Znaki na niebie i ziemi pojawia�y si� przez ca�y rok, deszcz krwi nad Ni-moya, grad kamieni w kszta�cie �zy spadaj�cy na trzy z miast G�ry Zamkowej i wreszcie co� wr�cz potwornego, wielka czworono�na czarna bestia o p�on�cych rubinowych �lepiach i rogu wyrastaj�cym z czo�a, p�yn�ca poprzez zmierzch nad portowym miastem Alaisor. Takiego potwora nie widziano nigdy na planecie Majipoor, nie widziano go na ziemi, a ju� z ca�� pewno�ci� nie na niebie. A teraz, w swej niedost�pnej dla nikogo sypialnej komnacie stary Pontifex Prankipin le�a�, wreszcie umieraj�cy, otoczony magami, czarodziejami i tauma-turgami, w kt�rych obecno�ci do�ywa� ostatnich lat.

Na �wiecie za� panowa�y napi�cie i niepewno��. Kt� m�g� powiedzie�, jakie zmiany, jakie niebezpiecze�stwa przynie�� mo�e �mier� Pontifexa? �wiat przecie� przez czterdzie�ci z g�r� lat by� tak sta�y, taki stabilny, przez czterdzie�ci z g�r� lat nie zazna� zmiany w�adcy.

Gdy tylko rozesz�y si� wie�ci o chorobie Pontifexa, lordowie, ksi���ta i diukowie G�ry Zanikowej zacz�li zje�d�a� si� do wielkiego podziemnego miasta w oczekiwaniu na dwie uroczysto�ci: jedn�, smutn�, by�o odej�cie wybitnego w�adcy; drug�, radosn��� powo�anie na jego miejsce nowego, energicznego i w pe�ni si�. A teraz czekali z zaledwie powstrzymywan� niecierpliwo�ci� na co�, co bez w�tpienia musia�o wkr�tce nast�pi�.

Mija�y jednak tygodnie, a Pontifex nadal kurczowo trzyma� si� �ycia. Umiera�, ale powoli, przegrywa�, ale walczy� ze �mierci� o ka�dy oddech. Lekarze w�adcy dawno przyznali, �e sprawa jest beznadziejna. Magowie i czarodzieje w�adcy nie byli w stanie uratowa� mu �ycia sw� sztuk�. Wr�cz przeciwnie, przed wieloma miesi�cami przewidzieli, �e musi umrze�, cho� samego Pontifexa o tym nie powiadomili. I teraz czekali, wraz z ca�ym Majipoorem, by spe�ni�o si� ich proroctwo.

Jako pierwszy z wielkich w stolicy Pontifexa pojawi� si� ksi��� Korsibar, wspania�y i powszechnie podziwiany syn Koronala Lorda Confalume�a. Korsibar polowa� na ponure i wodnej pustyni rozci�gaj�cej si� na po�udnie od Labiryntu i tam otrzyma� wiadomo�� o zbli�aj�cej si� �mierci Pontifexa. Mia� przy boku siostr�, pi�kn� lady Thismet oraz arystokratycznych przyjaci�, kt�rzy zazwyczaj towarzyszyli mu na polowaniach. Zaraz po nim w Labiryncie pojawi� si� Wielki Admira� Kr�lestwa, ksi��� Gonivaul, nast�pnie kuzyn Koronala, diuk Oljebbin ze Stoienzar, maj�cy rang� Najwy�szego Doradcy, za nim zjawi� si� na miejscu nieprawdopodobnie wr�cz bogaty ksi��� Serithorn z Samiyole, uwa�aj�cy si� za spadkobierc� co najmniej czterech Koronal�w z dalekiej przesz�o�ci.

M�ody, energiczny ksi��� Prestimion z Muldemar�� ten, kt�rego uwa�ano powszechnie za nowego Koronala, skoro Lord Confalume zast�pi� mia� Prankipina na tronie Pontifexa�� przyby� ze swych apartament�w na Zamku w �wicie Serithorna, a wraz z nim jego trzech nieod��cznych przyjaci�: wielki, ponury Gialaurys, sprawiaj�cy mylne wra�enie dandysa Septach Melayn i chytry, niewysoki diuk Svor. Inni wielcy nie dali na siebie d�ugo czeka�: Dantirya Sambail, szorstki, lecz imponuj�cy prokurator Ni-moya, jowialny Kanteverel z Bailemoony, hierarchini Marcatain, osobista przedstawicielka Pani z Wyspy Snu, a� wreszcie przyszed� czas na Koronala Lorda Confalume�a, w�adc� wielkiego, zdaniem niekt�rych nawet najwspanialszego w d�ugiej historii Majipooru. Ca�e dziesi�ciolecia rz�dzi� w harmonijnej wsp�pracy z Prankipinem, wprowadzaj�c �wiat w okres nies�ychanego dobrobytu.

Wszyscy wi�c byli ju� na miejscu i wszyscy czekali na sukcesj�. Przyjazd Lorda Confalume�a oznacza� z ca�� pewno�ci�, �e koniec Prankipina musi by� bliski, ale to, czego si� spodziewano, nie nast�pi�o ani dzi�, ani jutro, ani po tygodniu. I dalej nie nast�powa�o.

Korsibar, syn Koronala, najgorzej chyba przyjmowa� zw�ok�. By� to cz�owiek energiczny, przyzwyczajony do �ycia na swobodzie, s�ynny my�liwy; d�ugonogi, o szerokich ramionach, chud� twarz mia� opalon� na br�z od ci�g�ego przebywania pod niebem i s�o�cem. Cho�by czasowy pobyt w niezmierzonych podziemnych jaskiniach Labiryntu doprowadza� go do szale�stwa.

Przez niemal rok planowa� wypraw� my�liwsk� na po�udniowym �uku Alhanroelu. O czym� takim marzy� niemal od urodzenia�� o ambitnej, dalekiej ekspedycji, dzi�ki kt�rej m�g�by wype�ni� sal�, kt�r� ju� zarezerwowa� sobie w Zamku Lorda Confalume�a, wspania�ymi trofeami, nieznanymi jeszcze, a cudownymi stworami. W polu by� jednak zaledwie dziesi�� dni i ju� musia� odwo�a� wypraw�, musia� zamieszka� w tym ponurym, dusznym Labiryncie, pozbawionym s�o�ca, pozbawionym rado�ci kr�lestwie ukrytym g��boko pod powierzchni� ziemi.

A teraz wydawa�o si�, �e z powodu godno�ci ojca i w�asnego wysokiego stanowiska b�dzie musia� pozosta� ca�e tygodnie, a mo�e nawet miesi�ce tu, w tym wielokondygnacyjnym �wiecie wznosz�cych si� w niesko�czono�� i w niesko�czono�� opadaj�cych korytarzy, skazany na bezczynno��. Nie o�mieli si� wyjecha� teraz, musi czeka�, a� stary Pontifex wyda ostatnie tchnienie i Lord Confalume zast�pi go na tronie. A przecie� inni, ni�ej urodzeni, mogli przemierza� pi�kny wolny �wiat, robi�, co im si� �ywnie podoba�o. Powoli nadchodzi�a chwila, w kt�rej Korsibar mia� powiedzie� sobie: �Nie znios� tego d�u�ej�. �ni� o polowaniu, o jasnym, otwartym niebie, o dotyku �wie�ego p�nocnego wiatru na twarzy. W miar� jak mija�y kolejne dni i kolejne noce, podczas kt�rych nie mia� nic do roboty, niecierpliwo�� wrza�a w nim coraz gor�tsza, narasta�a i ju� gotowa by�a wybuchn��.

Wiadomo�� o nieuniknionej �mierci Pontifexa przebieg�a ca�y niezmierzony Majipoor�� od Pi��dziesi�ciu Miast G�ry Zamkowej, przez ogromny Alhanroel, Morze Wewn�trzne, Wysp� Snu, z kt�rej b�ogos�awiona Pani wysy�a koj�ce sny, i dalej na zach�d, ku wielkim miastom m�odszego, dzikiego kontynentu Zimroel, by dotrze� wreszcie na spalony s�o�cem, upalny i pustynny po�udniowy kontynent, Suvrael. Pontifex umiera! Pontifex umiera! W�r�d miliard�w obywateli Majipooru nie by�o chyba nikogo, kto nie czu�by niepokoju spowodowanego blisk� �mierci� w�adcy. Niewielu pami�ta�o czasy, gdy Prankipin nie zasiada� jeszcze na �adnym z dw�ch tron�w kr�lestwa, wi�c jakie b�dzie �ycie, gdy go zabraknie?

Obywatele Majipooru l�kali siꠗ l�kali si� upadku znanej hierarchii, zak��cenia znanego porz�dku, gro��cego ich �wiatu chaosu. Poprzednia zmiana w�adzy nast�pi�a tak dawno, �e niemal wszyscy zd��yli ju� zapomnie�, jak bezwzgl�dnie kr�puj� wi�zy tradycji. Skoro umiera najwy�szy w�adca, wszystko jest mo�liwe. Obawiali si� najgorszego, obawiali si� strasznej przemiany �wiata, obejmuj�cej jego l�dy, jego oceany, jego najdalsze niebiosa.

Nie brakowa�o mag�w, gotowych wspom�c ich w tych trudnych czasach. W epoce Pontifexa Prankipina sztuka czarodziejska rozwin�a si� i zakwit�a jak Majipoor d�ugi i szeroki.

Kiedy m�ody, pot�nie zbudowany diuk Prankipin z Halanx wst�powa� przed laty na tron Koronala, nikt nie przypuszcza�, �e �wiat pod jego rz�dami utonie w powodzi zakl�� i czar�w. Sztuka magiczna zawsze by�a wa�nym sk�adnikiem �ycia Majipooru, zw�aszcza w postaci interpretacji marze� sennych. Przed rz�dami Prankipina urokowi magii wykraczaj�cemu poza t�umaczenie sn�w oddawali si� wy��cznie przedstawiciele najni�szych warstw spo�ecznych: ogromna masa rybak�w, tkaczy, zbieraczy drewna, farbiarzy, wytw�rc�w rydwan�w, garncarzy, kowali, sprzedawc�w kie�basek, fryzjer�w, rze�nik�w, akrobat�w, �ongler�w, wio�larzy, handlarzy suszonym mi�sem smok�w morskich i tak dalej, i tak dalej.

Ludzie ci tworzyli podstaw� kwitn�cej gospodarki planety. W�r�d nich zawsze pieni�y si� sztuki tajemne, obrz�dy cz�sto dzikie i gwa�towne towarzysz�ce wierze w pot�gi i si�y, kt�rych istoty nie s� w stanie poj�� zwykli �miertelnicy. Wierni mieli swych prorok�w i szaman�w, mieli amulety i talizmany, ucztowali, odprawiali rytua�y, urz�dzali procesje, a ci, kt�rzy zajmowali wy�sz� pozycj� spo�eczn�: handlarze, w�a�ciciele manufaktur, wreszcie stoj�cy ponad nimi wszystkimi przedstawiciele arystokracji nie widzieli w tym niczego szczeg�lnie szkodliwego. Bardzo niewielu arystokrat�w podziela�o przes�dy klas ni�szych.

W wyniku o�wieconej polityki ekonomicznej Koronala Lorda Prankipina nasta� na planecie z�oty wiek handlu i bogactwa, a najcz�ciej bywa przecie� tak, �e wraz z dobrami materialnymi pojawia si� poczucie niepewno�ci i strach przed utrat� tego, co si� zyska�o, co prost� drog� prowadzi� mo�e do t�skoty za nadnaturaln� opiek�. Poza tym bogactwu towarzyszy bezkrytyczne zaspokajanie w�asnych potrzeb, nienawi�� do nudy i ch��, nawet przymus eksperymentowania z rzeczami nowymi i tajemniczymi.

Wraz z bogactwem pojawi�a si� te� na Majipoorze nie tylko �atwowierno��, lecz tak�e zach�anno��, nieuczciwo��, lenistwo, okrucie�stwo, zami�owanie do nurzania si� w rozkoszach cia�a, do dzikich eksces�w i luksusu oraz wiele podobnych na�og�w, przedtem niemal nieznanych. To tak�e zmieni�o zamieszkuj�c� ten �wiat spo�eczno��.

Tak wi�c w czasach Lorda Prankipina wiedz� tajemn� zainteresowa�y si� te� klasy wy�sze, do czego przyczyni�a si� tak�e wielka w owych czasach imigracja przedstawicieli ras Vroon�w i Su-Suheris�w, oddanych wierze we wr�by i przepowiadaniu przysz�o�ci. Spryt owych mag�w wraz z przywiezionymi przez nich narz�dziami spowodowa�y, �e ludzie spragnieni cud�w mogli teraz ogl�da� rzeczy wspania�e, acz naturze nieznane: gorgony i meduzy, salamandry i skrzydlate w�e, pierzaste, pluj�ce ogniem bazyliszki; poprzez buchaj�ce czarnym dymem szczeliny i os�oni�te bia�ym �wiat�em wrota przygl�dali si� tak�e wszech�wiatom istniej�cym poza wszech�wiatem, rz�dzonym przez bog�w, p�bog�w i demony. Tak przynajmniej wydawa�o si� tym, kt�rzy dawali wiar� �wiadectwu w�asnych oczu, cho� sceptycy twierdzili, �e to wy��cznie oszustwo, iluzja. Z czasem jednak sceptyk�w by�o coraz mniej.

Talizmany i amulety noszono powszechnie i otwarcie, powietrze przesyca� zapach kadzid�a, r�s� popyt na olejki, kt�rymi namaszczano odrzwia i progi w ochronie przed si�ami z�a. Mod� w�r�d nowobogackich sta�o si� zasi�ganie rady jasnowidz�w w interesach i inwestycjach. Wkr�tce co bardziej szacowne spo�r�d nowych kult�w dotar�y do intelektualnej i arystokratycznej elity �wiata. Najpierw kobiety, lecz wkr�tce tak�e m�czy�ni zacz�li najmowa� prywatnych astrolog�w i jasnowidz�w. Wreszcie sankcji tej modzie udzieli� sam Lord Prankipin, sp�dzaj�c coraz wi�cej czasu w towarzystwie mag�w, prorok�w, taumaturg�w. Na jego dw�r �ci�gali czarodzieje wszelkiej ma�ci, z kt�rych m�dro�ci korzysta� nawet w kwestiach zwi�zanych ze sprawowaniem w�adzy.

Gdy Prankipin przeni�s� si� do Labiryntu, a nowym Koronalem zosta� Confalume, magowie tak si� ju� zadomowili na dworze, �e nawet w�adca nie m�g� si� ich pozby�. Czy postanowi� utrzyma� uprzywilejowan� pozycj� czarodziej�w ze szczerego wewn�trznego przekonania, czy te� z wyrachowania, po to tylko by zachowa� status quo, tego nie zdradzi� nigdy nikomu, nawet swym najbli�szym doradcom, w miar� up�ywu czasu sta� si� jednak r�wnie fanatycznym zwolennikiem nauk tajemnych jak Pontifex. Ta jednomy�lno�� w�adc�w sprawi�a, �e praktyki czarodziejskie sta�y si� naprawd� powszechne.

A teraz, w tych niepewnych czasach czarna magia, niegdy� traktowana jako interesuj�ce niew�tpliwie, lecz przecie� dziwactwo, dost�pna by�a milionom, miliardom dusz, czerpi�cych z niej pociech�, kt�rej �akn�y nie wiedz�c, co mo�e zdarzy� si� jutro.

W Sisivondal, ruchliwym centrum handlowym�� przechodzi�y t�dy karawany w drodze z zachodniego Alhanroelu do bogatych miast G�ry Zamkowej�� ludzie, chroni�c si� przed demonami, kt�re uwolni� mog�a �mier� Pontifexa, uprawiali Rytua� Wiary.

Sisivondal nie odwiedza�o si� dla jego pi�kna i elegancji. Miasto zbudowano na rozleg�ej, p�askiej nagiej r�wninie. Kto je opuszcza�, m�g� w�drowa� tysi�ce mil w dowolnym kierunku po tej samej pylistej, p�askiej, suchej r�wninie. By�o to odpychaj�ce, szare miasto po�o�one po�rodku odpychaj�cej, szarej krainy, wyr�niaj�ce si� wy��cznie tym, �e spotyka�o si� w nim kilkana�cie ucz�szczanych szlak�w handlowych.

Niczym szprychy wielkiego ko�a, szlaki przecinaj�ce bezwodn� r�wnin� schodzi�y si� w Sisivondal: jeden prowadz�cy z wielkiego, le��cego na zachodzie portu Alaisor, trzy biegn�ce z p�nocy, trzy z po�udnia i nie mniej ni� pi�� biegn�cych w stron� znajduj�cej si� daleko na wschodzie G�ry Zamkowej. Bulwary i aleje miasta mia�y posta� koncentrycznych kr�g�w, co u�atwia�o przej�cie z jednego szlaku na inny. Wzd�u� dr�g ��cz�cych kr�gi zbudowano rz�dy identycznych dziesi�ciopi�trowych, krytych p�askimi dachami magazyn�w, w kt�rych znajdowa�y si� towary oczekuj�ce transportu na miejsce przeznaczenia.

Jednym s�owem Sisivondal by�o miastem nieatrakcyjnym, lecz koniecznym, i na takie te� wygl�da�o. Poniewa� znajdowa�o si� w tym regionie Alhanroelu, gdzie z wyj�tkiem kilku zimowych miesi�cy deszcze w og�le nie pada�y, brakowa�o w nim wspania�ych ornamentalnych ogrod�w, tak charakterystycznych dla niemal wszystkich miast Majipooru. Monotoni� szerokich ulic sma��cych si� w promieniach z�otozielonego s�o�ca przerywa�y tylko posadzone gdzieniegdzie drzewa i krzaki wybrane nie ze wzgl�du na urod�, lecz odporno��, rosn�ce na og� w prostych rz�dach wzd�u� kraw�nik�w. By�y w�r�d nich przysadziste palmy camaganda o grubych ga��ziach i zwisaj�cych d�ugich szarofioletowych li�ciach, ponure krzaki lumma-lumma wygl�daj�ce niczym poro�ni�te li��mi g�azy i rosn�ce tak wolno, �e r�wnie dobrze mog�yby by� wyrze�bione z kamienia, oraz kolczaste garavedy kwitn�ce raz na sto lat; podczas kwitnienia wypuszcza�y w niebo jeden z�owrogi czarny kolec trzykrotnie wy�szy od cz�owieka.

Nie, nie by�o to �adne miasto, lecz tu narodzi� si� Kult Wiary, kt�ry dzi�ki Procesji Misteri�w cho� na kr�tki czas wprowadza� na ponure ulice Sisivondal co� im zupe�nie nieznanego�� pi�kno.

A procesja ta wesz�a w�a�nie�� z ta�cem, �piewami, okrzykami�� na Wielk� Alej� Alaisor, pomi�dzy rz�dy identycznych magazyn�w. Na jej czele bieg�y dziesi�tki m�odych kobiet w niepokalanie bia�ych szatach, zasypuj�ce ulic� jaskrawymi, szkar�atnoz�otymi p�atkami kwiat�w halatinga, sprowadzonych za nieprawdopodobn� wr�cz cen� z G�ry Zamkowej. Za nimi tanecznym krokiem pod��ali m�czy�ni w kubrakach, w kt�re wszyto b�yszcz�ce kawa�ki luster, ich zadaniem by�o opryskiwanie ulic aromatycznymi balsamami i olejami, dalej za� z ty�u szli rz�dami pot�ni m�czy�ni, kt�rzy w rytm dzikiej melodii granej na kobzach i fletach krzyczeli: �Uczy�cie drog� rzeczom �wi�tym! Uczy�cie drog� rzeczom �wi�tym!�.

Jako nast�pna, post�puj�c samotnie, pojawi�a si� przera�aj�ca wr�cz gigantka w czerwonych butach o podeszwach grubych na stop�. W obu d�oniach nios�a wielk� rozga��zion� r�d�k�, kt�r� w regularnych odst�pach czasu podnosi�a nad g�ow�. Z plec�w wyrasta�y jej pot�ne czarne skrzyd�a, poruszaj�ce si� powoli w rytm wybijany na b�bnach przez dw�ch zamaskowanych doboszy, post�puj�cych za ni� w pe�nej szacunku odleg�o�ci. Jako ostatni szli sz�stkami kap�ani kultu z twarzami ukrytymi pod lu�nymi czarnymi welonami�� zar�wno kobiety, jak i m�czy�ni mieli ogolone i nab�yszczone g�owy, kt�re w kontra�cie z czerni� welon�w robi�y wra�enie wyrze�bionych z najczystszego marmuru.

Id�cy w pierwszych szeregach nie�li siedem przedmiot�w, kt�re wyznawcy Kultu Wiary uznawali za �wi�te i pokazywali publicznie w sytuacjach wyj�tkowych. Jeden z kap�an�w ni�s� we wzniesionych d�oniach ozdobion� skomplikowanym ornamentem kamienn� lamp� przedziwnego kszta�tu, z kt�rej ~bi� w niebo rycz�cy przera�liwie, ��ty na ko�cu p�omie�. Inny�� ga��zk� palmow� przeplatan� pasmami z�ota uk�adaj�cymi si� w kszta�t w�a z rozwart� paszcz�, kolejny�� gigantyczn� rze�b� przedstawiaj�c� ludzk� d�o� ze �rodkowym palcem wygi�tym w g�r� pod nieprawdopodobnym k�tem, czwarty�� srebrn� urn� w kszta�cie kobiecej piersi, z kt�rej la� si� na ulic� pozornie niewyczerpany strumie� paruj�cego, pachn�cego z�otego mleka, pi�ty�� ci�ki drewniany wachlarz, kt�rym ko�ysa� w spos�b powoduj�cy panik� w pierwszych rz�dach gapi�w, sz�sty�� figurk� ma�ego, t�ustego, r�owego b�stwa o twarzy pozbawionej rys�w, si�dmy ugina� si� pod ci�arem wielkiego m�skiego cz�onka wyrze�bionego z d�ugiej, wygi�tej ga��zi fioletowego drewna.

��Wierzcie i m�dlcie si�!�� krzyczeli uczestnicy procesji, a gapie odpowiadali im:

��Wierzymy! Wierzymy!

Jako nast�pni szli tancerze, lecz ci sprawiali wra�enie szalonych, przeskakiwali z jednej strony ulicy na drug�, jakby z nawierzchni tryska�y parz�ce ich p�omienie; wydawali przy tym nieartyku�owane okrzyki niczym wrzaski torturowanego potwora. Za nimi pod��a�o dw�ch pot�nych, ponurych Skandar�w, nios�c dr�g, na kt�rym wisia�a Arka Misteri�w, zawieraj�ca podobno przedmioty najpot�niejsze i najwa�niejsze dla kultu, cho� miano je pokaza� �wiatu dopiero w jego ostatniej godzinie.

I wreszcie, jako ostatni, niesiony w mahoniowej lektyce wyk�adanej z�otem pojawi� si� przera�aj�cy wielki kap�an, zamaskowany Pos�aniec Misteri�w. By� to nagi m�czyzna niezwyk�ego wzrostu. Muskularne cia�o pomalowane mia� z jednej strony na czarno, a z drugiej na z�oto. Na g�owie ni�s� wyobra�enie gro�nie wygl�daj�cego psa o ��tych oczach, d�ugim smuk�ym pysku i ostrych, stercz�cych uszach. W jednej r�ce trzyma� cienk� lask� ozdobion� z�otymi rze�bami przedstawiaj�cymi kobry o rozpostartych kapturach i czerwonych oczach, w drugiej sk�rzany bicz.

Na jego widok gapie wznie�li radosny okrzyk, on za� mija� ich, skinieniem g�owy udzielaj�c b�ogos�awie�stwa, czasami trzaskaj�c z bicza. Za nim ludzie schodzili z chodnik�w i do��czali do procesji�� ci�ko pracuj�cy mieszka�cy Sisivondal, tysi�ce, dziesi�tki tysi�cy ludzi w ekstazie, szlochaj�cych, krzycz�cych z rado�ci, �miej�cych si� nieprzytomnie, wyci�gaj�cych w g�r� ramiona, wpatrzonych w niebo, jakby z jego gigantycznej kopu�y nadej�� mia� znak, �e oto okazano im mi�osierdzie. �lina ciek�a im z ust, przewracali oczami tak, �e wida� by�o tylko bia�ka. �Oszcz�d� nas!��� krzyczeli. �Oszcz�d� nas!�. Lecz czego miano im oszcz�dzi�, kto mia� im oszcz�dzi� tego, czego si� bali? Na te pytania tylko niewielu spo�r�d nieprzeliczonych t�um�w maszeruj�cych po Wielkiej Alei Alaisor umia�oby udzieli� odpowiedzi. A mo�e nie potrafi�by jej udzieli� nikt?

Apartamenty Koronala w Labiryncie znajdowa�y si� w najg��bszej cz�ci sektora kr�lewskiego, po przeciwnej strome podziemnego miasta w stosunku do komnaty, w kt�rej le�a� umieraj�cy Prankipin. Ksi��� Korsibar szed� kr�tym korytarzem prowadz�cym do pokoj�w ojca, gdy z cieni po lewej wy�oni�a si� wysoka, kanciasta posta�.

��Ksi���, prosz� o chwil� rozmowy�� powiedzia�a. Korsibar rozpozna� w m�wi�cym spokojnego, godnego Sanibaka-Thastimoona z rasy Su-Suheris�w, kt�rego przyj�� do naj�ci�lejszego grona przyjaci� i doradc�w, jego osobistego maga, wyja�niaj�cego tera�niejszo�� i przewiduj�cego przysz�o��.

��Koronal mnie oczekuje�� oznajmi�.

��Wiem o tym, ksi���. Prosz� tylko o chwil�.

��C�

��Mo�ecie na tym wiele skorzysta�, ksi���.

��W takim razie� ale mamy tylko chwilk�. Gdzie? Su-Suheris wskaza� gestem mroczny pok�j po przeciwnej stronie korytarza, do kt�rego prowadzi�y otwarte drzwi. Korsibar skin�� g�ow� i poszed� za nim. Znalaz� si� w pomieszczeniu niskim, dusznym, pe�nym narz�dzi i �rodk�w czysto�ci.

��B�dziemy rozmawia� w magazynie sprz�taczek, Sanibaku-Thastimoonie?

��Wyj�tkowo odpowiednie miejsce�� odpar� Su-Suheris, zamykaj�c drzwi.

S�aba po�wiata lampy by�a tu jedynym �r�d�em �wiat�a. Korsibar ceni� wprawdzie rady swego maga, ale nigdy jeszcze nie zdarzy�o mu si� by� tak fizycznie blisko niego; ze zdumieniem stwierdzi�, �e czuje si� nieswojo. Czy�by przesta� ufa� doradcy? Smuk�y, dwug�owy Su-Suheris g�rowa� nad nim o dobre dwadzie�cia centymetr�w, a d�ugonogi ksi��� niecz�sto spotyka� istoty wy�sze od siebie. Od maga czu� by�o ostr� wo� przypominaj�c� zapach p�on�cych w ognisku jesiennych li�ci, ca�kiem przyjemn�, lecz z tak bliska niezno�n�.

Przedstawiciele Su-Suheris�w pojawili si� na Majipoorze stosunkowo niedawno. Ich imigracj� wywo�a� sw� polityk� dobre sze��dziesi�t lat temu pocz�tkuj�cy w�wczas jako Koronal Lord Prankipin, kt�ry postanowi� �ci�gn�� na planet� nieludzi. By�a to rasa istot bezw�osych, o g�adkiej sk�rze, smuk�ych i jakby nieco spiczastych. Z ich walcowatego cia�a wyrasta�a d�uga na stop�, mocna, rozga��ziaj�ca si� szyja zako�czona dwiema w�skimi g�owami. Korsibar nie by� pewien, czy kiedykolwiek uda mu si� zaakceptowa� stworzenie tak przedziwne. Jednak w tych czasach g�upot� by�oby nie mie� w otoczeniu jednego lub i dw�ch mag�w, powszechnie za� wiadomo by�o, �e Su-Suherisi posiadaj� wielkie zdolno�ci prorocze, szama�skie i kap�a�skie� i nie tylko te.

��O co chodzi?�� spyta�.

Na pytania na og� odpowiada�a lewa g�owa, chyba �e Su-Suheris prorokowa�, w�wczas ch�odnym, ostrym g�osem przemawia�a g�owa prawa. Tym razem jednak obie g�owy przem�wi�y jednocze�nie, perfekcyjnie r�wnym rytmem, tyle �e ton ich g�os�w dzieli�o p� oktawy.

��Tw�j ojciec, ksi���, otrzyma� niepokoj�ce wie�ci na tw�j temat.

��Grozi mi niebezpiecze�stwo? Bo je�li tak, dlaczego on dowiedzia� si� o tym przede mn�, Sanibaku-Thastimoonie?

��Wasza Wysoko�� nie jest bezpo�rednio zagro�ony. Je�li nie wywo�asz niepokoju w sercu ojca, ksi���.

��Niepokoju? Jakiego niepokoju? Wyja�nij mi to natychmiast!

��Ksi���, z pewno�ci� pami�tasz, �e przed kilkoma miesi�cami postawi�em ci horoskop, z kt�rego wynika�o, �e w najbli�szych dniach osi�gniesz wielko��. Powiedzia�em w�wczas �Wstrz��niesz �wiatem, ksi���. Pami�tasz?

��Oczywi�cie. Kt� by�by w stanie zapomnie� o takim proroctwie?

��To samo proroctwo dotycz�ce ciebie, panie, wysz�o teraz z ust jednego z prorok�w twojego ojca. Sformu�owane tymi samymi s�owami, co tylko potwierdza jego prawdziwo��. �Wstrz��nie �wiatem�. Wytr�ci�y one Koronala z r�wnowagi. Jego Wysoko�� wycofuje si� z �ycia w wielkim �wiecie, nie jest wi�c w stanie zaaprobowa� jakichkolwiek wstrz�s�w. Dowiedzia�em si� o tym od zaufanych ludzi, kt�rych mam w kr�gu os�b najbli�szych twojemu ojcu, ksi���.

Korsibar bardzo pragn�� spojrze� magowi wprost w oczy, nie wiedzia� jednak, w kt�r� ich par� patrze�, i doprowadza�o go to do furii. A jeszcze zmuszony by� zadziera� g�ow� tak wysoko!

��Co mog�oby zaniepokoi� go w tego typu proroctwie?�� zdziwi� si�, lecz w jego g�osie wyra�nie s�ycha� by�o napi�cie.�� Wie przecie�, �e nie mam zamiaru sprzeciwi� mu si� w jakikolwiek spos�b. Bo i jak bym m�g�? Jest moim ojcem, moim kr�lem. Je�li przez �wstrz��nie �wiatem� nale�y rozumie�, �e dokonam kiedy� czego� wielkiego, powinien si� cieszy�. Do tej chwili polowa�em tylko, jad�em i pi�em, i gra�em� w ko�cu jednak mam przecie� dokona� czego� wa�nego, czy o tym m�wi tw�j horoskop? No i bardzo dobrze, hip, hip, hurra! Mo�e poprowadz� statki na drugi brzeg Wielkiego Oceanu, mo�e wyprawi� si� na pustyni� i znajd� pogrzebane w niej skarby Zmiennokszta�tnych, mo�e� kt� wie? Nie ja. Ale dokonam czego� wielkiego, a to powinno przecie� uradowa� Lorda Confalume�a!

��Moim zdaniem Koronal obawia si�, �e pope�nisz uczynek lekkomy�lny i nieprzemy�lany, ksi���. �e zburzysz nasz �wiat.

��Doprawdy?

��Tak mi powiedziano, ksi���.

��Wi�c ojciec uwa�a mnie za lekkomy�lne dziecko?

��Pok�ada g��bok� wiar� w proroctwach.

��Jak my wszyscy, prawda? �Wstrz��nie �wiatem�. Doskonale. C� jest w tych dw�ch s�owach takiego, �e trzeba je interpretowa� jako zapowied� nieszcz�cia? �wiatem mo�na wstrz�sn�� tak�e pozytywnie, o czym doskonale wiesz, Sanibaku-Thastimoonie. Nie jestem trz�sieniem ziemi, przez kt�re Zamek mojego ojca mo�e spa�� ze szczytu G�ry, prawda? A mo�e jestem? Ukrywasz przede mn� co�, z czego istnienia nie zdaj� sobie nawet sprawy?

��Pragn� tylko ostrzec ci�, ksi���, �e Jego Wysoko�� obawia si� ciebie, nie wie, jakie przy�wiecaj� ci intencje, mo�e te� zada� ci trudne, denerwuj�ce pytania, a wi�c, gdy staniesz przed jego obliczem, radz� ci, panie, nie daj mu �adnej okazji do podejrze�.

��Podejrze� o co?�� Korsibar wreszcie si� zirytowa�.�� Nie przy�wiecaj� mi przecie� �adne intencje! Jestem prostym cz�owiekiem honoru, czarodzieju. Mam czyste sumienie.

Su-Suheris nie mia� jednak nic wi�cej do powiedzenia. Wci�gn�� cz�� d�ugiej szyi w klatk� piersiow�, sze�ciopalczaste d�onie za�ama� za� do wewn�trz i obj�� nimi nadgarstki. Czworo zielonych oczu zmatowia�o, z pozbawionych warg ostrych rozci�� w twarzy, zast�puj�cych usta, nie pad�o ju� ani jedno s�owo. Nie warto by�o pr�bowa� dowiedzie� si� czego� wi�cej.

�Wstrz��niesz �wiatem�.

C� mia�o to w�a�ciwie oznacza�? Korsibar nigdy nie pragn�� wstrz�sn�� czymkolwiek. Przez ca�e �ycie po��da� wy��cznie rzeczy zwyk�ych i normalnych: u�ywa� �ycia w Pi��dziesi�ciu Miastach G�ry Zamkowej, przemierza� bezdro�a w poszukiwaniu gro�nych zwierz�t, na kt�re tak lubi� polowa�, bawi� si� zarzucaniem liny i �ciga� w rydwanach, przez ca�e noce pi� i szale� z przyjaci�mi. Czy czeka�o go w �yciu co� wi�cej? By� ksi�ciem kr�lewskiej krwi, owszem, ale ironia losu polega�a na tym, �e ju� osi�gn�� wszystko, co m�g� osi�gn��, tradycja bowiem zakazywa�a synom Koronal�w wst�powania na tron opuszczony przez ich ojc�w.

Staro�ytna tradycja nakazywa�a, by starszy monarcha adoptowa� m�odszego, tak by�o zawsze i zawsze tak b�dzie. Lord Confalume zostanie wreszcie Pontifexem, mo�e za tydzie�, a mo�e za kilka tygodni. W�wczas og�osi uroczy�cie, �e jego synem i nast�pc� jest Prestimion z Muldemar, a on, Korsibar, cia�o z cia�a i krew z krwi Confalume�a, usunie si� i zamieszka w jakiej� niew�tpliwie wielkiej i wspania�ej posiad�o�ci. Reszt� �ycia sp�dzi tak, jak sp�dzi� dotychczasowe dwadzie�cia lat, wygodnie, bez obowi�zk�w, wzorem wszystkich emerytowanych ksi���t kr�lestwa. Taki czeka� go los i wszyscy o tym wiedzieli, on sam by� go �wiadom od najwcze�niejszego dzieci�stwa, od dnia gdy zrozumia�, �e jego ojciec jest kr�lem. Dlaczego wi�c Sanibak-Thastimoon akurat dzi� postanowi� niepokoi� go tymi bzdurami o �wstrz��ni�ciu �wiatem�? No i w�a�ciwie dlaczego ten zimny jak ryba, milcz�cy i niedost�pny mag ostatnio tak dziwnie zach�ca� go do wzniesienia si� ponad proste, wype�nione przyjemno�ciami dotychczasowe �ycie?

�Wstrz��niesz �wiatem�. Te� mi co�!

Zniecierpliwiony Korsibar gestem nakaza� Sanibakowi-Thastimoonowi usun�� si� na bok i wyszed�.

Septach Melayn wszed� do sali znanej pod nazw� Sali Melikanda. By� to w rzeczywisto�ci w�ski i kr�ty korytarz w kr�lewskiej cz�ci Labiryntu przyleg�y do apartament�w Prestimiona, kt�ry pozostawiono do u�ytku dworowi przysz�ego Koronala. Na miejscu byli ju� diukowie Svor i Gialaurys z Piliplok.

��No c󿠗 powiedzia�, wchodz�c�� przynosz� wam, panowie, przynajmniej okruch informacji. Mamy trzech kandydat�w na Mistrza Turnieju: Wielkiego Admira�a, prokuratora i naszego przyjaciela, Svora. Tyle przynajmniej dowiedzia�em si� od pewnej pontyfikalnej wszy.

��Kt�rej to, jak przypuszczam, ufasz bez zastrze�e�?�� zauwa�y� Svor.

��Mojej matce nie ufa�bym bardziej� albo twojej, gdybym kiedykolwiek mia� przyjemno�� j� pozna栗 odpar� Septach Melayn. Otuli� si� p�aszczem, ciemnob��kitnym, jedwabnym, bogato zdobionym srebrn� nici�. Po sali o l�ni�cej posadzce z szarego kamienia chodzi� szybkimi, tanecznymi niemal krokami z koci� gracj�. Svor przygl�da� mu si� z rozbawieniem, Gialaurys podejrzliwie; nie ufa� eleganckiemu, �wiatowemu Melaynowi.

Trzej najbli�si przyjaciele kandydata na Koronala wydawali si� zdecydowanie niedobrani. Nie pasowali do siebie ani wygl�dem, ani zachowaniem, ani temperamentem. Septach Melayn by� smuk�y, niemal chudy, r�ce i nogi mia� tak d�ugie, �e wygl�da�y wr�cz karykaturalnie. �atwo wpada� z nastroju w nastr�j, imponowa� dowcipem i elegancj�. Sk�r� mia� bardzo jasn�, oczy za� bladoniebieskie. W�osy blond trefi� kunsztownie w spadaj�ce na ramiona loki, niemal jak dziewczyna. Nosi� te� cieniutki w�sik dandysa, zaledwie cienk� z�ot� lini� nad g�rn� warg�. W�sik ten prowokowa� do �art�w, ale nikt nie �artowa� jawnie z Septacha Melayna, potrafi� on bowiem wyzwa� na pojedynek za najdrobniejsz� obraz�, a by� fenomenalnym fechtmistrzem.

Gialaurys sprawia� imponuj�ce wra�enie. Cho� nie przesadnie wysoki, mia� niezwykle pot�n� pier� i szerokie bary, na kt�rych osadzona by�a g�owa o p�askiej, nieruchomej twarzy, wyrazistej mniej wi�cej tak jak po�e� boczku. Jego ramiona mia�y grubo�� ud przeci�tnego cz�owieka, palce przypomina�y raczej par�wki. Ciemne w�osy strzyg� kr�tko. Goli� si� g�adko, pozostawiaj�c szorstkie br�zowe bokobrody zachodz�ce poni�ej policzk�w i wygl�daj�ce po prostu gro�nie.

On tak�e cieszy� si� opini� cz�owieka, na kt�rego trzeba uwa�a�. Nie posiada� wprawdzie zr�czno�ci Septacha Melayna, dysponowa� jednak si��, kt�rej �aden przeciwnik nie by� w stanie sprosta�. By� te� cz�owiekiem ponurym, zamkni�tym w sobie, co �atwo zrozumie� u kogo�, kto wychowa� si� w rodzinie surowych Skandar�w, w odpychaj�cym mie�cie Piliplok na Zimroelu. Prestimion zetkn�� si� z nim w�a�nie tam dziesi�� lat temu, podczas jednej z wizyt na po�udniowym kontynencie. Przeciwie�stwa rzeczywi�cie si� przyci�gaj�; on i Gialaurys zaprzyja�nili si� od pierwszego spotkania.

Je�li chodzi o Svora, nosi� on wprawdzie tytu� diuka Tolaghai, ale z zaszczytem tym nie wi�za�y si� ani ziemie, ani inne dobra. Gdy przebywa� w towarzystwie, �atwo go by�o zignorowa�, drobnego, niewysokiego, o smag�ej, prawie czarnej twarzy, typowej dla mieszka�ca spalonego bezlitosnym s�o�cem, najdalej wysuni�tego na po�udnie kontynentu. Mia� czarne, k�dzierzawe w�osy, czarne, b�yszcz�ce oczy i czarn� dusz�. W jego twarzy uwag� zwraca� przede wszystkim nos, cienki, ostry, garbaty. Usta Svor mia� w�skie i ma�e. Nosi� kr�tko przystrzy�on� brod�, cho� goli� g�rn� warg�. Nie by� wojownikiem, lecz zr�cznym i chytrym politykiem, uwielbia� kobiety i na boku bawi� si� sztukami magicznymi.

Svor by� niegdy� wielkim przyjacielem m�odego Korsibara, jego maskotk�, a mo�e raczej b�aznem, trzymanym dla rozrywki, kiedy jednak o Prestimionie zacz�to m�wi� jako o przysz�ym Koronalu, ostro�nie i powoli dryfowa� zacz�� w kierunku jego obozu, a� wreszcie sta� si� bliskim przyjacielem Prestimiona. O tym jego manewrze wiele m�wiono na G�rze Zamkowej, cho� oczywi�cie nie publicznie; uwa�ano, �e dowodzi ona pasji, z jak� Svor przy ka�dej okazji podbudowywa� sw� pozycj� polityczn�, oraz jego fundamentalnej nielojalno�ci.

Mimo �e wydawali si� tak r�ni, m�czyzn tych ��czy�a silna wzajemna sympatia. Poza tym ka�dy z nich szczerze po�wi�ca� si� s�u�bie Prestimionowi. �aden nie w�tpi�, �e kiedy Prestimion zostanie Koronalem, oni otrzymaj� wysokie stanowiska pa�stwowe.

��Je�li od razu zabierzemy g�os w dyskusji o tym, kto ma zosta� g��wnym s�dzi� igrzysk, z pewno�ci� uda si� nam wywrze� wp�yw na jego wyb�r. Tylko czy nam na tym zale�y?�� spyta� Septach Melayn.

��Mnie zale�y�� odpar� natychmiast Gialaurys�� i tobie te� powinno.�� M�wi� z akcentem wschodniego Zimroelu, kt�ry zazwyczaj sprawia� wra�enie komiczne, ale do szorstkiego, niskiego g�osu Gialaurysa w jaki� spos�b pasowa�.�� Mistrz Turnieju decyduje o zestawieniu zawodnik�w. Masz ochot� i�� w szranki z kilkoma niezdarnymi durniami po kolei, bo Mistrzowi wpad�o akurat do g�owy, by ci� o�mieszy� przez dob�r niekompetentnych przeciwnik�w? Nie chc� widzie� na tym stanowisku kogo�, kto w ramach igrzysk b�dzie prowadzi� swe prywatne gierki. A je�li zdarzy si� wyr�wnany pojedynek, lepiej niech nasz cz�owiek rozstrzyga w tak delikatnej materii. Niekiedy zale�y od tego ludzkie �ycie.

��Jak rozumiem, uwa�asz, �e powinni�my poprze� diuka Svora?

��Odmawiam�� zaprotestowa� natychmiast Svor, z napi�ciem studiuj�cy ezoteryczne znaki wypisane na d�ugich zwojach po��k�ego pergaminu.�� Nie mam poj�cia, jak powinno si� zestawia� przeciwnik�w i�

��Mo�emy ci to powiedzie栗 przerwa� mu Gialaurys.

���nie chc� bra� �adnego udzia�u w waszych idiotycznych b�jkach. Wszyscy bez przerwy wrzeszcz� na Mistrza Turnieju, a ja nie lubi�, kiedy si� na mnie wrzeszczy.

Sepiach Melayn u�miechn�� si�.

��Doskonale, Svorze�� powiedzia�.�� Niech i tak b�dzie.�� Nast�pnie zwr�ci� si� do Gialaurysa z kpi�cym pytaniem:�� Co masz na my�li m�wi�c �nasz cz�owiek�? Czy�by�my podzielili si� na frakcje tak wyra�nie, �e o jednej grupie mo�na m�wi� jako o �ludziach Prestimiona�, innych za� uwa�a� za jego przeciwnik�w? Czy nas wszystkich nie ��czy ch�� uczczenia zmiany rz�d�w?

��M�wisz jak dure� warkn�� Gialaurys. Melayn bynajmniej si� nie obrazi�.

��Dobrze, rozumiem, je�li m�wimy o �naszych ludziach�, niew�tpliwie nale�y do nich Svor. To potrafi� poj��. Kogo jednak powinni�my traktowa� jak wroga? Prokuratora? Admira�a Gonivaula?

��Obaj mog� sta� si� wrogami.

��Nie pojmuj� ci�.

��Nie ma czego� takiego jak p�ynna zmiana rz�d�w. Zawsze s� tacy, kt�rzy maj� w�tpliwo�ci, kt�rym nie w smak jest nowy Koronal, cho� nie zawsze daj� temu jawny wyraz. I mog� okaza� niezadowolenie na wiele nieoczekiwanych sposob�w.

��Tylko pos�uchajcie!�� nie wytrzyma� Septach Melayn.�� Oto s�owa uczonego m�a! Wielkiego historyka! Podaj mi przyk�ad tak jawnej zdrady, drogi Gialaurysie.

��Zaraz, zaraz��� Gialaurys my�la� przez d�u�sz� chwil�, przygryzaj�c doln� warg�.�� Kiedy Havilbove zosta� Pontifexem i wybra� Thrayma na swego Koronala, niekt�rzy lordowie nie darz�cy go sympati� konspirowali, zdaje si�, by odda� tron Dizimaule�owi i niemal im�

��Koronalem Havilbove�a by� Lord Kanaba�� wtr�ci� cicho, spokojnie Svor.�� Thraym zosta� Koronalem o trzy rz�dy p�niej. Dizimaule �y� tysi�c lat przed nimi.

��No wi�c nie pami�tam nazwisk w�adc�w ani ich w�a�ciwego porz�dku.�� Gialaurys zacz�� si� wyra�nie denerwowa�.�� Ale co by�o, to by�o, je�li nie z nimi, to z kim� innym. Mo�na znale�� takie przypadki w archiwach. No bo na przyk�ad Spurifon� nie, raczej Siminave�

��My�lenie nie bardzo do ciebie pasuje, przyjacielu.�� Melayn os�oni� usta d�oni� o przepi�knie wymanikiurowanych paznokciach, ukrywaj�c u�miech.�� Upewniam ci� jednak, �e niezale�nie od prywatnych ambicji odrzuconych kandydat�w nowy Koronal zawsze wynoszony jest na tron przy szczerym poparciu ca�ej arystokracji. Nigdy nie by�o inaczej. My, �yj�cy na tym �wiecie, jeste�my lud�mi cywilizowanymi.

��Doprawdy?�� spyta� od drzwi Prestimion.�� Jak dobrze, �e twierdzenie to wysz�o z twoich ust, m�j Septachu. Czy mog� spyta�, jaki by� temat dyskusji?

��Spierali�my si� o to, kogo wybra� Mistrzem Turnieju. Powiedziano mi, �e kandydatami s� Gonivaul, Svor i tw�j drogi kuzyn prokurator. Gialaurys twierdzi, �e nie mo�emy ufa� nikomu opr�cz nas samych nawet w kwestii turnieju i chcia�, by Mistrzem zosta� Svor, dzi�ki kt�remu z ca�� pewno�ci� pojedynkowaliby�my si� z godnymi przeciwnikami, a werdykty w kwestiach spornych zapada�yby na nasz� korzy��.

Prestimion spojrza� na Gialaurysa.

��Czy to prawda?�� spyta�.�� Czy�by� naprawd� by� a� tak podejrzliwy?

��Septach Melayn przekr�ci� moje s�owa, jak to ma w zwyczaju, panie m�j. Ale skoro ju� mnie pytasz, owszem�� wola�bym, by Mistrzem zosta� kto�, komu ufam.

��A ufasz Svorowi, tak?�� roze�mia� si� Prestimion.

��Svor zd��y� ju� odm�wi�. W takim razie Mistrzem winien moim zdaniem zosta� Dantirya Sambail.

��Prokurator?�� zdumia� si� Prestimion i zn�w dosta� ataku �miechu.

��Jest twoim kuzynem, prawda, panie m�j?�� Gialaurys by� najzupe�niej powa�ny.�� Wi�c nie podejmie decyzji krzywdz�cej ciebie lub twych przyjaci�.

��Jest moim bardzo dalekim kuzynem�� przypomnia� mu Prestimion, kt�ry cz�sto powtarza� to zdanie, gdy wspominano przy nim prokuratora.�� A ty dwukrotnie w ci�gu p� minuty zwr�ci�e� si� do mnie s�owami �panie m�j�. Przywilej ten tymczasem przys�uguje wy��cznie Lordowi Confalume� przynajmniej do czasu, gdy zostanie wybrany nowy Koronal. A je�li chodzi o mojego kuzyna prokuratora, rzeczywi�cie, ��czy nas pokrewie�stwo, jednak je�li obawiasz si� czego� ze strony Mistrza Turnieju, radz� ci, by� popar� kogo� innego, Gialaurysie.

��Doskonale, niech b�dzie admira� Gonivaul�� zgodzi� si� niech�tnie Gialaurys.

��Zgoda�� popar� go szybko Melayn.�� On z ca�� pewno�ci� b�dzie neutralny wobec powsta�ych spor�w. Nie obchodzi go nikt i nic, by� mo�e z wyj�tkiem samego Gonivaula. Porozmawiajmy teraz o poszczeg�lnych konkurencjach, dobrze?

��B�d� zapasy?�� zainteresowa� si� Gialaurys.

��Zapasy s� zawsze. Farholt bez nich nie prze�yje.

��Doskonale. Wi�c stan� przeciw niemu.

��My�la�em, �eby t� konkurencj� odda� raczej Svorovi�� zauwa�y� Septach Melayn.�� Ty mo�esz wyst�pi� przeciw Far�uanorowi na przyk�ad w szermierce.

��Ten �art wcale nie by� zabawny!

��Ale sk�d, wr�cz przeciwnie!�� zaprotestowa� Svor.�� To by zmyli�o ich wszystkich. I doskonale, zaskakujmy, wprowad�my zamieszanie! Oczywi�cie, stan� naprzeciwko naszego wielkiego Farholta w zapasach, tylko po to by zobaczy� wyraz jego twarzy, Gialaurys rzuci wyzwania znakomitemu Far�uanorowi w szermierce, ty za�, Septachu, wraz z Prestimionem wystartujesz w wy�cigach dwuosobowych rydwan�w przeciw zespo�owi Korsibara.

��Mam taki w�a�nie zamiar.

��Nie b�dziesz si� fechtowa�?�� spyta� Prestimion.

��Wyst�pi� w dw�ch konkurencjach, je�li nikt si� temu nie sprzeciwi. W wy�cigach rydwan�w mo�emy�

W tym momencie kto� zapuka� do drzwi. Prestimion wyjrza� na korytarz. Dostrzeg� kobiet� w w�skiej masce, jak� nosili urz�dnicy Pontyfikatu, jedn� z wielu, kt�rych zadaniem by�a pomoc go�ciom przyby�ym z G�ry Zamkowej.

��Jeste� ksi�ciem Prestimionem?�� spyta�a kobieta.

��To ja.

��Ksi���, jest tu pewien Vroon, Thalnap Zelifor i prosi ci� o audiencj�. Twierdzi, �e ma informacje wielkiej wagi.

Prestimion zmarszczy� brwi. Obejrza� si� przez rami�.

��Czy kto� z was wiedzia�, �e Thalnap Zelifor przyby� do Labiryntu?�� spyta�.

��Ja nie�� odpar� Septach Melayn.

��Jest taki ma�y, �e trudno go zauwa�y栗 doda� Gialaurys.

��Przyjecha� z lud�mi Gonivaula�� powiedzia� Svor.�� Wpad�em na niego raz, mo�e dwa razy.

��Na Bogini�, nie widz�, do czego mia�by si� nam przyda栗 stwierdzi� Septach Melayn.�� Moim zdaniem post�pi�by� m�drze, Prestimionie, gdyby� trzyma� si� od niego jak najdalej. I bez tego Vroona za du�o jest wok� nas czarownik�w, prawda?

��Podobno to jasnowidz o niezwyk�ych zdolno�ciach�� zauwa�y� Gialaurys.

��Niech sobie b�dzie.�� Septach Melayn skrzywi� si� z niesmakiem.�� Nie znosz� nawet widoku Vroon�w. A ten ich zapach. � A poza tym wszyscy chyba wiemy, �e ten ma�y Thalnap Zelifor to stw�r zdradliwy, przynosz�cy k�opoty, zmienny jak kurek na wietrze. Mo�e nam tylko zagrozi�. Ma dusz� szpiega.

��A dla kogo mia�by szpiegowa�?�� prychn�� Gialaurys.�� Przecie� nie mamy wrog�w! T�umaczy�e� mi to zaledwie przed chwil�, prawda? Nasz �wiat zamieszkuj� cywilizowani ludzie, bez wyj�tku lojalni wobec prawowitej w�adzy.

Prestimion uni�s� d�o�.

��Panowie, do�� tej k��tni, prosz�. Bardzo ci�kie musia�yby nadej�� czasy, gdyby�my mieli obawia� si� zdrady ze strony kogo� pokroju Thalnapa Zelifora. S�dz�, �e mo�emy po�wi�ci� mu odrobin� naszego czasu.�� Odwr�ci� si� w stron� czekaj�cej cierpliwie na korytarzu urz�dniczki.�� Prosz� powiedzie� Vroonowi, �e mo�e wej��.

Thalnap Zelifor by� niedu�y nawet jak na sw� ras�; cz�owiekowi nie si�ga� do kolan. Vroonowie, drobni, delikatni, charakteryzowali si� wieloma gi�tkimi odn�ami i ma�ymi, spiczastymi g�owami o parze b�yszcz�cych z�otych oczu i ostrym dziobie w miejscu ust. Roztaczali s�aby, s�odki zapach, przypominaj�cy zapach kwiat�w suszonych mi�dzy kartkami ksi��ek.

Vroonowie osiedlili si� na Majipoorze bardzo wcze�nie, niemal r�wnocze�nie z lud�mi. Natychmiast odpowiedzieli na zaproszenia Koronala Lorda Melikanda, kt�ry jako pierwszy zrozumia�, �e populacja ludzka na tej wielkiej planecie jest zbyt ma�a, by samodzielnie stworzy� cywilizacj�. Zdarzy�o si� to przed tysi�cami lat, u samego progu historii Majipooru. Vroonowie dysponowali znacz�cymi i niezwyk�ymi talentami: potrafili ��czy� swe umys�y z umys�ami przedstawicieli innych ras, odczytuj�c ich ukryte my�li, a tak�e�� nawet w czasach, w kt�rych do magii przywi�zywano mniej znaczenia ni� dzi��� pokazywali, �e potrafi� odczytywa� przysz�o��.

Jak inni Vroonowie Thalnap Zelifor utrzymywa�, �e ma zdolno�ci prorocze, i na �ycie zarabia� przede wszystkim przepowiadaj�c przysz�e zdarzenia, w jego przypadku nikt jednak nie m�g� by� pewny niczego. Na Zamku uwa�ano, �e jest on w s�u�bie ksi�cia Gonivaula, Wielkiego Admira�a, ale r�wnie cz�sto spotykano go w otoczeniu ludzi wieszaj�cych si� u klamki Korsibara, poza tym nie raz i nie dwa oferowa� swe us�ugi Prestimionowi. Prestimion regularnie odrzuca� jego oferty, gdy� nie lubi� otacza� si� magami. Wydawa�o si� co najmniej dziwne, �e Thalnap Zelifor postanowi� spr�bowa� jeszcze raz.

��Czego chcesz?�� spyta� go ksi���.

Thalnap Zelifor wyci�gn�� jedn� ze swych gi�tkich macek. Na jej czubku le�a�a ma�a, polerowana, owalna plakietka, zrobiona z cennego zielonego kamienia zwanego velathysitem. �wieci�a jasno, niczym w�asnym �wiat�em. Na jej powierzchni wyrzezano runiczne znaki tak delikatne, �e niemal niewidoczne.

��To prezent, ekscelencjo�� powiedzia�.�� Corymbor ozdobiony runami mocy, mo�e ci pom�c w godzinie pr�by. No� go na �a�cuszku wok� szyi, a w trudnej chwili dotknij, by przyni�s� ci pocieszenie.

Sepiach Melayn prychn�� drwi�co.

��O Bogowie! Czy czas tych przes�d�w nigdy nie przeminie? Utoniemy w ko�cu w oceanie zabobonnej magii!

��Spokojnie�� przestrzeg� go Prestimion, po czym zwr�ci� si� do Vroona:�� Wiesz, �e nie przyk�adam wagi do tego rodzaju rzeczy, prawda?

��Wiem, ekscelencjo. By� mo�e, pope�niasz b��d w ocenie.

��By� mo�e.

Prestimion schyli� si�, by wyj�� niedu�y zielony amulet z r�k Thalnapa Zelifora. Potar� kamie� palcami niezr�cznie, ostro�nie, jakby podejrzewa�, �e amulet zareaguje w jaki� czarodziejski, niepokoj�cy spos�b. Lecz tak�e u�miecha� si�, jakby tylko udawa� ostro�no��; zreszt� nic si� nie sta�o.

Obr�ci� plakietk�, przyjrza� si� jej kraw�dzi, podziwiaj�c delikatno�� wykonania, zerkn�� tak�e na rewers, zupe�nie g�adki. Potem podrzuci� amulet niczym monet�, z�apa� zr�cznie i schowa� do kieszeni tuniki.

��Jestem ci g��boko wdzi�czny�� oznajmi� formalnie, nie trudz�c si�, by zabrzmia�o to szczerze.�� Czy s�dzisz, �e tw�j dar b�dzie mi potrzebny w najbli�szym czasie?

��Wybacz mi, ekscelencjo, ale rzeczywi�cie tak s�dz�. Sepiach Melayn chrz�kn�� znacz�co i odwr�ci� si� plecami do Vroona.

Czarodziej przem�wi� w�wczas cicho, tak cicho, �e trzeba by�o wyt�y� s�uch, by go us�ysze�:

��Ekscelencjo, przyby�em dzi� przem�wi� nie tyle dla twojego dobra, ile dla dobra Majipooru. Wiem, �e czujesz do mnie wy��cznie pogard� i pogard� obdarzasz istoty mojej profesji, niemniej s�dz�, �e dbasz przede wszystkim o nasz �wiat i wys�uchasz mnie tylko z tego powodu.

��H� mam ci zap�aci�, by� podzieli� si� ze mn� swym objawieniem, Thalnapie Zeliforze?

��Upewniam ci�, ksi��� Prestimionie, �e w tej sprawie nie spodziewani si� osi�gn�� osobistych zysk�w.

Sepiach Melayn odrzuci� g�ow� i rykn�� �miechem wprost w sufit.

���adnych osobistych zysk�w! Darmowa rada! Powiedzia�bym, �e mo�e by� droga� nawet za t� cen�.

��Powiniene� za��da� pieni�dzy, Thalnapie Zeliforze�� stwierdzi� powa�nie Koronal.�� Podejrzliwie traktuj� jasnowidz�w, kt�rzy oddaj� sw�j talent za darmo.

��Panie m�j�

��Ten tytu� jeszcze mi nie przys�uguje.

��A wi�c, ekscelencjo, chcia�em tylko powiedzie�, �e nie oczekuj� wynagrodzenia. Je�li uwa�asz, �e musisz mi co� zap�aci�, zap�a� dziesi�� wag.

��Cena talerza kie�basek i szklanki piwa�� zaduma� si� Prestimion.�� Nisko cenisz sw� m�dro��, przyjacielu.�� Strzeli� palcami na Svorna.�� Zap�a� mu�� poleci�.

Svor wr�czy� czarodziejowi niewielk� monet� w kolorze miedzi.

��A teraz zaczynaj�� poleci� ksi���.

��Noc� spojrza�em w oblicze Wielkiego Ksi�yca�� powiedzia� uroczy�cie Vroon�� a by�o ono szkar�atne, niczym zaplamione ludzk� krwi�.

��Obejrza� sobie Wielki Ksi�yc�� zakpi� Septach Melayn, nadal stoj�cy plecami do pozosta�ych�� cho� jest on w tej chwili po drugiej stronie �wiata, a w dodatku dostrzeg� go z samego dna Labiryntu, siedz�c w ziemi na g��boko�ci mili. Brawo, czarodzieju! Wzrok masz lepszy nawet ode mnie.

��Dobry panie, widzia�em go oczami duszy, a tych najwyra�niej nie posiadasz.

Prestimion nie traci� cierpliwo�ci.

��A c� wed�ug ciebie oznacza owa krew sp�ywaj�ca po obliczu Wielkiego Ksi�yca?�� spyta� spokojnie.

��Zbli�aj�c� si� wojn�, ekscelencjo.

��Wojn�? Na Majipoorze nigdy nie by�o wojen!

��Lecz wojna b�dzie.

��B�agam, wys�uchaj go!�� krzykn�� Gialaurys, widz�c, �e Prestimion zdradza irytacj�.�� On zna przysz�o��!

