<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>sf_fantasy</genre><author><first-name>Harry</first-name><last-name>Turtledove</last-name></author><book-title>Legion Videssos</book-title><annotation><p>Imperium szykuje si� do wojny z Yezd, ale pojawia si� nowe zagro�enie�� bunt ksi�cia Draxa i jego wojsk. Zdrada najemnik�w doprowadza Videssos na skraj katastrofy i tylko talent dow�dczy Marcusa Scaurusa i zr�czna dyplomacja jego sprzymierze�ca zamieniaj� kl�sk� w zwyci�stwo. Jednak Imperium Videssos w dalszym ci�gu czeka walka z Yezd, Do odleg�ej krainy pot�nych koczownik�w wyrusza poselstwo, kt�re ma pozyska� ich pomoc. Jego droga naje�ona jest niebezpiecze�stwami, o sojusz z koczownikami stara si� r�wnie� Yezd�</p></annotation><date>1995</date><coverpage><image l:href="#cover"/></coverpage><lang>pl</lang><src-lang>en</src-lang><translator><first-name>Janusz</first-name><last-name>Ochab</last-name></translator><sequence name="Videssos (pl)" number="03"/></title-info><src-title-info><genre>sf_fantasy</genre><author><first-name>Harry</first-name><last-name>Turtledove</last-name></author><book-title>The Legion of Videssos</book-title><date>1987</date><lang>en</lang></src-title-info><document-info><author><nickname>Verdi1</nickname></author><program-used>Fiction Book Designer, FictionBook Editor Release 2.6, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2011-03-30">30.03.2011</date><id>FBD-E647B3-B8F2-1E46-C4B8-059E-21BC-69597B</id><version>1.0</version></document-info><publish-info><book-name>Legion Videssos</book-name><publisher>Amber</publisher><city>Warszawa</city><year>1995</year><isbn>83-7082-893-0</isbn></publish-info></description><body><title><p>Harry Turtledove</p><p>Legion Videssos</p></title><section><p><emphasis>Kevinowi, Marcelli, Tomowi i Kathy</emphasis></p></section><section><title><p>I</p></title><p>Za duszno i za gor�co � skar�y� si� Marek Emiliusz Skaurus, wycieraj�c wierzchem d�oni spocone czo�o. P�nym popo�udniem wynios�e mury Videssos rzuca�y cie� na przylegaj�ce do nich pole �wicze�, ale teraz ich szare �ciany odbija�y nap�ywaj�ce falami gor�ce powietrze. Trybun wojskowy schowa� miecz do pochwy.</p><p>��Mam ju� do��.</p><p>��Wy, z pomocy, nie wiecie co to dobra pogoda � powiedzia� Gajusz Filipus. Starszy centurion poci� si� r�wnie obficie jak jego prze�o�ony, ale przynosi�o mu to ulg�. Jak wi�kszo�ci Rzymian, odpowiada� mu klimat Imperium.</p><p>Marek pochodzi� jednak z Mediolanu, miasta na p�nocy Italii, za�o�onego przez Celt�w i jasne by�o, �e nieco ich krwi p�yn�o w jego �y�ach.</p><p>��Tak, wiem, jestem blondynem. Nic na to nie poradz� � odrzek� ze znu�eniem. Gajusz Fili-pus dokucza� mu z powodu jego wygl�du odk�d si� tylko poznali.</p><p>�Centurion za� m�g�by s�u�y� za portret na denarze, ze sw� szerok� kwadratow� twarz�, silnym nosem i podbr�dkiem, i prost� fryzur� kr�tko przystrzy�onych, siwiej�cych w�os�w. Przy tym, jak prawie wszyscy jego rodacy � nie wy��czaj�c Skaurusa � nie przesta� si� goli� nawet po z g�r� dwu latach sp�dzonych w Videssos, krainie brodaczy. Rzymianie byli upartym ludem.</p><p>��Popatrz na s�o�ce � powiedzia� Marek.</p><p>Gajusz Filipus sprawdzi� jego po�o�enie szybkim, do�wiadczonym spojrzeniem. Gwizdn�� zaskoczony:</p><p>��Tak p�no? Dobrze si� bawi�em. Odwr�ci� si� w stron� �wicz�cych legionist�w, krzycz�c:</p><p>��No dobra, ko�czymy! Uformowa� si� do wymarszu do koszar!</p><p>�o�nierze, prawdziwi Rzymianie jak i Videssa�czycy, Vaspurakanerzy i inni, kt�rzy do��czyli do ich szereg�w odk�d legion pojawi� si� w Imperium, z westchnieniem ulgi odk�adali podw�jnie plecione, ci�kie �wiczebne miecze i tarcze z wikliny. Gajusz Filipus, cho� ju� po pi��dziesi�tce, mia� wi�cej si� ni� wi�kszo�� jego dwudziesto � czy trzydziestoletnich podw�adnych � Skaurus nieraz mu tego zazdro�ci�.</p><p>��Wygl�daj� ca�kiem dobrze � powiedzia�.</p><p>��Mog�o by� gorzej � przyzna� Gajusz Filipus. W ustach weterana by�a to najwy�sza pochwa�a. Bezkompromisowy centurion nigdy nie zadowoli�by si� czym� poni�ej perfekcji � a przynajmniej nie przyzna�by si� do tego.</p><p>Mrucz�c z niezadowoleniem wepchn�� sw�j miecz do wykonanej z br�zu pochwy:</p><p>��Nie lubi� tego ostrza. To nie jest prawdziwy <emphasis>gladius; </emphasis>jest za d�ugi, videssa�skie �elazo zbyt gi�tkie, a r�koje�� nie le�y dobrze w d�oni. Powinienem by� go odda� Gorgidasowi, a zostawi� sobie m�j; ten g�upi Grek nawet nie zauwa�y�by r�nicy.</p><p>��Wielu legionist�w z ch�ci� by si� z tob� zamieni�o � powiedzia� Marek. Weteran wiedzia� o tym i na wszelki wypadek po�o�y� d�o� na r�koje�ci miecza, kt�ry w istocie by� �wietnym okazem sztuki p�atnerskiej.</p><p>��A je�li chodzi o Gorgidasa, to brakuje ci go nie mniej ni� mnie; tak samo jak i Viridoviksa.</p><p>��Nonsens, co do pierwszego i podw�jny nonsens, co do drugiego. Ma�y, chytry Grek i dziki Gal? S�o�ce musia�o ci pomiesza� zmys�y.</p><p>Trybun bez trudu wyczu� nieszczero�� w g�osie centuriona:</p><p>��Jeste� nieszcz�liwy, kiedy nie masz na co narzeka�.</p><p>��Ani ty, chyba �e kradniesz moje pomys�y.</p><p>Marek u�miechn�� si� krzywo � by�o w tym troch� prawdy. Gajusz Filipus by� bardziej typowym Rzymianinem ni� on, nie tylko ze wzgl�du na wygl�d. By� cz�owiekiem praktycznym, prostolinijnym i nie ufa� niczemu, co tr�ci�o zbyt mocno teori�.</p><p>Tworzyli gro�n� par�; weteran jako bystry taktyk, i Skaurus � kt�remu stoickie wykszta�cenie i do�wiadczenie polityczne dawa�y wnikliwo�� oceny, a tej Gajusz Filipus nie m�g� nigdy dor�wna� � jako strateg obieraj�cy najlepszy aktualny kurs polityczny legionist�w. Zanim zaczarowany miecz trybuna skrzy�owa� si� z ostrzem Viridoviksa i przeni�s� Rzymian do Videssos, Marek nie marzy� o karierze w armii, ale ka�dy m�ody cz�owiek, my�l�cy powa�nie o przysz�o�ci, musia� by� w stanie wykaza� si� jak�� wojskow� przesz�o�ci�. Teraz, jako kapitan najemnych wojsk w podzielonym na mn�stwo frakcji politycznych Imperium, potrzebowa� wszystkich swoich umiej�tno�ci dyplomatycznych by przetrwa�, rzucony mi�dzy �o�nierzy i dworzan graj�cych na wiele front�w � czasami wydawa�o mu si�, �e robili to odk�d tylko oderwali si� od piersi matki.</p><p>��Ej tam, Flakus! Wyr�wnaj! � krzycza� Gajusz Filipus.</p><p>Rzymianin przesun�� si� o cal czy dwa i popatrzy� pytaj�co do ty�u. Gajusz Filipus obrzuci� go karc�cym spojrzeniem, raczej z przyzwyczajenia ni� ze z�o�ci. Szybko ogarn�� wzrokiem reszt� �o�nierzy.</p><p>��W porz�dku, ruszamy! � rzuci� kr�tko. Tr�bki i rogi powt�rzy�y jego komend� metalicznym g�osem.</p><p>Videssa�scy stra�nicy przy Srebrnej Bramie zasalutowali Markowi jak jednemu ze swoich oficer�w, pochylaj�c g�owy i przyciskaj�c praw� pi�� do piersi na wysoko�ci serca. Odda� pok�on, ale spojrza� na obite �elazem wrota i naje�on� kolcami krat� bez cienia sympatii � zbyt wielu niezast�pionych Rzymian pad�o, bezskutecznie pr�buj�c je sforsowa� zesz�ego lata. Tylko dzi�ki rebelii wewn�trz miasta, Thorisin Gavras m�g� z powodzeniem domaga� si� tronu od Ortaiasa Sphrant-zesa, cho� w�a�ciwie Ortaias by� kiepskim przyw�dc�. Przy umocnieniach takich jak w stolicy, obrona nie wymaga�a specjalnie sprawnego dowodzenia.