qtV/LR/pLuXBoT9q+41PWT4XF0kPR/7nkp49eGo6EcLZO5wCPB64uEX+ouq/lo/0kP8nri5bbJVX/Kx/pL0kh60Y6vIJY0JOBy972R5pScBeLrPKyTiX/l/pKO7gfxVa4XyXiX4n6S9LKz1lVvix6Lme3QuVjMzqYeWnRFmijGL4s86JeCHFh231F4l8w/rQi4D8WXf9SsS+Zv9a9HDGDY3KlU7QRa6x4LO62IrdHFRFqwSjqR5tO4B8Wv9RcT+Zn6SbPAPi3f/ADFxT5mfpL0zsO8oEBehTKbs8yKjglxTieekyNi9uwiMJEXBrid0ZJyTixI7DEvR/G5RTwavKF+9YzNivRud1bX7brxWM8psZRrdDTpp6Ts4XLZYiCkee8/C3iJC4iXKeJMtzBj5KG7h9nIE3y1iHr6MrvnEoaeugmcxwEpHO61tjUM1JUuY7U1reYtzWnAeUWJxUXqjFSPR4LybwlZWnKUZHJn1BZvvb6m8R/kSh/i/zieWWsR/kSuqKZ+t3kn16eat6UgD7V7LLY87rR4pfmdCfkXho8Jy/I5CZkDOX+rOJ/yJQkyLnFn/AFYxL2wOXZdKw1Uv2tg81qtp8F00xMkXxOv5Kol5RPZpKxhqeTOEpO0qktRwvPkTODADJl/EQPTA4D8iYGUMyvf0TMCr+lHmiFxPzWXV2O09Uwu11MoibuQH7n1rG3vglkc+lkfG/UBrbYf8V1IZg5q8bHAx2Ap4SemozniTJmaom9bLuJgd/izh/QosuWcwR26TBq5l++Fy6GaIhUa62aSdzHnTqlvf2J6soqiVjZXAQtdu12pu3zlaPPWl2Ucq0ddrOxzt9TeP9Fq9xq/+Qd/UlUuTs11RApsu4pMT5IZSPN/oXQlRVSRC1JV1FN8Pr6tX3XlKywGqnHQzCopJaqL7Y/RJqf8AB3GlRYt+BGjmioyfmynbeoy5iUQHMupXD+hVs1BWwO0z0U0Z+6icP6F2RjtfRYhhlqy8Rj/d9TW/hEN7fulovPVFB4zeA7dbqeU7V2q6NbVyEi7lDhLCzDogeyNqm8mpqNuil0jsY1OPPvfsX1ihq6Gn7Mf8S1cRbhZECEZN0QCPIICUAUT7JFzdFxZBxxuktBuj9qK5QfgiCnJJR80Liyi4WIHSvf7pMc12lwbzW+MhYtAMKhj9+ZPosXON2lc+yzshxCOxN7DdbOyhjczIm9D0MgG3VN3D2L5R5QunDFVZfakelyqEK9JU3LrG6Icea5vXqbaGgbDYq0pceY6Zzi7SC0bt2utR4XmItkkhkh6QuebuI3HsV7R4tBUG8ZI0jcu2XmnjbKVvH9j2OEyOEopm38PxJzoBNTy6je5BKyzCsXDomF5Ot3Oy0fh2MPbdkbzp53B2Wb5bxaOogjJnDj2WUo5tGMtByc0yVxj1jaEdQyTUdVz6E5FKTcXWLUtfPG5uto6PlqarWlrBJEGskD997c10Y5tTfVcjx1fAKHAuQ7q3uqzMGrooZG9kikQyEix71Gx/UcP6vY8Ln5pmkI0moS30mXDU9NVR9JOhALQVJBuQFCpXHQFKY6xuhlmZ64Getuwg0DUDyuqbMlCJo3PA61tlcMdq1X70mUNcCHAHZacTjZ9HeI1HEunU1FFl/DmtijkI3IsVcU9MIKl5b5JamqItNO0M7HEKZG7b22VODzV1qbi5dbY0YvFVJydiVE6+oJajMdpkZ6U+Duu7ha3SR096Jy2CRt4wO1RC3Y96kTSWbzUR8jRffdYcwwkK+nqjwk0Gwb2unIWgO0jvVY7EYYp2tv5QupIr44qlsfa4XXPweDUZ3l24y0/0hlq0lrawSNyozqqyQ6tDd16OXVKkjGOIdbLS0o6NrRftWuZMVfM4AyGw5rNuJ+I0rcLD3uDdPMXWn5MwUjC5sBa+/b3Ly2Ly+Uq0pRsrnushx+Do4WManaNh4M2mfGHyOcXO5C6cxPCKSsivPE23pWt6LOkdPexuW7bOGykvz04Cz5i7VuPfBsvP1MpxEailStdGutmNJVdUKhdS4KKe9g0NvsAbpuOlZGLnS0nvKxerz3USVTYGCBjSPth3cfYmhmWjk6V804LmcxexPsW6nl+I06ah0aed0uzOZnuCijhkaxz3SEnlzWcUVDS1EFni4cPJJ3WhIM40nSkRTuEY7D2e1WmHcTLB0NJ4zPI02DuTR7VysVkWKqPTSObmOPw9TsVDPczZNeYpJadzQAOq0aiVpvMGH45hVVO59M4NLvtj9R+grMo+L2MOlbC6kjawnZ8jTb8ih5l4i4bVno56aCR7/Lc3Yf8ABdXKqea4JW2qR8WcOvipVurU0yZqcTF1Xeaad7w8nRGy1/bdTponVGiSaOoeXCzWvebD2BWFdmDBZ5T4nRdHoPWfq1fSsexDEWTVPSOe98QOwaxrbew816ylN1VfTucepSWqzsXkEMstP71FFHGPP2bq/CSmmCip9j77J3SanavwVCpz47TdD0MvRefeTq6efMfcpeGzEnoKGCP5To+r+EeanRWKYslmbqy+MV0wEv7WffXdX0O+EsQx2iotUp6arqj/ACTWfM1zVsmky+a3eZs2ITerQ1nLyR5yexTJNcKW/QQxA6vjMb8VW05blV7Gin/ceb5KJrSCbqZicXi+J1dN+5TObvz9qiPdYlfYMM+pF+o0jiSd0bkQCPKxAiO9FYdqNySi5PmQWGi6BAQKDrWCXnsQAGyHYgEfaApzBcx/H5dFfGL7aVbYPjUVKyF8etkzeRCqMyR66xthc6exQYdTXgEHYL53mtKMsTUjJd4alVqU2pxkbBpMy6qwueWvkeesTzWR0WY4SZGdJota11qJkrhLe1lNgqZn3AcbrzdbKoSjaDsesy7ypxGG2lE3/hGN0pc1rJbE9iyWhxdrQACA4nmCuecKq8QfOHRvd6B3LPcBx59IwNrLSSDkvO5llVVP+HKyPdYPN6OOS1x3N9YJmCSJjbuAuO0rIaDMcL5A0i9+YWkaTMtNMA3VpcRsLrKMvYnA14Ekthz3XKrt4dxjMrxmTQnGU7G+MGrDJA06