Sepiach Melayn odwr�ci� si� nagle i stan��, g�ruj�c nad Vroonem gro�nie, jakby zamierza� go rozdepta�.

��Kto ci� tu przys�a�, ma�y gadzie?�� sykn��.

��Sam zdecydowa�em si� przyj�栗 odpar� Thalnap Zelifor, stoj�c z zadart� g�ow� i bez strachu wpatruj�c si� w oczy Melayna.�� W interesie nas wszystkich, ca�ego Majipooru. Tak�e twoim, dobry panie.

Melayn splun��, omal nie trafiaj�c we Vroona, i zn�w obr�ci� si� do niego plecami.

��Wojna mi�dzy kim a kim?�� spyta� Prestimion g�osem, kt�ry wydawa� si� dobiega� z bardzo daleka.

��Na to pytanie nie mog� udzieli� ci odpowiedzi, ekscelencjo. Wiem tylko, �e nie dojdziesz do tronu prost� drog�. Widz� oznaki, �e trafisz na opozycj� wobec twej kandydatury; czytam je wsz�dzie. Powietrze tu, w Labiryncie, jest od nich g�ste. Czeka nas walka. Masz pot�nego wroga, kt�ry ukry� si� teraz i czeka, lecz kiedy� si� ujawni i rzuci ci wyzwanie, zast�pi ci drog� do Zamku, a od waszej walki ucierpi ca�y �wiat.

��Ha!�� krzykn�� Gialaurys.�� S�yszysz, Septachu?

��Czy cz�sto miewasz tak straszne sny, Thalnapie Zeliforze?�� spyta� Prestimion.

��Nie tak straszne jak ten.

��Powiedz mi, kim jest ten m�j pot�ny przeciwnik, bym m�g� obj�� go jak brata, je�li bowiem zdarzy si� tak, �e trac� czyj�� przyja��, zawsze przede wszystkim staram si� j� odzyska�.

��Nie potrafi� poda� �adnych nazwisk, ekscelencjo.

��Nie potrafisz czy nie chcesz?�� wtr�ci� si� do rozmowy siedz�cy po przeciwnej stronie sali Svor.

��Nie potrafi�. Nie widzia�em �adnej twarzy wystarczaj�co wyra�nie, by j� rozpozna�.

��Kim m�g�by by� ten rywal, ten wr�g?�� spyta� z namys�em Gialaurys. Zawsze ponury, teraz wydawa� si� jeszcze zatroskany. Ten olbrzym by� bardzo �atwowierny i przepowiednie czarodziei traktowa� niezwykle powa�nie.�� Mo�e Serithorn? Ma posiad�o�ci tak ogromne, �e ju� w praktyce jest kr�lem. Mo�e widzi siebie jako Koronala? Kilku przecie� mia� w rodzinie. Albo tw�j kuzyn prokurator. Jasne, jeste�cie spokrewnieni, ale wszyscy wiedz� przecie�, jaki chytry z niego facet. Z drugiej strony mo�liwe jest tak�e, i� Vroon ma na my�li�

��Przesta�!�� przerwa� mu Prestimion.�� Twoje spekulacje wydaj� si� zupe�nie pozbawione podstaw. Sw� �atwowierno�� zaprz�gasz jak zwykle do niegodnych cel�w.�� Nie objawiaj�c zdenerwowania, zwr�ci� si� do Vroona:�� Czy w twych objawieniach by�o jeszcze co�, czym chcia�by� si� ze mn� podzieli�?

��Nie, ekscelencjo.

��Doskonale. Odejd� wi�c. Odejd�!

Thalnap Zelifor uczyni� mackami jaki� dziwny gest, mo�e nieudany gest rozb�ysku gwiazd, mo�e po prostu tak zadrga�y mu ko�czyny.

��I dzi�kuj� ci za informacje. Oraz za amulet.

��Ekscelencjo, b�agam, prosz� powa�nie potraktowa� to ostrze�enie.

��Potraktuj� je tak powa�nie, jak na to zas�uguje.�� Prestimion machni�ciem r�ki oddali� czarodzieja, kt�ry pos�usznie wyszed�.

Gialaurys z ca�ej si�y uderzy� si� d�oni� po pot�nym udzie.

��Korsibar!�� krzykn�� g�o�no.�� Oczywi�cie!

��Co?�� zdziwi� si� Prestimion.

��Wr�g. Rywal. Korsibar, z ca�� pewno�ci� chodzi�o mu o Korsibara. Skoro nie Serithorn, skoro nie Dantirya Sambail, to kto, je�li nie Korsibar? Nie rozumiecie? Trudno si� dziwi�, �e kto� chce by� kr�lem, je�li kr�lem by� jego ojciec. Wi�c mamy syna Koronala niech�tnego, by na tron wst�pi� kto�, kogo ma za nuworysza, gdy� uwa�a on �w tron za swoj� w�asno��

��Wystarczy! Do��!�� rozkaza� Prestimion wyj�tkowo ostro, co by�o u niego niezwyczajne.�� To przecie� godne pogardy nonsensy.

��Ja osobi�cie nie by�bym tak pochopny.

��Nonsensy, nonsensy i jeszcze raz nonsensy! Szkar�atny ksi�yc, tajemniczy wr�g, wizje jakich� wojen. Sk�d bior� si� demony tak wyra�nie m�wi�ce o tym, co b�dzie? Gdzie �yj�, jakiego koloru maj� oczy?�� Prestimion potrz�sn�� g�ow�.�� Wojna na Majipoorze? Przecie� Majipoor nie jest �wiatem, na kt�rym prowadzi si� wojny. Nie mieli�my wojny, Gialaurysie; od czasu pokonania Zmiennokszta�tnych przed tysi�cami lat nie by�o na Majipoorze ani jednej wojny. I ta twoja obrzydliwa zabawa w zgadywanki. Czy�by� rzeczywi�cie s�dzi�, �e Serithorn pragnie korony? Nie, nie, nie on, przyjacielu. I bez tego ma w �y�ach krew wystarczaj�co kr�lewsk�, by nie t�skni� za wysi�kiem rzeczywistego rz�dzenia �wiatem. M�j kuzyn prokurator? Oczywi�cie, cieszy go mo�liwo�� mieszania si� w nie swoje sprawy, jednak nie a� na tak� skal�. A je�li chodzi o Korsibara� co mo�e Korsibar?

��Ma on prawdziwie kr�lewsk� prezencjꠗ zauwa�y� Gialaurys.

��Prezencj�, owszem. Lecz pod t� prezencj� kryje si� pustka. To po prostu mi�y bezmy�lny cz�owiek, otoczony zgraj� pieczeniarzy i �otr�w. Sam nigdy niczego nie wymy�li�, polega wy��cznie na innych, kt�rzy my�l� za niego.

��Bezb��dna ocena charakteru�� wtr�ci� Septach Melayn.�� Sam nie uj��bym tego lepiej.

��W ka�dym razie�� m�wi� dalej Prestimion�� Korsibarowi przecie� nawet do g�owy nie przysz�o, by przej�� w�adz�. Syn Koronala pragn�cy zosta� Koronalem? By�oby to pogwa�cenie odwiecznej tradycji, a Korsibar jest po prostu t�pym, uczciwym dworakiem. Brak mu tej iskry z�a niezb�dnej, by zapragn�� si�gn�� po tron. Od �ycia oczekuje zabaw i przyjemno�ci, w�adza go nie interesuje. To pomys� absurdalny, Gialaurysie. Zupe�nie absurdalny.

��To, co sugeruje Gialaurys, mo�e by� absurdalne, oczywi�cie, ale nie ma w�tpliwo�ci, �e niebezpiecze�stwo wisi w powietrzu�� stwierdzi� spokojnie Svorn.�� Czuj� je, niczym otaczaj�c� nas ciemn�, gro�n� chmur�.

��I ty te�, Svorze?�� Prestimion tylko machn�� r�k�.

��Owszem, ja te�.

��A ja bardzo bym pragn��, by przez Majipoor nie przelewa�a si� ta fala zakl�� i proroctw. Talizmany i przepowiednie, jakie� straszne czarodziejskie sztuczki. Niegdy� umieli�my pos�ugiwa� si� rozs�dkiem. Wszystko przez Prankipina. To on sk�oni� �wiat do szukania ucieczki w magii i czarnoksi�stwie.�� Prestimion spojrza� na Svora z niech�ci�.�� Nadu�ywasz mojej przyja�ni, odwo�uj�c si� do przes�d�w. Nadu�ywacie jej obaj z Gialaurysem.

��By� mo�e�� przyzna� Svor�� i za to b�agam o wybaczenie, Prestimionie. Uwa�am jednak odcinanie si� od �r�de� informacji, nawet gdyby by�o to �r�d�o ezoteryczne, za powa�ny b��d. Ksi���, cho� nie widzisz sensu w praktykach magicznych, nie oznacza to, �e nie ma w nich ani odrobiny prawdy. Proponuj�, �eby�my przyj�li tego Vroona, zap�acili mu wi�cej ni� dziesi�� wag i poprosili, by podzieli� si� z nami swymi kolejnymi proroctwami.

��W�a�nie tego chcia��� zaprotestowa� Septach Melayn.�� Najwyra�niej szuka sobie pracy, a u kogo lepiej mu si� b�dzie pracowa� ni� u przysz�ego Koronala? Nie, nic z tego. G�osuj� przeciwko wi�zaniu si� z nim w jakikolwiek spos�b. Ani go chcemy, ani potrzebujemy. Sprzeda�by si� sze�� razy jednego dnia, je�li tylko znalaz�by tylu kupc�w.

Svor uni�s� obr�con� ku g�rze d�o� na znak, �e nie zgadza si� z t� opini�.

��W dniach, kiedy w�adza przechodzi z r�k do r�k, ci, kt�rzy zajmuj� wysok� pozycj�, powinni st�pa� szczeg�lnie ostro�nie�� powiedzia�.�� Te vroo�skie plotki wydaj� si� mie� podstaw� w rzeczywisto�ci; je�li zrezygnujemy z us�ug czarodzieja, poniewa� nie ufamy mu lub w og�le sztuce, kt�r� uprawia, post�pimy lekkomy�lnie. Nie twierdz�, �e mamy dopu�ci� go do wszystkich naszych sekret�w. Wystarczy rojal lub dwa od czasu do czasu i niech nam zdradza tre�� swoich wizji. Wydaje mi si� to zwyk�ym �rodkiem ostro�no�ci.

��Mnie tak�e�� przytakn�� Gialaurys. Septach Melayn skrzywi� si�.

��Obaj macie zupe�nie nieuzasadnione zaufanie do czar�w.

Rzeczywi�cie, nadesz�y smutne czasy, skoro podobne bzdury interesuj� cz�owieka tak sprytnego jak ty, Svorze. Z rado�ci� z�apa�bym tego Vroona i�

��Uspok�j si�, proszꠗ przem�wi� Prestimion tonem rozkazuj�cym, lecz i �agodnym, bo szczup�a, blada twarz Melayna a� rozp�omieni�a si� z w�ciek�o�ci.�� Tak jak tobie nie podoba mi si� my�l, �e b�dzie kr�ci� si� nam pod nogami. Nie przyk�adam r�wnie� najmniejszej wagi do jego opowie�ci o moich konkurentach. �adna wojna nie mo�e si� przecie� zdarzy�.

��W czym pok�adamy nadziej� i o co si� modlimy�� wtr�ci� Melayn.

��W co wierzymy w g��bi serca�� poprawi� go Prestimion i zadr�a�, zupe�nie jakby nast�pi� na co� obrzydliwego.�� Na Bogini�, �a�uj� teraz, �e w og�le pozwoli�em Vroonowi, by s�czy� nam w uszy te idiotyzmy. Przyjacielu, m�wi� ci, trzymaj si� od niego z daleka�� rzek� do diuka Svora, po czym obrzuci� wzrokiem pozosta�ych.�� Nie czy�cie mu jednak krzywdy�� poleci� Septachowi Melaynowi.�� S�yszysz? Na to nie zezwol�.

��Jak sobie �yczysz, ksi���.

��Doskonale. Dzi�kuj� ci. A teraz, skoro ju� to za�atwili�my, czy mo�emy wr�ci� do ustalania par przeciwnik�w na igrzyska?

Lady Thismet, siostra ksi�cia Korsibara, zatrzyma�a si� w nale��cych do najbardziej luksusowych apartamentach w kr�lewskiej cz�ci Labiryntu, apartamentach rezerwowanych zazwyczaj dla towarzyszki �ycia Koronala, kt�ra przy niecz�stych okazjach pa�stwowych odwiedza�a podziemn� stolic�. Dla nikogo nie by�o jednak tajemnic�, �e lady Roxivail, �ona Lorda Confalume�a, od d�u�szego czasu mieszka�a samotnie w posiad�o�ci na po�o�onej na po�udniu wyspie Shambettirantil le��cej w tropikalnej Zatoce Stoien. Jej m�� mia� wkr�tce wst�pi� na tron Pontifexa, nie odpowiedzia�a jednak na zaproszenie do uczestnictwa w uroczysto�ciach u�wietniaj�cych inwestytur�, nikt te� nie spodziewa� si�, �e przyb�dzie, tak wi�c w przeznaczonych dla niej apartamentach ulokowano jej c�rk� Thismet.

Po�rodku �azienki b�d�cej cz�ci� tych�e apartament�w, w wielkiej, sporz�dzonej z przezroczystego porfiru wannie wyk�adanej purpurowo-��tym topazem, lady Thismet za�ywa�a teraz k�pieli. Z g�adkich rur z zielonego onyksu pe�ni�cych rol� kran�w wyp�ywa� strumie� blador�owej podgrzanej wody, delikatnej i pachn�cej, kt�ra ku wygodzie go�ci Pontifexa sp�ywa�a marmurowymi akweduktami d�ugo�ci dw�ch tysi�cy mil z dalekiego jeziora Embolain. Nad wann� wisia�y trzy rzucaj�ce t�czowe �wiat�o zielone lampy. Ksi�niczka le�a�a w uroczej, niedba�ej pozie, zanurzona po piersi, z r�kami zwisaj�cymi przez zaokr�glone kraw�dzie, by dwie kl�cz�ce po bokach s�u��ce mog�y bez przeszk�d zajmowa� si� codzienn� piel�gnacj� jej d�oni, szlifuj�c idealnie ukszta�towane paznokcie i pokrywaj�c je warstw� platynowego lakieru. Za ksi�niczk�, masuj�c delikatnie jej smuk�� szyj�, kl�cza�a pierwsza dama do towarzystwa Thismet, Melithyrrh z Amblemorn, jej przyjaci�ka jeszcze z dziecinnych czas�w, blondynka o jasnej cerze i z�otych w�osach. Przy niej ciemna karnacja i czarne w�osy ksi�niczki wydawa�y si� jeszcze ciemniejsze.

Zazwyczaj obie rozmawia�y ze sob� niemal bez przerwy, tym razem jednak panowa�o mi�dzy nimi milczenie, przerywane tylko rzucanymi od czasu do czasu s�owami.

��Pani, mi�nie twej szyi s� dzi� wyj�tkowo napi�te�� powiedzia�a w pewnym momencie Melithyrrh.

��Podczas popo�udniowej drzemki �ni�am i sen ten pozosta� ze mn�, nie pozwala mi si� uspokoi�.

��A wi�c z pewno�ci� nie by� to pogodny sen. Ksi�niczka Thismet pozostawi�a to stwierdzenie bez odpowiedzi.

Melithyrrh milcza�a przez chwil�, a potem o�mieli�a si� spyta�:

��Czy by�o to przes�anie?

��Nie. Sen, tylko sen. Spr�buj mocniej rozmasowa� te mi�nie, moja dobra Melithyrrh.

I zn�w zapad�o milczenie. Melithyrrh pracowa�a cierpliwie. Thismet zamkn�a oczy i odchyli�a g�ow� na oparcie wanny. By�a smuk�a, dobrze umi�niona jak na kobiet�; czasami, gdy �ni�a niepokoj�cy sen, mi�nie bola�y j� przez wiele godzin.

Thismet, bli�niacza siostra Korsibara, urodzi�a si� zaledwie kilka minut po nim. Byli do siebie bardzo podobni�� oboje mieli l�ni�ce czarne w�osy, ciemne, b�yszcz�ce oczy, wydatne ko�ci policzkowe, mocno zarysowane podbr�dki. Korsibar by� jednak bardzo wysoki, du�o wy�szy od siostry. On mia� sk�r� szorstk�, spalon� wiatrem i s�o�cem, ona za� niezwykle g�adk� i jasn�, gdy� �y�a w zamkni�tych pomieszczeniach. Thismet w og�le sprawia�a wra�enie niezwykle delikatnej, kruchej i ch�opi�cej mimo pe�nych piersi i bardzo kobiecych bioder.

Do �azienki wesz�a trzecia pokoj�wka oznajmiaj�c:

��Pani, mag Sanibak-Thastimoon czeka. Twierdzi, �e otrzyma� pilne wezwanie i musi si� z tob� spotka�. Czy mam go wpu�ci�?

��Rozum postrada�?�� roze�mia�a si� Melithyrrh.�� I ty chyba te�. Przecie� pani bierze k�piel!

Dziewczyna zaczerwieni�a si� i wyj�ka�a co� niezrozumia�ego.

��Rozkaza�am mu, by przyby� natychmiast�� powiedzia�a ch�odno Thismet.

��Z ca�� pewno�ci� nie chcia�a�, pani, by�

��Natychmiast znaczy natychmiast. Czy mam zachowywa� skromno�� wobec stworze� wszystkich gatunk�w, nawet tych, kt�re nigdy nie b�d� w stanie po��da� ludzkiej kobiety? Niech wejdzie.

��Doskonale.�� Melithyrrh uda�a weso�o��, gestem nakazuj�c pokoj�wce spe�ni� polecenie.

Su-Suheris rzeczywi�cie pojawi� si� niemal natychmiast, chudy, wysoki, kanciasty, ubrany w obcis�� tunik� z szorstkiego pomara�czowego materia�u ozdobionego l�ni�cymi b��kitnymi klejnotami, ponad kt�r� g�rowa�y dwie spiczaste g�owy jak wie�e. Stan�� nieco po lewej strome, blisko porfirowej wanny i chocia� patrzy� wprost na wyra�nie widoczne, nagie cia�o ksi�niczki, nie interesowa� si� nim bardziej ni� sam� wann�.

��Pani?�� odezwa� si�.

��Sanibaku-Thastimoonie, potrzebuj� twego przewodnictwa w niezwykle delikatnej sprawie. Mam nadziej�, �e mog� polega� na twej dyskrecji.

Su-Suheris skin�� niemal niewidocznie lew� g�ow�.

��Pewnego razu, niezbyt dawno oznajmi�e� mi, �e twoim /daniem przeznaczona jestem do rzeczy wielkich� cho� czy b�d� to wielkie rzeczy dobre, czy te� wielkie rzeczy z�e, nie mog�e� lub nie chcia�e� powiedzie�.

��Nie mog�em, pani�� odpar� mag g�osem ostrym, wyra�nym, dobywaj�cym si� z ust prawej g�owy.

��Nie mog�e�, oczywi�cie. Nie potrafi�e� dok�adnie odczyta� znak�w, co cz�sto si� przecie� zdarza. Powiedzia�e� tak�e, �e pewn� r�wnie nieokre�lon� wielko�� widzisz r�wnie� w przysz�o�ci mego brata.

Tym razem kr�tki potakuj�cy gest wykona�y obie g�owy.

��Dzi� po po�udniu�� m�wi�a dalej ksi�niczka Thismet�� mia�am niepokoj�cy, mroczny sen. By� mo�e, zdo�asz mi go wyt�umaczy�, Sanibaku-Thastimoonie. �ni�am, �e jestem z powrotem w domu, �e jakim� cudem wr�ci�am na Zamek, znalaz�am si� jednak w jego cz�ci, kt�rej zupe�nie nie znam, p�nocnej. Tam niemal nikt nie bywa. Wydawa�o mi si�, �e id� szerok� platform� ze �le dopasowanych cegie� prowadz�c� ku na wp� zrujnowanej �cianie, a potem wzd�u� �ciany na taras, z kt�rego widzia�am miasta Huine i Gossif, i dalej, nie pami�tam ju�, jak si� nazywa kolejne, Tentag chyba. W ka�dym razie tam si� w�a�nie znalaz�am, w tym zapomnianym, wal�cym si� zak�tku Zamku. Patrzy�am na miasta, w kt�rych nigdy nie by�am, a potem spojrza�am na wznosz�cy si� wysoko nade mn� szczyt g�ry i zastanawia�am si�, jak mam tam wr�ci�.

Umilk�a, wpatrzona w sufit �a�ni, gdzie w cienkich blokach szafirowego targolitu i jasnego chalcedonu wyrze�biono skomplikowany wz�r kwiat�w, li�ci i �odyg kwitn�cych eldiron�w, ranigali i wielkich, mi�sistych sepitholi.

��Pani?�� odezwa� si� milcz�cy dot�d mag.

Przez my�l lady Thismet przemyka�y tymczasem tysi�ce gro�nych obraz�w. Widzia�a sam� siebie biegaj�c� po na wp� zrujnowanym tarasie Zamku zbudowanego na zboczu g�ry pot�nej, najwi�kszej na Majipoorze, Zamku b�d�cego rezydencj� Koronali od siedmiu tysi�cy lat, stale rozbudowywanego Zamku o dwudziestu tysi�cach komnat, zreszt� mo�e by�o ich trzydzie�ci tysi�cy, kt� by�by w stanie je policzy�? Zamek by� ogromnym miastem, ka�dy kolejny Koronal dobudowywa� nowe komnaty do gmachu o planie tak skomplikowanym, �e nawet ludzie mieszkaj�cy tam od lat mogli �atwo zgubi� si� w labiryncie przej�� i korytarzy. Tak w�a�nie zagubi�a si� ona, w trzewiach tego nieobj�tego wyobra�ni� gmachu b��dzi�a we �nie.

Powoli, s�owo po s�owie, opisywa�a magowi, jak napotkane przypadkowo osoby pomog�y jej znale�� drog� w pl�taninie kamiennych galerii, zat�ch�ych tuneli, korytarzy, schod�w i ogromnych, d�wi�cz�cych echem plac�w. Raz za razem stwierdza�a zdumiona, �e wr�ci�a do miejsca, kt�re opu�ci�a przed kilkoma zaledwie chwilami. Zawsze jednak w krytycznej chwili spotyka�a kogo�, kto by� w stanie udzieli� jej wskaz�wek i zawsze by� to przedstawiciel kt�rej� z nieludzkich ras Majipooru. Mia�a wra�enie, �e istoty wszelkich mo�liwych ras z wyj�tkiem ludzi zawsze znajdowa�y si� w odpowiedniej chwili i w odpowiednim miejscu, by ni� pokierowa�: najpierw by�a to para Ghayrog�w o �uskowatej sk�rze i rozdwojonych j�zykach, potem bystrooki Vroon ta�cz�cy przed jej oczami w chmurze dziesi�tek wij�cych si� macek, potem Liimeni, ten i �w Su-Suheris, Hjortowie, masywni Skandarzy i przedstawiciele ras, kt�rych w og�le nie umia�a zidentyfikowa�.

��By� w�r�d nich�� wyzna�a�� chyba nawet Metamorf, bardzo chudy, o zielonkawej sk�rze i g�owie prawie bez �ladu nosa i ust. Tylko co Metamorf robi� na Zamku?

Manikiurzystki sko�czy�y ju� prac�, wsta�y i wysz�y z �a�ni. Ksi�niczka skin�a na Melithyrrh, wsta�a z wanny i u�miechn�a si�, widz�c, z jak panicznym po�piechem dama do towarzystwa otula j� r�cznikiem. R�cznik zreszt� okaza� si� sporz�dzony z delikatnej, przezroczystej prz�dzy, nie ukrywaj�cej zarys�w piersi i ud, lecz Su-Suheris nie okaza� ani odrobiny zainteresowania nawet na ten widok.

Thismet wytar�a si� i odrzuci�a r�cznik. Melithyrrh przynios�a jej lekki bawe�niany szlafroczek w kolorze ko�ci s�oniowej z wszytymi we� wzorami male�kich r�owych muszli ganibin.

��Wyobra� sobie teraz�� m�wi�a dalej ksi�niczka, zwracaj�c si� do Sanibaka-Thastimoona�� �e przez �uk Dizimaule�a wchodz� do pomieszcze� Zamku Wewn�trznego. I nagle� nie ma przy mnie nikogo, ani Hjorta, ani Ghayroga, ani cz�owieka. Nikogo. Zamek Wewn�trzny jest ca�kowicie opuszczony. Rz�dzi nim przera�liwa, upiorna cisza. Zimny wiatr przewiewa plac, na niebie �wiec� dziwne gwiazdy, jakich nigdy przedtem nie widzia�am, ogromne gwiazdy, gwiazdy ci�gn�ce za sob� jaskrawe czerwone p�omienie.

Dotar�am ju� do serca Zamku Wewn�trznego, po Dziewi��dziesi�ciu Dziewi�ciu Schodach wchodzi�am w sam jego �rodek. Jednak to, co widzia�am, nie odpowiada�o dok�adnie rzeczywisto�ci Zamku Wewn�trznego; lustrzane jezioro Lorda Siminave�a znajdowa�o si� po z�ej stronie Dworu Pinitora, Balkon�w Vildivara nie widzia�am w og�le, a Stra�nica Lorda Ario-ca jakim� cudem wydawa�a mi si� dziwniejsza nawet, ni� jest w rzeczywisto�ci, mia�a osiem albo i dziewi�� iglic zamiast pi�ciu, z ka�dej za� wyrasta�y d�ugie, wygi�te ramiona. By� to jednak z pewno�ci� Zamek Wewn�trzny, cho� zmieniony nie do poznania. Widzia�am g�ruj�c� nad otoczeniem Twierdz� Stiamota, widzia�am wielki czarny skarbiec Lorda Prankipina w ca�ej jego imponuj�cej brzydocie, widzia�am szklarnie mego ojca, w kt�rych kwitn� niezwyk�e ro�liny, przed sob� mia�am te� wielkie wrota prowadz�ce do pomieszcze� w�adcy. Sz�am w ich kierunku, lecz wok� mnie nie by�o nikogo, zupe�nie jakbym tylko ja pozosta�a na Zamku.

Sanibak-Thastimoon sta� nieruchomy jak pos�g. Milcza�, obie jego g�owy z najwy�szym napi�ciem skupia�y si� na wypowiadanych przez ksi�niczk� s�owach. Thismet coraz bardziej ochryp�ym g�osem opowiada�a, jak w straszliwej samotno�ci w�drowa�a z sali do sali w tej naj�wi�tszej cz�ci Zamku, a� wreszcie stan�a u progu sali tronowej.

Zna�a j� doskonale, wybudowano t� sal� z polecenia ojca Thismet, Lorda Confalume�a mniej wi�cej w po�owie jego d�ugich, wspania�ych rz�d�w; ksi�niczka w dzieci�stwie �ledzi�a jej budow� miesi�c po miesi�cu, rok po roku. Dawna sala tronowa, kt�ra zgodnie z legendami wywodzi�a si� z czas�w, gdy Lord Stiamot rozpocz�� budow� Zamku, od dawna uwa�ana by�a za zbyt ma�� i zbyt surow�. Lord Confalume zdecydowa� zast�pi� j� sal� prawdziwie wspania��, w kt�rej da�oby si� przeprowadzi� najwi�ksze i najwa�niejsze uroczysto�ci w kr�lestwie, sal�, dzi�ki kt�rej jego imi� wspominane by�oby a� po kres czasu. Co te� uczyni�, z kilku pomieszcze� tworz�c wielkie, nieprawdopodobnie wysokie wn�trze, sal� tronow� b�d�c� jego bezdyskusyjnym wk�adem w materi� Zamku.

Pod�oga nowej sali tronowej zrobiona by�a nie z powszechnie spotykanych kawa�k�w wyg�adzonego kamienia, lecz z niezwyk�ego ��tego drewna gurna, rzadko wyst�puj�cego, rosn�cego na szczytach g�r Khyntor w p�nocnym Zimroelu, �wiec�cego wewn�trznym �wiat�em przygasaj�cego ogniska oraz urod� i blaskiem bursztynu. Wielkie belki konstrukcyjne, zdolne unie�� na sobie niesamowity ci�ar stropu, ozdobione by�y delikatnie m�otkowanymi arkuszami r�owego z�ota pochodz�cego z kopalni na wschodzie Alhanroelu i nabite gniazdami ametystu, szafiru i cyrkonii. Na �cianach wisia�y arrasy utkane przez najwybitniejszych artyst�w Makroposopos, przedstawiaj�ce sceny z historii Majipooru od pierwszych kolonist�w, kt�rzy dotarli tu na swych statkach, �egluj�c przez ocean gwiazd wprost ze Starej Ziemi, we wn�kach za� namalowano freski opisuj�ce budow� g��wnych miast i ostateczny podb�j tubylc�w, Zmiennokszta�tnych, przez Lorda Stiamota; najnowsze z nich m�wi�y o rozszerzeniu kr�lestwa przez wsp�czesnych w�adc�w, kt�rzy zaprowadzili powszechny dobrobyt.

W sercu sali tronowej, b�d�cej sercem Zamku, sta� wielki i wspania�y tron Confalume�a. Spoczywa� na ogromnym mahoniowym piedestale, w kt�rym wyci�to wiele stopni, zrobiono go za� z jednego wielkiego g�azu czarnego opalu, ozdobionego naturalnymi �y�kami formuj�cego nieoczekiwane wzory, �arz�cego si�, krwistoszkartatnego rubinu. Pot�ne srebrne kolumny podtrzymywa�y wisz�cy nad tronem baldachim ze z�ota wy�o�onego macic� per�ow�, na samej g�rze umieszczono emblemat rozb�ysku gwiazd, symbol w�adzy Koronala, l�ni�cy bia�� platyn�, na ko�cach ozdobiony kulami mlecznofioletowego onyksu.

��Najdziwniejsze w moim �nie�� m�wi�a dalej lady Thismet, Su-Suheris za� s�ucha� jej nieruchomy, niczym wyrze�biony w kamieniu�� by�o to, �e nie dostrzeg�am jednego tronu, lecz dwa, wygl�daj�ce identycznie, umieszczone pod przeciwleg�ymi �cianami sali, jeden naprzeciw drugiego. Pierwszy by� pusty, na drugim siedzia� m�czyzna w p�aszczu i koronie rozb�ysku gwiazd. Twarz mia� ukryt� w cieniu, mimo to jednak rozpozna�am natychmiast, �e nie jest to ani m�j ojciec, ani Prestimion. By� wy�szy i pot�niejszy od nich, imponowa� bij�c� od niego si��.

Skinieniem d�oni nakaza� mi si� zbli�y�. Znalaz�am si� po�rodku sali niepewna, co powinnam zrobi�, nawet przestraszona, a kiedy odda�am mu cze�� gestem rozb�ysku gwiazd, podni�s� d�o�, jakby nakazywa� mi przesta�. Przem�wi� do mnie g��bokim g�osem, kt�ry zna�am doskonale: �Dlaczego nie zajmiesz w�a�ciwego ci miejsca, lady Thismet?�. Nie mia�am w�tpliwo�ci, �e chodzi mu o stoj�cy pod przeciwleg�� �cian� tron, wi�c wesz�am po schodach i usiad�am na opa�owym siedzisku. W tej chwili jaskrawe �wiat�o wybuch�o z najwy�szego punktu sufitu i w�wczas dopiero dojrza�am, �e �w m�czyzna w koronie Koronala, m�czyzna siedz�cy na tronie takim, na jakim ja siedzia�am, to m�j brat, Korsibar.

Lady Thismet zn�w umilk�a.

Oto wreszcie wypowiedzia�am si� otwarcie, pomy�la�a. Czy zrobi�am to zbyt prymitywnie, zbyt szczerze? W przeci�gaj�cej si� niezno�nie ciszy czeka�a, by Sanibak-Thastimoon oferowa� si� z t�umaczeniem tego snu, mag jednak milcza�.

Oczy dziewczyny b�yszcza�y. No ju�, my�la�a, zrozum, co pragn� ci przekaza�, ty, kt�ry rozumiesz wszystko. Wykorzystaj ukryte tropy, dodaj mi odwagi, bym si�gn�a po to, o czym marz�, powiedz to, czego od ciebie oczekuj� w wielkim napi�ciu.

Su-Suheris milcza�.

��Taki by� m�j sen, Sanibaku-Thastimoonie. W tym momencie si� sko�czy�. Obudzi�am si�, gdy rozb�ys�o �wiat�o, a dusza ma cierpia�a z powodu tego, co widzia�am.

��Oczywi�cie, pani. Rozumiem. Thismet czeka�a, lecz mag milcza� nadal.

��Nie masz mi nic do powiedzenia?�� zirytowa�a si�.�� Wyt�umacz mi ten sen, Sanibaku-Thastimoonie. Niech si� dowiem, co oznacza�.

��Przecie� wiesz, co oznacza�.�� Obie twarze maga u�miechn�y si� jednocze�nie.

Przewidzia� kszta�t arrasu, kt�ry tka�a tak cierpliwie! A jednak wiedzia�a, �e musi sk�oni� go, by wypowiedzia� s�owa objawienia. Musia� je wypowiedzie�, musia� nazwa� to, co wrza�o w jej sercu.

C�, mog�a go zach�ca�, mog�a go zwodzi�, mog�a wreszcie nawet mu podpowiedzie�. Z fa�szyw� niewinno�ci�, udaj�c zdumienie, powiedzia�a:

��Och, ale przecie� najbardziej oczywiste wyt�umaczenie mojego snu sprzeciwia si� wszelkim zasadom prawa i logiki. Sny cz�sto wskazuj� nam to, co ma nadej��, prawda? Zw�aszcza sny tak �ywe jak ten. M�j sen jest jednak zbyt nieprawdopodobny. Zupe�nie jakby zawiera� w sobie sugesti�, �e to nie Prestimion zostanie Koronalem, lecz Korsibar. A to przecie� niemo�liwe, zupe�nie niemo�liwe. Wszyscy wiedz�, �e co� takiego nie mo�e si� zdarzy�.

��Niekt�re sny rodz� si� z naszych najg��biej ukrywanych nadziei, pani. Pokazuj� przysz�o�� tak�, jak� chcieliby�my widzie�, a niekoniecznie tak�, jaka b�dzie. S�dz�, �e tw�j sen, pani, nale�y do tej w�a�nie kategorii.

��A jaka� jest ta moja najg��biej ukryta nadzieja?

��D�ugo chodzi�a� po Zamku i dziwnymi chodzi�a� �cie�kami. W ko�cu trafi�a� jednak w znajome miejsce, a tam spotka�a� brata w koronie na g�owie, siedz�cego na tronie ojca. Czy nie jest tak, �e w g��bi serca uwa�asz, ich Korsibar powinien zosta� Koronalem?�� Su-Suheris przeszy� j� przenikliwym spojrzeniem lewej pary oczu.

Thismet poczu�a w sercu rado��, musia�a jednak trzyma� si� regu� gry.

��Co te� m�wisz! Jak �miesz wk�ada� w me usta s�owa wr�cz zdradzieckie!

��Pani, nie wk�adam ci w usta buntowniczych s��w, lecz tylko m�wi� o tym, co widz� w twej duszy. Czy nie �a�ujesz w g��bi serca, i� Koronalem nie b�dzie tw�j brat?

Tak! Tak!

S�owa te zosta�y wreszcie wypowiedziane.

Jak wszyscy, Thismet uwa�a�a za przes�dzone, i� Koronalem zostanie Prestimion, bo kt� m�g�by mu przeszkodzi�, skoro staro�ytna tradycja zakazywa�a Korsibarowi obj�cia w�adzy. Powoli jednak, stopniowo, ksi�niczka zacz�a podwa�a� konieczno�� wst�pienia na tron Prestimiona. Po co komu Prestimion? Dlaczego ojca nie mo�e zast�pi� na tronie pot�ny Korsibar o jasnym czole? Bo przecie�, odk�adaj�c na bok tradycj�, ka�dy musi przyzna�, �e Korsibar zas�u�y� sobie, by zosta� kr�lem.

By�y to niebezpieczne my�li. Thismet ukrywa�a je g��boko, jednak w miar� jak chwila koronacji Prestimiona zbli�a�a si� nieuchronnie, coraz trudniej by�o ksi�niczce maskowa� rosn�ce, wrz�ce wzburzenie. Oczywi�cie, �e to Korsibar powinien zosta� Koronalem. Tylko on, nikt inny! Tylko Korsibar!

Nie wiedzia�a, jak zacz�� walk� o tron dla brata. Potrzebowa�a w tej sprawie rady kogo�, kto wiedzia� wi�cej i widzia� szerzej od niej. Kt� by�by lepszy od tego ch�odno my�l�cego maga, s�u��cego Korsibarowi, a czasami pomagaj�cego tak�e jej? Trzeba go by�o jako� wtajemniczy�. Jedynie on m�g� wskaza� jej w�a�ciw� drog�.

Teraz czeka�, by co� mu odpowiedzia�a. Nie by�o w�tpliwo�ci, �e wie, wed�ug jakich regu� toczy si� gra, do kt�rej zosta� zaproszony.

��Czy� nie m�wi� prawdy, pani?�� spyta� powt�rnie.�� Przecie� twoim zdaniem powinien zosta� w�adc�.

Thismet u�miechn�a si�, odetchn�a g��boko, poczu�a w sobie si�� pozwalaj�c� jej, wr�cz nakazuj�c� m�wi� prawd�, wi�c powiedzia�a z dum�:

��Tak. Odkryj� przed tob� m� tajemnic�, Sanibaku-Thastimoonie: ja w to w�a�nie wierz�. Nie widz� sensu w wyborze, kt�rego dokona� ojciec�� by jego nast�pc� by� Prestimion, a nie Korsibar, syn kr�la, wspania�y m�czyzna�

Przerwa�a. Jak dobrze czu�a si�, wypowiadaj�c wreszcie t� oczywist� prawd�. Mag milcza�.

��Tradycja. Prawo. Wiem, czym s� tradycja i prawo�� m�wi�a dalej Thismet.�� Lecz mimo wszystko��� potrz�sn�a g�ow�.�� Istnieje przecie� na �wiecie co�, co mo�na nazwa� wy�sz� sprawiedliwo�ci� i co wa�niejsze jest od tradycji. W imi� tej sprawiedliwo�ci wydaje mi si� s�uszne, by Koronalem zosta� Korsibar. Dla mnie przynajmniej jest to ca�kowicie jasne.

I zn�w spojrza�a na maga pytaj�co. Dwie pary nieludzkich zielonych oczu nadal patrzy�y na ni� bez wyrazu.

��Owszem�� powiedzia� wreszcie Su-Suheris.�� Zgadzam si� z tob�, pani.

Pierwszy nawr�cony! Pierwszy sojusznik! W tej chwili tryumfu, chwili osza�amiaj�cej rado�ci omal go nie u�ciska�a. Omal.

Teraz musia�a za�atwi� z nim kolejn� spraw�, znacznie delikatniejsz� od poprzedniej. Odetchn�a g��boko.

��A dwa trony z mojego snu? Co o tym s�dzisz, Sanibaku-Thastimoonie? Przecie� brat gestem zaprosi� mnie, bym zasiad�a na drugim tronie. Lecz nawet je�li Korsibar zostanie Koronalem�� nie mam poj�cia jak, ale musi istnie� jaki� spos�b�� w rz�dzie nie b�dzie miejsca dla mnie. Siostra Koronala pozostaje przecie� bez tytu�u. Jednak to ty, pami�tasz, powiedzia�e� mi, �e wielko�� jest i moim przeznaczeniem, a by�o to na d�ugo przedtem, nim przy�ni� mi si� ten sen. Czy w rzeczywisto�ci czeka mnie jaki� tron?

��Jest wielko�� we wprowadzeniu brata na tron. W�adz� sprawowa� mo�na stoj�c za plecami zasiadaj�cego na tronie brata. By� mo�e, zbyt dos�ownie interpretujesz sw�j sen o dw�ch tronach, pani.

��Chyba masz racjꠗ zgodzi�a si� Thismet.

Obr�ci�a wzrok na wyk�adan� wspania�� mozaik� �cian� i w wyobra�ni spojrza�a wprost przez ni�, przebi�a wzrokiem kolejne pier�cienie Labiryntu, jego jak�e przera�aj�ce staro�ytne mury, Dw�r Piramid, Plac Masek, Sal� Wichr�w i wiele innych, wydosta�a si� na otwarty �wiat i pomkn�a w stron� G�ry Zamkowej, unosz�cej si� nad ca�ym �wiatem daleko st�d, na p�nocy. I nagle szalona rado��, kt�r� odczuwa�a jeszcze przed chwil�, opu�ci�a j� nagle. �wiat wok� �ciemnia�, jakby z nieba znik�o nagle s�o�ce.

Thismet bowiem zda�a sobie spraw�, �e marzenie o tronie dla niej samej nie mo�e si� zi�ci�. Nie czeka jej wysoka pozycja w rz�dzie, nie czeka tak�e brata. W�adc� zostanie ksi��� Muldemar. To trzeba ju� by�o uzna� za przes�dzone. Prestimion b�dzie rz�dzi�. My�l ta by�a jak przeszywaj�cy serce miecz.

Ksi�niczka wiedzia�a, jak b�dzie �y�a w �wiecie rz�dzonym przez nowego w�adc�. Czeka j� spok�j i nuda, bezsensowne dni wype�nione przez masa�e, k�piele i manicure, �ycie z dala od w�adzy, na kt�r� nie b�dzie mia�a �adnego wp�ywu. Nie urodzi�a si� przecie� po to, by pr�nowa�. A wi�c jej �ycie si� zmarnuje. Co za strata!

Wiedzia�a, �e musi walczy�. Ale jak? Jak?

Spokojnie, lecz stanowczo powiedzia�a:

��W ka�dym razie nie ma sprawiedliwo�ci na �wiecie, prawda, Sanibaku-Thastimoonie? R�wnie dobrze jak ty wiem przecie�, �e Prestimion zostanie Koronalem, nie Korsibar.

��Rozs�dek nakazuje si� spodziewa� w�a�nie takiego rozwi�zania�� zgodzi� si� beznami�tnie czarodziej.

��A kiedy obejmie w�adz�, Korsibar i ja opu�cimy Zamek. Krat uda si� do swoich posiad�o�ci, ja do swoich. Pewnie kiedy� wyjd� za m�� za jakiego� pot�nego ksi�cia, sama jednak nie b�d� dysponowa� w�adz�. Och, zostan� wielk� pani�, ale icstem ni� przecie� i teraz, a przy Prestimionie zmieni� si� w �on� i nic wi�cej. �on�, Sanibaku-Thastimoonie.�� S�owo ��ona� wypowiedzia�a, jakby to by�o przekle�stwo.�� Nie b�d� mia�a g�osu w �adnej powa�nej sprawie� poza domem, a zapewne tak�e i w domu. Wp�ywy naszej rodziny na Zamku ko�cz� si� w chwili, gdy Prestimionowi w�o�� na g�ow� koron�.

��By� mo�e, pani, wielkim ksi�ciem, kt�rego po�lubisz, b�dzie w�a�nie Prestimion, Koronal, oczywi�cie je�li rzeczywi�cie zostanie on Koronalem. I w�wczas twa pot�ga i twe wp�ywy si� nie zmniejsz�. Wr�cz przeciwnie.

Melithyrrh, kt�ra przez ca�y czas rozmowy sta�a skromnie z boku, a� westchn�a ze zdumienia. Thismet uciszy�a j� w�ciek�ym spojrzeniem.

��Sanibaku-Thastimoonie�� powiedzia�a�� czy rzeczywi�cie proponujesz, bym odda�a si� w ma��e�stwie cz�owiekowi, kt�ry odbierze tron nale�ny mojemu bratu? Cz�owiekowi, kt�ry zepchnie go z politycznej sceny?

��Pani, stwierdzi�em tylko istnienie takiej mo�liwo�ci.

��A wi�c radz� ci, by� istnienia takiej mo�liwo�ci nie stwierdzi� nigdy wi�cej, je�li nadal pragniesz nosi� na karku obie g�owy.�� Ksi�niczka spojrza�a na niego z niezmierzon� w�ciek�o�ci�. Poczu�a nowy przyp�yw si�y i determinacji.�� Jest jeszcze inna mo�liwo�栗 powiedzia�a ju� spokojniej, g��bszym, bardziej kobiecym g�osem.

��Doprawdy, pani?�� spyta� mag, zachowuj�c sw� rzeczywi�cie nieludzk� cierpliwo��.

Serce ksi�niczki bi�o tak mocno, jakby chcia�o wyrwa� si� z piersi. Zakr�ci�o si� jej w g�owie; zdawa�a sobie spraw�, �e oto stan�a na kraw�dzi. A jednak zachowa�a poz�r ca�kowitego spokoju. Zwil�y�a wargi, zyskuj�c na czasie, by starannie formu�owa� zdanie:

��Twierdzisz, i� zgadzasz si� ze mn�, �e Korsibar lepiej nadaje si� na w�adc�. Doskonale. Moim zamiarem jest wi�c doprowadzenie do tego, by zosta� w�adc�.

��A jak zamierzasz to osi�gn��, pani?

��Bardzo prosz�, by� rozwa�y�, co ci powiem. Z mojego snu wynika, �e musz� spotka� si� z Korsibarem i z ca�� stanowczo�ci� namawia� go, by stan�� przed ojcem i przedstawi� mu si� jako kandydat do korony. Musi to zrobi� teraz, gdy stary Pontifex jeszcze �yje, dop�ki Prestimion nie zosta� mianowany nast�pc� tronu. Je�li Korsibar przedstawi ojcu przekonywaj�co swoje racje, zostanie Koronalem i z wdzi�czno�ci mianuje mnie swym Najwy�szym Doradc�, wi�c b�d� mia�a udzia� w rz�dzeniu �wiatem. Czy przyznasz, �e jest to prawdopodobna interpretacja mojego snu?�� Su-Suheris milcza�.�� Zgadzasz si�, �e m�j sen mo�na tak interpretowa�, czy nie?

Tym razem mag skin�� najpierw jedn� g�ow�, a potem drug�.

��Nie b�d� zaprzecza� twym s�owom, pani�� powiedzia� g�osem bez wyrazu.

Thismet u�miechn�a si� promiennie.

��Nie ma w�tpliwo�ci, �e tak w�a�nie musi by�!�� Na jej policzkach pojawi�y si� rumie�ce.�� Nie ma przede mn� innej drogi do wielko�ci� nie ma� nie mo�e by� jedyna prowadzi przez mojego brata Korsibara. A przecie� ustalili�my, �e wielko�� jest mi przeznaczona. Sam mi to powiedzia�e�. Czy te� mo�e wycofujesz si� z tego proroctwa?

��Nie wycofuj� si� z niczego, pani�� stwierdzi� spokojnie Su-Suheris.�� Twa przysz�o�� przepowiedziana jest w gwiazdach, nie czeka ci� wycofanie si� z wielkiego �wiata i zapomnienie. Nie mam co do tego najmniejszych nawet w�tpliwo�ci, podobnie jak nie mam w�tpliwo�ci, �e dotyczy to tak�e horoskopu twego brata. �Wstrz��niesz �wiatem, ksi���. Tymi s�owami zwr�ci�em si� do niego kilka miesi�cy temu. Nie powt�rzy� ci tego, pani?

��Nie�� odpar�a zaskoczona Thismet.�� O niczym mi nie wspomnia�.

��A jednak to mu w�a�nie oznajmi�em. Ostatnio przepowiadacze przysz�o�ci z dworu twojego ojca, pani, niezale�nie ode mnie przynie�li mu t� sam� wie��.

��Wi�c wszystko wydaje si� jasne. Przepowiednie uzupe�niaj� si� nawzajem i potwierdzaj�, a wszystkie wiod� do tronu nas. Tradycja ust�pi pola rozs�dkowi i wybrany zostanie lepszy kandydat. Jeszcze dzi� porozmawiam z Korsibarem.

Na twarzach obu g��w Su-Suherisa pojawi� si� w tej�e chwili dziwny wyraz, jakby g�owy wymieni�y mi�dzy sob� spojrzenie, cho� przecie� ich oczy ani drgn�y.

��Czy widzisz w tym co� z�ego?�� spyta�a Thismet.

��Pani, uwa�am, �e rozs�dniej by�oby porozmawia� na razie z jego przyjaci�mi, a p�niej dopiero zwr�ci� si� do niego bezpo�rednio.

��Przyjaci�mi? Chodzi ci o Mandrykarna? Vent�? Navigorna?

��Nie, nie o nich. To by�oby nierozs�dne. Mam na my�li innych, dw�ch niedobranych braci, giganta i ma�ego w�a. Podejrzewam, �e oni lepiej przys�u�y� si� mog� twym zamiarom.

Thismet zamy�li�a si� na chwil�.

��Farholt i Far�uanor�� powiedzia�a g�o�no.�� Tak, tak, chyba masz racj�.�� Zwr�ci�a si� do Melithyrrh.�� Udam si� do pokoju wypoczynkowego. Po�lij po nich. Niech tam na mnie czekaj�.

��A wi�c chyba ju� wszystko ustalili�my.�� Korsibar zerkn�� na list�, po czym powi�d� wzrokiem po lordach zgromadzonych dzi� w oficjalnej cz�ci Labiryntu, w sali znanej pod nazw� Starej Sali Balowej. Jej �ciany zbiega�y si� w przedziwne, raz uciekaj�ce, a innym razem wystaj�ce k�ty, wisia�y za� na nich niezwyk�e malowane draperie, zwi�kszaj�ce niepokoj�c� iluzj� zakrzywionej perspektywy.�� Najpierw biegi i walki na kije, potem bieg przez p�otki i skoki oraz rzut m�otem, zar�wno dla kobiet, jak i dla m�czyzn. Po nich zawody �ucznicze, turniej rycerski, inscenizowana bitwa, boks, zapasy i wreszcie, na sam koniec, wy�cigi rydwan�w. Zawody zako�cz� si� ceremonialn� procesj� prowadz�c� z dna Labiryntu w g�r�, przez kilka poziom�w, z areny do Dworu Ku�, gdzie Mistrz Turnieju w obecno�ci Lorda Confalume�a wr�czy nagrody zwyci�zcom. Nast�pnie�

��Zapasy mia�y si� odby� wcze�niej�� przerwa� zirytowany Gialaurys. Pojawi� si� na sali zaledwie przed kilkoma minutami.�� Tak jest napisane na tym kawa�ku papieru, kt�ry trzymam w r�ku. Zapasy po kijach, ale przed p�otkami.

Korsibar spojrza� niepewnie na Farholta, kt�ry najwi�cej pracy w�o�y� w przygotowanie programu igrzysk.

��Tak by�o wcze�niej�� oznajmi� Farholt, podchodz�c do Gialaurysa i zabieraj�c mu z r�ki list� Korsibara.�� Wprowadzili�my pewne zmiany zaledwie dwie godziny temu, kiedy jeszcze drzema�e� nad poobiednim piwem.�� Postuka� w list�, u�miechaj�c si� wyzywaj�co.�� Najpierw l�ejsze sporty, a potem te przeznaczone dla bardziej wytrzyma�ych.

��Nikt mnie nie zapyta� o zdanie�� zaprotestowa� Gialaurys z gro�b� w g�osie. Przysun�� si� o kilka krok�w do Farholta, kt�rego oburzy�o to najwyra�niej, bo natychmiast wyprostowa� si� na ca�� wysoko��. Ze wszystkich zgromadzonych ci dwaj byli najwy�si, najpot�niejsi. Farholt g�rowa� nad Gialaurysem wzrostem, Gialaurys by� jednak mocniej zbudowany nawet od niego.�� Wol� zwyci�y� wcze�niej ni� p�niej�� powiedzia� z naciskiem.

��Taki jeste� pewien zwyci�stwa?�� zdziwi� si� Farholt.�� A co si� stanie, je�li walka p�jdzie nie po twej my�li i b�dziesz musia� siedzie� sm�tny do ko�ca igrzysk, nios�c na sobie pi�tno kl�ski, podczas gdy wszyscy wok� ciebie b�d� zdobywa� wie�ce i�

W oczach Gialaurysa zab�ys�a w�ciek�o��.

��Dlatego chcia�e� prze�o�y� zapasy bli�ej ko�ca, co?�� wysycza�.

��To nie by�a moja decyzja�� zaprotestowa� gniewnie Farholt. Jego twarz, zawsze rumiana, zrobi�a si� nagle szkar�atna.�� Je�li pr�bujesz sugerowa�, �e�

��Jedn� chwileczk�, przyjaciele.�� Prestimion wst�pi� mi�dzy k��c�cych si� w chwili, gdy mog�o si� ju� wydawa�, �e wymiana gor�cych s��w doprowadzi do b�jki. Mimo �e przy tych dw�ch wygl�da� jak karze�, odepchn�� ich na boki.�� Prosz�, nie spierajmy si� tak gwa�townie, skoro niedaleko st�d le�y konaj�cy Pontifex. To przecie� drobiazg, nie ma si� czym przejmowa�. Jak powinni�my rozwi�za� ten problem, ksi��� Korsibarze?

��Powiedzia�bym, �e w przypadku podobnych nieporozumie� interweniowa� winien Mistrz Turnieju.

��Doskonale, znakomity argument.�� Prestimion spojrza� na Wielkiego Admira�a Gonivaula, kt�rego tego dnia rano wybrano na mistrza. O zaledwie kilka g�os�w pokona� jedynego poza nim kandydata, prokuratora Dantiry� Sambaila.

Admira�, jeden z najwy�szych ksi���t kr�lestwa, potomek Amyntilira, kt�ry sprawowa� rz�dy w Labiryncie trzy kadencje przed Prankipinem, by� uparty i zgry�liwy. Mia� wielkie posiad�o�ci le��ce wok� Bombifale o murach z wypalonego na pomara�czowo kamienia i wielu spiralnych wie�ach, uwa�anego powszechnie za najpi�kniejsze z miast G�ry Zamkowej. Z rys�w twarzy przypomina� nawet swego s�ynnego przodka, lecz policzki i szcz�k� pokrywa�a mu broda g�sta niczym futro, si�gaj�ca niemal do powiek i opadaj�ca na ko�nierz. W�osy mia� r�wnie g�ste, nosi� je d�ugie, przes�aniaj�ce czo�o. Tytu� Wielkiego Admira�a mia� znaczenie wy��cznie ceremonialne; Gonivaul nie mia� �adnego wp�ywu na handel morski, co wi�cej, nigdy chyba nie wyp�yn�� w morze, nawet by uda� si� na Zimroel, cho� wi�kszo�� ksi���t G�ry przynajmniej raz w �yciu udawa�a si� na t� wypraw�.

��Admirale, Mistrzu Turnieju�� zwr�ci� si� do niego Prestimion�� s�ysza�e�, co powiedzia� ksi��� Korsibar. Czy rozstrzygniesz nas sp�r?

Gonivaul chrz�kn�� w brod�. Zmarszczy� czo�o, zmru�y� oczy, a� znik�y niemal ca�kiem w g�stym, pokrywaj�cym mu twarz zaro�cie, i przez bardzo d�ug� chwil� milcza�, najwyra�niej daj�c wszystkim do zrozumienia, �e g��boko pogr��y� si� w my�lach.

��Kt�ra lista jest p�niejsza?�� spyta� w ko�cu.

��Moja�� odpowiedzia� natychmiast Farholt.

Goniyaul odebra� karteczki od niego i od Gialaurysa, studiowa� je przez kolejn� niesko�czenie d�ug� chwil�, by wreszcie wyda� wyrok:

��Moim zdaniem mo�emy zawrze� kompromis. Zapasy przesuni�te zostaj� na �rodek igrzysk, pomi�dzy rzut m�otem a zawody �ucznicze.

Farholt zgodzi� si� na to od razu, Gialaurys jednak warkn�� co� i mo�e protestowa�by dalej, gdyby Prestimion nie uciszy� go ostrzegawczym sykni�ciem.

Kiedy sko�czy�a si� k��tnia i ustalono wreszcie porz�dek igrzysk, s�u�ba wnios�a na sal� jedzenie i wino. Ci z wysoko postawionych go�ci w Labiryncie, kt�rzy nie brali udzia�u w rozmowie, pojawili si� teraz, poniewa� mia�a si� w�a�nie rozpocz�� uczta u�wietniaj�ca zbli�aj�cy si� pocz�tek turnieju.

Ksi���ta i diukowie zbierali si� w grupach po kilku, najch�tniej przy stoj�cych tu i tam, bez �adnego okre�lonego porz�dku rze�bach. Uchodzi�y one za portrety Koronali i Pontifex�w sprzed wielu wiek�w. Czekaj�c na podanie wina, przygl�dali si� to tej statuetce, to owej, przesuwali palcami po liniach ostrych nos�w i wysuni�tych podbr�dk�w, zastanawiaj�c si�, kogo kt�re z popiersi przedstawia.

��Arioc�� powiedzia� Gialaurys, wskazuj�c jedno z najprzedziwniejszych.

Zaprotestowa� diuk Oljebbin twierdz�c, �e to z pewno�ci� Stiamot, zwyci�zca w wojnie ze Zmiennokszta�tnymi, co doprowadzi�o do gor�cej dysputy mi�dzy nim a ksi�ciem Serithornem, kt�ry mia� zaszczyt zalicza� Stiamota do swych licznych wysoko postawionych przodk�w. Zaraz potem niski Far�uanor, brat wielkiego Farholta, zidentyfikowa� pos�g wysokiego m�czyzny sprawiaj�cego wra�enie niezwykle godnego i szlachetnego jako jednego ze swych przodk�w, Pontifexa Guadelooma, na co ksi��� Gonivaul zachichota� kpi�co i tak toczy�a si� rozmowa.

��Dobrze to zrobi�e�, od razu przekazuj�c rozs�dzenie sporu admira�owi�� powiedzia� do Prestimiona Korsibar. Stali obok siebie w jednym z ostrych k�t�w siedmiobocznej sali, pod �ukiem w kolorze pogodnego nieba, obramionym liniami o barwie jesiennej czerwieni.�� Ci dwaj nie nale�� do ludzi cierpliwych, w dodatku serdecznie si� nie znosz�. Je�li jeden powie �wiosna�, drugi natychmiast odpowie mu �zima�, jeden powie �czarne�, drugi �bia�e� i tak dalej, mo�na by cytowa� s�ownik, tak uwielbiaj� przeciwie�stwa. B�dzie to widok nie lada, kiedy spotkaj� si� jako zapa�nicy.

��M�j kuzyn z Ni-moya zaledwie wczoraj wypowiedzia� opini�, �e mi�dzy tob� i mn� jest dok�adnie tak jak mi�dzy Farholtem i Gialaurysem.�� Prestimion u�miechn�� si� lekko, zaledwie unosz�c k�ciki ust.�� To znaczy, s�dzi, �e a� do g��bi duszy jeste�my przeciwstawni sobie nawzajem, �e to istniej�ce mi�dzy nami, naturalne napi�cie powoduje automatycznie konflikt i �e b�dziesz sprzeciwia� si� pewnym sprawom tylko dlatego, �e ja jestem ich zwolennikiem.

��Ach, ale przecie� to nieprawda, Prestimionie.�� Korsibar r�wnie� si� u�miechn��, i to znacznie cieplej.�� Czy wierzysz, �e jest w�a�nie tak?

��Przytaczam tylko zdanie prokuratora.

��Rozumiem, lecz przecie� obaj wiemy, jak jest w rzeczywisto�ci. Czy stoj�c tu, obok mnie, czujesz jakie� napi�cie? Ja nie. Bo i dlaczego mia�bym je czu�? W czym mieliby�my rywalizowa�?�� Korsibar klasn��, przywo�uj�c s�u��cego.�� Wina daj, wina!�� krzykn��.�� Dobrego, mocnego wina z Muldemar, z winnic nale��cych do ksi�cia!

Wielu spo�r�d obecnych na sali uwa�nie si� im przygl�da�o. By� w�r�d nich hrabia Iram z Normork, smuk�y czerwono-w�osy m�czyzna s�yn�cy jako wspania�y wo�nica w wy�cigach rydwan�w, krewny ksi�cia Serithorna, spowinowacony z rodzin� Confalume�a. Poci�gn�� za r�kaw Septacha Melayna, spojrzeniem wskaza� mu Prestimiona i Korsibara.

��Zobacz, jak sztucznie si� u�miechaj�, z jakim wysi�kiem staraj� si� udawa� przyjaci󳠗 powiedzia�.�� I z jakim wahaniem tr�caj� si� kielichami. Zupe�nie jakby bali si�, �e gdyby zrobili to cho� odrobin� mocniej, nast�pi�by wybuch.

��Mam wra�enie, �e akurat ci dwaj nie znaj� uczucia strachu�� zauwa�y� Melayn.

Iram nie mia� zamiaru si� tym zadowoli�.