</p><p>Legioni�ci przemaszerowali przez zacienione przej�cie pomi�dzy zewn�trznymi i wewn�trznymi murami miasta, i nagle otoczy� ich zgie�k Videssos. Wej�cie do stolicy zawsze przypomina�o haust mocnego wina. Nowo przyby�y oddycha� g��boko, otwiera� szerzej oczy i ponownie przystawia� dzban do ust.</p><p>Ulica �rodkowa, g��wna arteria Videssos, by�a Markowi doskonale znana. Rzymianie przemaszerowali ni� w dniu, kiedy po raz pierwszy weszli do stolicy, t�dy te� dokonali desperackiego ataku na kompleks pa�acowy, kiedy chwia� si� tron Ortaiasa. Przechodzili ni� niezliczon� ilo�� razy, to w stron� placu �wicze�, to zn�w wracaj�c do koszar.</p><p>Dzisiaj maszerowali dosy� wolno � jak zwykle, Ulica �rodkowa by�a zat�oczona. Trybun �a�owa�, �e nie maj� herolda, kt�ry torowa�by im drog� w�r�d ulicznego ruchu, jak podczas pierwszego dnia w Videssos, ale by� to luksus, kt�rym nie m�g� si� ju� cieszy�. Legioni�ci szli zaraz za par� ogromnych, skrzypi�cych woz�w, pe�nych piaskowo��tego wapienia, przeznaczonego zapewne na jak�� budow�. Tuzin koni ci�gn�o ka�dy z nich, ale i tak posuwa�y si� w �limaczym tempie.</p><p>Sprzedawcy t�oczyli si� i uwijali jak muchy, nadskakuj�c maszeruj�cym �o�nierzom i wychwalaj�c g�o�no zalety swoich towar�w: kie�bas i sma�onych ryb (kt�re mia�y swoje w�asne muchy), win, lod�w o przer�nych smakach � ulubionego przysmaku zimowego, ale teraz, przy gor�cej pogodzie, kiedy przynosi� je specjalny goniec, by�y za drogie dla wi�kszo�ci legionist�w � wyrob�w ze sk�ry, wikliny czy br�zu, i afrodyzjak�w.</p><p>��B�dziesz m�g� to zrobi� siedem razy w ci�gu nocy! � dramatycznie wykrzykiwa� sprzedawca. � Prosz�, panie, mo�e chcia�by� spr�bowa�?</p><p>Wyci�gn�� fiolk� w kierunku Sekstusa Minucjusza, �wie�o promowanego podoficera. Minucjusz by� wysoki, przystojny i m�ody. Jego policzki i broda by�y stale pokryte granatowoczarnym cieniem zarostu. W uwie�czonym grzebieniem he�mie i doskonale wypolerowanej kolczudze, by� niezwykle atrakcyjnym m�czyzn�.</p><p>Wyj�� ma�y s�oik z chudej r�ki Videssa�czyka, podrzuci� go kilka razy, jak gdyby zastanawiaj�c si� nad zakupem i odda� z powrotem.</p><p>��Nie, zatrzymaj to sobie � powiedzia�. � Nie chcia�bym si� ogranicza� tylko do siedmiu razy.</p><p>Legioni�ci rechotali g�o�no, �miej�c si� nie tylko z dowcipu, ale i z miny skonfundowanego handlarza � jednego z bezczelnych videssa�skich pyskaczy.</p><p>Wydawa�o si�, �e przy prawie ka�dej przecznicy mijali jedn� ze �wi�ty� Phosa � w mie�cie by�y ich setki. Odziani na niebiesko kap�ani i mnisi, kt�rych ogolone g�owy �wieci�y prawie tak jasno, jak z�ote kule umieszczone na szczytach �wi�tynnych iglic, stanowili niema�� cz�� ulicznego t�umu. Mijaj�c �o�nierzy Marka, kre�lili r�k� okr�g�y, s�oneczny znak swojej wiary. Wielu m�czyzn, Videssa�czyk�w i Rzymian, kt�rzy przeszli na wiar� Imperium, powt�rzy�o znak, aby uchroni� si� od podejrzenia o herezj�.</p><p>Legioni�ci maszerowali teraz przez plac Stavrakiosa, ze z�ocon� statu� tego wielkiego Impera-tora-zdobywcy; przez zgie�k dzielnicy kotlarzy, gdzie Ulica �rodkowa zakr�ca�a i bieg�a wprost na zach�d, do Pa�ac�w Imperium; przez plac nazywany Forum Wo��w � nikt nie by� w stanie wyja�ni� Markowi sk�d wzi�a si� ta nazwa; obok rozleg�ego gmachu z czerwonego granitu, w kt�rym trzymano archiwa Videssos, a kt�ry s�u�y� jednocze�nie za wi�zienie; na plac Palamas, najwi�kszy z plac�w stolicy Imperium.</p><p>Je�eli miasto Videssos by�o miniatur� Imperium Videssos, to plac Palamas by� stolic� w miniaturze. Arystokraci ubrani w swoje tradycyjne brokatowe togi ocierali si� o ulicznych twar-dzieli w tunikach z bufiastymi r�kawami i jaskrawych trykotach. Tutaj pijana dziwka opiera�a si� o �cian�, jej nogi szeroko rozwarte; tam namdalajski najemnik, z ogolon� z ty�u g�ow�, by lepiej pasowa� do niej he�m, targuje si� z grubym videssa�skim jubilerem o cen� pier�cionka dla swojej damy; tam mnich i bogato wygl�daj�cy piekarz trac� czas spieraj�c si� o jak�� kwesti� teologiczn�, z wyra�n� przyjemno�ci� oddaj�c si� dyspucie.</p><p>Widok najemnika kaza� Markowi spojrze� na Kamie� Milowy � obelisk wykonany z tego samego czerwonego granitu co budynki archiwum � od kt�rego oblicza�o si� wszystkie odleg�o�ci w Imperium. Wielka plansza u jego podstawy g�osi�a chwa�� ksi�cia Draxa, kt�rego regiment zgni�t� wywo�an� przez Baanesa Onomagoulosa rewolt� w ziemiach zachodnich. G�owa Ono-magoulosa, kt�r� w�a�nie przywieziono do miasta, wystawiona zosta�a na widok publiczny tu� nad plansz�. Zmar�y rebeliant by� prawie �ysy, wi�c zamiast wiesza� g�ow� za w�osy, podwieszono j� na lince obwi�zanej doko�a uszu. Niewielu Videssa�czyk�w zwraca�o na ni� uwag� � w ci�gu kilku ostatnich pokole�, nieudane rebelie sta�y si� zbyt powszechne, by wzbudzi� jakiekolwiek zainteresowanie.</p><p>Gajusz Filipus pod��y� za wzrokiem Marka.</p><p>��M�g� si� tego skurwysyn spodziewa�. Trybun przytakn��, kiwaj�c g�ow�.</p><p>��Uwa�a�, �e po �mierci Mavrikiosa Gavrasa ma prawo do Imperium. Nigdy nie umia� my�le� o Thorisinie inaczej jak tylko o bezwarto�ciowym, ma�ym braciszku Mavrikiosa. I je�eli mo�na zrobi� jaki� wi�kszy b��d, to nie przychodzi mi on teraz do g�owy.</p><p>��Ani mnie. � Gajusz Filipus mia� �o�nierski szacunek dla tytu�u Autokratora Videssos, przywr�conego przez Thorisina Gavrasa.</p><p>Spok�j i ciche pi�kno kompleksu pa�acowego zawsze by�y swego rodzaju szokiem po ha�asie placu Palamas. Marek nigdy nie by� pewny, jak zareaguje na to przej�cie � czasami po prostu go to uspokaja�o, ale r�wnie cz�sto czu� si� tak, jakby wycofywa� si� z samego �ycia. Dzisiaj � doszed� do wniosku � plac by� troch� za krzykliwy jak na jego gust. Ciche popo�udnie sp�dzone bezczynnie w koszarach zupe�nie mu odpowiada�o.</p><p>��Panie? � z wahaniem zapyta� wartownik.</p><p>��Tak? O co chodzi, Fostulus? � Marek podni�s� wzrok znad listy �o�du, popatrzy� na ni� ponownie, �eby zapami�ta�, w kt�rym miejscu sko�czy�, i znowu podni�s� g�ow�.</p><p>��Tam na zewn�trz jest jaki� �ysol, panie. M�wi, �e musi z tob� rozmawia�.</p><p>���ysol? � trybun zamruga� oczami. � Masz na my�li kap�ana?</p><p>��A kog� by innego? � odpowiedzia� Fostulus, szczerz�c z�by; nie nale�a� do tych Rzymian, kt�rzy czcili Phosa. � Wielki, gruby facet, musi by� po pi��dziesi�tce, s�dz�c po brodzie. Ma pod�e usta � doda� wartownik.</p><p>Marek podrapa� si� po g�owie. Zna� kilku kap�an�w, ale ten opis nie pasowa� do �adnego z nich. Lepiej by�o jednak nie zadziera� z religijn� hierarchi� Videssos � w pewnych sprawach by�a ona pot�niejsza od samego Imperatora. Marek westchn�� i zwin�� pergamin, zawi�zuj�c go dok�adnie tasiemk�.</p><p>��C�, wprowad� go tutaj.</p><p>��Tak jest, panie. � Fostulus zasalutowa�, rzymskim zwyczajem wyrzucaj�c rami� do przodu, po czym odwr�ci� si� zr�cznie na pi�cie i pospieszy� do wyj�cia. �wieki w podeszwach jego <emphasis>cali-gae </emphasis>stuka�y na kamiennej pod�odze.</p><p>��Nie spieszy�e� si� zbytnio. � Skaurus us�ysza� gderanie duchownego, gdy Fostulus prowadzi� go do ma�ego stolika w tylnym rogu koszarowego holu, kt�ry by� prowizorycznym biurem Marka. Trybun wsta�, by przywita� zbli�aj�cego si� go�cia.</p><p>Fostulus mia� racj� � kap�an by� prawie tak wysoki jak Skaurus, kt�rego pomocna krew sprawi�a, �e by� wy�szy ni� wi�kszo�� Rzymian i Videssa�czyk�w. Kiedy podali sobie d�onie, mocny kr�tki u�cisk nieznajomego da� Markowi poj�cie o jego niema�ej sile.