Morgarath, w�adca G�r Deszczu i Nocy, niegdysiejszy baron Gorlanu w kr�lestwie Araluen, wodzi� wzrokiem dooko�a, spogl�daj�c na ponury krajobraz swego ja�owego i sp�ukanego deszczem kr�lestwa i przeklina� pod nosem; przeklina� nie pierwszy i nawet nie tysi�czny ju� raz.

Oto, co mu pozosta�o�� poszarpane kraw�dzie granitowych stok�w, skaliste rumowiska, pokryte �niegiem szczyty g�r. Tylko kamienna pustynia, g�azy i �wir na prze��czach, bez jednego drzewa lub cho�by skrawka zieleni, kt�ry prze�ama�by ja�ow� monotoni�.

Cho� min�o ju� pi�tna�cie lat, odk�d zmuszony zosta� wycofa� si� na to przekl�te pustkowie, kt�re sta�o si� jego wi�zieniem, wci�� doskonale pami�ta� bujne, zielone ��ki i poro�ni�te g�stym lasem wzg�rza krainy, kt�r� w�ada� za dawnych czas�w. W strumieniach roi�o si� od ryb, pola wydawa�y obfite plony, za� puszcza pe�na by�a zwierzyny. Gorlan by� przepi�knym miejscem, w kt�rym a� chcia�o si� �y�. G�ry Deszczu i Nocy to w por�wnaniu z nim martwe pustkowie.

Poni�ej, na zamkowym dziedzi�cu, oddzia� wargal�w odbywa� musztr�. Morgarath spogl�da� na nich przez kilka sekund, nas�uchuj�c gard�owego, rytmicznego pomruku, towarzysz�cego ka�demu ich ruchowi. By�y to masywnie zbudowane, przysadziste i niekszta�tne stwory, przypominaj�ce wygl�dem ludzi. Jednak ich wydatne szcz�ki przywodzi�y na my�l dzikie bestie, za� �apy wyposa�one by�y w pazury, niczym u nied�wiedzia albo wielkiego psa.

Wargalowie unikali kontakt�w z lud�mi, �yj�c i mno��c si� w tych odleg�ych g�rach od niepami�tnych czas�w. Gdy Morgarath, knuj�c plany buntu przeciwko w�adzy kr�lewskiej, opu�ci� swe lenno Gorlan i uda� si� na ich poszukiwanie, nikt z najstarszych nawet mieszka�c�w kr�lestwa Araluen nie widzia� �adnego wargala na w�asne oczy. Wci�� jednak jeszcze kr��y�y pog�oski i legendy o dzikim plemieniu p�rozumnych bestii, �yj�cych na pustkowiach. Je�li takie stwory istnia�y, mog�y zapewni� mu przewag�, kt�rej bardzo potrzebowa� w planowanych zmaganiach wojennych.

Trwa�o to ca�e miesi�ce, ale w ko�cu trafi� na ich �lad. Poza pojedynczymi pomrukami, kt�re nie przypomina�y �adnego s�owa, wargalowie nie mieli w�asnego j�zyka; ich prymitywne umys�y jako� porozumiewa�y si�, bezpo�rednio wymieniaj�c mi�dzy sob� proste my�li. Jednak pomimo tych niezwyk�ych uzdolnie�, wargalowie byli istotami jedynie w pewnej mierze rozumnymi, obdarzonymi ledwie zal��kiem inteligencji. Tym �atwiej by�o zapanowa� nad nimi komu�, kto g�rowa� si�� umys�u i woli. Morgarath podporz�dkowa� sobie bestie, tworz�c tym samym armi� doskona�� dla swych potrzeb. Wargalowie byli szpetni ponad wszelkie wyobra�enie, ca�kowicie bezlito�ni i bezwarunkowo pos�uszni jego wypowiadanym w my�li rozkazom.

Teraz, gdy na nich spogl�da�, wspomnia� ros�ych rycerzy w l�ni�cych zbrojach, kt�rzy niegdy� walczyli w turniejach na zamku Gorlan i odziane w jedwabne suknie damy, kt�re okrzykami zach�ca�y ich do boju lub wyra�a�y sw�j zachwyt dla ich zr�czno�ci. Barwne wspomnienia oraz widok tych poro�ni�tych czarnym w�osiem, pokracznych stworze� sprawi�y, �e zn�w zakl��.

Wargalowie, przywykli nas�uchiwa� jego my�li, wyczuli gniew swego pana i zamarli w bezruchu, nie wiedz�c, co czyni�. To rozw�cieczy�o go jeszcze bardziej. Poleci� im wznowi� musztr�: zn�w rozleg�o si� miarowe zawodzenie.

Morgarath odszed� od nieoszklonego okna, bli�ej ognia, kt�ry jednak nie m�g� upora� si� z wilgoci� i ch�odem tego ponurego zamczyska. Pi�tna�cie lat�� powt�rzy� w my�lach raz jeszcze. Pi�tna�cie lat, odk�d wyst�pi� przeciwko nowo ukoronowanemu kr�lowi Dun-canowi, kt�ry by� w�wczas zaledwie dwudziestoletnim m�odzie�cem. Przygotowania do tego kroku wszcz�� znacznie wcze�niej, jeszcze za �ycia starego kr�la, kt�ry zaczyna� ju� wtedy niedomaga�. Liczy�, �e po �mierci w�adcy na zamku zapanuje chaos, trudno b�dzie zjednoczy� baron�w, dzi�ki czemu on, Morgarath, b�dzie m�g� si�gn�� po tron.

W sekrecie uformowa� i wy�wiczy� sw� armi� wargal�w, gromadz�c ich w�a�nie tu, w g�rach, gotowych do uderzenia w ka�dej chwili. Kiedy kr�l po�egna� ten pad�, a w kraju zapanowa�a �a�oba i baronowie udali si� do Zamku Araluen na uroczysto�ci pogrzebowe, pozostawiaj�c swe armie bez wodz�w�� zaatakowa�. W kilka dni opanowa� po�udniowo-wschodni� �wiartk� kr�lestwa, rozbijaj�c w py� �le zorganizowane i s�abo dowodzone si�y, kt�re pr�bowa�y mu si� przeciwstawi�.

M�ody i niedo�wiadczony Duncan nie mia� w tym starciu szans. Kr�lestwo wydawa�o si� ju� nale�e� do Morgaratha, a korona by�a w zasi�gu r�ki.

W�wczas jednak lord Northolt, naczelny dow�dca wojsk zmar�ego kr�la, utworzy� wraz z m�odszymi baronami lojalistyczn� konfederacjꠗ zapewniaj�c si��, na kt�rej Duncan m�g� si� oprze� i dodaj�c odwagi tym, kt�rzy stracili wiar�. Obie armie star�y si� na wrzosowiskach Hackham, nad brzegami rzeki Slipsunder. Przez pi�� godzin �adna ze stron nie zdo�a�a osi�gn�� znacz�cej przewagi, nast�powa�y kolejne ataki i kontrataki, siej�ce krwawe zniszczenie, lecz nieprzynosz�ce wyra�nego skutku. Rzeka Slipsunder by�a p�ytka, ale ze wzgl�du na ruchome piaski i grz�skie b�ota tworzy�a barier� nie do przebycia, os�aniaj�c prawe skrzyd�o wojsk Morgaratha.

I wtedy jeden z tych p�tak�w w szarych p�aszczach, kt�rych zwano zwiadowcami, przeprowadzi� pot�ny oddzia� ci�kiej kawalerii przez nikomu nieznany br�d, znajduj�cy si� w odleg�o�ci dziesi�ciu kilometr�w od wrzosowisk Hackham, w g�rze rzeki. Opancerzeni je�d�cy zjawili si� w kluczowym momencie bitwy i spadli jak szara�cza na nieos�oni�te ty�y armii Morgaratha. Wyszkoleni po�r�d g�r i ska� wargalowie mieli jedn� s�abo��. Nigdy nie zetkn�li si� z bezpo�redni� szar�� ci�kozbrojnych je�d�c�w i nie by�o �adnych szans, by stawili skuteczny op�r tak niespodziewanemu atakowi kawalerii. Poszli w rozsypk�, wycofuj�c si� w ciasne w�wozy Prze��czy Trzech Krok�w, a potem dalej, w G�ry Deszczu i Nocy. Pokonany Morgarath umkn�� razem z nimi. Od tamtego dnia min�o pi�tna�cie lat wygnania, wyczekiwania i spisk�w; pi�tna�cie lat prze�ytych w nienawi�ci do sprawc�w tej kl�ski.

Nadszed� jednak wreszcie czas odwetu. Czujno�� stra�nik�w kr�lestwa zosta�a u�piona, a szpiedzy donosili mu, �e niemal zapomniano o jego istnieniu. Imi� Morgaratha przesz�o do legend, matki straszy�y nim niesforne dzieci, gro��c, �e je�li nie b�d� grzeczne, czarny pan Morgarath przyjdzie je zabra�.

Sytuacja dojrza�a do dzia�ania. Powt�rnie poprowadzi wargal�w do boju. Tym razem jednak b�dzie mia� nowych sprzymierze�c�w. Przygotuje grunt pod swe panowanie, siej�c zam�t i l�k. Teraz �aden z wrog�w, kt�rzy doprowadzili ongi� do jego upadku, nie b�dzie ju� �y� i nie stanie w obronie kr�la Duncana.

W skalistych g�rach przetrwali bowiem nie tylko wargalowie, lecz i inne prastare, budz�ce groz� stwory. Te w�a�nie bestie pozyska� na sprzymierze�c�w, dwie maszkary o wiele gro�niejsze od wargali: kalkary.

Nadszed� czas, by spu�ci� je ze smyczy.

Spr�buj co� zje��, Willu. W ko�cu jutro czeka nas wielki dzie�.

Jenny�� jasnow�osa, �adna i weso�a dziewczyna, przysun�a bli�ej Willa jego talerz z kolacj�, kt�rej prawie nie tkn��, i u�miechn�a si�. Will pr�bowa� odwzajemni� u�miech, ale z mizernym skutkiem. Spojrza� z niech�ci� na talerz, cho� pi�trzy�y si� na nim jego ulubione przysmaki. Od napi�cia i wyczekiwania jego �o��dek by� tak �ci�ni�ty, �e z trudem m�g� cokolwiek prze�kn��.

No, ju�! T�dy, kandydaci! I nie robi� takich ponurych min!

��To polecenie wyda�, a w�a�ciwie wykrzycza� Martin, sekretarz barona Aralda. Jego g�os odbija� si� echem od sklepie� sieni. Pi�cioro zamkowych podopiecznych powsta�o z drewnianych �aw, na kt�rych ich przedtem usadzono. Kiedy ten z dawna wyczekiwany dzie� wreszcie nadszed�, wszyscy byli niespokojni i ruszyli jakby z oci�ganiem. Nikt nie chcia� jako pierwszy znale�� si� za okutymi �elazem drzwiami, otworzonymi przez sekretarza Martina.

��Rusza� si�, rusza�!�� krzykn�� niecierpliwie Martin, wi�c Alyss zdecydowa�a si� p�j�� przodem, jak zreszt� Will si� tego spodziewa�. Reszta pod��y�a za ni��� skoro ju� kto� �w pr�g przekroczy�, tak�e i pozosta�ym by�o �atwiej.

Gdy znale�li si� w gabinecie barona, Will rozejrza� si� ciekawie dooko�a. Tej cz�ci zamku nigdy jeszcze nie widzia�. W g��wnej wie�y mie�ci�y si� biura wszystkich urz�dnik�w, kt�rzy zajmowali si� zarz�dzaniem dobrami i prowincj� oraz osobiste apartamenty barona, tote� przedstawiciele niskiego stanu�� jak zamkowi podopieczni�� bywali tu nader rzadko. Gabinet barona by� w�a�ciwie ogromn� sal�, sklepion� wysoko, zbudowan� z kamiennych blok�w, po��czonych murarsk� zapraw�. We wschodniej �cianie otwiera�o si� wielkie okno�� nieos�oni�te niczym pr�cz solidnych, drewnianych okiennic, kt�re mo�na by�o zamkn�� przy z�ej pogodzie. Ch�opiec u�wiadomi� sobie, �e w to w�a�nie okno zagl�da� zesz�ej nocy. Teraz wpada�y przez nie promienie s�o�ca, rozja�niaj�c wielki, d�bowy st�, kt�rego baron Arald u�ywa� do pracy.

��No, ju�! Sta�cie w szeregu, �wawiej!�� Martin najwyra�niej rozkoszowa� si� faktem, �e przez kr�tk� chwil� i jemu dane by�o kim� komenderowa�. Szuraj�c nogami, zastraszeni podopieczni stan�li obok siebie. Przyjrza� si� im i wykrzywi� usta z dezaprobat�.�� Wed�ug wzrostu, od najwy�szego, z tej strony!�� wskaza� palcem miejsce, gdzie �yczy� sobie widzie� pocz�tek szeregu.

Przegrupowali si� wi�c pos�usznie. Rzecz jasna, Horace, jako najwy�szy, stan�� na pocz�tku. Po nim miejsce zaj�a Alyss, a nast�pnie George, ni�szy od niej o p� g�owy i �a�o�nie chudy. Jak zwykle garbi� si� lekko. Will i Jenny zawahali si�. Jenny u�miechn�a si� do Willa i wskaza�a mu miejsce obok George�a, chocia� by�a o jaki� cal wy�sza od niego. Ca�a Jenny: doskonale wiedzia�a, jak Will ubolewa nad tym, �e jest najni�szy ze wszystkich podopiecznych ze swojego rocznika. Wst�pi� do szeregu, lecz powstrzyma� go ostry g�os Martina:

��Nie ty! Teraz ta dziewczyna.

Jenny wzruszy�a ramionami i stan�a tam, gdzie kaza� jej Martin. Will zaj�� ostatnie miejsce, przeklinaj�c w duchu Martina za to, �e podkre�li� jego niski wzrost i tak przecie� rzucaj�cy si� w oczy.

��No, dzieciaki! Jak wy wygl�dacie? Stan�� mi tu zaraz prosto!�� krzykn�� Martin i nagle umilk�, gdy przerwa� mu tubalny g�os:

��Wydaje mi si�, �e to nie jest konieczne.

Baron Arald wszed� do pomieszczenia, niezauwa�ony przez nikogo, ma�ymi drzwiczkami znajduj�cymi si� za jego sto�em do pracy. Teraz Martin przybra� postaw�, kt�ra w jego mniemaniu wyra�a�a baczno�� i uszanowanie, rozprostowuj�c chuderlawe ramiona wzd�u� bok�w, z pi�tami razem, uwidaczniaj�c przy tym wydatn� krzywo�� swych n�g, bo kolana znajdowa�y si� nadal w znacznej odleg�o�ci od siebie� i odrzucaj�c g�ow� do ty�u.

Baron Arald uni�s� oczy ku niebiosom. Niekiedy s�u�alcza nadgorliwo�� jego sekretarza bywa�a trudna do zniesienia. Baron by� pot�nym m�czyzn�, szerokim w ramionach i w pasie, silnie umi�nionym�� jak przysta�o na rycerza kr�lestwa. Wiadomo jednak by�o powszechnie, �e baron Arald ch�tnie ho�duje rozkoszom sto�u, tote� jego postawna sylwetka nie sk�ada�a si� wy��cznie z mi�ni.

Nosi� kr�tk�, starannie przystrzy�on�, czarn� brod�, na kt�rej, podobnie jak na w�osach, zacz�y pokazywa� si� pierwsze �lady siwizny�� znak prze�ytych czterdziestu dw�ch lat. Mia� wydatn� szcz�k�, du�y nos i ciemne, �widruj�ce oczy, spogl�daj�ce spod krzaczastych brwi. Jego twarz by�a silna, emanuj�ca w�adz��� ale niebudz�ca grozy. Zw�aszcza, �e w tych ciemnych oczach nierzadko pojawia�y si� iskierki rozbawienia. Will zauwa�y� to ju� wcze�niej, gdy� Araldowi zdarza�o si� od czasu do czasu odwiedza� swych podopiecznych, by przekona� si� o czynionych przez nich post�pach w nauce.

��Wasza wysoko��!�� rzek� Martin tak g�o�no, �e baron a� si� lekko skrzywi�.�� Kandydaci przygotowani do Wyboru!

��Widz�, widzꠗ stwierdzi� cierpliwie baron Arald.�� Mo�e by�by� tak uprzejmy i poprosi� Mistrz�w Sztuk, aby zechcieli tu wej��?

��Tak jest!�� odpowiedzia� Martin, usi�uj�c strzeli� obcasami. Poniewa� jednak mia� na sobie buty z mi�kkiej sk�rki, nie da�o to po��danego efektu. Ruszy� marszowym krokiem w stron� g��wnych drzwi gabinetu, unosz�c wysoko kolana i wymachuj�c �okciami. Wygl�da� przy tym jak kogut. Gdy po�o�y� d�o� na klamce, baron zatrzyma� go.

��Martin?�� zawo�a� przyciszonym g�osem. Sekretarz odwr�ci� si� i rzuci� mu pytaj�ce spojrzenie, a baron tym samym tonem powiedzia�:�� Popro� ich do �rodka. Nie krzycz na nich. Mistrzowie Sztuk nie lubi�, kiedy na nich krzycze�.

��Tak, wasza wysoko��.�� Martin jakby nieco oklap�.

Otworzy� drzwi i najwyra�niej zmuszaj�c si� do przyciszenia g�osu, odezwa� si�:

��Panie i panowie! Baron prosi.

Mistrzowie Sztuk weszli do sali, nie przestrzegaj�c jakiego� szczeg�lnego porz�dku. Darzyli si� wzajemnie szacunkiem i podziwem, nie uwa�ali wi�c za konieczne, by ucieka� si� do nad�tych ceremonia��w. Pierwszy wszed� sir Rodney, Mistrz Szko�y Rycerskiej. By� wysoki, barczysty, tak jak baron, mia� na sobie zwyk�� kolczug�, na kt�r� narzuci� bia�� tunik� ze swoim herbem, przedstawiaj�cym szkar�atn� wilcz� g�ow�. Otrzyma� go jako m�ody cz�owiek, gdy zmaga� si� z przyby�ymi ze Skandii na wilczych �odziach piratami, kt�rzy nieustannie n�kali wschodnie wybrze�a kr�lestwa. U pasa, rzecz jasna, mia� miecz, jako �e �aden rycerz nie pokaza�by si� publicznie bez tej oznaki swojego stanu. By� w tym samym wieku co baron, mia� b��kitne oczy, a twarz jego wydawa�aby si� niezwykle przystojna, gdyby nie z�amany nos. Nosi� ogromne w�sy, natomiast w przeciwie�stwie do barona nie posiada� brody.

Za nim wszed� Ulf, Mistrz Koni, odpowiedzialny za opiek� i szkolenie bojowych rumak�w. M�czyzna o br�zowych oczach, silnych, wydatnie umi�nionych ramionach i grubych nadgarstkach. Nosi� prost�, sk�rzan� kurt�, we�nian� koszul� i spodnie. Na nogach mia� wysokie, si�gaj�ce za kolana, sk�rzane buty.

Nast�pnie pojawi�a si� lady Pauline. By�a szczup�a, siwa i elegancka. Za m�odu s�yn�a z niezwyk�ej urody, a i teraz do�� mia�a wdzi�ku i stylu, by zawr�ci� w g�owie niejednemu m�czy�nie. Lady Pauline, kt�ra otrzyma�a sw�j tytu� jako wyraz uznania dla zas�ug po�o�onych w pracy na rzecz polityki zagranicznej kr�lestwa, by�a Mistrzyni� Szko�y Dyplomacji. Baron Arald niezwykle wysoko ceni� sobie jej umiej�tno�ci i nale�a�a ona do grona jego najbardziej zaufanych doradc�w. Arald cz�sto powiada�, �e dziewcz�ta kwalifikuj� si� najlepiej do s�u�b dyplomatycznych. Cechuje je wi�ksza subtelno�� ni� ch�opc�w, kt�rzy naturaln� kolej� rzeczy d��� raczej do tego, by znale�� si� w Szkole Rycerskiej. Co wi�cej, o ile ch�opcy zazwyczaj sk�onni byli rozwi�zywa� problemy przy u�yciu si�y, na dziewcz�tach mo�na by�o polega�, i� zechc� pos�u�y� si� zamiast tego rozumem.

Naturaln� kolej� rzeczy, tu� za lady Pauline wszed� Nigel, Mistrz Szko�y Skryb�w. Najwyra�niej, w oczekiwaniu, a� Martin wezwie ich do barona, prowadzili jak�� ciekaw� dyskusj�. Nigela i lady Pauline ��czy�a serdeczna przyja�� oraz zbli�one zainteresowania zwi�zane z wykonywan� przez oboje prac�. Nigel szkoli� skryb�w, kt�rzy przygotowywali oficjalne dokumenty oraz or�dzia, kt�re najcz�ciej towarzyszy�y w podr�ach dyplomatycznych adeptom szko�y lady Pauline. Cz�sto sam bra� udzia� w ich formu�owaniu, korzystaj�c ze swej niezwykle rozleg�ej wiedzy prawniczej. Nigel by� drobny, �ylasty, o �ywej twarzy i bystrym spojrzeniu; Willowi przypomina� z wygl�du �asic�. Jego w�osy l�ni�y czerni�, rysy by�y drobne, a ciemne oczy wci�� rozgl�da�y si� po sali.

Ostatni do gabinetu barona wtoczy� si� Kuchmistrz Chubb, gruby, brzuchaty, jak przysta�o na przedstawiciela swego kunsztu, odziany w bia�y str�j i wysok� czapk� kucharza. S�yn�� z gwa�townego usposobienia, w gniew wpada� tak gwa�townie, jak gwa�townie tryskaj� krople oliwy wlanej do ognia, tote� wi�kszo�� podopiecznych przytu�ku omija�a go szerokim �ukiem. Czerwon� twarz okala�y mia� rzadkie, rude w�osy. Mistrz Chubb zawsze nosi� ze sob� drewnian� chochl�. By�o to poniek�d nieoficjalne ber�o jego urz�du. S�u�y�o te� nierzadko jako bro� zaczepna, kt�r� z dono�nym trzaskiem wali� po g�owach niedba�ych, roztrzepanych lub zbyt powolnych czeladnik�w kuchennych. Spo�r�d zamkowych podopiecznych tylko Jennifer ceni�a Chubba i od dawna zamierza�a dla� pracowa� i posi��� te same umiej�tno�ci co on, nie zwa�aj�c na wielk� drewnian� �y�k�. Na zamku nie brak te� by�o mistrz�w innych sztuk, by wspomnie� cho�by Zbrojmistrza i Mistrza Sztuki Kowalskiej, ale w ceremonii Wyboru brali udzia� tylko ci, kt�rzy potrzebowali nowych czeladnik�w czy uczni�w.

��Mistrzowie Sztuk zjawili si�, wasza wysoko��!�� zn�w wrzasn�� Martin. Najwyra�niej nie potrafi� sobie wyobrazi� jakiejkolwiek ceremonii bez podnoszenia g�osu. Baron powt�rnie wzni�s� oczy ku niebu.

��Widzꠗ powiedzia� cicho, a potem bardziej uroczystym tonem zwr�ci� si� do przyby�ych:�� Witam, lady Pauline. Witajcie, panowie.

Gdy odpowiedzieli dwornymi uk�onami, baron zwr�ci� si� do Martina:

��Czy mogliby�my zacz��?

Martin sk�oni� si� kilkakrotnie. Rzuci� okiem na trzyman� w r�ku kartk� i podszed� do szeregu kandydat�w.

��S�yszycie? Jego wysoko�� baron czeka! Jego wysoko�� czeka! Kto pierwszy?

Will spu�ci� wzrok i przest�pi� nerwowo z nogi na nog�. Mia� dziwne wra�enie, �e kto� na niego patrzy. Podni�s� g�ow� i a� drgn�� z zaskoczenia, bo napotka� mroczne, nieprzeniknione spojrzenie Halta, zwiadowcy.

Will nie widzia�, jak Halt dosta� si� do gabinetu barona. Przypuszczalnie tajemnicza posta� wsun�a si� przez boczne drzwi, gdy uwaga wszystkich zwr�cona by�a na Mistrz�w Sztuk, wchodz�cych do sali g��wnym wej�ciem. Sta� teraz za krzes�em barona, na uboczu, ubrany jak zwykle w br�zowe i szare sukno, okryty d�ug�, szaro-zielon� peleryn� zwiadowcy. Halt by� do�� niepokoj�c� postaci�. Mia� nieprzyjemny zwyczaj zjawia� si� tam, gdzie si� go najmniej spodziewano�� a przy tym robi� to bezszelestnie. Przes�dni wie�niacy wierzyli, �e zwiadowcy praktykuj� jak�� magi�, dzi�ki kt�rej potrafi� by� niewidzialni dla zwyk�ych ludzi. Will nie by� pewien, czy w to wierzy�� ale nie by� te� przekonany, czy w to w�tpi. Zastanawia� si� natomiast, co sprowadzi�o Halta do zamku w Dniu Wyboru. Nie zalicza� si� do grona mistrz�w i o ile Will wiedzia�, nigdy przedtem nie bra� udzia�u w tej ceremonii.

Kiedy Halt odwr�ci� od niego swoje spojrzenie�� Willowi wyda�o si�, jakby nagle zgas�o �wiat�o. Zn�w odezwa� si� Martin. Ch�opak zauwa�y�, �e sekretarz ma zwyczaj powtarza� swoje stwierdzenia, jakby by� echem sam dla siebie.

��A wi�c, kto pierwszy? Kto pierwszy? Baron westchn�� g�o�no.

��Mo�e zaczniemy od pocz�tku szeregu?�� zaproponowa� rzeczowym tonem, a Martin zn�w szybko pokiwa� g�ow�.

��Oczywi�cie, wasza wysoko��. Oczywi�cie. Pierwszy w szeregu, wyst�p i sta� przed jego wysoko�ci� baronem.

Po sekundzie oci�gania si�, Horace post�pi� krok do przodu i przybra� postaw� na baczno��. Baron przygl�da� mu si� przez kilka chwil.

��Jak si� nazywasz?�� spyta�.

��Horace Altman, panie� wasza wysoko�栗 odpowiedzia� Horace, pl�cz�c si� nieco w tytu�ach.

��Czy istnieje jaka� umiej�tno��, w kt�rej szczeg�lnie chcia�by� si� kszta�ci�, Horace?�� baron zada� to pytanie takim tonem, jakby z g�ry zna� odpowied�.

��Chcia�bym p�j�� do Szko�y Rycerskiej, panie!�� o�wiadczy� stanowczo Horace. Baron skin�� g�ow�. Tego w�a�nie si� spodziewa�. Rzuci� okiem na Rodneya, kt�ry przygl�da� si� ch�opcu uwa�nie, staraj�c si� oceni� jego mo�liwo�ci.

��Mistrzu Szko�y Rycerskiej?�� zwr�ci� si� do niego baron. W normalnej sytuacji m�wi� mu po imieniu, pomijaj�c tytu�y. Jednak by�a to szczeg�lna, uroczysta okazja. Podobnie Rodney, zazwyczaj tytu�owa� barona kr�tkim �panie�, jednak tego dnia nale�a�o u�ywa� zwrotu �wasza wysoko��.

Ros�y wojownik podszed� bli�ej, jego kolczuga i ostrogi zabrz�cza�y cicho, gdy stan�� przed Horace�em. Obejrza� ch�opaka od st�p do g��w, potem stan�� za nim. G�owa Horace�a zacz�a odwraca� si� ku niemu.

��Nie rusza� si�!�� poleci� sir Rodney, a ch�opiec zamar� w bezruchu, patrz�c wprost przed siebie.

��Wygl�da na do�� silnego, wasza wysoko��, a zawsze przyda mi si� nowy rekrut�� potar� d�oni� o podbr�dek.�� Umiesz je�dzi� konno, Horace?

Przez twarz Horace�a przemkn�� wyraz niepokoju, bo zda� sobie spraw�, �e mo�e to zawa�y� na jego losach.

��Nie, panie� ja�

Zamierza� doda�, �e podopieczni z sieroci�ca nie maj� mo�liwo�ci uczy� si� je�dziectwa, ale sir Rodney przerwa� mu.

��Niewa�ne. Tego �atwo si� nauczy�.�� Rycerz spojrza� w stron� barona i skin�� g�ow�.�� Doskonale, wasza wysoko��. Przyjm� go do Szko�y Rycerskiej. P�ki co, jak zwykle, czeka go trzymiesi�czny okres pr�bny.

Baron zanotowa� co� na le��cej przed nim kartce i lekko u�miechn�� si� do zachwyconego m�odzie�ca, kt�ry w�a�nie g��boko odetchn�� z ulg�.

��Gratulacje, Horace. Zg�osisz si� jutro rano do Szko�y Rycerskiej. Punktualnie o �smej.

��Tak jest, wasza wysoko��!�� odpowiedzia� Horace z promiennym u�miechem. Sk�oni� si� sir Rodneyowi.�� Dzi�kuj�, panie!

��Jeszcze nie dzi�kuj�� mrukn�� rycerz.�� Nie wiesz, co ci� czeka.

Kto nast�pny? Kto?�� zawo�a� Martin, gdy rozradowany Horace wst�pi� z powrotem na swoje miejsce w szeregu. Wdzi�cznym ruchem przed barona wysun�a si� Alyss, ku niejakiej irytacji Martina, kt�ry koniecznie chcia�, by uczyni�a to dopiero na jego wyra�ne polecenie.

��Alyss Mainwaring, wasza wysoko�栗 przedstawi�a si� cichym, spokojnym g�osem, a nast�pnie, nim ktokolwiek zd��y� zada� jej pytanie, doda�a:�� Prosz� o przydzielenie do s�u�b dyplomatycznych, wasza wysoko��.

Arald u�miechn�� si� na widok powa�nej miny dziewczynki. Wida� po niej by�o pewno�� siebie i zr�wnowa�enie, kt�re przydadz� jej si� na tej drodze. Spojrza� w stron� lady Pauline.

��Pani?�� spyta�.

Skin�a kilkakrotnie g�ow�.

��Ju� rozmawia�am z Alyss, wasza wysoko��. Jest znakomit� kandydatk�. Przyj�ta i zaakceptowana.

Alyss sk�oni�a lekko g�ow� w stron� kobiety, kt�ra mia�a by� jej mentork�. Will pomy�la�, �e obie s� do siebie podobne�� wysokie i o eleganckich ruchach, skupione i powa�ne. Przez moment zapomnia� o dr�cz�cym go niepokoju, bo ucieszy� si�, �e jego najdawniejsza towarzyszka osi�gn�a sw�j upragniony cel. Alyss wr�ci�a do szeregu, a Martin, nie daj�c si� tym razem uprzedzi�, ju� wskazywa� George�a.

��Doskonale! Teraz ty! Teraz ty! Sta� przed jego wysoko�ci�.

George wyszed� przed towarzyszy. Jego usta otwar�y si� i zamkn�y kilka razy, jednak nie wyda� z siebie �adnego d�wi�ku. Reszta podopiecznych spogl�da�a na niego ze zdumieniem. Od zawsze by� ich oficjalnym przedstawicielem we wszelkiego rodzaju sprawach, kt�re wymaga�y zabrania g�osu, a teraz niespodziewanie ogarn�a go trema. W ko�cu zdo�a� co� wykrztusi�, ale tak cicho, �e nikt z obecnych nie dos�ysza� jego s��w. Baron Arald pochyli� si� do przodu, przyk�adaj�c d�o� do ucha.

��Wybacz, nie dos�ysza�em?�� rzek�. George, wpatruj�c si� w barona, z nieludzkim wysi�kiem odezwa� si� ledwo dos�yszalnym g�osem:

��George Carter, panie. Szko�a Skryb�w.

Martin, zawzi�ty formalista, ju� zaczerpn�� tchu, by pouczy� go o w�a�ciwym sposobie zwracania si� do jego wysoko�ci, jednak nim zdo�a� to uczyni�, ku widocznej uldze wszystkich zgromadzonych, baron Arald go powstrzyma�.

��Ju� dobrze, Martinie. Mniejsza z tym.�� Martin wygl�da� na nieco zawiedzionego, ale nie oponowa�. Baron spojrza� teraz na Nigela, swego naczelnego skryb� i legist�, unosz�c pytaj�co brew.

��Mo�e by�, wasza wysoko�栗 powiedzia� Nigel, dodaj�c:�� Widzia�em prace George�a, jest naprawd� uzdolniony, je�li idzie o kaligrafi�.

Baron sprawia� wra�enie nieprzekonanego.

��Nie nale�y on jednak do krasom�wc�w, czy� nie, Mistrzu Skryb�w? Mo�e to by� k�opot, je�li w przysz�o�ci pe�ni� b�dzie funkcj� doradcy prawnego.

Nigel tylko niedbale machn�� r�k�.

��Zapewniam wasz� wysoko��, �e tego rodzaju drobnostki przy odpowiednim podej�ciu nie stanowi� �adnej przeszkody. Najmniejszej przeszkody, wasza wysoko��.

Mistrz Skryb�w z�o�y� obie d�onie, chowaj�c je w r�kawach szaty przypominaj�cej mnisi habit. Najwyra�niej postanowi� om�wi� temat szerzej.

��Pami�tam ch�opca, kt�ry wst�pi� do nas jakie� siedem lat temu, by� bardzo podobny do tego! Posiada� ten sam zwyczaj przemawiania do swych but�w, a my nader pr�dko pokazali�my mu, jak wyzby� si� takiej przywary. Niekt�rzy z naszych najbardziej mrukliwych uczni�w si�gn�li szczyt�w oratorskiej elokwencji, tak jest, wasza wysoko��, oratorskiej elokwencji.

Baron zamierza� co� powiedzie�, ale Nigel ci�gn�� swe przem�wienie:

��Mo�e zaskoczy wasz� wysoko��, gdy powiem, �e jako ch�opiec, ja sam wielce cierpia�em z powodu nerwowego zacinania si�. By�o to wprost okropne, wasza wysoko��. Nie by�em w�wczas zdolny skleci� razem dw�ch s��w.

��No, widz�, �e teraz ju� po k�opocie�� zdo�a� wtr�ci� baron, a Nigel u�miechn�� si�, zrozumiawszy przytyk. Sk�oni� si� przed baronem.

��W rzeczy samej, wasza wysoko��. Wkr�tce m�ody George pokona sw� nie�mia�o��. Gwar i zgie�k Szko�y Skryb�w z pewno�ci� mu dopomog�.

Baron u�miechn�� si� mimo woli. Szko�a Skryb�w by�a miejscem po�wi�conym nauce, gdzie rzadko ktokolwiek podnosi� g�os�� je�li w og�le�� i gdzie kr�lowa�a rz�dz�ca si� prawami logiki oraz rozs�dku debata. Osobi�cie, gdy tylko zdarza�o mu si� odwiedzi� to miejsce, natychmiast popada� w dziwn� senno��. Trudno by�o wyobrazi� sobie wi�ksze przeciwie�stwo �gwaru i zgie�ku�.

��Wierz� ci na s�owo, panie�� rzek�, a potem zwr�ci� si� do George�a:�� Twoje �yczenie zostanie spe�nione. Zg�osisz si� jutro to Szko�y Skryb�w.

George zaszura� nogami.

���mhm��� powiedzia�, a baron zn�w pochyli� si� ku niemu ze zmarszczonymi brwiami, pr�buj�c go zrozumie�.

��Co rzek�e�?�� spyta�.

George zdo�a� wreszcie oderwa� wzrok od pod�ogi i wyszepta�:

��Dzi�kuj�, wasza wysoko�栗 i pospiesznie wycofa� si� na wzgl�dnie anonimowe miejsce w szeregu.

��Aha�� powiedzia� baron, z lekka zaskoczony.�� Bardzo prosz�. A teraz�

Jenny zd��y�a ju� wysun�� si� z szeregu. By�a �adna, jasnow�osa i gwoli sprawiedliwo�ci nale�y te� przyzna�, �e do�� pulchna. Jednak by�o jej z tym do twarzy i podczas rozmaitych zamkowych uroczysto�ci cieszy�a si� wielkim powodzeniem jako tancerka, zar�wno po�r�d towarzyszy z przytu�ku, jak i syn�w zatrudnionych na zamku rzemie�lnik�w czy �o�nierzy.

��Mistrz Chubb, panie!�� odezwa�a si� niepytana, staj�c tu� przed sto�em barona. Baron popatrzy� na jej kr�g�� twarzyczk�, zobaczy� zapa� w jej niebieskich oczach i nie m�g� powstrzyma� u�miechu.

��Co z nim?�� spyta� �agodnym tonem, ona za� zmiesza�a si�, bo u�wiadomi�a sobie, �e z nadmiaru entuzjazmu naruszy�a protok� Wyboru.

��Och! Prosz� wybaczy�, panie� wasza� baron� owska mo�栗 improwizowa�a pospiesznie, pl�cz�c si� coraz bardziej.

��Wasza wysoko��!�� pouczy� j� Martin. Baron Arald spojrza� na niego z uniesionymi brwiami.

��Tak, Martinie?�� rzek�.�� S�ucham ci�.

Tym razem Martin wykaza� si� niejakim taktem. Wiedzia� doskonale, �e jego pan celowo udaje, i� nie zrozumia� znaczenia uwagi. Zaczerpn�� tchu i przepraszaj�cym tonem oznajmi�:

��Ja� tylko chcia�em powiadomi�, �e kandydatka zwie si� Jennifer Dalby.

Baron skin�� g�ow�, a Martin, oddany s�uga brodatego wielmo�y, dostrzeg� w spojrzeniu swego pana aprobat�.

��Dzi�kuj�, Martinie. A wi�c, Jennifer Dalby�

��Jenny, panie�� przerwa�a mu niepoprawna dziewczyna, baron za� machn�� r�k�.

��Niech b�dzie Jenny. Je�li dobrze zrozumia�em, chcesz zosta� uczennic� Kuchmistrza Chubba?

��Tak, poprosz�, panie!�� wyrzuci�a Jenny jednym tchem, zwracaj�c pe�ne uwielbienia oczy na t�ustego, rudego kucharza. Chubb skrzywi� si� w zamy�leniu, przygl�daj�c si� jej.

��Hm� mo�e, mo�e�� mrukn��, przechadzaj�c si� przed ni� tam i z powrotem. U�miechn�a si� do niego s�odko, ale Kuchmistrz nie da� si� wzi�� na kobiece sztuczki.

��B�d� ci�ko pracowa�, panie�� zapewni�a go.

��Pewnie, �e b�dziesz!�� odpar�.�� Je�li ci� przyjm�, to moja w tym g�owa, dziewczyno. W mojej kuchni nie ma miejsca na marudzenie czy opiesza�o��.

L�kaj�c si�, �e �yciowa szansa mo�e jej si� wymkn�� z d�oni, Jenny postanowi�a zagra� atutow� kart�.

��Mam odpowiednie kszta�ty�� oznajmi�a. Chubb musia� przyzna�, �e jej sylwetka by�a mile zaokr�glona. Arald, nie pierwszy raz tego ranka, skry� u�miech.

��Temu zaprzeczy� nie mo�esz, Chubb�� wtr�ci�, a Kuchmistrz pospieszy� z wyja�nieniem:

��Zaiste, kszta�ty s� nie bez znaczenia, panie. Wszyscy wielcy kucharze s� kr�g�ej postaci.�� Odwr�ci� si� do kandydatki, wci�� jeszcze nieprzekonany. Tamci mogli sobie przyjmowa� czeladnik�w w mgnieniu oka, ale przecie� sztuka kucharska to nie byle co�!�� Powiedz no mi�� odezwa� si� do dziewczyny�� co zrobi�aby� z indyczym pasztetem?

Jenny u�miechn�a si� promiennie.

��Zjad�abym go!�� odpowiedzia�a natychmiast. Chubb stukn�� j� w g�ow� warz�chwi�.

��Idzie mi o to, co by� uczyni�a, maj�c takowy przyrz�dzi�, moja panno�� u�ci�li�.

Jenny zastanowi�a si� przez chwil�, zebra�a my�li, a nast�pnie wyg�osi�a d�ugi i szczeg�owy opis dzia�a�, jakie podj�aby w celu stworzenia arcydzie�a. Czw�rka pozosta�ych podopiecznych, baron, Mistrzowie Sztuk i Martin s�uchali zadziwieni, nie rozumiej�c ani s�owa z przemowy dziewczyny. Jednak Chubb podczas tego wyk�adu kiwn�� kilka razy g�ow�, przerywaj�c tylko raz, gdy chodzi�o o wa�kowanie ciasta.

��Dziewi�ciokrotnie, powiadasz?�� zdziwi� si�, a Jenny przytakn�a, pewna siebie.

��Moja mama zawsze m�wi�a: �osiem razy dla puszysto�ci, dziewi�ty raz z mi�o�ci�.

Chubb pokiwa� g�ow� w zamy�leniu.

��Ciekawe. Ciekawe�� rzek�, a potem skin�� jeszcze raz, spogl�daj�c na barona.�� Wezm� j�, panie.

��C� za niespodzianka�� zauwa�y� baron.�� Doskonale, w takim razie, Jennifer, zg�osisz si� jutro do kuchni.

��Jenny, panie�� poprawi�a go zn�w dziewczyna z radosnym u�miechem, od kt�rego w pokoju a� poja�nia�o.

Baron Arald r�wnie� si� rozpromieni�. Spojrza� na stoj�c� przed nim grupk�.

��Tak wi�c pozostaje nam jeszcze jeden kandydat�� rzuci� okiem na list�, a potem na Willa, dostrzeg� rozpacz w jego oczach i zach�ci� gestem, by ch�opak si� zbli�y�.

Will wyst�pi� z szeregu, od l�ku nagle zasch�o mu w gardle, tak �e zdo�a� wydusi� z siebie ledwie ochryp�y szept:

��Will, panie. Na imi� mam Will.

Will, Will i co dalej?�� spyta� zdezorientowany Martin, przegl�daj�c gor�czkowo karty, na kt�rych mia� zanotowane szczeg�y dotycz�ce kandydat�w. By� sekretarzem barona zaledwie od pi�ciu lat, wi�c nie zna� historii Willa. Dopiero teraz zorientowa� si�, �e w dokumentach ch�opaka nie widnieje nazwisko i uzna� to za w�asne przeoczenie, kt�re natychmiast zacz�� sobie wyrzuca�.�� Jakie jest twe nazwisko, ch�opcze?�� spyta� surowym tonem. Will popatrzy� na niego niepewnie, z udr�k�.

��Ja� nie mam��� zacz��, ale szcz�liwie w tej chwili wtr�ci� si� baron.

��Will to szczeg�lny przypadek, Martinie�� rzek� spokojnie, jednocze�nie nakazuj�c wzrokiem sekretarzowi, by porzuci� swe dociekania. U�miechn�� si� zach�caj�co do Willa.�� Czego chcia�by� si� uczy�, Willu?�� spyta�.

��Chcia�bym p�j�� do Szko�y Rycerskiej, wasza wysoko�栗 odpar� Will, staraj�c si�, by w jego g�osie pobrzmiewa�a pewno�� siebie i swojego wyboru. Baron pozwoli� sobie na lekkie zmarszczenie brwi, a w tej samej chwili wszelkie nadzieje Willa leg�y w gruzach.

��Do Szko�y Rycerskiej? Nie s�dzisz, �e jeste� troch� zbyt drobnej budowy?�� spyta� uprzejmie baron. Will przygryz� wargi. Niemal ju� przekona� samego siebie, �e je�li b�dzie bardzo, bardzo pragn��, je�li b�dzie mocno w siebie wierzy��� zostanie przyj�ty, pomimo swych oczywistych brak�w.

��Nie zacz��em jeszcze na dobre rosn��, panie�� rzek� w desperacji.�� Wszyscy tak m�wi�.

Baron potar� ow�osion� brod� kciukiem i wskazuj�cym palcem, przygl�daj�c si� ch�opcu. Rzuci� okiem w stron� Mistrza Sztuk Walki.

��Rodneyu?

Wysoki rycerz post�pi� krok do przodu, przygl�da� si� Willowi przez chwil�, a potem z wolna pokr�ci� g�ow�.

��Obawiam si�, �e jest za niski, wasza wysoko�栗 orzek�. Will poczu�, �e jaka� lodowata d�o� chwyta go za serce.

��Jestem silniejszy, ni� si� wydaje, panie�� zapewni�. Jednak na Mistrzu Szko�y Rycerzy nie zrobi�o to wra�enia. Spojrza� na barona, najwyra�niej niezr�cznie czuj�c si� w tej sytuacji i potrz�sn�� g�ow�.

��A tw�j drugi wyb�r?�� spyta� baron. M�wi� �agodnym g�osem, brzmia�a w nim wr�cz troska.

Will waha� si� przez d�u�sz� chwil�. Nigdy nie bra� pod uwag� niczego innego.

��Szko�a Uje�d�ania, panie?�� rzek� wreszcie niepewnym g�osem.

W Szkole Uje�d�ania uczono opieki nad bojowymi rumakami, kt�rych dosiadali zamkowi rycerze i przynajmniej w ten spos�b Will mia�by cho�by odrobin� do czynienia z rycerskim rzemios�em. Jednak Ulf, mistrz koni, ju� kr�ci� g�ow�, nim jeszcze baron zd��y� spyta� go o zdanie.

��Potrzebuj� czeladnik�w, wasza wysoko�栗 rzek��� lecz ten akurat jest zbyt drobnej postury. Nigdy nie upora�by si� z moimi bojowymi ko�mi. Zerkn�yby tylko na niego i wdepta�y w ziemi�.

Teraz Will widzia� ju� barona przez mglist� i wodnist� zas�on�. Walczy� z ca�ych si�, �eby nie pozwoli� �zom pop�yn�� po policzkach. To oznacza�oby ostateczne upokorzenie: zosta� odrzuconym ze Szko�y Rycerskiej i rozp�aka� si� jak dzieciak przed baronem, wszystkimi Mistrzami Sztuk i towarzyszami z przytu�ku.

��Jakie umiej�tno�ci posiadasz, Willu?�� zapyta� baron. Will zastanawia� si� gor�czkowo. Nie by� taki dobry w naukach i j�zykach, jak Alyss. Nie potrafi� pisa� zgrabnych, zr�cznych list�w, jak George. No i nie podziela� zainteresowania Jenny sztuk� kucharsk�.

Z pewno�ci� za� nie mia� postury i umi�nienia Horace�a.

��Umiem si� wspina�, panie�� wykrztusi� wreszcie, widz�c, �e baron czeka, a� co� powie. Od razu zda� sobie spraw�, �e pope�ni� b��d. Kuchmistrz Chubb rzuci� mu gniewne spojrzenie.

��O tak, wspina� to on si� umie. Pami�tam, jak wdrapa� si� po rynnie do mojej kuchni i ukrad� ca�� tac� ciasteczek, kt�re ch�odzi�y si� na parapecie.

Will a� j�kn��. C� za niesprawiedliwo��! Przecie� to si� sta�o dwa lata temu. By� wtedy tylko dzieckiem i sp�ata� dziecinn� psotꠗ to w�a�nie chcia� powiedzie�, ale teraz zabra� g�os Mistrz Skryb�w.

��A nie dalej jak zesz�� wiosn� wdrapa� si� po �cianie na trzecie pi�tro i podczas jednej z prawniczych debat podrzuci� przez okno dwa kr�liki. Co by�o nader rozpraszaj�ce, w rzeczy samej.

��Kr�liki, powiada pan, Mistrzu Skryb�w?�� upewni� si� baron, a Nigel przytakn�� gorliwie.

��P�ci przeciwnych, wasza wysoko��, je�li mog� u�ci�li�. Wiosn�!�� odpar�.�� Nader rozpraszaj�ce, zaiste!

Gdzie� poza zasi�giem wzorku Willa lady Pauline unios�a d�o� do twarzy. Kiedy jednak j� opu�ci�a, k�ciki jej ust wci�� jeszcze by�y uniesione ku g�rze.

��No tak, owszem�� rzek� baron�� wszyscy wiemy, jakie s� kr�liki.

��Podkre�lam przy tym, wasza wysoko��, �e by�a to wiosna�� ci�gn�� niezra�ony Nigel, na wypadek gdyby baron nie poj�� istoty zarzutu. Lady Pauline zakaszla�a dziwnie, ca�kiem nie jak dama. Baron spojrza� na ni� z niejakim zdziwieniem.

��Chyba pojmujemy, w czym rzecz, Mistrzu Skrybo�� stwierdzi�, a potem spojrza� zn�w na nieszcz�nika, stoj�cego przed nim. G�owa Willa uniesiona by�a wysoko, spogl�da� prosto przed siebie. W tej chwili baron szczerze wsp�czu� ch�opakowi. Widzia� �zy w jego �ywych, br�zowych oczach i rozumia�, �e biedak powstrzymuje je tylko najwi�kszym wysi�kiem woli. �Ka�dy woli nie okazywa� si�y woli��� przemkn�a baronowi przez g�ow� my�l, uk�adaj�c si� w gr� s��w. Przykro mu by�o, �e ch�opak musi przez to wszystko przechodzi�, ale spraw� trzeba by�o za�atwi�. Westchn�� bezg�o�nie.�� Czy kt�remu� z was nie przyda�by si� ten m�odzieniec?�� spyta�.

Niejako wbrew sobie Will odwr�ci� g�ow�, spogl�daj�c b�agalnie na Mistrz�w Sztuk i modl�c si� w duchu, aby kt�ry� z nich ulitowa� si� i wzi�� go do siebie na termin. Niestety, jeden po drugim w milczeniu kr�cili g�owami.

Niespodziewanie ponur� cisz� przerwa� zwiadowca.

��Jest co�, o czym wasza wysoko�� powinna wiedzie�, je�li chodzi o tego ch�opca�� odezwa� si�. Will nigdy przedtem nie s�ysza� g�osu Halta. A by� to g�os g��boki i mi�kki, z ledwie dos�yszalnym odcieniem akcentu hibernia�skiego.

Post�pi� naprz�d i poda� baronowi z�o�on� na p� kartk�. Arald rzuci� na ni� okiem i zmarszczy� brwi.

��Jeste� tego pewien, Halt?�� spyta�.

��Jako �ywo, wasza wysoko��.

Baron starannie z�o�y� papier i po�o�y� go na blacie. Postukiwa� przez chwil� w zamy�leniu palcami, a potem stwierdzi�:

��Przemy�l� to i jutro podejm� decyzj�.

Halt sk�oni� si� i wycofa�, jakby wtapia� si� w t�o. Will spogl�da� na niego z niepokojem, zastanawiaj�c si�, jak� to informacj� ten tajemniczy osobnik przekaza� na jego temat baronowi. Tak jak wi�kszo�� ludzi, Will wyr�s� w przekonaniu, �e zwiadowc�w najlepiej obchodzi� z daleka. By�a to niedost�pna, rz�dz�ca si� w�asnymi prawami grupa, otoczona tajemnic� i w�a�ciwie nikt nie m�g� niczego z pewno�ci� stwierdzi� na ich temat�� a przecie� niepewno�� zawsze rodzi l�k.

Willowi nie podoba�a si� my�l, �e Halt wie co� na jego temat, w dodatku co� na tyle wa�nego, �e w�a�nie w tak znacz�cym dniu powiadomi� o tym barona. Kartka le�a�a z�o�ona na biurku, niby na wyci�gni�cie r�ki, a jednak r�wnie niedost�pna, jakby by�a odleg�a o setki mil.

Zauwa�y�, �e wok� niego zapanowa�o niejakie poruszenie; baron przemawia� do innych os�b zgromadzonych w swoim gabinecie.

��Gratuluj� tym, kt�rzy dzi� zostali wybrani. Oto niezwyk�y dzie� dla was wszystkich, tote� do wieczora macie wolne, zu�ytkujcie ten czas, jak wam si� podoba. Kuchnia przygotowa�a dla was przyj�cie, odb�dzie si� ono w waszych kwaterach, za� przez ca�� reszt� dnia mo�ecie porusza� si� swobodnie po ca�ym zamku i wiosce. Jutro z samego rana zg�osicie si� do swych nowych nauczycieli. I radz� wam dobrze, b�d�cie o czasie�� u�miechn�� si� do ca�ej czw�rki, a potem zwr�ci� si� do Willa �yczliwym tonem:�� Willu, powiadomi� ci� jutro, co postanowi�em w twojej sprawie�� da� znak Martinowi, by ten wyprowadzi� podopiecznych.�� Dzi�kuj� wszystkim�� rzek� i wyszed� z gabinetu drzwiczkami, znajduj�cymi si� ko�o biurka.

Mistrzowie Sztuk odeszli do swych spraw, a potem Martin powi�d� ku wyj�ciu pi�tk� m�odych ludzi. Teraz, gdy napi�cie min�o, a wyb�r dokona� si� po ich my�li, wszyscy czworo zacz�li o�ywion� rozmow�. Tylko Will wl�k� si� z ty�u, a gdy przechodzi� obok biurka, na kt�rym wci�� le�a�a nieszcz�sna kartka, zawaha� si� przez chwil�. Spojrza� na ni�, jakby usi�owa� przeczyta� s�owa napisane po niewidocznej stronie. W tej samej chwili ogarn�o go uczucie, kt�rego do�wiadczy� ju� wcze�niej�� �e kto� go obserwuje. I rzeczywi�cie, zn�w napotka� uwa�ne spojrzenie ciemnych oczu zwiadowcy, kt�ry wci�� sta� za ozdobnym krzes�em barona, cho� by� niemal niewidoczny pod t� swoj� dziwaczn� peleryn�.

Will wzdrygn�� si� i nagle ogarn�� go l�k. Wybieg� z gabinetu.

P�noc dawno ju� min�a. Migoc�ce pochodnie na zamkowym dziedzi�cu raz ju� wymieniono, ale i te r�wnie� zacz�y si� dopala�. Will czeka� d�ugie godziny na t� chwil�, kiedy �wiat�a przygas�y, a stra�nicy zacz�li ziewa�, nie mog�c doczeka� si� ko�ca ostatniej godziny swej warty.

Mia� za sob� najgorszy dzie� �ycia. Jego towarzysze �wi�towali, bawili si� na uczcie, a potem oddawali wszelkim rozrywkom na zamku i w wiosce; Will tymczasem skry� si� w le�nej ciszy, jaki� kilometr od zamkowych mur�w. Tam, w g��bokim cieniu drzew, sp�dzi� ca�e popo�udnie, rozwa�aj�c z gorycz� wydarzenia poranka, rozpami�tuj�c zaw�d, jaki go spotka� i zachodz�c w g�ow�, co takiego mo�e zawiera� tajemnicza kartka podana baronowi przez zwiadowc�.

Kiedy s�o�ce chyli�o si� ju� ku zachodowi, a na polach ci�gn�cych si� mi�dzy lasem a zamkiem cienie stawa�y si� coraz d�u�sze, podj�� decyzj�.