��Ale przecie� nikt nie ma chyba w�tpliwo�ci, �e zachowuj� si� wyj�tkowo sztywno�� naciska�.�� No, w tym przynajmniej nie ma nic dziwnego, jak�e niezr�cznie musz� si� czu� w swoim towarzystwie. Prestimion zachowuje si� uni�enie wobec Korsibara, bo w ko�cu Korsibar jest przecie� synem Koronala, w jakim� sensie opromienia go majestat w�adzy. Z drugiej strony jednak Korsibar zdaje sobie przecie� spraw� z tego, �e musi okaza� uszanowanie Prestimionowi, kt�ry zostanie Koronalem�� si�gnie wy�ej, ni� on kiedykolwiek mia� okazj�. Sepiach Melayn roze�mia� si� na te s�owa.

��Prestimion zostanie w�adc�, oczywi�cie. Podejrzewam jednak, �e nigdy nie si�gnie wy�ej ni� Korsibar.

Hrabia Iram nie nale�a� do ludzi najbystrzejszych. Wyra�nie zaskoczy�o go to stwierdzenie, w ko�cu jednak domy�li� si�, o co chodzi�o Melaynowi, jak ka�dy zreszt� widz�cy d�ugonogiego Korsibara g�ruj�cego nad Prestimionem, si�gaj�cym mu zaledwie do piersi. A wi�c Melayn mia� na my�li tylko to, po prostu sobie �artowa�!

��W tym sensie, oczywi�cie�� przyzna�.�� Rozumiem�� doda�, kwituj�c wymuszonym �miechem ten nie najlepszy dowcip.

��Rzeczywi�cie, nie by�a to zbyt g��boka obserwacja�� przyzna� Melayn, nieco zaskoczony beztrosk�, kt�r� przed chwil� wykaza�. Nie wolno mu by�o tak poni�y� ksi�cia, uzna� za gorszego od Korsibara. Nie wolno mu by�o tego zrobi� nawet w �artach. Szerokie ramiona i otaczaj�ca Prestimiona aura niewzruszonej pewno�ci siebie nadawa�y mu godny wygl�d, k��c�cy si� z niewysokim wzrostem. Przysz�y Koronal ubrany by� w zaiste kr�lewski p�aszcz ze l�ni�cego szkar�atnego jedwabiu, przepasany szmaragdowozielonym pasem. Na szyi wisia� mu masywny z�oty �a�cuch z wisiorem przedstawiaj�cym raka. Korsibar za� jak zwyczajny sprzedawca kie�basek mia� na sobie prost�, si�gaj�c� kolan tunik� z bia�ego lnu oraz sanda�y najprostszego wzoru. Mimo imponuj�cego wzrostu i i�cie kr�lewskiej postawy, sprawia� wra�enie przy�mionego bij�cym od rozm�wcy blaskiem.

��Niech i tak b�dzie�� zgodzi� si� Iram.�� Jednego chcia�bym si� od ciebie dowiedzie�: czy Prestimion czuje, �e bardziej od Korsibara wart jest tronu, czy te� w sercu swym piastuje w�tpliwo�ci? A raczej, by dok�adniej uj�� t� spraw�: czy Korsibar naprawd� uwa�a, �e Prestimion godny jest sprawowania w�adzy? Kr��y mn�stwo plotek, wed�ug kt�rych chwa�a, maj�ca go wkr�tce otoczy�, nie jest w smak synowi obecnego Koronala.

��A kto rozpowszechnia te plotki?

��Dantirya Sambail, na przyk�ad.

��Och, oczywi�cie, prokurator. S�ysza�em t� jego s�ynn� ju� uwag�. Nie ma �adnego odniesienia w rzeczywisto�ci. Jad sp�ywa z warg prokuratora jak deszcz z nieba w tropikalnych lasach Kajith Kabulon. Ci�kie, nasycone wilgoci� chmury musz� co dzie� pozby� si� nadmiaru wody. Podobnie Dantirya Sambail. Piastuje w sobie nienawi��, pozwala jej narasta� i od czasu do czasu musi da� jej uj�cie.

��On jeden o�mieli� si� g�o�no to wypowiedzie�, lecz wszyscy my�l� jak on.

��My�l�, �e Korsibar zazdro�ci Prestimionowi?

��A czy mo�e mu nie zazdro�ci�? Przecie� wszyscy obywatele naszego �wiata go szanuj�, a poza tym jest synem wielkiego i umi�owanego w�adcy.

���aden syn Koronala nie przej�� tronu po ojcu�� zauwa�y� Melayn.�� I �aden go nie przejmie, bo nieszcz�cie spad�oby na g�owy nas wszystkich.�� Przez chwil� skr�ca� czubek swej br�dki.�� Dobrze, zgadzam si�, Korsibar wygl�da imponuj�co�� powiedzia� w ko�cu.�� Gdyby Koronali wybiera�o si� na podstawie ich wygl�du, bez w�tpienia on dosta�by tron. Prawo jednak stanowi wyra�nie, �e nasze rz�dy nie s� monarchi� dziedziczn�, on za� niew�tpliwie podporz�dkuje si� prawu. Nigdy i niczym nie zdradzi�, by �ywi� ambicje mijaj�ce si� z poj�ciem honoru.

��S�dzisz wi�c, �e mi�dzy nim a Prestimionem wszystko jest w porz�dku?

��Nie mam co do tego najmniejszych nawet w�tpliwo�ci.

��Mimo wszystko, Septachu Melaynie, powietrze a� g�ste jest od niepokoj�cych przepowiedni.

��Doprawdy? C�, lepsze powietrze g�ste od przepowiedni ni� g�ste od roju dhiim�w. Bo dhiim potrafi ugry�� naprawd� i jego ugryzienie boli, a nikt jeszcze nie widzia� przepowiedni, nie m�wi�c ju� o tym, �eby kogo� ugryz�a. Niech ci obrzydliwi magowie gadaj� do woli. Przysz�o�� widz� r�wnie jasno jak najlepsi z nich, Iramie, i musz� ci powiedzie� jedno: kiedy nadejdzie w�a�ciwa chwila, Prestimion zasi�dzie na tronie, a Korsibar ch�tnie z�o�y mu ho�d, jak ka�dy z nas.

Hrabia Iram nerwowo bawi� si� jaskrawym amuletem ze z�ota i ko�ci smoka na srebrnym �a�cuszku.

��Bardzo frywolnie traktujesz te sprawy, Septachu Melaynie�� wykrztusi�.

��Owszem. Przypuszczam, �e niemal wszystko traktuj� bardzo frywolnie. To chyba moja najwi�ksza wada.�� Melayn mrugn�� znacz�co do Irama i odwr�ci� si�, szukaj�c okazji do rozmowy z co m�odszymi arystokratami, kt�rzy zgromadzili si� wok� sto�u zastawionego winem.

Pierwszego dnia Igrzysk Pontyfikalnych w�adcy kr�lestwa przybyli do �o�a Pontifexa, kt�ry nadal pozostawa� zawieszony mi�dzy �yciem i �mierci�, uparcie odmawiaj�c przekroczenia granicy dziel�cej go od �r�d�a Wszechrzeczy. Wygl�da�o to zupe�nie tak, jakby potrzebowali pozwolenia w�adcy, by rozpocz�� zawody, kt�re�� w zgodzie ze staro�ytnym zwyczajem�� mia�y upami�tni� jego odej�cie z tego �wiata.

Umieraj�cy Pontifex le�a� z zamkni�tymi oczami; na wielkim �o�u z baldachimem wygl�da� jak ma�e dziecko. Sk�r� mia� szar�, twarz pozbawion� wyrazu. D�ugie p�atki jego uszu zwisa�y ku prze�cierad�u niczym wahad�a. Tylko powolny oddech, niemal niewidzialne ruchy piersi zwiastowa�y, �e jednak �yje, cho� oddycha� tak powoli, jakby lada chwila mia� przesta�.

Powinien ju� umrze�. Co do tego wszyscy si� zgadzali. By� nieprawdopodobnie stary, liczy� sobie dobrze ponad sto lat. Przesz�o czterdzie�ci lat rz�dzi� jako Pontifex, przedtem oko�o dwudziestu jako Koronal, wi�c z pewno�ci� wype�ni� swe obowi�zki.

Prankipin, m�czyzna o niegdy� wielkiej energii i wytrzyma�o�ci fizycznej, by� z natury romantykiem, wizjonerem, cechowa�a go weso�o��, prosta rado�� �ycia, na ca�ym �wiecie s�yn�� te� z dobroci i niezwyk�ej mocy swego przyjaznego u�miechu. Ten pi�kny u�miech widnia� nawet na monetach z jego podobizn�; teraz, le��c na �o�u �mierci, Pontifex r�wnie� wydawa� si� u�miecha�, jakby twarz mu zastyg�a w tym wyrazie. W wieku jak�e zaawansowanym sprawia� wra�enie nies�ychanie m�odego. Czo�o i policzki mia� g�adkie; zmarszczki i bruzdy, pami�tki po wielu prze�ytych trudach, znik�y w ci�gu ostatnich kilku tygodni.

W ciemnej sali, w kt�rej umiera�, panowa�a przejmuj�ca cisza. Na tr�jnogach sta�y kadzielnice, z kt�rych snu� si� niebieski dym, a od czasu do czasu unosi�y si� czerwone iskry. St� w mrocznym rogu komnaty ugina� si� pod ci�arem ksi��ek o zakl�ciach, miksturach i ruchach gwiazd. Ksi�gi o podobnej tematyce le�a�y te� na pod�odze wok� �o�a, przy kt�rym stali nieruchmo Vroon, Su-Suheris i Ghayrog o nieruchomym spojrzeniu, bez przerwy powtarzaj�cy melodyjne, tajemnicze zakl�cia�� ich zadaniem by�o chronienie duszy Pontifexa, szykuj�cej si� do dalekiej podr�y.

Ka�dy wtajemniczony w sekrety rz�d�w na Majipoorze niezale�nie od tego, czy mieszka� na G�rze Zamkowej, czy te� w Labiryncie, zna� imiona tych obcych. Vroon nazywa� si� Sifil Thiando, Ghayrog�� Varimaad Klain, Su-Suheris za� Yamin-Dalarad. Te trzy powa�ne, wr�cz ponure istoty by�y genera�ami nieprzeliczonej armii prorok�w, przepowiadaczy przysz�o�ci, nekromant�w, czarodziej�w i mag�w, kt�rych Prankipin zgromadzi� wok� siebie w ostatnich dwudziestu latach �ycia.

Ustrojem insygniami swej profesji, �ciskaj�c czarodziejskie r�d�ki, trzej obcy stali nieruchomi, oboj�tni, gro�n� aur� magii odgrodzeni od cz�onk�w dworu Koronala, kt�rzy w�a�nie wkraczali do sypialni monarchy. Przez wiele lat udzielali staremu Pontifexowi rad, gdy podejmowa� najwa�niejsze dla Majipooru decyzje; ostatnio wszyscy zrozumieli, �e to oni, a nie urz�dnicy dworu Pontifexa i najprawdopodobniej nawet nie sam Pontifex, dzier�� pe�ni� w�adzy w Labiryncie.

W ceremonii brali te� udzia� trzej najwy�si ministrowie z dworu Pontifexa, zgromadzeni w ponur� grupk� po lewej stronie �o�a umieraj�cego, niczym stra� zagradzaj�ca dost�p do niego trzem magom. Byli to Orwic Sarped, minister spraw zewn�trznych, Segamor, prywatny sekretarz Pontifexa, i Kai Kanamat, rzecznik Pontyfikatu. Zajmowali swe pozycje jak daleko si�ga�a ludzka pami��, wszyscy byli starzy i zgrzybiali, najbardziej wiekowy z nich za�, Kai Kanamat, sprawia� wr�cz wra�enie mumii, szkieletu obci�gni�tego po��k�� sk�r�.

Niegdy� oni, a nie magowie, stanowili najwi�ksz� pot�g� w Labiryncie, czasy te min�y jednak dawno temu. Bez w�tpienia urz�dnicy ci byli sk�onni przekaza� resztki swej w�adzy i oddali� si� na zas�u�on� emerytur� natychmiast, gdy Prankipin zdecyduje si� wreszcie wyzion�� ducha.

W sali znajdowali si� tak�e dwaj g��wni lekarze Pontifexa, Baergax Vor z Aias i Ghelena Gimail. Czas ich chwa�y min�� tak�e. Nie mogli ju� d�u�ej oczekiwa� wdzi�czno�ci urz�dnik�w Labiryntu za zr�czno��, z jak� przed�u�ali �ycie Pontifexa. Pontifexa nie da�o si� ju� leczy�, administracja Labiryntu sta�a u progu fundamentalnej przemiany, ciep�e posadki mia�y wkr�tce przej�� w inne r�ce.

Je�li za� chodzi o Pontifexa, przypomina� on woskow� lalk�, nieruchom� i �lep� na obecno�� wielkich Majipooru, kt�rzy mieli mu z�o�y� ho�d, piastuj�c w duszy nadziej�, �e b�dzie to ho�d ostatni.

Procesja uformowa�a si� w korytarzu przed sal�, w kt�rej spoczywa� Prankipin. Lord Confalume, z koron� rozb�ysku gwiazd na g�owie, ubrany w kr�lewski p�aszcz, mia� oczywi�cie wej�� pierwszy, o krok zaledwie przed swym Najwy�szym Doradc�, diukiem Oljebbinem. Za nimi, w parze, ustawili si� starsi lordowie, Serithorn i Gonivaul, kolejne miejsce w szeregu zajmowa�a kap�anka Marcatain, przedstawicielka Wyspy Snu, trzeciej z Pot�g Kr�lestwa. Jako nast�pny ho�d Pontifexowi z�o�y� mia� prokurator Dantirya Sambail, za nim za� stali ju� ksi��� Korsibar i diuk Kanteverel z Bailemoony. Ostatni do �o�a Pontifexa podej�� mia� ksi��� Prestimion.

Wiele miano tego dnia m�wi� o takim a nie innym porz�dku procesji�� dw�r wraz z Korsibarem na pocz�tku, Prestimion na samym ko�cu�� jednak protok� nie zezwala� na nic innego. Wszyscy, kt�rzy mieli wej�� przed ksi�ciem Muldemar, z wyj�tkiem w�a�nie Korsibara, byli wysokimi urz�dnikami kr�lestwa, Korsibar za� mia� zapewnione miejsce dzi�ki swemu wysokiemu urodzeniu. Prestimion nie pe�ni� w tej chwili �adnej funkcji rz�dowej, nie miano go nawet oficjalnie za nast�pc� Koronala. Do momentu mianowania by� po prostu jednym z wielu ksi���t G�ry, presti� i w�adza dopiero go oczekiwa�y.

Pozwolenie na wej�cie do komnaty Pontifexa zosta�o wydane. Jako pierwszy ruszy� Confalume, po nim diuk Oljebbin i�� pojedynczo�� reszta. Przechodz�c ko�o �o�a wielcy kr�lestwa kl�kali i wykonywali gest b�ogos�awie�stwa oraz poddania, i w�wczas przydarzy�a si� dziwna rzecz. Kiedy kl�kn�� Korsibar, Pontifex otworzy� oczy, a z jego twarzy znik�a oboj�tno�� �mierci. Spoczywaj�ce na po�cieli palce lewej d�oni zadr�a�y; wyra�nie stara� si� poruszy�, mo�e nawet usi���, z jego ust wydar� si� g�o�ny, be�kotliwy d�wi�k.

A potem, co wydawa�o si� najbardziej zdumiewaj�ce w tej zdumiewaj�cej chwili, Pontifex powoli, bardzo powoli uni�s� lewe rami�; chuda, dr��ca d�o� o rozpostartych palcach poruszy�a si� w stron� stoj�cego nieruchomo, straszliwie zdumionego Korsibara. Umieraj�cy zn�w j�kn�� i j�k ten trwa� przez nieprawdopodobnie d�ug� chwil�. Najwyra�niej pr�bowa� z�apa� syna Koronala za rami�, nie zdo�a� jednak si�gn�� tak daleko. Przez chwil�, kt�ra wydawa�a si� wiekiem, dr��ce rami� wisia�o w powietrzu, poruszaj�c si� spazmatycznie, wreszcie opad�o na ��ko. Oczy Pontifexa straci�y wszelki wyraz i zn�w si� zamkn�y. Starzec le�a� teraz na �o�u nieruchomy jak przedtem, oddychaj�c tak lekko, �e nie spos�b by�o powiedzie�, czy �yje jeszcze, czy ju� umar�.

Po komnacie poni�s� si� pe�en niedowierzania szmer.

Prestimion, kt�ry w tej w�a�nie chwili czeka� w drzwiach na sw� kolej, ze zdumieniem obserwowa� trzech mag�w rzucaj�cych si� do �o�a konaj�cego z jednej strony i trzech lekarzy, r�wnie energicznie przyskakuj�cych do� z drugiej. Ca�a sz�stka pochyli�a si� nisko nad nieruchomym cia�em, i lekarze, i magowie dyskutowali mi�dzy sob� przyciszonymi g�osami w swym �argonie.

��Tyle troski mo�e go zabi栗 szepn�� Prestimion do hrabiego Irama z Normork, a tymczasem sytuacja przy �o�u stawa�a si� coraz gor�tsza. S�ysza� szybkie stukanie amulet�w i paniczne recytowanie zakl��. Lekarze sprawiali wra�enie, jakby pr�bowali odepchn�� mag�w, jednemu z nich uda�o si� wreszcie wla� w usta Pontifexa jakie� niebieskawe lekarstwo.

Kryzys zosta� wreszcie za�egnany�� dzi�ki lekom, a mo�e dzi�ki zakl�ciom. Lekarze i czarodzieje odsun�li si� od �o�a. Pontifex pogr��y� si� g��boko we �nie.

Mag Ghayrog, Varimaad Klain kr�tkim gestem zaprosi� Prestimiona do �rodka.

Ksi��� ukl�k� przy �o�u, tak jak robili to inni. Uczyni� znak Pontifexa i czeka�, obawiaj�c si�, �e starzec powstanie zn�w i wyci�gnie do niego r�k�.

Prankipin jednak si� nie poruszy�. Prestimion przysun�� g�ow� do jego g�owy i s�ucha� cichego, nieregularnego, chrapliwego oddechu. Wyszepta� s�owa b�ogos�awie�stwa, na kt�re Pontifex nie zareagowa� w �aden widoczny spos�b. Oczy za zamkni�tymi powiekami nie porusza�y si�, twarz by�a te� nieruchoma, g�adka; powr�ci� na ni� nawet niesamowity u�miech.

Oto �mier� za �ycia, pomy�la� przera�ony Prestimion. Co za potworno��! Co za potworno��! Poczu� jednocze�nie wsp�czucie i obrzydzenie. Wsta� i energicznym krokiem ruszy� w kierunku wyj�cia po przeciwnej stronie sali.

Biegi przez p�otki, skoki przez obr�cze, rzut m�otem oraz inne mniej wa�ne konkurencje odbywa�y si� w ci�gu drugiego, trzeciego i czwartego dnia turnieju. Codziennie arystokraci i kilka tysi�cy obywateli Labiryntu zbierali si� na arenie, by nieco si� rozerwa�. I ka�dego dnia wydawano biuletyn o zdrowiu Pontifexa, brzmi�cy zawsze identycznie. Stan zdrowia w�adcy pozostawa� niezmienny. Zupe�nie jakby zdrowie Jego Wysoko�ci, niczym pogoda w Labiryncie, nie mia�o si� zmieni� a� po kres �wiata.

Pi�ty, sz�sty i si�dmy dzie� igrzysk przeznaczono na zapasy. Zg�osi�y si� twa tuziny zawodnik�w, ca�a uwaga widz�w zwr�cona jednak by�a na fina�, tytaniczny pojedynek dw�ch s�ynnych zawodnik�w, Gialaurysa i Farholta. Trybuny zape�ni�y si� po brzegi, a kiedy dw�ch wielkolud�w wesz�o na ring, zapad�a martwa cisza.

Obaj zawodnicy przyprowadzili ze sob� mag�w�� Farholt ciemnego Hjorta z nabrzmia�� twarz�, kt�ry jako jeden z wielu czarodziej�w nale�a� do dworu Lorda Confalume�a, Gialaurys za� geomant� w mosi�nym he�mie, pochodz�cego z Tidias. Obaj stan�li przed ringiem i�� odwr�ceni plecami do siebie�� rozpocz�li bardzo uroczyst� i bardzo d�ug� procedur� rzucania zakl��. �piewali, rysowali przed sob� na ziemi niewidzialne linie i wzywali niewidzialne si�y niebieskie.

Sepiach Melayn wskaza� palcem na Gialaurysa, kt�ry kl�cza� z zamkni�tymi oczami i podczas gdy jego mag odprawia� rytua�, r�kami czyni� jakie� mistyczne gesty.

��Nasz przyjaciel traktuje te sprawy bardzo powa�nie�� powiedzia� z nutk� irytacji.

��Zdaje si�, �e powa�niej od przeciwnika�� zauwa�y� Prestimion. Rzeczywi�cie, Farholt wydawa� si� czeka� na koniec tego magicznego be�kotu z niecierpliwo�ci�. Magowie dope�nili wreszcie rytua�u, zawodnicy zrzucili szaty i pozostali wy��cznie w przepaskach biodrowych. Obaj wysmarowali si� olejkiem ze smok�w morskich, utrudniaj�cym przeciwnikowi wykonanie chwytu. Jaskrawe �wiat�o lamp ujawni�o pot�ne mi�nie bark�w i ramion; przez trybuny przelecia�o westchnienie, tu i �wdzie rozleg�y si� pe�ne podziwu okrzyki.

��Walczycie do trzech rzut�w�� oznajmi� s�dzia, urz�dnik Pontyfikatu Hayla Tekmanot, wysoki i postawny, przy tej dw�jce sprawiaj�cy jednak wra�enie kar�a. Uderzy� po ramieniu najpierw jednego zawodnika, a potem drugiego.�� To znak zwyci�stwa, uderzony ma natychmiast zwolni� chwyt. A to�� tym razem ka�dego z nich uderzy� dwukrotnie, raz za razem�� znak, �e przeciwnik nie jest zdolny do dalszej walki i nale�y natychmiast od niego odst�pi�. Zrozumieli�cie?

Farholt ruszy� do jednego naro�nika, Gialaurys do drugiego. Rozleg� si� cienki, brz�kliwy pisk rog�w gabek�w. Zawodnicy po kolei z�o�yli ho�d siedz�cemu w lo�y honorowej Koronalowi, a nast�pnie zajmuj�cym miejsce po jego obu stronach lordom, wreszcie sk�onili si� tak�e siedz�cemu samotnie Mistrzowi Turnieju, ksi�ciu Gonivaulowi.

��Niech si� zacznie walka�� powiedzia� Hayla Tekmanot. Gialaurys i Farholt skoczyli ku sobie, jakby nie o zwyci�stwo w pojedynku tu sz�o, lecz o �mier� lub �ycie.

Zderzyli si� po�rodku ringu z hukiem, kt�ry a� wzbudzi� echa. Obaj przez chwil� wydawali si� oszo�omieni impetem uderzenia, lecz niemal natychmiast przyj�li pozycj�, niemal stykaj�c si� nosami. Stali na szeroko rozstawionych nogach, obaj bez powodzenia walczyli, by rzuci� przeciwnika na mat�. Stali tak sztywno, nieruchomi, przez kilka bardzo d�ugich chwil. Farholt porusza� wargami; m�wi� co� do Gialaurysa, kt�ry spojrza� na niego najwyra�niej zaskoczony. Potem twarz skurczy�a mu si� w wyrazie w�ciek�ej furii, odpowiedzia� co�, r�wnie ch�odno i r�wnie cicho, tak �e jego s��w nie dos�ysza� nikt na trybunach.

Nadal jednak nic si� nie dzia�o. �aden z zawodnik�w nie potrafi� uzyska� przewagi. Si�y mieli r�wne.

Farholt by� o g�ow� wy�szy od przeciwnika i mia� d�u�sze r�ce, Gialaurys wydawa� si� jednak ci�szy, szerszy w ramionach, mia� te� pot�niejsz� klatk� piersiow�. Mija�y minuty, a �aden nie potrafi� zmusi� przeciwnika do ust�pienia cho�by o w�os. Obaj st�kali z wysi�ku, mi�nie bark�w i ramion napi�te mieli do tego stopnia, i� wydawa�o si�, �e lada chwila mog� wr�cz rozerwa� sk�r�. Po ich nat�uszczonych cia�ach pot sp�ywa� strumieniami. Gialaurys wydawa� si� przewa�a� przez chwil�, Farholt jednak mu si� opar�, odzyska� r�wnowag�, zaatakowa� i teraz zachwia� si� jego przeciwnik.

Walka trwa�a. Kibice nie wytrzymywali, zaczynali krzycze�. Na trybunach zajmowanych przez arystokracj� nikt ju� nie siedzia��� wszyscy stali, wykrzykuj�c imi� swego faworyta. Prestimion spojrza� na miejsca zajmowane przez Koronala i jego dw�r. Ksi��� Korsibar niemal podskakiwa�, patrz�c na ring wytrzeszczonymi oczami, niemal w szale, wrzeszcz�c �Farholt! Farholt!�, i nagle Prestimion zda� sobie spraw�, �e on te� stoi, �e i on krzyczy, prawdopodobnie r�wnie nieopanowanie: �Gialaurys! Gialaurys!�.

��Tylko popatrz.�� Septach Melayn zachowywa� kamienny spok�j.�� Wydaje mi si�, �e Farholt da mu rad�.

I tak mog�o si� rzeczywi�cie wydawa�. Farholt oczy mia� dzikie, na czole �y�y nabrzmia�y mu wyra�nie, jakby przewi�za� g�ow� grubym sznurem. Uda�o mu si� zmusi� Gialaurysa do podniesienia nogi i teraz walczy�, by unie�� go w powietrze. Prestimion zauwa�y�, �e jego przyjaciel zblad� nagle�� twarz mia� niczym papier, szorstkie baczki sta�y si� nagle niezwykle widoczne na tle pobiela�ych skroni i policzk�w.

Przez moment mog�o si� wydawa�, �e rzeczywi�cie zostanie podniesiony, niczym drzewo wyrwane z korzeniami i rzucone w powietrze. A jednak w ostatniej chwili kopn�� Farholta z ty�u pod kolano. Teraz Farholt si� zachwia�. Rozpaczliwie �api�c r�wnowag�, chwyci� Gialaurysa za doln� szcz�k�, jakby mia� zamiar wyrwa� mu jaz twarzy. Po ramieniu pop�yn�� mu strumyk cienkiej krwi; czy by�a to jednak krew jego, czy przeciwnika, tego nikt z trybun nie dostrzeg�.

��Powinno si� ich powstrzyma栗 powiedzia� Svor cicho, jakby do siebie.�� To nie jest sportowa walka. Oni si� pozabija!

Gialaurys pchn�� Farholta mocno, licz�c, �e przewr�ci go na wznak i zarobi pierwszy punkt.

Farholt upad�, ale zdo�a� przekr�ci� si� na bok. Zd��y� jeszcze z�apa� Gialaurysa za szyj� i poci�gn�� go za sob�. Obaj zawodnicy padli jak �ci�te drzewa z si��, kt�ra wstrz�sn�a aren� i trybunami.

��Chwy� go!�� krzykn�� Prestimion, stoj�cy za� na s�siedniej trybunie Korsibar krzycza�: �Teraz, Farholt! Teraz! Teraz!�. Far�uanor, b�d�cy dzi� go�ciem w lo�y Koronala, sta� i r�wnie� krzycza�, twarz rozja�nion� mia� nadziej� na b�yskawiczne zwyci�stwo brata.

Lecz jak poprzednio ani Farholt, ani Gialaurys nie byli w stanie uzyska� przewagi. Obaj oszo�omieni byli upadkiem. Przez pewien czas le�eli nieruchomo, potem zacz�li si� niezdarnie porusza� i wreszcie usiedli, przygl�daj�c si� sobie t�po. Zachowywali ostro�no��, jakby spodziewali si� natychmiastowego ataku przeciwnika, nie wygl�da�o jednak na to, by kt�ry� by� w stanie si� podnie��. Hayla Tekmanot przykl�k� po�rodku i zamieni� z nimi kilka s��w. Potem wsta�, podszed� do lin ringu i spojrza� na ksi�cia Gonivaula.

��Pierwsze starcie zako�czy�o si� remisem�� oznajmi�.�� Zawodnicy maj� pi�� minut odpoczynku przed drugim starciem.

Igrzyska zbli�a�y si� do p�metka, a stary Pontifex �y� nadal. Podczas wizyty w apartamencie ojca Korsibar powiedzia�:

��Poprzednio odwiedzi�em ci�, ojcze, osiemna�cie dni temu. Powiedzia�e� mi w�wczas, �e Pontifex b�dzie �y� najwy�ej dziewi�tna�cie dni.

��A tymczasem �yje nadal, wiem�� odpar� Lord Confalume.

��Nie w�tpi� bynajmniej w twe zdolno�ci przewidywania przysz�o�ci, ojcze, jednak nawet najwi�kszym prorokom zdarza�o si� pope�nia� b��dy. Co si� stanie, je�li Pontifex prze�yje jeszcze dziesi�� dni? Albo dwadzie�cia?

��Jak to �co si� stanie�? B�dziemy czeka�.

��A igrzyska? Dobieg�y ju� niemal po�owy. Jutro odb�d� si� zawody �ucznicze, pojutrze fechtunek, nast�pnie walki rycerskie z wierzchowca, potem jeszcze boks, wy�cigi rydwan�w i koniec, nadejdzie wielkie �wi�to, uczta i wr�czenie nagr�d. Od pocz�tku przewidywa�em, �e to si� mo�e zdarzy�, ojcze. Jak mamy zorganizowa� uroczysto�ci, uczty i parady, skoro Prankipin nadal spoczywa na �o�u �mierci? Decyduj�c si� na przeprowadzenie igrzysk, twierdzili�my, �e przeci�gniemy je tak, by zako�czy�y si� po �mierci Pontifexa. A to si� nam mo�e nie uda�.

��Wczoraj wieczorem przeprowadzi�em kolejne obliczenia�� oznajmi� Koronal.�� Poprzednie zawiera�y b��d, cho� niewielki. Te s� poprawne. Pontifex umrze w ci�gu pi�ciu dni.

��Jak dalece jeste� tego pewien?

��Kalkulacje moich ekspert�w prowadz� do identycznych rezultat�w.

��Aha.

��Podejrzewam, �e do podobnych wniosk�w doszli magowie samego Pontifexa, cho� od czterech dni nie wypowiadaj� si� w og�le na ten temat. Samo ich milczenie jest jednak bardzo wymowne.

��Pi�� dni�� powiedzia� Korsibar.�� I wreszcie zostaniesz Pontifexem. Po latach sp�dzonych na G�rze.

��Po latach sp�dzonych na G�rze, tak.

��A naszym Koronalem zostanie Prestimion.

��Tak�� potwierdzi� Lord Confalume.�� Naszym Koronalem zostanie Prestimion.

��Widzieli�cie jego twarz?!�� krzykn�a Thismet w tej ol�niewaj�cej godzinie tryumfu.�� By�a nieruchoma, niczym wykuta z kamienia. Zupe�nie bez wyrazu, blada jak papier. Jak twarz trupa!�� Wyprostowa�a si�, wysun�a brod� i z�o�liwie udawa�a Prestimiona, szybkim, r�wnym krokiem wychodz�cego z Sali Tron�w. Ca�kiem nie�le udawa�a jego czysty, wysoki g�os:�� �Idziemy, Septachu Melaynie, Gialaurysie. Wychodzimy, p�ki jeszcze mo�emy�.

Sala zatrz�s�a si� od �miechu.

Farholt wsta�. Porusza� si� sztywno, poniewa� nadal by� mocno posiniaczony i obola�y po strasznym starciu z Gialaurysem. Chodzi� ci�ko tam i sam pochylony, z obwis�ymi ramionami, przypominaj�c wielk� ma�p� z g�r Gonghar. Bi� si� w piersi i pomrukiwa� bardzo podobnie do Gialaurysa: �Zabij� go! Rozerw� na strz�py!�.

Par� os�b zacz�o na�ladowa� taneczny krok Septacha Melayna, parodiuj�c jego koci� zr�czno�� i przesadn� precyzj� ruch�w.

��Przesta�cie�� powiedzia� Korsibar, cho� �mia� si� serdecznie wraz ze wszystkimi.�� To nieelegancko kpi� z rywala, kt�ry poni�s� kl�sk�.

��Bardzo celna uwaga, panie�� przytwierdzi� natychmiast hrabia Far�uanor tonem moralisty.�� M�dre s�owa, panie.�� A inni natychmiast zacz�li mu przytakiwa�: �M�dre s�owa, panie. Celna uwaga, panie. Bardzo celna uwaga, panie�.

Tymczasowa siedziba Koronala znajdowa�a si� w pi�knym apartamencie na cesarskim poziomie Labiryntu. Korsibar, jeszcze jako ksi���, mieszka� tu od przyjazdu i tu te� jako Lord Korsibar po raz pierwszy spotka� si� ze swym dworem wieczorem tego dnia, kiedy zdoby� koron�. Siedzia� na zaimprowizowanym tronie, jego przyjaciele t�oczyli si� za� wok�, by z�o�y� mu ho�d.

Podchodzili jeden za drugim, kl�kali, czynili gest rozb�ysku gwiazd; jako pierwsza ho�d z�o�y�a mu lady Thismet, po niej bracia Farholt i Far�uanor, nast�pnie Navigorn, Mandrykarn i Venta, i ca�a reszta. Ho�d z�o�y� Koronalowi tak�e Sanibak-Thastimoon, Koronal Lord Korsibar bowiem rz�dzi� teraz na Majipoorze ludem Su-Suheris�w, a tak�e Ghayrogami, Limeenami, Hjortami, Vroonami i Skandarami, rz�dzi� nawet Metamorfami z dalekich las�w Piurifayne.

��Panie m�j�� powtarzali raz za razem, jakby rozkoszowali si� d�wi�kiem tego s�owa, wtr�cali je w przemowy tak cz�sto, jak tylko si� da�o.�� Panie m�j, panie m�j, panie m�j��� A nowy Koronal s�ucha�, u�miecha� si� wdzi�cznie, kiwa� g�ow�, przyjmuj�c ich ho�dy. Post�powa� dok�adnie tak jak jego ojciec, kt�rego obserwowa� od najwcze�niejszych dni dzieci�stwa. Ksi���, zapewne lepiej ni� ka�dy w�adca, kt�ry przed nim wst�pi� na tron, przygotowany by� do pe�nienia funkcji Koronala, przynajmniej je�li chodzi o formaln� stron� rz�d�w; przez ca�e �ycie studiowa� t� sztuk�, a zacz�� si� jej uczy� na kolanach ojca.

Hrabia Far�uanor, kt�remu oczy b�yszcza�y rado�ci� zwyci�stwa, podszed� do niego ze s�owami:

��Ksi���, po ca�ym �wiecie roznios�a si� wie�� o dzisiejszych wydarzeniach. Wkr�tce wszyscy b�d� o tym wiedzie�, w ka�dym mie�cie na ka�dym kontynencie.

Czeka� w uk�onie przed tronem, jakby spodziewa� si�, �e Koronal rzuci mu monet� za dobr� nowin�. Korsibar wiedzia�, o co mu chodzi; Far�uanor bardzo pragn�� otrzyma� funkcj� Najwy�szego Doradcy, sta� si� osob� najwy�sz� rang� na Zamku, rzecz jasna po samym Koronalu. I mia� du�e szans� otrzyma� t� funkcj� w momencie, gdy nadejdzie czas nominacji, lecz czas ten jeszcze nie nadszed�. Doradc�w poprzedniego Koronala nie dymisjonowa�o si� od tak, po prostu, a ju� zw�aszcza je�li zdoby�o si� w�adz� w spos�b tak niekonwencjonalny.

W tej chwili informacja o zmianie w�adcy dopiero zaczyna�a si� rozchodzi� z mrocznego Labiryntu niczym p�on�ca lawa tryskaj�ca z czarnego od popio�u krateru wulkanu. Oczywi�cie zd��y�a ju� dotrze� na Zamek i niezliczone rzesze pracuj�cych tam urz�dnik�w, og�upia�ych ze zdziwienia, niew�tpliwie zadawa�y sobie teraz jedno pytanie: �Korsibar? Jakim cudem mo�e to by� Korsibar!?�. Dotar�a te� do pi��dziesi�ciu cudownych miast G�ry, rozci�gaj�cych si� pod Zamkiem, do Morpin Wysokiego z jego lustrzanymi zjazdami wymagaj�cymi szale�czej odwagi, do Normork otoczonego wielkim kamiennym murem, do Tolingar, gdzie znajdowa� si� cudowny ogr�d Lorda Havilbove�a, do Kazkaz, Sipermit, Frangior, Halanx, do rodzinnego miasta Prestimiona Muldemar i do wszystkich innych.

I owa zadumiewaj�ca wiadomo�� niew�tpliwie rozprzestrzenia� si� b�dzie coraz dalej, a� ogarnie ca�y Alhanroel, przeniknie przez g�sto zaludnion� dolin� Glayge, przeniknie przez niezliczone wioski wzniesione na palach na brzegach wielkiego srebrzystego jeziora Roghiz, dotrze do Bailemoony, Alaisoru, Stoien i Sintalmondu i do wietrznych miast przytulonych do groteskowych wie� dystryktu Ketheron, i do miast zbudowanych na z�otych wzg�rzach Arvyanda, przekroczy ocean i powtarza� j� b�d� mieszka�cy gigantycznych miast Zimroelu, dalekiego kontynentu zachodniego, kt�re dla mieszka�c�w G�ry by�y legend� raczej ni� rzeczywisto�ci�: Ni-moya, Til-omon, Pidruid, Piliplok, Narabal, Khyntor, Sagamalinor, Dulorn. Nie ominie r�wnie� spalonego s�o�cem Suvraelu i Wyspy Pani.

Dotrze wsz�dzie i b�dzie wsz�dzie.

Do Koronala podszed� teraz Mandrykarn.

��Wasza Wysoko��, chcia�bym spyta慠� rozpocz��.

��Nie, nie Wasza Wysoko�栗 przerwa� mu Farquanor.�� Panie m�j. Wasza Wysoko�� m�wi si� do Pontifexa.

��Ale� b�agam o wybaczenie!�� Mandrykarn niemal p�on�� ze wstydu. Wyprostowa� si�, nie sprawia� wra�enia szcz�liwego. By� m�czyzn� wysokim, silnym, o szerokich ramionach, zbudowanym niemal r�wnie pot�nie jak sam Korsibar. Zerkn�� na ma�ego, chudego Far�uanora, nie ukrywaj�c irytacji.�� Panie m�j�� zwr�ci� si� z powrotem do Korsibara�� czy wolno o co� zapyta�?

��Oczywi�cie, Mandrykarnie.

��Co powinni�my uczyni� w sprawie igrzysk?

��Igrzysk? B�dziemy je kontynuowa�, oczywi�cie. Od momentu, w kt�rym zosta�y przerwane. Najpierw jednak musimy pochowa� starego Prankipina tak uroczy�cie i z tak� pomp�, na jak� sta� to ponure miejsce, po czym, jak mi si� zdaje, powinna nast�pi� ceremonia wyniesienia do w�adzy zar�wno mojego ojca, jak i mnie. Nast�pnie�

��Je�li wolno mi co� powiedzie�

Na twarzach Far�uanora i samego Korsibara pojawi� si� wyraz zdumienia. Mandrykarn o�mieli� si� oto przerwa� Koronalowi w p� zdania, a to przecie� niedopuszczalne. Korsibar jednak u�miechn�� si� natychmiast, by okaza�, �e nie przywi�zuje do tego wagi. Na razie to, co si� dzia�o, dla nich wszystkich by�o jeszcze nowe, przestrzeganie protoko�u nie wydawa�o si� w tej chwili spraw� najwa�niejsz�. Gestem nakaza� Mandrykarnowi kontynuowa�.

��Wydaje mi si�, panie, �e m�drze by�oby przerwa� igrzyska i wyruszy� na G�r� Zamkow� jak najszybciej. Turnieje mo�emy zawsze zorganizowa� na miejscu. Nie wiemy, jaki b�dzie nast�pny ruch Prestimiona. Gdyby powr�ci� na Zamek przed tob�, panie m�j, gdyby rzuci� ci wyzwanie�

��My�lisz, �e Prestimion by�by zdolny do czego� takiego? Moim zdaniem nie. On przecie� szanuje prawo, a zgodnie z prawem Koronalem jestem ja.

��Panie m�j, szanuj� tw�j os�d sytuacji, niemniej� je�li powo�a si� na zasad�, �e syn nie mo�e by� Koronalem po ojcu, Koronalu�

��Przecie� to nie prawo!�� wtr�ci� ostro Far�uanor.�� To tylko tradycja.

��Tradycja, kt�ra w ci�gu siedmiu tysi�cy lat zd��y�a przerodzi� si� w prawo�� odpar� natychmiast Mandrykarn.

��W tym sporze zajmuj� stanowisko Far�uanora i naszego w�adcy�� wtr�ci� si� do rozmowy Navigorn z Hoikmar.�� Je�li tradycja zosta�a gdzie� pogwa�cona, to tylko w tym, �e odchodz�cy Koronal wybiera i ratyfikuje swego nast�pc�. Prestimion mo�e poda� w w�tpliwo�� swobod� wyboru, jak� dysponowa� Lord Confalume, ratyfikacja jednak nast�pi�a, czy� bowiem Confalume nie zasiad� z w�asnej woli na tronie Pontifexa stoj�cym obok tronu, kt�ry zajmowa� Koronal Lord Korsibar�

��Z w�asnej woli?�� spyta� Far�uanor.

��Powiedzmy, �e mniej wi�cej z w�asnej woli. W ka�dym razie udzieli� niew�tpliwego poparcia Lordowi Korsibarowi, nie protestuj�c przeciw obj�ciu przez niego w�adzy.

S�owa Navigorna spowodowa�y w�r�d zebranych pewne poruszenie, nie tyle ze wzgl�du na ich tre��, ile na fakt, �e Navigorn w og�le je wypowiedzia�. Ten ciemnow�osy, pot�ny m�czyzna, kt�ry s�yn�� z niespo�ytej si�y i niezwyk�ej zr�czno�ci �owieckiej, nigdy jeszcze nie wykaza� si� talentem do abstrakcyjnego my�lenia. Podobnie by�o zreszt� tak�e z Mandrykarnem. Korsibar podni�s� d�o� do twarzy, kryj�c pod ni� u�miech. Czy�by samo przej�cie w�adzy spowodowa�o, �e jego prostaccy przecie� towarzysze do polowania wszyscy stali si� nagle prawnikami?

Farholt spojrza� na obecnych spode �ba p�on�cymi oczami.

��Mimo wszystko to, co naszym zdaniem zgodne z prawem, nie musi przecie� by� zgodne z prawem zdaniem Prestimiona. Zgadzam si� z Mandrykarnem. G�osuj� za odwo�aniem igrzysk i jak najszybszym powrotem na G�r� Zanikow�.

Korsibar spojrza� na Lady Thismet.

��Siostro?

��Tak. Odwo�aj igrzyska. Mamy teraz na g�owie wa�niejsze sprawy. A je�li chodzi o Prestimiona, nie jest dla nas niebezpieczny. Kontrolujemy armi�. Kontrolujemy machin� rz�dow�. Jak m�g�by wyst�pi� przeciw nam? Wskaza� ci� palcem, panie, i powiedzie�, �e ukrad�e� mu koron�? Ta korona nigdy przecie� nie by�a jego, a teraz jest twoja i tak ju� pozostanie, panie, zdanie ksi�cia w tej kwestii jest nieistotne.

��Posun��bym si� nawet do tego, by zaoferowa� Prestimionowi pozycj� w nowym rz�dzie�� powiedzia� z namys�em Far�uanor.�� �eby ksi�cia u�agodzi� i zapewni� sobie jego lojalno��.

��Mo�e pozycj� Najwy�szego Doradcy?�� zaproponowa� Mandrykarn i wszyscy obecni roze�mieli si� wszyscy opr�cz Far�uanora.

��Oczywi�cie. To bardzo dobry pomys��� stwierdzi� Korsibar.�� Za dzie� lub dwa po�l� po niego i zaproponuj� jakie� stanowisko w radzie. Z pewno�ci� jest tego godny, a je�li nie oka�e si� zbyt dumny i przyjmie propozycj�, b�dziemy w stanie kontrolowa� ka�dy jego krok. Co do igrzysk� Thismet ma racj�.

Nie wznowimy ich, a w ka�dym razie nie tutaj. Wy�cigi rydwan�w i turniej rycerski mo�emy rozegra� w bardziej sprzyjaj�cym czasie i na Zamku. Pogrzebiemy Prankipina, konsekrujemy nowego Pontifexa, wype�nimy najpilniejsze obowi�zki i wyjedziemy na G�r�. Niech�e tak b�dzie.

��A co z twoj� matk�, panie?�� spyta� Far�uanor.

��Moj� matk�?�� Korsibar spojrza� na niego zdumiony.�� Co ma do tego moja matka?

��Sta�a si� Pani� Wyspy, panie m�j.

��Na Bogini�! Zupe�nie o tym zapomnia�em. Matka Koronala�

��Owszem, matka Koronala�� przytakn�� Far�uanor.�� Je�li matka Koronala �yje, oczywi�cie, a twoja matka �yje, panie m�j. No wi�c stara ciotka Kunigarda idzie wreszcie na emerytur�, a Pani� nas wszystkich zostanie lady Roxivail.

��Lady Roxivail�� powt�rzy� zdumiony Mandrykarn.�� Ciekaw jestem, co b�dzie mia�a do powiedzenia, kiedy si� o tym dowie.

��A mnie ciekawi, kto b�dzie mia� tyle odwagi, by przekaza� jej t� wiadomo�栗 zachichota�a Thismet.

Lady Roxivail, pi�kna, pr�na i dumna �ona Lorda Confalume�a, porzuci�a Koronala wkr�tce po urodzeniu mu drugiego dziecka i wycofa�a si� z �ycia publicznego do okaza�ego pa�acu stoj�cego daleko na po�udniu, na tropikalnej wyspie Shambettirantil. Z pewno�ci� nigdy nie marzy�a o pozostaniu jedn� z Pot�g Kr�lestwa i wi���cej si� z tym odpowiedzialno�ci. Mimo to, z prawa i tradycji, nale�a�o oferowa� jej t� godno��

��C󿠗 stwierdzi� Korsibar�� s�dz�, �e ten temat mo�emy od�o�y� na p�niej. Jutro kto�, kto lepiej ode mnie zna histori�, mo�e powiedzie� nam, jak d�ugi jest dopuszczalny okres mi�dzy ustanowieniem nowego Koronala a ustanowieniem nowej Pani. Niech Kunigarda nadal wysy�a sny w �wiat, dop�ki nie uzgodnimy, jak j� zast�pi�.

��Panie m�j, jak najszybciej musisz si� te� zaj�� kwesti� starszyzny pa�stwa.

��A to co znowu? Zdaje si�, �e potrafisz b�yskawicznie wynajdowa� coraz to nowe problemy, Far�uanorze.

��Rzecz w tym, by� zapewni� sobie ich lojalno��, panie m�j. Co wymaga zapewnienia ich o twej mi�o�ci oraz formalnego pozostawienia ich na dawnych stanowiskach.

��Przynajmniej na razie�� doda� Mandrykarn.

��Przynajmniej na razie�� przytwierdzi� Far�uanor i oczy zab�ys�y mu jawn� chciwo�ci�.�� Niezr�cznie by�oby jednak pozostawi� ich w niepewno�ci od razu na pocz�tku. Na twoim miejscu, panie m�j, bezzw�ocznie przywo�a�bym twego krewniaka, diuka Oljebbina, a zaraz po nim ksi���t Gonivaula i Serithorna, i oznajmi� im, �e ich rola w rz�dzie pozostaje niezmieniona.

��Doskonale. Dopilnuj, by zostali zaproszeni. I ostatnia sprawa�

Us�yszeli stukanie do drzwi i jednocze�nie pojawi� si� s�u��cy.

��Panie, prokurator Dantirya Sambail prosi o dopuszczenie przed twoje oblicze.

Korsibar zawaha� si�, spojrza� na Thismet, zerkn�� na Far�uanora i dostrzeg�, �e on tak�e marszczy brwi. Pot�nemu prokuratorowi nie m�g� jednak tak po prostu odm�wi� audiencji.

��Niech wejdzie�� rozkaza�.

Dantirya Sambail nadal mia� na sobie wspania�� z�ot� zbroj�, mosi�ny he�m trzyma� jednak teraz pod pach�, co mo�na by�o uzna� za gest szacunku wobec nowego w�adcy. Wszed� do sali, jakby j� zdobywa�, jakby jego wysuni�ty do przodu rudy �eb i czerwona piegowata g�ba by�y g�owic� tarana bojowego.

Stan�� naprzeciw Korsibara, zmuszaj�c Far�uanora i Mandrykarna, by nieco si� przesun�li, i przez d�u�sz� chwil� wpatrywa� si� wprost w oczy Korsibara. Gapi� si� na niego bezczelnie, nie ukrywaj�c bynajmniej, �e szacuje go wzrokiem; zachowywa� si� nie jak podw�adny przed obliczem w�adcy, lecz jak ksi��� stoj�cy wobec r�wnego sobie.

��No�� powiedzia� w ko�cu�� wygl�da na to, �e jednak zosta�e� Koronalem.

��Rzeczywi�cie, zosta�em.�� Korsibar znacz�co opu�ci� wzrok na pod�og� przed stopami Dantiryi Sambaila. Prokurator zignorowa� jednak t� wyra�n� wskaz�wk�, by ukl�k� i z�o�y� ho�d.

��Ciekawe, co tw�j ojciec ma na ten temat do powiedzenia�� zauwa�y�.

��By�e� w Sali Tron�w i widzia�e�, �e ojciec zasiad� u mego boku. De facto uzna� wi�c m� w�adz�.

��Ach, de facto?

��Uzna��� powt�rzy� zirytowany Korsibar. Po Dantiryi Sambailu nale�a�o spodziewa� si� pewnej dozy bezczelno�ci, ale w tej chwili wyra�nie przesadza�.

��Nie rozmawia�e� z nim po opuszczeniu sali?

��Pontifex wycofa� si� do swych apartament�w. Odwiedz� go w odpowiedniej chwili. Teraz, w najwcze�niejszym okresie rz�d�w mam wiele pracy, prokuratorze, musz� podj�� wa�ne decyzje, rozdzieli� obowi�zki�

��Doskonale to rozumiem, ksi���

��Jestem Koronalem, prokuratorze.

��Ach tak, oczywi�cie. Winienem powiedzie� Lordzie Korsibarze.

W sali da�y si� s�ysze� westchnienia ulgi. Czy�by pot�ny prokurator da� sygna�, �e nie b�dzie kwestionowa� legalno�ci obj�cia w�adzy przez Korsibara? W ka�dym razie by� to dobry znak.

Korsibar zn�w opu�ci� wzrok, zach�caj�c prokuratora do z�o�enia ho�du. Dantirya Sambail skrzywi� si� w kpi�cym u�mieszku.

��B�agam ci�, panie, by� raczy� zwolni� mnie z pok�onu. Nie pozwoli na� moja zbroja.�� Iz ostentacyjn� niedba�o�ci� wykona� d�oni� gest przypominaj�cy gest rozb�ysku gwiazd.

Korsibar nada� swemu g�osowi ton mo�liwie najbardziej gro�ny.

��Czy twoja wizyta, prokuratorze, ma na celu tylko z�o�enie ho�du nowemu Koronalowi, czy te� pragniesz o co� mnie prosi�?

��Owszem, mam pro�b�.

��A wi�c chc� j� teraz us�ysze�, Dantiryo Sambailu.

��Panie�� to jedno s�owo Sambail zdo�a� wypowiedzie� z pewn� doz� szacunku�� przypuszczam, �e wkr�tce na Zamku odb�d� si� uroczysto�ci ku twej czci, jak to si� zdarza zawsze, gdy w�adza przejdzie w nowe r�ce.

��Tak s�dz�, owszem.

��Doskonale, panie. Prosz� o wybaczenie mej nieobecno�ci podczas tego wydarzenia. Mam nadziej�, �e udzielisz mi pozwolenia na powr�t na Zimroel.�� Wzbudzi�o to sensacj�, szepty i ciche rozmowy oraz wymian� znacz�cych spojrze�. Po chwili milczenia Dantirya Sambail zacz�� jednak t�umaczy�, �e nie zamierza� okaza� lekcewa�enia w�adcy, cierpi z powodu t�sknoty za ojczystymi stronami, ma przed sob� d�ug� podr� i chce wyruszy� jak najszybciej.�� Przebywa�em na Zamku przez kilka ostatnich lat�� m�wi�.�� Gdy zmienia si� w�adza, powinienem wraca� i podj�� obowi�zki. Uni�enie prosz� wi�c o pozwolenie na opuszczenie Zamku, gdy tylko uporz�dkuj� wi���ce mnie z nim sprawy.

��W tej kwestii mo�esz post�powa� wedle w�asnej woli�� oznajmi� Korsibar.

��Prosz� tak�e, by� podczas swej pierwszej wielkiej procesji zarezerwowa� dla mnie co najmniej miesi�c. Przyjmij go�cin� w mych posiad�o�ciach pod Ni-moya, zaznajomi� ci� z urokami najwi�kszego miasta naszego m�odszego kontynentu.�� Po chwili przypomnia� sobie i zako�czy� przem�wienie s�owem �panie�.

��Up�ynie sporo czasu, nim b�d� mia� okazj� pomy�le� o wielkiej procesji�� zauwa�y� Korsibar.

��Panie, istnieje mo�liwo��, �e na d�u�ej zatrzymam si� w Ni-moya.

��Doskonale. Gdy b�d� ju� got�w do podr�y, wezm� pod uwag� mo�liwo�� skorzystania z twej go�cinno�ci.

��A ja b�d� ci� oczekiwa�� panie.

Dantirya Sambail zn�w u�miechn�� si� tym swoim obrzydliwym u�miechem, sk�oni� g�ow� i wyszed�. Podbite metalem buty ci�ko wali�y w pod�og�.

��Niech zostanie w Ni-moya nawet na sto lat!�� krzykn�a Thismet, kiedy prokurator wyszed� z sali.�� Przecie� nie potrzebujemy go w Zamku! Jak to si� w og�le sta�o, �e zosta� go�ciem ojca na czas nieograniczony?

��Moim zdaniem lepiej by�oby go zatrzyma�, mie� go na oku�� odpar� Korsibar.�� By� mo�e, ojcu w�a�nie o to chodzi�o. Ale on i tak zrobi, co chce zrobi�.�� Nowy Koronal potrz�sn�� g�ow�. Nigdy dot�d nie czu� pulsuj�cego b�lu za oczami, nigdy dot�d tak nie bola�a go g�owa. Prokurator ka�dego doprowadzi�by do stanu wyczerpania. Znoszenie jego bezczelno�ci bez okazywania gniewu by�o wyj�tkowo m�cz�ce.�� Prestimion� Dantirya Sambail� wielu jest im podobnych� wygl�da na to, �e ich wszystkich musz� obserwowa�. Sta�a czujno�� b�dzie wi�cej ni� konieczna. Rz�dzenie, zdaje si�, wymaga wi�cej wysi�ku, ni� s�dzi�em.�� Nerwowym, niecierpliwym ruchem wskaza� wysok� butelk� na stole, a kiedy nalano mu ju� wina, zwr�ci� si� do Thismet:�� Siostro, mam wra�enie, �e dosiad�em dzikiej bestii i teraz musz� uje�d�a� j� do ko�ca �ycia, bo inaczej mnie po�re.

��A wi�c �a�ujesz tego, czego dokona�e�?

��Ale� sk�d, nawet w najmniejszym stopniu.

Korsibar m�wi� jednak bez przekonania. Siostra pochyli�a si� i szepn�a mu do ucha:

��Pami�taj, wszystko to zosta�o przepowiedziane.�� Spojrza�a na stoj�cego samotnie w odleg�ym k�cie tajemniczego, zamy�lonego Sanibaka-Thastimoona i doda�a jeszcze:�� To twoje przeznaczenie, bracie.

��To moje przeznaczenie�� zgodzi� si� Korsibar, czekaj�c na przyp�yw entuzjazmu, kt�ry s�owo �przeznaczenie� wzbudza�o w nim ostatnio, tym razem jednak nic nie poczu�. Druga szklaneczka m�odego, pienistego wina rozgrza�a go i zdo�a�a usun�� zm�czenie jego duszy.

Przeznaczenie, pomy�la�. Tak, przeznaczenie. Przeznaczenie, kt�remu podporz�dkowa� musz� wszystko. Wszystko. Tak, wszystko.

Nowa w�adza zezwoli�a by�emu Lordowi Confalume�owi pozosta� w apartamentach, kt�re zajmowa� jako Koronal. Niemniej oznaki nag�ej przemiany systemu rz�d�w na Majipoorze wyda�y si� Prestimionowi jasne nawet w korytarzu prowadz�cym do tych apartament�w. Wielcy Skandarzy z gwardii Lorda Confalume�a nadal byli na s�u�bie, lecz teraz mieli na twarzach male�kie maski �wiadcz�ce, �e s� urz�dnikami Pontyfikatu. Wygl�dali wr�cz �miesznie. Poza tym w t�umie kr�c�cym si� pod drzwiami do apartamentu Confalume�a kr�ci�o si� mn�stwo pontyfikalnych urz�dnik�w.

Jeden z nich, Ghayrog o per�owych �uskach, spojrza� na Prestimiona z pogard�.

��Twierdzisz, �e wyznaczono ci spotkanie z Jego Wysoko�ci�?�� spyta�.

��Jestem ksi��� Prestimion z Muldemar. Naszemu �wiatu grozi niebezpiecze�stwo, Pontifex zgodzi� si� na spotkanie ze mn� o tej godzinie.

��Pontifex poinformowa� nas, �e jest bardzo zm�czony i �yczy sobie, by odwo�ano wszystkie audiencje.

��A wi�c odwo�ajcie je, gdy ju� si� z nim zobaczꠗ powiedzia� Prestimion.�� Nie wiecie, kim jestem? Nie wiecie, co si� dzi� tutaj sta�o? Id�cie ju�! Bierzcie si� do roboty! Powiedzcie Jego Wysoko�ci, �e na spotkanie z nim czeka ksi��� Prestimion.

Biurokraci Pontyfikatu wszcz�li mi�dzy sob� d�ug� dyskusj�, po czym Ghayrog w towarzystwie innej zamaskowanej postaci znik� w apartamencie Confalume�a, gdzie najprawdopodobniej odby�a si� kolejna d�uga konferencja. W ko�cu obaj pojawili si� z powrotem i Ghayrog oznajmi�:

��Pontifex ci� przyjmie. Zezwala ci na dziesi�� minut rozmowy.

Otworzy�y si� wielkie drzwi ozdobione jeszcze dawnym monogramem LCK i Prestimion wszed� do �rodka. Confalume, pokonany i samotny, siedzia� za biurkiem z drewna simbajindera, z g�ow� opart� na pi�ciach. Wsz�dzie wok� poniewiera�y si� rozrzucone akcesoria magiczne, niekt�re poprzewracane, inne niedbale zepchni�te w k�t.

Nowy Pontifex podni�s� wreszcie g�ow�. Oczy mia� zaczerwienione i pe�ne rozpaczy.

��Wasza Wysoko�栗 powiedzia� Prestimion zimno, wykonuj�c jednocze�nie znak poddania.

��Jestem� tak, przynale�y mi ten tytu��� odpar� z wahaniem Confalume.

By� cieniem samego siebie. Twarz mia� obwis��, ca�� postaw� zdradza� zagubienie i rozpacz. W�adca �wiata, �a�osny n�dzarz, kt�rego polece� nie s�ucha nawet syn!

��I co dalej?�� spyta� ostro Prestimion. Walczy� ze sob�, pr�bowa� ukry� gniew i b�l. Nag�a, niewyobra�alna wr�cz kl�ska rani�a go niczym ostrze no�a.�� Pozwolisz, by ta komedia potoczy�a si� si�� rozp�du?

��Prestimionie, prosz�

��Prosz�? Prosz�? Skradziono mi koron�, tw�j syn bezprawnie skrad� koron� nam wszystkim, a ty m�wisz: �Prestimionie, proszꅔ�� tylko tyle i nic wi�cej?

��M�j rzecznik winien by� tu, wraz z nami. Kai Kanamat� jest rzecznikiem Pontifexa, p�ki nie mianuj� w�asnego kandydata.�� Confalume m�wi� g�osem s�abym, piskliwym i cichym, opadaj�cym od czasu do czasu do niezrozumia�ego szeptu.�� Przecie� wiesz, �e Pontifex nie powinien przemawia� bezpo�rednio do podw�adnych. Z pytaniami nale�y zwraca� si� do rzecznika, kt�ry przeka�e je Pontifexowi i�

��Doskonale zdaj� sobie z tego sprawꠗ przerwa� mu Prestimion.�� O tym mo�emy porozmawia� p�niej. Je�li naprawd� jeste� Pontifexem, Confalume, co zamierzasz zrobi� w sprawie uzurpacji w�adzy przez twojego syna?