</p><p>��Mo�esz odej��, Fostulusie � powiedzia� trybun. Stra�nik zasalutowa� raz jeszcze i wr�ci� na sw�j posterunek. Kap�an opad� ci�ko na krzes�o, kt�re zaskrzypia�o pod jego ci�arem. Pot przyciemni� b��kitn� tog� pod pachami, sp�ywa� po wygolonej �ysinie. Marek pomy�la�, �e dobrze i� zwin�� listy �o�du.</p><p>��Na �wiat�o Phosa, stanie na s�o�cu jest cholernie wyczerpuj�ce � stwierdzi� Videssa�czyk tonem wyrzutu. M�wi� g��bokim, dudni�cym basem. � Masz jakie� wino dla spragnionego cz�owieka?</p><p>��No� tak � odrzek� trybun nieco zbity z tropu tak� bezpo�rednio�ci�; wi�kszo�� Videssa-�czyk�w wyra�a�a si� znacznie mniej obcesowo. Poszuka� dzbanka i pary glinianych kubk�w, nala� i poda� jeden z nich kap�anowi, a sw�j podni�s� do toastu.</p><p>��Twoje zdrowie, ee� � zawiesi� g�os, nie znaj�c imienia go�cia.</p><empty-line/><p>��Styppes � rzuci� szorstko kap�an; jak wszyscy duchowni Videssos zrezygnowa� ze swojego nazwiska, co by�o symbolem oddania si� wy��cznie Phosowi.</p><p>Zanim spr�bowa� wina, podni�s� obie r�ce ku niebu mrucz�c credo:</p><p>��B�ogos�awimy G�bie Phosie, Panie o wielkim, wspania�ym i dobrym umy�le, z Twojej �aski nasz obro�co, prosimy bacz, aby wielki sprawdzian naszego �ycia sko�czy� si� dla nas pomy�lnie. � Po czym splun�� na pod�og�, co oznacza�o odrzucenie Skotosa, z�ego oponenta Phosa w dualistycznej religii Imperium.</p><p>Przez chwil� czeka�, �e Rzymianin do��czy si� do modlitwy, ale Skaurus, cho� szanowa� przekonania Videssa�czyk�w, nie na�ladowa� bezmy�lnie tych, kt�rych naprawd� nie podziela�. Styppes rzuci� mu pogardliwe spojrzenie.</p><p>��Poganin � wymamrota�. Marek zrozumia�, co mia� na my�li Fostulus, m�wi�c o jego ustach; w�skie, blade wargi ledwo zakrywa�y wielkie, ��te z�biska.</p><p>W ko�cu Styppes wypi� swoje wino i teraz z kolei trybun musia� walczy� ze sob�, by nie wykrzywi� twarzy w pogardliwym grymasie. Videssa�czyk ponownie nape�ni� kubek, nie pytaj�c Skaurusa o pozwolenie; znowu go opr�ni�, nape�ni� i wypi� po raz trzeci, podczas gdy Marek zaledwie zmoczy� usta. Styppes zacz�� znowu nalewa�, ale dzbanek okaza� si� pusty, gdy kubek zape�ni� si� ledwie do po�owy. Styppes parskn�� ze z�o�ci� i wypi� tak�e i t� resztk�.</p><p>��Wystarczy ci wino, czy mo�e chcia�e� co� innego? � zapyta� Skaurus ostro. Natychmiast zrobi�o mu si� wstyd; czy� stoicyzm nie naucza�, by szanowa� ka�dego cz�owieka takiego jakim jest, niewa�ne czy z�ym, czy dobrym? Je�eli Styppes za bardzo kocha� wino, pogardzanie nim na pewno tego nie zmieni.</p><p>Marek spr�bowa� ponownie, tym razem bez sarkazmu.</p><p>��W czym mog� ci pom�c. Ja lub moi ludzie?</p><p>��W�tpi�, �eby to by�o mo�liwe � odpowiedzia� Styppes, na nowo budz�c uprzedzenia Marka. � To mnie kazano pom�c wam. � Jego kwa�na mina nie �wiadczy�a o tym, by podejmowa� si� tego zadania z przyjemno�ci�.</p><p>Kap�an by� do�wiadczonym pijakiem. M�wi� wyra�nie i pewnie si� porusza�. Tylko lekkie zar�owienie na jego raczej bladej twarzy zdradza�o obecno�� wina, kt�re wla� w siebie. Popijaj�c ze swojego kubka, Skaurus ca�� si�� woli opanowa� z�o��.</p><p>��Ach tak? Kto ci rozkaza�? � zapyta�, staraj�c si� nie zdradzi� najmniejszego zainteresowania. Im wcze�niej ta g�bka w niebieskiej todze p�jdzie sobie st�d, tym lepiej. Zastanawia� si�, czy jego duchowni przyjaciele, Nepos albo patriarcha Balsaman, przys�ali go tutaj, a je�li tak, to co mieli przeciwko Rzymianom.</p><p>Ale Styppes zaskoczy� go, m�wi�c:</p><p>��Mertikes Zigabenos m�wi�, �e straci�e� swojego lekarza.</p><p>��Tak, to prawda � przyzna� Skaurus. Ciekawy by�, jak te� Gorgidas radzi sobie na stepie Par-draja. Zigabenos by� dow�dc� stra�y przybocznej Imperatora, naprawd� zdolnym i kompetentnym m�odym cz�owiekiem. Je�eli kap�an cieszy� si� jego wzgl�dami, mo�e faktycznie by� co� wart.</p><p>��I c� z tego?</p><p>��Zaproponowa�, �ebym ofiarowa� ci moj� pomoc. Znam si� dobrze na uzdrowicielskiej sztuce Phosa, a �aden oddzia� Jego Wysoko�ci nie powinien pozosta� bez takiej pomocy. Nawet pe�en pogan, jak tw�j. � Zako�czy� lekcewa��co Styppes.</p><p>Marek zignorowa� t� uwag�.</p><p>��Jeste� kap�anem-uzdrowicielem? Przydzielonym do nas? � to by�o wszystko, co m�g� wykrztusi�, aby nie krzycze� z rado�ci. U�ywaj�c siebie samych jako �kana��w� dla energii Phosa, niekt�rzy kap�ani mogli uratowa� ludzi, kt�rych Gorgidas uznawa� za zmar�ych. W�a�nie dlatego, �e nie by� w stanie nauczy� si� ich metod, postanowi� pojecha� na dalekie r�wniny. Nepos tak�e uzdrawia� tych, kt�rych by� w stanie uzdrowi�, mimo �e nie by� specjalist� w tej dziedzinie. Skaurus pomy�la�, �e cz�owiek o takiej profesji mo�e okaza� si� cenniejszy od klejnot�w.</p><p>��Przydzielony do nas? � powt�rzy�, chc�c jeszcze raz us�ysze� deklaracj� Styppesa.</p><p>��Tak. � Kap�an wci�� daleki by� od entuzjazmu. Poniewa� by�o to dla niego normalne, jego talent wydawa� mu si� znacznie mniej cudowny ni� Rzymianinowi. Popatrzy� na koce u�o�one w r�wn� szachownic� na pod�odze koszar.</p><p>��Wi�c b�dziesz mia� tu dla mnie kwater�?</p><p>��Oczywi�cie, cokolwiek zechcesz.</p><p>��Chcia�bym wi�cej wina.</p><p>Nie chc�c go do siebie zra�a� ani te� czyni� wra�enia sk�pego, Marek zerwa� piecz�� z kolejnego dzbana i poda� go mu.</p><p>��Chcia�by� troch�? � zapyta� Styppes. Gdy trybun pokr�ci� g�ow�, kap�an pogardzaj�c kubkiem, opr�ni� dzban. Marek zn�w si� zaniepokoi�.</p><p>��Aaach � powiedzia� Styppes, gdy ju� sko�czy�. By� to d�ugi, b�ogi wydech. Podni�s� si� i zatoczy� lekko; taka ilo�� mocnego wina, wch�oni�tego w takim tempie, powali�aby p�boga.</p><p>��Przyjd� potem � powiedzia�. Alkohol ju� wyra�nie utrudnia� mu m�wienie.</p><p>��Musz� wzi�� moje narz�dzia z klasztoru i przynie�� je tutaj. � Posuwaj�c si� powoli, starannie odmierzonymi krokami cz�owieka przywyk�ego do chodzenia po sporej dawce alkoholu, ruszy� w kierunku wyj�cia.</p><p>Zrobi� zaledwie kilka krok�w i odwr�ci� si� do Marka. Patrzy� na niego badawczo przez prawie minut�, a potem wyszed�, w�a�nie gdy Skaurus mia� go zapyta�, o co chodzi. Sfrustrowany Rzymianin powr�ci� do swoich list.</p><empty-line/><p>Tego wieczoru Helvis spyta�a go:</p><p>��Wiec jak ci si� podoba ten Styppes?</p><p>��Podoba mi si�? To nie ma nic do rzeczy. Czy mam jaki� wyb�r? Byle jaki lekarz jest lepszy ni� �aden. � Zastanawiaj�c si�, do jakiego stopnia powinien by� z ni� szczery, Marek opar� si� o cienkie drewniane przepierzenie. Dwa z czterech u�ywanych przez legionist�w budynk�w koszarowych podzielone zosta�y na mniejsze pokoje, aby zapewni� nieco prywatno�ci tym z �o�nierzy, kt�rzy mieli �ony i dzieci.</p><p>Zmarszczy�a brwi, wyczuwaj�c jego wahanie, ale zanim zada�a pytanie jej czteroletni synek, Malric, odrzuci� drewniany w�zek, kt�rym si� bawi� i zacz�� �piewa� najg�o�niej jak tylko potrafi� spro�n� videssa�sk� piosenk� marszow�:</p><p>��Ma�y ptaszek z ��tym dziobem�</p><p>Helvis przewr�ci�a oczami, b��kitnymi jak oczy wielu Namdalajczyk�w.</p><p>��Do�� tego, m�ody cz�owieku. Czas do ��ka. � Ma�y zignorowa� j� �piewaj�c dalej, a� z�apa�a go za kostki i podnios�a. Wisia� do g�ry nogami, �miej�c si� piskliwie. Tunika opad�a mu na g�ow�, wi�c pr�bowa� si� z niej wyswobodzi�. Helvis pochwyci�a spojrzenie Marka:</p><p>��Po�owa bitwy wygrana.