Musi zapozna� si� z tre�ci� tajemniczej kartki. A dokona� tego mo�e tylko tej nocy. Gdy zapad� zmrok, powr�ci� na zamek, staraj�c si� nie rzuca� w oczy zar�wno wie�niakom, jak i mieszka�com zamku. Zn�w skry� si� w ga��ziach wielkiego figowca. Po drodze niepostrze�enie w�lizgn�� si� do kuchni, �eby wzi�� sobie troch� chleba, sera i jab�ek. Prze�u� posi�ek niech�tnie, prawie nie czuj�c smaku. Min�� wiecz�r i zamek zacz�� przygotowywa� si� do snu.

Obserwowa� ruchy stra�nik�w, odnotowuj�c w pami�ci, jak cz�sto dokonuj� obchod�w, i obserwuj�c ich tras�. Opr�cz nich przeszkod� stanowi� jeszcze dy�urny sier�ant, pe�ni�cy wart� w bramie prowadz�cej do wie�y, w kt�rej mie�ci�a si� kwatera barona. By� jednak wyra�nie �pi�cy, cierpia� na nadwag� i obawa, �e stanie on na drodze plan�w Willa by�a niewielka. Przecie� ch�opak nie zamierza� przechodzi� przez bram� ani pos�ugiwa� si� schodami.

Nieposkromiona ciekawo�� oraz wrodzona sk�onno�� do zwiedzania zakazanych miejsc sprawi�y, �e przez lata rozwin�� umiej�tno�� poruszania si� w taki spos�b, �e nikt go nie dostrzega�, cho� przemierza� pozornie otwart� przestrze�.

Gdy wiatr porusza� koronami drzew, cienie ga��zi tworzy�y w �wietle ksi�yca zmienne wzory�� kt�re teraz Will zr�cznie wykorzystywa�. Instynktownie dostosowa� si� do rytmu nadawanego przez wiatr, wtapiaj�c si� bez trudu w pl�tanin� cieni, staj�c si� ich cz�ci�. One za� kry�y go skutecznie. W pewnym sensie brak jakichkolwiek krzak�w czy nier�wno�ci terenu, za kt�rymi mo�na by si� schowa�, u�atwi� mu zadanie. Gruby sier�ant nie spodziewa� si� ujrze� nikogo nadchodz�ce�� go otwart� przestrzeni� dziedzi�ca, skoro wi�c nikogo nie oczekiwa�, nikogo te� nie zobaczy�.

Will dopad� bez tchu chropowatej, kamiennej �ciany wie�y i przywar� do niej. Sier�ant sta� zaledwie pi�� metr�w od niego i Will s�ysza� wyra�nie ci�ki oddech, sam jednak pozostawa� niewidoczny, ukryty za niewielk� przypor�. Przyjrza� si� �cianie, odchylaj�c g�ow� do ty�u. Okno gabinetu barona widnia�o bardzo wysoko, w dodatku nie bezpo�rednio nad nim. Aby do niego dotrze�, trzeba by�o wspi�� si�, a potem przemie�ci� si� na bok po �cianie, przechodz�c nad punktem, w kt�rym pe�ni� stra� sier�ant, a potem dalej, ku g�rze. Will obliza� nerwowo wargi. Mury wewn�trz wie�y by�y g�adkie, natomiast mi�dzy wielkimi, kamiennymi blokami jej zewn�trznego lica by�y spore rozst�py, tote� wspinaczka nie powinna by� trudna. Nie brakowa�o uchwyt�w dla r�k i podparcia dla st�p�� a� po sam� g�r�. Wiedzia� jednak, �e w niekt�rych miejscach kamie� b�dzie wyg�adzony przez wiatr i deszcz, tote� b�dzie musia� zachowa� ostro�no��. Swego czasu wspi�� si� kolejno na wszystkie trzy pozosta�e wie�e zamku i nie spodziewa� si�, by akurat ta zgotowa�a mu jak�� szczeg�lnie trudn� niespodziank�.

Jednak tym razem, je�li kto� go przy�apie, nie b�dzie m�g� udawa�, �e to niewinna psota. B�dzie wspina� si� w samym �rodku nocy, zd��aj�c do cz�ci zamku, w kt�rej nie mia� prawa przebywa�. W ko�cu baron nie postawi� stra�nika przed sw� wie�� z czystej pr�no�ci. Kto nie mia� wa�nej sprawy w tym miejscu i nie zosta� do niego wezwany, mia� trzyma� si� z daleka.

Zatar� nerwowo d�onie. Co mog� mu zrobi�? Mia� ju� za sob� Dzie� Wyboru. Nikt go nie chcia�. I tak ju� by� skazany, czeka go praca na roli. Czy mo�e si� zdarzy� co� jeszcze gorszego?

Zarazem jednak dr�czy�a go w�tpliwo��: nie by� przecie� tak ca�kiem pewien tego wyroku. Wci�� pozostawa�a nik�a iskierka nadziei. Mo�e baron zmieni zdanie? Kto wie, gdyby Will tego ranka pad� przed baronem na kolana, opowiedzia� mu o swoim ojcu i wyzna�, jak niezwykle jest dla niego wa�ne, by znale�� si� w Szkole Rycerskiej, by� mo�e w�wczas by�by jaki� cie� szansy, �e jego �yczenie zostanie spe�nione. A potem, kiedy ju� by si� znalaz� w upragnionej Szkole Rycerskiej, potrafi�by udowodni� dzi�ki gorliwo�ci i oddaniu, �e godzien jest tego zaszczytu�� a� wreszcie zacz��by naprawd� rosn��.

Z drugiej za� strony, je�li teraz zostanie schwytany, nawet ta z�udna i nik�a nadzieja obr�ci si� wniwecz. Nie mia� poj�cia, co czeka go w takim wypadku, z pewno�ci� jednak co� ca�kiem innego ni� przyj�cie z honorami w poczet uczni�w Szko�y Rycerskiej.

Waha� si�, d�ugo nie m�g� zdoby� si� na ostateczn� decyzjꠗ a� dopom�g� mu w tym t�usty sier�ant. Will us�ysza� g�o�ne sapni�cie, stukot podkutych bucior�w �o�nierza o kamienie, szcz�k broni. Zda� sobie spraw�, ze sier�ant zamierza dokona� jednego z obchod�w pilnowanego przez siebie skrawka przestrzeni, co czyni� nieregularnie, od czasu do czasu. Zazwyczaj przechodzi� po prostu kilka metr�w wzd�u� �ciany wie�y po jednej i po drugiej stronie bramy, a potem wraca� na swe sta�e miejsce. Robi� to g��wnie po to, �eby nie usn��, jednak Will zdawa� sobie spraw�, �e za kilka chwil stanie z nim twarz� w twarz, o ile czego� nie zrobi.

Szybko i bez trudu zacz�� wdrapywa� si� po �cianie. Pokonanie pierwszych pi�ciu metr�w zaj�o mu kilka sekund, jakby by� wielkim, czworono�nym paj�kiem. Zamar�, gdy us�ysza� ci�kie kroki bezpo�rednio pod sob��� w obawie, �e jaki� szelest mo�e wzbudzi� czujno�� stra�nika.

Rzeczywi�cie, wygl�da�o na to, �e sier�ant co� us�ysza�. Zatrzyma� si� tu� pod rozpostartym na �cianie Willem, wpatruj�c si� w noc, pr�buj�c co� dostrzec po�r�d ruchomych cieni ga��zi w ksi�ycowej po�wiacie. Tym niemniej, jak Will stwierdzi� poprzedniej nocy i wiele razy wcze�niej, ludzie rzadko spogl�daj� w g�r�. Sier�ant wkr�tce uzna�, �e je�li co� us�ysza�, nie by�o to nic wa�nego, i niespiesznie ruszy� dalej wok� wie�y.

Tego w�a�nie Willowi by�o trzeba. W dodatku m�g� teraz przesun�� si� w poprzek �ciany i znale�� si� bezpo�rednio pod oknem barona. R�ce i stopy Willa znajdywa�y oparcie, tote� przesun�� si� po �cianie niemal tak pr�dko, jakby szed� po r�wnej ziemi, jednocze�nie ca�y czas wspinaj�c si� coraz wy�ej.

W pewnej chwili zerkn�� w d󳠗 i to by� b��d. Cho� nie l�ka� si� wysoko�ci, zakr�ci�o mu si� lekko w g�owie, gdy zda� sobie spraw�, jak wysoko ju� si� znalaz� i jak odleg�e by�y kamienne p�yty dziedzi�ca w dole. Sier�ant zn�w pojawi� si� w polu widzenia�� z tej wysoko�ci by� tylko drobn� figurk�. Will zamruga� oczami, by odp�dzi� zawr�t g�owy, i podj�� wspinaczk�, cho� teraz szed� mo�e nieco wolnej i uwa�niej ni� przedtem.

Serce podskoczy�o mu do gard�a w chwili, gdy wysuwaj�c praw� stop� w poszukiwaniu nowego punktu zaczepienia, poczu� nagle, �e jego lewy but ze�lizgn�� si� po zaokr�glonej kraw�dzi kamiennego bloku. Przez chwil� wisia� tylko na r�kach, a jego stopy gor�czkowo szuka�y oparcia. Opanowa� si� jednak i ruszy� dalej.

Z niema�� ulg� odetchn��, gdy d�onie wymaca�y wreszcie skraj kamiennego parapetu. Podci�gn�� si�, przerzuci� nogi przez doln� kraw�d� okna i z cichym stukotem upad� na pod�og�.

W gabinecie barona nie by�o rzecz jasna nikogo. Przez wielkie okno �wieci� ksi�yc.

W ksi�ycowej po�wiacie Will ujrza� na biurku barona kartk�, kt�ra skrywa�a tajemnic� jego przysz�o�ci. Nerwowo rozejrza� si� po sali. Wielkie krzes�o barona sta�o obok, niczym milcz�cy stra�nik. W oddali majaczy�y kszta�ty kilku innych mebli. Wisz�cy na �cianie portret jednego z przodk�w wielmo�y gro�nie spogl�da� na intruza.

Otrz�sn�� si� z tych l�kliwych my�li i szybko podszed� do biurka. Jego mi�kkie buty porusza�y si� bezszelestnie po deskach pod�ogi. L�ni�ca biel� w �wietle ksi�yca kartka by�a w zasi�gu r�ki. Tylko spojrze�, przeczyta� i znikn�栗 powiedzia� sobie. Oto wszystko, co mia� do zrobienia. Wyci�gn�� r�k�. Dotkn�� papieru palcami.

Nagle, nie wiadomo sk�d, pojawi�a si� czyja� d�o� i chwyci�a go za nadgarstek!

Will a� krzykn�� z przestrachu. Serce podesz�o mu do gard�a. Spojrza� w zimne oczy zwiadowcy Halta.

Sk�d tu si� wzi��? Will przecie� dopiero co upewni� si�, �e w pomieszczeniu nie ma nikogo. Nie by�o s�ycha� odg�osu otwieranych drzwi. Zaraz jednak przypomnia� sobie, �e zwiadowca potrafi� owin�� si� t� swoj� dziwn� peleryn� w szaro-zielone c�tki i wtopi� si� w t�o, znikn�� po�r�d cieni, sta� si� niewidzialnym.

Zreszt�, czy mia�o jakiekolwiek znaczenie, jak Halt tego dokona�? Prawdziwy k�opot polega� na tym, �e przy�apa� Willa w gabinecie barona. A to oznacza�o koniec wszelkich nadziei Willa.

��Pomy�la�em sobie, �e mo�esz spr�bowa� czego� takiego�� odezwa� si� niski g�os zwiadowcy.

Will, kt�rego serce wci�� wali�o jak oszala�e, nie odpowiedzia�. Zrozpaczony i zawstydzony opu�ci� g�ow�.

��Czy masz co� do powiedzenia?�� spyta� go Halt.

Potrz�sn�� g�ow� i odwr�ci� spojrzenie, nie chcia� patrze� w te ciemne, �widruj�ce oczy. Nast�pne s�owa Halta potwierdzi�y najgorsze obawy ch�opca:

��No, c�, zobaczmy, co powie na to baron.

��Prosz�, nie��� a potem Will urwa�. Nie by�o usprawiedliwienia dla jego uczynku, a jedyne, co m�g� zrobi�, to znie�� kar� jak m�czyzna. Jak wojownik. Jak jego ojciec.

Zwiadowca obserwowa� go przez chwil�. Willowi wydawa�o si�, �e dostrzeg� w jego spojrzeniu kr�tki b�ysk, jakby� zrozumienia? Ale ju� w nast�pnej chwili spojrzenie Halta sta�o si� tak samo mroczne jak zawsze.

��Co?�� spyta� oschle Halt. Will potrz�sn�� g�ow�.

��Nic.

Palce zwiadowcy zaciska�y si� jak �elazne kajdany wok� nadgarstka Willa, kiedy prowadzi� go przez drzwi, a potem szerokimi, kr�tymi schodami wiod�cymi do apartament�w barona. Wartownicy u ich szczytu ze zdziwieniem spogl�dali na zwiadowc� o ponurej twarzy i id�cego z nim ch�opca. Halt da� im znak r�k�, a oni natychmiast odsun�li si� na boki i otworzyli przed nim drzwi do pokoj�w wielmo�y.

Sala, w kt�rej si� znale�li, by�a jasno o�wietlona i przez chwil� Will rozgl�da� si� woko�o, zdezorientowany. By� pewien, �e gdy ca�ymi godzinami czeka� na drzewie, w pewnej chwili �wiat�a na tym pi�trze zgas�y. Potem jednak zobaczy� ci�kie kotary na oknie i zrozumia� w czym rzecz. W przeciwie�stwie do surowego wystroju znajduj�cego si� poni�ej gabinetu barona, to wn�trze urz�dzono przytulnie, pod�ogi wy�cielono dywanami, na �cianach wisia�y gobeliny, by�o tu sporo mebli, a w jednym z wygodnych foteli zasiada� baron Arald, przegl�daj�c stos raport�w.

Gdy Halt wmaszerowa� wraz ze swym je�cem, uni�s� spojrzenie znad kartki.

��A wi�c mia�e� racjꠗ stwierdzi� baron, a Halt skin�� g�ow�.

��Tak, jak m�wi�em, panie. Przeszed� przez dziedziniec niczym cie�. Omin�� stra�nika, jak gdyby w og�le go tam nie by�o i wspi�� si� po �cianie wie�y, niczym paj�k.

Baron od�o�y� raport na stoj�cy obok stolik i pochyli� si� nieco do przodu.

��Wspi�� si� po wie�y, powiadasz?�� upewni� si� z niedowierzaniem.

��Bez liny. Bez drabiny, wasza wysoko��. Wszed� po niej r�wnie �atwo, jak ty wsiadasz na konia, panie. Nawet �atwiej�� na twarzy Halta pojawi� si� cie� u�miechu.

Baron skrzywi� si�. By� poka�nej tuszy i czasem trzeba mu by�o dopom�c we wsiadaniu na wierzchowca, zw�aszcza po przehulanej nocy. Najwyra�niej nie by� zachwycony faktem, �e Halt mu o tym przypomnia�.

��No c󿠗 rzek�, spogl�daj�c surowo na Willa�� to powa�na rzecz.

Will nie odezwa� si�. Nie bardzo wiedzia�, czy ma przyzna� racj� baronowi, czy si� broni�. I jedno, i drugie nios�o ze sob� okre�lone niebezpiecze�stwa. Niedobrze�� pomy�la��� �e Halt tak z miejsca wprawi� barona w z�y humor, czyni�c aluzj� do jego tuszy. Na pewno nie polepszy� tym sytuacji Willa.

��I co my z tob� zrobimy, m�ody cz�owieku?�� Arald zawiesi� g�os. Wsta� z fotela i zacz�� przechadza� si� po pokoju. Will spogl�da� na niego, pr�buj�c zgadn��, jaki go czeka wyrok. Jednak tym razem nie by� w stanie nic wyczyta� z brodatej twarzy barona.

Wielmo�a zatrzyma� si� i podrapa� po brodzie w zamy�leniu.

��Powiedz mi, m�odzie�cze�� spyta�, stoj�c przed nieszcz�snym ch�opakiem�� co by� zrobi� na moim miejscu? Co zrobi�by� z ch�opakiem, kt�ry zakrad� si� do twojego gabinetu po�r�d nocy i pr�bowa� przyw�aszczy� sobie wa�ny dokument?

��Nie zamierza�em go ukra��, panie!�� wyrzuci� z siebie Will, nim zd��y� si� powstrzyma�. Baron przygl�da� mu si�, jakby z niedowierzaniem. Will doda� s�abym g�osem:�� Ja tylko� chcia�em go zobaczy�, nic wi�cej.

��Mo�e i tak�� zgodzi� si� baron, nadal z uniesionymi brwiami�� ale wci�� nie odpowiedzia�e� na moje pytanie. Co by� w takim razie uczyni�?

Will zwiesi� g�ow�. M�g� b�aga� o �ask�. M�g� si� pokaja�. M�g� si� t�umaczy�. Jednak zebra� si� w sobie i podj�� decyzj�. Wiedzia�, �e je�li zostanie schwytany, nie czeka go nic dobrego. Mimo to postanowi� podj�� ryzyko. Nie mia� prawa prosi� teraz o wybaczenie.

��Wasza wysoko�慠� zacz�� i zawaha� si�; wiedzia�, �e od tej chwili zale�y ca�e jego �ycie. Baron przygl�da� mu si� uwa�nie, wci�� na wp� odwr�cony do okna.

��Tak?�� ponagli� go, a Will jakim� cudem znalaz� w sobie odwag�, by m�wi� dalej.

��Wasza wysoko��, nie wiem, co bym zrobi� w takim wypadku. Wiem natomiast, �e nie ma usprawiedliwienia dla moich post�pk�w i w pokorze przyjm� ka�d� kar�, jaka zostanie mi wyznaczona.

M�wi�c te s�owa, uni�s� g�ow�, by spojrze� baronowi w oczy. W tej chwili zauwa�y�, �e baron rzuca szybkie spojrzenie Haltowi. Dziwne, ale owo spojrzenie zawiera�o w sobie jakby aprobat� czy znak milcz�cego porozumienia. Trwa�o to jednak tylko bardzo kr�tk� chwil�.

��Co o tym s�dzisz, Halt?�� spyta� baron beznami�tnym tonem.

Twarz zwiadowcy by�a powa�na, jak zawsze. I tak samo gro�na.

��Mo�e powinni�my pokaza� mu ten papier, kt�ry tak bardzo chcia� ujrze�, panie�� rzek�, wyci�gaj�c kartk� z r�kawa.

Baron pozwoli� sobie na u�miech.

��Niez�a my�l�� przyzna�.�� Mo�na rzec, �e w jakiej� mierze b�dzie to r�wnoznaczne z wymierzeniem kary, nieprawda�?

Will spogl�da� na przemian na obu m�czyzn. Dzia�o si� tu co�, czego nie rozumia�. Baron najwyra�niej mia� wra�enie, �e powiedzia� co� ca�kiem zabawnego. Tymczasem Halt nie podziela� takiego mniemania.

��Skoro tak s�dzisz, panie�� odpar� ch�odno. Baron niecierpliwie machn�� r�k�.

��To tylko �art, zrozum. No, ju�, poka� mu ten papier. Zwiadowca przeszed� przez pok�j i poda� Willowi kartk�, dla kt�rej ch�opak podj�� tak wielkie ryzyko. Wzi�� j� dr��c� r�k�. To mia�a by� jego kara? Sk�d jednak baron wiedzia�, �e na ni� zas�u�y, nim jeszcze dopu�ci� si� wyst�pku?

Zda� sobie spraw�, �e wielmo�a spogl�da na niego z wyczekiwaniem. Twarz i postawa Halta jak zwykle nie wyra�a�a �adnych uczu�. Will roz�o�y� kartk� i odczyta� napisane przez zwiadowc� s�owa.

Will wpatrywa� si� w kartk�, zupe�nie nie wiedz�c, co ma my�le�.

W pierwszej chwili odetchn�� z ulg�. Nie czeka go do�ywotnia praca na roli. Nie zostanie surowo ukarany za wtargni�cie do gabinetu barona.

Jednak natychmiast potem ogarn�y go w�tpliwo�ci, nasilaj�ce si� z ka�d� chwil�. O zwiadowcach nie wiedzia� nic, s�ysza� tylko niepewne pog�oski, z kt�rych tchn�� zabobonny l�k. Podobnie posta� Halta by�a dla niego ca�kowit� zagadk�, m�g� o nim powiedzie� tylko tyle, �e obecno�� tego ponurego cz�owieka owini�tego w szarozielony p�aszcz budzi�a w nim nieokre�lony niepok�j.

Teraz za� wygl�da�o na to, �e sp�dzi w jego towarzystwie niema�o czasu. Nie m�g� powiedzie�, �eby ta perspektywa budzi�a w nim zachwyt.

Spojrza� na obu m�czyzn. Widzia�, �e baron u�miecha si�, oczekuj�c po nim jakiej� reakcji. Jego zdaniem powinna by� to chyba dla Willa znakomita wiadomo��. Twarzy Halta nie widzia� wyra�nie. Szeroki kaptur p�aszcza rzuca� cie� na oblicze zwiadowcy.

Mina barona zrzed�a. Wygl�da� na zdziwionego reakcj� Willa na oznajmion� mu wie��.

��I c� powiesz, m�odzie�cze?�� spyta� zach�caj�cym tonem. Will zaczerpn�� tchu.

��Dzi�kuj�, panie� wasza wysoko�栗 rzek� niepewnie.

Czy to przypadkiem nie tak, �e �w �art barona sprzed kilku chwil wcale nie by� krotochwil� wielmo�y? Mo�e skazanie go na termin u zwiadowcy by�o najgorsz� kar�, jak� m�g� obmy�li�? Jednak wyraz twarzy barona �adn� miar� na to nie wskazywa�. Przeciwnie, pomys� ten najwyra�niej przypad� mu do gustu, a Will wiedzia�, �e Arald nie jest z�ym cz�owiekiem. Baron sapn�� z zadowolenia, zag��biaj�c si� w fotelu. Spojrza� ku zwiadowcy i uczyni� nieznaczny ruch r�k� w stron� drzwi.

��Mo�e zechcia�by� zostawi� nas samych na kilka chwil, Halt? Chcia�bym z Willem zamieni� s�owo na osobno�ci�� powiedzia�.

Zwiadowca sk�oni� si�.

��Oczywi�cie, wasza wysoko�栗 rozleg� si� g�os spod kaptura. Jak zawsze bezszelestnie przemkn�� obok Willa i wyszed� drzwiami prowadz�cymi na korytarz. Drzwi zamkn�y si�, r�wnie� prawie nie wydaj�c d�wi�ku. Will wzdrygn�� si�. W tym cz�owieku by�o co�� niesamowitego.

��Si�d��� baron wskaza� mu jeden z niskich foteli naprzeciwko siebie. Will przycupn�� nerwowo na samym kra�cu siedziska, jakby got�w, by w ka�dej chwili zerwa� si� na r�wne nogi. Baron dostrzeg� to i westchn��.�� Chyba moja decyzja nie sprawi�a ci wielkiej rado�ci�� stwierdzi�; w jego g�osie pobrzmiewa�o rozczarowanie. Will nie m�g� tego poj��. Nie rozumia�, jakim sposobem kto� tak znaczny jak baron mia�by cho� w najmniejszym stopniu przejmowa� si� tym, co s�dzi o jego decyzji ch�opak bez nazwiska, podrzutek i sierota. Nie mia� poj�cia, co odpowiedzie�, wi�c siedzia� w milczeniu, czekaj�c na dalsze s�owa barona.�� Czy wola�by� pracowa� na gospodarstwie?�� spyta� wielmo�a. Nie potrafi� sobie wyobrazi�, by taki pe�en �ycia i energii ch�opak m�g� pragn�� nudnej, monotonnej egzystencji wie�niaka, ale mo�e jednak si� myli�? Will jednak czym pr�dzej zaprzeczy�.

��Nie, panie!

Baron roz�o�y� r�ce w pytaj�cym ge�cie.

��Mo�e wobec tego wola�by�, �ebym ci� jako� ukara� za to, co zrobi�e�?

Will chcia� odpowiedzie�, ale nagle zda� sobie spraw�, �e jego s�owa mog� zabrzmie� niestosownie, wi�c milcza�. Baron ponagli� go gestem.

��Ja tylko� nie jestem pewien, czy w�a�nie tego nie zrobi�e�, panie�� wyzna�. I zaraz potem, widz�c, jak baron marszczy brwi na te s�owa, doda� pospiesznie:�� Ja� ja nie wiem za wiele o zwiadowcach, panie. A ludzie powiadaj��

Urwa� w p� zdania. Baron najwyra�niej wysoko ceni� Halta, a Will uzmys�owi� sobie, �e nie wypada mu rozpowiada� tego, co powtarzaj� o zwiadowcach owi �ludzie�, kt�rzy uwa�ali ich za czarnoksi�nik�w. Baron jednak skin�� g�ow�, a na jego twarzy pojawi� si� wyraz zrozumienia, kt�re ust�pi�o miejsca poprzedniemu zdumieniu.

��Oczywi�cie. Ludzie powiadaj�, �e zwiadowcy paraj� si� czarn� magi�, czy tak?�� Will skin�� g�ow�, nawet nie zdaj�c sobie sprawy, �e to robi.�� Powiedz mi, Willu, czy twoim zdaniem Halt jest osob� budz�c� l�k?

��Nie, panie!�� rzek� pospiesznie Will, a potem, czuj�c na sobie spojrzenie barona, doda�:�� No, mo�e troch�.

Baron odchyli� si� w fotelu, ��cz�c ze sob� palce wyprostowanych d�oni. Teraz, kiedy ju� zrozumia�, sk�d bra�o si� wahanie ch�opca, wyrzuca� sobie, �e nie przewidzia� tego wcze�niej. Bo i rzeczywi�cie, sk�d m�odzik, kt�ry ledwie uko�czy� pi�tnasty rok �ycia, mia� wiedzie� o korpusie zwiadowc�w tyle co on, baron? Ch�opak m�g� s�ysze� tylko niesprawdzone pog�oski, brednie powtarzane przez zabobonny plebs.

��Zwiadowcy to zaiste tajemnicza spo�eczno�栗 rzek� powoli�� ale nie ma powodu ich si� obawia�, o ile nie zaliczasz si� do wrog�w kr�lestwa.

Widzia�, jak ch�opiec s�ucha uwa�nie ka�dego jego s�owa i nie m�g� powstrzyma� si� od �artu:

��A przecie� nie jeste� wrogiem naszego kr�lestwa, prawda, Willu?

��Nie, panie!�� zawo�a� przera�ony ch�opak, a baron zn�w westchn��. To okropne, jak wielu ludzi nie by�o w stanie poj��, kiedy �artuje. Niestety, jako pan na zamku, budzi� a� przesadny respekt i ka�de jego s�owo traktowano ze �mierteln� powag�.

��Dobrze, dobrze�� zapewni� go�� wiem, �e nie jeste�, Jednak mo�esz mi wierzy�, by�em przekonany, �e ucieszysz si� z takiej decyzji, bo zdawa�o mi si�, �e taki poszukiwacz przyg�d, jak ty, po�r�d zwiadowc�w poczuje si� niczym ryba w wodzie. To dla ciebie ogromna szansa, Willu�� przerwa�, przygl�daj�c si� uwa�nie ch�opcu, kt�ry najwyra�niej wci�� nie wiedzia�, co ma o tym wszystkim s�dzi�.�� Bardzo niewielu m�odych ludzi zostaje wybranych na przysz�ych zwiadowc�w. Zdarza si� to nader rzadko.

Will przytakn�� skinieniem g�owy, ale wci�� nie by� przekonany. Przysz�o mu na my�l, �e niezwyk�� �askawo�� barona zawdzi�cza swoim marzeniom, �e dano mu jeszcze jedn� szans�, by znale�� si� w Szkole Rycerskiej. Przecie� baron najwyra�niej by� w dobrym nastroju tej nocy�� cho� Will wtargn�� bezprawnie do jego komnat.

��Chcia�em zosta� rycerzem, panie�� powiedzia� nie�mia�o, ale baron natychmiast potrz�sn�� g�ow�.

��Wydaje mi si�, �e masz zdolno�ci w ca�kiem innym kierunku. Halt wiedzia� o tym, gdy tylko zobaczy� ci� po raz pierwszy. W�a�nie dlatego zwr�ci� si� do mnie, bym wyznaczy� ci� na jego ucznia.

��Och�� powiedzia� Will. Nie bardzo wiedzia�, co innego mo�e jeszcze doda�. Czu�, �e s�owa barona powinny podnie�� go na duchu, i do pewnego stopnia tak si� sta�o, jednak wci�� jeszcze czu� si� zagubiony w ca�ej tej historii.�� Tylko �e Halt jest zawsze taki ponury��� wyb�ka�.

��Trzeba przyzna�, �e daleko mu do mojego b�yskotliwego poczucia humoru�� przyzna� baron, a potem mrukn�� jeszcze co� pod nosem, widz�c zdumione spojrzenie ch�opaka.

Will nie bardzo rozumia�, czym urazi� wielmo��, uzna� wi�c, �e najlepiej b�dzie zmieni� temat.

��Ale� czym w�a�ciwie zajmuj� si� zwiadowcy, panie?�� spyta�.

Jednak i tym razem baron potrz�sn�� g�ow�.

��O tym ju� opowie ci Halt. Zwiadowcy rz�dz� si� w�asnymi prawami i nie lubi�, �eby m�wiono na ich temat zbyt wiele. S�dz�, �e teraz powiniene� uda� si� do sypialni. Spr�buj si� nieco przespa�. Masz zameldowa� si� w chacie Halta o sz�stej rano.

��Tak, panie�� rzek� Will, wstaj�c z kraw�dzi fotela. Wci�� nie by� pewien, czy spodoba mu si� �ycie w charakterze ucznia zwiadowcy, wszystko jednak wskazywa�o na to, i� nie mia� wyboru. Sk�oni� si� baronowi, kt�ry odpowiedzia� kr�tkim skinieniem g�owy, i ruszy� ku drzwiom. Zatrzyma� go g�os barona.

��Willu? Tym razem pos�u� si� schodami.

��Tak, wasza wysoko�栗 odpar� powa�nie i zupe�nie nie m�g� zrozumie�, czemu baron wzni�s� oczy do sufitu i zn�w mrukn�� co� do siebie. Tym razem jednak do uszu Willa dosz�o kilka s��w, by�o tam co� o �poczuci humoru��� tak przynajmniej si� ch�opakowi zdawa�o.

Stra�nicy wci�� pe�nili wart� przy drzwiach, ale Halt ju� tam nie by�o.

Przynajmniej nie by�o go nigdzie wida�. Trudno bo wiem stwierdzi�, czego mo�na si� spodziewa� po taki cz�owieku jak zwiadowca.

To by�o dziwne uczucie, opuszcza� posiad�o�� barona Aralda po tylu sp�dzonych w niej latach. U st�p zamkowego wzg�rza, Will, kt�ry w�drowa� z niewielkim zawieraj�cym ca�y jego skromny dobytek, tobo�kiem, na ramieniu, odwr�ci� si� i spojrza� na pot�ne mury.

Zamek Redmont dominowa� nad ca�� okolic�. Zbudowano go na planie tr�jk�ta z wysokimi basztami, w ka�dym naro�niku. Za murami rozci�ga� si� dziedziniec i sta�a czwarta, wy�sza od pozosta�ych wie�a, czyli don�on. Tam w�a�nie mieszka� i urz�dowa� pan baron, tam te� mie�ci�y si� biura jego najbli�szych wsp�pracownik�w. Zamek zbudowano na pod�o�u ze ska�y �elazistej�� praktycznie niezniszczalnej. Kiedy wczesnym rankiem lub p�nym popo�udniem s�o�ce sta�o nisko nad horyzontem, ska�a �wieci�a czerwonawym blaskiem. St�d w�a�nie wzi�a si� jej nazwa: �Red Mount�, Czerwona G�ra.

U jej podn�a, po drugiej stronie rzeki Tarbus, po�o�ona by�a wioska Wensley, pe�na malowniczo rozrzuconych tu i �wdzie chat. By� tam te� zajazd i warsztaty rzemie�lnicze, zaspokajaj�ce codzienne potrzeby wie�niak�w. Swoje siedziby mieli we wsi bednarz, ko�odziej i rymarz sporz�dzaj�cy uprz�e oraz kowal. Otaczaj�ce zamek lasy wyci�to, by zapewni� wie�niakom tereny pod upraw�, a tak�e by wr�g nie m�g� zbli�y� si� do zamku niepostrze�enie. W chwilach zagro�enia mieszka�cy wsi prowadzili swe stada na drug� stron� rzeki przez drewniany most, nast�pnie rozbierali jego �rodkowe prz�s�o i kryli si� za pot�nymi murami zamku, gdzie bronili ich �o�nierze barona i wojownicy nauczeni swego rzemios�a w Szkole Rycerskiej.

Domek Halta znajdowa� si� w pewnej odleg�o�ci zar�wno od zamku, jak i od wioski, po�r�d drzew na skraju puszczy. S�o�ce ledwie wznosi�o si� ponad czubki najwy�szych drzew, gdy Will zbli�a� si� do chaty zbudowanej z drewnianych belek. Z komina s�czy�a si� w�ski smuga dymu, tote� Will uzna�, �e Halt wsta� ju� i krz�ta si� po domu. Wszed� na werand�, kt�ra bieg�; wzd�u� ca�ego boku chaty, zawaha� si� przez chwil� a potem zaczerpn�� tchu i zdecydowanie zapuka� d drzwi.

��Wej�栗 rozleg� si� g�os ze �rodka. Will otworzy wi�c drzwi i rozejrza� si� po wn�trzu.

Chata by�a niewielka, lecz zaskakuj�co schludna i wygodnie urz�dzona. Znalaz� si� w g��wnym pokoju, kt�ry spe�nia� funkcje salonu i jadalni po��czonej ze znajduj�c� si� w ko�cu pomieszczenia i oddzielon� sosnow� �aw� niewielk� kuchni�. Wok� kominka ustawione by�y wygodne fotele, by� tam te� porz�dnie wyszorowany drewniany st� oraz garnki i patelnie a� l�ni�ce od cz�stego polerowania. Will zauwa�y� nawet wazon stoj�cy na gzymsie kominka, pe�en barwnych dzikich kwiat�w. Przez du�e okno wpada�y weso�e promyki porannego s�o�ca. Z g��wnego pomieszczenia dwoje drzwi prowadzi�o do s�siednich pokoi.

Halt siedzia� na jednym z krzese�, obute nogi opar�szy o st�.

��Przynajmniej si� nie sp�ni�e��� stwierdzi� zrz�dliwym tonem.�� Jeste� ju� po �niadaniu?

��Tak, panie�� odpar� Will, przygl�daj�c si� ciekawie zwiadowcy. Pierwszy raz zdarzy�o mu si� widzie� Halta bez szarozielonego p�aszcza z kapturem. M�czyzna mia� na sobie proste ubranie z br�zowej i zielonej we�ny oraz mi�kkie, sk�rzane buty. By� starszy, ni� si� Willowi wcze�niej wydawa�o. Jego w�osy i broda by�y czarne, kr�tko przystrzy�one, ale przypr�szone ju� nieco stalowoszar� siwizn�. Przyci�te by�y do�� niedbale, Will odni�s� wra�enie, �e Halt dokona� tego sam, pos�uguj�c si� my�liwskim no�em.

Zwiadowca wsta�. Drugie zaskoczenie: by� zadziwiaj�co drobnej budowy. I tego Will nigdy dot�d nie dostrzeg�. Szary p�aszcz skrywa� niejedno. Halt okaza� si� szczup�y, nie by� te� wcale wysoki, w�a�ciwie nawet ni�szy od wi�kszo�ci m�czyzn. Tym niemniej, emanowa�a od niego si�a, przypomina� napi�t� ci�ciw�. Pomimo mizernego wzrostu i niewielkiej masy cia�a, wygl�da� do�� gro�nie.

��Napatrzy�e� si� ju�?�� spyta� znienacka. Will drgn�� nerwowo.

��Tak, panie! Przepraszam, panie�� doda�.

Halt mrukn�� co� pod nosem. Wskaza� palcem w stron� jednego z ma�ych pokoik�w, kt�re Will zauwa�y�, wchodz�c.

��To b�dzie twoja izba. Mo�esz zostawi� swoje rzeczy.

Podszed� do opalanej drewnem kuchni, a Will, troch� niepewnie, zajrza� przez drzwi do wskazanego pokoju. By� ma�y, ale podobnie jak reszta domu, czysty i wygodny. Przy jednej ze �cian sta�o ��ko, przy innych szafa na ubrania i topornie wygl�daj�cy st� z miednic� oraz dzbankiem na wod�. Will zwr�ci� te� uwag� na kolejny wazon ze �wie�ymi le�nymi kwiatami, kt�re o�ywia�y pokoik. Po�o�y� zawini�tko ze swoimi rzeczami i ubraniami na ��ku, po czym wr�ci� do g��wnego pomieszczenia.

Halt nadal krz�ta� si� przy kuchni, odwr�cony plecami do Willa. Ch�opiec odkaszln�� przepraszaj�co, by� zwr�ci� na siebie uwag�. Halt nie odwr�ci� si� i nadal miesza� co� w stoj�cym na blasze garnuszku.

Will odkaszln�� ponownie.

��Jeste� przezi�biony, ch�opcze?�� spyta� zwiadowca nie patrz�c w jego stron�.

��E� nie, panie.

��Czemu wi�c kaszlesz?�� zainteresowa� si� Halt, odwracaj�c si� wreszcie ku niemu.

Will zawaha� si�.

��Ja tylko��� zacz�� niepewnie.�� Tylko chcia�em zapyta� czym w�a�ciwie zajmuj� si� zwiadowcy?

��Na przyk�ad tym, �e nie zadaj� bezcelowych pyta�, ch�opcze!�� oznajmi� Halt.�� Maj� oczy i uszy szeroko otwarte, patrz� i s�uchaj� uwa�nie, a je�li nie maj� zbyt wiele trocin mi�dzy uszami, ucz� si� tego lub owego!

��Aha�� rzek� Will.�� Rozumiem.

W rzeczywisto�ci nic nie rozumia�. Ale chocia� u�wiadomi� sobie, �e pewnie nie jest to najodpowiedniejsza pora na dalsze pytania, nie m�g� si� powstrzyma� i powt�rzy� nieco ura�onym tonem:

��Chcia�em tylko wiedzie�, co w�a�ciwie robi� zwiadowcy, nic wi�cej.

Halt dos�ysza� rozdra�nienie w jego g�osie i popatrzy� na niego z dziwnym b�yskiem w oku.

��No c�, w takim razie chyba powinienem ci to wyjawi栗 stwierdzi�.�� Ot� zwiadowcy, a �ci�lej m�wi�c, kandydaci na zwiadowc�w, zajmuj� si� pracami domowymi.

Will dozna� bardzo niemi�ego uczucia. Zda� sobie bowiem spraw�, �e pope�ni� fataln� gaf�.

��Pracami domowymi?�� powt�rzy� bezmy�lnie. Halt skin�� g�ow�, wyra�nie zadowolony z siebie.

��Tak w�a�nie. Rozejrzyj si� wok󳠗 przerwa�, wskazuj�c kolistym ruchem r�ki wn�trze chaty.�� Widzisz tu jakich� s�u��cych?

��Nie� panie�� odpowiedzia� powoli Will.

��W rzeczy samej!�� stwierdzi� Halt.�� A to z tej przyczyny, �e nie znajdujemy si� w zamku, gdzie od s�u�by a� si� roi. Jeste�my tylko w n�dznej chacie. Trzeba do niej przynie�� wody, trzeba nar�ba� drew, by napali� w piecu; kto� musi zamiata� pod�ogi i trzepa� chodniki. Jak my�lisz, ch�opcze, kto to wszystko zrobi?

Will pr�bowa� wymy�li� jak�� inn� odpowied� ni� ta, kt�ra sama si� narzuca�a. Nie przysz�o mu jednak do g�owy nic rozs�dnego, wi�c odpowiedzia� wreszcie zrezygnowanym tonem:

��Ja, panie?

��Tak i mnie si� zdaje�� powiedzia� zwiadowca, a potem szorstkim tonem udzieli� zwi�z�ych instrukcji:�� Tutaj jest wiadro. Beczka stoi za drzwiami. Woda�� w rzece. Siekiera w przybud�wce, drewno na opa� za chat�. Miot�a przy drzwiach, a pod�og� pewnie sam znajdziesz, zgadza si�?

��Tak, panie�� rzek� Will i zacz�� zakasywa� r�kawy. Podchodz�c do chaty, zauwa�y� beczk�, w kt�rej najwyra�niej znajdowa� si� zapas wody na ca�y dzie�. Na oko potrzeba by�o dwudziestu a mo�e i trzydziestu wiader, �eby j� nape�ni�. Zda� sobie spraw�, �e czeka go pracowity ranek i westchn��.

Gdy wychodzi� z pustym wiadrem w d�oni, us�ysza�, jak zadowolony z siebie zwiadowca mrukn�� co� pod nosem, nalewaj�c jaki� nap�j do kubka:

��Ju� prawie zapomnia�em, jaka to zabawa, kiedy ma si� ucznia.

P�nym popo�udniem Haltowi sko�czy�y si� zadania dla Willa. Obszed� chat�, przygl�daj�c si� l�ni�cym naczyniom, nienagannie czystemu kominkowi, dok�adnie zamiecionej pod�odze i chodnikowi, na kt�rym nie by�o ani jednego py�ku kurzu. Obok paleniska le�a� schludnie u�o�ony stos drewna, a ko�o kuchni, w przeznaczonym do tego celu wiklinowym koszu, r�wnie� pe�no by�o szczap, przyci�tych nieco kr�cej.�� Ha. Nie�le�� oceni�.�� Ca�kiem nie�le. Willowi ta niezbyt wylewna pochwa�a sprawi�a przyjemno��, nim jednak poczu� si� rzeczywi�cie zadowolony z siebie, Halt doda�:�� Potrafisz gotowa�, ch�opcze?

��Gotowa�, panie?�� spyta� niepewnie Will. Halt wzni�s� oczy ku jakiej� niewidocznej niebia�skiej istocie.

��Dlaczego wszyscy m�odzi ludzie zawsze odpowiadaj� pytaniem na pytanie?�� spyta�. Nie s�ysz�c odpowiedzi, wyja�ni�:�� Tak, gotowa�. Przygotowywa� straw� tak, by mo�na by�o j� zje��. Przyrz�dza� posi�ki. Wiesz chyba, czym jest strawa i co to s� posi�ki?

��Tak�� stwierdzi� Will, bardzo uwa�aj�c, by tym razem nie zabrzmia�o to jak pytanie.

��Ot�, jak wspomnia�em ju� dzi� rano, nie jest to �aden wielki zamek. Je�li chcemy tu co� zje��, musimy sami to sobie ugotowa栗 oznajmi� Halt. No tak, znowu �my��� pomy�la� Will. Za ka�dym razem w ustach Halta s�owo to oznacza�o, i� wzmiankowane zadanie przypadnie w udziale Willowi.

��Nie umiem gotowa栗 wyzna� Will, na co Halt klasn�� w d�onie i zatar� je.

��Pewnie, �e nie! Wi�kszo�� ch�opc�w nie potrafi gotowa�. Wi�c b�d� musia� ci pokaza�, jak to si� robi. Chod�.

Udali si� do kuchni, gdzie Will zosta� wprowadzony w tajniki sztuki kulinarnej, takie jak obieranie i szatkowanie cebuli, dobieranie kawa�ka wo�owiny ze spi�arni, oprawienie go, a nast�pnie posiekanie na r�wne kawa�eczki, krojenie warzyw� Potem mi�so nale�a�o przysma�y� na rozgrzanej patelni, podla� szczodrze czerwonym winem i doda� tak zwanych �sekretnych ingrediencji� Halta. Wynikiem tych stara� by�a smakowicie pachn�ca potrawka, bulgocz�ca w rondlu na kuchni.

Czekaj�c, a� wieczerza b�dzie gotowa, usiedli na ganku. Wreszcie nadszed� czas na rozmow�.

��Korpus Zwiadowc�w powsta� ponad sto pi��dziesi�t lat temu za panowania kr�la Herberta. Wiesz co�o tym w�adcy?�� Halt zerkn�� z ukosa na siedz�cego obok ch�opaka.

Will zawaha� si�. Pami�ta�, �e s�ysza� to imi� podczas lekcji historii, na kt�re ucz�szcza� w sieroci�cu, nie m�g� jednak przypomnie� sobie �adnych szczeg��w. Postanowi� jednak, �e spr�buje ukry� swoj� ignorancj�. Nie chcia� wyj�� na nieuka w pierwszym dniu terminu u nowego mistrza.

��A� tak�� odezwa� si�.�� Kr�l Herbert. Uczyli�my si� o nim.

��Doprawdy?�� spyta� przeci�gle zwiadowca.�� To mo�e mi o nim opowiesz?�� odchyli� si� do ty�u i skrzy�owa� nogi, rozsiadaj�c si� wygodnie.

Will dokona� desperackiego przegl�du zasob�w swej pami�ci, pr�buj�c przypomnie� sobie jakikolwiek drobiazg dotycz�cy kr�la Herberta. Na pewno czego� dokona�� ale czego?

��By���� zawaha� si�, niby to zbieraj�c my�li�� �by� kr�lem.

To przynajmniej nie budzi�o w�tpliwo�ci; spojrza� w stron� Halta, �eby sprawdzi�, czy to przypadkiem nie wystarczy. Zwiadowca jednak u�miechn�� si� tylko i gestem zach�ci� go, by m�wi� dalej.

��No� by� kr�lem� sto pi��dziesi�t lat temu�� oznajmi� Will, staraj�c si�, by jego g�os brzmia� pewnie i rzeczowo. Zwiadowca zn�w si� u�miechn��, zapraszaj�c ruchem r�ki do dalszej opowie�ci.�� Hm, no tak� je�li dobrze sobie przypominam, by� za�o�ycielem Korpusu Zwiadowc�w.�� Halt uni�s� brwi w kpi�cym zdziwieniu.

��Czy�by? W�a�nie to o nim zapami�ta�e�?�� W tej chwili Will poczu� si� mocno nieswojo, bo w�a�nie zda� sobie spraw�, �e Halt wspomina� tylko o utworzeniu Korpusu Zwiadowc�w podczas rz�d�w tego w�adcy, nie rzek� za� ani s�owa o tym, �e kr�l dokona� tego osobi�cie.

��No� to znaczy, m�wi�c, �e by� za�o�ycielem Korpusu Zwiadowc�w mia�em na my�li, �e panowa� wtedy, kiedy korpus zosta� za�o�ony�� uzupe�ni�.

��A by�o to sto pi��dziesi�t lat temu?�� upewni� si� Halt.

Will pokiwa� gorliwie g�ow�.

��Tak jest.

��Bardzo ciekawe. Zw�aszcza, �e us�ysza�e� to w�a�nie ode mnie mniej wi�cej minut� temu�� zauwa�y� zwiadowca; krzaczaste brwi nad jego oczami przypomina�y dwie chmury burzowe. Will poniewczasie zda� sobie spraw�, �e lepiej by�o nic nie m�wi�. Chwil� potem zwiadowca rzek� nieco �agodniejszym tonem:�� Ch�opcze, je�li czego� nie wiesz, nie pr�buj m�drkowa�. Po prostu powiedz �nie wiem�. Czy to jasne?

��Tak, panie Halt.�� Will spu�ci� oczy. Przez d�u�sz� chwil� panowa�o milczenie.�� Panie Halt?

��Tak?

��Je�li chodzi o kr�la Herberta� To nic o nim nie wiem.�� Zwiadowca parskn�� cicho.

��Nigdy bym na to nie wpad��� stwierdzi�.�� Z pewno�ci� jednak przypomnisz co� sobie, gdy ci podpowiem, �e to w�a�nie on odepchn�� p�nocne klany z powrotem do granicy i dalej, na Wy�yny?

Oczywi�cie w tej chwili Will wszystko sobie przypomnia�. Teraz jednak niezr�cznie by�oby si� tym przechwala�. Kr�la Herberta zwano niekiedy �ojcem nowoczesnego Araluenu�. W�adca zgromadzi� u swego boku si�y pi��dziesi�ciu prowincji, tworz�c pot�ny zwi�zek, kt�ry rozgromi� p�nocne klany. Will m�g�by zyska� nieco w oczach Halta, gdyby chocia� napomkn��, �e kr�la Herberta nazywa siꅠ� Zwie si� go czasem ojcem nowoczesnego Araluenu�� oznajmi� w tej samej chwili Halt. Will sp�ni� si� o kilka sekund.�� Stworzy� uni� pi��dziesi�ciu prowincji, z kt�rych wci�� sk�ada si� nasze kr�lestwo.

��Teraz jakbym sobie przypomina��� wtr�ci� Will. Owo �jakby� mia�o da� rozm�wcy do zrozumienia, �e nie usi�uje ju� udawa� m�drzejszego, ni� jest, tylko rzeczywi�cie co� mu �wita.

Halt zerkn�� na niego, lekko unosz�c brew.

��Jako tw�rca pot�gi naszego kr�lestwa�� ci�gn�� Halt�� kr�l Herbert doszed� do wniosku, �eby aby je chroni�, potrzebne mu s� skuteczne s�u�by specjalne.

��Specjalna s�u�ba?�� nie zrozumia� Will.

��Nie jaka� tam s�u�ba, tylko s�u�by wywiadowcze. Cho� oczywi�cie s�u�� one krajowi. Dzia�alno�� wywiadu polega na zdobywaniu informacji o tym, co knuj� nasi wrogowie lub nasi potencjalni nieprzyjaciele. Jakie snuj� plany. Co zamy�laj�. Kiedy wiemy o tym z g�ry, zazwyczaj jeste�my w stanie opracowa� w�asny plan maj�cy na celu uniemo�liwienie ich zamiar�w. Tak wi�c kr�l Herbert utworzy� Korpus Zwiadowc�w, kt�rych zadaniem jest bycie oczami i uszami kr�lestwa.

��W jaki spos�b?�� teraz Will by� ju� zaciekawiony na dobre. Halt dostrzeg� zmian� w tonie g�osu ch�opca, a w jego oczach na kr�tk� chwil� pojawi� si� b�ysk aprobaty.

��Mamy oczy i uszy otwarte. Przemierzamy ziemie kr�lestwa�� i nie tylko. Nas�uchujemy. Obserwujemy. Sk�adamy raporty.

Will pokiwa� g�ow� w zamy�leniu.

��Czy to w�a�nie do tego s�u�y wam umiej�tno�� stawania si� niewidzialnymi?

Zwiadowca zn�w uzna�, �e to w�a�ciwe i rozs�dne pytanie, ale postara� si�, by ch�opiec tego nie dostrzeg�.

��Nie posiadamy takiej umiej�tno�ci�� sprostowa�. Ludziom tylko wydaje si�, �e mo�emy by� niewidzialni. Tak naprawd� po prostu bardzo trudno nas dostrzec. Potrzeba do tego ca�ych lat nauki i �wicze�, ale akurat ty niekt�re z tych umiej�tno�ci ju� posiadasz.

��Ja? Naprawd�?�� zaskoczony Will podni�s� wzrok.

��Zesz�ej nocy, gdy szed�e� przez dziedziniec zamkowy, kry�e� si� w cieniach, dostosowuj�c rytm ruch�w do ko�ysz�cych si� na wietrze ga��zi, nieprawda�?

��Owszem�� przytakn�� Will. Nigdy dot�d nie mia� d czynienia z kim�, kto mia�by jakiekolwiek poj�cie o tym jak nale�y si� porusza�, by nie zosta� zauwa�onym.

��Stosujemy w�a�nie te zasady�� ci�gn�� Halt�� by wtopi� si� w t�o, kt�re pos�u�y nam za kryj�wk�. W ten spos�b stajemy si� jego cz�ci�.

��Rozumiem�� rzek� powoli Will.

��Sztuka polega na tym, �eby nikt nie domy�la� si�, jakim sposobem kt�ry� z nas znalaz� si� w danym miejscu, opu�ci� je lub zdoby� niezb�dne informacje. Innymi s�owy, �eby po prostu nikt nas nie widzia��� stwierdzi� Halt. Przez chwil� Willowi wydawa�o si�, �e zwiadowca pozwoli� sobie na �art, jednak gdy spojrza� na niego, ujrza� twarz Hal ta r�wnie pochmurn�, jak zawsze.

��Ilu jest zwiadowc�w?�� spyta�. Halt i baron m�wili o jakim� Korpusie Zwiadowc�w, tymczasem Will zna� tylko jednego jego cz�onka�� a tym jednym by� Halt.

��Kr�l Herbert zarz�dzi�, �e b�dzie ich pi��dziesi�ciu, po jednym na ka�d� z prowincji. Ja rezyduj� tutaj, a moi koledzy w czterdziestu dziewi�ciu pozosta�ych zamkach ca�ego kr�lestwa. Poza zdobywaniem informacji o potencjalnych wrogach, zwiadowcy pe�ni� rol� str��w prawa�� doda� Halt.�� Patrolujemy powierzone nam lenno, pilnuj�c, by prawo by�o przestrzegane.

��S�dzi�em, �e tym zajmuje si� baron Arald?�� wtr�ci� Will.

Halt potrz�sn�� g�ow�.

��Baron sprawuje s�dy�� wyja�ni�.�� Ludzie przedstawiaj� mu swe sprawy, a on je rozs�dza. Zwiadowcy zajmuj� si� wymiarem sprawiedliwo�ci. Niesiemy prawo po�r�d ludu. Je�li pope�niona zostanie zbrodnia, szukamy dowod�w. Nadajemy si� do tej roli, poniewa� ludzie najcz�ciej w og�le nie zdaj� sobie sprawy z naszej obecno�ci. Prowadzimy �ledztwo, by pozna� winnych.

��Co dzieje si� dalej?�� spyta� Will. Halt lekko wzruszy� ramionami.

��Czasami sk�adamy doniesienie baronowi danego lenna, a on wydaje rozkaz aresztowania osoby, kt�ra nast�pnie zostanie oskar�ona. Czasem, je�li sprawa jest pilna, po prostu sami� j� za�atwiamy.

��W jaki spos�b to robimy?�� wyrwa�o si� Willowi. Halt przyjrza� mu si� uwa�nie.

��Raczej nie zajmujemy si� tym, je�li jeste�my uczniem i to dopiero od paru godzin�� odpar�.�� Natomiast ci z nas, kt�rzy s� zwiadowcami od ponad dwudziestu lat, zazwyczaj wiedz�, jak si� zachowa�, i nie musz� nikogo o to pyta�.