��Uzurpacji� syna�

��Znasz lepsze od �uzurpacji� okre�lenie na to, co si� sta�o?

��Prestimionie� prosz�

Prestimion spojrza� na Pontifexa w zdumieniu.

��Wasza Wysoko��, czy w oczach b�yszcz� ci �zy?

��Prosz� prosz�

��Czy Korsibar odwiedzi� ci� po przej�ciu w�adzy?

��Przyjdzie p�niej�� powiedzia� Confalume ochryple.�� Musi teraz spotyka� si� z r�nymi lud�mi� rz�dzi� podpisywa�

��A wi�c zamierzasz utrzyma� go na stanowisku Koronala? Confalume nie odpowiedzia�. Podni�s� z blatu biurka jakie� przypadkowe narz�dzie magiczne, co� ze srebrnych drut�w i z�otych pier�cieni, i obraca� to w d�oniach jak ma�e dziecko.

Prestimion nie ust�powa�.

��Zna�e� wcze�niej plany Korsibara?

��Nie zna�em.

��Spad�o to na ciebie jak grom z jasnego nieba, prawda? Sta�e� tak nieruchomo, po prostu sta�e�, pozwoli�e� wyrwa� sobie koron� z r�k i nie zaprotestowa�e� ani s�owem. Czy tak to si� oby�o?

��Nie wyrwa� mi korony z r�k. Korona le�a�a na poduszce. Na chwil� zakr�ci�o mi si� w g�owie, jakby zas�ona mi spad�a na oczy, a kiedy oprzytomnia�em, trzyma� koron� w d�oniach. Zupe�nie si� tego nie spodziewa�em, daj� ci s�owo, Prestimionie. By�em zaskoczony jak wszyscy. Chyba nawet bardziej ni� wszyscy. A potem wszystko si� zdecydowa�o. Mia� koron�. Siedzia� na tronie Koronala. A w sali by�o mn�stwo jego �o�nierzy.

��Septach Melayn powiedzia� mi, �e jemu te� zrobi�o si� s�abo. Ja r�wnie� czu�em si� dziwnie, kiedy szed�em korytarzem. Nie uwa�asz, �e sta�o si� to dzi�ki czarom?�� Prestimion w�ciek�y chodzi� tam i z powrotem przed biurkiem Pontifexa.�� Na Bogini�!�� krzykn�� naraz w zdumieniu.�� Przecie� ja nie wierz� w magi�! Lecz kt� mo�e by� winny, je�li nie ten dwug�owy mag Korsibara? Zes�a� na nas s�abo��, by �o�nierze mogli wedrze� si� do sali i umo�liwi� mu z�apanie korony w te jego z�odziejskie �apska. Wiem, �e co� takiego jest niemo�liwe, lecz czy istnieje co� bardziej niemo�liwego ni� kradzie� korony? A przecie� zdarzy�a si� na naszych oczach.�� Zatrzyma� si�, opar� d�o�mi na blacie biurka, pochyli�. Z nieujarzmion� si�� patrzy� w oczy Confalume�a.�� Jeste� teraz nowym Pontifexem Majipooru. Dysponujesz w�adz� wystarczaj�c�, by zako�czy� t� komedi� jednym rozkazem.

��Doprawdy, Prestimionie?

��A kt� o�mieli si� ci sprzeciwi�? Jeste� Pontifexem. Pot�p uzurpacj� Korsibara, rozka� swej gwardii odebra� mu koron�, mianuj prawomocnego Koronala. Ja za�atwi� reszt�.

��I co zrobisz, Prestimionie?

��Zaprowadz� porz�dek. Odsun� konspirator�w od w�adzy i anuluj� wszystkie decyzje, kt�re zd��yli podj��. Przywr�c� pa�stwo do r�wnowagi.

��On ma za sob� armi�.

��Mo�e gwardi� Koronala, z ca�� pewno�ci� nie armi�, i mo�e nawet nie ca�o�� gwardii. Nie wyobra�am sobie, by gwardzi�ci, jeszcze dzi� rano oddani ci na �mier� i �ycie, odm�wili wykonania twych rozkaz�w.

��Kochaj� Korsibara.

��Wszyscy kochamy Korsibara�� stwierdzi� kwa�no Prestimion.�� Ale na tym �wiecie rz�dzi� b�dzie rozs�dek i prawo. Nikt nie mianuje Koronalem samego siebie, a w ka�dym razie nikomu nie mo�e to uj�� na sucho. Czy�by� zapomnia�, �e Pontifex jest wy�szym monarch�, �e nie tylko Koronal, lecz on r�wnie� ma �o�nierzy i ci �o�nierze s�uchaj� wy��cznie jego rozkaz�w?

��Owszem, wiem o tym�� przyzna� Conf alume.

��A wi�c wydaj im odpowiednie rozkazy. Wy�lij ich przeciw uzurpatorowi!

Confalume uni�s� wzrok i przygl�da� si� Prestimionowi przez d�u�sz� chwil�. Potem oznajmi� g�osem bezd�wi�cznym i martwym:

��W tym przypadku rozpocz�aby si� krwawa wojna.

��Tak s�dzisz?

��Zasi�gn��em rady mych mag�w. Twierdz�, �e akcja militarna napotka�aby op�r, �e gdyby podj�� pr�b� odebrania si�� Korsibarowi tego, co sobie przyw�aszczy�, on sam u�y�by si�y. Ich przepowiednie zwiastuj� nieszcz�cie. Zlituj si� nade mn�, Prestimionie!

��Zlituj?�� zdziwi� si� Prestimion i nagle zrozumia�. Pomyli� si� powa�nie, zak�adaj�c, �e siedz�cy przed nim, zgarbiony Confalume opr�cz imienia ma jeszcze co� wsp�lnego z wielkim Lordem Confalume, kt�ry przez czterdzie�ci lat rz�dzi� Majipoorem z tak� �atwo�ci� i tak skutecznie. �w Lord Confalume przesta� istnie�, zniszczony, zmia�d�ony niepoj�t� dla niego zdrad� syna. Pozosta� z�amany cz�owiek o pustyni sercu, kt�ry nosi� oczywi�cie tytu� Pontifexa Majipooru, nie mia� ju� jednak si�y koniecznej do sprawowania w�adzy. Niczym pot�ne, lecz spr�chnia�e od �rodka drzewo by� s�aby, cho� na zewn�trz wygl�da� tak, jakby nic si� nie zmieni�o. Confalume straci� sw� s�ynn� odporno�� i nieujarzmion� energi�.

Zrozumia�, �e wojna domowa mo�e by� jedynym sposobem zapobie�enia skutkom bezczelno�ci, wr�cz szale�stwa Korsibara i ocalenia kr�lestwa przed czekaj�cymi je nieszcz�ciami, lecz wiedzia� r�wnie�, �e wojna ta sko�czy si� najprawdopodobniej �mierci� jego jedynego syna, a odpowiedzialno�ci za t� �mier� nie m�g�, po prostu nie m�g� wzi�� na siebie.

A wi�c� wi�c�

��Ka�esz mi zaakceptowa� bunt, ukl�kn�� przed Korsibarem, uzna� go za w�adc�?�� spyta� Prestimion z niedowierzaniem.

��Nie widz� innego wyj�cia.

��Ja mia�em zosta� Koronalem.

��Nigdy tego formalnie nie og�osi�em.

��Czy zaprzeczasz, �e na tym stanowisku widzia�e� mnie?

��Nie� nie.�� Confalume nie by� w stanie spojrze� Prestimionowi w jego p�on�ce oczy.�� Powiniene� by� Koronalem.

��A jednak zamiast mnie jest nim Korsibar.

��Tak. Jest nim Korsibar. Ty by�e� lepszym kandydatem. Ale� co mog� zrobi�? Moje serce jest z tob�, ch�opcze. Serce, nie �o�nierze. Sta�o si� to, co si� sta�o. Korsibar ma w�adz�.

W�dr�wk� poza Labirynt rozpocz�li od d�ugiej, kr�tej drogi w g�r�, przez kolejne poziomy podziemnego miasta. Istnia�a oczywi�cie prosta, bezpo�rednia i nawet nied�uga trasa, zarezerwowana jednak by�a wy��cznie dla Pot�g Kr�lestwa, a Prestimion pozosta� przecie� zaledwie ksi���tkiem z arystokracji G�ry Zamkowej.

Wraca� do domu.

Prestimiona, jego trzech przyjaci�, towarzyszy, dw�r oraz s�u��cych opiekuj�cych si� baga�ami, kt�rzy przybyli z nimi z Zaniku, czeka�a d�uga droga, poziom za poziomem, pier�cie� za pier�cieniem, pozornie niesko�czona, podr� nu��ca nawet gdy odbywa�o si� j� lataczem; w�skie, spiralnie kr�cone przej�cia prowadzi�y z sektora imperialnego, w kt�rym mieszkali przez wiele tygodni, przez duszne, s�abo o�wietlone strefy znane wszystkim. Dw�r Ku�, Dom Akt, w kt�rym na wielkim �wiec�cym ekranie wypisane by�y nazwiska wszystkich Koronali i wszystkich Pontifex�w rz�dz�cych przez trzyna�cie tysi�cy lat historii planety, Plac Masek, Dw�r Piramid, Sala Wichr�w, Jezioro Sn�w. I w g�r�, ku g�ciej zaludnionym regionom miasta, gdzie mieszkali zwykli obywatele, t�um bladych, n�dznie odzianych ludzi, na zawsze zamkni�tych w t�ocznych g�rnych kr�gach podziemnej metropolii. W ko�cu wyjechali na blask s�o�ca, powiew wiatru, �wiat deszczu, szumu drzew, ptak�w, rzek i wzg�rz.

��I niech minie wiele czasu do naszych nast�pnych odwiedzin w tym obmierz�ym miejscu�� powiedzia� z gniewem Gialaurys.

��Och, wr�cimy z rado�ci�, kiedy Prestimion zostanie Pontifexem�� stwierdzi� Septach Melayn, klepi�c go weso�o po ramieniu.�� Ale w�wczas b�dziemy ju� starcami o d�ugich siwych brodach.

��Pontifex�� prychna� Prestimion.�� Wola�bym najpierw cho�by przez kr�tki czas by� Koronalem, oczywi�cie za twoim pozwoleniem i pod warunkiem, �e nim wznios� si� na �w wy�szy tron, ominiemy tak�e drobn� przeszkod� le��c� na naszej drodze.

��Ale� oczywi�cie, Prestimionie, wszystko powinno i�� w�asn� rzeczy kolej�. Najpierw Korona!, potem Pontifex.

� Na te s�owa roze�mieli si�, by� to jednak wyraz rado�ci z pow�dki opuszczenia Labiryntu bardziej ni� cokolwiek innego, w tej chwili bowiem nie by�o im do �miechu; czuli wy��cznie pustk� i mroczn� niepewno��. Tu� przed wyjazdem z Labiryntu dotar�y do nich dziwne plotki, jakoby Korsibar mia� oferowa� Prestimionowi pozycj� w rz�dzie, gdy ju� znajdzie si� na Zamku, nie spos�b by�o jednak powiedzie�, jak szczere oka�� si� te obietnice, zw�aszcza �e wkr�tce upojenie zwyci�stwem minie i nastanie surowa rzeczywisto��.

Wyszli z Labiryntu przez bram� po�o�on� najdalej na p�nocy, zwan� Wrotami W�d; w jej pobli�u sp�ywaj�ca z dalekich wzg�rz u podn�a G�ry Zanikowej rzeka Glayge przep�ywa�a obok miasta. Zwyk�a droga na p�noc, z Labiryntu na G�r�, prowadzi�a �odzi� w g�r� Glayge do miejsca, w kt�rym wyp�ywa�a z jeziora Roghoiz, przez jezioro i dalej rzek� a� do miejsca, gdzie zaczyna�y si� strome wzg�rza, Glayge za� przestawa�a by� �eglowna. Tam przesiadano si� na latacze. Kr�ta droga prowadzi�a w�r�d coraz bardziej wysokich i stromych g�r a� do miast G�ry Zamkowej.

Glayge by�a rzek� szybk�, o pot�nym pr�dzie, ale jej odcinek od jeziora Roghoiz do Labiryntu nale�a� do naj�agodniejszych i bardziej przypomina� kana� ni� rzek�. Bardzo dawno temu, w odleg�ych czasach Lorda Balasa i Pontifexa Kryphona, brzegi uregulowano, by zapobiec zalaniu. Labiryntu, gdy� zim� zdarza�y si� powodzie. Tak wi�c pierwszy etap podr�y Prestimiona wraz z dworem by� spokojny, senny. Wynaj�ta ��d� nios�a ich spokojnie w�r�d szerokich, p�askich nadbrze�nych p�l.

Panowa�a tu pe�nia lata, dni by�y upalne: z�otozielone s�o�ce Majipooru wisia�o im wprost nad g�owami, a jego blask wype�nia� �wiat. Tkwili w podziemiu tak d�ugo, i� niemal zapomnieli o istnieniu p�r roku. W Labiryncie zamkn�li si� p�n� wiosn�; by� to czas przyjemny i ciep�y�� w centralnej cz�ci Alhanroelu klimat by� w og�le �agodny�� teraz jednak w dolinie letnie upa�y odczuwa�o si� w ca�ej pe�ni. Na zachodzie, gdzie znajdowa�y si� ruiny Velalisier, staro�ytnej stolicy Metamorf�w po�o�onej w centrum ja�owej pustyni, promienie s�o�ca z pewno�ci� spada�y na ziemi� niszcz�cym ogniem, a na dalekim po�udniu, wzd�u� upalnego, bagnistego brzegu Aruachosian, gdzie Glayge wpada�a do morza, wilgo� w powietrzu wydawa�a si� zapewne wr�cz namacalna. Tu jednak dni by�y jasne i ciep�e. Ludzie, tak d�ugo zamkni�ci w ponurym, sztucznym wn�trzu Labiryntu, z rozkosz� witali promienie s�o�ca i zapachy miliard�w kwiat�w rosn�cych w tropikalnych lasach po�udnia, przynoszone przez �agodny po�udniowy wiatr. Tak! Jak� przyjemno�� sprawia�a �wiadomo��, �e �wiat zamyka zdumiewaj�ca swym ogromem przezroczysta kopu�a niebios, z jak� rado�ci� ogl�dali hieraxy o r�owych brzuchach, ptaki szybuj�ce w najwy�szych warstwach atmosfery, o skrzyd�ach, kt�rych rozpi�to�� dwukrotnie przekracza�a wzrost doros�ego cz�owieka. Podr�nicy obserwowali te� nieustannie horyzont na p�nocy, oczekuj�c, �e lada chwila dojrz� na nim zarys ogromnej G�ry Zamkowej. Powodowa�a nimi bezrozumna nadzieja. G�ra mia�a wysoko�� trzydziestu mil, przebija�a atmosfer� i si�ga�a w inne kr�lestwo, w kosmos, ale mimo to na razie pozostawa�a niewidoczna.

��Dostrzegli�cie j� mo�e?�� pyta� Gialaurys, nie tak uczony jak pozostali i niezbyt �wiadomy sekret�w nauki.

Septach Melayn, kt�rego nie opuszcza� dobry humor, odpowiada� w�wczas:

��Czy to nie ten szary punkt po naszej prawej?

��To tylko chmura, Septachu, to tylko chmura�� poprawia� go Svor.�� Przecie� doskonale o tym wiesz.

��Je�li G�ra jest rzeczywi�cie tak wysoka, dlaczego nie wida� jej w ka�dym punkcie Majipooru?�� spyta� Gialaurys.

Prestimion, zataczaj�c d�o�mi w powietrzu kszta�t kuli, odpowiedzia�:

��Nasz �wiat wygl�da w�a�nie tak, Gialaurysie. A jest o, taki wielki!�� Prostowa� ramiona na boki tak daleko, jak tylko by� w stanie si�gn��.�� Trudno to sobie wyobrazi�. M�wi�, �e jest najwi�kszy z tych, na kt�rych mog� �y� ludzie. M�wi�, �e w najszerszym miejscu jest dziesi�ciokrotnie wi�kszy od Ziemi, z kt�rej przybyli�my tu tyle setek wiek�w temu.

��Ja s�ysza�em, �e jest jeszcze wi�kszy. Dwana�cie, a mo�e czterna�cie razy wi�kszy po�rodku od Ziemi�� wtr�ci� Svor.

��Dziesi��, dwana�cie czy czterna�cie razy, to nie stanowi najmniejszej r�nicy. Majipoor jest ogromny, Gialaurysie, a kiedy poruszamy si� po jego powierzchni, zagina si� ona, o tak.�� Zn�w nakre�li� d�o�mi kszta�t kuli.�� Nie widzimy tego, co znajduje si� daleko, poniewa� krzywizna jest taka wielka i rzeczy kryj� si� poza jej granic�. Nawet G�ra.

��Ja tam nie widz� �adnej krzywizny�� upiera� si� Gialaurys.�� Popatrzcie, p�yniemy Glayge i wszystko wok� nas jest p�askie a� po horyzont. Nie p�yniemy po �adnej krzywi�nie, je�li mnie oczy nie myl�.

��Ale szczyt G�ry Zamkowej wznosi si� w powietrze wy�ej ni� teraz jeste�my?�� spyta� Septach Melayn.

��Szczyt Zamkowej G�ry wznosi si� wy�ej ni� wszystko.

��No wi�c �wiat musi zakrzywia� si� w d� mi�dzy nami a G�r� Zamkow�, poniewa� G�ra jest wysoko, a my nie. Dlatego w�a�nie rzeka p�ynie tylko w jednym kierunku, z G�ry przez Labirynt do Aruachosii, a nigdy z Aruachosii w kierunku G�ry, bo i jak woda mog�aby p�yn�� pod g�r�? Krzywizna jest jednak bardzo �agodna z powodu wielko�ci naszego �wiata, poza granic� kr�gu schodzi o tak, tak, tak, bardzo powoli, wi�c wi�kszo�� �wiata wydaje si� nam p�aska, cho� w rzeczywisto�ci zawsze si� zagina. Lecz mimo �e krzywizna jest taka �agodna, kiedy odleg�o�ci si�gaj� wielu mil, staje si� wielka. Dlatego w�a�nie G�ry nie wida� z tak daleka. Ukrywaj� j� przed nami setki mil wyd�tego brzucha �wiata, le��cego mi�dzy tym punktem i tamtym� czy prawid�owo to wyja�ni�em, Prestimionie?

��Dok�adnie i wytwornie, z w�a�ciw� ci w ka�dych okoliczno�ciach dok�adno�ci� i wytworno�ci�.

��A kiedy wreszcie zobaczymy G�r�?�� spyta� Gialaurys, kt�ry s�ucha� wyja�nie� niecierpliwie, marszcz�c czo�o.

��Kiedy przesuniemy si� dalej na krzywi�nie, zbli�ymy do domu. Z ca�� pewno�ci� za Pendiwane, zapewne nawet za Makroposopos, by� mo�e dopiero w Mitripond.

��Przecie� te miasta s� bardzo daleko st�d! �� Oczywi�cie.

��Wi�c je�li nie ma szansy na dostrze�enie G�ry, p�ki nie miniemy Makroposopos, od kt�rego nadal dzieli nas wiele mil, powiedz mi, Prestimionie, dlaczego kiedy obserwowa�em ci� dzisiaj rano, widzia�em, �e patrzysz na p�noc, na t� plamk� ciemno�ci, kt�r� Svor nazwa� chmur�?

Na to wszyscy si� roze�mieli. Nawet Prestimion.

��Dlatego, Gialaurysie, �e r�wnie mocno jak ty, a mo�e nawet mocniej pragn� zobaczy� G�r� i wygl�dam jej nawet w�wczas, gdy wiem, �e nie b�d� w stanie jej zobaczy�.

��Wi�c niech Bogini sprawi, by�my dostrzegli j� szybko�� zako�czy� rozmow� Gialaurys.

Dziewi�tego dnia podr�y Lorda Korsibara na p�noc, w g�r� Glayge, wysoko na niebie pojawi�a si� niebieskobia�a gwiazda, �wiec�ca blaskiem diamentu na czole niebios, wspania�a niczym drogocenny klejnot, jasna jak drugie s�o�ce.

Mandrykarn dostrzeg� j� pierwszy, w p� godziny po wieczornym posi�ku. Sta� w�wczas na dziobie statku prowadz�cego flotyll� dziewi�ciu jednostek, nosz�cego imi� Lorda Vildivara. By�a to w�asna ��d� Koronala, przeznaczona do �eglugi po dolnej Glayge, najwspanialsza ze wszystkich, jakie kiedykolwiek zbudowano; wiosn� podr�owa� ni� do Labiryntu Lord Confalume, a teraz, w pe�ni lata, nios�a ona ku G�rze Zamkowej nowego Koronala, Lorda Korsibara. Mandrykarn pi� szare wino w g�stniej�cej ciemno�ci, przygl�da� si� bez zainteresowania brzegom p�askiej, we wszystkich kierunkach jednakowej doliny. Cho� noc by�a ciep�a, nagle przeszy� go lodowaty dreszcz. Podni�s� g�ow� i zobaczy� jaskraw� gwiazd� w miejscu, gdzie poprzednio nie by�o �adnej gwiazdy.

Krzykn�� z podszytego strachem zdumienia i tak szybko si�gn�� po przypi�t� do tuniki na piersi rohill�, �e zala� si� winem.

Nowa gwiazda? C� opr�cz nadchodz�cych kl�sk i nieszcz�� mog�a zwiastowa� nowa gwiazda? Przecie� z pewno�ci� by�a oznak�, �e pot�ne i niebezpieczne si�y lada chwila obal� mury kosmosu i run� na �wiat.

Energicznie pocieraj�c amulet, Mandrykarn wypowiedzia� odwracaj�ce z�o zakl�cie, kt�rego zaledwie wczoraj nauczy� go Sanibak-Thastimoon. Dr�a� z nieopanowanego strachu, tak wielkiego, �e po chwili poczu� wstyd, uzna� bowiem, �e zachowuje si� jak tch�rz.

Obok niego stan�� hrabia Far�uanor.

���le si� czujesz, Mandrykarnie?�� spyta� kpi�co.�� S�ysza�em, jak krzykn��e�, a teraz widz�, �e jeste� blady i ca�y dr�ysz.

Mandrykarn wielkim wysi�kiem woli opanowa� zdradzieckie dr�enie cia�a, zdo�a� nawet, cho� przez chwil� wydawa�o si� to ponad jego si�y, zapanowa� nad g�osem.

��Unie� g�ow�, Farquanorze�� powiedzia�.�� Co widzisz?

��Niebo. Gwiazdy. Stado thimaran�w lec�ce do swych gniazd, powiedzia�bym, �e do�� p�no.

��Co to za niebieskobia�a gwiazda �wiec�ca tu� na zach�d od niebieskiego po�udnika?

��Chyba� powiedzia�bym, �e to Trinatha. A mo�e Phaseil? W ka�dym razie jedna z nich.

��Trinatha �wieci na p�nocy, gdzie jest jej miejsce. A to Phaseil, tam, na wschodzie. Wida�, �e nie jeste� astronomem, Farquanorze.

��A ty nie umiesz pi�. Tylko popatrz, ca�y zala�e� si� winem. S�u��cy! S�u��cy! R�cznik dla hrabiego Mandrykarna. Upi�e� si�, czy co?

��Ta gwiazda na zachodzie narodzi�a si� trzy minuty temu. Widzia�em, jak pojawia si� na niebie. Czy prze�y�e� kiedy� co� takiego� by gwiazda rozjarzy�a si� na niebie na twoich oczach?

Far�uanor prychn�� pogardliwym �miechem.

��A jednak si� upi�e��� zawyrokowa�.

Nagle obecni na pok�adzie zacz�li krzycze� w podnieceniu. Marynarz o nieprzytomnych oczach przebieg� obok nich, wrzeszcz�c, �eby wszyscy spojrzeli w niebo i podziwiali cud, za nim pojawili si� kolejni marynarze, zachowuj�c si� mniej wi�cej tak samo. Na pok�ad wyszed� tak�e Sanibak-Thastimoon, a najwy�ej o krok za nim pod��a�a siostra Koronala. Stan�li obok siebie przy relingu, obserwuj�c niebo, kr�c�c g�owami.

��Nie, sp�jrzcie nieco bardziej na zach�d!�� zawo�a� do nich Mandrykarn.�� Tam! Tam! Nie widzicie?�� Z�apa� Su-Suherisa za r�k� i uni�s� j� w g�r�; obie g�owy maga obr�ci�y si� we wskazywanym kierunku.

Su-Suheris milcza� przez d�u�sz� chwil�, przygl�daj�c si� nowej gwie�dzie.

��Jaki� to z�owr�bny znak tu mamy?�� spyta� go Mandrykarn.

��Z�owr�bny? Ale� ten znak wcale nie jest z�owr�bny�� odpar� Su-Suheris, wzdychaj�c z zadowolenia.�� To gwiazda koronacyjna. Wezwijcie Lorda Korsibara.

Korsibara nie trzeba by�o wzywa�, ju� sta� na pok�adzie.

��Co to za zamieszanie?�� dopytywa� si�.�� Kto� wspomnia� o nowej gwie�dzie. Co to wszystko znaczy? Nowa gwiazda� jak to w og�le mo�liwe?

��Ty, panie, jeste� now� gwiazd��� orzek� uroczy�cie Sanibak-Thastimoon. Obie jego g�owy przemawia�y jednocze�nie w irytuj�cej dysharmonii.�� Wst�pi�e� w niebo, by przynie�� �wiatu chwa��. Oto na niebie masz, panie, sw�j rozb�ysk gwiazdy, ku uczczeniu obj�cia przez ciebie tronu.�� I nadzwyczaj energicznie sam uczyni� gest rozb�ysku gwiazd, najpierw ku nowej gwie�dzie, nast�pnie za� ku Koronalowi; powt�rzy� go kilkakrotnie, za ka�dym razem wo�aj�c:�� Korsibar! Korsibar! Chwalmy Lorda Korsibara!

Wszyscy obecni na pok�adzie poszli w jego �lady, a� powietrze drga�o od okrzyk�w.

W�r�d dowod�w entuzjazmu Korsibar sta� jak pos�g. Niemal nie oddycha�, nieruchomym wzrokiem wpatrywa� si� w gwiazd�. Po chwili zdj�� z czo�a koron�, kt�r� od chwili wst�pienia na tron nosi� niemal bez przerwy, i mocno przytuli� j� do piersi. Niemal szeptem powiedzia� do Thismet:

��Kt� m�g�by si� tego spodziewa�? Jestem prawdziwym w�adc�.

��Czy kiedykolwiek w to w�tpi�e�, bracie?

��Nigdy.

Dziewczyna opad�a na kolana i uca�owa�a skraj jego szaty. Po niej przyst�powali inni, Mandrykarn jako pierwszy, nada� tak wstrz��ni�ty tym, co widzia�, �e kl�kaj�c omal nie straci� r�wnowagi, dalej Far�uanor, po nim Venta, earl Kamba i�� po chwili przerwy�� tak�e Farholt, Navigorn, kapitan statku Lynkamor oraz kilku marynarzy, kt�rzy zaciekawieni wyszli na pok�ad i odkryli, �e odbywa si� oto dostojna ceremonia. Tylko Sanibak-Thastimoon trzyma� si� na uboczu, obserwuj�c t� scen� z niew�tpliw� aprobat�, ale nie w��czaj�c si� w uroczysto��.

Gdy wszyscy z�o�yli mu ho�d, Korsibar spyta� kapitana:

��Gdzie jeste�my w tej chwili, Lynkamorze?

��Niedaleko na p�noc od Terabessa, panie, kilka godzin na po�udnie od Palaghat.

��Doskonale. W Palaghat po raz pierwszy wyst�pi� publicznie. Pojawienie si� tej gwiazdy to znak, by przedstawi� si� ludowi i od niego odebra� nadanie w�adzy. Wy�lijcie tam w�a�ciw� informacj�; rankiem oferujemy miastu b�ogos�awie�stwo i odbierzemy ho�d obywateli.

Earl Kamba z Mazadone, stoj�cy obok Kanteverela z Bailemoony, powiedzia� cicho:

��Jak widz�, Korsibar odnosi dzi� do siebie pluralis majestatis.

��Jest kr�lem�� odpar� Kanteverel.�� Kr�l mo�e wyra�a� si� w ten spos�b, je�li uzna to za stosowne.

��Confalume�owi, gdy by� jeszcze Koronalem, wystarcza�o �ja� i �moje�.

Kanteverel obr�ci� oczy na niebo.

��Kiedy Confalume obejmowa� rz�dy, nie pojawi�a si� �adna nowa gwiazda�� powiedzia�.�� A Korsibar nadal spo�ywa pierwsze owoce swej w�adzy. Kt� mo�e mie� mu za z�e, �e czuje si� wa�ny, skoro ma nawet w�asn� gwiazd�.

��Niech i tak b�dzie�� zachichota� Kamba.�� Niech m�wi o sobie, jak mu si� podoba. Przynajmniej teraz, kiedy dopiero zaczyna, przecie� to jego najwspanialsze chwile. Nie zetkn�� si� jeszcze z prawdziw� prac�, widzi tylko s�aw� i chwa��, rozb�yski gwiazd i ho�dy. Nie czyta� jeszcze d�ugich, nudnych, uroczystych raport�w od gubernator�w prowincji, nie regulowa� zapas�w zbo�a w miejscach, o kt�rych nie wie nic, nie tworzy� rocznego bud�etu na napraw� dr�g i most�w, nie mianowa� szambelan�w, mistrz�w ceremonii, poborc�w podatkowych, ministr�w i wiceministr�w zajmuj�cych si� kr�lewsk� korespondencj�, wi�zieniami oraz pogranicznymi fortami, nie bada� statystyk pogodowych, nie precyzowa� miar i wag, w og�le nie robi� nic.

Mandrykarrf, kt�ry w tym momencie znalaz� si� obok nich, ale nie s�ysza� rozmowy, za�mia� si� rado�nie.

��Gwiazda koronacyjna! Taka jasna, taka pi�kna! I pomy�le�, �e wzi��em j� za z�y omen! Ca�y obla�em si� winem, taki by�em przera�ony, kiedy j� zobaczy�em. Ale� ja przecie� zupe�nie nie orientuj� si� w tych sprawach.�� Zn�w si� roze�mia�.�� Tylko popatrzcie na Koronala. Jego oczy b�yszcz� r�wnie jasno jak ta gwiazda!

Korsibar przez bardzo d�ug� chwil� sta� nieruchomo, przygl�daj�c si� gwie�dzie, jakby nie m�g� nasyci� si� jej widokiem. Potem poda� rami� Lady Thismet i oboje zeszli pod pok�ad.

Letni wiecz�r, wiecz�r magiczny, s�o�ce sta�o wysoko na niebie, cho� nadesz�y ju� wieczorne stra�e, jasno �wieci� Wielki Ksi�yc, a tak�e dwa mniejsze, w najwy�szych za� sklepieniach niebios trzy czerwone gwiazdy, spinaj�ce konstelacj� Cantimpreil, by�y wyra�nie widoczne mimo konkurencji, jak� stanowi�y dla nich s�o�ce i ksi�yce. Nowa gwiazda b�yszcza�a jaskrawym b��kitem. Svor powiedzia� o niej, �e dobrze zwiastuje sprawie Prestimiona.

A jednak Prestimion, samotny na pok�adzie �Termaganta�, spaceruj�cy od dziobu do rufy i z powrotem, wpatruj�cy si� w niebo b�yszcz�cymi oczami, z napi�tymi do granic wytrzyma�o�ci zmys�ami, nie cieszy� si� blaskiem tego p�nego wieczoru, nie radowa�a go gra �wiate� i cieni. Rado�� ostatnio go opu�ci�a. Gniew, kt�rym zareagowa� na to, co zdarzy�o si� w Sali Tron�w, znik� zast�piony rozczarowaniem, oboj�tno�ci�. Prestimiona nic nie cieszy�o.

Obserwowa� zachodz�ce wreszcie s�o�ce. Wielki Ksi�yc przesuwa� si� po niebie, a� zaszed� za wzg�rza na wschodzie i niebem na r�wni ze wspania�� triad� Cantimpreila zaw�adn�y pomniejsze gwiazdy. Nowa gwiazda sta�a po�rodku firmamentu i przebija�a �wiat swym blaskiem jak dzid�. Przez pewien czas ksi��� drzema� w le�aku, lecz nagle, pozornie w chwil� po zachodzie s�o�ca, wsta� nowy dzie� i miedzianor�owy brzask zala� dolin� Glayge.

W tym miejscu rzeka by�a bardzo szeroka. Po lewej r�ce Prestimiona, tam gdzie nadal panowa�a ciemno��, z g�stej mg�y wy�ania�y si� g��bokie, wyrze�bione erozj� w�wozy, przez ich kraw�dzie przelewa�y si� g�ste k��by mg�y przypominaj�ce chor�gwie zwyci�skiej armii. Po przeciwnej stronie le�a�o wielkie nadbrze�ne miasto Pendiwane, sto�kowate dachy mn�stwa dom�w l�ni�y wspaniale w promieniach wschodz�cego s�o�ca. Nieco dalej na p�noc wida� by�o ciemne pasmo, z pewno�ci� Makroposopos, centrum sztuki tkackie j. Tkaniny, arrasy i gobeliny powstaj�ce w tym mie�cie sprzedawane by�y na ca�ym �wiecie po bardzo wysokich cenach.

Kapitan Dimithar Vort utrzymywa�a dobr� pr�dko�� podr�n� w g�r� rzeki. Ju� nied�ugo na horyzoncie powinna pojawi� si� G�ra Zamkowa, ju� nied�ugo rozpoczn� wspinaczk� po jej gigantycznych zboczach, wspinaczk�, kt�ra doprowadzi ich do wyrastaj�cego na szczycie Zamku, a tam� a tam�

Obok Prestimiona nagle i nieoczekiwanie niczym duch pojawi� si� Svor.

��Bardzo wcze�nie dzi� wsta�e��� powiedzia�.

��Wydaje mi si�, �e ca�� noc sp�dzi�em na pok�adzie.

��Odwiedzi�y ci� przyjazne duchy?

Prestimion nie pr�bowa� nawet udawa� rozbawionego.

��Widzia�em ksi�yce i gwiazdy�� odpar� po prostu.�� A tak�e s�o�ce wschodz�ce o niezwyk�ej godzinie. Ale nie ducha. �adnych duch�w.

��Ach, lecz przecie� one widzia�y ciebie.

��By� mo�e�� stwierdzi� Prestimion oboj�tnym tonem, �wiadcz�cym o braku najmniejszego cho�by zainteresowania tematem.

��A potem przysz�y do mnie, kiedy spa�em. Czy mog� opowiedzie� ci m�j sen?

��Je�li sprawi ci to przyjemno�栗 westchn�� ksi���.

��Duch przyszed� do mnie w postaci manculaina, ma�ego, t�ustego, takiego jak te �yj�ce na Suvraelu, z tysi�cem ostrych czerwonych kolc�w na grzbiecie i par� wielkich, smutnych oczu. Szed�em przez pust� r�wnin�, a on pojawi� si� za mn�, gro�ny i got�w do walki. Ale widzia�em, �e nie chce mi zrobi� krzywdy. Powiedzia� bardzo przyja�nie: �Szukasz czego�? Czego?�. Powiedzia�em mu, �e szukam korony, ale nie dla siebie. Ty zgubi�e� koron� w Labiryncie. I dla ciebie chcia�em j� znale��. A on na to� s�uchasz mnie, Prestimionie?

��Ale� oczywi�cie. Ca�� uwag� skupi�em na tej niezwykle interesuj�cej historii.

Svor zignorowa� prowokacj�.

��No wi�c on powiedzia� na to: �Je�li chcesz znale�� koron�, szukaj jej w mie�cie Triggoin�.

��Triggoin?

��S�ysza�e� o Triggoin, Prestimionie? Ksi��� ponuro skin�� g�ow�.

��S�ysza�em, �e jest to miasto mag�w, �e odprawiaj� tam swoje sabaty, �e w mie�cie tym rz�dz� wszystkie rodzaje czar�w, �e na niebie dniami i nocami p�on� czarodziejskie ognie. Triggoin le�y na dalekiej p�nocy, za pustyni�, gdzie� w s�siedztwie Sintalmond albo Michimang. Nigdy nie my�la�em, by z�o�y� tam wizyt�.

��To miasto niezwyk�e, miasto cud�w.

��By�e� tam, Svorze?

��Tylko w snach. Trzykrotnie ju� we �nie przeniesiony zosta�em do Triggoin.

��Mo�e dzi�, kiedy zamkniesz te swoje oczka jak paciorki, odb�dziesz tam �askawie czwart� podr�, tym razem w moim imieniu? I w moim imieniu zadasz czarodziejom kilka pyta� o koron�, dok�adnie tak, jak ci poradzi� przyjazny manculain? Co, Svorze?�� Prestimion roze�mia� si�, ale w jego oczach nie by�o weso�o�ci.�� Przypuszczam jednak, �e od dobrych czarodziei z Triggoin dowiesz si� tylko, �e korona, kt�rej szukamy, znajduje si� kilka tysi�cy mil za nami, w d� Glayge i je�li tylko poprosimy o ni� wystarczaj�co uprzejmie i dworsko, Lord Korsibar natychmiast j� nam przy�le.

Na pok�ad wyszed� Gialaurys, bardzo zaciekawiony.

��S�ysza�em, �e rozmawiacie o Triggoin�� powiedzia�.

��Za�ywaj�c drzemki, diuk Svor zyska� informacje, wed�ug kt�rych tam musimy dowiedzie� si�, jak odzyska� koron�. Magowie uprzejmie poinformuj� nas, jakim sposobem�� wyja�ni� mu Prestimion.�� Lecz oczywi�cie, Svorze, tak naprawd� to nigdy nie utracili�my korony, nie, przecie� nigdy nie mieli�my korony, a nie spos�b odzyska� czego�, co nigdy nie by�o nasze, prawda? Podobno taka nieostro�no�� w doborze s��w wiele mo�e kosztowa� czarownika. Pomyl jedno s�owo w zakl�ciu, zmie� nawet jedn� sylab�, a mo�e si� zdarzy�, �e przywo�ywany przez ciebie demon po�wiartuje ci�, wierz�c, �e takie w�a�nie wyda�e� mu polecenie.

Gialaurys bezceremonialnym gestem przerwa� ksi�ciu.

��Ja tam pos�ucha�bym Svora�� stwierdzi�.�� Je�li we �nie dowiedzia� si�, �e mo�emy uzyska� pomoc w Triggoin, powinni�my pojecha� do Triggoin.

��A gdyby�my we �nie dostali instrukcj�, by szuka� pomocy u Metamorf�w w Ilirivoyne albo dzikich ludzi �yj�cych w�r�d �nieg�w g�r z Wy�yny Khyntor, czy te� nak�ania�by� nas, by�my jej tam szukali?�� W g�osie Prestimiona nadal brzmia� ton kpiny.

��Sen wskaza� nam Triggoin�� upiera� si� Gialaurys.�� Z pewno�ci� b�d� g�osowa� za Triggoin, je�li nic nie wsk�ramy na Zamku.

Uczepi� si� tego pomys�u, rozwa�a� go bezustannie, snu� plany, a tymczasem �Termagant� szybko min�� Pendiwane i zbli�y� si� do Makroposopos, gdzie zgodnie z zaleceniami kapitan Vort mieli uzupe�ni� zapasy. Sen Svora nape�ni� Gialaurys� energi� i nadziej�. Po raz pierwszy od wielu tygodni w jego oczach pojawi� si� wojowniczy b�ysk, wywo�any marzeniami o dalekim, p�nocnym mie�cie.

Magowie z Triggoin naprawi� z�o wyrz�dzone �wiatu, upiera� si� Gialaurys. Bezgranicznie wierzy� w ich mo�liwo�ci. Twierdzi�, �e w Triggoin mo�na opanowa� wszystkie nauki tajemne. Ju� od d�u�szego czasu zamierza� odby� tam pielgrzymk�, oczywi�cie tylko w celu oczyszczenia duszy, oferowa� si� wielkiemu magowi lub kt�remu� z czarodziei jako prosty s�u��cy, a w nagrod� nauczy� si� ich sztuki. Z ca�� pewno�ci� Prestimion nie zrezygnuje z ich pomocy, kiedy zawiod� wszystkie inne sposoby, powtarza�, przecie� to niemo�liwe, niemo�liwe, niewyobra�alne! Moc mag�w da mu si��, by przywr�ci� skrzywdzony �wiat do poprzedniego, szcz�liwego stanu. Gialaurys wierzy� w to ca�� dusz�. M�wi� o tym i m�wi�, i m�wi�, i m�wi�, a ��d� tymczasem przyby�a do portu w Makroposopos.

Tu czeka�a ich jednak nieprzyjemna niespodzianka. Tkacze z Makroposopos najwyra�niej byli ostatnio bardzo zaj�ci, wzd�u� brzegu bowiem zwiesza�y si� portrety przedstawiaj�ce w miar� wiernie Lorda Korsibara, a przy nich flagi w kr�lewskich kolorach, zielonym i z�otym. Najwyra�niej spodziewano si� tu wizyty w�adcy i obywatele miasta gor�czkowo przygotowywali si�, by podj�� go w�a�ciwie.

��Czy po zapasy mo�emy zatrzyma� si� w kt�rym� z miast le��cych dalej w g�rze rzeki?�� spyta� pani� kapitan Prestimion.

��Tak, w Apocrune albo Stangard. Mo�e zdo�amy dop�yn�� nawet do Nimivan, ale wola�abym zatrzyma� si� wcze�niej.

��Dobrze, niech b�dzie Apocrune albo Stangard, albo Ni-mivan, albo gdziekolwiek indziej�� zdecydowa� ksi���.

Pop�yn�li dalej, nie zatrzymuj�c si� w Makroposopos.

Wysokie Miasto Muldemar le�a�o w przyjemnej i bardzo cenionej strefie w g�rnej cz�ci G�ry Zanikowej, na jej po�udniowo-wschodnim zboczu. W tym miejscu pomniejszy szczyt, kt�ry w ka�dym innym miejscu na Majipoorze uwa�any by�by za przyzwoit� g�r�, wyrasta� ze zbocza, a na jego wewn�trznej �cianie utworzy�a si� szeroka os�oni�ta nisza. Ziemia by�a tu �yzna, nawodniona przez wiele g�rskich rzeczek i strumieni.

Przodkowie przodk�w ksi�cia Prestimiona osiedlili si� w tej cz�ci G�ry Zamkowej dziewi�� tysi�cy lat temu, kiedy na G�rze nowi przybysze nadal mogli wybiera� sobie dzia�ki, a budowa Zamku jeszcze si� nie rozpocz�a. W Muldemar nie by�o w�wczas ksi���t, tylko ambitni farmerzy z rodzinami, przybyli z nizin, z okolic Gebelmoal, wraz z sadzonkami winoro�li niez�ej jako�ci.

W Gebelmoal wyrabiano z nich dobre czerwone wino, lecz na G�rze cykl okres�w s�o�ca i ch�odnej mg�y okaza� si� doskona�y do uprawy winogron. Wino z Muldemar mia�o natur� niezwyk��, bogaty smak, by�o g�ste, mocne. Wino dla kr�l�w i cesarzy. Zbiory udawa�y si� zawsze. Wino z Muldemar kupowano tak ch�tnie, �e wieki min�y, nim winnice rozszerzono w stopniu wystarczaj�cym do zapotrzebowania. Trunek z Muldemar zamawiano na dziesi�� i wi�cej lat naprz�d z nadziej�, �e dor�wna jako�ci� wcze�niejszym rocznikom. I zawsze dor�wnywa�.

Je�li tylko farmerzy umieli oszcz�dza�, inwestowa� i nie pozbywali si� ziemi, zmienili si� w pewnym momencie w rycerzy, rycerze w hrabi�w, earl�w i diuk�w, a diukowie w ksi���ta i czasami w kr�l�w. Kiedy wielki bohater staro�ytno�ci, Lord Stiamot przeni�s� stolic� z Wysokiego Miasta Stee na sam szczyt G�ry i wybudowa� tam pierwszy Zamek upami�tniaj�cy jego zwyci�stwo nad Zmiennokszta�tnymi, przodkowie przodk�w Prestimiona zostali ju� uszlachceni dzi�ki zaletom swego wina, kt�re w du�ych ilo�ciach dostarczali na odprawiane przez wcze�niejszych Koronali uroczysto�ci. To w�a�nie Lord Stiamot mianowa� �wczesnego hrabiego Muldemar diukiem Muldemar, podobno ucieszony jako�ci� wina zawartego w pewnej bary�ce przys�anej mu na uroczysto�� zako�czenia budowy Zamku.

Kt�ry� z p�niejszych Koronali (zapisy historyczne okaza�y si� w tym punkcie nietypowo mgliste i nie wiadomo, czy by� nim Lord Struin, Lord Spurifon czy mo�e nawet Lord Thraym) nada� diukowi tytu� ksi�cia. God�a rodzinnego nie przyozdobi�y jednak nigdy wysokie funkcje pa�stwowe. Z linii ksi���t Muldemar nie narodzi� si� ani jeden Koronal; gdyby nie wybryk Korsibara, Prestimion by�by pierwszym.

��Wygl�da na to, �e nie zostan� jednak Pani� Wyspy�� stwierdzi�a matka Prestimiona, ksi�na Therissa z u�miechem, w kt�rym by�y r�wnocze�nie �al i ulga. Prestimion wraz ze swym dworem zd��y� ju� przyby� do wielkiej posiad�o�ci otoczonej rodzinnymi winnicami.�� A przecie� pogodzi�am si� ju� z my�l� o opuszczeniu tego domu i nawet spakowa�am kilka drobiazg�w na podr�. C�, nie b�d� cierpia�a z tego powodu, �e tu jednak pozostan�. A ty, Prestimionie, czy jeste� bardzo rozczarowany?

��Bywa�em bardziej�� odpar� Prestimion.�� Kiedy� obiecali�cie mi na przyk�ad wy�cigowego wierzchowca, ale ojciec zmieni� zdanie i dosta�em od niego komplet grubych podr�cznik�w historii. Mia�em w�wczas dziesi�� lat, a to wspomnienie nadal rani mi serce.

Roze�mia� si� i matka zawt�rowa�a mu �miechem. Byli bardzo z�yt�, kochaj�c� si� rodzin�. Prestimion obj�� matk�, wdow� od lat dwunastu, nadal jednak wygl�daj�c� m�odo i pi�kn� dzi�ki pogodnej owalnej twarzy i l�ni�cym czarnym w�osom, kt�re sczesywa�a g�adko do ty�u i wi�za�a w kok. Na szyi nosi�a medalion�� pojedynczy prosty klejnot wielkiej pi�kno�ci i bezcenny: wielki rubin bez skazy, ciemnoczerwony, wpadaj�cy we fiolet, oprawiony w z�oto, z dodatkiem dw�ch szlachetnych �oczu haigusa�. By� to s�ynny �Rubin Muldemar�, dar Lorda Arioca, przechowywany w rodzinie od tysi�ca lat.

Prestimion zauwa�y� jednak tak�e, �e na r�kawie bia�ej sukni, tuz nad nadgarstkiem lewej r�ki, matka nosi nie znany mu talizman�� z�ot� obr�cz z okruchami szmaragdu. Mo�na by�oby wzi�� j� za ozdob�, gdyby mnie to, �e kawa�ki szmaragdu uk�ada�y si� w mistyczne runy, bardzo zreszt� podobne do run�w wyrytych na ma�ym corymborze, kt�ry otrzyma� w Labiryncie od Vroona Thalnapa Zelnifora i kt�ry, by uspokoi� Gialaurysa i Svora, nosi� teraz na szyi, zawieszony na �a�cuszku otrzymanym od Septacha Melayna. Kiedy na pocz�tku tego roku widzia� si� z matk� po raz ostatni, nie nosi�a �adnych amulet�w.

Magiczne przedmioty pojawiaj� si� dos�ownie wsz�dzie, pomy�la�, nawet tu, nawet na ramieniu mojej matki. By� niemal pewien, �e nie s� noszone dla �artu, jak jego corymbor.

��Co teraz zrobisz, Prestimionie?�� spyta�a ksi�na Theris-sa, odprowadzaj�c syna do jego pokoju.

��Teraz? Odpoczn�. B�d� jad�, b�d� pi�, b�d� p�ywa� i spa� oraz, oczywi�cie, obserwowa�, jak radzi sobie ze sprawowaniem w�adzy nasz wielki Lord Korsibar. A tak�e rozwa�� mo�liwo�ci dzia�ania, rozwa�� je ostro�nie i dok�adnie.

��A wi�c pogodzisz si� z tym, �e skrad� ci koron�? Bo s�ysza�am, �e to w�a�nie uczyni�, skrad� koron� z r�ki w�asnego ojca, bez wstydu i bez wzgl�du na przyzwoito��. Confalume za� pozwoli� na to, tak�e bez wstydu i bez wzgl�du na przyzwoito��.

��W rzeczywisto�ci wyj�� j� z r�ki s�ugi, Hjorta Hjatanisa. Confalume sta� z boku, og�upia�y i zdumiony. Jak i inni, bo wszyscy byli pod dzia�aniem jakiego� czaru, kt�ry w tej w�a�nie chwili za�mi� im umys�y. Septach Melayn by� na miejscu i wszystko widzia�. Nie ma to jednak wielkiego znaczenia, skoro Korsibar nosi koron�. Sta�o si� i �wiat to zaakceptowa�. Wzd�u� ca�ej Glayge ludzie wywiesili flagi Korsibara. Gwardia pa�acowa zawr�ci�a mnie przy �uku Dizimaule�a� jak my�lisz, matko, dlaczego przyjecha�em w�a�nie tu, a nie do Zamku? Bo nie zosta�em do Zamku wpuszczony.

��A� trudno uwierzy�.

��Tak, trudno. Ale ty musisz uwierzy�, matko, w to, w co i ja wierz�. Korsibar jest Koronalem.

��Dobrze znam tego ch�opca. Jest dzielny, przystojny, ale brak mu zdolno�ci, bez kt�rych Koronal nie jest w stanie si� obej��. Wygl�da� jak kr�l to jeszcze nie wszystko, trzeba mie� dusz� kr�la. A on jej nie ma.

��To prawda. Ma jednak koron�. Na niego czeka Zamek i tron.

��Syn Koronala nie mo�e obj�� w�adzy po ojcu. Tak m�wi staro�ytne prawo.

��Syn Koronala w�a�nie obj�� w�adz� po ojcu. Obejmuje j� coraz bardziej podczas tej naszej rozmowy. A poza tym m�wisz nie o prawie, lecz zwyczaju.

Ksi�na Therissa przygl�da�a si� synowi z nieskrywanym zdumieniem.

��Zadziwiasz mnie, Prestimionie�� stwierdzi�a.�� A wi�c nie sprzeciwisz si� temu, co zasz�o, nie spr�bujesz nawet zaprotestowa�? Nie zrobisz nic?

��Powiedzia�em przecie�, �e rozwa�� mo�liwo�ci dzia�ania.

��Co to niby ma znaczy�?

��Zamierzam wezwa� pewnych wysoko postawionych ludzi tu, do Muldemar, by pozna� ich opinie i dowiedzie� si�, jak szczerze popieraj� Korsibara. Mam na my�li diuka Oljebbina, Serithorna, Gonivaula� i zapewne porozmawiam tak�e z Dantiry� Sambailem.

��Z tym potworem?

��Owszem, jest potworem, ale potworem pot�nym i �mia�ym. Przypominam ci tak�e, �e to tw�j krewny. Tak wi�c porozmawiam z nimi i nie tylko z nimi. Napoj� ich naszym najlepszym winem, by sprawdzi�, jak g��boko siedz� w kieszeni Korsibara i czy mo�na ich od niego oderwa�; niech odpowiedz� �tak� lub �nie�� je�li w og�le otrzymam od nich odpowied�. Dopiero w�wczas opracuj� jakie� plany na przysz�o�� je�li czeka mnie jaka� przysz�o��. Na razie jestem tylko ksi�ciem Muldemar, a to przecie� wcale niema�o.�� U�miechn�� si� i dotkn�� jej amuletu.�� Co� nowego?�� spyta�.

��Nosz� to od dw�ch miesi�cy.

��Doskona�a robota. Czyja?

��Nie mam poj�cia. T� bransoletk� dosta�am od maga Galbifonda. Wiedzia�e�, �e mamy tu teraz maga?

��Nie.

��Pomaga nam przewidzie� pogod� i dni odpowiednie do zbierania winoro�li. Jest ekspertem, je�li chodzi o produkcj� wina. Zna wszystkie w�a�ciwe zakl�cia.

��W�a�ciwe zakl�cia�� skrzywi� si� Prestimion.�� Aha.

��Powiedzia� mi tak�e, �e nie b�dziesz Koronalem, kiedy umrze stary Pontifex. Powiedzia� mi to na pi�� dni przed twoim wyjazdem z Labiryntu.

��Ach!�� westchn�� Prestimion.�� Mam wra�enie, �e wszyscy o tym wiedzieli. Wszyscy opr�cz mnie.

Korsibar mieszka� na Zamku od pi�ciu dni, nim wreszcie zdoby� si� na odwag� i wszed� po schodach wiod�cych na Tron Confalume�a.

Tron by� jego, by� jego legalnie, co do tego Korsibar nie mia� �adnych w�tpliwo�ci� no, prawie �adnych. Od czasu do czasu budzi� si� noc� zlany zimnym potem, bo nie dawa�o mu spa� przes�anie od Pani albo po prostu zwyk�y koszmar, wcale nie b�d�cy przes�aniem, w kt�rym kto� wskazywa� go palcem i pyta�: �Ksi��� Korsibarze, co robisz z koron� ojca opieraj�c� ci si� na uszach?�. Na jawie nic go jednak nie martwi�o, my�la� o sobie jak o kr�lu. Mia� koron�, kt�r� nosi� po kilka godzin ka�dego dnia. Niech ludzie si� przyzwyczaj� do ogl�dania go w koronie. Ubiera� si� w str�j Koronala, zielono-z�ote szaty obszyte gronostajowym futrem. Kiedy spacerowa� po korytarzach Zamku, ludzie witali go gestem rozb�ysku gwiazd, odwracali oczy i powtarzali �Tak, panie m�j� i �Oczywi�cie, panie m�j� niezale�nie od tego, co spodoba�o mu si� powiedzie�.

Oczywi�cie, �e by� Koronalem. Owszem, w duszy pozosta�y mu chyba jeszcze male�kie krople dawnych w�tpliwo�ci, w ko�cu od dnia urodzin by� tylko zwyk�ym ksi�ciem Korsibarem, chowa� si� bez nadziei na osi�gni�cie wy�szego statusu i nagle zosta� Lordem Korsibarem, a sta�o si� to tak osza�amiaj�co szybko, �e jeszcze do nowego tytu�u nie przywyk�. Nikt jednak nie m�g�by zaprzeczy� gestom rozb�ysku gwiazd, ludzie rzeczywi�cie odwracali oczy na jego widok.

By� prawdziwym Koronalem.

Mimo to jednak z jakich� powod�w przez pierwsze cztery sp�dzone na Zamku dni nie zasiad� na tronie.

Oczywi�cie, mia� wiele do zrobienia i poza sal� tronow�. Na przyk�ad musia� nadzorowa� przeniesienie rzeczy ze starego apartamentu po przeciwnej stronie Dworu Pinitora do znacznie wspanialszych apartament�w Koronala, prawdziwego pa�acu w pa�acu, znajduj�cego si� w skrzydle znanym pod nazw� Wie�y Lorda Thrayma.

Korsibar cz�sto spacerowa� po tych salach, lecz w�wczas zawsze pe�no w nich by�o dziwnych przedmiot�w zgromadzonych przez ojca: ma�ych rze�b z k��w smok�w morskich, kt�re Lord Confalume tak bardzo kocha�, l�ni�cych zmiennym �wiat�em statuetek z dmuchanego szk�a, kolekcji prehistorycznych artefakt�w, owad�w b�yszcz�cych niczym klejnoty, oprawionych w ramki i ustawionych na postumentach, grubych tom�w wiedzy ezoterycznej, pi�knej porcelany, niepor�wnanych tkanin z Makroposopos, srebrnych monet z podobizn� Pontifexa na awersie, a Koronala na rewersie, bitych przez wszystkich w�adc�w a� od pocz�tku czasu�

Teraz sale sta�y puste. Jad�c do Labiryntu, by czeka� na �mier� Prankipina, Lord Confalume wiedzia� przecie�, �e nie wr�ci ju� do Wie�y Lorda Thrayma jako Koronal, wi�c zabra� ze sob� wiele ze swych zbior�w, reszt� za� przekaza� do magazyn�w lub do zamkowego muzeum. Kiedy wi�c Korsibar wszed� tu pierwszy raz po powrocie z Labiryntu, pokoje apartament�w Koronala zda�y mu si� puste i dziwnie nieprzytulne. Do tej pory nie zauwa�y�, jak dziwnie wygl�daj� surowe przeci�cia �uk�w stropowych zrobione z szarozielonego kamienia i jaka brzydka jest kamienna pod�oga.

Pierwsze dni rz�d�w sp�dzi� wi�c, wype�niaj�c apartament swoimi rzeczami. Bieda w tym, �e by�o ich bardzo niewiele, on sam nigdy nie by� kolekcjonerem. Lord Confalume podczas czterdziestu trzech lat rz�d�w niestrudzenie zbiera� wszystko, co mu w oko wpad�o, a poza tym dostawa� przecie� dary ze wszystkich zak�tk�w �wiata�

Jego syn za� mia� tylko starannie dobrane stroje oraz sprz�t my�liwski i sportowy, �uki, miecze i tak dalej. U�ywa� bardzo przeci�tnych mebli�� Thismet zawsze go wy�miewa�a z tego powodu�� a obraz�w, naczy�, rze�b, tkanin artystycznych mia� niewiele i w najlepszym razie �redniej jako�ci. Ten b��d trzeba by�o naprawi� jak najszybciej. Mieszkanie w nagich pokojach tej wielko�ci by�oby bardzo nieprzyjemne. Korsibar wezwa� wi�c ksi�cia Far�uanora, radego s�u�y� mu w ka�dym charakterze.

��Znajd� co�, co wype�ni apartamenty�� poleci�.�� Je�li b�dziesz musia�, wyci�gnij co� z muzeum. Ale nic s�ynnego, nic, co mog�oby sk�oni� ludzi do plotkowania z zazdro�ci. Wystarczy mi co� przyzwoitego, nie bij�cego po oczach, nie chc� niczego chwytliwego, k�uj�cego w oczy. Niech pokoje Koronala zaczn� wygl�da� tak, jakby kto� w nich rzeczywi�cie mieszka�.

Far�uanor mia� najwyra�niej w�asne pogl�dy na to, co k�uje, a co nie k�uje w oczy, wi�c przez pierwsze dni ca�y czas kto� si� po apartamencie kr�ci�, pojawia�y si� coraz to nowe przedmioty, w og�le w pokojach zapanowa� harmider.

Korsibar musia� tak�e pozna� oficjalny gabinet Koronala. Zna� go, ale bywa� w nim wy��cznie go�ciem, a teraz to on mia� siada� za pi�knym biurkiem z palisandru, w kt�rego blacie znajdowa�a si� skaza w postaci znaku rozb�ysku gwiazd, to on mia� robi� to, co podobno zwykle robili zasiadaj�cy za tym biurkiem Koronalowie.

Oczywi�cie na razie nie dociera�y do niego �adne akty prawne. Rada pozostawa�a w zawieszeniu przez ostatni okres �miertelnej choroby Prankipina i mia�a pozosta� w zawieszeniu do czasu, kiedy nowy Koronal potwierdzi cz�onkostwo w niej tych lord�w, kt�rych mia� zamiar pozostawi� na stanowiskach, i mianowa� nowych cz�onk�w na miejsce tych, kt�rzy mieli odej��. Na razie zrobi� jedno: powiedzia� Oljebbinowi, �e mo�e uwa�a� si� nadal za Najwy�szego Doradc�. Pr�dzej czy p�niej b�dzie musia� poprosi� go o ust�pienie; jego miejsce zajmie najprawdopodobniej Far�uanor, ale ta sprawa mo�e przecie� poczeka�.

A jednak, mimo �e na razie nie musia� zapoznawa� si� z nowymi prawami i udziela� im aprobaty, inne sprawy poch�ania�y spor� cze�� jego uwagi, sprawy proste i trywialne, potwierdzenia mianowa� lokalnych urz�dnik�w administracji, rutynowe proklamacje r�nych lokalnych �wi�t�� na ca�ym �wiecie w ka�dym dniu zdarza�o si� chyba ze sto �wi�t, jeden festiwal w Narabalu, inny w Bailemoonie, co� jeszcze w Ganiboon�� a Koronal musia� podpisa� imieniem kawa�ek papieru, by ka�de z nich sta�o si� oficjalne. Troch� z tych obowi�zk�w Korsibar rzeczywi�cie wykonywa�. Przyj�� tak�e delegacje wys�ane przez burmistrz�w z kilku Miast Wewn�trznych�� delegacje z miast po�o�onych dalej nie mia�y jeszcze szansy dotrze� do Zamku�� i s�ucha� z powag�, jak zapewniali go, �e nowe rz�dy z ca�� pewno�ci� przynios� wszystkim same dobrodziejstwa.