</p><p>Trybun u�miechn�� si�, patrz�c jak �ci�ga spodnie z jego przybranego syna. Nawet przy tej ma�o eleganckiej czynno�ci, przyjemnie by�o na ni� popatrze�. Jej sk�ra by�a ja�niejsza, a rysy �agodniejsze ni� te typowe dla Videssa�czyk�w, ale wydatne ko�ci policzkowe i pe�ne usta nadawa�y jej twarzy w�asne pi�kno. Jej figura by�a doskonale pe�na, bogate wypuk�o�ci wype�niaj�ce sp�dnic� i miana bluzk� ze sznurowanym stanikiem przyci�ga�y wzrok ka�dego m�czyzny. Jak na razie wczesna ci��a by�a jeszcze niewidoczna.</p><p>Da�a Malricowi lekkiego klapsa w go�� pup�:</p><p>��No ju�, poca�uj Marka na dobranoc, zr�b siusiu i id� spa� � rozkaza�a swym �agodnym kontraltem.</p><p>Malric grymasi� i kr�ci� nosem, �eby sprawdzi� czy matka m�wi�a powa�nie. Nast�pny klaps by� znacznie bardziej przekonywaj�cy.</p><p>��W porz�dku, mamo. Ju� id� � powiedzia� i podrepta� do Skaurusa. � Dobranoc tato.</p><p>U�ywa� namdalajskiego dialektu, gdy rozmawia� z Helvis, ale do trybuna m�wi� po �acinie. Nauczy� si� j�zyka Rzymian z dzieci�c� �atwo�ci�, w ci�gu nieca�ych dw�ch lat, kiedy Marek i Helvis byli ze sob�.</p><p>��Dobranoc, synku. �pij dobrze. � Skaurus rozwichrzy� blond czupryn� ch�opca, tak� sam� jak mia� jego zmar�y ojciec Hemond. Makie wysiusia� si�, potem w�lizn�� pod koc i zamkn�� oczy. W�asny syn Marka, Dosti, kt�ry nie mia� jeszcze roku, spa� w drewnianym ��eczku opatulony ciep�ymi matami. Zakwili� cicho, ale uspokoi� si�, gdy tylko Helvis poprawi�a jego nakrycie. Od jakiego� czasu � my�la� z nadziej� trybun � spa� przez ca�� noc.</p><p>Gdy Helvis by�a ju� pewna, �e Malric zasn��, wr�ci�a do Skaurusa.</p><p>��O co chodzi z tym kap�anem? � Przy tak bezpo�rednio postawionym pytaniu, wahania Marka znikn�y.</p><p>��Nic takiego � powiedzia�, ale zanim Helvis mog�a zrobi� co� wi�cej ni� podnie�� brwi, trybun doda�:</p><p>��Opr�cz tego, �e jest aroganckim, chciwym, irytuj�cym opojem. W tej chwili le�y rozwalony na pod�odze w jednym z budynk�w dla kawaler�w, chrapi�c jak tartak. W�tpi�, czy by�by w stanie opatrzy� uk�szenie pch�y, nie m�wi�c ju� o �adnym prawdziwym leczeniu.</p><p>Helvis za�mia�a si� nerwowo, na wp� rozbawiona wadami Styppesa, na wp� zgorszona nie skrywan� pogard� Skaurusa. By�a gorliw� wyznawczyni� Phosa i czu�a si� nieswojo, s�ysz�c z�o�liwo�ci wypowiadane pod adresem kap�ana jakiejkolwiek sekty. Jednak jako Namdalajka uwa�a�a Videssa�czyk�w za heretyk�w, a wi�c w pewnym sensie odpowiedni obiekt krytyki. Ta dwuznaczno�� j� skonfundowa�a.</p><p>Drzazga wbi�a si� w rami� Marka. Gdy usi�owa� j� wyci�gn�� kr�tkimi paznokciami, pomy�la�, �e dwuznaczno�� by�a czym�, czego on tak�e do�wiadczy� �yj�c z Helvis. Byli zbyt r�ni od siebie, by nie pojawia�y si� miedzy nimi �adne problemy, ich silne charaktery cz�sto �ciera�y si� ze sob�. Religia, polityka, mi�o�� Czasem wydawa�o si�, �e niewiele by�o rzeczy, o kt�re si� nie spierali.</p><p>Ale kiedy wszystko sz�o dobrze � u�miecha� si� do siebie w duchu � by�o im ze sob� naprawd� doskonale. Wci�� pocieraj�c rami�, wyprostowa� si� i poca�owa� j�. Spojrza�a na niego lekko zdziwiona:</p><p>��A to z jakiej racji? � A bez �adnej racji. Jej twarz poja�nia�a.</p><p>��Tak, to najmilsza przyczyna.</p><p>Przytuli�a si� do niego mocno. Jej podbr�dek pasowa� idealnie do ramienia trybuna. By�a wysoka jak na kobiet�, w�a�ciwie r�wnie wysoka jak wielu m�czyzn w Videssos. Poca�owa� j� znowu, tym razem naprawd� sumiennie. Potem nigdy nie by� pewien, kt�re z nich zgasi�o lamp�.</p><p>Skaurus jad� w�a�nie �niadanie � kasz� j�czmienn� z kawa�kiem wo�owiny i cebul�, gdy przyszed� do niego Juniusz Blesus. M�odszy centurion wygl�da� na zmartwionego.</p><p>��Mghumpf? � powiedzia� trybun, a kiedy ju� prze�kn�� zapyta�: � O co chodzi? � S�dz�c po przygn�bionej minie, Blesus mia� jak�� powa�n� spraw�.</p><p>Poci�g�a twarz Rzymianina sta�a si� jeszcze bardziej pos�pna. Do�wiadczony <emphasis>optio, </emphasis>czy podoficer, zosta� niedawno podniesiony do rangi centuriona i wola�by nie przyznawa� si� do tego, �e mia� w swoim oddziale jakie� problemy, z kt�rymi nie m�g� sobie poradzi�. Marek podni�s� brew patrz�c na niego i czeka�. Ponaglanie onie�mieli�oby go jeszcze bardziej.</p><p>W ko�cu Blesus wykrztusi�:</p><p>��Chodzi o Pullo i Worenusza, panie. Trybun pokiwa� g�ow� wcale nie zaskoczony.</p><p>��Znowu? � powiedzia�. Poci�gn�� d�ugi �yk wina. Jak niemal wszystkie gatunki videssa-�skiego wina, by�o zbyt s�odkie jak na jego gust.</p><p>��Glabrio mia� z nimi same k�opoty � kontynuowa�. � O co si� pok��cili tym razem?</p><p>��Kt�ry z nich rzuci� lepiej <emphasis>pilum </emphasis>na wczorajszych �wiczeniach. Pullo skoczy� na Worenusza, ale rozdzielono ich zanim zd��yli si� pobi�.</p><p>Na twarzy m�odego centuriona odmalowa�a si� ulga. Kwintus Glabrio, kt�rego oddzia� teraz prowadzi�, by� rzeczywi�cie doskona�ym oficerem. Je�eli on nie by� w stanie utrzyma� w ryzach tych dw�ch krn�brnych legionist�w, trudno by�o wini� Blesusa, �e mia� z nimi problemy.</p><p>��Skoczy� na niego, powiadasz? Nie mo�emy pozwoli� na takie rzeczy. � Skaurus sko�czy� �niadanie, wytar� ko�cian� �y�k� i w�o�y� j� z powrotem do sakiewki wisz�cej u pasa. Podni�s� si�.</p><p>��B�d� mia� do nich dwa s�owa. Nie przejmuj si�, Juniusz � to nie pierwszy raz.</p><p>��Tak jest, panie.</p><p>Blesus zasalutowa� i po�pieszy� za�atwia� jakie� inne sprawy szcz�liwy, �e ma t� rozmow� za sob�. Marek patrzy� jak odchodzi, niezupe�nie zadowolony. Kwintus Glabrio poszed�by z nim, zamiast cieszy� si�, �e pozby� si� problemu. Wygl�da�o to jak uchylenie si� od odpowiedzialno�ci, powa�ny zarzut wed�ug stoickich zasad Skaurusa. C� � pomy�la� � zapewne dlatego Blesus pozostawa� <emphasis>opti </emphasis>przez tak d�ugi czas.</p><p>Tytus Pullo stan�� na baczno�� gdy tylko ujrza� trybuna id�cego w jego stron�, co najwyra�niej �wiadczy�o o poczuciu winy. Co ciekawe, to samo zrobi� Lucjusz Worenusz. Opr�cz wrogo�ci, kt�r� �ywili do siebie nawzajem, byli �wietnymi �o�nierzami, prawdopodobnie najlepszymi w swoim oddziale. Obaj mieli pod trzydziestk�; Pullo by� nieco bardziej przysadzisty, Worenusz troch� szybszy.</p><p>Skaurus przeszy� ich wzrokiem, staraj�c si� stworzy� pozory surowej nagany:</p><p>��Zdaje si�, �e ju� to przerabiali�my � powiedzia�. � Obcinanie wyp�aty nie za bardzo pomaga, co?</p><p>��Panie � zacz�� Pullo, a Worenusz rzek�: � Panie, on�</p><p>��Zamkn�� si� � warkn�� trybun. � �aden z was nie mo�e opu�ci� koszar przez nast�pne dwa tygodnie. Tak�e wtedy, gdy wasi koledzy wychodz� na �wiczenia. Poniewa� tak lubicie k��ci� si� o swoje osi�gni�cia, mo�e nauczycie si� trzyma� nerwy na wodzy, gdy nie b�dzie o co si� spiera�.</p><p>��Ale�, panie � zaprotestowa� Worenusz � bez �wicze� wyjdziemy z wprawy.</p><p>Pullo przytakn�� energicznie. Wreszcie znalaz�o si� co�, co do czego obaj Rzymianie si� zgadzali. Obaj mieli w sobie dum� najlepszych wojownik�w.</p><p>��Powinni�cie byli o tym pomy�le�, zanim zacz�li�cie awantur� � odrzek� Marek. � Nie os�abniecie w ci�gu tych dw�ch tygodni. Dok�adne sprz�tanie i czyszczenie wam w tym pomo�e. Odmaszerowa�! � rzuci� ostro. Ale gdy zawstydzeni odwr�cili si� by odej��, przysz�o mu co� do g�owy.</p><p>��Jeszcze jedno. Nie zr�bcie tego b��du i nie podtrzymujcie tej g�upiej k��tni. Je�eli zdarzy si� to jeszcze raz, zrobi� tego z was, kt�ry b�dzie winny, s�ug� drugiego. Pomy�lcie o tym, zanim si� pok��cicie.