uxSMUrGRUMjyRcBa2gzdDTsDGuFvWk1+Z2VFDIwSbuHeuVKriayszxT8nqvTa0jYmFYjFOxjS8XLVcseC0W3Wk8Ex+VszbSbN25rNaHMDgW6n7FacMquDWxmzLyfnTfUM3N7pJbumKOqEzLqTe4XUdZVKFtXePMypypz0lVhfSxzTMI6vSdX1K03vf07KPF1akm2xU1o6tyhkL6Wl9ofFz1T1AkuGau1qcieOjG3lc02yztr7FKHV6q9fQ7Wq/8A9GIFS0OYAOaiywXjJvupx0kDvSHsbpIXWp1dS0zBaxiGNwujqI5QbgGxB5IsUmbHDT1oB6SMgXHKxVti1J0r9t7bi6pq5hkw6ogdfU9p0nsB7EdC6zRo0dXrMuJqlkkAkc67CLODexQnSdE9rJiGtI1NI7QqqgxD7FMEm7xZrrJjEKwyQXJ0gXa1xSupG2t/eY9LUrXMY4x1HRYeSD71razyPnWk3SPqA6WSqZDC3yiN7/grb2doosSw+SGUmUj8FadxGCOkMzKl8ZDb6WR731clz5STmzTTj1NI3FVUlvrCpMsnnvbGdPz6kCReKaGEDyfhO+NqvqUWCra3REBII+ro19VrW+emKjH6SCCUCliADPg6nO1fGS28C/RPwJ+IGSL3qIDpfPex40u9qoq+ttD0fRfC183N1f7ypK/Mc24i+Mx+tUs+M10vOXn5jfNWinRD0cvrGXUGLiL32aWKPqej/dS58yUkIvD95ru3repq1++Y+Tr+9TLpjfTr9ifoblmmBlbs1VUsx3PxfJaodRjE0x9++8/v5yow55dunwLtF1aoJClxTYg0MMb2ukZ2CTqg/ehWOE0NTiM4FLTan9mjrAfeuVbg0IlmaWm2+/etqZRipoIdnxtJ5vJ6yrk7dkqqOK7IeXsoVs07fGJnuYywdHazfmC2hlvLFLTwiTxTr7gN80emyhUGJ0dNG6M1DdQ3AG6lRZngbIIxVMjB84myFNxU2zlVq1aot0ZbS0lPTvZrax21ujbsAo+Mw0rGOvGXOffSDuAqKPHKcvc5s7ZBa9wbklM1GYoZH+/F4sNu1MprSzG4SvuczZvGnNOK7cqyT85VZI0i/wDfdWmbJhJmPFHgbOq5HD8JVbtyNl9XwnzMfZR6KK6tg7elFdADvSXc1b3gXFc0VkoctkW6nPcYBKHNDcBAPSv0ABuhfdC90WyiFbK3FY/rkOv2KN0EdySbOPpUnF2PMoA6rLcworS1j+t1ieV187zRvzuo19Y6NGMejvJDwpGOs4EbDdPU8ccbyQ/UTyso777tYdJ7U2xz+kLHcgOYXMs2rs0aoRcbxsX+HVHX6p0Cymue+QglxBB5rF4pXA6dZv3KbS4lI3qPBdvtbmudisE628Wd/Ls2hhpbcTOMOnEMTXDd1t7lWlJj08fJ/LzVg8WJPcNABF+feptPUuJAby71wsbgJTtGSueywedqcbsz7D8yvlHWcQQbblWUOPPc7R0gt61rSne6K93k3N1KgqnxyNfckKipgqNSGiG1jrRx1Jyu4m1sGxRplsXm5Pes6weubOywfuFoXCcXcaxtnbB9ls/LNbplsd7rFVpqC1LkU46hCtC6N6ZPxAShwce1ZTqBGy11kvVIXlh2WdxOc0NB7lgbp1ISlrvc+SZzhoxxF0Lc4tq2jsIU4OOkhU9ZUFlZAO8q0aSSFdkLqYWU48pHHxdNNJscJ3ul21Nv2pAF90prrb9i9hTnpk9XZMDFAnVug4t1XKG9klwBC6NNssjpItSL6nW3cqGr0tl3PbsDyWSVA0hY3jrRoLx5riSr5PqXvudDDy0rs7GLyPDMWnpo+qyxdbsTWJyshg6J13BwBueQPNM4hKIcRE4NmzN0Na7sVVimItbI6Hd1/hclz54hRUk92y3oKVZ9XZmP5ixKXDj0n22I/hMWus5YnRHpDFby9PU6ur+7lk2cpXGi8vVq83uWo8z6i3ydWnt7klGUZWuwzwlSnwiV2L4xIY3Rg3Lha/pVE6ple8N1X2+lIla6RzmFxAafpSI2m1uW9r+ldOnCnYyyqt9kJ5cS5o7OwphzT2belSS0Ma58hAHYH81FmqI2AAaj6ewK8pnLSABzQXu6x77pqaZrWWDge5R5ZnSSkEgX7WlQKqYB4a12qyYr6UtvG4o4gT3bbIvH2xxA76ie5U7pS5zbjqj0pE0/VDiO3bdRJWE6Wesyakx19I28B67udxcKaM2VJLWu1m3wTpCxGOVnTB+oAM5NHne0qc8McwOsW6lNTXCJNUeRlsGeqyOXrPka4bkNN7+1SBn6qnqmyN0DSN2ncn51iEbaIs68gYfOPNW2G4VT10o8VOpgHM7JNEOIvSLmZO/Pde+BhFQ1tyftezh8ykYdnKrkfpmqXaQRYk9b51jmI5Yn8U1QyaXNt1RyKoGGpp53xVbGkgWa1u2r50OiiPGdKpsZLiE/T1UsvPpHOd87kwXdYbdiTA/XTsdbu/Kg692+1fVcNtRj7KL4eA7ZFuln1orKzmATueSBvyQ5IApO8ELV3IAXSLbpbdgowMAHcgWINNilApdwFVibHvqWFrTYDdORUQleBubC6yTAMLZiUzjzGvSrqlyyfGpG04Di0lpXzrN4tYupp+sdPCVFGPWVzBhSEvJvbZRzSOY8uaC7VtdZCMPkbLM0t0FkujdLlwiaOMBx1t18wuBKtKnVklujqdHQrrVHqyMcipAx4B2v5Km49hdHhtUI8PxKLEWdE17pGRuY1rvObv8ABVhVYa5tjIzdMPomgddmyVYq7aZZ8ky0xlEqXdQ6+zuUyhrS2Mns7k4aPW4m3VSfFQ3kNu9MqkWvSPTo1aNXVHsl3RRvrGAFhJdtfuWTYfgAjiAdcu71ccL8PpMRhdTyRgFh5nmtlxZWihbqLQWHkvFY7Mq0KjklY97SnhMNRiqj1M07R5fqoaxxawlhN7WWY5biqYZmxvYS0dtuSz6HL7NN2xgjvspWH4VTx1Ju0Cw5LkVM2emMtfE0zzXDpSUImT8NJpGRBoC2KxuptysKyxA2lsIwsxpZC5u651GadVTnwPluetVazlFCpacSAEDkn4+q0ehBtwlDdq9VlsF0jlCXV+qeeqzlojGQ4z4KDm25JvVt6Ul1SG7FelhWp1Y6e6UxpSfAea4X+KhfS7b1qJ0pLrDzkvpLHdUedqn2huiqRFyEkbqgxpmuJxHIb+tXM81mlo3JOyrq4NdCR6Vv87jKB0sLFalrNeZpp3ikbLe2l1zt5qxvGYzDTGRxuHN1NNu1bCx+jbLSSscfLbZYhUUhqaVsGkkMNgfUufXxlODVmdqjlMa+9OWk1LmCedtW4gmR3aTyWF4kGTTOfIzo++3IredZljVJs1pB5ghUmMZCp3sAjYRq59wSLH0HFuV1I6FLKK8FFRqRkaQfhQfKXu6sZ5dH2quxHDnUcTnO0mM8gPKW0sYyTWUkoFLLqZ3AcljuIZcrnEiqj6o85vNaqWa0VC0p/iXVfJ2ddbx632TVVaZql4YR1GnkotXL0AAb7AthYnl3SDAW6Hv5OWIZlwCuo6cOdCS1p3eurh8XTr2s7PwPK5pk2JwKk9OqK7xjb5nFrjIefYmYYt+kcdQ7lPp6B8tWxjruDxsVOrcBroqKSqZERHHzIWls886yhLTbiT8KxLKgyLXYdUZbmnx6aW8WIeNO0QM1N6vR/C6qiZRlw2Osc/E8MGIQEW6PpXRn2EKggicDtzW1MhZJqW5flxbFqA9EZLDpNTS0d+ybZLfZmXMK8MNTlNu6XL3FBHk4YnLS+LCahbIXfqnTqHW/R/3ltXhNw/y+/OWIYDi03ulE0aIpYtTWX5O6vZ5Ky2lyZ0+FUNPeH32l6QGPV8brO+K74PkqZw5wiuoeIdrUZNJS6CaXl5vlLRCDnNKW542tn8q0NMJafz53KjPHAHAxE+fB39BJbqMIu0n1rR+aMqY7lSdxkbpiBs1zXXaR6l3LiUrMQpZGBrS/RuO1q05xSoKKsw6VsUDR5T/un/3utNSjTsrLf8jdgswx1ObjUknGXC/a/A55y1mUwA9PF0v4zmdnb9yo2Y8TgrOimhEvvZ/c2t1/MqzFKE0VVNDYjRJ//Osp9LW3p4oKyn+1+fbTr9Z/3ljXaTPYaNDUuZKg/UzNHngOF0sWubo+7QNLLdVvcg0NuV9Tw/zEfZRrY9cc0g7orocuarCC10RCMu9iK6gQFGxCwvujFuxTcACEQ2Rb9qU1TcFjMOGtJVT4l0MUXN/n+S1bxyxkyEMdDyMez3fCWFeDxhwnw7Ea+SPpNFToH3PVa5b8w2kEdE2w67ufrXh8ZSTxc9fAlapOKjp7JzfnvKEOE5q0jqQzG8ZPLUrLDcvyVnRUsXvcY83zXd/xua2/xDyUMwYKYB1ahu8cnaCtS00uK4FjkNBiomsI3Rjo9TWfGcuFWw8KdXVHgI8TUtZO0h/E8n0Nc2MERCLW1muN+pznf3Ci4fwuormWaqHR+Z0nV1rJI4ui6Ejff+7tuaTSVFR7oy9Pc9HJL91oa3ydLVg8zWptbGvB5viI00oTNc4vlCOLEJYaOb7X+C5voKrabJ9VNUdFDc6z1Pirb1RH4/75Rwe+yeY+PrO9R+MticP8jNpKbxytA8a7vJWanlknJ6Vsemwub/wtU4mlcoYJieC40ySSMtjkG4stnRzEFt3Et7W9yvszYNAJg5hHUO1uxULaSd1QYw2wHJ3evD+VmTVYVHUjLbwPSQxFPE04zfEyfBYA5rS0amO5nuVmcDpnt6RjbE9qRl/VHR++R6bC2nvVnT1TGgtPPuXjng4qSs9kebxWIrKo9JFoqKWmdyJCvqJr7AlN0k8crL7KYx4DVpwcKdRdu8Tj4vFSfaiOHYboaiOSTrDhsUh8oZzXTliKdDeErxMNnIVNKGsvyVXVVJb7U1jVU9tOXNNrLFpcXndduy7OXZvTlTtqOtl+XTqrUZN4/p2D06zEw4WLrLChPVmQEb3UxrqwixYurPM8PKGlyOjLLqaMuFRHJ1gQC3yVHq5bu7LAXWLuxGpgFi029SI4y5zdyb+pZembjenK6Fhlb4xRZV8zHi17kixVaxjSNmgb3Kjms6Z3cSpdBI1zHtvc3SU49PNJo6HRSoxY1PIC3RZRXRdI4dVTnQlxDrc1PgpAGg2G60LK9Tl6B+njTiY/VYVCyN0z7XI2WCV4ZJUydT3snSFtGuopqumcyLnyVFJlWd7NAZv2Kr5J0S6SK3N+AzGnT3qSKbKmSKHGIbSRhwPkk8x7VbY7wXw+rweekhcJHEXaLafpWUZPon4TEWTeVfkBqCzijliewkHYrpZZlfmtl0m55vPs5xMqj0y1ROP3cK6fCMTcPEwA8u0xSDTp7P6VlmG4Xlqnn8UlpoImyxW6g6nS/G/v5K6AzHl+ixdvSGJrZx5MjdiFqbOuQK3DqXxyiphWthe8t36zdXwmt+CuxhMy01ehrJqa4S7rv9o+ZZ/kixcJYjDdp9qP/av2Na4xkbKtRi/TYLhFOQI+kMp6rL/FWYZapRPQikqRBakkZHJFF13sVbkvCKuemn97l981+NdK4s63V/8A4naKop8MxbbEbm74ukHwfKbq1eV8FduSnpcIy/Rnz6vUqSq2qSlK31rrj4XLzMhp8NpZrfaYoveQPuet1lY8IcMjFJVY66nINb12Dyur61idHguM5xzZDW11MaPCotPqk56tTfu1u3C6anpqdsEUXRxNZpY1mwAvpV2FoTS1NcTbgsKo1d3w2at+Rj+Lw+KHpYf2z8Vap4pNc8+96Rq8t2lbyq6eJ4tb/wByxTMGVm4n0HS6h0fks0/nLZU7N0z0eCoupNOUdjnjMGUoarB+msPLc8v86J39wsMnwGI/ajfX1NHk6lvbiVg3iGGWoJr+fIPKdp6v/u/BWK5PwDxinlPvR8r3s6XN7/jLjYuapzb5nrYwmqaduqafqIRFUSRF9yxxbfvTDeqFZ5kiMWY8SjDNAZUyN0/B6yrG9YL6zhX/AAIeyabirJL09ZJ+Gfht0ua3zv76Wp5CiNSCPTsh6EvVIAbohzR8igNyg76SBnluiYg5GzkgnsQ3f4O2JGlwaui6Mua6pa5xHqHmroDDcRonU4lc7QQbi99+fmrmHg5WMp6CqY2cRl84Hp8kclst2ZIKaIQum6ciQtNtW+/avn2a1p08VU0y6v8A8nRoJSpxN0CqhlFxKDr8xyqMdy/hWMG9TBG4jydt2rBMFzQSel+100fW6PQ7U/2LIKXMkJ3q4Zek6zPuWf36rfasfnKfBBlhKfeRBnyT0LuioqromX2a8arKRh2QHBxkrK4lpN7Rt0k+1W1PmRzYzLFThsY2LXOG6f8AqnkkgbHcAON7awSFW4031o7C08HDX1IlngWWMOpWNlp2h8t7EvkJcFa1lDVjqx6dPZ1rKhw7MEmjqtbDY2u4klymRYxK4hxd0j77DcBLWrUdO8jWsPiIS3Ww+7BWVJ1zgkjuUqDBqYaSeQ7Co0eMaG7i/oCW3F2yNNmlvrXCxVPDV49aOphnDGMkV8EcFO4MsRbkFilVVbkjaytK7Ew6FzblYvUu1ajrXjcVhIxlaMbHVy/Dyfzg9FjclPLcu9ilvzhoABsGjmsIrq4CQgAfOqKqxMdKRqA9ZWOpllOpDiejhk9Gu+tE27T5rgkAuRv3qV9UNO7dz2n2rSYxhrCBr/BUmLF9fKf51y1llFvSGfkvFO/I24cbo6gOY6VpBWJ49TujldLTEOY432WKMrX6g5rz86ucNxV+nRK5rh3ELdh8qhh94CwyuWElqhuhl2LzU/VDSrTDsxVMbdd5Dt5Kh1VPTVA6WIWcebexRdLom6dIXXlClUhpmX9FTrdqJkzM3SuFqgNePUno8UwSsA6aNsbu+ywqZukEuJUZkl3EMfZc5ZdTjFzjrj6ptsDyejNaodU2D7j0VaddDXte74BKcpcNr6S7Z6fq9hbusHpKqWns9sxBB5tKy/As1VMYaxzulH3S14WriKK1RWr2u0c3F4LF011JaolxTtOsNLS1WUw0wC26nUNfhle0Ho2tcpFVh8ckd4V6LB5pTqQerqnmKmKcZ2nHSN4C1hiLniytujhfuLKmZFPA3TpNkbJZo3XuQF6PDOM6UXT6xhrU3VneEi4kpon2DhcFLhpYY+qL2VMcS3I1m4S48ScTe9ihVdJLroreDq3STLtzG22OyEjIns0kB3oKqRiZZ5cd7+cOSXR18c8rgSNlysRiaULQcYtekxPBVoqUijx3IGH12t1HPU0cs320Qus1/sVLh3DrA8Lfd0Wp3Sl/X81bGE3aeag4nC6eIujNni3PtW7D5nh6MlGT6pyZ4GjXk5Tjv8cSvp6OnhZpiEbNO2yUJGxExO1PDd9liL8fmuW2lilj1a7+b/XzVfUY3WRHpb+9M+2M834w7l6CNXV2X1RHlkKUrSiZTVVghvNF0W3kfCd6ussVzBmec7QDoj+6f3P4SjYkZjT6op/tmos+67lWU8UNulPS9K/V0nSed56SbmpWaNkaNKC3KnGOmqKWac7yx/G0f3++VbkSCEVU1/eel/CZ/ctVqL4jUyUcN+jf5fnNa1ZBHhMLWiUD30fhafLXJrpVLtj+cyp2guZyrnD/ADqxbV/pk2r8JypO1X+dP88MYv5Xj01/wlQ239HwV9ewvzMPZNF77j5aLpIRlEFYwiR2orA3R22KSSd0pAwN0LboX3QvshvwIA7BEEfMIjsFPQQzvhrVClim966T33qPf5LVnDK0wtjlgh0g7FpI6/p+lY5wmwn3RwevqR9sgl8j7nR1llMuDPa2Jpl3aLj3u2lfK88qOOOqes3YWcHZE6lxOWSns6CIH4WohTW1ssUA6U++dZ/xvX98oNHhtQaXSJoyGnYHrX/vYqbDhR6H32pZ13+a1cqVR2Wx1o1IX4k+lxJty10joxfa4Gn5ypkFQZDaGQPdfzbKHS4XHDKCXiU35SC4HsV3R0rb6tTXD7izbexB0Ksuq5HUw+PpQ4RHqJ9Qw2fI89zQbK3inlNgWlvfvdVzDpcGll99iVOifE3ryPOru7FS8BPg9zW69KtuidG95A3PqT7JDfrki/YmaeeNw6tipsZYW6rArVGKpRszJUXgV2IPdpsL27gsfrah0QJsT6FkWJ1UYY49UEdyxXE6+DQQHC689jasVK8HudPARcuMTAc0Vbo5XnQ6w+CVg1VjWmYkh4N+03Wa5klFQ8gx/MsEraZ8kzxHT2I7SscZqp2T0PmtSLuiTT4m+W8geT6ArGlrSCLSlt+erdY2KOtj3EZN+5PRuqo26XMPtUjGg3wVzb02IjDeLMygxWQWZ0kb7ea3dW9Hi3klzBf0Fa+pKh7XdaB258oOsrVlYGDTpPqLt1dToQa3Rw8TjqkODNk0OIsc4XsD6Vcslglh6+nV3LVlLXXIdGyUEdnSXWQUOJyuIaXSAW807queEglqRmpYnpp6ZbGRV1w1wBFlVsa5tzcJMuIdILku0hVGJ4wyEBjHOv6lT0FWUuszuwtSj1i8FQNQa4hWVBMGkHYBYBFjEjZNTibc1c4ZjbJWnmArJ4ecVcolXo1erFmysMrXRvBjkssrw7G5IwNT7hauwrEo3CxJBV5S4g02AJQw8oppzjxOHjssjVVpI2tQ4jFUsAJbcqU6CORu1itZUmI6Hg9KQskw3F3BoIlJXawlOULVKEr+g8ljMolQ3pvSWNTRyQuJDbg9qjVDNLQWus70qwhxGKYhoeD3nsTk1NDOC4737RyV8szcHoxESuFWUZWmUfjJa2znXshBUQhxf5Dj5wOydr8InALous1Voo5Y3Wc13t5LLiVhsTvCVn6jpU+hqxumZbQSl7G6ZgQpxd3rGsOJDW6gWK+gcS3vXnsXh9C6p5/G4bTLqmNZ+w69CcRhHXZ5XxVgbZQ50czvJdsfUty1kLJ6SSJ4uJG8lqyelZG+RjIb9G9y9PkuKq6Ojf2THUnHRcgVd2QMiY3doaNtwoUlLWSVXREgNdcjSLLIXxuczSW+U7bayVBSv1arkfSuxUkm7Xkct1rLaJGwzCmQzCUgCQtA1N2V6YSYdYLRp57blNMD26Izs0dtro3FwBJcbJoSXEytanucdcQm6c6Y80cm4hP+cqHTzV9xAdpzljwPM4hL+cqDVzX1zB/Nx9UTtRWwANkWq+yV7ECNlYwiSBZEA1GRsk2KUgY5lF2Ix2odii+0BhdiMcwggUNfdEZu/wAH6EyZcxEOYN6pp/Fatitw+PpHvuW62229RWCeDjE2TLle9xLvrlo/FatqMsxlmtA09/tXy3PIrz+opK71R/8AybcJhNU1LVpgVoo4hG0NYAGi15PKSX0rGNFrm6m1Ml3kW5tvdQnVG9jvY2XLem/gzpQjTh3tUQ4Iw0tubbWsdrJ+mlLDoABLTs4hVdRM1r5A9wB52a639CQazXoAaG+k8z9C0xqx5I3RqYa99JZz1VSwvDrXJ2dubI6fpXSDU64PPZUzcQJe6O73X2Ivf+hW9HOGQh5ks0dlkssRLguBvjKha9nqLWncGFul1gOaFVXxQs3f9KxzFcb6DWWmwdyWMYnmRzow1rzdp33XFxeJlNuCN9Lo5yRlWJV7Xlw18/SqKqla93O6rHYkZHtLneU3vQp5jITv2rzNWOhO3E9bhsOlBOIjFgS9h52VXeITPbK2wcrzFw3qAcyFjtcLvBvyWKlC1W7OrhnqhsE6KmlaXNktpNkj3PiLtpLlQdbg9wa3a6sGzNErSRbqrRtr2NEo9TcYFBBpc18hvq7SN0+2kjMgJd1ezdRZqh1ni4JTLsRk6SIkaQOry5ntWvCKqlZo5GLhRZc01KHl7oZASdrFysoKUtDTrbe241LHI61zJ32BGoWBDVYw4h9ZhzgQGnmGcwt8dUeZzbU48h+se9zg0us0elUmMF3U0i4J53T9RW36RxN9ttlXVNQ+aFoB6vbsrHqveRRXq6oaYCS5rZB1we8XU6hkvra/Ydm/JURAErZCTe+23NT4pDDK7WbtcN9uSstBxu2cvVadtJmmGymzQD1RzWQ0E+9rrA8LrLw2BPUd1lk1JUt6UAHmNlzsUryujtYep01PTIy6neTYhWMVU6OxAJVBhdVGLBx1BZRQuo6gBuwK5lLH1MJs2c7Fx6PjEkU1U4nqPd+ErelxWpgABcXt7lBpMGeZAYnAi/erpuEv6LfmuvQ8oMNXjoq2Z5/E1KEnaRKoMep3ENkjcw991bE0tYzU0g39KxSbDJmknTt603G6ancBHI9p9BQr0sNVjroyRy6mBoVHejKzMnkoXN3iHsUila6MdYbquo8WlawMnF/uu1WtNNHLGHDcHtXPqVZxemW5zMQq0Y6Zf3DxOwv3LX1THqqJvg6ys/mOwHesYqcDfG55Z287c/Yu9lGKjByjKXWekzYejTqRkpyKllM1rbOAPpR9GREdBPqU00L43cj6ihJE5rbbBd2NeMutGQ88s8OsRGxnSDv7U1VCwHk7dyn9ERF27Nv1lAqw4u7N29iscupxB8l+g44z+f8Alpjn8Om9vWWPhx1BX2f/APPXHP4dN7OsqAuGoL7Fg/mKfsxKOHVHSLBFYoydkWrZNIACL9qI7IHkitsksQV2JKAKIFNokgMPtRpJKK9kluIrZ0D4NQZ9TWJfwv8A3Wrap98i0W0dbzVxNLxDzdlWoNHgGMS0FPNaZ7GRxvu47ecHdmyIcZuJP+tFR/JRfor5rm9LVjaj9LNEcXJQsdnTxt/c363/AJVW1EJEEv8AfQ3kuQzxk4iu55lm/kIv0U27i7xDdzzJL/IRfork+bP0Dxxn2TrRkQbIHhz3lwttayhyU7nkiSV7HA9Udq5WHF3iC0C2YXej63i/RSX8W+IR67sf1HvNPF+ip5pW5NF3ylG92jq1rhTwdIek1MO9yFDnxnohIAS4kbWOwXLM3FfPkjCH48SHdvQRfopg8R85kG+Mmx5kQRfoqieAxEuEol8Mygt5arnQWO43IGtdI8uv1gAFiFbjFZLK8Fj2h3WC1DLnjMslg7E3vt3xM/RTc2bccLwX4hd3KxiZ+iqHk82u0vj+k6GHzyjSnqcZfH3m+MKrXSQxO6OQntN1klBK1rtQNweYXNcOec0QRiOLEGtA/eWfop+LiPm+PyMUG37xH+iufX8n8RUd4zj8f0nqcN5aYKnT0ShL8vedL1MsLwCCb+sKkr3xC5ub3WhncTs3uO+JM/2aL9FJk4jZqe27q9hH8Hj/AEVUvJnER70Pz9xfR8usDT5T/Be83LX1cUe+pvL4P/FQaquBhaY3hpv2s/4rT8uecwynU6taf+xZ/UkOztmB7Gg1TbfJM/qV0PJ+vHvx/P3EqeXmBl3Jf2r3m0pZZukkBq3Ok5C0Y5/Om/GZI4HdLKSQdtuS1ec442Xg+Mxg/JhGM6Y5YgzxWPfGF0IZXJf+2czEeWOGrcn/AGpfubfp6yWLTK6qD2WAAt2K2ZXtcXRw1QALbEEcu9aMZnXG9gZ4jbl70FIjz1j4c7S+EbWv0Ld1Yssn4nOn5S4V9x/l7zbb5WuHSdKxvYBc802Jw9j43vjBZvcFalOdcbJsZKcAfvaSM5Yywl+qAF3M9GFX8kvwj8fcVLylpc3L4+821E9phDTI0kG53KnNNO5kcrXsJds4F3YtMNzljDLu105c7n72nBnnHbaS6nLW9nRBVzyqfJ29X/oth5TYbnGXx95vrDYzM0tNrA7db/isowzC3PkY7U3l8Irmen4m5jg1FkdAR2fW4VjBxozfFYNFBt+8f8VkrZNipvZx/H/R1KflXl8Id6/s/wDkdQCgFNc3jJ7esUtlW5rSGlm33X/Bcxu425xc25GHH10//FNf458238jDh/3f/isa8nsXq67jb1/6J/xXgZL+Jq/t/wDI65wjNlfRkAtjezuJWXYPnKCqcGSNZG4971w0zjRnDnfDgPTCf0k/Dxrzgxwc1uFEj94P6Sx1vIqT3pNQ9F/9HLxWZ5LiFvF6vZ/2ehNLNDUM1B0bge43QnoqeQXaxt/QuFcM8JLP9C0Njbg5A7DTO/SVvF4VnERg6tHgB9JpX/prPR8lsywz005RseZqYunCf8Jt/HrOyhRFrt9x3WVhStLY7GzbchZcTDwsuIbbjxHL+/fTSfpov8rPiKRY4fl4+nxaT+0Wip5PZjUS1ONyqpj3U6rWx2DmfFZ6csZTODXDmVCoszVDHAVAY8d5XGlf4SmfqmUyS0uBku7PF5Nv/MTLPCNzs0XFBgRt308n6a79DJI9AoTitRqp4rCwjZxud002M0U+012A8tQCkPpKKqF45GE9lrLhMeEpndu76DBHDs96k/tE4zwnM8jyMOwdp7NMcn9on+RZx+acinpqK+a1L49Z2/VYTIxhIKxrE454XkALk6Hwps/w/a6TBn+h0Ev9olS+Fbn1/wBuwfLrvjU039orKWExlF2lFOPhwNdHNIw7W5S5/wBX1b4zqfq+vpvzljpHWHpUqsxafHa6XHJxFDNXPdPJ0fUZqLru0+Uo4N3R+lfbsB82vVH/ABObJuTckOXCI2sjtYIrphAkLk9iBuUL2UAEeewQJudigQQknqm6W976RXuKCDuSZqA52lrH6HHk7TeyVTjvl+E5nwXf32SylyG0mKZx/XNnyYVK0gK8zmB7pR/JBUBXgcz+lTKnxHtQSdSRqSQSueuBOY5qQ1JKSSoAXqR6k2ClKBDujBSQgSgiCi4IrpF90oFSxBQIQJCTdHdEgAQlApF0d1EQBFggACERJtugHCyhA+SNjikndG11uYQsAda4dqU2xTbXA9iUFAAcbFJFid0HJNxdBEDLUSG6HaiRKwoOsiLrpLiiRuEUd0ALJLboOQJYda+yWJNlGBS2EIi6BxzknUkFyIFRDWHC496TqSbpJKIFEd1Irpu6O6AwrV6UklESiKiAbCwc3wum+SapbTZ/sKh4LthdN8kFMAu/2L6hhfo8PZj/AIl17izdAckCh2K5ojCPJJ9aO26BsVWxWAm2yUW7XRdiBO1roDIQ/UW2Y7SQLjUmumc50bXt0jnt2pUrHvDS0i7fpTcTXyOL5SLDZob2JKopjWc/1zZ8mFQK9zlcYlH8kFRLwOZ/SplbF2CSjCAsueuAeYSFkELqEBZBC6ChAX9CHsQCChAI0W6G/coANC6CCgQXQuiRElQgp1x2IhzS3ElJGxQuQG6VpuiJvyRgOUICwalBxQLe9DkgBhOJSLpZuQitbmiKmGUHWsj5oiL7KDCO1DtRltkVkSBnkiFyhdHqsoETY3RlHdFzUIFujQsgoAJEgUAoQFkEpJKgQFFZGEShDYGDn7F03yQU6M9b2BQMG/Wum+SU5vlfMvqGF+jw9mP+JcOEIkq6S7ldW+gQBFyitYlECjJ2SP0BC3Jv2dyTJCx5BJ5iyX2BILhex5lKt+rII2adjGki+yVDGzQ2VosS3mlyvjayzjYlHFpMbdJsNPsS8yGIZzFsQj+TVCRssgzr+uEfyY/K5UHYvBZn9KqesqAi2RkhFa5XNRA9KK26e0iybLd1LkuFsgEZCK3pRAGGgHmiOwRsZqcAD9KcNO+235VA3GmuN0ouJCV4vJfl9KMU8p7PpUbAhobhAc06YHtBv+VM2Idv+VREuHujPIFJTzYHuY0j8qjJfxGdZQDiTZPeLPtySWwSNN7IETiJJLexLvtdES4eUEA6+xCm4eqBx9KDexEbEoDmAFGAUXIuaUad5BISm08tlLi7CG2Rmyc8WktySTBIBuELoisIeBZI1WSjcc0nt5JhgrXKcFgETYpCL2RiKX4JUZBOxKOwCPo3jsQ3B3CAdgcwkd6UXAFJJRByCtsiaNkLodigeQWyNCyChAIwSk3QuhwIZ/g3620vyanHyVBwX9bKb5MKedwvqeE+Ypr7KGjwFgWvZE42CNvkonC4snfDcIlvaUCNtkZGyIHsS+ogWk9vJIc29R6GtuD3J09ybmY4ASN2I2I+Eklp5jRG5WtdVRtcPMul9VjgWjyim4C6Soc5w8kaU5KHCSEAefZV37UxePUMVzn+uUfyY/K5UZGyus6m2JM+T/rVGDsvB5l9Kl6yuQBZGko72XPILHrQsgwFKsUoLiHDZIsnHApNkQh0v2wKVNIWAW/ImKX7cNk5W9ia4Bs1Ml0BUyDtTRuiUsQfNQ9zTf8AImTclGCgTYoMIRFip1O4iJqguddToPtDUr2FmMGpcE5FU35qI5tr3RstZGUQqMWTntbK24soRGl1lJoyORKZq4wx+q6Cb4E6vAbLrHkhGSZG7dqTzKchID2370wWTZH6IkyKu3al1RBiPrUGwS7WBGBObXehB9WC3koNt0pDSDQG6Ql3JEOaIhHvsrBiax5DL2SfHALjSnYheHkoT2jWUlyuLsPsq2udu1OkMk8kKCbA7KRSSWNkJMdxGJWaXJrtUysZ2qIDunCuAEECEY3CgeQSIoboIEAiQRokM/wf9a6X5MKePJUDBN8Kpfkwp52avqWD+j019mP7Fq4DgtZJdzSm87FE7yiEyQdgtkXaggdihIFgWF90HEWsfYivdE/U1hcG3d2C6WwQX6uw5JWlrntcefemXyShrSyMknyhdBj5XuHUIb33SzVgaTFc6ge6MfyaoSFe5z/XGP5NUa8Dmn0up6ynmEjCJBcwI40pxu4UcFPMdsiSQk87JPIpV+sieUbAHaX7cNk5Wg7bfQmaMP6cX/KptQG2Gq3zpZcRZ8SuRbKcWQEbkfOkGODsI+dNclyGjPNOSMaOSbN7qDBkKwhaOgaq65urCAEwM/rUFkQCdV0DYBOsppd7o20j9W/JLca8RVA25LikVrtT9I7FIc4QR2HNQ9Rc8myG9wdXiE0JUY67fWiDiTyS4z1x604XwJFSB0R9ahDmrFzQ5m5TYp4vhJRItkO+6IndTX08YbsQor2gFMWCb7Iw5FskjmgyFpBtB7FAO9ypsG8HsUEHchCKuVxA3dCHqyN9aDOaF+uPWo0OTq23RXVbZT6k3h3UAoweoWCshXmpNjZGD1UAVOY3ILdEUaCIRKCNEoQ2Bgg+xNN8RTxYXVdgt/cmn+IptyvqWC1ebQ0/Vj+hdyJCQTubpXm3SCLm6s9DAlYMHZJJRuB0koN7Er8AidQ9G6UCQAkho1b8ggS7cA8uRshOXgQGrmUHEn0Jt7ZXMBD7HtNuaK8kcrTJILHstzSJ+JDFc5k+6Mfyao7lXucz9kY/k1RrwGafTKnrKeYRQQKC5pAdqMkhEeaNSxAXRbo7JRFgoQcpb9KE7WE2G6