Trzeba by�o tak�e zaplanowa� uroczysto�ci koronacyjne, uczty, igrzyska i tak dalej. To zadanie wykona� mieli Mandrykarn, Venta i hrabia Iram, ale kt�ry� bezustannie zajmowa� mu czas jakim� szczeg�em, nowa w�adza by�a jeszcze tak m�oda, �e bali si� decydowa� wed�ug w�asnego uznania.

I tak dalej, i tak dalej. Cz�sto zastanawia� si�, czy tak ju� b�dzie zawsze, czy mo�e tylko cierpi skutki wielomiesi�cznej nieobecno�ci starego Koronala i pewnego niedo�wiadczenia m�odego, kt�remu na g�ow� wali si� wszystko naraz.

Pi�tego dnia Korsibar stwierdzi� jednak, �e ma kilka wolnych godzin. Nagle wpad�o mu do g�owy, �e przez ten czas m�g�by przyjrze� si� tronowi. Nazwijmy to, powiedzmy, przymiark�.

Do sali tronowej poszed� sam. Doskonale zna� drog�, jako ch�opiec by� �wiadkiem jej budowy, dzie� po dniu obserwowa�, jak nabiera kszta�tu. Prowadzi� do niej labirynt pokoik�w z najdawniejszych czas�w Zamku, garderoba z czas�w Lorda Vildivara, sala s�d�w, pochodz�ca podobno a� z czas�w Lorda Haspara. Confalume planowa� przebudowanie ich w sale bardziej odpowiadaj�ce znajduj�cej si� dalej sali tronowej. Mo�e ja tego dokonam, pomy�la� Korsibar. Koronal zawsze przebudowuje co� na Zamku.

Nale�a�o przej�� przez cienisty, sklepiony kamiennym stropem korytarz, skr�ci� w lewo do czego� w rodzaju kaplicy, skr�ci� w prawo i ju�: wielkie, pokryte z�otem belki stropowe, b�yszcz�ca posadzka z drewna gurna, drogie kamienie, arrasy. Wszystko tu �wieci�o wewn�trznym blaskiem, mimo i� w tej przepastnej sali panowa� g��boki p�mrok. Przy �cianie, samotny, wznosi� si� wspania�y Tron Confalume�a, wielki blok czarnego, przecinanego rubinowymi �y�kami opalu na podstawie z ciemnego mahoniu. Korsibar przystan�� przy nim, nieruchomy, zachwycony, z d�oni� na jednej z kolumn podtrzymuj�cych zawieszony nad tronem baldachim. Potem zrobi� pierwszy krok� i drugi, i trzeci. Nogi lekko dr�a�y mu w kolanach.

Wchod�.

Obr�� si�. Twarz� do sali.

Usi�d�.

W gruncie rzeczy na tym to wszystko polega�o. Trzeba by�o si� wspi�� na schody i usi���. Korsibar opar� ramiona na g�adkich jak aksamit por�czach. Spojrza� poprzez sal�, poprzez mrok, na arras przedstawiaj�cy Lorda Stiamota przyjmuj�cego ho�d Metamorf�w, wisz�cy na przeciwleg�ej �cianie.

��Stiamot!�� Jego g�os ni�s� si� echem po sali.�� Dizimaule! Kryphon!�� Wzywa� Koronali, staro�ytnych Koronali, wielkich Koronali. Potem, raduj�c si� sylabami sp�ywaj�cymi mu z j�zyka, wypowiedzia� imi� ojca:�� Confalume!�� I g�o�niej, d�wi�czniej:�� Korsibar! Lord Korsibar! Koronal Majipooru!

��Niech �yje Lord Korsibar!�� odpowiedzia� mu kto� z mroku. G�os dobiega� z lewej strony, zaskoczony Korsibar omal nie spad� z tronu. Na jego twarzy pojawi� si� rumieniec wstydu; oto przy�apano go na �enuj�cym akcie rado�ci z w�asnego sukcesu. Zmarszczy� czo�o, spojrza� w mrok.

��Kto� Thismet, to ty?

��Widzia�am, jak wchodzi�e�, i posz�am za tob�.�� Thismet wysz�a z cieni.�� Przymierzasz si� do tronu, co? Jak czuje si� cz�owiek, kt�ry ma prawo na nim zasiada�?

��Dziwnie. Bardzo dziwnie. Niemniej jednak to bardzo mi�e uczucie.

��No tak. Doskonale potrafi� to sobie wyobrazi�. Zejd�, teraz ja spr�buj�.

��Wiesz, �e nie mog� tego zrobi�. Tron� tron to miejsce po�wi�cone, Thismet!

��Tak. Oczywi�cie. Wyprostuj si�, Korsibarze. Siedzisz krzywo, prawe rami� trzymasz ni�ej od lewego. O tak, teraz lepiej. Jeste� kr�lem. Musisz siedzie� prosto. Musisz wygl�da� majestatycznie. Kiedy�, jeszcze w Labiryncie �ni�am, jak wchodz� do sali tronowej i znajduj� ci� siedz�cego na Tronie Confalume�a, samotnego w ciemno�ci.

��Naprawd�?�� rzuci� Korsibar oboj�tnie. Thismet po prostu taka by�a, zawsze co� jej si� �ni�o.

��Tak. Tylko �e by�o ciemno i nie od razu ci� rozpozna�am. Sta�am dok�adnie tu, gdzie teraz stoj�. Ale� by� tu te� drugi tron, identyczny z tym, na kt�rym siedzisz, bli�niaczy tron, sta� tu za mn�, przy tej �cianie, na kt�rej wisi arras z histori� Stiamota. Pozdrowi�am ci� gestem rozb�ysku gwiazd, a ty wskaza�e� mi ten drugi tron i powiedzia�e�, �e jest m�j. Spyta�e�, dlaczego na nim nie siadam. Wi�c usiad�am, a na suficie zap�on�o jasne �wiat�o i dopiero w�wczas zobaczy�am, �e na tronie siedzisz ty w koronie Koronala. W�wczas po raz pierwszy zrozumia�am, �e musisz zosta� Koronalem.

��Rzeczywi�cie, proroczy sen.

��Tak. A drugi tron, Korsibarze? M�j tron? Czy nie wydaje ci si� interesuj�ce, �e pojawi� si� we �nie?

��Masz racj�, sny pokazuj� nam mn�stwo interesuj�cych rzeczy�� stwierdzi� Korsibar z roztargnieniem i jeszcze raz pog�aska� por�cze.�� Ja nigdy o tym nie marzy�em, siostro. Nie o�mieli�bym si�! Ale� jak dobrze si� czuj�, gdy tu siedz�. Koronal! Koronal Lord Korsibar! Potrafisz to sobie wyobrazi�?

��Pozw�l mi zasi��� na tronie.

��Niemo�liwe. To by�oby jak� jak �wi�tokradztwo.

��W moim �nie by� drugi tron i pozwoli�e� mi na nim zasi���.

��We �nie wszystko jest mo�liwe�� stwierdzi� Korsibar.

Bawi�c si� ozdobnie wypisanym na ozdobnym papierze zaproszeniem, kt�re przywi�z� ksi��� Iram, Svor spyta�:

��Naprawd� masz zamiar jecha�, Prestimionie? Naprawd� pojedziesz?

��Nie mam wyboru, muszꠗ odpar� Prestimion. We czw�rk� spotkali si� na strzelnicy, przy tym skrzydle Domu Muldemar, w kt�rym znajdowa�y si� stajnie. Po wyje�dzie pos�a przez dwie godziny Prestimion �wiczy� tu strzelanie z �uku.

��Koronal Majipooru zaprasza ksi�cia Muldemar na uroczysto�ci maj�ce odby� si� na Zamku�� powiedzia� do Svora Sepiach Melayn.�� Zapomnij na chwil�, jaki to Koronal zaprasza jakiego ksi�cia. Odrzucenie takiego zaproszenia by�oby w ka�dych okoliczno�ciach rzecz� niehonorow�. Odrzucenie go teraz oznacza�oby wypowiedzenie wojny.

��A czy i tak nie jeste�my w stanie wojny?�� spyta� Gialaurys.�� Przecie� kiedy chcieli�my wej�� do Zamku, przed bram� zaatakowali nas uzbrojeni ludzie.

��Korsibara tam w�wczas nie by�o�� zauwa�y� Prestimion.�� Nie czu� si� pewnie i nie zna� naszych intencji. Teraz ca�kiem opanowa� ju� sytuacj�. Zaprasza ksi���ta kr�lestwa do siebie, na G�r�. Musz� jecha�.

��I zegniesz przed nim kolano? Jakie to upokarzaj�ce, ksi���.

��Owszem, upokarzaj�ce. Nie bardziej jednak ni� samemu wymyka� si� cichaczem z Labiryntu, podczas gdy Korsibar z ca�ym dworem szykuje si� do tryumfalnej podr�y.�� Prestimion u�miechn�� si� nieweso�o i kilkakrotnie przeci�gn�� palcem po ci�ciwie �uku.�� Korsibar zasiada na tronie Koronala. To jest prawdziwe upokorzenie. Wszystko inne wisi na tym jednym prostym fakcie jak amulet na �a�cuszku.

��Jak wiesz, Prestimionie, mam nieco magicznych zdolno�ci�� oznajmi� Svor.�� Postawi�em kaba��, by pozna�, jakie b�d� skutki proponowanej przez ciebie wyprawy. Chcesz us�ysze�, czego si� dowiedzia�em?

��Us�ysze�, owszem� ale nie obiecuj�, �e ci uwierz�. Svor u�miechn�� si� wyrozumiale.

��Jak chcesz. Z wykresu wynika, �e jad�c teraz na Zamek, narazimy si� na powa�ne niebezpiecze�stwo.

��Narazimy si� na powa�ne niebezpiecze�stwo!�� krzykn�� Septach Melayn i roze�mia� si� piskliwie.�� Czterech m�czyzn przyje�d�a na Zamek, gdzie stacjonuje armia naszych nieprzyjaci�, a ty stawiasz kaba��, by powiedzie� nam, �e b�dziemy w niebezpiecze�stwie! Ach, Svorze, jakim ty jeste� przenikliwym prorokiem! Mam jednak wra�enie, �e temu niebezpiecze�stwu jeste�my w stanie stawi� czo�o.

��A je�li uwi�zi nas natychmiast i zetnie nam g�owy?�� spyta� Svor.

��Tego si� przecie� nie robi�� zaprotestowa� Prestimion.�� A nawet gdyby, Korsibar nie nale�y do tego typu ludzi. Czy twoja kaba�a ka�e ci wierzy�, �e utn� nam g�owy?

��Nie, nie dos�ownie. Po prostu m�wi o wielkim niebezpiecze�stwie.

��Z g�ry wiedzieli�my, �e b�dzie nam grozi� niebezpiecze�stwo�� stwierdzi� Prestimion.�� Cokolwiek si� stanie, musz� jecha�, Svorze. Septach Melayn obieca�, �e b�dzie mi towarzyszy�, mam te� nadziej�, �e do��czy do niego Gialaurys, mimo twych ponurych proroctw. Mo�e si� zdarzy� i tak, �e na Zamku wpadniemy w �mierteln� pu�apk�, nie s�dz� jednak, by mia�o si� tak sta�. Odrzucenie zaproszenia by�oby aktem otwartego oporu. Nie nadszed� jeszcze czas na rzucenie Korsibarowi oczywistego wyzwania.

��Ale� Prestimionie, rzu� mu wyzwanie�� poprosi� Gialaurys.�� Rzu� mu wyzwanie ju�, niech wreszcie sko�cz� si� te podchody. Prokurator obieca� ci �o�nierzy. Wyno�my si� st�d, zbierzmy armi� gdzie� w bezpiecznym rejonie Alhanroelu, na r�wninach za g�rami Trikkala, a nawet dalej, wzd�u� wybrze�a Alaisor, je�li to miejsce uznamy za najlepsze, i niech Dantirya Sambail tam przy�le nam armi�, to p�jdziemy z ni� na Zamek i wszystko si� sko�czy.

Prestimion roze�mia� si� g�o�no.

��Uwa�asz, �e takie to proste? Nie, Gialaurysie. Nie chc� pogr��y� naszego �wiata w wojnie� chyba �e nie b�d� mia� wyboru. Ten nowy rz�d nie opiera si� na �adnych podstawach prawnych; upadnie ze wzgl�du na w�asne b��dy. Dajmy Korsibarowi uchwyci� si� sznura, a sam zawi��e sobie p�tl� na szyi. D�ugo czeka�em na koron�, sta� mnie na to, �eby poczeka� jeszcze troch�; wol� czeka�, ni� rozp�ta� wojn�, kt�ra zaszkodzi�aby zwyci�zcom niemal w tym samym stopniu co pokonanym.

��Je�li rzeczywi�cie podj��e� nieodwo�aln� decyzj�, mam pewien pomys��� powiedzia� Svor i jego oczy nagle zab�ys�y.

��Ch�tnie wys�uchani.

��W Sali Tron�w Korsibar przej�� w�adz� dzi�ki temu, �e jego czarodziej, Sanibak-Thastimoon, rzuci� czar mieszaj�cy nasze umys�y, a kiedy odzyskali�my jasno�� widzenia, mia� ju� koron� i nie by�o sposobu, by mu j� odebra�. Septach Melayn by� �wiadkiem tego zdarzenia i jego umys� tak�e uleg� za�mieniu. Doskonale. Ten, kto zyskuje dzi�ki czarom, mo�e r�wnie� dzi�ki czarom straci�. Jest taki czar, kt�rego nauczy�em si� od wiedz�cego wiele; zmieni on Korsibara w be�kocz�cego idiot�. Staniemy przed tronem, ja wypowiem w�a�ciwe s�owa i wykonam w�a�ciwe ruchy� a wtedy Korsibar straci rozum. Gdy ludzie si� o tym dowiedz��

��Nie!�� zaprotestowa� Prestimion.

���bez w�tpienia wybior� ciebie.

��Nie, Svorze. Nawet gdybym wierzy�, �e tego rodzaju czar mo�e odnie�� zamierzony skutek, nie chcia�bym, by po tysi�cach lat powtarzano, �e jeden z�odziej ukrad� koron� drugiemu. Je�li mam zasi��� na tronie, chc� doj�� do tego drog� Confalume�a, Prankipina i tych, kt�rzy byli przed nimi. A nie przez czary, nie przez oszustwa.

��Ksi���, b�agam�

��Po raz trzeci m�wi�: nie. I powtarzani: nie.�� Prestimion podni�s� �uk, naci�gn�� ci�ciw� i wys�a� strza�� wprost w �rodek tarczy. Druga oraz trzecia trafi�y r�wnie�; trzecia rozci�a drzewce drugiej.�� Przyjaciele, prosz� was, przygotujcie si� do podr�y na Zamek, oczywi�cie je�li chcecie mi towarzyszy栗 powiedzia�.�� A je�li nie chcecie, niczego to mi�dzy nami nie zmieni. Tak czy inaczej, musz� was teraz zostawi�, przed wyjazdem powinienem porozmawia� z matk�.

Prywatne apartamenty lady Thismet na Zamku znajdowa�y si� blisko apartament�w jej brata w czasach, gdy by� jeszcze ksi�ciem, po przeciwnej stronie Dworu Pinitora, patrz�c od najstarszej cz�ci Zamku; z Balkon�w Vildivara wida� by�o w dole d�ugi, w�ski staw wybudowany w czasach Lorda Siminave�a. W�a�nie tu, w�r�d luksusowych przedmiot�w zgromadzonych w ci�gu lat �ycia w zbytku, ksi�niczka czeka�a na powr�t lady Melithyrrh. Przed godzin� wys�a�a sw� dam� do towarzystwa z poleceniem przyprowadzenia Sanibaka-Thastimoona, a Melithyrrh jeszcze nie powr�ci�a.

Pojawi�a si� w tej w�a�nie chwili, sama, a na jej jasnych policzkach p�on�y jaskrawe rumie�ce, niebieskie oczy miota�y b�yskawice gniewu.

��Pani, mag wkr�tce przyb�dzie przed twe oblicze�� powiedzia�a.

��Wkr�tce? Wkr�tce? Wzywa�am go przed godzin�, a on m�wi �wkr�tce�?

��D�ugo czeka�am na niego w przedpokojach. Oznajmili mi, �e ma teraz spotkanie i nie wolno mu przeszkadza�. Wys�a�am informacj�, �e przeszkadza� mu pragnie siostra Koronala, i znowu musia�am czeka�. Wreszcie przysz�a wiadomo��, i� czarodziej ubolewa wielce, �e przyczyni� k�opot�w lady Thismet, ma jednak konferencj� z wielkimi magami kr�lestwa, rzucane s� pewne szczeg�lne zakl�cia, kt�rych nie mo�na przerwa� w �adnym wypadku. Stawi si�, gdy tylko to b�dzie mo�liwe.�� Oczy lady Melithyrrh zn�w zab�ys�y oburzeniem, jej pier� falowa�a ci�ko.�� No wi�c�� wyzna�a�� wys�a�am jeszcze jedn� wiadomo��. O�mieli�am si� stwierdzi�, �e lady Thismet nie jest przyzwyczajona do czekania i zwr�ci si� do swego brata Koronala, je�li tylko dojdzie do dalszej zw�oki.

��Zrobi�a� bardzo dobrze�� pochwali�a j� Thismet.

��Tym razem, jak s�dz�, musia� nabra� obaw. W ka�dym razie pos�aniec powiedzia�, �e mog� wej�� do �rodka, by na w�asne oczy przekona� si�, o jakich to powa�nych czarach mowa.

��A wi�c by�y to bardzo powa�ne czary?�� zainteresowa�a si� ksi�niczka.

��Tego nie potrafi� ju� os�dzi�. Zebranie odbywa�o si� w prywatnych pokojach Sanibaka-Thastimoona, w kt�rych trzyma on czarodziejskie urz�dzenia i machiny na rega�ach si�gaj�cych wysoko�ci dw�ch pi�ter, powietrze za� przesi�kni�te by�o niebieskim dymem i zapachem kadzide�, a� my�la�am, �e zaczn� si� dusi�, suknia przesz�a mi tym zapachem. A ilu ich tam by�o! Pi��dziesi�ciu mag�w, naprawd�, nie myl� si�. Dw�ch Su-Suheris�w, wielu Vroon�w, no i ludzie, oczywi�cie, ludzie z Tidias nosz�cy te wysokie mosi�ne he�my, by�y te� te w�ochate bestie, wi�ksze i brzydsze nawet od hrabiego Farholta, i mn�stwo innych, nie tylko ci z dworu Koronala Confalume�a, ale nowi, kt�rych nigdy nie widzia�am i wcale nie chc� zobaczy� znowu, wszyscy zgromadzeni wok� Sanibaka-Thastimoona, recytuj�cy jakie� s�owa, trzymaj�cy si� za r�ce w wielkim kr�gu. Krzyczeli �Bythois!�, �Remmer!� i co� jeszcze. Sanibak-Thastimoon wykona� taki gest, jakby chcia� mi powiedzie�: �Widzisz? Zajmujemy si� powa�nymi sprawami�. No wi�c wysz�am. Ale obieca� mi, �e pojawi si� wkr�tce.

��No c󿠗 powiedzia�a Thismet, nieco zaniepokojona.�� Nigdy przedtem nie kaza� mi na siebie czeka�. Uwa�a�am go za pewnego sojusznika, Melithyrrh, powiernika, kt�remu zdradzi� mog� ka�dy sekret. Ciekawe, czy teraz, gdy Korsibar zosta� ju� kr�lem, co� si� mi�dzy nami zmieni�o.

��Mo�e Su-Suheris kocha ci� jak zawsze, tyle �e rzeczywi�cie pogr��ony by� w czarach, kt�rych nie wolno przerwa�. Tak� mam nadziej�, ze wzgl�du na niego, ale przede wszystkim ze wzgl�du na ciebie. Z pewno�ci� nie brakowa�o tam dym�w i �piew�w, wystarczy�o, by uwolni� pi��dziesi�t przera�aj�cych demon�w albo sprowadzi� plag� suszy na kontynent wielko�ci Alhanroelu. Ale jedno musz� ci powiedzie�, pani� nigdy nie lubi�am tego twojego Su-Suherisa, w og�le nie lubi� tych wy�piewuj�cych pod nosem zakl�cia mag�w. Przera�aj� mnie. A on szczeg�lnie wydaje si� zimny i niebezpieczny.

��Zimny, owszem, to cecha jego rasy, ale niebezpieczny? Jest moim przyjacielem, Melithyrrh. S�u�y mi wiernie, przynajmniej o ile wiem. Ufam mu bezgranicznie.�� W tej chwili rozleg�o si� pukanie do drzwi.�� A oto i on�� ucieszy�a si� Tbismet.

Rzeczywi�cie, by� to Sanibak-Thastimoon, przepraszaj�cy za niepunktualno�� z obc� mu zazwyczaj pokor�. Ksi�niczk� lekko to za�enowa�o. Czarodziej wyja�ni�, �e wraz z innymi przygotowywa� prognoz� na pierwszy rok nowych rz�d�w, wielkie proroctwo, w ramach kt�rego realizowa� si� mia�a polityka Koronala. Pomoc oferowali mu w tym dziele wszyscy magowie i przepowiadacze przysz�o�ci z dworu Koronala, dzie�a nie przerwano by nawet na rozkaz samego w�adcy, mog�oby to bowiem �ci�gn�� nieszcz�cie na kr�lestwo.

��Przypuszczam, �e s� to rzeczywi�cie sprawy wa�niejsze od moich�� powiedzia�a Thismet.�� Czy teraz masz czas na rozmow�?

��Pozostaj� ca�kowicie na twe us�ugi, pani.

��Wi�c powiedz mi, czy pami�tasz sen, kt�ry mia�am w Labiryncie, ten o dw�ch tronach?

��Oczywi�cie.

��No wi�c wczoraj widzia�am, jak Korsibar wchodzi do sali tronowej� moim zdaniem po raz pierwszy od dnia, kiedy wr�ci� na Zamek� widzia�am te�, jak siada na tronie, jakby chcia� si� do niego przyzwyczai�. Rozmawiali�my troch� o tym, �e jest w�adc�, by�o to bardzo radosne. Potem opowiedzia�am mu ten sen o drugim tronie i o tym, jak prosi mnie, bym na nim zasiad�a. Wys�ucha�, jednak z jego zachowania wywnioskowa�am, i� nie przywi�zuje wagi do mych s��w. W �aden spos�b nie odni�s� si� do tego snu, powiedzia� tylko, �e �pi�cy umys� tworzy r�ne obrazy. Potem poprosi�am go, �eby pozwoli� mi zasi��� na tronie. Powiedzia�, �e to niemo�liwe, wsta� i wyszed�. Potrafisz mi wyja�ni�, co w�a�ciwie zasz�o mi�dzy nami, Sanibaku-Thastimoonie?

��Wy��cznie Koronalowi wolno zasiada� na tronie Koronala, pani. To bardzo stara tradycja.

��Przecie� tylko my by�my wiedzieli, co si� sta�o. Korsibar i ja jeste�my sobie bli�si ni� zwyk�e rodze�stwo. Razem przebywali�my w �onie matki, przez dziewi�� miesi�cy le�eli�my tam spleceni w u�cisku. Z ca�� pewno�ci� m�g� mi pozwoli�

��Lecz w�wczas pope�ni�by �wi�tokradztwo. Bez w�tpienia bardzo pragn�� pozwoli� ci zasi��� na tronie, ba� si� jednak da� to pozwolenie� i mia� powody do strachu.

��Rzeczywi�cie, sam u�y� s�owa ��wi�tokradztwo�. Doskonale, nie wracajmy ju� do tej sprawy. Dlaczego jednak zignorowa� m�j sen o drugim tronie?

��W�a�nie, dlaczego, pani?

��Czy�bym mia�a pozosta� pozbawiona politycznej w�adzy w kr�lestwie? Od czasu powrotu z Labiryntu nikt ze mn� o tym nie rozmawia�, nikt nawet si� na ten temat nie zaj�kn��. Nadal jestem lady Thismet, nie piastuj� �adnego urz�du, nie nosz� �adnego tytu�u, niegdy� by�am c�rk� Koronala, teraz jestem siostr� Koronala, nic si� w�a�ciwie nie zmieni�o. Ostatnio Koronal nie rozmawia ze mn� o sprawach pa�stwowych, cho� cz�sto mnie prosi� o rad� w pierwszych dniach panowania.

��Mo�e wr�ci do tego zwyczaju.

��Nie wr�ci. Otacza si� wy��cznie m�czyznami. Dawno, dawno temu powiedzia�e�, �e przeznaczona jest mi wielko��. I powt�rzy�e� to w Labiryncie, Sanibaku-Thastimoonie, wyja�niaj�c m�j sen. Co oznacza� mo�e drugi tron, je�li nie proroctwo, �e zajm� w rz�dzie wysokie stanowisko?

Su-Suheris przyjrza� si� jej z charakterystycznym dla jego rasy kamiennym spokojem, nie zdradzaj�c �adnych uczu�.

��Kiedy w Labiryncie t�umaczy�em ci sen, pani�� powiedzia��� ostrzega�em, �e nie wolno interpretowa� go dos�ownie.

M�wi�em, �e wielko�� tkwi nie tylko w sprawowaniu kr�lewskiej w�adzy, lecz tak�e w tworzeniu kr�l�w. Tw�j brat nie zosta�by Koronalem, gdyby� go do tego nie namawia�a. Oboje wiemy o tym doskonale.

��Wi�c ma mnie zadowoli� tylko tyle? Wiedza, �e pomog�am posadzi� Korsibara na tronie, i nic wi�cej? Nigdy nie b�d� samodzielnie w�ada�? Nie b�d� piastowa� �adnego stanowiska pa�stwowego? Twierdzisz, �e czeka mnie ju� tylko pr�niacze, puste �ycie?

��Rozmawiali�my o tym w Labiryncie, pani. Podj�a� w�wczas dzia�ania i Korsibar jest w�adc�.�� Mag przygl�da� si� jej spokojnie, niemal oboj�tnie.�� Pani, nie wiem, co jeszcze m�g�bym ci powiedzie�.

��Zabrak�o ci s��w? Tobie?

Obie g�owy Sanibaka-Thastimoona u�miechn�y si� z ironi�, lecz milcza�y.

��Pom� mi�� poprosi�a lady Thismet.�� Mam bystry umys� i siln� wol�. Czuj�, �e zas�u�y�am sobie na miejsce w rz�dzie, pom� wi�c sprawi�, bym takie miejsce dosta�a.

Su-Suheris tylko wzruszy� ramionami w spos�b typowy dla jego rasy, wci�gn�� cienk�, rozga��ziaj�c� si� szyj� nieco w g��b piersi, sze�ciopalczaste d�onie wygi�� w przegubach, jakby za�amywa� r�ce. Oczy b�yszcza�y mu niczym szmaragdy, jak zwykle jednak nie zdradza�y �adnych uczu�.

��Pani, w�adc� �wiata zosta� Korsibar, nie ja. To Korsibar mianuje na wysokie stanowiska rz�dowe. M�wisz, pani, o drastycznym odej�ciu od tradycji i zwyczaju.

��Oczywi�cie. Sam fakt, �e na tronie zasiad� Korsibar, ju� jest drastycznym odej�ciem od tradycji. Porozmawiaj z nim. Powiedz mu, czego chc�. Dorad�, by zastosowa� si� do moich pr�b. Mo�esz tego dokona�, on ci� wys�ucha. Nas dwojga s�ucha ch�tniej ni� kogokolwiek innego, ale ja nie mog� prosi� o nic dla siebie. Zrobisz to dla mnie, Sanibaku-Thastimoonie?

��Korsibar jest Lordem Koronalem, pani. Mog� prosi�, nie jestem jednak w stanie zagwarantowa�, �e zgodzi si� na moje pro�by.

��A wi�c pro�, pro�! Mag wyszed� bez s�owa. Ksi�niczka zwr�ci�a si� do Melithyrrh.

��Wszystko s�ysza�a��� powiedzia�a.�� Jak my�lisz? Pomo�e mi?

��Czy m�wi�a�, �e to tw�j sojusznik? �e zna twe najtajniejsze sekrety? Owszem, on zna sekrety wszystkich. Ale sojusznik? Nie, nie s�dz�, pani.

��Obieca�, �e wstawi si� za mn� do Korsibara.

��Zgadzam si�, powiedzia�, �e przeka�e Korsibarowi twe s�owa, ale nic wi�cej. Nie zobowi�za� si�, �e doradzi mu, by si� zastosowa� do twych �ycze� ani �e uczyni cokolwiek, by si� spe�ni�y.

��Ale� on w�a�nie to mi obieca�!

��Nie, pani. Bardzo chcia�a� us�ysze� od niego obietnic�, ale ja te� s�ucha�am jego s��w i �adnej obietnicy nie us�ysza�am. Powiedzia�, �e poprosi. Poprosi. Bardzo wyra�nie zaznaczy� tak�e, �e to, o co prosisz, sprzeciwia si� zwyczajowi i tradycji. Mo�esz mi zaufa�, pani�� on, ten tw�j sojusznik, nie kiwnie palcem, �eby ci pom�c. Nie kiwnie palcem!

Thismet milcza�a. W pami�ci powtarza�a sobie rozmow� z magiem, szuka�a zapewnie� o pomocy, nie znalaz�a ich i zrozumia�a, �e Su-Suheris pomocy jej nie obiecywa�.

Wsta�a i zacz�a chodzi� po pokoju.

��Co mog� zrobi�, Melithyrrh?�� spyta�a.

��Ten w mojej opinii jest dla ciebie stracony, ale przecie� na �wiecie istniej� inni magowie. Sanibak-Thastimoon odda� si� Korsibarowi teraz, gdy Korsibar zosta� Koronalem.

��Je�li si� nie mylisz, jest to dla mnie bardzo bolesny cios. Uwa�a�am, �e jest wobec mnie tak lojalny jak wobec mojego brata.

��I pewnie kiedy� by�, teraz jednak, moim zdaniem, zmieni�o si� wszystko i jest on ju� lojalny wy��cznie wobec twego brata. B�dzie ci s�u�y�, owszem, ale nigdy wbrew interesom Koronala.�� Melithyrrh zamy�li�a si� g��boko.�� Znasz tego Vroona, Thalnapa Zelifora?�� spyta�a w ko�cu.

��Masz na my�li czarodzieja ksi�cia Gonivaula?

��Owszem, by� u niego na s�u�bie, admira� znany jest jednak z tego, �e nie lubi wydawa� pieni�dzy. Od d�u�szego czasu Thalnap Zelifor szuka sobie na Zamku nowego patrona. Zwr�ci� si� do jednego z ludzi Korsibara, zdaje si� do hrabiego Venty, ale Venta odes�a� go z niczym, bo nie lubi Vroon�w. Przyszed� do mnie z pytaniem, czyby� go nie naj�a, ale ja te� odes�a�am go z niczym.

��Nic mi o tym nie powiedzia�a�.

��Uzna�am, �e to b�aha sprawa, pani. W owym czasie korzysta�a� z magii Sanibaka-Thastimoona i ufa�a� mu; drugi czarodziej by�by wi�c nieprzydatny. Teraz jednak wszystko si� zmieni�o. Su-Suheris jest zwyk�ym pos�em, przekazuj�cym twe sekrety bratu. Mam nadziej�, �e ju� to zrozumia�a�, pani.

��Tak, mo�liwe, mo�liwe.�� Thismet wzi�a do r�ki kilka pier�cieni, od�o�y�a je i zn�w podnios�a. Zacisn�a palce.

��Gdyby dosz�o do jakiegokolwiek konfliktu mi�dzy Koronalem a jego siostr�, Su-Suheris z ca�� pewno�ci� opowiedzia�by si� po stronie tego pierwszego�� m�wi�a dalej Melithyrrh.�� Taki ju� jest. Nie wp�ynie si� na niego ani pro�b�, ani �ap�wk�. Potrzebujesz w�asnego czarodzieja, czarodzieja lojalnego wy��cznie wobec ciebie.

��I my�lisz, �e ten Vroon by�by odpowiedni?

��Podobno w zdolno�ciach nie ust�puje nikomu. I nie chodzi tylko o zakl�cia, w rzeczywisto�ci nikt przecie� nie wie, jakie maj� praktyczne znaczenie. Magia to jednak wi�cej ni� tylko rzucanie zakl��. Vroonowie dysponuj� pot�g� umys�u, nikt nie jest w stanie dor�wna� im pod tym wzgl�dem. Ten podobno zbudowa� nawet maszyn�, kt�ra pozwala mu zagl�da� wprost w ludzkie dusze. Poza tym zna wszystkich i wsz�dzie wetknie nos.

��Vroonowie nie maj� nos�w, tylko ohydne dzioby�� zaprotestowa�a Thismet.

��Przecie� wiesz, o co mi chodzi, pani. Je�li mi pozwolisz, porozmawiam z nim. Przedstawi� mu twoje sprawy, najm� go na s�u�b� i zap�ac� wystarczaj�co dobrze, by nie czu� pokusy sprzedania twych sekret�w Korsibarowi. Udzielisz mi zgody, pani?

Thismet skin�a g�ow�.

��Najmij go na s�u�b�. I natychmiast go do mnie przyprowad�. Melithyrrh, Melithyrrh, jak bardzo pragn� zosta� kr�low�!

Na G�rze Zamkowej trzeci dzie� ju� trwa�y uroczysto�ci koronacyjne. Rycerze i arystokraci zajmowali si� w tej chwili wy��cznie ucztami, zabawami i turniejami.

Ten turniej by� zupe�nie odmienny od igrzysk, kt�re przeprowadzono w Labiryncie, podczas gdy umiera� tam stary Pontifex. W Labiryncie zawody toczy�y si� w zamkni�ciu i mroku tajemniczej areny Pontifexa Dizimaule�a i nikt nie czu� si� bezpieczny, teraz uczestnicy konkurowali ze sob� na obszernym trawiastym Dziedzi�cu Vildivara, tu� pod Dziewi��dziesi�cioma Dziewi�cioma Schodami, sk�d rozci�ga� si� wspania�y widok na najwy�sz� cz�� Zamku oraz wielki �uk czystego b��kitno-zielonego nieba. No i oczywi�cie odbywa�a si� tu uroczysto�� radosna, �wi�towano nowy pocz�tek, nie koniec epoki, radowano si� w�r�d wyst�p�w �ongler�w i klaun�w, w�r�d d�wi�k�w b�bn�w i tr�b, w nocy niebo roz�wietla�y fajerwerki, w dzie� jasne, ciep�e s�o�ce, mocne wino p�yn�o strumieniem zar�wno w dzie�, jak i w nocy, a ludzie weselili si� i �miali.

Wzd�u� trzech �cian Dziedzi�ca Vildivara wzniesiono wielkie trybuny. Lord Korsibar zasiada� w pierwszym rz�dzie po�rodku, na fotelu b�d�cym kopi� tronu Lorda Confalume�a. Przy przeciwleg�ej �cianie, dok�adnie naprzeciw przygotowano drugi identycznej wielko�ci; miejsce to zaj�� mia� Pontifex Confalume, kt�ry dzie� wcze�niej przyby� na Zamek, by u�wietni� koronacj� syna; mia� by� pierwszym Pontifexem bior�cym udzia� w uroczysto�ciach koronacyjnych. W trzecim skrzydle trybun postawiono tron dla nowej Pani Wyspy Snu, matki Koronala, Lady Roxivail, kt�ra rankiem przyjecha�a ze swej samotni na tropikalnej wyspie Shambettirantil, le��cej w Zatoce Stoien.

By�a to jej pierwsza wizyta na Zamku od tak dawna, �e ostatniej nie pami�ta� chyba nikt z obecnych, nikt te� nie spodziewa� si�, �e kiedy� jeszcze Lady Roxivail tu zobaczy. A jednak przyby�a, niewysoka, ciemna, s�ynna z urody, kt�rej lata wydawa�y si� nie tyka�. W o�lepiaj�co bia�ej jedwabnej sukni o szerokich powiewaj�cych r�kawach, wyko�czonej fioletem, sprawia�a imponuj�ce wra�enie; obraca�y si� na ni� oczy wszystkich obecnych. Siedzia�a spokojna, nieporuszona, obserwowa�a m�a w�adc� i syna w�adc� z lekkim u�miechem, nie zdradzaj�c �adnych uczu�. Trzy Pot�gi Kr�lestwa spotka�y si� dzi� na Zamku, wszystkie pochodz�ce z tej samej rodziny� kt� m�g� si� tego spodziewa�?

Za Pot�gami Majipooru siedzieli ich sekretarze i doradcy. Korsibarowi towarzyszy� Najwy�szy Doradca diuk Oljebbin, kt�ry pe�ni� t� funkcj� w poprzednim rz�dzie, starsi lordowie, Gonivaul i Serithorn, oraz ludzie nowi: Far�uanor, Farholt, Mandrykarn, Navigorn, hrabia Venta z Haplior. Tak�e mag Su-Suheris trzyma� si� blisko Koronala; cz�sto jedna z jego g��w szepta�a co� do ucha w�adcy. Na trybunach wida� by�o te� kilku innych czarodziej�w.

Pontifexowi towarzyszy�a znacznie mniejsza grupa urz�dnik�w. Z Labiryntu przyby� wraz z nim jedynie powszechnie szanowany Orwic Sarped, minister spraw zewn�trznych Pontifexa Prankipina tymczasowo nadal pe�ni�cy t� funkcj� oraz Heszmon Gorse z Triggoin, pierwszy mag Confalume�a od wielu, wielu lat. Nie og�oszono jeszcze, kto zajmie urz�d Kai Kanamata,� Wysokiego Rzecznika Pontyfikatu pod Prankipinem, kt�ry z�o�y� dymisj� w dzie� po �mierci starego Pontifexa, nie miano r�wnie� nast�pc�w wielu innych wysokich urz�dnik�w, kt�rzy odeszli wraz ze zmian� w�adcy. Chodzi�y plotki, �e Confalume pr�buje nam�wi� ksi�cia Oljebbina, by przeni�s� si� do Labiryntu i zosta� nowym rzecznikiem.

W otoczeniu Lady Roxivail nie by�o natomiast nikogo z administracji Wyspy Snu; wraz z ni� na Zamku pojawi�y si� tylko damy jej dworu i magowie. Nie mia�a jeszcze czasu, by uda� si� na Wysp� i przej�� w�adz� z r�k odchodz�cej Lady Kunigardy, ani na wyznaczenie hierarch�w z otoczenia Pani, kt�rzy mogliby wzi�� udzia� w ceremoniach koronacyjnych. Co wi�cej, na Zamku otwarcie pow�tpiewano, czy Lady Kunigarda bez sprzeciwu zrzeknie si� w�adzy i funkcji, kt�r� sprawowa�a tak d�ugo. Hierarchini Marcatain, pe�ni�ca funkcj� jej delegatki na ceremonie pogrzebowe Prankipina, powr�ci�a na wysp� natychmiast po �mierci starego Pontifexa, cho� wypada�o jej uda� si� z kolei na Zamek, na koronacj� Koronala. Niekt�rzy brali to za oznak� jej sprzeciwu wobec przej�cia w�adzy przez Korsibara i wnioskowali z tego, �e nie odda w�adzy nast�pczyni jako nie obdarzonej w�adz� legalnie. W tej sprawie jednak nie wydano �adnych oficjalnych komunikat�w.

Wybrane miejsca w najbli�szym s�siedztwie Trzech Pot�g zajmowali tak�e inni wielcy arystokraci i przyjaciele nowego Koronala: diuk Kanteverel z Bailemoony, earl Kamba z Mazadone, hrabia Iram z Normork, Dembitave z Tidias, Fisiolo ze Stee, ksi��� Thaszthasz rz�dz�cy deszczow� Kajith Kabulon i wielu, wielu innych. W�r�d tej grupy ulokowano tak�e lady Thismet, kt�ra dwa pierwsze dni uroczysto�ci koronacyjnych przesiedzia�a z wyj�tkowo ponur� min�, co zauwa�yli nawet niezbyt bystrzy obserwatorzy. Obok niej po jednej stronie siedzia�a dama Melithyrrh, po drugiej za� nowo naj�ty mag, Vroon Thalnap Zelifor. Ksi�niczka rozmawia�a wy��cznie z nimi, nie u�miechn�a si� te� ani razu, nawet gdy u jej boku pojawi� si� opromieniony now� godno�ci� Korsibar i oferowa� siostrze puchar z�otego wina.

��Zupe�nie jakby Koronalem zosta� Prestimion, nie Korsibar�� powiedzia� Kanteverel z Bailemoony do Kamby z Mazadone.�� Dlaczego jest taka obra�ona?

��Mo�e chcia�a czego� wi�cej?�� odpowiedzia� earl Kamba.�� Brat zdoby� sobie wygodny tron, tata tak�e rz�dzi, rz�dzi� b�dzie nawet jej matka, a ona co? Siedzi w�r�d bandy zwyk�ych diuk�w i ksi���t, i niczym si� od nas nie r�ni.

��Tamci to Pot�gi Kr�lestwa�� zauwa�y� diuk Dembitave z Tidias.�� Kim jest w por�wnaniu z nimi? Zwyk�� ksi�niczk�, i to tylko dzi�ki stanowisku, kt�re zajmuje ojciec.

��Wiecie, co ja my�l�?�� wtr�ci� szczery jak zwykle i jak zwykle lekcewa��cy konwenanse hrabia Fisiolo ze Stee.�� My�l�, �e najbardziej zmartwi� j� widok matki. Roxivail widziano ostatnio na Zamku� kiedy to by�o?� No, dobre dwadzie�cia lat temu. Thismet musia�a wyobra�a� j� sobie jako star� wied�m� i na pewno nie spodziewa�a si� konkurencji. A tymczasem Roxivail wygl�da bardziej na jej siostr� ni� matk�, a poza tym ma �adniejsz� sukni�!

Na te s�owa roze�mieli si� wszyscy. Pr�no�� lady Thismet by�a oczywi�cie doskonale znana.

Dalej na trybunach znajdowa�y si� miejsca zarezerwowane dla wysokich rang� urz�dnik�w administracji. Na koronacj� przybyli niemal wszyscy burmistrzowie Pi��dziesi�ciu Miast z miast znacznie bardziej oddalonych od Zamku, tych z Doliny Glayge i P�wyspu Stoienzar. Natomiast najdalsze o�rodki cywilizacji na Alhanroelu, na przyk�ad Stefarad i Alaisor, Michi-mang, Bizfern i miasta po�o�one po przeciwnej stronie g�ry Zygnor nie by�y niemal reprezentowane, a z wielkich metropolii dalekiego Zimroelu nie przyby� nikt. Koronacj� og�oszono tak szybko, �e przedstawiciele innych kontynent�w nie mogli po prostu pojawi� si� na Zamku na czas.

Na uroczysto�ciach koronacyjnych nie by�o tak�e Dantiryi Sambaila, kt�ry podobno d��y� do Ni-moya z oficjalnym przes�aniem o obj�ciu rz�d�w przez nowe w�adze, oraz ksi�cia Prestimiona z Muldemar, kt�ry, cho� zaproszony, nie pojawi� si� od razu. Dopiero trzeciego dnia, tu� po zako�czeniu rzutu m�otem i skok�w przez obr�cze, a przed pierwszymi walkami konnymi, Far�uanor podbieg� do miejsca zajmowanego przez Koronala i powiedzia�:

��Jest. Nareszcie jest. Jak�� godzin� temu pojawi� si� z trzema przyjaci�mi. Poszli od razu do apartament�w, kt�re zajmowali wcze�niej.

��Czy wie, �e tocz� si� igrzyska?

��Wie, panie. Wkr�tce ma pojawi� si� na trybunach.

��Wy�lijcie po niego eskort� honorow�. Eskort�, flag�, regalia ksi���ce, w og�le wszystko. Posad� ca�� czw�rk� niedaleko mnie.�� Korsibar obr�ci� g�ow� w lewo.�� O tam, tu� za Vent� i Mandrykarnem. Niech tam usi�d�.

��Ale te miejsca zarezerwowane s� dla Kanteverela i Thaszthasza.

��No to niech si� przesi�d�, je�li w og�le przyjd�. Prestimiona traktujemy w jedwabnych r�kawiczkach, rozumiesz? Jako go�cia honorowego. Wy�wiadczamy mu wszelkie mo�liwe grzeczno�ci.

Far�uanor zasalutowa� i odszed�. W nied�ugi czas p�niej w�r�d t�umu zapanowa�o podniecenie. Przy wej�ciu na Dziedziniec Vildivara pojawi� si� ksi��� Prestimion, po kt�rego obu bokach stali Septach Melayn i Gialaurys, z ty�u za� Svor. Na t� specjaln� okazj� ubrali si� wyj�tkowo wytwornie. Prestimion mia� na sobie z�ote, obcis�e niczym rajtuzy spodnie, kurtk� koloru ko�ci s�oniowej zdobion� srebrn� nici� oraz narzucony na ramiona p�aszcz z fioletowego aksamitu. Przyjaciele niemal mu dor�wnywali wspania�o�ci� stroju. Niczym �ywa �ciana otacza�a go gwardia honorowa dwunastu pot�nie zbudowanych �o�nierzy, z kt�rych pi�ciu by�o Skandarami, pozostali za� lud�mi. Gwardia odprowadzi�a ich tak�e na miejsca.

Korsibar wychyli� si� ze swego tronu, u�miechn�� jowialnie, pomacha� do ksi�cia, zawo�a�, tytu�uj�c go najdro�szym przyjacielem, zapewni�, �e �a�owa�, i� nie m�g� cieszy� si� jego towarzystwem przez dwa pierwsze dni igrzysk.

Prestimion odpowiedzia� mu ch�odnym u�miechem i kilkoma s�owami podzi�kowania za zaproszenie. Nie uczyni� gestu rozb�ysku gwiazd i Korsibar zanotowa� to sobie w pami�ci. Zauwa�y� i zanotowa� sobie w pami�ci tak�e to, �e jego siostra, ksi�niczka Thismet, patrzy na ksi�cia Muldemar z nies�ychanym, nieprawdopodobnym wr�cz napi�ciem, zupe�nie jakby zmaterializowa� si� przed ni� demon maj�cy jeden tylko cel: zak��ci� uroczysto�ci koronacyjne. Siedzia�a wyprostowana jak struna, oczy mia�a nieruchome, przeszywa�a Prestimiona spojrzeniem, jakby by� jedynym widzem na trybunach.

Nieco p�niej wszyscy czterej spotkali si� w apartamentach Prestimiona.

��Na Pani�, powinienem zabi� go od razu, podczas pierwszej szar�y, zamiast uprzejmie powita� zetkni�ciem w��czni�� powiedzia� w�ciek�y Gialaurys.�� Ale nie uczono mnie robi� ze sportu rze�ni�, no i sk�d mia�em wiedzie�, o co mu w�a�ciwie chodzi? Ale na Pani�, szybko si� dowiedzia�em. To by� kolejny zapa�niczy pojedynek z Labiryntu, tylko tym razem na bro� znacznie gro�niejsz� ni� ramiona Farholta. Podczas drugiej szar�y ju� szepta� i rzuca� na mnie zakl�cie. Potem zd��y�em tylko pomy�le�, �e to koniec, my�li mi si� spl�ta�y, zbrak�o si�, ba�em si�, �e zgin� i ludzie b�d� my�le�: �On zapomnia�, jak si� walczy�. Gdybym m�g�, to bym go zabi�, ale nie mog�em, on mnie og�upi�!

Wielkolud dr�a� ca�y, twarz mia� blad� z gniewu. Duszkiem wypi� butelk� wina, kt�r� poda� mu Prestimion, nie przela� go nawet do kielicha.

��Przyj�� wezwanie maga na taki pojedynek� to� to czyste szale�stwo�� stwierdzi� Svor.�� Powinienem ci poradzi�, �eby� odrzuci� wyzwanie.

��Twoich rad nikt nigdy nie s�ucha. Taki ju� tw�j los�� przypomnia� mu �artobliwie Sepiach Melayn.�� No, ten mag nie rzuci na nas czar�w jutro.

��Wszystko razem to nic, tylko szale�stwo�� stwierdzi� ponury Prestimion.�� Po co by�o przyjmowa� wyzwanie maga i zabija� go? Masz szcz�cie, Septachu Melaynie, dzisiejsz� noc mog�e� przespa� w zamkowych lochach.

��Przecie� to on mnie sprowokowa�. Wobec t�umu ludzi. Ja by�em tylko g�upim pijakiem przerywaj�cym pojedynek, a on uderzy� w��czni�, by mnie zabi�, nie odp�dzi�. Kto zaprzeczy, �e zabi�em go w samoobronie?

��Wyskoczy�e� na aren�, zamierzaj�c go zabi�, prawda?�� spyta� Prestimion.

��Owszem. Oczywi�cie. A on mia� zamiar zabi� Gialaurysa. Wola�by�, �eby go zabi�?

Ksi��� otworzy� usta, nie powiedzia� nic i zamkn�� je z powrotem.

��Zgin��bym tam z ca�� pewno�ci��� przyzna� Gialaurys.�� On rzuci� na mnie zakl�cie, spl�ta� mnie w u�cisku demon�w� prawie nic nie widzia�em, ledwo utrzymywa�em si� w siodle��� si�gn�� po kolejn� butelk� wina.�� Wiedzia�em, �e zgin�, ale nie potrafi�em nawet uciec. Nie czu�em strachu, tylko gniew, bo tak da�em si� oszuka�. Oni chcieli mnie zabi�. Gdyby nie interwencja Septacha Melayna, dzi� w nocy by�bym u �r�d�a.

��Jak my�lisz, kto chcia� ci� zabi�?�� spyta� Prestimion ostrym tonem.�� Korsibar?

Gialaurys potrz�sn�� g�ow�.

��Powtarzasz nam, �e to cz�owiek honoru�� powiedzia�.�� Mo�e i skrad� koron�, ale mimo wszystko jest cz�owiekiem honoru. No dobrze, uznajmy, �e Korsibar kocha nas wszystkich. Wobec tego Sanibak-Thastimoon musia� nas�a� na nas maga. Za�o�� si�, �e nast�pnym razem spr�buje czar�w przeciwko tobie.

��Doskonale! Niech pr�buje!�� Prestimion roze�mia� si�.

��B�dzie pr�bowa�. Nie widzisz, �e podczas tych uroczysto�ci na Zamku a� roi si� od mag�w? Wsz�dzie �mierdzi kadzid�em, w ka�dym zak�tku ka�dego korytarza stoi kto� rzucaj�cy zakl�cia. Przecie� widzia�e� ich, kiedy tu wchodzili�my. Korsibar zatrzyma� po�ow� mag�w Confalume�a, ma wszystkich swoich i do�o�y� jeszcze paru, kt�rych w og�le nie znamy. Jego rz�dy b�d� rz�dami czarodziej�w, Prestimionie. Po zamku w��cz� si� ich ca�e hordy maj�ce za zadanie wystraszy� i powstrzyma� tych, kt�rzy mogliby g�osi�, �e Korsibar nie jest legalnym w�adc�. Zaatakowano ju� pierwszego z nas czterech, bo przecie� wszyscy wiedz�, �e jeste�my wrogami Korsibara. Nast�pny cios b�dzie wymierzony w ciebie, przyjacielu. Powinni�my jak najszybciej wynie�� si� z Zamku.

��A wi�c jed�cie. Nie zatrzymam ani ciebie, ani �adnego z was. Wy nie musicie zosta�. Ja, owszem.

��Mimo �e magowie spr�buj� zabi� ci� czarami?

��Czarami? A co mnie obchodz� czary?!�� krzykn�� Prestimion.�� Och, Gialaurysie, Gialaurysie, czy musz� na zawsze pogodzi� si� z twoj� g�upot�? Te �piewy to przecie� tylko nic nie znacz�ce s�owa. Demony nie istniej�. Czary r�wnie�!

��W takim razie co zdarzy�o si� ze mn� na arenie? Mo�e nagle dosta�em pora�enia s�onecznego?

��Mag ci� zahipnotyzowa�. By�e� got�w uwierzy� praktycznie w ka�de jego s�owo, ka�de �zakl�cie�. U�y� przeciw tobie twej w�asnej wiary, zahipnotyzowa� ci�, a� poczu�e� si� s�aby.

Gialaurys uderzy� pi�ci� w pi��. Westchn�� ci�ko.

��Mo�esz nazywa� to hipnoz�, magi�, jak chcesz. Czarodziej zaw�adn�� mym umys�em. Bo chcia�. Prestimionie, ty jeste� taki m�dry, a ze mnie prostak i g�upiec, w ka�dym razie tak m�wi Sepiach Melayn, jednak ja widz� jasno to, czego wy dwaj nie chcecie dostrzec. Na �wiecie istnieje magia, magia dzia�a, musisz w to uwierzy� lub zginiesz.

��Doprawdy musz�?�� Prestimion zachowywa� doskona�y spok�j.�� Toczyli�my ju� podobne dyskusje.

Gialaurys zamkn�� oczy, odetchn�� g��boko raz i drugi i uspokoi� si�.

��Sko�czmy t� rozmowꠗ zaproponowa�.�� Wierz albo nie, cokolwiek podpowiada ci dusza. Ale przyznaj mi jedno: na Zamku grozi nam niebezpiecze�stwo. Dlaczego nie uwi�ziono Septacha Melayna, kt�ry zabi� cz�owieka w szrankach, podczas turnieju? Przecie� nie dlatego �e dzia�a� w samoobronie, lecz Korsibar wiedzia�, i� mag zosta� wys�any, by mnie zamordowa�, i ba� si�, �e �ledztwo ujawni spisek. Powtarzam raz jeszcze: powinni�my wyjecha� z Zamku jeszcze dzi�.

��Nic si� nam nie stanie, je�li tylko zachowamy przytomno�� umys�u�� upiera� si� Prestimion.�� Nie mog� wyjecha� w dniu przyjazdu! Jestem winien Korsibarowi grzeczno��, musz� wzi�� udzia� w uroczysto�ciach koronacyjnych, wszak jest Koronalem niezale�nie od tego, jak nim zosta�, i to oficjalne uroczysto�ci, a ja jestem ksi�ciem z arystokracji Zamku. Warn jednak powtarzam: nie musicie zostawa� ze mn�. �aden z was nie musi mi towarzyszy�. Je�li chcecie, jed�cie. No, jed�cie!

��Jeszcze jedno s�owo i dojdzie do b�jki�� ostrzeg� go Septach Melayn.�� Przyjechali�my z tob� i zostaniemy z tob�. Przynajmniej ja. A ty, Gialaurysie?

��Nadal uwa�am, �e powinni�my wyjecha�, ale je�li wy zostajecie, to ja te�.

��A ty, Svorze?�� spyta� Melayn.

Svor z namys�em pog�adzi� si� po kr�tkiej, kr�conej brodzie.

��Nie jeste�my tu bezpieczni, przed czym ostrzega�em was, nim wyjechali�my z Muldemar, i co potwierdzi�y dzisiejsze wypadki�� powiedzia�.�� Nikt z nas nie narodzi� si� jednak, by �y� wiecznie. Zostan�, Prestimionie, cho� wcale mnie to nie cieszy.

Thismet wysz�a z gabinetu brata, czuj�c gniew, strach oraz wielkie podniecenie.

Rzuci�a ko�ci, teraz musi si� liczy� z konsekwencjami.

P�ki nie nast�pi rozstrzygni�cie tej sprawy, mi�dzy ni� i Korsibarem nie b�dzie pokoju. Co do tego nie mia�a najmniejszych w�tpliwo�ci. Raz wypowiedzianego �yczenia nie da si� ju� ani wycofa�, ani zapomnie�; mo�na je tylko przyj�� lub odrzuci�. Korsibar doskonale zdawa� sobie spraw� z tego, �e m�wi�a powa�nie. �wiadczy� o tym wyraz rozczarowania i strachu, kt�ry pojawi� si� na jego twarzy, gdy us�ysza� jej s�owa. Wiedzia�, jakim gro�nym przeciwnikiem potrafi by� jego siostra.

Ona tymczasem zastanawia�a si� teraz, czy przypadkiem nie zlekcewa�y�a tego, �e brat niedawno zosta� kr�lem. Przez ca�e �ycie umia�a sobie z nim radzi�, nie potrafi� odm�wi� jej niczego, w rzeczywisto�ci nie potrafi� odm�wi� niczego nikomu, kto prosi� go o co� wystarczaj�co s�odko lub wystarczaj�co stanowczo. Teraz nie mia�a jednak do czynienia ze s�abym Korsibarem, lecz z Lordem Koronatem Majipooru.

Thismet czyta�a gdzie� o tym, �e korona uszlachetnia i dodaje si�y tym, kt�rzy j� nosz�. Zna�a stare opowie�ci o tym, jakim to biernym i leniwym cz�owiekiem by� ksi��� Kanaba, p�ki Havilbove nie wybra� go na swego Koronala, a w�wczas natychmiast spowa�nia� i sta� si� dobrym w�adc�. Lord Siminave za� by� podobno pijakiem i na�ogowym graczem, lecz gdy na�o�y� koron�, spowa�nia� i wi�d� �ycie mnicha. Lord Kryphon z kolei uchodzi� za cz�owieka s�abego, ca�kowicie podleg�ego wp�ywowi tajemniczego i gro�nego przyjaciela, Ferithraina, lecz w dzie� po koronacji, bez s�owa ostrze�enia skaza� go na wygnanie na Suvrael. Czy�by w�adza mog�a nagle zmieni� tak�e charakter Korsibara?

Zastanawiaj�c si�, czy przypadkiem nie zaszkodzi�a sobie nieodwracalnie, przeprowadzaj�c �mia�y�� zbyt �mia�y?�� atak na Korsibara, Thismet niemal bieg�a przez Zamek Wewn�trzny, z Dworu Pinitora, przez wie�� g�upiego Lorda Arioca, do ogrod�w ojca, a stamt�d w d�, przez Blanki Guadelooma na Dziedziniec Vildivara i w g�r� po Dziewi��dziesi�ciu Dziewi�ciu Stopniach z powrotem do Zamku Wewn�trznego, przez kaplice, zbrojownie, dziedzi�ce i place musztry, a� znalaz�a si� przed jednym z wej�� do ogromnej biblioteki ufundowanej przez Lorda Stiamota, kt�ra niczym zwini�ty w�� otacza�a pierwotny Zamek dooko�a, i to nie raz, lecz kilka razy.

W bibliotece tej znajdowa�a si� ka�da ksi��ka kiedykolwiek opublikowana na ka�dym z cywilizowanych �wiat�w. Zasuszeni ze staro�ci bibliotekarze snuli si� po niej przez ca�e dnie, odkurzaj�c i ustawiaj�c ksi��ki na p�kach; od czasu do czasu przystawali i z uznaniem przygl�dali si� jakiemu� bia�emu krukowi z ich niemal niesko�czonej kolekcji.

Napis nad drzwiami informowa�, �e jest tu wej�cie do dzia�u historycznego. Ksi�niczka nie odwiedza�a biblioteki od lat, teraz wbieg�a do �rodka, nie wiedz�c w�a�ciwie, dlaczego to robi; mo�e pragn�a znale�� zapomnian� ksi�g�, w kt�rej jaki� antyczny kronikarz opisa� losy siostry Koronala �yj�cej tysi�ce lat temu, kt�ra dzi�ki nies�ychanemu zbiegowi okoliczno�ci zdoby�a koron� i w�adz�. �pieszy�a si� tak bardzo, �e przy wej�ciu wpad�a na niewysokiego, mocno zbudowanego m�czyzn�, szybkim krokiem wychodz�cego z biblioteki.

Podtrzyma� j� silnym ramieniem, bo straci�a r�wnowag�.

��Przepraszam�� powiedzia�a, nadal mocno oszo�omiona.�� Bardzo przepraszam. Powinnam patrzy�, gdzie id�

W tym momencie rozpozna�a Prestimiona, ubranego w doskonale skrojon� kurtk� z mi�kkiej bia�ej sk�ry i bladozielone obcis�e spodnie ozdobione wij�cymi si� pasami pomara�czowego weluru.

��Nic ci si� nie sta�o?�� spyta�.

��Nie� uderzy�am si�

Ksi��� pod pach� trzyma� trzy ksi��ki, kilka le�a�o wok� niego na pod�odze. Thismet u�miechn�a si� do niego grzecznie, niepewnie. Pr�bowa�a go omin��, lecz zatrzyma� j� gestem.

��Czy mog�? Skoro ju� na siebie wpadli�my, chcia�bym zamieni� z tob� kilka s��w, Thismet.

��Tu? Teraz?

��Bardzo prosz�.�� Prestimion schyli� si� zr�cznie, podni�s� ksi��ki, po czym oferowa� jej wolne rami�. Nie potrafi�a odm�wi�. By�a wyczerpana po rozmowie z Korsibarem Ksi��� poprowadzi� j� do biblioteki. Usiedli w male�kiej salce, gdzie uczeni studiowali grube tomy.