��O�� sapn�� speszony Will.

��No i wreszcie�� ci�gn�� Halt�� podczas wojny wype�niamy zadania specjalne. Jeste�my przewodnikami si� zbrojnych, dokonujemy rozpoznania, dzia�amy za liniami wroga, dokonuj�c dywersji na jego ty�ach i tak dalej�� rzuci� okiem na ch�opca.�� To troch� ciekawsze ni� praca na gospodarstwie.

Will powa�nie skin�� g�ow�. Zorientowa� si� ju�, �e jego �ycie w charakterze ucznia zwiadowcy mo�e okaza� si� ca�kiem interesuj�ce.

��Ale o jakich wrogach m�wisz, panie?�� spyta�. Przecie�, odk�d si�ga� pami�ci�, zamkowi Redmont nic nie grozi�o.

��M�wi� o wrogach zewn�trznych i wewn�trznych�� odrzek� Halt.�� Czyli o skandyjskich naje�d�cach zza morza i innych potencjalnych agresorach�� a tak�e o Morgaracie i jego wargalach.

Will wzdrygn�� si�, przypomnia� sobie ponure opowie�ci o Morgaracie, w�adcy G�r Deszczu i Nocy.

��O tak�� Halt zauwa�y� jego reakcj�.�� Zdecydowanie Morgaratha i jego poddanych nale�y mie� na oku i pilnie si� ich strzec. Dlatego te� znajduj� si� pod sta�� obserwacj� zwiadowc�w. Musimy wiedzie�, czy zbieraj� si�y, czy przygotowuj� si� do wojny.

��A jednak�� stwierdzi� Will, g��wnie by doda� sobie animuszu wobec grozy, jak� tchn�y legendy o z�owrogim nieprzyjacielu�� gdy ostatnio zaatakowali, armie baron�w rozbi�y ich w puch.

��To prawda�� przyzna� Halt�� ale tylko dlatego, �e w por� nadesz�o ostrze�enie o napa�ci��� przerwa� i spojrza� znacz�co na Willa.

��Zrobi� to kt�ry� ze zwiadowc�w?�� domy�li� si� ch�opak.

��Ot� to. Zwiadowca przyni�s� wie��, i� wargalowie Morgaratha wyruszyli na wojn� a potem poprowadzi� kawaleri� przez znany sobie br�d, by mog�a rozbi� nieprzyjaciela, uderzaj�c z flanki.

��To by�o wielkie zwyci�stwo�� stwierdzi� Will.

��Z pewno�ci�. A zawdzi�czamy je czujno�ci zwiadowc�w, nabytym przez nich umiej�tno�ciom i znajomo�ci terenu, bocznych dr�g oraz sekretnych przej��.

��Podczas tej bitwy zgin�� m�j ojciec�� powiedzia� Will p�g�osem. Halt popatrzy� na niego ciekawie.

��Czy tak?

��By� bohaterem. Walecznym rycerzem�� doda� Will. Zwiadowca milcza� przez chwil�, jakby nie by� pewien, czy ma co� powiedzie�, czy nie. Wreszcie rzek� po prostu:

��Tego nie wiedzia�em.

Przez chwil� Will poczu� si� zawiedziony. Mia� bowiem przeczucie, �e Halt wie co� o jego ojcu i �e m�g�by mu mo�e opowiedzie� histori� jego heroicznej �mierci. C�, nic z tego�� pomy�la�.

��W�a�nie dlatego tak bardzo chcia�em i�� do Szko�y Rycerskiej�� odezwa� si� wreszcie.�� Aby p�j�� w jego �lady.

��Masz inne uzdolnienia�� rzek� Halt, a Will przypomnia� sobie, �e baron powiedzia� co� bardzo podobnego poprzedniej nocy.

��Czy mog� o co� spyta�? Zwiadowca kiwn�� g�ow�.

��Zastanawia�em si� pan baron powiedzia�, �e zosta�em wybrany� przez ciebie, panie?

Halt zn�w skin�� g�ow� w milczeniu.

��I baron tak�e powiada�, �e mam inne uzdolnienia�� takie, dzi�ki kt�rym nadaj� si� na przysz�ego zwiadowc�

��Zgadza si�.

��No� to znaczy jakie? Zwiadowca za�o�y� r�ce za g�ow�.

��Jeste� zr�czny, a to w tym fachu przydatne�� zacz��.�� Jak ju� m�wi�em, potrafisz si� kry�, a to bardzo wa�ne. Szybko si� poruszasz. I jeste� w�cibski�

��W�cibski? To dobrze?�� zdziwi� si� Will. Halt przygl�da� mu si� surowo.

��Wci�� zadajesz pytania. Nie spoczniesz, nim nie poznasz rozwi�zania zagadki�� wyja�ni�.�� W�a�nie dlatego nam�wi�em barona, by zgodzi� si� na sprawdzian z t� kartk� papieru.

��Ale kiedy pierwszy raz zwr�ci�e� na mnie uwag�, panie? To znaczy, kiedy po raz pierwszy pomy�la�e�, �e mog� si� nada�?�� dopytywa� si� Will.

��Hmm�� zastanowi� si� Halt�� chyba wtedy, kiedy przygl�da�em si�, jak kradniesz ciastka z kuchni Mistrza Chubba.

Will a� otworzy� usta ze zdumienia.

��Widzia�e� mnie, panie? Ale� to by�o lata temu!�� nagle co� sobie u�wiadomi�:�� Gdzie by�e�, panie?

��W kuchni�� oznajmi� Halt.�� Natomiast ty by�e� zbyt zaj�ty swoimi sprawami, gdy si� tam pojawi�e�, by mnie dostrzec.

Will pokr�ci� g�ow� z niedowierzaniem. By� przekonany, �e wtedy w kuchni nie by�o nikogo. Wiedzia� jednak dobrze, �e owini�ty swym p�aszczem Halt potrafi sta� si� niewidzialnym. Je�li i on, Will, zdo�a opanowa� t� umiej�tno��, wysi�ek w�o�ony w szorowanie gar�w i sprz�tanie nie p�jdzie na marne.

��By�em pod wra�eniem twojej zr�czno�ci�� stwierdzi� Halt�� ale co� innego zaimponowa�o mi o wiele bardziej.

��Co takiego?�� zaciekawi� si� Will.

��P�niej, gdy przes�uchiwa� ci� Mistrz Chubb, waha�e� si�. Chcia�e� si� wszystkiego wyprze�, ale si� w ko�cu przyzna�e�. Pami�tasz? Uderzy� ci� w g�ow� t� swoj� drewnian� chochl�.

Will skrzywi� si� i odruchowo dotkn�� czubka g�owy. Jeszcze s�ysza� g�o�ne �UP!, gdy �y�ka wyl�dowa�a na jego �epetynie.

��Wtedy pomy�la�em, �e lepiej by�o sk�ama栗 przyzna�.

Halt bardzo powoli pokr�ci� g�ow�.

��O nie, Willu. Gdyby� wtedy ze�ga�, nigdy nie sta�by� si� moim uczniem.�� Wsta�, przeci�gn�� si� i zajrza� do �rodka, by sprawdzi�, czy kolacja ju� gotowa.�� Teraz b�dziemy jedli�� oznajmi�.

Horace cisn�� swe rzeczy na pod�og� sypialni i wyci�gn�� si� jak d�ugi na ��ku, st�kaj�c z ulg�.

Bola�y go wszystkie mi�nie. Nawet sobie nie wyobra�a�, �e mo�na by� do tego stopnia zm�czonym i obola�ym. Ba, nie wiedzia� nawet, �e w ludzkim ciele jest tak wiele mi�ni, kt�re mog� bole�. Nie pierwszy ju� raz zastanawia� si�, czy zdo�a przetrwa� przez trzy lata nauki w Szkole Rycerskiej. Jak na razie, sp�dzi� w niej tydzie�, a ju� czu� si� ca�kowicie wycie�czony.

Gdy zg�osi� si� do Szko�y Rycerskiej, mia� tylko niejasne poj�cie o rycerzach w l�ni�cych zbrojach, kt�rzy staczali bitwy, podczas gdy inni, po�ledniejszego gatunku ludzie stali i przygl�dali im si� z uwielbieniem i podziwem. Cz�ci� zachwyconej publiczno�ci, w jego wyobra�eniach, by�y pi�kne dziewczyny, a wiod�a w�r�d nich prym Jenny, jego r�wie�niczka z sieroci�ca. Szko�a Rycerska wydawa�a mu si� miejscem pe�nym chwa�y i przyg�d, za� jej uczniowie istotami obdarzanymi podziwem i wywo�uj�cymi zazdro��.

Rzeczywisto�� okaza�a si� jednak ca�kiem inna. Jak dot�d uczniowie szko�y po prostu wstawali przed �witem, by sp�dzi� godzin� dziel�c� ich od �niadania na intensywnych �wiczeniach fizycznych, takich jak biegi i d�wiganie ci�ar�w, przy czym najcz�ciej chodzi�o o podniesienie nad g�owy monstrualnie wielkich, drewnianych bali; musieli si� do tego zabiera� w dziesi�ciu albo i wi�cej. Nast�pnie prowadzono ich do kwater, gdzie mogli obmy� si� lodowat� wod�. Potem sprz�tali sypialnie b�d� umywalnie tak, by by�y idealnie czyste i uporz�dkowane. Zaraz potem nast�powa�a inspekcja, kt�rej dokonywa� sir Kare�, stary koszarowy wyga. Czyni� to w spos�b nadzwyczaj drobiazgowy, a przy tym zna� wszystkie mo�liwe sztuczki, za pomoc� kt�rych jego podopieczni usi�owali u�atwi� sobie zadanie. Gdy kt�rykolwiek z dwudziestu ch�opak�w zamieszkuj�cych dan� sypialni� naruszy� cho�by w najmniejszym stopniu regulamin, rzeczy wszystkich lokator�w rozrzucono, �ci�gano po�ciel z ��ek i opr�niano kosze na �mieci, wysypuj�c ich zawarto�� na pod�og�. Musieli wi�c ca�� robot� zaczyna� od pocz�tku�� i to w czasie, kiedy mogliby spo�ywa� �niadanie.

W zwi�zku z tym nowicjuszom tylko raz zdarzy�o si� podj�� pr�b� nabrania sir Karela. Swoj� drog�, �niadanie nie by�o szczeg�lnie wyszukane. Zdaniem Horace�a, nale�a�oby raczej powiedzie�, �e jest wr�cz niesmaczne i w dodatku niezbyt obfite. Je�li jednak si� go nie zjad�o, ucznia czeka�y d�ugie i pracowite godziny o pustym �o��dku a� do posi�ku po�udniowego, kt�ry zgodnie ze sparta�skim trybem �ycia, przyj�tym w szkole, trwa� zaledwie dwadzie�cia minut.

Po �niadaniu rozpoczyna�y si� dwugodzinne lekcje historii wojskowo�ci, teorii taktyki i temu podobnych, nast�pnie za� kadetom zazwyczaj fundowano bieg z przeszkodami, podczas kt�rego nale�a�o wykaza� si� szybko�ci�, zr�czno�ci�, poczuciem r�wnowagi i si��. Na ka�dy zestaw �wicze� przeznaczano okre�lony czas, a je�li kt�ry� z kadet�w nie zdo�a� wykona� wszystkich zada� w ci�gu na przyk�ad pi�ciu minut, natychmiast odsy�ano go na koniec kolejki i musia� podj�� pr�b� raz jeszcze. Rzadko zdarza�o si�, by ktokolwiek uko�czy� bieg za pierwszym podej�ciem. Na dodatek tor obfitowa� w b�otniste ka�u�e i do�y pe�ne niewiadomej, lecz nader nieprzyjemnej w dotyku materii, nad kt�rej pochodzeniem Horace wola� si� nie zastanawia�.

Wreszcie nadchodzi� czas na po�udniowy posi�ek, jednak je�li kto� upad� podczas biegu, musia� przed wej�ciem do sali jadalnej doprowadzi� si� do porz�dku�� czyli zn�w obmy� si� zimn� wod� w umywalni�� a to zazwyczaj zajmowa�o oko�o po�owy czasu przeznaczonego na jedzenie. Tak wi�c dominuj�cym odczuciem z pierwszego tygodnia sp�dzonego przez Horace�a w Szkole Rycerskiej by� niebywa�y b�l mi�ni i g��d �ciskaj�cy �o��dek.

Po jedzeniu zaczyna�y si� kolejne lekcje, nast�pnie za� �wiczenia fizyczne na dziedzi�cu pod okiem uczni�w ze starszych rocznik�w. P�niej �wiczono musztr�, kt�ra trwa�a a� do ko�ca dnia. Nast�pnie uczniowie mieli dwie godziny wolne, podczas kt�rych nale�a�o oczy�ci� ubranie, naprawi� uszkodzony sprz�t i przygotowa� si� do lekcji na nast�pny dzie�. Czas wolny nie przys�ugiwa� jednak tym, kt�rzy danego dnia w ten czy inny spos�b narazili si� kt�remu� z nauczycieli. Nieszcz�nicy musieli za kar� wy�adowa� plecak kamieniami i wyruszy� w dwunastokilometrow� tras�, kt�ra zawsze przebiega�a z dala od wszelkich ubitych dr�g czy �cie�ek. Trzeba by�o biec przez nier�wny teren, wspina� si� po zboczach wzg�rz i przemierza� w br�d strumienie, przedziera� si� przez zagajniki, w kt�rych kolczaste pn�cza i g�ste poszycie utrudnia�o ka�dy ruch.

Horace mia� w�a�nie za sob� taki bieg. Tego dnia jeden z jego koleg�w zosta� przy�apany podczas zaj�� z taktyki na tym, jak przekazywa� innemu ch�opakowi karteczk�. Niestety, na karteczce tej nie widnia�y jakie� b�ahe s�owa, lecz rysunek przedstawiaj�cy d�ugonosego nauczyciela prowadz�cego zaj�cia. Co gorsza, autor rysunku niew�tpliwie obdarzony by� talentem w tej dziedzinie, tote� ka�dy bez trudu m�g� rozpozna�, kogo przedstawia karykatura.

W�a�nie za to wykroczenie kar� dla ca�ej klasy Horace�a by�a mordercza przebie�ka wok� zamku.

Gdy trasa biegu zacz�a wie�� pod g�r�, Horace zauwa�y�, �e stopniowo oddala si� od swych koleg�w. Nawet po tak nied�ugim czasie sp�dzonym na nieustannych �wiczeniach czu�, �e jeszcze nigdy nie by� w tak dobrej formie. Nie mia� o tym poj�cia, ale by� urodzonym atlet� i bieg� r�wnomiernie, z gracj�. Podczas gdy pozostali niezdarnie gramolili si� pod g�r�, on r�wnomiernie m��ci� stopami ziemi� i z uniesion� g�ow� oddycha� ci�ko przez nozdrza. Wkr�tce jego towarzysze pozostali ju� daleko w tyle. Jak dot�d nie mia� okazji, by si� z nimi bli�ej zapozna�. Wi�kszo�� zna� z widzenia, widywa� ich w posiad�o�ci barona lub we wsi, jednak dorastaj�c w sieroci�cu, si�� rzeczy, znajdowa� si� nieco na uboczu zwyk�ego, codziennego �ycia zamku i podzamcza. Tak wi�c czu� si� troch� odmie�cem, a jego koledzy utwierdzali go tylko w tym przekonaniu.

Na przyk�ad, ceremonia Wyboru dotyczy�a tylko wychowank�w przytu�ku. Horacy by� jednym z dwudziestu nowych rekrut�w przyj�tych tego roku, ale pozosta�ych dziewi�tnastu wst�pi�o do szko�y wedle procedur uznawanych za normalne�� czyli dzi�ki wp�ywom rodzic�w czy innych mo�nych opiekun�w lub za por�czeniem dotychczasowych nauczycieli. Horace by� wi�c kim� w rodzaju klasowego dziwad�a i nikt z koleg�w jak dot�d nie pr�bowa� si� z nim zaprzyja�ni� albo cho�by zakolegowa�. A jednak�� pomy�la� nie bez ponurej satysfakcji�� w biegu prze�cign��em wszystkich. �aden z nich jeszcze nie wr�ci�. Pokaza�em im, na co mnie sta�.

W przeciwleg�ym ko�cu dormitorium skrzypn�y zawiasy drzwi, rozleg� si� �omot ci�kich bucior�w o nagie deski pod�ogi. Horace uni�s� si� na �okciu i j�kn�� bezg�o�nie.

Mi�dzy r�wniutkimi rz�dami idealnie pos�anych ��ek kroczyli ku niemu Bryn, Aida i Jerome. Byli to trzej uczniowie drugiego roku, kt�rzy najwyra�niej uznali za sw�j �yciowy cel, by przemieni� �ycie Horace�a w koszmar. Szybko zerwa� si� na r�wne nogi�� jednak nie do�� szybko.

��Kto ci pozwoli� wylegiwa� si� na ��ku?�� wrzasn�� Aida.�� A mo�e by�a ju� komenda �do ��ek�, a ja nic nie us�ysza�em?

Bryn i Jerome wyszczerzyli z�by w u�miechu. Bardzo przypad�a im do gustu niewybredna ironia Aldy. Jego docinki trudno by�o uzna� za oryginalne, lecz brak inwencji w dziedzinie doboru s��w ch�opak nadrabia� gro�nym tonem.

��Dwadzie�cia pompek!�� rozkaza� Bryn.�� Wykona�! Horace zawaha� si� przez moment. Tak naprawd� przerasta� wzrostem ich wszystkich. Gdyby dosz�o do b�jki, z pewno�ci� roz�o�y�by na �opatki ka�dego ze swych prze�ladowc�w. Tylko �e ich by�o trzech. Ponadto mieli za sob� tradycj�, si�gaj�c� niepami�tnych czas�w. Od zawsze uczniowie drugiego roku w ten w�a�nie spos�b traktowali pierwszoroczniak�w; ju� sobie wyobra�a�, jak wy�mialiby go koledzy z klasy, gdyby poskar�y� si� kt�remu� z nauczycieli. Nikt nie lubi maminsynk�w�� powiedzia� sobie w duchu, schylaj�c si�, by wykona� polecenie. Jednak Bryn spostrzeg� t� chwil� oci�gania, mo�e nawet b�ysk buntu w oczach ofiary.

��Trzydzie�ci pompek!�� wrzasn��.�� Natychmiast! Cho� jego musku�y buntowa�y si�, Horace wyci�gn�� si� jak d�ugi na pod�odze i zacz�� robi� pierwsz� pompk�. Natychmiast poczu� na plecach czyj�� stop� przygniataj�c� go do pod�ogi, z kt�rej pr�bowa� si� podnie�� na wyprostowanych ramionach.

��No, ruszaj si�, dzidziusiu!�� teraz odezwa� si� Jerome.�� W�� w to troch� wysi�ku!

Horace z najwy�szym trudem wyprostowa� wreszcie ramiona. Jerome opanowa� do perfekcji umiej�tno�� wywierania w�a�ciwego nacisku. Jeszcze troch�, a Horace w �adnym wypadku nie zdo�a�by si� d�wign�� z pod�ogi. Jednak gdy ch�opak zacz�� z powrotem opuszcza� si� ku ziemi, drugoroczny dalej przyciska� go stop�. W ten spos�b �wiczenie by�o jeszcze trudniejsze. Opuszczaj�c tu��w, musia� jednocze�nie stawia� op�r naciskowi z g�ry, w przeciwnym razie uderzy�by mocno o deski. Z g�uchym st�kni�ciem wykona� pierwsz� pompk� i zacz�� drug�.

��Nie p�acz, dzidziusiu!�� krzykn�� na niego Alda. Zainteresowa� si� teraz pos�aniem pierwszoroczniaka.�� Nie po�cieli�e� dzi� rano ��ka?�� wydar� si� na Horace�a, kt�ry, st�kaj�c pod naciskiem stopy Jerome�a, zdo�a� tylko wydusi� z siebie nieokre�lony j�k.�� Co takiego? Co?�� Alda schyli� si� tak nisko, �e jego twarz znalaz�a si� w odleg�o�ci zaledwie kilku centymetr�w od twarzy Horace�a.�� Co tam mamroczesz, dzidziusiu? M�w g�o�niej!

��Tak� prosz� pana�� wysapa� Horace. Aida z przes�dn� emfaz� pokr�ci� g�ow�.

��Chyba raczej �nie, prosz� pana�!�� rzek�, wyprostowuj�c si�.�� Patrzcie na jego wyrko. Wygl�da jak chlew!

Oczywi�cie, tam gdzie Horace upad� na ��ko, po�cie| by�a lekko zmi�ta. Wystarczy�oby jednak j� przyg�adzi�, �eby zn�w wygl�da�a porz�dnie. Rozradowany Bryn z�apa� w lot, o co chodzi�o Aldzie. Podszed� do ��ka i przewr�ci� je, zrzucaj�c materac, po�ciel oraz poduszki na ziemi�. Alda przy��czy� si� do niego, odrzucaj�c kopniakiem koc daleko przed siebie.

��Po�cielisz je na nowo!�� wrzasn��. Potem co� b�ysn�o w jego oku, podszed� do nast�pnego ��ka, i te� zrzuci� z niego po�ciel i materac.�� Po�cielisz je wszystkie jeszcze raz!�� krzykn��, zachwycony nowym pomys�em. Bryn, u�miechni�ty od ucha do ucha, pom�g� mu zrzuci� po�ciel ze wszystkich dwudziestu ��ek, rozwalaj�c koce, poduszki i materace po ca�ej sypialni. Horace, kt�ry wci�� wykonywa� swoje trzydzie�ci pompek, zazgrzyta� z�bami. Oczy piek�y go od zalewaj�cego je potu; przesta� widzie� wyra�nie.

��O, dzidziu� p�acze!�� us�ysza� zawodzenie Jerome�a.�� Id� do domciu i wyp�acz si� mamusi!

Z ca�ej si�y przycisn�� nog� plecy Horace�a, rozp�aszczaj�c go na pod�odze.

��Dziecko nie ma mamusi�� u�ali� si� Aida.�� Dziecko jest sierotk�. Mamusia uciek�a z marynarzem.

Jerome zn�w pochyli� si� nad nim.

��Naprawd�, dzidziusiu?�� sykn��.�� Mamusia zostawi�a ci�?

��Moja matka nie �yje�� warkn�� Horace. Rozgniewany, zacz�� si� podnosi�, ale stopa Jerome�a przycisn�a tym razem jego kark a� do pod�ogi. Horace da� za wygran�.

��Oj, oj, jakie to smutne�� stwierdzi� Aida, a dwaj pozostali wybuchn�li �miechem.�� A teraz posprz�taj ten chlew, bo inaczej znowu sobie pobiegasz.

Wyczerpany Horace le�a� jeszcze, gdy trzej prze�ladowcy wybiegali z pokoju, przewracaj�c po drodze szafki jego koleg�w i rozsypuj�c ich rzeczy. Zamkn�� oczy, do kt�rych wci�� wciska�y si� krople s�onego potu.

��Nienawidz� tego miejsca�� j�kn�� g�osem st�umionym przez nieoheblowane deski pod�ogi.

Czas, �eby� dowiedzia� si�, jakiej broni b�dziesz u�ywa栗 o�wiadczy� Halt.

Zjedli �niadanie na d�ugo przed wschodem s�o�ca, a potem m�czyzna poprowadzi� Willa do lasu. Szli przez oko�o p� godziny, po drodze zwiadowca pokazywa� Willowi, jak nale�y prze�lizgiwa� si� z jednej plamy cienia do drugiej, czyni�c przy tym mo�liwie najmniej ha�asu. W dziedzinie krycia si� Will radzi� sobie nie�le, co Halt zd��y� zauwa�y� ju� wcze�niej, musia� si� jednak jeszcze sporo nauczy�, by osi�gn�� poziom umiej�tno�ci godny zwiadowcy. Halt by� jednak zadowolony z czynionych przez niego post�p�w. Ch�opak rozwija� si� bardzo szybko�� zw�aszcza, kiedy chodzi�o o tego rodzaju umiej�tno�ci praktyczne.

Nieco inaczej rzecz si� mia�a, gdy przychodzi�o do zada� mniej ekscytuj�cych, takich jak odczytywanie lub rysowanie mapy. Will mia� sk�onno�� do pomijania szczeg��w, kt�re uwa�a� za nieistotne, a� w pewnej chwili, nie bez przek�su w g�osie, Halt u�wiadomi� mu:�� Je�eli kiedy� ci si� zdarzy, �e b�dziesz opracowywa� marszrut� dla ci�kiej kawalerii, informacja o tym, �e po drodze p�ynie strumie�, mo�e okaza� si� niepozbawiona znaczenia.

Teraz jednak zajmowali si� �wiczeniami praktycznymi. Gdy wyszli na polan�, Halt rzuci� na ziemi� niewielkie pod�u�ne zawini�tko, skryte dot�d pod jego p�aszczem.

Will spogl�da� na nie z pow�tpiewaniem. S�owo �bro� przywodzi�o mu na my�l miecze, topory bojowe i maczugi�� bro�, jak� walczyli rycerze. Na pierwszy rzut oka mo�na by�o si� zorientowa�, �e w tym pakunku nie by�o niczego takiego.

��Co to za bro�? Czy u�ywamy mieczy?�� spyta� Will, wci�� wpatruj�c si� w zawini�tko.

��Najwa�niejsz� broni� zwiadowcy jest tajemnica, cisza i umiej�tno�� krycia siꠗ o�wiadczy� sentencjonalnie Halt.�� Czasem jednak zawodz�, a w�wczas trzeba walczy�.

��I do tego s�u�� nam miecze?�� spyta� jeszcze raz Will z nadziej� w g�osie.

Halt przykl�kn��, by rozwin�� pakunek.

��Nie. Do tego s�u�y nam �uk�� oznajmi�, k�ad�c bro� u st�p Willa.

W pierwszej chwili ch�opak by� rozczarowany. Przecie� �uk to zwyk�a rzecz, ka�dy pos�uguje si� nim podczas polowania. �uk to raczej narz�dzie, nie bro�. Jako ma�e dziecko sam zrobi� ca�e mn�stwo �uk�w ze spr�ystych ga��zi. Halt milcza�, wi�c Will przyjrza� si� �ukowi dok�adniej. Dopiero teraz zauwa�y�, �e nie by�a to zwyk�a wygi�ta ga���.

Ten �uk nie przypomina� �adnego �uku, jaki Will dot�d widzia�. Jego ��czysko by�o zakrzywione, tak jak w innych �ukach, ale na ko�cach wygina�o si� w przeciwnym kierunku. Jak wi�kszo�� mieszka�c�w kr�lestwa Will przyzwyczajony by� do �uk�w prostych�� o d�ugim drzewcu i na ca�ej linii wygi�tym w t� sam� stron�.

��Trzymasz w r�ku �uk refleksyjny, tak to si� nazywa�� wyja�ni� Halt, widz�c jego zdumienie.�� Nie masz jeszcze do�� si�y, by upora� si� z pe�nowymiarowym �ukiem prostym, wi�c to podw�jne wygi�cie drzewca zapewni twoim strza�om dodatkow� moc i szybko��, przy stosunkowo niewielkim naci�gu. Nauczy�em si� sztuki sporz�dzania takich �uk�w od Temud�yn�w.

��Kim s� Temud�ynowie?�� Will spojrza� znad dziwnego �uku.

��To bardzo zawzi�ci wojownicy ze wschodu�� wyja�ni� Halt�� i przy tym prawdopodobnie najlepsi �ucznicy na �wiecie.

��Walczy�e� przeciwko nim, panie?

��Przeciwko� a potem przez jaki� czas razem z nimi, u ich boku�� odpar� Halt.�� Zadajesz zbyt wiele pyta�.

Teraz, gdy Will oswoi� si� ju� z dziwacznym kszta�tem �uku, dostrzeg�, �e jest to pi�knie wykonana bro�. ��czysko zrobione by�o z kilku warstw drewna sklejonego razem; ich s�oje bieg�y w r�nych kierunkach. Warstwy by�y r�nej grubo�ci, dzi�ki czemu uzyskano podw�jne zakrzywienie �uku. Jego dzia�anie polega�o na wsp�graniu przeciwstawnych si�, co umo�liwia�o precyzyjne wyginanie ��czyska.

��Mog� spr�bowa�?�� spyta� Will.

Halt skin�� g�ow�.

��Je�li uwa�asz, �e to dobry pomys�, prosz� bardzo.

Will si�gn�� po strza�� do ko�czanu, kt�ry znajdowa� si� w zawini�tku razem z �ukiem i za�o�y� j� na ci�ciw�. Naci�gn�� �uk kciukiem i palcem wskazuj�cym, celuj�c w pie� drzewa, znajduj�cy si� jakie� dwadzie�cia metr�w przed nim.

Aj!

Mocna ci�ciwa uderzy�a ca�ym rozp�dem w delikatn� sk�r� wewn�trznej cz�ci przedramienia. Zabola�o jak uderzenie biczem. Will krzykn�� g�o�no i upu�ci� �uk, jakby ten go parzy�.

Od razu na jego r�ce pojawi�a si� gruba pr�ga. Czerwona i bardzo bolesna. Will nie mia� poj�cia, gdzie podzia�a si� strza�a, zreszt� ma�o go to w tej chwili obchodzi�o.

��To boli!�� oznajmi�, spogl�daj�c z wyrzutem na zwiadowc�.

Halt wzruszy� ramionami.

��Jeste� w gor�cej wodzie k�pany, m�odzie�cze�� zauwa�y�.�� Mo�e to b�dzie dla ciebie nauczka, �eby nast�pnym razem wykaza� nieco cierpliwo�ci.

Si�gn�� do zawini�tka i wyci�gn�� z niego d�ugi r�kaw ze sztywnej sk�ry. Wsun�� go na lewe przedrami� Willa jako ochron� przed uderzeniem ci�ciwy. Dopiero teraz Will u�wiadomi� sobie, �e Halt zawsze mia� co� takiego na lewej r�ce, a jemu nigdy nie przysz�o do g�owy spyta�, do czego taki r�kaw s�u�y.

��Spr�buj jeszcze raz�� poleci� Halt.

Will wyj�� nast�pn� strza�� i za�o�y� j� na ci�ciw�. Mia� zn�w naci�gn�� �uk, gdy Halt go powstrzyma�.

��Nie tak, nie u�ywaj kciuka. Strza�a powinna znale�� si� mi�dzy pierwszym i drugim palcem� o, tak.

Pokaza� Willowi, w jaki spos�b trzeba zak�ada� wyci�cie w osadzie strza�y na ci�ciw�, potem, jak naci�ga� �uk trzema palcami, trzymaj�c strza�� mi�dzy palcem wskazuj�cym a serdecznym i w ko�cu, jak zwalnia� ci�ciw� podczas strza�u.

��No, lepiej�� stwierdzi�. Gdy Will przyni�s� wypuszoczon� strza��, Halt t�umaczy� dalej:�� Staraj si� u�ywa� tak�e mi�ni grzbietu, nie tylko ramion. Uczucie powinno by� takie, jakby� �ci�ga� �opatki do siebie�

Rzeczywi�cie, w ten spos�b �uk stawia� mniejszy op�r. Poza tym, �atwiej by�o z niego mierzy�.

Will strzeli� znowu. Tym razem pocisk przelecia� tu� obok drzewa, w kt�re celowa�.

��Musisz sporo po�wiczy栗 zauwa�y� Halt.�� Na razie go od��.

Ostro�nie i z uszanowaniem Will od�o�y� bro� na ziemi�. By� bardzo ciekaw, co jeszcze znajduje si� w zawini�tku Halta.

��To s� no�e zwiadowcy�� stwierdzi� Halt, podaj�c Willowi podw�jn� pochw�, tak� sam�, jak� nosi� u pasa przy lewym boku.

Will wzi�� j� do r�ki: no�e umieszczone by�y jeden nad drugim. Ten g�rny by� kr�tszy. Mia� grub�, solidn� r�koje�� zrobion� ze sk�rzanych, nachodz�cych na siebie kr��k�w. Mi�dzy g�owni� a r�koje�ci� znajdowa� si� mosi�ny jelec; g�owica r�wnie� by�a wykonana z mosi�dzu.

��Wyjmij go�� poleci� Halt�� ale uwa�aj, jest ostry.

Will wyci�gn�� kr�tszy n� z pochwy. Mia� on dziwny kszta�t; w�skie u nasady ostrze w trzech czwartych d�ugo�ci rozszerza�o si�, tak �e od strony g�owni n� by� ci�szy, a ko�czy�o si� ostrym czubkiem. Will popatrzy� ciekawie na Halta.

��To do rzucania�� wyja�ni� zwiadowca.�� G�ownia szeroka na ko�cu r�wnowa�y ci�ar r�koje�ci. Dzi�ki temu �atwiej jest trafi�. Patrz.

P�ynnym ruchem si�gn�� do pochwy wisz�cej u pasa, doby� no�a i rzuci� nim w pobliskie drzewo.

Ostrze z g�uchym �oskotem wbi�o si� w pie�. Will by� pe�en podziwu dla zr�czno�ci Halta i szybko�ci, z jak� wykona� ten rzut.

��Jak mo�na si� tego nauczy�?�� spyta�.

���wicz�c.

Da� Willowi znak, �eby obejrza� drugi n�.

Ten by� d�u�szy. R�koje�� wykonano w taki sam spos�b, jak w pierwszym no�u, podobnie jak kr�tki i solidny jelec. G�ownia by�a ci�ka i prosta, bardzo ostra po jednej stronie, ci�ka i gruba po drugiej.

��To na wypadek, gdyby nieprzyjaciel zdo�a� si� zbli�y栗 wyt�umaczy� Halt�� cho� o ile masz jako takie poj�cie o strzelaniu z �uku, nigdy do tego nie dojdzie. Ten n� r�wnie� nadaje si� do rzucania, a przy tym mo�esz za jego pomoc� sparowa� uderzenie miecza. Zosta� wykuty przez jednego z najlepszych kowali kr�lestwa. Dbaj o niego i pilnuj, �eby zawsze by� ostry.

��B�d� pilnowa��� zapewni� p�g�osem ucze�, przygl�daj�c si� z podziwem trzymanemu w r�ce no�owi.

��Jest bardzo podobny do no�y skandyjskich, tamtejsi �eglarze nazywaj� je �saksami�.

Will zmarszczy� brwi na d�wi�k nieznajomego sobie s�owa, wi�c Halt wyja�ni�:

��To po��czenie broni i narz�dzia w jednym, co� w rodzaju �eglarskiego tasaka i zarazem ci�kiego no�a. Miej jednak na uwadze�� doda��� �e pod wzgl�dem jako�ci stali nasz or� znacznie przewy�sza bro� skandyjsk�.

Will przyjrza� si� no�owi dok�adniej, zwracaj�c uwag� na b��kitnawy po�ysk klingi i wyczuwaj�c doskona�e wywa�enie broni. Sk�rzana ok�adzina r�koje�ci i mosi�ny jelec mog�y sprawi� wra�enie, i� jest to najzwyklejszy du�y n�, jakich wiele, ale gdy przyjrze� si� uwa�niej, wida� by�o, �e ma si� w r�ce bro� wyrafinowan�, o wiele subtelniejsz� od ci�kich mieczy noszonych przez wojownik�w zamku Redmont.

Halt pokaza� mu, jak przymocowa� podw�jn� pochw� do paska, �eby r�ka odruchowo trafia�a na r�koje�ci no�y.

��A teraz�� oznajmi��� musisz tylko nauczy� si� ich u�ywa�. Wiesz, co to znaczy, prawda?

Will skin�� g�ow�, szczerz�c z�by w u�miechu.

���wiczy�, �wiczy� i jeszcze raz �wiczy栗 stwierdzi�.

Sir Rodney opiera� si� o ogrodzenie z bali otaczaj�ce obszar �wicze� i przygl�da� si� nowym kadetom Szko�y Rycerskiej, wprawiaj�cym si� w sztuce fechtunku. W zamy�leniu drapa� si� po brodzie, obserwuj�c ka�dego z dwudziestu nowych rekrut�w, lecz za ka�dym razem wzrok jego powraca� do jednego z nich�� barczystego, wysokiego ch�opaka z sieroci�ca, kt�rego przyj�� na termin podczas ceremonii Wyboru. Przez chwil� nie m�g� sobie przypomnie� jego imienia. Horace. Tak, Horace.

�wiczenia odbywa�y si� wed�ug ustalonego schematu. Ka�dy z ch�opc�w, ubrany w kolczug� i he�m oraz uzbrojony w tarcz�, mia� za przeciwnika solidny drewniany s�up wysoko�ci cz�owieka, owini�ty s�om� i obity tward� sk�r�. W przekonaniu Rodneya �wiczenie szermierki mieczem nie mia�o sensu bez obci��enia w postaci tarczy, he�mu i zbroi, kt�re zawsze towarzyszy walcz�cym podczas bitwy. Uwa�a�, �e ch�opcy powinni od razu si� do niego przyzwyczai�, ucz�c si�, jak sobie radzi� z ograniczeniami ruchu powodowanymi przez te os�ony.

Poza kolcz� zbroj�, stalowym nakryciem g�owy i paw�em, ka�dy z �wicz�cych uzbrojony by� przede wszystkim w �wiczebny miecz pochodz�cy ze zbrojowni. By�a to bro� wykonana z drewna, nieprzypominaj�ce prawdziwego miecza, cho� mia�a podobn�, oprawion� w sk�r�, r�koje�� a tak�e jelec. W gruncie rzeczy by�y to d�ugie, p�askie deski z twardego, sezonowanego drewna, wa�y�y jednak tyle samo co bro� wykonana ze stali, cechowa�y si� te� wywa�eniem, jakie posiada�y prawdziwe miecze.

W miar� post�p�w w nauce adepci przechodzili p�niej do �wicze� ze stalowymi mieczami, cho� na razie mia�y one jeszcze g�ownie st�pione na czubku i kraw�dziach. P�ki co od tej chwili kadet�w dzieli�y jeszcze ca�e miesi�ce, podczas kt�rych nast�powa� odsiew kandydat�w nienadaj�cych si� do wojennego rzemios�a. Zazwyczaj oko�o jedna trzecia uczni�w Szko�y Rycerskiej odpada�a podczas kluczowych trzech miesi�cy morderczego treningu. Czasem postanawia� o tym sam ucze�; w innych przypadkach decyzj� podejmowa� kt�ry� z nauczycieli, a niekiedy nawet sam sir Rodney. Szko�a Rycerska rz�dzi�a si� w�asnymi, twardymi zasadami.

Dziedziniec �wiczebny rozbrzmiewa� g�uchym �omotem kij�w o grub�, sp�owia�a od s�o�ca i stwardnia�� od deszczu sk�r�. Sir Karel rzuca� komendy, kieruj�c ruchami swych podopiecznych.

Pi�ciu trzeciorocznych kadet�w, kt�rymi kierowa� sir Morto, asystuj�cy sir Karelowi w nadzorze nad drylem szermierczym, przechadza�o si� wzd�u� rz�d�w �wicz�cych, zwracaj�c uwag� na szczeg�y dotycz�ce podstawowych uderze� mieczem: czasem poprawiali nieprawid�owo wykonany ruch, innym razem korygowali k�t uderzenia lub zwracali kadetowi uwag�, �e trzyma tarcz� zbyt daleko od siebie podczas zadawania ciosu.

�wiczenia by�y nudne i monotonne, w dodatku popo�udniowe s�o�ce grza�o mocno. By�y to jednak �wiczenia niezb�dne, bowiem od prawid�owego opanowania podstawowych uderze� mog�o zale�e� �ycie lub �mier� ka�dego z tych ch�opak�w�� kiedy�, w przysz�o�ci. Teraz musieli je opanowa� do perfekcji, by wykonywa� ruchy instynktownie, bez zastanowienia.

Karel wykrzykiwa� komendy jednej z podstawowych sekwencji uderze�. Przygl�daj�c si� Horace�owi, Rodney zauwa�y�, �e od czasu do czasu ch�opak dodaje jeszcze jedno uderzenie, a pomimo to nie wypada z rytmu.

Karel rozpocz�� w�a�nie kolejny zestaw �wicze�; sir Rodney przygl�da� si� uwa�nie Horace�owi.

��Pchni�cie! Z boku! Z lewej! Z prawej! Z lewej zza g�owy!

Znowu! Gdy Kare� rzuci� komend� do ostatniego uderzenia, Horace wykona� je, lecz niemal natychmiast potem zada� jeszcze jedno, tym razem z tej samej strony, ale w bok wyimaginowanego przeciwnika, wykorzystawszy si�� odbicia drewnianego miecza od sk�rzanego manekina. Cios ten zadany by� z tak zdumiewaj�c� pr�dko�ci� i si��, �e w czasie prawdziwej walki by�by nie do obrony, zab�jczy dla potencjalnego przeciwnika, kt�ry �adn� miar� nie zd��y�by opu�ci� tarczy uniesionej dla os�ony przed poprzednim ciosem padaj�cym z g�ry. Kolejne uderzenie z boku trafi�oby go niechybnie w nieos�oni�te �ebra. Ju� kilka minut wcze�niej Rodney spostrzeg�, �e ten nowy ch�opak dodaje nadliczbowe uderzenia do rutynowej sekwencji. Po raz pierwszy zauwa�y� to k�tem oka. Jego uwag� przyci�gn�a jedynie minimalna zmiana rytmu, kt�ra wydarzy�a si� zbyt szybko, by j� odnotowa�.

��Spocznij!�� zawo�a� Kare�, a Rodney zauwa�y� co� jeszcze: bro� dzier�ona w d�oniach niemal wszystkich opad�a bezw�adnie ku ziemi, a odpoczywaj�cy kadeci stali na sztywnych nogach, bezmy�lnie czekaj�c na dalszy ci�g; tymczasem Horace zachowa� pozycj� gotowo�ci bojowej z czubkiem drewnianego miecza uniesionym nieco ponad po�ow� wysoko�ci swojego cia�a i przest�powa� z nogi na nog�, nie rozlu�niaj�c si�.

Najwyra�niej dodatkowe uderzenia Horace�a dostrzeg� kto� jeszcze. Sir Morton skin�� na jednego ze starszych uczni�w i zamieni� z nim kilka s��w, wskazuj�c przy tym r�k� w stron� Horace�a, kt�ry tego nie zauwa�y�, wci�� skoncentrowany na manekinie treningowym imituj�cym �wroga�. Wzdrygn�� si�, zaskoczony, gdy starszy kadet podszed� do niego.

��Ej, ty! Przy czternastym s�upie. Co ty sobie wyobra�asz?

Na twarzy Horace�a odmalowa�o si� zaskoczenie i zaniepokojenie. �aden pierwszoroczny rekrut nie lubi�, gdy kto� z instruktor�w lub ich asystent�w zwraca� na niego uwag�. Wszyscy a� nazbyt dobrze zdawali sobie spraw� z faktu, i� s� nieustannie obserwowani, a niejeden odpadnie w trakcie szkolenia.

��Tak, panie?�� spyta� niespokojnym g�osem, nie rozumiej�c, o co chodzi.

��Nie trzymasz si� sekwencji. Masz wykonywa� komendy sir Karela, zrozumiano?

Obserwuj�cy wszystko uwa�nie Rodney by� przekonany, �e zdumienie Horace�a jest jak najbardziej szczere. Ramiona ch�opaka poruszy�y si�, niemal nimi wzruszy�, ale oczywi�cie nie pozwoli� sobie na tak arogancki gest. Sta� teraz na baczno�� z mieczem opartym o prawe rami� i tarcz� w pozycji paradnej.

��Nie pojmuj�, panie��� odezwa� si� znowu. Starszy kadet zaczyna� si� ju� z�o�ci�. On sam nie zauwa�y� dodatkowych uderze� wykonywanych przez Horace�a i najwyra�niej uzna�, �e m�odszy ch�opak pewnie po prostu t�uk� mieczem na o�lep, byle jak. Podszed� bli�ej i wrzasn�� prosto w twarz Horace�a, o wiele zbyt g�o�no jak na tak ma�y dystans:

��Sir Karel wydaje komendy, a ty masz je wykonywa�! Co do joty! Zrozumiano?

��Ale� ja wykonywa�em komendy�� sprzeciwi� si� Horace, czerwony na twarzy jak burak. Wiedzia�, �e sp�r z instruktorem do niczego dobrego nie prowadzi, ale zarazem by� pewien, �e wykona� ka�de z uderze� zgodnie z komendami sir Karela.

Rodney zda� sobie spraw�, �e starszy ucze� znalaz� si� w niezr�cznej sytuacji. Tak naprawd� nie wiedzia�, na czym polega� b��d Horace�a. Najpro�ciej by�o pokry� swoje zmieszanie krzykiem i drwin�:

��Wszystko wykona�e� prawid�owo, tak? Co ty powiesz! No to mo�e powt�rz dla mnie ca�� sekwencj�. Kt�ra to by�a? Horace odpowiedzia� bez wahania:

��Sekwencja pi�ta, panie. Pchni�cie. Z boku. Z lewej. Z prawej. Z lewej zza g�owy.

Starszy kadet wyra�nie nie wiedzia�, jak si� zachowa�. S�dzi�, �e Horace po prostu si� zagapi� i m��ci� s�up treningowy bez �adnego porz�dku. Jednak, o ile dobrze sobie przypomina�, ch�opak powt�rzy� sekwencj� bez �adnego b��du. Tak przynajmniej s�dzi�. Sam ju� nie by� pewien, tymczasem m�odszy ucze� nie waha� si� ani przez chwil�. Teraz wszyscy uczniowie patrzyli w ich stron�, jak zawsze zadowoleni, gdy kto�, inny by� ganiony za niedopatrzenia, zdawa�o im si�, �e w ten spos�b przeoczone zostan� ich w�asne niedoci�gni�cia.

��Co tu si� dzieje, Paul?�� Sir Morton, asystent prowadz�cego zaj�cia Karela by� wyra�nie niezadowolony z powsta�ego zamieszania. Poleci� starszemu kadetowi, by udzieli� uczniowi reprymendy z powodu nieuwagi tamtego, nic wi�cej. Sprawa dawno powinna by� ju� za�atwiona. Tymczasem przerwa w zaj�ciach przeci�ga�a si�. Starszy kadet Paul wyprostowa� si� na baczno��.

��Panie, on twierdzi, �e wykona� ca�� sekwencjꠗ odpowiedzia�, k�ad�c nacisk na s�owo �twierdzi�. Horace ju� chcia� zaoponowa� i powt�rzy�, �e naprawd� wszystko wykona� wed�ug rozkaz�w, ale w ostatniej chwili rozmy�li� si� i zamkn�� usta.

��Chwileczk�.�� Paul i sir Morton odwr�cili si�, nieco zaskoczeni. Nikt z nich dot�d nie zauwa�y� sir Rodneya. Wszyscy w Szkole Rycerskiej bali si� go jak ognia, szczeg�lnie za� m�odsi uczniowie. Wszyscy stan�li na baczno��, nawet Morton wyprostowa� ramiona.

Horace, zdenerwowany, przygryz� warg�. Czu�, �e bardzo niewiele dzieli go od tego, by by� usuni�tym ze Szko�y Rycerskiej. Najpierw narazi� si� trzem kadetom z drugiego roku, kt�rzy bezustannie zatruwali mu �ycie. Teraz zupe�nie niepotrzebnie zwr�ci� na siebie uwag� starszego kadeta Paula i sir Mortona. No i w ko�cu samego Mistrza Sztuk Walki. Ma�o tego, nie mia� poj�cia, na czym polega� jego b��d. Pami�ta�, i to wyra�nie, �e ca�� sekwencj� wykona� dok�adnie wed�ug komend.

��Czy pami�tasz sekwencj�, kadecie Horace?�� spyta� Mistrz Rodney.

Kadet gorliwie skin�� g�ow�, a zdawszy sobie w nast�pnej chwili spraw�, �e nie jest to w�a�ciwy spos�b zwracania si� do prze�o�onego, odpowiedzia�:

��Tak, panie. To by�a pi�ta sekwencja, panie. Rodney odnotowa�, �e Horace po raz drugi wymieni� numer �wiczenia. Got�w by�by si� za�o�y�, �e �aden inny z uczni�w nie by�by w stanie okre�li�, kt�r� sekwencj� z podr�cznika walki na miecze w�a�nie wykona�. Co wi�cej, podejrzewa�, �e starsi kadeci r�wnie� mieliby z tym trudno�ci. Sir Morton chcia� co� powiedzie�, ale Rodney uni�s� d�o�, by go powstrzyma�.

��Powt�rz j� dla nas�� poleci�. W jego osch�ym g�osie nie by�o s�ycha� ani cienia zainteresowania, jakie wzbudzi� w nim ten rekrut. Wskaza� d�oni� s�up treningowy.

��Zajmij pozycj�. Wywo�uj komendy i wykonuj. Zaczynaj!

Horace wykona� sekwencj� bezb��dnie, wykrzykuj�c nazwy poszczeg�lnych uderze�.

��Pchni�cie! Z boku! Z lewej! Z prawej! Z lewej zza g�owy!

�wiczebny miecz wali� w sk�r� w doskona�ym rytmie, wszystkie uderzenia zosta�y wykonane bez zarzutu. Jednak tym razem�� jak zauwa�y� Rodney�� dodatkowego ciosu nie by�o. Horace nie wykona� owego szybkiego jak b�yskawica ci�cia z boku. Mistrz mia� wra�enie, �e wie, dlaczego. Tym razem Horace skupia� si� na prawid�owym wykonaniu �wiczenia, natomiast poprzednio dzia�a� instynktownie.

Sir Karel, zdziwiony interwencj� sir Rodneya w zwyk�e, rutynowe �wiczenia, podszed� ku nim wzd�u� szereg�w uczni�w czekaj�cych przy s�upach treningowych na dalszy ci�g zaj��. Jego brwi unios�y si� w niemym pytaniu, skierowanym do sir Rodneya. Jako cz�onek rycerskiej starszyzny m�g� sobie pozwoli� na tak� poufa�o�� w stosunku do dow�dcy. Mistrz Sztuk Walki zn�w uni�s� d�o�. Nie �yczy� sobie, by w tej chwili cokolwiek rozprasza�o uwag� Horace�a. Z drugiej jednak strony odpowiada�o mu, �e �wiadkiem tego, co�� by� tego pewien�� za chwil� si� wydarzy, b�dzie r�wnie� sir Karel.

��Jeszcze raz�� poleci� tym samym osch�ym g�osem i Horace zn�w wykona� ca�e �wiczenie. Gdy sko�czy�, g�os Rodneya zabrzmia� jak trza�niecie z bicza:�� Jeszcze raz!

I zn�w Horace wykona� pi�t� sekwencj�. Tym razem, gdy tylko sko�czy�, Rodney wykrzykn��:

��Trzecia sekwencja!

��Pchni�cie! Pchni�cie! Krok w ty�! Zas�ona! Wzi�� cios na tarcz�! Ci�cie z boku!�� wykrzykiwa� Horace, wykonuj�c jednocze�nie kolejne ruchy.

Teraz Rodney m�g� z bliska zobaczy�, z jak� lekko�ci� porusza si� ten ch�opak na ugi�tych nogach, jak sprawnie i nieomylnie dzia�a miecz w jego d�oniach. Nie zdaj�c sobie z tego sprawy, Horace wykona� t� sekwencj� niemal o po�ow� pr�dzej ni� pod komend� nauczyciela.

Kare� napotka� spojrzenie Rodneya i skin�� g�ow� z uznaniem. Rodney jednak jeszcze nie sko�czy�. Nim Horace zd��y� si� zastanowi�, zn�w kaza� mu powt�rzy� pi�t� sekwencj�.

��Pchni�cie! Z boku! Z lewej! Z prawej! Z lewej zza g�owy!

��Z lewej z boku!�� krzykn�� nagle sir Rodney i w tej samej chwili miecz Horace�a niemal sam z siebie wykona� to w�a�nie �mierciono�ne ci�cie.

Sir Rodney us�ysza� ciche okrzyki zdumienia, kt�re wydali Morton i Kare�. Obaj zdali sobie spraw� ze znaczenia tego, co w�a�nie ujrzeli. Starszy kadet Paul, jak si� zdawa�o, nie by� r�wnie spostrzegawczy. Dostrzeg� tylko tyle, �e ucze� wykona� dodatkowe polecenie ze strony Mistrza Sztuk Walki. Przy tym najwyra�niej wykona� je prawid�owo, z ca�� pewno�ci� mo�na by�o powiedzie�, �e wie, kt�ry koniec miecza do czego s�u�y. Jednak niczego wi�cej kadet ju� nie spostrzeg�.

��Spocznij!�� rozkaza� sir Rodney; tym razem Horace opu�ci� koniec miecza na ziemi�, opieraj�c d�o� o g�owic� r�koje�ci i stawiaj�c stop� za mieczem, w paradnej pozycji na �spocznij�.�� Powiedz mi, Horace�� spyta� bezbarwnym g�osem mistrz�� czy pami�tasz, �e zanim si� pojawi�em, doda�e� to ci�cie boczne, wykonuj�c pi�t� sekwencj�?

Horace zmarszczy� brwi, a potem jego oblicze rozja�ni�o si�: zaczyna� co� z tego wszystkiego rozumie�. Nie by� jeszcze pewien, ale teraz, skoro Mistrz Sztuk Walki mu to przypomnia�, uzmys�owi� sobie, �e mo�e rzeczywi�cie, w samej rzeczy dopu�ci� si� takiego wykroczenia.

��Eee� tak, panie. Tak mi si� zdaje. Prosz� o wybaczenie. To niechc�cy. Jako� tak� samo mi wysz�o.

Rodney rzuci� szybkie spojrzenie nauczycielom fechtunku. Widzia� po ich oczach, �e doskonale poj�li, co si� wydarzy�o. Skin�� w ich stron� g�ow�, bez s�owa nakazuj�c, by zachowali w tej sprawie milczenie�� przynajmniej p�ki co.

��No c�, nic si� nie sta�o. Ale odt�d pilnuj si� i wykonuj tylko takie uderzenia, do jakich sir Kare� wydaje komendy, dobrze?

Horace wypr�y� si� na baczno��.

��Tak jest, panie! Prosz� o wybaczenie�� doda�, zwracaj�c si� do sir Karela, kt�ry w odpowiedzi machn�� niedbale r�k�.

��Ju� dobrze. Tylko na przysz�o�� uwa�aj.�� Karel sk�oni� si� lekko sir Rodneyowi, wyczuwaj�c, �e mistrz zamierza ju� si� oddali�.�� Dzi�kuj�, sir. Czy mo�emy kontynuowa� zaj�cia?

Sir Rodney skin�� g�ow�.