bo95QnK9psEBHxIpPpQaSEG+lKFkR3YSSiJQcN0LckQBWPerKnNoWKvCsIB7y1LJglwIzql4T8D3yMUDmU/TS6XWRaJKMRNSHh/WKbG26l1LOkbquofbZQMdIppsUtm8jQm3CxRxfbW7okZNqW6YSbqEHE9pU2sv0CgC6WAq2HS5xFiSkFvpQPNAojCdgiuLoyENlGEnwG0HsUNvaVMh+0exQgbXCEREAHdEN3j1oHldHTjU9vrTWGJFVfo1EPkqbWmzFCPJLH0Ej2QAJdhZIulHkm5h5BlJKO6IoEElBA80BzRIZ/g1vcmm+IpzQN1BwYfYmm+IpgNivqGCv5vC31Y/oXch5rrjkkE2KEbnWROuXXV9tyB3Fj+REHC3JBu3ZdA8+SRkE8m3uUmN7dXMbpfNtifnTJp2vfqcCQO5JLVplYF4i6lmvTp2I5JmmBklc+S9m+SLdqOWJrHNABDSTvcpFKLOa87tcCOZVUuNhjHM5O+yMfyao/NV3nJp90Iz9wqTzbLwmZr+bn6zODtQ7Ukc0oblc4IBySSlWICDbFQAbT1UdrhJKNt7IBHKZxM7U9WG4b60xBtKE9UubpHeCpYSXEj25nvROG6UQN0lx7ER+QOxC2wKFvSjPYO5QgVuSsGN949igWIse9TWSgQ2I5BQSRB03PVRu6qU09GdxzSXdcoNjq1iXRyhzNJ59iZqo+jfqtsU3ETG8OU2WSOSKzkLiWK8uulxBusFE5oCEbm6wmYz7JOqjeIABQDcO5Kw6WPQAUkuhPmpeAiexBJOnkgdRHJT704vcBEHQFptZTUFTIBudilMaO9AgOc63JEWkEC6LHJcYtEokgJebKbAWCOxKBELTc2QTE4EAtfsLFSqWI3u7sTpkiO4HJMy1NgQ0c1CN3Cq5LusDso59aAu43QPPZFDgHNC+6M27Ena6lyB6ggHAItgjDTzRAJJuUY580O1DtQCbAwR2rDKf4imsNnqBgJ+xdN8RTHE6yvqOClF4enGX1V/iXcxxlwERI5JQc4HSBskhoJJPzK1J8ZED1C3V3SQb7owAL6fmRcghLZXRAwLoAW2CIne3ckv3b5RbfuSWuQOojc5gMYu4HkSmY2EdE02s2+oApUokdGNdur5wvuEcUcLW3YOfaqZcbgMezewGrYbftf9Kxlws63pWUZrP13GP3v/eWNTCz/b/SvC5n9LmUjZ2KXCLuSXp6kFyudzJ3RdS0C9lFF7p+cnUmfOUsQMDdOACySTyQG6BB2mZqmB7kKtmmRt+RUmhAa0OKOtY18ZcOwoX3K9W5AAuEAze6MdqA5JmWgDbocnIXIRkXAKgLkyONnRBx7EYfBptsgzenF+0KC7YpY7lZOLIXG2yZqKYxi7FHLi03BU+mk6SKzt1EMk4kEb7lJeewJ2obpkNuSbBb7UBgAXG6EUYc+wR27ApFHBa7inuC/VFthY0XcUbnQ8hZM1Ml7tumNgL3StbiLgTJYWOF2lQngseQpNE5xJDkmuYBI0qDRI/Lki5uSncknnZFDhknvROJ70sAFJIJeAEUAfpGjoiSOaYk3cRbkrGJgYwAhQ6oaJDYc0vMCGwbN2SQjtftQe2w2KKGE780uFhedkW2nmpFKA1uq+6iAF0LGi7kY6Mi1kxPJr5EpA5c0SDzoQ7yU0Y3NO6OKRzDzKD5C89qUJm+BX9y6c/cqwHlKFgTh7k0o+5Cnm2pfUME30FP2YlndAbgckADbfkjB2SbrTbuscBNxYIg0kckbRYXKMuuEknyAw+zklDcpF9rIjcKt8ADVU24BdFrIG9uQRwNY0dQEAje6E0hiYLtLtXIBIYJ76y5oHY1V9XVfvB7lihzW8+6sY59VUFVbuVvmV7vddtx5iqqhpLAV4TNJXxc/WZ59pDQaDC51+Vk/SizeXMKN5paFMiGmO/cFzm7/iNIjzkayiEdxdJfcm6ehcNBSkGtO5Rs8oBGTulwN1PRsK2SZLxwlFTu6WKx7k3WyOuGoUDrEg9pUFSvuRnamuIsi6yk1AAkv3ppxsiMmJvdqVc25I22IRjmgMTIz9bDbsVeSNW4Vg0gQ+xQNrjZSOxWuIRA0qXh3klRWMLn6d1PZH0Md0JDPYi1e0qYIKdmfqcSmw6+yZcAB26tlYxt0U1/Qq0nrCyspHWpgPQlkLPhErXm70CEEHXN9lFwHfEMPcxwshO58huUA6/YiOonZEOwTW7boEdYhFZ10N9QKgQbhPU/Wl5JDjZSqJo0lyjYrYVRI4PaAiq2ksDrKPUvPTKbF77BYncJULwK8c7pTyCAUT22fp7kR22T32H5CXDs71MorOjLe5RfNv3Jymk0Pv2FR8CchNRGWFNgbc1YOMczbW3UOWBzDcDZKEQB3ou1HdE3miQzrBP1opvkwrA8yoOCb4RT/EFlPIG6+n4Jrzen7MSzu2CYbGxQdzSiO4bIhbmtL4XZYC/VsiZuEV90oHbkkfoFYEeoHsRAbpRGlpVfd0gG53Xcwt2I+lIL2Ei42cTcFCZoL4yT2i1k3pa+dpjdsCdQKSSWoPoMdzkQMRpyB5m6q3APjuO5WecyBXRdvvaq6c3hXg81VsVMolxRHiHX0+lSZSGxFR42npgb9qXVOIBb3rmB5iQLtukg22SQ42siuoQdUmlbYXUO/JTo3aYrooSZFqHue/cIonubK3b0KQJIieSLXCHDbkboJhDqWkxtcOY5pho1bFS9TJYzbzlGa28hHcoiAcyzRYorWKd0+lIda6LAydCG9ECe5Ib4sedkcf2jfuUB1tXNKCJaQlrGks3UOtm1GwSqB9gWuKRWs0u1diPMVIj2J27kSPVbdFqA271B0BresCVYy28XHqVfqU55vTj1IPiLU4RITQC63pUwRxhm6r92uunHSOc2103Idx3JzY6c9oSJYo2gkKHHcdpU2Vo6AG/YhwBpZCO97FILShY3KPe6YawVibBWMYEdOe8hRaYBztwpshYW2PYhIWRWO6ziVKoXAEtJT2mAN7N0hgiDiR2IIXUR6wBspd2FMEghS61oc0ehQ7WUhwLI9kXtYItr2QHL1