<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>detective</genre><author><first-name>Joe</first-name><last-name>Alex</last-name></author><book-title>Powiem wam, jak zgin��</book-title><annotation><p>Joe Alex, popularny autor powie�ci kryminalnych, wyrusza do posiad�o�ci swego przyjaciela, Iana Drummonda, gdzie w ciszy i spokoju zamierza napisa� kolejn� ksi��k�. W trakcie jego pobytu u profesora dochodzi jednak�e do morderstwa, a w�r�d podejrzanych ukrywa si� sprawca�</p></annotation><date/><coverpage><image l:href="#cover"/></coverpage><lang>pl</lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>Fiction Book Designer, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2009-06-16">16.06.2009</date><src-url/><src-ocr/><id>FBD-834351-9452-8A40-BE81-2580-3179-86C42A</id><version>1.1</version></document-info><publish-info/></description><body><image l:href="#cover"/><title><p>Joe Alex</p><empty-line/><p>Powiem wam, jak zgin��</p></title><section><p>Klitajmestra</p><poem><stanza><v><emphasis>Oto jestem. Zadany cios i czyn spe�niony.</emphasis></v><v><emphasis>Otwarcie i bez l�ku powiem wam, jak zgin��.</emphasis></v><v><emphasis>Otuli�am go p��tna p�acht�, mocno tkan�, jak sieci�.</emphasis></v><v><emphasis>Nie m�g� uciec ani si� uchyli� przed ciosem.</emphasis></v><v><emphasis>Uderzy�am raz po raz, dwukrotnie,</emphasis></v><v><emphasis>a on krzykn�� dwa razy i upad� nie�ywy.</emphasis></v><v><emphasis>A gdy le�a�, zada�am trzeci cios: ofiarny,</emphasis></v><v><emphasis>w podzi�ce Zeusowi, w�adcy pa�stwa zmar�ych�</emphasis></v><v><emphasis>Tak oto pad� i zgin��. W�wczas dusza jego</emphasis></v><v><emphasis>ustami wytrysn�a razem z krwi strumieniem</emphasis></v><v><emphasis>tak silnym, �e mnie ca�� skropi� jak deszcz czarny.</emphasis></v><v><emphasis>I wstrz�sn�a mn� rozkosz jak ziemi� po deszczu,</emphasis></v><v><emphasis>gdy czuje nabrzmiewanie kie�kuj�cych nasion.</emphasis></v></stanza></poem><p>AJSCHYLOS Oresteja</p></section><section><title><p>I. Przed uniesieniem kurtyny</p></title><p>Tego dnia Joe Alex sko�czy� trzydzie�ci pi�� lat, ale nie powiedzia� o tym nikomu i nawet niemal o tym zapomnia�. Rano, kiedy spojrza� na kalendarz, przypomnia�y mu si� dni dzieci�stwa, tort, w kt�rym co roku przybywa�a jedna nowa �wieczka, twarze rodzic�w, zatarte kszta�ty prezent�w; a potem przysz�o nag�e, ostre wspomnienie dnia, kiedy lec�c nad chmurami ku p�on�cemu w dole miastu niemieckiemu, zobaczy� pod s�o�ce cie� my�liwca z krzy�ami na skrzyd�ach i pomy�la�, �e dzi� ma urodziny i za chwil� mo�e zgin��, dok�adnie w rocznic� dnia, w kt�rym przyszed� na �wiat. Ale to by�o przed laty. Od dawna unika� my�li o wszystkich osobistych �wi�tach. By� sam na �wiecie i nic nie wskazywa�o na to, �eby ten stan rzeczy mia� si� kiedykolwiek zmieni�. Tym bardziej dzi�.</p><p>Mimowolnie spojrza� na stoj�c� na kominku tac�. Le�a�y na niej dwa bilety teatralne zaopatrzone w dzisiejsz� dat�. Chcia� p�j�� z Karolin� na przedstawienie Macbetha. A chcia� p�j�� z dw�ch powod�w. Po pierwsze, czu� od pewnego czasu, �e jego przyja�� z Karolin� s�abnie. Znali si� od dawna, mo�e nawet od zbyt dawna. Karolina by�a �adna i kulturalna. Wiedzia�, �e nie jest jej zupe�nie oboj�tny. Odwiedzi�a jego mieszkanie po raz pierwszy przed rokiem. Potem sp�dzili tydzie� nad morzem w Brighton. Wi�zy, kt�re ich ��czy�y, by�y wiotkie, lekkie, mo�e dlatego w�a�nie �adne z nich nie sili�o si� ich zerwa�. Przez pewien czas by�o im nawet dobrze z sob�. Joe, b�d�cy ju� w wieku, w kt�rym instynkt daje chwilami zna� cz�owiekowi, �e powinien sobie znale�� towarzyszk� �ycia, pomy�la� nawet kilka razy przelotnie, �e gdyby si� chcia� o�eni�, osoba taka jak Karolina by�aby bardzo odpowiednia. Mi�y, czysty dom, �adna, opanowana pani tego domu, spokojna, pozbawiona wyboj�w droga �ycia. Tak, ale w �yciu by�o chyba co� jeszcze, co�, czego nigdy dot�d nie zazna�. Mi�o��. A Karoliny nie kocha� i s�dzi�, �e gdyby kiedykolwiek mia� j� pokocha�, by�o na to ju� do�� czasu i sposobno�ci.</p><p>Mimo to, kiedy ostatnio zacz�� wyczuwa�, �e oddala si� od niej coraz bardziej, u�wiadomi� sobie, �e go to martwi. Wiedzia� r�wnocze�nie, �e wystarczy�oby chcie�, wystarczy�oby zmusi� si� do uwierzenia, �e nie chce jej naprawd� straci�, aby zosta�a. Ale nie umia� wywo�a� w sobie tego uczucia. Stosowa� p�rodki. Takim w�a�nie p�rodkiem by�o wys�anie do niej kartki z zaproszeniem do teatru na dzisiejszy wiecz�r. Gdzie� na tej kartce, po�r�d mi�ych, konwencjonalnych s��w, powinien by� tkwi� wykrzyknik, mo�e podkre�lenie pi�rem. Ale tego nie umia� zrobi�. I dlatego sta� teraz, ubrany do wyj�cia, smutny, ale r�wnocze�nie pe�en niemi�ej ulgi. Je�eli Karolina nie zadzwoni, to znaczy, �e nie zadzwoni ju� chyba nigdy.</p><p>Drugim powodem, dla kt�rego chcia� p�j�� dzi� do teatru, by�a ch�� zobaczenia Sary Drummond, kt�ra gra�a rol� lady Macbeth. Ale i ten pow�d nie by� jasny i prosty. Ani gra wielkiej aktorki, ani trzy godziny sp�dzone oko w oko z nie�miertelnym problemem ambicji i zdrady nie by�yby go dzi� zmusi�y do wyj�cia z domu. Po prostu musia� zobaczy� Sar�, bo by� to jej ostatni wyst�p londy�ski w tym roku, a on sam mia� pojecha� pojutrze rano do jej posiad�o�ci, dok�d zaprosi� go Ian Drummond, m�� Sary. Nie chcia� znale�� si� pod jej dachem, przyznaj�c r�wnocze�nie, �e nie widzia� jej w tym roku na scenie. To by�oby nieprzyzwoite.</p><p>Ian, Alex i obecny inspektor Scotland Yardu, Ben Parker, byli w ci�gu pi�ciu lat wi�cej ni� przyjaci�mi. Stanowili cz�� za�ogi bombowca, kt�ry wracaj�c sponad jednego z okupowanych port�w francuskich sp�on��, ju� nad Angli�, i run�� na ziemi� z wysoko�ci sze�ciu tysi�cy st�p. Z siedmiu znajduj�cych si� w nim ludzi tylko trzech zd��y�o wyskoczy� i rozwin�� spadochrony. Od tego czasu nie roz��czali si�. Roz��czy� ich dopiero pok�j. Drummond, kt�ry by� m�odym i bardzo zdolnym chemikiem, ale nie chcia� w czasie wojny s�u�y� krajowi poza frontem i u�y� w�wczas wszelkich protekcji, aby dosta� si� do lotnictwa i nie da� si� wyreklamowa� na powr�t do �laboratorium, wr�ci� tam po zawieszeniu broni i szybko zdoby� wielkie nazwisko w �wiecie naukowym.</p><p>Alex zosta� autorem powie�ci kryminalnych. Nie czu� �adnego powo�ania do tego zawodu, ale wiedzia�, �e po pi�ciu latach wojny nie potrafi ju� nigdy wr�ci� do biura, kt�re opu�ci� jako dziewi�tnastoletni ch�opiec, pocz�tkuj�cy, dobrze u�o�ony, m�odziutki urz�dnik. Nic nie ��czy�o go ju� z tym ch�opcem. Spr�bowa� pisania i ku swemu zdumieniu zobaczy�, �e powie�ci jego s� rozchwytywane. Na szcz�cie zbyt wiele czyta� dobrych ksi��ek, aby ta dwuznaczna s�awa przewr�ci�a mu w g�owie. Mimo to stara� si� pisa� swoje mroczne opowie�ci jak najlepiej.</p><p>To w�a�nie by� jeszcze jeden pow�d jego z�ego samopoczucia dzisiejszego wieczoru. Ma�a, p�aska maszyna Olivetti sta�a otwarta na stole, a na wkr�conym w ni� papierze widnia�y rozstrzelonym drukiem dwa s�owa: Rozdzia� pierwszy.</p><p>I to by�o wszystko. Od dw�ch tygodni ta sama kartka tkwi�a w maszynie. Od dw�ch tygodni chodzi� po pokoju ca�ymi godzinami, zbli�a� si� do sto�u, siada�, a potem wstawa� i znowu zaczyna� kr��y� od �ciany do �ciany. Wiedzia� dok�adnie, jaka ma by� ta ksi��ka, chocia� nie mia� nawet jeszcze jej planu. Czu�, �e pomys� jest �wietny: zagadka postawiona przed czytelnikiem prosta i nies�ychanie jasna, a jednocze�nie tak umieszczona w labiryncie pozor�w, �e do rozwi�zania jej b�dzie prowadzi�a tylko jedna jedyna w�ska �cie�ka, zaopatrzona uczciwie wszystkie konieczne drogowskazy, ale ukryta w mroku.</p><p>Westchn��. To, co czu�, nie mia�o �adnego znaczenia, skoro nie m�g� zacz��. Mo�e w cichym, okolonym starymi drzewami, wspartym o nadmorskie ska�y Sunshine Manor, otoczony dyskretn� go�cinno�ci� Drummond�w, b�dzie wreszcie m�g� ruszy� z miejsca. Wiedzia�, �e je�li tylko potrafi zacz��, wszystko p�jdzie dobrze.</p><p>Spojrza� na zegarek, a potem na milcz�cy telefon. Je�eli Karolina nie zadzwoni za pi�� minut�</p><p>Telefon zadzwoni�. Joe podni�s� s�uchawk�.</p><p>��Dobry wiecz�r � powiedzia�a Karolina.</p><p>��Dobry wiecz�r. Zacz��em si� ju� obawia�, �e nie dosta�a� mojej kartki.</p><p>��Dosta�am� � w g�osie Karoliny zabrzmia�o nieuchwytne wahanie. � Przykro mi, ale dzisiaj wyje�d�am. � Znowu wahanie. Joe milcza�. � Wyje�d�am na d�ugo. Dzwoni�, �eby ci powiedzie�: do widzenia, Joe.</p><p>��Do widzenia, Karolino. �ycz� ci dobrej podr�y.</p><p>��Dzi�kuj� � Pauza. � By�e� dla mnie bardzo mi�y, Joe. Mam nadziej�, �e si� jeszcze kiedy� spotkamy.</p><p>��Na pewno! � powiedzia� z uprzejmym przekonaniem.</p><p>Pauza.</p><p>��Do widzenia, Joe.</p><p>��Do widzenia, Karolinko.</p><p>Po drugiej stronie przewodu wide�ki opad�y cicho, naci�ni�te spokojn�, ma�� d�oni�.</p><p>Joe Alex z wolna opu�ci� s�uchawk�, ale w chwili kiedy opad�a, telefon zn�w zad�wi�cza�. Poderwa� r�k�.</p><p>��S�ucham?</p><p>��To ty, Joe?</p><p>��Ja. To ty, Ben, prawda?</p><p>��Tak, oczywi�cie, to ja. Co robisz w tej chwili?</p><p>��Co robi�? Powinienem by� zmartwiony. Nie jestem zmartwiony i martwi� si� tym, �e nie jestem zmartwiony. Rozumiesz?</p><p>��Rozumiem. Czy my�lisz, �e policjanci nie maj� prywatnych zmartwie�?</p><p>��Nie jestem przekonany� � mrukn�� Joe. � Mo�e by� wpad� do mnie? W�a�nie id� do teatru i�</p><p>��To znaczy, �e masz dwa bilety na Macbetha i nie wiesz, co zrobi� z drugim.</p><p>��Mniej wi�cej� � powiedzia� Joe i nagle zrozumia�. � Sk�d wiesz, �e na Macbetha?</p><p>��Zgad�em po prostu.</p><p>��Hm�</p><p>��Co, hm?</p><p>��Nic. A czy chcesz p�j��?</p><p>��Nie wiem. Jestem dzisiaj samotnym policjantem � powiedzia� Ben Parker. � Jestem policjantem ubranym w jak najbardziej wieczorowy str�j. Prawd� m�wi�c, chcia�em ci� wyci�gn�� z domu. Jest w East Endzie pewien do�� ekskluzywny lokal, kt�ry wart by�by obejrzenia. To znaczy, mo�emy po��czy� przyjemne z po�ytecznym. Ale to nic pilnego. Po prostu rutyna zawodowa. Lecz skoro masz bilety na Otella�</p><p>��Na Macbetha.</p><p>��W�a�nie! Ta sztuka zdecydowanie mi odpowiada. Jest zbrodnia, s� motywy i jest gruntowna analiza psychiki zbrodniarzy. M�g�bym niejedno do tego dopisa�, gdybym umia� pos�ugiwa� si� bia�ym wierszem.</p><p>��Czy to znaczy, �e chcesz p�j��?</p><p>��Tak. Potem mogliby�my wpa�� gdzie� na kieliszek. Mam do ciebie niewielk� pro�b�.</p><p>��Prywatn�?</p><p>��Nie.</p><p>��To ciekawe � powiedzia� Joe Alex. � Mamy dwadzie�cia minut do rozpocz�cia przedstawienia, musz� jeszcze po drodze kupi� kwiaty. Gdzie po ciebie podjecha�.</p><p>��Nigdzie � brzmia�a spokojna odpowied�. � Jestem w barze naprzeciw twoich okien, a je�eli ods�onisz firank�, zobaczysz przed tym barem czarny samoch�d. Za kierownic� siedzi pyzaty m�ody cz�owiek w szarym kapeluszu. Nazwisko jego brzmi Jones i jest on sier�antem.</p><p>��To znaczy, �e jeste� w tej chwili na s�u�bie, prawda?</p><p>��Jestem tylko s�abym cz�owiekiem � roze�mia� si� Parker.</p><p>Ale Joe zna� go zbyt d�ugo, aby nie wiedzie�, �e Ben pr�dzej strzeli�by sobie w g�ow� ze s�u�bowego pistoletu, ni�by mia� u�y� s�u�bowego samochodu dla prywatnych cel�w.</p><p>��Zaraz zejd�! � od�o�y� s�uchawk�, poprawi� w lustrze w�osy i wyszed� do przedpokoju po okrycie, rozmy�laj�c nad tym, sk�d Ben wie, �e dzi� chcia� zobaczy� Macbetha, �e Karolina nie przysz�a, �e�</p><p>Otuli� si� szczelniej p�aszczem, bo wiecz�r by� ch�odny. Odczuwa� lekkie podniecenie. Z�y nastr�j min��.</p></section><section><title><p>II. Ratujcie ich!</p></title><p>Wype�niona do ostatniego miejsca widownia trwa�a w absolutnej ciszy. Sara Drummond unios�a r�k� ku oczom. W kr�gu �wiat�a rzucanym przez umieszczony w g�rze niewidzialny reflektor wydawa�o si� Alexowi, �e naprawd� dostrzega na jej d�oni czerwon� plam�.</p><p>��To zapach krwi! � powiedzia�a aktorka cicho i prawie spokojnie. � Wszystkie pachnid�a Arabii nie zmieni� zapachu tej drobnej d�oni. Och!</p><p>Ostatni wykrzyknik by� pe�en cichego zdziwienia i r�wnocze�nie tak pe�en szale�stwa, �e Alex przetar� oczy. Nigdy nawet nie przypuszcza�, �e mo�na zawrze� ca�e tomy spraw psychologicznych, ca�� m�k� cz�owieka i ca�e oddalenie szalonego m�zgu od �wiata w jednym kompletnie nic nie znacz�cym s�owie, wypowiedzianym w dodatku tak cicho, �e gdyby nie zupe�na cisza w teatrze, nie dotar�oby ono chyba do s�uchaczy. K�tem oka spojrza� na Parkera. Inspektor siedzia� pochylony nieco ku przodowi, oczy mia� przymru�one, a na twarzy wyraz takiego skupienia, jak gdyby by� uczonym obserwuj�cym fenomen, od kt�rego zale�y los wszystkich jego bada�. Mimo to wyczu� spojrzenie s�siada i z wolna odwr�ci� g�ow�. Ze zdziwieniem Alex dostrzeg� w jego oczach nie podziw, ale jak gdyby trosk�.</p><p>Kiedy kurtyna opad�a i nast�pi�a ma�a przerwa przed rozpocz�ciem ostatniego aktu, Parker tr�ci� go lekko.</p><p>��Czy chcesz zosta� do ko�ca? Lady Macbeth ju� nie zobaczymy, a dalszy ci�g i tak znamy ze szko�y � u�miechn�� si� leciute�ko. � Jestem tylko policjantem, ale wydaje mi si�, �e dla pozosta�ych aktor�w szkoda godziny naszego �ycia. To dziwne przedstawienie. Ta kobieta panuje nad wszystkim tak bardzo, �e szczerze m�wi�c, mniej mnie obchodzi jej m�� i jego losy.</p><p>��Dobrze � powiedzia� Joe. � Chod�my.</p><p>Po kilkunastu minutach czarny samoch�d zatrzyma� si� przed jego domem. Inspektor ockn�� si� z zamy�lenia.</p><p>��Mieli�my przecie� jecha� do East Endu! Zapomnia�em powiedzie� sier�antowi i dlatego odwi�z� nas z powrotem. Ale mo�e to nawet lepiej. Czy mog� o tej porze wpa�� do ciebie na chwil�?</p><p>��No pewnie! � powiedzia� Alex. � Przecie� ci�gle jeszcze nie powiedzia�e� mi tego, co chcesz powiedzie�.</p><p>��Ja? Tak. Oczywi�cie� � Parker zamilk�.</p><p>Winda mi�kko pop�yn�a w g�r�. Kiedy weszli, Alex wyci�gn�� z ma�ej lod�wki, ukrytej pomi�dzy pe�nymi ksi��ek p�kami, dwie butelki i trzymaj�c je w obu r�kach pokaza� inspektorowi.</p><p>��Koniak czy whisky?</p><p>��Whisky. Bez wody sodowej, je�eli mog� prosi�.</p><p>Usiedli. Alex nala�. Wypili w milczeniu. Alex nala� powt�rnie. Inspektor przecz�co potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��My�l� � powiedzia� z trosk� w g�osie � o tym, �e jedziesz do Drummond�w, �eby pisa�. Nie chcia�bym ci przeszkadza� w tym. Nie mam w�a�ciwie prawa.</p><p>��Ben � Joe wsta� � rozumiem, �e kiedy jest si� znakomitym detektywem, cz�owiek nie mo�e zachowywa� si� zupe�nie tak samo jak, powiedzmy, nauczyciel greki albo w�a�ciciel sklepu z zabawkami. Ale je�eli wolno mi prosi�, to prosz�, �eby� nie zachowywa� si� jak posta� z drugorz�dnej powie�ci kryminalnej.</p><p>��Idiota! � powiedzia� inspektor szczerze i roz�o�y� r�ce. � Ja naprawd� bardzo si� martwi� i naprawd� nie wiem, co ci mam powiedzie�.</p><p>��Je�eli zaczniesz m�wi�, dojdziemy w ko�cu do jakich� rezultat�w. Tak mi si� przynajmniej wydaje�</p><p>��Prawdopodobnie masz s�uszno�� � Inspektor wychyli� szybko zawarto�� drugiej szklaneczki i znowu umilk�. Teraz Joe postanowi� mu nie przerywa�. By� naprawd� zaciekawiony. Mimo to jeszcze mia� w oczach drobn�, wyprostowan� sylwetk� kobiety na scenie. Wszystkie pachnid�a Arabii�</p><p>��Gdyby nie to, �e Ian Drummond, ty i ja byli�my kiedy� przyjaci�mi i, jak my�l�, jeste�my nimi nadal, nigdy bym do ciebie z tym nie przyszed� � zacz�� Parker. � To, co ci powiem, jest tajemnic� s�u�bow�. No, niezupe�nie mo�e, bo uzyska�em zgod� moich zwierzchnik�w, aby m�wi� z tob� na ten temat� � Znowu urwa�. Alex milcza� nadal. � Nie wiem, czy mam s�uszno��, ale wydaje mi si�, �e Ian jest w niebezpiecze�stwie� � powiedzia� wreszcie inspektor. � W du�ym niebezpiecze�stwie, nie mniejszym mo�e ni� wtedy, kiedy razem z nami lata� nad Niemcami. Mo�e nawet w wi�kszym, powiedzia�bym, bo wtedy wiedzieli�my, co nam grozi. Byli�my uzbrojeni, czujni, wyszkoleni w zwalczaniu tego niebezpiecze�stwa i mieli�my tyle samo szans, co atakuj�cy nas my�liwiec. Teraz jest inaczej.</p><p>G�owa Sary Drummond znikn�a z wyobra�ni Alexa i na jej miejsce pojawi�a si� roze�miana twarz w oficerskiej, nasuni�tej na bakier czapce. Taki by� Ian wtedy. Niewiele si� zmieni�. Uty� mo�e troch�, ale ci�gle wygl�da� jak ch�opak. Du�y, genialny ch�opak o u�miechu, kt�ry rozbraja� wszystkich i nic dziwnego, �e rozbroi� tak�e najwi�ksz� aktork� Wielkiej Brytanii.</p><p>��Jak to? Ian?</p><p>��Tak. Jak wiesz, Ian jest chemikiem. Wiesz tak�e, �e zrobi� to, co w innych zawodach nazywa�oby si� wielk� karier�. W�r�d uczonych nie u�ywa si� tego okre�lenia. Ale Ian jest �wiatow� znakomito�ci� w dziedzinie tworzyw syntetycznych. On i jego najbli�szy wsp�pracownik, Harold Sparrow, pracuj� w tej chwili nad syntez� siarki. Nie umiem powiedzie� o tej sprawie zbyt wiele, bo nie jestem specjalist�. Zreszt� ty te� nie jeste�. Wa�ne jest to, �e ich badania mog� przynie�� prawdziw� rewelacj� w sensie przemys�owym. Je�eli to, nad czym pracuj�, przyniesie owoce, sprawa stosowania mas plastycznych rozro�nie si� w kr�tkim czasie nies�ychanie. Od syntetycznych tanich domk�w do leciutkich kuloodpornych pancerzy dla czo�g�w i absolutnie odpornych na wzrost temperatury kad�ub�w samolot�w nadd�wi�kowych. Powtarzam ci tylko to, co us�ysza�em. Oczywi�cie, jest to wi�cej ni� tajemnica wojskowa� chocia� okazuje si�, �e zna j� zbyt wiele os�b.</p><p>��Rozumiem.</p><p>��My�l�, �e troch� ju� rozumiesz. I Drummond, i Sparrow s� nie tylko naukowcami, ale i lud�mi interesu. Chocia� przeprowadzaj� badania pod wysokim protektoratem jednego z naszych na p� rz�dowych koncern�w, nie zwierzaj� si� nikomu. Mimo to sprawa wyp�yn�a na zewn�trz.</p><p>��Sk�d wiesz?</p><p>��St�d� � powiedzia� inspektor i wyci�gn�� z zewn�trznej kieszeni marynarki kopert�. � Wiedzia�em, �e o to zapytasz. Chc� ci to pokaza�. Je�eli tajemnica jest znana komu� zupe�nie obcemu, nie ma powodu, �eby jej nie powierzy� tobie. Zreszt� musz� ci zaufa�.</p><p>Poda� Alexowi list. Joe wyj�� z koperty niewielk�, zwyk�� kartk�, pokryt� maszynowym pismem, i zacz�� czyta� p�g�osem:</p><empty-line/><p>Do Scotland Yardu</p><p>Panu Ianowi Drummond i panu Haroldowi Sparrow grozi niebezpiecze�stwo. Chodzi o ich badania. S� komu� bardzo potrzebne. Pr�bowano kupi�. Teraz b�d� pr�bowali ich zmusi� do milczenia. To straszne. Ratujcie ich!</p><p>Przyjaciel Anglii</p><empty-line/><p>Alex roze�mia� si�.</p><p>��To brzmi jak list napisany przez wariata, kt�ry przeczyta� za wiele komiks�w � powiedzia� szczerze. � Nie tak wyobra�am sobie ostrze�enie serio. Dostajecie chyba codziennie setki takich list�w. Na pewno gro��, �e zabij� kr�low� albo wysadza parlament, albo pod�o�� bomb� pod obc� ambasad�. Takich maniak�w s� setki, mo�e nawet tysi�ce. Nie. Nie przejmowa�bym si� tym.</p><p>��I ja nie � powiedzia� inspektor � gdyby nie kilka punkt�w, kt�re to wykluczaj�. Po pierwsze: maniak, kt�ry by wiedzia�, na przyk�ad, �e dzi� w nocy mamy wypr�bowa� lataj�c� ��d� podwodn�, by�by nie tylko maniakiem, gdyby termin by� prawdziwy, a spraw� tej �odzi otoczono �cis�� tajemnic�.</p><p>��Chcesz powiedzie�, �e zastanawia ci�, sk�d autor tego listu wie o pracy Drummonda i Sparrowa, tak?</p><p>��Tak. Po drugie, wie on tak�e, �e by�y pr�by pertraktacji z obu uczonymi. Prowadzili je przedstawiciele pewnego bardzo z nami zaprzyja�nionego mocarstwa, kt�re interesuje si�, oczywi�cie, rozwojem wiedzy o tworzywach sztucznych. Pr�by penetracji by�y bardzo og�lnikowe i wydawa�o si�, �e tamci raczej co� zw�szyli, ale nie maj� �adnej pewno�ci, co w�a�ciwie nasi uczeni kryj� w r�kawie. Przedsi�wzi�li�my jak najdalej id�ce �rodki ostro�no�ci, bo chocia� przyja�� mi�dzynarodowa i pakty wiekuistej przyja�ni to rzeczy chwalebne, ale sprawa dotyczy pierwsze�stwa na rynkach ca�ego �wiata i olbrzymich sum patentowych. Kiedy si� widzia�o w �yciu to, co ja widzia�em, wie si�, �e �ycie ludzkie jest tylko jedn� z cyfr w r�wnaniu. Niekiedy r�wnanie wymaga, by ta cyfra by�a najwa�niejsza, wtedy cz�owiek staje si� bezcenny. Ale kiedy indziej r�wnanie nie wychodzi bez skre�lenia tej cyfry i cz�owiek zostaje zmazany z tablicy tak dok�adnie, jakby go na niej nigdy przedtem nie by�o. Nie chcia�bym� nie chcieliby�my, �eby Drummond i Sparrow zostali zmazani z tej tablicy tylko dlatego, �e mocarstwo, b�d�ce naszym wielkim przyjacielem, posiada ga��zie przemys�u, kt�re nie znosz� konkurencji. Ten list by�by mo�e listem maniaka. Niestety, zawiera on zbyt wiele prawdy. Poza tym, i to jest trzeci punkt, kt�ry mnie niepokoi i ka�e traktowa� go powa�nie: autor listu wie, �e Drummond i Sparrow wsp�pracuj� z sob�. Ma�o tego, wie, �e praca ich w tym stadium, w jakim si� znajduje, mo�e zej�� do grobu razem z nimi.</p><p>��Nie chcesz mi chyba powiedzie�, �e na porz�dku dziennym jest zabijanie uczonych obcych kraj�w tylko dlatego, �e maj� jaki� dobry pomys�? Tych rzeczy si� nie robi.</p><p>��Masz s�uszno�� i nie masz s�uszno�ci. Trudno okre�li�, jaki skutek wywr� prace obu naszych uczonych na ukszta�towanie si� rynku. Mog� przecie� doprowadzi� do ruiny tych, kt�rzy b�d� musieli, si�� rzeczy, pos�ugiwa� si� innymi metodami, bardziej przestarza�ymi. Mog� uderzy� w producent�w stali, w przemys� hutniczy, czy ja wiem zreszt�, w co? Nie wiem. Jedno tu jest tylko troch� niejasne�</p><p>��Co? � zapyta� Alex.</p><p>��To mianowicie, �e w takich wypadkach zabijanie ludzi jest, jak mi si� wydaje, zupe�n� ostateczno�ci�. Z tego listu wynika, �e jakie� bardzo pot�ne si�y wiedz� o badaniach Drummonda i Sparrowa i chc� ich unieszkodliwi�. Ot� jest to troch� sprzeczne z logik�.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Bo genialnych ludzi nie zabija si� jak muchy. Nawet gdyby badania ich mog�y spowodowa� przewr�t w przemy�le, to zawsze chce si� ich najpierw kupi�, zneutralizowa�, wykorzysta� dla siebie. Przecie� przedstawiaj� oni ogromn� warto�� dla ka�dego, kto ich wykorzysta. Umarli znacz� tylko tyle, co dwaj umarli urz�dnicy. A tych pr�b, tych zabieg�w, tej penetracji, jak dot�d, ani jeden, ani drugi nie odczu�. Poza tym, m�wi�c szczerze, ma to troch� fantastyczny posmak. I gdyby nie�</p><p>��Gdyby nie fakt, �e autor listu zdaje si� sta� blisko tych spraw, nie przejmowa�by� si� tym?</p><p>��Mniej wi�cej. Jest w tym wszystkim co� niejasnego, co�, co wymaga�oby wyt�umaczenia. Nawet je�eli wyobrazimy sobie mocarstwo czy koncern zagro�one badaniami Drummonda i Sparrowa, to taki niczym jeszcze nie sprowokowany zamach na nich w drugiej po�owie dwudziestego wieku jest troch� nieprawdopodobny. Przecie� nie wiadomo nawet, w jakim stopniu i o ile ich prace s� wa�ne. My przypuszczamy, �e s�. Obaj badacze wierz� w to, ale mam informacje, �e praca ich nie jest jeszcze zako�czona, �e istnieje szereg trudno�ci, a w ko�cu by�oby nonsensem zak�ada�, �e fabrykanci lamp naftowych powinni byli zamordowa� Edisona, kiedy wynalaz� �ar�wk� elektryczn�, a producenci salwarsanu zabi� Flemminga, kiedy og�osi� odkrycie penicyliny. Przemys� nie broni si� przecie� przed post�pem technicznym, chce go raczej wykorzysta� dla siebie.</p><p>��Wi�c?</p><p>��A, ba! Czy ja wiem? W ko�cu wszystko jest mo�liwe. Nie wiemy o autorze tego listu niczego poza tym, �e napisa� go na ma�ym, walizkowym remingtonie i wrzuci� do skrzynki w Londynie. Oficjalnie nie przyk�adamy zbyt wielkiej wagi do tego rodzaju list�w. Ale kiedy chodzi o naszych najwybitniejszych uczonych, nie wolno niczego lekcewa�y�. Tym bardziej gdy list posiada cechy, o kt�rych ju� m�wili�my.</p><p>��Dobrze � powiedzia� Alex i mimo woli u�miechn�� si�. � To znaczy, �e nic im chyba nie grozi, ale je�eli kt�rego� dnia zostan� obaj znalezieni w swoich ��kach z wielk� porcj� arszeniku w �o��dkach, w�wczas Scotland Yard nie b�dzie si� dziwi�.</p><p>��Przeciwnie, b�dzie si� dziwi�! � Parker, wsta�. � B�dzie, bo do zada� Scotland Yardu nale�y mi�dzy innymi, aby obywatele tego kraju nie byli przed snem karmieni arszenikiem. S�uchaj, Joe � podszed� do przyjaciela i po�o�y� mu r�k� na ramieniu � b�d� z tob� zupe�nie szczery teraz.</p><p>��A wi�c nie by�e� do tej pory?</p><p>��By�em, Ale niezupe�nie. Ten list nadszed� do nas przed dwoma tygodniami. Zrobili�my od tego czasu wszystko, co robi si� zwykle w takich sprawach. Rozmawiali�my z obu uczonymi, oczywi�cie bardzo delikatnie, i otoczyli�my Sunshine Manor dyskretn� opiek�. Na szcz�cie, posiad�o�� jest oddalona od wi�kszych skupisk ludzkich i nietrudno bez zwracania na siebie uwagi kontrolowa� ruch obcych w okolicy. Niestety, na moj� propozycj�, aby umieszczono w domu jednego z naszych ludzi, Drummond odpowiedzia� zdecydowanie odmownie. Trzeba przyzna�, �e ani on, ani Sparrow nie przej�li si� w og�le tym listem. I tu w�a�nie�</p><p>��Zaczyna si� moja rola?</p><p>��Tak. � Parker usiad� i nala� sobie whisky, ale odstawi� szklaneczk� i spojrza� niemal weso�o na stoj�cego przed nim gospodarza. � Oczywi�cie� hm� uzyska�em pozwolenie wgl�du w korespondencj� domownik�w Sunshine Manor. Przed tygodniem przeczyta�em list, w kt�rym Ian zaprasza ci� do siebie, a trzy dni temu twoj� odpowied�, w kt�rej dzi�kujesz za zaproszenie i o�wiadczasz, �e pojutrze przyjedziesz tam na dwa tygodnie.</p><p>��Hm� � powiedzia� Alex. � Zwa�ywszy, �e prawa naszego kraju zabraniaj� w�adzom ingerencji w prywatne �ycie obywateli i zapewniaj�, mi�dzy innymi, tajemnic� korespondencji�</p><p>��Istnieje u nas paragraf dotycz�cy dobra publicznego. W pewnych specjalnych i umotywowanych wypadkach mo�e on by� stosowany. Wydawa�o nam si�, �e jest to w�a�nie jeden z tych wypadk�w, a Home Office uzna�o to za s�uszne. Czyta�em wi�c te listy, jak by to powiedzie�, w imieniu Jej Kr�lewskiej Mo�ci. Oczywi�cie, gdyby nie fakt, �e uratowa�e� mi kilka razy �ycie�</p><p>��A ty mnie!</p><p>��Nie o to chodzi. � Inspektor machn�� r�k�. � Gdyby nie fakt, �e uratowa�e� mi kilka razy �ycie, �e razem wykonali�my w czasie wojny kilka �ci�le tajnych zada� lotniczych, �e wreszcie osobi�cie zar�czy�em, �e ufam ci tak, jak sobie samemu, nigdy by� si� o tym nie dowiedzia�.</p><p>��Rozumiem. � Alex usiad�, nala� whisky i umoczy� usta w szklaneczce. � Chcesz, �ebym znalaz� si� w Sunshine Manor jako twoje nieoficjalne ucho i oko. Ale czy potrafi� nim by�?</p><p>��Nie wiem. Nie prosz� ci� o nic nadzwyczajnego. Szczerze m�wi�c, rozmawia�em z Ianem kilka dni temu i, oczywi�cie, zaprosi� mnie jak najserdeczniej, wzmiankuj�c, �e napisa� tak�e do ciebie. Bardzo si� cieszy na my�l o tym, �e usi�dziemy wszyscy trzej przy kominku i przypomnimy sobie stare dzieje. Oczywi�cie zdaje on sobie spraw�, �e b�d� tam po trosze s�u�bowo, ale s�dz�c z rozmowy z nim, jestem jedynym policjantem, kt�rego chcia�by tolerowa� pod swoim dachem. Niestety, b�d� m�g� przyjecha� tam dopiero w przysz�ym tygodniu, bo kilka spraw zatrzymuje mnie w Londynie. A s�dz�c z tego zwariowanego listu, niebezpiecze�stwo, kt�re grozi naszym uczonym, jest bliskie, o ile w og�le mamy si� z nim liczy�. Z samego rytmu zda� wynika, �e autor wie o czym�, co wisi w powietrzu. Chc� od ciebie dw�ch rzeczy: po pierwsze, jeste� doros�ym, wysportowanym m�czyzn� i przyjacielem Iana, wi�c po wtajemniczeniu w ca�� spraw� staniesz si� naszym sojusznikiem, kt�ry b�d�c na miejscu, mo�e w jakim� nie znanym mi krytycznym momencie zapobiec czemu�, czego tak�e nie umiem okre�li�. Po drugie, chcia�bym, �eby� jako jeden z go�ci zorientowa� si� w sytuacji. W Sunshine Manor znajduje si� w tej chwili sze�� os�b, pr�cz s�u�by. To znaczy w tej chwili znajduje si� tam pi�� os�b, ale Sara Drummond, kt�r� podziwiali�my dzisiaj, zako�czy�a w�a�nie wyst�py i pojedzie do m�a na kilkutygodniowy wypoczynek. Poza tym jest tam Sparrow i jego �ona Lucja�</p><p>��Czy mieszkaj� tam?</p><p>��Nie. To znaczy Sparrow nieomal mieszka, bo urz�dzili sobie wraz z Drummondem prywatne laboratorium w Sunshine Manor i sp�dzaj� tam wi�ksz� cz�� roku. Lucja Sparrow jest chirurgiem.</p><p>��Ach! � Alex gwizdn�� cicho przez z�by. � To ona! Lucy Sparrow! �Najpi�kniejszy chirurg Wysp Brytyjskich!� Ian nie m�wi� mi, �e to �ona Sparrowa.</p><p>��Widocznie zapomnia�. Znasz uczonych. Ot� pi�kna Lucy jest tam teraz tak�e i pozostanie kilka tygodni doje�d�aj�c raz na tydzie� do Londynu. S�dz�c z tego, co wiem, powinna bywa� nawet cz�ciej w Sunshine Manor�</p><p>��Czy masz na my�li bezpiecze�stwo jej m�a?</p><p>��Mo�na by to nazwa� i tak� � Parker u�miechn�� si�. � Mo�e to tylko plotka, jedna z tych, kt�re podobnych okoliczno�ciach Scotland Yard musi zna�, a kt�ra nie ma specjalnego znaczenia. Mimo to chc�, �eby� jad�c tam wiedzia� jak najwi�cej. Ot�, o ile wiem, Sparrow jest, jak by to powiedzie�, pod wielkim urokiem �ony swego przyjaciela, a naszej niezapomnianej gwiazdy dzisiejszego przedstawienia.</p><p>��Czy chcesz przez to powiedzie�, �e za plecami Iana jego �ona i wsp�pracownik�</p><p>��Nie wiem. Mo�e to nie jest zupe�nie tak. Mo�e Sara po prostu musi podporz�dkowa� sobie wszystkich m�czyzn, kt�rzy wejd� w jej orbit�. A mo�e w�a�nie to, �e �ona Sparrowa jest tak wielk� pi�kno�ci�, spowodowa�o, �e chcia�a spr�bowa� swych si� przeciwko niej. W ka�dym razie podczas przeczesywania �yciorys�w tej grupki ludzi natkn��em si� na jak�� nikomu z ich bliskich nie znan� wycieczk� autem we dwoje, na jakie� spotkanie w Szkocji i jeszcze na dwa czy trzy mniej znacz�ce fakty, kt�re wskazywa�yby na przyja�� nieco bardziej gor�c�, ni� jest to og�lnie przyj�te w stosunku do koleg�w m�a. Ale to by�o w zesz�ym roku. Czy sytuacja taka trwa nadal albo czy znaczy ona wiele w �yciu tego ma�ego spo�ecze�stwa, nie wiem. Bywa i tak, �e dwoje ludzi mo�e by� nagle poci�gni�tych ku sobie, wbrew wszelkim oficjalnym wi�zom, a potem oddalaj� si� od siebie i nie pozostawia to �adnego �ladu w ich psychice. Je�eli chodzi o Sar� Drummond, to jej �yciorys jest do�� bujny, chocia� nigdy nie przekroczy�a granicy skandalu. To, o czym ci m�wi�, jest raczej w�asno�ci� Scotland Yardu, a nie og�u. My�l�, �e ani Drummond, ani Lucja nie maj� poj�cia o tym, �e tamci prze�yli kiedy�, tak� przygod�. Co prawda, Sparrow jest cz�owiekiem uczciwym i solidnym, wi�c dla niego musia�o to by� wielkie prze�ycie. Nie my�l� o tym, co prze�ywa� z Sar� Drummond, ale raczej o tym, co prze�ywa�, sprzeniewierzaj�c si� przyja�ni, kole�e�stwu, �onie i tak dalej. Nie nale�y on do ludzi, kt�rzy swobodnie mog� mieszka� pod czyim� dachem i uwodzi� �on� gospodarza.</p><p>��A jednak?</p><p>��W�a�nie. Dlatego przypuszczam, �e jego sytuacja musia�a by� trudna, a mo�e jest taka nadal. Je�eli mimo to sprawa nie poci�gn�a za sob� �adnych konsekwencji i pozosta�a w tajemnicy, nale�y to zapewne przypisa� Sarze, kt�ra na sw�j spos�b kocha naszego przyjaciela Iana i nigdy by go nie rzuci�a. To ona musia�a pokierowa� Sparrowem i zmusi� go do ukrycia wszystkiego i dalszej wsp�pracy z Drummondem, jak gdyby nic si� nie sta�o. Ale s� to jedynie moje przypuszczenia. Mog� si� w og�le myli�. Te spotkania ich mog�y by� bardziej niewinne, ni� na to wskazuj� moje informacje. Ludzie maj� sk�onno�� do wyolbrzymiania tych spraw�</p><p>��Biedny Ian� � westchn�� Alex. � Ale to jednak genialna aktorka. Nie wiem, czy mam s�uszno��, lecz umia�bym j� rozgrzeszy� z takich s�abo�ci.</p><p>��Nie wiem, czy Ian by�by tego samego zdania, a je�li mowa o Lucji Sparrow, to i j� mo�na nazwa� wielk� indywidualno�ci�. Fakt, �e tak pi�kna kobieta zosta�a tak znakomitym chirurgiem, te� nie da si� �atwo wyt�umaczy�. Wydawa�oby si�, �e te �liczne dziewczyny maj� do dyspozycji tysi�ce innych zaj�� w �yciu, przynajmniej do chwili, p�ki nie zwi�dnie ich uroda.</p><p>��Ciekawe towarzystwo� � mrukn�� Alex. � A kt� tam jeszcze przebywa, je�eli sko�czy�e� ju� wylewa� b�oto na �ony naszych przyjaci�?</p><p>��Jest tam jeszcze sekretarz obu uczonych. Nie jest on w�a�ciwie sekretarzem, ale tak�e chemikiem, m�odym i bardzo zdolnym uczniem Drummonda. Mo�e w�a�ciwsza nazwa dla niego by�aby: asystent. Nazywa si� Filip Davis, ma lat dwadzie�cia osiem, matk� i dwoje rodze�stwa, jest bardzo przystojny i po uszy zakochany w Lucji Sparrow.</p><p>��O, wielki Bo�e! � westchn�� Alex. � Kiedy� ci ludzie dokonuj� swych wiekopomnych odkry�, je�eli przez ca�y czas zaj�ci s� zupe�nie czym innym?</p><p>��Widocznie umiej� ��czy� przyjemne z po�ytecznym. O ile mog�em stwierdzi�, Lucja Sparrow nie wie nawet o gwa�townym uczuciu asystenta swego m�a. Znam je z jego listu do matki. M�wi o swojej cichej, beznadziejnej mi�o�ci.</p><p>��To ju� lepiej. � Joe Alex wypi� swoj� whisky. � Odzyskuj� wiar� w spo�ecze�stwo. M�ode pokolenie nie jest cyniczne. Co dalej? Kto jeszcze?</p><p>��Poza tym przebywa tam, zaproszony przez Iana jeszcze zim�, profesor Robert Hastings z uniwersytetu Pensylwania w USA. Przyjecha� przed tygodniem i zamierza pojutrze odjecha�. Ma ju� zarezerwowany bilet na samolot do Nowego Jorku. Jest to uczony wielkiej miary o zainteresowaniach zbli�onych do zainteresowa� naszych badaczy.</p><p>��Czy myl� si�, czy te� maj�c na my�li zaprzyja�nione z nami mocarstwo, kt�re mog�oby ponie�� wielkie straty na skutek bada� Drummonda i Sparrowa, mia�e� na my�li Stany Zjednoczone?</p><p>Parker roz�o�y� r�ce.</p><p>��Gdyby� pracowa� na oficjalnym stanowisku, a nie by� gardz�cym polityk� autorem kryminalnych romans�w, wiedzia�by�, �e zadawanie takich pyta� jest nie na miejscu. Nie jestem upowa�niony do niedyskrecji na ten temat. � U�miechn�� si�. � W ka�dym razie by�bym ci wdzi�czny, gdyby� umia� sobie pozyska� sympati� tego mi�ego pana.</p><p>��Nie jeste� zupe�nie pewien, czy przyjecha� do Sunshine Manor tylko dla odpoczynku?</p><p>��W moim zawodzie pewno�� uzyskuje si� wy��cznie drog� bardzo �mudnych dochodze� i wielostronnych dowod�w. Tam gdzie nie ma tych dowod�w, nie ma tak�e pewno�ci, Joe. Je�eli jeste� pisarzem z wyobra�ni�, nie ��daj ode mnie dalszego zag��biania si� w rozmow� o tym cz�owieku, kt�ry mo�e okaza� si� dla ciebie przedmiotem interesuj�cego studium psychologicznego. By�oby ciekawe, gdyby uda�o ci si� pozna� chocia�by cz�� jego cennych my�li. Pan profesor Robert Hastings jest s�awnym cz�owiekiem. Chcia�bym, �eby� odnalaz� w sobie s�abo�� do s�awnych ludzi.</p><p>��Rozumiem. I to ju� wszyscy?</p><p>��Wszyscy, nie licz�c s�u�by. Ale s�u�ba na razie nie wchodzi w gr�. Jest tam nasz stary znajomy Malachi, a poza tym dwie miejscowe kobiety. Obie poza wszelkimi podejrzeniami, jak mi si� wydaje.</p><p>Joe Alex westchn��.</p><p>��Wybiera�em si� do Sunshine Manor, �eby napisa� ksi��k� � powiedzia� bezradnie. � Chcia�em spokoju ukojenia nerw�w, zerwa�em dzisiaj z kobiet��</p><p>��Z pani� Karolin� Beacon, wiem. Jutro zamieszka ona w Torquay, w hotelu �Excelsior�.</p><p>��O Bo�e! Wi�c i mnie szpiegujesz?</p><p>��Sk�d�e! Po prostu, kiedy otrzyma�e� zaprosz�: do Iana, musia�em przejrze� list� twoich znajomych. M�g�by� przecie�, nie wiedz�c o niczym, da� si� wykorzysta� w jakim� celu, kt�rego by� nie zrozumia�. To nie by� brak zaufania do ciebie. Ale je�eli ten anonim zawiera cho� s�owo prawdy, to tamci, kimkolwiek oni s�, tak�e przecie� musieli postara� si� o przejrzenie �yciorysu Iana i listy jego przyjaci�. Chodzi im mo�e o kontakt z nim, o przeszmuglowanie swojego cz�owieka do jego otoczenia, o zebranie informacji o jego �yciu. Nikt ci� o niego nie wypytywa�?</p><p>��Nie � Alex potrz�sn�� g�ow�. � Nikt, nigdy� � Zastanowi� si�. � Nie, na pewno nie.</p><p>��W�a�nie. � Parker wsta�. � To ciekawe, �e �aden przyjaci� Drummonda albo Sparrowa ani nikt z ich dalszej rodziny nie sta� si� celem bada� tych, kt�rzy mogliby im zaszkodzi�. Sprawdza�em to dosy� dok�adnie, bo od tego miejsca mog�yby si� zacz�� nici prowadz�ce do ewentualnego k��bka. Ale nic takiego si� nie dzieje. Trzeba przyzna�, �e przeciwnik, o ile istnieje, jest bardzo przebieg�y. Dlatego ka�da informacja b�dzie dla nas bezcenna.</p><p>��Ale czy ja�</p><p>��Czytuj� przecie� te twoje ksi��ki. Jest w nich spostrzegawczo�� i zmys� matematyczny. Cz�sto s� bardziej podobne do �ycia, ni� ci si� wydaje. Poza tym jeste� przecie� rozgarni�tym ch�opcem, kt�ry troch� prze�y�. A w ko�cu chodzi o Iana. To na pewno nie jest chwila, w kt�rej jego przyjaciele powinni zlekcewa�y� gro��ce mu niebezpiecze�stwo, nawet je�eli s� szans�, �e jest ono tylko wytworem czyjej� wyobra�ni. M�j telefon domowy masz zapisany u siebie, prawda?</p><p>��Tak.</p><p>Inspektor wyci�gn�� z kieszeni kartk� papieru.</p><p>��Tu masz m�j numer w Yardzie, a ten drugi, to numer posterunku policji w Malisborough. O ile pami�tam, jest to niedu�e miasteczko odleg�e o dwie mile od posiad�o�ci Drummond�w. Je�eli powiesz im, �e chcesz ze mn� rozmawia�, natychmiast ci� po��cz�. Znajd� mnie od razu, bo wiedz�, gdzie mnie szuka�. A za tydzie� ja sam wpadn� na par� dni do Sunshine Manor. Wymog�em na Ianie, �eby nikomu nie m�wi� o moim zawodzie. Przyjad� jako jego kolega z czas�w wojny. Zreszt� stary Malachi zna i ciebie, i mnie z tamtych czas�w. Ty te� o tym b�dziesz musia� pami�ta�.</p><p>��To nie b�dzie trudne � powiedzia� Alex. � Przynajmniej to jedno nie b�dzie trudne.</p><p>Odprowadzi� go�cia do windy, a potem podszed� do okna i zobaczy� po�r�d nocy czarny samoch�d oddalaj�cy si� cicho wymar��, jasno o�wietlon� ulic�.</p></section><section><title><p>III. Dziecko na szosie</p></title><p>Przyt�umiony podw�jn� szyb� zamkni�tego okna szum motoru i mi�kki syk opon na mokrym asfalcie oddali� si� i przygas�. Na dachy Londynu spada� z czarnego nieba drobny, bezg�o�ny deszcz. Joe Alex przymkn�� oczy. W pokoju by�o teraz cicho, tak cicho, �e us�ysza� w�asny spokojny oddech, i na chwil� zastyg� w napi�tym oczekiwaniu, bo wyda�o mu si�, �e oddech ten nale�y do kogo� stoj�cego za jego plecami. Ale po sekundzie zrozumia� swoj� omy�k�, roze�mia� si�, opu�ci� firank� i z wolna podszed� do stolika. Stoj�c, nala� sobie jeszcze jedn� szklaneczk� i opad� na mi�kki fotel. Przez chwil� siedzia� pogr��ony w my�lach, potem podni�s� szklaneczk� do ust i nie zdaj�c sobie zupe�nie sprawy z tego, co robi, odstawi� j� nie tkni�t� na tac�.</p><p>��Wyobra�nia! � powiedzia� p�g�osem, staraj�c si� w�o�y� w to jedno jedyne s�owo jak najwi�cej pogardy. � Wystarczy, �eby tw�j stary przyjaciel, kt�ry przypadkowo jest policjantem, poprosi� ci� o drobn� przys�ug� i powiedzia� przy okazji par� s��w o swojej pracy, pokazuj�c r�wnocze�nie kartk� napisan� na maszynie Remington przez jednego z tysi�cy nieszkodliwych wariat�w, kt�rzy co dnia wrzucaj� takie i tym podobne listy do skrzynek pocztowych, jak Anglia d�uga i szeroka � a oto natychmiast twoja wyobra�nia zaczyna budowa� obrazy najbli�szej przysz�o�ci, pe�ne krwi i trup�w, z kt�rych najciekawszym jest tw�j drugi przyjaciel, towarzysz broni i jeden z najszlachetniejszych ludzi, jakich uda�o ci si� pozna�. A mimo wszystko t�skni w tobie co� za tym. Pragniesz, �eby po twoim przyje�dzie do Sunshine Manor zacz�y si� tam dzia� rzeczy okropne, w kt�rych odegra�by� decyduj�c�, bohatersk� rol�. B�d�my szczerzy, chcia�by�, �eby tamci, kimkolwiek s�, ruszyli do ataku i �eby� ty ocali� obu badaczy i zas�u�y� na podziw wszystkich obecnych, nie wy��czaj�c Sary Drummond, o kt�rej nie przestajesz my�le� ju� od paru godzin, to znaczy od chwili, kiedy zobaczywszy j� na scenie zrozumia�e�, �e ju� pojutrze spotkasz j� w �licznym starym dworku, otoczonym romantycznym parkiem. Chcia�by� sta� si� w jej oczach bohaterem i dlatego wyobra�nia twoja w tej chwili ods�ania ci obraz postaci skradaj�cych si� noc� przez o�wietlony ksi�ycem park. Uciekaj� z planami wynalazk�w Drummonda i Sparrowa. A to w�a�nie ty zabiegasz im drog�. B�yskaj� ogniki wystrza��w, budz� si� przera�one ptaki, ludzie-cienie walcz� w milczeniu na �mier� i �ycie, s�ycha� okrzyk b�lu. Przez o�wietlony ksi�ycem klomb powraca do pa�acu jeden cz�owiek. Jest pokrwawiony, ubranie ma w strz�pach, w�osy w nie�adzie. Ale niesie odzyskan� teczk� z bezcennymi r�kopisami. Ten cz�owiek to ty. Wchodzisz w kr�g �wiat�a. Oni (a przede wszystkim ona) patrz� na ciebie. Zm�czony opierasz si� plecami o �cian� i wyci�gasz przed siebie teczk�. � Mam j�� � m�wisz skromnie i w tych dw�ch s�owach zawierasz ca�e swoje bohaterstwo, bo wszyscy widz� i rozumiej�, co si� musia�o dzia� przed chwil� w mrocznym parku. A kiedy ju� wype�ni�e� sw�j obowi�zek, przybywa sp�niona policja, wpada Ben Parker ze swoimi lud�mi, a ciebie dopiero wtedy opuszczaj� si�y. S�aniasz si�. Podtrzymuj� ci� i jaka� drobna d�o� podsuwa ci kieliszek whisky. Drobna d�o� Wszystkie pachnid�a Arabii�</p><p>Roze�mia� si� na g�os i spojrza� w r�g pokoju, gdzie sta�a otwarta maszyna do pisania ze swoj� nie�mierteln� kartk� i napisem: Rozdzia� pierwszy.</p><p>��W�a�nie! � Rozdzia� pierwszy! Zamiast marzy� o tych wszystkich g�upstwach, powiniene� je zr�cznie umie�ci� tam, w twojej nowej ksi��ce, kt�ra ci�gle czeka na to, �eby� j� napisa�. Ale ja wiem, dlaczego nie mo�esz jej zacz��. Wszystkiemu winna jest Karolina. Tak, b�d�my z sob� szczerzy. Jeste�my przecie� sami w tym pokoju: ja z sob�. Czy kocham Karolin�?</p><p>Zastanawia� si� przez kr�tk� chwil� i potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��Nie. Chyba nie. Nie kocham Karoliny. Nigdy jej nie kocha�em i pewnie nigdy jej nie pokocham. Nie b�d� zreszt� ju� mia� okazji. Ale �al mi jej. �al mi siebie. �al mi mojego przemijaj�cego bezsensownie �ycia. Sko�czy�em dzi� trzydzie�ci pi�� lat i w ci�gu tych trzydziestu pi�ciu lat nie sta�o si� nic, co by usprawiedliwi�o moje istnienie na ziemi. No, mo�e wojna. Wtedy wiedzia�em, �e jestem potrzebny. Broni�em przed zag�ad� kraju, w kt�rym si� urodzi�em, i sposobu �ycia, kt�ry jest mi bliski. Ale kiedy obronili�my wreszcie Angli�, straci�em sens w dniu, w kt�rym zdj��em mundur. I od tej chwili nie umiem, odnale�� tego sensu. Mo�e gdyby Karolina?� Mogliby�my mie� dziecko, dwoje dzieci. �y�bym dla nich. To by ju� by�o wiele. Bardzo wiele. A ten dom nie by�by nigdy taki pusty jak w tej chwili. Nie jestem tego zupe�nie pewien, ale gdyby zadzwoni�a teraz�</p><p>Spojrza� na telefon. I znowu, jak gdyby wypadki tej nocy posiada�y nieuchronn� celowo��, kt�rej cz�owiek nie jest w stanie si� przeciwstawi�, telefon zadzwoni�.</p><p>Alex poderwa� si� z miejsca i przez chwil� sta� nieruchomo, jak gdyby szukaj�c s��w, kt�re musi powiedzie� Karolinie. Telefon zadzwoni� po raz drugi. Szybko uj�� s�uchawk� i czuj�c przy�pieszone bicie serca, powiedzia�:</p><p>��S�ucham. Tu Alex.</p><p>��Dobry wiecz�r�</p><p>Nie. Karolina nie rozmy�li�a si�. G�os by� kobiecy niski i bardzo melodyjny. Wyda� mu si� znajomy, chocia� nie m�g� go sobie skojarzy� z �adnymi znanymi rysami twarzy.</p><p>��Prosz� wybaczy�, �e dzwoni� tak p�no, ale po przedstawieniu by�am na kolacji z kolegami i dopiero tera wr�ci�am do domu. Dzi�kuj� za r�e. S� �liczne.</p><p>��Czy to pani Sara Drummond? � zapyta�, chocia� wiedzia� ju�, �e to ona, i pytanie wyda�o mu si� g�upie.</p><p>��Tak, i dzwoni� do pana nie tylko dlatego, �eby podzi�kowa� za kwiaty. Zasta�am w�a�nie depesz� od Iana. Pisze, �e wybiera si� pan do nas. Kiedy?</p><p>��Chc� wyruszy� pojutrze rano.</p><p>��W�a�nie, Ian pisze: �Zatelefonuj do niego. Je�eli mo�e wyjecha� dzie� wcze�niej, zabierz go z sob��. Wi�c telefonuj� i chc� pana zabra� z sob�.</p><p>I znowu Joe chcia� powiedzie� co� b�yskotliwego, ale stwierdzi�, �e ma absolutn� pustk� w g�owie.</p><p>��To bardzo mi�e. Dzi�kuj� bardzo�</p><p>��Wi�c? � zapyta� niski g�os. � Gotowa jestem podjecha� po pana nawet o dziewi�tej rano.</p><p>Alex waha� si� przez kr�tk� chwil�. Nic go nie wi�za�o z Londynem. Je�eli napisa� do Iana, �e przyjedzie pojutrze, to tylko dlatego, �e jak�� dat� musia� przecie� poda�.</p><p>��Nie chcia�bym pani sprawia� k�opotu�</p><p>���adnego. Poza moj� walizk� i mn� w samochodzie nie b�dzie nikogo.</p><p>��W takim razie�</p><p>��W takim razie podjad� po pana o dziewi�tej. Czy to nie b�dzie za wcze�nie?</p><p>��Je�eli powiem pani, �e codziennie budz� si� o �wicie i zasiadam o si�dmej do pracy, min� si� z prawd� � powiedzia� Alex, odzyskuj�c z wolna r�wnowag�. � Ale dziewi�ta godzina b�dzie znakomit�. A mo�e pojedziemy moim samochodem? Odda�em go do przegl�du i jutro mam odebra�. Co prawda troch� p�niej.</p><p>��Nie. Wol� jecha� w�asnym. Lubi� prowadzi�, a przede wszystkim lubi� wozi� m�czyzn. Pasa�er m�czyzna daje mi wi�ksz� satysfakcj� ni� pi�� kobiet. Mo�e dlatego, �e w ci�gu paru ostatnich tysi�cy lat ci�gle nas wo�ono i nie mia�y�my poj�cia, �e mo�na si� bez tego obej��.</p><p>��W takim razie odpokutuj� z przyjemno�ci� za czyny moich przodk�w.</p><p>��Jestem ohydnie punktualna. Prosz� czeka� o dziewi�tej przed domem. A teraz dobranoc. Ju� bardzo p�no. Kobieta w moim wieku powinna si� wysypia�. To znakomicie konserwuje cer�.</p><p>I zanim Joe zd��y� zdoby� si� na konwencjonalny protest, od�o�y�a s�uchawk�.</p><p>��No w�a�nie! � powiedzia� ze zdumieniem. Czuj�c nag�y przyp�yw energii odszed� od telefonu i odkr�ci� w �azience kran z gor�c� wod�. Potem poczu� g��d i pogwizduj�c weso�o zacz�� parzy� herbat� w ma�ej kuchence. Zajrza� do lod�wki. Ca�a beznadziejno�� dnia trzydziestych pi�tych urodzin min�a, jakby nigdy jej nie by�o. My�la� o jutrzejszym poranku.</p><p>My�la� o nim nadal, kiedy wyk�pany i po zjedzeniu prowizorycznej kawalerskiej kolacji, sk�adaj�cej si� z chleba z mas�em, sardynek, sera i zako�czonej puszk� sok cytrynowego, po�o�y� si�, nastawiwszy budzik na �sm�. Tak, to by�o mu potrzebne. Niezm�cony pogodny humor Iana, stary dw�r, pok�j, do kt�rego przez otwarte okna wp�ywa� bliski szum drzew i daleki szum morza, poranne spacery nad urwistym brzegiem. Kiedy by� tam po raz ostatni? Stara� si� nie my�le� teraz o tym, �e chce, aby nadszed� ju� ranek i kr�tka, dwugodzinna podr� u boku niewysokiej ciemnej dziewczyny, kt�ra by�a tak wielk� aktork�, i kt�rej �ycie Parker upstrzy� tak wielk� ilo�ci� znak�w zapytania. Biedny Drummond � pomy�la� Joe, my�l ta pozbawiona by�a si�y i wyrazu. Drummond pewno nie by� biedny, lecz szcz�liwy. Taka kobieta musia�a dawa� szcz�cie m�czy�nie, nawet je�eli dawa�a nie tylko jemu.</p><p>Powoli twarze Iana i Sary, a wraz z nimi obraz przysz�o�ci, kt�re podsuwa�a mu wyobra�nia, zacz�y wirowa� i pokrywa� si� mg��. Zamkn�� oczy.</p><p>Wydawa�o mu si�, �e zaledwie zd��y� przymkn�� powieki, kiedy budzik zadzwoni�. Joe zerwa� si� z tapczanu i podszed� w pi�amie do okna.</p><p>Po ponurym, d�d�ystym wieczorze ranek wstawa� nad miastem s�oneczny i ciep�y. Dachy dom�w parowa�y i l�ni�y ostrym niebieskim blaskiem rozci�gni�tego nad nimi bezchmurnego nieba. W tej samej chwili, patrz�c na jezdni� i zamkni�te drzwi baru naprzeciwko, przypomnia� sobie rozmow� z Parkerem. Ale ulica w dole nie by�a ju� t� sam� nocn� ulic�. S�o�ce wpadaj�ce przez otwarte okno, b��kitne niebo nad dachami, d�wi�k wody, kt�ra wype�nia�a szybko wann�, i syk imbryka w kuchence stanowi�y razem pogodne preludium chwili, kiedy z wybiciem godziny dziewi�tej wyjdzie na ulic� i zobaczy kremowego, modnego mercedesa Sary Drummond, hamuj�cego przed domem. Dlaczego kremowego i dlaczego mercedesa, nie umia�by powiedzie�, ale taki samoch�d powinna by�a mie�. Pogwizduj�c, zabra� si� do porannej toalety.</p><p>Kiedy wreszcie najedzony, ogolony i umyty spojrza� na zegarek, spostrzeg� z przera�eniem, �e jest za dwadzie�cia dziewi�ta. B�yskawicznie otworzy� szaf� i zacz�� z niej wyrzuca� koszule, krawaty, pi�amy, skarpetki i chustki do nosa. Szybko uk�ada� je w walizce wybieraj�c te, kt�re najbardziej lubi�. Teraz swetry, tak, i druga walizka, w kt�rej pouk�ada� ubrania. Wreszcie teczka z przyborami do pisania, maszyna i� rozejrza� si� koniec. Nie. Nie koniec, podbieg� do biurka i wyci�gn�wszy �rodkow� szuflad�, wyj�� z niej le��cy na samym dnie ci�ki przedmiot w sk�rzanym futerale. Otworzy� futera�. Wszystko by�o w porz�dku. Si�gn�� do szuflady po dwa zapasowe magazynki. Nie by� to jego pistolet z czas�w wojny, ale d�ugolufe parabellum, kt�re przywi�z� z Niemiec. Wsun�� pistolet pomi�dzy ubrania i zamkn�� walizk�. Spojrza� na zegarek. Za pi�� dziewi�ta! Wybieg� na klatk� schodow�, przywo�a� naci�ni�ciem guzika wind�, u�o�y� w niej swoje pakunki i zjecha� na d�. Kiedy znalaz� si� na ulicy, rozejrza� si� szybko, ale kremowego samochodu nie by�o nigdzie wida� Przysun�� wi�c walizki do kraw�nika, stawiaj�c je przy czarnym, stoj�cym naprzeciw domu jaguarem. Odetchn�� g��boko i chusteczk� otar� pot z czo�a. Min�a dziewi�ta. Teraz m�g� spokojnie czeka�. Zacz�� zastanawia� si� nad jakim� efektownym zdaniem, kt�rym powita nadje�d�aj� Sar�.