��Tak, fechtmistrzu, prosz� sobie nie przeszkadza栗 zacz�� ju� odchodzi�, ale w nast�pnej chwili odwr�ci� si�, jakby co� sobie przypominaj�c, i doda� niedba�ym tonem:�� A przy okazji, czy zechcia�by� odwiedzi� mnie w mojej kwaterze po zako�czeniu dzisiejszych lekcji?

��Oczywi�cie, sir�� odpowiedzia� Karel, r�wnie� tonem pozbawionym jakichkolwiek emocji. By�o jasne, �e sir Rodney chce z nim om�wi� zjawisko, kt�rego by� �wiadkiem natomiast nie �yczy sobie, �eby Horace zda� sobie spraw� z jego zainteresowania.

Sir Rodney niespiesznym krokiem oddali� si� w swoj� stron�, czyli ku g��wnej siedzibie Szko�y Rycerskiej. Za sob� s�ysza� wpierw rozkazy wykrzykiwane przez Karela, a w nast�pnej chwili monotonne ��up, �up, �up-�up-�up� kij�w wal�cych o �wiczebne s�upy.

Halt przyjrza� si� tarczy, do kt�rej strzela� Will kiwn�� g�ow�.

��Ca�kiem nie�le�� stwierdzi�.�� Zdecydowanie strzelasz coraz lepiej.

Will nie m�g� powstrzyma� u�miechu. Ze strony Halta by�a to doprawdy niezwyk�a pochwa�a. Zwiadowca zauwa�y� zadowolenie ch�opca i natychmiast doda�:

��Je�li b�dziesz �wiczy��� to znaczy �wiczy� bardzo du�o�� by� mo�e uda ci si� osi�gn�� mierny poziom.

Will nie by� do ko�ca pewien, co znaczy s�owo �mierny�, ale chyba nie by�o to nic szczeg�lnego. U�miech znikn�� z jego twarzy, a Halt zmieni� temat:

��Do�� ju� na dzisiaj strzelania. Idziemy�� oznajmi� i ruszy� przed siebie w�sk� �cie�k� biegn�c� przez las.

��Idziemy? Ale dok�d?�� dopytywa� si� Will, prawie biegn�c, by dotrzyma� kroku zwiadowcy.

Halt spojrza� w g�r�, ku koronom drzew.

��Dlaczego ten ch�opak zadaje tak wiele pyta�?�� spyta�.

Rzecz jasna, �adne z drzew nie udzieli�o mu odpowiedzi.

Sam widzia�e�. Co o tym s�dzisz?�� spyta� sir Rodney Karel si�gn�� po stoj�cy na stole dzban i nala� sobie kolejny kufel piwa. Kwatera Rodneya urz�dzona by�a skromnie, wr�cz po sparta�sku, zw�aszcza je�li wzi�� pod uwag�, jak wysokie stanowisko zajmowa� na zamku. Mistrzowie Szk� Rycerskich w innych lennach korzystali ze swej pozycji i otaczali si� luksusem, jednak Rodney by� od tego jak najdalszy. W jego pokoju sta� tylko sosnowy st�, s�u��cy za biurko, wok� kt�rego ustawiono sze�� zwyk�ych, prostych krzese�.

Oczywi�cie, w rogu widnia� kominek, bo cho� Rodney by� zwolennikiem umiaru i prostoty, nie zamierza� si� umartwia�, a zimy w Zamku Redmont nie nale�a�y do �agodnych. Teraz jednak trwa�a pe�nia lata, tote� grube, kamienne �ciany zamkowych zabudowa� zapewnia�y przyjemny ch��d. Gdy nadchodzi�y mrozy, te same mury zatrzymywa�y ciep�o p�on�cego w kominku ognia. Okno z wykuszem wychodzi�o na plac �wiczebny Szko�y Rycerskiej. Naprzeciw niego znajdowa�y si� drzwi, zas�oni�te grub� kotar�, za kt�rymi mie�ci�a si� sypialnia Rodneya, a w niej proste, �o�nierskie ��ko i jeszcze kilka drewnianych mebli. Wystr�j wn�trza by� nieco bardziej wyszukany, gdy �y�a jeszcze jego �ona, Antoinette, lecz gdy umar�a kilka lat przed opisywanymi przez nas wypadkami, pokoje na nowo przybra�y sw�j kawalerski charakter i nie osta�o si� w nich nic, co s�u�y�oby tylko ozdobie, a nie mia�o u�ytecznego charakteru.

��Widzia�em�� przyzna� Karel.�� Nie jestem pewien, czy powinienem wierzy� w�asnym oczom, ale w rzeczy samej, widzia�em.

��Zaledwie raz�� zauwa�y� Rodney.�� Tymczasem on czyni� to po wielekro�, w dodatku przekonany jestem, �e nie zdawa� sobie z tego sprawy.

��R�wnie szybko, jak wtedy, gdy patrzy�em?�� spyta� Karel.

��Rzek�bym, �e szybciej�� odpar� Rodney.�� W��cza� do sekwencji dodatkowe uderzenie, nie wypadaj�c przy tym z rytmu.�� Zawaha� si� przez chwil�, a� wreszcie wypowiedzia� na g�os to, o czym obaj my�leli:�� Ten ch�opak to urodzony szermierz.

Karel w zamy�leniu przechyli� g�ow�. Widzia� to na w�asne oczy, nie by�o powodu si� spiera�. Skoro mistrz obserwowa� ch�opaka przez d�u�szy czas podczas �wicze�, z pewno�ci� nie rzuca� s��w na wiatr. Okre�lenie �urodzony szermierz� w j�zyku zawodowych �o�nierzy oznacza�o cz�owieka obdarzonego niezwykle rzadk� cech�, wyj�tkowym talentem. Dla takich ludzi sztuka fechtunku nabiera�a ca�kiem innych wymiar�w, staj�c si� nie tyle umiej�tno�ci�, co szczeg�lnym darem, instynktownym geniuszem.

Spo�r�d takich w�a�nie ludzi rekrutowali si� mistrzowie miecza. Do�wiadczeni wojownicy, jak sir Rodney czy sir Karel, nale�eli do wytrawnych szermierzy, jednak nie mogli r�wna� si� z maestri� fechtmistrza obdarzonego prawdziwym talentem, dla kt�rego bro� stanowi�a nie tylko przed�u�enie cia�a, ale r�wnie� nieod��czny element ja�ni. W r�ku kogo� takiego miecz osi�ga� doskona�� jedno�� oraz harmoni� z umys�em szermierza, poruszaj�c si� szybciej ni� �wiadoma my�l. Urodzeni fechtmistrze posiadali szczeg�ln� zdolno�� wyczucia rytmu i r�wnowagi, nieosi�galn� dla zwyk�ych �miertelnik�w.

Sprawia�o to, �e na nauczycielach, odpowiedzialnych za ich wyszkolenie, spoczywa�a szczeg�lna odpowiedzialno��. Naturalne uzdolnienia tego typu nale�a�o troskliwie piel�gnowa� i rozwija�, a s�u�y� temu specjalny, d�ugoterminowy program �wicze�, dzi�ki kt�remu wojownik, z natury ju� dysponuj�cy ogromnymi mo�liwo�ciami, m�g� przekszta�ci� ten potencja� w niezr�wnane mistrzostwo.

��Czy na pewno?�� spyta� wreszcie Karel Rodneya, kt�ry wygl�da� przez okno, przywo�uj�c w pami�ci szybkie jak b�yskawica dodatkowe uderzenia, wykonywane przez ch�opca.

��Jestem pewien�� odpar� mistrz bez chwili namys�u.

��Musimy powiedzie� Wallace�owi, �e od nast�pnego semestru b�dzie mia� nowego ucznia.

Wallace by� g��wnym nauczycielem szermierki w Szkole Rycerskiej Zamku Redmont i to jemu w udziale przypada�a odpowiedzialno�� ostatecznego szlifowania podstawowych umiej�tno�ci wpajanych przez Karela i innych. Gdy za� trafia� si� wyj�tkowo uzdolniony ucze� a Hora-ce niew�tpliwie do takowych nale�a��� udziela� mu w�wczas prywatnych lekcji zaawansowanych technik szermierczych. Karel w zamy�leniu przygryz� doln� warg�, rozmy�laj�c nad s�owami sir Rodneya.

��Nie wcze�niej?�� zdziwi� si�. Od nast�pnego semestru dzieli�o ich jeszcze niemal trzy miesi�ce.�� Przecie� m�g�by zacz�� ju� teraz. Z tego, co widzia�em, podstawy opanowa� do perfekcji.

Jednak Rodney potrz�sn�� g�ow�.

��Nie poznali�my jeszcze tak naprawd� jego charakteru�� stwierdzi�.�� Zdaje si�, �e to ch�opak do rzeczy, ale nigdy nic nie wiadomo. Je�li mia�oby si� okaza�, �e z jakich� wzgl�d�w nie kwalifikuje si� do dalszej nauki, nie chcia�bym, �eby posiad� umiej�tno�ci, jakie mo�e naby� u Wallace�a.

Po namy�le Karel musia� zgodzi� si� z prze�o�onym. W istocie, Horace m�g� zosta� usuni�ty z grona uczni�w z takiej czy innej przyczyny. W�wczas m�g�by stanowi� nie lada k�opot, o ile nie niebezpiecze�stwo zw�aszcza, je�li b�dzie mia� ju� wst�pne kwalifikacje zaawansowanego szermierza. Uczniowie usuni�ci ze szko�y cz�sto �ywili siln� uraz�

��S�usznie powiadacie, panie�� zgodzi� si� Karel. Dopi� resztki piwa dwoma szybkimi �ykami, odstawi� kufel na st� i wsta�.�� C�, na mnie ju� czas. Mam kilka raport�w do napisania.

��A kto nie ma?�� rzek� z niejakim rozdra�nieniem w g�osie sir Rodney; obaj przyjaciele wymienili gorzkie u�miechy.�� Nigdy bym si� nie spodziewa�, �e prowadzenie Szko�y Rycerskiej wymaga a� tyle papierkowej roboty�� stwierdzi�, a Karel �achn�� si�.

��Czasem wydaje mi si�, �e powinni�my zapomnie� o szkoleniu rycerskim, wystarczy przecie� cisn�� wszystkimi tymi papierami w nieprzyjaciela, a nigdy si� spod nich nie wygrzebie.

Zasalutowa� niedbale�� dotykaj�c tylko jednym palcem czo�a; mi�dzy tak dobrymi przyjaci�mi s�u�bowe formalno�ci by�y zb�dne. Odwr�ci� si� i ruszy� ku drzwiom. Zatrzyma� si� jednak, bo Rodney na zako�czenie wymiany zda� doda� jeszcze:

��Miej ch�opaka na oku�� poleci��� ale nie pozw�l, �eby si� zorientowa�.

��Jasne�� zgodzi� si� Karel.�� P�ki co, nie chcemy, �eby uwa�a� si� za kogo� wyj�tkowego.

Przeprowad� go kawa�ek�� poleci� Halt. Kud�aty kucyk spogl�da� na Willa bystrymi oczami.

��Chod��� powiedzia� Will i poci�gn�� za lejce. Wyrwij natychmiast zapar� si� przednimi nogami i nie ruszy� si� z miejsca. Will poci�gn�� mocniej, u�ywaj�c ca�ego ci�aru cia�a, by zmusi� upartego konika do ruchu.

Stary Bob zanosi� si� od �miechu.

��Przecie� on jest silniejszy od ciebie!�� zauwa�y�. Will poczu�, �e czerwieni si� ze wstydu. Poci�gn�� mocniej. Wyrwij zastrzyg� tylko uszami i ani drgn��. Nie spos�b by�o go zmusi�, by uczyni� cho�by krok.

��Nie patrz na niego�� poradzi� spokojnym g�osem Halt.�� Trzymaj lin� w r�ce i id� do przodu. P�jdzie za tob�.

Will odwr�ci� si� plecami do Wyrwija i ruszy� przed siebie, mocno trzymaj�c lin�. Konik od razu podrepta� za nim. Will spojrza� na Halta z u�miechem. Zwiadowca wskaza� ruchem g�owy ogrodzenie po przeciwleg�ej stronie wybiegu. Will spojrza� tam i ujrza� niewielkie siod�o przewieszone przez g�rn� belk�.

��Osiod�aj go�� rzek� zwiadowca.

Wyrwij potulnie potruchta� za Willem. Ch�opiec przywi�za� wodze do ogrodzenia i umie�ci� siod�o na grzbiecie kucyka. Pochyli� si�, by zapi�� pasy siod�a pod brzuchem wierzchowca.

��Zaci�gnij popr�gi mocno i starannie!�� poradzi� Stary Bob.

Gdy siod�o by�o ju� umocowane na swoim miejscu, Will spojrza� z wyczekiwaniem na Halta.

��Czy mog� si� na nim przejecha�?�� spyta�. Zwiadowca w zamy�leniu pog�adzi� si� po brodzie, po czym odpowiedzia�:

��Je�li uwa�asz, �e to dobry pomys�, spr�buj.

Will zawaha� si� przez moment. To zdanie co� mu przypomina�o, jednak nie m�g� si� doczeka�, by si��� na ko�skim grzbiecie i niecierpliwo�� wzi�a g�r� nad ostro�no�ci�. Wsun�� stop� w strzemiono i zr�cznie przerzuci� ci�ar cia�a nad grzbietem konika. Wyrwij sta� bez ruchu.

��Naprz�d!�� zawo�a� Will, uderzaj�c pi�tami w jego boki.

Jeszcze przez chwil� nic si� nie dzia�o. A potem Will poczu�, jak przez ca�e cia�o konika przebieg�o co� na kszta�t dr�enia.

Nagle Wyrwij wygi�� grzbiet w �uk i skoczy� w powietrze odrywaj�c si� od ziemi wszystkimi czterema kopytami jednocze�nie. Nast�pnie skr�ci� si� gwa�townie na bok, wyl�dowa� na przednich nogach, a tylnymi wierzgn�� gwa�townie w stron� nieba. Will przelecia� nad uszami kucyka, wykona� salto w powietrzu i waln�� plecami o ziemi�. Podni�s� si� z trudem, rozmasowuj�c obola�y grzbiet.

Wyrwij sta� opodal z postawionymi uszami i przygl�da� mu si� z �yczliwym zaciekawieniem.

Ej�e, co ci strzeli�o do g�owy, �eby wyprawia� takie g�upoty?�� zdawa�y si� m�wi� jego oczy.

Stary Bob opiera� si� o ogrodzenie i �mia� si�, wielce uradowany. Will popatrzy� na Halta.

��Co zrobi�em �le?�� spyta�. Halt przeszed� pod belkami ogrodzenia i zbli�y� si� do miejsca, gdzie sta� Wyrwij, przygl�daj�cy si� im obu z wyczekiwaniem. Zwiadowca poda� wodze Willowi i po�o�y� r�k� na jego ramieniu.

��Nic, o ile mia�by� do czynienia ze zwyk�ym koniem�� powiedzia�.�� Tylko �e Wyrwij zosta� wyszkolony jako ko� zwiadowcy�

��Co za r�nica?�� przerwa� Will, kt�remu jeszcze nie min�a z�o��. Halt uni�s� d�o�, by go uciszy�.

��R�nica polega na tym, �e ka�dego konia zwiadowcy trzeba spyta� o zgod�, nim wsi�dzie si� na jego grzbiet po raz pierwszy�� wyja�ni� Halt.�� W ten w�a�nie spos�b zosta�y wyszkolone i dzi�ki temu w�a�nie nie mo�na �adnego z nich ukra��.

Will podrapa� si� po g�owie.

��Nigdy nie s�ysza�em o czym� takim!�� stwierdzi�. Stary Bob u�miechn�� si�, podchodz�c do nich.

��O tym s�ysza� ma�o kto�� zauwa�y�.�� Dlatego nikt nie kradnie zwiadowcom koni.

��No dobrze�� rzek� Will�� a co trzeba powiedzie� do konia zwiadowcy, nim si� wsi�dzie na jego grzbiet?

Halt wzruszy� ramionami.

��Ka�dy z nich reaguje na inne has�o�� wskaza� wi�kszego z wierzchowc�w.�� Na przyk�ad m�j, nim pozwoli si� dosi���, musi us�ysze� s�owa �permettez-moi�.

��Permettez-moi?�� powt�rzy� Will niczym echo.�� Co to za dziwne s�owa?

��To po gallijsku, znaczy �pozw�l mi�. Wiesz, jego przodkowie pochodz� z Galii�� wyja�ni� Halt.�� Jak brzmi has�o dla tu obecnego Wyrwija?�� spyta�, zwracaj�c si� do Starego Boba.

Bob przetar� oczy, udaj�c, �e nie mo�e sobie przypomnie�. Nast�pnie na jego twarzy zago�ci� u�miech.

��Ach, tak, ju� pami�tam!�� zawo�a�.�� Nim wsi�dzie si� na jego grzbiet, trzeba go spyta� nast�puj�cymi s�owy: �czy mo�na?�.

��Czy mo�na?�� powt�rzy� Will, a Bob potrz�sn�� g�ow�.

��Nie m�w tego do mnie, m�odzie�cze! Szepnij te s�owa do ko�skiego ucha!

Will czu� si� troch� niepewnie i obawia� si� odrobin�, �e tamci dwaj �artuj� sobie z niego, ale podszed� do Wyrwija i cichym g�osem szepn�� mu do ucha:

��Czy mo�na?

Wyrwij zar�a� cicho. Will zerkn�� ku m�czyznom; Bob skin�� zach�caj�co g�ow�.

��Dalej, wsiadaj! Teraz Wyrwij nic ci nie zrobi.

Will bardzo ostro�nie usadowi� si� na kud�atym grzbiecie kucyka. Ci�gle jeszcze czu� w plecach skutki poprzedniej pr�by. Siedzia� przez chwil�, ale nic si� nie wydarzy�o. Uderzy� wi�c lekko pi�tami w �ebra Wyrwija.

��Naprz�d, koniku�� powiedzia� cicho.

Wyrwij zastrzyg� uszami i ruszy� przed siebie, cz�api�c niespiesznie.

Nadal maj�c si� na baczno�ci, Will pozwoli� mu obej�� wybieg raz i drugi, potem zn�w uderzy� pi�tami. Wyrwij przeszed� w trucht. Will unosi� si� i opada� w strzemionach zgodnie z rytmem ko�skich ruch�w.

Halt z uznaniem pokiwa� g�ow�. Ch�opak jakby urodzi� si� w siodle.

Zwiadowca rozwi�za� kr�tki sznur, s�u��cy za zamkni�cie, i otworzy� bram� na o�cie�.

��Zabierz go na przeja�d�kꠗ zawo�a��� i przekonaj si�, na co naprawd� go sta�!

Will pos�usznie skierowa� konika ku bramie, a gdy wyje�d�ali na otwart� przestrze�, raz jeszcze uderzy� pi�tami. Natychmiast poczu�, jak mi�nie wierzchowca spi�y si� i Wyrwij niemal z miejsca ruszy� szybkim galopem.

Wiatr �wista� Willowi w uszach; pochyli� si� nad szyj� konika, by sk�oni� go do jeszcze szybszego biegu. Rzeczywi�cie, Wyrwij zastrzyg� tylko uszami i pogna� z jeszcze wi�ksz� pr�dko�ci�.

Konik p�dzi� niczym wiatr. Jego kr�tkie nogi porusza�y si� w takim tempie, �e kto� spogl�daj�cy z boku m�g�by uzna�, i� kucyk nie ma czterech ko�czyn, lecz co najmniej szesna�cie. Zbli�ali si� do granicy lasu. Will nie bardzo wiedzia�, jak konik zareaguje, ale lekko poci�gn�� wodze z lewej strony.

Wyrwij natychmiast skr�ci� w lewo, drzewa znalaz�y si� po ich prawej stronie; Will nadal �ci�ga� nieco wodze, a� Wyrwij ca�kowicie zawr�ci�, p�dz�c teraz z powrotem ku wybiegowi. Will a� zach�ysn�� si� z wra�enia, gdy zobaczy�, jak bardzo si� od niego oddalili. Halt i Stary Bob wygl�dali teraz jak male�kie figurynki. Jednak ich postacie ros�y z ka�d� sekund�, gdy Wyrwij zbli�a� si� ku nim frun�� ponad g�st� traw�.

Nagle Will ujrza�, �e na drodze konika le�y pot�ny zwalony pie�, jednak nim zd��y� poczyni� jakikolwiek wysi�ek, by go omin��, Wyrwij zebra� si� w sobie, spi�� i przeskoczy� przeszkod�. Will wyda� g�o�ny okrzyk, a konik zar�a� kr�tko w odpowiedzi.

Znajdowali si� ju� niemal u bramy wybiegu, tote� Will poci�gn�� lekko za wodze. Wyrwij w tej samej chwili zwolni� do cwa�u, potem do truchtu, a wreszcie do zwyk�ego chodu, a� zatrzyma� si� tu� przy boku Halta. Potrz�sn�� kud�atym �bem i zn�w zar�a�. Will pochyli� si� i poklepa� kucyka po szyi.

��Jest �wietny!�� rzek� bez tchu.�� Szybki jak wiatr! Halt powa�nie pokiwa� g�ow�.

��Mo�e nie a� tak szybki�� zauwa�y��� ale biega� potrafi, to pewne.�� Odwr�ci� si� ku treserowi.�� Nie�le si� spisa�e�, stary.

Stary Bob przekrzywi� g�ow� i teraz on poklepa� konika po szyi. Od najm�odszych lat zajmowa� si� hodowl�, szkoleniem i przygotowywaniem koni dla zwiadowc�w, ten za� zalicza� si� do najlepszych okaz�w, z jakimi mia� do czynienia.

��Potrafi utrzyma� takie tempo przez ca�y dzie� zapewni�, dumny ze swego podopiecznego.�� T�uste konie bojowe padn� i ju� nigdy nie wstan�, a ten b�dzie bieg� i bieg�. Trzeba te� przyzna�, �e ten m�odzik �wietnie si� trzyma w siodle, nieprawda�, zwiadowco? Halt pog�adzi� si� po brodzie.

��Owszem, ca�kiem zno�nie�� przyzna�. Bob by� oburzony.

��Zno�nie? Trudno ci� zadowoli�, panie! Ch�opak radzi� sobie doskonale, sam widzia�e� ten skok!�� Starzec zerkn�� na Willa, siedz�cego okrakiem w siodle i pu�ci� do niego oko.�� W dodatku nie szarpa� za wodze, jak niekt�rzy. Nie porani delikatnego ko�skiego pyska.

Na d�wi�k pochwa�, wyg�aszanych przez starego koniarza, Will rozpromieni� si�. Rzuci� okiem na Haka, ale zwiadowca jak zawsze mia� grobow� min�.

On nigdy si� nie u�miecha�� pomy�la� Will. Ju� mia� zsi���, gdy nagle co� sobie u�wiadomi�.

��Czy powinienem co� mu powiedzie�, zanim zejd� na ziemi�?

Bob za�mia� si� g�o�no.

��Nie, m�odzie�cze. Starczy, �e powiedzia�e� raz, a m�ody Wyrwij nigdy nie zapomni�� o ile to ty b�dziesz go dosiada�.

Will zeskoczy� z siod�a. Stan�� obok konika, kt�ry przyja�nie musn�� wilgotnym pyskiem jego d�o�. Will zerkn�� w stron� kosza z jab�kami.

��Mog� mu da� jeszcze jedno?�� upewni� si�.

��Jedno, nie wi�cej�� zgodzi� si� Halt.�� Nie mo�na przesadzi�, bo je�eli b�dziesz go karmi� bez przerwy, zrobi si� zbyt gruby, �eby biega�.

Wyrwij parskn�� g�o�no. Najwyra�niej mia� inne zdanie ni� Halt co do tego, ile jab�ek dziennie mo�e zje�� ko� w jego wieku.

Reszt� dnia Will sp�dzi�, wys�uchuj�c porad Starego Boba na temat techniki je�dzieckiej oraz ucz�c si�, w jaki spos�b nale�y dba� o siod�o i uprz��, jak je reperowa�, a tak�e jak trzeba opiekowa� si� ma�ym konikiem.

Szczotkowa� i rozczesywa� sier�� zwierz�cia, a� zacz�a l�ni�, a Wyrwijowi najwyra�niej te zabiegi przypad�y do gustu. Wreszcie by� ju� tak zm�czony, a jego ramiona tak obola�e od wysi�ku, �e przysiad� na beli s�omy. Rzecz jasna, w tej w�a�nie chwili do stajni wkroczy� Halt.

��Nie ma czasu, �eby si� obija栗 stwierdzi�.�� Pora nam rusza�, je�li mamy znale�� si� w domu przed noc�.

I nie m�wi�c wi�cej ani s�owa, przerzuci� siod�o przez grzbiet swojego wierzchowca. Will nawet nie pr�bowa� oponowa� i twierdzi�, �e wcale nie �obija� si�. Po pierwsze wiedzia�, �e na nic si� to nie zda, a po drugie cieszy� si� na my�l o je�dzie konno wzd�u� skraju lasu. Najwyra�niej oba konie ju� na sta�e mia�y im towarzyszy�. Teraz zda� sobie spraw�, �e ko� Halta z pewno�ci� przez wi�kszo�� czasu zamieszkiwa� niewielk� stajenk� przylegaj�c� do jego domu i zwiadowca czeka� tylko, a� Will sprawdzi si� jako je�dziec i udowodni, �e ma w�a�ciwe podej�cie do swego przysz�ego wierzchowca, by odebra� oba konie ze stajni Starego Boba.

Przez ca�� drog� zwierz�ta od czasu do czasu r�a�y do siebie, przemierzaj�c truchtem mroczny, zielony las, ca�kiem jakby prowadzi�y mi�dzy sob� jak�� interesuj�c� rozmow�. Willa z�era�a ciekawo�� i mia� ochot� zada� zwiadowcy par� pyta�, stara� si� jednak wystrzega� zbytniej gadatliwo�ci. A jednak nie m�g� wytrzyma�.

��Halt?�� spyta� ostro�nie.

M�czyzna mrukn�� co� pod nosem. Will uzna� to za znak, �e mo�e m�wi� dalej.

��Jak si� nazywa tw�j ko�?�� zagai� ch�opak.

Halt zerkn�� ku niemu. Jego wierzchowiec by� nieco wi�kszy od Wyrwij a, cho� w �adnym razie nie dor�wnywa� wzrostem wielkim bojowym rumakom ze stajni barona.

��Abelard, jak mi si� zdaje.

��Abelard?�� powt�rzy� Will.�� A c� to za imi�?

��Gallijskie�� rzek� zwiadowca, najwyra�niej ucinaj�c rozmow� na ten temat.

Przez kilka mil jechali w milczeniu. S�o�ce chyli�o si� ku zachodowi, cienie drzew sta�y si� d�ugie, wyci�gni�te, �ciel�c si� u ich st�p. Will przyjrza� si� cieniowi Wyrwij a: mia� niezwykle d�ugie nogi i �miesznie kar�owaty tu��w. Ch�opiec przez moment zamierza� zwr�ci� na to uwag� Halta, natychmiast jednak z tego zrezygnowa�; przecie� tak banalna obserwacja nie zrobi�aby na zwiadowcy �adnego wra�enia. Zamiast tego postanowi� zebra� si� na odwag� i zada� kolejne pytanie, kt�re nurtowa�o go ju� od wielu dni.

��Halt?�� odezwa� si� raz jeszcze. Zwiadowca westchn��.

��Co znowu?�� ton jego g�osu zdecydowanie nie brzmia� zach�caj�co. Will jednak nie dawa� za wygran�.

��Pami�tasz, opowiada�e� mi kiedy�, jak zwiadowca przyczyni� si� do zwyci�stwa nad Morgarathem?

��Yhm�� mrukn�� Halt.

��Chcia�bym wiedzie�, jak ten zwiadowca mia� na imi�?�� spyta� ch�opak.

��Imiona s� niewa�ne�� stwierdzi� Halt.�� Naprawd�, nie pami�tam.

��Czy to by�e� ty?�� Will by� pewien, �e tak. Halt zn�w obdarzy� go tym pozbawionym wyrazu, ponurym spojrzeniem.

��M�wi� ci, �e imiona s� bez znaczenia�� powt�rzy�. Przez chwil� panowa�o milczenie, a potem zwiadowca doda�:�� A wiesz, co tak naprawd� si� liczy?

Will potrz�sn�� g�ow�.

��Teraz liczy si� kolacja!�� oznajmi� m�czyzna.�� A je�li si� nie pospieszymy, to przyjedziemy do domu za p�no.

Uderzy� pi�tami w boki Abelarda i ko� wystrzeli� przed siebie niczym strza�a z �uku Halta, w ci�gu kilku sekund pozostawiaj�c Willa i Wyrwija daleko w tyle.

Gdy tylko Will och�on�� z zaskoczenia, p�dzi� ju� na grzbiecie Wyrwija ich �ladem.

��Pr�dzej, pr�dzej!�� pogania� kucyka.�� Poka� im, na co ci� sta�!

Will przeciska� si� przez t�um na grzbiecie swego kucyka. Ludzie zgromadzili si�, by korzysta� z uciech weso�ego miasteczka, jakie roz�o�y�o si� pod murami zamku. Zdawa�o si�, �e przybyli wszyscy mieszka�cy wioski i zamku, tote� Will musia� uwa�a�, �eby Wyrwij nie nast�pi� komu� na stop�.

Nasta� w�a�nie Dzie� Plon�w, �wi�to obchodzone po zako�czeniu �niw, gdy zbo�e zosta�o ju� zebrane z p�l, a zapasy na d�ugie zimowe miesi�ce zwiezione do spichlerzy. Poddani barona mieli za sob� wiele dni ci�kiej pracy, teraz wi�c nale�a�o im si� nieco rozrywki i wypoczynku. Tradycyjnie, jak co roku o tej porze, do zamku przybywali, rozstawiaj�c swe stoiska i namioty, po�ykacze ognia, �onglerzy, pie�niarze i bajarze. Na niekt�rych straganach mo�na by�o powalczy� o nagrody; aby je zdoby�, nale�a�o mi�kk� sk�rzan� pi�eczk� trafi� w piramid� ustawion� z kawa�k�w drewna w kszta�cie butelek lub zarzuci� obr�cz na drewnian� skrzynk�. Will podejrzewa� niekiedy, �e skrzynki te by�y akurat o niezb�dn� odrobin� wi�ksze ni� obr�cze. Nie widzia� bowiem nigdy, by ktokolwiek wygra� jak�� nagrod�. Wszystko to jednak by�a tylko zabawa, za kt�r� zreszt� baron p�aci� z w�asnej kiesy.

P�ki co, uwag� Willa zaprz�ta�o co� innego ni� atrakcje oferowane na straganach. Na to b�dzie mia� czas p�niej. W tej chwili udawa� si� na spotkanie swych towarzyszy z sieroci�ca.

Zgodnie z tradycj� wszyscy mistrzowie z okazji Dnia Plon�w dawali wolne swoim czeladnikom, cho� nie brali oni bezpo�redniego udzia�u w pracach polowych. Will ju� od dobrych kilku tygodni zastanawia� si�, czy Halt zastosuje si� do tego zwyczaju. Zwiadowca na og� lekcewa�y� tradycj� i robi� wszystko po swojemu. Jednak dwa dni przed nadej�ciem �wi�ta w�tpliwo�ci ch�opca zosta�y rozwiane: Halt mrukn�� niech�tnie, �e je�li chce, mo�e mie� dzie� wolny, dodaj�c przy tym, �e najpewniej w ci�gu tego jednego dnia zapomni wszystko, czego nauczy� si� podczas minionych trzech miesi�cy.

A by�y to miesi�ce nieustaj�cych �wicze� w strzelaniu z �uku i pos�ugiwaniu si� otrzymanymi od Halta no�ami. Trzy miesi�ce skradania si� po chaszczach wok� zamku, przemykania cichaczem od jednej kryj�wki do drugiej i starania si�, by podczas �wicze� nie dojrza�y go sokole oczy Halta. Przez ca�y ten czas doskonali� te� sztuk� je�dzieck� i opiekowa� si� Wyrwijem, z kt�rym zaprzyja�ni� si� serdecznie.

Teraz, gdy o tym rozmy�la�, w�a�nie t� cz�� swych zaj�� uzna� za najprzyjemniejsz�.

Po raz pierwszy od trzech miesi�cy mia� chwil� wytchnienia, cho� my�l o tym, �e spotka r�wnie� Horace�a, troch� psu�a mu t� przyjemno��. Jednak kto wie�� pomy�la��� mo�e tych kilka miesi�cy intensywnego szkolenia rycerskiego zmieni�o cho� troch� napastliwy charakter Horace�a?

Pomys� spotkania wyszed� od Jenny, kt�ra obieca�a im wszystkim �wie�e babeczki bakaliowe z kruchego ciasta, upieczone w zamkowej kuchni. Zd��y�a ju� sta� si� ulubienic� Mistrza Chubba, kt�ry wychwala� jej umiej�tno�ci wobec ka�dego, kto chcia� s�ucha栗 podkre�laj�c oczywi�cie przy tym niezwykle istotn� rol� swych bezcennych rad.

Na my�l o ciasteczkach Willowi zaburcza�o w brzuchu. By� g�odny, bo specjalnie zrezygnowa� ze �niadania, �eby zostawi� sobie miejsce na obiecane przysmaki. Ciasteczka Jenny cieszy�y si� ju� w Zamku Redmont niema�� s�aw�.

Pojawi� si� w um�wionym miejscu przed czasem, nikogo z koleg�w jeszcze nie by�o. Zaprowadzi� Wyrwija w cie� jab�onki. Konik zadar� �eb, spogl�daj�c �akomie na jab�ka, znajduj�ce si� daleko poza jego zasi�giem. Will u�miechn�� si� na ten widok i czym pr�dzej wdrapa� si� po pniu drzewa, zerwa� jab�ko i poda� je swemu ulubie�cowi.

��Wi�cej nie dostaniesz�� oznajmi�.�� Znasz opini� Halta na temat ob�erania si�, prawda?

Wyrwij potrz�sn�� niecierpliwie g�ow�. Akurat pod tym wzgl�dem jego zdanie r�ni�o si� zasadniczo od przekona� zwiadowcy. Will rozejrza� si�. Nikogo z koleg�w nie by�o jeszcze wida�, tote� siad� w cieniu drzewa opieraj�c si� plecami o s�katy pie�.

��Ej�e, przecie� to m�ody Will, nieprawda�?�� odezwa� si� tubalny g�os.

Will czym pr�dzej zerwa� si� na r�wne nogi i uni�s� d�o� do czo�a w powitalnym, pe�nym szacunku ge�cie. Oto z zamy�lenia wyrwa� go baron Arald we w�asnej osobie, dosiadaj�cy wielkiego bojowego konia, a towarzyszy�o mu kilku wysokich rang� rycerzy.

��Tak, panie�� odezwa� si� Will g�osem nieco dr��cym ze zdenerwowania. Nie by� przyzwyczajony do rozm�w z dostojnym wielmo��.�� Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Plon�w, panie.

Baron skin�� g�ow� w podzi�kowaniu i pochyli� si� w siodle, ale rozmawiaj�c z nim, Will i tak musia� mocno zadziera� g�ow� do g�ry.

��Musz� przyzna�, m�odzie�cze, �e ledwo ci� wida栗 stwierdzi� baron.�� Czy Halt ju� zacz�� uczy� ci� swoich sztuczek, czy to tylko ten szary p�aszcz?

Will okryty by� peleryn� w szare i zielone plamy, kt�r� dosta� kilka tygodni wcze�niej od Halta. Zwiadowca pokaza� Willowi, jak dzi�ki temu strojowi mo�na �atwiej wtopi� si� w otoczenie. Mi�dzy innymi, w�a�nie dzi�ki takiemu maskowaniu�� jak stwierdzi��� zwiadowcy mog� porusza� si� niepostrze�enie.

��Raczej p�aszcz, panie�� odpowiedzia� Will baronowi.�� Halt nazywa to kamufla�em.�� Baron skin�� g�ow�, najwyra�niej okre�lenie to nie by�o mu obce, cho� Will us�ysza� je po raz pierwszy bardzo niedawno.

��Tylko �eby� go nie wykorzystywa� do niecnych cel�w, takich jak podbieranie ciastek z kuchni!�� pouczy� go z �artobliw� surowo�ci�, na co Will gorliwie pokr�ci� g�ow�.

��O nie, panie!�� odpar� natychmiast.�� Halt powiedzia�, �e je�li jeszcze raz zrobi� co� podobnego, to tak skroi mi ty��� urwa� i przest�pi� z nogi na nog� w zak�opotaniu. Nagle u�wiadomi� sobie, �e s�owo �ty�ek� nie jest najw�a�ciwszym okre�leniem w konwersacji z tak dostojn� osob� jak baron.

Wielmo�a jednak skin�� tylko g�ow�, staraj�c si� powstrzyma� u�miech.

��Nie w�tpi�, nie w�tpiꠗ rzek�.�� A tak w og�le, jak dogadujesz si� z Haltem? Podoba ci si� nauka u zwiadowcy?

Will milcza� przez chwil�. Tak naprawd� nie mia� dot�d czasu si� nad tym zastanowi�. Wci�� zaj�ty by� uczeniem si� czego� nowego, �wiczeniami �uczniczymi, rzucaniem no�em i opiek� nad Wyrwijem. Po raz pierwszy od trzech miesi�cy nie mia� mn�stwa pilnych zaj�� i m�g� sobie pozwoli� na chwil� refleksji.

��Chyba tak�� powiedzia� z wahaniem.�� Tylko��� umilk�, a baron popatrzy� na niego uwa�niej.

��Tylko co?�� ponagli�.

Will zn�w przest�pi� z jednej stopy na drug�, po raz niewiadomo kt�ry przeklinaj�c sw� niewyparzon� g�b�, kt�ra wci�� stawia�a go w tak k�opotliwych sytuacjach. Jakim� sposobem s�owa same wymyka�y mu si� z ust, nim zdo�a� si� porz�dnie zastanowi�, czy chcia� je wypowiedzie�, czy raczej wr�cz przeciwnie.

��No� tylko �e Halt nigdy si� nie u�miecha�� wyb�ka�.�� Wszystko traktuje tak strasznie powa�nie.

Mia� wra�enie, �e baron zn�w przygryza w�sy.

��No c󿠗 rzek� feuda��� by� zwiadowc� to rzecz powa�na, temu si� nie da zaprzeczy�. Jestem pewien, �e Halt da� ci to ju� do zrozumienia.

��O tak, i to wiele razy, panie.�� Tym razem baron nie zdo�a� ju� zachowa� nale�ytej powagi.

��S�uchaj go wi�c uwa�nie, m�odzie�cze�� poleci� ch�opakowi.�� Nabywasz niezwykle wa�nych umiej�tno�ci.

��Tak, panie.�� Will z pewnym zdziwieniem zda� sobie spraw�, �e naprawd� zgadza si� ze s�owami barona. Tymczasem wielmo�a si�gn�� po wodze. Nagle Willa co� tkn�o; nim baron Arald zd��y� odjecha�, ch�opak post�pi� krok do przodu.�� Prosz� o wybaczenie, panie��� odezwa� si� niepewnym g�osem. Baron zn�w odwr�ci� si� w jego stron�.

��Tak?

��Panie, pami�tasz ten dzie�, gdy nasze wojska pokona�y Morgaratha?

Jowialne oblicze barona Aralda zachmurzy�o si� nieco. Zmarszczy� brwi.

��Niepr�dko o tym zapomn�, ch�opcze�� zapewni�.�� Czemu pytasz?

��Panie, od Halta dowiedzia�em si�, �e jeden ze zwiadowc�w przeprowadzi� kawaleri� tajnym brodem na Slipsunder, dzi�ki czemu rycerze mogli zaatakowa� ty�y wroga�

��To prawda�� stwierdzi� Arald.

��Chcia�bym wiedzie�, panie, jakie imi� nosi� ten zwiadowca?�� doko�czy� Will jednym tchem, czuj�c, jak si� czerwieni, zawstydzony w�asn� �mia�o�ci�.

��Halt ci tego nie wyjawi�?�� zdziwi� si� baron. Will roz�o�y� r�ce.

��Powiedzia� tylko, �e imiona nie s� wa�ne. �e wa�na jest kolacja, a imiona nie.

��Ty jednak jeste� innego zdania i nie zadowala ci� odpowied� twojego mistrza, co?�� Baron jakby nachmurzy� si� znowu. Will prze�kn�� nerwowo �lin�.

��Ja my�l�, �e to by� w�a�nie Halt, panie�� stwierdzi�.�� Zastanawia�em si�, dlaczego nie zosta� jako� udekorowany czy uhonorowany za swoje dokonania.

Baron zamy�li� si� na moment, nim powiedzia�:

��C�, masz s�uszno�栗 oznajmi�.�� To by� Halt. A ja chcia�em go wynagrodzi�, ale on si� na to nie zgodzi�. Powiedzia�, �e to nie przystoi zwiadowcy.

��Ale��� zacz�� Will, nic nie pojmuj�c, lecz baron uni�s� d�o�, by mu przerwa�.

��Wy, zwiadowcy, rz�dzicie si� w�asnymi prawami i obyczajami. Nie w�tpi�, �e pozna�e� ju� wiele z nich. Nie wszyscy potrafi� to zrozumie�. P�ki co, s�uchaj uwa�nie s��w Halta i post�puj tak jak on, a czeka ci� chlubna przysz�o��.

��Tak, panie�� Will zn�w zasalutowa�, a baron uderzy� lekko wodzami szyj� swego konia, zwracaj�c go w stron� weso�ego miasteczka.

��No, starczy tego�� stwierdzi�.�� Nie mo�emy tak gaw�dzi� przez ca�y dzie�. Musz� wybra� si� na jarmark. Mo�e w tym roku uda mi si� wreszcie zarzuci� t� przekl�t� obr�cz na kt�r�� z tych przekl�tych skrzynek!

Jego rumak post�pi� kilka krok�w, ale najwyra�niej nagle baronowi przysz�o co� do g�owy, wi�c powstrzyma� go jeszcze na chwil�.

��Ch�opcze!�� rzuci� przez rami�.

��Tak, panie?

��Nie m�w Haltowi, �e dowiedzia�e� si� ode mnie, kto poprowadzi� wtedy kawaleri�. Nie chc�, �eby si� na mnie obrazi�.

��Tak, panie�� u�miechn�� si� Will. Wielmo�a odjecha�, a ch�opak zn�w usiad� i czeka� na swych przyjaci�.

Jenny, Alyss i George pojawili si� wkr�tce potem. Zgodnie z obietnic�, Jenny przynios�a zawini�te w czerwon� szmatk� �wie�o upieczone przez siebie ciasteczka. Roz�o�y�a je starannie na ziemi pod jab�oni�, pozostali za� zgromadzili si� wok� niej. Nawet Alyss, zawsze tak pe�na godno�ci i dystyngowana, nie mog�a si� doczeka�, by skosztowa� s�ynnego arcydzie�a Jenny.

��Zaczynajmy!�� zawo�a� George.�� Umieram z g�odu!

��Powinni�my zaczeka� na Horace�a�� zaoponowa�a Jenny, rozgl�daj�c si� dooko�a. Jednak rycerskiego czeladnika nie by�o wida� w t�umie.

��Daj spok�j�� upiera� si� George.�� Przez ca�y ranek harowa�em jak w� nad petycj� do barona, co� mi si� nale�y od �ycia!

Alyss westchn�a ci�ko, unosz�c oczy ku niebu.

��Mo�e rzeczywi�cie powinni�my zacz�栗 zauwa�y�a.�� W przeciwnym razie us�yszymy wyw�d prawny, a to zajmie nam ca�y dzie�. Przecie� mo�emy od�o�y� porcj� dla Horace�a.

Will przys�uchiwa� si� tej wymianie zda� z u�miechem. George by� teraz innym cz�owiekiem. Zupe�nie nie przypomina� ju� tego onie�mielonego ch�opaka, kt�ry j�ka� si� podczas ceremonii Wyboru. Najwyra�niej Szko�a Skryb�w dobrze mu s�u�y�a.

Jenny wydzieli�a ka�demu z przyjaci� po dwie babeczki, odk�adaj�c te� dwie dla Horace�a.

��W takim razie zaczynajmy�� zarz�dzi�a. Pozostali �apczywie rzucili si� na ciasteczka i wkr�tce rozleg� si� zgodny ch�r pochwa�. Reputacja Jenny by�a jak najbardziej uzasadniona.

��Oto, drodzy pa�stwo�� oznajmi� George, wstawszy i roz�o�ywszy ramiona niczym podczas przemowy s�dowej�� oto mamy przed sob� co� wi�cej ni�li tylko babeczki, Wysoka �awo. Zwa� to cudo zwyk�ym wypiekiem by�oby pomy�k� s�dow�, istn� obraz� sprawiedliwo�ci!

��Dawno mu si� tak zrobi�o?�� spyta� Will. Alyss u�miechn�a si�.

��Po kilku miesi�cach szk�ki prawniczej wszyscy robi� si� tacy. Ostatnimi czasy g��wny problem zwi�zany z Georgem polega na tym, �eby go jako� uciszy�.

��Daj spok�j, George�� Jenny zaczerwieni�a si�, ale wida� by�o, �e pochwa�y sprawia�y jej przyjemno��.�� Zg�upia�e� do reszty.

��To mo�liwe, pi�kna panno. Jednak to w�a�nie za spraw� szlachetnej magii tego oto dzie�a sztuki m�j umys� uleg� zm�ceniu. To nie ciastko, lecz symfonia!

Uni�s� pozosta�� po��wk� babeczki w �artobliwym toa�cie.

��Uczcijmy wi�c, panie i panowie, t� wypiekan� symfoni�!

Alyss i Will rado�nie przy��czyli si� do toastu George�a, a potem wszyscy czworo wybuchn�li �miechem.

Niestety, w�a�nie w tym momencie pojawi� si� Horace. On jeden z nich wszystkich czu� si� ca�kowicie zgn�biony sw� now� sytuacj�. Nie sz�o tu jedynie o ci�k� prac� i tward� dyscyplinꠗ tego si� spodziewa� i w normalnych okoliczno�ciach nie by�oby to dla niego obci��eniem ponad si�y. Jednak pr�cz tego sta� si� ofiar� bezustannych prze�ladowa� ze strony Bryna, Aldy i Jerome�a, przez co jego �ycie przemieni�o si� w koszmar. Kadeci z drugiego roku nie poprzestawali na pastwieniu si� nad Horace�em w dzie�, budzili go o najrozmaitszych porach nocy i zmuszali do spe�niania najbardziej upokarzaj�cych i wyczerpuj�cych polece�.

Niewyspanie i bezustanny l�k�� nigdy bowiem nie wiedzia�, czy w nast�pnej chwili nie pojawi� si� jego prze�ladowcy�� przyczyni�y si� do tego, �e jeszcze bardziej opu�ci� si� w nauce. Inni pierwszoroczniacy zdawali sobie spraw�, �e je�li oka�� mu cho� cie� sympatii, mog� tak jak on sta� si� ofiar�, tote� trzymali si� od ch�opca z daleka, a on czu� si� ca�kowicie osamotniony. Wymarzona Szko�a Rycerska okaza�a si� dla niego przedsionkiem piek�a. Nienawidzi� jej, ale nie widzia� �adnego sposobu, kt�ry pozwoli�by mu uwolni� si� od cierpie�, a zarazem wyj�� z sytuacji bez uszczerbku na honorze.

A teraz, gdy wreszcie mia� jeden dzie� wolny od restrykcji i napi�� panuj�cych w szkole, gdy przyby� na spotkanie ze swoimi dawnymi towarzyszami z przytu�ku, zasta� ich ju� podczas uczty, bawi�cych si� w najlepsze. Urazi�o go, �e nawet na niego nie zaczekali. Nie mia� poj�cia, �e Jenny od�o�y�a dla niego porcj� ciastek. Pomy�la�, �e wszystko zosta�o ju� zjedzone i to w�a�nie jej wina, �e o nim nie pomy�la�a. By�o to tym bole�niejsze, �e ze wszystkich czworga towarzyszy Jenny by�a niu w jaki� spos�b najbli�sza. Zawsze by�a radosna, przyjazna, zawsze gotowa wys�ucha� cudzych zwierze�. U�wiadomi� sobie, �e to w�a�nie z ni� najbardziej chcia� si� spotka�, a teraz poczu� si� przez ni� podle zdradzony.

W og�le mia� tendencj�, by raczej �le my�le� o bli�nich. Alyss zawsze si� wywy�sza�a�� tak mu si� przynajmniej zdawa�o�� a Will dra�ni� si� z nim, a potem ucieka� na drzewo, gdzie Horace nie m�g� go dopa��. Nie pami�ta� ju�, bo nie chcia� pami�ta�, jak ci�gn�� Willa za ucho albo trzyma� jego g�ow� pod pach� tak d�ugo, a� mniejszy i s�abszy ch�opak nie krzykn��, �e si� poddaje.

Na George�a nigdy nie zwraca� wi�kszej uwagi. Chu-dzielec, kt�ry siedzia� z nosem w ksi��kach, by� w oczach Horace�a postaci� ca�kiem bezbarwn� i nudn�. A teraz, prosz�: robi� z siebie b�azna przed nimi wszystkimi, oni za� zajadali si� ciastkami, nic dla niego nie zostawiwszy. � Nagle poczu�, �e nienawidzi ich wszystkich.

��No, �adnie to tak?�� spyta� z gorycz� w g�osie. Odwr�cili si� ku niemu, �miech zamar� na ich twarzach. Jenny odezwa�a si� pierwsza:

��Horace! Jeste� wreszcie!�� ucieszy�a si� i ju� chcia�a podbiec do nowo przyby�ego, ale powstrzyma� j� jego odpychaj�cy wyraz twarzy.

��Wreszcie?�� powt�rzy�.�� Sp�ni�em si� ledwie par� minut, a ju� jest �wreszcie�? Widz�, �e ze�arli�cie wszystkie ciastka.

By�o to wyj�tkowo niesprawiedliwe wobec biednej Jenny. Jak wi�kszo�� kucharzy, kiedy przyrz�dzi�a jaki� przysmak, ma�o interesowa�o j� samo jedzenie; najwi�ksz� rado�� sprawia�o jej przygl�danie si�, jak jej wytworami delektuj� si� inni�� i oczywi�cie wys�uchiwanie pochwa�. Tak wi�c nie tkn�a jeszcze ani jednego ze swych ciasteczek. Odkry�a serwetk� i pokaza�a mu dwa czekaj�ce na niego przysmaki.

Nie, nie�� rzek�a pr�dko.�� Zosta�y jeszcze dla ciebie, zobacz!

Jednak nagromadzony gniew i uraza nie pozwala�y Horace�owi my�le� ani m�wi� racjonalnie.

��No c󿠗 stwierdzi� z przek�sem�� mo�e powinienem przyj�� troch� p�niej, to zd��yliby�cie zje�� i te.

��Horace!�� do oczu Jenny nap�yn�y �zy. Nie mia�a poj�cia, co si� z nim dzieje. Wiedzia�a tylko, �e przez swoje d�sy Horace zaraz zepsuje ca�e spotkanie.

George post�pi� krok w stron� Horace�a, przygl�daj�c mu si� ciekawie. Wysoki, szczup�y ch�opak przechyli� g�ow� na bok, aby lepiej widzie� rycerskiego czeladnika�� jakby by� to jaki� dziwaczny okaz lub przedstawiony s�dowi dow�d rzeczowy.

��Nie musisz by� taki niemi�y�� zwr�ci� mu uwag�. Horace jednak nie zamierza� wys�uchiwa� niczyich poucze�. Gniewnie odepchn�� koleg�.

��Odczep siꠗ warkn��.�� I pilnuj si�, kiedy m�wisz do wojownika.

��Jeszcze nie jeste� wojownikiem�� wypomnia� mu Will.�� Jeste� uczniem, tak samo jak my wszyscy.

Jenny da�a mu znak, �eby da� spok�j i nie pogarsza� sytuacji. Horace, kt�ry w�a�nie posila� si� zostawionymi dla niego ciastkami, z wolna podni�s� g�ow�. Uwa�nie zmierzy� Willa od st�p do g��w.

��Oho!�� stwierdzi�.�� Widz�, �e jest z nami ten lebiega, ucze� szpiega!�� popatrzy� po innych, by sprawdzi�, czy �miej� si� z jego dowcipu. Najwyra�niej jednak nikogo to nie rozbawi�o, co wprawi�o Horace�a w jeszcze bardziej napastliwy nastr�j.�� Uczysz si� u Halta, jak podgl�da� wszystkich i donosi�, no nie?�� Nie czekaj�c na odpowied�, Horace podszed� do Willa i uj�� w palce po�� jego peleryny.�� A to co za szmata? Zabrak�o wam farby, �eby pomalowa� j� na jeden kolor?

��To p�aszcz zwiadowcy�� wyja�ni� spokojnie Will, powstrzymuj�c wzbieraj�cy w nim gniew.

Horace parskn�� pogardliwie, wpychaj�c p� babeczki do ust i rozsypuj�c okruszki.

��Przesta� by� taki niemi�y�� powt�rzy� George. Horace poczerwienia� na twarzy i odwr�ci� si� do ucznia Szko�y Skryb�w.

��Pilnuj swego j�zyka, ma�y!�� wrzasn��.�� Rozmawiasz z rycerzem!

��Z czeladnikiem, kt�ry mo�e kiedy� zostanie rycerzem�� poprawi� go zn�w Will, k�ad�c nacisk na s�owo �czeladnik�.

Horace poczerwienia� jeszcze bardziej i rzuci� mu w�ciek�e spojrzenie. Will spi�� si� w sobie, czuj�c, �e zaraz zostanie zaatakowany. Jednak co� w oczach Willa i jego zdecydowana postawa powstrzyma�y Horace�a. Will nigdy dot�d nie zachowywa� si� tak wyzywaj�co. W przesz�o�ci, kiedy mu grozi�, widzia� w jego oczach tylko strach. Natomiast teraz dostrzeg� determinacj� i pewno�� siebie, co zbi�o go z tropu.

Tak wi�c zamiast tego zaj�� si� Georgem. Pchn�� go mocno w pier�.

��Tu masz co� niemi�ego!�� rzuci�, gdy wysoki chudzielec zachwia� si� i zacz�� m��ci� ramionami powietrze, pr�buj�c odzyska� r�wnowag�. Przy okazji musn�� r�k� Wyrwij a. Wystraszony konik, kt�ry dot�d spokojnie skuba� traw�, wspi�� si� na tylne nogi, naci�gaj�c wodze.

��Spokojnie, Wyrwij�� powiedzia� Will, a kucyk natychmiast przesta� wierzga�. Teraz jednak uwag� Horace^ przyku�o zwierz�, kt�rego dot�d nie zauwa�y�. Podszed� do konika i przyjrza� si� jego kud�atej postaci.