</p><p>S�dz�c po wyrazie ich twarzy, �aden nie odnosi� si� do tego pomys�u z entuzjazmem. Zadowolony ze swego sprytu, trybun krzykn��, by przygotowa� si� do �wicze�. �a�owa�, �e nie mo�e rozkaza� sobie samemu, by odpocz�� przez par� tygodni. Wszystko wskazywa�o na to, �e b�dzie to kolejny s�oneczny dzie�.</p><p>��Jak sobie poradzi�e� z tymi twoimi kogutami? � zapyta� Sviodo. Jak zwykle w rezonuj�cym tenorze Vaspurakanera d�wi�cza�o rozbawienie.</p><p>��Musia�e� przecie� s�ysze� � odpar� Marek, ale natychmiast zda� sobie spraw� z tego, �e chocia� Senpat m�g� go s�ysze�, to jednak z pewno�ci� nie m�g� go zrozumie�. Mi�dzy sob� Rzymianie rozmawiali po �acinie, co by�o jednym z niewielu wspomnie� ukochanego kraju rodzinnego. Ich towarzysze rozumieli t� dziwn� mow� tylko w niewielkim stopniu, nie posiadaj�c dzieci�cej zdolno�ci Malrica do przyswajania sobie nowych j�zyk�w. Trybun wyja�ni� wi�c wszystko.</p><p>U�miech, kt�ry nigdy tak naprawd� nie opuszcza� m�odego i przystojnego vaspurakanerskiego szlachcica, pojawi� si� teraz na jego twarzy w ca�ej okaza�o�ci. Mia� �adny u�miech; bia�e z�by b�yszcza�y na tle oliwkowej sk�ry, okolone przyci�t� kr�tko, na styl videssa�ski, brod�.</p><p>��Wy, Rzymianie, jeste�cie dziwnym ludem � powiedzia�, jego videssa�ski by� prawie zupe�nie wolny od wp�ywu ojczystego, gard�owego j�zyka Vaspurakaner�w. � Kto inny kara�by kogo�, zwalniaj�c go od pracy?</p><p>Marek �achn�� si�. Senpat uwielbia� naigrawa� si� z Rzymian i robi� to od dnia, kiedy si� spotkali, prawie dwa lata temu, ale je�eli istnia� gdzie� lepszy od niego wywiadowca, to musia�a to by� jego �ona.</p><p>��Twoja droga Nevrata zrozumia�aby to � powiedzia� trybun.</p><p>��Pewnie tak � zgodzi� si� Senpat chichocz�c. � Ale ona lubi te rzeczy, a ja po prostu musz� to jako� znosi� � wykrzywi� twarz w teatralnym grymasie, aby pokaza� swoj� odraz� do wszelkiego rodzaju pracy. � A teraz zapewne chcesz, �ebym si� sma�y� w tym okropnym s�o�cu tylko po to, by uderzy� o w�os bli�ej �rodka tarczy ni� poprzednim razem.</p><p>��A czy jest jaki� lepszy spos�b, �eby ukara� ci� za nieustanne paplanie?</p><p>��Och, ile� to my, Pierworodni, musimy wycierpie� w imi� prawdy. � Vaspurakanerzy uwa�ali, �e wywodz� si� od mitologicznego bohatera, kt�ry da� im swe imi�, Vaspura. W ich teologii, pierwszego cz�owieka stworzonego przez Phosa. Nic dziwnego, �e Videssa�czycy nie podzielali tego pogl�du.</p><p>Senpat przekrzywi� �obuzersko swoj� vaspurakanersk� czapk�, zakrywaj�c ni� jedno oko. Wi�kszo�� jego rodak�w wygl�da�a dosy� dziwnie i ci�ko w tym tr�jk�tnym nakryciu g�owy, ale on nosi� je w tak beztroski spos�b, �e doskonale do niego pasowa�o. Potrz�sn�� g�ow�. Jasne, kolorowe wst��ki, kt�re wisia�y z ty�u mi�kkiej czapki, fruwa�y doko�a jego twarzy.</p><p>��Skoro nic na to nie mog� poradzi� � westchn�� � p�jd� pewnie po �uk. � Zacz�� si� oddala�.</p><p>��To dobrze, bo gdyby� ci�gn�� te swoje narzekania, z pewno�ci� by� przeholowa� � powiedzia� Marek.</p><p>Senpat zatrzyma� si� na moment, zdumiony � w j�zyku Vaspurakaner�w gra s��w nie dawa�a �adnego efektu. Potem skrzywi� si�, spogl�daj�c podejrzliwie na trybuna, na wypadek gdyby ten mia� w zanadrzu wi�cej takich pomys��w. Skaurus milcza�, ale u�miecha� si� zadowolony z tego, �e uda�o mu si� u�o�y� drobny �arcik w nie swoim j�zyku � w dodatku w j�zyku, kt�ry si� do tego nie nadawa�.</p><empty-line/><p>��Czy m�g�by� j� trzyma� nieco wy�ej, Gongylesie? � powiedzia� Thorisin Gavras. Gongyles by� bardzo m�odym porucznikiem i rumieniec, kt�ry pojawi� si� nagle na jego twarzy, by� doskonale widoczny przez rzadk� jeszcze brod�.</p><p>��Przepraszam, Wasza Wysoko�� � wyj�ka� niemal przera�ony tym, �e Autokrator Videssa-�czyk�w przem�wi� do niego� z jakiegokolwiek powodu. Podni�s� map� zachodnich ziem Imperium tak, aby wszyscy oficerowie zgromadzeni w Sali Dziewi�tnastu Tapczan�w mogli j� widzie�.</p><p>W sali nie by�o �adnych tapczan�w, i nie by�o ich tam ju� od laiku stuleci, ale tradycja nie�atwo gin�a w Videssos. Skaurus, siedz�cy na prostym drewnianym krze�le z przodu sto�u, kt�ry chwia� si� nieco, poniewa� jedna noga by�a za kr�tka, u�miechn�� si� widz�c ten ho�d na twarzy �o�nierza.</p><p>��Pami�tasz jak Mavrikios kaza� tam sta� Ortaiasowi i trzyma� t� przekl�t� map� przez kilka godzin? Ramiona musia�y mu od tego odpada� � wyszepta� do siedz�cego obok Gajusza Filipusa. Starszy centurion roze�mia� si� cicho.</p><p>��By�oby lepiej dla niego, gdyby rzeczywi�cie odpad�y � powiedzia�. Jego pogarda dla Orta-iasa by�a bezgraniczna. Twarz weterana st�a�a. � Wtedy nie poszed�by z nami pod Maragha i Mavrikios m�g�by jeszcze �y�. Cholerny tch�rz; nie przegraliby�my, gdyby nie uciek�.</p><p>W zapami�taniu centurion zapomnia� o tym, by m�wi� nieco ciszej. Thorisin, kt�ry sta� przy mapie, popatrzy� na niego pytaj�co, nie rozumiej�c �aciny weterana. Tym razem to Gajusz Filipus si� zaczerwieni�, chocia� rumieniec by� prawie niewidoczny pod g��bok� opalenizn�.</p><p>��Nic takiego, panie � wymamrota�.</p><p>��To dobrze. � Imperator wzruszy� ramionami. Kilka lat wcze�niej, podczas takich narad Mavrikios Gavras u�ywa� drewnianego wska�nika, kt�rym prowadzi� wzrok swoich oficer�w po mapie ziem zachodnich. Jego m�odszy brat by� cz�owiekiem bardziej niecierpliwym. Wyci�gn�� z pochwy miecz i pokazywa� nim drog�.</p><p>Pomimo niecierpliwo�ci, czas, kt�ry sp�dzi� na rz�dzeniu Imperium, zacz�� odciska� na nim swe pi�tno. Bruzdy po obu stronach ust i dumnego nosa wry�y si� g��boko w policzki, cho� by� on zaledwie o kilka lat starszy od Skaurusa. Zmarszczki pojawi�y si� tak�e wok� oczu; zmarszczki, kt�rych nie by�o tam, zanim wst�pi� na tron. Jego w�osy r�wnie� zacz�y si� przerzedza�. To, co by�o kiedy� wspania�� grzyw�, sta�o si� teraz po prostu grzywk�.</p><p>Porusza� si� jednak krokiem m�odego m�czyzny i wystarczy�o tylko spojrze� na silne usta i zdecydowane oczy, aby zrozumie�, �e by� on wci�� cz�owiekiem o wielkiej mocy, cz�owiekiem kt�ry wcale nie straci� ducha pod ci�kim brzemieniem obowi�zk�w i czasu.</p><p>��Oto, co b�dziemy musieli zrobi� � powiedzia� i wszyscy oficerowie pochylili si� jak jeden m��, aby go wys�ucha�.</p><p>Imperator lekko stuka� mieczem w pergamin, zbieraj�c my�li. Jak zawsze, szeroki p�wysep, na kt�rym mie�ci�y si� zachodnie prowincje Imperium, przypomina� Markowi gruby kciuk. Jako �e nieraz maszerowa� to w jedn�, to zn�w w drug� stron� przez znaczn� cz�� ziem zachodnich wiedzia�, �e mapa ta by�a dok�adniejsza ni� cokolwiek, co m�g�by dosta� w Rzymie. Niestety, pokazywa�a ona r�wnie dok�adnie tereny, kt�re zagarn�li Yezda od czasu Maragha. Wi�kszo�� centralnego p�askowy�u by�a stracona � nomadzi zaczynali si� tam ju� osiedla� i parli na wsch�d, w kierunku �yznych r�wnin, kt�re ci�gn�y si� do Morza �eglarzy.</p><p>Imperator przesun�� ostrze wzd�u� zachodniego brzegu rzeki Arandos, kt�ra sp�ywa�a z wy�yn przez szerok�, przybrze�n� r�wnin�.</p><p>��Sukinsyny u�ywaj� doliny Arandos, �eby dopa�� naszych garde�. Ale to dzia�a w obie strony. Namdalajczycy Draxa zablokuj� przej�cie przy Garsavrze, dop�ki ich nie wesprzemy. Potem my z kolei natrzemy na zach�d i odbierzemy co nasze� Tak, czy tym razem masz mi co� do powiedzenia, Rzymianinie?