</p><p>��Dzie� dobry � powiedzia� znajomy niski g�os. � Czy pan chce pojecha� z kim innym?</p><p>Joe drgn��. Za kierownic� czarnego jaguara, o dwa kroki od miejsca, w kt�rym sta�, siedzia�a Sara Drummond i u�miecha�a si�, najwyra�niej rozbawiona jego min�.</p><p>��Och, dzie� dobry! � Podszed� do opuszczonej szyby wozu. � Wyobra�nia� � powiedzia� i roz�o�y� r�ce. � Wydawa�o mi si�, �e przyjedzie pani zupe�nie innym samochodem.</p><p>��To znaczy, �e pan o tym my�la�. � Z wozu spojrza�y na niego ciemne, l�ni�ce oczy. � To dobrze. Zawsze jest dobrze, kiedy o nas my�l�. � Wysun�a ku niemu drobn�, ciemn� d�o�, kt�r� u�cisn��. Wszystkie pachnid�a Arabii� Otrz�sn�� si� i zawr�ci� po walizki. � Niech pan po�o�y je na tylnym siedzeniu. O tak. A teraz niech pan ju� siada. Nie mog� si� doczeka� przyjazdu do domu!</p><p>Usiad� obok niej i ruszyli. �Trzeci raz j� widz� � pomy�la� � i za ka�dym razem jest zupe�nie inna�. Pozna� j� przed trzema laty, w dniu jej �lubu z Ianem. By�a w�wczas pi�kn�, skromn� i dyskretnie szcz�liw� pann� m�od�, id�c� spokojnie i pewnie u ramienia m�a i spogl�daj�c� na niego rozkochanymi oczyma, jak gdyby co chwila nie b�yska�y wok� nich flesze aparat�w fotograficznych, kt�rymi przedstawiciele pism obu kontynent�w utrwalali dla swych niedzielnych dodatk�w scen� za�lubin wielkiej tragiczki i jednego z najwi�kszych uczonych brytyjskich. Spotka� j� jeszcze raz przed rokiem, kiedy by�a wraz z Ianem w Londynie, i um�wili si� z nim na obiad w jego klubie. Wtedy zobaczy� typow� brytyjsk� m�od� dam�, zachowuj�c� si� i ubran� podobnie, jak wszystkie inne m�ode damy z jej sfery, z t� r�nic�, �e w klubie patrzy�o na ni� wi�cej os�b ni� na wszystkie pozosta�e damy razem wzi�te. Teraz widzia� obok siebie k�tem oka m�odziutk� dziewczyn�, kt�ra sko�czy�a w�a�nie szko�� i dosta�a od ojca pierwszy samoch�d. Wygl�da�a na lat dziewi�tna�cie, mo�e dwadzie�cia. �niada, czarnow�osa, ciemnooka, czarno ubrana, z pogard� dla kontrast�w i dla bieli, kt�ra podkre�li�aby smuk�o�� jej szyi i delikatn� barw� sk�ry. A wczoraj wieczorem sta�a na scenie zm�czona, z�amana, postarza�a nagle w ci�gu godziny, szalona i st�skniona za �mierci� daj�c� odpoczynek i zapomnienie. Ile mog�a mie� lat naprawd�? Wyst�powa�a od dawna, co najmniej od dziesi�ciu lat. Mo�e mia�a trzydzie�ci? A mo�e, jak on, sko�czy�a trzydzie�ci pi��? Co to mia�o za znaczenie? Odetchn�� g��boko.</p><p>��By�em wstrz��ni�ty wczoraj� � powiedzia�, �eby przerwa� milczenie. � Nie widzia�em pani nigdy w tej roli i nigdy nie przypuszcza�em, �e mo�na dokona� czego� podobnego. My�l�, �e gdyby pani �y�a w czasach Shakespeare�a, napisa�by dla pani Hamleta nie o kr�lewiczu du�skim, ale o kr�lewnie. Szkoda, �e nie spotkali�cie si�!</p><p>��Ja nie �a�uj�! � Sara roze�mia�a si�. Auto stan�o na skrzy�owaniu, czekaj�c na zmian� �wiate�. � Nie by�oby mnie ju�. A przecie� jedyna wa�na rzecz, to by�. Ale gdyby przyszed�, powiedzia�abym mu, �e kocham go jak samego Pana Boga i modl� si� do niego czasami. � W�z ruszy�.</p><p>��Ciekawe, czyby uwierzy�?</p><p>Sara Drummond odwr�ci�a na u�amek sekundy swoje promienne, ciemne oczy od smugi wpadaj�cego pod ko�a asfaltu.</p><p>��Uwierzy�by! � powiedzia�a tak dobitnie, �e Joe mimo woli roze�mia� si�.</p><p>Wjechali teraz w d�ug� ulic�, po kt�rej obu stronach ci�gn�y si� niesko�czone szeregi �adnych dwu � i trzypi�trowych dom�w.</p><p>��Nied�ugo miniemy Croydon � mrukn�a Sara. Spojrza�a na licznik szybko�ci � i wydostaniemy si� na szos�.</p><p>��Ile czasu jedzie pani zwykle do Sunshine Manor?</p><p>��Do Brighton godzin�, a p�niej kwadrans nadmorsk� szos�, je�eli nie ma wielkiego ruchu. Potem ju� tylko kilka minut. Malisborough, a zaraz za miasteczkiem � nasz dom.</p><p>Nacisn�a peda�. Jaguar cicho przy�pieszy� i wymin�� bezszelestnie dwa jad�ce przed nim samochody. Domy, przerzedza�y si�, po lewej stronie szosy otworzy�a si� szeroka, i p�aska przestrze�. Joe spojrza�. Tu by�o kiedy� lotnisko. Jakby wywo�any t� my�l� wielki samolot pasa�erski wynurzy� si� w�a�nie spoza dalekich dom�w przedmie�cia, wyprzedzi� ich i z wolna nabieraj�c wysoko�ci zakr�ci� na po�udnie.</p><p>��Czy nigdy pan teraz nie lata? � Sara nie odwr�ci�a g�owy od szosy. Pytanie zabrzmia�o jak pytanie dziecka, szybko i jak gdyby bez przywi�zywania wagi do tego, czy odpowied� b�dzie brzmia�a tak, czy nie.</p><p>��Nigdy. Staram si� nie lata� nawet wtedy, kiedy wyje�d�am za morze.</p><p>��Dlaczego?</p><p>��Nie wiem dok�adnie. Mo�e mam za wiele wspomnie�? Pr�bowa�em zreszt� kilka razy. Za ka�dym razem przez ca�y czas my�la�em o wojnie i o tych, kt�rzy nie wr�cili. A przecie� nie ma sensu o tym my�le�. Ma pani s�uszno��. Najwa�niejsze to by�. Przesz�o�� nie istnieje przecie� naprawd�. Po co j� przywo�ywa�?</p><p>Samolot mala� na niebieskim niebie, by� ju� tylko drobn� bia�� plam�. Powi�d� za nim wzrokiem. Kurs na Pary�. Nie, na Amsterdam. Do ko�ca �ycia b�dzie wiedzia� dok�adnie, w jakim kierunku lec� samoloty z Londynu. Zna� ka�dy kurs, lecia� w tamt� stron� za dnia i w nocy, niesko�czon� ilo�� razy, po wszystkich promieniach wybiegaj�cych z Anglii. Powr�ci� spojrzeniem do szosy. Zauwa�y�, �e Sara przygl�da mu si� o tyle, o ile pozwala�o jej na to prowadzenie wozu. Samoch�d znowu przyspieszy�. Joe spojrza� na zegar, sze��dziesi�t mil. �adna szybko�� jak na tak ucz�szczan� szos�. Sara pu�ci�a jedn� r�k� kierownic�, a drug� wyci�gn�a ku niemu.</p><p>��Prosz� o papierosa. S� w skrytce przed panem.</p><p>Otworzy� skrytk� i ze zdumieniem dostrzeg� paczk� niebieskich gauloise��w.</p><p>��Czy to te?</p><p>��Tak. Niech pan wyjmie jednego i w�o�y mi w usta. Szosa jest troch� zat�oczona. Nie chcia�abym pana wpakowa� na drzewo. Siebie te� nie. Prosz� mi poda� zapalniczk�.</p><p>Zrobi� wszystko, o co prosi�a, wyci�gn�� jarz�c� si� zapalniczk�, umieszczon� obok skrytki, i przytkn�� j� do papierosa Sary. Samoch�d mkn�� teraz jeszcze pr�dzej. Alex, kt�ry nie lubi� zbyt szybkiej jazdy, poczu� si� troch� nieswojo, ale postanowi�, �e ona tego nie zauwa�y.</p><p>��Co pani b�dzie gra�a na jesieni?</p><p>��Nie wiem jeszcze, ale prawie na pewno w Orestei Ajschylosa.</p><p>��Kasandr�?</p><p>��O Bo�e, nie! � roze�mia�a si�. � Po c� bym mia�a gra� to lamentuj�ce ciel�?</p><p>��Przecie� nie Klitajmestr�?</p><p>Zamiast odpowiedzi doda�a gazu i zadeklamowa�a:</p><poem><stanza><v>Oto jestem. Zadany cios i czyn spe�niony.</v><v>Otwarcie i bez l�ku powiem wam, jak zgin��.</v><v>Otuli�am go p��tna p�acht��</v></stanza></poem><p>Przyhamowa�a gwa�townie. Zobaczy�, �e jej zaci�ni�te na kierownicy palce zbiela�y. W�z z sykiem sun�� przez chwil� po szosie i zarzuci� ostro. O krok przed ko�ami sta�o na �rodku szosy dwuletnie mo�e dziecko i zas�oniwszy r�kami twarzyczk� p�aka�o, nie zdaj�c sobie zupe�nie sprawy z tego, �e u�amek sekundy zadecydowa� o tym, �e pozosta�o mi�dzy �yj�cymi. Sara wyskoczy�a z wozu. Poszed� za jej przyk�adem. Zobaczy� biegn�c� od strony domu m�od� kobiet� w bia�ym fartuchu.</p><p>��El�bietko! � wo�a�a kobieta � El�bietko!</p><p>Sara wzi�a ma�� za r�k� i odprowadzi�a ku �cie�ce prowadz�cej w stron� domu. Matka chwyci�a ma�� na r�ce.</p><p>��O Bo�e! � powiedzia�a omdlewaj�cym szeptem. � Widzia�am wszystko z okna� Jak ona otworzy�a t� furtk�?</p><p>��Nast�pnym razem b�dzie lepiej, je�eli pani zada sobie to pytanie wcze�niej, bo mo�e si� zdarzy�, �e El�bietka ju� nigdy potem nie otworzy �adnej furtki. Kaza�abym pani� wybi�, gdyby tu by� pani m��. Ale na pewno pracuje w tej chwili i nie wie, �e ma �on� idiotk�. Prosz� zabra� to dziecko do domu i natychmiast zabezpieczy� furtk� tak, �eby nie mog�o jej otworzy�. Czy pani rozumie?</p><p>��Tak � powiedzia�a kobieta. � Rozumiem, prosz� pani. � Odwr�ci�a si� i nios�c na r�kach El�bietk�, kt�ra przesta�a p�aka� i przygl�da�a si� wielkimi, jasnymi oczkami tej rozkazuj�cej pani, odesz�a pr�dko. Sara zawr�ci�a do wozu.</p><p>��To by�aby moja wina � mrukn�a. � Jecha�am osiemdziesi�t mil na godzin�. No, ale da�am jej nauczk�. Za�o�� si�, �e teraz b�dzie zamyka�a t� furtk� na sto zasuwek.</p><p>Ruszyli. Alex, kt�ry prze�ywa� jeszcze to wydarzenie, spojrza� po chwili na prowadz�c� w milczeniu dziewczyn�.</p><p>Zobaczy�, �e si� �mieje. Widocznie zauwa�y�a jego zdumione spojrzenie, bo powiedzia�a:</p><p>��To z pana! Mia� pan tak zabawn� min�. S�ucha� pan tak grzecznie, kiedy zacz�am deklamowa�. I nagle traaaach� Nie patrzy� pan nawet na szos�, tylko na mnie!</p><p>��Czy pani naprawd� zd��y�a to wszystko zauwa�y� hamuj�c, �eby nie przejecha� tej dziewczynki?</p><p>��Oczywi�cie. Nie mia�am nic innego do roboty, tylko gnie�� z ca�ej si�y hamulec i trzyma� kierownic�, �eby nas nie wyrzuci�o z szosy do rowu. Wiedzia�am zreszt�, �e przejad� t� ma��, je�li nie b�dzie innego wyj�cia. Przy tej szybko�ci nie mog�am ryzykowa� i wpakowa� nas do rowu. Ale pan patrzy� na mnie. To chyba naj�adniejszy komplement, jaki mi si� przydarzy� w �yciu.</p><p>Samoch�d znowu przyspieszy�. Sara siedzia�a spokojnie za kierownic�, u�miechaj�c si� lekko. Alex nie odpowiedzia�. Patrzy� na ni�.</p><p>��O czym to m�wili�my? A tak, deklamowa�am Klitajmestr�. J� w�a�nie chc� gra�. Od lat umiem t� rol�. To �liczna sprawa: zabija m�a, a potem bezwstydna, dumna i spokojna wychodzi do ludu, kt�remu zg�adzi�a kr�la, i obwieszcza, �e b�dzie odt�d rz�dzi� wraz z kochankiem. Wspania�a kobieta. A zagram to prze�licznie! Niech pan przyjdzie, to si� pan przekona! � I pu�ciwszy na chwil� kierownic�, klasn�a w r�ce jak ucieszone dziecko. � Zaraz Brighton! � zawo�a�a. � Jedziemy dzi� do�� szybko. Wyminiemy miasto od zachodu. Troch� gorsza szosa, ale kr�tsza.</p><p>I Alex, kt�ry przez chwil� my�la� o tym, �e przejedzie teraz przez miasto, w kt�rym przed rokiem by� z Karolin�, odetchn�� z ulg�, kiedy przed pierwszymi domami skr�cili w prawo i w�z zwolni�.</p><p>��Czy wiele os�b jest w tej chwili w Sunshine Manor? � zapyta�, przypomniawszy sobie, �e nie wspomnia� jeszcze ani s�owem o Ianie i jego go�ciach.</p><p>��Ian, Harold, to znaczy pan Sparrow, kt�rego pan chyba zna?</p><p>��Nie� � potrz�sn�� g�ow�. � Nie mia�em przyjemno�ci. Znam go tylko z tego, co opowiedzia� mi Ian podczas owego obiadu, kt�ry jedli�my razem.</p><p>��To bardzo mi�y pan � powiedzia�a Sara oboj�tniej � a jego �ona, Lucy Sparrow, to moja wielka przyjaci�ka. C� to za wspania�a dziewczyna! S�ysza� pan o niej na pewno?</p><p>��To chirurg, prawda?</p><p>��Tak. Genialny operator m�zgu. M�wi� o niej, �e nie operuje, lecz rze�bi. Urodzi�a si� podobno z tym talentem, bo ju� na studiach zbiera�a wszystkie medale i odznaczenia. Na jej operacje schodz� si� wszystkie nasze s�awy i przyje�d�aj� siwi, brodaci profesorowie z kontynentu. Ma nawet swoj� w�asn� metod� operacji. Niech pani pomy�li: co to za wspania�y zaw�d tak pracowa� wewn�trz ludzkiego m�zgu! Poza tym jest niedorzecznie pi�kna. Niedorzecznie, bo przecie� w jej zawodzie jest to zupe�nie niepotrzebne. Chcia�abym wygl�da� tak jak ona. Ma warunki m�odej kr�lowej. Jest m�od� kr�low�, kiedy wstaje rano z ��ka i kiedy gra w tenisa. Je groszek jak m�oda kr�lowa i myje r�ce jak m�oda kr�lowa. Ile razy na ni� patrz�, nie znajduj� innego okre�lenia. Gdyby pan wiedzia�, ile pracy wk�adam, �eby wygl�da� na scenie jak osoba z dobrego domu, a co dopiero urodzona do rz�dzenia, zrozumia�by pan, dlaczego tyle o tym m�wi�. Poza tym jest mi�a, dowcipna, oczytana, ch�odna jak �elazo. �smy cud �wiata!</p><p>��Pan Sparrow musi by� bardzo szcz�liwy, posiadaj�c tak� �on� � zaryzykowa� Joe.</p><p>��Co? � przylgn�a oczyma do szosy, kt�ra bieg�a teraz szpalerem starych drzew. � Na pewno! � O�ywi�a si� nagle. � Niech pan spojrzy: morze!</p><p>W dalekiej perspektywie Alex zobaczy� ogromn� brudnozielon� powierzchni�, kt�ra zdawa�a si� wznosi� uko�nie ku widnokr�gowi. Sara doda�a gazu.</p><p>���Nasza ogromna, s�odka matka�� � powiedzia�.</p><p>��To Joyce � u�miechn�a si�. � Jedyny pisarz, kt�rego mog� bez przerwy czyta�. To znaczy, przepraszam� pan przecie��</p><p>��Prosz� o tym nie m�wi�. � Alex patrzy� na zbli�aj�ce si� morze, kt�re z wolna opada�o przed mask� nadje�d�aj�cego samochodu i stawa�o si� coraz bardziej p�askie. � Nie jestem pisarzem i nigdy nim nie b�d�. Ten proceder, kt�ry uprawiam, wybra�em, bo pozwala mi budzi� si� rano, o kt�rej chc�, nie wstawa� na widok dyrektora i zarabia� tyle, ile mi potrzeba, �eby �y� wygodnie, du�o czyta� i podr�owa�, je�li mi przyjdzie ochota. To wszystko. Ale m�wili�my o go�ciach pa�stwa�</p><p>��Jest tam jeszcze asystent Iana, Filip Davis, �liczny m�ody ch�opiec, kt�ry zamiast ugania� si� za dziewcz�tami albo pozwoli� im, �eby si� ugania�y za nim, sko�czy� chemi� i pracuje jak ko� od rana do nocy. Ub�stwia Iana, a poza tym uk�ada zadania szachowe. My�l�, �e kocha si� potajemnie w Lucy. Ale my�l� tak�e, �e wszyscy m�czy�ni powinni kocha� si� w niej, mniej albo wi�cej potajemnie. Pana to mo�e tak�e spotka�.</p><p>��Nie s�dz� � powiedzia� Alex i zaraz doda�: � Chocia� nie mia�bym nic przeciwko temu. Chcia�bym kogo� pokocha�.</p><p>Wjechali teraz na nadmorsk� autostrad�, ci�gn�c� si� wzd�u� urwistego brzegu. Po lewej strome w dole, dwie�cie st�p pod nimi, szumia�o morze. Z dala wida� by�o bia�e grzywy fal popychanych uko�nym wiatrem w stron� bia�ych, kredowych ska�. Szosa wpad�a w tunel i przez chwil� siedzieli w ciemno�ci, rozja�nianej blaskiem lamp, uciekaj�cych wzd�u� �cian. Przed nimi, w oddaleniu, l�ni� jasny otw�r, powi�kszaj�cy si� szybko, a� znowu wypadli na �wiat�o dzienne.</p><p>��A nie zdarzy�o si� to panu jeszcze nigdy? � W g�osie Sary us�ysza� wyra�ne zaciekawienie.</p><p>��Nie, to znaczy, zdawa�o mi si� kilka razy, �e tak, ale w ko�cu okazywa�o si�, �e zale�y mi na tym o wiele mniej, ni� chcia�bym.</p><p>��A czy chcia� pan, �eby panu zale�a�o?</p><p>��W pewnym wieku m�czyzna szuka mi�o�ci. P�niej to mija.</p><p>��Tak pan s�dzi? � Zostawa�o za nimi ju� drugie ma�e nadmorskie miasteczko. � Shofeham� � powiedzia�a Sara ze smutkiem. � By�am tu kiedy� z moim pierwszym narzeczonym. Mia�am wtedy te same z�udzenia co pan. � Nagle roze�mia�a si�. � Ale z nas k�amcy! Przecie� cz�owiek przez ca�e �ycie, od chwili kiedy zaczyna rozumie�, do chwili kiedy przestaje czu�, widzie� i s�ysze�, nie robi nic innego, tylko szuka mi�o�ci! Pan, ja, wszyscy ludzie w tym miasteczku i na ca�ym �wiecie szukamy, mylimy si�, padamy, wstajemy i szukamy dalej, p�ki nam si� starczy, dop�ki �yjemy. Nie ma takiego, wieku, w kt�rym to przechodzi. Nie ma z�udze�. Tylko mi�o�� ��czy nas z prawd�. Tylko mi�o�� pozwala nam by� pisarzami, aktorami, wodzami, stolarzami i walczy� o to, �eby osi�gn�� wi�cej, ni� mamy. Bez niej nie znaczymy nic i nie jeste�my nawet sobie potrzebni. O, Malisborough! Zaraz b�dziemy w domu!</p><p>Alex milcza�. Male�kie miasteczko, �liczne i ton�ce w ogrodach, skupione wok� niewielkiego gotyckiego ko�ci�ka o t�pej kamiennej wie�y, sk�adaj�ce si� z domk�w o �cianach poprzecinanych czarnymi d�bowymi belkami pami�taj�cymi czasy Tudor�w, zbli�y�o si� i b�ysn�o paroma szyldami ma�ych, schludnych sklepik�w.</p><p>��Czy stary Malachi Lenehan ci�gle jeszcze dogl�da swoich r�? � zapyta� Joe. � Pozna�em go w czasie wojny, kiedy sp�dza�em urlop zdrowotny u Iana. Byli�my wtedy obaj kontuzjowani. M�wi� pani o tym chyba?</p><p>��O tym waszym skoku z pal�cego si� samolotu? Tak. Opowiedzia� mi to tak, jakby skoczy� z parterowego okna do ogrodu. Mia� wtedy � zdaje si�, od�amek pocisku przeciwlotniczego w r�ce? Skakali�cie w nocy, prawda? I by� jeszcze z wami kto� trzeci?</p><p>��Ben Parker � powiedzia� Alex.</p><p>��Czy widuje go pan?</p><p>��Czasami�</p><p>��Ian m�wi� mi, �e jest inspektorem Scotland Yardu. Podobno� � zawaha�a si�. � Pyta� pan o starego Malachi. Tak, jest taki sam jak zawsze� Lubi� go i zdaje mi si�, �e i on mnie kiedy� polubi�</p><p>Nagle zahamowa�a gwa�townie.</p><p>��M�j Bo�e! Dobrze, �e mi pan przypomnia�!</p><p>Zawr�ci�a w miejscu, ocieraj�c przednimi ko�ami o kraw�nik, i pomkn�a na powr�t ku Malisborough.</p><p>��Co si� sta�o? � zapyta� Alex.</p><p>��Tyto�! � Zahamowa�a przed najbli�szym sklepikiem. � Niech pan wysi�dzie ze mn� i pomo�e mi wybra� tyto� dla niego. Nie by�o mnie w domu przez dwa tygodnie. Nie lubi� przyje�d�a� z pustymi r�kami.</p><p>Weszli. Joe kaza� zapakowa� du�� niebiesk� puszk� Medium Playersa i kupi� od siebie dobr�, prost� fajk�.</p><p>��Niech pan jeszcze chwil� zaczeka przy wozie � zawo�a�a Sara i szybko posz�a w g�r� ulicy.</p><p>Patrzy� za jej drobn�, oddalaj�c� si� spr�ystym krokiem sylwetk� i ku swemu zdumieniu my�la� o tym, czy naprawd� przejecha�aby t� dziewczynk�. Wiedzia�, �e on sam skr�ci�by, nawet przy najwi�kszej szybko�ci, gdyby tylko zd��y�. Przecie� zawsze istnia�a szansa uratowania si�. A dziecko, uderzone przez p�dz�cy samoch�d, nie mog�oby�</p><p>Zobaczy� Sar�. Wysz�a ze sklepu nios�c dwa jednakowe, zawini�te w papier pakunki.</p><p>��To dla dziewcz�t � powiedzia�a � dla Kate i Nory. Dla Kate jasnoniebieski perkalik, bo jest m�oda i ma z�ote w�osy. A dla Nory szary w bia�e kwiatki. I o jard wi�cej, bo Nora przyty�a ostatnio okropnie. To nasza kucharka, a Kate to pokoj�wka. Teraz mam ju� wszystko.</p><p>Znowu ruszyli.</p><p>��Czy naprawd� przejecha�aby pani t� dziewczynk�, gdyby nie uda�o si� pani zahamowa�? � zapyta�.</p><p>��Tak. Przy tej szybko�ci jaguar nie utrzyma�by si� po nag�ym skr�cie. Nie by�o miejsca. Wpadliby�my do rowu, za kt�rym co dwadzie�cia pi�� jard�w ros�o drzewo. To znaczy, �e uderzyliby�my w kt�re� z nich. A wtedy najprawdopodobniej zgin�liby�my oboje. Nie mam prawa ani powodu ceni� wy�ej �ycie obcego dziecka, ni� pana i moje. Ale zrobi�am, co mog�am, �eby do tego nie dosz�o.</p><p>��Ale przecie� prowadzi�a pani za szybko.</p><p>��Wypadek nie by�by spowodowany szybko�ci�, ale brakiem dozoru nad dzieckiem.</p><p>Alex nie odpowiedzia�. Przez chwil� jechali w milczeniu.</p><p>��Chocia� na dnie serca ma pan do mnie �al, �e nie pozuj� na rycerza bez zmazy, wie pan, �e mam s�uszno��. � Prowadz�c to auto wzi�am na siebie obowi�zek ochrony naszego �ycia w tym samym stopniu, w jakim ta matka, rodz�c dziecko, podj�a si� opieki nad nim. Mia�am tylko jedno wyj�cie: zrobi� wszystko, �eby uratowa� dziecko, nie zabijaj�c pana i siebie. Ale nie m�wmy o tym� � Roze�mia�a si� niespodziewanie. � Pomi�dzy m�czyznami a kobietami jest pewna fundamentalna r�nica: my nigdy nie analizujemy tego, co si� nie sta�o. Jeste�my na miejscu.</p><p>W�z zwolni� i skr�ci� w w�sk� asfaltow� drog�, prowadz�c� prosto ku po�o�onej nad brzegiem morza wielkiej k�pie drzew. Szosa odchodzi�a tu na p�noc, omijaj�c posiad�o�� szerokim �ukiem; wewn�trz tego �uku mie�ci� si� park i dom zwr�cony frontem ku parkowi, ty�em za� w kierunku urwistego brzegu, od kt�rego oddziela� go szeroki dziedziniec, okolony kamienn� balustrad�. Auto min�o otwart� bram�, na zewn�trz kt�rej Joe dostrzeg� ma�y namiocik campingowy, rozbity w trawie pod roz�o�ystym d�bem. Wolno wjechali w szerok� alej�. Sara nacisn�a klakson i nie zdejmuj�c z niego palca zajecha�a, tr�bi�c, a� pod sam dom.</p><p>��Zawsze tak robi�! � zawo�a�a. Oczy jej �wieci�y radosnym, ciemnym blaskiem.</p><p>Zatrzymali si� przed niskim tarasem, na kt�ry wybieg�a kobieta w bia�ej sukni, a za ni� wysoki jasnow�osy m�czyzna w bia�ym kitlu. Joe pozna� w nim Iana Drummonda. Bez s�owa Sara otworzy�a drzwiczki, wbieg�a na taras i zawis�a na szyi swego m�a.</p></section><section><title><p>IV. Joe Alex odkrywa morderc�</p></title><p>Pierwsz� my�l� Alexa, kiedy wyszed� z wozu i zacz�� po szerokich stopniach wst�powa� na szeroki taras, by�o ostre, jasne wspomnienie dnia, kiedy z g�ow� w banda�ach i r�k� na temblaku wysiad� z zielonego samochodu RAF-u i wraz z Drummondem i Parkerem stan�� p�nym wieczorem przed tym domem. Tylko po w�ziute�kich smugach �wiat�a wydostaj�cego si� przez szpary w g�stych zas�onach mogli wtedy sprawdzi�, �e dom jest nada� zamieszkany.</p><p>By�o to pi�tna�cie lat temu� dok�adnie: szesna�cie. Pada� wtedy deszcz, ostry i sko�ny, gnany nadlatuj�cym znad morza wichrem. Nie tylko ten dom, ale ca�a Anglia pogr��ona by�a w�wczas w ciemno�ci. Nad wysp� szala� blitz i co noc eskadry z czarnymi krzy�ami ci�gn�y znad kontynentu, nios�c nad Angli� sw�j �mierciono�ny �adunek.</p><p>W tej chwili �wieci�o s�o�ce, a wojna by�a tak odleg�a, �e wydawa�a si� tylko wspomnieniem z dawno ogl�danego filmu. Sta�a si� ju� zupe�nie nieprawdziwa, ona i jej umarli. Dom nie zmieni� si� od owego dnia. Zmieni� si� za to Ian Drummond. Przesta� by� owym smuk�ym, m�odziute�kim oficerem, i sta� si� cywilem w ca�ym tego s�owa znaczeniu: wysoki, rumiany, jasnow�osy i troch� oty�y, sta� w swoim bia�ym kitlu i przyciska� do siebie smuk��, ciemn� dziewczyn�, kt�ra opowiada�a mu co� pr�dko, nie zwracaj�c uwagi na obecnych. Dobroduszny, mi�y Anglik, tu� przed czterdziestk�, zadowolony z �ycia, pewny siebie, uczciwy, id�cy bez waha� raz obran� w �yciu drog�. Tylko bardzo wysokie czo�o i troch� roztargnione, spogl�daj�ce w dal m�dre oczy mog�y potwierdza� przypuszczenie, �e jest to cz�owiek w pewien spos�b nieprzeci�tny.</p><p>Alex wszed� na najwy�szy stopie� i zatrzyma� si� przy stoj�cych. Drummond delikatnie wyswobodzi� si� z obj�� Sary i wyci�gn�� ku niemu r�k�.</p><p>��Ty si� nie zmieniasz! � powiedzia�. � Ja ju� nied�ugo b�d� t�ustym, pomarszczonym starcem, ale ty, Joe, ci�gle b�dziesz wygl�da� jak podporucznik. Dobrze, �e ju� jeste�! � Rozejrza� si�. � Przepraszam, Lucy! � zawo�a�. � Poznajcie si�! To jest w�a�nie Joe Alex, kt�rym zanudza�em was, ile razy pozwolili�cie mi rozgadywa� si� o wojnie! A to jest Lucy Sparrow, �ona mojego przyjaciela i towarzysza pracy� no i, oczywi�cie, znakomity lekarz. Na pewno Sara opowiedzia�a ci o niej w drodze.</p><p>��Oczywi�cie! � powiedzia�a Sara. � Oplotkowa�am was wszystkich, z tob� w��cznie. Jeste�my przecie� dosy� ciekaw� grup�. A mo�e to tylko nam si� tak wydaje?</p><p>Joe u�cisn�� opalon� kobiec� r�k� o d�ugich, silnych palcach. Dopiero wtedy spojrza� w twarz Lucy.</p><p>Sara nie myli�a si�. Zobaczy� przed sob� wysok�, wyprostowan� m�od� kobiet� o w�osach tak jasnych, �e wydawa�y si� nieomal bia�e. Wielkie szare oczy, kt�rymi spojrza�a na Alexa, by�y m�dre i spokojne, ale jednocze�nie nieust�pliwe i pe�ne czego�, co got�w by� nazwa� �agodn� dum�. Jak gdyby wiedzia�y, �e Lucja Sparrow przez ca�e swoje �ycie robi tylko to, co uznaje za godziwe i s�uszne, i nie s�dzi�y wobec tego, aby powinna by�a je zakrywa� powiekami albo odwraca�. Owalna twarz o nieco wystaj�cych ko�ciach policzkowych by�a urzekaj�co pi�kna i prze�wietlona wewn�trznym blaskiem, podobnym do tego, jaki znale�� mo�na u owych zamy�lonych kobiet Vermeera van Delft.</p><p>��Bardzo si� ciesz�, �e pana pozna�am � powiedzia�a d�wi�cznym, melodyjnym g�osem i u�miechn�a si�. Alex zobaczy� przy tym dwa szeregi tak nieprawdopodobnie pi�knych z�b�w, �e z trudem oderwa� od nich spojrzenie, nie chc�c przygl�da� si� zbyt natarczywie. � W opowiadaniach Iana awansowa� pan na co� po�redniego pomi�dzy �wi�tym Jerzym a Donkiszotem � naszego lotnictwa. � Oczy jej rozja�ni� szary, weso�y p�omyk. � Czy pan to potwierdza?</p><p>��Oczywi�cie! � Alex pochyli� g�ow�. � Im lepiej o nas m�wi�, tym lepiej. � Teraz dopiero m�g� przelotnie obejrze� j� ca��. Ubrana by�a w prost� p��cienn�, bia��, sukienk�, a na smuk�ych go�ych nogach mia�a sanda�y zapi�te du�� drewnian� sprz�czk�, pomalowan� na niebiesko. �adnego kwiatka, �adnej chusteczki, tylko ma�y rubinowy wisiorek na cienkim �a�cuszku, widoczny w wyci�ciu sukni l�ni�cy na jasno opalonej, g�adkiej szyi. Kiedy poruszy�a si�, rubin strzeli� ciemnoczerwonym promieniem i przygas�.</p><p>��Czy nie m�wi�am?! � powiedzia�a Sara, kt�ra sta�a obok nich, uj�wszy Drummonda pod rami�. � Ona jest zupe�nie nies�ychana!</p><p>��Saro, b�agam ci� � Lekki rumieniec pojawi� si� na twarzy Lucy Sparrow. � B�agam ci�, kochanie�</p><p>��I pomy�le� � roze�mia� si� Ian � �e doro�li ludzie pozwalaj� tej dziewczynce wycina� sobie kawa�ki jedynego instrumentu, jaki B�g im da�, �eby mogli rozmy�la� o Nim. Chod�my na g�r�. Poka�� ci tw�j pok�j. Rzeczy zostaw w samochodzie. Zaraz je zabierze Kate. � Wskaza� m�od�, pyzat� pokoj�wk�, ubran� w czarn� sukienk� i bia�y czepeczek, kt�ra ukaza�a si� w drzwiach i z radosnym u�miechem dygn�a przed Sar�.</p><p>��Dzi�kuj� bardzo! � Alex zawr�ci� do wozu i wystawi� na ziemi� najpierw walizk� Sary, a potem ca�y sw�j dobytek. � Je�eli mo�na prosi� pann� Kate, to mo�e we�mie tylko teczk� i maszyn� do pisania, a z walizkami sam sobie dam rad�.</p><p>Ale Ian pochwyci� ju� wi�ksz� walizk� i uni�s� teczk�, wi�c Joe wzi�� maszyn� i drug� walizk�. Ruszyli po stopniach ku drzwiom wej�ciowym. Zanim weszli do hallu, Alex odwr�ci� si�.</p><p>��Do kogo nale�y maszyna do pisania? � zapyta�a Lucy, kt�ra sta�a na tarasie i rozmawia�a z Sara, trzymaj�c jedn� nog� na stopniu auta. � Do �wi�tego Jerzego czy do Donkiszota?</p><p>��Do smoka i do Sancho Pansy.</p><p>Potrz�sn�a g�ow�.</p><p>��Prawdziwa dama nie rozumie maszyn i jest przekonana, �e wymy�lili je m�czy�ni, �eby mie� dostateczn� ilo�� �rubek do odkr�cania i przykr�cania w wolne niedzielne popo�udnia. Nie rozumiem �adnych maszyn, nawet tych do pisania.</p><p>��O Bo�e � powiedzia�a Sara � wobec tego odprowadz� moj� maszyn� do gara�u i ju� nie wspomn� o niej.</p><p>Machn�a im r�k� i zatrzasn�a za sob� drzwiczki. Lucja z wolna schodzi�a po stopniach, kieruj�c si� ku kamiennej balustradzie nad urwiskiem.</p><p>��Chod�my � powiedzia� Ian � je�eli, oczywi�cie, mo�esz oderwa� oczy od tej m�odej damy.</p><p>��Mog�. � Alex wszed� do sieni. By�a to ogromna jasna sie�, pochodz�ca prawdopodobnie z czas�w, gdy Sunshine Manor by� na p� warown� posiad�o�ci� i nie uleg� jeszcze tym wszystkim przebudowom, do jakich moda i zmieniaj�ce si� warunki �ycia zmusza�y kolejnych jego dziedzic�w. Sie� bieg�a na przestrza�, dziel�c dom na dwie cz�ci, i ko�czy�a si� wielkimi oszklonymi i okratowanymi misternie dwuskrzyd�owymi drzwiami, przez kt�re wida� by�o drzewa g��wnej alei parku, wytyczonej na jej osi. Po�rodku jednej ze �cian otwiera� si� ogromny kominek, obrze�ony kamiennymi p�ytami i ozdobiony herbow� tarcz� Drummond�w. Obok niego prowadzi�y w prawo w�skie schody na pi�tro. Id�c za Ianem Alex usi�owa� sobie przypomnie�, dok�d te schody prowadz�. Jak przez mg�� pami�ta� ciemne rze�bione belki stropu korytarza i napis na jednej z nich: CZCIJ BOGA POD TYM DACHEM, A NIGDY NIE RUNIE CI NA G�OW� � ANNO 1689� Czy mo�e 1699? � Min�li zakr�t schod�w. Spojrza� w g�r�.</p><p>��Osiemdziesi�t dziewi�� � powiedzia� na g�os. � Wi�c nie zapomnia�em!</p><p>Ian obejrza� si�.</p><p>��Dostaniesz ten sam pok�j, w kt�rym mieszka�e� wtedy. My�la�em, �e b�dzie ci przyjemnie, je�eli znowu do niego wr�cisz.</p><p>��Ten na lewo?</p><p>��Tak.</p><p>Weszli na pi�tro i zatrzymali si� przed naro�nymi drzwiami. Przez ca�� d�ugo�� domu bieg� w�ski ciemny korytarz, o�wietlony tylko dwoma niewielkimi oknami na obu kra�cach. Alex wci�gn�� mocniej powietrze. Ten dom mia� sw�j zapach. Wo� ta wr�ci�a do niego razem z reszt� wspomnie�. By� to zapach pasty do pod�ogi, starej zwietrza�ej lawendy, suchego drzewa i jeszcze jaka� nieuchwytna domieszka, kt�r� by� got�w nazwa� woni� wiek�w, czym�, co pozostaje po wielu pokoleniach ludzi mieszkaj�cych pod tym samym dachem, ich sprz�t�w, sukien, broni, dywan�w i obraz�w, kwiat�w zwi�d�ych przed wiekami i lekarstw o nazwach nie znanych obecnej medycynie.</p><p>Ian otworzy� drzwi i przepu�ci� go przodem, potem wszed� za nim i postawi� walizk�.</p><p>��Nawet i zegar jest ten sam � powiedzia� Alex. � I tak samo jak wtedy nie chodzi. Nakr�ci�em go, pami�tasz, a potem dzwoni� co kwadrans. Ma �adny g�os, jak pozytywka.</p><p>Rozejrza� si�. Nad ��kiem wisia� obraz przedstawiaj�cy je�d�ca na koniu, przesadzaj�cego strumie� w pogoni za lisem. Je�dziec ubrany by� w czerwony frak, u jego st�p sadzi�y ujadaj�ce wy��y. Przypomnia� sobie, jak le��c w ��ku i patrz�c na ten obraz podczas ostatniej nocy przed powrotem do eskadry my�la� o przysz�o�ci. Nie wierzy� w to, �e zobaczy koniec wojny. W og�le nie wyobra�a� sobie wtedy ko�ca wojny. By� rok tysi�c dziewi��set czterdziesty trzeci. Czas, gdy nawet tym, kt�rzy czcili Boga, dachy pada�y na g�ow�.</p><p>��Bo�e, jak to ju� dawno, Ianie� � powiedzia� i spojrzeli na siebie, u�miechaj�c si� z lekkim zawstydzeniem, jakie ogarnia doros�ych m�czyzn, kiedy staj� si� sentymentalni na trze�wo.</p><p>��Tak� � Ian kiwn�� g�ow�. � Ale dobrze, �e si� sko�czy�o. No, zostawiam ci� samego. Za godzin� mniej wi�cej b�dzie lunch. Poznasz Sparrowa i m�odego Davisa, mojego asystenta. Nie spotkali was, bo s� zaj�ci w laboratorium. Ja te� tam teraz p�jd�. Je�eli b�dziesz czego� potrzebowa��</p><p>��To tu jest dzwonek na s�u�b�! � powiedzia� pr�dko Alex i wskaza� ukryty za por�cz� d�bowego ��ka guziczek. � Pami�tam.</p><p>Ian u�miechn�� si� bez s�owa i wyszed� zamykaj�c cicho drzwi za sob�. Alex jeszcze przez chwil� sta� rozgl�daj�c si� po pokoju. Potem powoli zacz�� rozpakowywa� walizki. Kiedy upora� si� z tym i umy� po podr�y w ma�ej, przylegaj�cej do pokoju �azience, wy�o�onej starymi niebieskimi kafelkami, na kt�rych greccy bogowie, poubierani w stroje holenderskich mieszczan sprzed lat dwustu, zaj�ci byli odgrywaniem scen z Metamorfoz, wr�ci� do pokoju i usiad� w wygodnym fotelu za ma�ym biurkiem, na kt�rym postawi� otwart� maszyn�, Ale nie my�la� nawet o pisaniu. Doznawa� dziwnego uczucia, jak gdyby pogr��ono go z pe�n� �wiadomo�ci� w dawno prze�niony sen i kazano raz jeszcze prze�ywa� na nowo to wszystko, co ju� min�o i znalaz�o swoje rozwi�zanie. Odczuwa� nawet ten sam niepok�j, kt�ry m�czy� go w�wczas bez przerwy i do kt�rego nie przyznawa� si� nawet przed samym sob�. Ba� si� wtedy. Ba� si� chwili, kiedy zn�w powr�ci do eskadry i z nastaniem nocy wyjdzie wraz z reszt� za�ogi na ciemne lotnisko i ruszy ku niewidocznej prawie linii ci�kich maszyn. Jedna z nich znowu uniesie go w �w okropny �wiat b�yskaj�cych jak no�e reflektor�w, cichego grzechotu od�amk�w rozrywaj�cych si� pocisk�w artylerii przeciwlotniczej i l�ku przed nocnym my�liwcem, kt�ry zbli�a si� w ciemno�ci niepostrze�enie jak m�ody nietoperz do wielkiej, t�ustej, powolnej �my. A potem to nadesz�o i min�o. Zapomnia� nawet o tym l�ku. Teraz siedzia� i zaciska� palce na por�czach fotela czekaj�c, a� zegar zadzwoni sze�� razy. O sz�stej mia� zajecha� po nich w�wczas samoch�d z bazy lotniczej.</p><p>Mimo woli spojrza�. Ale zegar milcza�. Alex wsta� i podszed� do niego. Zegar by� stary, czarno-z�oty i mia� pod szklan� zas�on� umieszczone wahad�o w formie s�o�ca o twarzy dziewczyny, kt�rej rozwiane w�osy stanowi�y jego promienie. Wy�ej, na bia�ej tarczy, sta�y prosto rzymskie, niebiesko emaliowane cyfry. Ze szczytu zegara ulatywa� z�ocisty skrzydlaty m�odzieniec, trzymaj�c przy ustach smuk��, d�ug� tr�b�. U do�u tarczy by� napis: �I. Godde? Paris�. Alex otworzy� zegar, wsun�� palec pod wahad�o i odnalaz� du�y �elazny klucz. Przy nakr�caniu mechanizm mrucza� cicho. Wreszcie Joe tr�ci� lekko palcem twarz s�o�ca. Zako�ysa�a si�. Rozleg�o si� powolne, ciche tykanie. Spojrza� na sw�j zegarek. Za dziesi�� dwunasta. Przestawi� wskaz�wki zegara, raz jeszcze spojrza� na pok�j i wyszed�.</p><p>Lunch podano na tarasie od strony parku. Przy stole sta�a w tej chwili Sara, wy�sza nagle i smuklejsza w szarej sp�dnicy, bia�ej bluzce i pantoflach na wysokich, cieniutkich obcasach. Uk�ada�a kwiaty w wazonie, rozmawiaj�c z pyzat� Kate, kt�ra wnios�a w�a�nie tac� z butelkami. Pomaga� jej wysoki, m�ody cz�owiek, w kt�rym Alex domy�li� si� Filipa Davisa. Mia� ciemne, kr�tko przystrzy�one i zaczesane r�wno do ty�u w�osy, ma�y w�sik i niebieskie, mi�e oczy. Na pewno by� bardzo przystojny, ale wida� by�o od razu, �e niewiele o to dba. Z ma�ej kieszonki jego szarej flanelowej marynarki wystawa�y cztery o��wki, a krawat, jak Alex od razu zauwa�y�, by� podle zawi�zany w gruby, bezkszta�tny supe�, kt�ry trudno by�o nazwa� w�z�em.</p><p>��Poznajcie si� � powiedzia�a Sara, bior�c od Filipa dwie bia�e r�e. � To jest pan Davis, wsp�pracownik Iana, a to pan Alex, kt�ry kocha dzieci i nie lubi kobiet prowadz�cych samochody.</p><p>Alex u�cisn�� r�k� m�odego cz�owieka.</p><p>��Lubi� kobiety, dzieci i samochody � powiedzia� p�g�osem � ale ka�de z nich wymaga opieki. Co prawda, znam si� tylko na samochodach.</p><p>��Tak. � Sara kr�ci�a przecz�co trzyman� w r�ku r�. � Niech pan nie my�li, �e Ian m�wi� mi tylko o pana bohaterskich przygodach w powietrzu. Wiemy o panu niejedno.</p><p>��To pan tak�e bra� udzia� w tym s�awnym rajdzie na Penem�nde! � powiedzia� Filip Davis z szacunkiem. � Czyta�em o tym, a pan Drummond opowiada� nam kiedy�, jak to si� odby�o. Pan pilotowa� wtedy?</p><p>��Tak. � Ian Drummond sta� w drzwiach sieni. � Pilotowa� i osiem razy naprowadza� nas na cel. Nie mogli�my wtedy przedosta� si� przez os�on� artylerii i my�liwc�w. Dwie godziny latali�my nad Ba�tykiem. Pami�tasz� zobaczyli�my wtedy �wiat�a Szwecji. To by�o zupe�nie jak bajka. W ca�ej Europie nie pali�a si� noc� ani jedna latarnia uliczna i nagle zobaczyli�my z daleka o�wietlone miasta, ogromne neony i reflektory samochod�w na szosach. To by�a chyba najgorsza noc w moim �yciu�</p><p>Usun�� si�, �eby zrobi� przej�cie m�czy�nie, kt�rego Alex nigdy jeszcze nie widzia�.</p><p>��Pan Sparrow � powiedzia�a Sara � szcz�liwy w�a�ciciel naszej pi�knej Lucy.</p><p>Sparrow, jak gdyby nie s�ysz�c, podszed� do Alexa i poda� mu r�k�. By�a to du�a, ci�ka r�ka, zako�czona kr�tkimi, szerokimi palcami. Alex powiedzia� kilka zdawkowych zda� i kiedy Sparrow odszed� i stan�� obok Drummonda, m�wi�c co� p�g�osem, przyjrza� mu si�. Harold Sparrow nie by� wysoki, ale atletycznie zbudowany i bardzo rozro�ni�ty w barkach. Gdyby nie okulary, mo�na go by�o wzi�� za zapa�nika. Spoza tych okular�w patrzy�y bystre, jasne oczy, ocienione ciemnymi brwiami. By� prawdopodobnie nieco starszy ni� Drummond. Patrz�c na niego Alex pomy�la�, �e ma�o jest rzeczy, kt�rych ten cz�owiek nie zdob�dzie, je�eli naprawd� tego zapragnie. Ca�a jego posta� wyra�a�a rzeczowo��, pewno�� siebie i wol�.</p><p>Z parku nadesz�a Lucy w tej samej bia�ej sukience, w kt�rej widzia� j� po raz pierwszy.</p><p>��Siadajmy! � Sara skin�a na stoj�c� w drzwiach domu pokoj�wk�. � Na pewno jeste�my wszyscy bardzo g�odni. Kiedy s�o�ce �wieci, ludzie maj� lepszy apetyt. Prawda, Lucy?</p><p>��Medycyna nic o tym nie m�wi. Ale chyba to prawda. Zreszt� nie chc� my�le� o moim zawodzie. Pojutrze mam bardzo trudn� operacj�.</p><p>��A czy mog� by� �atwe operacje m�zgu? � zapyta� Drummond bior�c sa�atk�.</p><p>��Tak. Ale ta b�dzie trudna. � Lucy umilk�a.</p><p>��Opowiedz. � Sara od�o�y�a n� i z�o�y�a r�ce. � Ile razy m�wisz o tych sprawach, czuj� si� bezbronna. A to bardzo, bardzo przyjemnie: by� bezbronn� nawet przez kilka minut.</p><p>��Sama operacja na pewno by was nie zainteresowa�a. � Lucy roze�mia�a si�, ale nerwowo dotkn�a rubinowego wisiorka. � Operacja to kilka os�b ubranych na bia�o i jedna osoba, kt�ra �pi i nie wie, co si� z ni� dzieje. Nikt, kto nie robi operacji i nie atakuje choroby we wn�trzu drugiego, �ywego, bezbronnego cz�owieka, nie wie, ile to kosztuje. Kiedy� odda�am lancet asystentowi i upad�am obok sto�u operacyjnego. Cucili mnie p� godziny. Teraz, na szcz�cie, tak si� nie denerwuj�. Ale pocz�tkowo mia�am chwile paniki. To najgorsze dla chirurga. Operacja w toku, ka�da sekunda jest droga, a tymczasem nagle ogarnia ci� okropne prze�wiadczenie, �e si� mylisz, �e r�ka ci zadr�y, �e w kulminacyjnym momencie pope�nisz ma�� omy�k�, o centymetr, powiedzmy, albo o milimetr, co zreszt� jest czasem r�wnoznaczne. Chory nie obudzi si�. � M�wi�a to wszystko bardzo spokojnie. Alex powi�d� szybko oczami po obecnych. Chocia� siedzieli w promieniach s�o�ca, w letnie popo�udnie, przy nakrytym stole i po�r�d klomb�w pe�nych rozkwitaj�cych kwiat�w, wygl�dali, jakby zapomnieli o tym. �Ludzie zawsze s�uchaj� o tych sprawach w skupieniu� � pomy�la� przelotnie � bo wiedz�, �e w ka�dej chwili i im si� to mo�e przydarzy�, i oni mog� znale�� si� na tym stole. Chc� wiedzie�, co my�li lekarz w takich chwilach�. Zauwa�y�, �e Sparrow patrzy na swoj� �on� z wyra�n� dum�. Drugim cz�owiekiem, kt�ry wpatrywa� si� w ni� mo�e jeszcze intensywniej, by� m�ody Filip Davis. Zdawa� si� ch�on�� ka�de zdanie jak objawienie. Ten na pewno kocha� i nie marzy� o tym, �e b�dzie kochany. Po�a�owa� w tej chwili tego ch�opca i, jak zwykle bywa w takich wypadkach, poczu� do niego odruchow� sympati�.</p><p>��To kobieta � powiedzia�a Lucy i na�o�y�a sobie na talerz plaster szynki z p�miska, kt�ry podsun�� jej Drummond. � By�a do niedawna najnormalniejsza w �wiecie. Ma m�a i ma�e dziecko. Na szcz�cie, nie zacz�a od dziecka, bo to by jej si� na pewno uda�o. Pewnego dnia, gdy m�� wr�ci� z biura, rzuci�a si� na niego z no�em kuchennym. Zdo�a� j� obezw�adni�, a s�siedzi, kt�rzy wpadli do ich mieszkania, s�ysz�c jego krzyk, zatelefonowali po lekarza. Przywieziono j� do domu ob��kanych, bo zdradza�a wszystkie objawy szale�stwa. Wieczorem powr�ci�a do przytomno�ci. Nie pami�ta�a niczego, niczego nie rozumia�a. Wpuszczono do niej m�a, zachowuj�c oczywi�cie wszystkie �rodki ostro�no�ci. Kochaj� si� oboje bardzo i byli w rozpaczy. Na drugi dzie� atak powt�rzy� si�, kiedy do pokoju wszed� piel�gniarz. Rzuci�a si� na niego gryz�c, kopi�c i wydaj�c nieartyku�owane d�wi�ki. Potem wszystko zn�w min�o. Zacz�to j� bada�. Sprawa by�a niejasna, kiedy, dotar�a do mnie. Z paru wzgl�d�w poszukiwa�am w�a�nie takiego przypadku, bo wydawa�o mi si� � Urwa�a i znowu dotkn�a odruchowo swego wisiorka. � Ale nie o to chodzi. Ona ma ucisk na m�zg, spowodowany niewielkim, dobrotliwym nowotworem. Jeszcze dwadzie�cia lat temu by�aby do�ywotnio zamkni�ta w domu wariat�w. Niestety, ten nowotw�r zaatakowa� okolice, w kt�rych bardzo trudno si� porusza� To �adna, mi�a kobieta, maj� �liczn� c�reczk� czteroletni�. M�� jest zupe�nie za�amany. Bardzo chc�, �eby mi si� uda�o� Niestety, tu mo�e by� tak albo nie. Albo operacja si� uda i ona wyzdrowieje, albo umrze na stole. Szans� udania si� operacji tak�e wynosz�, mniej wi�cej, pi��dziesi�t na pi��dziesi�t. Ci ludzie mi wierz�. M�� podpisa� pozwolenie na dokonanie zabiegu. Ona tak�e chce tego bez wzgl�du na konsekwencje. Nie dziwi� si� jej zreszt�. To musi by� straszne dla niej, kiedy tak nagle traci �wiadomo��. Zreszt� nowotw�r powoli spowodowa�by parali� niekt�rych o�rodk�w nerwowych, a potem prawdopodobnie �mier�.</p><p>��Wi�c dlaczego dobrotliwy? � zapyta�a Sara. � Czy ta nazwa nie jest troch� ironiczna wobec tej biednej kobiety?</p><p>��Dobrotliwy to taki, kt�ry po wyci�ciu nie odrodzi si�. Ale nie m�wmy ju� o tym.</p><p>��Dobrze. � Sara roze�mia�a si�. � Rozumiem ci�. My�lisz to co ja, kiedy mnie pytaj�: Co pani czuje, graj�c lady Macbeth i stoj�c po�r�d nocy, ws�uchana w krzyk zamordowanego? � Czasem my�l� o sztuce, a czasem o nowej sukience, kt�rej krawcowa nie zd��y�a mi uszy�. Dla nas operacja to egzotyka, obcy, zdumiewaj�cy �wiat wn�trza cia�a ludzkiego. A dla ciebie to jakby bardzo wa�ny mecz tenisowy, gdzie trzeba si� skupi� absolutnie i wyt�y� wszystkie si�y, �eby zwyci�y�.</p><p>��No, niezupe�nie� � Lucy u�miechn�a si� lekko. � Ale skoro m�wimy o tenisie, mo�e zagramy dzisiaj, je�eli nie jeste� zm�czona. �aden z tych trzech m�odych ludzi, kt�rych mia�am tu do tej pory jako towarzyszy, nie gra w og�le.</p><p>��Ja gram! � zaprotestowa� Drummond.</p><p>��Ale nie masz na to nigdy czasu, co na jedno wychodzi. Czy chcesz zagra� po lunchu, Saro?</p><p>��Zaraz po lunchu, nie. � Sara potrz�sn�a g�ow�. � Godzin� musz� pole�e�. Mog� zagra� o drugiej, zgoda?</p><p>��Zgoda!</p><p>Podano kaw�. Drummond i Sparrow rozmawiali p�g�osem. Z urywk�w zda� Alex zrozumia�, �e m�wi� o jednym z ostatnich swoich do�wiadcze�. Filip przys�uchiwa� si� im, ale wida� by�o, �e wi�cej zwraca uwagi na to, o czym m�wi� kobiety.</p><p>Wreszcie Sara wsta�a.</p><p>��Ianie � powiedzia�a � czy po po�udniu te� b�dziecie pracowa�?</p><p>��Nie. � Drummond potrz�sn�� g�ow�. � W ka�dym razie ja nie. Wiesz przecie�, �e nigdy nie pracuj� po po�udniu. Rano i od dziewi�tej wiecz�r do p�nocy. Za to Harold� � wskaza� Sparrowa � b�dzie sam �l�cza� nad pewn� �amig��wk�, kt�r� zadali�my sobie i nie umiemy jej na razie rozwi�za�. Po kolacji ja go zluzuj�.</p><p>Milcz�cy Sparrow przytakn�� tylko g�ow�.</p><p>��Zostan� z panem � Filip Davis przysun�� si� do niego. � My�la�em troch� o tym r�wnaniu �S� i� � �ciszy� g�os. Niespodziewanie serdecznie Sparrow uj�� go pod rami� i s�uchaj�c uwa�nie, oddali� si� wraz z nim wzd�u� tarasu, rzuciwszy stoj�cym kr�tkie: � Przepraszamy na razie. Zaj�cia.</p><p>��Musz� i ja przejrze� troch� mojej literatury � powiedzia�a Lucy. � Dosta�am rann� poczt� ca�y plik medycznych pism i je�eli dzisiaj ich nie przeczytam, to kurz je pokryje jak sto innych poprzednich. � Po�o�y�a d�o� na ramieniu Sary. � Chod�, je�eli naprawd� chcesz zebra� si�y przed tym meczem. Dzisiaj nie uda ci si� wygra�, przysi�gam na to!</p><p>��Zobaczymy! � Sara z�o�y�a r�ce jak wst�puj�cy na ring bokser i potrz�sn�a nimi nad g�ow�. � B�d� walczy�a jak lwica oswoj� m�ode. � Kiwn�a r�k� m�czyznom. � Za godzin� mo�ecie nas znale�� na korcie, je�eli b�dziecie mieli ochot�.</p><p>Wesz�y do domu. Alex si�gn�� do kieszeni po papierosy i pocz�stowa� Drumrnonda.</p><p>Zapalili i ruszyli wok� domu ku nadmorskiemu tarasowi.</p><p>�Gdzie jest ten Amerykanin?� � pomy�la� Alex i powiedzia�:</p><p>��Twoja �ona powiedzia�a mi, �e macie jeszcze jednego go�cia.</p><p>��Ach, Hastingsa! � Drummond u�miechn�� si� i wskaza� r�k� morze: � Pojecha� na ryby ze starym Malachi. Wzi�li ��d� i wyp�yn�li zaraz po �niadaniu. Przyjecha� tu z ca�ym kompletem rozmaitych ameryka�skich przyrz�d�w do zabijania ryb, zupe�nie jakby wyrusza� na wojn�. Nasz Malachi tylko pokiwa� g�ow� patrz�c na te cuda. Potem wybrali si� na po��w i Malachi z�owi� pi�� pi�knych ryb, a Hastings ani jednej! Trzeba by�o widzie� twarz Malachiego, kiedy wr�cili. Wygl�da� jak uosobienie wszystkich szcz�liwych konserwatyst�w �wiata. Jakby chcia� powiedzie�: �A nie m�wi�em! Najlepsze s� dobre, stare metody dziadk�w�. Malachi zabra� ze sob� w�dk�, kt�r� oczywi�cie dosta� od mego dziadka, kiedy by� jeszcze ch�opcem. �owi na stare, cuchn�ce kawa�ki mi�sa, przymocowane do takich hak�w, �e trudno uwierzy�, aby najg�upsza ryba chcia�a na nie nadzia� pysk. Ale nadziewaj�!</p><p>Podeszli do balustrady i przystan�li patrz�c na morze. Po obu stronach Sunshine Marior linia wybrze�a wygina�a si�, zamykaj�c posiad�o�� po�rodku ogromnego p�ksi�yca spadaj�cych prawie pionowo bia�ych ska�. Daleko na widnokr�gu wida� by�o dym id�cego na zach�d, niewidzialnego statku. Bli�ej morze by�o sfa�dowane g�sto i pokryte drobniute�kimi falami. Z g�ry i z tej odleg�o�ci wygl�da�o jak ogromna ��ka, po kt�rej gna�y ku brzegowi nieprzeliczone tabuny koni, potrz�saj�cych bia�ymi grzywami.</p><p>��Czy to ��d�? � zapyta� Alex wskazuj�c ma�y jasnoczerwony �agiel unosz�cy si� i opadaj�cy w bruzdach wodnych.</p><p>��Tak! To oni. Ju� wracaj�.</p><p>��d� zbli�a�a si� z wolna ku ska�om niewidzialnej przystani, ukrytej pod urwiskiem.</p><p>��Zejd�my do nich � powiedzia� Drummond. � Zobaczymy, jak mu si� dzisiaj powiod�o. Chcia�bym, �eby co� z�owi� przed wyjazdem. Inaczej ca�a jego wizyta nie b�dzie mia�a sensu. Przyjecha� tu nie tylko po wielk� ryb�, ale jak dot�d nie z�owi� niczego.</p><p>Ruszyli wzd�u� balustrady i w miejscu gdzie ko�czy�a si�, dotykaj�c wysokiego g�azu, na kt�rym ros�y swobodnie g�sto spl�tane krzaki dzikiej r�y i g�ogu stanowi�ce dalsz� naturaln� barier� nadbrze�n�, natkn�li si� na pocz�tek w�skich, wykutych w kamieniu stopni, kt�re zygzakiem schodzi�y w d�, a� nad morze.</p><p>��A kim on jest? � zapyta� id�cy z ty�u Alex. � Czy to tak�e chemik? Nie gniewaj si�, ale nie znam zupe�nie znakomito�ci w tej dziedzinie, poza tob�, oczywi�cie.</p><p>��O mnie nie m�wmy! � Nie zatrzymuj�c si� Drummond roz�o�y� r�ce i przez chwil� wygl�da� jak wielki ptak, na tle dalekiego morza i bliskich ska�. � Im d�u�ej pracuj�, tym mniej rozumiem. W tej chwili jestem w stadium, w kt�rym mam ju� systematycznie u�o�one w g�owie sprawy zupe�nie dla mnie nierozwi�zalne. Co roku ich przybywa� Ale o mnie nie m�wmy. Robert Hastings to wielki uczony. Powiedzia�em ci, �e przyjecha� nie tylko po wielk� ryb�. To prawda. Chcia�by si� zorientowa� w naszej pracy, ale to te� nie jest najwa�niejsze. Chcia�by przede wszystkim, �eby�my wszyscy: Sparrow, ja, nawet m�ody Davis, znale�li si� w Ameryce i pracowali tam z nim razem. Powiedzia�, �e wierzy w nas. To znaczy, �e przemys� ameryka�ski wierzy, �e wyprzedzamy ich teraz troch�. Nie mog� powiedzie�, �e mnie to martwi. Jest to bardzo zarozumia�e towarzystwo, kt�re ma absolutne przekonanie, �e ca�y post�p wiedzy musi rodzi� si� u nich. Za milion funt�w nie da�bym sobie odebra� przyjemno�ci wyprzedzenia ich o par� d�ugo�ci.</p><p>Byli teraz w po�owie urwiska. ��d� zbli�a�a si�. Odr�ni� w niej by�o ju� mo�na wyra�nie dw�ch ludzi, z kt�rych jeden siedzia� przy sterze trzymaj�c link� �agla, drugi sta� na dziobie ko�ysz�c si� na szeroko rozstawionych dla r�wnowagi nogach. Sun�li wprost ku ukrytej za ogromnym za�omem skalnym cichej przystani, przytykaj�cej do kawa�ka g�adkiej pla�y. Alex przypomnia� sobie, �e w czasie odp�ywu pla�a ta powi�ksza�a si� wielokrotnie i mo�na ni� by�o wyj�� kilkaset jard�w do miejsca, gdzie w tej chwili szumia�y fale.</p><p>��Zdaje si�, �e Hastings ma co� � zawo�a� Drurnmond i wskaza� wyci�gni�t� r�k�. Rzeczywi�cie, cz�owiek stoj�cy na dziobie trzyma� przed sob� co�, co wygl�da�o jak wielki pod�u�ny worek. ��d� przeskoczy�a barier� fal i zatoczywszy mi�kkie p�kole w spokojnej wodzie, zary�a dziobem w piasek. Zanim jednak dotkn�a ziemi, us�yszeli wo�anie:</p><p>��Nareszcie mam j�, Ianie! Mam j�! � Hastings kiwa� ku nim z pok�adu. Drugi siedz�cy na rufie rybak zeskoczy� szybko, kiedy dzi�b dotkn�� brzegu, i id�c po kolana w wodzie, zr�cznie popchn�� ��d� dalej, wykorzystuj�c zbli�enie si� d�ugiej fali przybrze�nej. Stoj�cy na dziobie zeskoczy� na ziemi�, a potem si�gn�� po zdobycz, kt�r� porzuci� na chwil� w �odzi. Alex i Drummond byli ju� na dole.</p><p>��Sp�jrz! � powiedzia� rybak. Rzeczywi�cie, ryba by�a przera�aj�ca, prawie tr�jk�tna, o ohydnej z�batej paszczy otwartej teraz bezsilnie. � Trafi�em j� harpunem! Godzin� nas kosztowa�o, zanim da�a si� wci�gn�� do �odzi. Gdyby nie Malachi, nie ogl�da�bym jej chyba. Wyci�gn�a nas prawie dwie mile w morze, holuj�c pod wiatr i rozpi�ty �agiel. Dopiero tam uda�o mi si� uderzy� j� po raz drugi i straci�a si�y.</p><p>��Pi�kna panna! � powiedzia� Drummond, klepn�wszy ryb� po grzbiecie, kt�rego �uska bardziej przypomina�a pancerz �redniowiecznego rycerza, ni� to, co ludzie zwykli nazywa� rybi� �usk�. � Poznajcie si�. To jest pan Joe Alex, m�j przyjaciel z czas�w wojny, a to profesor Robert Hastings, m�j przyjaciel i r�wnocze�nie konkurent w sprawach zwi�zanych z pewnym ��tym materia�em, a w�a�ciwie tym, co si� da z niego uzyska�. � Alex u�cisn�� d�o� profesora. Spod okapu rybackiej czapki spojrza�y na niego m�dre, sympatyczne oczy, pe�ne wyrazu i pogody. �Optymista� � pomy�la� Joe � urodzony optymista, kt�remu w dodatku dobrze powiod�o si� w �yciu i jest na tyle inteligentny, �eby rozumie�, �e to nie tylko jego zas�uga, ale tak�e i losu�. Amerykanin mia� szczup�� twarz o ostrych rysach, nie�adn� mo�e, ale w sumie daj�c� obraz tego, co nazywa si� m�sk� urod�, a co bywa cz�sto po��czeniem opalenizny, energii, przedsi�biorczo�ci i rado�ci �ycia. �Jeden z tych ludzi, kt�rych lubi� kobiety, psy i dzieci. Na pewno my�liwy, rybak, mo�e nawet dobry p�ywak albo lotnik amator. Kocha swoj� prac� i chce osi�gn�� w niej doskona�o��, ale r�wnocze�nie wie, �e �ycie sk�ada si� nie tylko z pracy�� Wszystko to pomy�la�, patrz�c ju� nie na Amerykanina, ale na drugiego cz�owieka, kt�ry w tej chwili wychodzi� z wody. Spod kaptura rybackiej czapki wygl�da�a stara, pomarszczona i spalona wiatrem twarz. Tylko oczy w niej by�y m�ode, jasnoniebieskie i tak czyste, jak oczy pi�cioletniego dziecka.