Stos ksi��ek dzieli� ich niczym barykada. Tu� przed sob� Thismet widzia�a szczup�� twarz, w�skie, zaci�ni�te usta, szerokie ramiona i zielononiebieskie oczy. Lepiej by wygl�da�, pomy�la�a, gdyby mia� bardziej l�ni�ce w�osy, niemniej jest bardzo przystojny. Zdziwi�a j� ta my�l, nie spodziewa�a si�, �e b�dzie analizowa� jego urod�.

��Gniewasz si� na mnie, Thismet?

��Gniewam? Sk�d ci to przysz�o do g�owy?

��Widzia�em ci� wczoraj na trybunach. Siedzia�a� naprzeciw mnie. Chyba by�a� z�a. My�la�em, �e patrzysz na matk�, ale Sepiach Melayn twierdzi, �e patrzy�a� na mnie.

��Myli si�. O nic si� na ciebie nie gniewam, Prestimionie.

��A wi�c chodzi�o ci o matk�?

Powiedzia� to lekko, u�miechaj�c si�. Spr�bowa�a odpowiedzie� mu w tym samym tonie.

��Matka ma trudny charakter, ja te� nie jestem pokorna. Ale nie, z ni� te� o nic si� nie spieram. W og�le �yj� dobrze ze wszystkimi. Zawar�am pok�j z ca�ym �wiatem. Je�li tam, na Dziedzi�cu Vildivara wygl�da�am na rozgniewan�, to tylko z powodu samego turnieju, ze strachu, �e komu� stanie si� krzywda. Jako� nigdy nie sprawia�o mi przyjemno�ci obserwowanie waszych dzikich rozrywek, kt�rym oddajecie si� z takim zapa�em.�� By�o to k�amstwo od pocz�tku do ko�ca. Prestimionowi chyba nawet drgn�a brew,Thismet jednak brn�a dalej.�� Je�li ju� o to chodzi, spodziewa�am si� raczej, �e ty b�dziesz si� gniewa� na mnie. A ju� co najmniej na mojego brata. Tymczasem zachowujesz si� przyjacielsko.

��Przecie� zawsze byli�my przyjaci�mi, prawda?

On te� sk�ama�. Zrewan�owa� si� jej pi�knym za nadobne. Zareagowa�a skromnym u�miechem, zdo�a�a si� nawet zaczerwieni�. Prestimion m�wi� dalej, z r�wn� pogod� ducha:

��Je�li za� chodzi o Korsibara i o to, �e zdoby� koron�, c� zaskoczy� mnie jak wszystkich. Przyznaj� si� do tego otwarcie. Ale gniew? R�wnie dobrze m�g�bym si� gniewa� na deszcz, �e mnie przemoczy�. Sta�o si�, taka jest rzeczywisto��. Korsibar jest naszym Koronalem, �ycz� mu d�ugich lat �ycia i szcz�liwych rz�d�w.

Thismet postanowi�a, �e teraz u�miechnie si� chytrze.

��Twierdzisz, �e nie czujesz �alu?

��Lepszym s�owem by�oby �rozczarowanie�. Wiesz, �e spodziewa�em si� zosta� kr�lem?

��Owszem. Wszyscy o tym wiedz�.

��Zdarzy�o si� jednak inaczej. Trudno, niech b�dzie i tak.

W �yciu istniej� przyjemno�ci inne ni� siedzenie na tronie i podpisywanie dekret�w. Mam nadziej� ich teraz za�ywa�.

Patrzy� jej wprost w oczy w bardzo niepokoj�cy spos�b. Zn�w, jak niegdy� w Labiryncie, Thismet poczu�a nag�e po��danie. W�wczas zdumia�o j� to i rozw�cieczy�o, lecz przecie� tamten Prestimion by� wrogiem, by� rywalem. Teraz sytuacja si� zmieni�a. Ksi�niczka mia�a nieodparte wra�enie, �e ten cz�owiek potrafi pogodzi� si� z losem. Poza tym widzia�a wyra�nie, �e i ona mu si� podoba. Po prostu musia�a si� zastanowi�, jaki u�ytek mog�aby zrobi� z Prestimiona w walce z Korsibarem.

Nadal si� nad tym zastanawia�a, kiedy ksi��� Muldemar wsta� i zebra� le��ce na stole ksi��ki.

��Doskonale�� powiedzia�.�� Ciesz� si�, �e mnie uspokoi�a�. Wola�bym, by�my pozostali przyjaci�mi, Thismet.

��Oczywi�cie.�� Dziewczyna obserwowa�a go, wychodz�cego z czytelni.�� Powinni�my pozosta� przyjaci�mi.

Nikt nie mia� poj�cia, jaki u�ytek mia� zamiar zrobi� z nosz�cych dzi� jego imi� tuneli Lord Sangamor, kiedy zarz�dzi� ich budow� przed trzema i p� tysi�cami lat. Tunele te znajdowa�y si� na zachodnim zboczu G�ry, na �rodkowym poziomie Zamku, w miejscu gdzie w niebo wyrasta� kamienny szczyt b�d�cy w�a�ciwie samodzieln� g�r�. Szczyt ten, r�wnie� nazwany imieniem Sangamora, by� tak stromy i zbocza mia� tak nier�wne, �e go nie zabudowano (nikomu te� nie uda�o si� na� wspi��), jednak u jego podstawy Lord Sangamor rozkaza� wydr��y� w skale kilka niskich komnat, kt�re ��czy�y w�a�ciwy Zamek ze Szczytem Sangamora i otacza�y go u podstawy.

Materia�, z kt�rego zbudowano owe komnaty, by� r�wnie tajemniczy jak ich przeznaczenie. �ciany i stropy wy�o�one zosta�y wielkimi blokami jakiego� syntetycznego kamienia, kt�ry sam z siebie wydziela� barwne �wiat�o. Jedna z komnat o�wietlona by�a na przyk�ad pulsuj�cym czerwonobr�zowym blaskiem, inna szmaragdowym, inna szafirowym, kolejna czerwonym, nast�pna szarawym, jeszcze kolejna pomara�czowym i tak dalej.

Wiedza o produkcji �wiec�cych kamieni, a ich barwy nie os�ab�y ani troch� przez tysi�clecia dziel�ce wsp�czesno�� od czas�w Lorda Sangamora, jak wiele innych zanik�a na Majipoorze. Komnaty by�y dzi�ki nim niezwykle pi�kne, lecz barwy nie blad�y ani w dzie�, ani w nocy, szybko m�czy�y, a nawet przygn�bia�y, zar�wno bowiem odcie� �wiat�a, jak i rytm jego pulsowania pozostawa� niezmienny godzina po godzinie, dzie� po dniu, nie zabezpiecza�y przed nim nawet zamkni�te powieki. Je�li kto� musia� je znosi� przez d�u�szy czas, cierpia� m�ki.

Tuneli tych od wiek�w u�ywano w charakterze loch�w.

Kiedy� Prestimion widzia� tunele Sangamora; by� w�wczas jeszcze dzieckiem i zwiedza� zamek pod opiek� ojca. Nikogo w nich w�wczas nie wi�ziono, nikogo nie wi�ziono w nich najwyra�niej przez ostatnie dwie�cie, mo�e trzysta lat, od czasu Koronala Lorda Amyntirila. Bezustanne pulsowanie kolor�w by�o jednak pi�kne, cho� troch� niezno�ne, rz�dy przybitych do �cian kajdan tak�e budzi�y zainteresowanie, ch�opiec z dreszczykiem emocji s�ucha� wi�c opowie�ci ojca o zbuntowanych ksi���tach i niecierpliwych m�odych diukach, kt�rych ten i �w Koronal wi�zi� tu od czasu do czasu, by przywr�ci� na swym dworze spok�j.

Prestimionowi do g�owy nawet nie przysz�o, �e pewnego dnia znajdzie si� tutaj w �a�cuchach. A jednak tkwi� teraz przy �cianie promieniuj�cej pi�knie, rub�nowo, ramiona mia� rozkrzy�owane, kajdany wi�zi�y mu zar�wno r�ce, jak i nogi. By�y chwile, kiedy wr�cz �mieszna wydawa�a mu si� my�l, �e oto Korsibar w napadzie w�ciek�o�ci skaza� go na uwi�zienie w lochach. Co jeszcze go czeka�o? Top�r kata?

Sytuacja, w jakiej si� znalaz�, wcale nie by�a zabawna. Pozostawa� oto skazany na �ask� i nie�ask� Korsibara. Nikt nie wiedzia�, co si� z nim dzieje. Lada chwila jaki� oprawca Koronala m�g� poder�n�� mu gard�o, a on nie by�by w stanie w �aden spos�b si� obroni�. Od wielu godzin znajdowa� si� tu, w samotno�ci. Mo�e zamierzali po prostu tak go zostawi�, p�ki nie umrze z g�odu? A mo�e czekali, a� pulsowanie niezmiennej czerwieni bij�cej ze �cian, z pod�ogi i z sufitu doprowadzi go do szale�stwa?

Ca�kiem prawdopodobne. Godziny mija�y, a nie pojawi� si� nikt.

Nagle, ku wielkiemu zdumieniu Prestimiona, w otaczaj�cym go morzu kolor�w rozleg� si� cichy, niewyra�ny g�os.

��Masz mo�e przy sobie corymbor, ksi���?

��Co?�� zdziwi� si� Prestimion. G�os mia� ochryp�y, bo d�ugo milcza�.�� Kto to powiedzia�? Gdzie jeste�?

��Naprzeciwko ciebie, ksi���. To ja, Thalnap Zelifor. Pami�tasz mnie?

��Czarodziej, Vroon. Owszem, pami�tam ci� a� za dobrze.�� Prestimion spojrza� w niezno�ne �wiat�o, zamruga� raz i drugi, z wysi�kiem skupi� wzrok. Widzia� jednak wy��cznie ocean czerwieni.�� Je�li tu jeste�, uczyni�e� si� niewidzialnym.

��Ale� nie. Gdyby� spr�bowa�, m�g�by� mnie zobaczy�. Zamknij oczy na pewien czas, ekscelencjo, a potem otw�rz je bardzo szybko. W�wczas mnie zobaczysz. Ja te� jestem wi�niem, rozumiesz? Zdumia�em si� bezgranicznie, kiedy zobaczy�em, �e i ciebie tu przyprowadzili�� m�wi� dalej g�os z czerwieni.�� Wiedzia�em, �e uk�ad gwiazd jest dla ciebie niekorzystny, nie s�dzi�em jednak, �e a� do tego stopnia. Dostrzeg�e� mnie?

��Jeszcze nie�� odpar� Prestimion. Zamkn�� oczy, policzy� do dziesi�ciu, otworzy� je� i zobaczy� czerwie�. Zamkn�� je znowu i tym razem policzy� do dwudziestu, po czym zdecydowa� si� na kolejn� dwudziestk�. Kiedy znowu otworzy� oczy, niewyra�nie dostrzeg� ma�e stworzenie o wielu mackach, wisz�ce naprzeciw niego, jak on przykute do �ciany, z metalowymi obr�czami na dw�ch najgrubszych mackach. Thalnap Zelifor wisia� jednak trzy lub nawet cztery stopy nad posadzk�, gdy� kajdany przygotowano z my�l� o ludziach, a on by� du�o mniejszy od cz�owieka.

I zn�w przed oczami Prestimiona pozosta�a tylko czerwie�.

��Widzia�em ci� przez chwilꠗ przyzna� ksi���. Patrzy� ponuro w pulsuj�c� pustk�.�� Z ca�� pewno�ci� widzia�em w�a�nie ciebie. W Labiryncie przyby�e� do mnie, powiedzia�e�, �e nie mam przed sob� prostej drogi do tronu, �e ze wszystkich stron widzisz przepowiednie oporu, �e mam pot�nego przeciwnika, kt�ry przyczai� si� i czeka, by mi odebra� koron�. Sk�d wiedzia�e�? Nawet nie o�miel� si� zgadywa�. Mam wra�enie, �e to akt sprawiedliwo�ci, i� spotkali�my si� w jednym lochu. Przepowiada�e� m�j upadek, nie zdo�a�e� jednak przewidzie� swego, co? Od jak dawna tu jeste�?

��Trzy dni, jak mi si� zdaje. Mo�e cztery.

��Dawali ci je��?

��Od czasu do czasu�� odpar� Vroon.�� Niezbyt cz�sto. Pozw�l, �e powt�rz� pytanie, ksi���: czy przypadkiem nie masz przy sobie corymbora? Chodzi mi o ten ma�y zielony amulet, kt�ry ode mnie dosta�e�.

��A owszem, mam. Zawieszony na szyi.

��Kiedy przyjd� ci� nakarmi�, b�d� musieli uwolni� ci r�ce do jedzenia. Potrzyj w�wczas corymbor i spraw, by u�miechn�a si� do ciebie jego si�a. Powinno to lepiej nastawi� do ciebie stra�nik�w. Mo�e cz�ciej b�d� ci dawali je��, mo�e przynios� ci co� lepszego od zwyczajnego �wi�stwa. Uprzedzam, �e jedzenie tu jest obrzydliwe, stra�nicy za� to straszne �otry.

��Tw�j corymbor niewiele mi pom�g�, gdy niedawno rozmawia�em z Korsibarem w sali tronowej. Dotkn��em kamienia raz, kiedy nasza rozmowa dopiero si� zaczyna�a, a mimo to wszystko sz�o coraz gorzej.

��Dotkn��e� go z intencj� u�ycia jego mocy, prawda? Zaufa�e� jego mocy, odda�e� si� jej i w my�li wyrazi�e� sw� potrzeb�.

��Niczego takiego nie zrobi�em. W og�le nie przysz�o mi to do g�owy. Po prostu potar�em go, zupe�nie jakbym podrapa� si� podczas rozmowy, bo co� mnie zasw�dzia�o.

Thalnap Zelifor mrukn�� co�, daj�c do zrozumienia, �e pope�niony przez Prestimiona b��d jest oczywisty. Milczeli przez d�ugi czas.

��Dlaczego ci� tu zamkni�to?�� spyta� w ko�cu Prestimion.

��Sam nie wiem. Oczywi�cie, jest to powa�ne pogwa�cenie zasad sprawiedliwo�ci. Nie dowiedzia�em si� jednak, kto jest za to odpowiedzialny ani o co mnie oskar�aj�. Wiem tylko, �e jestem niewinny�

��Nie w�tpi�.

��Przez pewien czas�� t�umaczy� si� Vroon�� zatrudniony by�em przez lady Thismet jako jej doradca. By� mo�e pewn� rozmow�, kt�r� zgodnie z moimi sugestiami przeprowadzi�a z bratem, uzna� on za obra�liw� lub niepokoj�c�, wi�c wtr�ci� mnie do lochu, bym wi�cej nie doradza� jego siostrze. Jest to ca�kiem prawdopodobne. Z drugiej strony jest jeszcze kwestia d�ug�w, w kt�re popad�em. Wierzycielem jest ksi��� Gonivaul, finansuj�cy niekt�re z mych bada�, a ty, ekscelencjo, wiesz niew�tpliwie, jaki stosunek do pieni�dzy ma ksi��� Gonivaul. M�g� poprosi� Koronala, by ten uwi�zi� mnie za kar�, poniewa� nie by�em w stanie sp�aci� po�yczki, cho� jakim cudem mia�oby to u�atwi� mu odebranie po�yczonej sumy, tego zupe�nie nie rozumiem.

��Mam wra�enie, �e nie rozumiesz bardzo wielu rzeczy�� stwierdzi� Prestimion.�� W twoim zawodzie nie jest to chyba mocna rekomendacja. Podobno wy, magowie, w ca�ej ludzkiej wiedzy czytacie jak w otwartej ksi�dze. Tymczasem ty nie jeste� nawet pewien, dlaczego przykuto ci� do tej �ciany.

��Magia to niedoskona�a nauka, ekscelencjo�� przyzna� z pokor� Thalnap Zelifor.

��A wi�c jest to nauka?

��Ale� tak, oczywi�cie! Tobie mo�e si� wydawa�, �e magia to modlitwy do demon�w i czary, polega jednak na poznaniu i dostosowaniu si� do podstawowych praw wszech�wiata, opartych na najzupe�niej racjonalnych podstawach.

��Tak? Wspomnia�e� o racjonalnych podstawach. Musisz mnie tego nauczy�, je�li mamy przebywa� tu d�ugo. Rozumiem, i� wola�by�, by nazywano ci� in�ynierem raczej ni� magiem?

��Dla mnie to niemal to samo, ksi���. Trzysta lat temu zosta�bym w�a�nie in�ynierem. Badania, kt�re prowadzi�em dla Wielkiego Admira�a Gonivaula, by�y w swej naturze najzupe�niej techniczne, polega�y na opracowaniu i skonstruowaniu urz�dzenia mechanicznego.

��Urz�dzenie mechaniczne dokonuj�ce akt�w czarnoksi�stwa?

��Urz�dzenie mechaniczne pozwalaj�ce umys�owi na bezpo�redni kontakt z innym umys�em. W spos�b najzupe�niej naukowy, a nie przez zakl�cie lub przywo�anie demon�w, by�bym w stanie zajrze� ci w umys�, ksi���, odczyta� go lub umie�ci� w nim jakie� my�li.

Prestimion zadr�a� z instynktownego strachu. Mo�e to i lepiej, �e Thalnap Zelifor wisi przykuty do �ciany, powiedzia� do siebie.

��Rzeczywi�cie by�e� w stanie stworzy� co� takiego?

��Badania nie zosta�y zako�czone. Chcia�em jeszcze troch� popracowa� nad mym wynalazkiem� tyle �e zabrak�o mi pieni�dzy� ksi��� Gonhraul posk�pi� kilku niezb�dnych rojali�

��Musia� to by� dla ciebie straszny cios. Czy zechcia�by� mi powiedzie�, jaki u�ytek z twojego wynalazku mia� zamiar zrobi� ksi��� Gonivaul?

��O to, jak s�dz�, trzeba by zapyta� ksi�cia Gonivaula.

��Praktyczniej by�oby u�y� jednej z twoich czytaj�cych w my�lach maszyn�� stwierdzi� Prestimion.�� Gonivaul niech�tnie zdradza swe sekrety.�� Zn�w zamilk�, a po pewnym czasie spyta�:�� Jest mo�e w�r�d twych zakl�� jakie�, dzi�ki kt�remu to przekl�te czerwone �wiat�o nie razi�oby w oczy a� tak?

��S�dz�, �e corymbor m�g�by mie� w�a�nie taki efekt.

��R�ce przykute mam do �ciany, nie mog� wi�c dotkn�� corymbora.

��Jaka szkoda�� powiedzia� Thalnap Zelifor.�� Ale� ale� nadchodz� stra�nicy.�� Rzeczywi�cie, Prestimion us�ysza� tupot krok�w i otwieranie bramy.�� Zostaniesz teraz nakarmiony, a wi�c przynajmniej na chwil� uwolni� ci r�ce. To twoja szansa, ksi���.

Do komnaty weszli trzej gwardzi�ci obwieszeni broni�. Jeden stan�� przy wej�ciu i przygl�da� si� wi�niom podejrzliwie, skrzy�owawszy ramiona na piersi, drugi otworzy� kajdany skuwaj�ce r�ce Prestimiona, po czym poda� mu do zjedzenia misk� obrzydliwej kaszy, trzeci za� podsun�� talerz Vroonowi, kt�ry zabra� si� za jedzenie, u�ywaj�c w tym celu jednej z wolnych macek. Prestimion ledwie zdo�a� prze�yka� obrzydliw� gorzk� brej�. Niepostrze�enie wsun�� r�k� pod tunik� na piersi i, czuj�c si� wi�cej ni� g�upio, nawet pogardzaj�c samym sob� za to, �e zdradza sw�j �wiatopogl�d, pog�adzi� corymbor palcem kilka razy, a potem jeszcze kilka razy.

��Nie znale�liby�cie dla mnie nic lepszego?�� spyta� stra�nika.�� Mo�e mieliby�cie co�, co nie skr�ca �o��dka?

Stra�nik tylko na niego spojrza� t�pym, ch�odnym spojrzeniem. Zabra� opr�nione naczynie, sku� mu r�ce i wszyscy trzej wyszli. Przez ca�y czas nie wypowiedzieli ani jednego s�owa.

���wiat�o jest tak silne, jak by�o�� poskar�y� si� Prestimion.�� A stra�nicy wcale nie wydali mi si� przyja�ni.

��Dotkn��e� corymbora, ksi���?

��Owszem, kilkakrotnie.

��I poprosi�e� tkwi�c� w nim moc, by odnios�a si� przychylnie do twych potrzeb?

��Po prostu go pog�adzi�em�� przyzna� Prestimion.�� Nie potrafi�em zmusi� si�, �eby zrobi� co� wi�cej. Wyznaj�, �e przyzywanie wyimaginowanych mocy nie przychodzi mi �atwo.

��No c󿅠� mrukn�� Thalnap Zelifor.

Po d�ugiej, m�cz�cej pieszej w�dr�wce ze szczytu G�ry Septach Melayn, brudny i obdarty, zawita� na obola�ych nogach w progi Domu Muldemar, gdzie wiedziano ju� o aresztowaniu Prestimiona. Natychmiast odprowadzony zosta� do jednego z apartament�w go�cinnych. Wyk�pa� si�, zjad� lekki posi�ek, wypi� nieco wina, przebra� si� w �akiet i spodnie Abriganta, �redniego brata Prestimiona, niemal r�wnego mu wzrostem. Potem w wielkiej sali o oknach przys�oni�tych czerwonymi zas�onami przekaza�, co wiedzia��� a nie wiedzia� wiele�� ksi�nie i jej trzem synom. Prestimion i Korsibar pok��cili si� na prywatnej audiencji, po czym Prestimion bez zw�oki uwi�ziony zosta� w tunelach Sangamora.

Dla rodziny ksi�cia nie by�a to bynajmniej nowina.

��Zostaj�c na miejscu, niczego by�my nie zyskali�� powiedzia� jeszcze.�� Korsibar i nas zaku�by w kajdany.

��Dobrze zrobi�e�, uciekaj�c�� przyzna�a ksi�na Therissa.�� Korsibar post�pi� jednak pochopnie, aresztuj�c jednego z wielkich ksi���t kr�lestwa. Czy�by nie zdawa� sobie sprawy, �e tak bezpo�rednia manifestacja w�adzy to zagro�enie dla ca�ej arystokracji Zamku?

��Zapewne wcale nie my�la� o tym, co robi. Svor zrozumia� to od razu. Powiedzia�, �e Korsibar jest s�aby i z tego powodu mo�e uderza� bez przyczyny, atakowa� z czystego strachu, kt�ry w nim drzemie. By� got�w zareagowa� przesadnie na ka�d� prowokacj� ze strony Prestimiona. S�dz� te�, �e Prestimion rzeczywi�cie m�g� go sprowokowa�.

��Jak?�� spyta�a ksi�na Therissa.

��Podczas tej audiencji w sali tronowej Korsibar oferowa� mu miejsce w Radzie. Tyle wiemy z ca�� pewno�ci�. S�dz�, �e rozgniewany Prestimion odrzuci� t� propozycj�, cisn�� mu j� w twarz jak zgni�� ryb�.

��On rzeczywi�cie potrafi si� tak zachowa�.�� Oczy wojowniczego Abriganta zab�ys�y dum�.

��Nie by�o to jednak posuni�cie najm�drzejsze, skoro Korsibar zasiada na tronie, a jednocze�nie nie przestaje si� ba栗 stwierdzi� Sepiach Melayn.�� Prestimion sta� si� jednak ostatnio bardzo impulsywny i zbyt gwa�towny, za co przychodzi mu p�aci� wysok� cen�.

��Zawsze by� bardzo gwa�towny�� przyzna�a ksi�na Therissa�� umia� si� jednak opanowywa�. Ale kiedy zobaczy� Korsibara siedz�cego na tronie Confalume�a� tego zapewne wytrzyma� nie zdo�a�.

Sepiach Melayn skin�� g�ow�.

��Te� tak my�l�, pani�� przyzna�.�� Doradzali�my Prestimio-nowi, by w og�le nie szed� na to spotkanie lub by nie udziela� �adnych zdecydowanych odpowiedzi. Mia� wyja�ni� tylko, �e musi zasi�gn�� rady rodziny. Dzi�ki temu zyska�by troch� czasu. S�dz� jednak, �e straci� panowanie nad sob�. Musia�a go bole� nawet konieczno�� ugi�cia kolana przed Korsibarem, pozdrowienia go znakiem rozb�ysku gwiazd. Tak, moim zdaniem los spotkania rozstrzygn�� si� na samym pocz�tku, gdy Prestimion powinien z�o�y� Koronalowi ho�d.

��Zgadzam si�. Niech�tnie ugi��by kolano przed Korsibarem�� przytakn�� Taradath.

��Tak, tego by nie zrobi��� powiedzia� Septach Melayn.�� Jego gniew jest zbyt wielki. A tak�e b�l.

��B�l?�� powt�rzy�a ksi�na Therissa.

��O tak, pani, Prestimion bardzo cierpi z powodu utraty tronu. Nie zdradza tego w zwyk�ej rozmowie, jest przyjazny, spokojny, sytuacj� ocenia z filozoficznym dystansem. Ale w �rodku a� p�onie.�� Melayn wyci�gn�� kielich, Taradath nape�ni� go po brzegi.�� Nie s�dz�, by Korsibar mia� mu wyrz�dzi� jak�� powa�n� krzywdꠗ m�wi� dalej.�� Jest po prostu bardzo niepewny siebie, nie wie, co robi�; zosta� w�adc� nagle, a przecie� w og�le nie powinien nim zosta�. Idzie za rad� tego, potem za rad� tamtego, sam nie wie, czego w�a�ciwie chce. Mam jednak wra�enie, �e mimo wszystko �ywi do Prestimiona ciep�e uczucia i nigdy nie zdob�dzie si� na to, by mu zrobi� krzywd�. Jeszcze par� dni, a uwolni wi�nia.

��Oby Bogini przyzna�a ci racjꠗ powiedzia�a ksi�na Therissa.

��Korsibar zrobi� mu krzywd�, kradn�c koron� i w�adzꠗ zauwa�y� Abrigant.�� Ja te� straci�bym panowanie nad sob�, gdybym mia� odda� Korsibarowi ho�d gestem rozb�ysku gwiazd.

��Prestimion powinien mie� przy sobie n󿠗 wtr�ci� si� do rozmowy najm�odszy z braci, pe�en temperamentu Teotas�� wskoczy� na stopnie tronu i poder�n�� temu z�odziejowi gard�o.

��Nie jeste� pierwszym, kt�ry wpad� na ten pomys��� u�miechn�� si� Septach Melayn.�� A w�a�nie, czy macie jakie� wie�ci o Gialaurysie? Rozdzielili�my si� podczas ucieczki z Zamku i mieli�my si� spotka� tutaj.

��Nic o nim nie wiemy�� odpar�a ksi�na Therissa.

��A o Svorze?

Ksi�niczka potrz�sn�a g�ow�, lecz ksi��� Taradath powiedzia�:

��Nie, matko. Przed niespe�na godzin� otrzymali�my informacj� od diuka Svora. Jest bezpieczny. Od Lorda Korsibara otrzyma� pozwolenie opuszczenia Zamku i wkr�tce przyb�dzie do Domu Muldemar. Nie ma �adnych nowych wie�ci o Prestimionie, jest jednak niemal pewien, �e Korsibar nie b�dzie na-stawa� na jego �ycie.

Septach Melayn z rado�ci a� uderzy� d�oni� w obsydianowy st�.

��Svor jest bezpieczny! A wi�c Korsibar nie zapomnia�, jakim uczuciem darzy� niegdy� przyjaciela. To dobra wiadomo��, mo�emy mie� nadziej�, �e po pierwszym gro�nym wybuchu gniewu Korsibar zaczyna si� waha� i mo�e wkr�tce zwolni Prestimiona. Mimo wszystko boj� si� o Gialaurysa, on jest wr�cz przesadnie sk�onny do b�jek i m�g� wszcz�� bitk� z tak licznym oddzia�em stra�nik�w, �e dali rad� nawet jemu.

W tej chwili pojawi� si� s�u��cy z wie�ci�, �e do Domu Muldemar zawita� kolejny go��, a by� nim w�a�nie Gialaurys, sprawiaj�cy wra�enie jeszcze bardziej zm�czonego ni� Septach Melayn. Mia� wielki, fioletowy siniak na lewym policzku, sprawia� jednak wra�enie weso�ego, przynajmniej na tyle, na ile weso�y mo�e by� cz�owiek o tak ponurym usposobieniu. Przytuli� Melayna do piersi, niemal �ami�c mu �ebra, i w ci�gu pierwszych dziesi�ciu minut wychyli� trzy kielichy rubinowego wina.

Septach Melayn powt�rzy� mu wiadomo�ci otrzymane od Svora i spyta� o szczeg�y ucieczki z Zamku. Okaza�o si�, �e ucieczka przysz�a Gialaurysowi bez trudu, tylko brama Gossif okaza�a si� zbyt �ci�le strze�ona, by j� sforsowa�, wi�c przekrad� si� do bramy Halanx, lecz tam tak�e zd��yli si� ju� zgromadzi� gwardzi�ci.

��Dosz�o do walki�� opowiada� Gialaurys�� i zdaje si�, �e przeze mnie kilku gwardzist�w wr�ci�o do �r�d�a, czego oczywi�cie �a�uj�. Nie chcieli ust�pi� z drogi, wi�c co mia�em robi�? Znasz tego d�ugonosego kapitana Himbergaze�a?�� spyta�.�� Str�ci�em go ze �ciany Twierdzy Canaberu; wyl�dowa� na ziemi z g�o�nym trzaskiem. Nie przypuszczam, by mia� szans� wr�ci� do pe�nienia obowi�zk�w. Tak w�a�nie zarobi�em to�� wskaza� siniak na policzku.

��Uderzy� ci� w twarz?�� zdziwi� si� Sepiach Melayn. Gialaurys zachichota�.

��Nie, to ja go uderzy�em z byka, kiedy chcia� mnie z�apa�. Wylecia� w powietrze strasznie zdumiony i spad� z blank�w. Powinienem go potraktowa� tak Farholta, kiedy si�owali�my si� w Labiryncie.�� Gialaurys wsta� i z nieszcz�liw� min� przyjrza� si� strz�pom swego ubrania.�� Po drodze do was wpad�em w las cierni, Quisquis. Nie nale�a�o to do przyjemno�ci. Popatrzcie tylko, jak wygl�dam.

��Ja te� w drodze mia�em k�opoty. Nosz� teraz �akiet ksi�cia Abriganta�� poinformowa� go Sepiach Melayn. Zerkn�� na trzech szczup�ych braci Prestimiona.�� Obawiam si�, przyjacielu, �e nie znajdziesz tu ubra� w odpowiednim rozmiarze. Mo�e kt�ry� z koniuszych ksi�nej znajdzie stary namiot i krawiec zszyje ci go na spodnie.

��Weso�y jak zawsze�� powiedzia� Gialaurys bez cienia weso�o�ci w g�osie.

Ksi�na Therissa oznajmi�a jednak, �e nowe ubrania b�dzie mo�na przygotowa� szybko, i rzeczywi�cie, rankiem nast�pnego dnia by�y ju� gotowe. R�wnie� rankiem pojawi� si� w Domu Muldemar diuk Svor, prowadz�c pi�� wierzchowc�w ob�adowanych r�nymi dobrami, mi�dzy innymi strojami z kwater Septacha Melayna i Gialaurysa.

Svor opowiedzia� im o swej rozmowie z Korsibarem i o tym, �e wzbudzi�a w nim nadziej� na szybkie zwolnienie Prestimiona.

��A co si� m�wi na Zamku o jego aresztowaniu?�� spyta� Sepiach Melayn.�� Jak to skomentowali Serithorn czy, powiedzmy, Oljebbin?

��Nie skomentowali�� odpar� Svor.�� Rozumiecie chyba, �e wyje�d�a�em w po�piechu i nie marnowa�em czasu na spacery i zbieranie plotek. Z tego, co s�ysza�em, wynika, �e ludzie s� zbyt zdumieni, by wypowiada� si� g�o�no, udaj� wi�c, �e wszystko jest tak, jak by� powinno, i czekaj�, co te� jeszcze zrobi Korsibar.

��Zachowuj� si� tak od samego pocz�tku�� stwierdzi� ponuro Gialaurys.�� Korsibar kradnie koron� i nikt mu si� nie sprzeciwia, nawet sam Confalume, wszyscy tylko czekaj� cierpliwie na dalsze wypadki. Wi�c Korsibar przyje�d�a na Zamek, przejmuje w�adz� i dalej nikt mu si� nie sprzeciwia. Wtr�ca Prestimiona do lochu i mamy to samo�� ani s�owa sprzeciwu. Czy naprawd� wszyscy s� takimi tch�rzami? Dlaczego cho�by Oljebbin albo Gonivaul nie powstan�, nie zaprotestuj� g�o�no przeciw bezprawiu?

��Tu, w tym domu na w�asne uszy s�ysza�e� przemowy dzielnego Oljebbina i nieustraszonego Gonivaula, a tak�e szlachetnego Serithorna. Jeden po drugim oznajmiali nam, �e b�d� czekali, uwa�nie �ledzili poczynania Korsibara, nie zajmuj�c �adnych pozycji, nie sprzeciwiaj�c mu si�, a� nadejdzie w�a�ciwy moment. �Nie uczynimy niczego po�piesznie, pod wp�ywem chwili��� powiedzia� Serithorn, a mo�e by� to Gonivaul? Zapomnia�em, ale wszyscy m�wili to samo.

��Obiecali wspom�c Prestimiona, je�li si� przeciwstawi Korsibarowi�� zaprotestowa� Gialaurys.

��Wspomnieli co� o takiej mo�liwo�ci, tch�rzliwie i p�g�bkiem�� przypomnia� mu Svor.�� I ca�y czas zas�aniali si� tymi wszystkimi �by� mo�e� i �lecz jednak�, a poza tym ani s�owem nie napomkn�li o udzieleniu pomocy Prestimionowi, je�eli Korsibar jemu si� przeciwstawi. Czego w�a�ciwie od nich oczekujesz, Gialaurysie? Tego, i� owi starzy, kochaj�cy wygod�, s�abi duchem ludzie powstan�, zaczn� przemawia� i protestowa� przeciwko aresztowaniu Prestimiona, skoro Korsibarowi wystarczy strzeli� z palc�w i w chwil� p�niej oni sami znajd� si� w tunelach Sangamora, zakuci w �a�cuchy? Korsibar ma w r�ku wszystkie atuty. Wielcy panowie boj� si� go i nie ufaj� sobie nawzajem. Na ca�ym �wiecie opr�cz samego Prestimiona jest tylko jeden cz�owiek, kt�ry nie boi si� sprzeciwi� Korsibarowi. M�g�by pom�c nam wydrze� Prestimiona z jego �ap. On te�, oczywi�cie, nie jest anio�em.

��Masz na my�li prokuratora?�� spyta� Sepiach Melayn.

��A kog� by innego? Je�li chcemy zorganizowa� co� w rodzaju opozycji wobec Korsibara, musimy szuka� pomocy u Dantiryi Sambaila. Jest w ko�cu krewnym naszego ksi�cia, mo�e wi�c domaga� si� jego uwolnienia. Poza tym to cz�owiek pot�ny, maj�cy do dyspozycji armi�, bogaty, zdecydowany i przebieg�y.

��Cechuje go tak�e wielki osobisty wdzi�k, s�odycz charakteru, wielka uroda i bezinteresowna mi�o�� do ma�ych zwierz�tek�� zakpi� Sepiach Melayn.�� Jaki� wspania�y by�by z niego sojusznik, Svorze!

��W ka�dym razie prokurator jest teraz na morzu, w drodze na Zimroel�� przypomnia� im Gialaurys.�� Nawet gdyby zawr�ci� tego samego dnia, kiedy wyl�duje w Piliplok, wr�ci na Alhanroel za kilka miesi�cy. Za�o�ywszy, �e w og�le zechce wr�ci�.

��Ale� sk�d�� powiedzia� Svor.�� Prokurator nie wyp�yn�� na morze. O ile wiem, znajdowa� si� zaledwie w p� drogi do Alaisoru, kiedy do jego uszu dotar�a wie��, �e Prestimion zosta� areszlowany. Nalychmiast odwo�a� powr�t do domu i szybkim marszem ruszy� z powrotem na G�r�.

��Wiesz to na pewno?�� zdziwi� si� Sepiach Melayn.

��Ja ju� nic nie wiem na pewno opr�cz tego, �e u ka�dej r�ki i nogi mam pi�� palc�w, a i w to zdarza mi si� czasem pow�tpiewa�. Dzi� rano jednak, jad�c do was, dowiedzia�em si� z pewnego �r�d�a w mie�cie, w Muldemar, �e Danlirya Sambail wraz z towarzysz�c� mu band� zmierza w tym kierunku. Czy to prawda? M�g�bym postawi� horoskop na t� okoliczno��, ale horoskopowi te� by� przecie� nie uwierzy�. Mo�emy tylko czeka�. B�dziemy wi�c czeka�, a Dantirya Sambail albo przyjedzie, albo nie przyjedzie. Podsumowa�em po prostu to, co wiemy.

��Jakiej ceny za��da za uwolnienie Prestimiona?�� spyta� Gialaurys.�� On przecie� nic nie robi bez zap�aty.

��Celna uwaga�� przyzna� Sepiach Melayn.�� Prestimion powa�nie si� u niego zad�u�y i b�dzie zmuszony sp�aci� ten d�ug wraz z odsetkami. Je�li kiedykolwiek zdob�dzie w�adz�, Dantirya Sambail zasi�dzie po jego prawicy. C�, nic na to nie poradzimy, przecie� nie uwolnimy Prestimiona za pomoc� czar�w. Wi�c zgodnie z tym, co powiedzia� Svor, musimy czeka� i patrzy�, co si� dzieje.

��Przynajmniej mi�o si� czeka w tym domu�� stwierdzi� Svor.�� I wino jest bardzo dobre.

Przez tydzie� prokurator i jego banda go�cili w Domu Muldemar, a jedli i pili niczym niena�arte habagogi buszuj�ce na polu w�r�d dojrza�ych w�a�nie plon�w. Wreszcie Dantirya Sambail ruszy� ku zachodniemu wybrze�u Alhanroelu, by tam czeka� na wojska, kt�re wezwa� ze swego rodzinnego kontynentu przez szybkiego pos�a�ca.

��Przyrzekam odda� ci do dyspozycji wielk� si��, armi� uzbrojonych po z�by �o�nierzy, jakiej nie widzia� ten �wiat�� obieca� Prestimionowi przesadnie uroczy�cie.�� Twoimi genera�ami b�d� moi wierni bracia, Gaviad i Gavundiar, oficerami za� ludzie znani z nieustraszonej odwagi.

Prestimion po�egna� prokuratora z rado�ci�. Darzy� swego dziwnego, okrutnego krewnego sympati� i podziwem, by� mu r�wnie�, oczywi�cie, wdzi�czny za odzyskan� wolno��, niech�tnie jednak znosi� jego towarzystwo, zw�aszcza teraz, gdy by� s�aby, wyczerpany, a czeka�y go d�ugie godziny uk�adania plan�w.

Twarz ksi�cia po sp�dzonych w lochu tygodniach by�a chuda, oczy mia� wpadni�te, sk�r� szar�, z�ote w�osy s�abe, matowe. Nabawi� si� dr�enia r�k i nie o�mieli� si� wyj�� na strzelnic� ze strachu, �e w tunelach Lorda Sangamora utraci� talent �ucznika. Przez pierwsze kilka dni prawie nie wychodzi� z sypialni, le�a� w ��ku niczym chory starzec, przy odsuni�tych zas�onach z niebieskiego aksamitu, ciesz�c si� pi�knem widzianych przez okna ze r�ni�tego kwarcu zielonych wzg�rz i jasnymi promieniami s�o�ca.

Przerazi� przyjaci� zmianami, kt�re zasz�y w jego wygl�dzie w okresie niewoli. Gialaurys by� wr�cz nieprzytomny z gniewu, Svor splata� palce gi�tkie niczym rozw�cieczone w�e. Septach Melayn natomiast tryska� w�a�ciwym sobie optymizmem.

��Odrobina przyzwoitego jedzenia, kilka �yk�w dobrego wina dziennie, �wie�e powietrze, rzeka, s�o�ce� tylko sp�jrz, ju� wygl�dasz lepiej, a przecie� dopiero co znalaz�e� si� na wolno�ci! G�odzili ci�, prawda?

Prestimion u�miechn�� si� krzywo.

��Lepiej by by�o, gdyby mnie g�odzili. Takich och�ap�w nie rzuci�bym nawet mintunom z ulicy. Cienka kwa�na zupka ze starej kapusty z Bogini jedna wie jakim nie�wie�ym mi�sem� obrzydlistwo. I to �wiat�o, to straszne pulsuj�ce �wiat�o, Septachu, bij�ce po oczach we dnie i w nocy. �wiat�o by�o najgorsze, znacznie gorsze od wstr�tnego jedzenia. Nie chc� widzie� nic czerwonego, cho�bym mia� �y� sto lat!

��M�wi�, �e to �wiat�o zakl�to w kamienie przez jak�� staro�ytn� magi�, dzi� ju� zapomnian��� zauwa�y� Svor.�� Zapomniano te� magii koniecznej, by je wy��czy�.

Prestimion tylko wzruszy� ramionami.

��Magia, nauka� kto wie, gdzie le�y r�nica? Straszna rzecz, to �wiat�o. Uderza niczym twarda pi��. Nie spos�b si� przed nim ukry�. Zamykasz oczy, lecz nadal widzisz je pod powiekami, godzina po godzinie, bezustannie. Oszala�bym bez w�tpienia, gdyby nie ma�y zielony amulet, kt�ry umo�liwi� mi obron�.�� Ksi��� na chwil� pogr��y� si� w my�lach.�� Thalnap Zelifor powiedzia� mi, jak go u�y栗 m�wi� dalej.�� G�adzi�em go czubkami palc�w, o tak, za ka�dym razem, kiedy rozkuwali mnie do jedzenia. I powtarza�em w�wczas w my�li, jakbym modli� si� do Bogini: �U�agod� me oczy, daj mi zazna� odpoczynku�. W jaki� spos�b pomaga�o, wiecie? By�o �le, ale s�dz�, �e gdybym nie mia� amuletu, mog�oby by� znacznie gorzej. Cho� nie wiem, do kogo czy te� do czego si� modli�em, w ka�dym razie z pewno�ci� nie do Bogini. A w�a�nie, co si� sta�o z tym ma�ym Vroonem?

��Jest tu, w Domu Muldemar�� odpar� Septach Melayn.

��Tu? Jakim cudem?

��Uwolnili�my go razem z tob�. W zamieszaniu uczepi� si� kt�rego� z nas i przyjecha� z Zamku.

��No c󿅠� Prestimion u�miechn�� si�.�� Nie ma w tym chyba nic z�ego. Kiedy wisieli�my tak w �a�cuchach naprzeciw siebie, polubi�em go troch�.

��Jeste� cz�owiekiem wyj�tkowo mi�ym i tolerancyjnym�� zauwa�y� Svor.�� Znajdujesz co� sympatycznego w najdziwniejszych istotach.

��Nawet w Korsibarze.�� Gialaurys skrzywi� si� gniewnie.�� Mia�e� dla niego dobre s�owo nawet po tym, jak skrad� ci koron�. Mam nadziej�, �e to ju� przesz�o��.

��Tak.�� W oczach Prestimiona zap�on�a gor�ca nienawi��. Nie spos�b si� by�o pomyli�, zmieni� si� w wi�zieniu.�� Przez d�ugi czas uwa�a�em go za przyzwoitego, prostego cz�owieka, kt�rego popychali do dzia�ania z�oczy�cy i potwory, teraz jednak zrozumia�em, �e cz�owiek, kt�ry s�ucha rad potwor�w, sam staje si� potworem. Korsibar nie mia� dla mnie lito�ci tylko dlatego, �e nie upokorzy�em si� przed nim, kiedy siedzia� na skradzionym tronie. Gdy nasze losy si� odwr�c�, ja tak�e nie b�d� mia� lito�ci dla niego. Odpowie za wszystko, co uczyni�.

��No prosz�, prosz�!�� zakrzykn�� Septach Melayn.�� A wi�c s�odki Prestimion, kt�rego kochamy, zmieni� si� w gwa�townego m�ciciela gotowego walczy� o swe miejsce na Zamku. Dla mnie to najlepsza nowina. By� mo�e, spomi�dzy wszystkich g�upstw, kt�re pope�ni� Korsibar, najgorszym by�o wtr�cenie ci� do loch�w. Teraz bowiem b�dziemy mieli wojn�.

��Owszem�� przytakn�� Prestimion.�� Teraz b�dziemy mieli wojn�.

Ze stolika przy ��ku wzi�� zwini�ty pergamin i roz�o�y� go na kolanach tak, by inni widzieli, �e jest to mapa Alhanroelu, bardzo kolorowa, ozdobiona skomplikowanymi ornamentami. Postu-ka� palcem w miejsce, w kt�rym wyobra�ona by�a G�ra Zamkowa.

��Nim zaatakujemy fa�szywego Koronala, musimy odizolowa� Zamek�� powiedzia�.�� Uczynimy to zar�wno s�owami, jak i czynami. Najpierw wystosujemy proklamacj� w imieniu moim i obecnej Pani Wyspy Snu. B�dzie g�osi�a, �e Korsibar pe�ni urz�d wbrew prawu i tradycji, jedynie przez zastosowanie magii przeciw swemu ojcu Confalume�owi w godzinie �mierci Prankipina, �e jest uzurpatorem i zdrajc� wyst�puj�cym przeciw woli Bogini i musi zosta� str�cony z wysokiego tronu, na kt�rym zasiada niegodnie.

��Obecnej Pani Wyspy Snu?�� spyta� Svor.�� Zak�adam, �e chodzi ci nie o Roxivail, lecz o Kunigard�. Czy rzeczywi�cie masz jej poparcie, Prestimionie?

��B�d� mia�. O ci�gu ostatnich czterech tygodni trzykrotnie obieca�a mi to w snach. Natychmiast wysy�am do niej pos�a�ca z potwierdzeniem, �e jestem wolny i istotnie zamierzam rzuci� wyzwanie Korsibarowi. Poprosz� j� tak�e o publiczne o�wiadczenie, w kt�rym uzna mnie za Lorda Koronala oraz przysi�gnie nigdy nie ust�pi� swego miejsca nielegalnie uznanej Roxivail, lecz jedynie mej matce, w chwili gdy zajm� swe miejsce na Zamku. Na co, moim zdaniem, si� zgodzi.

��A to twierdzenie, �e Korsibar zdoby� koron�, u�ywaj�c magii przeciw ojcu� czy ty w to wierzysz, Prestimionie? Czy te� wymy�li�e� to, by wywrze� wra�enie na naiwnych?

��Nie ma znaczenia, w co wierz� w g��bi serca. Doskonale wiesz, �e wi�kszo�� ludzi wierzy w skuteczno�� magii. Je�li oskar�� Korsibara o zakl�cie Confalume�a, ludzie ch�tniej si� przeciw niemu obr�c�, a taki jest m�j cel. Nikt nie chce Koronala, kt�ry si�gn�� po w�adz� bezprawnie, stosuj�c czary.

��W ka�dym razie czary mia�y w tym sw�j udzia��� wtr�ci� Gialaurys.�� Och, Prestimionie, kiedy ty uwierzysz dowodom, kt�re wznosz� si� wok� ciebie jak g�ry?

Prestimion u�miechn�� si� s�abo. Gialaurys, uparty jak zawsze, zwr�ci� si� do Septacha Melayna.

��By�e� tam, kiedy to si� sta�o. Zakl�cie za�mi�o tw�j umys�. Zaprzeczasz, �e by�o to dzie�o magii?

��Przyznaj�, oczywi�cie, �e co� spowodowa�o za�mienie mego umys�u. Nie mog� ci jednak powiedzie�, czy by�a to magia, czy co� innego.�� Oczy Septacha Melayna b�ysn�y z�o�liwie.�� Umys� mia�em za�miony, Gialaurysie, i cho�by z tego powodu nie mog� powiedzie�, co go za�mi�o.

Prestimion niecierpliwie postuka� w map�.

��Je�li pozwolicie, b�dziemy kontynuowali. Proklamujemy nielegalno�� rz�d�w Korsibara i zejdziemy z G�ry, by j� otoczy�. Og�osz� si� Koronalem najpierw w Amblemorn, przy czarnym marmurowym pomniku stoj�cym przy dawnej granicy linii las�w, sk�d rozpocz�� si� w staro�ytno�ci podb�j G�ry, bo my te� rozpoczynamy podb�j G�ry. W Amblemorn zaczn� te� przyjmowa� ochotnik�w do armii. B�dziemy mieli oddzia� naszych ludzi z Muldemar, dobrze uzbrojonych. To na wypadek k�opot�w z miejscow� milicj�, ale s�dz�, �e Amblemorn wpadnie nam w r�ce bez znacz�cego oporu. Z Amblemorn zejdziemy do st�p G�ry, do �r�de� Glayge. Nast�pnie skr�cimy w t� stron�, na zach�d, i rozpoczniemy okr��anie G�ry, przechodz�c po kolei przez wszystkie miasta stoj�ce u jej podstawy: Vilimong, Estotilaup, Simbilfant, Ghrav i tak dalej, p�ki nie zamkniemy kr�gu.�� Stuka� palcem w mapy, wymieniaj�c nazwy:�� Arkilon. Pruiz. Pivrarch. Lontano. Da. Potem przyb�dziemy do Hazen, Megenthorp, Bevel, Salimogren, Demigon Glade i wreszcie do Matrician, gdzie dobry diuk Fengiraz przyjmie nas z otwartymi r�kami, i do Gordal i zn�w jeste�my nad Glayge, poni�ej Amblemorn, maj�c przed sob� otwart� drog� na Zamek. Ile ludzi mieszka w tych miastach? Pi��dziesi�t milion�w? Powiedzia�bym, �e nawet wi�cej. B�d� t�umnie wst�powa� do naszej armii, nie mam co do tego najmniejszych w�tpliwo�ci. Jednocze�nie Dantirya Sambail przyb�dzie z Zimroelu ze swymi �o�nierzami dowodzonymi przez znaj�cych si� na wojnie braci, Gaviada i Gaviundara. Do��czy do nas u st�p G�ry po jej zachodniej stronie. Kiedy ludzie na szczycie G�ry us�ysz�, co si� dzieje, czy waszym zdaniem rusz� ochotnie pod sztandary Korsibara? Nie s�dz�. B�d� powtarzali mi�dzy sob�, �e Prestimiona wspomaga Bogini, �e Lord Korsibar jest fa�szywym Koronalem, jeden po drugim b�d� od Korsibara odchodzi�. W�wczas ruszymy na Zamek.

Nagle dosta� ataku kaszlu i zacz�� po omacku szuka� stoj�cego na stole kielicha. Poda� mu go Gialaurys. Prestimion wypi�, odetchn�� g��boko i zamkn�� oczy.

��No i tak. Co o tym s�dzicie, przyjaciele?�� spyta�, kiedy m�g� ju� m�wi�.

��Ja s�dz�, �e powiniene� odpocz�栗 odpar� Svor.

��Owszem. A potem? Jak si� wam podoba plan?

��Nie mo�e nas zawie�栗 upewni� go Septach Melayn.

��Zgoda�� przytakn�� Gialaurys.�� Bogini jest po naszej stronie.

��Rzeczywi�cie�� powiedzia� Svor. W jego g�osie brzmia�o wahanie.�� Najpierw powiniene� jednak odpocz�栗 m�wi� dalej.�� Odzyska� si�y. Potem rozpoczniemy marsz i zobaczymy, jak nam u�o�y si� w tej wojnie.

Lord Korsibar bra� k�piel w wielkiej wannie z alabastru i chalcedonu, ciesz�c si� ciep��, nasycon� b�belkami wod� w towarzystwie pokoj�wki swej siostry, rudej Aliseevy o mlecznej sk�rze, kiedy doniesiono mu, �e czeka hrabia Far�uanor z wa�nymi nowinami. Zdaje si�, �e pod Arkilon dosz�o do bitwy i nowiny jej w�a�nie dotycz�.

��Zaraz wracam�� obieca� dziewczynie Korsibar, narzuci� szlafrok i przeszed� do przedpokoi wy�o�onych bia�ymi p�ytkami, na kt�rych male�kimi kawa�kami b��kitnego, zielonego i czerwonego szk�a przedstawiono w mozaice smoki morskie. Zadowolenie maluj�ce si� na chudej, wilczej twarzy ma�ego Far�uanora �wiadczy�o, �e wie�ci s� dobre.

��No i co?�� spyta� niecierpliwie Korsibar.�� Prestimion w niewoli?

��Uciek� z pola bitwy, panie m�j. Zdaje mi si�, �e Navigorn okaza� si� zbyt �askawy. Armia buntownik�w dozna�a jednak powa�nych strat i jest w odwrocie przypominaj�cym raczej ucieczk�.

��Septach Melayn zabity? Mo�e przynajmniej Gialaurys?

��Obaj �yj�, panie m�j�� powiedzia� przepraszaj�co Farquanor.�� Podobnie jak Svor. Ponie�li jednak ci�kie straty. Mam tu nazwiska, ale rozpoznaj� tylko jedno, Gardomira z Amblemorn. Przetr�cili�my buntowi kr�gos�up. Wydaje si�, �e ta jedna bitwa zako�czy�a wojn�.

��Opowiedz mi wszystko�� poleci� Korsibar. Far�uanor przesun�� d�oni� po d�ugim, ostrym nosie.

��Tu mamy dolin� Arkilon�� powiedzia�, rysuj�c obraz palcem w powietrzu.�� Tutaj miasto. Wzg�rze Vormisdas, na kt�rym znajduj� si� nasi �o�nierze, jest tu, a Prestimion tu, na r�wninie, z armi�, kt�r� skleci� w Amblemorn, Vilimong i kilku innych miastach oraz z band� robotnik�w z winnic Muldemar, ci znajduj� si� w centrum. Dochodzi do spotkania, Navigorn przedstawia nasze warunki, Prestimion nie godzi si� na nie, jak zak�adali�my, a potem�

Wed�ug jego relacji po zako�czeniu rozm�w z Navigornem Prestimion spr�bowa� prowadzi� swe oddzia�y przez r�wnin� do Arkilon. Navigorn szybko sprowadzi� armi� ze wzg�rza. Po�rodku linii znajdowa� si� batalion niewielkich lataczy uzbrojony w ma�okalibrowe miotacze energii, os�aniany przez dwa szwadrony jad�cych na wierzchowcach w��cznik�w; masa piechoty stanowi�a drug� lini� ataku. Prestimion w og�le nie dysponowa� kawaleri�, mia� wprawdzie �o�nierzy, ale nie wy�wiczon� armi�, no i jego si�y by�y znacznie s�absze liczebnie. Wyda� rozkaz rozproszenia si�, by Navigorn nie m�g� zaatakowa� nieistniej�cego centrum i otoczenia przeciwnika, by wprowadzi� panik� w jego szeregi, atakowane ze wszystkich stron.

Plan ten by� z g�ry skazany na kl�sk�. Gwa�towno�� pierwszego ataku zaskoczy�a wprawdzie Navigorna, jego �o�nierze jednak, lepiej uzbrojeni, lepiej wy�wiczeni i znacznie liczniejsi, przetrzymali kilka trudnych chwil, po czym pokonali buntownik�w, odnosz�c wielki sukces. Latacze utrzyma�y formacj�, w��cznicy nie dopu�cili do nich rebeliant�w i jeszcze nim kr�lewska kawaleria mog�a wkroczy� do walki, wynik bitwy by� jasny. Armia Prestimiona posz�a w rozsypk�: niekt�rzy uciekali do Arkilon, niekt�rzy z powrotem w kierunku Ghrav, cz�� we wszystkie strony �wiata.

��Ale Prestimion i jego przyboczni uszli z �yciem?�� spyta� Korsibar, gdy Far�uanor uczyni� przerw� w relacji.

��Niestety, tak. Navigorn wyda� rozkaz, by tylko wzi�� ich do niewoli, �adnemu nie mia�a sta� si� krzywda. Okaza� si� zbyt �agodny, panie. Gdyby armi� dowodzi� w�dz, taki jak na przyk�ad m�j brat Farholt, to s�dz�, �e odnie�liby�my znacznie wi�ksze zwyci�stwo, Farholt bowiem z pewno�ci��

��Oszcz�d� mi reklamy cn�t swego brata.�� M�wi�c te s�owa Korsibar nie u�miecha� si�.�� Wzi�cie ich do niewoli by�oby wynikiem najzupe�niej zadowalaj�cym. Ale nie dokonano nawet tego, jak rozumiem?

��Mieli Septacha Melayna na wyci�gni�cie miecza, panie, na otwartym polu. Hosmar Varang, dow�dca �ucznik�w, atakowa� go z jednej strony, earl Alexid ze Strave za�, pieszo, z dw�jk� �o�nierzy, z drugiej.

��I mimo to uda�o mu si� uj��?

��Str�ci� Hosmara Varanga z wierzchowca, rani�c go powa�nie pod pach�, ta rana leczy� si� b�dzie chyba z rok. Zabi� Alexida, poci�� pozosta�ych dw�ch�� w�tpi�, by wsp�lnie doliczyli si� dziesi�ciu palc�w�� sam za�, nietkni�ty, skoczy� na wierzchowca Varanga, porwa� z pola walki tego wstr�tnego kundla Svora, kt�rego kocha jak w�asne dziecko, i widz�c, �e bitwa jest przegrana, uciek� w las.

��Czterech na jednego i ten jeden zwyci�a? On jest w sojuszu z demonami� nie, to demon wcielony! I zabi� Alexida!�� Korsibar wielokrotnie z nim polowa�, zar�wno w d�unglach po�udnia, jak i na nagich fioletowych zboczach g�r p�nocy. Bitwa sta�a si� nagle jako� bardziej rzeczywista przez �mier� Alexida ze Strave.�� Kto jeszcze zgin�� ze znanych mi ludzi?�� spyta�. Widz�c jednak, �e Far�uanor rozwija zw�j, na kt�rym wypisano d�ug� list� nazwisk, natychmiast uciszy� go gestem.�� M�wisz, �e Prestimion uciek� do Arkilon, tak?

��Do las�w na zach�d od miasta. S�dz�, �e zbiegli tam wszyscy czterej, a na pewno cz�� ich �o�nierzy. Prawdopodobnie pod��aj� dalej na zach�d.

��Dzi� w p�niejszych godzinach wydam proklamacj�, w kt�rej og�osz� Prestimiona zdrajc� kr�lestwa i obiecam nagrod� trzech tysi�cy rojali ka�demu, kto dostarczy mi go �ywego�� oznajmi� Korsibar.

���ywego lub martwego�� poprawi� go Far�uanor z diabolicznym b�yskiem w oczach.

Korsibar waha� si� przez chwil�.

��No c�, masz racj�. Tak. Pi�� tysi�cy srebrnych rojali za Prestimiona, �ywego lub martwego, i trzy tysi�ce za ka�dego z pozosta�ych trzech. Wy�lij Navigornowi rozkaz natychmiastowego podj�cia po�cigu. Farholt niech obejmie dow�dztwo drugiej armii i ruszy na Prestimiona z przeciwnej strony. Wzi�� buntownik�w w kleszcze. S�dz�, �e ca�a ta wojenka zako�czy si� w ci�gu najbli�szych dziesi�ciu dni.

��Bogini popiera nasz� sprawꠗ powiedzia� Far�uanor z namaszczeniem. Uczyni� gest rozb�ysku gwiazd i odszed�. Korsibar m�g� powr�ci� do �a�ni.

��Dobre wie�ci?�� spyta�a rudow�osa Aliseeva, spogl�daj�c na niego kokieteryjnie znad kraw�dzi wanny.

��Mog�y by� lepsze�� odpar� Korsibar.�� Mimo to� tak, to by�y dobre wie�ci.

W godzin� kl�ski na polach pod Arkilon niebo otworzy�o si� nad Prestimionem i sk�pa�o go w ulewnym jesiennym deszczu, jak�e typowym dla tych stron. Jecha� niczym w falach potopu. Towarzyszy�o mu zaledwie kilkudziesi�ciu z jego ludzi. Przemoczony na wylot, ponury i nieszcz�liwy, dotar� noc� do lasu Moorwath na zach�d od Arkilon. By�o to ustalone wcze�niej z Septachem Melaynem miejsce zbi�rki, gdyby bitwa pod Arkilon mia�a sko�czy� si� nieszcz�liwie. Przed bitw� Prestimion nawet sobie nie wyobra�a�, �e m�g�by sp�dzi� noc pod jednym z wysokich drzew vakumba o bardzo grubym pniu, a jednak odpoczywa� w�a�nie pod nim, przemoczony, zmordowany.