</p><p>��Chcia�bym raczej o co� zapyta�. � Gajusz Filipus wskaza� na czerwone k�ko oznaczaj�ce Garsavr�. � Tw�j wielki ksi��� Drax jest mo�e i dobrym �o�nierzem, ale w jaki spos�b chce utrzyma� miasto, kt�re nie ma �adnych mur�w obronnych?</p><p>Prawie �adne miasto na zachodzie nie by�o obwarowane. Do czasu, gdy przybyli tam ludzie z Yezd, mieszka�cy tych ziem �yli przez setki lat nie obawiaj�c si� najazd�w, a fortyfikacje niegdy� tam budowane, nie istnia�y od lat, rozebrane ze wzgl�du na dobry budulec, kt�rego by�y darmowym �r�d�em. W rozumieniu Marka, kraj wolny od mur�w obronnych by� naj�wietniejszym osi�gni�ciem Videssos. �wiadczy�o to o spokoju i bezpiecze�stwie daleko wi�kszym od tego, kt�re Rzym m�g� kiedykolwiek zapewni� swoim poddanym. Nawet w Italii nieobwarowane miasto by�oby czym� r�wnie nienormalnym, jak bia�y kruk. Min�o zaledwie 50 lat odk�d Cimbri i Teutoni przeprawili si� przez Alpy, pytaj�c legionist�w Mariusza, czy mieli jakie� wiadomo�ci dla barbarzy�c�w, kt�re mogliby przekaza� swoim panom.</p><p>��Nie obawiaj si� cudzoziemcze, utrzymaj� je � odpowiedzia� z drugiego ko�ca sto�u Utprand, syn Dagobera, z ci�kim namdalajskim akcentem. � Drax to prawie �aden Namdalaj-czyk, ale jego ludzie wytrzymaj�.</p><p>Wielki ksi��� przej�� zbyt wiele zwyczaj�w i cech Videssos, jak na gust swego rodaka. Istnia�a miedzy nimi tak�e jaka� stara rywalizaq�a. Skaurus nie zna� szczeg��w tego sporu.</p><p>��Wy, Rzymianie, jeste�cie dobrzy w szybkim budowaniu umocnie�, ale my te� znamy par� sztuczek � powiedzia� Soteric, syn Dosti, popieraj�c swojego kapitana. Brat Helvis s�u�y� Imperium d�u�ej ni� Utprand i niemal pozby� si� wyspiarskiego akcentu. Soteric kontynuowa�: � Dajcie regimentowi naszych ludzi dziesi�� dni postoju w jednym miejscu, a zbuduj� tak� twierdz�, w kt�rej wszyscy b�d� mogli si� broni�. Garsavra mo�e nie mie� mur�w, ale b�dzie prawdziw� fortec�.</p><p>M�j szwagier � nie po raz pierwszy pomy�la� Marek � za du�o gada. Mertikes, a tak�e kilku innych videssa�skich oficer�w, rzucili Sotericowi gniewne spojrzenie. Jasne by�o, �e i Thorisin nie jest zachwycony perspektyw� obsadzania Namdalajczyk�w w zamkach, kt�re sta�y na jego ziemi � bez wzgl�du na to, jak dalece by�o to w tej chwili potrzebne.</p><p>Videssa�czycy najmowali �o�nierzy z Namdalen, ale nie ufali im. Namdalen by�o prowincj� Imperium, zanim pad�o �upem korsarzy z Haloga kilka wiek�w temu. Wynikiem zmieszania tych dw�ch narod�w by� lud, w kt�rym z imperialn� tradycj� Videssos ��czy�a si� ambicja i barbarzy�skie umi�owanie walki, przyniesione przez �eglarzy z pomocy. W�adcy Namdalen marzyli o tym, �e kt�rego� dnia b�d� rz�dzili w stolicy Imperium, a marzenie to by�o koszmarem dla Videssa�czy-k�w. Zigabenos powiedzia� do Utpranda:</p><p>��Wy, wyspiarze, z wasz� ci�k� kawaleri�, nie powinni�cie by� uwi�zani do sta�ego garnizonu i jego wymaga�. Gdy wasze g��wne si�y dotr� do Garsavry, z pewno�ci� zostawimy tam mniej warto�ciowe wojska, bez wzgl�du na to, jak� fortec� zbuduje Drax.</p><p>��Sprytnie to zrobi�, co? � wyszepta� z podziwem Gajusz Filipus. Marek przytakn��. Czy istnia� lepszy spos�b, �eby odsun�� wyspiarzy od pozycji, kt�re mog�yby by� niebezpieczne dla Imperium, ni� uczyni� z tego pochwa�� ich zdolno�ci wojennych? Zigabenos opanowa� w niezwyk�ym stopniu videssa�ski talent do ��czenia polityki i wojny; to on wywo�a� w mie�cie zamieszki, kt�re str�ci�y z tronu Ortaiasa Sphrantzesa i zdoby�y Imperium dla Thorisina Gavrasa.</p><p>Jednak Utprand dow�dztwo nad regimentem zawdzi�cza� nie tylko sile ramion i bieg�o�ci we w�adaniu mieczem. By� zbyt niecierpliwy, by bawi� si� w subtelno�ci, ale za jego zimnymi niebieskimi oczyma kry� si� bystry umys�. Wzruszaj�c ramionami powiedzia�:</p><p>��Co ma by�, to b�dzie � my�l, kt�ra mog�a pochodzi� od jego poga�skich przodk�w z Haloga.</p><p>Rozmowa przesz�a teraz na sprawy takie, jak kierunki marszu, centra zaopatrzenia i wszystkie inne drobne problemy, kt�re zwi�zane s� z du�� kampani�. Mimo swoich wcze�niejszych do�wiadcze� w tym terenie, Marek s�ucha� uwa�nie. Znajomo�� takich szczeg��w zawsze mog�a si� przyda�.</p><p>Kilku wodz�w z Khamorth wygl�da�o na ca�kiem znudzonych. Byli to �wietni zwiadowcy i kawalerzy�ci, przede wszystkim ze wzgl�du na swoj� szybko�� i ruchliwo��. Ale nie interesowa�o ich nic poza sam� walk� � przygotowania wydawa�y im si� strat� czasu. Jeden z nomad�w chrapa� tak g�o�no, �e jego s�siad kopn�� go pod sto�em w kostk�. Przebudzony nagle oficer wzdrygn�� si�, wypluwaj�c z siebie potok przekle�stw.</p><p>Jakkolwiek grubia�skie by�y ich maniery, nomadzi mieli znakomite poj�cie o realiach wojny i interes�w. Jeden z nich pochwyci� spojrzenie Thorisina Gavrasa podczas kr�tkiej przerwy w ustalaniu szczeg��w. My�l�c, �e chcia� on doda� jak�� uwag�, Imperator zapyta�:</p><p>��O co chodzi, Sarbaraz?</p><p>��Nie zabraknie nam pieni�dzy w po�owie wojny? � zapyta� z niepokojem Sarbaraz. � My�my walczyli dla waszego Ortaiasa, a on nam da� wi�cej obietnic ni� z�ota, a jego z�oto te� nic nie warte.</p><p>Tak by�o istotnie � Ortaias Sphrantzes fa�szowa� monety bite w Videssos tak, �e to co mia�o by� sztuk� z�ota, by�o z�otem co najwy�ej w jednej trzeciej swojej obj�to�ci.</p><p>��Bez obawy, zap�acimy wam � powiedzia� Gavras. By� poirytowany. Jego oczy zw�zi�y si� ze z�o�ci. � Wiesz, �e nie bijemy tutaj �mieci.</p><p>��Jasne, jasne. W mie�cie. Wyje�d�amy za miasto, od � jak wy to m�wicie? � skarbca, i co wtedy? Wtedy mo�e brakuje wam pieni�dzy, jak m�wi�. Moi ch�opcy niezadowoleni, jak si� tak stanie, mog� odebra� reszt� zap�aty w okolicy. � Sarbaraz u�miechn�� si� bezczelnie, ukazuj�c krzywe z�by. Khamorthci nie mieli �adnego szacunku dla farmer�w, uwa�aj�c ich jedynie za ewentualne ofiary.</p><p>��Na Phosa, powiedzia�em, �e wam zap�acimy! � krzykn�� Thorisin, tym razem naprawd� rozz�oszczony. � A je�li zaczniecie rabowa�, bandyci, po�lemy na was ca�� reszt� armii i zobaczymy, jak wam si� to spodoba!</p><p>Wzi�� g��boki oddech, potem jeszcze jeden, pr�buj�c si� uspokoi�. Zanim zosta� Imperatorem � pomy�la� Marek z aprobat� � pozwoli�by sobie na prawdziw� w�ciek�o��. Kiedy przem�wi� znowu, zrobi� to z wystudiowanym opanowaniem.</p><p>��B�dziemy mieli mn�stwo pieni�dzy na potrzeby armii. A gdyby nawet kampania trwa�a d�u�ej ni� oczekujemy, nie b�dziemy musieli wysy�a� nikogo po pieni�dze do stolicy, tylko do miejscowej mennicy w� w� � strzeli� palcami zirytowany, nie mog�c sobie przypomnie� nazwy miasta. Z powo�ania by� �o�nierzem, a nie finansist�. Podatki i dochody by�y dla niego tak nudne, jak zaopatrzenie i rozmieszczenie obrony dla Khamorth�w.</p><p>��Kyzikos � podpowiedzia�a Alypia Gavra. Jak to by�o w jej zwyczaju, bratanica Imperatora siedzia�a cicho przez prawie ca�� narad�, od czasu do czasu co� sobie notuj�c; pisa�a histori� Imperium. Wi�kszo�� oficer�w w og�le nie zwraca�a na ni� uwagi. Przywykli do jej cichej obecno�ci.</p><p>Co do Marka, to czu� on t� sam� mieszank� t�sknoty, winy i odrobiny l�ku, kt�r� budzi�a w nim zawsze Alypia. �Podoba�a mu si� nie by�o tutaj w�a�ciwym okre�leniem, co wcale nie pomaga�o jego nieraz burzliwemu po�yciu z Helvis. Co wi�cej, wiedzia�, �e jego uczucia by�y odwzajemnione, przynajmniej cz�ciowo. Tu w�a�nie pojawia� si� l�k. Je�eli najemnik nie m�g� mie� nadziei na posiadanie zamku w Videssos, co sta�oby si� z takim, kt�ry posiad�by ksi�niczk�?