</p><p>��Zaczekaj, Malachi! � krzykn�� Drummond. � Pomo�emy ci!</p><p>Razem podci�gn�li ��d� wy�ej, na suchy piasek. Malachi wyprostowa� si� i spojrza� na id�cego ku niemu Alexa.</p><p>��Czy�by to by� pan Alex? Witamy pana w Sunshine Manor. Tyle lat! Nic si� pan nie zmieni�, prosz� pana! � By� wyra�nie uradowany. Alex u�cisn�� serdecznie jego r�k�.</p><p>��Malachi � powiedzia� � pami�ta pan, jak siadywali�my tu, na tej przystani, i przygl�dali�my si� Hunom, kiedy lecieli z Francji na Londyn? My wszyscy byli�my zmartwieni, tylko pan pyka� swoj� fajeczk� i m�wi� pan, �e nie takie rzeczy ta nasza dobra, stara wysepka wytrzyma�a, wi�c i to wytrzyma.</p><p>��A czy nie mia�em racji? � Malachi u�miechn�� si�, ukazuj�c rz�d bia�ych, zdrowych z�b�w, kt�re w tej pomarszczonej twarzy wygl�da�y jak po�yczone od kogo� o wiele m�odszego.</p><p>��Mia� pan. � Joe si�gn�� do kieszeni. � Zdawa�o mi si�, �e zawsze pali pan w prostych fajkach. Nie wiem, czy dobrze to zapami�ta�em? � Wyci�gn�� ku niemu pude�ko z fajk�. � Mo�e si� przyda jeszcze jedna?</p><p>Stary ogrodnik otar� wilgotne r�ce o skraj impregnowanego kaftana rybackiego i otworzy� pude�ko.</p><p>��Bardzo pi�kna, prosz� pana. Dzi�kuj� panu bardzo. To dobrze, �e pan przyjecha� do nas. Pami�tam, kiedy panowie przyjechali, rozbici po tym wypadku�</p><p>�Zaraz zapyta mnie o Bena Parkera�� � pomy�la� Alex, ale stary Malachi raz jeszcze obejrza� fajk�, wetkn�� j� do ust, a potem ponownie schowa� do pude�ka.</p><p>Ruszyli wszyscy czterej pod g�r�. Hastings ni�s� swoj� ogromn� ryb� i nie da� si� w tym wyr�czy�. Zdj�� tylko kaptur i Alex dostrzeg�, �e jest zupe�nie �ysy, ale �ysina ta nie szpeci�a go. Przeciwnie, dodawa�a mu godno�ci, jak ongi starym Rzymianom, kt�rych �yse konterfekty w marmurze s� w oczach wsp�czesnego cz�owieka pe�ne cezaryjskiej godno�ci.</p><p>��Zaraz spreparujemy ten �eb dla pana � powiedzia� Malachi � �eby go pan m�g� zabra� na pami�tk�.</p><p>Hastings ucieszy� si� tym najwyra�niej i zapyta�, czy dowiezie na pewno g�ow� ryby po tak kr�tkim przygotowaniu. Na to Drummond przypomnia� par� swoich trofe�w, kt�re stary ogrodnik zakonserwowa� sobie tylko znanymi metodami. Alex nie przys�uchiwa� im si� uwa�nie. �Czego� tu brak? � my�la�. � Ale czego? Ju� wiem. Nie zapyta� mnie o Parkera. Dlaczego Malachi nie zapyta� mnie o Parkera?�</p><p>��Musz� popatrze� na prac� przy tej rybie! � Hastings wydawa� si� tak przej�ty, jak gdyby decydowa�y si� w tej chwili losy jego wizyty w Anglii. � Czy mo�na b�dzie?</p><p>��Czemu nie? � Ogrodnik u�miechn�� si�. � Chod�my.</p><p>Ruszyli przez taras.</p><p>��Poniewa� my nie z�owili�my takiej ryby, wi�c nie b�dziemy patrzyli na to zazdrosnym okiem � powiedzia� Drummond. � Pan Alex i ja przejdziemy si� troch� po parku. Jest za �adny dzie� na to, �eby sp�dza� go przy w�dzeniu rybich g��w. Chod�, Joe!</p><p>Poci�gn�� Alexa w stron� domu. Hastings i ogrodnik ruszyli w kierunku ma�ego domku, stoj�cego tu� nad urwiskiem i tak oplecionego bluszczem i p�kami dzikiej r�y, �e poza kominem i fragmentem czerwonego dachu niewiele mo�na by�o z niego dostrzec.</p><p>Drummond i Alex przeszli sie� i znale�li si� na tarasie po przeciwnej stronie domu. Park by� teraz w pe�nym rozkwicie lata. Cztery olbrzymie platany, stoj�ce jak pot�ni wartownicy po obu stronach wej�cia do g��wnej alei, l�ni�y w s�o�cu bia�ymi pniami. Dalej park gin�� za podw�jn� barier� starych lip, pod kt�rymi tylko gdzieniegdzie wida� by�o pocz�tek znikaj�cych w cieniu wypracowanych �cie�ek. Obaj m�czy�ni weszli w milczeniu w monumentaln� alej� lipow�, kt�ra, jak zauwa�y� ze smutkiem Alex, nie zmieni�a si� w og�le od chwili, kiedy j� widzia� po raz pierwszy. �Mia�em wtedy dwadzie�cia lat � pomy�la� nagle prawie z rozpacz� � dwadzie�cia lat� by�em m�ody�� Ale i dzi� nie czu� si� stary. W jaki� zdumiewaj�cy spos�b �ycie odsuwa�o si� i ci�gle by�o przed nim. Ci�gle wierzy�, �e nast�pi dzie�, w kt�rym zacznie si� ono naprawd�, jak gdyby to wszystko, co prze�y�, by�o tylko stanem prowizorycznym, kt�ry p�niej ulegnie stabilizacji i nabierze sensu.</p><p>��Wiesz � powiedzia� nagle Drummond � dopiero od niedawna zacz��em wierzy�, �e �ycie zacz�o si� naprawd�.</p><p>Alex drgn��, Ian powiedzia� to tak, jak gdyby czyta� w jego my�lach.</p><p>��Masz szcz�cie � odpar� sil�c si� na weso�o��. � Ja tego o sobie nie mog� powiedzie�.</p><p>��Ci�gle jeszcze nie mo�esz si� odnale��!</p><p>��Ci�gle jeszcze.</p><p>Znowu umilkli.</p><p>��I ja my�la�em tak samo, kiedy wojna si� sko�czy�a. � Drummond zatrzyma� si�, podni�s� zeschni�ty patyk i ostro�nie usun�� nim ze �cie�ki t�ust�, w�ochat� g�sienic�, kt�ra najwyra�niej chcia�a przej�� na drug� stron�, nie wiedz�c nic o butach cz�owieczych. � Pocz�tkowo wszystko: moja praca, tryb �ycia, rozmowy w laboratorium i w klubie, ulica i te wszystkie sprawy, kt�rymi ludzie zajmuj� si� w czasie pokoju, wydawa�y mi si� bardzo �mieszne i nic nie znacz�ce. Patrzy�em na ludzi i m�wi�em sobie: �Co on wie? C� on mo�e zrozumie�? Przecie� nie lecia� ze mn� noc� tu czy tam ani nie spa� w butach i w kombinezonie, czekaj�c na alarm wzywaj�cy za�ogi do maszyn. Co on wie? Co inni wiedz�? Co mo�e mnie z nimi ��czy�?� A potem powoli to przesz�o. Na pewno prze�ywa�e� to samo. Tamten �wiat zacz�� bledn�c, zaciera� si�, sta� si� podobny do sensacyjnego filmu, kt�ry na pewno kiedy� ogl�da�em, ale w kt�rym przecie� nie mog�em bra� udzia�u ja, profesor chemii, cz�onek Kr�lewskiego Towarzystwa, spokojny badacz, zaj�ty male�kimi procesami wewn�trz niedostrzegalnych py�k�w materii. I wreszcie uwierzy�em w to. Ale to nie by�o jeszcze wszystko. Warto�� tamtego �wiata, ostro�� jego prze�y� i jego wspania�a, straszna barwa trzyma�y mnie nadal w sid�ach. Nudzi�em si� nieustannie, nie umia�em sobie znale�� rozrywek, kt�re by mnie rozwesela�y, i wypoczynku, po kt�rym by�bym wypocz�ty. Nie przypuszcza�e� tego, prawda? � spojrza� z ukosa na przyjaciela.</p><p>Szli teraz w�sk� �cie�k�, kt�ra odbiega�a prostopadle od lipowej alei i wi�a si� przez angielski park, zaro�ni�ty krzewami i nie strzy�on�, wysok� traw�, przetykan� polnymi kwiatami.</p><p>��Nie � powiedzia� Alex szczerze. � Nie przypuszcza�em tego. Wydawa�o mi si�, �e ty naj�atwiej z nas wszystkich potrafisz powr�ci� do �ycia i cieszy� si� nim. Nawet tam� wtedy� nie sprawia�e� wra�enia, jakby�� jakby�� to zanadto prze�ywa�� Bo, ja, widzisz, ba�em si� wtedy� okropnie si� ba�em, ca�ymi latami� � Odetchn�� g��boko.</p><p>��Bo�e! � Drummond przystan��. � A czy my�lisz, �e ja si� nie ba�em? Czy cz�owiek mo�e nie ba� si� �mierci, je�eli ci�gle, codziennie jest na ni� nara�ony? W pierwszej chwili to mo�e by� przygoda, p�niej pasja, ale w ko�cu pozostaje tylko strach. Wiesz, my�l�, �e gdyby wojna nie sko�czy�a si� w maju, to chyba zwariowa�bym w czerwcu. By�em ju� zupe�nie wyczerpany, zupe�nie!</p><p>��Naprawd�?</p><p>��Daj� ci na to s�owo. Co dziwniejsze, by�em zawsze przekonany, �e to w�a�nie ty, ty, kt�ry mia�e� ci�gle dobry humor i potrafi�e� �artowa� w najkoszmarniejszych sytuacjach� �e ty si� nie boisz. Tak strasznie ci zazdro�ci�em. Gdybym wiedzia��</p><p>��To bardzo zabawne � powiedzia� Joe � �e dopiero po tylu latach dowiadujemy si� prawdy o sobie, chocia� tak d�ugo wtedy �yli�my pod jednym dachem i ci�gle razem znosili�my dok�adnie to samo.</p><p>��My�l�, �e te wszystkie lata musia�y min��, �eby�my mieli odwag� m�wienia prawdy o tamtym swoim l�ku. Wtedy trudno by�o o tym m�wi�.</p><p>��Tak. Wtedy trudno by�o o tym m�wi�. Znale�li si� w punkcie, gdzie �cie�ka ko�czy�a si� w�r�d bezdro�a kwiat�w. Sta�a tam drewniana �aweczka, a przed ni� niski kamienny stolik, pokryty zielonym mchem, na kt�ry pada�a ostra smuga s�o�ca przedzieraj�cego si� w�r�d ga��zi jarz�biny. Usiedli.</p><p>��Ale jednak odnalaz�e� sens �ycia � powiedzia� Alex w zamy�leniu. � Na pewno masz s�uszno��. Gdybym by� tob�, te� bym go chyba odnalaz�. Masz cudown� �on� i wspania�y zaw�d, w kt�rym zosta�e� tym, co nazywaj� wielkim cz�owiekiem. Po��czenie tych dw�ch nami�tno�ci mo�e na pewno da� szcz�cie. My�l�, �e mnie wystarczy�aby nawet jedna z nich.</p><p>��A przecie� i ty mog�e� sobie znale�� z pewno�ci� cudown� �on� � u�miechn�� si� Drummond � i wierz� w to, �e m�g�by� tak�e ludziom powiedzie� wiele ciekawego o sobie i o nich w swoich ksi��kach, gdyby� nie pisa� tych kryminalnych �amig��wek. Nie. Nie dlatego odnalaz�em sens �ycia. To poj�cie wynika, jak mi si� wydaje, z prostego faktu, �e cz�owiek budzi si� rano i m�wi sobie: �Chc� �y�. Jestem sobie potrzebny. To, co si� ze mn� dzieje, zajmuje mnie i mam zamiar z wszystkich si� wp�ywa� na m�j los�. Ze mn� sta�o si� to, kiedy ju� by�em �onaty i mia�em jakie takie nazwisko w chemii. Obudzi�em si� pewnego dnia w�a�nie z takim prze�wiadczeniem, jakbym przesta� czyta� d�ug�, m�cz�c� ksi��k�, kt�ra opisywa�a moje dotychczasowe my�li, a wzi�� do r�ki inn�, weselsz�, prawie ch�opi�c�. I teraz jestem szcz�liwy, o ile cz�owiek doros�y mo�e by� w og�le szcz�liwy. Wierz mi, �e chcia�bym �y� sto lat i dla ka�dego z tych lat umia�bym ju� znale�� pe�n� tre��. Wydaje mi si�, �e cz�owiek mo�e zrobi� du�o dobrego dla siebie i innych, je�eli naprawd� chce. A ja chc�!</p><p>Joe Alex spojrza� na niego z wyra�nym zadowoleniem.</p><p>��Bardzo si� ciesz�! � powiedzia� szczerze. � Zazdroszcz� ci, ale naprawd� bardzo si� ciesz�. Wierz�, �e b�dziesz d�ugo, d�ugo szcz�liwy, oby jak najd�u�ej. � I jakby zawstydzony tym nag�ym wybuchem serdeczno�ci, wsta�. Drummond tak�e si� podni�s�.</p><p>��Ciekaw jestem � powiedzia� po d�u�szej chwili � czy Parker te� tak przez to przechodzi�?</p><p>��Nie wiem. � Alex wzruszy� ramionami. � Jest osiem lat starszy ni� ja. By� ju� doros�y, kiedy poznali�my si�. Ja mia�em dziewi�tna�cie lat, a ty, zdaje si�, dwadzie�cia dwa. � Drummond skin�� potwierdzaj�co g�ow�. � By� starszy od nas � ci�gn�� dalej Joe � i mia� inny zaw�d. On ju� wtedy pracowa� w Scotland Yardzie. Do wojska przeszed�, zdaje si�, troch� s�u�bowo. Najlepszy dow�d, �e do zako�czenia wojny nie wiedzieli�my, gdzie pracowa� przed 1939 rokiem. My�l�, �e tacy ludzie jak on, kt�rzy ci�gle maj� do czynienia z najgorsz� stron� ludzkiej psychiki, kt�rzy musz� rozwa�a�, czy i dlaczego kto� pope�ni� tak� czy inn� zbrodni�, wytwarzaj� w sobie instynkt podobny do zwielokrotnionego przez ludzki intelekt instynktu psa go�czego. Sam czasem tego doznaj�, kiedy pisz� i staram si� wraz z moim fikcyjnym detektywem osaczy� i wykry� przest�pc�. Ben m�wi� mi, �e tak�e to odczuwa, ten kategoryczny imperatyw, kt�ry ka�e mu nak�ada� na wszystkie codzienne my�li i czynno�ci t� jedn� nadrz�dn� my�l: o cz�owieku, kt�rego musi schwyta� � Urwa�. � Widzia�em go niedawno � doda�. � Szczerze m�wi�c, nie dalej, jak wczoraj wieczorem. By�em z nim w teatrze i razem podziwiali�my twoj� �on�. By�a zdumiewaj�ca.</p><p>��Czy� � Drummond zawaha� si�. � Czy rozmawia� z tob� o mnie?</p><p>��Tak. M�wi� mi, �e widzia� si� z tob� i �e zaniepokoi� go anonimowy list, kt�ry nadszed� do Scotland Yardu. M�wi� mi zreszt�, �e pokazywa� ci ten list.</p><p>��Tak. � Ian machn�� r�k�. � To najwyra�niejszy nonsens! Ben by� tu w przebraniu, zupe�nie jak detektyw z powie�ci. Najpierw zaczepi� starego Malachi Lenehana, kt�ry go przecie� zna z czas�w tamtego naszego urlopu przed pi�tnastu laty. Potem kaza� Malachiemu p�j�� do mnie i wywo�a� mnie tak, �eby nikt o tym nie wiedzia�. Stary zrobi� to i zachowywa� si� przy tym w taki spos�b, �e kiedy p�niej przypomnia�em to sobie, nie mog�em powstrzyma� si� od �miechu. Ale w pierwszej chwili by�em nawet zaniepokojony. Spotka�em si� z nim w domku ogrodnika, w tym samym, do kt�rego poszli teraz w�dzi� t� g�ow� czy te� wypycha� j�� nie wiem, co Malachi robi, �eby je zakonserwowa� Nie pozna�em Bena w pierwszej chwili. Wygl�da� jak tramp, zaro�ni�ty, w po�atanej kurtce i w brudnych tenisowych pantoflach. Potem rozmawiali�my. Nie da� si�, oczywi�cie, nam�wi� na obiad w domu i zaraz po rozmowie znikn��. Prosi� mnie tylko, �ebym pokaza� ten list Sparrowowi. M�wi� z nim zreszt� potem kr�tko na moj� pro�b�. Prosi� bardzo, �eby�my utrzymali to w tajemnicy, to znaczy ten list, ale oczywi�cie ani Sparrow, ani ja nie widzieli�my powodu, �eby nie wspomnie� o tym Lucy, Sarze i Filipowi, kt�remu b�d� co b�d� r�wnie� mog�oby zagra�a� jakie� niebezpiecze�stwo, gdyby ten nonsensowny list zawiera� chocia� u�amek prawdy. Prosi� mnie, abym pozwoli� zamieszka� w s�u�bowym pokoju domu jednemu z jego ludzi na wszelki wypadek, �eby by� pod r�k�, gdyby zaistnia�a potrzeba. Oczywi�cie nie zgodzi�em si�, bo po pierwsze, nie chc� mieszka� razem z policjantem, kt�ry mnie pilnuje, a po drugie, sama obecno�� takiego cz�owieka tworzy pewnego rodzaju psychoz�, kt�ra mog�aby si� �le odbi� na naszej pracy. Zgodzi�em si� tylko da� pozwolenie dwom m�odym ludziom, aby rozbili na mojej ziemi namiocik campingowy tu� przed bram�. Zajmuj� si� oni �apaniem motyli, ale Parker zar�czy� mi, �e dzie� i noc b�d� strzegli dost�pu do posiad�o�ci i kontrolowali schodki przystani na wypadek, gdyby mia�o co� zagra�a� od strony morza� � Roze�mia� si� weso�o. � Ba�em si�, �e umie�ci na kt�rym� z drzew policjanta, przebranego za dzi�cio�a, kt�ry b�dzie stuka� bez przerwy, aby udokumentowa� swoje przebranie. Zreszt� jeste�my teraz strze�eni jak per�y seraju, bo noc� Malachi zawsze spuszcza dwa ogromne wilczury, kt�re biegaj� po ogrodzie, i nie chcia�bym by� tym ciekawskim, kt�ry si� z nimi spotka. S� wytresowane przez starego i nie mogliby ich nawet otru�, bo jadaj� tylko to, co dostaj� bezpo�rednio od niego. Poza tym Ben przyjedzie tu za par� dni. Na to oczywi�cie zgodzi�em si� jak najch�tniej, bo niezale�nie od pracy w policji jest, obok ciebie, jednym z najbli�szych mi ludzi, chocia� tak rzadko si� widujemy. My�l�, �e kiedy sam tu b�dzie, odetchnie nareszcie. � Znowu si� roze�mia�. � A wiesz, �e kaza� mi zwr�ci� piln� uwag� na Hastingsa! Czy oni sobie wyobra�aj�, �e uczony tej miary wsypie cyjanek do kawy koledze? Zreszt� nie tylko o to mu chodzi�o. By�em zdumiony, kiedy stwierdzi�em, �e Ben wie mas� o mnie i o moich badaniach. O Sparrowie, kt�rego nie widzia� nigdy w �yciu, m�wi� jak o starym znajomym. Zreszt�� � tu u�miech jego sta� si� troch� z�o�liwy � je�eli chodzi o Hastingsa, nie musia� mnie a� tak bardzo ostrzega�. Mamy zwyczaj zamykania na klucz tej cz�ci domu, w kt�rej jest laboratorium. Prowadzi do niego tylko jedna droga: przez m�j gabinet. Klucz do gabinetu jest specjalny, tylko jeden i oddajemy go sobie nawzajem, a noc� mam go w pokoju. Poza tym w gabinecie jest dobra kasa ogniotrwa�a. Wszystko, co mog�oby si� przyda� nieproszonym go�ciom, jest w niej, a klucz mamy tylko my dwaj: Sparrow i ja. Nawet Filip nie ma do niej bezpo�redniego dost�pu. Okna ca�ego parteru s� pot�nie okratowane od stu lat, a cz�� laboratoryjna ma dzwonki alarmowe. Jak widzisz, badania prowadzone s� w fortecy: psy, policjanci w namiocie, kraty, kasy, klucze! A w dodatku zobowi�za� mnie, �ebym mu podawa� nazwiska go�ci i dnie, kiedy Sparrow albo ja opuszczamy Sunshine Manor. Na szcz�cie ju� nied�ugo to potrwa. My�l�, �e za miesi�c sko�czymy to, nad czym pracujemy, to znaczy opanujemy podstawy technologiczne naszej metody. Gdyby kt�remu� z nas co� si� sta�o, drugi potrafi doprowadzi� spraw� do ko�ca. P�niej niech si� martwi o to przemys�.</p><p>��My�la�em � powiedzia� Alex � �e do�wiadczenia chemiczne prowadzi si� w jakich� specjalnych budynkach. Przecie� wyszli�my ju� z epoki badaczy pracuj�cych w domu.</p><p>��Oczywi�cie! � Drummond klasn�� w r�ce. � Bo�e m�j! Robimy mas� bada�, ale przeprowadzamy je daleko st�d, to znaczy nie my, ale na nasze polecenie pracuje nad tym ca�y sztab ludzi. Nie musimy tam wcale by�. Dajemy zadania i otrzymujemy wyniki. Co drugi dzie� przyje�d�a samoch�d z Londynu tylko w tym celu. Tu, na miejscu, zajmujemy si� tylko teori�. Laboratorium s�u�y czasem do pewnych do�wiadcze�, kt�re dadz� si� wykona� na miejscu. Kieruje nim Filip i on zdejmuje nam z g�owy wiele pracy przy do�wiadczeniach� � Urwa�. � My�l�, �e Hastings du�o by da�, �eby wiedzie�, co w�a�ciwie robimy i dok�d ju� dobrn�li�my. Jest bardzo mi�y. Znam go od dawna. By�em jego go�ciem w Ameryce i zaprosi�em go tutaj w wypadku, gdyby zawita� do Anglii. Przyjecha� i staram si�, �eby mu by�o tu jak najlepiej. Ale on, biedak, pragn��by bardzo zabra� kt�rego� z nas z sob�.</p><p>��Nie rozumiem � Alex potrz�sn�� g�ow�. � Co to znaczy?</p><p>��To znaczy, �e mo�e istnie�, na przyk�ad, jaka� ameryka�ska firma, kt�ra powie: �Panu Sparrow albo panu Drummond zap�acimy p� miliona dolar�w, je�eli przyjedzie do nas i odda nam swoj� wiedz� i umiej�tno�ci, zamiast oddawa� je komu innemu. Zarobi na swoich badaniach pi�� razy tyle, co w Anglii, a potem mo�emy zawrze� z nim jeszcze korzystniejsze umowy�.</p><p>��I ludzie robi� takie rzeczy?</p><p>��Oczywi�cie! A gdyby tobie ameryka�ski wydawca zaproponowa� pi�� razy tyle co angielski za prawo pierwodruku, czy nie sprzeda�by� mu swojej ksi��ki?</p><p>��Chyba tak� ale w pewnym sensie to nie ma znaczenia, kto wydaje ksi��ki. Natomiast ma du�e znaczenie, kto korzysta z bada�.</p><p>��Na pewno. Dlatego my pracujemy dla krajowego przemys�u. Ale nigdy nie wiadomo, czy ten dzia� krajowego przemys�u nie oka�e si� nagle zamaskowan� w�asno�ci� ameryka�sk�. To jest d�ungla, m�j kochany. Trudno, �eby zwyk�y chemik m�g� si� w niej zorientowa�. Tym razem jest troch� �atwiej, bo pracujemy bezpo�rednio dla rz�du. St�d, prawdopodobnie, zainteresowanie Scotland Yardu.</p><p>��No dobrze � Alex nie dawa� jeszcze za wygran�. � Ale gdyby, na przyk�ad, pan Hastings odby� rozmow� z twoim wsp�pracownikiem, panem Sparrow, m�wi� to oczywi�cie tylko teoretycznie, i obaj doszli do wniosku, �e pan Sparrow chce zmieni� klimat i opu�ci� Angli� na rok albo dwa, aby odby� podr� po Stanach Zjednoczonych, to co wtedy?</p><p>��Nic. � Drummond roz�o�y� r�ce. � Je�eli przeka�e im co�, co jest bezspornie moim dzie�em, wtedy mog� mu wytoczy� proces. Ale proces ten b�dzie sp�niony o tyle, �e tajemnica wymknie mi si� z r�k. Poniewa� badania nasze s� wsp�lne, wi�c oczywi�cie mia�bym zapewniony doch�d z tego, co by on uzyska�, jako z praktycznego wyniku naszych prac. Oczywi�cie, nie by�oby to wszystko bardzo przyzwoite z jego strony, ale m�g�by, na przyk�ad, przyj�� teraz do mnie i powiedzie�, �e nie interesuje go ju� wsp�praca ze mn�. Trudno by�oby temu zapobiec. Mogliby�my przecie� pok��ci� si� prywatnie i skutki by�yby takie same. Po prostu zak�ada si�, �e ludzie pracuj� z sob� nie po to, �eby oszukiwa� sw�j kraj i swoich towarzyszy pracy. Ale naprawd� bardzo wiele zale�y tu od etyki. Zreszt� gdyby Sparrow powiedzia� mi albo ja jemu, �e rezygnuj� ze wsp�pracy z nim, ale got�w jestem uszanowa� tajemnic� i prawo w�asno�ci problem�w, kt�re razem opracowali�my, w�wczas odpad�by nawet problem etyczny. M�g�bym spokojnie odda� moj� wiedz� Amerykanom, zmieniaj�c nieco pole bada�, ale oczywi�cie korzystaj�c ze wsp�lnych do�wiadcze�, bo tego uczony nigdy nie mo�e unikn��. To bardzo trudna sprawa� M�wi� o niej tylko nawiasowo, bo trudno co� takiego przypu�ci�. Biedny Hastings od chwili przyjazdu stara si� nam da� do zrozumienia, �e mogliby�my by� oczkiem w g�owie ludzi interesu jego ojczyzny. Sam jest nie tylko badaczem, ale i przemys�owcem bardzo powa�nie zaanga�owanym w produkcj� wytwor�w syntetycznych. To znakomity umys�. My�l�, �e gdyby tylko zna� pomys�, na kt�rym opiera si� nasza metoda, w kr�tkim czasie by�by co najmniej tak zaawansowany jak my. Na szcz�cie nie zna go. To nie jest wcale taka �atwa sprawa. Wbrew pozorom wiedza nie posuwa si� wcale naprz�d w spos�b mechaniczny. Bywaj� wielkie przypadki, wielkie improwizacje, a czasem nawet decyduj� poszczeg�lne przeb�yski my�li z gatunku tych, kt�re miewa si� przed za�ni�ciem i notuje w le��cym przy ��ku notesie. To bardzo pi�kna wojna na umys�y. I my, uczeni, kochamy j� w jaki� spos�b, bo to wojna konstrukcji, a nie burzenia. Dlatego list ten wydaje mi si� absurdem. Nawet gdyby nasza metoda mia�a da� nadspodziewane wyniki, to jest to tylko kwestia dwu do trzech lat, a wszystkie rozwini�te przemys�owo kraje �wiata b�d� j� umia�y zastosowa� w praktyce. P�niej tajemnica nie ma ju� takiego znaczenia. Chodzi o pierwsze�stwo, o zdobycie rynk�w, utrwalenie dobrej marki danego kraju w wy�cigu post�pu. Oczywi�cie, dochodz� do tego wielkie sumy za sprzeda� licencji, a poza tym troch� s�awy dla nas, skromnych badaczy. No i troch� pieni�dzy. A za dwadzie�cia lat ca�a sprawa b�dzie przestarza�a i przyjd� nowe, udoskonalone metody i pomys�y, o kt�rych nam si� na razie nie �ni. I tak toczy si� �wiatek. Rozumiem doskonale, �e mo�na chcie� kupi� tw�rc�w jakiej� interesuj�cej metody produkcyjnej, rozumiem, �e mo�na robi� starania tego rodzaju. Ale grozi� im? Zabija� ich? Nie, to absurd. Nikt takich rzeczy nie robi i nie mia�yby one �adnego g��bszego sensu. A mo�emy wielkim koncernom zarzuca� wiele rzeczy, ale nigdy bezsensowno�ci dzia�ania. Nie wierz� w to wszystko.</p><p>��Oby tak by�o � mrukn� Alex. � W ko�cu, je�eli nic si� nie stanie, to znaczy, �e stanie si� to, co przewidujesz. Ja te� nie bardzo wierz� w takie sensacyjne zamierzenia. A je�eli mia�yby one naprawd� jaki� sens, to nie wierz� absolutnie, �eby jaka� osoba postronna, autor listu, by�a w nie wtajemniczona.</p><p>��No pewnie!</p><p>Id�c przesun�li si� teraz ku wschodniej stronie parku. Us�yszeli uderzenia rakiet o pi�ki i przyt�umione krzewami g�osy.</p><p>��Zdaje si�, �e panie ju� zacz�y gr�! � powiedzia� Alex.</p><p>��Tak! � Drummond uj�� go pod rami�. � Dajmy spok�j rozwa�aniu tamtych g�upstw. Zobaczmy lepiej, co si� dzieje na korcie.</p><p>Przeprowadzi� Alexa na prze�aj przez trawnik, po�r�d k�p dziko rosn�cego fioletowego bzu. Uderzenia pi�ek by�y coraz wyra�niejsze. Po chwili spoza drzew dostrzegli siatk�, a poza ni� trawiasty kort i dwie poruszaj�ce si� postacie kobiece w bieli. Obie panie ubrane by�y w kr�ciute�kie szorty i bia�e koszulki. Na �awce, tu� przy korcie, siedzia� Filip Davis i od czasu do czasu wykrzykiwa� g�o�no stan gry.</p><p>��Mecz! � powiedzia� Drummond. � Chod�, zobaczymy, co si� tu dzieje!</p><p>��Trzydzie�ci: pi�tna�cie � zawo�a� Filip.</p><p>Sara serwowa�a. Odchyli�a si� g��boko do ty�u i strzeli�a pot�n� bomb�, kt�r� Lucja Sparrow przyj�a z najwy�sz� trudno�ci�. Sara by�a ju� przy siatce. Bieg�a jak m�ody ch�opiec. B�yskawiczny doskok i pi�ka pos�ana w przeciwny r�g min�a bezradn� Lucy.</p><p>��Aut! � powiedzia� Filip. � Po trzydzie�ci.</p><p>Wi�c pi�ka by�a troch� za d�uga. Lucy spokojnie stan�a przy tylnej linii kortu, gotuj�c si� do odbioru serwu. Sara znowu strzeli�a. Pi�ka uderzy�a w siatk�. Drugi serwis zwykle powinien by� s�abszy. Lucy zbli�y�a si� o dwa kroki.</p><p>Ale Sara r�bn�a jeszcze silniej i pi�ka prysn�a pod stopy przeciwniczki, nie daj�c jej �adnej szansy.</p><p>��Przewaga serwis! � powiedzia� Filip.</p><p>Teraz Sara zaserwowa�a l�ej i Lucy pu�ci�a pi�k� d�ugim crossem w drugi r�g. Sara dosz�a do niej i odbi�a kr�tko. Zdawa�o si�, �e Lucy odbije znowu w przeciwny r�g, ale ona podci�a pi�k�, kt�ra usiad�a prawie za siatk�. Trawiasty kort przyj�� j� niemal bez koz�a.</p><p>��R�wnowaga!</p><p>���wietnie graj� � powiedzia� Alex. � Nigdy nie przypuszcza�em, �e nieznane amatorki�</p><p>��Lucy jako panna by�a jedn� z najlepszych juniorek Londynu. � Drummond roze�mia� si�. � Ona wspaniale my�li przy grze! Lubi� na ni� patrze�, kiedy walczy. Robi zawsze to, co powinna w danej chwili zrobi�. Sara to huragan. Je�eli jej wszystko wychodzi, nie ma przeciwniczki, kt�ra by mog�a to wytrzyma�. R�bie jak m�czyzna. Nigdy by� nie przypu�ci�, jakie silne uderzenie ma ta ma�a r�ka. O, zobacz!</p><p>Lucy odbi�a w�a�nie pi�k� na koniec kortu i wydawa�o si�, �e wszystko, co mo�e zrobi� przeciwniczka, to odbi� j� na powr�t z najwy�szym wysi�kiem i da� mo�no�� Lucy robienia z pi�k�, co tylko b�dzie chcia�a. Ale Sara by�a jak b�yskawica, z p�woleja pos�a�a pi�k� na sam� lini�, w r�g przeciwleg�y do tego, gdzie sta�a Lucy, kt�ra rzuci�a si� rozpaczliwie i zdo�a�a odbi� j� wysokim, mi�kkim lobem. Kiedy pi�ka lecia�a wolno w g�rze, Sara patrzy�a na ni�, podbiegaj�c truchtem do siatki. Potem rakieta zafurkota�a w jej r�ce. Alex nie dostrzeg� ca�ego ruchu, tak by� szybki. Pot�nym smeczem, kt�rego nie powstydzi�yby si� korty Wimbledonu, pos�a�a straszn� bomb� prosto pod nogi Lucy. Ta nie drgn�a nawet, tylko podnios�a rakiet�.</p><p>��Brawo! � zawo�a� Alex.</p><p>Sara u�miechn�a si�.</p><p>��Przewaga serwis!</p><p>I znowu serw, odbicie, Sara zd��y�a do siatki, Lucy chcia�a j� przerzuci� i pi�ka wysz�a na aut.</p><p>��Stan gem�w pi��: cztery dla pani Drummond! � zawo�a� Filip.</p><p>Zawodniczki zmieni�y strony. Kiedy przechodzi�y obok siedz�cych, Lucy powiedzia�a:</p><p>��Roznosi mnie twoja �ona!</p><p>Ale oddycha�a zupe�nie spokojnie. Natomiast Sara by�a zarumieniona i schyliwszy si�, otar�a twarz r�cznikiem.</p><p>Lekki, podci�ty serwis Lucy Sara odbi�a w aut.</p><p>��Pi�tna�cie: zero! � powiedzia� Filip.</p><p>Drugi serwis by� mocniejszy, ale Sara strzeli�a prawie na o�lep i tak pot�nie, �e Lucy tylko podrzuci�a trzyman� w r�ce drug� pi�k� i przesz�a na drug� po�ow� kortu.</p><p>��Po pi�tna�cie!</p><p>�Ona gra rozpaczliwie� � pomy�la� Alex. � Wygrywa, ale gra rozpaczliwie. Wie, �e je�eli przestanie bi� z ca�ej si�y, w�wczas spok�j tamtej rozbije jej ofensyw� i przegra. Ale to �adnie, �e wk�adaj� tyle serca w gr�.</p><p>Lucy sta�a teraz wyprostowana za tyln� lini� kortu. Spojrza�a na przeciwniczk�. Sara ustawi�a si� niedaleko linii odbioru, pochylona, trzymaj�ca r�czk� rakiety w obu d�oniach. Lucy podrzuci�a pi�k� i ku zdumieniu Alexa, kt�ry spodziewa� si� raczej s�abego, podci�tego ruchu, maj�cego wytr�ci� Sar� z uderzenia, strzeli�a bardzo silnie i celnie. Sara by�a tak zaskoczona, �e nie drgn�a nawet.</p><p>��Trzydzie�ci: pi�tna�cie! � obwie�ci� Filip.</p><p>Po kolejnym serwie Sara odbi�a �le, prawie na rakiet� rywalki. Lucy skr�ci�a pi�k�, a kiedy przeciwniczka dosz�a do niej z najwy�szym trudem, min�a j� spokojnie wzd�u� linii i nie spojrzawszy nawet za pi�k� zawr�ci�a do linii serwisowej.</p><p>��Czterdzie�ci: pi�tna�cie!</p><p>Alex zobaczy�, �e Sara ociera twarz przedramieniem. Je�eli Teraz nie skupi si�, Lucy wyci�gnie stan gem�w na pi��: pi�� Wiedzia�, a prawdopodobnie wiedzia�a to i Sara, �e wtedy nie b�dzie mia�a ju� si�y stawia� oporu tej precyzyjnej, pi�knie my�l�cej przeciwniczce.</p><p>Lucy zaserwowa�a spokojnie. Wida� by�o, �e teraz chce tylko wykorzysta� pierwsz� omy�k� Sary, �eby sko�czy� gema. Ale Sara odbi�a prosto w r�g kortu i zmusi�a ja do rozpaczliwej pogoni za pi�k�, a kiedy Lucy dopad�a jej i odbi�a z najwy�szym wysi�kiem � �api�c z trudem r�wnowag�, strzeli�a z pozorn� nonszalancj� tak� bomb� w przeciwny r�g, �e Lucy bezradnie roz�o�y�a r�ce.</p><p>��Czterdzie�ci: trzydzie�ci!</p><p>Znowu serw i znowu ostra, szybka pi�ka na backhand. Lucy odbi�a czysto, prostym, precyzyjnym uderzeniem wzd�u� linii. Ta pi�ka musia�a min�� Sar� przy siatce i sko�czy� gema. Ale ku zdumieniu jej samej i patrz�cych, Sara w fantastycznym wyskoku przeci�a drog� pi�ki i odbi�a ja. Teraz Lucy strzeli�a, mocno i posz�a do siatki!</p><p>Alex obserwowa� twarz Sary, kt�ra gra�a po tej stronie kortu, gdzie siedzia�. By�a skupiona, nieruchoma i pomimo wysi�ku jak gdyby radosna. Jakby walka teraz dopiero zacz�a jej dawa� rado��. Stoj�c na p�korcie i maj�c przed sob� Lucy biegn�c� pi�knymi, sarnimi susami do siatki, przyj�a pi�k� mi�kko i pu�ci�a j� lekkim crossem tu� nad siatk�. Lucy odbi�a w r�g, ale Sara intuicyjnie by�a ju� w po�owie drogi, kiedy rakieta przeciwniczki dotyka�a pi�ki. I wtedy Alex znowu zobaczy� jej prawdziwe uderzenie. Drobna, ciemna r�ka wykona�a pozornie �agodny, okr�g�y zamach, ale pi�ka frun�a jak wystrzelona z lufy armatniej. Tego strza�u nie m�g�by wzi�� nikt na �wiecie.</p><p>��Pi�knie! � zawo�a�a Lucy i skin�a rakiet�.</p><p>Sara nie odpowiedzia�a nawet u�miechem. Sta�a ju� gotowa do przyj�cia serwu, pochylona ku przodowi, �ciskaj�c rakiet�.</p><p>��Po czterdzie�ci! � Filip spojrza� ku siedz�cym m�czyznom: � Prawda, jaki �liczny mecz?</p><p>Ale Lucy ju� serwowa�a. Pi�ka by�a lekka, Sara odbi�a j� spokojnie na backhand. Lucy tak�e odbi�a j� spokojnie. Wida� by�o, �e uwa�a j� za bardzo wa�n�. Nast�pi�a wymiana prostych pi�ek: raz, dwa, backhand, forehand, backhand, forehand. Sara jak tygrys posz�a do siatki i� skr�ci�a lekko.</p><p>��Przewaga, odbi�r! Setowa pi�ka! � Filip okazywa� teraz zdenerwowanie.</p><p>Lucy by�a tak spokojna jak przy pierwszych pi�kach. Zaserwowa�a mocno. Sara odbi�a r�wnie mocno na forehand. Lucy skupi�a si�, kiedy pi�ka bieg�a ku niej, i Alex przeczu�, �e teraz postawi va banque. Sara by�a na p�korcie, zbli�aj�c si� ku siatce.</p><p>Jak wielki fechmistrz Lucy uderzy�a, a pi�ka jak bia�a jask�ka �mign�a o milimetry nad siatk�, min�a o milimetry rozpaczliwie wyci�gni�t� rakiet� Sary i upad�a o milimetry od linii.</p><p>��Wspaniale! � Sara dopiero teraz u�miechn�a si� i nagle podbieg�a do siatki, przeskoczy�a j� i znalaz�a si� po�owie kortu przeciwniczki. Lucy opu�ci�a rakiet� i sta�a nieruchomo, �ciskaj�c przegub r�ki.</p><p>��Co ci si� sta�o?</p><p>Alex i Drummond zerwali si� z �awki, ale uprzedzi� ich Filip.</p><p>��Nie wiem� � Lucy by�a blada. � Zdaje si� naderwa�am mi�sie�, a mo�e go tylko naci�gn�am. To straszne!</p><p>��O nie, to minie� � Filip sta� przed ni� i nie wiedz�c, co robi�, zaciera� w zdenerwowaniu d�onie.</p><p>��My�l� o tej operacji, kt�r� mam wykona�! � Lucy potrz�sn�a g�ow�. � Boli mnie!</p><p>Sara i Drummond uj�li j� pod ramiona i odprowadzili na �awk�.</p><p>��Panie Filipie � powiedzia�a do Davisa, opanowuj�c si� i wyra�nie walcz�c z b�lem � mo�e pan �askawie przyniesie mi moj� walizeczk� medyczn�. Jest w naszej garderobie� � Zwr�ci�a si� ku Sarze. � Pozwolisz, kochanie, prawda?</p><p>��Och, o czym ty m�wisz! � Sara niecierpliwie machn�a r�k�. � Niech pan pr�dko biegnie!</p><p>Filip Davis pobieg�, jak gdyby mu wyros�y skrzyd�a. Sara zawo�a�a za nim:</p><p>��To taka czarna walizeczka, stoi na stoliku pod oknem!</p><p>��Taak! � odkrzykn�� nie zwalniaj�c i znik� pomi�dzy drzewami.</p><p>��Jak si� czujesz? � zapyta�a Sara. Pochyli�a si� nad r�k� Lucy. � To by�o fantastyczne uderzenie. Nie dziwi� si�, �e mi�sie� m�g� nie wytrzyma�. Ale to nie s� gro�ne kontuzje� tylko trzeba w og�le nic nie robi� chor� r�k� przez par� dni.</p><p>��Nie wiem. � Lucy potrz�sn�a g�ow�. Krzywi�c si� dotkn�a bolesnego miejsca czubkami palc�w lewej d�oni. � Troch� za ostry jest ten b�l� � mrukn�a. � Boj� si�, �e b�d� musia�a od�o�y� operacj�, je�eli nast�pi�o najgorsze. � Wyprostowa�a si� i spr�bowa�a si� u�miechn��. � Ale pomys� by� dobry. Nie przeczuwa�a� tego zupe�nie, prawda?</p><p>��Nawet gdybym przeczuwa�a, nie wiem, co mog�abym zrobi�. Nie zd��y�am si� ruszy�. My�la�am, �e b�dziesz pr�bowa�a mnie min�� na backhand� Ale to wszystko g�upstwo, kochanie. Musisz si� dzisiaj wcze�nie po�o�y� i nie rusza� t� r�k�. A rano si� zobaczy.</p><p>��Je�eli b�l zacznie mija� i r�ka nie spuchnie � Lucy znowu dotkn�a d�oni � to po paru masa�ach mo�e ju� pojutrze b�d� zdolna do trzymania no�a�</p><p>��No�a? � Sara nie zrozumia�a. � Ach, tak! Nie wiem dlaczego, ale pomy�la�am o jedzeniu.</p><p>��Nie. Kolacj� dzisiaj b�d� jad�a jak dziecko. Harold b�dzie musia� mi kroi� wszystko i smarowa�. My�la�am o no�u operacyjnym.</p><p>��Jestem! � zawo�a� Filip nadbiegaj�c. W d�oni trzyma� ma�� czarn� walizk�.</p><p>��Niech pan naci�nie zameczek, nie, nie tak: w lewo!</p><p>Zrobi� pos�usznie, co kaza�a i walizeczka otworzy�a si�. By� w niej komplet narz�dzi chirurgicznych przytwierdzony do �cianek, a po�rodku przegr�dka na banda�e i druga, zawieraj�ca kilka buteleczek.</p><p>��Dobrze, �e zawsze to mam z sob�.</p><p>Lucy wyj�a lew� r�k� rolk� banda�a elastycznego i zajrza�a do walizki. � Nie ma no�yczek! Wyj�am je rano. Trudno. � Odczepi�a jeden z dw�ch d�ugich w�skich no�y o lekko zgarbionych ostrzach.</p><p>��Niech pan �askawie odwinie banda�! � powiedzia�a do Filipa i poda�a n� Drummondowi. � Prosz� odci�� mniej wi�cej p�tora jarda. � Filip rozci�gn�� banda� i Drummond pochyli� si�, �eby go przeci��, ale zaledwie dotkn�� no�em nagumowanego p��tna, p�k�o ono jak bibu�ka.</p><p>��Nie mia�em poj�cia, �e to takie ostre! � powiedzia� ze zdumieniem.</p><p>��Powinien by� nawet troch� ostrzejszy, tak �eby tkanki nie stawia�y najmniejszego oporu. Oczywi�cie, to zbrodnia, �e kroj� nim banda�. Teraz b�dzie ju� do niczego� Ale mniejsza o to, prosz� tu �ci�gn�� banda�, o tak, i nawija� r�wno, od prawej do lewej, w g�r� � Filip ostro�nie wykonywa� jej polecenia.</p><p>Kiedy opatrunek by� ju� got�w, Lucy wsta�a i odsun�a lekko m�czyzn, kt�rzy chcieli pospieszy� jej z pomoc�.</p><p>��Nic mi przecie� nie jest. Nie boli nawet bardzo� Za par� minut b�d� wiedzia�a, czy zrobi� ok�ad. My�l�, �e mo�e to si� dobrze sko�czy ju� jutro. Przepraszam za k�opot, kt�ry sprawi�am. Ale tu naprawd� nie chodzi o mnie, tylko o moich pacjent�w. Najmniejszy b�l mi�nia, najmniejsza niepewno�� ruchu mo�e spowodowa� nawet �mier� cz�owieka albo fiasko operacji. Nie wolno mi post�powa� inaczej�</p><p>W�r�d zapewnie�, �e wszyscy b�d� jak najbardziej uradowani, mog�c jej pom�c, zesz�a z kortu. Ruszyli ku domowi. Przodem Lucy i Sara trzymaj�ca j� pod rami�, za nimi Filip z rakietami, a na ko�cu Alex i Drummond, kt�ry wzi�� walizeczk�.</p><p>��Spr�buj� usi��� do maszyny i co� napisa� � powiedzia� Alex. � Dobrze mi zrobi� ten spacer z tob�. �a�uj�, Ianie, �e tak rzadko si� widujemy.</p><p>��I ja. Ale my�l�, �e teraz mo�e jako� nawi��emy zn�w do starych czas�w. Za par� dni przyjedzie Ben i musimy si� um�wi� na jak�� wsp�ln� wycieczk�. Marz� o tym, �eby wybra� si� na ryby do Szkocji. Ci�gle nie mam na to czasu, ale teraz wierz�, �e ten czas si� w ko�cu znajdzie. Mogliby�my pojecha� we trzech i zamieszka� w kt�rym� z tych ponurych zamk�w zamienionych na hotele. Co my�lisz o tym?</p><p>��Jak najch�tniej � powiedzia� Alex. � A co my�lisz o tym, �eby�my jutro rano wybrali si� na ryby i postarali si� z�owi� co� jeszcze obrzydliwszego ni� to, co z�owi� tw�j przyjaciel, profesor Hastings?</p><p>��Znakomicie! Mo�e to b�dzie ma�e przekroczenie dyscypliny pracy, kt�r� sobie narzuci�em: od �smej rano do po�udnia, a potem od dziewi�tej wiecz�r do p�nocy. No, ale bywa i tak, �e cz�owiek �amie prawa, kt�rym chce podlega�. Dobrze! Um�wimy si� po kolacji, o kt�rej wyruszamy i jaki bierzemy sprz�t. Poka�� ci moje przybory. � Roze�mia� si�. � Trzymam je w laboratorium, w zamkni�tej na klucz szafie, na kt�rej wymalowa�em trupi� czaszk� i napisa�em: �Uwaga! Otwarcie grozi �mierci�!� Tylko Sparrow wie, �e mam tam w�dki.</p><p>Zbli�yli si� do domu, weszli do sieni i jeden za drugim zacz�li wst�powa� po schodach prowadz�cych na pi�tro.</p><p>��Zaraz do ciebie wpadn�, kochanie! � powiedzia�a Sara zatrzymuj�c si� przed drzwiami Lucy. � Pomog� ci si� rozebra�</p><p>��Czy mam zawiadomi� pana Sparrowa o pani wypadku? � zapyta� Filip. � Jest w tej chwili w laboratorium lub u siebie w gabinecie.</p><p>��Nie. Za nic. By�by zmartwiony tym, �e mu si� przerywa prac�. Nic mi nie mo�e pom�c w tej chwili. Sama mu powiem, kiedy wr�ci do pokoju przed kolacj�.</p><p>Lew� r�k� nacisn�a klamk�.</p><p>��Dzi�kuj� wszystkim. Saro, je�eli b�dziesz taka dobra, to zaczekam na ciebie.</p><p>��Ju� id�. � Sara wzi�a z r�k Drummonda walizeczk� i wst�pi�a na pr�g. � Mog� przecie� przej�� do siebie przez tw�j pok�j. Musz� tylko potem zej�� i wyda� dyspozycje s�u�bie, to znaczy Norze, bo dzi� sobota, a Kate posz�a w �wiat zaraz po lunchu.</p><p>Wesz�a przepu�ciwszy Lucy i zamkn�a drzwi za sob�. Alex u�miechn�� si� do Drummonda i pokiwa� przyja�nie r�k� Davisowi.</p><p>��Id� do siebie! � powiedzia�. � Po kolacji wpadn� do twojego gabinetu!</p><p>Wszed� do pokoju. Stan�� i si�gn�� do kieszeni papierosa. W paczce by�y ju� tylko dwa. Przypomnia� sobie, �e ma jeszcze jedn� paczk� w walizce, i wyj�� j�. Ale to nie wystarczy na dzi� wiecz�r i na jutro, je�eli mia� w tym czasie pracowa�. Pali� du�o przy pracy i gasi� papierosy w po�owie, zapalaj�c cz�sto jeden od drugiego. Usiad� przed maszyn�.</p><p>Zegar o s�onecznym wahadle wyg�osi� za jego plecami trzy jednakowe z�ote s�owa i ucich�, Alex spojrza� na papier: Rozdzia� pierwszy.</p><p>Zacz�� rozmy�la�. A gdyby� Wzdrygn�� si�, ale temat powraca� nieprzeparcie: Cichy, stary dw�r angielski, po�o�ony nad morzem i otoczony z trzech stron g�stym parkiem. We dworze kilka os�b, dwaj uczeni, ich �ony, kobiety s�awne w swoich zawodach � lekarka i aktorka; maj�cy do�� dwuznaczne zamiary go�� z Ameryki, poza tym przyjaciel z czas�w wojny, b�d�cy autorem powie�ci kryminalnych� M�ody sekretarz� Powik�ania mi�osne wewn�trz tego szczup�ego grona� I nagle ginie cz�owiek� O p�nocy pada strza�. A mo�e nie strza�?� Wszyscy budz� si� podchodz� do drzwi� Kogo brak?</p><p>Wiedzia� ju�, kogo brak. Napisa� sobie na kartce le��cej obok maszyny inicja�y tej osoby. Potem zacz�� si� zastanawia� nad tym, kto j� zabi�. Przez chwil� siedzia� w milczeniu, obliczaj�c motywy i ich nasilenie. Niekt�re z nich by�y oczywiste, inne ukryte, ale nagle ol�ni�a go pewna my�l: tak, to by� prawdziwy motyw do powie�ci kryminalnej, motyw prosty i jasny, a jednocze�nie ukryty, oczywisty i niewidzialny, potworny w swojej prawdzie. Tak. Tylko ta jedna osoba mog�a zabi�!</p><p>Jeszcze raz pochyli� si� nad kartk� i nakre�li� na niej nowe dwie literki. Odkry� ju� swojego morderc�. Oczywi�cie trzeba b�dzie zmieni� charakterystyk� os�b, mo�e ich zawody, wiek, po�o�enie posiad�o�ci i kilka pomniejszych szczeg��w. Ale ca�y problem by� bardzo pi�knie postawiony.</p><p>Pochyli� si� nad sto�em, wzi�� now� kartk� i zacz�� z grubsza dzieli� ksi��k� na cz�ci. Fa�szywe tropy, alibi, motywy zab�jstwa, tak, ka�dy z tych ludzi musi mie� tu co� do powiedzenia. A morderca b�dzie tylko jeden� mo�e by� tylko jeden: ten w�a�nie.</p><p>��Mam ci�! � zatar� r�ce. Wiedzia� ju�, �e ksi��ka zostanie wkr�tce napisana.</p></section><section><title><p>V. �Oto jestem!�</p></title><p>Kiedy zegar wydzwoni� kwadrans przed �sm�, Alex wsta� od maszyny i zacz�� si� przebiera� do kolacji. By� bardzo zadowolony. W ci�gu dw�ch godzin ksi��ka zarysowa�a si� z grubsza. Wszystkie w�tki widzia� ju� przed sob�. Jeszcze tylko kilka uzupe�nie� planu i b�dzie m�g� rozpocz�� pisanie. Zawi�zuj�c krawat przed lustrem, roze�mia� si� do siebie i zrobi� ch�opi�c�, b�aze�sk� min�. To bardzo zabawne, �e zamieni t� grupk� ludzi w grono podejrzanych, spo�r�d kt�rych wy�oniony zostanie morderca i zamordowany. To nawet dobrze, �e Parker zadzwoni� do niego I �e ujawni� mu delikatn� atmosfer� niebezpiecze�stwa wisz�cego nad Sunshine Manor. To wspomaga�o wyobra�ni. Mog�o zreszt� stanowi� uboczny w�tek, oczywi�cie w zmienionych sytuacjach. Umy� r�ce i pogwizduj�c cichute�ko zszed� do salonu, gdzie zasta� tylko jedn� osob�.</p><p>Filip Davis uni�s� si� na jego widok z fotela, w kt�rym przegl�da� jak�� nie znan� Alexowi gazet�. Przed nim na stoliku, sta�a szachownica, a na niej figury porozstawiane, jak gdyby partner opu�ci� go przed chwil� po�rodku gry.</p><p>��Czy pracowa� pan troch�? � zapyta� Filip. W ciemnym ubraniu i bia�ej koszuli wydawa� si� jeszcze przystojniejszy ni� po po�udniu.</p><p>��Tak � powiedzia� Alex i wyci�gn�wszy pude�ko chcia� go pocz�stowa� papierosem.</p><p>��O nie, nie przed kolacj�! � Miody cz�owiek zrobi� lekki ruch r�k�, jakby chcia� odgrodzi� si� od wyra�nej pokusy. � To podobno fatalnie wp�ywa na apetyt. Oczywi�cie� � pospieszy� z wyja�nieniem � nie m�wi� tego, �eby psu� panu przyjemno�� z wypalenia go w tej chwili. Ka�dy cz�owiek doros�y ma sw�j pogl�d na to, co nazywa ma�ymi przyjemno�ciami.</p><p>��Na pewno! � Alex zapali� i wsun�� pude�ko do kieszeni. � Widz�, �e pan ma dosy� oryginalne drobne rado�ci. Czy gra pan sam z sob�?</p><p>��Nie! Sk�d�e! Z sob� nie m�g�bym przecie� wygra�, tylko remisowa�bym nieustannie. To nie jest pr�ba gry, ale problem szachowy. To znaczy, uk�adam ten problem i daj� go innym do rozwi�zywania. To jest w�a�nie nasze pismo klubowe � wskaza� gazet�. � Tu drukuje si� najciekawsze zadania i sposoby ich rozwi�za�. Jestem jednym z cz�onk�w zarz�du klubu.</p><p>��To musi by� bardzo pasjonuj�ce� � powiedzia� Alex bez wi�kszego przekonania i uda�, �e wpatruje si� w rozstawione na szachownicy figury. � Ale chyba przeci�tnie uzdolniony szachista zawsze w ko�cu znajduje w�a�ciwe ruchy?</p><p>��Nie � Davis zaprzeczy� ruchem g�owy. � To jest mniej wi�cej tak jak z pana powie�ciami, je�eli wolno u�y� tego por�wnania. Zak�ada pan przecie� tak samo, �e poda pan wszystkie dane o zab�jcy i zab�jstwie, ale w ten spos�b, �eby utrudni� ich odnalezienie, nie uniemo�liwiaj�c go. Mimo to czasami bardzo wnikliwy i inteligentny czytelnik zobaczy jaki� fakt z �niew�a�ciwej strony�, je�eli mo�na tak powiedzie�, i wtedy wyci�gnie fa�szywy wniosek. A jeden fa�szywy wniosek poci�ga za sob� drugi i w rezultacie prowadzi do fa�szywego ostatecznego rozwi�zania. Tu s� te same zasadzki i te same przeszkody. Przyznam si� panu, �e jestem wielkim zwolennikiem pana ksi��ek. Szczeg�lnie �Tajemnica zielonej taks�wki� bardzo mi przypad�a do gustu�</p><p>Alex j�kn�� w duchu. Na szcz�cie w tej samej chwili drzwi prowadz�ce z sieni uchyli�y si� i wszed� nimi profesor Robert Hastings.</p><p>��Dobry wiecz�r! � powiedzia�. � Widz�, �e ka�d� woln� chwil� sp�dza pan przy najwa�niejszej z prac! � roze�mia� si� i wskaza� palcem na szachownic�. � To naprawd� �wietny gracz. � powiedzia� do Alexa. � Przedwczoraj rozegrali�my pi�� kolejnych partii i nie mog�em ani na chwil� nawet przej�� inicjatywy. Figury tego m�odego cz�owieka zachowuj� si� jak �ywi wrogowie w przewa�aj�cej liczbie. Ci�gle wydawa�o mi si�, �e ma ich dwa razy wi�cej ni� ja.</p><p>��Och, to tylko wprawa, panie profesorze � Davis zarumieni� si� z zadowolenia. Najprawdopodobniej takie s�owa uczonego o �wiatowym rozg�osie by�y dla niego czym�, co postara si� zapami�ta� do ko�ca �ycia.</p><p>��Czy pan na d�ugo przyjecha� do tego uroczego domu? � zapyta� profesor.</p><p>��Nie wiem jeszcze. Prawdopodobnie na dwa do trzech tygodni. Chc� tu cos napisa�. Przyzna pan, �e idealne miejsce do pracy.</p><p>��Nie wiem. Nie pracowa�em tutaj, na szcz�cie. Za to obaj moi znajomi i obecny tu ich wytrwa�y i dzielny wsp�pracownik pracuj� prawie bez przerwy. Dobrze, �e Ian nie umie pracowa� po obiedzie, a Harold Sparrow wieczorem. Inaczej bym ich prawie wcale nie widywa� poza posi�kami. Wida�, �e finiszuj�. Znam ten nastr�j i bardzo go lubi� wyczuwa� u siebie. Wie pan, takie chwile, kiedy cz�owiek wie, �e jeszcze dzie� albo tydzie� wysi�ku i b�dzie mo�na wyprostowa� ramiona i pozwoli� usn�� zm�czonemu m�zgowi, wy��czywszy prac� jego najwa�niejszych kom�rek i zast�puj�c je tymi, kt�re pomagaj� nam z�owi� ryb� albo zastrzeli� zaj�ca. Umys� wyczuwa zbli�anie si� takiej chwili w pewien specyficzny spos�b. Przynagla nas i wywo�uje gor�czkowe podniecenie. Zdaje mi si�, �e ten nastr�j obserwuj� w tej chwili tutaj. Prawda, panie Filipie?</p><p>��Mniej wi�cej, panie profesorze, chocia� trudno mi �ci�le odpowiedzie� na to pytanie. Wie pan, profesorze, przecie�, �e nie zawsze taki finisz jest prawdziwym finiszem. Czasami zdaje si�, �e rezultat jest tu� tu�, za rogiem ulicy, je�eli wolno tak powiedzie�, a tymczasem okazuje si�, �e jest ukryty nadal za si�dm� g�r�. Pan profesor Drummond twierdzi, �e dop�ki jaka� praca nie jest sko�czona, nie wiadomo nawet nigdy, czy jest naprawd� rozpocz�ta, bo trop mo�e by� zupe�nie fa�szywy i przy ko�cu mo�e si� okaza�, �e trzeba zaczyna� od pocz�tku.</p><p>�Niczego mu nie wyja�ni�. M�dry ch�opak�� � pomy�la� Alex i spojrza� z uznaniem na niewinn� ch�opi�c� twarz Filipa Davisa, kt�ry pochyli� si� lekko ku przodowi, jak gdyby podkre�laj�c, �e w ten spos�b chce z szacunkiem odebra� s�owa odpowiedzi.</p><p>Profesor otworzy� usta, ale zanim zd��y� si� odezwa�, drzwi otworzy�y si� ponownie i wesz�y obie panie, a za nimi ich m�owie.</p><p>��Prosz� do sto�u � powiedzia�a Sara. � Na szcz�cie Kate ju� wr�ci�a i nie b�d� musia�a was sama obs�ugiwa�. By�a ca�a w rumie�cach i mia�a troch� potargane w�osy. Zdaje si�, �e to jeden z tych dwu �owc�w motyli, kt�rzy rozkwaterowali si� za bram� parku, pr�buje j� z�owi� No, ale nie plotkujmy o s�u�bie. Wystarczy, �e ona musi plotkowa� o nas�</p><p>Przeszli do jadalni. Ma�om�wny Harold Sparrow usiad� obok Lucy, ubranej w sukni� o zimnym fioletowym odcieniu, kt�ra wspaniale kontrastowa�a z jej delikatn� urod� i bia�ymi w�osami. Praw� r�k� mia�a zawini�t� do �okcia i umiejscowion� w biegn�cej w d� ramienia i zawieszaj�cej si� pod nim bia�ej chustce, spod kt�rej b�yska� na szyi jej �liczny rubin na w�skim, kr�ciutkim �a�cuszku. �Ma�o jej zale�y na kobiecych drobiazgach � pomy�la� Alex � je�eli do dw�ch r�nych sukienek wk�ada t� sam� bi�uteriꅔ By�a na pewno do�� zamo�na na to, �eby mie� pewn� ilo�� klejnot�w, i na pewno mia�a je zreszt�. Ale po prostu sprawy urody nie by�y widocznie jej ci�g�ym utrapieniem. Spojrza� na Sar�. Nic w niej nie przypomina�o w tej chwili owego podlotka, w kt�rego towarzystwie wyruszy� rano z Londynu. Za oknami dogasa� ju� dzie� i nad sto�em p�on�� ogromny kryszta�owy �wiecznik. W jego blasku bia�a, g��boko wyci�ta suknia Sary, jej brylantowe kolczyki i wspania�y brylant na �rodkowym palcu lewej r�ki stanowi�y zdumiewaj�ce t�o dla ciemnych, g�adkich ramion i szyi. Wielkie, czarne oczy �wieci�y. Upi�te wysoko w�osy l�ni�y, jak polane wod�. Po raz pierwszy mo�e Alex zrozumia�, co oznacza okre�lenie, �e jaka� kobieta �roztacza wok� siebie blask�. Sara Drummond wygl�da�a jak istota z innej planety, otoczona lekk� elektryczn� aureol�, kt�ra porusza�a si� wraz z ni� i wraz z ni� zastyga�a w bezruch. Ale i ona zdawa�a si� o tym nie wiedzie�, chocia� wprawne oko Alexa oceni�o z �atwo�ci�, �e musia�a co najmniej godzin� sp�dzi� nad doborem i uk�adem element�w sk�adaj�cych si� na jej zdumiewaj�cy wygl�d.</p><p>��Zdrowie naszego go�cia! � powiedzia� Ian Drummond, unosz�c kieliszek. � Niestety, to ostatnia nasza wsp�lna kolacja tutaj i po raz ostatni siadamy teraz wok� tego sto�u z profesorem Hastingsem. Oczywi�cie jestem pewien, �e spotkamy si� wkr�tce, bo �wiat robi si� coraz mniejszy i coraz cz�ciej przeprawiamy si� z kontynentu na kontynent, �eby spotka� starych znajomych i przyjrze� si� ich nowym osi�gni�ciom. Pij� za zdrowie naszego go�cia i za to, aby�my mogli jak najcz�ciej odwiedza� jego wspania�� pracowni�, czyta� jego m�dre wyk�ady i podziwia� wielkie osi�gni�cia jego, jego znakomitych koleg�w i jego ojczyzny, tak zas�u�onej dla nauki!