��A to co znowu?�� spyta� z udawanym niedowierzaniem.�� Kto tu przyprowadzi� to wielkie, brzydkie psi-sko?

Will zacisn�� pi�ci.

��To m�j ko� wyja�ni� spokojnie. M�g� znie�� docinki Horace�a dotycz�ce swojej osoby, ale nie zamierza� pozwoli�, by ten osi�ek obra�a� jego ulubie�ca.

Horace rykn�� �miechem.

��To ma by� ko�? To nie jest �aden ko�! W naszej szkole je�dzimy na prawdziwych koniach, nie jakich� kud�atych kundlach! W dodatku co� mi si� zdaje, �e przyda�oby si� go porz�dnie wyk�pa�!�� zmarszczy� nos, udaj�c, �e obw�chuje Wyrwija.

Zwierzak spojrza� z ukosa na Willa. Co to za prostak?�� pyta�y jego oczy. W�wczas Will, starannie pilnuj�c si� by na jego twarzy nie pojawi� si� z�o�liwy u�miech stwierdzi� niedba�ym tonem:

��To jest ko� zwiadowcy. Tylko zwiadowca mo�e go dosi���.

Horace zn�w wybuchn�� g�o�nym �miechem.

��Moja babka mog�aby dosi��� tego pokurcza!

��Mo�e by mog�a, kto wie?�� zgodzi� si� Will.�� Ale za�o�� si�, �e ty nie dasz rady.

Nim zd��y� wypowiedzie� te s�owa, Horace ju� odwi�zywa� wodze. Wyrwij popatrzy� na Willa i ch�opiec przysi�g�by, �e konik nieznacznie skin�� g�ow�.

Horace bez trudu wskoczy� na grzbiet Wyrwija. Kucyk ani drgn��.

���atwizna!�� napuszy� si� Horace, a potem uderzy� pi�tami w bogi Wyrwija.�� Rusz si�, piesku! Pobiegamy sobie.

Will dostrzeg�, jak wszystkie mi�nie tu�owia i n�g Wyrwija spinaj� si�, a w nast�pnej sekundzie kucyk wyskoczy� w powietrze na wszystkich czterech nogach, skr�ci� si� gwa�townie, opad� na przednie kopyta i wyrzuci� zad w powietrze.

Przez kilka chwil Horace unosi� si� w powietrzu niczym ptak. Wyl�dowa� z g�o�nym �oskotem na plecach, wzbijaj�c chmur� kurzu. George i Alyss z niedowierzaniem, ale i zachwytem, przygl�dali si�, jak oszo�omiony i zaskoczony osi�ek pr�buje doj�� do siebie. Jenny w pierwszym odruchu chcia�a podej�� i sprawdzi�, czy nic mu si� nie sta�o, ale zatrzyma�a si� w p� kroku, zagryzaj�c usta. Horace sam si� prosi� o to, co go spotka�o�� pomy�la�a.

By� mo�e istnia� jeszcze cie�, malutki cie� szansy, �e na tym si� sko�czy. Jednak Will nie m�g� powstrzyma� pokusy, by mie� ostatnie s�owo.

��Mo�e powiniene� poprosi� swoj� babk� o kilka lekcji jazdy konnej�� zaproponowa� z kamienn� twarz�. George i Alyss zdo�ali zachowa� powag�, ale Jenny niestety zachichota�a, nim zd��y�a si� opanowa�.

W jednej chwili Horace zerwa� si� na nogi z twarz� pociemnia�� od gniewu. Rozejrza� si� szybko dooko�a, ujrza� le��c� na ziemi od�aman� ga��� jab�oni, chwyci� j� i uni�s� nad g�ow�, rzucaj�c si� w kierunku Wyrwija.

��Ja ci poka��, przekl�ta bestio!�� wrzasn�� w�ciekle i wymierzy� pot�ny cios. Konik odskoczy� na bok, unikaj�c uderzenia, a nim Horace zdo�a� zn�w unie�� ga���, Will skoczy� na niego.

Wyl�dowa� na plecach Horace�a z takim impetem, �e obaj run�li na ziemi�. Tarzali si� przez chwil�, mocuj�c si� ze sob�. Wyrwij, widz�c swego pana w niebezpiecze�stwie, r�a� nerwowo i wspina� si� na zadnie nogi.

Wal�c na o�lep, Horace w pewnym momencie trafi� Willa w ucho. Zaraz potem Willowi uda�o si� oswobodzi� praw� r�k� i z ca�ej si�y waln�� Horace�a w nos.

Po twarzy wi�kszego z ch�opc�w pociek�a krew. Trzy miesi�ce treningu u Halta sprawi�y, �e mi�nie Willa stwardnia�y i nabra�y krzepy. Jednak i Horace przez ten czas nie pr�nowa�. Waln�� przeciwnika w brzuch tak pot�nie, �e Will straci� oddech i st�kn�� g�ucho.

Horace d�wign�� si� w�wczas na nogi, ale Will ruchem wyuczonym od Halta podci�� go, wi�c przysz�y rycerz zn�w run�� na ziemi�.

�Zawsze uderzaj pierwszy��� t� zasad� Halt wbija� mu do g�owy podczas d�ugich godzin sp�dzonych na �wiczeniu walki wr�cz. Tote� gdy tamten zn�w wyl�dowa� na plecach, Will rzuci� si� na niego, pr�buj�c przygwo�dzi� jego ramiona kolanami.

Jednak w�wczas poczu�, �e kto� �elazn� r�k� chwyta go za ko�nierz i unosi w powietrze, niczym ryb� z�owion� na haczyk, nie zwa�aj�c na jego wyrywanie si� i protesty.

��Co tu si� dzieje, wy �obuzy?�� rozleg� si� dono�ny, gniewny g�os ko�o jego ucha.

Will wykr�ci� g�ow� i zorientowa� si�, �e rozdzieli� ich sam sir Rodney, Mistrz Szko�y Rycerskiej. Ros�y wojownik by� najwyra�niej bardzo zagniewany. Horace d�wign�� si� i stan�� na baczno��. Sir Rodney pu�ci� ko�nierz Willa; ucze� zwiadowcy upad� na ziemi� jak worek kartofli. W nast�pnej chwili tak�e i on stan�� wyprostowany.

��Dwaj czeladnicy�� zagrzmia� sir Rodney�� kt�rzy t�uk� si� jak najgorsza ho�ota i psuj� �wi�to! Co gorsza, jeden z nich to ucze� mojej szko�y!

Will i Horace stali ze wzrokiem wbitym w ziemi�.

��No, m�w, Horace. Co tu si� wyprawia?

Horace przest�pi� z nogi na nog� i poczerwienia�. Nie odpowiedzia�, wi�c sir Rodney zwr�ci� si� do Willa.

��W takim razie ty mi powiedz, czeladniku zwiadowcy! O co wam posz�o?

Will zawaha� si�.

��Pobili�my si� i tyle, panie�� wymamrota�.

��To sam widz�!�� krzykn�� Rodney.�� Nie jestem a� takim durniem!

Czeka� jeszcze przez chwil�, my�l�c, �e kt�ry� z ch�opc�w co� powie na swoje wyt�umaczenie. Jednak obaj milczeli. Sir Rodney westchn�� ci�ko. Ech, ci ch�opcy, je�li nie pl�cz� si� pod nogami, to si� bij�. A jak si� nie bij�, to albo kradn�, albo co� psuj�.

��No, dobra�� odezwa� si� wreszcie.�� Koniec b�jki, podajcie sobie r�ce na zgod�.

Zawiesi� g�os, a poniewa� �aden z ch�opc�w nie ruszy� si�, rykn�� g�osem, jakiego u�ywa� wydaj�c komendy na placu �wiczebnym:

��WYKONA�!

Will i Horace niech�tnie podali sobie d�onie. Jednak gdy Will spojrza� w oczy Horace�a, poj��, �e jego przeciwnik wcale nie uwa�a sprawy za za�atwion�.

Sko�czymy innym razem�� m�wi�o gniewnie spojrzenie Horace�a.

Kiedy tylko zechcesz�� odpowiedzia�y mu oczy ucznia zwiadowcy.

Gdy Will i Halt wracali st�pa z lasu, pola pokryte by�y grub� warstw� pierwszego tej zimy �niegu.

Min�o sze�� tygodni od konfrontacji podczas Dnia Plon�w, a sp�r z Horacem nadal pozosta� nierozstrzygni�ty. Po prostu nie nadarzy�a si� po temu okazja, obaj mieli mn�stwo zaj��, a ich drogi rzadko si� krzy�owa�y.

Will widzia� w tym czasie rycerskiego czeladnika kilkakrotnie, ale za ka�dym razem z daleka. Nie zamienili ani s�owa, nawet nie wymienili spojrze�. Jednak Will wiedzia�, �e uraza pozosta�a i pewnego dnia musi doj�� do spotkania.

Co dziwne, my�l ta nie wprawia�a go w taki niepok�j, jaki bez w�tpienia pojawi�by si� jeszcze kilka miesi�cy wcze�niej. Nie �eby t�skni� za wznowieniem b�jki z Horace�em, je�li jednak musia�o doj�� do starcia, nie l�ka� si� go. Z niema�� satysfakcj� wspomina� solidny, mocny cios, kt�ry wyl�dowa� na nosie Horace�a. Z pewnym zaskoczeniem zda� sobie spraw�, �e wspomnienie to by�o tym milsze, �e wszystko rozgrywa�o si� w obecno�ci Jenny oraz�� i to go zaskoczy�o najbardziej�� Alyss. Cho� walki nie doko�czyli, da�a ona Willowi niejeden temat do rozmy�la�.

Jednak nie powinien oddawa� im si� w tej chwili, co u�wiadomi� sobie, gdy gniewny g�os Halta przywo�a� go do rzeczywisto�ci.

��Czy m�g�by� �askawie powr�ci� do tropienia �lad�w, czy te� masz co� wa�niejszego do roboty?�� upomnia� ucznia.

Will szybko rozejrza� si�, pr�buj�c dostrzec �lady, o kt�rych m�wi� Halt. Kopyta ko�skie prawie nie czyni�y ha�asu na �wie�ym, puszystym �niegu, kt�rego g�adk� powierzchni� tu i �wdzie przecina�y tropy zwierz�t, a zadanie Willa polega�o na tym, by je dostrzec i rozpozna�. Mia� bystre oczy i dobr� pami��, wi�c zazwyczaj radzi� sobie w tej dziedzinie bardzo sprawnie, przy tym tropienie nale�a�o do jego ulubionych zaj��. Jednak chwila zamy�lenia sprawi�a, �e poczu� si� zdezorientowany i nie mia� poj�cia, gdzie powinien szuka� trop�w, o kt�rych m�wi� Halt.

��Tutaj�� stwierdzi� Halt lodowatym tonem, pokazuj�c na lewo od siebie. Ton jego g�osu wyra�nie dawa� do zrozumienia, �e nie ma zamiaru drugi raz podpowiada� swojemu uczniowi. Will uni�s� si� w strzemionach i pochyli�, by lepiej zobaczy� wg��bienia na �niegu.

��Kr�lik�� powiedzia� od razu. Hak popatrzy� na niego z ukosa.

��Kr�lik?�� zdziwi� si�, wi�c Will spojrza� raz jeszcze i natychmiast si� poprawi�.

��Kr�liki�� stwierdzi�, k�ad�c akcent na ostatniej sylabie, wskazuj�cej liczb� mnog�. Halt wymaga� od niego odpowiedzi nie tylko prawid�owych, ale i dok�adnych.

��No w�a�nie�� burkn�� Halt.�� Gdyby to by�y �lady Skand�w, to lepiej, �eby� wiedzia�, ilu ich masz przed sob�.

��Pewnie tak�� zgodzi� si� potulnie Will.

��Pewnie?�� powt�rzy� Halt, przedrze�niaj�c go.�� Zapewniam ci�, Willu, �e r�nica mi�dzy jednym Skandem w okolicy a p� tuzinem jest doprawdy znaczna.

Will bez s�owa skin�� g�ow�. Jedn� ze zmian, jakie zasz�y ostatnimi czasy w ich wzajemnych relacjach, by� fakt, �e Halt niemal ju� nigdy nie zwraca� si� do niego �ch�opcze�. Teraz prawie zawsze m�wi� do niego po imieniu. Willowi sprawia�o to przyjemno��. Mia� dzi�ki temu poczucie, �e zwiadowca o kamiennej twarzy poniek�d go zaakceptowa�. Szkoda jednak, �e nigdy si� przy tym nie u�miecha�.

Albo �e nie u�miechn�� si� chocia� jeden raz.

G��boki g�os Halta wyrwa� go zn�w z zamy�lenia.

��No wi�c� kr�liki. To wszystko?

Will spojrza� znowu. Nie�atwo by�o dostrzec co� wi�cej pod �ladami kr�lik�w, ale jednak zauwa�y� jeszcze inne tropy.

��Gronostaj!�� oznajmi� triumfalnie, a Halt pokiwa� g�ow�.

��Gronostaj, a jak�e�� zgodzi� si�.�� Powiniene� jednak mie� na uwadze, �e by�o tu co� jeszcze, Willu. Sp�jrz, jak g��bokie s� te �lady kr�lik�w. Najwyra�niej co� je wystraszy�o. Kiedy widzisz takie tropy, to znak, �e nale�y szuka� czego� wi�cej.�� Rozumiem�� stwierdzi� Will. Halt jednak potrz�sn�� g�ow�.

��Rozumiesz, ale nie widzisz. Zbyt cz�sto nie widzisz, bo nie potrafisz si� skupi� i utrzyma� tego skupienia. Musisz nad tym popracowa�.

Will nie odezwa� si�, tym razem po prostu przyj�� krytyczn� uwag� zwiadowcy. Nauczy� si� ju�, �e Halt nie czyni takich uwag bez powodu. A je�li nawet mia� co� na swoj� obron�, t�umaczenie i tak zda�oby si� na nic.

Jechali w milczeniu. Will wyt�a� wzrok, wypatruj�c dalszych �lad�w. Przejechali jeszcze oko�o kilometra; zbli�ali si� ju� do domu, kiedy co� dostrzeg�.

��Sp�jrz, Halt!�� zawo�a�, wskazuj�c na spore zag��bienie w �niegu tu� obok �cie�ki.�� Co to takiego?

Halt podjecha� bli�ej. Tropy, je�li to by�y tropy, nie przypomina�y �adnych innych, jakie Will dot�d widzia�. Zwiadowca podprowadzi� konia tu� do kraw�dzi �cie�ki.

��Hm�� rzek� w zamy�leniu.�� Tych �lad�w jeszcze ci nie pokazywa�em. Niecz�sto si� je widuje w ostatnich czasach, wi�c przyjrzyj si� dobrze, Willu.

Zeskoczy� lekko z siod�a i podszed� do interesuj�cego miejsca, brn�c po kolana w �niegu. Will pod��y� za nim.

��Ale co to?�� spyta� ch�opiec.

��Dzik�� odpar� kr�tko Halt.�� Dzik, i to du�y.

Will rozejrza� si� nerwowo dooko�a. Co prawda nigdy dot�d nie widzia� trop�w ody�ca w �niegu, ale wiedzia� wystarczaj�co wiele o tych stworzeniach, by mie� �wiadomo��, �e s� one bardzo, ale to bardzo niebezpieczne.

Halt zauwa�y� jego nerwowe spojrzenie i uczyni� uspokajaj�cy gest r�k�.

��Spokojnie�� powiedzia�.�� Nie ma go w pobli�u.

��Czy mo�na to stwierdzi� po �ladach?�� zdziwi� si� Will. Wpatrywa� si� zafascynowany w �nieg. G��bokie koleiny i zag��bienia uczyni�o bardzo du�e zwierz�. Nie tylko wielkie, ale i wyj�tkowo gro�ne.

��Nie, po �ladach nie�� odpowiedzia� spokojnie Halt.�� Jednak gdyby gdziekolwiek w okolicy znajdowa� si� odyniec tej wielko�ci, oba nasze konie wyczu�yby go i narobi�y takiego zgie�ku, r��c i tupi�c kopytami, �e nie s�yszeliby�my w�asnych my�li.

��Aha�� mrukn�� Will, kt�ry troch� si� zawstydzi� i przesta� ju� �ciska� tak mocno w d�oni majdan �uku. Jednak, pomimo zapewnie� zwiadowcy, bezwiednie rozejrza� si� raz jeszcze dooko�a i spojrza� za siebie. W tej samej chwili jego puls przyspieszy�, a serce zacz�o bi� mocniej.

G�ste zaro�la po drugiej stronie traktu porusza�y si�, cho� nieznacznie. Dawniej uzna�by, �e dzieje si� to za spraw� wiatru i zlekcewa�y�; jednak dzi�ki szkoleniu Halta jego zmys� obserwacyjny i zdolno�� kojarzenia ze sob� prostych fakt�w wyostrzy�y si�: ot� w tej chwili nie by�o wiatru. Nawet najmniejszego podmuchu.

A zaro�la nadal si� porusza�y.

Si�gn�� powoli do ko�czanu�� powoli, by gwa�townym ruchem nie sp�oszy� kryj�cego si� w krzakach stworzenia. Wydoby� strza�� i za�o�y� j� na ci�ciw�.

��Halt?�� powiedzia� to cicho, ale w jego g�osie s�ycha� by�o jednak lekkie dr�enie. Nie mia� poj�cia, czy taki �uk by�by w stanie powstrzyma� szar�uj�cego ody�ca� mia� wra�enie, �e raczej nie.

Halt zerkn�� w jego stron�, potem na grot strza�y i w kierunku przez ni� wskazywanym.

��Mam nadziej�, �e nie zamierzasz ustrzeli� na kolacj� tego biednego starego wie�niaka, kt�ry kryje si� w zaro�lach�� stwierdzi�. Rzek� jednak te s�owa podniesionym g�osem, tak �eby s�ycha� go by�o r�wnie� po drugiej stronie drogi i w krzakach.

Ga��zie natychmiast poruszy�y si� gwa�townie i Will us�ysza� czyj� bardzo zaniepokojony g�os:

��Nie strzelajcie, dobry panie! Prosz�, prosz�, nie strzelajcie! To przecie� tylko ja!

Zaro�la rozchyli�y si�, wyszed� z nich pospiesznym krokiem wystraszony starzec o niechlujnym wygl�dzie. Spieszy� si� tak bardzo, �e zapl�ta� si� stop� w ga��zie i run�� jak d�ugi w �nieg. D�wign�� si� jednak czym pr�dzej, z r�kami uniesionymi do g�ry i otwartymi d�o�mi, by pokaza�, �e nie jest uzbrojony. Zmierzaj�c ku nim, powtarza� bez przerwy:

��To tylko ja, panie! Nie ma po co strzela�, panie! To tylko ja, przysi�gam, nikomu nic z�ego nie zrobi�, a zw�aszcza takim, jak wy!

Wyszed� na �rodek traktu, wpatruj�c si� w trzymany przez Willa �uk i l�ni�cy, niepokoj�co ostry grot strza�y. Will przyjrza� mu si�, a nast�pnie opu�ci� �uk. Starzec by� chudy jak szczapa, odziany w brudn� i podart� sukman�. Mia� d�ugie, niezdarne ko�czyny i og�lnie by� bardzo ko�cisty. Ca�o�ci dope�nia�a przybrudzona siwa broda i �ysina na czubku g�owy.

Starzec zatrzyma� si� par� metr�w przed nimi i z nerwowym u�miechem zapewni� raz jeszcze, zwracaj�c si� do obu zakapturzonych postaci:

��To tylko ja.

Will u�miechn�� si� mimo woli. Trudno by�o wy-obrazi� sobie dok�adniejsze przeciwie�stwo w�ciek�ego, gro�nego ody�ca.

��Sk�d wiedzia�e�, �e tam jest?�� spyta� Halta p�g�osem.

Zwiadowca machn�� niedbale r�k�.

��Dostrzeg�em go par� minut temu. Z czasem nauczysz si� wyczuwa�, kiedy kto� na ciebie patrzy. Jak ju� wyczujesz, zaczynasz si� za tym kim� rozgl�da�.

Will pokr�ci� g�ow� z podziwem. Halt posiada� niemal nadprzyrodzon� umiej�tno�� obserwacji. Nic dziwnego, �e mieszka�cy zamku czuli przed nim zabobonny l�k!

��No dobra�� rzek� Halt surowo�� czemu tak si� skrada�e�? Kto kaza� ci nas szpiegowa�?

Starzec nerwowo zatar� d�onie, spogl�daj�c na przemian na Halta i ku grotowi strza�y, skierowanej teraz w d�, lecz wci�� za�o�onej na ci�ciw� �uku Willa.

��Gdzie�bym tam szpiegowa�, panie! Nie, sk�d�e! Wcale nie szpiegowa�em. Us�ysza�em tylko jaki� ha�as i pomy�la�em sobie, �e to ten wielki �winiak tu wraca, to i �em si� schowa�! A tymczasem to panowie nadje�d�ali.

Halt �ci�gn�� brwi.

��Wzi��e� mnie za dzika?�� spyta�. Wie�niak zn�w potrz�sn�� g�ow�.

��Nie. Nie. Nie. Nie�� powt�rzy�.�� Gdzie�by, panie. Przynajmniej nie kiedym was ujrza�! Ale wonczas przecie nie wiedzia�em, kto zacz. Czy nie jacy zb�je.

��Co tu robisz?�� przes�uchiwa� go dalej Halt.�� Nie pochodzisz z tych stron, prawda?

Wie�niak, kt�ry ze wszech miar pragn�� go zadowoli�, zn�w pokr�ci� g�ow�.

��Gdzie tam, panie. Przyby�em a� znad rzeki Willowtree!�� oznajmi�.�� Szed�em tropem tego �winiaka, w nadziei, �e trafi si� kto�, kto go przerobi na bekon.

Halt nagle zainteresowa� si� s�owami nieznajomego. Przesta� wypytywa� go �artobliwie surowym tonem, teraz jego g�os brzmia� rzeczowo i powa�nie.

��A, to znaczy widzia�e� dzika, tak?�� spyta�, a wie�niak zn�w zatar� d�onie i rozejrza� si� l�kliwie wok�, jakby spodziewa� si�, �e ��winiak� w ka�dej chwili mo�e wyskoczy� zza drzew.

��A jak�e, widzia�em. I s�ysza�em. I nie chc� go wi�cej ogl�da�. Powiadam, panie, bestia, jakich ma�o!

Halt zerkn�� w stron� �lad�w.

��Ma�y nie jest, to pewne�� mrukn��.

��Diabe� wcielony, panie!�� ci�gn�� wie�niak.�� Istny diabelski pomiot. Dla takiego rozszarpa� cz�eka czy konia, to jak zje�� �niadanie!

��Co w takim razie planowa�e�?�� spyta� Halt, a potem doda�:�� A tak przy okazji, jak si� nazywasz?

Wie�niak sk�oni� si� i uni�s� d�o� do czo�a w pozdrowieniu.

��Piotr, panie. M�wi� na mnie Solny Piotr, tak mnie wo�aj�, panie, bo lubi� sobie nie�le mi�sko posoli�. S�owo daj�.

��Nie w�tpiꠗ odpar� Halt.�� Ale pyta�em ci�, co zamierza�e� uczyni� w sprawie tego dzika?

Solny Piotr podrapa� si� po g�owie, mia� w tej chwili niezbyt m�dr� min�.

��Prawd� rzek�szy, nie wiem. My�la� �em sobie�� znajd� jakiego �o�nierza albo rycerza czy wojownika, co mu da rad�. Albo i zwiadowcꠗ doda� po namy�le.

Will u�miechn�� si�. Halt, kt�ry uprzednio przykl�kn��, by przyjrze� si� �ladom na �niegu, wsta�. Otrzepa� bia�y puch z kolana i podszed� do miejsca, gdzie sta� Solny Piotr, przest�puj�cy nerwowo z nogi na nog�.

��Pewnie dzik spowodowa� niema�e zniszczenia?�� spyta�, a stary skwapliwie pokiwa� g�ow�.

��Ano, panie! Jak�e by inaczej! Trzy psy ubi�. P�oty pozwala� i szk�d w polu narobi�, a jak�e. Ma�o co mojego zi�cia nie ukatrupi�, kiedy ten pr�bowa� go dopa��. Jakem m�wi�, panie, istny diabe�!

Halt w zamy�leniu podrapa� si� po brodzie.

��Hm�� odezwa� si�.�� Bez w�tpienia powinni�my co� w tej sprawie zrobi�.�� Zerkn�� na s�o�ce, kt�re sta�o ju� nisko nad horyzontem po zachodniej stronie nieba, a potem zwr�ci� si� do Willa:�� Ile zosta�o nam jeszcze �wiat�a dziennego, Willu?

Will przyjrza� si� po�o�eniu s�o�ca. Ostatnio Halt nie zaniedbywa� �adnej okazji, by nauczy� go czego� nowego lub sprawdzi� zdobyt� ju� wiedz� i posiadane umiej�tno�ci. Wiedzia� te� dobrze, �e oczekuje od niego wywa�onej i przemy�lanej odpowiedzi. Raczej trafnej ni� pochopnej.

��Troch� ponad godzin�?�� zapyta�. Ujrza�, jak brwi Halta �ci�gaj� si�, a czo�o marszczy i poniewczasie przypomnia� sobie, �e zwiadowca wyj�tkowo nie cierpi, kiedy kto� odpowiada mu pytaniem na pytanie.

��Chcesz wiedzie�, czy chcesz powiedzie�?�� zirytowa� si� jak zwykle w takich sytuacjach Halt. Niezadowolony z siebie, Will potrz�sn�� g�ow�.

��Nieco ponad godzinꠗ stwierdzi� teraz pewniejszym tonem, ku usatysfakcjonowaniu zwiadowcy.

��Prawid�owo�� pochwali� go.�� Doskonale, Solny Piotrze, chc�, �eby� zani�s� wiadomo�� do barona Aralda�� rzek�, zwracaj�c si� do starego wie�niaka.

��Barona Aralda?�� powt�rzy� ten niespokojnie. Halt przybra� surowy wyraz twarzy.

��Widzisz, co narobi�e�?�� zwr�ci� si� do Willa.�� Przez ciebie i on zacz�� odpowiada� pytaniami na pytania!

��Przykro mi�� mrukn�� Will, u�miechaj�c si� mimo woli. Halt pokr�ci� karc�co g�ow� i podj�� przemow� do Solnego Piotra.

��Tak jest, do barona Aralda. Je�li p�jdziesz jeszcze mil� czy dwie t� drog�, ujrzysz jego zamek.

Solny Piotr przys�oni� oczy d�oni� i spojrza� w dal, jakby ju� st�d m�g� ujrze� siedzib� wielmo�y.

��Zamek, powiadacie?�� w jego g�osie s�ycha� by�o pow�tpiewanie.�� Nigdy w �yciu nie widzia�em �adnego zamku!

Halt westchn��, zaczyna� si� niecierpliwi�. Roztrzepanie starego gadu�y, kt�rego umys� nie by� w stanie trzyma� si� w�a�ciwego tematu, stawa�o si� trudne do zniesienia.

��Tak jest, m�wi�em o zamku. Podejdziesz do stra�nika u bramy�

��A du�y ten zamek?�� spyta� starzec.

��Zamek jest OGROMNY!�� rykn�� na niego Halt. Przera�ony Solny Piotr odskoczy� do ty�u. Na jego obliczu malowa�a si� uraza.

��Nie trzeba krzycze�, m�ody panie�� ofukn�� go.�� Przecie ja tylko pyta�em, nic wi�cej.

��Wi�c przesta� pyta� i bez przerwy mi przerywa栗 poleci� zwiadowca.�� Tracimy przez to tylko czas. S�uchasz mnie uwa�nie?

Solny Piotr skin�� g�ow�.

��Doskonale�� m�wi� dalej Halt.�� Podejdziesz wi�c do stra�nika stoj�cego u bramy i powiesz, �e masz wie�� dla barona Aralda i �e przychodzisz od Halta.

Twarz starca o�ywi�a si�, to imi� wyra�nie nie by�o mu obce.

��Od Halta?�� spyta�.�� Ale nie zwiadowcy Halta?

��Owszem�� odpar� Halt znu�onym tonem.�� Od zwiadowcy Halta.

��Tego samego, kt�ry poprowadzi� zbrojnych, by pokonali wargal�w Morgaratha?�� dopytywa� si� Solny Piotr.

��W�a�nie od niego�� potwierdzi� Halt niebezpiecznie niskim g�osem. Solny Piotr rozejrza� si� wok�.

��No dobrze�� stwierdzi�.�� A gdzie on jest?

��To ja jestem Halt!�� zagrzmia� na niego zwiadowca, krzycz�c mu prosto w twarz. Stary wie�niak zn�w cofn�� si� o par� krok�w. Szybko jednak doszed� do siebie i stanowczo pokr�ci� g�ow�.

��Nie, nie, nie�� powiedzia�.�� Nie mo�ecie nim by�, panie. Przecie zwiadowca Halt jest wzrostu dw�ch m�czyzn i w barach taki sam szeroki. To� to olbrzym, panie! Niepokonany, w boju nieustraszony, ot co. Nie mo�e by�, �eby�cie to wy nim byli, panie.

Halt odwr�ci� si�, staraj�c opanowa� gniew. Will natomiast bawi� si� coraz lepiej.

��Ja� jestem� Halt�� wycedzi� zwiadowca z naciskiem, by Solny Piotr nie mia� ani cienia w�tpliwo�ci.�� Kiedy by�em m�odszy, by�em wy�szy i szerszy w barach. Teraz jednak si� skurczy�em�� patrzy� gro�nie wie�niakowi prosto w oczy.�� Zrozumia�e�?

��Skoro tak powiadacie��� Solny Piotr zawiesi� g�os. Wci�� nie wierzy� zwiadowcy, ale w jego oczach dostrzeg� gro�ny b�ysk, daj�cy do zrozumienia, �e dalszy sp�r m�g�by si� dla niego �le sko�czy�.

��Wy�mienicie�� stwierdzi� Halt lodowatym tonem.�� Ot� powiesz baronowi, �e Halt i Will�

Solny Piotr mia� w�a�nie zada� nast�pne pytanie, ale Halt po�o�y� mu d�o� na ustach, a drug� r�k� wskaza� ch�opca, stoj�cego obok Wyrwija.

��To jest Will.�� Solny Piotr gorliwie skin�� g�ow�; d�o� zwiadowcy by�a mocno zaci�ni�ta na jego twarzy, co skutecznie zapobieg�o dalszym pytaniom.�� Powiedz mu, �e Halt i Will s� na tropie ody�ca�� ci�gn�� zwiadowca.�� Kiedy znajdziemy jego kryj�wk�, powr�cimy do zamku. Tymczasem, niech baron zbierze swych ludzi i przygotuje si� na �owy jutro rano. Z wolna cofn�� r�k�, odejmuj�c j� od ust wie�niaka.

��Zapami�ta�e� wszystko?�� spyta�. Solny Piotr skwapliwie skin�� g�ow�.

��W takim razie powt�rz�� nakaza� mu Halt.

��I�� do zamku, powiedzie� stra�nikowi przy bramie, �e jest wiadomo�� od pana� Haka� dla barona. Powiedzie�, �e jeste�cie, panie� �e Halt� i on� ten, Will� s� na tropie ody�ca i szukaj� jego kryj�wki. Powiedzie�, coby gotowali si� jutro na �owy.

��Dobrze�� stwierdzi� Halt. Skin�� w stron� Willa i obaj wskoczyli na siod�a. Solny Piotr sta� po�rodku drogi i spogl�da� na nich.�� No, ruszaj!�� zawo�a� Halt.

Wie�niak uszed� par� krok�w, lecz gdy uzna�, �e dzieli ich ju� bezpieczna odleg�o��, odwr�ci� si� i zawo�a� do zwiadowcy o pos�pnym obliczu:

��Wcale wam nie wierz�, panie, nic a nic! Nie ma tak, �eby cz�ek si� z wiekiem tyle skurczy�!

Halt westchn�� ci�ko i skierowa� swojego konia w stron� lasu.

Jechali st�pa w zapadaj�cym zmroku, przechyleni w siod�ach, by �atwiej �ledzi� trop dzika.

Przyzna� trzeba, �e nie by�o to trudne. Pot�ne cielsko pozostawi�o w �niegu g��bokie wy��obienie, zreszt� nawet latem nietrudno by�oby odnale�� jego �lad. Odyniec najwyra�niej by� rozjuszony, uderza� k�ami w drzewa, depta� poszycie, pozostawiaj�c widoczne oznaki zniszczenia.

��Halt?�� spyta� troch� niepewnie Will, gdy ujechali ju� oko�o p� mili g�stym lasem.

��Hm?�� mrukn�� zwiadowca bez zainteresowania.

��Po co trudzi� barona? Czy nie mogliby�my ustrzeli� tego dzika z naszych �uk�w?

Halt pokr�ci� g�ow�.

��Jest na to zbyt wielki, Willu. �wiadcz� o tym rozmiary �lad�w. Trzeba by z p� tuzina strza�, �eby go po�o�y� trupem, a i w�wczas nie pad�by od razu. Gdy ma si� do czynienia z tak� besti�, trzeba si� mie� na baczno�ci.

��Jak wi�c to si� robi?

Halt rzuci� okiem w jego stron�.

��Jasne, przecie� nigdy nie widzia�e� prawdziwego polowania�

Will potrz�sn�� g�ow�. Halt powstrzyma� konia, by wyja�ni� ch�opcu, w czym rzecz; Will zatrzyma� Wyrwi-ja u jego boku.

��Po pierwsze�� zacz�� zwiadowca�� do tego potrzebne s� psy. Bowiem jest jeszcze drugi pow�d, dla kt�rego nie mo�emy po prostu go dopa�� i ustrzeli� z �uk�w. Prawdopodobnie, gdy go znajdziemy, skryje si� w jakim� g�szczu, w krzakach czy zagajniku, gdzie nie zdo�amy si� bezpiecznie dosta�. Natomiast psy wyp�osz� go z kryj�wki, wok� kt�rej b�dzie ju� czeka� kr�g my�liwych z oszczepami.

��Kt�rymi b�d� w niego ciska�?�� spyta� Will.

��Nie, o ile maj� cho� troch� oleju w g�owie�� odpowiedzia� Halt.�� Oszczep na dzika ma ponad dwa metry d�ugo�ci i zako�czony jest dwusiecznym, d�ugim grotem z rodzajem poprzecznego jelca u nasady. Idzie o to, �eby odyniec ruszy� na oszczepnika, szar�uj�c. Ten w�wczas zatyka drzewce w ziemi� i nachyla oszczep tak, by zwierz nadzia� si� na ostrze. Poprzeczny jelec s�u�y temu, by powstrzyma� impet dzika, w przeciwnym razie oszczep m�g�by przej�� na wylot, a ranna bestia dopad�aby my�liwego.

Will nie by� zachwycony.

��Brzmi to niebezpiecznie. Zwiadowca skin�� g�ow�.

��Bo jest niebezpieczne. Jednak ludzie tacy jak baron i sir Rodney oraz inni rycerze uwielbiaj� podobne zabawy. Za �adne skarby nie wyrzekliby si� polowania na ody�ca, skoro nadarza si� okazja.

��A ty?�� zaciekawi� si� Will.�� Te� b�dziesz mia� oszczep?

Halt pokr�ci� g�ow�.

��Nie, b�d� siedzia� sobie na grzbiecie Abelarda�� odpar��� a ty na grzbiecie Wyrwija. A to na wypadek, gdyby dzik przebi� si� przez kr�g my�liwych lub gdyby by� tylko raniony i uciek�.

��Ale co zrobimy, kiedy tak si� stanie?

��Dopadniemy go, nim zn�w skryje si� w g�szczu�� oznajmi� Halt ponuro.�� I wtedy rzeczywi�cie ustrzelimy go z naszych �uk�w.

My�liwi zgromadzili si� wok� m�odego rycerza, kt�ry po�o�y� dzika, gratuluj�c mu i poklepuj�c po plecach. Baron Arald tak�e ruszy� ku triumfatorowi, przystan�� jednak obok siedz�cego na Wyrwiju Willa.

��Niepr�dko ujrzysz drugiego ody�ca tej wielko�ci, Willu�� odezwa� si� do ch�opca ochryp�ym g�osem.�� Szkoda, �e nie wybieg� na nas. Sam chcia�bym mie� takie trofeum�� rzuci� i ruszy� dalej w stron� sir Rodneya, kt�ry do��czy� ju� do grupy wojownik�w, podziwiaj�cych zabitego ody�ca.

Po raz pierwszy od d�ugich tygodni Will znalaz� si� sam na sam z Horace�em. Nast�pi�a chwila niezr�cznego milczenia, �aden z ch�opc�w nie m�g� zdecydowa� si�, by uczyni� pierwszy krok. Horace, wci�� pod wra�eniem wypadk�w tego ranka, z sercem nadal bij�cym od l�ku jaki poczu� na widok szar�uj�cej bestii, mia� ochot� podzieli� si� swymi emocjami z Willem. W �wietle tego, co w�a�nie ujrzeli, ich dziecinne spory nie mia�y znaczenia, a przy tym wstyd mu by�o z powodu tego, jak si� zachowa� podczas ich poprzedniego spotkania. Nie potrafi� jednak znale�� s��w, by wyrazi�, co my�li, a w zaci�tych rysach Willa nie dostrzeg� zach�ty, wzruszy� wi�c lekko ramionami i odwr�ci� si�, by r�wnie� pogratulowa� m�odemu my�liwemu. W tej samej chwili Wyrwij zesztywnia�, nastawi� uszu i cicho zar�a�. Will spojrza� w stron� zaro�li i zdr�twia� z przera�enia. Tu� u ich skraju sta� drugi dzik�� jeszcze wi�kszy od tego, kt�ry le�a� teraz martwy w �niegu.

��Uwaga!�� wrzasn�� ch�opak, gdy bestia uderzy�a w�ciekle k�ami w ziemi�.

Sytuacja wygl�da�a fatalnie. Tyraliera my�liwych rozsypa�a si�, wi�kszo�� z nich opu�ci�a ju� swoje miejsca, by podziwia� zabite zwierz� i zamieni� kilka s��w z jego zab�jc�. Teraz na drodze drugiego ody�ca pozostali tylko Will i Horace�� Will zda� sobie spraw�, i� sta�o si� tak g��wnie dlatego, �e Horace sta� przed nim przez tych kilka chwil, nim postanowi� odej��.

Na krzyk Willa Horace odwr�ci� si� gwa�townie. Spojrza� na niego, a potem w stron� zagajnika. Dzik opu�ci� g�ow�, zn�w uderzy� k�ami w ziemi� i ruszy� do ataku. Wszystko dzia�o si� w osza�amiaj�cym tempie. Przed sekund� sta� jeszcze i ry� k�ami ziemi�, a teraz ju� ku nim p�dzi�. Horace skoczy� mi�dzy Willa a besti� bez wahania, nadstawiaj�c ku niemu sw�j oszczep, jak nauczyli go sir Rodney i baron.

Jednak w ostatniej chwili po�lizgn�� si� na �niegu i run�� bezw�adnie w bok, wypuszczaj�c d�ugi oszczep z r�k.

Nie by�o chwili do stracenia. Bezbronny Horace wystawiony by� na cios morderczych k��w bestii. Will b�yskawicznie uwolni� stopy ze strzemion i zeskoczy� na ziemi�, jednocze�nie napinaj�c �uk i celuj�c. Wiedzia�, �e jego bro� nie zdo�a powstrzyma� w�ciek�ej szar�y M�g� tylko liczy� na to, �e zdo�a odwr�ci� uwag� rozw�cieczonego zwierz�cia od le��cego w �niegu nieszcz�nika.

Strzeli� i natychmiast odbieg� na bok, byle dalej od Horace�a. Wrzasn�� co si� w p�ucach i zn�w strzeli�.

Strza�y utkwi�y w kud�atym boku zwierza niczym ig�y w poduszeczce. Nie uczyni�y mu wi�kszej krzywdy, lecz bestia poczu�a piek�cy b�l. Jej czerwone, w�ciek�e oczka dostrzeg�y drobn� posta� ch�opaka i dzik ruszy� w jego kierunku.

Nie by�o ju� czasu na nast�pny strza�. P�ki co, Horace by� bezpieczny, teraz w niebezpiecze�stwie znalaz� si� Will. Da� susa za drzewo�� w sam� por�!

Rozw�cieczony odyniec z ca�ych si� r�bn�� w pie�. Jego pot�ne cielsko wstrz�sn�o drzewem, zrzucaj�c z ga��zi kaskad� �niegu.

O dziwo, pot�ne uderzenie nie zamroczy�o bestii. Dzik natychmiast cofn�� si� kilka krok�w i ponownie zaszar�owa� na Willa. Ch�opak zn�w schroni� si� za drzewem, przemykaj�c zaledwie o centymetry przed morderczymi k�ami.

Rycz�c z w�ciek�o�ci, odyniec zawr�ci�, �lizgaj�c si� na �niegu i zn�w zaatakowa�. Tym razem jednak ju� wolniej i Will nie mial mo�liwo�ci umkn�� na bok w ostatnim momencie. Dzik nadbiega� truchtem, w jego czerwonych oczkach po�yskiwa�a furia, zbrojny w k�y �eb ko�ysa� si� na boki, gor�cy oddech zwierz�cia unosi� si� k��bami pary w mro�nym powietrzu.

Will s�ysza� za sob� okrzyki my�liwych, ale wiedzia�, �e nie zd��� nadbiec na czas, by go ocali�. Za�o�y� nast�pn� strza��, cho� nie mia� szansy trafi� w witalny punkt pod �opatk�, jako �e zwierz nadci�ga� skierowany przodem do niego.

I wtedy us�ysza� t�tent kopyt na �niegu; zobaczy� kud�at� sylwetk� kucyka, biegn�cego w stron� rozw�cieczonego potwora.

��Nie!�� wykrzykn�� Will, l�kaj�c si� teraz o �ycie swojego wierzchowca. Konik jednak nie zwr�ci� na to uwagi, podbieg� do ogromnego dzika, w ostatniej chwili zawr�ci� i trzasn�� go z ca�ej si�y w bok tylnymi kopytami. Uderzenie by�o tak silne i niespodziewane, �e odyniec w jednej chwili przewr�ci� si� w �nieg.

Wsta� jednak natychmiast, rozw�cieczony jeszcze bardziej ni� przedtem. Kucyk zdo�a� pozbawi� go r�wnowagi, ale jego kopni�cie nie poczyni�o wi�kszych szk�d. Teraz dzik usi�owa� trafi� Wyrwija k�ami, a konik, r��c ze strachu, odskakiwa� na boki, lawiruj�c, by unikn�� zab�jczego ciosu.

��Uciekaj!�� wrzasn�� zn�w Will. Serce podesz�o mu do gard�a. Je�li te k�y uszkodz� delikatne �ci�gna konika, Wyrwij b�dzie okaleczony do ko�ca �ycia. Nie m�g� patrze�, jak jego wierzchowiec nara�a si�, broni�c swojego pana. Strzeli� raz jeszcze i doby� d�ugiego no�a, biegn�c na spotkanie pot�nej, rozw�cieczonej bestii.

Trzecia strza�a r�wnie� utkwi�a w boku dzika. I tym razem nie trafi� w serce, tylko zn�w rani� potwora. W biegu ch�opak wrzeszcza� na Wyrwija:

��Uciekaj! Uciekaj!

Dzik dostrzeg� go i rozpozna� t� sam� drobn� posta�, kt�ra przedtem sprawi�a mu taki b�l. Nienawistne oczka rozb�ys�y, odyniec spu�ci� g�ow� do ostatecznej, morderczej szar�y.

Will widzia� grube w�z�y mi�ni tylnych n�g spr�onych do ataku. Znalaz� si� zbyt daleko od drzew, musia� stawi� czo�a szar�y na otwartej przestrzeni. Przykl�kn�� na jedno kolano i cho� nie mia� ju� �adnej nadziei, wyci�gn�� przed siebie d�ugi n� na spotkanie p�dz�cego dzika. Gdzie� w oddali us�ysza� okrzyk Horace�a, kt�ry p�dzi� ku niemu z oszczepem w d�oniach.

A potem po�r�d tupotu racic dzika rozleg� si� przenikliwy �wist, kt�ry urwa� si� nagle, gdy w p� kroku odyniec niespodziewanie kwikn�� przera�liwie, skr�ci� si� w agonii i pad� martwy na �nieg.

D�uga, ci�ka strza�a Haka utkwi�a w jego boku niemal po brzechw�. Pocisk wystrzelony z d�ugiego �uku zwiadowcy trafi� dok�adnie za lew� �opatk�, grot przebi� serce bestii.

Strza� doskona�y.

Hak �ci�gn�� wodze Abelarda, wzbijaj�c tuman �niegu i rzuci� si� na ziemi�, otaczaj�c ramionami dr��cego ch�opca. Will skry� twarz w szorstkiej materii p�aszcza zwiadowcy. Nie chcia�, by ktokolwiek ujrza� �zy, sp�ywaj�ce po jego twarzy.

Hak �agodnie wyj�� n� z d�oni Willa.

��C� ty, u diab�a, chcia�e� tym zrobi�?�� spyta�.

Will tylko potrz�sn�� g�ow�. Nie by� w stanie m�wi�. Poczu� wilgotne dotkni�cie mi�kkich nozdrzy Wyrwija na ramieniu i popatrzy� w wielkie, m�dre oczy konika.

A potem nasta� zgie�k i zam�t, gdy wok� zgromadzili si� wszyscy my�liwi, kt�rzy nie mogli si� nadziwi� rozmiarom drugiego dzika i poklepywali Willa po plecach, wyra�aj�c uznanie dla jego odwagi. Sta� po�r�d nich�� drobna posta栗 wci�� wstydz�c si� �ez, kt�re nie przestawa�y sp�ywa� po jego policzkach, cho� ze wszystkich si� stara� si� je powstrzyma�.

��Przebieg�e bestie�� stwierdzi� sir Rodney, tr�caj�c martwego dzika czubkiem buta.�� Wszyscy s�dzili�my, �e jest tylko jeden dzik, nies�ychana to rzadko�� spotka� w zimie dwa ody�ce razem.

Will poczu� na ramieniu czyj�� d�o�, odwr�ci� si� i spojrza� prosto w oczy Horace�a, kt�ry powoli, z podziwem i niedowierzaniem kr�ci� g�ow�.

��Ocali�e� mi �ycie�� rzek�.�� Nigdy nie widzia�em, �eby kto� by� tak odwa�ny.

Will machn�� r�k�, pr�buj�c zby� podzi�kowania towarzysza, ale Horace nie ust�pi�. Nagle przypomnia� sobie, jak dokucza� Willowi i jak wykorzystywa� to, �e towarzysz by� od niego s�abszy. Tymczasem oto ten w�a�nie drobny ch�opak uratowa� go przed ciosem �mierciono�nych, ostrych k��w. W przyp�ywie wdzi�czno�ci Horace zapomnia� o tym, �e przecie� w pierwszym porywie to on rzuci� si� mi�dzy szar�uj�c� besti� i ucznia zwiadowcy.

��Ale dlaczego, Willu? Przecie� my��� nie zdo�a� znale�� s��w, by doko�czy� to zdanie, ale jakim� cudem Will rozumia�, co ch�opak ma na my�li.

��Horace, dawniej nie by�o mi�dzy nami zgody�� odpar��� ale nie czuj� do ciebie nienawi�ci. Nigdy jej nie czu�em.

Horace skin�� g�ow�, w tym momencie ch�opcy rozumieli si� prawie bez s��w. Wreszcie zdo�a� odnale�� w�a�ciwe s�owa:

��Zawdzi�czam ci �ycie, Willu�� o�wiadczy� stanowczym tonem.�� Nigdy ci tego nie zapomn�. Gdyby� kiedy� potrzebowa� przyjaciela, gdyby� kiedykolwiek potrzebowa� pomocy, zawsze mo�esz na mnie liczy�.

Ch�opcy spogl�dali na siebie przez chwil�, potem Horace wyci�gn�� r�k�, a Will j� u�cisn��. Otaczaj�cy ich rycerze milczeli, nie chc�c przeszkadza� w tak wa�nej dla obu m�odzie�c�w chwili. Gdy u�cisn�li sobie d�onie, podszed� do nich baron Arald i obj�� ich obu ramionami, przyci�gaj�c do siebie.

��Dobrze�cie rzekli, obaj!�� pochwali� ich g�o�no, a rycerze przyklasn�li mu zgodnie.

Twarz barona rozpromieni� u�miech. Jakby nie by�o, mieli za sob� bardzo udany poranek. Nieco emocji, zabite dwa ody�ce. A nade wszystko, ci dwaj m�odzi ludzie, mi�dzy kt�rymi narodzi�a si� w�a�nie niezwyk�a wi�, jaka ��czy jedynie tych, kt�rzy wsp�lnie stawili czo�o wielkiemu niebezpiecze�stwu.

��Mamy tu dw�ch obiecuj�cych m�odzie�c�w!�� zwr�ci� si� baron do asystuj�cych tej scenie rycerzy i zn�w zgromadzeni ch�rem wyrazili swe poparcie dla jego s��w.�� Panie Halt, panie Rodney, obaj mo�ecie by� dumni ze swych uczni�w!

��Zaiste, wasza wysoko�栗 odpar� sir Rodney i skin�� z aprobat� g�ow� Horace�owi. Nie usz�o jego uwadze, jak ch�opak bez wahania ruszy� na spotkanie szar�uj�cego zwierza. R�wnie� to, �e ofiarowa� sw� przyja�� Willowi, �wiadczy�o o nim jak najlepiej, a Rodney pami�ta} przecie� doskonale, �e ch�opcy pobili si� w Dniu Plon�w. T� dziecinad� mieli ju� za sob�. Teraz Horace dowi�d�, �e godzien by� Szko�y Rycerskiej.

Halt nie odezwa� si� ani s�owem. Jednak gdy Will spojrza� na swego mistrza, napotka� wzrok ponurego zwiadowcy, kt�ry po prostu skin�� g�ow�.

A Will wiedzia�, �e znaczy�o to wi�cej ni� ca�e tyrady pochwa� z ust kogo� innego.

Nied�ugo po s�awetnym polowaniu na dzika Will spostrzeg�, �e zacz�to traktowa� go jako� inaczej, Gdy szed� przez wiosk�, spogl�dano na niego z uznaniem, nawet z szacunkiem. Ci pro�ci ludzie, kt�rych horyzonty ogranicza�y si� do codziennych spraw i zaj��, przejawiali sk�onno�� do upi�kszania wszelkich niezwyk�ych wydarze� oraz tworzenia wok� nich czego� na kszta�t legendy.

Pod koniec pierwszego tygodnia wypadki podczas polowania zosta�y wyolbrzymione do tego stopnia, �e wie�niacy opowiadali ju�, jak to Will w�asnor�cznie i bez niczyjej pomocy ubi� oba dziki szar�uj�ce z zaro�li. Gdy min�o jeszcze kilka dni, mo�na by�o us�ysze� opowie�ci z kt�rych wynika�o, �e dokona� tego jedn� strza��, przebijaj�c pierwsz� besti� na wylot i trafiaj�c w serce drugiej.

��Ale przecie� ja niczego takiego nie zrobi�em�� ch�opak zwierzy� si� Hakowi kt�rego� wieczoru, gdy siedzieli w domku na skraju lasu, grzej�c si� przy kominku.�� Nawet nie mia�em czasu si� zastanowi�, nie podj��em �wiadomej decyzji, �e zrobi� to czy tamto. Wszystko jakby zdarzy�o si� samo. A poza wszystkim, to ty zabi�e� dzika, nie ja.

Halt skin�� tylko g�ow�, wpatruj�c si� w ta�cz�ce p�omienie paleniska.

��Niech ludzie my�l� sobie, co chc��� rzek� cicho.�� Nigdy nie zwracaj uwagi na to, co gadaj�.

Niezas�u�ona s�awa wprawia�a Willa w zak�opotanie. Mia� poczucie, �e wie�niacy robi� z ig�y wid�y. Co innego, gdyby ten podziw i szacunek wynika� z jakich� jego rzeczywistych dokona�. Owszem, uwa�a�, �e zachowa� si� nale�ycie i by� mo�e nawet w spos�b godny pochwa�y. Nie mia� jednak ochoty uchodzi� za bohatera z racji ca�kiem zmy�lonych wyczyn�w i wrodzona uczciwo�� nie pozwala�a mu by� dumnym z tak osi�gni�tej pozycji.

Czu� si� tak�e niezr�cznie, bo mia� wra�enie, �e ma�o kto poza nim zwr�ci� uwag�, jak dzielnie zachowa� si� Horace, kt�ry w pierwszym odruchu natychmiast stan�� mi�dzy Willem i Wyrwijem a szar�uj�cym ody�cem. Will wspomnia� o tym Hakowi. S�dzi�, �e mo�e zwiadowca przy jakiej� okazji zwr�ci uwag� sir Rodneya na ten przejaw odwagi ze strony Horace�a, ale jego mistrz zn�w tylko skin�� g�ow� i stwierdzi� kr�tko:

��Sir Rodney wie. Ma�o jest rzeczy, kt�rych by nie dostrzeg�. Ma w g�owie troch� wi�cej ni� przeci�tny r�baj�o. I tym Will musia� si� zadowoli�. W zamku sprawy mia�y si� nieco inaczej. Rycerze oraz Mistrzowie Sztuk i ich uczniowie odnosili si� do Willa z uznaniem, daj�c mu po prostu odczu�, �e nie�le si� sprawi�. Zauwa�y�, �e wielu ludzi zna�o teraz jego imi� i kiedy przybywa� z Haltem w jakiej� sprawie na teren zamku, pozdrawiano ich obu. Sam baron zachowywa� si� jeszcze przyja�niej ni� zwykle. By� dumny, �e jeden z wychowank�w sieroci�ca otoczony przeze� opiek� da� si� pozna� z tak dobrej strony.

Nade wszystko Will pragn�� om�wi� t� spraw� z Horace�em. Jednak ich drogi rzadko si� krzy�owa�y i ani razu nie nadarzy�a si� po temu okazja. Will chcia� zapewni� rycerskiego czeladnika, �e to nie on rozpowiada te �mieszne bajdy, kr���ce po�r�d mieszka�c�w wioski, i w �aden spos�b nie przyczynia si� do ich rozpowszechniania.

Tymczasem lekcje oraz �wiczenia Willa odbywa�y si� w przyspieszonym tempie. Dowiedzia� si� od Halta, �e za miesi�c obaj wyrusz� na Zlot�� doroczne spotkanie wszystkich zwiadowc�w.