Iuy6Ng8hQdoFwSlxz6uq5Ndm6LY8lFEg+6IO3aUy5haUqB7g610qoY4m91CGb4F+tFP8VTyOag4CPsRT+rZT3NNnexfTcHbzen7K/QtXGwG7+pERfYdiU4C2yNpHatXoGbuJ7ETUu10ThY3QYt7hC1iEUbSBugD1kJCbGyXbSQZqeqGutdJYbMjIbYuvdGbvjA847OHd6kGx9EGNLi5p3BPYqJNBMbzm29ZD8RVFKN7K5zePr2D4qpR1JQvCZr9KqIplxFtaOlumaggzJ0nmVFkBL7rnAQYO6HehayLtUCLhbcp2Y2ZZJgsEqcAhTgKM+1BGRsi3UCSqAjXY9iVVtEcusDyk3TOIe0ketSK14dHsOXJKVkPVe/PmiOz+aWxhG43SZTqduLKDcixjeXU41O20qrJ98271PiNoBe3JQDYv9qkUCPEPWWvaQVOb79DZQNNxzTtG9zZACdk1xpIKZvRuASSOZUytja5uoFQj3KEXWCI7VOp+vFa6hFOU0rmv9CFwT0yEysLZCCEg9VT5mtmb1eaZbSuO10NTZIySGoBdw2Uub7X7EuKKOHZxCFQ0OjuOSXmLqZW7b96Jh626WWguskhpvZWPgWEuiaAC63NNVDyZSCNgpMTdEAPtUR7w4ONjuluV8BAYLE3RPa7Tt2JTGXsEqZoYy4J3RuWJkhpc6NQtxIQVKpXk7FN1LQJLhCIq2Yye1HpcWXARW2upEMjej0lMORSTyKAFt1JfTl+7U2aeTkgQRHdzxZP1Y6oRxx9E3UUzNJ0j7KEM2wL9Z6ZodfqqeWXIYG3bZQMAsMIpiB5qsg4ggAr6ZgtqFOX2UWd0UWi6MgW25pJN9xyRgHsWtq24wq1k24O9iUHHkeaK5ad0npIBJadzdHckpuokbEwOPakkQObozH1jpc0XaU2WyF7HSnqg2sPOSDI2Znk3Ld9PwfWnY5HF2mRmkd/eq5uOsOkxvN36rhPc1Y+95Ml+5ZFnGwqYvS3ZY53leIzNfztT45GdgMp5IybtSNNynIwCbLkkEblGRYJTQLI5hsLKXIIDrckeskpFktjblS4Q7okrQlBiIAmuOk2Nr8kmR79AF+ScdCAy4PJFTxtcSHdqALoVC/T2Jx7GS7g2KbuAeq7ZOsbqHVKHEHEjPErTYEkJJt2tN1JkDmlG1rJRzsVLkuRADqtdO2DdxzQERDt0l7TqduiTiKc97m80230pVjYBJ0GyARRIRF3clPaGc0m4JsFLMbqhskezkU9HUyjdNiB3NKkaWNuoI9IHue+7nFEKh+jR2JWkuaCefcmtPvlu1QisFezrjkhqtunDD1dXaiiZd3W+ZGxNYQmfo032SQ4aR33Qc0B1kbm2IsEHsQWHWePUg83G6U1pLdVkotJDbgbqXCR3ucxwsjLy43cjlieHC6HRki6gwQF2lIGydpxdrgkSRuBuEwExfTuYLBA1DiE0QSgQQhYIoyOcLFN2s9G7lsg077qEM7wFpGE01ztpU+wDwwj0qDgDvsPTX+CrEDYA+UvpmCf8tTX2UWd0I7hGyx2uj0myINAWl+Awb7Xt2BFs1KAGm6TYuBSNkE6hblukOaS6PU1zvKTujf1JiYysczSxu+q3WQcrAF1AIa6Qh1mjkjaQ5oHeo8jqkxkGJo++TlMaoysY+ENae26rnLrDKNzH86MtPT+hhWNt5m/aVledLOnpx2sY72rGHts4H4S8LmT/m5/HIzy2VhBICK5KWYxzSNWlc0gADZLdyCS1wIRPd3IBFPA2SoG3emwU5G/SUAE9lK7S5nRjTa4Khi5ku0bBPmtkMJHK+xUaQ6WXabG6BWhwPeXkIo/LJukskj0Hch1uaQHEEEXTWGaDc12q1rKVG0sa2zdSjyFxGxuUccxYA1zrISFHpHgvsRZIboaxzg3UU27eS97o4yADc2USsNYck6zhZMTAsLt0p79J2KakJebohCa7YJxnWCSGgBECW8lCBzEvNikgEWKW46nEhA+QFA3HQ49M0+hEQeiAPwk0XEPCWXagi0AfcWiUbXUZ4PTaue6V0rr2aNkQcQbjmlAgSFzpOdtuSTEDr7kRN33dzRh3W3UtYYKQbhS42s03I5BR3WLT6EppcIwb81GAcmOmIWHNORASM5+SoxkMjmtvsE4bRh1nc0GiC3yE3HYopYdRsjJKPU7TYj2oxBEEGpgclNJ0O7fQkMOlpHf2pIJYw23uox7XCeDbZFY2QBI5oybOG6KAEAQUVjqRuLg+45JIPXuiEzvADbCKf4qsQ7Yev8AoVfgIvhFP8X/AHlY6dh619KwenzaHqj+xb3UPNa61iiDNy09qk6QiIGpXpjDIZ5oQ0ECw7VIIRWuUPQAjlh5FIcwOPWHk8lJIsiZbcEdqBBnRcbo9LuZ807J4NCSRbf0oSApGI5zcW1EB72u1elY643LR2X29CyXOrQaqn9LXLHgwWPoXhMz2xk/u/Ypn2khokhqZvdylhgLdykMjaHLmEGGsIRtaSVLDAmw0ByhLjOgpbGFPNaClaRZTiAEcDna326tk10LgbHdTXRhspjaSGjsS5GtFtlUpFeogMjaGk337k9CxnQnU8ageSN9tR2CJoHcopEux5vQmocNFgQn56KEUZe1wBUJriDdPl5dCWnkihXxK43DufJAknsTwjablG+MCO4Ka5auBGcLkJYAAGykMjbYI+jaexBSJcjlt0CyyfewBzU8Y2kI3F1FeWkIyCbKY6Nu6LQ3TdRysTURC3dHpsSAFKaxrh7U7JE1sh9Smomog23SXA3Uzom7lI0DUhcmojFp52uhsU+RvZGGN1HZG4ykMBhLT6UG67W7ApXRtFkkgBrtkqkLqIwOlxNkbiXnknGsa5pJCXG1obyTXG1DBG3pRhu26kujbcBJMbQ5S4uqxG02uknuUzQ0psRtcTdS4+ojluwvujc0XBPzJ5zANklyKBqGgLnmktA1lPNYDdANGnkikHUZtgDT7kU/xf6VZaTYev8AoUbL7R7j0/xf6VYWFh619HwU/wCWh6o/sXx7J//Z</binary>
</FictionBook>