</p><p>Wszyscy unie�li kieliszki do ust. Pij�c, Alex nie m�g� oprze� si� wra�eniu, �e chocia� toast Iana by� pe�en szczerej serdeczno�ci, to jednak na dnie jego kry�a si� nutka ironii. Ale je�eli nawet profesor Hastings odkry� j�, nie da� tego po sobie pozna�. Uni�s�szy kieliszek, podzi�kowa� za go�cin� i �yczy� obu uczonym szcz�liwego uko�czenia dzie�a, na kt�re, by� mo�e, czeka ca�y �wiat, chocia� nie zdaje sobie jeszcze z tego sprawy. To te� by�o bardzo mi�e i nastr�j robi� si� coraz lepszy. Nawet milcz�cy Sparrow usi�owa� powiedzie� kilka mi�ych s��w odje�d�aj�cemu Amerykaninowi. A siedz�ca obok niego Lucy, kt�ra z bezradnym, czaruj�cym u�miechem pozwala�a to jemu, to siedz�cemu po drugiej jej r�ce Filipowi Davisowi kroi� sobie jedzenie, b�ysn�a kilka razy tak �wietnym odezwaniem si�, �e Alex mimo woli spojrza� na ni� z niedowierzaniem. Wyda�o mu si�, �e jest dobrym psychologiem i przewa�nie na pierwszy rzut oka umie oceni�, kim jest i co potrafi �wie�o poznany cz�owiek. Tymczasem Lucja Sparrow ukazywa�a si� w coraz to innym �wietle. Spojrza� na jej m�a. To by�a jeszcze jedna zagadka. Ten kr�py, silny, prawdopodobnie nieco ograniczony poza swoj� specjalno�ci� cz�owiek i ona! Co ich po��czy�o? Czy kocha�a go? Na pewno. Nie wysz�a przecie� za m�� dla maj�tku, bo sama musia�a zarabia� znakomicie. Nie poci�gn�a jej s�awa, bo, by� mo�e, by�a nawet s�awniejsza ni� on. Jej efektowne operacje i wielka uroda by�y ci�g�ym tematem reporta�y fotograficznych i wzmianek prasowych. Na kongresach medycznych otacza� j� r�j koleg�w i sprawozdawc�w. Sam widzia� wiele tych zdj��. Je�eli nie by�a tak popularna, jak siedz�ca naprzeciw niej Sara Drummond, to trudno by�o przecie� por�wnywa� rozg�os, jaki daje scena, z tym, jaki daje zacisze sali operacyjnej. Wi�c sk�d wzi�� si� w jej �yciu Sparrow? A mo�e po prostu pokocha�a go, bo w�a�nie taki cz�owiek by� jej przeznaczony do kochania? W ko�cu on, Alex, bardzo cz�sto widywa� mi�o�� dwojga zupe�nie odmiennych pozornie ludzi. Ale �e Sparrow, maj�c tak� �on�, m�g� wda� si� w romans z kim innym, a w dodatku z �on� przyjaciela, z kt�rym razem pracowa�? Spojrza� na Sparrowa, kt�ry w tej chwili rozmawia� przyciszonym g�osem z Lucy, ostro�nie poprawiaj�c jej obsuwaj�c� si� z ramienia chustk�. To by�y w�a�nie te dziwne sprawy rodzaju ludzkiego, niewyt�umaczalne porywy, bezsensowne upadki, tragiczne bezdro�a, na kt�re wchodz� nawet najrozumniejsi. Dlatego �ycie nios�o w sobie zawsze element niespodzianki. Spojrza� na Sar�. Przechylona lekko w lewo, m�wi�a w�a�nie do Amerykanina. �Nie, nie dziwi� si� Sparrowowi� � pomy�la� Alex. � Nie dziwi�bym si� nikomu. Ale Ian? Nie wierz�, �eby Sparrow mia� by� jedyn� cudzo�o�n� rado�ci� jej �ycia. Ta kobieta �yje, jak chce, i bierze, co chce. Ale zdaje si�, �e kocha tylko mojego poczciwego Iana. Je�eli on si� nigdy nie dowie, b�dzie do ko�ca �ycia szcz�liwy. Ale je�eli si� dowie przypadkiem?�� Zna� Iana. Wiedzia�, �e mog�oby mu to z�ama� �ycie. Naprawd� je z�ama�. Nie ma nic okropniejszego ni� zawiedziona ufno�� naprawd� ufnego cz�owieka. Ale Sara te� chyba o tym wiedzia�a� �Niech b�dzie ostro�na! � pomy�la�. � Niech, na mi�o�� bosk�, b�dzie ostro�na!� U�miechn�� si� w duchu, jak zawsze, kiedy �apa� si� na swoim, wynikaj�cym z do�wiadczenia, cynizmie. Ale �yczy� im obojgu jak najlepiej i by� prze�wiadczony, �e jedyne, co tu by�o mo�liwe i konieczne dla zachowania ich szcz�cia, to jej ostro�no��.</p><p>Sara m�wi�a w�a�nie.</p><p>��W Nowym Jorku b�dziemy wyst�powali w marcu, wi�c je�eli b�dzie pan w mie�cie, prosz� koniecznie mnie odwiedzi�.</p><p>��A w jakich sztukach b�dzie pani wyst�powa�a? � zapyta� Hastings. � Uprzedzam, �e teatr nie jest najmocniejsz� stron� mojej edukacji.</p><p>��W Hamlecie b�d� gra�a Ofeli�, w Makbecie lady Macbeth, a w Orestei Klitajmestr�.</p><p>��Naprawd�! � Lucy unios�a g�ow�. � To wspaniale! Nigdy tego nie widzia�am na scenie, a zawsze tak bardzo chcia�am zobaczy�. W dodatku z tob�. Czy gracie wszystkie trzy tragedie Orestei razem?</p><p>��Ze skr�tami. W ka�dym razie ja gram wszystko, co Ajschylos napisa� o kr�lowej.</p><p>��Czy umiesz ju� rol�? � Lucy by�a wyra�nie zaciekawiona.</p><p>��Tak� � Sara zawaha�a si�. � Nie tak, �eby m�c gra�, oczywi�cie, ale umiem j� od lat.</p><p>��Niech nam pani powie jaki� fragment! � poprosi� Hastings.</p><p>��Tak, zr�b to! � Drummond by� wyra�nie zadowolony. Alex przygl�da� mu si�, patrz�cemu na �on� rozkochanym, spokojnym spojrzeniem.</p><p>��Och, przecie� nie teraz� � Sara za�mia�a si� i zarumieni�a ciemnym rumie�cem dziewczynki, kt�rej nauczycielka ka�e wyrecytowa� wiersz przed ca�� klas�.</p><p>��Oczywi�cie, �e teraz, kochanie! � Drummond uj�� jej d�o�. � W ko�cu ja te� w ten spos�b mo�e ci� us�ysz�. �yj�c tu, zupe�nie nie zdaj� sobie sprawy, �e mam �on� aktork�. Widzia�em ci� na scenie par� razy w �yciu. Zr�b to, Saro.</p><p>��Och, je�eli ty tak m�wisz� � i u�miechn�a si� do niego, jak gdyby chcia�a powiedzie�, �e wystarczy, aby on tego zapragn��, a b�dzie recytowa�a w p�on�cym domu i na dnie morza.</p><p>Przymkn�a na chwil� oczy. Wszyscy ucichli. Alex spojrza� k�tem oka na Sparrowa. Uczony siedzia� zupe�nie nieruchomo. Patrzy� w obrus. Lucy po�o�y�a nie�wiadomym i �adnym ruchem zdrow� d�o� na jego d�oni. Drgn��. Alex by�by przysi�g�, �e w tej chwili zatarga�y nim wyrzuty sumienia, ale r�wnocze�nie wiele by da� za to, �eby nie okazywa�a mu publicznie serdeczno�ci w ten spos�b. �Bo�e, jak musi mu by� g�upio�� pomy�la� i pr�dko zwr�ci� oczy ku Sarze, kt�ra zacz�a m�wi�.</p><poem><stanza><v>Oto jestem. Zadany cios i czyn spe�niony.</v><v>Otwarcie i bez l�ku powiem wam, jak zgin��.</v><v>Otuli�am go p��tna p�acht�, mocno tkan�,</v><v>jak sieci�. Nie m�g� uciec ani si� uchyli�</v><v>przed ciosem�</v></stanza></poem><p>Patrzy� na ni� i nie wierzy� w�asnym oczom. To nie m�wi�a Sara Drummond, ale kto� zupe�nie inny: dojrza�a kobieta, oddychaj�ca jeszcze nier�wno po wysi�ku i podnieceniu, kt�re nios�a ze sob� zbrodnia. Dumna, troch� wzgardliwa, troch� niepewna tego, co przyniesie nast�pna chwila. Ale kr�lowa, pani wielu poddanych, pragn�ca m�wi� spokojnie, lecz zmusi� ich do pos�usze�stwa i nie da� si� wyl�gn�� my�li o buncie i karze. A nie zmieni�o si� w jej twarzy nic, nie mia�a �adnej charakteryzacji, ton g�osu by� ten sam i oczy te same. Ale ca�a posta� by�a inna. To by�a w�a�nie Klitajmestra!</p><poem><stanza><v>�Uderzy�am raz po raz, dwukrotnie,</v><v>a on krzykn�� dwa razy i upad� nie�ywy.</v><v>A gdy le�a�, zada�am trzeci cios: ofiarny,</v><v>w podzi�ce Zeusowi, w�adcy pa�stwa zmar�ych�</v><v>Tak oto pad� i zgin��. W�wczas dusza jego</v><v>ustami wytrysn�a razem z krwi strumieniem</v><v>tak silnym, �e mnie ca�� skropi� jak deszcz czarny.</v><v>I wstrz�sn�a mn� rozkosz jak ziemi� po deszczu,</v><v>gdy czuje nabrzmiewanie kie�kuj�cych nasion.</v></stanza></poem><p>Zapad�o milczenie.</p><p>��M�j Bo�e! � powiedzia� cicho Hastings.</p><p>��Prawda, co za obrzydliwa niewiasta? � powiedzia�a Sara i wybuchn�a �miechem. � Nalej mi troch� wina, Ianie, bo mi zasch�o w gardle. Nie powinno si� recytowa� po zjedzeniu ostrych przypraw.</p><p>Nastr�j p�k� i Alex wdzi�czny by� Sarze, �e nie pozwoli�a im przeci�gn�� ani o chwil� pe�nego podziwu milczenia. Tak mog�a post�pi� tylko naprawd� wielka aktorka. Nie czekaj�c, a� kto� powie co� o tym, co si� przed chwil� sta�o, zapyta�a:</p><p>��Jak twoja r�ka, Lucy? Przypomnia�o mi si�, �e jest pi��: pi�� i r�wnowaga. Przecie� wygra�a� t� ostatni� pi�k�.</p><p>��Poczekaj� � Lucy unios�a zdrow� d�o� do czo�a. � Poczu�am, �e jestem nagle g�upim dzieckiem � powiedzia�a troch� bezradnie. � Wiedzia�am zawsze, �e jeste� wielk� aktork�, ale �eby przy kolacji, na ��danie, m�c w ci�gu u�amka sekundy� Nie, my wszyscy z naszymi zdolno�ciami jeste�my tylko dzie�mi wobec ciebie. Jeste� genialna� Pierwszy raz to komu� m�wi� Dopiero w tej chwili zrozumia�am, co to jest prawdziwy geniusz. Kiedy teraz patrz� na ciebie, nie wiem sama, czy to, co widz�, jest prawd�, czy mo�esz dowolnie si� zmienia� i by�, kim chcesz i kiedy zechcesz! � Urwa�a. � Przepraszam � powiedzia�a cicho. � Rzadko si� przejmuj�, ale�</p><p>W tej chwili w drzwiach stan�a Kate.</p><p>��Telefon z Londynu do pana Davisa � powiedzia�a p�g�osem, zbli�aj�c si� do niego.</p><p>Filip Davis nie us�ysza� w pierwszej chwili. Siedzia� nieruchomo, wpatrzony w� Lucy Sparrow. Potem s�owa pokoj�wki dosz�y widocznie do jego �wiadomo�ci, bo zerwa� si�, wyb�ka� przeproszenie i wyszed�.</p><p>��Ciesz� si�, �e nasze sztuczki spodoba�y si� szlachetnym pa�stwu! Dzi�kujemy grzecznie i k�aniamy si� nisko! � wymamrota�a Sara g�osem starej �ebraczki z tak �udz�cym londy�skim akcentem, �e wszyscy si� roze�mieli. � O czym to m�wili�my? O twojej r�ce, Lucy.</p><p>��Ju� mi troch� lepiej, chocia� jeszcze boli. Ale wierz�, �e jutro ju� b�d� mog�a ni� porusza�. Wymasujesz mi j� na noc, dobrze, kochanie? � zwr�ci�a si� do m�a.</p><p>��Oczywi�cie. � Sparrow pochyli� g�ow� i znowu przez d�u�sz� chwil� obserwowa� obrus.</p><p>�Co za obrazy! � my�la� Alex. � Co to za wymarzone obrazy do mojej ksi��ki: ona, deklamuj�ca na ��danie swojego m�a i w obecno�ci kochanka monolog kobiety, kt�ra zabi�a m�a, �eby m�c �y� z kochankiem! A ta druga, biedaczka, chwali j� i podziwia w swojej ogromnej nie�wiadomo�ci! C� to za diabelska zabawa: �ycie!�</p><p>Zacz�to m�wi� o teatrze, a po d�u�szej chwili wszed� Filip Davis. Rozmawiaj�cy nie dostrzegli go, tak cicho wsun�� si� do jadalni, ale Alex, kt�ry siedzia� naprzeciw niego, zobaczy�, �e m�ody cz�owiek jest przera�liwie blady. Usiad� i uchwyciwszy jego spojrzenie spr�bowa� si� u�miechn��. Ale u�miech ten by� tak bardzo wymuszony, �e najwyra�niej on sam da� za wygran� i �eby go czym� zamaskowa�, na�o�y� sobie kawa�ek ciasta, kt�rego nie tkn�� p�niej.</p><p>Sara spojrza�a w okno.</p><p>��Pe�nia! � powiedzia�a. � W Londynie cz�owiek z trudem dowiaduje si�, czy jest zima, czy lato na �wiecie. Kiedy to po raz ostatni widzia�am ksi�yc? Chyba p� roku temu. To najlepsza pora do uczenia si� roli. Cz�owiek chodzi po ustronnych alejkach i buduje ka�d� intonacj�. � U�miechn�a si�. � Wierz mi, Lucy, �e nad ka�dym oddechem, nad ka�dym zabarwieniem s�owa w tej roli �l�cz� ju� od paru lat. To tylko pozornie wygl�da tak pi�knie. Jestem tylko ci�ko pracuj�cym wyrobnikiem i sto razy we mnie wi�cej uporu ni� tego, co ty nazywasz talentem. My�l�, �e po kolacji �p�jd� na bezdro�a �cie�ek kr�tych, by sama z sob� w czu�ej samotno�ci rozmow� odby慔 � zarecytowa�a znowu. Podnios�a si� z krzes�a. � Id� do parku.</p><p>Alexowi wyda�o si�, �e m�wi�c to, spojrza�a na Sparrowa, kt�ry tak�e uni�s� g�ow� i przez kr�tk� chwil� patrzy� w jej oczy. I znowu wyda�o si� Alexowi, �e mign�o w nich co� jak ciche porozumienie. Ale to mog�a by� tylko halucynacja. Wszyscy podnie�li si�.</p><p>��Po�o�ysz si� chyba teraz, prawda? � zapyta� Sparrow bior�c �on� pod rami�.</p><p>��Tak. Chcia�abym tylko, �eby� mi p�niej zrobi� masa� mi�ni. Ale na razie to nie jest potrzebne.</p><p>��Pami�tajcie, pa�stwo � powiedzia� Drummond � �e po dziesi�tej Malachi spuszcza swoje wilczury i lepiej wtedy by� ju� w domu. Oczywi�cie, mo�ecie mu powiedzie�, �e b�dziecie d�u�ej, wtedy je przytrzyma.</p><p>Alex zatrzyma� si� przy drzwiach, �eby przepu�ci� wychodz�ce panie. Zauwa�y�, �e Davis zbli�y� si� do Sparrowa i zapyta�, czy b�dzie m�g� mu po�wi�ci� chwil� rozmowy.</p><p>��Oczywi�cie, m�j drogi. Odprowadz� �on� do pokoju, a potem przejd� si� po parku. Prosz� na mnie zaczeka�, dobrze?</p><p>Filip pochyli� g�ow� w podzi�kowaniu.</p><p>Za drzwiami Alex poczu� na ramieniu d�o� Drummonda.</p><p>��Id� teraz do gabinetu � powiedzia� Ian. � Wpadnij do mnie p�niej, to poka�� ci te w�dki i um�wimy si�, o kt�rej wyruszamy. Na razie chc� si� przekona�, ile b�d� mia� czasu jutro i czy mog� powierzy� moj� rann� prac� Filipowi. To znaczy, �e b�d� musia� mu przygotowa� zadania, je�eli pop�yn� z tob�, tak �eby Sparrow dosta� po po�udniu wszystko, co mu b�dzie potrzebne. Pracujemy jak jeden cz�owiek, a to zmienianie si� pomaga nam tylko, przeobra�aj�c o�miogodzinny dzie� pracy w szesnastogodzinny. Czekam na ciebie!</p><p>Kiwn�� mu r�k� i wszed� w drzwi prowadz�ce z sieni do laboratorium. Alex spojrza� na zegarek. Za dziesi�� dziewi�ta. Zatrzyma� si�. W zapadaj�cym zmroku dostrzeg� szerokie plecy Hastingsa, kt�ry rozpocz�� spacer wok� klombu, pochylaj�c si� od czasu do czasu nad kwiatami. Spoza ga��zi drzew �wieci� ksi�yc, niski jeszcze, ale okr�g�y i bia�y. By�o bardzo pi�knie i cicho. Postanowi� przej�� si� po parku i pomy�le� nad ksi��k�. To ksi�ycowe otoczenie tak�e by�o znakomitym rekwizytem do rozmy�la� o zbrodni. Za godzin� usi�dzie do pisania i b�dzie pracowa� do p�nocy. To wystarczy. Trzeba si� wyspa�, �eby rano nie drzema� w �odzi. Ostatecznie �ycie naprawd� nie sk�ada si� tylko z pracy. Ruszy� w stron� uchylonych oszklonych drzwi i pchn�� je lekko. Przed nim by� park, pe�en zapach�w i rozpoczynaj�cych si� dziwnych odg�os�w nocy ksi�ycowej.</p></section><section><title><p>VI. W �wietle ksi�yca</p></title><p>Noc by�a ciep�a, tak ciep�a, �e odczu� wyra�n� r�nic� pomi�dzy nagrzanym powietrzem ogrodu, a ch�odn�, pachn�c� kamieniem atmosfer� sieni. By�o widno. Ostre sztylety ksi�ycowego blasku przecina�y palisad� starych drzew i k�ad�y si� na kwiatach klombu, wynurzaj�c je z mroku i nadaj�c im inne kszta�ty, bardziej fantastyczne i tajemnicze. Niedaleko lekko wygi�ta �odyga nie rozkwit�ej jeszcze bia�ej r�y przypomina�a uniesiony tu��w w�a o �nie�nej w�skiej g�owie, zwr�conej ku g�rze. Ros�a ona na brzegu obramowania olbrzymiego klombu, kt�ry zajmowa� prawie ca�� woln� przestrze� przed domem i przeci�ty by� tylko po�rodku �cie�k�, prowadz�c� ku starym platanom i lipowej alei. Wok� klombu by�a ciemno��. G�sta �ciana parku wydawa�a si� jeszcze bardziej g�sta i nieprzenikniona, bo ksi�yc �wieci� spoza niej i by� wy�ej, zapl�tany w tej chwili w konarach lip.</p><p>Obok bia�ej r�y sta� cz�owiek. Alex przymru�y� oczy i przyjrza� mu si� schodz�c z szerokiego stopnia, ��cz�cego dom z parkiem. Cz�owiek ruszy� ku niemu i zatrzyma� si�. Alex pozna� Filipa Davisa.</p><p>��Czy nie widzia� pan profesora Sparrowa? � zapyta� Davis. � Czekam tu na niego � doda�, jak gdyby w formie usprawiedliwienia.</p><p>��Na pewno zaraz zejdzie. � Alex zatrzyma� si� i zapali� papierosa � Poszed� odprowadzi� �on� na g�r�.</p><p>��Tak, tak, oczywi�cie. Wiem o tym. Ale my�la�em, �e mo�e� � Joe zauwa�y�, �e m�ody cz�owiek nerwowo zaciera r�ce.</p><p>��Pi�kna noc � powiedzia� Alex, �eby co� powiedzie�. Chcia� ruszy� dalej. Powinien by� teraz spokojnie i w samotno�ci obmy�li� ca�� ksi��k� i raz jeszcze przyjrze� si� z bliska i krytycznie planowanemu przebiegowi jej tre�ci. Potem b�dzie ju� m�g� spokojnie usi��� do pisania.</p><p>��Tak, rzeczywi�cie, bardzo pi�kna� � Filip uni�s� si� lekko na palcach i spojrza� ponad jego ramieniem ku o�wietlonej sieni, z wn�trza kt�rej zabrzmia�y kroki. Ale by�a to tylko pokoj�wka Kate.</p><p>��Znowu telefon z Londynu do pana, prosz� pana � powiedzia�a i u�miechn�a si� w p�mroku do Alexa.</p><p>��Do mnie? � zapyta� Alex.</p><p>��Nie, do pana.</p><p>��O, m�j Bo�e. � szepn�� Filip, ale tak, �e Joe zdo�a� go us�ysze�. Ruszy� szybko ku drzwiom i min�wszy pokoj�wk�, znikn�� w sieni. M�oda i �adna Kate unios�a g�ow�, spojrza�a na ksi�yc i westchn�a.</p><p>��Bardzo pi�kna noc, prosz� pana, prawda?</p><p>��Tak, rzeczywi�cie� � Alex mimo woli obejrza� j� od stop do g��w i pr�dko odwr�ci� si�. � Trzeba i�� na spacer po kolacji � mrukn�� w formie zako�czenia rozmowy. Nie czas by� teraz na podszczypywanie m�odych pokoj�wek w parku. Chocia� ze wstydem m�g� stwierdzi�, patrz�c w przesz�o��, �e zdarza�o mu si� ju� w �yciu i to tak�e.</p><p>Mam swoje ma�e s�abo�ci jak ka�dy cz�owiek� � powiedzia� sobie w my�li i r�wnocze�nie, jak gdyby jego w�asna natura chcia�a mu udowodni�, �e ma s�uszno��, pomy�la� o Sarze Drummond, kt�ra w tej chwili znajdowa�a si� gdzie� w tym mrocznym parku samotna na jednej z jego wielu kr�tych alejek. Obejrza� si�. Kate znik�a, a na jej miejsce pojawi�a si� szeroka, ci�ka sylwetka m�czyzny. Sparrow. Sta� rozgl�daj�c si� po parku. Dostrzeg�szy Alexa drgn��, jak gdyby chcia� si� odwr�ci� i odej��, ale Joe ju� otworzy� usta.</p><p>��Przed chwil� by� tu pan Davis i szuka� pana. Odszed� teraz do telefonu.</p><p>��Tak. Dzi�kuj� panu bardzo� � Sparrow zszed� ze stopnia i nadal rozgl�da� si� dyskretnie, jak gdyby licz�c na to, �e nik�y blask ksi�yca nie pozwoli dojrze� ruch�w jego g�owy. � Oczywi�cie. Ma do mnie, zdaje si�, jak�� piln� spraw�. Na pewno tu wr�ci. A ja pospaceruj� troch� tymczasem.</p><p>I nie dodaj�c ani s�owa wi�cej odszed� w przeciwn� stron�, oddalaj�c si� od miejsca, gdzie sta� Alex. Po chwili znikn�� w cieniu drzew, wynurzy� si� raz jeszcze w smudze �wiat�a i znowu znikn��, tym razem na dobre. Joe s�ysza� jeszcze przez chwil� odg�os jego krok�w na pokrytej drobnym �wirem powierzchni �cie�ki. Kroki te by�y o wiele szybsze, ni� kroki cz�owieka pragn�cego �troch� pospacerowa� tymczasem�. Jak gdyby Sparrow szed� w jakim� okre�lonym kierunku i chcia� jak najpr�dzej znale�� si� u celu. Joe znowu pomy�la� o Sarze Drummond.</p><p>Ze z�o�ci� potrz�sn�� g�ow�. �To ich bardzo osobista sprawa! � pomy�la�. � Nie powinienem si� wtr�ca� do nie swoich rzeczy�.</p><p>Ruszy� z wolna wzd�u� klombu i zatoczywszy wielkie p�kole znalaz� si� pod jednym z platan�w u wej�cia lipowej alei. Sta�a tam d�uga zielona �awka, kt�r� zauwa�y� ju� za dnia. Usiad� na niej i pogr��y� si� w my�lach o swojej ksi��ce. A raczej mia� zamiar pogr��y� si� w nich, bo znowu co� stan�o temu na przeszkodzie. Siadaj�c, mia� przed sob� dom. Okna lewej strony parteru, gdzie mie�ci�o si� laboratorium i gabinet Drummonda, by�y o�wietlone, chocia� zasuni�te �aluzje nie pozwala�y dostrzec, co dzieje si� w �rodku. Pada�o z nich lekkie, ��tawe �wiat�o, krzy�uj�ce si� z zimnym ksi�ycowym blaskiem, tak �e siedz�cy m�g� dostrzec wszystko, co znajdowa�o si� pomi�dzy domem a �awk�. I w�a�nie zobaczy� jak�� posta� zd��aj�c� z wolna wok� klombu w jego stron�. W pierwszej chwili pomy�la�, �e to Filip Davis, uko�czywszy rozmow� telefoniczn�, wraca na sw�j posterunek, gdzie b�dzie oczekiwa� Sparrowa, nie wiedz�c, �e ten ostatni wyszed� ju� do parku. Ale po chwili �wiat�o pad�o na �ys� czaszk� id�cego i zaznaczy�o j� lekk� aureol�. By� to Hastings. Amerykanin szed� z pochylon� lekko g�ow�, r�ce za�o�y� lu�no za plecami i zdawa� si� zupe�nie zaj�ty swoimi sprawami, do tego stopnia, �e prawdopodobnie niewiele obchodzi�o go pi�kno nocnego parku, a na pewno nie by�by zadowolony, gdyby musia� w tej chwili rozpocz�� rozmow� z kim�, kogo pozna� zaledwie dzi� rano i z kim nie mia� �adnego naturalnego tematu do rozmowy.</p><p>Pomy�lawszy to wszystko Alex wsta� cicho i korzystaj�c z g��bokiego cienia, rzucanego przez koron� pl�tana, wszed� w mrok lipowej alei.</p><p>Wr�ci� my�lami do ksi��ki. Tak. To by�o znakomite rozwi�zanie. Morderca mia� wszystkie motywy zab�jstwa pod warunkiem� Ale� tak! Trzeba b�dzie tylko ukaza� dok�adnie t�o, na kt�rym rozegraj� si� wypadki. Ten sam dom, podobni ludzie, to samo skrzy�owanie interes�w i nami�tno�ci�</p><p>Rozmy�laj�c zag��bia� si� coraz dalej w park i odruchowo skr�ci� w t� sam� �cie�k�, kt�r� za dnia szed� z Drummondem. W pewnej chwili stan��. Znajdowa� si� teraz na samym skraju parku, tu� przed punktem, gdzie �cie�ka ko�czy�a si� przy owym stoliku i �awce, na kt�rej siedzieli po po�udniu. By�o bardzo ciemno. Gdzie� w g�rze odezwa� si� wielki ptak nocny. Hukn�� przera�liwie i za�omota� skrzyd�ami w ga��ziach niewidzialnego, ogromnego drzewa. Potem zrobi�o si� zupe�nie cicho.</p><p>Lecz Alex nie poruszy� si�. By�by przysi�g�, �e przed chwil� doszed� go d�wi�k s��w wypowiadanych gwa�townym, przyciszonym szeptem. Spojrza� przed siebie, staraj�c si� zobaczy� co� w ciemno�ci. Id�c nieomal na palcach, zrobi� jeszcze kilka krok�w do miejsca, gdzie zakr�t �cie�ki zakryty by� k�p� krzak�w. Stan�� za nimi i spojrza�. �wiat�o ksi�yca pada�o wprost na powierzchni� stolika, kryj�c w cieniu �awk�. Ale nawet ten nik�y blask wystarczy�, �eby w bia�ej plamie po�r�d mroku rozpozna� sukni� Sary Drummond. Obok niej siedzia� jaki� cz�owiek, kt�rego twarzy nie m�g� rozr�ni�.</p><p>Alex chcia� cofn�� si� natychmiast. Nie pods�uchiwa� jeszcze nigdy w �yciu i uwa�a� za nikczemno�� wdzieranie si� bez zaproszenia w cudze sprawy. Ale s�owa, kt�re us�ysza�, zatrzyma�y go w miejscu.</p><p>��Wola�abym, �eby�my wszyscy umarli: on i ty, i ja! � powiedzia�a Sara.</p><p>��Mo�e i ja bym wola�. � To by� Sparrow. Pozna� od razu twardy, pozornie spokojny ton jego g�osu. � To straszne, ale wydawa�o mi si�, �e mnie kochasz. By�em idiot�.</p><p>��Och, Haroldzie� � W tym wykrzykniku kry�o si� tyle zm�czenia, �e cz�owiek, do kt�rego zwr�ci�a te s�owa, wsta�.</p><p>��Wiem. Teraz wiem wszystko. Gdybym wiedzia� wtedy� Gdybym wiedzia�, �e zosta�em u�yty tylko po to, �eby� mog�a jeszcze raz sprawdzi�, �e �aden uczciwy cz�owiek nie mo�e ci si� oprze�. Masz swoje pi�kne zabawy. Mo�e s� s�uszne i uczciwe? Ale ja ich nie rozumiem. Ja� ja po prostu nie rozumiem ich. Zdradzi�em �on� dla ciebie, zdradzi�em jego, Iana� Jestem pod�y� Nie umiem ju� patrze� ludziom w oczy, nie wiem, co m�wi�. Ale, niestety, kocham ciebie� A ty, ty kochasz jego. I m�wisz mi to spokojnie. Teraz!</p><p>��Ale zrozum przecie�� � powiedzia�a Sara. � Zrozum, �e w �yciu tak bywa. Mo�e i ja my�la�am, �e� � Umilk�a. Potem zdecydowanie, jak gdyby postanowi�a przeci�� t� sytuacj� raz na zawsze i ponie�� wszystkie konsekwencje, bez wzgl�du na to, jak trudne jej si� wydadz�, powiedzia�a: � S�uchaj! Nie umiem ci powiedzie� nic wi�cej. Chcia�am si� z tob� tu spotka�, bo tak d�u�ej nie mo�e by�. Przyjecha�am z Londynu, �eby ci to powiedzie�. Tak. Kocham Iana. Nigdy si� go nie wyrzekn�. Zrobili�my b��d oboje. Ty� ty musisz wr�ci� do� Lucy, a ja� ja zapomn�. Nigdy ode mnie nie us�yszysz ju� s�owa o tym, o naszych sprawach. Ani ja od ciebie. Musisz �y�, jakby nic si� nie sta�o. Jakby to by� sen. To jedyne wyj�cie. Wierz mi.</p><p>��Ale ja ciebie kocham! � Sparrow znowu wsta�, jakby nie mog�c usiedzie� na miejscu. � Kocham ciebie i nie mog� tak �y�! Nie b�d� m�g� patrze� na ciebie codziennie, pami�ta� i m�wi� sobie: �Wszystko to mi si� �ni�o!� Po prostu nie b�d� m�g�! � Urwa�. � Co� musi si� sta� � powiedzia� cicho, bardziej do siebie ni� do niej. � Co� musi sta� si� ze mn�, z nami, z nim. P�jd� do niego, powiem wszystko, a potem odejd� i nigdy go ju� nie spotkam!</p><p>��A czy pomy�la�e� przy tym o mnie? � zapyta�a Sara spokojnie. � Czy s�dzisz, �e to najszlachetniejsze, co m�czyzna mo�e zrobi�: i�� do m�a swojej kochanki i donie�� mu o tym?</p><p>��Co? � Sparrow roze�mia� si� cicho, nieweso�ym, szorstkim �miechem. � Najszlachetniejsze? W tej sytuacji nic nie mo�e by� szlachetne. Ju� nigdy. Musz� p�j�� do Iana i musz� mu powiedzie� �e nie mog� z nim dalej pracowa�. A co mog� mu powiedzie� innego?</p><p>��Nie wiem. Tysi�c rzeczy, pr�cz tej jednej. Tego nie zrobisz, nie mo�esz tego zrobi�. Chyba �e chcesz si� na mnie zem�ci�?</p><p>��A Lucy? � zapyta� nagle jak ch�opiec. � Przecie� ona chyba wie?</p><p>��Co wie? � W g�osie Sary by�o przera�enie.</p><p>��Wie, mo�e domy�la si�. Przecie� ja� ja ju� od dawna zmieni�em si� w stosunku do niej� Nie jestem aktorem. Nie umiem gra�. Staram si� by� dla niej dobry, jak najlepszy, bo wiem, �e jestem pod�y, ale chyba ona musi odczuwa�, �e� �e� � Umilk�. Potem powiedzia� prawie ze zdumieniem: � Przecie� doprowadzi�a� do tego, �e ju� jej nie kocham. Jak to si� mog�o sta�?</p><p>Milczeli przez chwil� oboje.</p><p>��Haroldzie� � powiedzia�a Sara mi�kko i a� Alex przygryz� warg�, rozumiej�c, �e teraz zacznie si� wielka ofensywa tej wielkiej aktorki. � Haroldzie, przecie� m�wisz, �e mnie kochasz� A ja nie mog� rzuci� Iana. Zrozumia�am wszystko. Nie mog�abym by� szcz�liwa z nikim, nawet z tob�� Tamto by�o� by�o cudowne i musia�o si� sko�czy�. Wszystko na �wiecie si� ko�czy i wszystko pozostawia smutek. Ale czy to znaczy, �e musimy by� wrogami, �e musimy szarpa� si� w pogoni za nieosi�galnym i nie b�dziemy chcieli zrozumie�, �e i tak otrzymali�my wi�cej, ni� nam by�o przeznaczone. Cz�owiek grzeszy. Wiem o tym na pewno wi�cej ni� ty. Jestem s�absza ni� ty. Przesz�am przez wi�cej upokorze� i rado�ci w moim �yciu ni� ty. Nie jestem ju� dziewczyn�. Mam trzydzie�ci pi�� lat. Chcia�am by� szcz�liwa. My�l�, �e i tobie da�am troch� rado�ci. Ale nie chcia�am rani�, depta� i zabija� niewinnych. Ani Ian, ani Lucy nigdy nie mog� si� o tym dowiedzie�. To nie ich wina i nie powinni by� nieszcz�liwi. A przecie� b�d�. Do jednej zbrodni przeciwko nim do�o�ymy drug�, gorsz� nawet. To my musimy ponie�� ten ca�y ci�ar�</p><p>��Ale ja nie mog� � podni�s� g�os. � Ja nie mog� tak �y� ju� d�u�ej! Jeszcze dzi� p�jd� do Iana i powiem mu, �e jutro musz� wyjecha�. Niech my�li, co chce. Mo�e masz s�uszno��, jestem ci na pewno winien dyskrecj�, je�eli ju� inaczej nie mo�emy m�wi� o tym, co nas ��czy�o. Nie powiem mu. To znaczy, b�d� si� stara� mu nie powiedzie�. Nie wiem, czy potrafi�. Mo�e zabi�by mnie za to. Ale by�bym wtedy szcz�liwszy ni� teraz.</p><p>��Uspok�j si� � Sara wsta�a. � Musz� i��. Zosta� tu jeszcze chwil�. Nie trzeba, �eby kto� m�g� pomy�le� Szczeg�lnie teraz.</p><p>��Wyjad�! � Sparrow usiad� na �awce i Alex domy�li� si�, �e trzyma g�ow� w d�oniach. � Wyjad� do Ameryki i nie wr�c� tu. A do Lucy napisz� ze statku. Nie powiem jej, o kogo chodzi, b�d� spokojna. Ale powinna mnie zrozumie�. Nie jestem ju� jej wart. Splami�em� Zreszt� my�l� tylko o tobie. Niestety: tylko o tobie.</p><p>��Na mi�o�� bosk�! � powiedzia�a Sara. � B�d� m�czyzn�! Bez wzgl�du na to, co si� sta�o, b�d� m�czyzn�!</p><p>��Dobrze! � powiedzia� Sparrow g�ucho. � Rozumiem ci� doskonale.</p><p>I nie m�wi�c ju� ani s�owa wi�cej, ruszy� w ciemno�� i znikn��, zanim Sara Drummond zd��y�a co� powiedzie� Alex zamar�. Potem powoli, krok za krokiem, wycofa� si� ku �cie�ce, dr��c, aby pod nog� nie trafi�a mu �adna sucha ga��zka. Ale siedz�ca na �awce kobieta zanadto by�a pogr��ona we w�asnych burzliwych my�lach, aby mia�a zwraca uwag� na cokolwiek, co dzia�o si� wok� niej.</p><p>Wydostawszy si� na alej�, lipow� Alex przyspieszy� troch� i przesta� i�� skradaj�cym si� krokiem. Z daleka dobieg� go szum morza. Ksi�yc sta� ju� nad drzewami ca�y ogr�d zmieni� si� w srebrno � czarny labirynt niezrozumia�ych kszta�t�w. �Biedny Ian. Powiedzia�, �e jest szcz�liwy� M�drzy starzy Grecy, kt�rzy m�wili, �e nikogo nie trzeba zwa� szcz�liwym, p�ki nie zako�czy swego �ywota w szcz�ciu��. W gabinecie na parterze nadal p�on�o �wiat�o. Ian walczy� ze swoimi problemami, nie wiedz�c nic i niczego nie przeczuwaj�c. Alex spojrza� na zegarek. W nik�ym �wietle dostrzeg� tylko jedn�, skierowan� w d� wskaz�wk�. P� do dziesi�tej.</p><p>Doszed� do �awki pod platanami i usiad� na niej �a�uj�c, �e ruszy� si� z niej kiedykolwiek. Wok� klombu spacerowa�y teraz dwie postacie. Filip i Hastings. Byli blisko:</p><p>��Oczywi�cie � powiedzia� Hastings � nie nalegam na pana. Ale taki zdolny, m�ody cz�owiek by�by nam nies�ychanie potrzebny. Wie pan przecie�, �e w naszym laboratorium uniwersyteckim pracuj� ludzie z ca�ego �wiata. Z ca�� lojalno�ci� dla mego przyjaciela Drummonda i dla profesora Sparrowa musz� przyzna�, �e wiele mo�e si� pan przy nich nauczy�. Ale otwarte �ycie i wielkie perspektywy s� jednak u nas. Po prostu u nas jest wi�kszy rozmach i zdolny cz�owiek mo�e przeskakiwa� szczeble drabiny �yciowej po kilka naraz. Nikt mu nie przeszkodzi, je�eli tylko b�dzie tego wart. Zna pan m�j adres prywatny, wi�c prosz� zadepeszowa�, je�eli tylko zechce pan przyjecha�. B�d� Odeszli i nie m�g� us�ysze� wi�cej. Obie postaci zbli�y�y si� do drzwi domu i roz��czy�y. Amerykanin wszed� do �rodka. Filip Davis po kr�tkim wahaniu ruszy� zn�w w powoln� w�dr�wk� wok� klombu. Kiedy by� blisko, zatrzyma� si�, dostrzegaj�c, by� mo�e, bia�� plam� ko�nierzyka Alexa. Podszed�.</p><p>��Przepraszam� � powiedzia�. � Ci�gle czekam na profesora Sparrowa. Czy nie widzia� go pan?</p><p>��Nie, nie widzia�em go.</p><p>��Nie wiem, gdzie m�g� si� podzia�.</p><p>��Mo�e spaceruje po parku? � powiedzia� Joe. � Nie by�o mnie tu przez d�u�szy czas, wi�c nie umiem powiedzie�.</p><p>W tej chwili dostrzeg� Sar�. Sz�a szybko, przemkn�a obok nich w ciemno�ci i znalaz�a si� w jasnym prostok�cie �wiat�a padaj�cego z oszklonych drzwi sieni. Wesz�a do domu i echo przynios�o im lekki odg�os jej krok�w na kamiennej posadzce. Filip Davis za�wieci� zapa�k� i spojrza� na zegarek.</p><p>��Dziesi�ta ju� � powiedzia� ze zdziwieniem. � Profesor Hastings rozmawia� ze mn� widocznie d�u�ej, ni� my�la�em. � Zni�y� g�os. � On wszystkich po kolei namawia, �eby wyjechali do Ameryki. Mnie, oczywi�cie, na szarym ko�cu. Ale podszed� do mnie teraz i proponowa� mi wielk� przysz�o��, je�eli wolno tak powiedzie�. M�g�bym chyba by� bogaty, gdyby to, co m�wi�, sprawdzi�o si�. � Urwa�. � To okropna rzecz, pieni�dze! � powiedzia� nagle z akcentem �ywio�owej szczero�ci. � Czasem s� tak okropnie potrzebne, i to szybko! � Wsta�. � Musia�em si� chyba jakim� cudem z nim rozmin��, to znaczy z profesorem Sparrowem. Zapukam do jego pokoju. Mo�e tam jest? Przecie� Malachi zaraz spuszcza psy. Przepraszam pana.</p><p>Ruszy� ku drzwiom domu. Alex popatrzy� za nim w zamy�leniu: dlaczego ten m�ody, sympatyczny cz�owiek jest taki zdenerwowany? Mo�e to oferta Amerykanina i mira�e bogactwa? A mo�e telefon, kt�ry otrzyma� z Londynu? Wszyscy ludzie maj� swoje k�opoty � zawyrokowa� w ko�cu, zdaj�c sobie spraw�, �e zdanie to jest r�wnie banalne, jak prawdziwe. Ruszy� w kierunku domu i dostrzeg�, �e z sieni wynurza si� profesor Hastings.</p><p>��Ju� dziesi�ta! � Alex ostrzegawczo podni�s� r�k�. � Prosz� uwa�a� na psy.</p><p>��Ach, prawda! Chcia�em spotka� profesora Sparrowa. Nie ma go u siebie ani u Iana. O, jest!</p><p>I min�wszy Alexa, zbli�y� si� ku nadchodz�cej powolnym krokiem postaci, kt�ra wynurzy�a si� z ciemno�ci i sz�a w ich kierunku.</p><p>Kiedy Hastings podszed� do niego, Sparrow uni�s� gwa�townie g�ow�, jak kto� obudzony ze snu.</p><p>��Chcia�bym jeszcze dzisiaj porozmawia� z panem, je�eli b�dzie mo�na � powiedzia� Hastings. � Mamy przecie� �wiatowy kongres u nas w przysz�ym roku i mam wam obu zaproponowa� par� spraw w zwi�zku z tym. M�g�bym, co prawda, zrobi� to p�niej listownie, ale skoro jestem�</p><p>��Oczywi�cie � powiedzia� Sparrow. � Tak. Na pewno.</p><p>��Poza tym chcia�bym jeszcze z panem porozmawia� w jednej sprawie, kt�ra mo�e nas obu zainteresowa�. Zacz�li�my m�wi� o tym par� dni temu og�lnikowo, ale wtedy nie chcia�em zabiera� panu czasu�</p><p>��Tak. � Sparrow potar� d�oni� czo�o. � Ja te� chcia�em z panem porozmawia�. Czy m�g�by pan wpa�� do mnie za, powiedzmy, p� godziny? Musz� jeszcze wymasowa� �onie r�k�. Mia�a dzisiaj ten wypadek i�</p><p>��Tak. Doskonale rozumiem. Jest w tej chwili dziesi�� po dziesi�tej. Wi�c za dwadzie�cia jedenasta, tak?</p><p>��Tak, b�d� czeka� na pana.</p><p>Alex usiad� na kamiennym stopniu i zapali� papierosa. Min�li go obaj wchodz�c, a Amerykanin rzuci� uwag� o nocnym powietrzu i reumatyzmie. Alex u�miechn�� si�.</p><p>Weszli i zosta� sam. Ksi�yc sta� teraz wysoko nad domem i w ogrodzie zrobi�o si� widniej. Powia� ch�odny wietrzyk. Zobaczy� zgarbion� nieco posta� zbli�aj�c� si� od strony lewego rogu domu. Obok niej post�powa�y dwa smuk�e, niewysokie cienie. Psy.</p><p>��Dziadzio Malachi? � powiedzia� Joe p�g�osem. Oba cienie b�yskawicznie wysforowa�y si� do przodu, ale osadzi� je w miejscu kr�tki gwizd. Wr�ci�y do nogi. Stary podszed�, trzymaj�c w z�bach swoj� nieodst�pn� fajk�.</p><p>��To ja � powiedzia�. � Pi�kn� noc mamy i widn�.</p><p>��Tak. Chcemy jutro rano wybra� si� na ryby, pan Drummond i ja. � Alex stan�� obok niego. Psy zawarcza�y cicho, ale umilk�y, kiedy ogrodnik zrobi� ma�y ruch r�k�.</p><p>��Czemu nie? Pojecha�bym z panami.</p><p>��A kiedy pan sypia, dziadku Malachi? Je�eli w nocy chodzi pan z tymi psami, a w dzie� jest praca w takim du�ym ogrodzie i w dodatku p� dnia �owienia?</p><p>���pi� w nocy. Siadam tu, a one sobie chodz�. Potem drzemi� godzink� po obiedzie i to mi wystarczy. Starzy ludzie nie musz� tyle spa�. Wy�pi� si� p�niej. � Roze�mia� si� cichym, starczym �miechem. � Wol� tu by� teraz � doda� szeptem. � Jestem spokojniejszy o pana Iana, kiedy siedz� niedaleko od niego, razem z tymi pieskami. Nikt si� tu wtedy nie przedostanie. A w domu nie ma nikogo, kto by go skrzywdzi�� � urwa� na u�amek sekundy � a przynajmniej tak skrzywdzi�, �eby si� nie m�g� potem pozbiera�.</p><p>Alex milcza�. Domy�la� si�, co stary ogrodnik chce powiedzie�. A wi�c i on wie? Sk�d? M�g� przecie� dostrzec ich kiedy� w parku. Na pewno nie pierwszy raz spotkali si� tam dzisiaj. Wsta�.</p><p>��Wi�c do jutra rana! � powiedzia�.</p><p>��Pewnie! Dobranoc panu! � Stary usiad� na progu. � Zamkn� p�niej � dorzuci� jeszcze. � Mam klucz przy sobie, a drugi wisi przy drzwiach na gwo�dziu.</p><p>��Dobranoc! � Alex wszed� do sieni i ruszy� ku drzwiom gabinetu Drummonda.</p></section><section><title><p>VII. �Nie m�g� uciec ani si� uchyli慔</p></title><p>Alex zapuka� do drzwi wychodz�cych na sie� obok wylotu schod�w, kt�re prowadzi�y z pi�tra. Nie us�yszawszy zaproszenia, zapuka� ponownie. Potem, zaniepokojony, nacisn�� klamk�. Drzwi otworzy�y si� bezszelestnie i wtedy zrozumia�, �e pukanie by�o bezcelowe. Wy�o�ono je grubymi jak poduszki ochraniaczami przeciwd�wi�kowymi.</p><p>��Przepraszam � powiedzia� � ale pukam ju� od d�u�szego czasu i�</p><p>��Och, wejd�! My�la�em, �e to Sara. By�a tu przed chwil� i siedzia�a prawie kwadrans. Wygl�da na bardzo zm�czon� tym londy�skim sezonem. By�a tak roztargniona, �e te� zapuka�a. A potem zajrza� Hastings i zrobi� to samo. � Drummond wsta� od du�ego, zarzuconego papierami sto�u. � Zapomnia�em ci powiedzie�, �e do tego pokoju si� nie puka. Bo po co? Nikt tu nie wchodzi bez potrzeby. W ten spos�b oszcz�dza si� ha�asu i m�wienia przy pracy. �ciany te� s� wy�o�one korkiem. Starzej� si� widocznie.</p><p>Wsta� i osuszy� ci�kim marmurowym przyciskiem kartk�, na kt�rej widnia�y szeregi niezrozumia�ych dla Alexa znak�w.</p><p>��M�j Bo�e � powiedzia� Joe. � A c� to za hieroglify!</p><p>��M�g�bym ci to wszystko wyt�umaczy� prostymi s�owami, bez u�ywania tych znak�w, ale i tak na nic by ci si� ta wiedza nie przyda�a. � Si�gn�� do kieszeni po klucz i otworzy� nim drzwi w przeciwleg�ej �cianie. � Tu jest nasze laboratorium! � roze�mia� si�. � A oto jego najwa�niejszy sprz�t! � Zapali� �wiat�o. Alex dostrzeg� wielki bia�y pok�j o zakratowanych oknach. Sta�o w nim kilka sto��w i oszklonych szaf, a w nich najrozmaitsze naczynia pe�ne p�yn�w i proszk�w. Na sto�ach porozstawiane by�y dziwacznie wygl�daj�ce przyrz�dy, kt�rych znaczenia nawet si� nie domy�la�. Na �cianie wisia�a czarna tablica rozdzielcza, pokryta r�nokolorowymi lampkami. Bieg�y ku niej przewody, ko�cz�ce si� b�d� przy sto�ach, b�d� uchodz�ce w �cian�.</p><p>��Tak wi�c wygl�da nowoczesna alchemia � westchn��. � My�l�, �e kiedy� by�o �atwiej poj�� te wszystkie prawdy?</p><p>��Sk�d�e. Nic si� nie zmieni�o. Ci�gle wszystko polega na tym, �e szuka si� kamienia filozoficznego, tylko �e w ka�dym stuleciu jest on inny. Ale zobacz to! � Z dum� wskaza� jedyn� nie oszklon� szaf�. Wymalowana by�a na niej wielka trupia, przera�liwie u�miechni�ta czaszka, zaopatrzona przepisowo u spodu w skrzy�owane piszczele. Pod nimi bieg� pi�kny gotycki napis, czerwonymi jak krew literami: �UWAGA! OTWARCIE GROZI �MIERCI�!� Ian otworzy� j� i wewn�trz ukaza� si� rz�d w�dek, stoj�cych r�wno jak karabiny na stoisku. Po wewn�trznej stronie drzwi szafy przyczepione by�y przezroczyste pude�ka, pe�ne r�nobarwnych sztucznych much i najrozmaitszych hak�w, od male�kich pojedynczych, do potr�jnych ogromnych, w kszta�cie kotwic.</p><p>��No! � Alex kiwn�� g�owa. � Wystarczy dla dw�ch. Czy wiesz ju�, o kt�rej mo�emy jutro wyruszy�?</p><p>��My�l�, �e o si�dmej, je�eli nie za�pisz.</p><p>��Za nic w �wiecie, ale na wszelki wypadek obud� mnie, kiedy wstaniesz.</p><p>��Dobrze! � Ian zamkn�� szaf�. � Musz� potem przejrze� jeszcze haki i dopasowa� do nich linki, �eby nie mie� roboty w �odzi. A teraz do pracy!</p><p>��Ja te� popracuj� troch� � mrukn�� Alex. � Zdaje si�, �e moje najnowsze, genialne arcydzie�o powstanie tu, pod twoim dachem.</p><p>��Wieki o tym b�d� pami�ta�y! � u�miechn�� si� Drummond. Przeszli do gabinetu. Alex podszed� do drzwi i odwr�ci� si�.</p><p>��Pami�taj, obud� mnie od razu, kiedy tylko przetrzesz oczy!</p><p>Stoj�c z r�k� na klamce, dostrzeg� w rogu pokoju wielk�, troch� staro�wieck� kas� ogniotrwa�� o uchylonych grubych drzwiczkach.</p><p>��Na pewno nie zapomn�!</p><p>��Dobranoc!</p><p>��Dobranoc!</p><p>Zamkn�� za sob� drzwi gabinetu i ruszy� na g�r�.</p><p>Otworzywszy drzwi swego pokoju, zapali� �wiat�o. Maszyna sta�a na stoliku, zapraszaj�co szczerz�c klawisze. Alex zdj�� marynark�, krawat i buty. Si�gn�� pod ��ko po nocne pantofle i narzuci� na koszul� flanelowy szlafrok. Kiedy siada� za sto�em, zegar uderzy� dwa razy. P� do jedenastej.</p><p>Joe przesun�� wiersz i pod s�owami Rozdzia� pierwszy napisa�: Przed uniesieniem kurtyny, a potem znowu przesun�� wiersz i rozpocz��: �Tego dnia Joe Alex uko�czy� trzydzie�ci pi�� lat��</p><p>Pisa� oko�o dwudziestu minut, gdy kto� zapuka� do drzwi. Joe ogarn�� po�y szlafroka i wsta�. Spojrza� na zegar. Brakowa�o dziesi�ciu minut do jedenastej.</p><p>��Prosz�!</p><p>Drzwi uchyli�y si� lekko.</p><p>��Bardzo przepraszam� � powiedzia�a p�g�osem Lucy Sparrow � ale us�ysza�am, �e pan pisze na maszynie�</p><p>��Prosz�, niech pani wejdzie.</p><p>��Nie, nie. � Jestem w szlafroku. Czy m�g�by mi pan po�yczy� kilka kartek papieru maszynowego? Musz� napisa� list, a mam unieruchomion� r�k�, wi�c spr�buj� wystuka� jednym palcem.</p><p>��Ale� oczywi�cie! � Wzi�� ze sto�u kilkana�cie kartek i poda� jej przez pr�g. Lucy ubrana by�a w d�ugi b��kitny szlafrok, wspaniale kontrastuj�cy z jej jasnymi w�osami.</p><p>��Dzi�kuj� i przepraszam. Dobranoc. � Cicho zamkn�a drzwi.</p><p>��Dobranoc� � powiedzia� troch� za p�no Alex. C� to za pi�kna dziewczyna! Zimna, grecka uroda. Podszed� do lustra i wzruszy� ramionami. C� one widz� wszystkie w tym Sparrowie? Przecie� to zupe�ny ob��d! Westchn�� i znowu usiad� za sto�em. Pisa� p� godziny bez �adnej prawie przerwy, z rosn�cym zadowoleniem. Ksi��ka, sz�a �atwo, sk�adnie i sama ukazywa�a coraz to nowe, potrzebne szczeg�y, co by�o oznak�, �e plan jest rozumny. W pewnej chwili zabola�y go plecy, wsta� wi�c i rozprostowuj�c ramiona podszed� do okna. Ogromny klomb zalany by� ksi�ycowym blaskiem. Z dala drzewa wygl�da�y jak pot�ny, czarny mur oddzielaj�cy Sunshine Manor od tajemniczego nocnego �wiata. Nagle przez �cie�k� przemkn�ly dwa niskie, wysmuk�e cienie. Zatrzyma�y si�, a potem zawr�ci�y. W chwil� p�niej dostrzeg� kulist� prawie, powoln� posta�, kt�ra sun�a wzd�u� klombu, zatrzymuj�c si� przy kwiatach i ogl�daj�c je w ksi�ycowym blasku. Stary Malachi i jego dwa wierne gryfy: Joe wychyli� si� przez parapet. Pod nim p�on�o ci�gle ��te �wiat�o za zasuni�tymi zas�onami. Ian. Wysoki, jasny, pochylony nad dziwnymi znakami niezrozumia�ego r�wnania, z kt�rego wyl�gn�� si� mia�a epoka mas syntetycznych. Tajemnice siarki s�u��cej do niedawna tylko jako opa� dla szatana, kt�ry podsyca� ni� swoje ognie piekielne�</p><p>My�l o piekle przywiod�a mu na pami�� ksi��k�. Zawr�ci� do stolika i wzi�wszy do r�ki kilka zapisanych ju� stron, zacz�� je odczytywa�, robi�c tu i �wdzie k�eczka o��wkiem na znak, �e trzeba b�dzie wprowadzi� poprawki. Sko�czy�. Do tej pory by�o dobrze. Ale trzeba przemy�le� jeszcze jeden czy dwa fragmenty dramatu. Podszed� do ��ka, si�gn�� po le��ce na nocnym stoliku pude�ko papieros�w i zapali�. Ostatni papieros. To nic, p�niej zejd� do Iana. Na razie trzeba troch� pomy�le�. Po�o�y� si� w szlafroku na ��ku i przymkn�� oczy. W powietrzu czu� lekki zapach dymu papierosa, kt�ry wypala� si� pomi�dzy palcami. Alex zaci�gn�� si� mocno, potem jeszcze raz. Nie smakowa� mu. Zgasi� papierosa i znowu przymkn�� oczy. Jazda z Sar�. To dziecko. Ohydna ryba, kt�r� z�owi� Hastings. Powoli ryba zmieni�a si� w kr�low�, kt�ra oddycha�a ci�ko po zabiciu m�a. �Oto jestem�� � powiedzia�a ryba, � �Zadany cios i czyn spe�niony�� Usn��.</p><p>Obudzi� si� nie wiedz�c zupe�nie, gdzie jest. �wiat�o nad sto�em p�on�o nadal. Usiad� i przetar� powieki. Spojrza� na zegarek. Za pi�� pierwsza. O Bo�e� � rozejrza� si� bezradnie i si�gn�� po papierosy. Nie. Nie by�o ju� ani jednego. Mo�e rozebra� si� i usn��? Ale ostatni papieros w wannie by� nieodzowny. Podszed� do okna. Ian ju� na pewno �pi. Nie. �wiat�o p�on�o nadal. Jak�e on chce �owi� rano, je�eli do tej pory pracuje?</p><p>Podci�gn�� po�y szlafroku i cicho otworzy� drzwi. Dom spa�. Nigdzie nie by�o s�ycha� najmniejszego szelestu. Nad schodami p�on�a male�ka lampka nocna. Nie zamykaj�c swoich drzwi Alex na palcach min�� pusty pok�j i uj�wszy por�cz schod�w zacz�� schodzi� cicho. Na zakr�cie zatrzyma� si�. Jaki� d�wi�k? Nie. To musia�o by� przewidzenie. Zszed� na d�. Schody zaskrzypia�y ostro. Drzwi gabinetu Iana by�y uchylone. Ale �wiat�o nie pali�o si�. Musia� je zgasi� przed chwil�. Mo�e jest w laboratorium? Wszed� i stan�� niezdecydowanie. Przez story s�czy� si� lekki ksi�ycowy blask, tak nik�y, �e zaledwie zdo�a� odr�ni� siedz�c� za sto�em posta� w bia�ej koszuli.</p><p>��Ianie?� � powiedzia� Alex.</p><p>Posta� za sto�em nie poruszy�a si�. W tej samej chwili us�ysza� za sob� co� jak st�umiony oddech i r�wnocze�nie wszystko znikn�o. Pozosta�o g�uche, r�wnomierne huczenie w g��bi czaszki i barwne, �agodne ko�a, kt�re wirowa�y, wirowa�y, wirowa�y� gdy osun�� si� w nieprzeniknion� ciemno��.</p></section><section><title><p>VIII. Wszyscy w domu �pi�</p></title><p>Ko�a zgas�y, znikn�y i w g�owie rozr�s� si� b�l. Alex otworzy� oczy. Nie wiedzia�, gdzie jest. Nie m�g� sobie niczego przypomnie�. Le�a� na jakim� dywanie. Dotkn�� d�oni� ty�u g�owy.</p><p>��Uderzy� mnie kto�� � wyszepta�. � Dlaczego mnie uderzy�?</p><p>I nagle wszystko powr�ci�o. Wsta�. Szum mija�. Rozejrza� si�. W ksi�ycowym blasku posta� za sto�em nadal siedzia�a nieruchomo.</p><p>��Ianie! � szepn�� i poczu� gwa�towny skurcz w gardle. � Gdzie jest kontakt? Nie dotyka� lampy na biurku� Nie dotyka� lampy na biurku. Na pewno przy drzwiach�</p><p>Zacz�� wodzi� r�k� po �cianie. Jest. Nacisn��. Pok�j zala�o �wiat�o z du�ej mlecznej lampy zawieszonej pod sufitem.</p><p>Ian Drummond siedzia� za sto�em, a w�a�ciwie nie siedzia�, na wp� le�a� z g�ow� opart� o jego powierzchni�. Czuj�c, �e w�osy je�� mu si� na g�owie, Alex podszed� bli�ej i zobaczy��</p><p>Po�rodku bia�ej koszuli widnia�a na plecach siedz�cego wielka plama krwi, a wewn�trz niej tkwi� wbity g��boko n� o srebrzystej, metalowej r�koje�ci. Krew sp�yn�a na oparcie fotela i utworzy�a du�� ciemn� plam� na dywanie. Nie mog�c oderwa� oczu od tej plamy, Alex zbli�y� si�.</p><p>�Musz� zobaczy�, czy �yje� � pomy�la� rozpaczliwie: � Musz�!�</p><p>Ian mia� oczy na wp� otwarte. By�y zupe�nie nieruchome i na dnie ich czai�o si� co�, jak wyraz bezbrze�nego, spokojnego zdumienia. Jedna r�ka trzyma�a kurczowo brzeg sto�u, jak gdyby chcia� si� pod�wign��, nim g�owa opad�a i przesta�a rozumie�. W drugiej trzyma� pi�ro. Przed nim le�a�a kartka, a na niej jakie� s�owa, jak gdyby pocz�tek listu. Z boku porozk�adane by�y na stole pude�ka z haczykami i przyn�ty. Lecz Alex dostrzeg� to, nie rozumiej�c i nie widz�c jeszcze niczego pr�cz tych nieruchomych zdumionych oczu. Przem�g� si� i wyci�gn�� r�k�. Dotkn�� czo�a Drummonda. By�o zimne, tak zimne, �e pozornie wydawa�o si� niemo�liwe, aby w tym ciep�ym pokoju cz�owiek m�g� by� tak zimny nawet po �mierci.</p><p>��On umar�� umar�� � szepn�� Joe i opu�ci� r�k�. Zbyt wielu umar�ych widzia� w �yciu, aby nie wiedzie�, �e �adna pomoc nie jest ju� potrzebna. �Pomoc? Gdzie jest kartka? Kartka, kt�r� mi da� Parker? Telefon��</p><p>Wyprostowa� si� i obszed� st� doko�a, staraj�c si� niczego nie dotyka�. Nie zrobi� tego z rozmys�em. Ale zbyt wielu zbrodniarzy w jego ksi��kach pozostawia�o �lady� W jego ksi��kach? Przecie� Drummond mia� zgin�� w jego ksi��ce� Dotkn�� r�k� g�owy. �Bo�e, co si� ze mn� dzieje? � Podszed� do drzwi. � Trzeba co� robi�!�</p><p>I nagle przypomnia� sobie: �Kto� mnie uderzy�! Tu by� morderca! By�, kiedy wszed�em! � Przystan��. � Nie, musia� ju� dawno odej��. Gdyby chcia� mnie zabi�, zabi�by ju�� Malachi? Stary Malachi i jego psy��</p><p>Wyszed� do ciemnego hallu. W �wietle padaj�cym z drzwi gabinetu herbowa tarcza Drummond�w wynurzy�a si� z mroku wraz ze skrzy�owanymi w��czniami, kt�re stanowi�y jej g��wny motyw. �Ostatni Drummond� przebity� no�em� Znam ten n�?� Sk�d go znam?�</p><p>Uj�� s�uchawk� aparatu i nakr�ci� numer. Odezwa� si� daleki g�os.</p><p>��Czy posterunek policji?</p><p>��Tak. Tu dy�urny policjant, Malisborough.</p><p>��Tu Sunshine Manor � powiedzia� Alex odzyskuj�c g�os. � Moje nazwisko brzmi Alex. Chc� si� natychmiast po��czy� z inspektorem Parkerem ze Scotland Yardu.</p><p>��Tak, prosz� pana. Chwileczk�.</p><p>Znowu trzask, drugi, trzeci.</p><p>��Hallo? � odezwa� si� spokojny, trze�wy g�os i Alex uczu� ogromn� ulg�, chocia� dopiero teraz zaczyna� rozumie�, i ogarn�a go rozpacz.</p><p>��To ja, Joe � powiedzia� cicho. � Ian nie �yje!</p><p>��Co? � powiedzia� Parker. � Nie �yje? Zamordowany?</p><p>��Tak. Na pewno.</p><p>��Zaczekaj chwil�. Zaraz wr�c�.</p><p>Joe us�ysza� daleki, przyt�umiony g�os:</p><p>��Jones!</p><p>Odpowied� by�a nieuchwytna. I znowu Parker m�wi� do kogo�:</p><p>��Lekarz, fotograf, daktyloskop. Jedziemy!</p><p>I znowu g�os do s�uchawki:</p><p>��Za godzin� b�d� na miejscu. Czy wiesz, kto to zrobi�?</p><p>��Nie � powiedzia� Alex. � Znalaz�em go w tej chwili w jego gabinecie. Wszyscy w domu �pi�. Nikt jeszcze nie wie.</p><p>��Poza morderc� � mrukn�� Parker. Potem po sekundzie wahania: � Je�eli mo�esz, przypilnuj, �eby nikt tam nie wchodzi�. Nie bud� nikogo do naszego przyjazdu. Niechaj Malachi nie zamyka swoich ps�w.</p><p>��Dobrze.</p><p>��Ju� jad�.</p><p>��Tak.</p><p>Po tamtej stronie s�uchawka opad�a na wide�ki. Alex odwr�ci� si� od aparatu. Przed nim by�a mroczna sie�, a z lewej strony pada�o �wiat�o przez uchylone drzwi gabinetu.</p><p>Staraj�c si� nie patrze� w tamt� stron� min�� je, podszed� do oszklonych drzwi, kt�re prowadzi�y do parku, i wyjrza�. Ksi�yc �wieci� nadal, chocia� ju� z innej strony. Joe odnalaz� wisz�cy na grubym haku wielki klucz o starodawnym wygl�dzie. W�o�y� go w zamek. Zgrzyt rozleg� si� tak g�o�no, �e wyda�o mu si�, jakby w ca�ym domu zazgrzyta�y klucze. Okropne �elazne echo. Nacisn�� klamk�. Siedz�cy na progu cz�owiek w baranim futrze uni�s� g�ow�. Ps�w nie by�o wida�.</p><p>��Malachi� � powiedzia� Alex szeptem.</p><p>Posta� drgn�a i zerwa�a si�.</p><p>��Co si� sta�o? � zapyta� troch� nieprzytomnie staruszek. M�wi� r�wnie cicho jak Alex, jak gdyby przyjmuj�c ten ton jako konieczno�� nocy.</p><p>��Pan Ian� pan Drummond nie �yje.</p><p>��Co? � powiedzia� Malachi. � Co takiego?</p><p>W tej chwili nadbieg�y psy. Stan�y przy nim i nagle jeden wst�pi� na pr�g i wsun�wszy g�ow� do sieni obok stoj�cego Alexa, zawy� cicho i kr�tko.</p><p>��Nie �yje � powiedzia� Malachi Lenehan i prze�egna� si�. � Pan Ian nie �yje�</p><p>Opu�ci� g�ow�. Potem podni�s� j�.</p><p>��Zaraz przyjedzie pan inspektor Parker. � Alex po�o�y� mu r�k� na ramieniu. � Zamordowali go�</p><p>��Zamordowali go � stary cz�owiek spojrza� na niego. Alex zobaczy�, �e w �wietle ksi�yca oczy jego b�yszcz� srebrnymi �zami, kt�re �cieka�y po nieruchomych pomarszczonych policzkach.</p></section><section><title><p>IX. �Szanowny panie profe��</p></title><p>Noc trwa�a jeszcze, ale ju� wkr�tce musia� nadej�� wczesny letni �wit, a z nim s�o�ce i jasna ziele� drzew za oknem.</p><p>Inspektor Ben Parker sta� w rogu pokoju pod oknem i patrzy�.</p><p>��M�j Bo�e� powiedzia� cicho.</p><p>Wszystko trwa�o nadal nie zmienione. B�ysn�� flesz fotografa. Alex przymkn�� oczy. Ostatnie zdj�cie profesora Iana Drummonda, zas�u�onego badacza brytyjskiego. Potem dwaj sanitariusze unie�li ostro�nie cia�o i z�o�yli na noszach.