W�a�nie podczas tych spotka� przedstawiciele wszystkich pi��dziesi�ciu obszar�w lennych kr�lestwa wymieniali mi�dzy sob� nowiny, omawiali rozmaite zagro�enia, jakie mog�yby pojawi� si� w kraju, i czynili plany na Przysz�o��. Z punktu widzenia Willa najistotniejszy by� fakt, �e wtedy dokonywano tak�e oceny czeladnik�w, by Przekona� si�, czy nale�y si� spodziewa� post�p�w w nast�pnym roku szkolenia. Tak si� pechowo z�o�y�o, �e Will by� na terminie u Halta dopiero od siedmiu miesi�cy. Je�li podczas tegorocznego Zlotu ocena mia�aby wypa�� niepomy�lnie, na nast�pn� mo�liwo�� zyskania uznania musia�by czeka� kolejny rok. �wiczy! wi�c i �wiczy�, ka�dego dnia, od �witu do nocy. O luksusach takich, jak niedzielny wypoczynek, dawno ju� zapomnia�. Posy�a� strza�� za strza�� w rozmaite cele r�nych rozmiar�w, w odmiennych warunkach, z pozycji stoj�cej, kl�cz�cej i siedz�cej. �wiczy� te� strzelanie z ukrycia na drzewie.

Doskonali� si� w operowaniu no�ami: rzut na stoj�co z kl�czek, z le�enia, podczas uniku w lewo lub prawo. Wi�kszym z dw�ch no�y nale�a�o te� umie� cisn�� tak, aby uderzy� w cel g�owic� r�koje�ci. By�o to niezb�dne, poniewa�, jak wyja�ni� mu Halt, bardzo cz�sto chodzi o og�uszenie przeciwnika, a nie jego u�miercenie. Dlatego dobrze jest wiedzie�, jak si� do tego zabra�.

�wiczy� si� w ukrywaniu, pami�taj�c, by zachowa� bezruch nawet, gdy jest pewien, �e nikt go nie widzi; wkr�tce przekona� si�, �e nader cz�sto, w istocie, nikt go nie dostrzega�� dop�ki nie zdradzi si� jakim� ruchem. Nauczy� si� sztuczki, u�ywanej przez obserwator�w, polegaj�cej na tym, �eby przesuwa� spojrzeniem przez jaki� punkt i potem natychmiast wraca� do niego wzrokiem, staraj�c si� dostrzec najmniejszy chocia� �lad ruchu. Dowiedzia� si� o �zamiataczach��� wywiadowcach przemieszczaj�cych si� w ariergardzie wojsk, kryj�cych si�, by zdemaskowa� i wyeliminowa� pod��aj�cych �ladem armii szpieg�w, czaj�cych si� podczas jej przemarszu i opuszczaj�cych potem swe kryj�wki.

Wci�� pracowa� z Wyrwijem, zacie�niaj�c jeszcze wi�zy przyja�ni, kt�ra tak szybko si� mi�dzy nimi zawi�za�a Nauczy� si� czyni� u�ytek z niezwykle czu�ego w�chu konika oraz jego doskona�ego s�uchu, dzi�ki czemu m�g� w por� zorientowa� si� o gro��cym niebezpiecze�stwie, uczy� si� te� odczytywa� sygna�y, jakie ten inteligentny i doskonale wytrenowany zwierzak mu przekazywa�.

Nic wi�c dziwnego, �e pod koniec wype�nionego po brzegi zaj�ciami dnia, Will po prostu nie mia� si�y wspi�� si� po kr�tej drodze prowadz�cej do Zamku Redmont i odszuka� Horace�a, by z nim porozmawia�. Uzna�, �e pr�dzej czy p�niej pojawi si� jaka� okazja. Tymczasem po prostu mia� nadziej�, �e wyczyn Horace�a znajdzie uznanie w oczach sir Rodneya oraz pozosta�ych Mistrz�w Szko�y Rycerskiej.

Will �wiczy� strzelanie z �uku na ��ce za chat� Halka. Mierzy� do czterech tarcz umieszczonych w r�nych odleg�o�ciach; chodzi�o o to, �eby trafia� za ka�dym razem w inn� z nich, nigdy dwa razy z rz�du w t� sam�. �wiczenie wyznaczy� mu Halt, kt�ry nast�pnie uda� si� w odwiedziny do barona, aby om�wi� z nim tre�� listu, jaki nadszed� od kr�la.

��Je�li strzelasz dwa razy do tego samego celu�� pouczy� go na po�egnanie�� odruchowo zaczynasz my�le�, �e pierwszy strza� oddajesz jakby na pr�b�, �eby okre�li� kierunek i wysoko��. A tym sposobem nigdy nie nauczysz si� strzelania instynktownego. Musisz trafi� od razu, pierwsz� strza��.

Will wiedzia�, �e jego nauczyciel ma racj�, ale przez to �wiczenie nie by�o ani troch� �atwiejsze. W dodatku, dla utrudnienia, Halt zarz�dzi�, �e mi�dzy poszczeg�lnymi strza�ami nie mo�e up�yn�� wi�cej ni� pi�� sekund.

Marszcz�c brwi w skupieniu, wypu�ci� ostatnich pi�� strza�. Jedna po drugiej utkwi�y w tarczach. Ju� po raz dziesi�ty tego ranka opr�ni� ko�czan. Skin�� g�ow�, zadowolony z siebie. Nie tylko za ka�dym razem trafi� w cel, ale i wi�kszo�� jego pocisk�w znalaz�a si� w wewn�trznym kr�gu tarczy lub w samym jej �rodku. Posz�o mu wyj�tkowo dobrze: dow�d na to, �e bezustanne �wiczenie prowadzi do oczekiwanych rezultat�w. Oczywi�cie nie mia� poj�cia, �e je�li nie liczy� cz�onk�w korpusu zwiadowc�w, w ca�ym kr�lestwie nie�atwo by�oby znale�� r�wnie dobrego �ucznika, jak on. Nawet �ucznicy kr�lewskiej armii nie byli szkoleni, by strzela� tak pr�dko i celnie. Wpajano im raczej, by zwalniali ci�ciwy jednocze�nie, zasypuj�c gradem strza� si�y przeciwnika. Tak wi�c trening �uczniczy kr�lewskiej piechoty skupia� si� raczej na koordynacji ni� na celno�ci.

Od�o�y� w�a�nie �uk na ziemi�, by pozbiera� strza�y, kiedy us�ysza� za sob� odg�os krok�w. Odwr�ci� si�. Widok trzech kadet�w Szko�y Rycerskiej nieco go zaskoczy�, po czerwonych tunikach zorientowa� si�, �e byli to uczniowie drugiego roku. Nie zna� �adnego z nich, jednak odezwa� si� grzecznie:

��Dzie� dobry. Co was tu sprowadza?

Rzadko zdarza�o si� spotyka� uczni�w Szko�y Rycerskiej tak daleko od zamku. Spostrzeg�, �e ka�dy z nich trzyma w r�ku gruby kij, uzna� wi�c, �e pewnie wybrali si� na spacer. Ten, kt�ry sta� najbli�ej�� przystojny, jasnow�osy�� u�miechn�� si� przyja�nie i oznajmi�:�� Szukamy ucznia zwiadowcy. Will tak�e nie m�g� powstrzyma� u�miechu. Przecie� mia� na sobie szaro-zielony p�aszcz, jakiego nie nosi� nikt inny pr�cz Halta, tote� chyba musieli od razu zorientowa� si�, kim jest. Mo�e jednak by�a to jaka� forma grzeczno�ci ze strony rycerskiego czeladnika?

��A wi�c go znale�li�cie�� odpowiedzia�.�� Co mog� dla was zrobi�?

��Mamy dla ciebie wiadomo�� ze Szko�y Rycerskiej�� powiadomi� go tamten.

Jak wszyscy kandydaci na rycerzy, by� wysoki i mocno zbudowany, jego towarzysze r�wnie�. Zbli�yli si� do niego, a Will odruchowo cofn�� si� o krok. Przecie� mogli mu przekaza� wiadomo��, nie podchodz�c a� tak blisko.

��Chodzi o to, co si� wydarzy�o podczas polowania�� wyja�ni� drugi z kadet�w. By� rudy, ca�� jego twarz pokrywa�y piegi i mia� z�amany nos�� pewnie podczas kt�rej� z �wiczebnych walk w ramach zaj�� szkolnych. Will z za�enowaniem wzruszy� ramionami. Jednak co� mu si� w tym wszystkim nie podoba�o. Blondyn nadal si� u�miecha�, ale ani rudzielec, ani trzeci, najwy�szy z nich, odr�niaj�cy si� oliwkow� karnacj�, nie sprawiali wra�enia przyja�nie nastawionych.

��Wiesz�� odezwa� si� Will�� ludzie opowiadaj� mn�stwo bzdur. Nie zrobi�em nic specjalnego.

��To wiemy�� warkn�� rudow�osy. Podeszli jeszcze bli�ej, a Will zn�w si� cofn��. Pami�ta�, co nieraz powtarza� mu Halt: �Nigdy nie pozw�l, �eby kto� si� za bardzo do ciebie zbli�y�. Zbyt kr�tki dystans to zawsze sygna� alarmowy; niewa�ne, z kim masz do czynienia i jak przyja�nie si� ten kto� zachowuje�.

��Tyle �e rozpowiadasz woko�o, jak to uratowa�e� sk�r� wielkiego niezdary ze Szko�y Rycerskiej, a to nas wszystkich stawia w niekorzystnym �wietle�� oskar�y� go ten wysoki. Will spojrza� na niego, marszcz�c brwi.

��Nigdy niczego podobnego nie m�wi�em!�� zaprotestowa�.�� Ja�

Bryn mia� za zadanie odwr�ci� uwag� Willa. W tym samym momencie Alda post�pi� do przodu z worem. Taktyka, kt�ra odnios�a powodzenie w rozprawie z Horace�em, tym razem zawiod�a. Will mia� si� na baczno�ci i wykona� unik.

Da� nura do przodu w stron� Aldy i turlaj�c si� po ziemi, przemkn�� pod workiem, a potem szerokim ruchem nogi podci�� napastnika, kt�ry przewr�ci� si� na traw�. Will nie by� jednak w stanie kontrolowa� ruch�w trzech przeciwnik�w naraz. Wywin�� si� Aldzie i Brynowi, jednak gdy wstawa�, ko�cz�c przewr�t, Jerome z ca�ej si�y trzasn�� go kijem w plecy na wysoko�ci �opatek.

Will zatoczy� si� do przodu z okrzykiem b�lu, a w tej samej chwili Bryn uderzy� go w bok. Alda zd��y� ju� d�wign�� si� na nogi i, rozw�cieczony manewrem Willa, waln�� go kijem prosto w �okie�.

B�l by� nie do zniesienia, Willowi zrobi�o si� ciemno przed oczyma. Opad� na kolana.

Natychmiast trzej kadeci otoczyli go, nie daj�c szansy ucieczki i unie�li kije, by rozpocz�� ka��.

��Dosy� tego!

Powstrzyma� ich nieoczekiwany g�os. Will, kt�ry przypad� do ziemi w oczekiwaniu na razy, zas�aniaj�c g�ow� ramionami, podni�s� wzrok i ujrza� Horace�a, posiniaczonego i poranionego, kt�ry sta� w odleg�o�ci kilku metr�w. W prawej r�ce trzyma� jeden z �wiczebnych mieczy, jakich u�ywano w Szkole Rycerskiej. Mia� podbite oko, z rozci�tej wargi ciek�a stru�ka krwi. Jednak w jego oczach malowa�a si� taka nienawi�� i determinacja, �e trzej oprawcy zawahali si� na chwil�. Potem jednak zdali sobie spraw�, �e jest ich trzech, a miecz Horace�a nie jest przecie� prawdziw� broni� i wykonano go z drewna takiego samego jak ich kije. Zapomnieli na moment o Willu i ruszyli ku Horace�owi z ci�kimi dr�gami gotowymi do ataku.

��Dzidziu� przyszed� za nami�� stwierdzi� Alda.

��Dzidziu� chce dosta� drugie lanie�� zgodzi� si� z nim Jerome.

��Wi�c dzidziu� je dostanie�� doko�czy� Bryn, szczerz�c z�by w u�miechu. Jednak w nast�pnej chwili wyda� okrzyk trwogi, bo co� wytr�ci�o mu kij z d�oni. Drewniany or� przekozio�kowa� w powietrzu i upad� kilka metr�w dalej.

W nast�pnej sekundzie to samo sta�o si� z kijem Jerome�a.

Zdezorientowany Bryn spojrza� w stron�, gdzie le�a�y oba kije. Poczu� si� nieswojo, bo ujrza�, �e ka�dy z nich przebity by� na wylot strza�� o czarnym drzewcu.

��Jeden na jednego. Tak b�dzie uczciwiej, nie uwa�ane?�� odezwa� si� Halt.

Bryn i Jerome wzdrygn�li si� nerwowo na widok stoj�cego dziesi�� metr�w od nich zwiadowcy o ponurym obliczu�� w cieniu drzewa, z nast�pn� strza�� za�o�on� ju� na ci�ciw� d�ugiego �uku. Tylko Alda nie zamierza� dawa� za wygran�.

��To s� sprawy Szko�y Rycerskiej, zwiadowco�� oznajmi�, pr�buj�c fanfaronad� wybrn�� z sytuacji.�� Lepiej trzymaj si� od tego z daleka.

Will, kt�ry d�wign�� si� z wolna na nogi, dostrzeg� b�ysk gniewu w oczach Haka. Przez chwil� niemal zrobi�o mu si� �al osi�ka, ale potem dotkliwy b�l w plecach przypomnia� mu, z kim ma do czynienia, i tylko zacisn�� z�by.

��Sprawy Szko�y Rycerskiej, powiadasz� synku?�� wycedzi� Halt niebezpiecznie niskim g�osem. Post�pi� do przodu, pokonuj�c odleg�o�� dziel�c� go od Aldy kilkoma szybkimi, posuwistymi krokami. Kadet nie spu�ci� z tonu. Owszem, gro�na twarz Halta budzi�a niepok�j, ch�opak zda� sobie jednak spraw�, �e jest co najmniej o g�ow� wy�szy od zwiadowcy i wr�ci�o mu poczucie pewno�ci siebie. Przez tyle lat ba� si� tego tajemniczego osobnika, a teraz, gdy stan�� z nim twarz� w twarz, zorientowa� si�, jaki to ma�y cz�owieczek.

By� to drugi b��d, jaki Alda pope�ni� tego dnia. Halt by� niewysoki, ale my�le� o nim jako o �ma�ym cz�owieczku� by�o nader nieroztropnie. Halt sp�dzi� ca�e �ycie, walcz�c z o wiele gro�niejszymi przeciwnikami ni� uczniak drugiego roku Szko�y Rycerskiej.

��Zdaje mi si�, �e zaatakowano tu ucznia zwiadowcy�� stwierdzi� spokojnie Halt�� wi�c chyba jest to te� sprawa zwiadowcy, nieprawda�?

Alda wzruszy� ramionami. By� teraz przekonany, �e bez trudu poradzi sobie z m�czyzn�, kt�rego przerasta� wzrostem i wag�.

��Chcesz si� w to miesza�, twoja rzecz�� rzuci� kpi�co�� Ma�o mnie to obchodzi.

Halt pokiwa� g�ow�, jakby rozwa�aj�c sens jego s��w.

��Dobrze�� rzek�.�� Chyba wmieszam si�, ale tego nie b�d� potrzebowa�.

M�wi�c to, wsun�� strza�� z powrotem do ko�czana i niedbale odrzuci� �uk na bok, skr�caj�c przy tym tu��w. Spojrzenie Aldy odruchowo skierowa�o si� w tamt� stronꠗ i w tej samej chwili poczu� rozdzieraj�cy b�l, gdy Halt kraw�dzi� buta trafi� go w stop� tu� pod kostk�. Gdy Alda pochyli� si�, by uchwyci� d�o�mi obola�� nog�, zwiadowca obr�ci� si� na lewej pi�cie i prawym �okciem uderzy� go od do�u prosto w nos�� kadet wyprostowa� si� w okamgnieniu i zachwia�, post�puj�c krok do ty�u. Przez sekund� czy dwie oczami pe�nymi �ez Aida nie widzia� nic pr�cz mg�y. Poczu�, �e co� k�uje go pod podbr�dkiem. W nast�pnej chwili widzia� ju� wyra�nie, �e oczy zwiadowcy znajduj� si� zaledwie kilka centymetr�w od jego twarzy. Nie by�o ju� w nich gniewu. Pojawi�a si� za to wzgarda i obrzydzenie, kt�re napawa�y go o wiele wi�kszym l�kiem.

Uk�ucie pod podbr�dkiem sta�o si� odrobin� mocniejsze. Pr�buj�c spojrze� w d�, Alda poczu�, �e ogarnia go obezw�adniaj�cy strach. D�uga klinga piekielnie ostrego no�a opiera�a si� o jego szyj�.

��Nigdy wi�cej nie m�w do mnie tym tonem� synku�� powiedzia� zwiadowca tak cicho, �e Alda musia� wysili� si�, by dos�ysze� jego s�owa.�� I �eby� nigdy wi�cej nie odwa�y� si� podnie�� r�ki na mojego ucznia. Zrozumiano?

Ca�a arogancja Aldy ulotni�a si� bez �ladu, serce bi�o mu jak oszala�e. Nie by� w stanie nic rzec. Ostrze no�a nacisn�o odrobin� mocniej, poczu� strumyczek ciep�ej krwi sp�ywaj�cej mu pod ko�nierz. Oczy Halta zab�ys�y nagle.

��Zrozumiano?�� powt�rzy� i tym razem Alda wykrztusi� odpowied�:

��Tak� panie.

Halt cofn�� si�, chowaj�c n� do pochwy jednymi p�ynnym ruchem. Alda opad� na ziemi� i zacz�� masowa� obola�� kostk�. By� pewien, �e ma uszkodzone �ci�gno. Nie zwracaj�c ju� na niego uwagi, Halt zwr�ci� si� ku dw�m pozosta�ym kadetom. Odruchowo zbli�yli si� do siebie i patrzyli na niego z niepokojem, nie wiedz�c, co b�dzie dalej. Halt wskaza� palcem Bryna.

��Ty�� rzuci� pogardliwie.�� Podnie� sw�j patyk. Zal�kniony Bryn, nie spuszczaj�c z oka Halta podszed� do miejsca, gdzie le�a� jego kij, przykucn���� wci�� patrz�c na zwiadowc� w obawie przed jakim� podst�pem�� i szuka� przez chwil� po omacku w trawie, a� natrafi� na wytr�con� mu bro�.

��A teraz oddaj mi strza�ꠗ poleci� zwiadowca. Wysoki, �niady ch�opak przez d�u�sz� chwil� mocowa� si�, usi�uj�c wyci�gn�� strza��. Wreszcie mu si� to uda�o. Poda� j� Haltowi, trzymaj�c strza�� za sam koniec w r�ce wyci�gni�tej na ca�� d�ugo�栗 spi�ty, oczekuj�c w ka�dej chwili ataku ze strony zwiadowcy. Jednak Halt po prostu wzi�� od niego strza�� i wsun�� j� do ko�czana. Bryn cofn�� si� czym pr�dzej, by znale�� si� poza jego zasi�giem. Halt parskn�� pogardliwie. Zwr�ci� si� do Horace�a:

��O ile si� nie myl�, im w�a�nie zawdzi�czasz te siniaki?�� spyta�.

Hor�ce milcza� przez chwil�, a� u�wiadomi� sobie, �e nie ma to �adnego sensu. Po co mia�by kry� swoich oprawc�w? Po co w og�le kiedykolwiek to robi�?

��Tak, panie�� o�wiadczy�.

Halt skin�� g�ow�, drapi�c si� po brodzie.

��Tak te� my�la�em�� stwierdzi�.�� Tak przy okazji, s�ysza�em, �e ca�kiem nie�le radzisz sobie z mieczem. Mo�e zechcia�by� mi to zademonstrowa�? Mam tu dla ciebie godnego przeciwnika, tego oto bohatera, kt�ry stoi przede mn�.

Twarz Horace�a z wolna rozja�ni�a si� u�miechem, gdy dotar�o do niego, co proponuje zwiadowca. Post�pi� krok do przodu.

��Z wielk� przyjemno�ci�. Bryn cofn�� si�.

��Chwileczk�!�� zawo�a�.�� Przecie� nie�

Zamar�. W oczach zwiadowcy zn�w pojawi� si� ten sam niebezpieczny b�ysk, a jego d�o� opad�a ku pochwie z no�em.

��Masz kij. On ma drewniany miecz. Wi�c o co chodzi? Do roboty�� zakomenderowa�.

Zdaj�c sobie spraw�, �e nie ma wyj�cia, Bryn odwr�ci� si� w stron� Horace�a. Teraz, kiedy mia�o przyj�� do starcia jeden na jednego, wcale nie czu� ju� tak wielkiej przewagi nad m�odszym ch�opakiem. Wszyscy w szkole s�yszeli o niemal nadnaturalnych uzdolnieniach szermierczych Horace�a.

Licz�c na to, �e najlepsz� obron� mo�e si� okaza� atak, Bryn post�pi� do przodu i uderzy� znad g�owy. Horace sparowa� cios bez trudu. R�wnie �atwo zablokowa� nast�pne dwa uderzenia Bryna. Po czwartym�� b�yskawicznym ruchem przesun�� ostrzem swojego drewnianego miecza wzd�u� kija przeciwnika. Or� Bryna nie posiada� jelca, tote� twarde drewno trafi�o prosto w nie os�oni�te palce. Bryn wrzasn�� i upu�ci� ci�ki kij, daj�c jednocze�nie susa do ty�u i wciskaj�c obola�� d�o� pod pach�. Horace stan�� w pozycji en garde.

��Nie m�wi�em, �e macie przesta栗 przypomnia� �agodnym tonem Halt.

��Ale� ale on mnie rozbroi�!�� zawy� Bryn. Halt u�miechn�� si� do niego.

��W rzeczy samej. Jednak jestem pewien, �e pozwoli ci podnie�� kij, by�cie mogli kontynuowa�. Do dzie�a.

Bryn spojrza� na niego, potem na Horace�a, a nast�pnie zn�w na Halta. Na �adnej z tych twarzy nie dostrzeg� lito�ci.

��Ale ja nie chcꅠ� powiedzia� bardzo cicho. Horace nie m�g� uwierzy�, �e ta �a�osna posta� nie jest nikim innym jak owym osi�kiem, pogardliwym i brutalnym, kt�ry ostatnie kilka miesi�cy jego �ycia zmieni� w piek�o. Halt tymczasem zastanowi� si� nad wypowiedzi� Bryna:

��Protest odnotowany�� stwierdzi� rado�nie.�� A teraz dalej, prosz�.

R�ka bola�a go niezno�nie, ale Bryn przede wszystkim ba� si� tego, co go czeka�o, bo nie mia� w�tpliwo�ci, �e Horace bezwzgl�dnie odegra si� na nim za wszystkie prze�ladowania. Pochyli� si� i ostro�nie si�gn�� po kij, nie spuszczaj�c wzroku z Horace�a. Ten zaczeka� cierpliwie, a� Bryn b�dzie gotowy, a potem zrobi� nag�y wypad do przodu.

Nawet nie tkn�� Bryna, ale ten wrzasn�� ze strachu i wypu�ci� z r�ki Horace pokr�ci� g�ow� z niedowierzaniem.

��I kto tu jest dzidziusiem?�� parskn��. Bryn sta� bez s�owa, ze wzrokiem wbitym w ziemi�.

��Skoro takie z niego dziecko�� zasugerowa� Halt�� mo�e trzeba po prostu przetrzepa� mu ty�ek?

Horace u�miechn�� si� promiennie. Przypad� do Bryna i chwyci� go za ko�nierz, obracaj�c go ty�em do siebie. W nast�pnej chwili zacz�� wali� go w po�ladki p�azem �wiczebnego miecza, raz za razem, za� Bryn, pr�buj�c si� wyrwa�, ci�gn�� go za sob� wok� polany. Nieszcz�nik wrzeszcza�, szarpa� si� i szlocha�, ale Horace trzyma� go za ko�nierz �elazn� r�k�. Nie by�o ucieczki przed bezlitosn� kar�. Wreszcie, gdy Horace poczu�, �e odp�aci� mu, jak nale�y, za wszystkie prze�ladowania, obelgi i upokorzenia, wypu�ci� go.

Bryn zachwia� si� i opad� na czworaki, g�o�no szlochaj�c ze strachu, wstydu i b�lu.

Jerome przygl�da� si� tym wydarzeniom z przera�eniem, wiedz�c, �e wkr�tce nadejdzie jego kolej. Postanowi� wymkn�� si� chy�kiem, korzystaj�c z tego, �e zwiadowca spogl�da w stron� Bryna.

��Jeszcze jeden krok i przeszyj� ci� strza��.

Will stara� si� na�ladowa� cichy, z�owr�bny ton Halta. Zd��y� ju� wyci�gn�� strza�y z najbli�szej tarczy, a teraz jedna z nich by�a za�o�ona na ci�ciw�. Halt rzuci� okiem w jego stron�.

��Dobra my�l�� pochwali�.�� Celuj w �ydk�. Rana w tym miejscu jest wyj�tkowo bolesna.�� Spojrza� zn�w na Bryna, kt�ry le�a� skulony u st�p Horace�a.�� Ten chyba ma ju� do�栗 stwierdzi�.

Wskaza� palcem Jerome�a.

��Twoja kolej�� stwierdzi� kr�tko. Horace podni�s� upuszczony przez Bryna kij i podszed� do Jerome�a podaj�c mu go. Jerome cofn�� si�.

��Nie!�� krzykn��, na jego twarzy malowa�o si� przera�enie.�� To nieuczciwe! On�

��Pewno, pewno. Nieuczciwe�� przyzna� pogodnie Halt.�� Przynajmniej w waszym mniemaniu. Dla was �uczciwie� to trzech na jednego. Do�� gadania i do roboty.

Will nieraz s�ysza� powiedzenie, �e osaczony szczur jest najgro�niejszy. Teraz Jerome udowodni� prawdziwo�� takiego stwierdzenia. Ruszy� od razu do zaciek�ego ataku, i ku zdumieniu Willa, Horace zacz�� si� cofa� pod gradem wymierzonych w niego cios�w. Jerome posuwa� si� do przodu z coraz wi�ksz� pewno�ci� siebie. Jako� nie zauwa�y�, �e ka�dy jego cios Horace blokowa� bez najmniejszego trudu, niemal niedbale. Nawet najlepsze i najmocniejsze uderzenia Jerome�a nie mia�y cienia szansy, by przebi� si� przez obron� Horace�a. Tak jakby kadet drugiego roku wali� w kamienny mur.

A potem Horace przesta� si� cofa�. Zatrzyma� si�, sparowa� ostatnie uderzenie Jerome�a. Przez chwil� mocowali si�, piersi� w pier�, nast�pnie za� Horace ruszy� do ataku. Chwyci� lew� d�oni� prawy nadgarstek Jerome�a, unieruchamiaj�c go. Pchn�� do przodu, stopy przeciwnika �lizga�y si� po mi�kkiej trawie. W nast�pnej chwili Horace napar� z ca�ej si�y i jego niedawny prze�ladowca run�� na ziemi�.

Jednak Jerome widzia�, co przytrafi�o si� Brynowi Nie mia� z�udze�, poddanie si� nie wchodzi�o w gr�.

D�wign�� si� wi�c czym pr�dzej na nogi i podj�� rozpaczliw� pr�b� obrony przed atakiem Horace�a. Cofa� si� teraz Pod gradem cios�w padaj�cych z g�ry, z prawej i lewej strony, prosto i uko�nie. Niekt�re z nich zdo�a� sparowa�, ale nie by� w stanie wytrzyma� b�yskawicznego tempa, jakie narzuci� Horace. Uderzenia pada�y na jego golenie, ramiona i �okcie; prawie ka�de dosi�ga�o celu Horace najwyra�niej stara� si� trafia� w miejsca bardziej ko�ciste, by sprawi� jak najwi�kszy b�l. Od czasu do czasu wykonywa� pchni�cie zaokr�glonym czubkiem miecza, by d�gn�� Jerome�a w �ebra�� nie za mocno, na tyle, �eby go posiniaczy�, ale nie �ama� ko�ci.

W ko�cu Jerome nie mia� ju� si�y. Upu�ci� kij i opad� na ziemi�, zas�aniaj�c g�ow� ramionami. Tylna cz�� jego cia�a uniesiona by�a teraz ku g�rze. Horace zatrzyma� si� i spojrza� pytaj�co na Halta. Zwiadowca wzruszy� ramionami.

��Czemu nie?�� stwierdzi�.�� W ko�cu taka okazja nie zdarza si� codziennie.

Ale nawet on skrzywi� si�, gdy Horace wymierzy� swemu prze�ladowcy pot�nego kopniaka w ty�ek. Jerome polecia� co najmniej metr do przodu i zary� twarz� w ziemi�.

Halt podni�s� upuszczony przez Jerome�a kij. Przygl�da� mu si� przez chwil�, wa��c go w r�ce.

��Kiepska bro� oznajmi�.�� Co im przysz�o do g�owy, �eby wybra� tak mierny or�?�� Rzuci� dr�g Aldzie.�� Rusz siꠗ zakomenderowa�.

Jasnow�osy kadet, kt�ry wci�� rozmasowywa� obola�� stop�, przykucni�ty w trawie, popatrzy� z niedowierzaniem na drewnian� bro�. Ze zmia�d�onego nosa ciek�a mu krew. Nigdy ju� nie b�dzie taki przystojny jak dawniej�� pomy�la� Will.

��Ale� ale� ja jestem ranny!�� zaprotestowa� tamten, wyprostowuj�c si�. Nie m�g� uwierzy�, �e i jemu ma przypa�� w udziale ha�ba oraz kara.

Halt zastanowi� si� przez moment, spogl�daj�c na niego, jakby dopiero teraz zwr�ci� Uwag� na ten fakt. Przez moment Alda s�dzi�, �e uda mu si�.

��W rzeczy samej�� przyzna� zwiadowca.�� W rzeczy samej�� powt�rzy�. Sprawia� wra�enie nieco rozczarowanego i Alda zaczyna� ju� wierzy�, �e rycersko�� Halta uchroni go przed ci�gami, jakie dopiero co zebrali obaj jego towarzysze. Jednak twarz zwiadowcy rozja�ni�a si� zaraz.�� Ale chwileczkꠗ zawo�a�.�� Przecie� Horace te� jest ranny. Zgodzisz si� ze mn�, Willu?

Will u�miechn�� si�.

��Z ca�� pewno�ci��� rzek� i wszelkie nadzieje Aldy rozwia�y si� bez �ladu.

Halt zwr�ci� si� do Horace�a z �artobliw� trosk�:

��Na pewno nie jeste� zbyt ci�ko ranny, �eby kontynuowa� �wiczenie?

Horace u�miechn�� si�, ale wyraz jego oczu pozosta� ponury, bezlitosny.

��Jako� dam sobie radꠗ zapewni�.

��Czyli sprawa za�atwiona�� ucieszy� si� Halt.�� W takim razie kontynuujmy!

Aida wiedzia� ju�, �e i dla niego nie ma ucieczki. Zwr�ci� si� ku Horace�owi. Rozpocz�� si� ostatni pojedynek.

Ze wszystkich trzech osi�k�w Alda by� najlepszym szermierzem; on przynajmniej dostarczy� Horace�owi zaj�cia na kilka minut. Jednak wyczuwaj�c przeciwnika za ka�dym uderzeniem i blokiem, fint� i kontratakiem, Alda zorientowa� si�, �e trafi� na lepszego od siebie. Uzna�, �e jedyn� szans� b�dzie spr�bowa� czego� nieoczekiwanego.

Odskoczy� do ty�u i zmieni� uchwyt, �api�c sw�j kij po�rodku obiema r�kami, a w nast�pnej chwili rozpocz�� seri� szybkich uderze� po �uku z lewej i prawej strony.

Przez u�amek sekundy Horace by� zaskoczony i cofn�� si�, ale zrobi� to zwinnym, kocim ruchem, a ju� w nast�pnej chwili wymierzy� Aldzie pot�ny cios znad g�owy. Drugoroczniak wykona� klasyczn� w takiej sytuacji zas�on�, trzymaj�c kij za oba ko�ce i paruj�c uderzenie miecza jego �rodkow� cz�ci�. Teoretycznie zastosowa� w�a�ciw� taktyk�; w praktyce okaza�o si� jednak, �e utwardzane hikorowe ostrze �wiczebnego miecza po prostu rozci�o kij na p�, pozostawiaj�c Ald� z dwoma bezu�ytecznymi kr�tszymi kijami. Cisn�� je na ziemi�. Sta� teraz przed Horace�em bezbronny.

Horace spogl�da� na swego prze�ladowc�, potem spojrza� na miecz w swojej d�oni.

��Obejdzie si� bez tego�� mrukn�� i r�wnie� wypu�ci� bro�.

Cios prawej pi�ci w�drowa� nie dalej ni� dwadzie�cia centymetr�w do szcz�ki Aldy. Tylko �e Horace w�o�y� w to uderzenie ca�� swoj� si��, a nade wszystko miesi�ce cierpienia w samotno�ci�� samotno�ci znanej tylko tym, kt�rzy s� gn�bieni i poni�ani.

Gdy Alda straci� r�wnowag�, odchyli� si� do ty�u i run�� z �oskotem obok swych dw�ch przyjaci�, Will otworzy� szerzej oczy. Przecie� nieraz w przesz�o�ci bi� si� z Horace�em� Gdyby wiedzia�, �e tamten zdolny jest wymierzy� cios o takiej sile, nigdy nie wdawa�by si� z nim w b�jki.

Alfa nie rusza� si�. Will odnosi� wra�enie, �e nie jest to tylko chwilowe. Horace otrz�sn�� d�o� o poranionych knykciach i odetchn�� g��boko, z satysfakcj�.

��Nie masz poj�cia, panie, jak mi ul�y�o�� odezwa� si�.�� Dzi�kuj� ci, zwiadowco.

Halt skin�� g�ow�.

��To ja dzi�kuj�, �e w potrzebie dopomog�e� Willowi. A tak przy okazji, przyjaciele nazywaj� mnie Halt.

Podczas tygodni, kt�re nast�pi�y po ostatecznej rozprawie Horace�a z prze�ladowcami, jego �ycie w Szkole Rycerskiej zmieni�o si� nie do poznania.

G��wna r�nica polega�a na tym, �e Alda, Bryn i Jerome nie byli ju� jej uczniami�� zostali usuni�ci nie tylko ze szko�y, ale tak�e otrzymali zakaz przebywania na zamku i w jego okolicach. Sir Rodney ju� od pewnego czasu przypuszcza�, �e w�r�d m�odszych uczni�w dzieje si� co� niedobrego; dyskretna wizyta Halta wyjawi�a mu, w czym problem. Nast�pi�o �ledztwo, w kt�rym Wysz�a na jaw ca�a historia prze�ladowania Horace�a. Kiedy wszystko by�o ju� jasne, wyrok zapad� szybko i by� nieodwo�alny. Trzej uczniowie drugiego roku otrzymali p� dnia, by spakowa� swoje rzeczy. Wr�czono im po niewielkiej sumie pieni�dzy, zaopatrzono w zapas �ywno�ci na tydzie� i odprowadzono do granic lenna, w kt�rych�� jak dano im niedwuznacznie do zrozumienia�� byli odt�d, �agodnie m�wi�c, niemile widziani.

Kiedy oprawcy znikli, Horace zacz�� w szkole nowe �ycie. W dalszym ci�gu trzeba by�o sprosta� nie�atwym i wyczerpuj�cym zadaniom, stawianym przed uczniami ale kiedy odszed� dodatkowy ci�ar, jakim byli Alda, Bryn i Jerome, okaza�o si�, �e ch�opak doskonale radzi sobie z treningiem, dyscyplin� i nauk�. Szybko zacz�� zbli�a� si� do poziomu swoich koleg�w, spe�niaj�c tym samym pok�adane w nim przez sir Rodneya nadzieje. Co wi�cej, jego r�wie�nicy, nie l�kaj�c si� ju� nieuchronnej zemsty starszych koleg�w, zacz�li odnosi� si� do niego znacznie �yczliwiej i przyja�niej.

Kr�tko m�wi�c, miewa� si� coraz lepiej.

�a�owa� tylko, �e nie zd��y� nale�ycie wyrazi� swej wdzi�czno�ci Hakowi za t�, jak�e radykaln�, odmian�. Po wypadkach na le�nej polanie Horace�a umieszczono w szkolnej infirmerii, by da� mu czas na wyleczenie ran i okalecze�. Sp�dzi� tam kilka dni, za� kiedy zosta� z niej zwolniony, okaza�o si�, �e Halt i Will wyruszyli ju� na doroczny Zlot Zwiadowc�w.

Co� musia�o si� sta栗 rzek� p�g�osem Halt, daj�c towarzyszom znak, by wstrzymali konie.

Trzej je�d�cy ostatnie p� kilometra, dziel�ce ich od miejsca zgromadze�, przebyli cwa�em. Teraz zatrzymali si� na niewielkim wzniesieniu, spogl�daj�c ku otwartej przestrzeni po�r�d drzew, gdzie w odleg�o�ci oko�o stu metr�w znajdowa�o si� obozowisko z�o�one z ma�ych jednoosobowych namiot�w, ustawionych w r�wne rz�dy; w powietrzu czu� by�o zapach ognisk. U skraju polany urz�dzono �ucznicz� strzelnic�. Opodal, w cieniu drzew, skuba�o traw� kilka tuzin�w koni�� wszystkie by�y ma�e i kud�ate.

Nawet z tej odleg�o�ci nietrudno by�o dostrzec, �e w obozowisku panuje niezwyk�e o�ywienie. Na jego �rodku wznosi� si� namiot wi�kszy od pozosta�ych, rozmiar�w co najmniej cztery na cztery metry i na tyle wysoki, �e m�g� w nim sta� wyprostowany m�czyzna normalnego wzrostu. Boczne �ciany namiotu zosta�y podniesione, a wewn�trz wida� by�o grupk� odzianych na szaro i zielono m�czyzn, stoj�cych wok� sto�u najwyra�niej pogr��onych w o�ywionej dyskusji. W nast�pnej chwili jeden z nich od��czy� si� od towarzyszy. Podbieg� do konia, czekaj�cego w pobli�u namiotu, wskoczy� na niego i zebra� wodze. Konik stan�� d�ba, a zaraz potem ruszy� galopem przez ob�z, kieruj�c si� w stron� w�skiej �cie�ki, kt�rej wylot kry� si� po�r�d drzew po przeciwleg�ej stronie polany.

Gdy tylko znikn�� z pola widzenia, t� sam� drog� do obozowiska przyby� inny je�dziec, kt�ry tak�e galopem przejecha� mi�dzy namiotami i �ci�gn�� gwa�townie wodze przed najwi�kszym z nich. W tej samej chwili je�dziec zeskoczy� z siod�a i czym pr�dzej przy��czy� do grupy towarzyszy.

��O co chodzi?�� spyta� Will. Zauwa�y�, �e niekt�rzy z uczestnik�w zgromadzenia zwijali swoje namioty.

��Trudno powiedzie栗 odpar� Halt.�� Zobaczcie, czy uda si� znale�� dla nas jakie� zno�ne miejsce na obozowisko. Ja tymczasem zorientuj� si�, w czym rzecz.

Odjecha� kawa�ek, ale zaraz odwr�ci� si� i zawo�a�:

��Nie rozk�adajcie jeszcze namiot�w. Z tego, co widz�, mo�emy w og�le ich nie potrzebowa�.�� Kopyta Abelarda zadudni�y, gdy ruszy� galopem ku du�emu namiotowi.

Will i Gilan wybrali miejsce po�o�one pod du�ym drzewem, niezbyt daleko od �rodka obozowiska. Nie bardzo wiedz�c, co maj� czyni� dalej, czekali na Halta. Jako jeden ze zwiadowc�w wy�szych rang�, Halt mia� dost�p do namiotu dowodzenia. Dow�dc� ca�ego korpusu zwiadowc�w by� niejaki Crowley, kt�ry w rzeczonym namiocie odbywa� narady ze starszyzn�. Podejmowano tam wa�kie decyzje, dotycz�ce plan�w na przysz�o��, analizowano raporty i doniesienia zwiadowc�w z poszczeg�lnych lenn, co pozwala�o wszystkim cz�onkom zgromadzenia zorientowa� si� w wydarzeniach w kr�lestwie.

Mieszka�cy wi�kszo�ci namiot�w, znajduj�cych si� w pobli�u, byli nieobecni, tylko jeden chudy i tyczkowaty zwiadowca przechadza� si� niecierpliwie tam i z powrotem, przy czym sprawia� wra�enie r�wnie zdezorientowanego, jak Gilan i Will. Na ich widok podszed� bli�ej.

��Co� wiadomo?�� spyta� od razu, jednak odpowied� Gilana go rozczarowa�a.

��Mieli�my w�a�nie zada� to samo pytanie.�� Wyci�gn�� d�o� w powitaniu.�� Merron, prawda?�� spyta�.

��Tak jest. A ty jeste� Gilan, o ile mnie pami�� nie myli.

Gilan przedstawi� mu Willa. Merron, kt�ry m�g� mie� oko�o trzydziestu kilku lat, przyjrza� si� ch�opcu z wyra�nym zainteresowaniem.

��A wi�c to ty jeste� nowym uczniem Halta�� odezwa� si�.�� Wszyscy bardzo byli�my ciekawi, kogo ze sob� przyprowadzi. Wiesz, mia�em by� jednym z twoich egzaminator�w.

��Mia�e�?�� zdziwi� si� Gilan. Merron popatrzy� na niego powa�nie.

��Mia�em. W�tpi� jednak, czy Zlot w og�le si� odb�dzie�� zawaha� si� przez moment i doda�:�� Mam z tego wnioskowa�, �e o niczym nie s�yszeli�cie? Gilan i Will potrz�sn�li g�owami.

��Morgarath znowu co� knuje�� rzek� Merron p�g�osem, a na d�wi�k z�owrogiego imienia Will poczu� na plecach zimny dreszcz.

��Co si� sta�o?�� spyta� Gilan, mru��c oczy. Merron wzruszy� ramionami.

��Jak dot�d dochodz� nas sprzeczne wie�ci, raporty s� niepe�ne. Jednak wszystko wskazuje na to, �e oddzia� wargal�w przekroczy� prze��cz Trzech Krok�w. Kilka dni temu. Rozprawili si� ze stra�� graniczn� i ruszyli na p�noc.

��Czy Morgarath by� z nimi?�� zapyta� Gilan. Will s�ucha� tylko w milczeniu, z szeroko otwartymi oczami. Nie by�by w stanie wykrztusi� ani s�owa, nawet nie potrafi�by wym�wi� g�o�no imienia Morgaratha.

Merron roz�o�y� bezradnie r�ce.

��Tego nie wiemy. W tej chwili taki scenariusz wydaje si� to niezbyt prawdopodobny, ale na absolutn� pewno�� jeszcze za wcze�nie. Tak czy inaczej, Crowley od dw�ch dni stara si� co� ustali�. By� mo�e, tylko o stosunkowo nieliczny oddzia�, kt�ry dokona� wypadu na w�asn� r�k�. Jednak nie mo�na wykluczy�, �e oznacza to pocz�tek kolejnej wojny. A gdyby rzeczywi�cie mia�o do niej doj��, to bardzo �le si� sta�o, �e lorda Lorriaca nie ma ju� w�r�d �ywych.

��Jak to?�� w g�osie Gilana s�ycha� by�o zaniepokojenie.�� Lorriac nie �yje?

Merron pokiwa� powa�nie g�ow�.

��Niestety. Umar� nagle, pono� na serce. Kilka dni temu znaleziono jego cia�o, bez �adnych ran czy obra�e�. Wpatrywa� si� otwartymi oczyma wprost przed siebie, ju� nie �y�, kiedy go znaleziono.

��Ale przecie� by� w sile wieku!�� zdziwi� si� Gilan.�� Widzia�em go zaledwie miesi�c temu i by� zdrowy jak byk.

Merron nie potrafi� udzieli� mu �adnego wyja�nienia. Nic wi�cej nie wiedzia�.

���aden z nas nie zna dnia ani godziny�� stwierdzi�.�� Nigdy nic nie wiadomo.

��Kim by� lord Lorriac?�� spyta� Will cicho. Gilan odpowiedzia� jakby nieobecnym g�osem, w zamy�leniu:

��Lorriac ze Steden by� g��wnodowodz�cym kr�lewskiej ci�kiej kawalerii. Chyba mo�na powiedzie�, �e by� najlepszym dow�dc� naszej jazdy. Je�li dojdzie do wojny, to, jak s�usznie stwierdzi� Merron, b�dzie nam go bardzo brakowa�o.

Will poczu�, �e l�k �ciska mu gard�o. Odk�d si�ga� pami�ci�, imi� Morgaratha wymawiano szeptem. Kto�, kto wypowiada� je na g�os, musia� by� naprawd� odwa�ny. Zaprzysi�g�y wr�g kr�lestwa sta� si� postaci� niemal mityczn�, prawie legend� z dawnych, mrocznych dni. A oto teraz z�y duch z ponurych przypowie�ci na nowo wraca� do �ycia. Zn�w sta� si� realny i gro�ny. Will spojrza� na Gilana, szukaj�c w jego twarzy czego�, co doda�oby mu odwagi, jednak na obliczu m�odego zwiadowcy malowa�o si� tylko zw�tpienie i niepok�j.

Up�yn�a bez ma�a godzina, nim Halt do nich do��czy�. Jako �e min�o ju� po�udnie, Will i Gilan przygotowali tymczasem posi�ek, z�o�ony z chleba, zimnej mi�sa i suszonych owoc�w. Siwow�osy zwiadowca zsun�� si� z grzbietu Abelarda i wzi�� blaszany talerz od Willa. Jad� szybko, w po�piechu.

��Zlot zosta� odwo�any�� rzuci� zwi�le mi�dzy jednym k�sem a drugim.

Widz�c, �e pojawi� si� zwiadowca starszy rang�, Merron zn�w do nich do��czy�. Po kr�tkim powitaniu z Haltem zada� pytanie w kwestii, kt�ra nurtowa�a wszystkich obecnych:

��Czy mamy wojn�? Halt pokr�ci� g�ow�.

��Tego jeszcze nie wiadomo. Z najnowszych raport�w wynika, �e Morgarath nadal przebywa w g�rach.

��Czemu wi�c wargalowie wtargn�li na teren kr�lestwa?�� spyta� Will.

Wszyscy wiedzieli, �e te okropne stwory dzia�a�y tylko w�wczas, gdy kierowa�a nimi wola dawnego barona Gorlanu. Z w�asnej inicjatywy nigdy nie zdoby�yby si� na tak otwarty akt agresji.

��To tylko niewielki oddzia�, jest ich mo�e z pi��dziesi�ciu. Chodzi�o po prostu o odwr�cenie uwagi�� twarz Halta zdawa�a si� jeszcze bardziej ponura ni� zwykle.�� Crowley twierdzi, �e w czasie, gdy nasi stra�nicy zaj�ci byli �ciganiem wargal�w, przez granic� przekrad�y si� dwa kalkary, kt�re dot�d kry�y si� w g�rach, a teraz zaszy�y si� gdzie� na Samotnej R�wninie.

Gilan gwizdn�� cicho. Zaskoczony Merron a� cofn�� si� o krok. Na twarzach obu m�odszych zwiadowc�w malowa�a si� groza. Will nie mia� poj�cia, czym s� kalkary, ale s�dz�c po pos�pnym tonie, jakim Halt zakomunikowa� t� wie�� oraz po zachowaniu Gilana i Merrona, z pewno�ci� nie by�a to wiadomo�� pomy�lna.

��Chcesz powiedzie�, �e kalkary w og�le jeszcze istniej�? ^_ spyta� z niedowierzaniem Merron.�� My�la�em, �e ju� dawno wygin�y.

��A jak�e, istniej��� stwierdzi� Halt.�� Zosta�y ju�, co prawda, tylko dwie z tych bestii, ale i to wystarczaj�cy pow�d do obaw.

Przez d�u�sz� chwil� panowa�o milczenie. Wreszcie Will o�mieli� si� zada� pytanie:

��Czym s� kalkary?

Halt nie bardzo mia� ochot� rozprawia� na ten temat w obecno�ci kogo� tak m�odego jak Will. Wiedzia� jednak, �e wobec tego, co ich czeka, nie ma wyboru. Ch�opiec musi zna� prawd� i to jak najpr�dzej. Kiedy Morgarath planowa� wznieci� bunt, pragn�� dowodzi� czym� wi�cej ni� zwyk�� armi�. Zdawa� sobie spraw�, �e je�li zdo�a przerazi� czym� swych przeciwnik�w, jego zadanie b�dzie o wiele �atwiejsze. Tak wi�c przez d�ugie lata wyprawia� si� w G�ry Deszczu i Nocy, przeprowadzaj�c na pustkowiu poszukiwania.

��Czego szuka�?�� dopytywa� si� Will, cho� mia� niemi�e przeczucie, �e zna odpowied�,�� Pragn�� znale�� sprzymierze�c�w, kt�rzy mogliby mu pom�c w walce przeciw wojskom kr�lestwa. G�ry Deszczu i Nocy to kraina odci�ta od reszty �wiata, gdzie �ycie toczy si� swym w�asnym trybem. Na tej prastarej, dzikiej ziemi przetrwa�y istoty, o kt�rych gdzie indziej pami�� zagin�a przed wieloma stuleciami. Co pewien czas pojawia�y si� tylko pog�oski o �yj�cych gdzie� gro�nych stworach, prehistorycznych bestiach i monstrach Ca�kiem niedawno wysz�o na jaw, �e opowie�ci te niestety jak najbardziej prawdziwe.

��To znaczy wtedy, gdy napadli nas wargalowie? wtr�ci� Will.

Halt skin�� g�ow�.

��Tak w�a�nie. Morgarath szybko ich sobie podporz�dkowa�, czyni�c z nich niewolnik�w �lepo pos�usznych jego woli, lecz na tym nie koniec. Kolejnym jego odkryciem by�y kalkary. A s� one o wiele gro�niejsze ni� wargalowie. O wiele, wiele gro�niejsze.

Will zamilk�. My�l o bestiach bardziej jeszcze niebezpiecznych od wargal�w budzi�a w nim�� ogl�dnie m�wi�c�� spory niepok�j.

��Swego czasu istnia�y trzy takie potwory. Jednak jedno z tych stworze� oko�o o�miu lat temu zosta�o zabite, dzi�ki czemu wiemy o nich nieco wi�cej. Spr�buj wyobrazi� sobie istot� b�d�c� czym� pomi�dzy ma�p� a nied�wiedziem, chodz�c� na tylnych nogach w wyprostowanej pozycji, a b�dziesz mia� jakie takie poj�cie co do ich wygl�du.

��Czy to znaczy, �e Morgarath panuje nad nimi si�� woli i umys�u, jak nad wargalami?�� spyta� Will. Halt potrz�sn�� g�ow�.

��Nie. Kalkary przerastaj� inteligencj� wargal�w. Ich obsesj� jest srebro. Wielbi� ten metal, gromadz� go, i wszystko wskazuje na to, �e Morgarath nie szcz�dzi szlachetnego kruszcu, by nak�oni� je do wype�niania swych polece�. A trzeba przyzna�, �e �wietnie wywi�zuj� si� ze swych zada�. Potrafi� wykaza� niezwyk�� przebieg�o��, gdy tropi� swe ofiary.

��Ofiary?�� zdziwi� si� Will.�� Jakiego rodzaju ofiary?

Halt i Gilan spojrzeli po sobie. Will zorientowa� si�, �e jego nauczyciel niech�tnie porusza ten temat. Przez chwil� s�dzi�, �e zn�w b�dzie musia� wys�ucha� od Halta wym�wek na temat jego nieko�cz�cych si� pyta�, jednak szybko zda� sobie spraw�, �e tym razem chodzi�o o co� wi�cej ni� ukr�cenie pr�nej ciekawo�ci m�okosa. Brodaty zwiadowca odpowiedzia� spokojnym g�osem:

��Kalkary to asasyni, urodzeni zab�jcy. Kiedy postanowi� kogo� u�mierci�, nie spoczn�, nim odnajd� t� osob� i po�o�� kres jej �yciu.

��Czy nie mo�na ich jako� powstrzyma�?�� spyta� Will, spogl�daj�c na wielki �uk Halta i p�k pierzastych strza� w jego ko�czanie.

��Poro�ni�ci s� g�stym futrem, tak grubym i spl�tanym, �e chroni je niczym pancerz. Strza�� nie spos�b ich dosi�gn��. Aby z nimi walczy�, potrzebny jest top�r bojowy lub dwur�czny miecz. Zapewne poskutkowa� mo�e te� pot�ne pchni�cie ci�k� w��czni�.

Przez chwil� Will czu� ulg�. Ju� zaczyna� my�le�, �e te straszliwe kalkary s� nie do pokonania. Ale w kr�lestwie jest pe�no walecznych rycerzy, kt�rzy z pewno�ci� zdo�aj� stawi� czo�o potworom.

��To znaczy, �e osiem lat temu jeden z kalkar�w zosta� zabity przez rycerza?

Halt zn�w potrz�sn�� g�ow�.

��Nie, nie przez rycerza. Przez trzech rycerzy. Aby si� z nim upora�, trzeba by�o a� trzech uzbrojonych po z�by m�czyzn, a starcie to prze�y� tylko jeden z nich. W dodatku tak okaleczony, �e ju� do ko�ca �ycia nie odzyska pe�nej sprawno�ci.

��Trzech m�czyzn? I wszyscy trzej byli rycerzami?�� Will nie potrafi� uwierzy�.�� Ale jak to si� sta�o, �e�

Gilan przerwa� mu w p� zdania:

��Rzecz w tym, �e je�li nawet zdo�asz si� zbli�y� do niego na tyle bliska, by u�y� miecza czy w��czni, kalkar potrafi ci� powstrzyma�, nim zdo�asz zada� cios.

M�wi�c to, postukiwa� palcami w r�koje�� wisz�cego u boku miecza.

��Jak to?�� nie m�g� zrozumie� Will. S�owa Gilana na nowo wzbudzi�y jego niepok�j. Tym razem odpowiedzia� mu Merron:

��Spojrzeniem�� wyja�ni� chudy zwiadowca.�� Je�li spojrzysz w oczy kalkara, jeste� jak sparali�owany.

Will popatrzy� kolejno na wszystkich trzech zwiadowc�w. To, co Merron w�a�nie powiedzia�, brzmia�o niewiarygodnie. A jednak Halt nie zaprzeczy�.

��Parali�uj� spojrzeniem� jak to mo�liwe? Czy tu chodzi o jak�� magi�?

Halt wzruszy� ramionami. Merron odwr�ci� wzrok, czuj�c si� wyra�nie nieswojo. Wida� by�o, �e �aden z nich nie ma ch�ci o tym m�wi�.