��Jak si� przekona�em, do zwyci�stwa w walce nie wystarczy og�osi�, �e ma si� racjꠗ powiedzia� do Nilgira Summanda, swego adiutanta.

��To by�a zaledwie pierwsza potyczka�� odpar� Summand taktownie.�� Nim osi�gniemy cel, czeka nas jeszcze wiele bitew� i to szcz�liwszych.

��Sp�jrz tylko, co nam zrobili�� stwierdzi� ponuro Prestimion.�� Gdzie jest Gialaurys? A Septach Melayn? Widzia�em go na drugim kra�cu pola, otoczonego wrogami. Na Bogini�, je�li Septach Melayn zgin���

��Jest bezpieczny gdzie� tu niedaleko i pewnie wkr�tce nas znajdzie. Co do tego nie mam najmniejszych w�tpliwo�ci. Nie narodzi� si� jeszcze cz�owiek, kt�ry zwyci�y�by go w walce, panie m�j.

Prestimion potrzebowa� pociechy, t� pu�ci� jednak mimo uszu i warkn��, ujawniaj�c gniew, kt�rego wola�by nie pokazywa�.

��Nie chc�, by zwracano si� do mnie �panie m�j�! Boli mnie, kiedy s�ysz� te s�owa. Koronal, rzeczywi�cie! Siedz�cy na deszczu pod jak�� vakumb�.�� Natychmiast z�agodzi� ton przera�ony, �e w ten spos�b zwr�ci� si� do dobrego, lojalnego cz�owieka.�� Od czasu gdy los si� odmieni�, musia�em prze�kn�� wiele rzeczy zbyt gorzkich, prawda, Nilgiru Summandzie? Nigdy nie przypuszcza�em, �e b�d� osi�ga� wielko�� w ten spos�b.

Deszcz niemal usta�. Poprzez szare li�cie, sk�rzaste, pokryte w�oskami pod spodem, dostrzeg� s�abe �wiat�o ksi�yca. Noc by�a zimna, ziemia mokra, udo bardzo go bola�o; otrzyma� w nie cios w gor�czce bitwy od jednego z ludzi Navigorna, kt�ry przemkn�� obok na wierzchowcu, uderzaj�c go r�czk� bicza. Lepsze to ni� ostrze miecza, pociesza� si�, ale kula� mocno.

��Mamy ze sob� lampy powietrzne?�� spyta� Nilgira Summanda.�� Je�li tak, przywi��cie je do drzew. Sprowadz� do nas ludzi, kt�rzy pewnie b��kaj� si� teraz dooko�a w ciemno�ciach.

��A je�li �ci�gn� na nas ludzi Navigorna, ekscelencjo?

��Tylko bardzo lekkomy�lny genera� wys�a�by swych ludzi do ciemnego lasu w tak� noc. Przecie� musz� podejrzewa� pu�apk�. Nie, Navigorn i jego ludzie pij� teraz na um�r w Arkilon. Podwie� lampy, Nilgirze.

Na niskich ga��ziach drzew zap�on�y wkr�tce kule czerwonawego �wiat�a i rzeczywi�cie, �ci�gn�y na miejsce b��dz�cych po lesie �o�nierzy. Przybywali po dw�ch i trzech, czasami w wi�kszych grupkach.

Gialaurys pojawi� si� oko�o p�nocy. R�kaw mia� w strz�pach, na ramieniu za� brzydkie, krwawi�ce ci�cie. By� tak ponury, �e nawet Prestimion nie o�mieli� si� z nim rozmawia�. Odm�wi� pomocy przy opatrzeniu rany, usiad� na uboczu, zza pazuchy podartej kurtki wyj�� owoc yakumby, kt�ry zerwa� prawdopodobnie z jakiej� niskiej ga��zi lub wr�cz podni�s� z ziemi, i zacz�� szarpa� go z�bami. By� to widok przera�aj�cy; Gialaurys jad� jak dzika bestia, nie jak cz�owiek.

W chwil� p�niej pojawili si� tak�e Kaymuin Rettra z Amblemorn z oddzia�em Skandar�w i kilkoma lud�mi z tego miasta, Nemeron Dalk z Vilimong z pi��dziesi�cioma �o�nierzami, zaraz potem hrabia Ofmar z Ghrav wraz z poka�n� liczb� swych ludzi, grupa �o�nierzy z Simbilfant. Trzej synowie Rufiela Kisimira, nadzorcy winnicy, przyprowadzili ludzi z Muldemar, kt�rzy otoczyli Prestimiona, krzycz�c g�o�no z rado�ci. Ha�as powodowany przy powitaniach i rozbijaniu obozu pod wielkimi yakumbami zwabia� innych, pojawiaj�cych si� przez ca�� noc. Armia nie zosta�a ca�kowicie zniszczona. Fakt ten nape�ni� Prestimiona now� nadziej�. Niemal wszyscy jego �o�nierze byli ranni, niekt�rzy ci�ko, nawet jednak ranni zjawiali si� przed nim i szczerze, z zapa�em przysi�gali, �e b�d� walczy� za jego spraw� a� do ko�ca.

O Septachu Melaynie i Svorze nikt jednak nic nie wiedzia�.

Nad ranem Prestimion zasn��. �wit na tej szeroko�ci przychodzi� p�no, G�ra Zamkowa le�a�a wprost na wsch�d i s�o�ce musia�o wspi�� si� nad trzydziestomilowe zbocze, nim jego promienie mog�y pa�� na las. Wreszcie ksi��� Muldemar poczu� ciep�o na twarzy, a kiedy otworzy� oczy, zobaczy� haczykowaty nos i wilczy, szeroki u�miech diuka Svora, a tak�e Septacha Melayna, eleganckiego, jakby w�a�nie zmierza� na Zamek, na bankiet, w stroju nienagannie czystym i z porz�dnie uczesanymi jasnymi w�osami. Czarodziej Vroon, Thalnap Zelifor, siedzia� mu wygodnie na lewym ramieniu.

Septach Melayn u�miechn�� si� szeroko.

��Dobrze wypocz��e�, o niezr�wnany ksi���?�� spyta�.

��Nie tak dobrze jak ty.�� Prestimion usiad�, czuj�c, jak trzeszcz� mu ko�ci. Pr�bowa� oczy�ci� si� z b�ota.�� Ten hotel nie dor�wnuje luksusowej gospodzie, w kt�rej najwyra�niej sp�dzi�e� noc.

��Gospoda by�a rzeczywi�cie luksusowa, ca�a w r�owych marmurach i czarnym onyksie. Us�ugiwa�y nam pi�kne dziewcz�ta, na kolacj� za� podano j�zyki bilantoon�w marynowane w smoczym mleku, kt�rych d�ugo nie zapomn�.�� Septach Melayn ukl�k� przy ksi�ciu, pozwalaj�c Vroonowi zeskoczy� z ramienia.�� Czy zosta�e� ranny w bitwie, Prestimionie?�� spyta�, tym razem powa�nie.

��Zraniono m� dum� i lewe udo, kt�re b�dzie pewnie bole� przez kilka dni. Co z tob�?

Melayn pu�ci� do niego oczko.

��Kciuk mnie boli. Za mocno naciska�em nim ostrze, zabijaj�c Alexida ze Strave. Poza tym wszystko w porz�dku.

��Alexid nie �yje?

��I wielu innych. Obie strony ponios�y straty. B�dzie wi�cej ofiar.

��A mnie nie pytasz o rany?�� wtr�ci� Svor.

��Ach, czy�by� ty te� walczy� dzielnie, przyjacielu?

��Pomy�la�em, �e spr�buj� sprawdzi� si� jako �o�nierz, wzi��em wi�c udzia� w bitwie. W najgorszym zamieszaniu zderzy�em si� z diukiem Kanteverelem. Po prostu na siebie wpadli�my.

��I odgryz�e� mu nos?�� domy�li� si� Prestimion.

��Jeste� niesprawiedliwy. Wyci�gn��em bro� nigdy jeszcze nie grozi�em nikomu broni� w gniewie�� a on spojrza� na mnie i powiedzia�: �Svorze, czy�by� zamierza� zabi� mnie, cz�owieka, kt�ry da� ci s�odk� lady Heisse Vaneille? Bo ja zgubi�em gdzie� miecz i zdaj� si� na tw� �ask�. Nie potrafi�em znale�� w sercu ani odrobiny nienawi�ci do tego cz�owieka, z�apa�em go wi�c za rami�, obr�ci�em i pchn��em z ca�ej si�y, a� zataczaj�c si� pobieg� w kierunku swej armii. Czy bardzo ci� zawiod�em, Prestimionie? Mog�em go zabi�, ale zdaje si�, �e kiepski ze mnie zab�jca.

Prestimion tylko potrz�sn�� g�ow�.

��A jakie znaczenie mia�aby �mier� Kanteverela? Taki z niego �o�nierz jak i z ciebie. Tylko� w nast�pnej bitwie pozosta� na ty�ach, Svorze. B�dziesz si� lepiej czu�. My, jak s�dz�, te�.�� Spojrza� na Thalnapa Zelifora.�� A ty, m�j towarzyszu niewoli? Czy tw�j miecz unurza� si� we krwi?

��M�g�bym u�ywa� nawet pi�ciu naraz�� Vroon pomacha� swymi licznymi mackami�� ale by�yby wielko�ci igie� i co najwy�ej k�u�bym wrog�w po �ydkach. Nie, nie rozla�em wczoraj krwi, Prestimionie. W twoim imieniu rzuca�em tylko czary, maj�ce zagwarantowa� ci sukces. Gdyby nie ja, przegrana by�aby znacznie dotkliwsza.

��Dotkliwsza?�� Prestimion roze�mia� si� cicho.�� W takim razie masz me podzi�kowanie.

��Podzi�kuj mi tak�e za to: rzuci�em b�ogos�awione pa�eczki, by dowiedzie� si� o losy kolejnej bitwy. Wbrew wszelkiemu spodziewaniu odniesiesz wielkie zwyci�stwo.

��S�uchajcie go wszyscy!�� krzykn�� Sepiach Melayn.

��Przyjaciele, ch�tnie i z ca�ego serca uwierzy�bym w magi�, gdybym od mych czarodziej�w s�ysza� tylko podobne proroctwa�� wyzna� Prestimion.

Przeprawa przez prze��cz Ekesta zaj�a im trzyna�cie dni. Nemeron Dalk oznajmi�, �e o kr�tszej w �yciu nie s�ysza�. Maszerowali dzie� i noc, niemal si� nie zatrzymuj�c, zupe�nie jakby po pi�tach deptali im �o�nierze Navigorna. By� to ci�ki wysi�ek, Thalnap Zelifor mia� jednak racjꠗ zdobycie prze��czy nie by�o niemo�liwe, tylko bardzo trudne.

G�ry Trikkala by�y strome i surowe, o ostrych szczytach przypominaj�cych grzbiet jaszczurki, a prowadz�ca przez prze��cz droga by�a raczej g�rsk� �cie�k�, miejscami zanikaj�c�. Tu, w g�rach, nie�atwo by�o znale�� co� do jedzenia. Powietrze by�o suche, zimne i rzadkie, nawet oddychanie sprawia�o b�l. Szli jednak szybko, bez skargi, i przekroczyli prze��cz, nie ponosz�c przy tym �adnych strat. Nawet vorzaki trzyma�y si� od nich z daleka, cho� s�yszeli wycie i szczekanie z jaski� na szczytach g�r. Zeszli wreszcie z Trikkali po drugiej stronie, czuj�c ulg� i wdzi�czno��, �e ich trudy wreszcie si� sko�czy�y.

Znale�li si� teraz na otwartych r�wninach, z rzadka poro�ni�tych lasem. Tu i tam sta�y miasta, oddzielone od siebie pustk�. Klimat te� by� �agodniejszy, poniewa� znale�li si� w dolinie Jhelum i coraz cz�ciej spotykali wpadaj�ce do niej strumienie.

Sama rzeka Jhelum okaza�a si� wartka i szeroka, za szeroka w miejscu, w kt�rym do niej dotarli, by zbudowa� przez ni� most. Jej biegu nie zak��ca�y jednak ani katarakty, ani inne naturalne przeszkody, rozpocz�li wi�c budow� �odzi i tratw z drzew, g�sto porastaj�cych brzegi. Wszystkich ludzi i ca�y ekwipunek przeprawili w ci�gu trzech dni.

Jedyn� ci�k� chwil� prze�yli, gdy niespe�na dwadzie�cia jard�w od �odzi Gialaurysa z wody wynurzy� si� olbrzymi �eb i d�uga gruba szyja gappapaspa. Gigantyczne zwierz� g�rowa�o nad �odzi� dobre dwadzie�cia st�p, przes�aniaj�c niebo i budz�c panik�. Zwierz� tylko na nich patrzy�o. Gappapaspy by�y nieszkodliwymi stworzeniami �eruj�cymi w wodorostach i b�ocie przy dnie, mog�y by� niebezpieczne wy��cznie wtedy, gdy wynurza�y si� bezpo�rednio pod �odzi� lub tratw�, bo rozbija�y je na drzazgi i wtr�ca�y ludzi do wody, gdzie kry�y si� naprawd� gro�ne zwierz�ta. Widzieli jednak tylko tego jednego potwora, kt�ry, napatrzywszy si� do syta, znik� w szarobr�zowej g��bi.

Zachodni brzeg rzeki by� g�sto zamieszkany, by�o tu mn�stwo dobrze prosperuj�cych miast i miasteczek otoczonych terenami rolniczymi. Ludzie powitali Prestimiona jako zbawc� i Koronala. W tej cz�ci Alhanroelu niewiele wiedziano o Korsibarze i nie rozumiano, w jaki spos�b dosta� si� na tron, skoro tradycja zakazywa�a przejmowania w�adzy synowi po ojcu. W�r�d tego dobrego, konserwatywnego wiejskiego ludu powitano Prestimiona z rado�ci� jako prawego kr�la i ludzie ochoczo garn�li si� pod jego sztandary.

Ob�z za�o�yli, jak planowali, na wielkich ��kach Marraitis, gdzie od czterech tysi�cy lat wypasano najlepsze wierzchowce na Majipoorze. Hodowcy przyprowadzili silne zwierz�ta bojowe i ch�tnie oddali te, kt�re najlepiej nadawa�y si� dla kawalerii.

Wiadomo�� o tym, �e Prestimion zbiera armi�, by pomaszerowa� na G�r� Zamkow� i obali� fa�szywego Koronala, rozesz�a si� daleko i szeroko, budz�c entuzjazm. Nie by�o dnia, by w obozie nie pojawi� si� oddzia� �o�nierzy z jakiego� miasta lub regionu. �Wolimy zgin�� z tob�, ni� cierpie� w�adz� nieprawego Koronala�, powtarzali ci ludzie raz za razem. Prestimion rado�nie powita� u swego boku bia�obrodego diuka Miaule z Hither Miaule z pi�ciuset lud�mi w zielonych kurtkach, bieg�ymi w obchodzeniu si� z wierzchowcami, Thurm� z Sirynx z tysi�cem ludzi w mundurach miasta, w turkusowe pasy, i ol�niewaj�cego, jasnow�osego m�odego Spalirisesa, syna Spalirisesa z Tumbrax, przyby�ego na czele sporych si�, Gynima z Tapilpil z oddzia�em procarzy w fioletowych sk�rzanych kubrakach, dumnego Abantesa z Pytho, Talauusa z Naibilis, a tak�e �o�nierzy z Thannard, Zarang, Abisoane i kilkudziesi�ciu innych miejscowo�ci, o kt�rych nigdy nie s�ysza�, lecz przys�ane mu posi�ki powita� z wdzi�czno�ci�. Przekraczaj�ca naj�mielsze marzenia pomoc zdumiewa�a go i cieszy�a niezwykle. Przybyli tak�e jego bracia, Abrigant i Taradath z po�ow� chyba zdolnych do walki m�czyzn z miasta Muldemar. Twierdzili, �e na j m�odszy, Teotas, przyby�by z nimi ch�tnie, lecz zabroni�a mu matka, ksi�na Therissa.

Wreszcie przysz�a nowina, na kt�r� Prestimion czeka� najbardziej niecierpliwie. Oto przed kilku tygodniami w Alaisor wyl�dowa�a wielka armia pod dow�dztwem Gaviada i Gaviundara, braci Dantiryi Sambaila, i szybkim marszem sz�a w kierunku Marraitis, by do��czy� do wojsk buntownik�w. Sam Dantirya Sambail, podano w tej samej wiadomo�ci, musia� zosta� w Ni-moya, gdzie zatrzyma�y go obowi�zki prokuratora, ma jednak zamiar wkr�tce opu�ci� Zimroel i do��czy� do wojsk Prestimiona.

Wprost trudno by�o uwierzy� w te radosne nowiny, lecz niemal zaraz po pos�a�cu pojawi�a si� stra� przednia armii Zimroelu, a za ni� ca�a armia, na czele kt�rej jechali dwaj bracia prokuratora.

��Niez�a z nich para�� powiedzia� do Septacha Melayna obserwuj�cy wjazd armii Zimroelu Gialaurys.�� Niemal tacy �liczni jak ich starszy braciszek, prawda?

���adniejsi, znacznie �adniejsi�� odpar� Septach Melayn.�� Dwa prawdziwe idea�y m�skiej urody.

Gaviad i Gayiundar mieli, jak Sambail, pomara�czowe w�osy i piegi, byli tak�e, jak on, wyj�tkowo wr�cz brzydcy, cho� ka�dy na sw�j spos�b. Starszy, Gaviad, by� niski i gruby, mia� za�zawione oczy i t�ust� twarz, wielki kartoflowaty nos, szczeciniaste rude w�sy stercz�ce niczym k��b miedzianego drutu oraz zdumiewaj�co mi�siste, obwis�e wargi. Pier� mia� jak b�ben, a brzuch niczym wypchany w�r. Gayiundar by� od niego znacznie wy�szy, wzrostem dor�wnywa� niemal Septachowi Melaynowi. Jego szeroka twarz p�on�a wiecznym rumie�cem. Mia� ma�e, okrutne, niebieskozielone oczka i najwi�ksze, najgrubsze uszy, jakimi Bogini kiedykolwiek obdarzy�a cz�owieka, uszy rozmiar�w k� u wozu. Wy�ysia� we wczesnej m�odo�ci, po obu stronach czaszki pozosta�y mu tylko k�pki zaskakuj�co sztywnych rudych w�os�w, za to brod� mia� tak wspania��, �e ptaki mog�yby wi� sobie w niej gniazda�� g�st�, spl�tan�, spadaj�c� mu niczym wodospad a� do po�owy piersi. Obaj bracia cieszyli si� wspania�ym apetytem i mogli pi� od rana do wieczora, cho� z r�nym skutkiem�� na Gaviundarze trunek nie robi� wi�kszego wra�enia, Gaviad za� czerpa� wielk� przyjemno�� z upijania si� do nieprzytomno�ci.

Prestimion uzna�, �e pija�stwo mo�e tolerowa�, pod warunkiem �e Gaviad oka�e si� dobrym dow�dc�. W ka�dym razie bracia przywiedli ze sob� wielk� armi�, zebran� na wschodnim wybrze�u Zimroelu, g��wnie w Piliplok i Ni-moya, lecz tak�e z dwudziestu innych miast.

Przez ca�� jesie�, zim� i cz�� wiosny Prestimion pracowa� nad przekuciem lu�nej zbieraniny �o�nierzy w skuteczn� armi�. Teraz pojawi�o si� pytanie: gdzie i jak uderzy� na Korsibara.

Prestimion sk�ania� si� ku swej oryginalnej strategii: marszu wok� G�ry od Simbilfant, poprzez Ghrav, Arkilon i Pruiz, Lontano i Da i z powrotem do Vilimong, tym razem jednak na czele wielkiej i stale rosn�cej armii, kt�ra mia�a w ko�cu wedrze� si� na G�r� i za��da� abdykacji Korsibara. Gialaurys by� jednak innego zdania.

��Lepiej zaczekajmy tu, po�rodku Alhanroelu, na przyj�cie Korsibara pragn�cego zmie�� nas z powierzchni ziemi�� argumentowa�.�� Zgnieciemy jego armi� jak robaka, a potem p�jdziemy na G�r� Zamkow�, przyjmuj�c kapitulacj� oddzia��w, kt�re spotkamy po drodze.

Oba plany mia�y swoje zalety. Prestimion si� waha�. Pewnego dnia przyszed� do niego diuk Svor.

��Mamy sprawdzone wiadomo�ci z drugiego brzegu Jhelum�� oznajmi�.�� Zbli�aj� si� dwie du�e armie, znacznie wi�ksze od naszej. Jedna, pod dow�dztwem Farholta, okr��a g�ry Trikkala drog� po�udniow�, druga, pod dow�dztwem Navigorna, drog� p�nocn�. Farholt prowadzi ze sob� wielk� si�� mollitor�w bojowych. Po przekroczeniu rzeki planuj� okr��y� nas i zaatakowa� z g�ry i z do�u, w ten spos�b miel�c nas na otr�by.

��A wi�c nasza strategia jest ustalona�� powiedzia� Gialaurys.�� Spotkamy si� z nimi tu, na Marraitis, jak proponowa�em.

��Nie�� zaprzeczy� Prestimion.�� Nie mo�emy czeka�. Je�li obie armie si� po��cz�, jeste�my zgubieni. Raporty m�wi� o sile znacznie wi�kszej ni� nasza. Albo rozprosz� nas tu, na ��kach, albo b�d� parli na wsch�d, a� utoniemy w rzece.

��Co wi�c proponujesz?�� spyta� Sepiach Melayn.

��Kt�ra armia pierwsza osi�gnie Jhelum?�� zwr�ci� si� do Svora Prestimion.

��Farholta. Droga po�udniowa jest kr�tsza.

��Doskonale. Niech nadchodz�. Nakarmimy nimi ich w�asne mollitory. Proponuj�, �eby�my pierwsi przekroczyli rzek�. Okr��ymy ich i zaatakujemy od ty�u, jeszcze kiedy b�d� budowa� �odzie. Farholt z pewno�ci� nie b�dzie si� spodziewa� ataku od wschodu.

��Dotrzemy tam wystarczaj�co szybko?�� zaniepokoi� si� Sepiach Melayn.

��Dotarli�my tulaj wystarczaj�co szybko, prawda?�� odpar� Prestimion.

Nad rzek� Jhelum armia buntownik�w odnios�a wielkie zwyci�stwo, lecz okupi�a je ci�kimi stratami. Deszcz usta�, za�wieci�o jasne s�o�ce i w blasku jego promieni zwyci�zcy mogli policzy� swych martwych. Zgin�� Kaymuin Rettra z Amblemorn i hrabia Ofmar z Ghrav, zgin�� jeden z syn�w Rufiela Kisimira, drugi za� by� powa�nie ranny. Zgin�� przewodnik Elimotis Gan z Simbilfant, mistrz w��czni Telthyb Forst i wielu, wielu innych. Prestimion poczu� tak�e dojmuj�cy �al na widok cia� przeciwnik�w. Mimo i� ludzie ci opowiedzieli si� za Korsibarem, a wi�c przeciw niemu, jednak zna� ich od wielu lat, niekt�rych od dzieci�stwa i uwa�a� za przyjaci�. By� pomi�dzy nimi m�odszy brat hrabiego Irama z Normork, Lamiran, Thiwid Karsp ze Stee, bliski krewny hrabiego Fisiolo, a tak�e Belditan z Gimkandale, wicehrabia Edgan z Guand i Sinjian ze Steppilor. Farholtowi uda�o si� uciec i teraz z wi�kszo�ci� swych dow�dc�w zmierza� na G�r� Zamkow�.

��Ponie�li�my ci�kie straty, my i oni, i �a�uj� tych, kt�rzy polegli po obu stronach�� rzek� Prestimion do diuka Svora, kiedy po�egnano ju� zmar�ych odpowiednim rytua�em.�� Boli mnie tak�e to, �e ludzie b�d� gin�� nadal. Jak s�dzisz, ilu jeszcze zginie, nim Korsibar ust�pi i po�o�y kres wojnie?

��Przede wszystkim sam Korsibar�� stwierdzi� Septach Melayn.�� Naprawd� s�dzisz, Prestimionie, �e teraz, kiedy przegra� bitw�, dobrowolnie ust�pi i przeka�e ci w�adz�? Czy ty utraci�e� nadziej�, kiedy zostali�my rozbici pod Arkilon?

Prestimion milcza� zaskoczony. Wprawdzie od samego pocz�tku wiedzia�, �e wojn� zako�czy� mo�e tylko �mier� Korsibara lub jego samego, w g��bi duszy nigdy si� z tym nie pogodzi�.

��Na p�nocy, nad rzek�, czeka na nas druga armia pod dow�dztwem Navigorna�� przypomnia� Gialaurys.�� Wr�cimy w pole, nim zd��ymy z�apa� oddech, a nast�pnym razem mo�e nie p�j�� nam tak dobrze.

Okaza�o si�, �e zd��� z�apa� oddech. Zwiadowcy poinformowali ich wkr�tce, �e Korsibar odwo�a� armi� Navigorna znad rzeki i urz�dza na Zamku narad�, by przedyskutowa� sposoby prowadzenia kampanii przeciw buntownikom. Zimowe deszcze i tak praktycznie uniemo�liwia�y kontynuowanie dzia�a� wojennych. Mogli odpocz��. W kolejnej bitwie, kiedykolwiek mia�a przyj��, Prestimion mia� przynajmniej dysponowa� wypocz�tym wojskiem.

Ksi��� tymczasem postawi� sobie za cel powi�kszenie swych si� poprzez zdobycie poparcia mieszka�c�w prowincji.

Dantirya Sambail nie przyby�. Wys�a� wiadomo��, z kt�rej wynika�o, �e sprawy na Zimroelu okaza�y si� bardziej skomplikowane, ni� przypuszcza�, ma jednak nadziej� uporz�dkowa� je jak najszybciej i do��czy� do buntownik�w na wiosn�. Tymczasem �le swemu kuzynowi Prestimionowi gratulacje z okazji zwyci�stwa nad Jhelum, kt�rego wszystkie szczeg�y pozna� od braci, i wyra�a pewno��, �e jego droga na Zamek b�dzie nieprzerwanym pasmem tryumf�w. List by� bardzo �yczliwy, ale nieobecno�� prokuratora niepokoi�a Prestimiona. Dantirya Sambail by� zdolny s�u�y� kilku stronom naraz.

Przeczekawszy wilgotn� por� roku nad Jhelum, zgromadziwszy zaopatrzenie, armia Prestimiona ruszy�a na p�noc, w g��b prowincji Salinakk le��cej w centrum Alhanroelu, r�wninnej, cechuj�cej si� ciep�ymi, s�abymi wiatrami, niskimi wzg�rzami i such�, piaszczyst� ziemi�. Celem by�o ludne miasto Thasmin Kortu, stolica prowincji Kenna Kortu, le��ce tu� za Salinakk. Diuk Keftia z Thasmin Kortu, spowinowacony z ksi�n� Theriss�, wys�a� Prestimionowi nad Jhelum list z wyrazami sympatii dla jego sprawy i zaprosi� go do wykorzystania swego miasta jako bazy w przygotowaniu kampanii przeciw uzurpatorowi.

Pomi�dzy rzek� Jhelum a Thasmin Kortu le�a�o jednak wiele miast i miasteczek Salinakk, a wi�kszo�� tej prowincji by�a lojalna wobec Korsibara. Zwiadowcy Prestimiona widzieli wywieszone sztandary panuj�cego Koronala.

Przejawy otwartego oporu by�y bardzo rzadkie, przynajmniej na pocz�tku. G��wnym powodem by�o prawdopodobnie to, �e Prestimion dysponowa� teraz mollitorami Farholta. Nie m�g� pozwoli� bestiom, by szala�y nad brzegami Jhelum. Kaza� je wy�apa�, a ocala�ych je�d�c�w wcieli� do swej armii.

Wie�niacy Salinakk, widz�c zbli�aj�c� si� ogromn� armi�, przywitali Prestimiona do�� serdecznie. W miasteczku Thelga pozornie szczerze pozdrowiono go jako Koronala i wskazano mu prostsz� drog� przez Salinakk, prowadz�c� przez Hurkgoz, Diskhem� i pustynne s�one r�wniny wok� jeziora Guurduur.

Po drodze zdarzy�o si� tylko jedno warte wspomnienia starcie, pod stoj�cym na wzg�rzu fortem Magalissa, gdzie znajdowa� si� wojskowy garnizon. Prestimion wys�a� do nich wiadomo�� jako Koronal, domagaj�c si� wsparcia. Odpowiedzieli deszczem strza�.

��Tak nieuprzejmego zachowania nie wolno tolerowa栗 stwierdzi� z u�miechem Septach Melayn i zaatakowa� na czele oddzia�u pi�ciuset �o�nierzy. By�o to trudne zadanie: atak pieszy pod g�r� na umocnion� pozycj�, bez wsparcia kawalerii, teren by� bowiem zbyt kamienisty i stromy. Okaza�o si� jednak, �e garnizon Margalissy nie mia� ochoty na prawdziw� bitw� i podda� si� niemal od razu.

Potem buntownicy posuwali si� ju� szybko na p�noc, po piaszczystej ja�owej r�wninie przecinanej ma�ymi strumykami, mijaj�c ma�e wioski os�oni�te szpalerami drzew vibrin. Wkr�tce przybyli nad jezioro Guurduur, ponure, martwe i pokryte bia�� warstw� soli. Jego brzegi zamieszka�y z�owrogie solne stwory o czerwonych oczach, paj�czych nogach i wzniesionych wysoko ogonach skorpion�w, broni�ce swego kr�lestwa dono�nym stukiem otwieraj�cych si� i zamykaj�cych szcz�k. Prestimion nie mia� zamiaru zosta� Koronalem solnych stwor�w, wi�c ich nie zaczepia�. W pi�� dni p�niej przyby� na czele armii do le��cego na skrzy�owaniu szlak�w handlowych miasta Kelenissa, strzeg�cego dost�pu do prowincji Kenna Kortu oraz g��wnej drogi do le��cego dalej na p�nocy miasta diuka Keftii.

St�d bra�y pocz�tek dwie rzeki, Quarintis i Quariotis, jedna toczy�a wody na wsch�d, druga na zach�d, a wyp�ywa�y z tego samego �r�d�a: wielkiej wapiennej jaskini wyrastaj�cej z piaszczystej ziemi niczym szeroko otwarte usta. Ponad ni� zbocze wzg�rza, na kt�rym wybudowano miasteczko Kelenissa, by�o g�sto zalesione�� mi�y widok po b�ocie brzeg�w Jhelum i ja�owej r�wninie Salinakk.

Znajdowa�y si� tu ruiny kamiennego zamku wybudowanego przez jakiego� Koronala sprzed tysi�cleci, wcze�niejszego nawet ni� Stiamot. W okolicznych lasach �y�y dziwne dzikie zwierz�ta. Jeden z ludzi z Kelenissy, kt�ry tu cz�sto polowa�, powiedzia� Prestimionowi, �e Koronal, kt�ry wybudowa� zamek, hodowa� te zwierz�ta w parku. Park utrzymywano tysi�ce lat po jego �mierci jako ogr�d zoologiczny, teraz jednak zwierz�ta �y�y na wolno�ci, dawno temu bowiem jego mury si� rozpad�y.

Ten sam cz�owiek wskaza� Septacha Melayna, stoj�cego na uboczu i w skupieniu reguluj�cego balans wisz�cego na pendencie rapieru.

��Czy ten wysoki m�czyzna�� spyta� Prestimiona�� z mn�stwem pier�cionk�w i kr�tk� spiczast� br�dk�� czy to mo�e ksi��� Prestimion, kt�ry og�asza si� Koronalem? Je�li tak, musz� mu co� powiedzie�.

Prestimion roze�mia� si�.

��Ma kr�lewski wygl�d, prawda?�� przyzna�.�� 1 rzeczywi�cie, jest drugim �ja� Prestimiona, jednym z jego drugich �ja�, bo tam te� stoi Prestimion, ten niewysoki czarniawy cz�owiek z k�dzierzaw� brod�, i jest nim te� ten wysoki, o szerokich ramionach, z bardzo kr�tko przyci�tymi w�osami. A w rzeczywisto�ci ja od dziecka nosz� to imi�, powiedz mi wi�c, co takiego ksi��� Prestimion powinien koniecznie wiedzie�.

Cz�owiek z Kelenissy, zdumiony tak skomplikowan� i kpi�c� odpowiedzi� Prestimiona, spojrza� na Septacha Melayna, Svora, Gialaurysa, a potem na samego ksi�cia.

��Co tam, oboj�tne mi, kt�ry z was jest ksi�ciem�� rzek�.�� Ale niech wie, �e dwie wielkie armie tego drugiego Lorda Koronala, kt�ry nazywa si� Korsibar, maszeruj� w tej chwili ku naszemu miastu, by go pojma� i odstawi� na G�r� Zamkow�, gdzie ma by� s�dzony jako buntownik. Otrzymali�my rozkazy od tego Lorda Korsibara, by udzieli� przyby�ym wojskom wszelkiej pomocy, �adnej za� buntownikowi Prestimionowi. Przeka�cie to ksi�ciu, je�li �aska.

M�czyzna odwr�ci� si� i odszed�. Prestimion �a�owa�, �e potraktowa� go tak �artobliwie i nieodpowiednio.

W korytarzu przed gabinetem Najwy�szego Doradcy Farquanora, znajduj�cym si� na Dworze Pinitora, wszcz�o si� jakie� zamieszanie. Najwy�szy Doradca, zirytowany, bo przerwano mu prac�, podni�s� g�ow�. S�ysza� uderzenia ci�kich but�w o kamienn� posadzk�, rozlegaj�ce si� tu i �wdzie gniewne okrzyki, dobiegaj�ce z r�nych stron d�wi�ki �wiadcz�ce o tym, �e wok� niego biegaj� jacy� ludzie. Nagle rozleg� si� zdumiewaj�co znajomy g�os, g�ruj�cy nad ca�ym tym ha�asem, g�os dono�ny i ochryp�y, g�os cz�owieka, kt�ry nie mia� prawa tu przebywa�.

��Spokojnie! Spokojnie! Zabierzcie te brudne �apska, bo je wam poodcinam. Nie jestem workiem calimbot�w, kt�ry mo�na rzuca� to tu, to tam!

Far�uanor doskoczy� do drzwi, wyjrza� na zewn�trz i zamar� ze zdumienia.

��Dantirya Sambail? Co ty tu robisz?

��Ach, Najwy�szy Doradca. Ach! Prosz� poinstruowa� swych ludzi, jak okazuje si� szacunek arystokracji kr�lestwa, dobrze?

Zdumiewaj�ce, nie do wiary! Prokurator Ni-moya, we wspania�ych podr�nych szatach z b�yszcz�cego zielonego aksamitu i jaskrawo��tych bryczesach, u�miecha� si� diabolicznym u�miechem, otoczony przez grup� zdumionych gwardzist�w Zamku. Prokurator mia� brudn� twarz, jakby dopiero co odby� drug�, trudn� podr�. Obok niego sta�o pi�ciu lub sze�ciu ludzi w jego jaskrawych barwach, sprawiaj�cych wra�enie r�wnie zm�czonych. Otacza� ich inny oddzia� gwardzist�w. W�r�d dworzan prokuratora Ni-moya by� Mandralisca, m�czyzna o ostrych rysach, pr�buj�cy ka�dego dania przed swym panem, sprawdzaj�c, czy jedzenie lub trunki nie zosta�y zatrute.

��O co tu chodzi?�� Far�uanor zada� to pytanie najstarszemu rang� gwardzi�cie, zawsze ponuremu Hjortowi o imieniu Kyargitis, kt�ry sprawia� w tej chwili wra�enie jeszcze bardziej nieszcz�liwego ni� zazwyczaj. Grubym pomara�czowym j�zykiem przesuwa� raz za razem po rz�dach gumiastej chrz�stki s�u��cej do �cierania pokarmu, wype�niaj�cej jego wielkie usta.

��Prokurator i jego ludzie dostali si� na zamek przez Bram� Dizimaule�a�� wyja�ni�.�� Przeprowadz� w tej sprawie pe�ne dochodzenie, hrabio, ma pan moje s�owo. Uda�o im si� dotrze� a� do westybulu Dworu Pinitora i tam dopiero zostali zatrzymani.�� Hjort nad�� si� ze wstydu.�� Nalega�, by pana zobaczy�. Dosz�o do przepychanek, musieli�my powstrzyma� go �rodkami fizycznymi�

Far�uanor, ogromnie zdumiony niewyja�nion� obecno�ci� cz�owieka, kt�rego jako ostatniego chyba spodziewa� si� zobaczy� w korytarzach Zamku�� jak prokurator m�g� mie� nadziej�, �e pojawiwszy si� tu z garstk� ludzi, nie zostanie natychmiast aresztowany?�� spojrza� na niego ostro.

��Przyby�e�, by mnie zamordowa�?

��A dlaczego mia�bym to robi�?�� Dantirya Sambail by� teraz wcieleniem wdzi�ku i przyjaznej uprzejmo�ci.�� Czy�by� s�dzi�, �e zazdroszcz� ci stanowiska?�� Jego tajemnicze ametystowe oczy wpatrzone by�y w twarz Far�uanora z niezwyk�� si�� i skupieniem, wr�cz promienia�y wszechobejmuj�c� �agodno�ci�.�� Nie, nie mam do ciebie �adnej sprawy, w ka�dym razie nie bezpo�rednio do ciebie. Przyby�em, by porozmawia� z Koronalem o sprawach najwy�szej wagi. Protok� wymaga, bym przedtem stawi� si� u Najwy�szego Doradcy�� przy okazji, gratuluj� ci zaj�cia tego stanowiska, d�ugo na nie czeka�e�, prawda?�� wi�c zawita�em tu, na Dworze Pinitora, by sprawdzi�, czy ci� zastan� i�

��Protok�?�� powt�rzy� Far�uanor, kt�ry nadal nie m�g� przyj�� do siebie. Ten cz�owiek tu, w takich czasach!�� Nie ma protoko�u na okoliczno�� udzielenia audiencji zdrajcy korony! Zosta�e� wyj�ty spod prawa, Dantiryo Sambailu, czy�by� o tym nie wiedzia�? Czeka ci� spotkanie z kajdanami w tunelach Sangamora. Jak mog�e� spodziewa� si� czego� innego?

��Powiedz Lordowi Korsibarowi, �e przyby�em i chc� si� z nim zobaczy栗 przerwa� mu prokurator ch�odno, tonem, kt�rym przemawia si� do s�ugi.

��Lord Korsibar zaj�ty jest w tej chwili�

��Powiedz mu, �e przyby�em, by przedstawi� spos�b rozprawienia si� z buntem.�� Dantirya Sambail zachowywa� si� jeszcze mniej uprzejmie ni� przed chwil�.�� Powt�rz mu moje s�owa dok�adnie, Farquanorze. I obiecuj� ci, je�li w jakikolwiek spos�b op�nisz moje spotkanie z Koronalem, dopilnuj�, by� nie tylko pozbawiony zosta� obecnego wysokiego urz�du, lecz tak�e wysmagany i obdarty ze sk�ry, kt�r� nast�pnie obwi��� ci twarz, by� si� udusi�. Na twoim miejscu nie liczy�bym na to, �e nie zdo�am dotrzyma� s�owa.

Far�uanor przygl�da� mu si� przez d�u�sz� chwil�, nie m�wi�c nic. Mia� wra�enie, �e zwyk�a dla tego cz�owieka poza arogancji kryje tym razem niepewno�� i napi�cie. I pad�a gro�ba, kt�rej ludzie jego pokroju nie rzucaj� lekko i na og� dotrzymuj�.

Zorientowa� si�, �e ta dziwna sprawa le�y poza jego kompetencjami.

��Poinformuj� Lorda Korsibara, �e znajdujesz si� na Zamku, prokuratorze�� rzek� ch�odno.�� Koronal sam zdecyduje, czy zechce ci� przyj��.

Dla Prestimiona zacz�� si� czas sta�ego odwrotu i leczenia ran.

Poniesione pod Stymphinor straty nie okaza�y si� tak wielkie, jak w pierwszej chwili ocenia�, niemniej by�y powa�ne. Spo�r�d oficer�w zgin�� Abantes z Pytho, nieustraszony Matsenor syn Mattathisa, a tak�e Thuya z Gabell, Ghayrog Vexinud Kreszh oraz przyjaciel z dzieci�stwa, Kimnan Tanain. Zgin�o tak�e wielu szeregowych �o�nierzy, j�dro armii pozosta�o jednak nienaruszone, cho� ludzie byli zniech�ceni, a po trosze nawet zdemoralizowani.

Sepiach Melayn mia� g��bokie ci�cie na prawym ramieniu, co w�r�d �o�nierzy spowodowa�o zdumienie i sta�o si� tematem wielu dyskusji. Dla nich by�o to co� w rodzaju pora�ki boga. Nikomu nigdy nie uda�o si� go cho�by zadrasn��, a przecie� fechtowa� si� od wielu lat. Bitwa pod Stymphinor nie by�a jednak rycerskim turniejem i niepokonany szermierz siedzia� teraz bez koszuli, blady i skrzywiony, podczas gdy jeden z chirurg�w zszywa� d�ugie krwawi�ce ci�cie.

Niezr�wnany Sepiach Melayn ranny�� czy�by by�a to oznaka, �e armi� czeka ostateczna pora�ka? �o�nierze mruczeli pod nosem zakl�cia i czynili znaki odegnania z�ego, by odp�dzi� demony.

��Pojawi� si� w�r�d tych demon�w�� powiedzia� z humorem Sepiach Melayn�� poka�� im, �e nic wielkiego si� nie sta�o, a potem oznajmi�, i� czuj� wielk� ulg�, przekona�em si� bowiem, �e mimo wszystko jestem �miertelny. Nast�pnym razem w bitwie nie b�d� tak pewny siebie. Rzeczywi�cie, przez lata turniej�w i pojedynk�w nabra�em przekonania, �e jestem w stanie pokona� najlepszego z przeciwnik�w, nawet si� nie staraj�c.

��Bo i z ca�� pewno�ci� mo�esz�� odpar� Prestimion, kt�ry dowiedzia� si� tego ranka, �e jego przyjaciel zosta� ranny w walce z czterema przeciwnikami, mimo rany zabi� wszystkich czterech, po czym z najwi�ksz� niech�ci� opu�ci� pole bitwy, by opatrzy� ci�cie.

Innym powodem troski by�a dla Prestimiona armia Zimroelu, kt�ra sp�ni�a si� na pole bitwy pod Stymphinor. Wezwa� do siebie Gaviada i Gaviundara, skarci� za lenistwo i opiesza�o��, obaj bracia byli jednak tak pe�ni skruchy i b�agali o wybaczenie tak szczerze, �e nie potrafi� okaza� gniewu. Niski, pot�ny Gaviad o zwisaj�cych wargach i szczeciniastych rudych w�sach przyjecha� po raz pierwszy od czasu, kiedy go poznali, trze�wy jakby nigdy nie widzia� wina. Powtarza� raz za razem, �e �o�nierzy mia� gotowych, tylko czeka� na wiadomo�� o szar�y kawalerii, nim pos�a� ich w pole, bo taki by� pierwotny plan. Wielki, dumny, �ysy, z rud� brod� spadaj�c� na pier� Gaviundar wr�cz pop�aka� si� z �alu, �e nie wyda� na czas odpowiednich rozkaz�w, co mog�o przecie� odwr�ci� losy bitwy. Prestimion po prostu musia� im wybaczy�, nie zapomina� jednak, czyimi s� bra�mi i w obawie przed sk�onno�ci� do zdrady, kt�ra mog�a by� przecie� ich cech� rodzinn�, ostrzeg�, �e nast�pnym razem jakakolwiek opiesza�o�� z ich strony nie b�dzie tolerowana.

Modli� si� przy tym, by nast�pny raz nie nast�pi� zbyt szybko. Jego ludzie potrzebowali czasu, by odpocz�� i odzyska� ducha, spodziewa� si� tak�e, �e b�d� si� do niego zg�aszali ochotnicy. Do obozu dotar�y bardzo obiecuj�ce informacje z Alaisoru na zachodnim wybrze�u, portu, przez kt�ry rodzina ksi���t Muldemar tradycyjnie wysy�a�a wino na Zimroel, mia�a wi�c tam wiele kontakt�w handlowych i osobistych. Prestimion dowiedzia� si�, �e pierwsze rodziny Alaisor sprzyja�y raczej rebeliantom ni� Korsibarowi i formowa�y armi� maj�c� walczy� w jego sprawie. Podobne wie�ci dociera�y do niego z ca�ego zachodniego Alhanroelu; na wybrze�u, w Steenorp, Kikil, Klai, Kimoise i w innych miastach ludzie rozwa�ali zalety obu kandydat�w i coraz cz�ciej sk�aniali si� ku Prestimionowi, zd��yli ju� bowiem rozwa�y�, w jaki spos�b Korsibar zdoby� w�adz�.

Niestety, zachodnie prowincje by�y jeszcze bardzo daleko, a armie Mandrykarna, Farholta i Navigorna bardzo blisko. Prestimion musia� teraz oddali� si� jak najszybciej na p�noc i zach�d, do rejonu przybrze�nego, w kt�rym cieszy� si� poparciem, no i dotrze� na miejsce, nim przeciwnicy dopadn� go i zako�cz� rebeli� raz na zawsze. Z najwi�ksz� szybko�ci� ruszy� wi�c przez kontynent, z ka�dym dniem oddalaj�c si� od G�ry Zamkowej i tronu, kt�rego po��da� ca�ym sercem.

To najbardziej puste, najbardziej rozpaczliwe miejsce na �wiecie, pomy�la� Prestimion. Mo�e z wyj�tkiem strasznych pusty� Suvraelu, na kt�re nie udaje si� nikt przy zdrowych zmys�ach.

O tej mrocznej godzinie szed� przez �wiat szaro�ci. Szare by�o rozci�gaj�ce si� nad jego g�ow� niebo, szara by�a ziemia pod jego stopami, nawet wiej�cy ze wschodu wiatr, nios�cy piasek i kurz, tak�e wydawa� si� szary. Kolorowe by�y wy��cznie ro�liny, rzucaj�ce wyzwanie wszechobecnej szaro�ci z gniewem i determinacj�, kt�rych przyczyny zna�y tylko one. Wielkie twarde grzyby w kszta�cie kopu�, maj�ce barw� chorej ��ci, rozpryskiwa�y si� pod nogami, wysy�aj�c w powietrze jaskrawozielone zarodniki, rzadka, sztywna i ostra trawa by�a jaskrawokarminowa, drzewa, wysokie i w�skie jak w��cznie, mia�y jasnoniebieskie w�skie li�cie, kapa� z nich �r�cy r�owy sok.

Daleko na horyzoncie Prestimion widzia� niskie kredowe wzg�rza przypominaj�ce rzadkie z�by. Dziel�ca go od nich pustynia by�a ja�owa, beznadziejna; tylko od czasu do czasu natrafia� na �r�d�o bij�ce z otoczonej skamienia�� sol� dziury w ziemi.

Szed� od wielu dni, tak wielu, �e zd��y� straci� ju� rachub� czasu. J�zyk mia� sztywny z pragnienia, powieki spuch�y mu do tego stopnia, �e patrzy� na �wiat niczym przez nie domkni�te �aluzje. Po ciele sp�ywa� mu pot, do lepkiej sk�ry przykleja� si� py�, promienie s�oneczne pali�y niemi�osiernie. Przed oczami stale przebiega�y mu obrazy kataklizmu, kt�ry zniszczy� jego armi�, a tak�e pozbawi� go najdro�szych przyjaci�.

Bezlitosna bia�a �ciana wody spadaj�ca po zboczach wzg�rza, nios�ca kawa�ki betonu�

Przera�one wierzchowce staj�ce d�ba, rozpierzchaj�ce si� na wszystkie strony, piechota rozpaczliwie biegn�ca pod g�r�, szukaj�ca bezpiecznego miejsca, ryk p�dz�cej wody, straszny d�wi�k, zupe�nie jakby Wielki Ksi�yc spad� z nieba�

Prestimion nie mia� poj�cia, jak uda�o mu si� prze�y� wysadzenie tamy. Pami�ta� pierwsz� zalewaj�c� go fal�, tocz�c� si� po ziemi wod�, pami�ta� te� obraz spadaj�cego z nieba jeziora. Pami�ta�, jak jego wierzchowiec usi�owa� usta� na nogach. Potem nie pami�ta� ju� nic. Wiedzia�, �e nie uda�o mu si� opanowa� zwierz�cia i �e woda unios�a go z siod�a. Co p�niej? P�yn��? Tak, musia� w jaki� spos�b utrzyma� si� na powierzchni wody, mimo wir�w i wal�cych w niego niczym g�azy coraz to nowych fal. Wiry wci�ga�y go�� mia� wra�enie, �e p�uca mu p�kn��� a potem wypycha�y na powierzchni�. Tego wszystkiego jednak nie pami�ta�. Pami�ta� tylko, jak poczu� pod stopami ziemi�, wpe�za� na kawa�ek ska�y, kt�ra jeszcze niedawno musia�a by� cz�ci� zbocza wzg�rza wznosz�cego si� poni�ej tamy, pami�ta�, jak le�a� na niej bezw�adnie, dysz�c i wymiotuj�c wod�, walcz�c o oddech.

Pami�ta� ludzi Korsibara schodz�cych ze wzg�rz, odszukuj�cych jego nieprzytomnych jeszcze �o�nierzy, kt�rych oszcz�dzi�a fala, zarzynaj�cych ich jak �winie.

Nie mia� poj�cia, jak uda�o mu si� uciec. Straci� bro�. Mo�e znalaz� schronienie na przykrytej od g�ry skalnej p�ce, mo�e za jakim� krzakiem. Wiedzia� tylko, �e jakim� cudem uda�o mu si� uj�� z �yciem. Opu�ci� pole bitwy, miejsce nad brzegiem wody, po kt�rym biegali wrzeszcz�cy �o�nierze, a ziemia tam zas�ana by�a trupami i dobijanymi rannymi�

Nie po raz pierwszy widzia� ten ponury krajobraz �mierci. Po raz pierwszy obserwowa� go dawno temu w Domu Muldemar, w mi�ej i spokojnej czytelni matki, wyczarowany przez maga Galbifonda w misie jakiego� bladego p�ynu. Galbifond wypowiedzia� zakl�cie i pokaza� mu pole bitwy, scen� przera�aj�cego chaosu. Nie wiedzia� w�wczas, czyje to armie si� star�y, teraz jednak nie mia� w�tpliwo�ci, �e jedna by�a jego w�asna, a druga Korsibara. Korsibar zwyci�y�, gdy� zdecydowa� si� na czyn nie do opisania z�y.

On jednak przetrwa�. Oczami wyobra�ni widzia� samego siebie, chwiejnym krokiem oddalaj�cego si� od pola walki. Widzia�, jak znajduje wreszcie jakie� spokojne miejsce, z kt�rego nie wida� ni przyjaciela, ni wroga. Widzia�, jak wspina si� strom� kamienist� �cie�k� w g�r� rzeki, jak mija resztki tamy, palisad� otaczaj�c� obozowisko armii Korsibara�

By� sam, kiedy nadszed� straszny poranek po tej strasznej nocy. Obejrza� si� za siebie i pomy�la�: Gdzie jest Taradath? Abrigant? A tak�e Svor? Gialaurys? Sepiach Melayn?

Dlaczego tak bardzo pragn�� zosta� Koronalem? Czy nie by� wystarczaj�co szcz�liwy jako ksi��� Muldemar? Straci� dw�ch braci i trzech najbli�szych przyjaci�, zgin�y tysi�ce �o�nierzy walcz�cych o jego spraw�. Po co? By w miejsce innego m�czyzny m�g� zasi��� na wielkim bloku czarnego opalu poprzecinanego rubinowymi �y�kami, by ludzie kl�kali przed nim i wykonywali jakie� bezsensowne gesty, i by z powag� s�uchali, jak nadaje prawa?

Rozmiar nieszcz�cia, �mierci i zniszczenia osza�amia�, znieczula� Prestimiona. Ilu zgin�o przez niego? Jego wielkie ambicje uczyni�y m�czennik�w z tysi�cy zwyk�ych, dobrych ludzi. Majipoor nie by� �wiatem wojownik�w, od czasu zwyci�stwa Lorda Stiamota nad Metamorfami przed siedmiu tysi�cami lat jego obywatele �yli spokojnie, w szcz�liwej harmonii, a ci, kt�rych los obdarzy� wojowniczym temperamentem, wy�ywali si� w rycerskich turniejach lub uprawiaj�c sporty wywodz�ce si� z walk. A tu nagle jeden cz�owiek zdecydowa�, �e b�dzie rz�dzi�, i na �wiecie pojawi�a si� wojna, gin�li ludzie, kt�rzy mogli �y� d�ugo i szcz�liwie�

Musia� i�� cierpliwie przez nieznany �wiat w nadziei unikni�cia gniewu ludzi Korsibara, dotrze� do jakiego� bezpiecznego miejsca, w kt�rym m�g�by odpocz��, nabra� si�, zastanowi� si�, jak ma zamiar prze�y� reszt� pozosta�ych mu jeszcze na ziemi lat.

Miasto mag�w Triggoin le�a�o w sporej odleg�o�ci od p�nocnej granicy pustym. Po�o�one by�o w zielonej dolinie, obok okr�g�ego jeziora o powierzchni odbijaj�cej s�o�ce jak lustro, za nim za� wznosi�a si� zalesiona g�ra o podw�jnym szczycie. Widziane zza ostatniego zakr�tu drogi prowadz�cej do� od po�udnia wydawa�o si� ca�kiem zwyczajne, przypomina�o ka�de �redniej wielko�ci miasto na Majipoorze. Wia� lekki wiatr, trawa rosn�ca na obrze�u drogi by�a mokra od padaj�cego niedawno deszczyku. Od najwcze�niejszej m�odo�ci Prestimion s�ysza� ponure opowie�ci o Triggoin, opowie�ci o p�on�cym jak ogie� niebie i duchach�� b��kitnych p�omykach, unosz�cych si� w powietrzu dzie� i noc, o j�kach i szlochach bezcielesnych istot, obijaj�cych si� bezustannie o jego mury. Teraz jednak, kiedy ze Svorem i Gialaurysem zbli�ali si� do miasteczka, wyda�o mu si� spokojne, wi�cej�� �adne. C�, pomy�la�, po przera�aj�cej pustce i potworno�ci Valmambry zapewne wszystko mo�e si� wydawa� �adne.

��A wi�c wreszcie jeste�my na miejscu�� powiedzia� Gialaurys.�� Tu najmiemy mag�w do s�u�by w naszej sprawie, a mo�e nawet sami nauczymy si� jakich� sztuczek kt�re sprawi�, �e Korsibar z p�aczem ucieknie do mamy, co?

��Zazdroszcz� ci twej niewzruszonej wiary w magiꠗ odpar� Prestimion.�� Nawet tu, niemal w granicach Triggoin, nadal nie dopuszczam do siebie my�li, �e jest w niej jakie� j�dro prawdy.

��Ach, Prestimionie, gdyby� tylko uwierzy� �wiadectwu w�asnych oczu! Gdyby� tylko rozejrza� si� po �wiecie, dostrzeg�by� na ka�dym kroku ca�kiem rzeczywiste skutki dzia�ania czar�w.

��Gdziekolwiek spojrz�, widz� tylko oszustwa i iluzje wiod�ce �wiat w coraz g��bsz� ciemno��, Gialaurysie.

��Czy pope�ni� oszustwo mag twej matki, kiedy pokaza� ci ciebie samego, przekraczaj�cego Valmambr�? Czy pope�ni� oszustwo Thalnap Zelifor, kiedy w Labiryncie ostrzeg� ci� przed tajemnym wrogiem, kt�ry konkuruje z tob� o tron, i o strasznej wojnie, kt�r� wywo�a? Czy pope�ni� oszustwo�

Prestimion podni�s� r�k�.

��Oszcz�d� mi reszty�� poprosi�.�� Wymienienie wszystkich proroctw, kt�re zlekcewa�y�em na drodze od Labiryntu do tego miejsca, zaj�oby du�o czasu. Nie nawracaj mnie, Gialaurysie. Moja dusza najwyra�niej bardzo powoli odrzuca w�tpliwo�ci. Mo�e jednak prze�yj� tu nawr�cenie, kt�re wyleczy mnie ze sceptycyzmu, kto wie?

��Jestem got�w zap�aci� magowi okr�g�� sumk� za zakl�cie, kt�re przywr�ci�oby ci zdrowe zmys�y�� stwierdzi� Gialaurys.

��A tak, zdaje si�, �e znalaz�e� doskona�e rozwi�zanie. Niech magia nauczy mnie wierzy� w prawdziwo�� magii. By� mo�e to jedyny spos�b, bym w ni� uwierzy�.

Roze�mieli si� wszyscy troje, lecz nie �mieli si� tak samo. Svor i Gialaurys wierzyli bowiem w czary od d�u�szego ju� czasu, wi�c ich szczery �miech brzmia� pewno�ci�, �e Prestimion wyjedzie z Triggoin odmieniony. Sam Prestimion nie czu� weso�o�ci i �mia� si� nieszczerze. W og�le ostatnimi czasy musia� zmusza� si� do �miechu. Tragedia pod tam� Mavestoia nie pozwala�a mu cieszy� si� �yciem.

��Mag Thalnap Zelifor czeka w korytarzu. Prosi o audiencj�, Wasza Wysoko��. Czy mam go odes�a�?�� spyta� Najwy�szy Doradca Farquanor�z ironicznym grymasem na twarzy. Nigdy nie kry� niech�ci do ma�ego czarodzieja.

��Stawi� si� na moje ��danie�� odpowiedzia� Korsibar.�� Niech wejdzie. A ty si� wyno�.

Te s�owa Korsibara nie sprawi�y bynajmniej przyjemno�ci Farquanorowi. Bez s�owa podszed� do drzwi�� znajdowali si� w surowej, ponurej sali tronowej Stiamota, gdzie Korsibar wola� ostatnio pracowa栗 uchyli� je i wyszed�, pozostawiaj�c szczelin�, w kt�rej ledwie zmie�ci� si� ma�y Vroon.

��Wasza Wysoko��?�� Thalnap Zelifor powita� Koronala gestem rozb�ysku gwiazd, a jego ��te oczy wyra�nie si� rozszerzy�y.�� Panie m�j, czy dobrze si� czujesz?

Zaskoczy�o to Korsibara; nie wiedzia�, �e skutki jego bezsenno�ci s� tak wyra�nie widoczne. Ca�� noc przewraca� si� z boku na bok, nie �pi�c i bezskutecznie szukaj�c wygodnej pozycji w �o�u, a nie by�a to jego jedyna bezsenna noc w ostatnich czasach.

��Wygl�dam na chorego, Thalnapie Zeliforze?

��Wygl�dasz na� zm�czonego. Jeste� blady. Masz ciemne si�ce pod oczami. Znam zakl�cie pozwalaj�ce zasn��, panie m�j.

��A czy zakl�cie to daje sen bez sn�w?

��Na taki sen nie ma zakl�cia, panie m�j�� odpar� Vroon.

��A wi�c obejd� si� bez zakl��. �ni� straszne sny, od kt�rych noc w noc budz� si� zlany potem ze strachu, a kiedy nie �pi�, wcale nie jest lepiej.�� Korsibar zmarszczy� czo�o. Szcz�ki mia� zaci�ni�te, siedzia� na starym, nieozdobnym, marmurowym tronie Lorda Stiamota zgarbiony w napi�ciu, zaci�ni�te w pi�ci d�onie spoczywa�y obok siebie, stykaj�c si� bia�ymi k�ykciami palc�w.�� Tysi�c razy w ci�gu jednej nocy widz�, jak wali si� tama�� m�wi� martwym g�osem, wpatrzony w nag� kamienn� �cian� po przeciwnej stronie sali.�� Widz�, jak woda zalewa dolin�, najbli�sze farmy i domy na brzegu rzeki� tylu ludzi zgin�o, Thalnapie Zeliforze, ludzi Prestimiona, wie�niak�w�

��Wysadzenie tamy to dzie�o Dantiryi Sambaila, panie m�j.

��Zaszczepi� mi ten pomys� niczym trucizn�, od kt�rej umiera mi dusza, ale ja wyda�em rozkaz. Wina le�y po mojej stronie.

��Wina? Panie m�j, przecie� walczy�e� z buntownikami!

��Tak, tak.�� Korsibar odwr�ci� wzrok od �ciany, na moment zamkn�� oczy.�� Buntownicy. No c�, Prestimion nie �yje, w ka�dym razie tak si� powszechnie uwa�a. Bunt zosta� st�umiony. Tylko kiedy zn�w b�d� m�g� zasn��? Dantirya Sambail nadal w�druje po Zamku, m�cz�c mnie swoimi planami, podobnie siostra, p�on�ca gniewem, kt�rego nie potrafi� u�agodzi�. Mam te� wrog�w, ca�� frakcj�, wiem, �e ona istnieje, wiem, �e przeciw mnie konspiruj�, by� mo�e Farquanor i Farholt, mo�e Oljebbin lub inni, kt�rych imion nigdy nie s�ysza�em, w tej chwili przygotowuj� plan zast�pienia mnie kt�rym� z braci Prestimiona albo nawet samym prokuratorem�

��Panie m�j�

��Powiedz�� przerwa� mu Korsibar�� czy ty tak�e konspirujesz przeciw mnie?