</p><p>��Na razie mog� powiedzie� tylko tyle � mrukn�� niski, �ysy doktor Berkeley, kt�ry zatrzyma� si� w drzwiach nim ruszy� ze zw�okami � �e �mier� nast�pi�a natychmiast. Kilka uderze� tym lancetem�</p><p>��Kilka? � powiedzia� Alex i nagle odetchn�� g��boko. � Trzy?</p><p>��Tak� � Doktor spojrza� na niego ze zdumieniem. � Czy policzy� pan ci�cia na koszuli? By�a tak przesi�kni�ta krwi�, �e�</p><p>��Nie� Nic. � Joe potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��Niech pan jak najszybciej przedzwoni mi wyniki, doktorze � powiedzia� Parker.</p><p>��Oczywi�cie. � Doktor wyszed�.</p><p>Parker ruszy� za nim do drzwi. � Jones! � zawo�a� p�g�osem do stoj�cego w sieni m�odego, pyzatego cz�owieka w cywilu.</p><p>��Tak, szefie.</p><p>��Czy daktyloskop wzi�� ju� odciski wszystkich?</p><p>��Pi�� minut temu, szefie.</p><p>��Dobrze.</p><p>Fotograf sk�ada� swoje przyrz�dy i na palcach wysun�� si� z pokoju.</p><p>��B�d� za trzy godziny! � powiedzia� wychodz�c.</p><p>��Tak. � Parker zrobi� krok naprz�d. � Powi�kszenia sto�u, tej plamy na pod�odze i ca�a reszta.</p><p>��Oczywi�cie.</p><p>Zostali sami. Joe patrzy� na puste miejsce za sto�em. Plama krwi na pod�odze zd��y�a ju� pociemnie�.</p><p>��Jones! � zawo�a� Parker.</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Czy wszyscy s� w swoich pokojach?</p><p>��Tak.</p><p>��Uprzed�, �e nied�ugo b�d� prosi� obecnych o kilka s��w. Wszyscy s� ju� ubrani, prawda?</p><p>��Zdaje si�, �e tak. � Wyszed�.</p><p>��Kiedy wszed�em do niej, pani Drummond by�a ju� ubrana � powiedzia� Parker. � Co mia�e� na my�li m�wi�c o tych trzech uderzeniach?</p><p>��Nic, to znaczy, my�l�, �e to nonsens. Sara Drummond wczoraj recytowa�a fragment sztuki, gdzie to by�o�</p><p>��To mo�e zaczeka�. � Parker podszed� do niego. � Joe, wiem, jak si� czujesz. Wierz mi, �e ja my�l� i czuj� to samo co ty. Ale Iana nic ju� nie wskrzesi. Jedno, co nam pozosta�o, to znale�� morderc�. Jeste� mi bardzo potrzebny w tej chwili. By�e� tu wczoraj przez ca�y dzie�. Odnalaz�e� go. Mo�esz bardzo pom�c. Umiesz my�le� przecie�. My�l razem ze mn�.</p><p>Usiad� na krze�le przy ma�ym stoliku stoj�cym pod oknem. R�k� wskaza� mu drugie krzes�o. Wyci�gn�� notes.</p><p>��Zbierzmy pierwsze fakty � powiedzia�. � Ten pok�j: Ian siedzia� trzymaj�c w r�ce pi�ro. Przed sob� mia� zacz�ty list� � Wsta� i podszed� do sto�u. Nie dotykaj�c niczego pochyli� � si� nad kartk�. � �Szanowny panie profe�� � odczyta�. � Potem jest ostra linia w d� i kleks. To znaczy, �e zosta� ugodzony w chwili, kiedy pisa�. To jest pewne. Pi�ro mia� zaci�ni�te w r�ce. Morderca musia� dzia�a� szybko. Nie m�g�by sobie pozwoli� na uk�adanie r�ki. Ka�dej chwili m�g� go tu kto� zaskoczy�. Zreszt� wida�, �e pi�ro zsun�o si� w trakcie pisania. Dwa: Ian zabity zosta� no�em lekarskim, je�eli oczywi�cie sekcja nie powie nic innego. Ale chyba nie. M�wisz, �e widzia�e� wczoraj ten n� albo bardzo podobny. �e nale�a� do Lucji Sparrow. Zaraz sprawdzimy. � Podszed� do drzwi: � Jones!</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��Gdzie by� ten n�? � zapyta� Alexa.</p><p>��Powinien by� w ma�ej walizeczce sk�rzanej w garderobie ��cz�cej pokoje pani Drummond i pani Sparrow. Zreszt� ona sama powie to najlepiej.</p><p>��Przynie� go � powiedzia� Parker. � Zapytaj pani Sparrow, czy wszystko w jej walizce jest w porz�dku? Albo czekaj. Nie id�.</p><p>Zamkn�� drzwi i zawr�ci�.</p><p>��Joe � powiedzia� � stracili�my p� godziny na uspokajanie domownik�w, ogl�dziny lekarza i ceregiele daktyloskop�w. Rozejrzyjmy si� jeszcze. Podejd� tu. Patrzmy razem. By�e� tu wczoraj wieczorem. Wszed�e� potem. Patrz, my�l! Mo�e zobaczysz co�? Ten lancet jeszcze nic nie m�wi. Wsz�dzie s� odciski palc�w. Nawet na nim. Potem dowiemy si� czego� o nich. Na razie my�lmy.</p><p>Joe wsta�. Razem zbli�yli si� do sto�u. Parker pochyli� si� nad dywanem.</p><p>��Ta plama krwi� � powiedzia�. � Widzisz?</p><p>��Widz�. � Joe nachyli� si�. Obezw�adnienie psychiczne mija�o. Zaczyna� my�le� coraz ja�niej. � Jak gdyby kto� wdepn�� samym koniuszkiem buta. O tu� dalej� jeszcze jeden odcisk na dywanie. Widocznie cofn�� si� � Wyprostowa� si�. � Kto� wdepn�� w ka�u�� krwi� i potem cofn�� si�</p><p>��Poka� swoje pantofle � Parker pochyli� si� do jego n�g. � Mo�e to ty, kiedy go znalaz�e�?</p><p>Alex uni�s� lew� stop�, potem praw�.</p><p>��Nie. � Parker pokiwa� g�owa. � U ciebie nie ma �ladu. To sam czubek buta. Oby morderca nie zauwa�y� tego�</p><p>Ale Joe nie s�ucha� go. Wpatrywa� si� w plam� krwi i bez s�owa wyci�gn�� przed siebie d�o�.</p><p>��Tam co� jest� � powiedzia�. � Zobacz.</p><p>Parker ukl�k� na dywanie. Pod zakrzep��, �lisk�, ciemnoczerwon� powierzchni� plamy wida� by�o nieregularny zarys jakiego� drobnego, zawalanego krwi� przedmiotu.</p><p>��Jones!</p><p>��Tak szefie!</p><p>��Naczynie z wod�!</p><p>��Tak jest.</p><p>Parker nie rusza� si� z kl�czek. Joe patrzy� jak urzeczony. Zdawa�o mu si�, �e dostrzega zarys cienkiego �a�cuszka. Ma�a, pe�na wody miednica znalaz�a si� w p� minuty. Alex spojrza� na Parkera. Zanurzaj�c dwa palce w czerwonej plamie inspektor przymkn�� oczy, ale potem otworzy� je szeroko i upu�ci� ma�y przedmiot do miednicy. Woda zabarwi�a si� na czerwono. Parker poruszy� nieznacznie przedmiotem, a potem potar� go chustk�. Joe wstrzyma� oddech.</p><p>Na d�oni Parkera l�ni� czerwony jak krew rubinowy wisiorek wraz z kr�tkim z�otym �a�cuszkiem.</p><p>��Czy znasz to? � zapyta� inspektor.</p><p>��Tak. � Alex kiwn�� g�ow�. � Ten wisiorek w ci�gu wczorajszego dnia mia�a na szyi Lucja Sparrow.</p><p>Parker ostro�nie roz�o�y� chustk� na stoliku pod oknem i u�o�y� na niej wisiorek. � Lucja Sparrow� � mrukn��. � Dobrze. Rozejrzyjmy si� jeszcze. � Podszed� do otwartej kasy ogniotrwa�ej. By�y w niej pouk�adane r�wno papiery w r�nobarwnych teczkach. W g�rnej przegr�dce sta�a ma�a szkatu�ka. Parker wyj�� z kieszeni drug� chustk� i ostro�nie uchyli� wieczko. � Bi�uteria � powiedzia�. � Prawdopodobnie w�asno�� Sary Drummond. A mo�e jakie� pami�tki rodzinne? � Spojrza� na st�. � Czy jeste� pewien, �e tych pieni�dzy nie by�o tam, kiedy odwiedzi�e� Iana po dziesi�tej wieczorem?</p><p>��Jestem pewien � Joe skin�� g�ow�. � Ostatecznie to si� rzuca w oczy. Spojrza�em prawie dok�adnie w to miejsce, bo Ian mia� przed sob� otwarty zeszyt, w kt�rym pisa�. Za�artowa�em nawet na temat tych znaczk�w� symbol�w, kt�rymi si� pos�ugiwa�.</p><p>Parker podszed� do sto�u. Le�a�a na nim lu�no rzucona na pude�ka z haczykami rybackimi paczka banknot�w w banderoli z napisem: 1000</p><p>��Tysi�c funt�w� Po c� by je wyjmowa� z kasy i k�ad� na stole, na tym wszystkim, co mia� tu roz�o�one? Przecie� nie mog�y mu by� potrzebne do �owienia ryb!</p><p>Zawr�ci� i spojrza� w g��b kasy.</p><p>��Tu jest miejsce jak gdyby wymarzone dla tej paczki � powiedzia�, wskazuj�c na najwy�sz� przegr�dk� kasy. � Je�eli tu nie le�a�a, to mo�na zrozumie�, dlaczego Ian pozostawi� wolne miejsce akurat z boku, a szkatu�k� postawi� w ten spos�b. Ale to tylko hipoteza. Mo�e kto� b�dzie umia� nam co� o tym powiedzie�. Klucze s� w kasie�</p><p>��M�wi� mi, �e trzymaj� tu wszystkie najwa�niejsze dokumenty � powiedzia� Alex. � Przypominam to sobie dok�adnie.</p><p>��Trzeba zobaczy�, czy nic nie brakuje. Sparrow powinien to wyja�ni� bez trudu.</p><p>Parker zawr�ci� i usiad�.</p><p>��Na razie powinni�my zaczeka� na wyniki sekcji i odciski palc�w. Zreasumujmy, co mamy w tej chwili.</p><p>��N� � powiedzia� Alex � wisiorek z rubinem, odcisk krwi na dywanie, tysi�c funt�w�</p><p>��Mamy poza tym � powiedzia� Parker � cz�owieka, kt�ry uderzy� ci� i zgasi� �wiat�o. Mamy te haczyki na stole i list.</p><p>��List, tak � Alex zmarszczy� brwi. � Ale haczyki?</p><p>��By� mo�e, dzi� jeszcze odnajdziemy dzi�ki tym �ladom morderc� � powiedzia� Parker. � Ale je�eli go dzi� nie odnajdziemy, b�dziemy musieli sobie zada� bardzo wa�ne pytanie: dlaczego Ian Drummond, kt�ry, jak wida�, sko�czy� prac� i zaj�� si� przyrz�dzaniem haczyk�w na jutrzejszy po��w, przerwa� tak�e i to zaj�cie i zacz�� pisa� list?</p><p>��M�g� przecie� przypomnie� sobie, �e nie za�atwi� jakiej� wa�nej korespondencji? A mo�e chcia� napisa� po�egnaln� kartk� do Hastingsa, kt�ry dzisiaj odje�d�a?</p><p>Parker pokiwa� g�ow�.</p><p>��My�l�, �e napisa�by t� kartk� przed albo po uko�czeniu pracy nad haczykami. Ale nie w trakcie tego. Ian by� systematyczny. Zawsze by� systematyczny i porz�dny.</p><p>Podszed� do sto�u.</p><p>��Sp�jrz. Nie ma na nim ju� nic, co by wskazywa�o, �e mia� jeszcze jak�� prac�. Prawdopodobnie z�o�y� ju� swoje papiery i roz�o�y� na stole haczyki. Wi�c sk�d ten list?</p><p>��Nie wiem � powiedzia� Alex i potar� d�oni� czo�o. � Zdaje mi si�, �e czego� tu brak. Czego�, co widzia�em wieczorem�</p><p>Parker uni�s� g�ow�.</p><p>��Nie mo�esz sobie przypomnie�?</p><p>��Nie � Joe bezradnie roz�o�y� r�ce. � Nie pami�tam. Ale tu co� by�o, czego nie widz� Zaraz� � Zastanowi� si�. � Nie. Nie pami�tam.</p><p>��Wi�c mamy � powiedzia� Parker:</p><p>1. N� operacyjny (prawdopodobnie Lucji Sparrow).</p><p>2. Tysi�c funt�w, niczym nie usprawiedliwione na stole.</p><p>3. Wisiorek we krwi (Lucji Sparrow).</p><p>4. List: �Szanowny panie profe��</p><p>5. �lad na dywanie (nie ustalony).</p><p>6. Fakt, �e morderca by� tu o godzinie pierwszej, je�eli pami�tasz, �e za pi�� pierwsza zszed�e� na d�.</p><p>7. Fakt, �e morderca nie opu�ci� do tej pory domu, a wi�c jest jedn� z os�b, kt�re tu zamieszkuj�. Rewizja ca�ego domu w poszukiwaniu obcego cz�owieka nie da�a �adnych rezultat�w. A psy Malachiego nie pozwoli�yby nikomu wymkn�� si� z ogrodu. Ca�a posiad�o�� jest otoczona policj� w tej chwili. Morderca jest tu.</p><p>8. Morderc� jest wobec tego jedna z nast�puj�cych os�b:</p><p>1. Robert Hastings,</p><p>2. Filip Davis,</p><p>3. Harold Sparrow,</p><p>4. Malachi Lenehan, bo mia� on klucz i m�g� wej�� do domu,</p><p>5. Sara Drummond,</p><p>6. Lucy Sparrow,</p><p>7. Kate Sanders, pokoj�wka.</p><p>��A kucharka? � zapyta� Joe;</p><p>��Nie by�o jej. Po kolacji posz�a do Malisborough do chorej siostry i wr�ci dopiero rano. Tak powiedzia�a pokoj�wka.</p><p>��W takim razie pozostaj� jeszcze ja � powiedzia� Joe.</p><p>��Tak. S�usznie. 8. Joe Alex, Spo�r�d tych os�b musimy wyodr�bni� morderc� i zaprowadzi� go tam, sk�d nigdy nie powr�ci. I zaprowadzimy go tam, Joe.</p><p>��Musimy, Ben.</p><p>Spojrzeli sobie przelotnie w oczy. Za oknem robi�o si� ju� szaro.</p><p>��A teraz � powiedzia� Parker � opowiedz mi kr�tko, co dzia�o si� tu wczoraj wieczorem. Nie opuszczaj niczego.</p><p>Alex otworzy� usta, ale w tej chwili do pokoju wsun�� swe pyzate oblicze sier�ant Jones.</p><p>��Stephens znalaz� co�, szefie.</p><p>��Co? � Parker uni�s� g�ow�.</p><p>Do pokoju wsun�� si� m�ody cz�owiek o kr�tko ostrzy�onej czuprynie i bardzo szerokich barach. Ubrany by� po cywilnemu. Ale Alex nie potrzebowa�by obecnej sytuacji, aby wiedzie�, �e jest to detektyw. Stephens trzyma� w roz�o�onej gazecie jaki� przedmiot.</p><p>��Mo�na, szefie?</p><p>Inspektor bez s�owa kiwn�� zapraszaj�co r�k�. Detektyw zbli�y� si�. Joe Alex zobaczy� du�y marmurowy przycisk do bibu�y.</p><p>��To on! � powiedzia� g�o�no.</p><p>��Co? � Parker zwr�ci� si� do Stephensa. � Gdzie to le�a�o?</p><p>��Za firank� na parapecie okna w korytarzu pierwszego pi�tra.</p><p>��Co chcia�e� powiedzie�, Joe?</p><p>��Ten przycisk � Alex przyjrza� mu si� dok�adnie. � Tak. Le�a� na tym stole, Ian osuszy� nim kartk�, kiedy przyszed�em. Jego mi brakowa�o.</p><p>��Tak � inspektor skin�� na Jonesa. � My�l�, �e nim w�a�nie dosta�e� w g�ow�. Bibu�a jest rozdarta jak od silnego uderzenia. Odda� to do zbadania odcisk�w palc�w, a potem niech zaraz to zwr�c�. Gdzie pracuje daktyloskop?</p><p>��W jadalni. Roz�o�y� tam wszystkie swoje graty. W samochodzie ma ciemni� i robi� mu tam powi�kszenia.</p><p>��Daj mu ten przycisk i niech zaraz go zwr�ci. B�dzie mi to potrzebne do przes�uchania domownik�w. Szukajcie dalej� Zaraz! Jones, niech ludzie przegl�daj� dyskretnie� powtarzam: dyskretnie, wszystkie buty i nocne pantofle, jakie im wpadn� pod r�k�. Chodzi o plam� krwi na samym czubku albo o �lad �wie�ego zmywania wod�. Rozumiesz, o co chodzi?</p><p>��Rozumiem, szefie. Wdepn�� w krew, co?</p><p>��Tak.</p><p>��Dobrze, szefie.</p><p>Drzwi zamkn�y si� za nimi.</p><p>��Opowiadaj � mrukn�� Parker i opar� �okcie na stoliku, tu� obok le��cego na bia�ej chustce rubinowego wisiorka.</p><p>Joe opowiedzia� mu, staraj�c si� nie opu�ci� ani jednego szczeg�u, przebieg ca�ego dnia od chwili, gdy Sara Drummond podjecha�a pod dom, w kt�rym obecnie mieszka�, swym czarnym jaguarem.</p></section><section><title><p>X. �� Trzeci cios: ofiarny��</p></title><p>Tak � powiedzia� Parker, kiedy Joe sko�czy�. � To wszystko daje du�o do my�lenia. Kiedy� oni za�atwi� te ogl�dziny lekarskie i odciski? Trzeba ju� co� robi�. W tej samej chwili Jones znowu wsun�� g�ow�.</p><p>��Dzwoni doktor!</p><p>��Nareszcie! � Parker poderwa� si� z miejsca i wyszed�.</p><p>Alex pozosta� sam. Odwr�ci� oczy od miejsca, na kt�rym wci�� jeszcze sta� fotel Iana. Plama na pod�odze by�a coraz ciemniejsza.</p><p>Drzwi otworzy�y si�.</p><p>��Mam ju� wyniki! � powiedzia� Parker. � Zabity zosta� trzema uderzeniami tego w�a�nie no�a chirurgicznego�</p><p>��Trzema? � Alex potar� czo�o. � Wi�c jednak. O, m�j Bo�e!�</p><p>��Tak. Trzema. �mier� nast�pi�a od razu. Serce przebite dwukrotnie na wylot. Trzeci, ostatni cios, by� ju� zupe�nie zbyteczny. Du�y krwotok. St�d wielka plama krwi. A zabity zosta� najwcze�niej o godzinie dziesi�tej trzydzie�ci, a najp�niej o jedenastej pi�tna�cie.</p><p>Usiad�.</p><p>��Jak to? � Alex zerwa� si� z miejsca. � Przecie� o pierwszej, kiedy zszed�em, morderca by� tu i�</p><p>Parker roz�o�y� r�ce.</p><p>��On si� nie myli, nasz drogi eskulap. Mo�na mu du�o zarzuci�. W Yardzie m�wi�, �e pije troch� za wiele. Ale nigdy si� nie myli. Musimy to przyj�� jako pewnik.</p><p>��Ale przecie� JA rozmawia�em z Ianem o dziesi�tej trzydzie�ci!</p><p>��Nie. Powiedzia�e� mi, �e godzina wybi�a, kiedy znalaz�e� si�, na g�rze. Rozmawia�e� z nim o minut� wcze�niej. Zreszt� to jest dolna granica czasu. M�g� zgin�� w ci�gu nast�pnych czterdziestu pi�ciu minut, w ci�gu ka�dej z tych minut.</p><p>��A ten cz�owiek? Ten, kt�ry mnie� � Alex dotkn�� r�k� g�owy.</p><p>��Wszystkiego musimy si� jeszcze dowiedzie�. Zaczekamy na wynik bada� daktyloskopijnych. To troch� d�u�ej potrwa, bo oni s� bardzo dok�adni i robi� powi�kszenia zdj��. Ale wszystko przyjdzie. Za wiele jest tych �lad�w, �eby�my nie mieli odnale�� prawdziwego tropu.</p><p>Joe usiad�. Parker zajrza� do swojego notesu.</p><p>��Mo�e, zanim si� to sko�czy, przes�uchamy tych, kt�rzy s� najmniej podejrzani, a w�a�ciwie s� poza podejrzeniem. Czy my�lisz, �e stary Malachi m�g�, nie teoretycznie, ale praktycznie bior�c, podej�� do Iana z ty�u i uderzy� go no�em chirurgicznym w plecy? Trzy razy? A potem spokojnie wr�ci� na pr�g domu i czeka�, a� si� to wszystko wyja�ni i oskar�� kogo� zamiast niego?</p><p>��Nonsens! � Alex potrz�sn�� g�ow�. � Malachi nie m�g� tego zrobi� i mo�esz go spokojnie wykre�li� ze swojej listy. Dlaczego mia�by zabija� Iana, kt�rego kocha� i z kt�rego rodzin� zwi�zany by� niemal od urodzenia? Przecie� to nie lokaj ani kucharz, ale prawdziwy przyjaciel trzech pokole� Drummond�w. Zreszt� to w og�le niemo�liwe. Nie taka zbrodnia i nie w ten spos�b. A zreszt�� � wskaza� le��ce na stole przedmioty. � Sk�d wzi��by ten lancet i ten wisiorek? Chyba �e Lucja Sparrow zgubi�a go gdzie�?� Gdyby� widzia� jego �zy�</p><p>��Tak. Masz racje. Nawet bez tego dowodzenia wiem, i ty wiesz, �e Malachi Lenehan tego nie zrobi�. W�a�nie dlatego chcia�bym go przes�ucha�. Jones!</p><p>��Tak, szefie � pyzata g�owa wyskoczy�a spoza uchylonych drzwi, jakby by�a przytwierdzona na spr�ynie.</p><p>��Sprowad� tu Malachi Lenehana, starego ogrodnika.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>Czekali w milczeniu. Po kr�tkim czasie Jones znowu si� ukaza�.</p><p>��Jest ju�, szefie.</p><p>��Popro� go tu.</p><p>Malachi Lenehan wszed� do pokoju pochylony, ale zaraz wyprostowa� si� i zbli�y� r�wnym, spokojnym krokiem do stolika.</p><p>��Niech pan siada, dziadku � powiedzia� Parker i wskaza� mu trzecie, nie zaj�te krzes�o.</p><p>Ogrodnik usiad�. Rozejrza� si�. Ale nie powiedzia� ani s�owa, chocia� na pewno zobaczy� rozrzucone na stole pude�ka z haczykami. Zwr�ci� oczy na Parkera.</p><p>��Pan Ian nie �yje � powiedzia� Parker g�osem tak ciep�ym, o jaki Ian by go nie podejrzewa�. � Wszyscy, kt�rzy tu siedzimy, byli�my jego przyjaci�mi. My�l� o prawdziwych przyjacio�ach, kt�rych cz�owiek ma w �yciu niewielu. Teraz zgin��. Zamordowano go, chocia� mo�emy przypuszcza�, �e w �yciu jego nie zdarzy�o si� nic, za co mo�na by�oby si� na nim w ten spos�b zem�ci�. To nie kto� skrzywdzony chcia� sobie w ten spos�b wymierzy� sprawiedliwo��, kt�rej nie m�g� osi�gn�� inaczej. Chocia� by�aby to tak�e zbrodnia, bo cz�owiek nie ma prawa kara� �mierci� drugiego cz�owieka, ale wtedy mogliby�my my�le�, �e zabitego spotka� zas�u�ony los, chocia� morderca musi ponie�� kar�. My wiemy, �e tak nie jest. Zabito najlepszego, najuczciwszego z ludzi. I musimy dowiedzie� si�, kto to zrobi�. Musimy znale�� tego morderc� nie tylko dlatego, �e Ian Drummond by� nam bliski i szanowali�my go, i kochali�my jak brata. Ale dlatego, �eby z�o zosta�o ukarane, a dobro zwyci�y�o. Tu mamy do czynienia z wielkim z�em. Jestem przekonany, �e Ian Drummond zosta� zabity tylko dlatego, �e �mier� jego by�a komu� potrzebna. Nie wiemy jeszcze komu. I to w�a�nie musimy odkry�, zebra� dowody i schwyta� zbrodniarza.</p><p>��Tak trzeba zrobi� � Malachi skin�� siw� g�ow�.</p><p>��Teraz, dziadku, niech pan skupi uwag� i opowie nam przebieg wczorajszego dnia. Kolejno i nie opuszczaj�c najmniejszych, nawet niewa�nych spraw.</p><p>��Rano wsta�em� i pojecha�em na ryby z panem Hastingsem. �owili�my d�ugo, a� do po�udnia. Pan Hastings z�owi� �adn� rybk�. Potem wr�cili�my. Razem z nim oprawia�em j�, to znaczy g�ow�, bo chce j� zabra�</p><p>��A jak �owili�cie? � zapyta� Parker. � Na haki?</p><p>Alex spojrza� na niego ze zdumieniem i nagle zagryz� wargi.</p><p>��Nie. On nie �owi tak jak ja albo pan Drummond� Oni tam, w Ameryce, lubi� �owi� harpunami na spr�one powietrze, jak z pistoletu� Strzeli� i trafi� j�, kiedy by�a blisko pod powierzchni�. A potem ci�gn�a nas, bo przy tym harpunie jest uwi�zana linka, kt�ra si� rozwija, kiedy trafiona ryba ucieka. Ci�gn�a nas tam i z powrotem po morzu, ale w ko�cu os�ab�a. A wtedy pan Hastings wychyli� si� z lodzi i uderzy� j� zwyczajnym harpunem. Przebi� j� na wylot� W samo serce dosta�a� To by�o pi�kne uderzenie�</p><p>��Tak� � Parker zrobi� jaki� znaczek w swoim notesie. � Po powrocie i oprawieniu g�owy, co by�o?</p><p>��Zdrzemn��em si� troch�. Potem poszed�em do ogrodu. Z Malisborough dwa razy w tygodniu przychodzi mi do pomocy m�ody ch�opiec. Obcina uschni�te ga��zie na drzewach i pomaga mi przystrzyga� �ywop�ot. Du�o roboty jest latem, bo ci�gle wszystko odrasta. Potem pracowa�em przy r�ach, potem poszed�em obejrze� jedn� szczepionk� obok bramy. By�o tam tych dw�ch z namiotu: Obchodzili park z daleka, polami. Widzia�em ich. W��czyli si� ci�gle. Ale pan powiedzia�, �e to pana ludzie, wi�c nie zwraca�em na nich uwagi. No i p�niej przyszed�em do kuchni na kolacj�, a po kolacji by�em u ps�w. S� zamykane na dzie� w ma�ym ogrodzeniu za moim domkiem. Nakarmi�em je i wr�ci�em do siebie, do tej rybiej g�owy. Pomajstrowa�em przy niej troch�, bo na dzi� rano mia�a by� gotowa. W ko�cu zabra�em psy i poszed�em do parku. Tam spotka�em pana Alexa. Porozmawiali�my chwil� i pan Alex odszed�. P�niej, przed sam� jedenast�, wyszed� do mnie pan Drummond.</p><p>��Co? � powiedzia� Parker. � Przed jedenast�?</p><p>��No, by�a wtedy za pi�tna�cie jedenasta� bo kiedy m�wi�em z nim, zegar na wie�y w Malisborough uderzy trzy razy. Zawsze s�ucham tych uderze� w nocy. W tak� ksi�ycow� pogod� dzwonienie s�ycha�, jakby to nie by� dwie mile, ale p� mili.</p><p>��Czy pan Drummond pyta� o co�?</p><p>��Tak. Pyta� o pogod� na jutro. Wydawa�o mu si�, �e po takiej ciep�ej nocy mo�e przyj�� burza. I o to, jakie haki zabra�? Pojedyncze czy potr�jne? Powiedzia�em, �e mo�e te nowoczesne potr�jne maj� swoje zalety, ale ja tych zalet nie widz�. Wtedy roze�mia� si� i powiedzia�, �e we�mie pojedyncze. I wszed� do �rodka.</p><p>��A dalej co?</p><p>��Nic� A mo�e jeszcze tylko tyle, �e� Ale to niewa�ne, bo je�eli pana Alexa uderzy� ten zbrodniarz o pierwszej, to pewnie go nie mog�o by� tam wtedy�</p><p>��Co? � zapyta� Parker. � Niech pan m�wi, dziadku Malachi. Wszystko mo�e si� przyda�. Na razie nie wiemy jeszcze co.</p><p>��Wi�c o jedenastej, no, mo�e za par� minut jedenasta szed�em z psami wok� klombu. Nagle poderwa�y si� i zacz�y warcze� cicho. Potem posz�y do drzwi i zacz�y w�szy�. Zajrza�em przez szyb�, ale w sieni by�o ciemno i nic nie zobaczy�em. Zaraz potem zegar w Malisborough wybi� jedenast�.</p><p>��Wi�c to mog�a by� za dwie albo trzy minuty jedenasta?</p><p>��Tak.</p><p>��Ale nie za pi��?</p><p>��Nie. Chyba nie. Zaraz potem zegar zacz�� bi�. Potem poszed�em z psami wok� domu, zajrza�em tu i tam. Wyjrza�em na schodki do przystani i zawr�ci�em. By�o widno, a noc spokojna. Zdrzemn��em si� potem troch�</p><p>��A� � Parker zawiesi� g�os � jak pan my�li, dziadku, kto zabi� pana Iana Drummonda?</p><p>Malachi podni�s� na niego swoje spokojne, szare oczy, zaczerwienione teraz troch�.</p><p>��Co my�l�? My�l�. Ale nie mog� panu tego powiedzie�, bo pan jest z policji. A kiedy m�wi si� do policji, trzeba wiedzie�. Albo widzie�, albo s�ysze�. Inaczej mo�na skrzywdzi� niewinnego.</p><p>��Niech pan si� nie boi, Malachi. Nie skrzywdzimy go. Chcemy tylko doj�� prawdy. Mo�e pan nam w tym pom�c.</p><p>Stary cz�owiek przygl�da� mu si� przez d�u�sz� chwil�.</p><p>��To nie by�a �ona dla niego � powiedzia� wreszcie. � Nie wiem, kto go zabi�. Ale pewnie, gdyby o�eni� si� z jak�� przyzwoit� pann�, a nie z tak� komediantk�, �y�by jeszcze do tej pory i pojechaliby�my dzi� na ryby. Opu�ci� g�ow� i otar� oczy r�kawem.</p><p>��Niech pan ju� idzie, dziadku � powiedzia� Parker i uj�� go pod rami�. � Zdaje mi si�, �e bardzo nam pan pom�g�. Dzi�kujemy.</p><p>Malachi machn�� r�k� i ocieraj�c �zy ruszy� ku drzwiom, odprowadzany przez Parkera. Alex odsun�� zas�on� okna. By� ju� �wit. ��d� daremnie b�dzie czeka�a na przystani, Ian Drummond nie wyjedzie na po��w. Jaka� ryba, spogl�daj�ca w tej chwili w coraz ja�niejsz� powierzchni� wody, nigdy nie dowie si�, �e zawdzi�cza �ycie komu�, kto zabi� Iana Drummonda, �owc�, kt�ry jej nie z�owi. Wzdrygn�� si�. Parker wr�ci� do pokoju i sta� przed nim.</p><p>��Jak to by�o z tymi trzema ciosami? � zapyta�.</p><p>Alex powt�rzy� mu tre�� fragmentu Orestei, wypowiedzianego podczas wczorajszej kolacji.</p><p>��Tak� � inspektor zamy�li� si�. � Ale tymczasem porozmawiamy mo�e z pani� Lucy Sparrow, kt�rej �a�cuszek, a zdaje si� i lancet s� w tym pokoju. Ale czy przes�uchiwa� j� tutaj?</p><p>��To lekarz � powiedzia� Alex. � Jest przyzwyczajona do widoku krwi.</p><p>��Mo�e masz s�uszno��. � Parker skin�� g�ow�. Zakry� rogiem chustki wisiorek i wsun�� pod ni� lancet. R�koje�� jest sfotografowana. Mo�emy zrobi� ma�y eksperyment. Jones!</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Id� na g�r� i popro� tu pani� Lucy Sparrow, je�eli mo�e tu zej��.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��I� Ju� nic. Jak poszukiwania w domu?</p><p>��Stephens i Simms badaj� wszystko po kolei, od strychu do piwnic. Nie wiemy, czy wolno przeszukiwa� pokoje go�ci i gospodarzy. Na razie nie by�o o tym mowy.</p><p>��Wstrzymajcie si� z tym. Id� po pani� Sparrow. Jones znikn��, zamykaj�c drzwi za sob�.</p><p>��Czy zauwa�y�e� � powiedzia� Parker � �e kiedy drzwi s� zamkni�te, nie dobiega tu z domu najmniejszy d�wi�k?</p><p>��Tak. Ian m�wi� mi nawet, �e do tego pokoju nie puka si�. By� bardzo uczulony na ha�as. Powiedzia�, �e tu nic mu nie przeszkadza i nic go nie rozprasza.</p><p>��Tak. Pewnie dlatego wszystkie drzwi w domu s� tak dobrze naoliwione. Straszny pok�j. Mo�na tu nawet krzycze�, nikt nie us�yszy. Korek. G�ste bia�e zas�ony. � Rozgl�da� si�. � Mo�e Ian krzykn�� wtedy? Psy maj� lepszy s�uch ni� Judzie. W tej chwili wiemy ju�, �e zabito go pomi�dzy 10.45 a 11.15. Wi�c godzina 10.57, jak chce Malachi, wypada mniej wi�cej po�rodku tego okresu i jest najbardziej prawdopodobna.</p><p>��Jest tu pani Sparrow, szefie � powiedzia� Jones.</p><p>��Popro� i zamknij za ni� drzwi.</p><p>��Tak, szefie.</p><p>Na widok wchodz�cej unie�li si� obaj z miejsc. Lucja Sparrow ubrana by�a w ciemnoszar� sukienk� i szare pantofle o bia�ej podeszwie, na w�skich, wysokich obcasach, o bia�ej podeszwie.</p><p>��Moje nazwisko brzmi Parker i jestem inspektorem Scotland Yardu � powiedzia� Ben. � Wie pani oczywi�cie o tragicznym wypadku, jaki mia� miejsce przed paru godzinami w tym domu?</p><p>��Tak � g�os Lucji by� wyra�ny i spokojny. � Pana podw�adny powiedzia� nam� mojemu m�owi i mnie, �e Ian� pan Drummond, zosta� zabity. Prosi� nas o pozostanie w pokojach. To wszystko, co wiem.</p><p>��Tak � Parker patrzy� jej prosto w oczy. � Wobec tego nie wie pani tak�e, jak zgin�� Ian Drummond?</p><p>��Nie.</p><p>��Rozumiem. � Znowu pauza.</p><p>Alex siedzia� patrz�c na Lucy i nagle zaczerpn�� g�o�no powietrza. Ale� tak! Dlaczego o tym wcze�niej nie pomy�la�? W�wczas, kiedy sta� w mroku, patrz�c na nieruchom�, zaledwie widoczn� przy stole posta�, us�ysza� za sob� oddech. To nie by� oddech Lucy ani Sary Drummond, ani jej pokoj�wki, Kate Sanders. To by� oddech m�czyzny! Nie wiedzia�, po czym to pozna�, ale wiedzia� na pewno, �e tak by�o! Oddech m�czyzny.</p><p>��Wczoraj po po�udniu � powiedzia� Parker � graj�c w tenisa dozna�a pani kontuzji, prawda? � patrzy� na jej praw� r�k�. Lucy mimowolnie unios�a j� i poruszy�a kilkakrotnie przegubem, a potem palcami. � Czy przesta�a si� ju� pani o ni� troszczy�?</p><p>��Nie. � W g�osie jej by�o lekkie zdumienie. � Troszcz� si� o ni� nadal. Przed kolacj� umiejscowi�am r�k� na prowizorycznym temblaku. Ale p�niej, po paru masa�ach, dosz�am do wniosku, �e mi�sie� nie jest naderwany, i postanowi�am rusza� ni� jak najwi�cej. Mam jutro operacj�. Jestem chirurgiem.</p><p>��Wiem � Parker sk�oni� g�ow�. � Nie trzeba by� inspektorem policji, �eby zna� pani nazwisko.</p><p>Przyj�a ten komplement bez odpowiedzi.</p><p>��Kiedy dosz�a pani do wniosku, �e ta r�ka wymaga ruchu?</p><p>��Nie rozumiem? � Opanowa�a si�. � To znaczy, b�d� panu oczywi�cie odpowiada�a na wszystkie pytania, skoro reprezentuje pan prawo.</p><p>��Dzi�kuj� pani.</p><p>��O co pan pyta�? O to, kiedy dosz�am do wniosku, �e powinnam ni� porusza�? Dzi�, kiedy zbudzi� mnie pana podw�adny.</p><p>Parker uni�s� brwi.</p><p>��Przepraszam � powiedzia� � ale wydawa�oby si�, �e w takiej chwili, obudzona przed �witem tak� wiadomo�ci�, powinna pani my�le� o wszystkim, ale nie o tym? Jak mam to sobie wyt�umaczy�?</p><p>��Czy�bym by�a podejrzana o zab�jstwo Iana Drummonda? � zapyta�a Lucja spokojnie. � Je�eli tak, prosz� pozwoli� mi si� porozumie� z moim radc� prawnym. Zdaje si�, �e przys�uguje mi to prawo.</p><p>��Oczywi�cie, �e tak. Gdyby by�a pani podejrzana o to zab�jstwo, mog�aby pani odm�wi� sk�adania jakichkolwiek zezna� przed porozumieniem si� z nim. Ale zdaje si�, �e to tylko pani wyrazi�a takie przypuszczenie. Ja tego nie powiedzia�em.</p><p>��Dobrze � wzruszy�a lekko ramionami � wi�c musz� panu powiedzie�, �e nie dziwi� si� pa�skiemu ostatniemu pytaniu. Niestety, moje r�ce nie s� tylko moj� w�asno�ci�. Tak si� sk�ada, �e jutro od ich sprawno�ci b�dzie dos�ownie zale�a�o �ycie jednego cz�owieka i szcz�cie jego rodziny. Gdybym przyst�pi�a do operacji niepewna funkcjonowania moich r�k, mog�abym zamordowa� cz�owieka, z t� straszn� r�nic�, �e Scotland Yard nigdy nie m�g�by nawet przyst�pi� do �ledztwa i by�abym bezkarna w oczach wszystkich ludzi. Nawet rodzina tej biedaczki sk�ada�aby mi podzi�kowanie za moj� bezinteresown�, cho� nieudan� prac�. Wystarczy�oby, abym roz�o�y�a r�ce i powiedzia�a: � �Zrobili�my wszystko, co w ludzkiej mocy�, czy co� w tym sensie. Dlatego obudzona dzisiaj t� okropn� wiadomo�ci� o losie Iana Drummonda, kt�rego uwa�a�am za swojego serdecznego przyjaciela i kt�rego �mier� jest dla mnie wielkim ciosem � nie histeryzuj� i nie p�acz�. Pracuj� oko w oko ze �mierci�, ci�g�e widz� gin�cych uczciwych, dobrych ludzi, kt�rych nie mo�emy uratowa�. Walcz� z ni�. Nie wolno mi si� nigdy poddawa�, jutro rano b�d� operowa�a. Jest to jedna z najtrudniejszych operacji w moim �yciu. A przecie� nie zajmuj� si�, jak pan wie, operowaniem wyrostk�w robaczkowych. Dlatego pomy�la�am, mimo wszystko, o mojej r�ce. I my�l� o niej nadal. Zdaje si�, �e odpowied� moja by�a nawet d�u�sza, ni� pan oczekiwa�. Ale nie chcia�am� � tu g�os jej zadr�a� lekko � nie chcia�am, �eby kto�, nawet obcy, m�g� pomy�le�, �e �mier� Iana mnie nie obesz�a.</p><p>I nagle w jej oczach ukaza�y si� dwie �zy. Otar�a je male�k� chusteczk� i wyprostowa�a si�. � Przepraszam.</p><p>��To ja pani� przepraszam � Parker znowu patrzy� jej w oczy. � Niestety, musz� pani zada� jeszcze kilka pyta�. � Urwa�. � Powr��my do wczorajszej gry w tenisa � podj��. � Kiedy poczu�a pani b�l w r�ce, poprosi�a pani pana Filipa Davisa o przyniesienie walizeczki z przyborami medycznymi, prawda?</p><p>��Tak.</p><p>��Przyni�s� j�?</p><p>��Tak.</p><p>��A co si� p�niej z ni� sta�o?</p><p>��P�niej? Nie wiem. Nie zwr�ci�am na to uwagi. Chyba kt�ry� z pan�w j� wzi��, bo Sara sz�a na przedzie, ze mn�.</p><p>��Tak � Alex kiwn�� g�ow�. � Walizk� ni�s� Ian, a potem odda� j� pani Drummond przed drzwiami pani pokoju.</p><p>��Na pewno tak by�o � Lucja kiwn�a g�ow�. � Nie rozumiem tylko ci�gle, jaki�</p><p>��A czy pani widzia�a j� p�niej, t� walizeczk�?</p><p>��Tak. Dzi�, zaraz po wstaniu, wsun�am do niej zwini�ty banda� elastyczny, kt�ry mia�am podczas snu na r�ce. Nie mam tu innego i nie wiem, czy nie b�dzie mi jeszcze potrzebny.</p><p>��Gdzie stoi ta walizka?</p><p>��W naszej garderobie, na stoliku pod oknem.</p><p>��W naszej, to znaczy w garderobie pani i ma��onka.</p><p>��Nie. Mam wsp�lna garderob� z Sar�� z pani� Drummond. Kiedy� by�a to garderoba matki Iana. To du�y pok�j, sk�adaj�cy si� z samych szaf i dw�ch wielkich luster. Nie ma drzwi na korytarz i wchodzi si� do niego przez dwie przylegaj�ce do� z obu stron �azienki. Jedna jest jej, a druga moja. Pani Drummond by�a tak uprzejma, �e po moim przyje�dzie tutaj ofiarowa�a mi po�ow� tej garderoby. W innych pokojach jest ma�o miejsca na rozmieszczenie damskich rzeczy. Mam du�o sukienek i bielizny�</p><p>��Tak� Wczoraj, kiedy pan Davis przyni�s� t� walizeczk�, u�y�a pani no�a chirurgicznego do przeci�cia banda�a, prawda?</p><p>��Tak.</p><p>��Czy nie szkodzi to tak precyzyjnemu narz�dziu?</p><p>��Nawet bardzo. Ale poprzednio wyj�am no�yczki z walizki i zostawi�am je na toalecie. By�am zdenerwowana i kaza�am pr�dko przeci��. Ostatecznie, n� mi si� tu na nic nie przyda. Mam kilka identycznych.</p><p>��Gdzie on jest w tej chwili?</p><p>��Oczywi�cie w walizce. Gdzie� by m�g� by�?</p><p>Parker si�gn�� po chustk� i wyci�gn�� b�yszcz�ce narz�dzie.</p><p>��Czy by� on podobny do tego no�a?</p><p>��Do tego? � Lucy wzi�a n� do r�ki i obejrza�a go. � Tak. Ale tamten jest o numer wi�kszy.</p><p>��Czy jest pani tego pewna?</p><p>��Zupe�nie.</p><p>U�miechn�a si� leciute�ko, tak jak tylko ekspert potrafi u�miechn�� si� z laickiego pytania, ale zaraz potem spowa�nia�a.</p><p>��Ten n� jest wymyty� � powiedzia�a � ale� � I nagle po�o�y�a go na stole. � Jest brudny. Jest na nim �lad krwi!</p><p>��Gdzie? � zapyta� Parker.</p><p>��Tu! Przy r�koje�ci!</p><p>��Wi�c ten n� r�ni si� od no�a, kt�ry posiada pani w walizeczce na g�rze?</p><p>��Od tamtego� tak. Ale mam tam drugi, identycznie taki sam jak ten� � Jeszcze raz wzi�a n� do r�ki i obejrza�a go od strony trzonka. � To m�j n�! � powiedzia�a. � Tak! M�j! Sk�d si� tu wzi��?</p><p>��Po czym pani to pozna�a?</p><p>��Ma dwie w�skie szczerbinki na ko�cu trzonka, prawie niewidoczne. Znacz� tak swoje no�e, �eby mi ich potem nie zamieniano. Mam swoje narz�dzia, do kt�rych jestem przyzwyczajona� A na sali, gdzie operuje kilku lekarzy kolejno, mog� si� one pomiesza� przy dezynfekowaniu. Tu, widzi pan? � Zbli�y�a swoj� pi�kn� jasn� g�ow� do twarzy Parkera. � O, niech pan dotknie. To na pewno m�j n�.</p><p>��W�a�nie� � powiedzia� Parker. � I znajdowa� si� wczoraj w pani walizce?</p><p>��Tak. Nie pami�tam, czy go widzia�am tam. Ale gdy brak jest jakiego� narz�dzia, rzuca si� to w oczy, nie mog�abym tego nie zauwa�y�.</p><p>��Wi�c czy mo�e pani wyt�umaczy� mi, kto i dlaczego zabi� nim dzi� w nocy Iana Drummonda?</p><p>Wbrew oczekiwaniu Alexa Lucy nie okaza�a zdumienia.</p><p>��Podejrzewa�am to ju� od paru chwil. Nie. Nie umiem panu na to odpowiedzie�! Iana? To wydaje mi si� zupe�nie niemo�liwe!</p><p>��Kto wchodzi� wczoraj do garderoby?</p><p>��Sara i ja oczywi�cie, a poza tym� poza tym� m�g� kto� wej��, kiedy jedli�my kolacj�.</p><p>��A przedtem i p�niej?</p><p>��Chyba nikt� Nie wiem.</p><p>��Czy m�� pani wchodzi� tam?</p><p>��M�j m��?� Mo�e� Zdaje si�, �e tak, prosi�am go o podanie mi ciep�ego szlafroka zaraz po kolacji. P�niej ju� nikt tam nie wchodzi�.</p><p>��Kto jeszcze? Czy nie wychodzi�a pani z pokoju?</p><p>��Na chwil�. Po�yczy�am papier do pisania od pana� � wskaza�a na Alexa � a potem zajrza�am do Filipa Davisa. Prosi� mnie o za�atwienie pewnej sprawy osobistej. By�am tam dwie, trzy minuty�</p><p>��A wtedy ka�dy m�g� wej�� do pani pokoju? Czy zostawi�a pani drzwi uchylone?</p><p>��Tak. Ale mog�am przecie� w ka�dej chwili wr�ci� i z�apa� obcego w garderobie. A poza tym Sara by�a u siebie, wi�c�</p><p>��Sk�d pani wie, �e pani Drummond by�a u siebie?</p><p>��Bo po�yczy�am od niej maszyn� do pisania. Ona ma malutkiego remingtona, na kt�rym przepisuje sobie role, �eby je lepiej utrwali� w pami�ci. M�wi�a mi o tym kiedy�. Wi�c kiedy dosz�am do wniosku, �e lepiej nie forsowa� r�ki, a musia�am napisa� list, pomy�la�am, �e mog� go wystuka� palcem lewej r�ki. List nie by� d�ugi.</p><p>��O kt�rej po�yczy�a pani t� maszyn�?</p><p>��Mniej wi�cej za pi�tna�cie jedenasta. Potem odnios�am j� do pokoju i wesz�am do pana Alexa, bo Sara nie mia�a papieru. Zabrak�o jej�</p><p>Parker spojrza� na Alexa, kt�ry potwierdzi�.</p><p>��Kiedy wszed�em, by�o p� do jedenastej. Pami�tam dok�adnie. Pisa�em dwadzie�cia minut. O godzinie 10.50 pani zapuka�a. Spojrza�em na zegar.</p><p>��A czy mog�aby mi pani powiedzie�, w jakiej sprawie musia�a pani tak nagle napisa� �w list w nocy?.</p><p>Lucja Sparrow zawaha�a si�.</p><p>��Przykro mi, �e nie mog� panu pom�c, ale to nie jest moja sprawa. Kto� prosi� mnie, �ebym mu odda�a pewn� przys�ug�.</p><p>��Kto� z tu obecnych?</p><p>��Prosz� mi nie zadawa� wi�cej pyta�. Nie b�d� mog�a panu odpowiedzie�. Mog� tylko zar�czy�, �e to nie ma nic wsp�lnego z t� okropn� spraw�.</p><p>��Tego nigdy nie mo�na przewidzie� � mrukn�� Parker. � Przeciwno�ci przyci�gaj� si� w �ledztwie tak�e.</p><p>Ale Lucja Sparrow nie s�ucha�a go. Patrzy�a na le��cy przed ni� n�.</p><p>��Czy mo�e mi pani powiedzie�, dlaczego w�a�ciwie zabi�a pani Iana Drummonda? � zapyta� spokojnie Parker.</p><p>Lucja drgn�a gwa�townie. Ale zaraz opanowa�a si�.</p><p>��Jakim prawem�</p><p>Parker uni�s� znowu r�k�, a potem wsun�� j� pod chustk�.</p><p>��Czy to pani w�asno��?</p><p>Nie odpowiedzia�a. Patrzy�a na rubinowy wisiorek i twarz jej sta�a si� znowu kamienna. �Jak grecka rze�ba� � pomy�la� Alex � bia�a i nieruchoma, pe�na ogromnej g��bi. Jakby my�la�a o czym�, czego nikt z �yj�cych nie rozumie. Milczenie marmuru�.</p><p>��Czy to pani w�asno��? � powt�rzy� Parker.</p><p>Skin�a lekko g�ow�.</p><p>��Ten wisiorek znaleziono u n�g zmar�ego. Pocz�tkowo nie zauwa�yli�my go. By� pokryty krwi�.</p><p>Lucja zamkn�a oczy. Potem otworzy�a je. R�ce mia�a mocno zaci�ni�te.</p><p>��Tak. To ja zabi�am Iana Drummonda � powiedzia�a spokojnie. � Prosz� mnie aresztowa�. Przyznaj� si� do tej zbrodni.</p><p>Alex zerwa� si�, ale Parker powstrzyma� go jednym ruchem r�ki.</p><p>��A dlaczego pani zabi�a Iana Drummonda, jednego z najlepszych ludzi, kt�ry z pewno�ci� nie wyrz�dzi� pani �adnej krzywdy?</p><p>��Dlaczego? � milcza�a przez chwil� patrz�c w okno, za kt�rym by� ju� dzie� pe�en drzew, ptak�w i rozkwitaj�cych kwiat�w. � Odmawiam odpowiedzi.</p><p>��Ma pani do tego prawo. Jako przyjaciel Iana dzi�kuj� pani za ten najwi�kszy komplement, jaki cz�owiek mo�e otrzyma� po �mierci.</p><p>Alex spojrza� na niego ze zdumieniem. Inspektor spotka� jego spojrzenie i wtedy Joe dostrzeg� w jego oczach co�, jakby b�ysk przekory, znany mu z dawnych wojennych lat.</p><p>��A jak znalaz� si� tu ten rubinowy wisiorek? Zgubi�a go pani w czasie szamotania, tak?</p><p>��Co? � Wida� by�o, �e nie rozumie.</p><p>��Ten wisiorek znaleziono u st�p zmar�ego. Jak si� tam znalaz�? Czy nie przypomina pani sobie?</p><p>��Ja� musia�am zaczepi� o co� i zosta� tu�</p><p>��Tak. To by t�umaczy�o ten fakt. A co robi� Ian Drummond, kiedy pani go zabi�a?</p><p>��Siedzia�� przy stole.</p><p>��Tak. Siedzia� i wtedy podesz�a pani i wbi�a we� n� zaczepiaj�c o co� wisiorkiem?</p><p>��Ja� Tak! Niech pan przestanie!</p><p>Nie zas�oni�a r�kami twarzy, nie zap�aka�a, nie pochyli�a nawet g�owy, ale Alex czu�, �e ta kobieta za chwil� zemdleje. Zblad�a.</p><p>��Dlaczego pani k�amie, Lucy Sparrow? � zapyta� Parker ostro. � Kogo pani os�ania?</p><p>��Ja? Nikogo. Zabi�am Iana Drummonda i przyznaj� si� do tego. Czego prawo mo�e chcie� wi�cej od zbrodniarza?</p><p>��Od zbrodniarza � niczego wi�cej. Ale prawo chce prawdy. Nie jest moim pragnieniem, aby ponios�a pani kar� za kogo� innego, kogo pani os�ania albo wydaje si� pani, �e go pani os�ania, bo s�dzi pani, �e to on zabi�. W dodatku chce pani os�ania� kogo�, kto z premedytacj� obci��y� pani� dowodami winy.</p><p>��Ale dlaczego? � powiedzia�a Lucja. � Nie rozumiem� � G�os jej straci� �w spokojny, rzeczowy ton, kt�rym dotychczas m�wi�a.</p><p>��Dlatego, �e nie mog�a pani zgubi� tu tego wisiorka. Morderca pope�ni� b��d. Sp�jrzcie na ten �a�cuszek! Co widzicie? Ty, Joe, autorze kryminalnych powie�ci, kt�re czyta ca�a Anglia, co widzisz?</p><p>��Widz� Nie wiem! � Joe pochyli� si� nad wisiorkiem. � Nie. Nie widz� nic nadzwyczajnego.</p><p>��A pani?</p><p>��Powiedzia�am ju�, �e zgubi�am go tu� � G�os Lucji by� cichy i niepewny. Ona tak�e wpatrywa�a si� w le��cy na stoliku �a�cuszek, jak gdyby chc�c przenikn�� jego tak jawn�, a niezrozumia�� tajemnic�.</p><p>��On jest zamkni�ty � powiedzia� Parker. � Morderca zapomnia� go rozerwa�. Czy rozumiecie? Nie musi go pani wk�ada� na szyj�, �eby od razu by�o wida�, �e jest za w�ski na to, aby przeszed� przez g�ow�. A nawet gdyby nie by� za w�ski, to przy pani g�stych w�osach nie wiem, czy spad�by z szyi, gdyby nawet pani stan�a na r�kach? Chyba nie. Zdaje si�, �e w og�le nie przechodzi przez brod�, je�li si� chce go unie��. Jak m�g� wi�c ten �a�cuszek znale�� si� tu inaczej, ni� przyniesiony przez kogo�, kto rzuci� go obok cia�a zabitego Iana Drummonda?</p><p>Dopiero teraz Lucja pochyli�a g�ow�.</p><p>Parker ci�gn�� bezlito�nie:</p><p>��Niech pani sko�czy z tymi nonsensami! Kiedy odm�wi�a pani odpowiedzi na pytanie, dlaczego pani zabi�a Iana, powiedzia�em, �e to wielki po�miertny komplement dla niego. Pani nie umie nawet wymy�li� powodu, bo Ian nie by� cz�owiekiem, kt�rego by�o za co nienawidzi�. Tylko morderca wie, jak� z tego odniesie korzy��. Dlaczego kryje pani ludzi, kt�rzy chcieli na pani� zwali� t� okropn� zbrodni�, jakby licz�c si� z tym, �e pani ten krzy� poniesie prawie bez wahania? S�ucham?</p><p>Ale Lucja Sparrow nie odpowiedzia�a. Ukry�a twarz w d�oniach, a potem zachwia�a si� lekko na krze�le. Alex zerwa� si� i podtrzyma� j�.</p><p>��Zaraz mi przejdzie � powiedzia�a cicho. � Prosz� mnie teraz zwolni�. Nic wi�cej i tak nie powiem.</p><p>Parker patrzy� na ni� przez chwil� nieomal z gniewem, ale potem pochyli� g�ow�.</p><p>��Dzi�kuj� pani � powiedzia� �agodnie. � By� mo�e, bardzo nam pani pomog�a, chocia� na pewno nie chcia�a pani tego zrobi�.</p><p>Jones wsun�� g�ow� przez drzwi i da� znak, �e chce m�wi� z Parkerem, kt�ry zbli�y� si� do niego. Zamienili kilka s��w szeptem. Parker zawaha� si�, a potem podszed� jeszcze raz do Lucji Sparrow.</p><p>��Prosz� mi wybaczy� � powiedzia� prawie troskliwie � ale musz� pani� prosi� o jeszcze jedn� ma�� uprzejmo��. Zniesiono tu ma�� walizeczk�, o kt�rej by�a mowa. Czy mog�aby pani obejrze� jej zawarto�� i powiedzie� nam, czy niczego wi�cej nie brakuje?</p><p>��Dobrze � Lucja przymkn�a oczy i otworzy�a je jak cz�owiek, kt�ry chce si� wyzwoli� z ogarniaj�cego go snu. � Je�eli to konieczne.</p><p>Jones wni�s� ma�� czarn� walizeczk�, kt�r� Alex widzia� ju� poprzedniego popo�udnia na korcie tenisowym.</p><p>Parker otworzy� j�. Lucja pochyli�a si� i zajrza�a. Potem wyci�gn�a r�k�. Sprawdzi�a zawarto�� butelek, wyjmuj�c i wk�adaj�c je kolejno na miejsce. Pusty uchwyt wyra�nie �wiadczy� o miejscu, z kt�rego zabrano n�.</p><p>��Nie. Nic nie brakuje � powiedzia�a i si�gn�a jeszcze do p�askiej kieszeni na wewn�trznej stronie wieka walizki. Kieszonka zamyka�a si� na guzik. Lucja odpi�a go i wsun�a do niej r�k�. � Nie ma moich gumowych r�kawiczek! � powiedzia�a ze zdumieniem.</p><p>��A czy jest pani pewna, �e by�y tam wczoraj?</p><p>��Nie� nie u�ywa�am ich przecie� tutaj� By�y tam, bo stanowi� cz�� ekwipunku. Na wsi nigdy nie wiadomo, co si� mo�e przytrafi�, Ian i Harold robi�� robili do�wiadczenia chemiczne� Zawsze obawia�am si�, �e co� si� mo�e sta� � Zawaha�a si�. � Widzia�am je przed czterema czy pi�cioma dniami � powiedzia�a zdecydowanie. � Wyj�am je i przesypa�am talkiem. By� upa� i przysz�o mi do g�owy, �e guma mo�e si� zeschn��. Tak. Teraz pami�tam. Sama je w�o�y�am z powrotem na miejsce.</p><p>��Jestem o tym przekonany � mrukn�� Parker. � Pyta�em o to dlatego, �eby powiedzie� pani w ko�cu, �e morderca wyj�� je pani z walizki, a potem jedn� podrzuci� na dno szafy w garderobie, a drug� wepchn�� g��boko pod inn� szaf�. Ta druga jest zakrwawiona. Jones!</p><p>Wszed� Jones nios�c na czystym kawa�ku papieru gumow� r�kawiczk�. Pokryta by�a ona ma�ymi �ladami zaschni�tej krwi.</p><p>Lucja Sparrow dopiero w tej chwili zemdla�a.</p><p>��Szefie � powiedzia� spokojnie pyzaty sier�ant Jones, o twarzy rumianego dziecka � zaraz b�d� wyniki daktyloskopii.</p><p>��Dobrze, przynie� wody!</p><p>Jones znikn��. Ale zanim wr�ci�, Lucja odzyska�a przytomno��.</p><p>��Rozumiem, �e to dla pan�w konieczne � powiedzia�a cicho, unosz�c g�ow�. � Ale ja ju� nie mog� tego znie��. � Wyprostowa�a si� w krze�le.</p><p>��A czy nie pro�ciej by�oby powiedzie� prawd�?</p><p>��Jak� prawd�? � unios�a ku niemu oczy z wyrazem, jaki my�liwi spotykaj� czasem u zagnanego, konaj�cego, zwierz�cia. � ja naprawd� nie wiem, kto zabi��</p><p>��Ale domy�la si� pani. Inaczej nie broni�aby pani mordercy. Czy pani nie rozumie, �e pani nam ju� powiedzia�a, kogo pani os�ania?</p><p>��Ja?� ja� Niech pan przestanie� � Opanowa�a si� z najwy�szym wysi�kiem. � Nie us�yszy pan ju� ode mnie ani s�owa, panie inspektorze. Bez wzgl�du na to, co pan o tym my�li. Prosz� mnie zaaresztowa� albo pozwoli� mi odej��. Nie mam nic wi�cej do powiedzenia.</p><p>��Dobrze, prosz� pani. � Parker podni�s� si�. � Dziwi� si� tylko, �e bierze mi pani za z�e moje wysi�ki. Przecie� szukam zbrodniarza i mog� chyba prosi� ka�dego uczciwego cz�owieka o pomoc?</p><p>Ale Lucja Sparrow zacisn�a usta i nie obdarzy�a go ju� nawet spojrzeniem wychodz�c. Skin�a tylko lekko g�ow� Alexowi.</p><p>Kiedy drzwi zamkn�y si� za ni�, Parker usiad� ci�ko.</p><p>��Pomy�l � powiedzia� cicho � zgin�� nasz Ian. Kto� zamordowa� go. Wydawa�oby si�, �e taka kobieta jak Lucja Sparrow, m�dra, ch�odna, opanowana, pomo�e nam, gdy w dodatku morderca chcia� na ni� zwali� win�: zabi� jej no�em, trzymaj�c ten n� w jej r�kawiczce i podrzuci� tu jej �a�cuszek, kt�ry wszyscy znaj�. Tymczasem wysz�a st�d jak wr�g. � Urwa�. � Wiem, kogo ona os�ania.</p><p>��Sparrowa, oczywi�cie � mrukn�� Alex. � Ale dlaczego ona przypuszcza, �e to on? Kiedy tu wesz�a, nie wiedzia�a jeszcze.</p><p>��A, ba! � Parker wsta�. � Kiedy dowiemy si� tego, b�dziemy wiedzieli wszystko. Albo: prawie wszystko.</p><p>Podszed� do drzwi.</p><p>��Jones!</p><p>��Tak, szefie.</p><p>��Co z tymi wynikami?</p><p>��Za chwil� b�d�.</p><p>��A z butem?</p><p>��Ani u pani Sparrow, ani u pana Sparrowa nic takiego nie odkryto. W og�le nic, poza tym, co przekaza�em.</p><p>��Dobrze. Czy on czeka w salonie?</p><p>��Tak. Stephens pilnuje drzwi, ale tak, jak pan chcia�, szefie, nie zatrzyma go, tylko poprosi, �eby zawr�ci�, bo pan zaraz nadejdzie. Na razie siedzi cierpliwie�</p><p>��Dobrze, dawaj tu daktyloskopa, kiedy tylko sko�czy.</p><p>��Tak szefie.</p><p>Parker wr�ci� do pokoju.</p><p>��Kaza�em zaprowadzi� Sparrowa do pokoju, gdzie czeka na mnie. Nie chcia�em, �eby si� spotkali teraz. Poza tym mogli�my spokojnie przejrze� ich pokoje i t� garderob�. Pani Drummond oczywi�cie nie stawia �adnych sprzeciw�w.</p><p>��A w jakiej jest formie? � zapyta� Alex.</p><p>��Sara Drummond? By�a bardzo blada, kiedy wszed�em do niej po przyje�dzie, ale trzyma si�. Ta kobieta mog�a go zabi�, wiesz?</p><p>��Wiem. Ale nie wierz� w to.</p><p>��A kogo podejrzewasz?</p><p>��Trudno mi powiedzie� gdyby nie pewien fakt�</p><p>��W�a�nie. Nie wolno nam nie wierzy� w win� kogokolwiek z nich, dop�ki nie udowodnimy mu jego niewinno�ci. Nie wiem, ale zdaje si�, �e niejedno nas tu jeszcze czeka� Biedny, biedny Ian� Gdyby wiedzia��</p><p>��Na szcz�cie nie wiedzia� � powiedzia� Alex zni�aj�c mimo woli g�os. � Zgin�� uwa�aj�c j� za najlepsz� z �on.</p><p>��Niekoniecznie. Je�eli sta�a za nim i wbi�a mu n� w plecy, musia� mie� przeb�ysk �wiadomo�ci� To zdumienie zastyg�e w jego rysach� jego oczy�</p><p>��S�uchaj! � powiedzia� Alex. � Kiedy przes�uchiwa�e� Lucj� Sparrow, przypomnia�em co� sobie. Iana nie zabi�a kobieta. G�ow� bym za to da�. Ten cz�owiek, kt�ry odetchn�� za mn� w ciemno�ci, to by� m�czyzna.</p><p>��Ten, kt�ry ci� uderzy�?</p><p>��Tak. To by� oddech m�czyzny, rozumiesz?</p><p>��Tak� � Parker roz�o�y� r�ce. � Zaczekajmy, dowiemy si�. Kaza�em zrobi� dok�adne powi�kszenia odcisk�w na klamce zewn�trznej i wewn�trznej drzwi. I na kontakcie elektrycznym. Przecie� ten cz�owiek zgasi� �wiat�o s�ysz�c, �e schodzisz, i zaczai� si� na ciebie z tym przyciskiem, kt�ry porwa� ze sto�u. To jest jasne. Potem uciekaj�c pozostawi� przycisk na parapecie okna w korytarzu.</p><p>��To eliminowa�oby pokoj�wk� i Malachiego � powiedzia� Alex. � �adne z nich nie pobieg�oby na g�r�.</p><p>��Tak. W�wczas pozostanie nam sze�� os�b, z kt�rych ty i Lucja Sparrow nie macie �adnego rozs�dnego motywu zab�jstwa. Pozosta�yby wi�c cztery.</p><p>��Davis, Sara, Hastings i Sparrow� � wyliczy� Alex.</p><p>��Szefie! � Jones wszed� do pokoju � s� odciski palc�w!</p><p>��Doskonale!</p><p>Do pokoju wsun�� si� wysoki, chudy cz�owiek o siwej, kr�tko ostrzy�onej czuprynie. Pod pach� ni�s� papierow� teczk�. Kiwn�� g�ow� Alexowi i nie czekaj�c na zaproszenie, usiad� przy stoliku.</p><p>��Tu mam odciski o�miu wskazanych os�b i zabitego � zacz�� m�wi� troch� monotonnym g�osem � a tu odciski zebrane na klamkach, kontakcie elektrycznym, przycisku do bibu�y i no�u lekarskim� Odciski na kontakcie�</p><p>��Bo�e! � zawo�a� Parker � czyje odciski s� na no�u?!</p><p>��Zaraz. Odciski na no�u nale�� do jednej tylko osoby, kt�rej linie papilarne s� identyczne z liniami osoby obecnej w spisie pr�bek odcisk�w wzi�tych od obecnych w domu os�b� z pani�� nie� zaraz� O, jest! Z panem Sparrow.