��Niekt�rzy zw� to magi��� przyzna� wreszcie Halt.�� Osobi�cie przypuszczam, �e tak samo w�� obezw�adnia spojrzeniem ptaka, nim go zabije� Tak czy inaczej, Merron ma s�uszno��. Je�li kalkar zdo�a sk�oni� ci�, by� spojrza� w jego oczy, parali�uje ci� strach, a w�wczas nie jeste� w stanie nawet kiwn�� palcem, by ocali� �ycie.

Will rozejrza� si� niespokojnie, jakby spo�r�d otaczaj�cych ich drzew w ka�dej chwili m�g� wy�oni� si� potw�r, przypominaj�cy zarazem ma�p� i nied�wiedzia. Stopniowo ogarnia�o go coraz wi�ksze przera�enie. Tak si� jako� sta�o, �e przywyk� uwa�a� swego mistrza za niezwyci�onego. A oto teraz Halt da� mu do zrozumienia, �e tych obmierz�ych bestii nie spos�b pokona�.

��I nic nie da si� zrobi�?�� spyta� nieco dr��cym g�osem.

Halt wzruszy� ramionami.

��Legenda g�osi, �e l�kaj� si� ognia. Problem jednak polega na tym, �e i tak nie�atwo je wytropi栗 c� dopiero, je�li kto� dzier�y w d�oni pochodni�. Trudno by�oby je zaskoczy�, nios�c otwarty ogie�, je�li za� spodziewaj� si� ataku, nie spos�b unikn�� ich zab�jczego spojrzenia.

Will nie wierzy� w�asnym uszom. Halt opowiada� o tym wszystkim tak spokojnie, a przecie� Gilan i Merron sprawiali wra�enie niemal przera�onych, prawie tak samo, jak on.

Przez chwil� panowa�o kr�puj�ce milczenie. Wreszcie odezwa� si� Gilan:

��Na jakiej podstawie Crowley s�dzi, �e Morgarath ma wp�yw na kalkary?

Halt zawaha� si�. To, co mia� im przekaza�, us�ysza� podczas poufnej narady� Machn�� r�k�. Pr�dzej czy p�niej i tak b�d� musieli si� dowiedzie�, zreszt� przecie� wszyscy nale�eli do korpusu zwiadowc�w. Nawet Will.

��Pos�u�y� si� nimi ju� dwukrotnie. Aby zabi� lorda Northolta i lorda Lorriaca�� trzej pozostali wymienili niespokojne spojrzenia. Halt m�wi� dalej:�� Wszyscy s�dzili, �e Northolta zabi� nied�wied�, pami�tacie?

Will w zamy�leniu skin�� g�ow�. Przypomnia� sobie, jak pierwszego dnia, kt�ry sp�dzi� na naukach u zwiadowcy, Halt otrzyma� wie�� o �mierci naczelnego dow�dcy kr�lewskich wojsk.

��Ju� w�wczas�� ci�gn�� Halt�� wyda�o mi si� dziwne, �eby r�wnie wytrawnego my�liwego spotka� taki w�a�nie kres. Growley podziela moje zdanie.

��Ale Lorriac? Co z nim? Powiadano, �e zmar� na serce�� to pytanie zada� Merron. Halt popatrzy� na niego i odpar�:

��Ot� w�a�nie. Tak powiadaj�. Tylko �e jego medyk nie posiada� si� ze zdumienia. Stwierdzi�, �e Lorriac by� okazem zdrowia. I to w�a�nie pozwala przypuszcza慠� zawiesi� g�os.

����e sta�o si� to za spraw� kalkara�� doko�czy� za niego Gilan.

Halt przytakn�� ruchem g�owy.

��W rzeczy samej. Nie wiemy do ko�ca, jakie dzia�anie ma ich parali�uj�cy wzrok. By� mo�e, je�li kto� wystawiony jest na ich spojrzenie przez d�u�szy czas, potworny strach jest w stanie spowodowa� atak serca nawet u doros�ego m�czyzny w pe�ni si�. Co wi�cej, po okolicy kr��y�y pog�oski, �e widziano jakie� tajemnicze wielkie zwierz�.

Zn�w zapad�o milczenie. Wok� bezg�o�nie krz�tali si� inni zwiadowcy, zwijaj�c namioty i siod�aj�c konie. Wreszcie Halt wyrwa� swoich towarzyszy z zamy�lenia.

��Czas nam w drog�. Ty, Merronie, musisz wraca� do swojego lenna. Crowley zarz�dzi� natychmiastow� mobilizacj� wojsk w ca�ym kr�lestwie. Za kilka minut zostan� wydane rozkazy.

Merron skin�� g�ow� i wsta�, �eby ruszy� do swego namiotu. Zatrzyma� si� jednak i odwr�ci�. Co� w g�osie Halta, kiedy ten rzek�: �Ty, Merronie� da�o mu nagle do my�lenia.

��A wy trzej?�� spyta�.�� Dok�d si� udajecie?

Nim jeszcze Halt zd��y� odpowiedzie�, Will wiedzia� ju�, co us�yszy. Ale i tak na d�wi�k s��w swego mentora poczu�, �e ciarki przechodz� mu po grzbiecie.

��My wybierzemy si� na poszukiwanie kalkar�w.

W obozowisku panowa� nie tyle gwar, co o�ywiony ruch. Sk�adano kolejne namioty, a zwiadowcy pakowali ekwipunek w podr�ne sakwy, przytroczone do siode�. Kilku pierwszych je�d�c�w opu�ci�o ju� zgromadzenie, kieruj�c si� w stron� wyznaczonych im obszar�w lennych kr�lestwa.

Will w�a�nie sprawdza� troki baga�y, umie�ciwszy uprzednio w torbach te nieliczne przedmioty, kt�re wydoby� na czas postoju. Halt siedzia� na ziemi kilka metr�w od niego, marszcz�c brwi w zamy�leniu nad map� teren�w, otaczaj�cych Samotn� R�wnin�. Samotna R�wnina stanowi�a obszar rozleg�y i niezbadany. Nikt nigdy nie pokusi� si� o stworzenie jej dok�adnej mapy�� nie by�o tam dr�g, a po�rodku bia�ej plamy zaznaczono tylko kilka punkt�w orientacyjnych. Gdy na p�acht� pad� czyj� cie�, zwiadowca podni�s� wzrok. Ujrza� Gilana, kt�ry sta� nad nim z zatroskanym obliczem.

��Halt?�� spyta� m�ody zwiadowca, a w jego g�osie pobrzmiewa� niepok�j.�� Czy jeste� tego pewien?

Halt spojrza� mu prosto w oczy.�� Jak najbardziej, Gilanie. Kto� musi to zrobi�, po prostu nie ma innego wyj�cia.

��Ale przecie� on jest jeszcze ch�opcem!�� zaprotestowa� Gilan, spogl�daj�c w stron�, gdzie Will zaj�ty by� mocowaniem zwini�tego koca za siod�em Wyrwija. Halt westchn�� ci�ko, spuszczaj�c wzrok.

��Wiem o tym. Ale to ju� zwiadowca. Cho� jest dopiero uczniem, nale�y do korpusu, tak jak my wszyscy.�� Spostrzeg�, �e Gilan nie zamierza da� za wygran� i ten przejaw troski o m�odszego koleg� ze strony jego by�ego ucznia wzruszy� starego wyg�.�� Gilanie, w innej sytuacji z pewno�ci� nie wystawia�bym go na a� tak wielkie ryzyko. Tak jednak si� sk�ada, �e znale�li�my si� wszyscy w sytuacji niezwykle trudnej, wr�cz krytycznej. W tej kampanii ka�dy b�dzie musia� wype�ni� swe zadanie, nawet taki ch�opak jak Will. Morgarath bez w�tpienia przygotowuje si� do zadania pot�nego ciosu. Agenci Crowleya donosz� te�, �e najprawdopodobniej prowadzi rozmowy ze Skandianami.

��Ze Skandianami? Po co? Halt wzruszy� ramionami.

��Nie znamy szczeg��w, ale najprawdopodobniej zamierza zawrze� z nimi przymierze. Skandianie dla pieni�dzy gotowi s� walczy� przeciw ka�demu. No i jak wida�, r�wnie� nie sprawia im r�nicy, kto jest ich mocodawc��� doda� ze wzgard� w g�osie; najwyra�niej by� nader niskiego zdania o najemnikach.�� Ot�, w tej chwili, zdaniem Crowleya, najpilniejsz� spraw� jest zmobilizowanie naszych wojsk. Gdyby nie to, nie wyru. szy�bym na poszukiwanie kalkar�w w sile mniejszej ni� co najmniej pi�ciu do�wiadczonych zwiadowc�w. Jednak w tej chwili Crowley po prostu nie ma a� tylu ludzi do dyspozycji. Musz� si� wi�c zadowoli� dwoma, kt�rych darz� najwi�kszym zaufaniem. Tob� i Willem. Gilan u�miechn�� si� nieweso�o.

��No c�, dla mnie to honor.�� Sk�oni� si� lekko. Nie by�y to puste s�owa, bowiem zaufanie ze strony mistrza stanowi�o nie lada wyr�nienie. Gilan nadal darzy� Halta ogromnym szacunkiem, podobnie zreszt� jak wi�kszo�� zwiadowc�w.

��Zdaje mi si� poza tym, �e kawa� zardzewia�ego �elastwa, kt�ry nosisz przy boku, mo�e by� u�yteczny w spotkaniu z tymi paskudami�� stwierdzi� Halt. Decyzja rady zwiadowc�w, by pozwoli� Gilanowi na kontynuowanie �wicze� szermierczych okaza�a si� nader s�uszna. Ma�o kto wiedzia� bowiem, �e dzi�ki temu Gilan sta� si� jednym z najwytrawniejszych fechtmistrz�w kr�lestwa Araluen.�� Co si� za� tyczy Willa�� ci�gn�� Halt�� nie doceniasz go. Jest bystry, odwa�ny i ju� �wietnie strzela. I co najwa�niejsze, szybko my�li. W gruncie rzeczy m�j plan sprowadza si� do tego, �e je�li natrafimy na �lady kalkar�w, b�dziemy mogli pos�a� ch�opaka po posi�ki. W ten spos�b b�dzie nam przydatny, a zarazem utrzymamy go z dala od niebezpiecze�stwa.

Gilan podrapa� si� w zamy�leniu po brodzie. Teraz, gdy Halt wy�o�y� mu swe zamiary, wydawa�o si�, �e to jedyny sensowny spos�b post�powania. Po chwili spojrza� nauczycielowi w oczy i skin�� g�ow� na znak, �e zrozumia� i zgadza si� z jego tokiem my�lenia. Zamierza� zaj�� si� pakowaniem swoich rzeczy, tymczasem okaza�o si�, �e Will ju� zd��y� si� z tym upora� i przytroczy� sakwy do jego siod�a. Gilan u�miechn�� si� do Halta.

��Masz s�uszno�栗 przyzna�.�� Rzeczywi�cie potrafi my�le� samodzielnie.

A zatem czeka� ich ch��d i zimny posi�ek, kt�ry zn�w sk�ada� si� z suchar�w, suszonego mi�sa i owoc�w. Popili wod� z manierek. Will zaczyna� mie� ju� serdecznie dosy� tych pozbawionych smaku podr�nych racji. Jako pierwszy wart� pe�ni� Halt, tymczasem zm�czeni wyczerpuj�c� w�dr�wk� Will oraz Gilan owin�li si� p�aszczami i u�o�yli do snu.

Will nie pierwszy ju� raz nocowa� pod go�ym niebem. Jego mistrz nie zaniedba� tak istotnego elementu w nauce zwiadowczego rzemios�a. Jednak po raz pierwszy obozowisko pozbawione by�o koj�cego trzasku p�omieni lub cho�by ciep�a roz�arzonych w�gli z ogniska. Spa� niespokojnie, prze�ladowa�y go m�cz�ce sny o przera�aj�cych stworach, przedziwnych i strasznych istotach, czaj�cych si� tu� poza granic� postrzegania, na tyle jednak blisko, �e odczuwa� ich obecno��, budz�c� groz�, kt�rej ludzki rozum nie by� w stanie ogarn��.

Gdy nadszed� czas na wart� Willa i Halt potrz�sn�� nim lekko, ch�opak z ulg� wyrwa� si� z koszmar�w.

Wiatr przegania� chmury po niebie. Wycie Fletni zdawa�o si� dono�niejsze ni� wcze�niej. Zm�czony tym ponurym zawodzeniem, Will zacz�� zastanawia� si�, czy tw�rcy menhir�w w�a�nie po to obdarzyli je z�owrogim g�osem, by wprawia� intruz�w w stan znu�enia i niepokoju. Szumi�ce na wietrze wysokie trawy do��cza�y sw� pie�� do odleg�ego lamentu kamieni.

Halt wskaza� uczniowi punkt na niebie, ka��c mu przy tym zapami�ta� k�t, pod jakim Will musia� podnie�� r�k�, aby skierowa� j� na t� w�a�nie wysoko��.

��Kiedy ksi�yc b�dzie tu�� rzek� ch�opcu�� przeka�esz wart� Gilanowi.

Will kiwn�� g�ow�. Rozprostowa� si� i przeci�gn��, a nast�pnie si�gn�� po �uk oraz ko�czan. Bezg�o�nie przekrad� si� do krzaka, kt�ry Halt obra� za ich �wartowni�. Jedna z powszechnie stosowanych przez zwiadowc�w zasad g�osi�a, i� wartownik nie powinien pozostawa� w obozie, lecz pe�ni� stra� w ukryciu, w niejakim oddaleniu o jakie� dziesi�� czy dwadzie�cia metr�w, maj�c oko na obozowisko. Dzi�ki temu potencjalny przeciwnik mia� do czynienia z dwoma, a nie jednym punktem oporu; napastnika lub napastnik�w, kt�rzy zdo�aliby jakim� sposobem zakra�� si� niepostrze�enie do obozowiska, czeka�aby niemi�a niespodzianka w postaci uzbrojonego wartownika�� z drugiej za� strony zaskoczony stra�nik m�g�by wezwa� pomocy �pi�cych towarzyszy. By� to oczywi�cie �rodek ostro�no�ci przedsi�wzi�ty jedynie na wypadek, gdyby dosz�o do kt�rej� ze wspomnianych ostateczno�ci Szkolony w obserwacji zwiadowca powinien bowiem dostrzec niebezpiecze�stwo znacznie wcze�niej i w por� zaalarmowa� towarzyszy. Tak czy inaczej, by�a to jedna z pierwszych i podstawowych zasad wpojonych Willowi przez jego nauczyciela.

Wyj�� z ko�czana dwie strza�y i umie�ci� mi�dzy palcami prawej d�oni. Mia� trzyma� je w ten spos�b przez ca�e cztery godziny pe�nienia warty. W razie potrzeby nie musia� traci� bezcennych u�amk�w sekund na dobywanie pocisk�w z ko�czana, nie m�wi�c ju� o tym, �e ruch taki m�g�by zwr�ci� uwag� napastnika. Dodatkowo, gdyby przypadkiem zdarzy�o mu si� zapa�� w sen, strza�y wypad�yby spomi�dzy palc�w�� budz�c go. Nast�pnie owin�� g�ow� p�aszczem, by nada� swej sylwetce nieregularny, organiczny kszta�t zlewaj�cy si� z krzakiem, przy kt�rym pe�ni� wart�. Kolejna z podstawowych zasad g�osi�a, �e pozornie nieruchomy niczym g�az wartownik ani przez chwil� nie pozostaje w bezruchu. Will powoli, bardzo powoli, obraca� g�ow�, jednocze�nie szybko przesuwaj�c oczami na lewo i na prawo, sonduj�c horyzont oraz skupiaj�c wzrok i uwag� na przemian na tym, co bliskie i tym, co dalekie. Pami�ta� te�, by nie koncentrowa� si� za d�ugo na jednym punkcie i odbiera� sygna�y z obrze�a pola widzenia, rejestrowane zaledwie k�tem oka�� bowiem w ten spos�b, o wiele �atwiej jest uchwyci� ruch. Co kilka minut zmienia� rytm obserwacji, jednocze�nie zmieniaj�c te� pozycj�. Dzi�ki temu przez ca�y czas jego spojrzenie patrolowa�o otaczaj�cy ich teren pod k�tem trzystu sze��dziesi�ciu stopni.

Lament Fletni i �wist wiatru w trawach tworzy�y monotonne d�wi�kowe t�o, jednak Halt nauczy� go, jak dostroi� sw� uwag�, by zamiast da� si� u�pi� jednostajnym d�wi�kom, pr�bowa� s�ysze� je wci�� na nowo, doszukuj�c si� w nich zarazem odg�os�w innych, dziwnych, nietypowych. S�ysza� wi�c co jaki� czas szelest i chrobot drobnych �apek�� odg�osy nocnego �ycia stepowych zwierz�tek. Jednak do jego uszu dociera�y te� d�wi�ki, kt�re trudniej by�o zidentyfikowa�. Za ka�dym razem jego serce zaczyna�o bi� szybciej, gdy� wydawa�o mu si�, �e to okrutne kalkary-zab�jcy pe�zn� ku niemu i jego u�pionym towarzyszom. W pewnej chwili by� ju� ca�kiem pewien, �e dos�ysza� ci�ki oddech jakiego� du�ego stworzenia. L�k chwyci� go za gard�o, pobudzi� wszystkie zmys�y� dop�ki nie u�wiadomi� sobie, �e jego s�uch w najwy�szym skupieniu zacz�� rejestrowa� niemal bezg�o�ne sapanie pogr��onych we �nie towarzyszy.

Wiedzia� doskonale, �e w mroku i pod okryciem p�aszcza zwiadowcy, w cieniu krzew�w, jest praktycznie ca�kowicie niewidoczny z odleg�o�ci pi�ciu metr�w. Nie m�g� jednak nie zastanawia� si�, czy kalkar polega tylko na swym wzroku. By� mo�e posiada� jakie� inne zmys�y, kt�re powiadomi�yby go o obecno�ci przeciwnika, kryj�cego si� w krzakach. By� mo�e w�a�nie teraz zbli�a� si� do niego, skradaj�c si� chy�kiem po�r�d traw, gotowy do napa�ci�

Nerwy Willa, napi�te ju� do ostateczno�ci pod wp�ywem irytuj�cego i nieustannego odg�osu Kamiennych Fletni, nagli�y go, �eby za ka�dym nietypowym d�wi�kiem odwr�ci� si� gwa�townie w stron�, z kt�rej dochodzi�. Wiedzia� jednak zarazem, �e takim stanowczym ruchem zdradzi�by swoj� obecno��. Zmusza� si� wi�c, by porusza� si� powoli, zachowuj�c wszelkie �rodki ostro�no�ci.

Podczas d�ugich godzin czuwania w napi�ciu nie dostrzeg� jednak nic pr�cz p�dz�cych po niebie chmur ksi�yca z wolna zmieniaj�cego swe po�o�enie na niebosk�onie i faluj�cego morza otaczaj�cych traw. Gdy nadesz�a pora zdania warty, Will by� wycie�czony�� fizycznie i psychicznie. Obudzi� Gilana, owin�� si� p�aszczem i po�o�y� na ziemi.

Tym razem nie prze�ladowa�y go �adne sny. Spa� twardo a� po blady �wit.

Reszt� nocy trzej towarzysze sp�dzili czuwaj�c i nas�uchuj�c dobiegaj�cych z p�nocy �owieckich okrzyk�w kalkar�w. W pierwszym odruchu Gilan chcia� osiod�a� Blaze�a. Gniady konik parska� niespokojnie; on r�wnie� s�ysza� budz�ce groz� wycie bestii. Halt jednak kaza� mu zaczeka�.

��Nie zamierzam rusza� ich tropem po ciemku�� stwierdzi�.�� Poczekamy do �witu, a potem poszukamy �lad�w.

�lady okaza�y si� nietrudne do odnalezienia, najwyra�niej kalkary nie czyni�y najmniejszego wysi�ku, by je za sob� zatrze�. Wygnieciona przez ci�kie cielska trawa wskazywa�a wyra�nie na p�nocny wsch�d. Pierwszy �lad znalaz� Halt, a po kilku minutach Gilan natrafi� na trop drugiej bestii�� w odleg�o�ci oko�o �wier� kilometra, czyli wystarczaj�co blisko, by kalkary mog�y w razie niebezpiecze�stwa przyj�� sobie z pomoc�, a zarazem do�� daleko, by w ewentualn� pu�apk� wpad� tylko jeden z nich.

Halt zastanawia� si� przez chwil�, nim podj�� decyzj�-

��Ty id� za drugim tropem�� poleci� Gilanowi.�� Will i ja pod��ymy za pierwszym. Musimy mie� pewno��, �e kalkary id� w tym samym kierunku. Nie chcia�bym, �eby jeden zawr�ci� i zaszed� nas od ty�u.

��Jak s�dzisz, wiedz�, �e tu jeste�my?�� spyta� Will, staraj�c si� ze wszystkich si�, by jego g�os zabrzmia� spokojnie i oboj�tnie.

��Mog� wiedzie�. Ten tubylec mia� mn�stwo czasu, by ich ostrzec. Cho� z drugiej strony mo�e to tylko zbieg okoliczno�ci, a one wyruszaj�, by spe�ni� kolejn� misjꠗ spojrza� na wygnieciony w trawie �lad, wiod�cy nieodmiennie w tym samym kierunku.�� Wida�, �e maj� jaki� okre�lony cel.�� Ponownie zwr�ci� si� do Gilana:�� W ka�dym razie, trzymaj oczy szeroko otwarte i zwracaj te� uwag� na Blaze�a. Konie wyczuj� kalkary szybciej ni� my. Musimy strzec si� zasadzki.

Gilan skin�� g�ow� i zawr�ci� Blaze�a, kieruj�c go w stron� drugiego tropu. Na dany przez Halta znak trzej zwiadowcy ruszyli naprz�d.

��Ja b�d� spogl�da� przed siebie i na �lady�� odezwa� si� Halt do Willa�� a ty miej oko na Gilana, tak na wszelki wypadek.

Will skupi� wi�c ca�� uwag� na wysokim zwiadowcy, kt�ry jecha� r�wno z nimi w odleg�o�ci oko�o dwustu metr�w. Blaze widoczny by� tylko od �opatek w g�r�, doln� cz�� cia�a zwierz�cia zas�ania�y trawy. Od czasu do czasu pofa�dowania terenu powodowa�y, �e i ko�, i je�dziec znikali ch�opcu z oczu. Gdy zdarzy�o si� to po raz pierwszy, czyli gdy Gilan nagle jakby zapad� si� pod ziemi�, Will krzykn�� cicho. Halt w mgnieniu oka got�w by� do strza�u, ale w tej samej chwili Gilan i Blaze zn�w wy�onili si� z trawy, nie maj�c poj�cia, jak zaniepokoili swoich towarzyszy.

��Przepraszam�� mrukn�� Will, niezadowolony z siebie. Halt zerkn�� na niego.

��Nic si� nie sta�o�� odpar� spokojnie.�� Lepiej, �eby� dawa� mi zna� za ka�dym razem, kiedy co� jest nie tak.�� Wiedzia� a� nazbyt dobrze, �e kiedy kto� wywo�uje fa�szywy alarm, nast�pnym razem mo�e nie zareagowa� na czas, a to mog�oby si� sko�czy� fatalnie dla nich wszystkich.�� M�w mi za ka�dym razem, kiedy b�dziesz traci� Gilana z oczu, a potem powiedz mi, kiedy zn�w si� pojawi�� poleci�. Will skin�� g�ow�, pojmuj�c tok my�lenia swojego mistrza.

Tak wi�c zn�w zbli�ali si� do Kamiennych Fletni i zn�w zawodz�ce pienia by�y coraz lepiej s�yszalne. Will zrozumia�, �e tym razem min� kr�g menhir�w w znacznie mniejszej odleg�o�ci, bowiem kalkary najwyra�niej kierowa�y si� prosto na niego. Monotonn� w�dr�wk� urozmaica�y powtarzaj�ce si� doniesienia Willa:

��Znikn��� nie widz� go� w porz�dku. Ju� si� pojawi�.

Pofa�dowania terenu by�y zupe�nie niewidoczne pod faluj�c� traw� i trudno by�o stwierdzi�, czy Gilan akurat wje�d�a� w zag��bienie, czy te� czyni to Will i Halt. Najcz�ciej znikali sobie z oczu, gdy zdarza�o im si� to jednocze�nie.

W pewnej chwili Gilan i Blaze znikli z pola widzenia i nie pojawili si� tak jak zwykle po kilku sekundach.

��Nie widz� go��� relacjonowa� Will.�� Ci�gle go nie ma� nadal go nie ma� ani �ladu��� napi�cie ros�o Will m�wi� coraz cie�szym g�osem:�� Ani �ladu� ci�gle ich nie widz�!

Halt �ci�gn�� wodze Abelarda i zatrzyma� si� z �ukiem gotowym do strza�u, sonduj�c wzrokiem horyzont w okolicy miejsca, gdzie spodziewa� si� dojrze� Gilana. Gwizdn�� przera�liwie, wydaj�c trzy d�wi�ki, jeden wy�szy od drugiego. Po kr�tkiej chwili us�yszeli odpowied�: gwizd z�o�ony z tych samych trzech nut lecz w odwrotnej kolejno�ci. Will odetchn�� z ulg�, a w tej samej chwili pojawi� si� Gilan, zdrowy i ca�y. Odwr�ci� si� w ich stron� i roz�o�y� szeroko ramiona w niemym pytaniu: �Co si� sta�o?�

Halt tylko machn�� r�k� i zn�w ruszyli przed siebie.

W miar�, jak zbli�ali si� do Kamiennych Fletni, Halt coraz bardziej i bardziej mia� si� na baczno�ci. Kalkar, kt�rego tropili on i Will, kierowa� si� prosto na kr�g g�az�w. Halt zatrzyma� Abelarda i zmru�y� oczy, lustruj�c centymetr po centymetrze szare ska�y, szukaj�c jakichkolwiek oznak �ycia lub ruchu, kt�ry wskazywa�by, �e kalkar mo�e tam na nich czeka� w ukryciu.

��To jedyna rozs�dna kryj�wka w promieniu wielu mil�� stwierdzi�.�� Zawsze istnieje ryzyko, �e to paskudztwo czai si� na nas po�r�d ska�. My�l�, �e nale�y zachowa� nieco wi�ksz� ostro�no��.

Da� znak Gilanowi, by si� do nich przy��czy� i wyja�ni� mu swe zamiary. Nast�pnie rozdzielili si� w taki spos�b, �e zbli�ali si� z wolna ku Fletniom z trzech r�nych kierunk�w, uwa�nie obserwuj�c zachowanie swoich wierzchowc�w. Ich czu�y w�ch lub s�uch z pewno�ci� da im zna� o obecno�ci nieprzyjaciela. Jednak kamienny kr�g okaza� si� pusty, cho� gdy znale�li si� ju� ca�kiem blisko niego, z�owr�bne j�ki wiatru we fletniowych otworach sta�y si� niemal nie do zniesienia. Halt w zamy�leniu przygryz� warg�, spogl�daj�c na dwa wyra�nie odci�ni�te w trawie �lady kalkar�w, pod��aj�cych prosto przed siebie.

��Poruszamy si� zbyt wolno�� oznajmi� w ko�cu.�� Dop�ki b�dziemy widzie� ich �lady na kilkaset metr�w do przodu, jed�my pr�dzej. Zwolnimy dopiero wtedy, gdy zbli�ymy si� do jakiego� wzg�rza albo je�li trop zmieni kierunek.

Gilan skin�� g�ow� i bez s�owa powr�ci� na swoj� tras�. Teraz przemierzali r�wnin� galopem. Will nadal obserwowa� Gilana, kiedy za� tylko �lad kalkara stawa� si� mniej widoczny, Halt i Gilan porozumiewali si� gwizdami, zwalniaj�c do wolnego st�pa, a� trop na nowo stawa� si� wyra�ny.

��Zawsze zak�adamy, �e nieprzyjaciel zdaje sobie spraw� z naszej obecno�ci oraz �e zamierza nas zaatakowa栗 wyja�ni�.�� Pomaga to unikn�� niemi�ych niespodzianek.�� Po�o�y� r�k� na ramieniu ch�opaka, by go uspokoi�.

O �wicie podj�li po�cig w tym samym przyspieszonym tempie, zwalniaj�c, gdy nier�wno�ci terenu sprawia�y, i� tracili trop z oczu. Wczesnym popo�udniem dotarli do skraju r�wniny, zag��biaj�c si� w lesiste obszary po�o�one na p�noc od G�r Deszczu i Nocy.

Tu z trop�w wywnioskowali, �e oba kalkary w�drowa�y odt�d razem, nie zachowuj�c ju� dystansu, jaki utrzymywa�y na r�wninie. Pod��a�y jednak wci�� w tym samym kierunku, na p�nocny wsch�d. Zwiadowcy tropili je jeszcze przez godzin�, nim Halt nie zatrzyma� Abelarda i nie da� znaku pozosta�ym, by zsiedli z koni. Wszyscy trzej przycupn�li wok� roz�o�onej na trawie mapy kr�lestwa. Kraw�dzie zwoju przygnietli strza�ami, by pergamin nie zwin�� si� z powrotem w rulon.

��S�dz�c po �ladach, zbli�yli�my si� nieco do nich�� stwierdzi� Halt�� ale wci�� maj� nad nami co najmniej p� dnia przewagi. A teraz sp�jrzcie, udaj� si� wyra�nie w t� stron�

Doby� kolejn� strza�� i po�o�y� j� na mapie, tak �e wskazywa�a kierunek obrany przez kalkary, w�druj�ce przez ostatnie dwa dni i noce.

��Jak widzicie, je�li nadal b�d� zmierza� tym samym kursem, oznacza to, �e kierowa� si� mog� tylko ku dw�m miejscom, kt�re maj� jakiekolwiek znaczenie�� wskaza� grotem strza�y.�� Tutaj s� ruiny Gorlanu. Natomiast dalej na p�noc znajduje si� Zamek Araluen.

Gdy zapad�a noc, zn�w zatrzymali si� na popas. Cho� tropy zab�jczych bestii by�y dobrze widoczne przy �wietle ksi�yca, Halt nie zamierza� kontynuowa� po�cigu w ciemno�ciach.

��Zbyt �atwo mog�yby nas z�apa� w pu�apkꠗ powiedzia�.�� Kiedy zdecyduj� si� nas zaatakowa�, chc� o tym wiedzie� z jak najwi�kszym wyprzedzeniem.

��S�dzisz, �e to uczyni�?�� zaniepokoi� si� Will, kt�ry zauwa�y�, �e Halt powiedzia� �kiedy� a nie �je�eli�. Zwiadowca popatrzy� k�tem oka na swojego m�odego ucznia.

Gilan �achn�� si�.

��Zamek Araluen, tak po prostu?�� obruszy� si�.�� Nie s�dzisz chyba, �e o�mieli�yby si� podj�� pr�b� ataku na samego kr�la Duncana w jego siedzibie?

Halt roz�o�y� bezradnie r�ce.

��Nie potrafi� ci odpowiedzie栗 rzek�.�� Nie wiemy o tych istotach prawie nic, a w dodatku po�owa naszej wiedzy to mity i legendy. Musisz jednak przyzna�, �e by�oby to posuni�cie nader �mia�e i niezwykle skuteczne, a Morgarath zawsze mia� do takowych s�abo��.

Halt da� towarzyszom chwil�, by mogli namy�li� si� nad tym, co us�yszeli, a nast�pnie wskaza� inny punkt na mapie, znajduj�cy si� na p�nocny zach�d od ich pozycji.

��Oto, co przysz�o mi na my�l. Sp�jrzcie, tutaj mamy Zamek Redmont. Oko�o jednego dnia drogi st�d. I kolejny dzie�, by dotrze� tu.

Grotem strza�y przesun�� po pergaminie a� do zaznaczonych na nim ruin Zamku Gorlan.

��Jedna osoba, kt�ra mia�aby do dyspozycji dwa konie, mo�e dotrze� do Redmont w czasie kr�tszym ni� jeden dzie�, a potem zaprowadzi� barona i sir Rodneya do Gorlanu. Je�li kalkary utrzymaj� takie tempo jak dotychczas, by� mo�e tu w�a�nie uda si� je przy�apa�. Pewno�ci nie mamy, ale wydaje si� to ca�kiem prawdopodobne. Natomiast, maj�c u boku takich wojownik�w jak Arald i Rodney, nasze szanse, by dopa�� morderc�w i sko�czy� z nimi raz na zawsze, s� znacznie wi�ksze.

��Zaraz, zaraz�� przerwa� Gilan.�� Powiedzia�e� jedna osoba i dwa konie, tak?

Spojrzenia Halta i Gilana spotka�y si�. Dow�dca zorientowa� si�, �e m�odszy zwiadowca ju� odgad�, co mistrz ma na my�li.

��Tak w�a�nie, Gilanie�� odezwa� si�.�� A najl�ejszy z nas mo�e podr�owa� najpr�dzej. Chc�, �eby� wypo�yczy� Blaze�a Willowi. Je�li b�dzie zmienia� wierzchowce, jad�c na przemian na Wyrwiju i na twoim koniu, mo�e zd��y�.

Wida� by�o, �e Gilan nie jest zachwycony tym pomys�em i Halt rozumia� go wy�mienicie. �aden zwiadowca nie odst�powa� ch�tnie swojego konia komu� innemu, cho�by i towarzyszowi z korpusu zwiadowc�w. Jednak z drugiej strony Gilan zdawa� sobie spraw�, �e sugestia Halta jest rozs�dna i logiczna. Halt czeka�, a� jego by�y ucze� przerwie milczenie, tymczasem Will obserwowa� obu starszych zwiadowc�w oczami szeroko otwartymi z przera�enia, jakim napawa�a go my�l o odpowiedzialno�ci, kt�ra mia�a mu przypa�� w udziale.

Gilan odezwa� si�:

��To chyba najlepsze wyj�cie�� stwierdzi� niech�tnie.�� A co ja mam robi�?

��Pod��a� za mn� na piechotꠗ odpowiedzia� natychmiast Halt, zwijaj�c map� i chowaj�c j� na powr�t do sakwy.�� Je�li zdo�asz gdzie� zdoby� konia, spr�buj mnie dogoni�. Je�li nie, spotkamy si� w ruinach Gorlanu. O ile nie zastaniemy w nich kalkar�w, Will b�dzie tam czeka� na ciebie z Blazem. Ja natomiast udam si� dalej �ladem morderc�w, a wy ruszycie za mn�.

Gilan skin�� g�ow� w milczeniu, a Halt niespodziewanie dla siebie samego poczu�, �e jest z niego dumny. Przecie� gdy tylko Gilan poj��, �e wymy�lona przez Halta taktyka daje im najwi�ksze szanse powodzenia, nie traci� ju� czasu na zb�dne spory czy argumenty. Rzuci� tylko p�l�artem:

��M�wi�e� zdaje si�, �e m�j miecz mo�e si� na co� przyda�?

��M�wi�em�� przyzna� Halt�� ale w ten spos�b mam szans� uzyska� pomoc rycerzy odzianych w zbroje i wyposa�onych w kopie oraz topory. Sam wiesz, �e to najlepszy spos�b na kalkara.

��Wiem�� rzuci� kr�tko Gilan, a nast�pnie uj�� B�azen za w�dzid�o i zwi�za� wodze, przerzucaj�c je przez grzbiet gniadosza.�� Najpierw jed� na Wyrwiju�� poradzi� Willowi.�� W ten spos�b Blaze troch� odpocznie. B�dzie bieg� za tob� luzem, tak samo Wyrwij, kiedy przesi�dziesz si� na Blaze�a. Tylko zwi�� jego wodze w ten spos�b, �eby nie zwisa�y i o nic nie zawadzi�y.

Mia� ju� si� odwr�ci�, gdy o czym� sobie przypomnia�.

��Ach, tak. Zanim wsi�dziesz na niego po raz pierwszy, pami�taj, �eby powiedzie� �br�zowe oczy�.

���Br�zowe oczy��� powt�rzy� Will, a Gilan nie m�g� powstrzyma� u�miechu.

��Nie do mnie. Do konia�� by� to stary, oklepany �arcik zwiadowc�w, ale i teraz sprawi�, �e wszyscy si� u�miechn�li.

W chwil� potem Halt przypomnia� im, �e nie ma czasu do stracenia.

��Willu, jeste� pewien, �e trafisz do Redmont?

Will skin�� g�ow�. Dotkn�� r�k� kieszeni, w kt�rej znajdowa�a si� jego w�asna kopia mapy, i zerkn�� na s�o�ce.

��P�nocny wsch�d�� stwierdzi� pewnym g�osem.

��Ot� to�� przytakn�� usatysfakcjonowany Ha�t.�� Przed zmierzchem powiniene� dotrze� do Rzeki �ososi a wtedy ju� nie mo�esz zmyli� drogi. Go�ciniec biegnie niedaleko rzeki, na wsch�d od niej. Jed� r�wnym tempem przez ca�� drog�, nie pr�buj przyspiesza� biegu�� wtedy tylko zm�czysz konie i w rezultacie jazda zajmie ci wi�cej czasu. A teraz�� powodzenia.

Halt wskoczy� na siod�o Abelarda, a Will dosiad� Wyrwij a. Gilan wskaza� palcem ch�opca i przem�wi� do ucha wierzchowca:

��Za nim, Blaze. Za nim.�� Gniady konik, m�dry jak wszystkie konie zwiadowc�w, potrz�sn�� g�ow�, jakby chcia� powiedzie�, �e zrozumia� polecenie i �e je wykona. Nim si� rozstali, Will zada� jeszcze jedno pytanie, kt�re nie dawa�o mu spokoju:

��Halt�� powiedzia��� te ruiny Gorlanu� co to za miejsce?

��Dobre pytanie�� stwierdzi� Halt�� a odpowied� jeszcze lepsza. Ironia losu. Chodzi o ruiny Zamku Gorlan, dawnej siedziby Morgaratha.

Kiedy potem wspomina� podr� do Zamku Redmont pami�ta� g��wnie zm�czenie. Oba konie utrzymywa�y sta�e tempo tak, jak je wyszkolono. Oczywi�cie kusi�o go, �eby zmusi� Wyrwija do szalonego galopu, nie potrzebowa� jednak nawet rad Halta, �eby wiedzie�, i� takie post�powanie os�abia�oby szanse powodzenia jego misji. Cwa�, jak nauczy� si� jeszcze od Starego Boba, by� najkorzystniejszy pod ka�dym wzgl�dem�� ten w�a�nie krok pozwala� uzyska� najwy�sz� �redni� pr�dko��.

Konie mog�y biec ca�ymi godzinami, nie odczuwaj�c zm�czenia; gorzej by�o z je�d�cem. Po pierwsze, tak d�uga jazda wi�za�a si� ze znacznym fizycznym wysi�kiem.

Trzeba by�o bezustannie porusza� si� w rytmie ko�skie go biegu�� w dodatku ka�dy wierzchowiec cwa�owa� nieco inaczej, poniewa� r�ni�y si� wielko�ci�. Po drugie za�, bezustannie towarzyszy�o mu nerwowe i umys�owe napi�cie, gonitwa my�li r�wnie wyczerpuj�cych, jak wysi�ek fizyczny.

No bo� je�eli Halt si� myli�? Co b�dzie, je�li kalkary skr�ci�y nagle na zach�d i tak samo jak on zmierza�y ku Zamkowi Redmont? W�wczas prawie na pewno spotka je po drodze. Halt jednak rzadko si� myli�, natomiast co si� stanie, je�li on, Will, pope�ni jaki� g�upi b��d i nie dotrze do Redmont na czas?

To w�a�nie niepokoi�o go najbardziej. Brakowa�o mu wiary we w�asne si�y i z tym najtrudniej by�o sobie radzi�. Nic zreszt� dziwnego, pomimo intensywnego treningu, jaki przeszed� w ci�gu minionych miesi�cy, wci�� przecie� by� tylko ch�opcem. W dodatku ch�opcem, kt�ry dot�d m�g� liczy� na wsparcie ze strony Halta, polega� na do�wiadczeniu i rozs�dku nauczyciela. Teraz, pozostawiony samemu sobie, wiedzia� doskonale, jak wiele zale�y od tego, czy zdo�a si� wywi�za� z powierzonego mu zadania.

W jego sko�atanej g�owie walczy�y ze sob� my�li, w�tpliwo�ci i l�ki. Po pewnym czasie zbli�y� si� do Rzeki �ososi, by wkr�tce pozostawi� j� za sob�, w tym samym sta�ym rytmie ko�skich kopyt. Raz zatrzyma� si�, �eby napoi� konie w�a�nie nad rzek�, drugi raz na Kr�lewskim Go�ci�cu, przy mo�cie. Poza tym robi� tylko kr�tkie postoje w regularnych odst�pach czasu, by przesi��� si� z jednego konia na drugiego; w ten spos�b uda�o mu si� osi�gn�� znacznie lepsz� pr�dko��, ni� pocz�tkowo przypuszcza�.

Z up�ywem dnia cienie wyd�u�a�y si�, a drzewa zwieszaj�ce swe ga��zie nad drog� zacz�y wydawa� si� mroczne i gro�ne. Ka�dy dobiegaj�cy z daleka odg�os, kt�rego �r�d�a nie zna�, ka�de poruszenie dostrze�one k�tem oka�� w cieniu�� sprawia�o, �e serce podchodzi�o mu ze strachu do gard�a.

W pewnym momencie, bezg�o�nie trzepocz�c skrzyd�ami, przelecia�a sowa, by schwyta� w swe szpony nieostro�n� myszk�. Kiedy indziej w poszyciu szurn�� borsuk, kt�ry wybra� si� na nocne �owy. Z dusz� na ramieniu Will stopniowo zaczyna� poddawa� si� swojej wybuja�ej wyobra�ni. W cieniach dostrzega� jak�� zwalist�, czarn� sylwetk��� tak w�a�nie wyobra�a� sobie kalkara. Gdy tylko wiatr wprawia� w ruch k�py krzew�w, obawia� si� najgorszego. Rozs�dek podpowiada� mu jednak, �e w�a�ciwie nie ma najmniejszej szansy, �eby kalkary szuka�y w�a�nie jego. Ale wyobra�nia i l�k odpowiada�y na to, �e skoro wybra�y si� na ��w i przedosta�y na teren kr�lestwa, kt� mo�e powiedzie�, gdzie teraz przebywaj�?

W ko�cu w�asne my�li i strach zmog�y go.

I tak min�a d�uga, przepe�niona l�kiem noc, dop�ki pierwszy b�ysk �wiat�a nie pad� na znu�on�, drobn� sylwetk� skulon� w siodle na silnym koniku o bary�kowatym tu�owiu, kt�ry wci�� niestrudzenie pod��a� na p�nocny zach�d.

Will, kt�ry usn�� w siodle, obudzi� si� nagle, gdy poczu� ciep�o pierwszych promieni s�onecznych. Delikatnie �ci�gn�� wodze Wyrwija. Konik zatrzyma� si� z opuszczon� g�ow�, dysz�c ci�ko. Will wyrzuca� sobie, �e przeby� na jego grzbiecie znacznie d�u�szy dystans, ni� powinien. L�k kaza� mu pod��a� naprz�d, nie zatrzymuj�c si� w ciemno�ciach, tymczasem konikowi ju� dawno nale�a� si� odpoczynek. Ch�opak st�kn�� cicho, zsiadaj�c z jego grzbietu; bola�a go ka�da cz�� cia�a. Pog�aska� pieszczotliwie mi�kki pysk przyjaciela.

��Wybacz�� powiedzia�.

Wyrwij, odpowiadaj�c na dotyk i g�os, kt�ry zna� tak dobrze, potrz�sn�� g�ow� i kud�at� grzyw�. Gdyby Will tego od niego za��da�, bieg�by dalej, bez skargi, dop�ki nie opad�by ca�kiem z si� i nie zako�czy� �ycia. Will rozejrza� si� po miejscu przypadkowego postoju. Blask wczesnego poranka rozproszy� bez �ladu mroczne strachy minionej nocy. Teraz Willowi by�o troch� wstyd z powodu paniki, jakiej uleg� w ciemno�ciach. Sztywnymi ze zm�czenia r�koma poluzowa� popr�gi siod�a. Da� swemu wierzchowcowi dziesi�� minut na odpoczynek, a� spostrzeg�, �e Wyrwij oddycha ju� normalnie. W�wczas, nie mog�c wyj�� z podziwu dla wytrzyma�o�ci tej przedziwnej ko�skiej rasy, zacisn�� popr�gi siod�a B�azen i z cichym j�kiem wskoczy� na grzbiet gniadosza.

By� wci�� jeszcze ranek, gdy ujrza� w oddali Zamek Redmont.

Jecha� zn�w na grzbiecie Wyrwij a. Ma�emu konikowi najwyra�niej nie zaszkodzi�a ca�a noc z je�d�cem w siodle. Wspi�li si� na ostatni �a�cuch wzg�rz i oto zielona dolina, w kt�rej rozpo�ciera�a si� posiad�o�� barona Aralda, ukaza�a si� ich oczom w ca�ej okaza�o�ci.

Ca�kowicie wyczerpany, Will zatrzyma� si� na kr�tk� chwil�, wspieraj�c si� obiema d�o�mi o ��k siod�a. Przebyli taki szmat drogi, tak pr�dko. Spogl�da� z ulg� na znajom� sylwetk� zamku�� i schludne, bia�e domki pobliskiej wsi, ufaj�cej opiece pot�nej fortecy. Z komin�w unosi� si� dym. Wie�niacy niespiesznym krokiem wracali z p�l na drugie �niadanie. Zamek wznosi� si� na szczycie pot�nej ska�y.

��Wszystko wygl�da� tak zwyczajnie�� rzek� Will do swojego konika.

Dopiero teraz zda� sobie spraw�, �e spodziewa� si� jakich� wielkich zmian. Przecie� kr�lestwo wkr�tce zn�w mia�o pogr��y� si� w wirze wojny, po raz pierwszy od pi�tnastu lat, co Willowi wydawa�o si� ca�� wieczno�ci�. Tymczasem jednak �ycie w Redmont toczy�o si� jak zawsze.

W nast�pnej chwili u�wiadomi� sobie co� istotniejszego�� mianowicie, �e traci czas. Uderzy� pi�tami w boki Wyrwija; teraz ju� mogli ruszy� galopem�� i ch�opak, i wierzchowiec chcieli mie� za sob� ostatni odcinek morderczej podr�y.

Zaskoczeni przechodnie odskakiwali na bok, gdy mija�a ich odziana na szaro-zielono drobna posta�, pochylona nisko nad grzbietem zakurzonego konika, za kt�rym p�dzi� wi�kszy, gniady ko�. Kilku z wie�niak�w rozpozna�o Willa, lecz nim wybrzmia�y s�owa powitania, s�ycha� ju� by�o tylko oddalaj�cy si� t�tent kopyt.

Stukot ten przerodzi� si� w d�wi�czne dudnienie, gdy przekraczali opuszczony most zwodzony. Gdy za� wje�d�ali na dziedziniec, kopyta za�omota�y o kamienie, kt�rymi by� wy�o�ony. Will poci�gn�� leciutko za wodze i Wyrwij zatrzyma� si� przy samym wej�ciu do wie�y, w kt�rej rezydowa� baron Arald.

Dwaj zbrojni stra�nicy, zaskoczeni jego nag�ym pojawieniem si� i szybko�ci�, z jak� nadjecha�, post�pi krok do przodu, zagradzaj�c mu drog� skrzy�owanymi pikami.

��Ej, ty, zaraz!�� zawo�a� jeden z nich, kapral.�� Czego tu szukasz? Co ci si� tak spieszy?

Will otworzy� usta, by co� odpowiedzie�, nim jednak zd��y� si� odezwa�, za jego plecami rozleg� si� tubalny, gniewny g�os:

��To ja si� pytam, czego szukasz w s�u�bie barona, g�upcze, skoro nie jeste� w stanie rozpozna� kr�lewskiego zwiadowcy?

By� to sir Rodney, kt�ry d�ugimi krokami przemierza� dziedziniec, kieruj�c si� ku siedzibie mo�now�adcy. Obaj stra�nicy zastygli w pozycji na baczno��, a Will zwr�ci� si� do Mistrza Sztuk Walki:

��Mam piln� wiadomo�� od Halta�� oznajmi�.�� Dla barona Aralda i dla pana, sir Rodneyu.

Jak trafnie to uj�� Halt podczas rozmowy po polowaniu na dzika, sir Rodney by� cz�owiekiem, kt�rego uwadze nic nie umyka�o. Wystarczy�o mu jedno spojrzenie na zszargane odzienie Willa, dwa zm�czone konie, by poj��, �e nie jest to czas na zb�dne pytania. Wskaza� ruchem g�owy drzwi wie�y.

��Wejd� do �rodka, tam wszystko opowiesz�� rzek� i doda�, zwracaj�c si� do stra�nik�w:�� Postarajcie si�, �eby kto� si� zaj�� tymi biednymi ko�mi. Trzeba je nakarmi� i napoi�.

��Tylko niezbyt obficie, je�li mo�na prosi栗 wtr�ci� szybko Will.�� Nie za wiele ziarna i nieco wody, poza tym mo�e dobrze by�oby je wytrze� z potu. Wkr�tce zn�w ich b�d� potrzebowa�.

Rodney uni�s� nieco brwi. Zar�wno Will, jak i oba wierzchowce kwalifikowali si� do d�ugiego wypoczynku.

��Czyli masz wiele pilnych spraw�� zauwa�y�.�� No ju�, zajmijcie si� tymi ko�mi�� rzuci� w stron� stra�nik�w.�� I ka�cie przynie�� do gabinetu barona Aralda jakie� jedzenie. A nie zapomnijcie o dzbanku zimnego mleka!

Tego popo�udnia Will czu� si� ju� tak, jakby sp�dzi� w siodle ca�e �ycie. Dotyka� stopami ziemi tylko podczas kr�tkich przerw, by przesi��� si� z jednego konia na drugiego.

Chwila, by poluzowa� popr�gi siod�a jednego konia, zacisn�� mocniej popr�gi drugiego, wskoczy� na siod�o i zn�w ruszy� przed siebie. Raz jeszcze nie m�g� nadziwi� si�, jak wytrzyma�e by�y te ma�e, kud�ate koniki, Wyrwij i Blaze, kt�re nadal, mimo tak wyczerpuj�cej drogi, bez trudu by�y w stanie utrzyma� r�wnomierne tempo. Musia� je nawet nieco hamowa�, by nie prze�cign�y bojowych rumak�w, kt�rych dosiadali rycerze. Tamte konie by�y wielkie, silne i z pewno�ci� �wietnie spisywa�y si� w bitwie, nie potrafi�y jednak dotrzyma� kroku ma�ym kud�atym konikom zwiadowc�w, cho� przecie� by�y wypocz�te, nim baron, sir Rodney i Will wyruszyli w drog� z Zamku Redmont.

Jechali w milczeniu. �aden z nich nie by� w nastroju na czcze pogaw�dki, a zreszt� i tak nie�atwo by im by�o wzajemnie si� us�ysze� po�r�d �omotu kopyt czterech ci�kich bojowych koni oraz metalicznego brz�ku zbroi.

Obaj rycerze wyposa�eni byli w d�ugie bojowe kopie o drzewcach z twardego jesionu, d�ugo�ci ponad trzy metry, zako�czonych ci�kim, �elaznym grotem. Ponadto ka�dy z nich mia� przytroczony do siod�a dwur�czny miecz�� przy kt�rym noszony na co dzie� przez rycerzy or� wydawa� si� ma�y jak zabawka. Dodatkowo sir Rodney mia� zawieszony u siod�a ci�ki top�r bojowy. Najwi�ksz� jednak ufno�� obaj rycerze pok�adali w swych kopiach, dawa�y bowiem mo�no�� utrzymania kalkar�w na dystans, zmniejszaj�c tym samym ryzyko dostania si� przez kt�rego� z nich w zasi�g ich parali�uj�cego spojrzenia. Uwa�ano, �e jest ono niebezpieczne tylko z niewielkiej odleg�o�ci. Je�li nie widzia�o si� wyra�nie oczu bestii, ich spojrzenie nie przejmowa�o ju� tak przemo�nym i obezw�adniaj�cym l�kiem.

S�o�ce szybko chyli�o si� ku zachodowi, wyd�u�aj�c cienie, padaj�ce przed nimi. Arald rzuci� okiem przez rami� na zachodz�ce s�o�ce i zawo�a� do ch�opca:

��Ile do zmierzchu, Willu?

Will odwr�ci� si� w siodle i zmarszczy� brwi, spogl�daj�c na obni�aj�c� si� ognist� kul�.

��Nieca�a godzina, panie.

Baron pokr�ci� g�ow� z niezadowoleniem.

��W takim razie nie�atwo b�dzie nam zd��y� przed noc��� stwierdzi�. Spi�� ostrogami swego konia, kt�ry przyspieszy� biegu. Wyrwij i Blaze bez trudu dostosowa�y si� do nowej pr�dko�ci. Nikt nie chcia� mie� do czynienia z kalkarami po zapadni�ciu zmroku.

Godzinny odpoczynek na zamku pom�g� Willowi zregenerowa� si�y, ale teraz wydawa�o si�, �e drzemka w �o�u barona mia�a miejsce ca�e wieki temu, w jakim� innym �yciu. Przed wyruszeniem w podr�, gdy dosiadali koni, opuszczaj�c Zamek Redmont, Arald w kilku zwi�z�ych s�owach wyja�ni�, jak zamierza zabra� si� do rozprawienia si� z kalkarami. Je�li zastan� je w ruinach Gorlanu, Will ma si� trzyma� z ty�u, tymczasem baron i sir Rodney zaatakuj� oba potwory. Nie by�o mowy o �adnej subtelnej taktyce, jedynie o brawurowym ataku, kt�ry m�g� zaskoczy� zab�jc�w dzi�ki szybko�ci i determinacji.

��Je�li Halt tam jest, z pewno�ci� r�wnie� nie b�dzie sta� bezczynnie. Ty jednak masz trzyma� si� z daleka, Willu. Ten tw�j �uk nie zrobi na kalkarach najmniejszego wra�enia.

��Tak, panie�� Will nie mia� najmniejszego zamiaru zbli�a� si� do kalkar�w. Tak w�a�nie by� powinno, niech poczwarami zajm� si� pot�ni rycerze, kt�rych chroni� tarcze, he�my i pancerze oraz kolczugi. Jednak nast�pne s�owa Aralda pr�dko pozbawi�y go z�udze� czy te� ufno�ci, jak� m�g� pok�ada� w pot�dze zbrojnych m��w podczas starcia z tymi �miertelnie niebezpiecznymi istotami.