��Ja, panie m�j?!

��Przychodzisz i odchodzisz, raz jeste� na s�u�bie tego, raz owego, zawsze tak by�o. Sprzeda�e� si� Gonivaulowi, Thismet, Prestimionowi. A teraz przybywasz na Zamek i twierdzisz, �e uciek�e� od Prestimiona. Zn�w chcesz si� sprzeda�, tym razem mnie. Co takiego ka�e wi�za� si� ze mn� tylko spryciarzom i karierowiczom? Pierwszy by� ten chytry ma�y Svor, kt�rego kocha�em, ale odszed�, by przytuli� si� na �onie Prestimiona, teraz jest Far�uanor, kt�ry powie wszystko ka�demu, je�li tylko mo�e co� na tym skorzysta�, i Dantirya Sambail, kt�ry zdo�a� jednocze�nie zdradzi� swego kuzyna i wyrz�dzi� mi niepowetowane straty, namawiaj�c mnie do wysadzenia tamy, co ch�tnie bym odwr�ci�, je�li m�g�bym odwr�ci� cho� jeden czyn w �yciu�

��Panie m�j�

Korsibar nie da� jednak sobie przerwa�.

���nawet m�j w�asny mag, Sanibak-Thastimoon; wydaje si� lojalny, ale wiem, �e tkwi w nim j�dro zdrady. Oljebbin, Gonivaul� im te� nie mog� ufa�. Kto zostaje? Nayigorn? Jemu chyba mog� wierzy�, to prawdziwy przyjaciel. I Mandrykarn. Prawdopodobnie tak�e Venta. Iram. Nawet oni odwr�cili si� jednak ode mnie po wysadzeniu tamy, cho� udaj�, �e kochaj� mnie jak niegdy�.�� Koronal przerwa� wreszcie i spojrza� gro�nie na Vroona.�� Mam ci ufa�, Thalnapie Zeliforze? Dlaczego?

��Poniewa� zar�wno tu, w Zamku, jak i poza Zamkiem tylko ty mo�esz mnie os�oni�, panie. Jeste� moim oparciem. B�d� twoim wiernym s�ug� we w�asnym dobrze poj�tym interesie.

Korsibar u�miechn�� si� lekko.

��Doskonale. To przynajmniej zabrzmia�o w miar� uczciwie.�� Spojrza� na Vroona spod oka.�� Czy s�ysza�e� plotki, jakoby Prestimion prze�y� pow�d� i ukrywa� si� w tej chwili gdzie� na p�nocy?

��Owszem, panie m�j, s�ysza�em.

��S�dzisz, �e to prawda? Tak uwa�a Sanibak-Thastimoon. Rzuci� czary, postawi� kaba��, wys�a� sw�j umys� w szeroki �wiat i twierdzi, �e Prestimion najprawdopodobniej �yje.

��Sanibak-Thastimoon jest mistrzem naszej sztuki, panie m�j.

��Tak. Z pewno�ci�. Jest tak�e taktowny, lecz je�li twierdzi, �e istnieje prawdopodobie�stwo, i� Prestimion prze�y�, m�wi w istocie, �e on �yje z ca�� pewno�ci�. C�, ten fakt wcale mnie nie martwi. Nigdy nie �yczy�em �mierci Prestimionowi. Lubi� go, podziwiani. Uczyni�bym go cz�onkiem Rady. Ale odm�wi�, powiedzia� mi, �e jestem nieprawnym Koronalem, wznieci� powstanie przeciw mnie! Nic z tego nie by�o konieczne. M�g�by mie� miejsce w Radzie i szcz�liwe �ycie w�r�d swych winnic.�� Korsibar zn�w zamkn�� oczy. Bola�y go. Bola�y go dzie� i noc, bola�a go pulsuj�ca gor�czk� g�owa.

Spojrza� na Vroona. Bardzo cicho spyta�:

��Jak my�lisz, czy ludzie mnie nienawidz�?

��Co takiego, panie m�j?�� odpar� pytaniem zaskoczony mag.

��W miastach, na G�rze, na �wiecie, co ludzie o mnie m�wi�? Czy maj� mnie za tyrana? Za potwora? Wiedz� o wysadzeniu tamy; czy rozumiej�, �e by� to czyn wojenny, �e powstanie Prestimiona musia�o zosta� st�umione? I co my�l� o sposobie, w jaki zdoby�em w�adz�? Czy powoli przekonuj� si�, �e Koronalem powinien jednak zosta� Prestimion? Boj� si� ludzkich szept�w. Co mo�esz mi o tym powiedzie�, Thalnapie Zeliforze?

��Panie m�j, nie opu�ci�em Zamku od czasu, gdy przyby�em tu z obozu Prestimiona, a by�o to przed rozbiciem tamy.

��Czy mo�esz wys�a� w �wiat sw�j umys�, tak jak robi to Sanibak-Thastimoon, by dowiedzie� si�, co ludzie o mnie m�wi�?

��Mog� zrobi� znacznie wi�cej, panie m�j. Umo�liwi� ci wyj�cie w �wiat, poruszanie si� w�r�d ludzi w tajemnicy; sam wys�uchasz, co o tobie m�wi�.

Korsibar wyprostowa� si� na tronie. Serce gwa�townie mu zabi�o.

��Co? M�g�bym opu�ci� Zamek? W sekrecie?

��Oczywi�cie, panie m�j. Uda� si� do Bombifale, powiedzmy, na p� dnia, albo do Halanx czy Minimool. Gwarantuj� bezpiecze�stwo, ludzie nie b�d� wiedzieli, �e jest w�r�d nich Koronal.

��Jak to mo�liwe?

��Wiesz, panie m�j, �e w pracowni w Wie�y Tampkaree znajduje si� wiele zaprojektowanych przeze mnie urz�dze�, nie magicznych w swej naturze, lecz naukowych, z kt�rych wszystkie maj� co� wsp�lnego z transmisj� my�li z jednego umys�u do innego?

��Wiem. Sam mi o tym powiedzia�e�.

��Wi�kszo�� z nich, niestety, nie jest jeszcze gotowa. Jednak uda�o mi si� doko�czy� jedno. To urz�dzenie rzuca iluzje, doskonale maskuj�ce to�samo��

W trzecim miesi�cu pobytu w Triggoin Prestimion prze�ywa� g��boki kryzys. W g�owie zamiesza�y mu zasady magii, na p� przetrawione, niemal zupe�nie niezrozumia�e. Nocne nauki Gominika Halvora o�wieca�y go, lecz jednocze�nie powodowa�y niezno�ny zam�t my�li, w tej chwili bowiem Prestimion zar�wno wierzy�, jak i nie wierzy� w �wiat niewidzialnych duch�w. Raz za razem obserwowa� niewyja�nion� skuteczno�� niekt�rych czar�w i zakl��, niekt�rych amulet�w i magicznych narz�dzi, niekt�rych olejk�w, mikstur, proszk�w z zi� i mieszanek r�nych minera��w. Widzia� kamienie jarz�ce si� w mroku przedziwnymi kolorami i wydzielaj�ce ciep�o. Widzia� przera�liwe demony ta�cz�ce w bia�ym p�omieniu czarnych �wiec. Widzia� wiele jeszcze innych rzeczy, niepokoj�co rzeczywistych. Widzia� je i coraz trudniej mu by�o m�wi�: �To przecie� nierzeczywiste, to poz�r, to iluzja i g�upota�. Zaprzecza�o temu �wiadectwo jego w�asnych oczu.

Mimo to� mimo to�

Mimo to Prestimion na ka�dym kroku spotyka� dowody na wszystko, co niegdy� twierdzi�: znajdowa� �wiadectwa oszustw wszelkiego rodzaju, fa�szerstw, pozor�w, iluzji. Widzia� fabryki, w kt�rych znudzeni robotnicy produkowali w niezliczonych kopiach prymitywne statuetki nieistniej�cych bog�w i demon�w przeznaczone dla najbardziej �atwowiernych z ludzi, widzia�, jak dzie�a te pakowane s� w pud�a i transportowane do hurtowni, z kt�rych rozchodz� si� na ca�y �wiat. Przegl�da� drukowane na tanim papierze prymitywne ksi�gi przekle�stw, kt�rymi mo�na obrzydzi� �ycie wrogom, i zakl�� gwarantuj�cych wzbogacenie si�, narodzenie dziecka po��danej p�ci lub spe�nienie innych marze�, produkowane najwyra�niej dla naiwnych przez pozbawionych zasad oszust�w.

S�ysza�, jak Gominik Halvor m�wi, �e magowi przydaje si� opanowanie tanich sztuczek i hipnotyzmu. S�ysza�, jak w gospodach m�odzi adepci magii przechwalaj� si�, jakie to sztuczki opanowali ostatnio: kszta�towanie woskowych laleczek, kt�re nie topniej� w ogniu i �piewaj� w nieznanych j�zykach, zakl�� pozornie otwieraj�cych drog� do s�siednich wszech�wiat�w, ryt�w wywo�uj�cych lewitacj�, znikni�cia i cudowne objawienia, a wszystkie te cuda, co sami przyznawali, osi�gane by�y dzi�ki prostym urz�dzeniom mechanicznym. Ci m�odzi ludzie bawili si� mi�dzy sob� w licytacje swych fa�szerstw. �Pi��dziesi�t rojal�w za ta�cz�c� wod�!��� krzycza� jeden, a inny odpowiada� mu: �Sze��dziesi�t rojal�w za lataj�ce duchy!�. Wszystko to wzmaga�o wrodzony sceptycyzm Prestimiona, na drugiej szali wagi ci��y�a jednak wiedza o nieznanym, kt�r� przekaza� mu Halvor, niekompletna, �le rozumiana, lecz otwieraj�ca prawdziwe drzwi do �wiat�w le��cych poza sfer� ludzkiej rzeczywisto�ci. Te niewiarygodne fakty, kt�rym nie potrafi� zaprzeczy�, wstrz�sa�y ca�ym jego jestestwem.

W nocy cierpia� koszmary, jego umys� opanowywa�y z�owrogie i przera�aj�ce stwory. Widzia� w nich wielkiego czarnego kraba odgryzaj�cego kraw�d� s�o�ca, gigantycznego w�a o tysi�cu n�g na kraw�dzi �wiata, roje owad�w o wilczych pyskach� Budzi� si� spocony i dr��cy, cz�sto w og�le obawia� si� zasn��.

By�y jednak noce, podczas kt�rych nawiedza�y go sny �agodne, przes�ania Pani Wyspy Snu. Na sw�j spos�b r�wnie� go zaskakiwa�y, s�ysza� bowiem, i� matka Korsibara, lady Roxivail, zdoby�a Wysp�, a wraz z ni� maszyny, przez kt�re wysy�a przes�ania �wiatu poprzednia Pani, Lady Kunigarda za� wola�a uciec, ni� zamieszka� na Tarasie Cieni Wyspy, gdzie zwyczajowo mieszka�y by�e Panie. Przes�ania, kt�re dotar�y do niego, pochodzi�y jednak niew�tpliwie od Lady Kunigardy. Czy�by istnia�y teraz dwie Panie, obie maj�ce dost�p do urz�dze�, dzi�ki kt�rym mo�na przesy�a� sny w umys�y �pi�cych na ca�ym �wiecie?

W snach Kunigardy zn�w w�drowa� przez Valmambr�, obszarpany, zmordowany, na granicy kompletnego wyczerpania, zataczaj�cy si� od jednego strasznego drzewa szambra do drugiego w�r�d wszechogarniaj�cej pustki. Zamiast gor�cego, smagaj�cego go falami s�o�ca na niebie l�ni�a twarz Lady Kunigardy, a jej g�os powtarza�: �Tak, Prestimionie, id� przed siebie, id� do miejsca do kt�rego masz dotrze�, jest w tobie jeszcze wystarczaj�co wiele energii�. M�wi�a mu tak�e: �Musisz i�� dalej. Twoim zadaniem jest ocali� �wiat, Prestimionie�. Kiedy tak szed� na granicy przytomno�ci przez bezwodn� krain� p�on�cego piasku, krzycz�c, i� brakuje mu si�, us�ysza� tak�e: �Musisz i��, Lordzie Prestimionie, nasz prawdziwy Koronalu, musisz i��, a� dotrzesz do tronu�.

Czy�by popada� w szale�stwo? Czy�by cierpia� na megaloma�skie iluzje, b�d�ce tworami zm�conego umys�u? Powtarza� sobie, �e przecie� Koronalem jest Korsibar, on za� tylko wyj�tym spod prawa wygna�cem kryj�cym si� w niesamowitym mie�cie mag�w pod imieniem, kt�re cz�sto zdarza�o mu si� zapomnie�.

Nic ju� nie wiedzia�.

Coraz bardziej oddala� si� od przyjaci�. Poniewa� zacz�� wierzy� w magi�, przesta� rozumie� Septacha Melayna, kt�rego manieryzmy nauczyciela ta�ca i kpi�cy brak poszanowania dla wszystkiego przesta�y go bawi�. Nawet Svor i Gialaurys, cho� nadal oddani mu i ciesz�cy si� z tego, �e zbli�a si� do ich wiary, powoli stawali mu si� obcy. Obwinia� ich, przynajmniej do pewnego stopnia, za �w labirynt niepoj�tych sprzeczno�ci, z kt�rego nie znajdowa� wyj�cia. Dlaczego wybra�em wierz�cych w magi� na towarzyszy?�� zapytywa� sam siebie. Dlaczego nie ograniczy�em si� do weso�ych materialist�w w rodzaju Septacha Melayna? Zdawa� sobie spraw�, i� tymi my�lami czyni im krzywd�, jego serce zb��dzi�o jednak i b��dzi�o dalej, wi�c odsuwa� si� od nich, a oni nie byli w stanie poj��, co nim kieruje.

Prestimion nie mia� �adnych w�tpliwo�ci co do tego tylko, �e zboczy� z w�a�ciwej drogi. W�drowa� w k�ko po straszliwej pustyni. Ulg� przynosi�y mu wy��cznie przes�ania od Kunigardy, lecz by�o ich niewiele i pojawia�y si� rzadko, w dodatku nie pomaga�y wype�ni� jego przeznaczenia, o kt�rym my�la� coraz cz�ciej.

Pewnej nocy zamiast Lady Kunigardy przyszed� do niego we �nie mag Gominik Halvor i powiedzia�: �Taki stan rzeczy nie mo�e trwa� d�u�ej. Musisz poszuka� przewodnictwa�. Kiedy Prestimion obudzi� si�, wiedzia�, �e zbyt d�ugo godzi� si� na chaos, w�dr�wk� bez celu.

��Widzia�em to w ogrodzie pos�g�w Lorda Makharia w Sipermit, kiedy pojecha�em tam na wakacje�� powiedzia� Sebbigan Kless, w�a�ciciel pracowni krawieckiej produkuj�cej kaftany i spodnie, popularnej w Perimor, sporym handlowym mie�cie na ni�szych zboczach G�ry. Przys�uchiwa� mu si� z napi�ciem hurtownik Aibeil Gammis ze Stee, wa�ny partner handlowy Sebbigana Klessa, sprzedaj�cy jego produkty do wi�kszo�ci Wolnych Miast na nieco wy�szych zboczach G�ry.�� Su-Suheris spacerowa� sobie po parku z najmniejszym Vroonem, jakiego jeste� sobie w stanie wyobrazi�, siedz�cym mu na ramieniu. Wiesz, jak to jest, zawsze obejrzysz si� za Su-Suherisem, niesamowici s� z tymi dwoma spiczastymi g�owami, no i nie zawsze widzi si� takiego, na kt�rego ramieniu siedzi Vroon, ale powiem ci, �e to jeszcze nic, bo ten Su-Suheris nagle jakby si� rozmy� i w�wczas�

��S�ysza�a� te plotki, Melithyrrh, jakoby m�j brat Korsibar by� Metamorfem?�� spyta�a lady Thismet.

��To straszne g�upstwo, pani!

��Owszem. Straszne g�upstwo. Je�li jest Metamorfem, kim jestem ja, kt�ra dzieli�a z nim �ono matki?

��W plotkach, kt�re ja s�ysza�am, zast�piony zosta� przez Metamorfa jako doros�y cz�owiek, a nie urodzi� si� nim. To jednak straszliwy nonsens. Nie powinna� zwraca� uwagi na plotki, pani.

��Masz racj�. Nie powinnam. Ale to takie trudne, Melithyrrh.

Thismet wsta�a z kanapy i wyjrza�a przez o�mioboczne okno, z kt�rego wida� by�o o�lepiaj�ce jezioro Lorda Siminave�a, niemal zaraz jednak podesz�a do szafy. Otworzy�a drzwi z pachn�cego drewna shimmak i zacz�a przerzuca� wisz�ce wewn�trz stroje: zdobne brokatem, wyszywane klejnotami suknie, sp�dnice, halki, bielizn�; wszystkie skrojone wed�ug jej projekt�w przez najlepszych krawc�w Majipooru. Wiele z nich w�o�y�a tylko raz, niekt�rych nie w�o�y�a nigdy, a teraz wszystkie trzeba b�dzie zw�a�, tak bardzo schud�a ostatnio. Thismet niemal nic ju� nie jad�a i prawie nie spa�a. Oboje wiele kosztowa�o sprawowanie w�adzy przez brata.

��Pani, b�agam� jeste� taka niespokojna, chodzisz w k�ko�

��Za wiele musia�am znie��, Melithyrrh. Ze wszystkich stron otaczaj� mnie zdrajcy i �otrzy. Mag Sanibak-Thastimoon, kt�ry niegdy� przepowiada�, �e czeka mnie wspania�a przysz�o��, odwr�ci� si� przy pierwszej sposobno�ci. Kolejny mag, Thalnap Zelifor, sk�oni� mnie, bym obrazi�a brata. Potem mnie porzuci�, a kiedy wr�ci� na Zamek, okaza�o si� nagle, �e jest oddanym s�ug� Korsibara. Albo ten ma�y Far�uanor; przyszed�, sta� tam, w jadeitowym pokoju wypoczynkowym, powinnam kaza� wymy� pod�og� kwasem, i powiedzia�: �Wyjd� za mnie.Thismet, to poprawi tw� pozycj� spo�eczn� na Zamku�. Zwr�ci� si� do mnie po imieniu, jakbym by�a s�u��c�! A Korsibar nawet go nie ukara�!�� Pani�

��No w�a�nie, Korsibar! M�j ukochany brat, kt�ry zosta� Koronalem tylko dlatego, �e mu to nakaza�am, jak mi si� odwdzi�czy�? Skaza� na wygnanie w murach swego Zamku! Otacza si� oszustami, k�amcami i zdrajcami, kt�rzy doprowadz� go w ko�cu do kl�ski. Dantirya Sambail trz�sie teraz Zamkiem, jakby by� w jednej osobie Koronalem i Pontifexem� to za wiele, Melithyrrh, doprawdy za wiele. Nie znios� tego!

Thismet przesz�a do s�siedniego pokoju, w kt�rym przechowywa�a bi�uteri�, wspania�e pier�cienie, wisiory i naszyjniki r�wne�� lub nawet lepsze�� od tych, kt�re nosi�y towarzyszki �ycia Koronali, i wsun�a w nie smuk�e bia�e d�onie, jakby w�a�nie znalaz�a ukryty skarb. Po d�u�szej chwili spyta�a, bardzo spokojnie:

��Melithyrrh, czy zgodzisz si� towarzyszy� mi w podr�y?

��Oczywi�cie, pani. Kilka dni sp�dzonych na przyk�ad w Morpin Wysokim z pewno�ci� by ci pomog�o. Albo wizyta w ogrodach Tolignar� wakacje w Bombifale�

��Nie. Nie pojedziemy ani do Bombifale, ani do Tolignar. Ani do Morpin Wysokiego. Mam na my�li nieco d�u�sz� podr�. Czy wiesz, gdzie le�y Gloyn?

��Gloyn?�� powt�rzy�a Melithyrrh, jakby by�a to nazwa innej planety.

��Gloyn. To miasto, a mo�e miasteczko na zachodnim Alhanroelu, le��ce za g�rami Trikkala, lecz po tej stronie Alaisor.

��Nigdy o nim nie s�ysza�am�� przyzna�a zdziwiona Melithyrrh.

��Ja te� zaledwie dzisiaj dowiedzia�am si� o jego istnieniu. Wyjedziemy jutro, tylko we dwie. Chod�, zacznijmy si� pakowa�. Umiesz prowadzi� latacz, prawda? Ja jestem prawie pewna, �e umiem. Nie masz poj�cia, jak bardzo zale�y mi, by wyrwa� si� st�d, zaczerpn�� w p�uca �wie�ego powietrza, prze�y� przygod�, w�asn� przygod�, pierwsz� w �yciu, tylko my dwie, Melithyrrh.

��Czy mog� spyta�, pani, co w�a�ciwie jest w tym Gloyn?

��Nie co, ale kto. Prestimion�� odpowiedzia�a lady Thismet.

Ros�a tu tylko trawa, kobiety wi�c szybko go dostrzeg�y. Cofn�y si�, jakby chcia�y uciec do latacza. Svor nie mia� ju� w�tpliwo�ci, �e rzeczywi�cie s� m�ode. Ubrane niemal w �achmany, ale zgrabne. Zw�aszcza ta czarna, pomy�la��� wida� w niej wielk� elegancj� i pewno�� siebie. Tylko co tu robi�, na mi�o�� Bogini? To� to nie miejsce dla kobiet! Nasuwa�o si� jedno wyja�nienie: przyjecha�y za m�ami lub kochankami, kt�rzy zaci�gn�li si� do armii Prestimiona. Bardzo niem�dry pomys�. Zbli�y� si� wystarczaj�co, by m�c rozpozna� ich twarze.

��Na wszystkie bogi i demony!�� krzykn�� zdumiony jak jeszcze nigdy w �yciu.�� Pani, co sk�oni�o ci�

��Zsi�d� i sta� obok wierzchowca. Nie opuszczaj r�k�� rozkaza�a mu Thismet. W d�oni trzyma�a ma�y miotacz energii, wycelowany w jego pier�.

��Pani, nie jestem uzbrojony.�� Svor szybko zeskoczy� z siod�a.�� 1 w �adnym razie nie zrobi�bym ci krzywdy. B�agam� to niebezpieczna bro�

��Nie zbli�aj si�, diuku.�� Twarz siostry Koronala by�a nieruchoma, ch�odna.�� Szukam obozu Prestimiona.

��Jest za nami�� wskaza� kierunek ruchem g�owy. Ba� si� miotacza energii, wola�by, by dziewczyna go od�o�y�a.

��Daleko?

��Mniej ni� godzina jazdy.

��Doprowad� nas tam, Svorze.

��Oczywi�cie, pani. B�agam jednak� miotacz� nie ma potrzeby�

��Chyba rzeczywi�cie nie ma.�� Thismet opu�ci�a miotacz i wsun�a w olstro na biodrze. Jej g�os z�agodnia�.�� Ba�am si�, �e mo�esz zabi� nas, nie zadaj�c pyta�, w obawie �e przyjecha�am szpiegowa� dla mego brata. Nie po to przecie� tu jestem.

Svor nie wiedzia�, czy starczy mu odwagi, by spyta�, po co przyjecha�a. Jej obecno�� nie dawa�a si� wyja�ni� w �aden rozs�dny spos�b. Nie mia�y �atwej drogi. Obie by�y zm�czone i brudne. Mia�y na sobie proste, wie�niacze stroje, poplamione teraz i podarte, ich twarze zdobi�y smugi potu i kurzu, w�os�w nie czesa�y chyba od wiek�w, sprawia�y wra�enie niedo�ywionych i chyba nie spa�y przez kilka nocy z rz�du. Wielka uroda Thismet przetrwa�a ci�kie czasy, niemniej ksi�niczka wygl�da�a �a�o�nie, a lady Melithyrrh nie lepiej. Czy ich przyjazd oznacza jak�� potencjalnie fataln� w skutkach sztuczk� wymy�lon� przez przeciwnika? Przez rozdarcie bluzki Svor dostrzeg� sztylet na ramieniu ksi�niczki.

Opu�ci� r�ce i z�apa� wodze wierzchowca.

��Pani, mo�e ze mn� pojecha� tylko jedna z was�� powiedzia�.

��Zaczekam tu, przy lataczu�� zgodzi�a si� natychmiast Melithyrrh.�� Zabierz moj� pani� i jak najszybciej wy�lij kogo� po mnie.

��Zgadzasz si�?�� spyta� ksi�niczk�.

��Nie mam wyboru�� odpowiedzia�a.�� Powiedz mi, diuku Svorze, jak ma si� ksi��� Prestimion?

��Doskonale, pani. Doskonale.

��Zebra� wielk� armi�, prawda?

��B�agam o wybaczenie, pani, lecz sama b�dziesz musia�a to os�dzi�. Musz� traktowa� ci� jak nieprzyjaciela, nie mog� wi�c podawa� informacji o�

��Nie jestem nieprzyjacielem, Svorze. M�j brat jest durniem, a jego doradcy to banda �otr�w. Nie chc� ju� mie� z nimi nic wsp�lnego. Jak my�lisz, dlaczego zdecydowa�y�my si� z Melithyrrh przejecha� p� Alhanroelu, by si� tutaj dosta�? Podr� niczym z koszmarnego snu, noclegi w najgorszych zajazdach, obrzydliwe jedzenie, awanse prymitywnych, wulgarnych��� przerwa�a na chwil�.�� No i wreszcie unieruchomi�y�my latacz na kilka zaledwie mil od celu podr�y. Gdyby� si� nie pojawi�, Svorze, oszala�abym. Jak s�dzisz, czy mog� si� gdzie� umy�, nim stan� przed Prestimionem? Jestem wr�cz obrzydliwie brudna. Nie k�pa�am si� od trzech dni. Nigdy w �yciu nie by�am tak brudna jak teraz.

��Niedaleko jest strumyk. Zaprowadz� panie.

Podeszli do strumienia, kt�ry dalej rozlewa� si� w b�otnist� ka�u��, gdzie utkn�� latacz. Tu woda by�a czysta, p�yn�o wartko.

��Zosta� przy wierzchowcu�� rozkaza�a Thismet.�� Odwr�� si� plecami. Nie wolno ci si� ogl�da�!

��Nie obejrz� si�, pani, masz moje s�owo.

Obejrza� si� tylko raz i zobaczy� je stoj�ce po kolana w wodzie, ca�kiem nagie. Melithyrrh nas�cza�a koszul� wod� i wy�yma�a j� nad g�ow� Thismet. Wstrz�sn�� nim widok bia�ych, pe�nych po�ladk�w Melithyrrh i doskonale okr�g�ych piersi Thismet.

��Dobrze si� czujesz, Svorze?�� spyta�a Thismet, kiedy powr�ci�y znad strumienia. Wygl�da�y znacznie lepiej.�� Tak jako� nagle poblad�e��

��W zesz�ym tygodniu mia�em atak gor�czki. Zdaje si�, �e nie jestem jeszcze w pe�ni zdrowy.�� Svor pom�g� jej wspi�� si� na siod�o wierzchowca i usiad� tu� za ni�, z udami przyci�ni�tymi do po�ladk�w dziewczyny, mocno obejmuj�c j� w talii. Podnieci�o go to tak, �e by� bliski szale�stwa. Ostrzeg� lady Melithyrrh, by nie oddala�a si� od latacza i czeka�a, a� kogo� po ni� przy�le, i skierowa� wierzchowca w stron� obozu.

Przedzierali si� w�r�d stad vongiforin�w i klimbergeyst�w w milczeniu.

��A wi�c oddali�a� si� od brata, pani?�� spyta� po pewnym czasie Svor.

��To ca�kiem odpowiednie okre�lenie. Opu�ci�am Zamek, nikogo o moich zamiarach nie informuj�c, Korsibar wie ju� jednak z pewno�ci�, dok�d si� uda�am. Nagle przyszed� dzie�, kiedy zda�am sobie spraw� z tego, i� nie wytrzymam tam d�u�ej. D�awi�am si� obrzydzeniem do Zamku. Pomy�la�am: ��le zrobili�my, odbieraj�c w�adz� Prestimionowi. Pope�nili�my straszny grzech przeciwko woli Bogini. Pojad� i poprosz� go o wybaczenie�. Co te� zamierzam zrobi�. Jak my�lisz, czy b�dzie w stanie mi wybaczy�, Svorze?

��Ksi��� Prestimion my�li o tobie wy��cznie dobrze, pani�� odpar� spokojnie Svor.�� Nie w�tpi�, i� niezmiernie ucieszy go, �e zmieni�a� przekonania.

A jednak nie m�g� obroni� si� przed my�l�, �e ma oto do czynienia z jak�� skomplikowan� intryg� Korsibara wymierzon� przeciwko Prestimionowi lub, co wydawa�o si� bardziej prawdopodobne, intryg� Dantiryi Sambaila. Tylko co tu mog�o by� intryg�? Co Korsibar m�g� zyska�, wysy�aj�c siostr� i jej dam� do towarzystwa w samotn� podr� mierzon� w tysi�cach mil, ko�cz�c� si� w obozie Prestimiona? Czy�by Thismet �ywi�a z�udzenia, �e uda si� jej wbi� sztylecik w serce ksi�cia, gdy wreszcie si� z nim spotka? Z jakiego� powodu nie chcia� w to uwierzy�. Zw�aszcza teraz, gdy siedzia� za ni� na wierzchowcu, wpatrzony w smuk�� szyj� dziewczyny, z udami przyci�ni�tymi do jej cia�a, trzymaj�c d�o� tu� poni�ej jej piersi.

Na moment straci� g�ow�, opanowa�o go przera�liwe po��danie i jaka� niewypowiedziana t�sknota. Nagle wyszepta� w delikatne uszko:

��Pani, czy mog� co� ci powiedzie�?

��Co takiego, Svorze?

��Je�li rzeczywi�cie jeste� po naszej stronie, mog� ci zapewni� ochron�. �o�nierski ob�z to nieprzyjazne miejsce dla kobiety.

��Ochron�?�� Nie widzia� jej twarzy, lecz m�g�by przysi�c, �e Thismet si� u�miecha.�� Jak ty chcia�by� ochroni� mnie w�r�d prostych wojak�w?

Nie mia� zamiaru reagowa� z uraz� na jej s�owa.

��Chodzi mi tylko o to, �e nie by�aby� sama, pani, nara�ona na zaczepki innych. Pozostawa�aby� w moim towarzystwie. Czy m�wi� wystarczaj�co jasno?�� Dr�a� jak zakochany ch�opiec, on, kt�ry zawsze dot�d zachowywa� si� swobodnie wobec dam.�� Pozw�l mi powiedzie�, pani, �e od chwili gdy po raz pierwszy ujrza�em ci� na Zamku, poczu�em do ciebie najg��bsz�, najszczersz� mi�o��

��Och, Svorze! I ty tak�e?

Niezbyt dobrze wr�y�o mu to na przysz�o��. Niemniej par� przed siebie, po prostu nie m�g� powstrzyma� s��w.

��Oczywi�cie nie wolno mi by�o wspomnie� o tym ani s�owem, zw�aszcza �e stosunki mi�dzy twym bratem i ksi�ciem zacz�y si� psu�, ale zawsze, pani, patrzy�em na ciebie z rozkosz�� z sercem przepe�nionym mi�o�ci�� ze szczerym, wielkim po��daniem�

��Ilu kobietom przede mn�, Svorze, wyznawa�e� to szczere i wielkie po��danie?�� spyta�a Thismet nieoczekiwanie �agodnie.

��M�wi� nie tylko o po��daniu, pani, lecz tak�e o ma��e�stwie. Odpowied� na twoje pytanie brzmi: �adnej.

Ksi�niczka milcza�a przez chwil�, kt�ra wydawa�a si� trwa� tysi�clecia.

��Dziwne miejsce wybra�e�, by poprosi� mnie o r�k�, diuku�� powiedzia�a w ko�cu.�� Gnieciemy si� na jednym wierzchowcu, jedziemy przez najgorsz� dzicz, jak� zna nasz �wiat, dzikie zwierz�ta prychaj� i parskaj� dooko�a, ja ubrana jestem w porwane szmaty, a ty �ciskasz mnie tak, �e niemal si� dusz�. Far�uanor, to mu trzeba przyzna�, wybra� znacznie bardziej odpowiednie miejsce.

��Far�uanor?�� przerazi� si� Svor.

��Och, nie obawiaj si�, odrzuci�am jego o�wiadczyny. Mo�na by nawet powiedzie�, �e brutalnie. Twoje odrzuc� znacznie uprzejmiej, bo te� znacznie lepszy z ciebie cz�owiek ni� on. Tyle �e nie jeste� przeznaczony dla mnie. Nie wiem, czy istnieje gdzie� m�czyzna przeznaczony dla mnie, ale z ca�� pewno�ci� ty nim nie jeste�. Przyjmij m� odmow� bez goryczy i pozw�l, �e nie b�dziemy ju� o tym m�wi�.

��Niech i tak b�dzie�� zgodzi� si� Svor, zdumiony zar�wno w�asn� �mia�o�ci�, jak i �agodn� odpowiedzi� ksi�niczki.

��Mo�e powiniene� zwr�ci� si� do lady Melithyrrh�� zaproponowa�a Thismet po chwili milczenia.�� Teraz, kiedy ju� nie jeste�my na dworze, czuje si� zagubiona i zapewne z rado�ci� przyjmie tw� ofert�. Nie potrafi� powiedzie�, czy gotowa jest wyj�� za m��, bardzo jednak w�tpi�, czy ty a� tak bardzo pragniesz ma��e�stwa. Porozmawiaj z ni�.

��Dzi�kuj� za dobr� rad�, pani.

���ycz� ci powodzenia, Svorze�� powiedzia�a Thismet i po chwili, jakby nigdy przedtem nie poruszali tego tematu, spyta�a:�� Jak my�lisz, czy Prestimion uwierzy w szczero�� mojego nawr�cenia?

W obozie w Gloyn min�y kolejne dwa tygodnie. Nagle od zwiadowc�w, kt�rych Prestimion utrzymywa� wsz�dzie, przysz�a wiadomo��, �e Lord Korsibar zszed� z G�ry na czele ogromnej armii i prowadzi j� na zach�d. Synowie Gornatha Gehayna natychmiast wskoczyli na grzbiety hierax�w i wkr�tce przynie�li potwierdzenie tej informacji: wr�g si� zbli�a�.

Wkr�tce potem do obozu Prestimiona dotarty dwa listy piecz�towane rozb�yskiem gwiazd, napisane na bia�ym czerpanym papierze, kt�rego u�ywali Koronalowie. Pierwszy adresowany by� do samego ksi�cia. Koronal wzywa� go, by natychmiast zako�czy� rebeli� i podda� si� najbli�szym przedstawicielom legalnych w�adz. Kar� za niezastosowanie si� do polecenia mia�a by� �mier� natychmiast po pojmaniu dla niego i wszystkich wy�szych dow�dc�w. Je�li podda si� natychmiast, �ycie jego dow�dc�w zostanie oszcz�dzone.

Drugi list adresowany by� do lady Thismet, kt�ra poinformowana zosta�a, �e brat wybacza jej przewin�, jak� by�o do��czenie do wroga, i oferuje jej list �elazny, z kt�rym mo�e bezpiecznie wr�ci� do Zamku.

��Wygl�da na to, �e mamy przed sob� �atwe wyj�cie�� za�artowa� Prestimion po przeczytaniu obu list�w oficerom.�� Mog� natychmiast pojecha� na wsch�d, odnale�� Korsibara i zda� si� na jego �ask�. Powinienem tak�e przyprowadzi� jego siostr� i zwr�ci� mu j� pokornie pod przysi�g�, �e wraca w takim samym stanie, w jakim przyby�a.

Na to roze�mieli si� wszyscy, a najg�o�niej Thismet.

Nalano wina, nie wspania�ego wina z Muldemar, lecz dobrego, mocnego niebieskoszarego, pochodz�cego z pobliskiej prowincji Chistiok i rozlewanego w d�ugie butelki ze sk�ry klimbergeyst�w. Zebrani siedzieli chwil�, pij�c w milczeniu.

��Masz zamiar czeka�, a� Korsibar przyjdzie do nas, Prestimionie, czy te� uwa�asz, �e powinni�my sami go odnale��?�� spyta� w ko�cu Gialaurys.

��Ruszamy na Korsibara�� odpar� natychmiast Prestimion.�� R�wnina to nie miejsce, gdzie toczy si� wielkie bitwy. Ganialiby�my tylko g�upio to tu, to tam.

��No i przestraszyliby�my zwierz�ta na tym wspania�ym stepie�� doda� Septach Melayn.�� A mia�y ju� z naszego powodu wystarczaj�co wiele k�opot�w. Prestimion ma racj�, powinni�my wyruszy� naprzeciw Koronala. Ksi��� rozejrza� si� dooko�a.

��Kto� my�li inaczej? Nie? Doskonale, rozpoczynamy marsz jutro rano.

Przez ca�y dzie� i ca�� noc armie sta�y naprzeciw siebie, nie podejmuj�c �adnych dzia�a�. Gdy �wit by� ju� blisko, Prestimion nakaza� atak.

��S� bardzo dobrze przygotowani, na mocnej pozycji�� zauwa�y� Septach Melayn.

��Przecie� widz�. Uderzymy znowu w ich najsilniejszy punkt. Je�li go z�amiemy, reszta powinna p�j�� �atwo.

Armia rojalist�w zajmowa�a ca�e zbocze; �o�nierze stali rami� przy ramieniu, os�oni�ci murem tarcz. W pierwszym szeregu Korsibar ustawi� piechot� w kolczugach, uzbrojon� we w��cznie, oszczepy, obosieczne miecze i ci�kie topory na d�ugich trzonkach. Nadal by�o za wcze�nie na ocen�, jak rozlokowane s� oddzia�y drugiej linii, Prestimion mia� jednak przeczucie, �e jest bardzo liczna i zajmuje spor� po�a� lasu po wschodniej stronie grani Thegomar, a kiedy jego zwiadowcy wzlecieli na hieraxach, potwierdzili te podejrzenia�� na wschodzie jak okiem si�gn�� widzieli tylko �o�nierzy.

��Niech Bogini b�dzie dzi� z tob��� powiedzia�a Thismet, gdy Prestimion by� ju� got�w wyruszy� w pole. Poca�owa�a go czule przed frontem �o�nierzy, lecz w jej oczach czai� si� strach, i to nie tylko o niego. ��czy�y jaz bratem wi�zi, kt�rych istoty ksi��� nie poj�� jeszcze do ko�ca.

Wojska Prestimiona podzielone zosta�y na trzy grupy. �rodkow� stanowili weterani zahartowani we wcze�niejszych walkach pod jego dow�dztwem; mia� te� u boku Septacha Melayna i Gialaurysa. Lewe skrzyd�o zaj�li �o�nierze Spalirisesa z Tumbrax i sze�ciu miast z podn�a G�ry Zamkowej, nad kt�rymi og�lne dow�dztwo sprawowa� brat ksi�cia Muldemar Abrigant, prawym dowodzi� Gynim z Tapilpil, maj�cy pod komend� swych procarzy, u czo�a za� mas� nowych rekrut�w. W ka�dym z oddzia��w pierwsz� lini� stanowi�a lekka piechota uzbrojona w �uki i kusze, drug� ci�ka piechota, trzeci� za� kawaleria.

��Atakujemy!�� rozkaza� Prestimion.�� Je�li w pierwszym uderzeniu przebijemy si� przez t� �cian� tarcz, przeciwnik rozpierzchnie si� w panice po lasach.

Ruszy�a pierwsza fala �o�nierzy, os�aniana przez �ucznik�w. Odpowied� by�a s�aba, widocznie Korsibar mia� w szeregach niewielu �ucznik�w. Lekka piechota rado�nie rzuci�a si� na przeciwnika, ci�ka piechota pod wodz� Prestimiona depta�a im po pi�tach, �piewaj�c g�o�no pie�� zwyci�stwa.

Przeciwnik nie cofn�� si� jednak. Jego linia by�a mocniejsza, a determinacja wi�ksza, ni� mo�na by�oby przypuszcza�.

�o�nierze zderzyli si� pier� w pier�, lecz ci�kozbrojni Korsibara nie zamierzali ust�powa�. Na atakuj�cych posypa�y si� oszczepy i w��cznie, w ruch posz�y topory i miecze; mieli przeciw sobie ca�y arsena� antycznej broni, bardziej pasuj�cej do jakiego� ma�ego prymitywnego kr�lestwa ni� �wiata wielkiego Majipooru. Nagle w lewej flance otworzy�o si� przej�cie i pojawi�a si� w nim bateria miotaczy energii, strzelaj�ca w prawe skrzyd�o si� rebeliant�w pociskami czerwonego ognia. Na atakuj�cych pad� strach. Miotacze energii by�y wprawdzie zawodne, cz�sto wybucha�y w twarz strzelcom, niemniej jednak przera�a�y, a tam, gdzie uda�o im si� trafi�, powodowa�y wielkie zniszczenia.

��Utrzyma� szyk!�� krzykn�� Prestimion.�� Nie mog� polega� na miotaczach, nie spos�b ich nawet wycelowa�!

Utrzymanie szyku okaza�o si� jednak niezwykle trudne, a kontynuowanie ataku wr�cz niemo�liwe, zbyt straszne by�o wystawianie si� na cel niszcz�cym pociskom czystej energii niezale�nie od tego, gdzie w ko�cu wybucha�y. Dla wi�kszo�ci ludzi Prestimiona by� to pierwszy kontakt z miotaczami. Zawahali si� i ju� wkr�tce prawe skrzyd�o jego armii posz�o w rozsypk�, �o�nierze cofali si�, rozpraszali i zaczynali ucieka� w d� zbocza, ku podmok�ym ��kom rozci�gaj�cym si� u st�p g�ry.

Prestimion nie mia� w�tpliwo�ci, �e jeszcze chwila, a zamiast atakuj�cej, karnej armii b�dzie dowodzi� rozpaczliwym odwrotem, �e poniesie kl�sk�. Kawaleria Korsibara ju� wysuwa�a si� uliczkami uczynionymi przez ci�k� piechot�, ju� rusza�a w d� zbocza, siej�c wok� zniszczenie.

Je�dzi� wzd�u� frontu, pr�buj�c by� wsz�dzie, wysuwa� si� nawet do pierwszej linii, by doda� ludziom odwagi. Nagle jego wierzchowiec upad�, z jego piersi trysn�a fontanna krwi. Ksi��� w ostatniej chwili uwolni� stopy ze strzemion i zeskoczy�, unikaj�c zgniecenia przez przewracaj�ce si� zwierz�.

��Prestimionie! Z ty�u!

Odwr�ci� si� b�yskawicznie. Ch�odne oczy, ostra, w�ska twarz, wzniesiony miecz�� Mandralisca zaatakowa� go, korzystaj�c z okazji. Ksi��� zdo�a� unikn�� pierwszego ciosu i natychmiast odparowa� drugi. Tak rozpocz�a si� walka.

Dantirya Sambail wys�a� swoich ludzi, by mnie zabili, pomy�la� Prestimion. B�d� musia� wyci�gn�� z tego konsekwencje p�niej, je�li mam jeszcze przed sob� jakie� �p�niej�.

Mandralisca okaza� si� wspania�ym szermierzem; bia�� broni� w�ada� najwyra�niej r�wnie dobrze jak kijem. Prestimion nie zapomnia� jego b�yskawicznej szybko�ci i zr�czno�ci ruch�w, cios�w zadawanych najdrobniejszym tylko ruchem nadgarstka. Podczas turnieju w Labiryncie wygra� dzi�ki nim pi�� koron od Septacha Melayna; nie spodziewa� si� w�wczas, �e przyjdzie mu walczy� na �mier� i �ycie z tym przeciwnikiem.

Mandralisca atakowa� z furi�, Prestimion si� broni�; raz uda�o mu si� wyprowadzi� pchni�cie, lecz przeciwnik wykona� godny podziwu unik. By�a to okazja do przej�cia inicjatywy. Mandralisca by� lepszy w ataku, jednak i w obronie okazywa� niezwyk�� zr�czno��. Po ka�dym sparowanym ataku sam usi�owa� atakowa�, za ka�dym razem r�wnie gro�nie. Nawet Septach Melayn mia�by z nim k�opoty.

Po�rodku wielkiej, zawzi�tej, wrz�cej bitwy obaj przeciwnicy znale�li si� naraz jakby na w�asnej, prywatnej arenie. Prestimion by� szybki, lecz szybko�ci wystarcza�o mu na tyle tylko, by parowa� szata�sko gro�ne pchni�cia. Bro� Mandraliski si�ga�a ku niemu raz za razem, unika� atak�w, lecz tylko o w�os, jego w�asne za� wydawa�y si� �a�o�nie nieskuteczne; Mandralisca parowa� je z �atwo�ci� zakrawaj�c� na kpin�. Refleksu mo�na mu by�o tylko pozazdro�ci�, broni� za� w�ada� nieklasycznie wprawdzie, niemniej jednak po mistrzowsku. Prestimion nie m�g� dowodzi� teraz, gdy zagro�one by�o jego �ycie. Mia� �wiadomo�� panuj�cego wok� chaosu, dla niego jednak bitwa ograniczy�a si� do jednego przeciwnika.

Przez chwil� wydawa�o mu si� nawet, �e i ten jeden przeciwnik to za du�o. Mandralisca ponowi� w�ciek�y atak, ciosy pada�y pozornie z kilku kierunk�w jednocze�nie. Prestimion obraca� si�, parowa�, odskakiwa�, lecz nie uda�o mu si� unikn�� wszystkich. Poczu� b�l w lewym ramieniu. Przyj�� pozycj� obronn� i tym razem uda�o mu si� sparowa� cios, a nawet odzyska� inicjatyw�.

Mandralisca zaczai si� nagle m�czy�. By� niczym biegacz na kr�tkie dystanse, wygrywaj�cy dzi�ki wspania�emu startowi. B�yskawicznej szybko�ci nie dor�wnywa�a wytrwa�o��. W pierwszych kilku chwilach walki zaryzykowa� w�ciek�y atak, wykorzysta� jednak wszystkie si�y, nie osi�gaj�c celu.

Prestimion post�pi� krok, by zada� decyduj�cy cios. Przez kr�tk� chwil� przeciwnik rzeczywi�cie skazany by� na jego �ask� i nie�ask�, lecz nagle wok� pojawili si� �o�nierze, rozdzieli�o ich kilku splecionych ze sob� walcz�cych m�czyzn, a kiedy znikli, po Mandralisce nie pozosta� �lad.

Wok� wrza�a bitwa. Prestimion ci�ko �apa� oddech. Nagle us�ysza� rozpaczliwy krzyk:

��Prestimion pad�!�� Krzyk ten powt�rzy�y liczne g�osy i niemal natychmiast nad polem walki ponios�y si� powtarzane straszne s�owa: �Prestimion pad�! Prestimion pad�!�.

By�y jak powiew mro�nego wiatru, odnios�y przera�aj�cy skutek. Korsibar ju� wcze�niej mia� przewag�, teraz jednak szale przechyli�y si� zdecydowanie na jego stron�. Jego ludzie atakowali, rebelianci walczyli w odwrocie, lecz lada chwila odwr�t ten m�g� zmieni� si� w paniczn� ucieczk�.

Obok Prestimiona, wspartego ci�ko na rapierze, pojawi� si� nagle Gialaurys.

��Szybko!�� krzykn��.�� Musisz si� im pokaza�!�� Zeskoczy� z siod�a i wrzuci� na nie dow�dc� z tak� �atwo�ci�, jakby podsadza� dziecko.

Prestimion obna�y� g�ow� i stoj�c w strzemionach, przejecha� raz, a potem drugi, przed nier�wnym szeregiem swych ludzi.

��Tu jestem!�� krzycza� g�osem, od kt�rego dr�a�o niebo. Jakim� cudem odzyska� nagle si�y, napi�� �uk i celn� strza�� po�o�y� najpierw jednego przeciwnika, zaraz potem drugiego i trzeciego. Zranione w walce rami� odmawia�o mu pos�usze�stwa, a jednak strzela� celnie.

Gialaurys biega� jak szaleniec przed frontem, wskazuj�c na ksi�cia Muldemar i wrzeszcz�c wniebog�osy. �o�nierze odzyskiwali ducha.

��Prestimion! Prestimion! Lord Prestimion �yje!�� ponios�o si� nad polem bitwy.

Gro�ba panicznej ucieczki znik�a. Prawe skrzyd�o cofa�o si� wprawdzie nadal, lecz �rodek sformowa� si� zn�w i walczy�, a silna lewa flanka, pod dow�dztwem Abriganta i Spalirisesa, przesz�a nawet do kontrataku.

Prestimion by� jednak przekonany, �e atak zostanie odparty. Zw�tpi� w zwyci�stwo. Pewno�� siebie sprawi�a, �e zbyt pochopnie zaplanowa� atak. Nie widzia� teraz sposobu, by zepchn�� Korsibara z wysokiego zbocza. Musi si� wycofa�, obmy�li� nowe plany�

Septach Melayn podjecha� do niego galopem.

��Tylko sp�jrz, co dzieje si� na naszym prawym skrzydle. Nie uwierzysz w�asnym oczom. Nasi uciekaj�, a piechota Korsibara ich �ciga!

Prestimion spojrza� i zdumia� si�. By�o to jak dar od losu.

��Nadesz�a nasza chwila�� powiedzia�.

Do zmroku i przez ca�y nast�pny dzie� chowano poleg�ych. Pod grani� Thegomar powsta� wielki cmentarz.

Prestimiona nie ucieszy�o zwyci�stwo. List� poleg�ych przeczyta� z wielkim smutkiem. Zgin�� hrabia Enkimond, earl Hospend, Kanif z Kanifimot, Talauus z Naibilis i oko�o sze��dziesi�ciu innych spo�r�d dow�dc�w, a kto wie ilu zwyk�ych �o�nierzy? I Svor, kt�rego cia�o znaleziono le��ce na martwym Farquanorze.

Od Septacha Melayna ksi��� dowiedzia� si�, jak zako�czy�a �ycie Thismet. Znalaz� gdzie� kwiat i po�o�y� na jej grobie, a b�l spowodowany strat� tej pi�knej kobiety zamkn�� w najciemniejszym zak�tku serca.

Korsibara pochowa� obok siostry. Jego �mierci �a�owa� mo�e nawet z r�wn� si��, cho� by� to �al innego rodzaju, �al spowodowany �mierci� cz�owieka, kt�ry m�g� by� wielki.

Far�uanora, Farholta nikt chyba nie �a�owa�. Wraz z nimi zgin�li jednak inni dow�dcy armii Korsibara: Mandrykarn i Venta, Gapithain, diuk Korsz, dobroduszny Kanteverel z Bailemoony, Sibellor z Banglecode, hrabia Iram, dobry earl Kamba z Mazadone, ten sam, kt�ry uczy� Prestimiona sztuki �uczniczej, Vimnad Gezelstad i wielu innych. Prestimion chcia�by ich o�ywi�, gdyby m�g�, bo przecie� ka�dy by� na sw�j spos�b ozdob� �wiata; �a�owa� te�, �e podj�li b��dn� decyzj� i zwi�zali sw�j los z Korsibarem.

Ich �mier� by�a strat�, wielk� i straszn� strat�. I zupe�nie niepotrzebn�.

Gdyby tylko mo�na by�o jako� j� odwr�ci� gdyby tylko�

Tym cz�onkom frakcji Korsibara, kt�rzy prze�yli, przebaczy� bez wahania. Wojna si� sko�czy�a, nie by�o ju� wrog�w, �wiat zn�w mia� jednego Koronala. Navigorn z Hoikmar pierwszy pad� przed nim na kolana i szczerze pozdrowi� go znakiem rozb�ysku gwiazd. Powiedzia�, �e zrozumia� sw�j b��d i �a�uje, a Prestimion mu wybaczy�. Wybaczy� tak�e Oljebbinowi, Serithornowi i Gonivaulowi, cho� nie mia� z�udze� co do szczero�ci ich �alu. Postanowi� jednak, �e wojenne rany nale�y leczy�, nie j�trzy�. Im wcze�niej zapobiegnie si� szerzeniu nienawi�ci, tym lepiej dla wszystkich.

��A co z tob�?�� spyta�, patrz�c na Vroona, Thalnapa Zelifora.�� Ile razy zamierzasz jeszcze zmieni� pan�w teraz, kiedy jest tylko jeden pan?�� Roze�mia� si�, bo w jego sercu nie by�o dzi� z�o�ci.�� Kiedy walczyli�my jeszcze na zachodzie, powiedzia�e� mi, o ile dobrze pami�tam, �e wracasz na Zamek po maszyn� do odczytywania my�li i powr�cisz z ni�, by pom�c mi w prowadzeniu wojny.

��Moje zakl�cia powiedzia�y mi, �e tw�j los jest przes�dzony�� odpar� Vroon.�� Informacje, kt�re dociera�y do nas po zawaleniu tamy, potwierdza�y ich prawdziwo��; wszyscy powtarzali, �e zgin��e� w powodzi. Dlaczego mia�bym wspiera� martwego? Okaza�o si� jednak, �e zakl�cia k�ama�y, a pog�oski by�y fa�szywe.

��Jeste� bardzo sprytny, Thalnapie Zeliforze, i w mig znajdujesz odpowied� na ka�de pytanie. Doskonale, ty i twe maszyny znajdziecie si� tam, gdzie nie b�dziecie mogli wi�cej szkodzi�.�� Wezwa� gestem cz�owieka o z�ej twarzy, cienkich ustach i rozbieganych oczach, b�d�cego w s�u�bie Svora. Nie lubi� go i nie chcia� mie� obok siebie.�� Ty! Jak si� nazywasz?�� spyta�.

��Barjazid, panie m�j.

��Zabierz tego Vroona na Zamek, do jego pracowni. Spakujcie wszystkie cudowne urz�dzenia do czytania my�li i obaj wyjed�cie na Suvrael.

��Suvrael, panie m�j?

��Owszem. Daleki upalny Suvrael. Pod kar� �mierci, Barjazidzie, masz wywie�� go na Suyrael. Nie pozw�l, by jakimi� sztuczkami oszuka� ci� po drodze. Nikogo nie ukarz� za to, co sta�o si� podczas tej wojny, ale s� tacy, kt�rych wol� trzyma� od siebie daleko, a do nich nale�y Thalnap Zelifor. Nie mo�na mu ufa� nawet w �wiecie, w kt�rym nie ma wrog�w. A wi�c zabierz go na Suvrael, Barjazidzie. I dopilnuj, by tam pozosta�.

S�uga Svora uczyni� gest rozb�ysku gwiazd i obdarzy� Prestimiona pe�nym uwielbienia spojrzeniem nieszczerych oczu.

��B�dzie, jak rozkaza�e�, panie m�j�� powiedzia�, zabra� ze sob� Vroona i odszed�.

Prestimion sta� przez chwil� w milczeniu, przygl�daj�c si� polu niedawnej bitwy. Czu� wielkie zm�czenie, jakby w ci�gu tego jednego dnia przekroczy� such�, wypra�on� s�o�cem Val-mambr�. By� Koronalem Majipooru, trzyma� w d�oniach �wiat. Dlaczego ta my�l go nie cieszy�a?

No c�, pomy�la�, rado�� zapewne pojawi si� z czasem. Zobaczy Majipoor zielony i szcz�liwy, jaki widzia� we �nie. B�dzie si� nim radowa�, b�dzie opiekowa� si� nim i jego ludem a� do w�asnej �mierci. Na razie jednak, w tym dniu zwyci�stwa i wielkich strat, Prestimion czu� tylko zm�czenie i smutek. Rozumia�, �e przez ostatnie lata zdawa� trudny egzamin. Tera/: musi odpocz��. Czy naprawd� spodziewa� si�, �e dostanie koron� na srebrnej tacy, jak wielu Koronali w historii? Najwyra�niej inny los by� mu pisany. Na koron� musia� zas�u�y� i to nieraz, lecz wiele razy, zdobywa� j� w Labiryncie, na pustyni i na polu walki. O tak, zdawa� egzamin. Z si�y, z woli, z cierpliwo�ci, m�dro�ci, zr�czno�ci� A je�li jego egzamin by� ci�szy ni� poprzednich Koronali, to z pewno�ci� z jakiego� powodu. Jego cierpienia mia�y przynie�� �wiatu co� warto�ciowego. Nie potrafi� my�le� inaczej. Nie �mia� my�le� inaczej. To wszystko musia�o mie� jaki� cel.

Duma� tak na polu bitwy, wspomina�, jak trudn� przeszed� drog� do tronu, i nagle wpad� na pomys� tak �mia�y, �e a� zadr�a�. Zdumiewaj�cy pomys� zaleczenia ran, kt�re zada� �wiatu Korsibar�

By� mo�e, uda si� tego dokona�, cho� b�dzie to wielkie i bardzo trudne dzie�o�

Obr�ci� si� do Septacha Melayna i Gialaurysa.

��Macie zosta� przy mnie tylko wy dwaj, nikt�� wi�cej. Kiedy wszyscy odejd�, przyprowad�cie Gominika Halvora i jego syna, Heszmona Gorse. Nim wyruszymy na G�r� Zaimkow�, musz� wykona� jeszcze jedno zadanie.

Tymczasem zapad�a noc. Na niebie jasno �wieci�a nowa gwiazda, kt�ra narodzi�a si� po �mierci Pontifexa Prankipina. Ludzie nazywali j� niegdy� Gwiazd� Lorda Korsib�ara, by�a to jednak Gwiazda Lorda Prestimiona.

Dwaj magowie pojawili si� przed jego obliczem. Prestimion sta� w milczeniu, porz�dkuj�c my�li.

��Poprosz� was teraz�� powiedzia� w ko�cu�� o co�, co b�dzie z pewno�ci� najwi�kszym popisem magii w ca�ej historii �wiata. Mam szczer� nadziej� �e nie odm�wicie.

��Wiemy ju�, czego od nas chcesz, panie.

��Przypuszczam, �e rzeczywi�cie wiecie. Czy to mo�liwe?

��Tak, lecz trudniejsze, ni� przypuszczasz.

��Nadal nie wiem w�a�ciwie, co jest mo�liwe, dla waszej sztuki, nauki, czy jakkolwiek j� nazwa�. Tylko �e to zrobi� trzeba. �wiat odni�s� straszliw� ran�. Nigdy nie mieli�my wojny takiej jak ta i chc�, by znik�a ona z naszej historii w ca�o�ci, jakby jej nigdy nie by�o, co oznacza, �e musi tak�e znikn�� z umys��w ludzi �yj�cych dzi� i tych, kt�rzy �y� b�d� jutro. T� krwaw� plam� trzeba zmy� do czysta.

��B�dzie to wymaga�o wszystkich naszych umiej�tno�ci, a mo�e nawet czego� wi�cej�� powiedzia� Heszmon Gorse.

��Lady Kunigarda udzieli wam wszelkiej mo�liwej pomocy. Udost�pni maszyny do przesy�ania sn�w, kap�anki, dzi�ki kt�rym jej przes�ania si�gaj� milion�w umys��w jednocze�nie. Jest ju� w drodze i jak mnie poinformowano, wkr�tce tu b�dzie. Otrzymacie tak�e pomoc ka�dego maga, kt�ry oka�e si� wam potrzebny; je�li zechcecie, do��czy nawet najskromniejszy; b�dziemy mieli najwi�ksze zgromadzenie czarodziej�w w historii. Dopilnujcie tylko, by wasze czary zadzia�a�y. Kiedy sko�czycie, nikt nie b�dzie pami�ta�, �e �yli kiedykolwiek Thismet i Korsibar, dzieci Confalume�a i Roxivail, powtarzam: nikt. Nikt nie b�dzie pami�ta� o zaw�aszczeniu korony. �wiat ma wierzy�, �e by�em Koronalem od �mierci Prankipina. Ci, kt�rzy zgin�li w bitwach wojny domowej, maj� by� uwa�ani za zmar�ych z innych powod�w. �wiat musi zapomnie� o tej wojnie. Nie, wi�cej, �wiat musi by� taki, jakby wojny tej nigdy nie by�o.

��A wi�c wymagasz od nas, panie, by wszyscy utracili �wiadomo�� tych wydarze�?�� upewni� si� Gominik Halvor.

��Wszyscy z wyj�tkiem mnie, Gialaurysa i Septacha Melayna. My trzej musimy o nich pami�ta� a� po kres naszych dni, dopilnowa�, by nic podobnego nie zdarzy�o si� w przysz�o�ci. My i tylko my.

��A wi�c tak�e i magowie maj� o wszystkim zapomnie�? Prestimion spojrza� mu w oczy i nie spuszcza� wzroku przez d�ug� chwil�.

��Tak, tak�e magowie�� powiedzia� ko�cu.