</p></section><section><title><p>XI. �Czy dotyka� pan klamki?�</p></title><p>Tak� � Parker przymkn�� na chwil� oczy. � To pi�knie pasowa�oby do obrazu tego domu, w kt�rym nasz dobry, niczego nie podejrzewaj�cy Ian� � Urwa�. � Jakie s� pozosta�e odciski?</p><p>��Na klamce zewn�trznej drzwi, to znaczy tej, kt�ra wychodzi na sie�, s� odciski palc�w os�b zapisanych u mnie pod nazwiskami Sara Drummond i Filip Davis. S� to odciski troch� zamazane i nak�adaj�ce si� na siebie, ale po jednym palcu ka�dej z tych os�b odbi�o si� wyra�nie.</p><p>��Co? � powiedzia� Parker. � A pod spodem, oczywi�cie, s� �lady innych palc�w, wcze�niejsze?</p><p>��Nie � daktyloskop potrz�sn�� g�owa i wyj�� dwa wielkie zdj�cia. � Widzi pan, o tu s� znaki jej, a tu jego� Po drugiej stronie s� tylko jej �lady. Wygl�da na to, �e klamka by�a przedtem czyszczona. Istnieje, oczywi�cie, mo�liwo��, �e by� tam �lad r�ki jeszcze jednej, na przyk�ad, osoby, ale zosta� starty p�niejszymi dotkni�ciami. Ale to nie jest bardzo prawdopodobne. Gdzie� przecie� wystawa�by chocia� kawa�ek innego �ladu. Na czystym metalu �lady odbijaj� si� znakomicie. Cia�o ludzkie jest ciep�e, wilgotne�</p><p>��Tak. Wiem. � Parker spojrza� na Alexa. Wyczytali nawzajem w swoich oczach niezrozumienie i bezradno��. � A na lancecie s� �lady Harolda Sparrow?</p><p>��Tak, kciuka i wskazuj�cego palca, je�eli pan Sparrow ma na imi� Harold. Notowa�em tylko nazwiska.</p><p>Parker machn�� r�k� ze zniecierpliwieniem.</p><p>��A ty nie dotyka�e� klamki? � zapyta� Alexa.</p><p>��Nie� Nie wiem, ale zdaje si�, �e nie. Drzwi by�y uchylone. Pchn��em je lekko. A p�niej by�y otwarte nawet szerzej. Widocznie on� ten cz�owiek�</p><p>��Tak. Rozumiem. Pozostawi�e� wszystko nie tkni�te do naszego przyjazdu?</p><p>��Jakie jeszcze linie? � zapyta� Parker.</p><p>��Na kontakcie ma�ej lampy na biurku (na szcz�cie kontakt jest do�� du�y) odbi�y si� wyra�nie dwa palce, te same co na klamce.</p><p>��Filipa Davisa?</p><p>��Tak.</p><p>��A na marmurowym przycisku?</p><p>��Nic. Zosta� dok�adnie wytarty przez kogo�, kto mia� go w r�ce.</p><p>��Na razie dzi�kuj�. Niech mi pan zostawi fotografie.</p><p>��S� zaopatrzone w podpisy na maszynie. Do widzenia. Odje�d�amy do Londynu, tak?</p><p>��Tak. Gdyby pojawi�o si� co� nowego, wy�l� samoch�d. Do widzenia.</p><p>Chudy cz�owiek wyszed�, mrugn�wszy w kierunku Parkera i przy�o�ywszy jeden palec do g�owy w formie oszcz�dnego salutu. Po chwili us�yszeli przez otwarte drzwi sieni odg�os zapuszczanego silnika samochodowego.</p><p>��On tak�e nigdy si� nie myli� � mrukn�� Parker. � To jeden z najlepszych ekspert�w na kuli ziemskiej. Co my�lisz o tym?</p><p>Po raz pierwszy Joe nie wykaza� bezradno�ci.</p><p>��Zaczynam si� zastanawia� � mrukn��. � Zaczynam powoli rozumie� pewn� okoliczno��, ale� Nie chc� jeszcze nic m�wi�. Na pewno b�dziesz chcia� przes�ucha� teraz Sparrowa. Na razie wszystko sprawia wra�enie, jakby to on zabi� Iana� To jest mo�liwe� Zreszt� te �lady�</p><p>Pochyli� si� nad fotografi�, przedstawiaj�c� w wielkim powi�kszeniu r�koje�� no�a chirurgicznego. By�y na niej widoczne dwa odciski palc�w. Druga, mniejsza fotografia ukazywa�a dalszy ci�g odcisku wskazuj�cego palca na zaokr�gleniu no�a, kt�rego nie uchwyci�o pierwsze zdj�cie. Joe si�gn�� po zakryty chustk� n� i wzi�� go w palce.</p><p>��Co robisz? � zapyta� Parker.</p><p>��Nic, przygl�dam si� temu zdj�ciu� Widzisz?</p><p>��Co? � Parker tak�e spojrza�. � Ach, to � powiedzia�. � Tak. Od razu to zobaczy�em. Ale my�l�, �e pan Sparrow musi nam o tym opowiedzie�. Jones!</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Popro� tu pana Sparrowa, kt�ry czeka w salonie.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��Czy chcesz, �ebym tu pozosta�? � zapyta� Alex.</p><p>��Tak. � Parker spojrza� mu w oczy. � Ca�a ta historia zaczyna si� komplikowa�, Joe. To nie jest prosta sprawa. Czu�em to, zanim jeszcze przes�ucha�em tych ludzi, kt�rych mam przes�ucha�. Zaczynam rozumie�, �e sta�o si� tu co�, co wymyka si� nam z r�k. Przekonasz si�, �e w jaki� piekielny spos�b ka�dy fakt b�dzie si� obraca� na osi i ukazywa� nam zupe�nie inn� twarz. Zosta� przy mnie, Joe. Boj� si�. Boj� si� omy�ki, mo�e po raz pierwszy od czasu, kiedy pracuj�. To nie jest zwyk�a sprawa. To nasza sprawa, Joe.</p><p>Alex w milczeniu pochyli� g�ow�.</p><p>��Pan Sparrow! � powiedzia� Jones i zamkn�� drzwi za wchodz�cym uczonym.</p><p>Harold Sparrow wygl�da� okropnie, jak gdyby ta jedna noc doda�a mu dziesi�� lat. Oczy jego patrzy�y spoza okular�w z wyrazem nie ukrywanej, bezgranicznej rozpaczy. Szerokie plecy by�y pochylone. Alex zauwa�y�, �e nawet ch�d sta� si� powolniejszy. Sparrow ubrany by� w ciemne wieczorowe ubranie, to samo, kt�re mia� na sobie wczoraj. Widocznie ubieraj�c si� w�o�y� je, nie pomy�lawszy nawet o tym, �e jest ranek. Koszula tak�e by�a ta sama, bia�a i nie idealnie �wie�a. Krawat obsun�� si� ods�aniaj�c du�y per�owy guzik przy szyi.</p><p>��Niech pan siada, panie profesorze. � Parker wsta� i poda� mu krzes�o. Sparrow usiad� ci�ko. Spojrza� na Alexa i przez twarz jego przebieg� wyraz lekkiego zdumienia, ale pr�dko znikn��, jak gdyby nakry�y go inne, wa�niejsze my�li.</p><p>��Pan Alex jest moim wsp�pracownikiem � powiedzia� Ben bez zaj�knienia � a ja jestem inspektorem Scotland Yardu i mam obowi�zek prowadzenia �ledztwa w tej sprawie. Zreszt� widzieli�my si� ju� raz.</p><p>��Nie przypominam sobie� � Sparrow spojrza� na niego bez zbytniego zainteresowania.</p><p>��W domku ogrodnika, kiedy pokazywa�em panu �w list. By�a tam mowa o niebezpiecze�stwie. Niestety, nie umieli�my mu zapobiec�</p><p>��Ach, tak� Wygl�da� pan zupe�nie inaczej.</p><p>Zapad�o milczenie.</p><p>��Czy pan s�dzi, �e Ian Drummond m�g� zgin�� w zwi�zku z tym listem?</p><p>��Czy ja?� Nie wiem� � Sparrow roz�o�y� r�ce. � nie umiem panu powiedzie� Nie wiem nic, zupe�nie nic� Nie domy�lam si� nawet.</p><p>��Tak� � Parker nie patrzy� na niego. � W zwi�zku z tym, �e morderca nie jest jeszcze znany, musimy ze wzgl�d�w formalnych wiedzie�, co wieczorem i podczas nocy robi�y wszystkie osoby znajduj�ce si� w tym domu. Mo�e powie nam pan, panie profesorze, wszystko, co pan robi� pocz�wszy od uko�czenia kolacji.</p><p>��Ja?� Po kolacji, zaraz� tak, po kolacji odprowadzi�em �on� do jej pokoju i wymasowa�em jej r�k� potem� poszed�em na przechadzk� po parku i wr�ci�em�</p><p>��Kt�ra by�a wtedy godzina?</p><p>��Dziesi�ta, mo�e troch� po dziesi�tej. P�niej poszed�em na g�r�, do mojego pokoju, nie, do pokoju �ony, i znowu wymasowa�em jej r�k�. Mia�a wypadek przy grze w tenisa�</p><p>��Wiem. � Parker skin�� g�owa. � Ma��onka pana m�wi�a o tym.</p><p>��Tak� M�wi�a panu� � Wida� by�o, �e si� zastanawia. � Potem przyszed� do mnie profesor Hastings i rozmawiali�my, mo�e p� godziny, mo�e d�u�ej�</p><p>��O kt�rej przyszed� do pana profesor Hastings?</p><p>��O kt�rej? � Sparrow o�ywi� si�. � O godzinie 10.40. Teraz pami�tam. Spotkali�my si� przed domem i by�a wtedy 10.10. Powiedzia�em, �e prosz�, aby wpad� do mnie za p� godziny.</p><p>��S�ysza�em to� � powiedzia� Alex. � Sta�em wtedy obok pan�w.</p><p>��W�a�nie! � Sparrow spojrza� na niego z wdzi�czno�ci�. � Prosz� mi si� nie dziwi�, ale ten straszny cios� nie mog� zebra� my�li�</p><p>��Tak. Rozumiem to dobrze� � Parker zmarszczy� brwi i wpatrzy� si� w sw�j notes. � Wi�c rozmawia� pan z profesorem Hastingsem od 10.40 do 11.10 albo 11.20?</p><p>��Tak� Do 11.20, bo kiedy po jego wyj�ciu wszed�em do pokoju �ony, powiedzia�a: �S�uchaj, ju� dwadzie�cia po jedenastej. Powiniene� si� po�o�y慔 Ona zawsze dba o to, �ebym mia� uregulowany tryb �ycia, to znaczy� � zaj�kn�� si�.</p><p>��I co pan odpowiedzia� �onie?</p><p>��Ja? Co odpowiedzia�em?� Zdaje si�, �e zacz�li�my rozmawia� i rozmawiali�my przez pewien czas� oko�o dwudziestu minut. P�niej poszed�em do siebie i rozebra�em si�.</p><p>��A co robi�a pana �ona, kiedy pan wszed�?</p><p>��Pisa�a list na maszynie.</p><p>��Sk�d pan wie, �e to by� list?</p><p>��Bo w�a�nie sko�czy�a i adresowa�a kopert�.</p><p>��Bo kogo by� adresowany ten list?</p><p>��Do jej radcy prawnego� rzuci�em okiem na kopert� i� Ale dlaczego pan mnie o to pyta?</p><p>��Chcia�bym tylko sprawdzi�, czy obecne wypadki nie zak��ci�y w panu pami�ci szczeg��w, panie profesorze. Wobec wielkich i tragicznych zjawisk wszystkie pozosta�e nikn� albo mieszaj� si� z sob��</p><p>Urwa�. Przez chwil� siedzieli wszyscy nie poruszaj�c si�.</p><p>��Dlaczego pan k�amie? � zapyta� Parker nagle.</p><p>��Co? Jak pan �mie? Jak pan�</p><p>Parker wsta�, opar� r�ce o kraw�d� stolika i pochyli� si� ku siedz�cemu tak, �e niemal dotyka� twarz� jego twarzy.</p><p>��Zabito pa�skiego przyjaciela i wsp�pracownika. Pope�niono ohydny mord na dobrym, nieposzlakowanym cz�owieku. Jestem tu, aby odnale�� morderc�, a nie po to, �eby wys�uchiwa� k�amstw ludzi, kt�rzy powinni czci� pami�� zamordowanego i pomaga� sprawiedliwo�ci w pomszczeniu go! To, co pan robi, panie profesorze, to nikczemno�� i wobec niego, i wobec �yj�cych! Co pan robi� w tym pokoju w chwili zab�jstwa Iana Drummonda? Czy to pan wbi� mu ten n� w plecy? A je�eli nie pan, to dlaczego nie zaalarmowa� pan policji? Dlaczego wr�ci� pan, jak n�dzny szczur, do pokoju i uda�, �e nic si� nie sta�o? Kim pan jest: zbrodniarzem czy tylko wsp�lnikiem zbrodniarza? Prosz� m�wi�!</p><p>Wyprostowa� si�. Harold Sparrow siedzia� jak skamienia�y. Wreszcie ukry� g�ow� w d�oniach i Alex ze zdumieniem zobaczy�, �e ten silny, twardy m�czyzna p�acze. Spojrza� na Parkera, ale inspektor sta� nieporuszenie, a na jego twarzy nie by�o ani lito�ci, ani wsp�czucia. Czeka�.</p><p>Nagle Sparrow opu�ci� r�ce i uni�s� g�ow�. Dr��c� d�oni� zdj�� okulary i wyci�gn�wszy chustk�, przetar� oczy, a potem szk�a. Jego palce dr�a�y wyra�nie.</p><p>��Ja� ja nic nie wiem� � powt�rzy� s�abo. � Dlaczego pan?� Jakim prawem?</p><p>��Jakim prawem? Tym, kt�re mi daje �wiadomo��, �e by� pan tu i trzyma� pan w r�ce n�, kt�rym zabito Iana Drummonda.</p><p>Sparrow milcza� przez chwil�. Potem uni�s� g�ow� i spojrza� na Parkera.</p><p>��Ma pan s�uszno�� � R�ce dr�a�y mu bardzo, tak bardzo, �e przycisn�� je do kolan. � Jestem� jestem nikczemny� To ja go zabi�em�</p><p>Parker westchn�� i usiad�. Alex patrzy� w rozedrgane rysy siedz�cego przed nimi m�czyzny.</p><p>��Pan go zabi�. Tak. Oczywi�cie. W pewien spos�b mo�e i pan. Nie wiem jeszcze. Nie umiem powiedzie�, Na razie chc� wiedzie�, co pan robi� w tym pokoju i kiedy pan tu by�?</p><p>��Po� po rozmowie z �on� zszed�em tu�</p><p>��Kt�ra by�a wtedy godzina?</p><p>��Po p� do dwunastej� dok�adnie: za dwadzie�cia dwunasta. Spojrza�em na zegarek schodz�c.</p><p>��I co?</p><p>��Wszed�em i�</p><p>��Czy drzwi by�y zamkni�te?</p><p>��Co? Tak.</p><p>��Na pewno?</p><p>��Na pewno. W sieni by�o ciemno. Tylko troch� �wiat�a ksi�ycowego pada�o na pod�og� i ma�y promyk ze schod�w� Znam dobrze ten teren, ale pami�tam, �e wyci�gn��em przed siebie r�k�, �eby znale�� klamk�. Mam szk�a, widzi pan�</p><p>��Tak. A kiedy znalaz� pan klamk�, co pan zrobi�?</p><p>��Otworzy�em drzwi.</p><p>��I zamkn�� je pan za sob�?</p><p>��Tak. Naturalnie. Ian siedzia� za sto�em� Podszed�em do niego i� � ukry� twarz w d�oniach.</p><p>Parker patrzy� na niego ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>��I zabi� go pan, tak?</p><p>��Tak� � wyszepta� Sparrow i z wolna uni�s� g�ow�. Opanowa� si�.</p><p>��Co za szkoda � mrukn�� Parker � �e nie mog� panu uwierzy�. Kiedy wszed� pan w�wczas do tego pokoju, pa�ski wsp�pracownik nie �y� ju� od p� godziny.</p><p>��Jak to? � Sparrow mimowolnie poprawi� szk�a i pochyli� si� ku przodowi. � Jak to nie �y�?</p><p>��Nie �y�. Zgin�� przed godzin� 11.15. Je�eli chce pan teraz cofn�� zeznanie i powiedzie�, �e nie rozmawia� pan z profesorem Hastingsem i ze swoj� �on� od godziny 10.40, czyli od chwili, kiedy, jak wiemy, Ian �y� jeszcze, a� do 11.40, to jest do chwili, kiedy, jak wiemy, nie �y� ju� od p� godziny, w�wczas ch�tnie pos�ucham pa�skiego opisu zbrodni. Ale zdaje si�, �e to nie ma celu, bo oni oboje potwierdz� pa�skie s�owa. My�l�, �e tu nie sk�ama� pan, bo nie jest pan dobrym k�amc� i nie przysz�oby panu do g�owy miesza� w to inne osoby. Nie ma pan �adnych szans zostania morderc� Iana Drummonda, chocia� jest pan ju� druga osob� dzisiaj, kt�ra przyznaje si� do tego czynu.</p><p>Na twarzy Sparrowa odbi�a si� ogromna, niek�amana ulga. By� jak cz�owiek, kt�ry gotowa� si� do po�wi�cenia wszystkiego, co najdro�sze, dla jakiego� celu, i nagle po�wi�cenie to okazywa�o si� niemo�liwe. Ale zaraz na twarzy jego ukaza� si� wyraz l�ku.</p><p>��Kto? � zapyta� ledwo dos�yszalnie. � Kto przyzna� si� do zabicia Iana?</p><p>��Pana �ona, Lucja Sparrow! � powiedzia� Parker. � A przyzna�a si�, bo by�a przekonana, �e to pan go zabi�, panie profesorze! Ale panu nie chodzi o ni�! Nie j� pan os�ania, ale kogo�, kto, jak pan s�dzi, zabi� Iana Drummonda jej lancetem, podrzuci� na miejsce zbrodni to� � odkry� chustk� i ukaza� mu rubinowy wisiorek � a potem wsun�� pod jej szaf� zakrwawion� r�kawiczk� gumow� pochodz�c� z jej walizki! Bezcze�ci pan pami�� cz�owieka, z kt�rym wiele lat ��czy�a pana wsp�lna praca, pozwa�a pan, �eby dowody rzeczowe wskazywa�y na pana �on�, i k�amie pan w oczy ludziom prowadz�cym �ledztwo! Czy naprawd� do tego mo�e doprowadzi� cz�owieka mi�o��, panie profesorze Haroldzie Sparrow?</p><p>I profesor Harold Sparrow za�ama� si�. Urywanymi zdaniami zacz�� m�wi� o sobie, o swoim �yciu, o tym, jak pozna� Sar� Drummond i jak z wolna on, kt�ry w ci�gu ca�ego swego �ycia nie pope�ni� ani jednej drobnostki, kt�r� wspomina�by ze wstydem, zacz�� �y� podw�jnym, nieprawdopodobnym �yciem.</p><p>��Zreszt�� widzia�em j� tylko kilka razy� potem odsun�a si� ode mnie� a ja� ja nie mog�em przesta� o niej my�le�. W ko�cu� w ko�cu napisa�em do niej, do Londynu. Napisa�em, �e oszalej� �e nie wiem, co si� ze mn� dzieje� �e nie mog� ju� d�u�ej patrze� w oczy Ianowi i� i Lucy� Ja si� nie urodzi�em do takiego �ycia�</p><p>I Alex, kt�ry tak wiele w swoim �yciu widzia� m��w i �on, dla kt�rych wszystko to nie by�oby najmniejszym problemem i dawa�oby si� godzi� z harmonijnym po�yciem ma��e�skim, patrz�c na niego przyzna� mu w duchu s�uszno��. Harold Sparrow nie by� ani uwodzicielem, ani k�amc�. Jego tragedia wynika�a z jego uczciwo�ci, z niemo�no�ci pogodzenia k�amstwa z prawd�.</p><p>���Przyjecha�a wczoraj � ci�gn�� Sparrow � i spotkali�my si� po kolacji w parku. Chcia�em z ni� wyjecha�, uciec st�d od tego potwornego �ycia. Ale ona powiedzia�a, �e zbyt wiele zrozumia�a ostatnio, �e kocha Iana i chce z nim zosta�. Prosi�a mnie, �ebym odszed�, �ebym by� m�czyzn�. B�aga�a, �ebym zachowa� dyskrecj�. Przyrzek�em jej to, ale postanowi�em odej��. By� tu w�a�nie Hastings i proponowa� mi wyjazd do Stan�w Zjednoczonych. Zgodzi�em si�, kiedy przyszed� do mnie wieczorem. Potem wszed�em do Lucy i powiedzia�em� � urwa� i potar� d�oni� czo�o. � Jak mog�em? Przecie� ona� ona chcia�a p�j�� na szubienic� za mnie, a ja� ja�</p><p>Parker nie przerywa�. Sta� ci�gle wyprostowany, naprzeciw siedz�cego i patrzy� na niego, nie spuszczaj�c go ani na u�amek sekundy z oka.</p><p>���powiedzia�em jej, �e mi�dzy nami wszystko sko�czone. �e nie kocham jej ju�, chocia� szanuj� j� i nie mam w stosunku do niej �adnych zarzut�w. Powiedzia�em, �e chc� odjecha� i zwracam jej wolno��</p><p>��A ona?</p><p>��Ona? Zacz�a cicho p�aka�. Potem zapyta�a mnie, czy jest w moim �yciu kto� inny? Odpowiedzia�em, �e tak. Nie mog�em jej sk�ama�, chocia� nie da�em do zrozumienia, o kt�r� osob� chodzi. Powiedzia�em, �e nie mog� z ni� �y� pod jednym dachem, my�l�c o innej kobiecie. �e to nieuczciwe. A ona� ona powiedzia�a, �e nie przestanie mnie nigdy kocha� i wierzy, �e wr�c� do niej� Potem wyszed�em. By�o mi okropnie ci�ko. Usiad�em w pokoju i nie wiedzia�em przez chwil�, czy post�puj� dobrze. Zacz��em si� waha�. Ale by�o ju� za p�no. Zszed�em wi�c na d�. Czeka�a mnie rozmowa z Ianem. Postanowi�em, �e niczego mu nie b�d� t�umaczy� � ale powiem, �e moje sprawy osobiste zmuszaj� mnie do wyjazdu i �e jad� do Ameryki. Oczywi�cie, nie zdradzi�bym Amerykanom tego, co by�o przedmiotem naszych bada�. Wiedzia�em, �e Ian doprowadzi je sam do ko�ca. Co prawda Hastings chcia�, �ebym obj�� kierownictwo laboratorium do�wiadczalnego w Filadelfii i kontynuowa� to, co tu rozpocz�li�my, ale istnieje inna dziedzina, nad kt�r� nie pracowa�em z Ianem, a kt�ra bardzo mnie poci�ga. My�l�, �e m�g�bym wiele zdzia�a� na tym polu� Wszed�em, Ian siedzia� za sto�em. W plecach jego tkwi� n� Nie mog�em si� ruszy� z miejsca. Sta�em jak skamienia�y� Potem chcia�em co� zrobi�. N� N� nale�a� do Lucy� Dotkn��em go, bo nagle przysz�o mi do g�owy, �e powinienem go ukry� Kto� chcia� widocznie� R�ne my�li przelatywa�y mi przez g�ow� Ale n� tkwi� tak mocno� To by�o straszne� Pu�ci�em go od razu i uciek�em na g�r�. Wszed�em do pokoju, ale potem wyszed�em i zapuka�em do Hastingsa. Teraz nie mia�em prawa odjecha� Kto by uko�czy� nasz� prac�? Bez wzgl�du na wszystko, na to, co si� sta�o i� co si� stanie, ta praca jest wa�niejsza ni� �ycie jednego albo paru ludzi. Zreszt� � spu�ci� oczy � Ian wierzy�, �e to da ludziom bardzo wiele� Musz� t� prac� za niego doko�czy� Tylko tym b�d� m�g� si� odp�aci� chocia� wiem, �e nic nigdy ju� nie naprawi tego, co zrobi�em�</p><p>��Chcia�bym panu wierzy�, profesorze� � powiedzia� Parker. � Czy nie ma mi pan nic wi�cej do powiedzenia?</p><p>��Nic wi�cej nie wiem� Ach tak, po kolacji podszed� do mnie m�ody Davis i prosi� o rozmow�, ale w parku nie spotka� mnie i zapuka�, kiedy wr�ci�em. By�o to mniej wi�cej o p� do jedenastej, na par� minut przed nadej�ciem Hastingsa. By� bardzo zdenerwowany i prosi� mnie o co�, o tysi�c funt�w, zdaje si�. Ale ja r�wnie� by�em w takim stanie ducha, �e odm�wi�em wr�cz i zby�em go. Teraz nawet �a�uj�, bo dysponowa�em t� sum� i mog�em mu po�yczy�. To przyzwoity ch�opiec�</p><p>��I p�niej nie widzia� go pan ju�?</p><p>��Nie.</p><p>��Niech pan wr�ci do siebie, panie profesorze, i prosz� bardzo o nieoddalanie si� z domu. Mo�e by� pan nam jeszcze potrzebny.</p><p>Sparrow wsta� i ruszy� ku drzwiom. Zatrzyma� si�.</p><p>��Ale� � zawaha� si� szukaj�c s��w. � To, co powiedzia�em, musi zosta� zostanie mi�dzy nami, prawda?</p><p>��Nie zajmujemy si� rozg�aszaniem prywatnych tajemnic, panie profesorze � powiedzia� Parker sucho. � A poza tym chcia�bym, �eby pan pami�ta�, �e zar�wno pan Alex, jak i ja byli�my przyjaci�mi Iana Drummonda. A, jak pan wie, prawdziwych przyjaci� mia� on niewielu.</p><p>Harold Sparrow wyszed� ze zwieszon� g�ow�.</p></section><section><title><p>XII. Tysi�c funt�w</p></title><p>Kiedy drzwi si� zamkn�y, Parker spojrza� na Alexa i roz�o�y� r�ce.</p><p>��S�ysza�e�? Co my�lisz?</p><p>��My�l� o tym, dlaczego na mi�o�� bosk� dwie tak znakomite kobiety pojawi�y si� w �yciu tego cz�owieka?</p><p>��Dlatego � powiedzia� spokojnie inspektor � �e pan profesor Harold Sparrow nie przeczyta� w ca�ym swoim �yciu ani jednej ksi��ki kryminalnej. Jest to cz�owiek niezwyk�y dla naszej zepsutej epoki. Pomimo to, co widzieli�my, jest w nim si�a, odwaga, up�r, a nade wszystko czysto��, czyli cecha, kt�r� kobiety pragn� szanowa�, ile razy si� o ni� otr�. Wbrew wszystkim pozorom i ca�ej literaturze �wiata kobieta gotowa jest zawsze pokocha� solidnego m�czyzn�. W dodatku Harold Sparrow to bardzo rozumny cz�owiek. Rozumny nie w sensie tej efektownej inteligencji, kt�r� ka�dy m�ody cz�owiek z dobrej rodziny zdobywa tonami w Oxfordzie. Harold Sparrow odr�nia dobro od z�a, a to jest bardzo trudne s�dz�c z tego, co widzimy naoko�o.</p><p>��I co z tego? � mrukn�� Alex. � Oto mamy rezultaty!</p><p>��Tu pokona�a go jego czysto��. Chcia� post�pi� jak najlepiej, chcia� pokona� z�o, a potem chcia� wzi�� na siebie ca�� odpowiedzialno�� za to, co si� sta�o.</p><p>��Sk�d wiesz, �e nie przeczyta� �adnej ksi��ki kryminalnej?</p><p>��Nie zostawi�by odcisk�w palc�w na tym no�u, a gdyby je zostawi�, pomy�la�by o tym p�niej. Wszed� tu absolutnie przekonany, �e nikt nie wie o jego pobycie w gabinecie. Chcia� najpierw dowiedzie� si�, jak sprawy stoj�. Co mnie martwi, to fakt, �e czubki jego but�w s� pokryte py�em ogrodowym po wczorajszym pobycie w parku, a nie ma na nich �ladu krwi. Nie oczy�ci� ich dzisiaj na szcz�cie. Poza tym� ale nie uprzedzajmy fakt�w. Czy uderzy�o ci� co� w dotychczasowym badaniu sprawy?</p><p>��Tak � Alex skin�� g�ow� � par� szczeg��w. Ale nie umiem jeszcze o nich nic powiedzie�. Chcia�bym si� powstrzyma� na razie od m�wienia. Mam pewn� teori�</p><p>��I ja mam pewn� teori�. � Parker skin�� g�ow�. � Czy chcesz powiedzie�, �e zaczynasz podejrzewa� kogo� �ci�le okre�lonego o zab�jstwo Iana?</p><p>��Tak. Ale, widzisz, ja tych ludzi w jaki� spos�b ju� zd��y�em pozna�. Mo�e kieruj� si� impulsem? Nie rozumiem jeszcze prawie niczego. Moja teoria jest zreszt� zale�na od tego, co jeszcze tu us�yszymy. To dopiero dwoje.</p><p>��Tak. Musz� chyba przes�ucha� teraz pana Filipa Davisa? Jak my�lisz?</p><p>��Nie kr�puj si� mn�, Benie. Jestem tylko uchem, niczym wi�cej.</p><p>��Dobrze � Parker skin�� g�ow�. � Patrz! My�l! Ta sprawa nie jest jasna. Odrzucili�my ju� dwoje zab�jc�w, kt�rzy zg�osili si� na ochotnika. A pan Filip Davis ma u nas co najmniej tyle szans co oni. Jones!</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Popro� tu pana Filipa Davisa!</p><p>��Tak, szefie!</p><p>Parker rozpostar� g�adko chustk� na no�u i wisiorku, a potem wsun�� fotografi� odbitek palc�w do teczki.</p><p>��Czy my�lisz, �e oni porozumiewaj� si� z sob� tam, na g�rze? � wskaza� palcem sufit.</p><p>Alex wzruszy� ramionami.</p><p>��Nie wiem. My�l�, �e morderca by� tylko jeden. Sara, Davis i Sparrow pozostawili odciski palc�w. Wsp�lnikami mogli by� tylko Lucy i Hastings. To nieprawdopodobna kombinacja. Zreszt�, jak dot�d, Hastings ma alibi Sparrowa. A Lucy nie zabija�aby swoim Iancetem i nie sia�aby swoich zamkni�tych �a�cuszk�w. Tak. Morderca jest tylko jeden.</p><p>��My�l�, �e masz s�uszno�� Uwaga!</p><p>Drzwi otworzy�y si�.</p><p>��Pan Davis, szefie!</p><p>��Popro� go tu�</p><p>Filip Davis, w przeciwie�stwie do Harolda Sparrowa, ubrany by� w czyst� koszul�, ale i on mia� na sobie ciemne ubranie. �Prawdopodobnie s�dzi�, �e �mier� pracodawcy nale�y jako� zaakcentowa�, nawet przez sam szacunek�� � pomy�la� Alex.</p><p>��Niech pan siada � powiedzia� Parker serdecznie � i niech nam pan opowie, na co w�a�ciwie by�a panu potrzebna tak gwa�townie ta wielka suma pieni�dzy� � Wskaza� le��cy na stole plik banknot�w.</p><p>��Co? � Filip Davis zaczerwieni� si�. Sta� z r�k� opart� na por�czy krzes�a, na kt�rym jeszcze przed chwil� mia� zamiar usi���, i patrzy� na st�. Potem z wolna przeni�s� wzrok na pusty fotel i rozlan� pod nim ciemn�, lepk� plam�. Rumieniec ust�pi� miejsca blado�ci.</p><p>Parker u�miechn�� si�, wzi�� go za rami� i posadzi� w fotelu.</p><p>��Niech pan m�wi prawd� i tylko prawd�, a wtedy mo�e nawet pan Alex wybaczy panu to uderzenie, kt�rym pocz�stowa� go pan dzi� punktualnie o godzinie pierwszej w nocy.</p><p>��O, Bo�e� � wyszepta� Filip. � Pan jest ze Scotland Yardu, prawda?</p><p>��Tak, jestem inspektorem w tej znanej panu z kryminalnych romans�w instytucji i nazwisko moje brzmi Parker. Dlatego w�a�nie radz� panu m�wi� od razu ca�� prawd�. Prosz� mi wierzy�, �e bez wzgl�du na to, co pan powie, b�d� j� zna�, nim s�o�ce dzisiaj zajdzie. � Spowa�nia�. � W tej chwili jest pan podejrzany o dokonanie dzi� w nocy zbrodni na osobie profesora Iana Drummonda, pa�skiego chlebodawcy. Co pan ma do powiedzenia w tej sprawie?</p><p>��Ja go nie zabi�em� Ja� ja powiem wszystko.</p><p>��W�a�nie. Tak b�dzie chyba najlepiej. � Parker usiad� wygodnie. � S�uchamy pana. Pan Alex jest moim najbli�szym wsp�pracownikiem� w tej sprawie. Prosz� m�wi�.</p><p>��Ja� ja w�a�ciwie nie wiem, od czego zacz��.</p><p>��Od pierwszego telefonu, kt�ry otrzyma� pan z Londynu w czasie kolacji.</p><p>��Tak� Wie pan o nim tak�e�</p><p>��Wiem. To i wiele innych rzeczy, jak pan widzi. S�ucham.</p><p>��Zadzwoni�a do mnie moja siostra. Ona� � zawaha� si�. � Ale to na pewno nie jest sprawa, kt�r� chcia�bym powierzy� policji� Ja� ja odmawiam odpowiedzi.</p><p>��Nie radzi�bym panu tego robi� w tej sytuacji. A po drugie, mog� panu zar�czy�, �e bez wzgl�du na to, co mi pan powie, nie zrobi� u�ytku z pana informacji, je�eli nie jest ona zwi�zana bezpo�rednio z zab�jstwem Iana Drummonda.</p><p>��Przyrzeka pan?� � Davis zawaha� si�.</p><p>��Przecie� ju� przyrzek�em! � Parker zrobi� niecierpliwy ruch r�k�. � Czy s�dzi pan, �e ludzi, kt�rzy zajmuj� si� chwytaniem morderc�w, nie nale�y uwa�a� za gentlemen�w? Moje s�owo jest dla mnie r�wnie cenne jak pa�skie dla pana, a chcia�bym, �eby po tej rozmowie nie okaza�o si�, �e cenniejsze. Niech pan m�wi.</p><p>��Dzwoni�a moja siostra� � podj�� Filip � powiedzia�a, �e � znowu urwa�. � Mam brata. Jest m�odszy ode mnie. Ma dwadzie�cia cztery lata. Matka go zawsze najwi�cej kocha�a z nas trojga. Mo�e dlatego, �e by� najm�odszy� By� rozpieszczony. Nie pochodz� z zamo�nej rodziny i wielu rzeczy u nas brakowa�o, ale Christoph zawsze mia� wszystko. To nie by�o dobre. On� on dosta� prac� dwa lata temu w wielkim domu towarowym. Nie chcia� si� uczy�, wi�c nic mu innego nie pozosta�o� Potem okaza�o si�, �e w stoisku, kt�re prowadzi�, s� braki. Przyszed� w sobot� wieczorem i p�aka�. Matka na szcz�cie tego nie s�ysza�a. Jest chora na serce. Nie wiem, co by si� mog�o sta�. Nie chc� o tym my�le�. By�em tylko ja i nasza siostra Agnes. Okaza�o si�, �e mia� sobotni� kas� zda� dopiero w poniedzia�ek, bo zachorowa� nagle kasjer firmy. A on� poszed� z tym na wy�cigi i przegra�. Trzysta funt�w. Ja dosta�em wtedy pieni�dze za wsp�prac� i korekt� w ksi��ce pana Drummonda. Zacz��em z nim w�a�nie wtedy wsp�pracowa�. Mia�em dwie�cie funt�w, a Agnes doda�a sto. Nie wiem nawet, sk�d je wzi�a. Do�� �e w poniedzia�ek zani�s� te pieni�dze do kasy. Przysi�g� nam, �e to si� ju� nigdy nie, powt�rzy. I my�leli�my, �e zrozumia�. Uwierzyli�my mu. Czasem Agnes pisa�a do mnie, �e widuje go na ulicy z jakimi� podejrzanie eleganckimi m�odymi lud�mi i dziewcz�tami, kt�rych nie chcia�aby przedstawi� naszej mamie. Ale w ko�cu to ju� doros�y m�czyzna� Jest inny ni� ja, co innego go interesuje. Nie widzia�em powodu, �eby si� wtr�ca�. I wczoraj Agnes zadzwoni�a, �e powt�rzy�a si� dok�adnie ta sama historia. Niestety, tamten utarg musia� by� bardzo marny albo mo�e Christoph pracuje teraz na lepszym stoisku, bo przegra� tysi�c cudzych funt�w�</p><p>Umilk�, jak gdyby wiadomo�� ta raz jeszcze go porazi�a.</p><p>��I co? � zapyta� Parker. � Siostra zadzwoni�a prosz�c pana o ratunek?</p><p>��Tak. Sk�d mia�bym wzi�� tak� sum�? Ja� ja nawet bym si� zgodzi�, �eby on odsiedzia� to w wi�zieniu� Chocia� mo�e m�wi� to w gniewie. Ale matka? Gdyby nasza matka dowiedzia�a si�, �e go zamkn�li za defraudacj�, nie prze�y�aby tego. Mia�a dwa ci�kie ataki w ci�gu ostatnich dw�ch lat. To by j� dobi�o.</p><p>��Rozumiem� � Parker pokiwa� wsp�czuj�co g�ow�. � Nie mia� pan wyboru, trzeba by�o stara� si� o pieni�dze.</p><p>��Tak. W godzin� p�niej on zadzwoni�. P�aka� do s�uchawki. By� przera�ony. Zrozumia�, �e to si� musi �le sko�czy�. Powiedzia�em, �e nie mam pieni�dzy, ale zrobi�, co b�d� m�g�, dla matki, nie dla niego. Powiedzia�, �e dzi� tu przyjedzie. Zabroni�em mu. Nie chc� go widzie� na oczy. Powiedzia�em, �eby przyjecha�a Agnes. Popo�udniowym poci�giem do Malisborough. Chcia�em mie� wi�cej czasu.</p><p>��I co pan zrobi� p�niej?</p><p>��P�niej pomy�la�em, �e mo�e po�yczy mi te pieni�dze profesor Sparrow. Chcia�em za wszelk� cen� nie bra� ich od pana profesora Drummonda. To m�j chlebodawca. P�aci mi. To by by�o naruszeniem moich stosunk�w z nim. Pomy�la�em sobie, �e zrobi� to tylko w ostateczno�ci.</p><p>��A z czego chcia� pan odda� t� sum�?</p><p>��Mam kawa�ek ziemi w Kent po dziadku, kt�ry zapisa� mi j� umieraj�c, kiedy by�em ma�y, a Christopha nie by�o jeszcze na �wiecie. Chcia�em zatrzyma� j� do chwili, kiedy mo�e b�d� chcia� si� o�eni�. Agnes ko�czy teraz stomatologi�. My�leli�my, �e kupi si� jej za cz�� tych pieni�dzy wyposa�enie gabinetu. Ta ziemia jest warta prawie pi�tna�cie tysi�cy. Oboje wi�zali�my z ni� nasze nadzieje. Ale postanowi�em j� natychmiast sprzeda� i odda� d�ug, je�eli go zaci�gn�. Tylko �e to musi troch� potrwa�.</p><p>��Rozumiem. Co dzia�o si� dalej?</p><p>��Po kolacji wyszed�em do parku, bo pan Sparrow powiedzia�, �e tam przyjdzie. Ale musia�em si� z nim w jaki� spos�b rozmin��. By� pan przy tym, prawda?� � zwr�ci� si� do Alexa, kt�ry potwierdzi� to skinieniem g�owy. � Czeka�em, a wtedy zjawi� si� profesor Hastings. Zacz�� ze mn� rozmawia� o perspektywach �ycia w Ameryce. To by�o ju� nie pierwszy raz, ale tym razem po raz pierwszy pomy�la�em �e chocia� praca z panem Drummondem i panem Sparrowem jest taka pasjonuj�ca, bo przecie� pracowali�my nad� � tu umilk� � ale to nie nale�y do rzeczy � powiedzia� i Alex dostrzeg� w oczach Parkera b�ysk uznania. � Wi�c pomy�la�em, �e mo�e warto by pojecha� tam i dorobi� si�. Widzi pan, wsp�praca z takim uczonym, jak profesor Drummond, pozwala m�odemu chemikowi uda� si� wsz�dzie i wsz�dzie go przyjm�. Jego nazwisko i jego wyb�r to wielka legitymacja. Ale wiedzia�em, �e bez porozumienia si� z profesorem Drummondem nie mam prawa nawet wdawa� si� w tak� rozmow�. Ci�gle my�la�em przy tym o tysi�cu funt�w, kt�re musz� jutro do po�udnia zdoby�. Profesor Hastings rzuci� nawet kiedy� w rozmowie, �e got�w by�by da� mi powa�n� zaliczk� bezzwrotn� na zlikwidowanie moich spraw w Anglii. I wymieni� wi�ksz� sum�. Jak na ironi�! Got�w by� da� j� od razu! Oczywi�cie nie da�em mu �adnej odpowiedzi, tylko wypowiedzia�em kilka uprzejmych zda� i po�egna�em si� z nim. By�em bardzo zdenerwowany. A kiedy nie spotka�em profesora Sparrowa w parku, r�ce zacz�y mi si� trz���. Takie przynajmniej mia�em uczucie. Wszed�em do domu i zapuka�em do jego pokoju. By�a dok�adnie dziesi�ta. Nikt nie odpowiedzia�. Pomy�la�em, �e mo�e jest w pokoju swej �ony. I chocia� pora by�a bardzo sp�niona, to jednak rozpacz doda�a mi odwagi i zapuka�em. Ale pani Sparrow by�a sama w pokoju. Chcia�em si� wycofa�. Ale widocznie zobaczy�a, �e co� si� ze mn� dzieje, bo kaza�a mi wej�� i zapyta�a, czy jeszcze nie spotka�em si� z jej m�em? S�ysza�a, �e prosi�em go o spotkanie, gdy wstawali�my od kolacji. Powiedzia� wtedy, �e odprowadzi j� tylko na g�r� i wr�ci do parku. Odpowiedzia�em jej, �e nie. Zapyta�a wtedy, czy to bardzo wa�na sprawa, bo wygl�dam, jakby to by�a wa�na sprawa. Wtedy� widzi pan. Ja wiem, �e ona ma wielkie serce. To jedna z najlepszych kobiet, jakie znam. S�ysza�em o jej po�wi�ceniu dla chorych i wystarczy spojrze�, jaka jest dla m�a. Ona jest jednocze�nie dumna i �agodna, i�</p><p>��Tak � powiedzia� Parker. � Wobec tego opowiedzia� jej pan o swoich k�opotach.</p><p>��Tak! W�a�nie. Sam nie wiem, jak do tego dosz�o. A ona odpowiedzia�a, �e m�� na pewno za chwil� wr�ci i z pewno�ci� mi po�yczy t� sum� na kilka tygodni. A gdyby nie mia�, to ona postara si� wszystko za�atwi�. Kamie� mi spad� wtedy z serca. Prosi�a tylko, abym w wypadku, gdybym musia� skorzysta� z jej pomocy, nie m�wi� o tym absolutnie nikomu. To by�o w�a�nie to, o co ja j� chcia�em prosi�, i drugi kamie� spad� mi z serca zaraz po pierwszym. Kaza�a mi czeka� w moim pokoju.</p><p>��Ale to si� nie sko�czy�o tak �atwo? � zapyta� Parker. � Co� si� musia�o sta�?</p><p>��Ach, prosz� pana� � Filip Davis z�o�y� r�ce. � Gdybym wiedzia�� Poszed�em do swojego pokoju i usiad�em czekaj�c na pana Sparrowa i my�l�c o tym, jakim anio�em jest�</p><p>��Jego �ona. Wiem. Potem poszed� pan do niego, a on panu odm�wi�?</p><p>��Tak. Odm�wi� mi od razu. Mia�em wra�enie, jak gdyby nawet nie bardzo wiedzia�, o co go prosz�. Ale nie mog�em zosta�, wi�c wyszed�em. By�o mi przykro�</p><p>��Rozumiem. Poszed� pan do swojego pokoju i czeka� pan na to, co zrobi Lucja Sparrow. Co by�o dalej?</p><p>��Pani Sparrow zapuka�a. Powiedzia�a, �e wie o odmowie m�a. Powiedzia�a, �e zaraz napisze list do swego radcy prawnego, kt�ry dysponuje jej pieni�dzmi, gdy� posiada prawie wszystko w akcjach. Powiedzia�a, �e w�a�nie przed chwil� po�yczy�a w tym celu maszyn� i papier. Papier trzyma�a w r�ce. W poniedzia�ek o dziesi�tej moja siostra b�dzie mog�a odebra� od tego radcy pieni�dze. Ale ja musia�em mie� te pieni�dze o �smej rano. Wobec tego pani Sparrow poradzi�a mi, �ebym zszed� do pana Drummonda i po�yczy� je od niego na czterdzie�ci osiem godzin pod jakimkolwiek pretekstem. Tak kr�tki termin to przecie� nie po�yczka, ale uprzejmo��. Zgodzi�em si� z tym i podzi�kowa�em jej. M�wili�my szeptem, bo pani Sparrow przez ca�y czas sta�a w progu. Nie chcia�a oczywi�cie wchodzi� do m�skiego pokoju o tej porze, b�d�c w szlafroku. By�em bardzo za�enowany, ale r�wnocze�nie bardzo wdzi�czny za tyle trudu, widz�c, �e w dodatku boli j� r�ka. Kiedy posz�a, usiad�em i zacz��em obmy�la� ten pretekst. Trwa�o to par� minut. W ko�cu wymy�li�em, �e moja siostra ma szans� kupi� urz�dzenie do gabinetu dentystycznego okazyjnie od kogo�, kto je w poniedzia�ek rano sprzedaje, a ja we wtorek oddam pieni�dze. Wiedzia�em, �e pan Drummond ma w kasie jak�� wi�ksz� sum� pieni�dzy, bo widzia�em je w pokoju podczas pracy. Kasa jest zawsze otwarta wtedy, bo trzymamy w niej papiery, jak w szafie. Wierzy�em, �e po�yczy mi tysi�c funt�w na dwa dni bez �adnej trudno�ci. Imponowa�o mi to nawet, �e mog� poprosi� o tak powa�n� po�yczk� na tak kr�tki termin� M�j Bo�e� Wyszed�em wi�c z pokoju i poszed�em na d�</p><p>��Tak� � powiedzia� Parker. � A kt�ra by�a wtedy godzina?</p><p>��Pani Sparrow przysz�a do mnie o jedenastej, wiem, bo czekaj�c patrzy�em ca�y czas na zegarek. Sta�a w progu mo�e trzy minuty, a p�niej zastanawia�em si� mo�e dziesi��, mo�e dwana�cie� Jak to, przecie� pami�tam! Kiedy wychodzi�em z pokoju, spojrza�em na zegarek. By�em tak otumaniony, �e wyda�o mi si� nagle, �e jest o wiele p�niej. To czekanie tak mi si� d�u�y�o�</p><p>��Wi�c kt�ra by�a godzina, kiedy pan zszed� na d�?</p><p>��Pi�tna�cie po jedenastej. Mo�e czterna�cie, nie wiem. Zszed�em i otworzy�em drzwi.</p><p>��Czy by�y zamkni�te?</p><p>��Tak. Otworzy�em drzwi. Pan Profesor Drummond siedzia� za sto�em. Zamkn��em drzwi po wej�ciu i powiedzia�em: Przepraszam, panie profesorze� � a wtedy zobaczy�em�</p><p>��Tak. I co pan zrobi�?</p><p>��Podszed�em i otworzy�em usta, �eby krzykn��, ale zobaczy�em jaki� ruch i spojrza�em. Ale to tylko kropla krwi oderwa�a si� od fotela i upad�a na ziemi�. Potem upad�a druga� � Spojrza� w stron� fotela i odwr�ci� g�ow�. � Teraz jest tam ca�a plama� � Opanowa� si�. � Wiedzia�em od razu, �e pan Drummond nie �yje. Patrzy�em w jego oczy. Mog� panowie mi nie wierzy�, ale pomy�la�em nagle o mojej matce� �e w zwi�zku z tym nie dostarcz� pieni�dzy i Christoph p�jdzie do wi�zienia, a ona� Rozejrza�em si�. Pieni�dze le�a�y w kasie. W og�le nie my�la�em chyba wtedy albo to by� jaki� szok. Porwa�em pieni�dze i uciek�em z pokoju.</p><p>��Czy zamkn�� pan za sob� drzwi?</p><p>��Co?� Tak� Na pewno tak. Kiedy dosta�em si� na g�r�, wpad�em do siebie i zamkn��em drzwi na klucz. Po�o�y�em pieni�dze na stole i od razu zrozumia�em, co zrobi�em. Ogarn�o mnie okropne przera�enie. Wtedy zrobi�em drug� rzecz, kt�rej nie rozumiem do tej chwili. Wsta�em, otworzy�em drzwi i zapuka�em cicho do profesora Hastingsa, kt�rego pok�j s�siaduje z moim. Nie spa� jeszcze. Wpu�ci� mnie. Powiedzia�em, �e pojad� do Ameryki, kiedy on zechce, ale musz� mie� zaraz tysi�c funt�w. Spojrza� na mnie ze zdziwieniem, ale bez s�owa wyj�� ksi��eczk� czekow� i wypisa� czek. Wtedy przypomnia�em sobie, �e zostawi�em uchylone drzwi, a na stole u mnie le�y ta paczka banknot�w. Wzi��em czek i wybieg�em. Wr�ci�em do pokoju. Zamkn��em drzwi i ogarn�o mnie jeszcze wi�ksze przera�enie, je�eli to by�o mo�liwe. Hastings na pewno dostrzeg�, �e dzieje si� ze mn� co� niedobrego. Nie puka si� przecie� do ludzi tak p�no i nie m�wi si� takim tonem. Widzia�em zreszt�, �e jest zaskoczony moj� zgod�. Musia�em co� zrobi�. Przede wszystkim zej�� i w�o�y� z powrotem do kasy tamten tysi�c bez wzgl�du na to, co si� stanie. Ale najpierw pan Hastings wyszed� i wr�ci� po kilku minutach. S�ysza�em zamykanie jego drzwi. Wreszcie wsta�em, wsun��em paczk� banknot�w do kieszeni i ostro�nie wyjrza�em. I w�a�nie wtedy pos�ysza�em jakie� kroki na schodach� By�y bardzo ciche, ale us�ysza�em je� W nocy ka�dy szelest jest g�o�niejszy. Cofn��em si�.</p><p>��Kt�ra by�a wtedy godzina?</p><p>��P� do pierwszej. Ca�y czas patrzy�em na zegarek. Pami�tam ka�d� up�ywaj�c� minut�.</p><p>��A potem co?</p><p>��Potem siedzia�em jeszcze przez pewien czas. By�em pewien, �e osoba wchodz�ca na g�r� obudzi kogo� i doniesie o zab�jstwie. Ale widocznie to by� kto�, kto nie wraca� z gabinetu. Pomy�la�em, �e mo�e kto� uczu� g��d i zszed� do kredensu. Po p�godzinie, tu� przed pierwsz� postanowi�em zej��. By�o cicho. Na palcach zszed�em po schodach. Ba�em si� tak strasznie, jak jeszcze nigdy w �yciu. Wszed�em tu, stan��em z r�k� na klamce i r�wnocze�nie us�ysza�em, �e kto� otwiera i zamyka drzwi na g�rze. Podbieg�em do kontaktu, zgasi�em lamp� i rzuci�em na st� pieni�dze. Kto� schodzi� po schodach. Sta�em obok sto�u i kurczowo �ciska�em co�, co okaza�o si� przyciskiem. Nie my�l�c, co robi�, cofn��em si� na palcach za drzwi. Ten kto� wszed�. To by� m�czyzna. Zapyta�: Ianie? A ja wiedzia�em, �e Ian Drummond nie odpowie, i wtedy pan Alex, bo pozna�em go po g�osie, zacznie szuka� kontaktu, zapali �wiat�o i znajdzie mnie obok ukrytego w ciemno�ci trupa. Wtedy nic mnie nie uratuje� Ja tego wszystkiego w�a�ciwie nie my�la�em, ale to by�o we mnie. Unios�em r�k� i uderzy�em go w g�ow�, a potem skoczy�em do drzwi i zamkn��em je cicho. Widzia�em, �e upad�. W po�owie schod�w zrozumia�em, �e trzymam w r�ce ten przycisk. Dopad�em mojego pokoju i zatrzyma�em si�. Otar�em przycisk, �eby nie zostawi� odcisk�w palc�w, i po�o�y�em go na parapecie okna. A potem wszed�em do siebie, chwyci�em le��cy na stole czek pana Hastingsa i wsun��em mu go pod drzwi. P�niej zamkn��em swoje drzwi, rozebra�em si� i le�a�em pod ko�dr� do chwili, p�ki nie zapuka�a do mnie policja. My�la�em, �e to po mnie, ale� To jest wszystko, absolutnie wszystko, co wiem.</p><p>��Tak� � Parker kiwn�� g�ow�. � A dlaczego otar� pan przycisk, a nie pomy�la� o tym, �e zostawia pan �lady na klamce? I na kontakcie elektrycznym? Na szcz�cie dla pana opowie�� pana pasuje na razie do fakt�w. Jeszcze jedno� Czy� czy ta krew kapa�a szybko?</p><p>��Krew� nie. Kropla� p�niej znowu kropla� w d�ugich odst�pach.</p><p>��Czy spojrza� pan na pod�og�, tam gdzie opada�y?</p><p>��Nie. Tam by� mrok. One pada�y w cie� za sto�em. Tu ko�czy�a si� granica �wiat�a lampy� W�a�nie to by�o okropne, �e one tak gin�y i nie wydawa�y �adnego d�wi�ku. � Wzdrygn�� si�.</p><p>��Jeszcze jedno� Odda� pan ten tysi�c funt�w i odda� pan czek. Sk�d pan teraz we�mie pieni�dze dla brata?</p><p>��Nie wiem� � Davis roz�o�y� r�ce. � Nie chc� my�le� o tym. Musz� to jako� znie��. Mo�e matka te� to zniesie. Ale nie mog�. Teraz, kiedy pan Drummond nie �yje, nie m�g�bym wyjecha� tam� To by by�o jak zdrada� W ko�cu ja te� jestem naukowcem� angielskim naukowcem. Zdaj� sobie spraw� z tego, co te badania oznaczaj�. Gdyby nie panika, nigdy bym tego nie zrobi�. P�niej to co innego. Kiedy to si� zako�czy. Nie. Nie ma wyj�cia. Ale tego nie mog� zrobi�.</p><p>��Mog� panu po�yczy� tysi�c funt�w na przeci�g dwu tygodni, je�eli inspektor Parker nie ma nic przeciwko temu � powiedzia� Alex.</p><p>��Ja? � Parker roz�o�y� r�ce. � Dop�ki ten pan jest na wolno�ci, ma pe�ne prawo otrzymywa� czeki od ka�dego. To prawdopodobnie nagroda za to, �e nie uderzy� ci� mocniej?</p><p>��Tak � Alex wyj�� swoj� ksi��eczk� i wypisa� czek. Ode�le mi je pan na to samo konto bankowe � powiedzia�.</p><p>Filip Davis wyci�gn�� ku niemu r�k�.</p><p>��Gdyby pan wiedzia�� � Nie m�g� powiedzie� ani s�owa wi�cej.</p><p>��Niech pan idzie teraz do swojego pokoju, a potem zapuka do pani Lucji Sparrow i zapyta, czy napisa�a ten list dla pana. Je�eli tak, chc�, �eby mi go pan przyni�s�.</p><p>��W tej� w tej sytuacji nie mog� przecie��</p><p>��M�ody cz�owieku� Niech pan nie zapomina, �e to pan ka�e mi wierzy� w swoje opowiadanie. Fakty m�wi�, �e by� pan w tym pokoju w czasie, kiedy mog�o by� pope�nione zab�jstwo, �e zabra� pan z kasy pieni�dze, �e nie powiadomi� pan nikogo o tym, co pan zobaczy�, �e p�niej uderzy� pan w g�ow� ci�kim przedmiotem obecnego tu pana Alexa i uciek� pan na g�r�, nie interesuj�c si� nawet tym, czy go pan nie zabi�, i pr�buj�c zaciera� za sob� �lady. Mo�e pan by� r�wnie dobrze morderc�, jak nim nie by�. Szczerze m�wi�c po�r�d os�b w tym domu znam kilka, kt�re maj� lepsze alibi ni� pan. A w tym domu by�o w noc zab�jstwa os�b bardzo niewiele. Osiem, �ci�le bior�c. Jest pan nadal w czo��wce tego wy�cigu. Niech pan lepiej robi to, o co pana prosz�.</p><p>��Tak, prosz� pana� Zaraz postaram si� to� za�atwi� � Filip Davis wsta� i wyszed�.</p><p>��Szefie! � Jones stan�� w drzwiach i roz�o�y� r�ce. � �adnej plamy na �adnym bucie, chyba na tych, kt�re mia� na nogach. Ale trudno mu by�o zagl�da� pod pi�ty.</p><p>��W porz�dku� � Parker odprawi� go ruchem r�ki. Podszed� do Alexa. � Zdaje si�, �e on m�wi prawd� ten szachista� ten uk�adacz rebus�w na wiele ruch�w z g�ry� Potworny gadu�a� Czy powiedzia� ci co� ciekawego?</p><p>��Tak. � Alex skin�� g�ow�. � Wydaje mi si�, �e bardzo.</p><p>��I mnie � powiedzia� Parker � i mnie.</p><p>��Pan Davis, szefie! � powiedzia� Jones.</p><p>Filip Davis wszed� i zbli�ywszy si� do inspektora poda� mu kopert�.</p><p>��Powiedzia� pan, oczywi�cie, �e to policja ��da tego listu?</p><p>��Ja� Nie m�wi� pan ani s�owa o tym, �e nie wolno mi tego zrobi�</p><p>��Nie m�wi�em. Co powiedzia�a pani Sparrow?</p><p>��Powiedzia�a, �e w ko�cu panowie ju� wiecie ode mnie, co tam jest w �rodku, wi�c to nie ma znaczenia, je�eli ja sobie tego �ycz�.</p><p>��Dobrze. Dzi�kuj� panu.</p><p>Davis sta� niezdecydowanie.</p><p>��S�usznie � powiedzia� Parker. � Niech pan nie odchodzi. Prosz� mi pokaza� podeszw� pa�skiego lewego buta� tak� a teraz prawego. Ten list zatrzymam chwilowo, a potem zwr�cimy si� do pani Sparrow. Jest nam potrzebny w zupe�nie innym celu ni� �amanie tajemnicy korespondencji. Dzi�kuj� panu za pana trudy, m�ody cz�owieku, a w przysz�o�ci niech pan szybciej dzia�a m�zgiem, a wolniej przyciskami do bibu�y.</p><p>Davis otworzy� usta, ale wyszed� bez s�owa.</p></section><section><title><p>XIII. Szklanka</p></title><p>Parker po�o�y� na stoliku kopert� zawieraj�c� list Lucji Sparrow i si�gn�� do portfela. Wyj�� stamt�d drugi list. Alex pochyli� si� nad obydwoma papierami.</p><p>��Nie musz� gwa�ci� tajemnicy korespondencji pani Sparrow � powiedzia� inspektor � �eby zrozumie�, �e oba te dokumenty s� napisane na jednej i tej samej maszynie.</p><p>Czy widzisz liter� �a�? Jest obni�ona. �O� jest natomiast troch� powy�ej linii. Oczywi�cie to wymaga jeszcze potwierdzenia ekspertyzy, ale jestem przekonany, �e� O, zobacz, �f� ma sp�aszczony i troch� skrzywiony �ebek, jak gdyby drobny defekt. I tu, i tu� Jones!</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Masz tu te papierki, wy�lij je natychmiast autem do Londynu i niech zrobi� ekspertyz� por�wnawcz�. Czekaj! � Wyrwa� z notesu kartk� i nakre�li� na niej kilka s��w. � Zabierz to.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��Osobi�cie nie mam �adnych w�tpliwo�ci, �e list, kt�ry otrzymali�my przed dwoma tygodniami, napisany by� na maszynie Sary Drummond � powiedzia� Parker � a to znaczy bardzo wiele.</p><p>Alex przytakn��.</p><p>��Ale to nie zbija mojej hipotezy � szepn�� nie poruszaj�c si�. � Na razie nic jej nie zbija� S�uchaj, Ben. Czy ty wiesz, �e ja wczoraj zacz��em pisa� ksi��k�, w kt�rej Ian� w kt�rej Ian mia� by� zabity?</p><p>��Jak to? � Parker spojrza� na niego z niek�amanym zdumieniem � Ian?</p><p>��Tak� To znaczy, nie. Chc� ci o tym opowiedzie�. Ot� mia�em jeszcze w Londynie koncepcj� ksi��ki. Nie plan, ale koncepcj�, �e kto� zostaje zabity, a �ledztwo utrudnia pewien spos�b, w jaki� � zawaha� si�. � Czekaj, zaraz do tego dojd�. Ot� kiedy przyjecha�em tutaj, �eby napisa� w spokoju t� ksi��k�, zrozumia�em, �e to idealne miejsce dla jej akcji: odci�ty od �wiata dom, grupka ciekawych, niecodziennych charakter�w, konflikty pomi�dzy lud�mi utajone, ale istotne, zagro�enie z zewn�trz w zwi�zku z badaniami. Zmieni�em, oczywi�cie, zaw�d ludzi i opis posiad�o�ci, ale pozostawi�em mniej wi�cej to samo towarzystwo, bo �atwiej mi by�o operowa� realiami. To bardziej pobudza fantazj�. Ot� za�o�y�em, �e zabity zostaje gospodarz. Wszyscy s� r�wnie niewinni� �lady gmatwaj� si� prawie tak jak tu. Ludzie byli u niego o r�nych porach. Istnieje problem alibi i motywu�</p><p>��Czekaj � powiedzia� Parker � Joe, czekaj, na mi�o�� bosk�, przecie� tu�</p><p>��Daj mi doko�czy� � Joe powstrzyma� go ruchem r�ki. � Ot� �ledztwo przebiega mniej wi�cej jak tu� �lady okazuj� si� b��dne, odciski palc�w gmatwaj� tylko spraw� Trzeba my�le�. I detektyw odnajduje zab�jc� przy pomocy odnalezienia motywu� rozumiesz� Motyw ca�y czas jest ukryty w mroku, a detektyw nie mo�e go odnale��, chocia� go wyczuwa i wie, �e ca�e to piekielne nieporozumienie musi mie� jaki� klucz to, co� ty okre�li� m�wi�c, �e fakty musz� obr�ci� si� na swojej osi i ukaza� zupe�nie inne oblicze. Na razie wszystko si� zgadza. W tej mojej ksi��ce zab�jc� jest�</p><p>��St�j! � Parker podszed� do niego i po�o�y� palec na ustach. � Nie m�wmy o tym. Nie sugerujmy si� ksi��kami Joe, ani niczym, co nam obci��a g�ow�. Zobaczymy. Nie chc� m�wi� tobie, co my�l�, ani ty mi nie m�w tego, co my�lisz. Chc�, �eby� by� przy mnie. Chc�, �eby� nie wp�ywa� na mnie ani ja na ciebie. Mamy jeszcze ca�� mas� zupe�nie niezrozumia�ych fakt�w. Przes�uchanie nie jest jeszcze sko�czone.</p><p>��Tak � powiedzia� Joe � ale to przera�aj�ce. Mo�e mam obsesj� tego, co napisa�em. Ale ka�dy nowy fakt potwierdza to. Pocz�tkowo nie zwraca�em na to �adnej uwagi. Ale teraz�</p><p>��Teraz przes�uchamy pana Roberta Hastingsa, profesora uniwersytetu Pensylwania. Albo nie. To straszne, Joe. Przecie� Ian nie �yje, a ja jestem g�odny� Od wczoraj nie jad�em. Joe, musimy teraz napi� si� kawy, bo i ty nic nie mia�e� dzi� w ustach. Musimy zje�� par� kanapek.</p><p>��Zapomnia�em o tym zupe�nie� � powiedzia� Joe.</p><p>��Tak. I ja� Jones!</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��Popro�, �eby nam zrobiono mocn� kaw� i par� kanapek.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>��My�l�, �e pani Drummond nie b�dzie mia�a nic przeciwko temu � powiedzia� Parker � �e troch� bezceremonialnie zarz�dzamy jej zapasami? Id� do niej i zapytaj, czy b�dziemy mogli z nich skorzysta�?</p><p>��Tak, szefie!</p><p>Alex i Parker siedzieli w milczeniu, wpatruj�c si� w chustk�, pod kt�r� le�a� n� i ma�y rubinowy wisiorek. Potem Parker wsta�, podszed� do drzwi laboratorium i zajrza� przez nie.</p><p>��Nie znale�li�my tam nic ciekawego� � powiedzia�. � Czy wygl�da�o ono dok�adnie tak, kiedy wszed�e� do niego wieczorem?</p><p>Alex wsta�. W laboratorium nadal pali�o si� �wiat�o. Szafa z wymalowan� na drzwiach trupi� czaszk� by�a otwarta.</p><p>��Wychodz�c, Ian zgasi� tu �wiat�o� � powiedzia� Alex � i zamkn�� szaf� Ale poza tym, nic� nie. Nie wiem. Chyba nic si� nie zmieni�o.</p><p>��A teraz �wiat�o jest zapalone� � mrukn�� Parker.</p><p>��Z tego wynika, �e Ian liczy� si� z szybkim powrotem tutaj. Wzi�� pude�ka z hakami, linki i przeszed� z nimi do gabinetu, gdzie by�o wygodniej pracowa� przy niskiej lampie na du�ym stole. Za chwil� mia� zamiar wr�ci� i odnie�� niepotrzebne pude�ka do szafy. Dlatego zostawi� j� na p� otwart��</p><p>��Szefie?</p><p>��Tak?