��Je�li nie damy im rady, b�dziesz musia� sprowadzi� pomoc. Kare� wraz z innymi pod��aj� naszym �ladem.

Chc�, �eby� ich odnalaz�, a potem ruszy� z nimi �ladami kalkar�w. Wytrop te bestie i zabijcie je.

Will nie odezwa� si� ani s�owem. Je�li nawet Arald bra� pod uwag� gro�b� niepowodzenia, cho� przecie� on i sir Rodney byli najs�awniejszymi z walecznych rycerzy w promieniu kilkuset mil, dowodzi�o to, �e uwa�a przeciwnika za szczeg�lnie gro�nego. Po raz pierwszy Will zda� sobie spraw�, �e w tym starciu ich szanse na zwyci�stwo s� naprawd� nik�e.

Ostatnie promienie s�o�ca �wieci�y nad horyzontem, cienie osi�gn�y najwi�ksz� z mo�liwych d�ugo�ci i znik�y. Tymczasem od ruin Gorlanu wci�� dzieli�o ich jeszcze par� mil. Baron Arald uni�s� d�o�, daj�c znak, by si� zatrzymali. Wskaza� kciukiem p�k nas�czonych smo�� pochodni, kt�re on i Rodney mieli przytroczone z ty�u siode�.

���wiat�o, Rodneyu�� rzuci� kr�tko. Mistrz Sztuk Walki zawaha� si� przez chwil�.

��Jeste� tego pewien, panie? W ten spos�b nieodwo�alnie zdradzimy kalkarom swoj� pozycj�.

Arald machn�� r�k�.

��I tak nas us�ysz�. Tymczasem po�r�d drzew bez �wiat�a b�dziemy porusza� si� zbyt wolno. Trzeba zaryzykowa�.

Zsiad� z konia i skrzesa� ogie�; z podpa�ki najpierw poszed� dym, potem wystrzeli� p�omyk. Baron przy�o�y� do niego pochodni�. W nast�pnej chwili g�sta, lepka sosnowa smo�a, kt�r� by�a nas�czone �uczywo, buchn�a okaza�ym p�omieniem. Rodney podszed� z drug� pochodni� i zapali� j� od drzewca barona. Nast�pnie zn�w dosiedli koni i uni�s�szy pochodnie wysoko, podczas gdy kopie zwisa�y na sk�rzanych p�tlicach wok� ich nadgarstk�w, ruszyli galopem, grzmi�c kopytami po�r�d drzew. Zjechali z szerokiego go�ci�ca, kt�rym pod��ali od po�udnia.

Min�o dziesi�� minut, nim us�yszeli pierwszy ryk.

Odg�os by� nieziemski, �ciska� �o��dek w w�ze� strachu i mrozi� krew w �y�ach. Mimowolnie i baron, i sir Rodney wstrzymali konie, kt�re wspi�y si� na zadnie nogi. Okrzyk rozleg� si� prosto przed nimi, wznosi� si� i opada�, a� powietrze nocy rozedrga�o si� w przera�eniu.

��Matko moja!�� wykrzykn�� baron.�� A c� to takiego?�� Jego twarz poblad�a; tymczasem gdy wybrzmia� pierwszy piekielny wrzask, odpowiedzia� mu natychmiast drugi, niemal identyczny.

Jednak Will s�ysza� ju� ten d�wi�k. Mimo to poczu�, �e krew odp�ywa mu z twarzy. W dodatku zew potwor�w by� dowodem na to, �e jego przypuszczenia okaza�y si� s�uszne.

��To kalkary�� wyja�ni�.�� Ich okrzyk �owiecki. Wiadomo by�o, �e skoro polowa�y, nie mog�y polowa� na nikogo innego; ich celem musia� by� Halt.

��Sp�jrz, panie!�� zawo�a� Rodney, wskazuj�c przed siebie. Po�r�d drzew ujrzeli na niebie b�ysk ognia, kt�ry najwyra�niej kto� rozpali� w pobli�u.

��To Halt!�� krzykn�� baron.�� Z pewno�ci� to on. Potrzebuje pomocy!

Wbi� ostrogi w boki zm�czonego wierzchowca, zmuszaj�c zwierz� do galopu. Pochodnia, kt�r� trzyma� w r�ku, rozsiewa�a iskry, a jej blask tworzy� w p�dzie ognist� smug�. Sir Rodney i Will pop�dzili jego �ladem.

Ch�opak jak we �nie spogl�da� ku prowadz�cym go pochodniom, kt�rych odblaski ta�czy�y na mijanych pniach drzew, groteskowe cienie porusza�y si� w zawrotnym tempie�

A potem wypadli na otwart� przestrze�, by ujrze� scen� jakby �ywcem wzi�t� z sennego koszmaru.

Od spi�trzonych stos�w kamieni dzieli�a ich niewielka trawiasta przestrze�. Wielkie z�omy mur�w wci�� spojone zapraw�, le�a�y zwalone bez�adnie, czasem na p� zagrzebane w mi�kkiej, trawiastej ziemi. Plac z trzech stron otoczony by� zrujnowanymi murami zewn�trznymi Zamku Gorlan, kt�re po zdradzie Morgaratha na rozkaz kr�la zosta�y zniszczone, tak �e w �adnym miejscu nie wznosi�y si� powy�ej pi�ciu metr�w. Ca�e to wielkie gruzowisko wygl�da�o jak miejsce igraszek jakiego� dziecka-olbrzyma; g�azy, kamienie i fragmenty mur�w rozrzucone by�y we wszystkie strony, to zn�w niedbale u�o�one jedne na drugich.

Ca�� sceneri� o�wietla�y drgaj�ce i wij�ce si� p�omienie ogniska, p�on�cego jakie� czterdzie�ci metr�w przed nimi. Obok ognia przycupn�a upiorna posta�, wyj�ca z nienawi�ci i bezsilnego gniewu, bezskutecznie usi�uj�c zatamowa� krew, p�yn�c� ze �miertelnej rany na piersi.

Kalkar mia� ponad dwa i p� metra wysoko�ci, jego ca�e cia�o poro�ni�te by�o twardym i g�stym matowym futrem. Ma�pie r�ce, zako�czone pot�nymi pazurami, si�ga�y poni�ej kolan. Stosunkowo kr�tkie lecz pot�nie umi�nione nogi sprawia�y, �e bestia porusza�a si� z pr�dko�ci�, kt�rej nikt by si� po niej nie spodziewa�, a dodatkowo pozwala�y na wykonywanie sus�w czy skok�w, zaskakuj�cych przeciwnika sw� nies�ychan� �ywo�ci�.

Tak� to besti� ujrzeli trzej je�d�cy, gdy wy�onili si� spo�r�d drzew. Jednak nade wszystko zwr�cili uwag� na oblicze tej istoty�� dzikie i ma�pie, o wielkich, ��tawych psich z�bach i czerwonych, jarz�cych si� oczach pe�nych nienawi�ci, morderczej ��dzy zabijania. Twarz ta zwr�ci�a si� teraz ku nim, bestia wyda�a okrzyk, spr�bowa�a si� podnie��, ale natychmiast zn�w skuli�a si� w p�przykucni�tej pozycji.

��Co si� sta�o?�� zdziwi� si� Rodney, wstrzymuj�c konia. Will dostrzeg� g�szcz strza� stercz�cych z piersi kalkara. By�o ich co najmniej osiem, a wszystkie utkwi�y niemal w tym samym miejscu.

��Patrzcie!�� zawo�a� ch�opak.�� Patrzcie na te strza�y! Najwyra�niej Halt, kt�ry potrafi� wymierzy� i strzeli� z osza�amiaj�c� wprost precyzj� i pr�dko�ci�, pos�a� ca�� seri� strza�, jedn� po drugiej, stopniowo os�abiaj�c futrzan� zbroj� kalkara, a� wreszcie ostatnia przebi�a si� i utkwi�a g��boko w ciele potwora. Czarna krew sp�ywa�a strug� ku ziemi; kalkar wyda� kolejny nienawistny okrzyk.

��Rodney!�� krzykn�� baron Arald.�� Razem! Naprz�d!

Wypu�ci� z r�ki wodze luzaka, odrzuci� na bok pochodni�, z�o�y� si� do uderzenia kopi� i ruszy� przed siebie. Rodney pod��a� tu� za nim, kopyta bojowych rumak�w dudni�y o ziemi�. Kalkar, stoj�c w ka�u�y w�asnej krwi, z wysi�kiem uni�s� si�, by stawi� im czo�o, lecz tej samej chwili dwa groty kopii, jeden po drugim, uderzy�y w jego pier�.

Bestia dogorywa�a, ale i tak jej ci�ar oraz si�a wstrzyma�y pot�ne bojowe wierzchowce w miejscu. Konie wspi�y si� na zadnie nogi, podczas gdy obaj rycerze pochylili si� w strzemionach, by pchn�� kopiami jeszcze dalej. Ostre �elazo przebi�o grube futro, a si�a uderzenia zbi�a kalkara z n�g, popychaj�c je do ty�u, prosto w �ar p�on�cego ogniska.

Przez u�amek sekundy nie dzia�o si� nic. Potem za� rozb�ysn�� o�lepiaj�co jasny p�omie� i s�up czerwonego ognia wzbi� si� wysoko ku niebu.

Przera�one konie cofn�y si� gwa�townie, Rodney i baron z trudem tylko utrzymali si� w siod�ach. W powietrzu rozszed� si� ohydny smr�d p�on�cego futra i mi�sa. Will przypomnia� sobie, jak Halt m�wi�, �e kalkary s� pono� szczeg�lnie wra�liwe na ogie�. Najwyra�niej w tej pog�osce nie by�o najmniejszej przesady�� pomy�la�, zbli�aj�c si� na grzbiecie Wyrwija ku obu rycerzom.

Rodney przeciera� oczy, wci�� oszo�omiony b�yskiem �wiat�a.

��Co si� sta�o, u diab�a?�� spyta�. Baron, te� lekko zamroczony, przygl�da� si� grotowi swej kopii: by� okopcony, podobnie jak przednia cz�� drzewca.�� To na pewno ta woskowata substancja, kt�ra pokrywa ich futro i sprawia, �e staje si� twarde jak skorupa�� stwierdzi�, kr�c�c g�ow� ze zdumieniem.�� Musi by� bardzo podatna na ogie�.

��C�, co by to nie by�o, uporali�my si� z t� istot��� odpowiedzia� Rodney z satysfakcj� w g�osie. Baron sprostowa�:

��Halt si� z tym czym� upora�. My tylko dobili�my poczwar�.

Rodney skin�� g�ow�, przyznaj�c racj� wielmo�y. Baron spogl�da� w ogie�, z kt�rego wci�� strzela�y w powietrze iskry, jednak p�omienie uspokoi�y si� ju�, po�ar�szy swoj� ofiar�.

��Halt z pewno�ci� rozpali� to ognisko, gdy zorientowa� si�, �e zawr�ci�y, by go zaatakowa�. Dzi�ki temu zapewni� sobie �wiat�o, przy kt�rym m�g� strzela�.

��A strzela� tak, �e tylko pozazdro�ci栗 wtr�ci� sir Rodney.�� Wszystkie strza�y trafi�y prawie w to samo miejsce.

Rozgl�dali si� dooko�a, szukaj�c jakiego� �ladu zwiadowcy. Nagle u st�p zrujnowanego muru zamku Will dostrzeg� znajomy przedmiot. Zeskoczy� z siod�a i pobieg� w tamto miejsce; serce �cisn�o mu si�, gdy podni�s� pot�ny d�ugi �uk Halta, z�amany na p�.

��Musia� strzela� w�a�nie st�d!�� zawo�a�. Przez chwil� wszyscy milczeli, pr�buj�c odtworzy� w wyobra�ni scen�, kt�ra si� rozegra�a. Gdy Will wsiad� z powrotem na grzbiet konika, baron wzi�� od niego zniszczon� bro�.

��Gdy jeden z kalkar�w zosta� unieszkodliwiony, ten drugi dopad� go tutaj�� rzek�.�� Pytanie brzmi, gdzie teraz jest Halt i gdzie jest drugi kalkar?

W�a�nie w tej chwili zn�w us�yszeli �w przera�aj�cy wrzask.

Halt kry� si�, skulony, na poro�ni�tym dzikim zielskiem i usianym zwa�ami gruzu dawnym dziedzi�cu twierdzy Morgaratha. Zraniona noga zdr�twia�a w miejscu, gdzie dosi�gn�! jej szpon kalkara, poza tym b�l stawa� si� coraz silniejszy i czu�, �e krew przesi�ka przez prowizoryczny opatrunek.

Wiedzia�, �e gdzie� w pobli�u szuka go drugi kalkar. Od czasu do czasu jego uszu dochodzi� szelest i st�panie ci�kich st�p, raz nawet chrapliwy oddech, gdy potw�r zbli�y� si� do jego kryj�wki pod dwoma zwalonymi fragmentami muru. Wiedzia� tak�e, i� pr�dzej czy p�niej kalkar go znajdzie, a w�wczas nast�pi koniec.

By� ranny i bezbronny. Nie mia� ju� �uku, straci� go po tym, jak wypuszcza� strza�� za strza��, celuj�c w bli�szego ze stwor�w. Zna� si�� swojego �uku i moc ostrych, ci�kich strza�. Nie m�g� uwierzy� w�asnym oczom, gdy widzia�, jak groty, jeden za drugim, zag��bia�y si� w cielsku kalkara, a potw�r wci�� par� naprz�d, jakby nie robi�y one na nim najmniejszego wra�enia. Gdy wreszcie kolejny strza� odni�s� skutek, by�o ju� za p�no, by zaj�� si� drug� z bestii. Niemal go dopad�a, pot�ne, pazurzaste �apsko wyrwa�o �uk z jego r�ki i umykaj�c, ledwie zd��y� wskoczy� na zrujnowany mur.

�cigaj�c go, kalkar zacz�� si� wspina�; doby� w�wczas swego d�ugiego no�a i zada� pot�ny cios prosto w �eb potwora. Jednak bestia by�a zbyt szybka i ci�ki n� zsun�� si� po jej opancerzonym ramieniu, nie czyni�c �adnej szkody. W tej samej chwili Halt poczu� na sobie spojrzenie czerwonych, nienawistnych �lepi i wyda�o mu si�, �e opuszcza go rozum, mi�nie t�ej� w przera�eniu, a jaka� pot�na si�a ci�gnie go w stron� upiornej bestii. Ogromnym wysi�kiem woli odwr�ci� wzrok i cofn�� si� niezdarnie, wypuszczaj�c bro� z r�ki, gdy nied�wiedzie pazury kalkara rozpru�y mu udo.

Potem bieg�, bezbronny i ociekaj�cy krwi�, licz�c na to, �e zdo�a zgubi� prze�ladowc� w przypominaj�cym labirynt rumowisku.

Gospoda w wiosce Wensley rozbrzmiewa�a muzyk�, �miechem i gwarem. Will siedzia� u sto�u wraz z Horace�em, Alyss i Jenny, a ober�ysta raczy� ich wy�mienitymi k�skami sma�onej g�si i �wie�ymi warzywami. Na deser pojawi�o si� smakowite ciasto z jagodami, kt�remu nawet Jenny nie szcz�dzi�a pochwa�.

To Horace wpad� na my�l, by uczci� powr�t Willa na Zamek Redmont tak� uczt�. Obie dziewczyny z rado�ci� przysta�y na ten pomys�, a przysz�y rycerz wprost puch� z dumy rozpowiadaj�c wok�, �e podziwiany przez wszystkich bohater jeszcze niedawno by� ich towarzyszem w zamkowym sieroci�cu.

Rzecz jasna, wie�� o starciu z kalkarem rozesz�a si� po okolicy niczym p�omie� po�aru�� a kiedy Will us�ysza� to por�wnanie, przysz�o mu do g�owy, �e akurat w tym wypadku jest ono wyj�tkowo trafne. Tego wieczoru, gdy pojawi� si� w ober�y, nagle zapad�a cisza i spojrzenia wszystkich skierowa�y si� na niego. Cieszy� si�, �e kaptur os�ania mu twarz, bowiem zaczerwieni� si� jak burak. Towarzysze natychmiast zrozumieli jego skr�powanie, a najwi�ksz� przytomno�ci� umys�u, jak zwykle, wykaza�a si� Jenny. W ciszy, kt�ra zapad�a, zawo�a�a g�o�no:

��Ej, tam, ponuracy!�� Zwraca�a si� do muzyk�w przy kominku.�� Mo�e by�cie nam co� zagrali? Co� weso�ego, bardzo prosz�! A wy co, zatka�o was, czy jak?�� Obj�a spojrzeniem biesiadnik�w, siedz�cych przy sto�ach.

Trudno by�o nie us�ucha� kogo� takiego jak Jenny. Muzykanci czym pr�dzej chwycili za swe instrumenty, graj�c popularn� melodyjk�, a gospoda na nowo wype�ni�a si� gwarem: �yczliwi wie�niacy w lot poj�li, �e ich podziw wprawia Willa w zak�opotanie. Na nowo rozleg�y si� wi�c rozmowy o codziennych sprawach, a tylko czasem w stron� ucznia zwiadowcy kierowa�y si� pe�ne uznania spojrzenia bywalc�w niemog�cych wyj�� z podziwu, �e kto� r�wnie m�ody i niepozorny odegra� tak znacz�c� rol� podczas zmaga� z krwio�ercz� poczwar�, kt�rej nie zdo�ali pokona� s�awni rycerze i nie mniej s�awny zwiadowca Halt.

Czw�rka wychowank�w baronowskiego sieroci�ca zaj�a miejsca przy stole w g��bi sali, gdzie mogli swobodnie rozmawia�.

��George prosi, by� mu wybaczy� jego nieobecno�栗 rzek�a Alyss, gdy ju� usiedli.�� Ma mn�stwo papierkowej roboty, pono� ca�a Szko�a Skryb�w pracuje dniami i nocami.

Will rozumia� to doskonale. Zbli�aj�ca si� wojna z Morgarathem i konieczno�� zmobilizowania kr�lewskich wojsk oraz nawi�zania na nowo kontakt�w z dawnymi sprzymierze�cami z pewno�ci� wymaga�a zaanga�owania wszystkich skryb�w i legist�w.

A tak wiele wydarzy�o si� w ci�gu dziesi�ciu dni, kt�re min�y od rozprawy z kalkarem w ruinach Gorlanu.

Gdy potw�r sp�on��, sir Rodney oraz Will pospiesznie opatrzyli rany barona Aralda i Halta. Wreszcie, nad ranem, obaj ranni pogr��yli si� w koj�cym �nie. Wkr�tce potem, gdy nasta� brzask, do ich prowizorycznego obozowiska przytruchta� zaniepokojony Abelard, szukaj�c swojego pana. Kiedy Willowi uda�o si� uspokoi� zwierz�, w pierwszych promieniach �witu pojawi� si� znu�ony Gilan na grzbiecie zwyk�ego, poci�gowego konia. Cho� ledwie trzyma� si� na nogach, gdy tylko odzyska� ukochanego Blaze�a i upewni� si�, �e jego nauczycielowi nic nie grozi, niemal natychmiast wyruszy� zn�w w drog�, kieruj�c si� do swego lenna. Will obieca� mu, �e zwr�ci konia, na kt�rym przyjecha�, jego prawowitemu w�a�cicielowi.

Pod koniec nast�pnego dnia Will, Halt, sir Rodney i baron Arald powr�cili na Zamek Redmont, gdzie jednak nie dane im by�o wypocz��, jako �e czeka�y ich liczne wa�kie zadania, zwi�zane z przygotowaniem za�ogi fortecy do zbli�aj�cej si� wojny. Halt by� ci�ko ranny, tote� znaczna cz�� jego obowi�zk�w przypad�a w udziale Willowi.

W takich czasach i okoliczno�ciach rzadko trafia�y si� chwile wytchnienia, tote� dopiero tego wieczoru, gdy spotka� si� z przyjaci�mi, m�g� przez chwil� przesta� my�le� o wojnie i tajnych zadaniach�� po raz pierwszy od d�u�szego czasu. Ober�ysta uroczy�cie postawi� na ich stole cztery kufle i wielki dzban imbirowego piwa.

��Dzisiaj wszystko na koszt firmy�� oznajmi�.�� Jestem zaszczycony, goszcz�c ci� przy tym stole, zwiadowco.

Odchodz�c, przywo�a� jednego z m�odzie�c�w, kt�rych zadaniem by�o podawanie potraw.

��I �eby migiem mi tu wszystko sz�o!�� poleci�. Alyss a� unios�a brwi.

��Ho, ho! Co to znaczy s�awa!�� zauwa�y�a.�� Stary Skinner zazwyczaj nie odpu�ci ani grosika.

Will machn�� r�k�, za�enowany.

��To wszystko gruba przesada�� stwierdzi�. Jednak Horace pochyli� si� ku niemu, opieraj�c �okcie o st�.

��Daj spok�j, lepiej opowiedz nam o kalkarze�� za��da�, nie mog�c doczeka� si� szczeg�owego opisu walki.

Jenny wpatrywa�a si� w Willa szeroko otwartymi oczyma.

��Wprost nie do wiary, jaki jeste� dzielny�� stwierdzi�a z podziwem.�� Ja bym chyba umar�a ze strachu.

��Ja chyba by�em tego bardzo bliski�� skrzywi� si� Will.�� To baron i sir Rodney okazali si� nieustraszeni. Ruszyli do ataku, jak gdyby nigdy nic, staj�c twarz� w twarz z tymi potworami. Ja nie zbli�y�em si� do tych bestii bli�ej ni� na jakie� czterdzie�ci czy pi��dziesi�t metr�w.

Opowiedzia� im, jak rozegra�o si� starcie, pomijaj�c jednak zbyt drastyczne szczeg�y, dotycz�ce kalkar�w. Uzna�, �e skoro ju� po nich, lepiej jak najpr�dzej zapomnie�, wyprze� z umys�u ponure wizje. Istniej� rzeczy i sprawy, kt�re najlepiej przemilcze�. Przyjaciele s�uchali go w milczeniu�� Jenny by�a zachwycona i zdumiona; Horace dopytywa� si� o szczeg�y z�owrogiej bitwy; a Alyss, jak zawsze opanowana, s�ucha�a z zapartym tchem. Gdy opowiada� o swej samotnej wyprawie, by wezwa� pomoc z Zamku Redmont, Horace z uznaniem pokiwa� g�ow�.

��Te wasze konie to jaka� niezwyk�a rasa�� stwierdzi�. Will u�miechn�� si� do niego, nie mog�c powstrzyma� docinku:

��Owszem, rzecz tylko w tym, by utrzyma� si� w siodle. Ku jego rado�ci, r�wnie� Horace rozpromieni� si�;

obaj wspomnieli scenk�, kt�ra nie tak dawno temu rozegra�a si� pomi�dzy nimi w Dniu Plon�w. Czu� w sercu ciep�o, my�l�c o tym, �e dawna zajad�a niech�� przekszta�ci�a si� teraz w niez�omn� przyja��, a obaj�� i on, i Horace�� uwa�ali si� za r�nych, lecz r�wnych sobie. Korzystaj�c z okazji, by odwr�ci� uwag� od swojej osoby, spyta� Horace�a, jak mu si� wiedzie w Szkole Rycerskiej. Osi�ek rozpromieni� si� jeszcze bardziej.

��O, znacznie lepiej. Znacznie lepiej, a to wszystko dzi�ki Haltowi�� oznajmi�. Zr�czne pytania Willa nak�oni�y go do d�u�szej opowie�ci, dzi�ki kt�rej dowiedzieli si�, jak wygl�da �ycie codzienne w Szkole Rycerskiej. Horace�� ku jego zdumieniu�� pod�miewa� si� z w�asnych b��d�w i drobnych pora�ek, kpi�c z rozmaitych drobnych niepowodze�, kt�rych pad� ofiar�. Will nie m�g� nie zauwa�y�, �e Horace, kt�ry ongi� che�pi� si� bez najmniejszego powodu i wywy�sza� ponad wszystkich, teraz wypowiada� si� s�owami, w kt�rych s�ycha� by�o skromno�� i�� czy�by?�� dystans do w�asnej osoby. Nietrudno by�o wywnioskowa�, �e jego dawny towarzysz radzi� sobie w szkole o wiele, wiele lepiej, ni� chcia� to przyzna�.

Sp�dzili razem nadzwyczaj mi�y wiecz�r. Will z wolna zapomina� o grozie po�cigu i walki z kalkarem. Gdy uprz�tni�to nakrycia, Jenny u�miechn�a si� kusz�co do obu ch�opc�w.

��No, dobrze! A kto teraz ze mn� zata�czy?�� zawo�a�a. Will zawaha� si�, natomiast Horace nie czeka� ani chwili. Wyci�gn�� d�o� i poprowadzi� dziewczyn� na parkiet. Gdy oboje do��czyli do ta�cz�cych, Will zerkn�� niepewnie na Alyss. Nigdy tak naprawd� nie wiedzia�, co my�li jego wysoka, szczup�a towarzyszka. Uzna�, �e chyba wypada, by i on zaprosi� j� do ta�ca. Odkaszln�� nerwowo.

��Ehm� czy chcia�aby� zata�czy�, Alyss?�� mrukn��, czuj�c si� przy tym nadzwyczaj niezr�cznie.

U�miechn�a si� do niego przepraszaj�co.

��Wybacz, Willu. W ta�cu kiepsko sobie radz�. Straszna ze mnie niezdara.

W rzeczywisto�ci by�a wy�mienit� tancerk�, ale jako wytrawna dyplomatka, zdawa�a sobie spraw�, �e Will poprosi� j� tylko przez grzeczno��. On za� skin�� g�ow��� raz i drugi�� a nast�pnie zapad�a pomi�dzy nimi cisza�� lecz cisza przyjazna.

Min�a chwila i Alyss, opar�szy podbr�dek o d�onie, pochyli�a si� ku niemu.

��Jutro czeka ci� wielki dzie� oznajmi�a. Zaczerwieni� si�. W rzeczy samej, nast�pnego dnia mia� stan�� przed baronem wobec ca�ego dworu.

��Nie mam poj�cia, o co w tym wszystkim chodzi�� mrukn��.

Alyss u�miechn�a si� do niego.

��Pewnie baron chce ci podzi�kowa栗 stwierdzi�a.�� S�ysza�am, �e wielmo�e lubi� wyrazi� sw� wdzi�czno�� publicznie, je�li kto� uratuje im �ycie.

Chcia� co� powiedzie�, ale zamilk�, czuj�c dotyk mi�kkiej, ch�odnej d�oni na swojej r�ce. Spojrza� w jej tchn�ce spokojem, u�miechni�te szare oczy. Nigdy nie przysz�o mu do g�owy, �e Alyss jest� pi�kna? Ale teraz nagle u�wiadomi� sobie, �e jej wdzi�k i gracja, i te szare oczy, d�ugie jasne w�osy� no, �e to wszystko razem tworzy mo�e nawet co� wi�cej ni� zwyk�e pi�kno. Nagle pochyli�a si� ku niemu, bardzo blisko i szepn�a:

��Wszyscy jeste�my z ciebie dumni, Willu. A ja chyba najbardziej ze wszystkich.

Poca�owa�a go. A jej usta by�y niewiarygodnie, w nieopisany spos�b�� delikatne.

Wiele godzin p�niej, nim wreszcie zdo�a� zasn��, wci�� jeszcze czu� na wargach ich dotyk.

Sparali�owany trem�, Will sta� w drzwiach sali audiencyjnej barona. Sala by�a ogromna, mie�ci�a si� w najwi�kszym budynku zamku. W niej w�a�nie baron przewodniczy� wszystkim oficjalnym dworskim uroczysto�ciom. Zdawa�o si�, �e jej sklepienie wznosi si� ku niebu. Wn�trze roz�wietla�y smugi �wiat�a, padaj�cego przez wysokie okna. W drugim ko�cu pomieszczenia, kt�ry zdawa� si� niesko�czenie odleg�y, zasiada� baron odziany w ceremonialne szaty. Siedzia� na wysokim krze�le, przypominaj�cym tron.

Mi�dzy nim a Willem zebra� si� najwi�kszy t�um, jaki Will widzia� w swoim �yciu. Halt pchn�� leciutko swego ucznia w plecy.�� No, ruszaj�� szepn��.

W wielkiej sali audiencyjnej zgromadzi�y si� setki ludzi, a oczy ich wszystkich zwr�cone by�y na Willa. Zasiadali tam mistrzowie wszystkich sztuk, a tak�e wszyscy rycerze i damy dworu w uroczystych strojach. Nieco dalej stali zbrojni z baranowskiej armii, uczniowie szk� i rzemie�lnicy z wioski. Mign�o co� kolorowego�� to Jenny, jak zwykle niczym si� nie przejmuj�c, pomacha�a mu szarf�. Stoj�ca obok Alyss zachowa�a si� nieco dyskretniej�� pos�a�a mu z oddali poca�unek.

Sta�, nie wiedz�c, co ma ze sob� pocz��, i przest�pu-j�c z nogi na nog�. Ku jego ubolewaniu, Halt nie pozwoli� mu okry� si� szaro-zielonym p�aszczem, dzi�ki kt�remu m�g�by wtopi� si� w t�um i znikn��.

Zwiadowca pchn�� go nieco mocniej.

��Rusz�e si� wreszcie!�� sykn��.

��Nie idziesz ze mn�?�� spyta� Will. Halt potrz�sn�� g�ow�.

��Nie jestem zaproszony. No, ju�!

Popchn�� Willa jeszcze raz, a potem, kulej�c, bo rana w nodze wci�� mu dokucza�a, uda� si� na swoje miejsce. Will zrozumia� wreszcie, �e nie ma wyj�cia, i zacz�� i�� d�ugim, niezno�nie d�ugim przej�ciem mi�dzy �awami. S�ysza� wok� siebie gwar g�os�w. Ze wszystkich stron dochodzi�o jego imi�, powtarzane szeptem.

A potem rozpocz�y si� oklaski.

Zainicjowa�a je jedna z dam, ale niemal natychmiast przy��czy�a si� do nich ca�a sala. Aplauz by� og�uszaj�cy, jego odg�os odbija� si� echem od kamiennych �cian oraz sklepienia sali i nie umilk�, dop�ki Will nie doszed� wreszcie do drugiego ko�ca wielkiego pomieszczenia i nie zatrzyma� si� przed tronem barona.

Tak jak pouczy� go Halt, przykl�kn�� na jedno kolano i pochyli� g�ow�.

Baron powsta� w�wczas i uni�s� d�o�, nakazuj�c cisz�; oklaski urwa�y si�.

��Wsta�, Willu�� rzek� cicho i wyci�gn�� do niego d�o�.

Oszo�omiony Will uni�s� si� z kl�czek. Wielmo�a po�o�y� r�k� na jego ramieniu i odwr�ci� go twarz� do zgromadzonych. Tubalny g�os barona ni�s� si� a� do najodleglejszych zak�tk�w sali.

��Oto Will. Jest uczniem Halta, pe�ni�cego obowi�zki zwiadowcy w tym lennie. Przypatrzcie mu si� wszyscy, bo trzeba, aby�cie go znali. Odznaczy� si� wierno�ci�, odwag� i pomys�owo�ci�, pok�adaj�c wielkie zas�ugi dla tego lenna i ca�ego kr�lestwa Araluen.

Po widowni przeszed� pomruk uznania, a nast�pnie zn�w odezwa�y si� oklaski, tym razem za� towarzyszy�y im tak�e wiwaty. Will zorientowa� si�, �e okrzyki na jego cze�� najpierw rozleg�y si� tam, gdzie stali uczniowie Szko�y Rycerskiej. Dostrzeg� radosne oblicze Horace�a, kt�ry wi�d� w nich prym.

Baron zn�w nakaza� gestem cisz�, krzywi�c si� przy tym nieco, bo ruch r�ki przyprawi� go o b�l w pogruchotanych �ebrach i starannie opatrzonych oraz zaszytych ranach na plecach. Oklaski i okrzyki stopniowo umilk�y.

��Willu�� rzek� g�osem, kt�ry odbija� si� dono�nym echem w ca�ej sali�� zawdzi�czam ci �ycie. Nie istniej� s�owa, kt�rymi m�g�bym ci za to stosownie podzi�kowa�. Jest jednak w mojej mocy, by spe�ni� �yczenie, kt�re kiedy� wyrazi�e� w mojej obecno�ci�

Will zmarszczy� brwi, spogl�daj�c na niego.

���yczenie, panie?�� spyta�, nie maj�c poj�cia, o czym baron m�wi.

Wielmo�a skin�� g�ow�.

��Pope�ni�em b��d. Prosi�e� mnie, bym przyj�� ci� do Szko�y Rycerskiej. Pragn��e� zosta� jednym z moich rycerzy, a ja ci odm�wi�em. Teraz mog� ten b��d naprawi�. B�d� zaszczycony, je�li przy��czysz do mych rycerzy, gdy� nie brak ci odwagi i pomys�owo�ci. Powiedz tylko s�owo, a zyskasz moj� zgod� i przystaniesz do uczni�w Szko�y Rycerskiej pod dow�dztwem obecnego tu sir Rodneya.

Serce Willa bi�o jak oszala�e. O tak, przez ca�e swoje �ycie marzy�, by zosta� rycerzem. Pami�ta�, jakie gorzkie rozczarowanie spotka�o go w Dniu Wyboru, kiedy sir Rodney i baron odrzucili jego pro�b�.

Teraz sir Rodney post�pi� krok do przodu i przem�wi� na znak dany przez barona:

��Wasza wysoko�栗 odezwa� siꠗ to ja odm�wi�em temu m�odzie�cowi wst�pu do Szko�y Rycerskiej. Pragn� oznajmi� wszem i wobec, �e nie mia�em s�uszno�ci, tak czyni�c. Ja, moi rycerze i uczniowie stwierdzamy jednog�o�nie, �e nie ma osoby godniejszej wst�pienia w szeregi uczni�w tej szko�y ni� Will!

Zebrani rycerze i uczniowie szko�y wydali gromki okrzyk, a nast�pnie rozleg� si� metaliczny odg�os, gdy dobyli mieczy, unosz�c je nad swymi g�owami. W nast�pnej chwili da� si� s�ysze� og�uszaj�cy, cho� d�wi�czny �oskot: g�ownie rytmicznie zderza�y si� ze sob� w powietrzu, a zgodny ch�r skandowa� imi� Willa. I zn�w Horace by� jednym z inicjator�w tego aplauzu oraz jednym z ostatnich, kt�rzy umilkli.

Trwa�o to wszystko d�u�sz� chwil�, a� w ko�cu tumult stopniowo ucich� i rycerze na powr�t schowali miecze do pochew. Na znak dany przez barona Aralda pojawili si� dwaj paziowie; jeden z nich ni�s� miecz, a drugi pi�knie zdobion� tarcz�, kt�re po�o�yli u st�p Willa. Na tarczy widnia�a wymalowana g�owa gro�nego dzika.

��Tak b�dzie wygl�da� tw�j herb, gdy uko�czysz szko��, Willu�� oznajmi� baron�� by upami�tni� pierwszy raz, kiedy to da�e� nam pozna� sw� odwag�, wyst�puj�c w obronie towarzysza.

Ch�opiec przykl�kn�� i dotkn�� g�adkiej powierzchni tarczy. Powoli, z szacunkiem doby� miecza. By�a to pi�kna bro�, arcydzie�o kowalskiego kunsztu.

Nieskazitelna stalowa g�ownia po�yskiwa�a b��kitnawo. R�koje�� i jelec wy�o�one by�y z�otem, a na g�owicy widnia�a g�owa dzika. Miecz by� niczym �ywa istota�� doskonale wywa�ony, zdawa� si� lekki jak pi�rko. Spojrza� jeszcze raz na t� przepi�kn�, drogocenn� bro�, a potem na skromn� sk�rzan� r�koje�� swego no�a zwiadowcy.

��To rycerski or�, Willu�� m�wi� dalej baron.�� Jednak nie raz ju� dowiod�e�, �e jeste� jego godzien. Powiedz tylko s�owo, a b�dzie nale�a� do ciebie.

Will wsun�� miecz do pochwy i wsta�. Oto spe�ni�y si� wszystkie jego marzenia. A jednak�

Pomy�la� o d�ugich dniach sp�dzonych w lesie z Hal-tem. O satysfakcji, jak� odczu�, kiedy jego strza�y zacz�y trafia� do celu, najpierw pojedyncze, a potem wszystkie�� gdy ich groty wbija�y si� dok�adnie tam, gdzie zamierzy�. Wspomnia� godziny, sp�dzone na nauce tropienia zwierz�t i ludzi. Nauce ukrywania si�. Pomy�la� o Wyrwiju, o odwadze i oddaniu ma�ego konika.

I przypomnia� sobie, jak� dum� napawa�y go proste s�owa pochwa�y z ust Haka. �Nie�le�. Nic wi�cej. Lub cho�by skinienie g�ow�, gdy dobrze spe�ni� zadanie. Nagle wiedzia� ju�, co ma czyni�. Uni�s� g�ow�, patrz�c baronowi w oczy, i oznajmi� stanowczym tonem:

��Jestem zwiadowc�, panie. Zdumiony t�um zaszemra�.

Baron zbli�y� si� do niego i spyta� p�g�osem:

��Jeste� pewien, Willu? Nie czy� tego, je�li podj��e� decyzj�, by nie urazi� czy te� nie sprawi� przykro�ci Hal-towi. On sam nalega�, by� samodzielnie dokona� wyboru. O�wiadczy�, �e bez wahania uszanuje twoj� decyzj�, jakakolwiek by by�a.

Will wolno pokr�ci� g�ow�. By� pewien, jak rzadko kiedy i rzadko czego.

��Dzi�kuj� za wielki zaszczyt, jaki mnie spotka�, wasza wysoko�栗 zerkn�� na dow�dc� Szko�y Rycerskiej i ku swemu zdumieniu spostrzeg�, �e sir Rodney u�miecha si� i kiwa g�ow� z uznaniem.�� Dzi�kuj� z ca�ego serca Mistrzowi Sztuk Walki i jego rycerzom za t� wspania�omy�ln� propozycj�. Jednak jestem zwiadowc��� zawaha� si� przez chwil�.�� Mam nadziej�, �e moje s�owa nikogo nie ura��, panie�� zako�czy�.

Na twarzy barona pojawi� si� szeroki u�miech. Wielmo�a u�cisn�� swoj� ogromn� prawic� d�o� Willa.

��Z pewno�ci� nikogo nie urazisz, Willu. Z ca�� pewno�ci�! Przeciwnie, wierno�� twej sztuce i mistrzowi przynosi ci zaszczyt, a tak�e przynosi zaszczyt wszystkim, kt�rzy ci� znaj�!�� potrz�sn�� raz jeszcze d�oni� Willa.

Will sk�oni� si� i odwr�ci�, by zn�w ruszy� tym niesko�czenie d�ugim przej�ciem wiod�cym do drzwi sali.

I tym razem towarzyszy�y mu oklaski, a on teraz ju� szed� z uniesion� g�ow� po�r�d zwielokrotnionego echem �oskotu uderzaj�cych o siebie setek d�oni. Gdy za� zbli�y� si� do wyj�cia, ujrza� co�, co zdziwi�o go tak bardzo, �e stan�� jak wryty.

Nieco na uboczu, owini�ty zielonoszarym p�aszczem, z twarz� na p� przys�oni�t� kapturem sta� Halt.

I u�miecha� si�.

Po po�udniu tego samego dnia, gdy umilk� uroczysty zgie�k, Will siedzia� na ganku chaty Halta. W r�ku trzyma� niewielki d�bowy listek zrobiony z br�zu zaopatrzony w stalowe k�ko i �a�cuszek do powieszenia na szyi.

��To nasz znak�� wyja�ni� mistrz, wr�czaj�c mu go po uroczysto�ci na zamku.�� Co� na kszta�t herbu dla zwiadowcy.

Si�gn�� za ko�nierz i wydoby� wisz�cy na jego szyi li�� o identycznym kszta�cie�� identycznym, tylko zrobionym ze srebra.

��Br�z oznacza ucznia�� oznajmi� Halt.�� Kiedy uko�czysz nauk�, otrzymasz srebrny li�� d�bu, taki sam jak ten. Wszyscy zwiadowcy je nosz�.

Odwr�ci� na chwil� wzrok, spogl�daj�c w dal, a potem doda� nieco ochryp�ym g�osem:

���ci�le rzecz bior�c, nie powiniene� go otrzyma�, nim nie przejdziesz pomy�lnie Sprawdzianu. Jednak wobec zaistnia�ych wydarze�, w�tpi�, by ktokolwiek mia� jakie� obiekcje.

Teraz ten kawa�ek metalu po�yskiwa� matowo w r�ce Willa, a ch�opak zastanawia� si� nad podj�t� przez siebie decyzj�. Wydawa�o si� dziwne, �e z w�asnej woli odrzuci� spe�nienie marze�, kt�re towarzyszy�y mu przez ca�e dotychczasowe �ycie. Mia� szans� wst�pi� do Szko�y Rycerskiej, a z czasem sta� si� jednym z rycerzy na Zamku Redmont.

Zakr�ci� br�zowym li�ciem w powietrzu, tak �e jego �a�cuszek owin�� mu si� wok� palca. Westchn�� ci�ko. �ycie jest czasem tak skomplikowane�! W g��bi duszy wiedzia�, �e podj�� s�uszn� decyzj�. A jednak, mimo wszystko, nie by� tego tak do ko�ca pewien.

Nagle zda� sobie spraw�, �e kto� stoi obok niego. Odwr�ci� si� szybko i ujrza� Halta. Zwiadowca przykucn�� i usiad� obok ch�opca na deskach ganku. Chyl�ce si� ku zachodowi s�o�ce p�nego popo�udnia �wieci�o przez ziele�, jego blask jakby ta�czy� i wirowa�, gdy wiatr porusza� li��mi.

��To wielki dzie� rzek� cicho. Will przytakn�� ruchem g�owy.

��To wielki dzie� i wielka decyzja z twej strony�� odezwa� si� zn�w zwiadowca po kilku minutach milczenia.

Tym razem Will odwa�y� si� wypowiedzie� na g�os pytanie, kt�re nie dawa�o mu spokoju:

��Czy podj��em s�uszn� decyzj�?�� spyta�, w jego g�osie s�ycha� by�o niepok�j. Halt opar� si� �okciami o kolana i pochyli� nieco do przodu, spogl�daj�c zmru�onymi oczami na po�yskuj�ce w s�o�cu drzewa.

��Tak. Z mojego punktu widzenia z ca�� pewno�ci� tak. Wybra�em ci� na swojego ucznia, bo dostrzeg�em w tobie materia� na przysz�ego zwiadowc�. Ma�o tego, ju� nawet przyzwyczai�em si� i polubi�em to, �e pa��tasz mi si� pod nogami�� doda� z u�miechem.�� Jednak tutaj akurat nie chodzi o moje �yczenia i opinie. S�uszn� decyzj� podejmujesz wtedy, gdy wybierasz to, czego chcesz najbardziej.

��Kiedy� najbardziej chcia�em zosta� rycerzem�� rzek� Will i sam si� zdziwi�, s�ysz�c swoje s�owa, bowiem u�y� czasu przesz�ego. A przecie� po trosze nadal tego pragn��.

��Widzisz�� powiedzia� cicho Halt�� bywa tak, �e chcemy dw�ch r�nych rzeczy naraz. A wtedy musimy zdecydowa�, czego pragniemy bardziej.

Nie pierwszy ju� raz Will odni�s� wra�enie, �e Halt czyta w jego my�lach.

��Gdyby� uj�� to w jednym zdaniu� Spr�buj okre�li�, dlaczego czujesz si� nieswojo, odrzuciwszy propozycj� barona?�� spyta� Halt.

Will zastanowi� si� przez chwil�.

��Chyba��� urwa�.�� Zdaje mi si�, �e rezygnuj�c ze Szko�y Rycerskiej, zawiod�em mojego ojca�� wyrzuci� z siebie jednym tchem.

Zdumiony Halt uni�s� brwi.

��Twojego ojca?�� powt�rzy�. Will skin�� g�ow�.

��By� wielkim wojownikiem�� oznajmi�.�� Rycerzem.

Zgin�� pod Hackham Heath, walcz�c z wargalami. By� bohaterem.

��Sk�d o tym wiesz?�� spyta� Halt.

��Wiem.

Wizja jego ojca towarzyszy�a mu przez d�ugie, samotne lata, kiedy nie wiedzia�, kim jest i sk�d si� wzi�� na tym �wiecie oraz jakie jest jego przeznaczenie. Ta wizja od dawna sta�a si� dla niego rzeczywisto�ci�.

��Ka�dy syn by�by dumny z takiego ojca�� doda� po chwili.

Halt z namys�em pokiwa� g�ow�.

��To niezaprzeczalnie prawda.

W jego g�osie by�o co� takiego, �e Will drgn��. Halt nie by� kim�, kto przyzna�by mu racj� przez grzeczno��. Nagle Will zda� sobie spraw� ze znaczenia s��w zwiadowcy.

��Zna�e� go? Zna�e� mojego ojca?

W oczach ch�opca Halt dostrzeg� b�ysk nadziei i wo�anie o prawd�.

��Owszem. Zna�em. Cho� zna�em go kr�tko. Mog� chyba jednak stwierdzi�, �e pozna�em go dobrze. I z ca�� pewno�ci� masz s�uszno��. Masz wszelkie powody, by by� z niego dumnym.

��By� wielkim wojownikiem, prawda?

��By� �o�nierzem�� przyzna� Halt�� i walczy� dzielnie, jak ma�o kt�ry.

��Wiedzia�em!�� zawo�a� uszcz�liwiony Will.�� By� wielkim rycerzem!

��By� sier�antem�� poprawi� go Halt �agodnym g�osem. Will otworzy� usta, s�owa zamar�y mu w gardle. Dopiero po chwili zdo�a� wykrztusi� ochryp�ym g�osem:

��Sier�antem?

Halt skin�� g�ow�. Widzia� rozczarowanie w oczach ch�opca. Obj�� go ramieniem.

��Nigdy nie oceniaj warto�ci cz�owieka wed�ug jego pozycji. Tw�j ojciec�� mia� na imi� Daniel�� by� wiernym i dzielnym �o�nierzem. Nie mia� szans ucz�szcza� do Szko�y Rycerskiej, bo urodzi� si� rolnikiem. A jednak, gdyby j� uko�czy�, zosta�by z pewno�ci� jednym z najwi�kszych rycerzy tego kr�lestwa.

��Ale��� zacz�� ch�opiec smutnym g�osem. Zwiadowca przerwa� mu, m�wi�c dalej tym samym cichym, koj�cym tonem.

��By�by jednym z najwi�kszych, bowiem, cho� nie sk�ada� rycerskich �lubowa� i nie odby� specjalnego przeszkolenia, post�powa� w zgodzie z najszczytniejszymi idea�ami rycerstwa oraz honoru. Zdarzy�o si� to tak naprawd� kilka dni po bitwie pod Hackham Heath, gdy Morgarath ze swymi wargalami usi�owali przebi� si� do Prze��czy Trzech Krok�w. Ich nag�y kontratak zaskoczy� nas, a tw�j ojciec dostrzeg� jednego z towarzyszy, kt�rego otoczyli wargalowie. Tamten cz�owiek le�a� ju� na ziemi i jeszcze chwila, a zosta�by rozdarty na strz�py�� kiedy tw�j ojciec wkroczy� do akcji.

Oczy ch�opca zn�w zab�ys�y.

��Naprawd�?�� spyta� Will niemal bezg�o�nie.

��O tak. Porzuci� bezpieczny szyk i rzuci� si� naprz�d, uzbrojony jedynie we w��czni�. Stan�� przy rannym towarzyszu i os�oni� go przed wargalami. Jednego zabi� w��czni�, w�wczas drugi odr�ba� mieczem jej grot, pozostawiaj�c Daniela tylko z drzewcem. Daniel pos�u�y� si� nim jak pa�k� i po�o�y� dw�ch nast�pnych, dwoma kolejnymi ciosami�� w lewo, w prawo�� ot, tak!

Wykona� szybki ruch r�k� w jedn� i w drug� stron�, na�laduj�c uderzenie. Will wpatrywa� si� teraz w niego, widz�c oczyma duszy opisywan� przez zwiadowc� bitw�.

��Rzucili si� na niego, drzewce w��czni p�k�o, by� ranny. Kto� mniej waleczny zgin��by w�wczas, ale on chwyci� miecz jednego z zabitych przez siebie wargal�w i ubi� jeszcze trzech nast�pnych, cho� krwawi� obficie z rany w boku.

��Jeszcze trzech?

��Tak, trzech. By� szybki jak pantera. A musisz pami�ta�, �e jako w��cznik nie by� tak naprawd� szkolony w walce mieczem.

Halt umilk� na chwil�, wspominaj�c tamten dawny dzie�.

��Oczywi�cie wiesz, �e wargalowie w�a�ciwie nie znaj� l�ku? M�wi si� o nich �bezrozumni�, bo kiedy podejmuj� bitw�, zawsze walcz� a� do ko�ca. Niemal zawsze. Bowiem w�a�nie wtedy jeden z nielicznych raz�w zdarzy�o mi si� widzie� strach wargal�w. Gdy tw�j ojciec siek� ich mieczem, wci�� broni�c rannego towarzysza, zacz�li powoli si� cofa�. Potem nagle rzucili si� do ucieczki. Po prostu odwr�cili si� i umkn�li. Ot� nigdy nie widzia�em, by jaki� inny cz�owiek, rycerz czy wojownik, zdo�a� do tego stopnia przerazi� wargal�w, �eby rzucili si� do ucieczki. Dokona� tego tylko tw�j ojciec. To prawda, by� sier�antem, ale musisz wiedzie�, Willu, �e by� to najwspanialszy wojownik, jakiego kiedykolwiek mia�em szcz�cie widzie�. A potem, gdy wargalowie wycofali si�, przykl�kn�� na jednym kolanie u boku cz�owieka, kt�rego obroni�, wci�� os�aniaj�c go, cho� wiedzia�, �e umiera. Odni�s� kilka ran, ale przypuszczalnie zabi�a go ta pierwsza.

��A jego przyjaciel ocala�?�� spyta� Will p�g�osem. Halt zdziwi� si�.

��Przyjaciel?

��Ten cz�owiek, kt�rego os�ania��� wyja�ni� Will.�� Czy prze�y�?

Przysz�o mu do g�owy, �e by�oby czym� strasznym, gdyby tak heroiczny wysi�ek jego ojca poszed� na marne.

��Nie byli przyjaci�mi�� sprostowa� Halt.�� Tw�j ojciec nigdy przedtem nie widzia� tamtego cz�owieka��� urwa� i doda�:�� Ani ja go nie zna�em.

Sens tych s��w dotar� do Willa dopiero po chwili.

��Ty?�� wyszepta�.�� To ty jeste� tym, kt�rego uratowa�? Ty?

Halt przytakn��.

��Jak m�wi�em, zna�em go kr�tko. Tylko przez kilka minut. Uczyni� jednak dla mnie wi�cej ni� ktokolwiek inny, przedtem albo potem. Umieraj�c, powiedzia� mi o swojej �onie, kt�ra zosta�a sama na gospodarstwie. Spodziewa�a si� dziecka, lada dzie� mia�o przyj�� na �wiat. Prosi� mnie, �ebym si� ni� zaopiekowa�.

Will spogl�da� na surowe, brodate oblicze Halta, kt�rego, jak s�dzi�, zna� tak dobrze. Gdy zwiadowca ci�gn�� sw� opowie��, w jego oczach widnia� smutek.

��Twoja matka przesz�a ci�ki por�d i zmar�a wkr�tce potem. A ja zabra�em ci� ze sob�. Baron Arald zgodzi� si� umie�ci� ci� w swoim przytu�ku�� dop�ki nie doro�niesz na tyle, by sta� si� moim uczniem.

��Ale przez wszystkie te lata nigdy��� Will urwa�, zabrak�o mu s��w.

Halt u�miechn�� si� do niego nieweso�o.

��Nigdy nie powiedzia�em ci, �e to ja umie�ci�em ci� w przytu�ku? Owszem. Zastan�w si�, Willu. Ludzie� maj� do�� szczeg�lne poj�cie o zwiadowcach. Jak by ci� traktowali, gdyby wysz�o na jaw, �e si� tob� interesuj�? Zacz�liby ci� uwa�a� za jakie� dziwad�o. Postanowili�my wsp�lnie z baronem, �e lepiej b�dzie, je�li nikt nie b�dzie o tym wiedzia�.

No tak. Halt oczywi�cie mia� racj�, jak zawsze. �ycie w sieroci�cu i tak nie by�o �atwe. Co dopiero, gdyby wszyscy dowiedzieli si�, �e ma co� wsp�lnego ze zwiadowc�.

��A wi�c przyj��e� mnie na ucznia z powodu mojego ojca?

Halt pokr�ci� g�ow�.

��O nie. Z powodu twojego ojca postara�em si�, by� zyska� opiek�. Natomiast wybra�em ci� dlatego, �e wykaza�e� uzdolnienia i umiej�tno�ci, kt�re s� do naszego fachu konieczne. Mam przy tym wra�enie, �e po ojcu odziedziczy�e� nieco odwagi.

Zapad�o d�ugie, d�ugie milczenie. Will musia� przemy�le� histori� swojego ojca i zdumiewaj�c� opowie�� o jego ostatniej bitwie. Prawda okaza�a si� pi�kniejsza i wznio�lejsza od wszystkich fantazji, kt�re snu� przez lata, od wyobra�e�, kt�re pomaga�y mu przetrwa�. Wreszcie Halt wsta�, a Will spojrza� na niego z u�miechem�� teraz posta� zwiadowcy odcina�a si� ciemn� sylwetk� na tle nieba granatowego po zachodzie s�o�ca.

��My�l�, �e m�j ojciec by�by zadowolony z wyboru, jakiego dokona�em�� stwierdzi�, zarzucaj�c na szyj� �a�cuszek, do kt�rego przymocowany by� li�� z br�zu. Halt tylko skin�� g�ow�. Odwr�ci� si�, wchodz�c do chaty i pozostawiaj�c swego ucznia jego rozmy�laniom.

Will jeszcze przez chwil� siedzia� bez ruchu. Niemal machinalnie dotkn�� d�oni� br�zowego li�cia d�bu wisz�cego na jego piersi. Podmuch wieczornego wiatru przyni�s� odg�osy �wicze�, odbywanych na dziedzi�cu Szko�y Rycerskiej, oraz szcz�k broni, kt�ry ju� od tygodnia rozlega� si� nieustannie: za�oga Zamku Redmont przygotowa�a si� do nadchodz�cej wojny.

Lecz co dziwne, po raz pierwszy w �yciu jego dusz� ogarn�� pok�j.