</p><p>��Mennica w Kyzikos jest niedaleko na po�udniowy wsch�d od Garsavry � t�umaczy�a Sar-barazowi. � W�a�ciwie, najpierw zosta�a ona za�o�ona jako centrum wyp�at dla naszych wojsk w wojnie z Makuran w� niech pomy�l� � Jej zielone oczy zamy�li�y si�. � �nieca�e sze��set lat temu.</p><p>Nomada nie by� zbyt szcz�liwy, gdy musia� s�ucha� jakiejkolwiek kobiety � nawet je�li nale�a�a do rodziny cesarskiej. Przy ostatnich s�owach popatrzy� na ni� ze szczerym niedowierzaniem.</p><p>��W porz�dku, macie mennic�, my dostajemy pieni�dze. Po co ze mnie kpi�. Kto m�g�by pami�ta� sze�� pi�cio-dwudziestek lat?</p><p>Przet�umaczy� dos�ownie system liczbowy swojego j�zyka na videssa�ski. Skaurus zastanawia� si�, co zrobi�by z tym Gorgidas. Zapewne powiedzia�by, �e odnosi si� do czas�w, gdy Khamorthci nie mogli liczy� do liczby wi�kszej ni� ilo�� palc�w u r�k i n�g. Ale teraz Gorgidas sam widzia� mn�stwo Khamorth�w.</p><p>��Niech Skotos we�mie tego grubia�skiego barbarzy�c� � us�ysza� trybun jednego z oficer�w Videssos szepcz�cego do swojego towarzysza. � Czy on w�tpi w to, co powiedzia�a ksi�niczka? Ale Alypia odpowiedzia�a Sarbarazowi tak uprzejmie, jakby m�wi�a do jakiego� arystokraty:</p><p>��Nie zamierza�am z ciebie kpi�.</p><p>Nie mia�a w sobie tego gor�cego temperamentu Gavras�w, kt�ry prze�ladowa� Tfaorisina, a czasem przejawia� si� tak�e w wybuchach z�o�ci jej ojca, Mavrikiosa. Jej rysy r�wnie� nie by�y tak ostro wyrze�bione, jak oblicza m�czyzn z rodziny cesarskiej, chocia� mia�a dosy� w�sk�, owaln� twarz.</p><p>Marek ciekaw by�, jak te� wygl�da�a jej matka. �ona Mavrikiosa umar�a wiele lat przed tym jak zosta� Autokratorem. Bardzo niewielu Videssa�czyk�w mia�o zielone oczy, musia�o to pochodzi� w�a�nie od tej strony rodziny.</p><p>��Kiedy zamierzasz przyst�pi� do walki? � zapyta� kto� Thorisina.</p><p>��Dawno temu � odpar� kr�tko Imperator. � Oby Onomagoulos mrozi� si� w piekle Skotosa za czas, kt�ry mi zabra�, i za wszystkich dobrych ludzi, kt�rych zabi�. Wojna domowa to dla kraju podw�jna strata, bo i zwyci�zcy, i przegrani nale�� do niego.</p><p>��Szczera prawda � wymamrota� Gajusz Filipus, przypominaj�c sobie swoj� w�asn� m�odo�� i walki pomi�dzy �ull� a zwolennikami Mariusza, nie m�wi�c o Wojnie Spo�ecznej, w kt�rej Rzymianie musieli walczy� ze swoimi sprzymierze�cami z Italii.</p><p>��Wiesz, �e nie mo�emy by� gotowi dawno temu � powiedzia� g�o�no do Gavrasa.</p><p>��Nawet wy, Rzymianie? � odpar� z u�miechem Imperator. W jego g�osie by� niek�amany szacunek. Legioni�ci nauczyli Videssos wi�cej, ni� kiedykolwiek wiedzia�o o natychmiastowej gotowo�ci. Thorisin tar� r�k� podbr�dek, zastanawiaj�c si�:</p><p>��Osiem dni � powiedzia� w ko�cu.</p><p>W�r�d oficer�w s�ycha� by�o pomruki niezadowolenia. Jeden z Namdalajczyk�w, Clozart Sk�rzane Spodnie, warkn��:</p><p>��R�wnie dobrze mo�esz prosi� o gwiazd� z nieba! � Utprand uciszy� go gro�nym spojrzeniem. Gdy Imperator spojrza� pytaj�co na dow�dc� najemnik�w, ten odpowiedzia� kiwni�ciem g�owy. Thorisin odda� gest, zadowolony; na s�owie Utpranda w takich kwestiach mo�na by�o polega�.</p><p>Gavras nie k�opota� si� pytaniem Rzymian. Skaurus i Gajusz Filipus z satysfakcj� wymienili u�miechy. Mogli by� gotowi w ci�gu czterech dni i wiedzieli o tym obaj. Przyjemnie by�o zobaczy�, �e Imperator te� o tym wiedzia�.</p><p>Kiedy spotkanie si� sko�czy�o, Marek mia� nadziej� na kr�tk� rozmow� z Alypi� Gavr� � w zdominowanym przez r�ne ceremonie i regu�y Videssos, takie okazje nadarza�y si� zbyt rzadko. Niestety, uczepi� si� go Mertikes Zigabenos, gdy wychodzili przez wypolerowane do po�ysku br�zowe drzwi Sali Dziewi�tnastu Tapczan�w. Videssa�ski oficer powiedzia�:</p><p>��Mam nadziej�, �e jeste� zadowolony z kap�ana, kt�rego ci przys�a�em.</p><p>W ka�dych innych okoliczno�ciach Skaurus odpowiedzia�by jakim� grzecznym komplementem. W ko�cu, Zigabenos stara� si� zrobi� jemu i jego ludziom przys�ug�. Jednak widok Alypii, oddalaj�cej si� wraz z wujem w kierunku prywatnych komnat rodziny cesarskiej, zirytowa� go wystarczaj�co, by sta� si� szczery.</p><p>��Nie mog�e� znale�� kogo�, kto by tyle nie pi�? � zapyta�. Mr�z �ci�� przystojn� twarz Zigabenosa:</p><p>��Z pewno�ci�. Najmocniej ci� przepraszam � powiedzia�. � A teraz, je�li pozwolisz� � z zimnym, wystudiowanym co do cala uk�onem, odsun�� si� od trybuna.</p><p>Gajusz Filipus podszed� do Marka.</p><p>��A temu znowu� na jaki wlaz�e� odcisk? � zapyta�, patrz�c na sztywno oddalaj�cego si� Zigabenosa. � Tylko nie m�w mi, �e by�e� z nim szczery.</p><p>��Obawiam si�, �e tak � przyzna� trybun. Czasami � pomy�la� � nie mo�na by�o zrobi� gorszego b��du w stosunkach z Videssa�czykami.</p><p>Zamieszanie zwi�zane z przygotowaniami do wymarszu nie odci�gn�o legionist�w od ich porannych zaj�� na polu �wicze�. Gdy powr�cili stamt�d pewnego dnia, Marek zasta� koszary tak brudne i zagracone, �e nawet obecna przeprowadzka nie by�a tego w stanie usprawiedliwi�. Rozz�oszczony poszed� szuka� Pullo i Worenusza. Zaniedbanie jakiejkolwiek pracy nie pasowa�o do nich, nawet gdy by�a to praca tak zniech�caj�ca jak sprz�tanie.</p><p>Znalaz� ich stoj�cych obok siebie na s�o�cu za jednym z budynk�w dla kawaler�w. Porzucili swe raczej sztywne pozy, gdy tylko ujrzeli go wychodz�cego zza rogu. Marek nabra� powietrza, przygotowuj�c si� do w�ciek�ego krzyku.</p><p>Ale Styppes, kt�ry siedzia� wygodnie w cieniu otaczaj�cych koszary drzew cytrusowych, uprzedzi� go:</p><p>��Co robicie, wy �a�osni barbarzy�cy!? Natychmiast wracajcie do swoich pozycji! Ledwie zacz��em szkicowa�!</p><p>Skaurus nie zauwa�y� wcze�niej siedz�cego w cieniu kap�ana. Odwr�ci� si� teraz do niego, ignoruj�c legionist�w.</p><p>��A kt� da� ci panie prawo do odrywania moich �o�nierzy od zada�, kt�re im wyznaczy�em? Styppes przymru�y� oczy wychodz�c z cienia. W r�ku trzyma� kilka arkuszy pergaminu i lask� w�gla drzewnego.</p><p>��Co ma wi�ksze znaczenie � zapyta� � trywialne sprawy tej egzystencji, czy te� chwa�a Phosa, kt�ra trwa na wieki?</p><p>��Ta egzystencja jest jedyn�, jak� znam � odparowa� trybun. Styppes a� cofn�� si� z przera�enia, jakby sta� naprzeciwko dzikiej bestii. Uczyni� znak s�o�ca � znak swojego boga � na piersiach i wymamrota� szybko jak�� kr�tk� modlitw� przeciwko blu�nierstwu Marka. Skaurus zda� sobie spraw�, �e posun�� si� za daleko � w oszala�ym na punkcie religii Videssos, taka wypowied� mog�a wywo�a� zamieszki. Spr�bowa� troch� za�agodzi� swoje s�owa:</p><p>��O ile wiem, �aden z tych �o�nierzy nie czci Phosa. � Spojrza� na Worenusza i Pullo, kt�rzy pokiwali nerwowo g�owami, czuj�c si� niczym w potrzasku, pomi�dzy Styppesem a swoim dow�dc�.</p><p>Marek odwr�ci� si� znowu do kap�ana.</p><p>��Do czeg� wi�c s� ci potrzebni?</p><p>��W�a�ciwe pytanie � powiedzia� Styppes przypatruj�c si� trybunowi bez sympatii. � Cho� Skotos z pewno�ci� zabierze ich poga�skie dusze pod ziemi�, do wiecznego lodu, jednak ich cielesne postacie warte s� utrwalenia. Odnalaz�em w nich podobie�stwo do �wi�tych naszego Pana Phosa � Akakiosa i Gouriasa, kt�rzy maj� by� przedstawieni na ikonach jako m�odzi m�czy�ni bez br�d.</p><p>��Malujesz ikony? � zapyta� Marek maj�c nadziej�, �e nie by�o s�ycha� sceptycyzmu w jego g�osie. Za chwil� ten gruby dure� powie, �e mo�e znosi� jaja � pomy�la� Marek. Styppes jednak, jak si� wydawa�o, wzi��: go na serio.