</p><p>��Pani Drummond prosi, �eby panowie zachowywali si� zupe�nie jak we w�asnym domu. �a�uje, �e sama nie mo�e zarz�dzi� wszystkim, ale �le si� czuje.</p><p>��Co robi�a, kiedy wszed�e�?</p><p>��Siedzia�a na ��ku i patrzy�a w okno. Podskoczy�a, kiedy zapuka�em. Wiem o tym, bo drzwi by�y uchylone troch� i najpierw zajrza�em. Jest bardzo przygn�biona, szefie. Wida�, �e p�aka�a. Nic dziwnego zreszt�, prawda?</p><p>��Mo�esz odej��, Jones. Czy kaza�e� przys�a� nam t� kaw�?</p><p>��Tak.</p><p>��I oczywi�cie daj co� naszym ludziom. Niech po kolei schodz� do kuchni. Nie chc�, �eby ten dom nagle opustosza�. A za dziesi�� minut popro� pana Roberta Hastingsa.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>W tej samej chwili drzwi uchyli�y si�.</p><p>��Czy mo�na? � powiedzia�a cicho pokoj�wka. W obu r�kach nios�a du�� tac�, na kt�rej sta�o �niadanie dla dw�ch os�b. Jones wyj�� jej tac� z r�k i zatrzyma� si� niepewnie, nie wiedz�c, gdzie j� postawi�.</p><p>��Zjemy w jadalni� � mrukn�� Parker � panno�</p><p>��Kate Sanders, prosz� pana � powiedzia�a pokoj�wka. � Ale ja�</p><p>Parker wzi�� tac� z r�k Jonesa i odda� jej.</p><p>��Zaraz tam przyjdziemy � powiedzia�. Dziewczyna wysz�a. � Jones! Nikt tu oczywi�cie nie ma prawa wej�� pod �adnym pozorem. Nikt.</p><p>��Tak, szefie!</p><p>Inspektor skin�� na Alexa i ruszy� ku drzwiom. Kate Sanders roz�o�y�a ju� obrus na jednym z ko�c�w sto�u w jadalni i ustawi�a fili�anki. Parker czeka� w milczeniu, a� sko�czy. Kiedy dygn�a i zwr�ci�a si� ku drzwiom, zatrzyma� j� ruchem r�ki.</p><p>��Chwileczk�, panienko.</p><p>Podesz�a i stan�a ze spuszczonymi oczami. By�a wyra�nie zap�akana, ale sta�a prosto i kiedy unios�a g�ow�, s�ysz�c pierwsze s�owa inspektora, Alex zauwa�y�, �e Kate Sanders jest niezwykle zaciekawiona tym, co si� sta�o, a na pewno tak�e tym, co si� mo�e sta�.</p><p>��Prze�yli�my tu okropn� tragedi� � powiedzia� inspektor. � Prosz� nam powiedzie�, panno Sanders, czy nie rzuci�o si� pani wczoraj albo podczas ostatnich dni nic ciekawego w oczy?</p><p>��Ciekawego, prosz� pana?</p><p>��To znaczy co�, co wykracza�oby poza codzienny tryb �ycia w Sunshine Manor. Jaki� szczeg�, drobiazg nawet.</p><p>��Nie, prosz� pana� No, mo�e to, �e przy bramie rozbili namiot dwaj m�odzi ludzie, prosz� pana. Ale oni s� bardzo sympatyczni�</p><p>��Nie w�tpi� � Parker mimo woli u�miechn�� si� lekko i natychmiast spowa�nia�. � A poza tym?</p><p>��Nic� mo�e� No, ale to pewnie niewa�ne�</p><p>��Co? � zapyta� Parker. � Prosz� nam powiedzie�.</p><p>��Ta szklanka� � I widz�c jego zaciekawione spojrzenie doda�a: � Sta�a w sieni na kominku�</p><p>��Kiedy?</p><p>��Dzi� rano� Nie sprz�tam dzisiaj jak nale�y, bo� tamten pan zabroni� dotykania rzeczy, a poza tym wsz�dzie chodzi policja i zagl�da� Ale kiedy zrobi�o si� widno, wysz�am, �eby zamie�� w sieni, bo ci panowie tyle nanosz� kurzu i �aden z nich nie wyciera n�g�</p><p>��Tak. I co?</p><p>��I ona sta�a tam. Szklanka pe�na pomara�czowego soku.</p><p>��A czy nie m�g� postawi� jej tam kt�ry� z domownik�w wczoraj w ci�gu dnia?</p><p>��M�g�, ale kiedy przed p� do jedenastej k�ad�am si� spa�, zajrza�am na g�r� do pani Drummond, �eby zapyta�, czy czego� nie potrzebuje� Nie dzwoni�a na mnie, ale ja� my j� tu wszyscy lubimy� mo�e Malachi tylko troch� si� boczy� Przepraszam, �e panom takie g�upstwa m�wi� � zamilk�a zawstydzona.</p><p>��Prosz� m�wi� dalej. Zajrza�a panienka do pani Drummond i co?</p><p>��Nic, bo niczego ode mnie nie potrzebowa�a. Powiedzia�am wi�c dobranoc i zesz�am na d�. I przypomnia�o mi si�, �e rano przy sprz�taniu odkr�ci�a mi si� �rubka od r�czki odkurzacza i po�o�y�am j� tam. Odkurzacz dzia�a i bez tej �rubki. Zreszt� ja si� na tym nie znam. Ale chcia�am j� odnale��, �eby Malachi znalaz� miejsce, z kt�rego si� odkr�ci�a, i przykr�ci� j� z powrotem. Wi�c schodz�c do sieni podesz�am i zabra�am j�.</p><p>��Tak, i co? A ta szklanka?</p><p>��W�a�nie, prosz� pana. Szklanki nie by�o tam wtedy. A rano, kiedy tylko nas obudzono, ubra�am si� i wysz�am, bo chcia�am dowiedzie� si�, czy pani Drummond nie potrzebuje czego� po takiej strasznej� To s� niby g�upstwa, ale czasami fili�anka mocnej kawy, prosz� pana, mo�e cz�owieka w najgorszej chwili podnie�� troch� z�</p><p>��Tak, tak. I co?</p><p>��I przechodz�c przez sie� zobaczy�am, kiedy powraca�am, t� szklank�. �wiat�o na ni� pada�o.</p><p>��I co panienka z ni� zrobi�a?</p><p>��Zabra�am j�, zupe�nie odruchowo. P�aka�am wtedy, bo kto by nie p�aka�, widz�c pani� Drummond dzi� rano� Zabra�am szklank� i zanios�am do kuchni. Umy�am j� od razu. A potem razem z innymi naczyniami zanios�am do pokoju kredensowego.</p><p>��Gdzie jest ten pok�j?</p><p>��Tu, obok jadalni. Idzie si� do niego przez ma�y korytarzyk. Tu stoi szk�o, srebra i podr�czna lod�wka, gdzie pan Drummond kaza� trzyma� zawsze troch� szynki, soki i nieco innych rzeczy do jedzenia, bo czasem bywa� g�odny w nocy, kiedy pracowa�. Zanios�am j� tam i postawi�am obok innych szklanek.</p><p>��Czy dobrze j� pani umy�a i wytar�a?</p><p>��To jasne, prosz� pana! � W g�osie dziewczyny zabrzmia�a lekka, prawie niedostrzegalna uraza.</p><p>��A czy pok�j kredensowy jest zawsze otwarty?</p><p>��Tak, prosz� pana. Zawsze.</p><p>��Dzi�kuj� panience bardzo. � Parker usiad� i wrzuci� dwie kostki cukru do kawy.</p><p>Kate Sanders dygn�a lekko i ruszy�a ku drzwiom.</p><p>��Jeszcze jedno � powiedzia� inspektor. � Czy klamki w domu czy�ci si� co dnia?</p><p>��Co tydzie�, prosz� pana, proszkiem. Codziennie rano wyciera si� je szmatk�.</p><p>��A w gabinecie?</p><p>��Tak samo jak wsz�dzie indziej, prosz� pana.</p><p>��Czy wczoraj wieczorem nie wyciera�a pani przypadkiem klamek w drzwiach prowadz�cych z sieni do gabinetu pana Drummonda?</p><p>��Nie, prosz� pana. Nigdy nie robi� tego wieczorem.</p><p>��Dzi�kuj� bardzo, panno Sanders.</p></section><section><title><p>XIV. Plama krwi</p></title><p>Przez chwil� jedli w milczeniu. Alex wypi� dwie fili�anki gor�cej kawy i zmusi� si� do zjedzenia kawa�ka chleba z mas�em. Potem odsun�� talerzyk.</p><p>��Nie mog� wi�cej � powiedzia�.</p><p>��Ani ja. � Parker wsta�. � Przejd�my teraz do gabinetu. Tam przes�uchamy pana Roberta Hastingsa. My�l�, �e wyja�ni on nam kilka szczeg��w i �e to jego wyja�nienie zaciemni spraw� do reszty.</p><p>I nie myli� si�.</p><p>��Nie umiem panom nic powiedzie� o tej okropnej tragedii � powiedzia� Hastings po uprzednim potwierdzeniu w ca�ej rozci�g�o�ci zezna� Davisa i Sparrowa. � Jestem g��boko wstrz��ni�ty, a wraz ze mn�, jak s�dz�, wszyscy ludzie, kt�rzy rozumieli, jak wielki by� wk�ad badawczy Drummonda w dziedzin�, nad kt�r� pracowa�. To niepowetowana strata nie tylko dla was, Anglik�w, ale dla nas wszystkich. To nic, �e pragn��em go widzie� w Ameryce. Te sprawy to sprawy konkurencji i walki pomi�dzy przemys�ami. Ale sama osoba Iana i jego umys� by�y bez wzgl�du na miejsce, gdzie si� znajdowa�, bezcenne dla ludzi. Tacy jak on tworz� post�p, kszta�tuj� jego formy i wyrywaj� materii ca�y, kawa� niewiadomego. Niewielu znam badaczy, kt�rzy mogliby si� z nim r�wna�.</p><p>��Ale po pozyskaniu Sparrowa, na przyk�ad, �mier� jego zahamowa�aby w Anglii rozw�j tej dziedziny, o kt�rej pan wspomnia�. Dziedzina ta rozkwit�aby w Ameryce, prawda?</p><p>��Nie rozumiem pana? � powiedzia� Hastings. � To znaczy, nie pragn� pana rozumie�.</p><p>��Panie profesorze� � Parker wsta�. � Jestem tu, �eby odnale�� cz�owieka, kt�ry zamordowa� Iana Drummonda. Nikt poza szale�cem nie zabija bez motywu. To morderstwo nie zosta�o pope�nione przez szale�ca. Dlatego chc� odnale�� motyw. Kiedy go odnajd�, b�d� mia� w r�kach morderc�. Pan m�g�, przynajmniej teoretycznie, zamordowa� Drummonda po to, �eby uniemo�liwi� uko�czenie jego dzie�a�</p><p>Robert Hastings poczerwienia� i zerwa� si� na r�wne nogi. Pi�ci mia� zaci�ni�te i b�yskawice w oczach.</p><p>��Jeszcze jedno s�owo � zawo�a� � a�</p><p>��W ten spos�b okazuje pan � powiedzia� Parker spokojnie � �e wy�ej ceni pan s�owne sformu�owania na temat tej zbrodni ni� spokojne wys�uchanie tego, co mam do powiedzenia i odpowiedzenie mi, dlaczego nie zabi� pan Drummonda i nie m�g� pan tego uczyni�. Albo dlaczego nie zabi� go cz�owiek, b�d�cy z panem w zmowie?</p><p>Hastings by� nadal czerwony, ale spokojny, ton g�osu Parkera podzia�a� na niego.</p><p>��Ale czy pan sobie zdaje spraw�, co pan do mnie powiedzia�!?</p><p>��A czy s�dzi pan, �e wszystkie mieszkaj�ce tu osoby s� mniej godne szacunku ni� pan? A jednak Drummonda nie zabi� nikt z zewn�trz. Ugodzi� go kto� z was! I wszyscy jeste�cie r�wnie podejrzani w oczach prawa. Czy rozumie mnie pan?</p><p>��Tak, rozumiem pana. � Hastings usiad�. � Prosz�, niech pan pyta. Odpowiem panu, jak b�d� umia�, ale obawiam si�, �e niewiele mam do powiedzenia.</p><p>��Czy nie ma pan nic do dodania w swojej relacji z wczorajszego wieczoru?</p><p>��Nie � Hastings zaprzeczy� g�ow�. � Nic.</p><p>��W�a�nie! � Parker klasn�� w r�ce. � I pan, w�a�nie pan wybucha oburzeniem, Kiedy m�wi�, �e m�g� pan zamordowa� Iana! Przecie� m�g�bym pana w tej chwili kaza� aresztowa� i nie wiem, czy nie zrobi� tego, je�eli� � urwa� na u�amek sekundy � je�eli nie wyt�umaczy mi pan, sk�d si� wzi�a ta plama krwi na czubku pa�skiego lewego bucika. � Pochyli� si� i wskazuj�cym palcem dotkn�� nogi Hastingsa. Alex, kt�ry przygl�da� si� profesorowi, nie spuszczaj�c z niego ani na sekund� oka, zobaczy�, �e twarz tamtego powlok�a si� trupi� blado�ci�.</p><p>��Co? � powiedzia� Hastings. � Plama krwi�? � Przymkn�� oczy.</p><p>��Tak: plama krwi. � Parker wyprostowa� si� w milczeniu. Przez chwil� �aden z nich nie poruszy� si�. Potem Hastings spojrza� na czubek buta i zadr�a�.</p><p>��Co?� Co pan zamierza zrobi�?� � zapyta�. � Ja? Ja nie wiem sk�d�</p><p>��Zamierzam: albo odda� ten but do analizy chemicznej, a wtedy jestem przekonany, �e wyka�e ona na nim krew Iana Drummonda, kt�rego strata tak bardzo pana dotkn�a. W�wczas zostanie pan zamkni�ty w wi�zieniu i nie b�d� si� panu t�umaczy� z tego, co mam zamiar zrobi�. Albo� przyzna si� pan, sk�d wzi�a si� ta plama na pa�skim bucie, a wtedy: albo uwierz� panu i pozostanie pan tu jako osoba podejrzana, albo nie uwierz� panu i zostanie pan postawiony w stan oskar�enia.</p><p>��Ale ja� pan chyba nie rozumie, co dla cz�owieka na moim stanowisku� w �wiecie nauki� Czy pan sobie zdaje z tego spraw�?</p><p>��A czy pan zdaje sobie spraw�, panie profesorze, �e by� pan go�ciem w tym domu, �e zamordowano gospodarza, cz�owieka, kt�remu sam pan wystawi� tak chwalebne epitafium, a pan, uczony o �wiatowej s�awie i cz�owiek, kt�ry, jak s�ysz�, dba o opini� �wiata, zatai� ju� w pierwszym przes�uchaniu prawd� i w ten spos�b oczywi�cie wspomaga morderc�, je�eli, oczywi�cie, nie jest pan nim.</p><p>��Ale ja� Powtarzam panom, �e nie zabi�em Iana Drummonda. Przysi�gam na to!</p><p>��Panie profesorze Hastings. Prosz� nie zachowywa� si� jak dziecko. Mo�e, zamiast tego, zechce pan pomy�le�, jak udowodni� nam, �e jest pan cz�owiekiem, kt�rego przysi�ga ma jakie� znaczenie. Na razie ok�ama� nas pan w najobrzydliwszy spos�b. Bez wzgl�du na to, co pan s�dzi, staje si� pan przez to wsp�lnikiem mordercy.</p><p>��Ale ja� Powtarzam panom, �e nie zabi�em Iana.</p><p>��Poza tym, �e by� pan tu w noc zbrodni, nie wszcz�� pan alarmu i depta� pan w krwi umar�ego! Bagatelka!</p><p>Hastings poruszy� g�ow� jak bokser, kt�ry otrzymuje cios po ciosie, a za wszelk� cen� chce dotrwa� do ko�ca i nie straci� przytomno�ci. Odetchn�� g��boko.</p><p>��Kiedy Filip Davis wpad� do mnie po �w tysi�c funt�w, wygl�da� tak zdumiewaj�co, �e przez chwil� zw�tpi�em, czy jest przy zdrowych zmys�ach. Musi pan zrozumie�, �e kilka minut wcze�niej by� u mnie profesor Sparrow, z kt�rym przed godzin� uzgodni�em jego wyjazd i warunki, na kt�rych przyjedzie do Stan�w. Po godzinie Sparrow wszed� do mnie z ob��dnym prawie wyrazem twarzy i okaza�o si�, �e zupe�nie zmieni� zdanie z przyczyn, kt�rych mi nie chcia� wyja�ni�. Potem wszed� Filip Davis i wyrazi� nag�� zgod�, porwa� czek, po czym znikn�� z nim tak po�piesznie, jak gdyby banki by�y czynne w nocy. By�em zdumiony� Prosz� sobie wyobrazi� moj� sytuacj�. Czu�em� wiedzia�em, �e pomi�dzy nimi wszystkimi co� si� odbywa, �e dzieje si� tutaj co�, o czym nie wiem i co wp�ywa na ich decyzj� Sprawa ta by�a dla mnie bardzo wa�na� Jestem nie tylko badaczem, ale udzia�owcem w wielkim koncernie przemys�u syntetycznego. Zale�y nam na tym, �eby �ci�gn�� najlepszych uczonych z ca�ego �wiata. Nie wstydz� si� tego. Stawiam warunki, proponuj� wielkie wynagrodzenia i mo�na si� z tym zgodzi� albo nie. Drummond odrzuci� od razu moj� propozycj� i nie zmieni�o to w najmniejszym stopniu mojego stosunku do niego. Nadal twierdz�, �e �wiat nauki straci� jednego z najwi�kszych swoich ludzi. Gdyby �y� d�u�ej, doszed�by prawdopodobnie do ogromnych osi�gni�� Ale co ja chcia�em powiedzie�? Tak. Ot� zosta�em sam w pokoju. W ci�gu godziny: Sparrow, kt�ry si� zgodzi�, odm�wi�, a Davis, kt�ry odm�wi�, zgodzi� si�. Nie wiedzia�em, co my�le� o tym i o ich dziwnym zachowaniu. Wyjrza�em przez okno.</p><p>W pracowni Iana �wieci�o si� jeszcze �wiat�o. Postanowi�em zajrze� do niego pod jakim� pretekstem i przekona� si�, co si� sta�o. By�em pewien, �e on tak�e musi mie� jaki� wp�yw na to, co si� dzieje z dwoma pozosta�ymi badaczami. Niestety nie myli�em si�, chocia� wp�yw ten by� zupe�nie inny, ni� przypuszcza�em. W ka�dym razie powiedzia�em sobie, �e nie stanie si� nic z�ego, je�eli zejd� i pod pozorem ostatniej rozmowy przed po�egnaniem, bo odjecha� mia�em bardzo wcze�nie, spr�buj� zorientowa� si�, w jakim stopniu mog� uzna� sprawy Davisa i Sparrowa za rozstrzygni�te. Zszed�em. Drzwi by�y zamkni�te. Wiedzia�em, �e do gabinetu nie puka si�, wi�c nacisn��em je cicho. Kiedy znalaz�em si� w �rodku, zobaczy�em, �e Drummond siedzi za sto�em i po chwili zobaczy�em ca�� reszt� Podszed�em, �eby sprawdzi�, czy �yje i czy trzeba wezwa� pomoc. Ale by� ju� zimny. Mam za sob� trzy lata medycyny, kt�r� kiedy� studiowa�em jako przedmiot uzupe�niaj�cy. Natychmiast zorientowa�em si�, �e tu ju� nic nie pomo�e. W tej samej chwili poj��em, �e podejrzenie mo�e pa�� na mnie. Szuka� pan motywu zbrodni. Mnie tak�e przyszed� on do g�owy. Drummond wspomnia� mi o jakim� li�cie, kt�ry podobno przyszed� do policji angielskiej, ostrzegaj�c przed zamachem ze strony nieznanych si�. �mia� si� w�wczas z tego, ale ja si� teraz nie �mia�em. To ja reprezentowa�em interesy sprzeczne z interesami, kt�rym s�u�y�y badania Drummonda. Cofn��em si� do drzwi i przypomnia�em sobie, �e pozostawi�em przecie� odciski palc�w na klamce. Wytar�em wi�c do czysta r�kawem obie klamki, zewn�trzn� i wewn�trzn�, a potem na palcach pobieg�em na g�r� i zamkn��em si� u siebie w pokoju. Rozebra�em si� pr�dko i po�o�y�em do ��ka, ale nie spa�em i wiem dok�adnie, kiedy Filip wsun�� mi czek pod drzwi. Zmartwia�em wtedy. P�niej nic ju� si� nie sta�o do chwili, kiedy zapuka�a do mnie policja. To, co powiedzia�em, pokrywa si� absolutnie z prawd� i nie mam ju� nic do dodania.</p><p>��Tak� � Parker usiad�. � O kt�rej godzinie znalaz� si� pan tu?</p><p>��By�a mo�e 12.10, a mo�e 12.12? Trudno mi okre�li�, wiem, �e wychodz�c z pokoju spojrza�em na zegarek i by�o, mniej wi�cej, dziesi�� po dwunastej.</p><p>��A jak d�ugo by� pan tu, w gabinecie?</p><p>��Dwie, mo�e trzy minuty.</p><p>��To znaczy, �e o 12.15 wyszed� pan st�d?</p><p>��Prawdopodobnie tak.</p><p>��Dobrze. Niech pan wr�ci do pokoju, panie profesorze. I prosz� si� stamt�d nie oddala�.</p><p>Hastings wsta�. By� nadal bardzo blady.</p><p>��Mam nadziej�, �e nie pos�dza mnie pan naprawd� o zab�jstwo Iana? � zapyta� z niepokojeni.</p><p>��Nie � Parker potrz�sn�� g�ow�. � Jeszcze przed pana wej�ciem tutaj wiedzia�em, �e pan nie m�g� zabi� Iana Drummonda, ale najprawdopodobniej by� pan tu po dokonaniu zab�jstwa.</p><p>��Wi�c pan wiedzia�! � Hastings wyszed� pocieraj�c d�oni� swoj� wielk� �ysin�, na kt�rej l�ni�y kropelki potu.</p></section><section><title><p>XV. �Uderzy�am raz po raz�</p></title><p>A teraz, niestety, musimy porozmawia� z pani� Sar� Drummond � powiedzia� Alex. � Wola�bym nie by� przy tym. To wszystko jest tak straszne.</p><p>��Tak � Parker westchn��. � Musimy porozmawia� z Sar� Drummond, ale my�l�, �e zostaniesz. To, �e morderca Iana jest na wolno�ci, jest jeszcze bardziej straszne. � Spojrza� na zegarek. � Jest �sma rano. Przed dziewi�ciu godzinami Ian �y� jeszcze. I m�g� �y� jeszcze wiele lat� Nie wyjad� z tego domu bez jego zab�jcy� nawet gdyby jakie� moce piekielne mia�y to wszystko jeszcze bardziej powik�a�. Ale o czym ja m�wi�? Przecie� wiem, kto zabi� Iana Drummonda, a w�a�ciwie, to nie ja wiem, to policjant we mnie wie. M�g�bym ju� teraz wyda� nakaz aresztowania i nikt nie m�g�by uniewinni� osoby, kt�r� bym wskaza�. Ona jedna nie ma alibi i ma pow�d, dla kt�rego powinna by�a zabi�. Wszyscy inni albo maj� alibi, albo nie mieli powodu go zabija�. Jak�e to wszystko jest proste, jak jasne! Tak jasne, �e bezsensowne!</p><p>Alex pokiwa� g�ow�.</p><p>��W�a�nie � mrukn��. � Tak jasne, �e a� bezsensowne.</p><p>��Ale dajmy temu spok�j! � Parker wsta� i zacz�� si� przechadza� po gabinecie, omijaj�c szerokim �ukiem pusty fotel i plam� krwi, kt�ra by�a ju� prawie czarna i wsi�k�a w barwny motyw dywanu. � Widzisz! Jego krew ju� znika� staje si� tylko plam� na dywanie. Potem kto� odda dywan do chemicznego czyszczenia i tak zniknie ostatni �lad po nim. Nie zostawi� dziecka, a �on� mia� niewiern�. Tak przemija cz�owiek. Nie znam si� na teatrze, ale czy mo�e by� tragedia bardziej grecka? Czy wr�ci mu kto� �ycie dlatego, �e my, ty i ja, wiemy albo domy�lamy si�, kto go zamordowa�? Ale on kocha� kogo�. Bez wzgl�du na to, co wiemy o niej, on j� kocha�. Dlatego musimy by� dla niej dobrzy. On by na pewno tego chcia�. By� �agodny. Mo�e nawet przebaczy�by jej, chocia� z�ama�oby mu to �ycie, gdyby �y�. Jones!</p><p>��Tak, szefie! � Pyzate oblicze sier�anta by�o roze�miane od ucha do ucha.</p><p>��C� ci� tak rozweseli�o?</p><p>Jones spowa�nia� natychmiast i wyprostowa� si�.</p><p>��Nic, szefie� Tylko panna Sanders�</p><p>��Tylko panna Sanders ma do�eczki w policzkach, tak? Ale przyjecha�e� tu na koszt kr�lowej nie po to, �eby podziwia� do�eczki panny Sanders. A panna Sanders niech te� uda si� do swoich zaj��, je�eli ma jakiekolwiek!</p><p>Przez otwarte drzwi Alex us�ysza� cichy odg�os oddalaj�cych si� szybko st�p.</p><p>��Zamknij drzwi, Jones! � powiedzia� inspektor � i przygl�daj si� pilnie wszystkiemu, co si� dzieje w tym domu. Nie wolno ci si� ruszy� z tej sieni, p�ki ci� nie odwo�am. Czy nikt nie pr�bowa� zej�� na d�?</p><p>��Tak, szefie� Nie by�o zakazu�</p><p>��Kto?</p><p>��Pan Hastings i pani Sparrow. Oboje ��czyli si� telefonicznie z Londynem.</p><p>��O czym m�wili? Jakie numery?</p><p>��Pan Hastings ��czy� si� z biurem podr�y i odwo�a� sw�j nocny lot do Nowego Jorku. A pani Sparrow dzwoni�a do szpitala i poprosi�a do aparatu profesora Billows. Potem zapyta�a o zdrowie pani Wright. P�niej m�wi�a co� �aci�skimi s�owami i na ko�cu powiedzia�a, �e da zna� p�niej, czy b�dzie mog�a przyjecha�, bo tu zatrzymuje j� nieprzewidziana okoliczno�� rodzinna. Powiedzia�a, �e da zna� po obiedzie. Sprawdzi�em numer. Dzwoni�a do szpitala w Charing Cross na oddzia� chirurgii.</p><p>��Dobrze, Jones. � Parker zamkn�� drzwi. Zwr�ci� si� do Alexa. � Teraz b�dziesz musia� skupi� wszystkie si�y m�zgu i wyobra�ni. My�l�, �e przejdziemy chyba do salonu. Nie wolno nam jej tu przes�uchiwa�. Przejd� do salonu, a ja sam po ni� p�jd�.</p><p>��Dobrze � powiedzia� Alex i podni�s� si�. Wyszli do sieni. Parker ci�kim krokiem skr�ci� na schody. Id�c ku drzwiom salonu, Alex s�ysza� jeszcze jego kroki cichn�ce za zakr�tem schod�w� �Zaraz zobaczy nad g�ow� napis � pomy�la� � �Czcij Boga pod tym dachem�� Kto� wyst�pi� jednak przeciw przykazaniom Boga i ludzi i zamordowa� niewinnego cz�owieka. Oby dach ten run�� mu na g�ow�. � Otworzy� drzwi do salonu. By�o tu cicho, s�onecznie i pogodnie. Promienie wpadaj�ce przez odsuni�te firanki barwi�y weso�o r�owe rokokowe foteliki i wyblak�e ju� nieco obicia �cian, o wzorze i barwie identycznej jak ta, kt�r� mia�y meble. W fantazyjnie wygi�tym, wielkim z�otym lustrze Alex zobaczy� swoj� twarz, blad�, ze �ladami nie zgolonego zarostu, kt�ry ju� zaczyna� przebija� sk�r�. Drzwi biblioteki by�y otwarte. Cztery ciemne klubowe fotele wok� niskiego sto�u. P�ki z ksi��kami. Dwa wielkie globusy pod oknem. Jeden ukazywa� �wiat widziany okiem siedemnastowiecznego geografa. Na drugim by�y cia�a niebieskie po��czone liniami, kt�re tworzy�y rysunki zwierz�t i os�b. Nazwy gwiazdozbior�w. Wielka Nied�wiedzica trzyma�a w �apach tarcz�, na kt�rej widnia� napis: ORBIS CAELESTIS TYPUS. OPUS a M. CORNELLI. Lutetie Parisiorum. Anno MDCXCIII� Dzie�o Marka Cornellego�</p><p>Ludzie tworz� dzie�a� Dzie�o Iana Drummonda� Powiedzia� przed �mierci�: �Za dwadzie�cia lat ca�a sprawa b�dzie przestarza�a i przyjd� nowe, udoskonalone metody i pomys�y, o kt�rych nam si� dzi� nie �ni��</p><p>Czy warto? Czy warto demaskowa� zab�jc�?� Nawet je�eli kocha�o si� zamordowanego jak brata? Zab�jca �yje, l�ka si�, cierpi� Zab�jca chce �y� Ale Ian Drummond te� chcia� �y�. Ian Drummond m�g� �y� d�ugie lata i umrze� tu spokojnie jako stary, m�dry cz�owiek, dobry i kochany przez m�odszych, kt�rych by uczy�� Ian by� dobry, Ian by� uczciwy. A zab�jca? Zab�jca by� wyrachowany: po�wi�ci� �ycie Iana Drummonda dla w�asnego szcz�cia. I chocia� nic nie wskrzesi Iana Drummonda, zab�jca musi by� ukarany. Chocia�by dlatego, �e chcia� pogr��y� innego cz�owieka i chcia�, �eby ten inny cz�owiek odpowiada� za jego zbrodni�. Zab�jca chcia� pozby� si� przeszk�d na swojej drodze.</p><p>Odwr�ci� g�ow�, bo drzwi si� otwar�y i wesz�a Sara Drummond, a za ni� Parker. Alex sk�oni� si� jej w milczeniu. Odpowiedzia�a ledwie dostrzegalnym ruchem g�owy. Ubrana by�a w prost� szar� sukienk�. Twarz mia�a spokojn�, ale wida� by�o na niej �lady �ez i nie przespanej nocy.</p><p>��Uprzedzi�em pani�, �e jeste� moim wsp�pracownikiem � powiedzia� Parker. � Ale chcia�bym wyja�ni�, �e pan Alex nie jest w �adnym stopniu zwi�zany z policj�. Czy pani zgadza si�, �eby by� obecny podczas naszej rozmowy?</p><p>��Tak � Sara Drummond pochyli�a g�ow�. � Nie mam nic do ukrycia. Ka�dy mo�e by� obecny przy mojej rozmowie z panem. Niech panowie usi�d�.</p><p>Zaj�a miejsce w fotelu. Usiad�a prosto i z�o�y�a r�ce na kolanach. Alex spojrza� na ni� z bliska i zobaczy� kobiet� zm�czon�, z�aman� i niem�od�. Jak�e inna by�a jeszcze przed dwudziestu czterema godzinami� �Oto jestem� � pomy�la�. � Zadany cios i czyn spe�niony�.</p><p>��S�ucham � powiedzia�a Sara Drummond. � Czego panowie �ycz� sobie ode mnie? Mog� odpowiedzie� na ka�de pytanie, panie inspektorze. Prosz� si� nie kr�powa� niczym.</p><p>�Otwarcie i bez l�ku � my�la� Alex dalej � powiem wam, jak zgin���� � Nie. Ona tego nie powie.</p><p>��Prosz� pani� � Parker chrz�kn�� i umilk�. Ale potem podj�� z wyra�nym wysi�kiem: � I pan Alex, i ja wiemy o� o rodzaju znajomo�ci pani z panem Sparrow. Wiemy, o czym m�wili�cie pa�stwo wczoraj w parku� Nie chc� do tego powraca�. Chcia�bym pani zada� tylko kilka rzeczowych pyta�. Istniej� pewne okoliczno�ci, w kt�rych musz� je zada�. Chcia�bym, �eby mi pani przede wszystkim powiedzia�a, co pani robi�a wczoraj od chwili powrotu z parku. Kt�ra by�a godzina wtedy.</p><p>��Wi�c on panom to wszystko opowiedzia� � Sara skin�a g�ow�, jakby potakuj�c jakiej� nie znanej im my�li. � Co robi�am po powrocie z parku? Po wej�ciu do domu posz�am do gabinetu Iana i by�am tam mniej wi�cej pi�tna�cie minut.</p><p>��Czy mo�na wiedzie�, w jakim celu wesz�a tam pani? � M�� pracowa� wtedy, prawda?</p><p>��Tak, pracowa�. Dlaczego tam wesz�am? Przysz�am do gabinetu Iana w obawie, aby Sparrow nie wszed� tam, zanim nie przejdzie mu wzburzenie. Opu�ci� mnie nagle, kiedy siedzieli�my na �awce, i odszed�. Szuka�am go po ca�ym parku. Nie znalaz�am� Przysz�o mi do g�owy, �e najlepiej b�dzie, je�eli do chwili zamkni�cia drzwi i powrotu wszystkich domownik�w b�d� przy Ianie. Sparrow obieca� mi, �e nie powie mu o� o wszystkim, a tylko porozmawia z nim o swoim wyje�dzie. Chcia� dzi� wyjecha� st�d, a potem pojecha� do Ameryki. Wiecie to panowie od niego?</p><p>��Tak.</p><p>��Chcia�am jak najd�u�ej odwlec chwil� ich rozmowy. Wiedzia�am, �e przy mnie Sparrow nie odwa�y si� powiedzie� ani s�owa o sobie i o mnie. I wiedzia�am, �e kiedy och�onie, tak�e tego nie powie. Ba�am si� tych pierwszych minut. Odszed� ode mnie bardzo zdenerwowany� Ian pracowa�. Powiedzia�, �e rano chce si� wybra� na ryby z panem, bo jest bardzo zm�czony. Zapyta� mnie, czybym nie pop�yn�a razem z wami. Zgodzi�am si�. Przyjecha�am tu wczoraj bardzo szcz�liwa. Ale �eby pan zrozumia�� Maj�c lat szesna�cie ta�czy�am w music-hallu. Ka�dy wie, co to jest za �ycie. Musia�am walczy� na ca�ej d�ugiej drodze do tego stanowiska na scenie, kt�re zajmuj� teraz. A trzeba by�o walczy� wszystkimi sposobami. M�czy�ni w moim �yciu znaczyli i niewiele, i bardzo wiele. Byli mi potrzebni i ja im by�am potrzebna. Ale oni byli mi potrzebni do pokonywania przeszk�d w �yciu, a ja im, bo by�am m�oda i podobno �adna. Pozna�am Iana maj�c trzydzie�ci jeden lat. M�wi� to, bo chc�, �eby pan pozna� ca�� prawd�. Nie kocha�am go, kiedy wychodzi�am za niego za m��� � powiedzia�a to spokojnym, matowym g�osem. � Oczywi�cie m�wi�am mu, �e go kocham, bo to m�wi ka�da kobieta ka�demu m�czy�nie, za kt�rego wychodzi. Ale Ian by� mi wtedy po prostu potrzebny. Nie tak potrzebny jak tamci poprzedni m�czy�ni, ale inaczej. By�am ju� znan� aktork�, by�am s�awna. Teraz nale�a�o zdoby� odpowiedni� pozycj� spo�eczn�. Od roku ju� wiedzia�am, �e wyjd� za ka�dego sympatycznego m�czyzn�, kt�ry b�dzie mia� odpowiednie warunki towarzyskie. Chcia�am ju� mie� dom, m�a i sta� si� szanowan� osob�. Zreszt� nie by�am pierwsz� aktork�, kt�ra tak zrobi�a. Mog�abym wymieni� ich kilka w samym Londynie. W ludziach takich jak ja, kt�rzy walczyli dzie� i noc, �eby wej�� po wszystkich szczeblach tej piekielnej drabiny, jest nieustanna ch�� zabezpieczenia si� na jej szczycie. Chcia�am tego wszystkiego: chcia�am mie� star� posiad�o�� rodzinn�, stare rodowe nazwisko, chcia�am, �eby m�j m�� by� kim� znanym i szanowanym do tego stopnia, �ebym mog�a zmieni� nazwisko sceniczne i wyst�powa� pod jego nazwiskiem, Ian odpowiada� tym wszystkim warunkom, a poza tym zakocha� si� we mnie. Zreszt� zrobi�am wszystko, co w ludzkiej mocy, �eby to nast�pi�o. A potem pobrali�my si�. My�la�am, �e od tej chwili zmieni si� ca�e moje �ycie. Zmieni�o si�, to prawda. Ale Ian mia� swoj� absorbuj�c� go prac�, ja moj�, a za sob� ca�e moje �ycie. Zawsze lubi�am podporz�dkowywa� sobie m�czyzn. Gdybym kocha�a Iana od pierwszego wejrzenia, mo�e przesta�abym o tym my�le�. Nie wiem. Ale by�o inaczej. �y�am nadal sama w Londynie i odwiedza�am go tylko albo on mnie. Planowali�my ci�gle wsp�ln� podr�, ale nic z tego nie wychodzi�o, bo albo on nie mia� czasu, albo ja� Ian wierzy� mi bezgranicznie. Ale przed nim wierzyli mi i inni. Nigdy nie mog�am zrozumie�, dlaczego wierno�� cz�owieka wobec cz�owieka ma by� rozumiana tylko w pewien ograniczony spos�b. Wydawa�o mi si�, �e urodzi�am si� bez tej konieczno�ci. Nie by�am wierna Ianowi. Spotka�am tu Sparrowa. Jego i jego pi�kn� �on�. By�a tak pi�kna i tak przyt�aczaj�co kr�lewska, a on tak pe�en zasad, �e� Ale to nie tylko to. Wydaje mi si�, �e ju� wtedy zacz�am coraz bardziej lubi� Iana. To mia�o by�, mo�e, jakim� antidotum. Ca�e �ycie broni�am si� przed mi�o�ci�. Ba�am si�. Ba�am si� ka�dej s�abo�ci ludzkiej. Ci�gle musia�am by� silna. To potem nie przechodzi tak �atwo. Ja nie chcia�am kocha� nikogo� Czy pan mnie rozumie? � Patrzy�a z niepokojem na Alexa.</p><p>��Tak � powiedzia� niespodziewanie Parker. � Wszystko to jest zupe�nie zrozumia�e. � Umilk�.</p><p>��Co ja m�wi�am?� Tak� Sparrow dawa� mi r�wnowag�. By� tu. Mog�am patrze� na nich obu przy stole i my�le�, �e panuj� nad nimi. Lucja nic nie wiedzia�a, a Ian tak�e niczego si� nie domy�la�� By�am pani� siebie. Mia�am ju� wszystko, czego w �yciu chcia�am, i nie zap�aci�am za to. Tak mi si� przynajmniej wydawa�o, bo p�niej zrozumia�am, �e w�a�nie brakowa�o mi najwa�niejszego: mi�o�ci. Sama nie wiem, jak pokocha�am Iana. Sta�o si� to niedawno. A mo�e nawet troch� wcze�niej, ni� sobie z tego zdaj� spraw� Ale w ko�cu zrozumia�am, �e jest mi drogi, �e jest nie tylko moim m�em, ale jedynym cz�owiekiem, kt�rego kocham i kt�remu chc� by� wierna, bo nie chce ju� nikogo innego. To by�a wielka rado��, bo zrozumia�am, �e tak� wierno�� mog� przyj��. Taka wierno�� jest prawdziwa, bo nie wynika z �adnego zakazu ani przykazania, ale z pragnienia wy��czno�ci� Wtedy Sparrow i nie tylko Sparrow� musieli znikn�� � Urwa�a. Jej spokojny, cichy g�os jeszcze przez chwil� brzmia� im w uszach. � Ale Sparrow nie chcia� znikn�� � powiedzia�a nagle. � Nie tylko nie chcia�, ale dopiero wtedy zacz�� pragn��, abym rzuci�a Iana, a on Lucy. To by�o przera�aj�ce. Nie wiedzia�am, co zrobi�. Zwleka�am, oszukiwa�am go, wreszcie postanowi�am zrobi� z tym koniec. Kiedy napisa� do Londynu, prosz�c o widzenie, przyjecha�am tu i powiedzia�am mu wczoraj, �e musimy o sobie zapomnie�. Zni�s� to z trudem, a potem znikn�� mi w ciemno�ci. By�am oszala�a ze strachu. Jestem aktork� i umiem si� opanowywa� bardziej, ni� wydawa�oby si� to mo�liwe. Wesz�am do gabinetu Iana i siedzia�am, szczebiocz�c i s�uchaj�c, czy on nie nadchodzi. Wreszcie dosz�am do wniosku, �e ju� wr�ci�, do domu. Wsta�am i posz�am na g�r�. Przez drzwi garderoby us�ysza�am jego g�os w pokoju Lucy. Zacz�am wierzy�, �e nie powie Ianowi o niczym. Ba�am si� tylko ich decyduj�cej rozmowy. Kiedy Sparrow przyjdzie do Iana i powie mu, �e zrywa z nim wsp�prac�, wtedy Ian b�dzie go pyta�. B�dzie zaskoczony, mo�e nawet b�dzie mu robi� wyrzuty. A wtedy� Ba�am si� zasad Sparrowa. S� takie zasady na �wiecie, kt�re robi� wi�cej z�ego ni� ich brak. Mo�e b�dzie chcia� powiedzie� prawd�? Oczy�ci� si� przed przyjacielem? Ian zrozumia�by go, ale nigdy nie zrozumia�by mnie. Nawet gdyby mi przebaczy�, szcz�cie nasze by�oby pogrzebane. Zacz�am �a�owa�, �e nie zabi�am Sparrowa w parku! � Urwa�a. � Tak! � powiedzia�a. � Chc� m�wi� ca�� prawd�: �a�owa�am tego. Ale ju� by�o za p�no. Musia�am czeka� na rezultat ich rozmowy. Przed jedenast� wesz�a do mnie Lucy, prosz�c o maszyn� do pisania. Da�am jej t� maszyn�. Najwyra�niej nie wiedzia�a o niczym. To by� dobry znak. Sparrow prosi�by j� najpierw o przebaczenie. Znam m�czyzn. Oczywi�cie, uzyska�by je, bo ona go kocha nad �ycie� Ale ja?� Czeka�am dalej� Ian nie wraca� chocia� obieca�, �e wr�ci wcze�niej� Powiedzia�am mu, �e bardzo chc�, �eby przyszed�. Nie widzieli�my si� przecie� ca�y tydzie� Podesz�am do drzwi, a potem wsun�am si� na palcach do garderoby. Z daleka s�ysza�am g�os Sparrowa. Potem p�acz Lucy. By�o ju� wp� do dwunastej� Cofn�am si� do siebie. Co� si� dzia�o� Ale co? Co on jej powiedzia�? Nigdy nie przypuszcza�am, �e Lucy jest zdolna do p�aczu. Potem zdawa�o mi si�, �e Sparrow wyszed� z pokoju i schodzi po schodach. Uchyli�am swoje drzwi i stara�am si� zobaczy�, kto zszed�, ale nikogo nie zauwa�y�am. Ba�am si� zajrze� do Lucy. Ba�am si�, �e ona przyjdzie do mnie i zrobi mi scen�. Dr�a�am o moje �ycie z Ianem. Nerwy mnie zawiod�y. Upad�am na ��ko i le�a�am d�ugo, czekaj�c, �e ka�dej chwili otworz� si� drzwi i Ian wejdzie. Ale nie otworzy�y si�. Kiedy spojrza�am na zegarek, by�o dwadzie�cia pi�� po dwunastej. Co� si� musia�o sta�. Pomy�la�am, �e na pewno Sparrow powiedzia� mu wszystko i Ian siedzi na dole, trzyma g�ow� w r�kach i jest sam ze swoj� rozpacz�� Przez chwil� waha�am si� Zawsze w �yciu wola�am przeczekiwa� burz� i zjawia� si� jak najp�niej� Ale jego kocha�am. Wiedzia�am, �e musz� zej�� i bez wzgl�du na wszystko zmusi� go, �eby zosta� przy mnie. By�am nawet gotowa powiedzie�, �e Sparrow k�amie ohydnie, bo zosta� przekupiony przez Hastingsa i chce wyjecha� do Ameryki, a nie ma uczciwego pretekstu do tego. Zdawa�o mi si�, �e to b�dzie najlepsze. Potrafi�abym patrze� Sparrowowi prosto w twarz i pokaza� mu drzwi jako oszczercy, Ian uwierzy�by mi chyba. Zesz�am i otworzy�am drzwi� A on siedzia� tam� z no�em w plecach� By� nie�ywy� Wszystko by�o sko�czone na zawsze. Sta�am tam i patrzy�am na niego. Nic ju� nie mia�o znaczenia. Pomy�la�am o tym, �e umieraj�c nie wiedzia� o mnie nic z�ego. Tylko to, co najlepsze. Poca�owa�am go w g�ow� i wysz�am. To ju� by� koniec. Na g�rze pomy�la�am, �e na pewno kto� go znajdzie i b�d� musia�a wyj�� z pokoju, i rozmawia� Chcia�am si� zabi�, ale nie mia�am na to si�y. A p�niej i to przesz�o. On nie �yje. Wszystko nie ma ju� najmniejszego znaczenia. � Roz�o�y�a r�ce drobnym, bezsilnym gestem i odwr�ci�a g�ow� ku oknu.</p><p>��A p�niej nie wychodzi�a pani z pokoju a� do mego wej�cia?</p><p>��Nie. W og�le nie wychodzi�am z pokoju do tej chwili.</p><p>��Wiedz�c, �e on jest tam na dole�? I �e kto� go zamordowa�?</p><p>��Ja wiedzia�am, kto go zamordowa�.</p><p>��Kto?</p><p>��Ja� � powiedzia�a Sara Drummond �ami�cym si� g�osem. � Bez wzgl�du na to, kto wbi� w niego ten n�, ja jestem przyczyn� jego �mierci.</p><p>I dopiero teraz ukry�a twarz w r�kach i zanios�a si� strasznym, spazmatycznym �kaniem.</p><p>Alex i inspektor czekali, spu�ciwszy oczy. Alex skuba� bezsensownie koniec krawata. Powoli �kanie ucich�o. Sara Drummond unios�a g�ow�.</p><p>��Przepraszam � powiedzia�a cicho. � Teraz b�d� ju� spokojna.</p><p>��Chcia�bym tylko powiedzie� pani, �e wed�ug wszelkiego prawdopodobie�stwa, je�eli w tej sprawie nie zachodzi zupe�nie ob��dne powik�anie zjawisk, profesor Harold Sparrow nie zabi� pani m�a.</p><p>��Co? � powiedzia�a Sara. � Co? � i chwyci�a r�kami za por�cze krzes�a, jakby boj�c si� upa��.</p><p>��Ma on �elazne nieomal alibi. W chwili kiedy zabito Iana, rozmawia� z Robertem Hastingsem u siebie w pokoju.</p><p>��Wi�c kto zabi� Iana? Kto, kto to zrobi�?</p><p>��Jedyn� osob�, kt�ra mia�a mo�no�� to zrobi� i mia�a jednocze�nie pow�d, �eby to zrobi�, jest niestety, jak dotychczas, pani � powiedzia� Ben Parker i pochyli� g�ow�, jak gdyby chc�c unikn�� jej wzroku�</p><p>Ale Sara Drummond nie patrzy�a na niego. Kiedy uni�s� wzrok, spogl�da�a w okno, za kt�rym wida� by�o dziedziniec przed domem, a za jego kraw�dzi� ogromne niebieskie morze.</p><p>��Tak� tak� � powiedzia�a nie odwracaj�c oczu. � Zabi�am go�</p><p>��A czy b�dzie pani tak�e gotowa opisa� okoliczno�ci zab�jstwa?</p><p>��Tak� � Odwr�ci�a wzrok od okna i spojrza�a na niego pustymi, niewidz�cymi oczami� � Tak� wesz�am� pisa� list� � I nagle zacz�a recytowa� cicho martwym, g�uchym g�osem: � Uderzy�am raz po raz dwukrotnie, a on� dwa razy krzykn�� i upad� nie�ywy� A gdy le�a�, zada�am trzeci cios� ofiarny� w podzi�ce Zeusowi� w�adcy pa�stwa zmar�ych�</p><p>Nast�pne jej s�owa by�y ju� tylko nieartyku�owanym be�kotem.</p></section><section><title><p>XVI. Morderca Iana Drummonda, oczywi�cie</p></title><p>Kiedy po godzinie przyby�a karetka szpitalna i wsuni�to do niej le��c� na noszach nieprzytomn� Sar� Drummond, inspektor Parker westchn�� ci�ko i potar� d�oni� nie ogolony podbr�dek. Stali na dziedzi�cu we troje: on, Lucja Sparrow i dy�urny policjant. Za szyb� oszklonych drzwi wej�ciowych inspektor dostrzeg� blad� twarz kucharki i pyzat�, rumian� buzi� Kate Sanders, obok kt�rej sta� sier�ant Jones. Karetka ruszy�a cicho, wjecha�a na zakr�t i po chwili znikn�a pomi�dzy drzewami alei.</p><p>��Bo�e, Bo�e � szepta�a ledwie dos�yszalnie Lucja Sparrow. Zakry�a oczy d�oni�. Potem opu�ci�a d�o� i spojrza�a na Parkera. � Nigdy, nigdy bym w to nie uwierzy�a�</p><p>��Czy ona wyjdzie z tego? � zapyta� inspektor.</p><p>��Nie wiem. Nie jestem psychiatr�. Ale obawiam si�, �e wyjdzie. To tylko chwilowy skutek wielkiego wstrz�su i napi�cia nerw�w. Zacz�a bredzi�, a potem zapad�a w omdlenie. Po zastrzyku oddycha�a ju� r�wno i nie by�o �adnych niepokoj�cych objaw�w. Ale chyba lepiej by�oby dla niej, gdyby� � Urwa�a. � Nie powinnam tak m�wi�, jestem lekarzem. Biedny Ian. Gdyby wiedzia�� gdyby tylko wiedzia�� � Unios�a ku inspektorowi szare, smutne oczy. � Pan by� jego przyjacielem, zdaje si�?</p><p>��By�em � powiedzia� Parker.</p><p>��A ona� I nikt nie m�g� temu zapobiec. Nikt. A kiedy obudzi si�, sama wpadnie w rozpacz� Ona nie by�a taka z�a, jak� jak by wskazywa�y na to fakty. To tylko brak moralno�ci�</p><p>��Przygl�da�em si� pani podczas ostatniej godziny� � Inspektor sk�oni� si� lekko. � Opiekowa�a si� ni� pani jak siostr�. Po tym wszystkim. Takich rzeczy nie widuje si� cz�sto.</p><p>��A c� mia�am robi�? � Lucja roz�o�y�a r�ce. � Chory jest chorym, bez wzgl�du na wszystko, co lekarz o nim my�li.</p><p>��I, by� mo�e, skrzywdzi�a j� pani ratuj�c.</p><p>��I tego nie wolno nam bra� pod uwag�. Mia�am obowi�zek pom�c jej, a jestem na pewno ostatnim cz�owiekiem, kt�ry odwa�y�by si� j� s�dzi�. Jestem stron�, nie s�dzi�. Ale je�eli nawet skrzywdzi�a mnie, to przecie�� � wskaza�a dom � jego skrzywdzi�a jeszcze tysi�ckro� gorzej. On nie �yje. A my wszyscy musimy �y� dalej. Jutro mam operacj�. Inna tragedia. Inni ludzie. Poza tym mam moje �ycie do naprawienia. Harold� m�j m�� le�y u siebie w pokoju. P�aka�. To by�o potwornym przej�ciem dla niego. Mo�e nawet wi�kszym ni� dla mnie?� Ian nie �yje, a ona go zabi�a. Harold my�li, �e jest powodem� Nie rozumie �ycia. Pomimo wszystko jest naiwny. Teraz b�dzie d�ugo, d�ugo wraca� do siebie po tym wstrz�sie. Czeka mnie wiele pracy przy nim�</p><p>��Pani na pewno bardzo kocha swojego m�a? � powiedzia� inspektor, jak gdyby potakuj�c jakiej� nie wypowiedzianej my�li.</p><p>��Nad �ycie � stwierdzi�a Lucja Sparrow, a ton jej g�osu by� taki, �e Parker uwierzy� jej od razu. � Nie musia�am nawet niczego mu przebacza�. Wola�abym umrze�, ni� go straci�. My�l�, �e to nie by�a jego wina� To ona go op�ta�a.</p><p>��Tak. Prawdopodobnie ma pani s�uszno��. Pan Sparrow na pewno wr�ci do siebie po tym wszystkim. �ycz� tego pani. I nie tylko pani. To wielki uczony. Po �mierci Drummonda spad� na niego ca�y ci�ar odpowiedzialno�ci za doko�czenie ich wsp�lnej pracy.</p><p>��Harold dokona tego! � Unios�a swoj� kr�lewsk�, jasn� g�ow�. � Odzyska si�y i dokona tego wszystkiego, co mieli zrobi� razem.</p><p>��Kiedy pragniecie pa�stwo st�d wyjecha�?</p><p>Lucja spojrza�a na zegarek.</p><p>��Jest dziesi�ta. Za godzin� chcia�abym wyjecha�. Chc� opu�ci� Sunshine Manor na zawsze� � zawaha�a si� i nagle powiedzia�a z naciskiem: � Nie pozwol�, aby Harold kiedykolwiek nawet przejecha� przez te okolice. Ten kawa�ek �wiata musimy pozostawi� za sob�� i wszystkie wspomnienia st�d! � Jak gdyby zawstydzona tym wybuchem, spojrza�a raz jeszcze na zegarek. � Musz� ju� i��. On jest tam sam.</p><p>Parker uk�oni� si� jej w milczeniu. Odesz�a. Patrzy� na ni�, gdy wst�powa�a na stopnie tarasu i zbli�a�a si� ku drzwiom wej�ciowym � kr�lewska, spokojna i jasnow�osa, oboj�tna wobec ciekawych oczu s�u�by, jak gdyby ca�y brud �wiata musia� sp�yn�� do st�p jej wyprostowanej sylwetki. W progu natkn�a si� na wychodz�cego z domu cz�owieka, kt�ry ust�pi� na bok i przepu�ci� j� z lekkim uk�onem. Inspektor uni�s� brwi.</p><p>��Gdzie by�e�, Joe? � zapyta�, kiedy Alex zbli�y� si� do niego. � Ju� od p� godziny rozgl�dam si� za tob�.</p><p>��Pisa�em przez par� minut � powiedzia� Alex z rozbrajaj�c� szczero�ci�. � Czy� czy zabrali j�?</p><p>��Tak. Dosta�a zastrzyk nasenny i zabrali j� do szpitala.</p><p>��Czy jest pod konwojem policyjnym?</p><p>��Tak.</p><p>��Ale nie jest ob��kana?</p><p>��Doktor Lucja Sparrow twierdzi, �e nie. Lekarz szpitalny tak�e by� dobrej my�li. Prawdopodobnie wyjdzie z tego i b�dzie zupe�nie normalna� Joe?</p><p>��Tak? � powiedzia� Alex.</p><p>��Zawsze by�em wobec ciebie szczery. Teraz te� chc� by�. Nie wierz�, �eby� w kilkana�cie godzin po �mierci Iana m�g� zajmowa� si� w tym piekle swoim pisaniem. Co si� sta�o?</p><p>��Nic � mrukn�� Alex. � Notowa�em tylko pewne moje spostrze�enia. Prosi�e� mnie w czasie przes�ucha�, �ebym nie zabiera� g�osu i nie m�ci� ci wizji. Ale ju� jest po wszystkim. Czy chcia�by� mnie wys�ucha�?</p><p>��A ty mnie? � zapyta� niespodziewanie Parker.</p><p>��Ja?� Tak.</p><p>��To chod�my do gabinetu Iana�</p><p>��Dobrze.</p><p>Ruszyli ku domowi. Sier�ant Jones nadal dy�urowa� w sieni. Parker zauwa�y�, �e kiedy pojawi� si� w drzwiach, panna Kate Sanders natychmiast zaj�a si� gorliwie polerowaniem p�yty kominka.</p><p>��Czy m�j posterunek tutaj jest zdj�ty, szefie?</p><p>��A czy m�wi�em co� podobnego?</p><p>��Nie. Ale przecie��</p><p>��Za chwil� � powiedzia� Parker i wszed� za Alexem do gabinetu. Kiedy zamkn�li za sob� drzwi, Alex odwr�ci� si� na pi�cie.</p><p>��Czy mo�esz wyda� rozkaz, aby nikt z domownik�w nie opuszcza� domu?</p><p>��Kogo masz na my�li?</p><p>��Wszystkich. Ale pomi�dzy nimi morderc� Iana Drummonda, oczywi�cie!</p><p>Parker skin�� g�ow�.</p><p>��Wi�c i ty tak my�lisz� Ale dowody� Nie mam dowod�w� Nie mog� przecie��</p><p>��Zaczekaj � Joe uni�s� r�k�. � Powiedzieli�my, �e nie opu�cimy tego domu bez zab�jcy Iana. Czy mo�emy pozwoli�, �eby zab�jca opu�ci� ten dom bez nas?</p><p>��Nie wiem � Parker zagryz� wargi. � Boj� si�, �e nie b�d� go m�g� powstrzyma�. Nie mam nic, co by mog�o stworzy� akt oskar�enia�</p><p>��Wydaj rozkaz� � mrukn�� Alex � a wtedy mo�e co� si� uda zrobi�.</p><p>Parker podszed� do drzwi i uchyli� je.</p><p>��Jones!</p><p>��Tak, szefie?</p><p>��Niech nikt nie opuszcza tego domu pod �adnym pozorem, dop�ki nie zezwol� na to ja sam osobi�cie. Powiedz to tak�e ludziom w ogrodzie. Ani jedna osoba st�d nie wyjdzie.</p><p>��Tak, szefie� � powiedzia� Jones z wyra�n� nutk� zdumienia, kt�r� Alex uchwyci�, chocia� siedz�c w krze�le nie m�g� widzie� jego twarzy. Parker zamkn�� drzwi i powr�ci� do stolika.</p><p>��Czy wiesz, kto zabi� Iana? � zapyta� kr�tko.</p><p>��Tak. Wiem. A ty?</p><p>��Ja tak�e. To znaczy� Czy m�g�by� mi udowodni�, kto zabi� Iana? Bo ja�</p><p>��Zrobimy to razem � powiedzia� Alex. � Zacznijmy od pocz�tku. W chwili zab�jstwa by�o w domu osiem os�b:</p><p>1. Joe Alex,</p><p>2. Malachi Lenehan,</p><p>3. Kate Sanders,</p><p>4. Robert Hastings,</p><p>5. Filip Davis,</p><p>6. Sara Drummond,</p><p>7. Harold Sparrow,</p><p>8. Lucja Sparrow.</p><p>Zacznijmy od osoby numer jeden: Joe Alex. Czy masz dla mnie jakie� alibi?</p><p>Parker otworzy� notes:</p><p>a) Nie mog�e� napisa� listu na maszynie Remington Sary Drummond, bo przed dwoma tygodniami nie by�o ci� w Sunshine Manor,</p><p>b) nie mog�e� ukra�� no�a, wisiorka i r�kawiczek gumowych Lucji Sparrow, bo do kolacji obie kobiety by�y w swoich pokojach, a ty tam nie wchodzi�e�. Na kolacj� zszed�e� pierwszy, razem z Filipem Davisem, kt�ry nawet ci� wyprzedzi�, bo ju� tam by�, kiedy wszed�e�. Po kolacji nie wchodzi�e� na g�r�, tylko wyszed�e� do parku. Z parku wr�ci�e� ostatni. Obie kobiety by�y ju� u siebie. Kiedy Lucy wesz�a do Sary po maszyn�, mia�by� jedyn� okazj� wej�cia do jej pokoju. Ale nie mog�e� o tym wiedzie�, bo Lucy wesz�a do pokoju Sary przez garderob�, to znaczy nie wychodz�c na korytarz. P�niej, kiedy przysz�a do ciebie po papier, nie wchodzi�a, zamkn�a drzwi i zapuka�a do Filipa Davisa, nie wchodz�c tak�e. Wobec tego dostrzeg�aby ci� z korytarza, gdyby� pragn�� wej�� do niej. Sara by�a przez ca�y czas u siebie. Lucy tak�e powr�ci�a do siebie. Nie mia�e� wi�c szans zabrania przedmiot�w, kt�re znaleziono przy Ianie, i nie mia�e� szansy zabicia go no�em Lucy Sparrow. Poza tym:</p><p>c) nie mia�e� najmniejszego powodu, �eby zabija� Iana Drummonda. Na szcz�cie znam ci� tak d�ugo, �e wiem o niepodobie�stwie przekupienia ciebie przez kogo� z zewn�trz. Wiem tak�e, �e by�e� jego prawdziwym przyjacielem. Nie m�g�by� go zamordowa� w ten spos�b. W �aden spos�b. Twoje alibi jest rzeczowe i emocjonalne. Nie mia�e� ani mo�liwo�ci, ani motywu zab�jstwa. Skre�lam ciebie.</p><p>��Drug� osob� jest Malachi Lenehan � powiedzia� Alex.</p><p>��Tak, pomijaj�c ohydny nonsens tego podejrzenia i przypuszczenie, �e ten przyjaciel rodziny Drummond�w, kt�ry pami�ta trzy ich pokolenia i kocha� Iana jak syna, m�g� go zabi� skrytob�jczo, Malachi ma alibi. Nie mia� nawet teoretycznej okazji podrzucenia pokrwawionej r�kawiczki pod szaf� i ukradzenia wisiorka. Jedno pytanie: czy widzia�e� ten drugi n�, kiedy walizk� przyniesiono na kort tenisowy?</p><p>��Tak � Alex skin�� g�ow�. � My�l�, �e wszyscy tam obecni go widzieli, bo skupili�my si� wok� Lucji Sparrow, a walizka w pewnej chwili sta�a si� o�rodkiem zainteresowania.</p><p>��Wi�c Malachi nie mia� szansy ukradzenia no�a tak�e. Z tych samych przyczyn co ty. Skre�lam go.</p><p>��Trzeci� osob� jest Kate Sanders� � powiedzia� Alex.</p><p>��Tak. Je�eli chodzi o t� panienk�, to jej alibi ma tylko jeden mocny punkt. Nie mia�a �adnej szansy podrzucenia pokrwawionej r�kawiczki pod szaf� i drugiej do szafy. Mog�a to zrobi� tylko wtedy, kiedy Sara Drummond zesz�a o p� do pierwszej na d� i wesz�a do gabinetu. Ale na to Kate Sanders musia�aby by� fenomenem natury. Musia�aby przewidzie� przysz�o��, to znaczy wiedzie�, �e po p�nocy, w p�torej godziny po zbrodni, Sara zejdzie na d� i nie narobi alarmu, co wydaje si� przecie� rzecz� nieprawdopodobn�. W�wczas Kate Sanders, wiedz�c to, mog�aby pop�dzi� jak b�yskawica na g�r�, wpa�� do pokoju Sary i przez ten pok�j do garderoby, zrobi� swoje, a potem wyj�� i nie spotka� Sary, schodz�c w d�. Zwa�ywszy fakt, �e gdyby Kate Sanders by�a morderc�, nie mog�aby nawet przypu�ci�, �e kto� wchodz�cy nie zechce wszcz�� alarmu (a nie wszcz�� go nikt z nich, poza tob�!), co oczywi�cie uniemo�liwi�oby jej wej�cie na g�r� i ulokowanie rzeczy. Poza tym musia�aby, zamiast uda� si� do pokoj�w s�u�bowych w suterenie, przebywa� po zbrodni p�torej godziny w okolicy gabinetu i � nie zra�aj�c si� tym, �e by� tam Filip o 11.15, Sparrow o 11.40, Hastings o 12.10 i �aden z nich nie obudzi� ca�ego domu! � musia�aby czeka� w�a�nie na Sar� i wykona� ca�� t� karko�omn� operacj�. To jest tak nieprawdopodobne, jak nieprawdopodobne jest, �eby tak g�upiutka pokoj�wka o pyzatej buzi by�a wyrafinowanym morderc�, pragn�cym zwali� win� na Lucy Sparrow. Skre�lam j�, bo wszystko to razem nie ma najmniejszego sensu.</p><p>Urwa� i zastuka� o��wkiem w notes.</p><p>��Specjalnie omijam tu wszystkie twoje mo�liwe wypowiedzi i korektury, bo od pierwszej chwili postanowi�em wykluczy� te trzy osoby, jako nie maj�ce ani mo�liwo�ci, ani �adnego powodu do zamordowania Iana Drummonda. Czy zgadzasz si� ze mn�?</p><p>��Najzupe�niej. � Alex kiwn�� g�ow�. � Pozostaje nam wi�c pi�� os�b, spo�r�d kt�rych musimy wy�oni� zab�jc�. Teraz nadchodzi profesor Robert Hastings. Czy masz dla niego alibi?</p><p>��Tak. Pe�ne, nie zwalczone niczym, o ile, oczywi�cie, nie zamordowali Iana wsp�lnie: on, Harold Sparrow i Lucja Sparrow, co jest zupe�nym absurdem. Od 10.40 do 11.20 rozmawia� ze Sparrowem, co nie daje mu szansy zabicia Iana, bo Ian musia� zgin�� w czasie tej rozmowy. Poza tym, po c� by wraca�? Po dokumenty z kasy? Wi�c dlaczego tak g�upio wdepn�� w krew, kt�ra by�a rozlana z innej strony sto�u? Jak i kiedy mia�by szans� ukradzenia wisiorka i r�kawiczek, a potem wepchni�cia jednej r�kawiczki pod szaf�, a drugiej do szafy pomi�dzy rzeczy Lucy? Lucy mia�a wisiorek przy kolacji i odesz�a z nim na g�r�. Hastings wyszed� do parku. Kiedy wr�ci�, Lucy by�a u siebie i Sara by�a u siebie. Potem ma alibi, bo rozmawia� z jej m�em, kiedy nie by�o jej w pokoju. P�niej musia�by w jaki� magiczny spos�b dosta� si� do garderoby, nie widziany przez obie, zajmuj�ce dwa pokoje po obu jej stronach, kobiety. Nie. Hastings nie m�g� zrobi� nic z tego. A poza tym wszystkim: nie by�o go w og�le w Anglii, gdy morderca napisa� list na maszynie Sary Drummond. To decyduje. Alibi jego jest wszechstronne i nieodwo�alne. Skre�lam go.</p><p>��Tak. � Alex przytakn�� g�ow�. � Teraz Filip Davis. Numer 5.</p><p>��W�a�nie. Co do Davisa, by�em w du�ym k�opocie. On m�g� to zrobi�. Wszed� do Iana w czasie, gdy Ian m�g� by� zamordowany, i nie ma powodu, aby dawa� wiar� jego s�owom, �e zasta� ju� trupa. Ale abstrahuj�c od motywu, kt�rego chyba nie mia�, bo Drummond prawdopodobnie po�yczy�by mu pieni�dzy, to morderstwo pope�nione jest przecie� z premedytacj� i Filip musia�by i�� po po�yczk�, maj�c w kieszeni n�, wisiorek i r�kawiczki. Ze strony Filipa Davisa, szachisty, cz�owieka umiej�cego wyliczy� na wiele ruch�w naprz�d posuni�cie przeciwnika, obawia�em si� jakiego� podst�pu. Ale on na pewno nie m�g� ukra�� no�a i r�kawiczek, bo Lucja wychodz�c posz�a w�a�nie do niego. Kiedy sta�a przedtem przed twoimi drzwiami, tak�e by go zobaczy�a, bo musia�by przej�� obok niej, chc�c si� dosta� do jej pokoju. Potem wr�ci�a do siebie, a Sara, zwa�ywszy, �e przy tym rozwi�zaniu nie ona, lecz on jest morderc�, nie opuszcza�a w og�le pokoju do 12.30. A jak m�g�by p�niej podrzuci� r�kawiczki? Kiedy? Poza tym musia�by zaplanowa� ten mord przed dwoma tygodniami, pisz�c list, a przecie�, gdyby Sparrow po�yczy� mu pieni�dzy, ca�a jego w�dr�wka po domu i zej�cie do Drummonda by�yby zupe�nie nie usprawiedliwione. A dlaczego mia�by obci��a� Lucy Sparrow, o kt�rej pisze w tajemnicy listy do siostry, �e j� kocha? Dlaczego mia�by to robi� wiedz�c w dodatku, �e Lucy ma chor� r�k� i by� mo�e nawet naderwany mi�sie�, co dawa�oby jej niez�omne alibi? A poza tym zupe�ny brak motywu. Filip nie musia� przecie� ohydnie mordowa� Iana, �eby wyjecha� do Ameryki. M�g� podzi�kowa� za prac� i odej��. Znaj�c Iana, wiedzia� na pewno tak dobrze jak my, �e da�by mu on jeszcze na drog� list polecaj�cy i jak najlepsz� opini�. Wi�c co? Filip ma alibi rzeczowe. Nie m�g� w �aden spos�b ukra�� no�a i r�kawiczek i nie m�g� tak�e wsun�� ich tam, gdzie je znaleziono. Te r�kawiczki rozwi�zuj� nam bardzo wiele problem�w. Jak gdyby morderca umy�lnie je tam wsun�� nie po to, aby obci��y� kogo�, ale aby wyizolowa� ludzi, kt�rzy nie mogli bra� w tym udzia�u. �eby mie� zreszt� spokojne sumienie, zatelefonowa�em godzin� temu do Londynu, aby sprawdzili, jak ma si� sprawa z tym bratem Davisa. To prawda. Nie mog� wi�c nie wierzy� w motywy jego post�powania tej nocy. Zreszt� po co schodzi�by p�niej o pierwszej? Po co zostawi�by �lady swojej bytno�ci? Po co przyznawa�by si�, �e widzia� Iana o 11.15? Nie. Davis nie m�g� tego zrobi�. Skre�lam go.</p><p>Alex przytakn��.</p><p>��Harold Sparrow, numer sze�� � powiedzia�.</p><p>��Tak. Przede wszystkim: nie m�g� zabi� Iana, bo rozmawia� w tym czasie z Hastingsem. Chwil� przedtem rozmawia� z Filipem, a po rozmowie z Hastingsem m�wi� dwadzie�cia minut z �on�. Jego alibi rozci�ga si� wi�c o wiele szerzej, ni� musia�oby nawet. Po c� by schodzi� p�niej na d� i dotyka� dwoma palcami no�a, na kt�rym poprzednio nie zostawi� �adnych odcisk�w? On mia� pow�d do zabicia Iana. Mia� tak�e pow�d do obci��enia Lucy tym mordem. Ale po prostu nie mia� kiedy zabi�. Profesor Hastings jest jego tarcz� i nic tej tarczy nie przebije. A zwa�ywszy fakt, �e morderstwo zosta�o dokonane najprawdopodobniej dwie, trzy minuty przed jedenast�, to jego w�asna �ona Lucy jest mu najlepszym alibi, bo by�a w�wczas na korytarzu. Skre�lam go, skre�lam, bo musz�.</p><p>��Zgoda � powiedzia� Alex� � Sara Drummond. Numer siedem.</p><p>��Tak. Sara Drummond mog�a zabi� Iana. Wiemy tylko, co robi�a o 10.45, bo w�wczas Lucy przysz�a do niej po maszyn�. P�niej, do chwili mojego przybycia, nikt jej nie widzia�. Zostawi�a tylko �lady swojej bytno�ci u Iana o godzinie 12.30. Jej odciski palc�w musz� pochodzi� mniej wi�cej z tego okresu, bo o 12.10 Hastings wytar� klamk� do czysta, a o pierwszej ty zszed�e� na d�, a Filip jeszcze na kilka chwil przed tob�. To wszystko, co wiemy. Poza tym mia�a ona pow�d, �eby zabi� Iana�</p><p>��Chwileczk� � powiedzia� Alex. � Jaki pow�d?</p><p>��Jak to? �eby si� go pozby� bo� z powodu tego romansu ze Sparrowem.</p><p>��O ile wiem� � szepn�� Alex � to chcia�a si� pozby� w�a�nie Sparrowa. I gdyby musia�a kogo� zabi�, to chyba raczej jego. To by�oby, poza tym, logiczne. Powiedzia�a nam zreszt�, �e �a�owa�a tego. Tak, wierz�, �e Sara Drummond mog�aby zabi� Sparrowa z l�ku, aby Ian nie dowiedzia� si� o wszystkim. Ale zabija� Iana? A dlaczego? Pytanie �dlaczego� ma tu sw�j sens. Zbrodnia zosta�a pope�niona z premedytacj�, wi�c morderca musia� mie� do niej silny i niezwalczony pow�d, musia� dzia�a� konsekwentnie, �eby osi�gn�� cel, kt�rego warunkiem by�a �mier� Iana Drummonda. Sparrow m�g�by mie� taki cel, zgoda. Nie m�wi�c o jego mi�o�ci do Sary, usun��by w ostatnim stadium prac swego wsp�towarzysza i wykorzysta�by w pewien nieunikniony spos�b dla siebie sukces, kt�rego autorami byli obaj. Ale niestety Sparrow, jak wiemy, nie m�g� tego zrobi�. Ale Sara? Gdyby Sara chcia�a si� pozby� Iana jako m�a, nie przyjecha�aby po prostu ju� wi�cej z Londynu i przys�a�aby mu grzeczny list, �e ich ma��e�stwo jest b��dem i prosi o rozw�d. Wiedzia�a, �e Ian da�by go jej natychmiast bez wzgl�du na to, jak by cierpia�, Ian by� przyzwoitym cz�owiekiem i jego dzia�ania dawa�y si� okre�li� w pewien spos�b z g�ry. Je�eli przypu�cimy natomiast, �e chcia�a si� pozby� Lucy Sparrow, to te� nie ma sensu, bo gdyby tylko kiwn�a palcem, Harold Sparrow rzuci�by Lucy i odszed� od niej bez rozlewu krwi. Kobieta, kt�ra wygrywa, nie musi w og�le pope�nia� zbrodni. Wystarczy, �e odrzuci jednego m�czyzn�, a we�mie drugiego. I Ian, i Lucy musieliby si� z tym pogodzi�. To oni mogliby raczej chcie� zamordowa� Sar�. Je�eli przypu�cimy, �e Sara dzia�a�a pod nag�ym impulsem rozmowy ze Sparrowem po kolacji: zl�k�a si�, �e Sparrow powie wszystko Ianowi, zesz�a na d� i zabi�a Drummonda, aby sprawa nie wysz�a na jaw, to wszystko nie ma wielkiego sensu. Po pierwsze, najlepszy argument znalaz�a sama Sara w rozmowie z nami. I ona my�la�a o tym, �e Sparrow mo�e wygada� si�. W�wczas powiedzia�aby, �e to nieprawda. Pokaza�aby Sparrowowi drzwi. Chocia� tobie ani mnie nie uda�oby si� to mo�e, to jednak aktorka taka jak Sara Drummond mog�aby chyba w samego Sparrowa wm�wi�, �e mu si� to wszystko �ni�o. Poza tym:</p><p>a) Dlaczego napisa�a ten list na swojej w�asnej maszynie?</p><p>b) Dlaczego t� maszyn� po�yczy�a na kilka minut przed zbrodni� osobie, kt�r� chcia�a obci��y�, mog�c przypuszcza�, �e policja sprawdzi t� maszyn�? Mog�a j� przecie� wyrzuci� po napisaniu listu.</p><p>c) Dlaczego wybra�a dzie�, w kt�rym Lucy mia�a chor� r�k� i obci��aj�c j�, wiedzia�a r�wnocze�nie o mo�liwym alibi?</p><p>d) Dlaczego p�niej pozostawi�a odciski palc�w, skoro nie pozostawi�a ich na lancecie?</p><p>e) Dlaczego nie pr�bowa�a sobie robi� �adnego alibi po fakcie, ale wr�ci�a do siebie i nie zajrza�a nawet do Lucy?</p><p>f) Dlaczego si� nie rozbiera�a, chocia� to rzuca�o na ni� podejrzenie?</p><p>g) Dlaczego deklamuje przy kolacji o trzech ciosach, kt�re potem zadaje Ianowi? �eby si� obci��y�? Dlaczego deklamowa�a mi to samo w samochodzie? Chyba po to, �eby�my nie mieli najmniejszych w�tpliwo�ci, �e to ona.</p><p>h) Dlaczego ta inteligentna kobieta bierze lancet Lucy, wisiorek Lucy, r�kawiczki Lucy� i wszystko to razem rozrzuca tak jawnie nieomal: przy trupie, w szafie, pod szaf�, �eby ka�dy policjant m�g� to znale�� bez trudu i �eby Lucy Sparrow sta�a si� morderc�-g�upcem, siej�cym wok� siebie dowody swojej winy� i to dowody takie, jak �na przyk�ad �a�cuszek, kt�re s� dowodami za ni�, a nie przeciw niej? I czyni to wszystko, �eby pozby� si� Lucy, o kt�rej godzin� wcze�niej powiedzia�a Sparrowowi, �e musi do niej wr�ci�. Lucy jest w tej sytuacji ratunkiem Sary. To �ona, kt�ra ukoi w ko�cu Sparrowa. Mo�e on do niej wr�ci�. Sparrow wyra�nie nam m�wi�, a twoje dochodzenia przed zab�jstwem wykaza�y, �e Sara ju� od d�u�szego czasu nie utrzymuje bli�szego kontaktu ze Sparrowem. Sara chcia�a si� od niego oderwa�. Dlaczego wi�c mia�aby przy tym zabija� swojego m�a i obci��a� tym absolutnie niewinn�, o niczym na razie nie wiedz�c� Lucy? Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? Nie m�wi� ju� o tym, �e Sara Drummond nie jest cz�owiekiem wpadaj�cym w panik�. Jecha�em z ni� samochodem i widzia�em, jak hamowa�a przed stoj�cym na szosie dzieckiem. Wiedzia�a absolutnie o wszystkim, co si� doko�a niej dzieje, nawet o tym, �e przygl�da�em si� jej w tej chwili. Ta wielka aktorka ma b�yskawiczny refleks i umiej�tno�� nietracenia nerw�w. Wi�c czy za�ama�aby si� tak nagle po rozmowie ze Sparrowem? Do tego stopnia, �e porwa�aby w po�piechu �a�cuszek Lucy i jej n�, a tak�e r�kawiczki, a potem zbieg�aby na d� i zabi�aby Iana? Bez potrzeby, zreszt�� Bo co innego z�ama� komu� �ycie, a co innego zabi� tego kogo�.</p><p>��Ale� niestety, Sara Drummond jest jedynym cz�owiekiem, jak dot�d, kt�ry m�g� pope�ni� t� zbrodni� � powiedzia� Parker. � Je�eli za�o�ymy, �e to nie ona zabi�a Iana� A niczego bardziej bym nie pragn��, chocia� Ianowi nie wr�ci ju� to �ycia� Niestety, pozostaje nam ju� tylko jedna osoba i potem� c�, mo�emy sprawdza� ca�� list� od nowa. A przecie� gdzie� musi by� luka.</p><p>��Lucja Sparrow � powiedzia� Alex. � Numer �smy i ostatni.</p><p>��Tak � Parker zajrza� do notesu. � Pierwsz� moj� my�l�, kiedy rozpocz��em przes�uchania, a nawet przedtem, by�o znalezienie cz�owieka, kt�ry mia�by motyw zbrodni i nie mia�by alibi. Ot� Lucja Sparrow nie ma �adnego motywu dla zamordowania Iana. W tym czworok�cie ma��e�skim mog�aby ona zabi� Sar�, to by�oby a� nadto zrozumia�e jako motyw zbrodni. Mog�aby od biedy zabi� Sparrowa, to tak�e mie�ci si� w granicach wyobra�ni. Ale Ian? Zabi� Iana, kt�rego jedyn� win� wobec niej by� fakt, �e sta� si� on tak samo zdradzanym m�em, jak ona �on�? Nie. Mog�aby p�j�� do Iana i opowiedzie� mu o Sarze i Sparrowie. Ale ze wszystkich ludzi w tym domu, wy��czywszy s�u�b� i ciebie, Lucja Sparrow mia�a najmniej powod�w, �eby zabi� Iana. Nie mia�a �adnego powodu.</p><p>��Lucja Sparrow mia�a pow�d � powiedzia� Alex spokojnie. � Spo�r�d wszystkich ludzi w Sunshine Manor tylko ona mog�a dokona� tego zab�jstwa w ten w�a�nie spos�b. A pow�d ten le�y przede mn� jak na patelni od chwili, gdy zacz��em robi� plan mojej ksi��ki.</p></section><section><title><p>XVII. �Powiem wam, jak zgin���</p></title><p>Jak to? � powiedzia� Parker i zamkn�� notes. � Co ma z tym wszystkim wsp�lnego twoja ksi��ka?</p><p>��Kiedy zacz��em wczoraj robi� jej plan, odrzuci�em oczywi�cie wszystkie nonsensy z walk� konkurencyjnych przemys��w. Zacz��em szuka� motywu dla zab�jcy. Mia�em przed sob� jako modele tych samych ludzi� Ian by� przecie� tym, kt�ry mia� zosta� zamordowany� Okaza�o si�, �e przy badaniu motyw�w Lucy Sparrow mo�e go zabi�, ale pod warunkiem.</p><p>��Jakim? � zapyta� Parker, kt�ry znowu zajrza� do swego notesu.</p><p>��POD WARUNKIEM, �E ZBRODNIA TA OBCI��Y SAR� DRUMMOND. Ale zacznijmy od pocz�tku: Lucy zaczyna rozumie�, �e Sparrow kocha Sar�. Nie by�o to zbyt trudne zwa�ywszy, �e Sparrow nie jest mistrzem zwodzenia kobiet. Sam s�ysza�em, kiedy Sparrow m�wi� w nocy do Sary o tym, �e Lucy si� na pewno domy�la. Lucy Sparrow zacz�a my�le�. Gdyby posz�a do Iana i odkry�a mu swoje wiadomo�ci, Ian m�g�by rzuci� Sar�. Ale Sparrow by�by dla Lucy stracony na zawsze. Kocha� Sar�. Nawet wczoraj, kiedy Sara odrzuci�a go definitywnie, nie chcia� powr�ci� do Lucy. Chcia� wyjecha� sam do Ameryki. A c� dopiero, gdyby rozpocz�a tego rodzaju skandaliczne dzia�ania. Zreszt� Lucy Sparrow nie nale�y do ludzi, kt�rzy si� skar��, tak mi si� przynajmniej wydaje. Gdyby zabi�a Sar�, podejrzenia skierowa�yby si� przeciwko niej, bo by�a pierwsz� osob�, kt�rej mog�oby zale�e� na tej �mierci. Sparrow sam natychmiast by si� w tym zorientowa�, nawet gdyby policja nie wpad�a na trop zab�jcy. A Lucy Sparrow nie mia�a zamiaru sp�dzi� reszty �ycia w wi�zieniu. Natomiast z rado�ci� zobaczy�aby tam Sar�. I wtedy zrozumia�a, �e zab�jstwo Iana Drummonda jest dla niej nieodzowne, �e nie pozostaje jej nic innego.</p><p>��Jak to? � zapyta� zn�w Parker. � Jak doszed�e� do tego?</p><p>��Bo tylko zab�jstwo Iana, po kt�rym Sara skazana by�aby jako zbrodniarz, rozwi�zywa�o trzy wa�ne sprawy:</p><p>a) Pogr��a�oby na zawsze Sar�. Lucja straci�aby za jednym zamachem rywalk� i zem�ci�aby si� okropnie na najbardziej znienawidzonym cz�owieku.</p><p>b) Sparrow po takim ciosie wr�ci�by skruszony do niej i ju� nigdy nie pomy�la�by bez dr�enia o tym, co zrobi�.</p><p>c) Sparrow i ona zyskaliby na tym ca�� s�aw� i wszystko, co p�yn�o z bada� ich obu. By�oby to zupe�nie naturalne po �mierci Drummonda. Sparrow, kt�ry nie by� i nie jest cz�owiekiem formatu Iana, awansowa�by nagle niesko�czenie i wyzwoli�by si� spod cienia indywidualno�ci Iana, co by�o tak�e wa�ne dla ich przysz�ego �ycia. W ko�cu badania te prowadzili we dw�ch, ale jak to si� pisze w encyklopediach, po �mierci Drummonda uko�czy� je i og�osi� (czytaj: skorzysta� na nich) Harold Sparrow. Przy tym Sparrow by�by najzupe�niej niewinny i nie�wiadomy tego. Ale s�dz�, �e ten trzeci motyw by� tylko dodatkowy. Lucja kocha�a Sparrowa bardzo, a nienawidzi�a Sary. Widzia�a tylko t� jedn� mo�liwo�� i skorzysta�a z niej. Zreszt� plan jej, poza paroma male�kimi potkni�ciami, by� genialny.</p><p>l. Jako pierwszy krok napisa�a list na maszynie Sary, podczas jej nieobecno�ci. List ten mia� zwr�ci� uwag� policji na �ycie mieszka�c�w Sunshine Manor. Uda�o si� to. Po paru dniach wiedzia�e� ju�, �e Sara Drummond i Harold Sparrow znaj� si� lepiej, ni� powinni. To by�o bardzo wa�ne dla Lucy, bo przecie� m�g�by zaj�� taki przypadek, �e policja nie dowiedzia�aby si� o tym, a ona sama nie mog�aby nic powiedzie� policji, bo przecie� musia�a udawa�, �e nie ma poj�cia o romansie Sary i jej m�a. W�wczas ca�y plan by�by na nic, bo policja nie wiedzia�aby, �e Sara jest niewiern� �on�, �e ma kogo� innego, �e mo�e chcie� si� pozby� Iana i jej, biednej Lucy, na kt�r� rzuci poszlaki w formie �a�cuszka, r�kawiczek i no�a. Poza tym maszyna wskazywa�aby w efekcie na Sar�. Czy zauwa�y�e�, �e podczas �ledztwa Lucy powiedzia�a o malutkim remingtonie Sary? To by�o bardzo zr�czne. Wiedzia�a na pewno, �e inspektor Scotland Yardu Parker ma ten list w kieszeni i ma zrobion� ekspertyz� maszyny. Teraz chcia�a powiedzie�, �e ta maszyna jest na g�rze, �e to maszyna Sary. Ona sama, komunikuj�c o tym, w pewien spos�b zwalnia�a si� od autorstwa listu, bo przecie� nikt nie przypu�ci�by, �e jest tak g�upia, aby napisawszy list pomaga� w odkryciu maszyny.</p><p>2. Drugim jej krokiem by�a ta udana kontuzja na korcie. Kontuzja potrzebna dla paru cel�w. I tu nale�y j� podziwia�: celem tym nie by�o zdobycie alibi. Przeciwnie. Schodz�c na przes�uchanie ze zdrow� r�k�, Lucy �ci�ga jak gdyby na siebie podejrzenie wiedz�c, �e wobec absurdu podrzuconego �a�cuszka i ten argument b�dzie na jej korzy��. Kontuzja by�a jej potrzebna do po�yczenia maszyny od Sary, po�yczenia papieru ode mnie, a nade wszystko po to, aby Ian Drummond usiad� i napisa� list dla niej. Zesz�a przecie� do niego pod jakim� pretekstem. Pretekstem tym by� oczywi�cie list. Drummond, siedz�c na dole, nie m�g� wiedzie�, �e przed chwil� po�yczy�a na g�rze maszyn�. Lucy wesz�a. Drummond nie pracowa� ju�. Poprosi�a go, �eby nakre�li� jej kilka s��w na kartce, Ian odsun�� pude�ko, wzi�� kartk� i zacz�� pisa� �Szanowny panie profe�� To mnie od razu uderzy�o, tak jak i ciebie, dlaczego Ian zacz�� pisa� po�r�d haczyk�w? M�g� to zrobi� tylko na pro�b� mordercy. Ale par� os�b mog�o go poprosi� o taki list. Tylko nie Sara Drummond, jego �ona, jak mi si� wydaje. Kiedy na drugi dzie� us�ysza�em Jonesa, m�wi�cego, �e Lucy dzwoni�a do profesora w Londynie, zrozumia�em. Cz�owiek w takiej sytuacji jak Lucy my�li o drobiazgach w spos�b uproszczony. Zreszt� nie mog�a prosi� Iana, �eby napisa� jej list do przyjaci�ki. Zesz�a i powiedzia�a, �e ma par� s��w do skre�lenia do swojego szefa, a nie chce, �eby Sparrow o nich wiedzia�, na przyk�ad. Nigdy si� ju� nie dowiemy, co powiedzia�a.</p><p>��Dlaczego? � zapyta� Parker.</p><p>��Poczekaj� � Alex m�wi� dalej. � Ta kontuzja s�u�y�a, poza tym, do ukazania no�a chirurgicznego. Schodz�c do nas ze zdrow� ju� r�k� zapobieg�a ewentualnemu badaniu lekarskiemu, kt�re stwierdzi�oby, �e r�ka jest zdrowa. Po napisaniu listu do Scotland Yardu i mini�ciu pewnego czasu dosz�a do wniosku, �e mo�na ju� dzia�a�. Ale musia�a zaczeka� na Sar�, kt�ra by�a w Londynie. W dniu przyjazdu Sary w�o�y�a rubinowy wisiorek, kontuzjowa�a sobie r�k�, nam�wiwszy przedtem Sar� na gr� w tenisa. Ukaza�a obecnym na korcie swoj� walizeczk� z no�em, a potem posz�a do siebie i spokojnie czeka�a, kiedy mo�e uderzy�. Wiedzia�a, �e Ian zawsze pracuje sam do p�nocy. Po dziesi�tej przyszed� do niej Filip, kt�ry powiedzia� jej, �e nie mo�e znale�� jej m�a. Lucy od razu zrozumia�a, �e Sparrow jest w parku z Sar� i dlatego umkn�� ch�opcu, kt�ry prosi� go tu� po kolacji o spotkanie. To prawdopodobnie pchn�o j� do szybkiego dzia�ania. Nie wiedzia�a przecie�, �e ta sprawa wygasa, przynajmniej ze strony Sary. Zreszt� nie s�dz�, �eby j� ta wiadomo�� powstrzyma�a. Teraz wa�ne by�y dwa momenty: l � alibi dla Sparrowa i 2 � brak alibi dla Sary. O 10.45 Lucy wchodzi do Sary i po�ycza maszyn�. Sara jest u siebie i nic nie wskazuje, �eby mia�a wyj��. Za minut� czy dwie Lucy puka do moich drzwi. Zauwa�, �e w tym samym momencie jej m�� rozmawia z Hastingsem, a Filip czeka na ni� u siebie w pokoju. Tak wi�c wie ona, gdzie s� wszyscy ludzie, kt�rzy mogliby zej�� do Iana. Lucy Sparrow po odniesieniu maszyny do swego pokoju sta�a ju� przed moimi drzwiami z no�em ukrytym pod chustk�, przytrzymuj�c� jej r�k�, a wisiorek i r�kawiczki mia�a w kieszeni. By�a gotowa. Kiedy moje drzwi zamkn�y si�, zbieg�a na d�. Ale musia�a mie� alibi, jakie� alibi, gdyby kto� j� zauwa�y� wracaj�c�, co nie by�o niemo�liwe, bo m�g� to zrobi� na przyk�ad Hastings wychodz�c od Sparrowa. Biegnie wi�c do kredensu, nalewa sobie szklank� soku pomara�czowego i wraca. Stawia sok w ciemnej sieni na kominku. Wchodzi do Drummonda i �ciskaj�c n� za chustk�, m�wi: �Ianie, napisz mi kilka s��w do mojego profesora�� Ian oczywi�cie robi to� Ale zaledwie napisa� dwa s�owa, Lucy uderza. Lucy �pieszy si�. Jej alibi zbudowane jest na jej odwiedzinach w pokojach s�siad�w. P�niej nikt przecie� nie b�dzie pami�ta�, czy by�a par� minut wcze�niej, czy p�niej. I tu omyli�a si�. Ja wiedzia�em, �e przysz�a do mnie o 10.50, a Filip, kt�ry czeka� i denerwowa� si�, zauwa�y�, �e przysz�a o 11.02-11.03. Czy nie zastanowi�a ci� odwaga mordercy, kt�ry zabi� w domu pe�nym ludzi, uderzaj�c no�em w plecy? Tylko chirurg m�g�by wiedzie�, gdzie uderzy�, �eby ofiara nie mog�a si� zerwa�! Normalny cz�owiek nie zaryzykowa�by nigdy takiej zbrodni. I tu wielka improwizacja zbrodniarza: Lucy bije trzy razy! Bo Sara recytowa�a i ka�dy o tym pami�ta. Potem b�yskawicznie rzuca sw�j zamkni�ty wisiorek na ziemi�. R�ka, kt�r� chowa�a pod chustk�, by�a ca�y czas w gumowej r�kawiczce. Teraz Lucy nie zdejmuje jej, ale macza we krwi drug� r�kawic�. Wszystko to odbywa si� w u�amkach sekund. Lucy ma przecie� przy sobie papier maszynowy, kt�ry po�yczy�a ode mnie. Zawija w ten papier pokrwawion� r�kawiczk� i wychodzi, nie pozostawiaj�c �adnych �lad�w. Biegnie na g�r�. I tu b��d. Zapomnia�a o soku, kt�ry zostawi�a na kominku. Nie mo�na si� jej zreszt� dziwi�. W takiej chwili, tu� po zab�jstwie. Ciemna sie�. Pobieg�a. Chcia�a by� jak najdalej. Zreszt� wesz�a nie widziana przez nikogo. Zostawi�a r�kawiczk� w garderobie i wysz�a do Filipa. Potem by�a ju� spokojna. Mog�a rozmawia� ze Sparrowem, p�aka� i dowiadywa� si�, �e w jego �yciu jest kto� inny. Podejrzewam, �e wszcz�a t� rozmow� naumy�lnie, �eby przed�u�y� mu czas alibi. Ale mo�e chcia�a i sobie w ten spos�b pom�c. Przecie� kaza�a Filipowi zej�� na d� i poprosi� Drummonda o pieni�dze. Filip powinien by� to zrobi�. Ale Filip nie narobi� alarmu. Nie narobi� go tak�e Sparrow po zej�ciu i po powrocie. Wi�c Lucy czeka�a. Po trzech godzinach kto� w ko�cu zawiadomi� policj�.</p><p>Plan by� idealny. Gdyby pad�o na ni� podejrzenie, jak musia�o pa�� ze wzgl�du na n� i wisiorek, to po pierwsze, jak m�wi�e�: dlaczego mia�aby ona w�a�nie zabija� Iana? A je�eli ona, to dlaczego sia�aby wok� zabitego swoje rzeczy? Zabija� z premedytacj� w�asnym no�em, kt�ry tyle os�b widzia�o? Co za nonsens! A gdyby� nie zwr�ci� uwagi na �a�cuszek, mog�aby to zrobi� sama i zapyta� ci�, czy s�dzisz, �e zamkni�te �a�cuszki mog� spada� przy szamotaniu? Zbyt wiele by�o na ni� skierowanych �lad�w, aby mo�na j� by�o w og�le podejrzewa�. A poza tym istnia�a przecie� Sara, �yj�ca z jej m�em i pewnie nienawidz�ca jej? Najwyra�niej kto� j� chcia� obci��y�. A ona, dobra i wspania�omy�lna do granic rozpaczy, przyzna�a si�, �e zabi�a Iana! Czy rozumiesz to genialne poci�gni�cie?! Przyzna�a si�, bo przecie� chcia�a da� do zrozumienia, �e os�ania Sparrowa, kt�remu zrobi�a najlepsze w �wiecie alibi. Nic to nie mog�o kosztowa�, a od razu rozwiewa�o podejrzenia, bo nie umia�a nawet znale�� motywu zab�jstwa. Oczywi�cie ten prawdziwy, ukryty motyw mia� na wieki pozosta� jej w�asno�ci�. A p�niej te piekielne r�kawiczki, ukryte pozornie tak g�upio w miejscu, do kt�rego dost�p mia�y tylko one dwie: Lucy i Sara. Przecie� gdyby Lucy zabi�a, nie chowa�aby ich tak nonsensownie? Mog�a to zrobi� tylko Sara, oczywi�cie! Te r�kawiczki sta�y si� alibi dla wszystkich, pr�cz Sary� i Lucy, ale Lucy potrafi�a si� ju� wyizolowa� od podejrze�. Nie mia�a powodu zabija� Drummonda, nie mia�a powodu, �eby obci��a� siebie. A Sara mia�a pow�d, �eby go zabi� i j� obci��y� t� zbrodni�. Od rana Lucy czeka�a, �e wpadniemy na to. Zachowywa�a si� niezwyk�e taktownie. Ale zauwa�: o ile odkrycie, �e Ian zosta� zabity jej no�em, nie spowodowa�o �adnej widocznej reakcji, o tyle, kiedy powiedzia�e� jej, �e wisiorek zosta� znaleziony we krwi obok zmar�ego, przyzna�a si�. Chcia�a nam w ten spos�b powiedzie�, �e teraz nie ma ju� �adnych w�tpliwo�ci, �e nie wie, kt�re z nich to zrobi�o, ale boi si�, �e to jej m��, i kocha go tak bardzo, �e woli zgin��, aby tylko on by� szcz�liwy.</p><p>Ale Lucja Sparrow, dumna i spokojna, b�g sali operacyjnej, kt�ry wyleczy� tak wielu, �e mo�e jednego zabi�, rz�dz�ca si� w�asnym prawem � pope�ni�a par� b��d�w:</p><p>l. Podczas przes�uchania powiedzia�a, �e brak no�a w walizce zauwa�y�aby od razu, a p�niej doda�a, �e dzi� rano wk�ada�a tam banda� elastyczny. To znaczy�o, �e brak no�a nie zaskoczy� jej, chocia� pozornie nic o tym nie wiedzia�a. A m�g� jej nie zaskoczy� tylko wtedy, gdyby wiedzia�a, gdzie ten n� jest: tkwi� on w�wczas w plecach Iana.</p><p>2. Wisiorek. Zwr�ci�em uwag�, �e nosi go kolejno do dwu r�nych sukien jednego dnia, co kobietom zdarza si� bardzo rzadko. W�wczas pomy�la�em, �e nie dba po prostu o sprawy swojej urody, ale potem, kiedy wisiorek nabra� znaczenia, przemy�la�em t� spraw� jeszcze raz. Chcia�a go nam wrazi� w pami��.</p><p>3. To ona powiedzia�a: �Sara ma malutkiego remingtona�, chocia� poprzedniego dnia m�wi�a mi, �e nie zna si� zupe�nie na maszynach. Zreszt� �adna kobieta tak nie m�wi o maszynie do pisania. M�wi� po prostu: �Po�yczy�am maszyn� do pisania��</p><p>4. Szklanka. Tylko morderca m�g� pozostawi� t� szklank�. �aden z id�cych p�niej: Filip, Sparrow, Hastings, Sara, Filip i ja nie byli�my w sytuacji, w kt�rej cz�owiek chce zej�� po sok, a w ka�dym razie, mo�e zeszliby�my tam po odwiedzeniu zdrowego Drummonda. Ale ka�dy z nas schodzi�, maj�c do niego interes. I ka�dy przekonywa� si�, �e on nie �yje, wi�c p�niej nie m�g� po prostu i�� po sok. A tylko morderca m�g� p�j�� po sok, zostawi� go na kominku, wej�� do Iana, zabi� go i zapomnie� o soku. Sara nie potrzebowa�a tego rodzaju usprawiedliwienia w swoim w�asnym domu. Mog�a zej�� po cokolwiek. Nikt by si� nawet tym nie zainteresowa�. Mog�a p�j�� i wyda� dyspozycje s�u�bie. Wzi�� sok po 10.30 mog�a tylko Lucy, chora Lucy Sparrow, kt�rej m�� w�a�nie rozmawia� i nie chcia�a go odrywa� od go�cia. I tylko Lucy Sparrow powiedzia�a, �e nie schodzi�a w og�le. A zreszt� po co zatrzymywa�aby si� i stawia�a szklank� na kominku? Tylko po to, �eby po ciemku m�c otworzy� drzwi gabinetu r�k� w r�kawiczce. Gdyby nios�a szklank� w jednej r�ce, musia�aby u�y� drugiej do otwierania. A wtedy musia�aby wypu�ci� n� albo ukry� go gdzie�, sk�d nie tak �atwo by�oby go wyci�gn��. Zreszt� szklanka z sokiem zawadza�aby jej bardzo. A potem zapomnia�a o niej.</p><p>Ale brakowa�o mi jednego i dlatego wszed�em do jej pokoju, kiedy byli�cie na dole i pyta�e� mnie, gdzie by�em. Poszed�em tam po kartk� spalonego papieru.</p><p>��Po co? � zapyta� Parker i otar� pot z czo�a. � Po co?</p><p>��Po kartk� papieru, w kt�r� Lucy Sparrow zawin�a zakrwawion� r�kawiczk�! W co� j� przecie� musia�a zawin��, �eby nie pobrudzi�a jej szlafroka. A potem musia�a j� natychmiast spali�, bo Filip po paru minutach m�g� odkry� morderstwo i by�oby za p�no. I znalaz�em t� kartk�, spalon� zupe�nie � w kominku, oczywi�cie.</p><p>Parker wsta�.</p><p>��Tak� � powiedzia� cicho. � My�la�em o tym wszystkim� My�la�em o ca�ych fragmentach tego� Chwilami by�em przekonany o tym samym, co ty. Ale nie mia�em motywu! A ty znalaz�e� motyw. Ale jak� jak udowodnimy jej to? To s� poszlaki� To nawet jest pewne. Ty wiesz i ja wiem, �e tak by�o. Ian te� wiedzia� w ostatniej sekundzie swojego �ycia. Ale s�d? Jaki s�d na �wiecie ska�e j� na podstawie twojej hipotezy i nawet efektownych, jak to nazwie jej adwokat, wniosk�w? � Podszed� do Alexa: � Joe, to straszne!</p><p>Alex wsta�. Podszed� do drzwi i wyjrza�.</p><p>��Czy mog� zada� jedno pytanie panu Jonesowi?</p><p>��No chyba! M�w. Jones!</p><p>��Tak, szefie? � Jones pojawi� si�, jak gdyby wyr�s� spod ziemi.</p><p>��Czy pani Sparrow schodzi�a w czasie naszej rozmowy w gabinecie? � zapyta� Alex.</p><p>��Tak. Dzwoni�a do Londynu, �e nie przyjedzie na operacj� i �eby zrobi� to jaki� inny doktor�</p><p>��Chod�my� � powiedzia� Alex i pierwszy ruszy� po schodach na g�r�. Przed drzwiami pokoju Lucy Sparrow zatrzyma� si� i nie pukaj�c ostro�nie nacisn�� klamk�.</p><p>Parker wszed� za nim i zatrzyma� si� przy drzwiach. Lucy Sparrow le�a�a ubrana na ��ku. Wygl�da�a, jak gdyby ogarn�� j� sen. Dopiero kiedy Alex podszed� do niej i dotkn�� jej r�ki, inspektor poruszy� si�. R�ka pi�knej kobiety opad�a bezw�adnie, zwisaj�c ku pod�odze. Alex pochyli� si�.</p><p>��Cyjanek � powiedzia� cicho i wskaza� drzwi, kt�re prowadzi�y do pokoju Sparrowa.</p><p>Parker odwr�ci� si�. Kominek by� otwarty. Le�a�a w nim kartka papieru, nie spalona: ca�a i nie zmi�ta nawet.</p><empty-line/><p>Chc� ci oszcz�dzi� s�du, poni�enia i wzgardy ludzkiej � przeczyta�. � Dowody s� wystarczaj�ce i po�l� ci� tam, gdzie pos�a�a� Iana. Lucjo, b�d� odwa�na, je�eli by�a� okrutna. Za chwil� wejdzie tu policja i na�o�� ci kajdanki. Oszcz�d� tego mnie, kt�rego kocha�a�, nie pozw�l, �ebym widzia� ci� na �awie oskar�onych, �eby� musia�a m�wi� o nas, o mnie, o niej, o sobie� Harold Sparrow. � A je�li nie on, to kto�, kto napisa� to w jego imieniu.</p><empty-line/><p>��Czy� czy to ty napisa�e�? � zapyta� szeptem.</p><p>Alex bez s�owa wzi�� go za r�k� i wyprowadzi� z pokoju.</p><p>��Ta kartka napisana jest tak�e na maszynie Sary Drummond � powiedzia�. � I w�tpi�, �eby� odnalaz� jej autora. Wiem tylko, �e musia� j� napisa� chyba kto�, kto dobrze wiedzia�, jak dumn� osob� by�a Lucy Sparrow i jak kocha�a swojego m�a. Skonfrontowana z nag� prawd�, z tym, �e jest odkryta, nie zastanawia�a si�, jak ma si� obroni� i czy si� obroni. Partia by�a przegrana. Odesz�a.</p><p>��To musia� napisa� tak�e kto�, kto bardzo kocha� pami�� Iana i nie chcia�, �eby jego �ycie prywatne by�o tematem dla stu w�cibskich reporter�w s�dowych� � powiedzia� Parker.</p><p>Zeszli na d� i zatrzymali si� w sieni.</p><p>��Telefon do pana � powiedzia�a pyzata Kate Sanders, wynurzaj�c si� z cienia w korytarzyku.</p><p>��Do mnie?! � Alex otrz�sn�� si� i podszed� do aparatu. � Halo?</p><p>��To ja � powiedzia� znajomy g�os. � Jak si� czujesz?</p><p>��Karolina?</p><p>��Tak.</p><p>��Sk�d wzi�a� m�j adres?</p><p>��Zadzwoni�am do twojego wydawcy. Siedz� sama nad morzem i troch� mi smutno. Pomy�la�am, �e rozerw� si�, je�eli zadzwoni� do ciebie.</p><p>��Jutro przyje�d�am do Torquay � powiedzia� Alex. � B�d� o dwunastej przed hotelem Excelsior.</p><p>��O, m�j mi�y! � powiedzia�a Karolina i odwiesi�a s�uchawk�.</p><p>Alex wr�ci� do sieni. Przez oszklone okna wida� by�o park w s�o�cu. Karolina. Dobra, spokojna, mi�a Karolina. Potrzebowa� jej teraz jak nigdy przedtem. Karolina: �ad, cisza, �ycie bez krwi i zbrodni. Kochana, dobra Karolina.</p><p>Spojrza� na podjazd. Czarny jaguar przywi�z� go wczoraj do tego domu. Wyskoczy�a wtedy z niego smuk�a dziewczyna i rzuci�a si� na szyj� Ianowi Drummondowi� Wszystkie pachnid�a Arabii�</p><p>��Jestem zm�czony � powiedzia� do Parkera. � Czy odwieziesz mnie do Londynu swoim samochodem?</p><p>��Oczywi�cie � inspektor po�o�y� mu r�k� na ramieniu.</p><empty-line/><subtitle>***</subtitle><empty-line/><image l:href="#1"/></section></body><binary id="cover" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCADLAJADASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAQUBAQEAAAAAAAAAAAAABQIDBAYHAQAI/8QAVhAAAQMCBAIGBAcKCQgLAAAAAwECBAAFBhESEwcjFCEiMTIzQUJDUxVRUmFjc4MWJGJygpGToaOzCCU0cYGSwuPwF6KxstLT4vImNTZEZHTBw9Hx8//EABsBAAIDAQEBAAAAAAAAAAAAAAADAQIEBQYH/8QAKREAAQMDAwIGAwEAAAAAAAAAAAECAwQREhMhMQVhIiMyM0FRBhQkQv/aAAwDAQACEQMRAD8Aw+9yOm3O6zj95AEIT7Xl0LhuTbXL01Kkf973ub956/8APofCevY6upaVcWTg603Ml70pXj9ekR11kJ10sPm6H+ry6lCR5c9sY8u6mSLk7Svx1J7idad1IINjl10KoDLOxr+ekC8fXS1yz6q51IudACkXW+uG63olIY/NacVUXrzqQEZaH9T1WlCe9S5a9NcTLVXCZK/JOugD2t+69/rV4njrvoprP00ALYTLrRVSl9IL3IRUSmNXz13Wi+igCUkmQmtRk0VYsL4kuke9xN6dySP0E+9x/wC7qrMf1URtnMnRGfSDoAjw8p0uVv8Ad8GS/ovYcr/UoZDgSC2qXJRqqGIgCFVPU3uWKpaLsyJAv/BP/dkoxwwj43ulxlWPBsH4SSUGP0+G/b2ihV5M91X+ojyfrZ81IQkExI6mkxGRxbxZJBgGNPNeQnqVKkAKC4lAqZFGQjCfWCrWGNwnwgQ92w9FgYvxOCS0cokgm5Fw/wCHMae8J7Pe/d+W/IZTxvmTJI+U10g5WDf6ivJTGOsQS4wiyzoEQpBSk8DGM3CUo9vnB5suDcRCITYHrhv7ZfkUV4e/9tbSZF2ikeRn7OtExne/uYFbZRsnCMXbei+axdHmMrFNNpOxHxwrIl0MZkCOEjgGASOZnLexzVY9tRdwWXmszrZscYPj3dIRGoUcphGCIdntBevT0kNiWbHw5IioEcyKV4o4k5Wkfp/x7uojqudhixdzJ7bY71PjdIh2uUWJzFUjPK5VNxrHdpdu6fDtRZUVCaNwHM/Z1qGBY7rPha8RSZlW3S5wkT5Y1HuDovgy1pb7FbrW5clDGYw4x+9J2yVV9X2LaXcyz4Cgl4flxEGeVDCIQZBlBynk1+Wygtvtk+fuJCiHluELcIgGa9KVo9hs6W4+HsGXAEKaix58qUIq62a/Z1KsAYYOJVxhQoUUIY1nBmMa7Xr/APHTI6nG+wpIe5mh7NeBoji2S5DRrNb1JFcmmnIuHr2eOSaKyXAsXbIfc2NsW1WgY+ueNgLdUjW8P3OiE8SF2x9sW3zPXqz4VCJ+FLY0wXZOtoRp+jqn7Lmekvop9mCrkTrFmg078kzriOTwiVVX50rTODdtLAtN0nOejCOMsIeabfk1X+L6I3GwgNRE27eDuHl7ynxVOpNawuSFNPIqTFYlELMm5NDn7xtDOtPRRC0PymBy95WsQQ3uzlTHr3shlVEo5wmdeklXa32S6AsSXK37Vxu0kuz0OG0zXO/Pyx8uq4R337cX59kYTDWjvCaJbLnPuNiul0FavhqGgoE2UvJFLEVhhIb8F225v9NIQkNGixsF49shsL4tDc47owZIJ5YDhBLrITcAQLutWEeP00Cu69Iv91krHKAxpxi7T/NHuEJy60WVwhxfFDYS4vHDsNkg2zTcrpIuIVCJqSZReUjX6yPVhOxWdXOQ243qZcBN2xTpRJDB/IG96E2/8+msUiwXwHycZ2Qi+tLFWjY+Dh4zIkjERliRkLnG2/XrNMNHBAxHbps45QxBSNZHjHu1ZuIF+tOKgWqBZTukTOlptsUb259isFW28qoa4H+BCwwMWQL1iiPbLXm8TAELJM1mkZCdWbG/16YuUdXcXbOoUUQYNrI/9oUf9uqLZfhXCeLrUaZaSiKQisGI79G9u8vzatFwxdf411fbgYSKC9ywqIecnefo5nMHWd0eDlaWzuHcHTunnxOYKZot4Izc+qEMdRMBXBZ+JMWzM91UuAhj7HcMTNv+xVQwLiweFLeSHJtc4rkkKbUMuztr2OrtJ11E4eYshYbW8Olw7iYswwiiENB/SeYShYruV32Gr2LZIzkccC722VIVr8z/AB+PTmH9leK2J8+aJkMQ9z9FVZ+7iLHxjOxECyzNk8Fkba3e2Py/93TULGo4GKbxd4tr3h3NA9mUXPb0f0dedXWJSsb7kvHmJb6ct+w8C2iS36iQ0L0Unx7fmfaVebTe9OM7hhtU5FstwEFtfzcz94OqPeMbYruVrCjbCiWwRRE3MjvZyyblV8+Mp5MTMvToVtDLYMjCKEZUET8fmUNiR0aMReByscxbqnJrUmQkDENvssXIQTRZ00ghePzP7wlZpxiTaxt1Z7o4QNzc+0qXBvl8XEjcWSsOHOIUUscQowisZooFju+BxHey3UUBYRSDQZBrL3dW1V6VFa7YpOjMFzA401sR1TLbl04KfTjqMDqG9vd2c6kWxP4wjOXu3h510zCCVF/GNxA524jhlTP4quxcD4BglfClcbLGijerCCFYZz8v6iVR45NubciJ2V2jd9GsCYExZjiUV2GrFOnt9MxE0xUL+EUnZpNyIy5AwnwsYEQi8dYqRxqm21cKTVQXX9I/sVX8Tw4MTF97g29w3Ro1wkhjOYbXmEZyaF+bvWrmuBeHGEDBXiBjf4ckK1pPgvCwt8ekZe1uSH/3dVDFh4crG97lQGsbFNd5r4qN8GwpSbf7OmRjD2HNlcRWlDbRQlngYQZPx61a6215sT4ZMyM9orayUcionK9norHrdyrzbyi9SWH97Wx4/u5rHh25zRqLccqDj9j2m5XLrU8wdFwQ8VWQt3vmHZDhFKkaQVSfMLRr/eMqv4PR95x3fMRLslhg+8Ym6Xxr/gZKuOJJwbbhyfc2KIRQREM360g+VVSwjZbkHCGHXR0AjnXQU+WUhCayN8Axf1KQyS/wPIXF1qAmYbMVqIVSkYX9IKrLxPFIPhe8hY5ERgkN3e7fuUH4uJuBw/HcHdIa6Da4nx9fgq2PQF2ZdYJkKISHNAJ+j/46FfiiEpHk5VKXgrCVvueEY8i5W4K75SkGTmMfo+sqrxrVCPxHbZEDtW8cwjNBCauWL2daxZzhC6TaI+Yg2tRAJ+irGr6ckDGtxlgz34lykPZ+kXOmxuWRjkQiNWwzsc5djaEagX6kREXR1NZ3UHl4bssq9/DBYQiSR+hPKd9YypdnucO9w2TYq5CcnbanmMJ7uiIB6MyOrzjJJKaPBUtyfXY46asjjkTxCNZNvUiPRPj9FZFxNBHHjEzQoISHAMxmD95Wo4kvcOxW7pdwVNtU5Q/aOJWJT5RbhONMnlYQhH63V2ejQvbJqfB5H8sqKd0Gh/oYY/Nj/jRKmW7tTQInvBrUIbU1Z+gjM6mW1FZKCv0o0r0R4AFjcrbxc3JzjIpSCKQY/d+7q8XjiVcMb2Ztkxve7rDABEGEltFphE/8zHHt6/xx/wBSs/en8ZXdPTok/rHTbe9P5qrwV1DQrrYJA7Lh91kWPfoseI+P0mzKQwmlJLMQYyeuJ/MH5g6ET4R4d4lQ5qbMuEcgCD+QUb9stRMK3Gfh65Q7rZJxok0bkcEwyaCL+B9XU++Tlut6l3Vwts86eeUVg/K3Sv3Khu5YXbVE24RXF8scob3/AKSrtxhvdtu1rhxrfc40w3S98gxJ4OwT/bqgg+erXwsa12OBCVqKPopu9PoqzzR8F45CVi/E9uncOoNm6NO6QTozCFLFIxhNvb3Bbn2dC8bXm8zy26fbo12tduZHBnyiMZ2/M8HjZRXjME0q74ft7d7dkRyjY1F7nPPo/wBFaFb3hfGWFbjlUcZRhMNfd7fKrAjkYxGfRqxKxjqXbTwo12WW09oBc40nWNda7WRPkUIsGN8Ptv8AfnGnqEEuSKSDbEXx7DGEqv8ADm0wxY+dbZIRTWjjyQaSjG9OX/8AnRfi/biuulitVpgIhS72gEcQxaicqmYpwGQzwzxTCBMv1zv16jQSXGSN6DO7PN3NqtY7IEmMLjLhlEWNIIOUw437g+ayrDMuUPAbEw/aIlvu11F13CeYW4xHk9kOg+F/+lGPwS7mgWpIIQ7xDHoZ2GeXT2+FXSBHHrPSO+5Hw4fEVlkJerZa7kok8xOhk2jCq9SseW5baEsKMWXNleXHGPy3+7fV0C7ccx2WT09HoqCCxWtl9LPgW9PhGUPy2D1J9YxlcKSpjndd7Nz6ND0ypoIrQzeEy3FlrxjcJHwhdbUbaYPSg2aOSP8AEoFarZeb/J2bTbvhEgWayuZ1DGL3hH+UMX1lfRJIQbWn8Zr0kwy5rEjF8H2n9hlYnxGusmdd51pGoYtlFJe8UGGPbjKX3hB+0f8ASErq9OqlemKtseQ67SNhVZWvyQr10jBgXIscV0t902vMfDe8gkJ7vX7Slx125IfTzR0O2tKCREy/mojb+1KDu9nmirrnmwM9M75eG59Wgv6x0VwbZYV3uL2XS4rbLbDC+VcJbRIR6AYg2JttVciEe8o2Mzy8dCpBgrc7qYIVDmpn6KMYCu1std5K2+pLLZ7jF6FOfC5cgbFKMjTs+N4yDYVaoUYWbF8LBgi4Ym2ePfIWH58Ar39LKM0pislGC8vu/Zj7A6Ey7fItV6m2yQo1NBMQBlZ5esT60CRZOFQbBaCE4lCvkO3jluZAjW97JsxSl3EEu55PrJrqh3WbIuV6nXM6DQ8+QWWZGeWm6TVl+apaXGtGYnrrqxcMEcmOYYsjCLsHfzB+z2qrrl1gKHLRkzOtasWI7hcIDbjGwPNOqNQQlikFzNv9rWarXKPEbT+4gi9x+n8T7SR+w74Ot5JBUz7nPL2P103g8V1+6TEZ7rCNEiyZgyRyE9cbOX/sUGtl7ulnPeJV/wAJ3sU24PV7TjBraP3afPQfDHEWWOWqYnuJDR9jLlxmKVhKwaXc0LJ2Ddit4G8cbuVEyCkDfT8tg/8AjqzES2SsQSGukGS6it+0Lb8YxEJ5o6qaYrs8fF33V6Lt8Fmt/Q+k9AJp3Rmqt45vvSsZAxFY7io1SMzbeQWj7Kp0VeCStZyD8VYbn4eluiyAqaKVcwTWeUb+8oZAlyLdNBcYpHNPHKN42tTNVrWxYqwvf8NlbiC4Q4gi/wApjSHjbtv+MVUXDzbzAxdIiYFuwJBlG8caawI2G0fRkJ5ZPpR1sgl8vBycCvbkzYa0Izyt1y4smCfbFuw5TNoodfy2U8N6KuYSkGVGaM2P26xUIb7h/FiAEOS++ELzRqu+8jyeyJ8urnf8Zy4MSLnhy4RLlITrWYPaEP8AE95XDm6e9JPL4PoHTvyOF1P/AEeoO4ov4MNWpxXOEaYUeUOONe76T6usSe4hTmMUivevbIq/HR2PY8U3pVuqw5coZxlJ0gnKEUX2lAtG5n6Nddfp9IyJMVPJdY6nJXSq74OqqZU/bcmSwO+SYX5qideWVS7YJSXOGLPzCCH/AE10jiAYnMu1z3uvsF7qLYFt1vul+aG6y+g2yNHPLuRxs5rQDHreg/pSeX+XQqfy7tc9jtdgtEcC3KDa78hrtDWbbJEc8S5hY/muAQeh6s+lH5n5FJAv0i8cI5kVkFeHl6sYnKjVvY78STMBn3FIDwO/F1VXL1BPaL3NtcswzHgHIEpGeW9BdxKsA8NcO4KtnSuI4r3a25OZb4tqKG4TGp3CLudgP1tVm43KRe77OuksIxGnSCmKNnlsQvcOroWFPVHJmnpooK+4jW12+yW2UePtF2xDicl73E3PMJQj5krQeDtn1HNiQ6dQydFhZ+99qSl1b8Y8iYvdDWJrg7CuC+muuB508bdocgpe28xPaVNwpDZh/B8McgTHKOIs+cqtRXkftbiVnPGe9JNvyWVkhHRLewjX5euUnjrUbScF3wvCRqZhn24TUXd8sjxbdcWT0td9mpnKlOwtiu/XLDb58jDZZrMyDCWAIb2a/dkDuVzhTbbe/Bhby62QlnBJKGR6i7adX95Rrg7bz23BgkmIoSEuZtfL8BN3a/sUjg23LBpDBNzST5T/ANVMc+wIwFcHYkZ2BAHfEhOKQxu2ohvL3jpKWt1u4yW4o4/KuMYhhuROtjkE/Wn5lpWFLkfDvBODeQIEisKwsj6t8rJ/7Or0+AM+JbTdlImqAY6jf6HsePRl+dardWqoy5kuGM7jxdm3FyqoAFlyCl92zyx1Y+MoXOw/EkZ6hBn9S/RlHUTh7ZZErAt4lhUDZt8CYYVd1bbM9v8A9wlHeINuKvDm6MKuZRRWOeo+sTyM0a6a9+6C0aes+a8MQs6zl+B3oFBj7ZH7JKzLEdkDh2wxIcxRLd5J9wjBk1dGBt+XWo2PdFw1iyAmKhGWLcGT6QQqw6Q8xFKc7iOUnbIR5MyvptFs9XC5/gb7W2i/KbRCyo1lxjOX5Y6iM68s06suqpVob9+Dz9BB11TMV2Yq9OvGS9eybwVpGKb1wrPPFpwfiSbO6ODp8mDeWRQkMMQ9xwx6SetWaH2fhO6/MA35fl0qN1lERPSylgaYl64Zra02OHuJA5+1Hi1+tn7Khl0BY1QkjDk6YaIpOZHuI2ClRf0fLMP6Sq5HXMIh/Gj6kjpgExE5tX+xcQ7fY8M260fAMsxYwy7hOkbQnleTcrPRk5G5XSLmPrrPJDq/JeORGJYuCY2w7HI8sTh/bxla1U3FIx5d1faeXQrBWPJ2GLQ6zdAFcornbghkPtbPvarL1yyWmSEyJVlpI3NVrg1ZL8mixeLU8R3EuFlQyOJuC2pRGbbGez8HMqNg7iWlgs8S1/APS9kxu30/a8w7y+7rPEeqtTvpTet6VVaRtuSyTPTg1ItwtBeBLrcy8w1ktiCI+IhB7jHqbc2tup2HsWSFAfDt9thrTeY1uftLLEUDioMXL5ZPXrNcKXMFmxTZ7zMAhYtvuMWSRnyxjJzK+vuMuCIXEvBK9EMAl8it3rVKaTrImW5o3PkErE+JEXcYkh8w4hxeO94KteHwWtYT4SjzaIm4NRjZt0fDi8Vn4bWa33CyT5HwlAPG3dwbR7Xl7u5/jy6zUTVc9rXoULmkUbhv9T46JLiS6hwmXCqnC61PJrGwg+2zt7njrR+t3K6haYHEQsHDkC1NsQihjW8cQhCTPO/I26quIbxEu8aKCHh202kQn6yEiM5r6EKTNvmZ02xeunRRtb8i1dceTqQaVKhdSIRO/dGlRevsfmqULsDYnxGHTyhW3qi3K7/Um/Vp/wDimIXNRPUpwK6rld/qpP6v/qkQ+2iUkoGgP09tV+aiAclZn6aHx2MIxMlqbHyzyeuSU4uPEXJnXSCIrxtX56W7LRm/upCa9PV4PQtFwGys7C/GlQy5qtESDVWJp9PjqEZE19SdVADGpcmJl3V6lEySm18VQA6xM3KnfmlfUv8ABfxes7h8KyyD7cyxF2cyekT/ACP7Y/yKxrgDw6fj/EyJLbPbhuJzZ8sYtG4/2YBkrfrFw4sWAL3crtYjXEsOdH6ISFIPu6O3u7lZKt7Vbiicj42mGfwjsP8AwBxVlnjg2YV4H08S/Sl88f6T95WZlRa+y8bYatfELBrrMrdqeBCSbXK9oA21y0+rfXxs9h2kcx+6IwSlGUBE8BRVMU2SWsLkacb10vq0U2nx0pF6x/PWooOMemVPiJytofyxEqGzvqXbSffYNz3tSACALbu15+ZkrX+F6f8A0pEb2TU7qdju3bxd2+nblZfP2H1Mwhh+df8AFFqw1atlJc9+wzdLoZ9ZVCg/E8JG1JZnrz9FW7DnCviHiKDIuFgwhcTQGlcoyySCjuIP5mGJl6KE4htjrLIh2uU2ZHu6x9+4W+SLLopN0uyP7Rmgn5dGoXsDA8xuZFTR6Urr35uRrMsvipOeY+tuSpSFTqYqJl11cB45E0LoTw9/z0MM/rqYUiM6s/6ahlHzFyf46AG9eqiuD8P3LFuKIWGLeHOXcXbW77oXVuP+zH/ooVl260D+Dvci2ri5DOGJ0ohoMkLWa9PsUf8A2Ko/Yg+u4z4FqATDoMocSKJGgAJNDhDy82gqz0chwGMZejcshCe0Z6hKYW42/E1pOeOfo8sRMkT2kd/0g6qt7vrbeoDak3xF6BKiCLr3H/8AP+8rjJsalQtWHoMiz28Dgu6ylKTd+Rr8sdYV/CKwHcYmIb3j+2tAW0Sys6eIRe3GMTl7pB/II/8AeVrWriDhpI9ukW2BOBPE90NJUrnx9vmbROxVZ4q301s4Q3YGJUKe74gVIQheDb7e55f0e3WiFcVKO3PmqvKqZ/zV4i5dVJExXlGny66gkV4CaamW3+Vj3Pe0PVPMf46m2sec0A/wxUACmp0e8XrPnGEOWPdH7Si3D+4YbtuOrFNxaGaWyxZLZEro3emnwZ/gbisoRETJ113kKm2A3jp7CQI5sTWsPPNuyBDJt9h/MJSbEH23dOFcHF2L8NY1tN/uVnt0VGSRQ9t7Bl5u9yxvdyc/W5dYZ/CkxcbEnEh0BIZYAbFrhDWUHQczyE5hfq+WPRWo8DL9di8PbPInXW9kmMfekIaSpJJURqu0dl3mvHtt7FfN1/XpUi3yZ9xNPOaGMpZUmSR7yc0ny/L+rpcDbSoOdwCl1vTL0I2vF6kT+anDM0przyTLPKmnLqbWoUMmRHJ300TsJ3+inC9+VNly7lSgBsRHj8BPFRDDtzl2HEMG+xVIhIZxmDooeiDGvdTlAH1Ba0BiZosRwr+Rhzj7D4xNBc/dvpg2EOg3OJdDuDcjAZmTpAHq05fUM/Pvf89VzgPYFu3D0U4KlAYc2SwZGE+R/wA9aJKsFxmoIF0vA5Qhi5bNvlVyJExNBX7fiiFFuTp9wu1yu0sg9AyEJq2/ljH7qsL4pYukYzxOtzcFQxIrNu3iz7vpPtK1DHlmNaMOyzoXdKOBJ7n/AIHmVgoFzQefuq0UzORUh7t6+unBv0Jr9rXvGmfxVwnbZl8it5QbF39VELD/ANYg+t3KgsTQnXRbDCoK7jzEQgyMIzsfV1EiADTpu3S9hU2W4s3R+0pizk6PcIEl42EGGSN72u9OT1qVPTK/YmQqFLtLLZ26gg84b/mqoF+W7F+5RcPR8XigWVJUmUKMkYrCPU23yyEHQa7HhHkRQg5wo0cIdzb29ZPa/wCvQqP5PX4/TTvsux/TVwOve96MR3d4a5kmr5q7n1sTLury6dpXeslADJfMzpBMydzFSlLmrky78q4Qhte3kiUAeG8zHsexEEWm/XzWl6KR6udAGzcIuI2E8I4Gh2m6uu/SxyJRyDFb91jd1/Y7dXT/AC74CROUHERNv1Pg5P8Abr5okuXc71y26Uir8dIfDHJyQkimwY44pYcv7HBjAuCCK1R7ZIe1r/aViwxvG0OXj26cJ31xGebTI41jW4HfDnSMlVq5UpOuuoiMR9XJPVOsLNyYx6L4KgA5hTE8A2eaWjWGOfcSoEO2IcM72cvm+XQ8Bq65Fxvitw02hq2U/wDZ1X4XW9F+jX9dXKUIb8c4mY9qK3ZldX2VU2B3fZspEewE+OioPr8VSU8Hz021O1SvbOT0VpyIHtaaMsqb6slp5WpmvVTTk6lqpIxr7VeKmaV5ETOvF7qAOL1pm74qS9NKZN9NLTrZ11xaAOH9Rn0derx/H9nXRdYnqtBFhrxda17UvdSl6l6qb9eq3JFddLAm6bLwaOa97/ZspVcJ/Iy1YCMdc1XIe2NngZ8daBwbs8iee+3DIWxBtRWPIR/VunGUTB/WeOs7TzEr6B4Kog+Et4ViIivvItXz8qqvUg//2Q==</binary>
<binary id="1" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCADMAQsDASIAAhEBAxEB/8QAGwAAAgMBAQEAAAAAAAAAAAAAAQIAAwUEBgf/xAA6EAACAgEDAwMCBQEHAQkAAAABAgARAwQSIQUiMRNBUTJhBhRCUnGBByMzYnKRoVMVQ0RjgrHR4fD/xAAbAQACAwEBAQAAAAAAAAAAAAABAgADBAUGB//EAC4RAAICAQMDAwMDBAMAAAAAAAACAQMRBBIhBRQxEyIyFUFRQlJhBiMzcUNygf/aAAwDAQACEQMRAD8A8CqKvF0JNoYiOCWNHbUYqLBJAE8qq7YPq20QoLkCirljBQPNiDba2OIJnIcACMrXQ5gIAB7RUYbq5jFe3mrkicBwV7OLAAibanRztHiIRbfEkTmRsFRA9xIAK8GWMtnc0nHtIOVlSBfMr2Wb5nXRZeeBOfIdp8xlIcmXTBTuH+0VSitxzfmdORqtj4mZqHDOWQ7fiaFXcUWWen5LtZpj6RfGePJnCusy4h4upbj1rYxsyn+kXMcWqQtjpWHtNCVzHDePycy7Uq3uqb3ftC+ax62n5P61gbUPnTtcJlH0iZ2HI+NyGNAyaml/vFbmXRRESYm6o0KauPXq+M7mCsPaHXviGmXIGDX7TzwbyzMSG95bqXP5YIrGHtYzBSvXXattx3abUl9SAT4M1vUw+r3MbM8v0ximoUs3md2qzn1NwyVUFun93A+l6xtpyx2tlT8zk2kkCdJekTbffMEalw7d47p3Ys+5cN5PBg9Dgt0/VlZjb9PwIGxhvI8SvFnLsOTOgH7mZPB6OqzcvBWMQK3XMTaBYE6d1ivaVjarHm7gxmclnODmC2CpHEZUobQJeACeIcS2/MO4P2KGwqqxQKqhOx0Ukg1KWRj9NcRifY5Tj7rJuQg/E6thI4WVnE1xWId2NXAs1CSbpvEGOvPNRyQPaxMhTEBZWFUeJZjXL7kVFXuF1UYE/wBIrSNgCgkm6h2NdmHH9VVxHyPQ4WLkOBACG5g2EmzGUbufEfg8Fo8AwU0fe6k20PtLXPsJXT3ftCNEADHxuoStlJPzHZmPFARSch4sAR4kOCpsIZjuHEyuqdOq3xtU2gCprdcTOu/EQVlyPtkz6jTrZXyeSayvc0rZCO5X/wDqdWqwqrlf/wAJyMKsCdWvDJk8PqVmttoMrKe4rRlZBRbTm4waxtaQrQ82I2OcmLdu9snOf83BMYDcKuOwvwIO6tu2PJV8RUTvtT4jZVYgWZMJXkqYuRmLESfcLN7MClWsAVFCZPUALkUZdjJCk7fEnNljJgVd0e6DW0jtu53TRTJtxWzG55rDqszGrqpoDUbsYt/EyW0cnptD1TKmylMn1GHFi3HzM3HnYVRnVp9QQbJmZk2Hco10OdvpMD5jKpB8yYspdTHRWIHbKfB0kndAMgYn2iem1XuEuYNvHEU8WKj/AMhwIFbb2tKyuX5loQAcmSl/dIQsSqjUT4NCJ2qe0y1DwATMIuCAV+qPjYbKMBVQ31VCFFcGEAUIBpiTJ6nNDxAvmTt+YAjZOQO6BMyhquwIrc+8ABXzUeADHIB4Jg3j90Y7WF7hEOwDgCTAckLKfJk3K3Cmoi8nwKlnaRQAEngdSFdvIMUC+SYTwKuBlsVckQWZMnqulyMxy4+b8zByl1YgcVPYttor7GZfVOlDJi9fB7eZ0dPfG/bJ5jrHSWb+7UedJG6zCWBayeZGU7qI8RH2N3+KnQPGNI6BjzuB+0Vi10rWfiAHjce0wkgDcDTfMIGYTStWWz7x9QV3/T/tK8GTY4H1D5jP6hLFdv8AEnIm8XKeVoSK3YxaKxYhS3kfEYFSdp4jg3DYzTXuVV+Jarkk7WBAlRVS3kEw0qiyKi44HRts5OrFq9o3eal+HVI7EgkE+0zmZaAQWZZiDVaqLlbVxJro1roxu6LWphsKQF95p6bMM49VUG0f8zxruWyiwQvxPQ9HyMuHm9o9pivohPB6TpPUrL2wxqFwW7Vq5Hx2LWUrmUvvB7feQajeG2WF+ZnleD08NGeC2iB4lBPPEZnavJ+8AOMjzFD/ALGUg/eXITQMoxrtPbyJcLcccCZBSwMTy0IYEccCVAMG5YVIWYPRqo0QTBdYuwIG2gXRuBGoXULMeNw4gwEKmxZEDUfeoSfHsIdy14kyHAjlCeBQjbARY8QMSDZqoxcle0Q8giAAIvlSZGTdyq1IpJ8w210YrtgsgBXm4a5jWagsmSJJkXIABz5nOmfH6mzeQfgx9TqFw92b6fahzM7XelrMd6fIBk9gPMuqTky6nU+kvBw/iDRrgy+tjDbDMUsCePE0tRr9SFOm1Hd/Mz8nB/SBOxTnbtk+f9RatrdyCktXawYfEh3be6gPiLbFt1Kshdie7bU0HODYP0lR/SIAoy2WIjbz8qJKIe2KmPmJEYjixwYG9NVBYMxhZi3AKgSb7Sq8QABj7TyIxyEmgAREDtuLMbkGRvJAqTAxYDY7QBChO4CVblJNMIwfwrFRJA2ToxoXyEE+Jq49TtxKFIUDzMZWNXuoyHM7GvYSl03eTpabVejypqtrMZzBGcjHNPTn1yNgrGvv8zzAyW4QY7B95oN1NtPpvyy8feZraPER5Oz0/q04ZrfibquCzAEE+8T1MfyJ5/R6rOWYWSD5M1cYUoDRMz+hs4k61HVO4XcimkC11HCM3G+oFPt7wkqADfM58Tk7RF7e3dCWBNXxArBmqoU27iIwuBxuY/UQIRjCoSXMAdd13xJ6vNVxBIBivCkMZAl83IHJaq4k3Eki6EXwTIo7noywKQK9oAcW7bzcckKvMEsDJDjsAq0gW25jKezcBDbsLCgRN2QbhVUngic2sy4NMtsWJnTuZRweJz67FkzJ2BWP3llcRM8iWuyr7TK1nUMbhgpV/wCZgZ2JfetKftOrqGlzY8jMce0ThLKPLgTuUVKscHgOo6u66z3kdmcn1HtoqgBeZNwPJgG2iJohTls0/cG1VFlTz7xMq7htVTLVfjbDvG4ccQg3FLqKrbEUAcFSJczUeJW7uzbuABCRiBFXmmigbnumqE5sgFswIPiFclRoECFDbqQAD3hXGGUD0zXvcUkUOCBFa93G4395JITPiHqrtQkfMZErgiFVUYz3PuH6bjpZXcxFRZCRTQ5QGOCFQkoOZU2XjgXKw7EyDbsFxYBO2gIrNxEG3buaI3PIPEOCM247umZceN97IZrDW5PbOAPiedxOaHdX2naj6YKLLXKbKoaTs6LXWUpthj2CqPMNC7qJyB5jHdQ5nAPoYw45qTtGUGuJBV+YaYt9pCEFlvAqMVIYHcKkCmjUibQRvkmcEmcDJe77R1SjZ5EftYcLApI7ZRLlLtglW30iGgfIkxcmrkYFGjYCG+2gIcdle4kCIX+Ij51rbJ4Bgs9yS3EGV8RAtwp+wiYjn1J9LS4MmRr8ATXw/hvWrWTWZMeFCLoDkSpr60j5ZMd+spp+THm+pY8jYyMZ337TzHUMGTEbyYqYe1T6VqtFotNhHp5vXb3+RPM9QwafWah8eXUNhQfuE26HqCT4+J5nqmop1Xg8gXDMN61XxFYJv8mafVND+WzsunBdB7zNVmVvAndrsiyMwebZGX5BIQcKLuIODUfJmY1eMCK2T/ywPvLIFFC9xBPPtFDqGph2+8LMfIlWQD3vmNggWClywB2e0YAbeYqMvCUeIchVT3bqhAFdo+YGADilb+kDZMYJBY0fiEvjCErkYgQSQd0CjeUYM3vcDINv0kj+YMGqXNj2nEwUfqMDZNwAJIH/ALxcBIAAOIG+ZGbGDRRrhTLj2kbGuEgi+KA4PzCePMU5MQ5YERiykioQgTlgbnWuXEAASJy+pzW0RS5v6RBwMrsp79TacRgSBKcW/bftLULVZE80fWxwV+qGx5ECGxdQjcOQOJCSNjscBvMJVd3LGIQwO4NYi/3m7hx/EWfwLP5On1BXDeIGdPPJlH1NYWvvLdPh1Gof0sWLeZFgqbavMjB6/gwBnZtqi/ip6DRfhXKP73qOpVT+xJ6Lp/TumaZFOm0gfJ7s8w265K/8XP8As5V/WKk+HuPH9M6J1PqDBUwNiX97eJ6DRfhbQ6U+prsy5mHss32V65zbF/akCpiUVW6/mc6zqVts4+JxdT1S+zwZXUcn5XAo0Gn2/PFXPS9A/s76z1Tp+LW9R1vp+r/h4/8ALM/X6fBlwpuyhK8e86ND+Kup9IAwL1M5v+mB3NN/TLaJt/uf+HFt9XHB63p39l3RcSMOp48eYHyFPcf6z5//AGlfgjoem6nh03SFfIh/Sz7vTm1n6z+I+o4zuw682OCV2zJZ+oaXcms0Oq0+Q+XyJw39Z0ep6mmurbXU3/aDPQtmd8ufOupDQ9OxZE2l/wBxE8H1bLhfUM2DFtRvJE+o/iro4ynJkRggbkj2nzbrekw6TOFV9xfg1LelXK08eTRqV9hm+ou43xF9QAkVdwMvPiDhMx7bvyPieikwDLkUA8cQHMoNoDIvJJ4CycKpoiEIi5l3nsaMc19uPHZigEg83IqnyODBIAq+JULHF48RG1CNTtjb+JMq9yhga+RGYIhuiVgITI60D6ZF/ED5U4NOpHvJW47iGA9obDcVcOCCob7kVq+8cHmyGlbC2oMxkLV+ogQEH3gmtsVySeYNzD6V3AwCwaqifmQGRgBfJNxqHwYjEXdmKc3+qQOT6EvbxfEgajRPERXAHIjblIup5o+vjodpu+JYCfN8SksK8cRgWr7QkyOC0BZvEbdxK2bmSPIj/E9B+Hvwrn1yjNqs6Y8A893Jnqsa9L6Tg9PAwAHkhu4z5yus1YG3HqcyD4DR8ed2NPny7v3FpzNRpLHXbHxPMa6nW2tub4nstX+Jun6d9h0eZiP1AcQ6Xr2HWEthxlB955PFmyFdq6pWDfuE6MOTU4yEAxt/pmVtHXHx5OLt2ns11dpzxLMerNebnl8HUMq/4qf0M6MPUEL+SPtMr02rP4gEY/B6HcjY/wC8PbNH+ybN0Xp34h1WbqoByf8AhHydypPMjVhl5PEuRtJm+tJt0WrjSvuxkz21equD74NT+HM2V8uRtK+Q8szHzMv8W9c6MvSc+LUZsWZilY8d20+N5V07+HL/ANfpmZ1jUroNIXT1MuZmpCDZnbn+oK7fYle6Z8mFNC2cS2BPxJrceML03H3ZMvLD3WfPPxX09dGvq7wG/SCeTPW6TTZtLiy9R12TdnyC7b2ngfxBqc2p1fqZizAEhLlfTaolsp5Ntv8Aj5MwsKp0tvkStiLawb+ZZu3EUpDe4MXaQzWP4npTniApVUZNquQA1VJTWeKkI2+Y4QilvvFQbk2/4nMrO5jUYYWNHgQgkYZsf0k1/MF42sFwalJRyxYlYExnd9A/kQYAXOxZO1ttSrHYu2N/MfbuBAINRCARfvCQvYq/jgSu0DUps/eRsP6dx2/aVN6QO1W7hBgAzP3fTX8RC5Y+OIx+n7xNy/T7wiyWE0bBk9RvmKEJa74lmxZIBk94PssdSPFym2rybkD8+DPMRGfJ9jLg63W0yzclcLKA5vxDuJjYgWYL1Ir7yDbfnmVA8wqQOfeTESDBeNg/mQhfYyr1PtAcnPIMEKBl3FgBJlqZ2xeFJlBYHmiDAHJ4oyta0aPwZdRoks+Smji6gf1Lx7zpxvpNRzyJilaNjcRA2Qp9CsJQ+nrmeTlW9FX/AImNmtVjG7T5dyj2b3l+k6k17XQhvj5mNj1mfDze7+Zb/wBph+M2H/1LKmpx5Y5lvS9Qv6T0eN2K9powuFdg55YTExdSKml5nTh1wyDb4aY3phPiYbK2X5HR1XDj1GIeobA8CeH/ABPi0+B+BTfE9V1PXLpcDZWNhRxPnfWNfl12rOVh23xO10uppfOODLdMrXiDiydxPBqHGyVt9Nv5gD5A30WIXyUPFT0s/iDDmBTyxFm5GxEFd4kTdV1IS5O4sDGgBDZJAXiAhVHNxFfNvPiOy5cg5qEUC1+gEE+Yr4U3AKLMKKw+oUTDlXwGNQZIU48abm7glSeeLAb2MG2lbGoDbveLlR9qD9smSFjJXazbohArzLMTMQTQi5HKLewQwQr9quIOT4EhyOXB2Use1MIBqC+ILENAN5MhKX4MAp7lclnluY4ZvcgyqOgryDPPTMSfX5mCyz44k7roSujfMcHjgxeCZHJbbwLMKlz7AGVqWviMOD5g4JuHN1APHJgsXzCSvzJwGGGB+0Ia/aKrKRVwBlBq4pC0Pz4kfJYqotr5uBiBzchCM3A4qMmUjiAbARua5CcZuuJF2ROSrb/A3cR4kD5Ebg1UVqFd8rycq1NGmIfxItlFdi4lTJ/EfUNTqCcKqfTX3nnn3UL8T0+s06rpmvJZmFl0uRaZvpPidXSsqLtg8J1TQNXZhTk3N4EWrcbh/wAy/JhAu+JWFUirE2LEHHlWUDODe3xFZ3IG3bGKKoLEkfaVuyuVABBjCFqO26qUQZHVUO1jukUHncOPmDJ6QQeTIQrUs9f/ADGYFfPdIi0Ay8wtV2ZCCgi+BIS0N1BdnmzIQh3MDyFiNu2bSwjVXuIrFLpnEnggCMqr5WpWLo0RGY4ybD2IbWuBDBAAndIWa/AjqfNiISlwAPfekrDluY3p8fWJb6D39PEb0TdTzHcL4Pp3cRH3KPT4q7k9NSPidP5c+LkbTt4qL6yk7mChUPzIMZuXDTuOADGGnYGN6iech7koOOhVyeiB5Nzp9Jr5Eb0ePET1lHjUlC4NporUn5cBrEvXFkP1kxhga7LWIZvWAev+Tm9If1gOLnmdnpWeI2z+IPXBOpWDhOEiKMZJncFBHMgRBF9eJImsg4WQj2iuLFbZoekpiPp+eIyXRPkuXUwxmZMIZB6hNCcZxLl1HqG6TxNfJp2CkcmcWbTEoRypmyqzEYM99cWtuMrUhdRlbIVK7ZmPpi7lkVivuZ6HNhI04RVJJ8mLkxDDovRCEM3vNld+MRBwdT0r1N7MeafHW7/LK/FceZ6bQdM9fKmn/wCs31zV/FX4Vx9L6Lo8uL+81Gd23yydZCtg4N3T5rnB4SgO5g0dyClUJNTjfFm9PKrAj5kx6fJlekU195shs8mFl2+0qUKCADtjbgvkcfM3Pw70Q6jLkGYePAm91n8K4MXR2z4uG81Mja+lbNsDzRLcweE4dvHEB7eFFxnx5F52Hg1xLxosxByKLFcCat6TyVyuJ5ORRzyIrb2PYtzvGizA2VNmdOHp7KBZoHzEm1YL10zN/BljSuwHZzJl0uoxKN2MAGb+LCwoACh7zoy4l1Cd9Bh4lE6rY3Hg6UdLp9PdNmGPMJgyuu4idKafHtG7zNnHpFxpfmKcAJ+kQTqYFTRUr+o9hRPkVFI58TSfS9vJlJ0w/dPHrdOfBo79PycdkD6ZB/Bl/wCXYn6jUJwsP4lj2EjWr+SsA1dQgXyRG9M/uNQ7AObMO/gbvP5CoBHgQ0vg1E5uvaMp3cQTMRGRo1sz9w7CR5EBx173Jt+8N0Im6R++kgxow5sGKcAXmzLBkteFhViR4uGJmQ96UjC0DYjOxV4jKAfIib1XgbvTh9MjxIcbETuKrf0yFLHiWb18lya44PRauTFGAE8zvYe1Qenx4kW2J53Ghdav7jNy6VCZU2kUe1zWGIk/TI2E/tlteqieCyeoqhnaHAV1Kf8Adi/aej6jjPrY7ybwF8GZ+n0bHIuTxRvmamtyBsKlV3E8cRLLLGxtOF1CxrtzVnj+u9Jw65zkGOmvzMxOmDTEqVJI957PI+PFWLMmwebnP1TDpvyu9HtW95ZTrrEnbYxwt7fqUy+h4TjJZhTVN7qeDJn6diTaabzOLp2PdkVFYMfeegyqX0a40yBmHFSmy6IeJg00xY9bTB88z9HRdQxCkrfMB0QBpUIAnp82ELmfE7BWvxCdOBwKmtde65ycx2sVoyeax6F7+gyHpr7STjYT0q4Qh+q5Y+dUXawBP8Sr6m8RyWdy2cQeVGhf2xtX8SfkM276DPUnU4QlUoPvxOd8yE9hEEdRs8wvBG1DTxPkwBocxbleIG0OS/om4WFyh3O494hnWML3DnZ+eSttxRrFDgXxPN5tTlGKwRcRNVmIHdFnSI3JzO6c9YNQl1uh342Fbp5/BnyHy06dNkcvyYj6VS1dW8Gvu7KuS1qcBdtvmIcr35lK17S5dU0mhtAhAKm7nD6rmuZbvYr5klMly6pi9gS1+0ZVvzKkZvSu5W+VwODAlS4J3THSFhKdt7hOVsjlfMrOR7+ox4riRW1bKd7ix2t/vHUgAbnmbkdifMQOwPmK9EPPJTPUHNYvj28ERt2Pi2uYz5GA8xt7Flsy7t4wL9Rc2PW036niNqNOPFGYxYmrMntJ2iQD6pbJtjVYP2yvLn0zOGLVMPUkqpIY+JXgdmxAsbjdqklX1O3J6JupYVbs9xzKsfVcmHHS+Ce2YtyWYe13+JwGdfe3mTbPWGP+Jixv/qnDm1IOJ8f72/TOA/TEP0y3skX4id3d+41MWtTCpCrtY/Uf3SlNa2MttYhT7ThuGWLplF77UfuL8uZshtm4/wCYuPM2P6Xy7fv4lBEUxp0tf2gWNRa/ljsTXZC3Mc6uxzOMAbzAPqMSdMpVNrHX+ZEI1IucREErimB1uk7zqlvxOPJqk3n+YpnJkHeY0aVCyL2P/9k=</binary>
</FictionBook>