</p><p>��Owszem � powiedzia�, podaj�c swoje arkusze Rzymianinowi. � Musisz wzi�� pod uwag�, �e to tylko og�lne szkice, w dodatku nie najlepsze. Zreszt� w�giel te� jest kiepski. Ci g�upcy w klasztorze u�ywaj� drzewa orzechowego, ale mirt daje lepsz� lini� i mniej brudzi.</p><p>Trybun prawie nie s�ysza� narzeka� kap�ana. Przegl�da� szybko kawa�ki pergaminu, a im wi�cej ich widzia�, tym jego oczy stawa�y si� wi�ksze. Styppes by� artyst� � bez wzgl�du na to, czym jeszcze by�. W kilku oszcz�dnych liniach zawar� najbardziej charakterystyczne rysy Rzymian; silny nos i wystaj�ce ko�ci policzkowe Pullo, ci�kie brwi Worenusza, jego inteligentne usta i szram�, kt�ra pofa�dowa�a podbr�dek.</p><p>Pullo tak�e mia� blizny, ale rysunek Styppesa nie pokazywa� tego. Przyzwyczajony do rzymskich portret�w, kt�re bywa�y brutalnie realistyczne, Marek zapyta�:</p><p>��Dlaczego pokaza�e� rany jednego z nich, a drugiego nie?</p><p>���wi�ty Gaurios by� �o�nierzem, kt�ry cierpia� m�czarnie, broni�c o�tarza Phosa przed poganami z Khamorth i ma by� przedstawiany z �o�nierskimi znakami. Akakios Klimakos jednak zosta� s�awny dzi�ki swojemu mi�osierdziu i nie mia� �adnego kontaktu z wojn�.</p><p>��Ale przecie� Pullo ma blizny � zaprotestowa� trybun.</p><p>��No i co z tego? Sami w sobie, twoi barbarzy�cy nic mnie nie obchodz�, no bo i czemu niby powinni? Ale jako wizerunki tych, kt�rzy godni byli Phosa, maj� jakie� znaczenie. Tam gdzie ich rysy nie pasuj� do idea�u, czy mam z niego zrezygnowa�? Dla nich? Interesuj� mnie �wi�ty Klimakos i Gourias, a nie tw�j Pullo i Worenusz, czy jak te� tam si� nazywaj�. � Styppes roze�mia� si�, rozbawiony takim pomys�em.</p><p>Jego teoria sztuki by�a r�na od wszystkiego, co my�la� na ten temat Skaurus, ale trybun by� zbyt oburzony pogard� kap�ana, by si� tym przejmowa�.</p><p>��W takim razie wy�wiadcz mi prosz� t� uprzejmo��, i nie odrywaj ich od wyznaczonych zada�. <emphasis>Mnie </emphasis>interesuje ich wype�nienie.</p><p>��Zuchwa�y poganin � powiedzia� Styppes, a nozdrza lata�y mu ze w�ciek�o�ci.</p><p>��Wcale nie � odpar� trybun, nie chc�c sobie czyni� z niego otwartego wroga. � Ale tak jak ty masz swoje sprawy, ja mam swoje. Tw�j Gourias zrozumia�by obowi�zek, kt�ry �o�nierz musi wype�ni� wzgl�dem swojego dow�dcy i szkod�, kt�ra mo�e wynikn�� z os�abienia jego autorytetu.</p><p>Kap�an wygl�da� na zaskoczonego.</p><p>��Nie oczekiwa�bym takiego argumentu od niewiernego � jego oczy by�y przekrwione, ale przenikliwe.</p><p>Marek roz�o�y� r�ce. Cokolwiek, byleby skutecznie � szepn��, ale tylko do siebie.</p><p>��No dobrze � powiedzia� w ko�cu kap�an. � By� mo�e by�em nieco pochopny.</p><p>��Co moi ludzie robi� w swoim wolnym czasie, zupe�nie mnie nie obchodzi. To ich sprawa. Je�eli zechc� ci pozowa�, z pewno�ci� nie b�d� mia� nic przeciwko temu � powiedzia� trybun zadowolony, �e uda�o mu si� wszystko za�agodzi�.</p><p>Wyrachowanie pojawi�o si� na t�ustej twarzy Styppesa.</p><p>��A co z tob�? � zapyta�.</p><p>��Ze mn�?</p><p>��Tak, w�a�nie z tob�. Gdy tylko ci� zobaczy�em wiedzia�em, �e by�by� �wietnym modelem do portretu �wi�tego Kveldulfa Halogajczyka.</p><p>���wi�tego kogo? � spyta� zaskoczony Marek. Halogajczycy �yli w zimnej krainie, daleko na pomoc od Videssos. Niekt�rzy s�u�yli jako najemnicy dla Imperium, ale znacznie cz�ciej byli naje�d�cami i piratami. Skaurus wiedzia�, �e czcili oni w�asnych, pos�pnych bog�w a nie Phosa.</p><p>��Jak Halogajczyk sta� si� �wi�tym w Videssos?</p><p>��Kveldulf g�osi� prawdziw� wiar� za panowania �wi�tej pami�ci Stavrakiosa � Styppes uczyni� znak s�o�ca na sercu. � Naucza� swoich rodak�w w ich skutych lodem fiordach, ale oni go nie s�uchali. Przywi�zali go do drzewa i zad�gali w��czniami, ale on nie ba� si� ich broni, wybieraj�c �mier�, kt�ra s�u�y�a chwale Phosa.</p><p>Nic dziwnego, �e Halogajczycy nie przyj�li Kveldulfa � pomy�la� trybun. Stavrakios podbi� nale��c� do nich prowincj� Agder i Kveldulf musia� im si� wydawa� zwiastunem kolejnych kl�sk. Vi-dessos cz�sto u�ywa�o religii do politycznych cel�w. Skaurus nie zgadza� si� ze sposobem rozumowania Styppesa, ale zamiast tego powiedzia� tylko:</p><p>��Dlaczego ja? Nie wygl�dam przecie� jak Halogajczyk.</p><p>��To prawda, wygl�dasz prawie dok�adnie jak Videssa�czyk. Tym lepiej. Jeste� blondynem jak te dzikusy z p�nocy i dzi�ki temu mog� tak sportretowa� Kveldulfa, by jego pochodzenie by�o oczywiste nawet dla tych wiernych, kt�rzy nie umiej� czyta�, ale jednocze�nie symbolicznie zaprezentowa� jego oddanie prawdziwej wierze Imperium.</p><p>��Och� � Marek chcia� podrapa� si� po g�owie, ale zatrzyma� si� w po�owie gestu, nie chc�c pokazywa� swojego zmieszania kap�anowi. �a�owa�, �e nie ma przy nim Gorgidasa, kt�ry na pewno po�apa�by si� w prototypach i symbolach Styppesa � je�eli ktokolwiek m�g� to zrobi�, to by� to na pewno Grek. Dla konserwatywnych Rzymian portret by� portretem; nale�a�o go ocenia� wed�ug tego, jak dalece przypomina� orygina�.</p><p>Wci�� nieco og�upia�y, przytakn�� niewyra�nie, gdy Styppes znowu zacz�� na niego naciska� w kwestii pozowania i udzieli� Worenuszowi i Pullo tylko �wierci reprymendy, na kt�r� zas�u�yli. Nie dowierzaj�c swemu szcz�ciu, zasalutowali szybko i znikn�li, zanim przesta� rozmy�la� nad s�owami kap�ana.</p><p>Je�eli Kveldulf naucza� tak jak Styppes � pomy�la� � jego barbarzy�scy rodacy mieli kolejny dobry pow�d, �eby go zabi�.</p><empty-line/><p>Pomimo incydentu ze Styppesem, przygotowania legionist�w przebiega�y ca�kiem g�adko. Rzymianie byli starymi wygami, gdy chodzi�o o zwijanie obozu zimowego, a pod ich czujnym okiem rekruci, kt�rzy do��czyli do nich odk�d legion pojawi� si� w Videssos, te� nie�le sobie radzili. Rzymski duch mia� pot�n� moc � nowo przybyli chcieli dostosowa� si� do standard�w ustalonych przez trybuna.</p><p>Rezultaty zadowoli�y nawet Gajusza Filipusa, kt�ry pop�dza� cudzoziemc�w nie mniej ni� ludzi pochodz�cych z Latinum czy Apuli. Starszy centurion mia� na g�owie stary problem, z kt�rym nie m�g� sobie tak �atwo poradzi�, jak z niepos�usznym �o�nierzem.</p><p>Trzy dni przed tym, gdy armia Videssos mia�a opu�ci� stolic�, weteran przyszed� do Marka i stan�� na baczno��. Sam w sobie by� to ju� niedobry znak; nie bawi� si� w takie formalno�ci, chyba �e zamierza� powiedzie� co�, czego jak przypuszcza�, Skaurus wola�by nie s�ysze�. Gdy trybun zauwa�y�, �e jedno oko centuriona by�o podsiniaczone, jego niepok�j wzr�s� jeszcze bardziej; czy jaki� �o�nierz by� na tyle g�upi, �eby porwa� si� na Gajusza Filipusa? Je�li tak by�o, centurion m�g� w�a�nie przyj��, �eby zameldowa� o �mierci legionisty.</p><p>��Tak? � zapyta� Skaurus, gdy Gajusz Filipus milcza� uparcie.</p><p>��Panie� � Gajusz Filipus zacz�� od tytu�u i zamilk� na tak d�ugo, �e Skaurus zacz�� si� obawia�, czy jego pierwsze, po�pieszne przypuszczenie nie by�o prawd�. Wtedy, jakby zerwa�a si� w nim jaka� tama, starszy centurion wybuchn��:</p><p>��Panie, czy nie ma jakiego� sposobu na to, �eby�my mogli zostawi� tu te cholerne dziwki? M�czy�ni byliby bez nich lepszymi �o�nierzami, naprawd� byliby o wiele lepsi, nie my�l�c o tym, czy si� b�d� pieprzy� w nocy albo czy ich bachory zjad�y obiad.</p><p>��Przykro mi, ale nie � odpowiedzia� Skaurus natychmiast. Wiedzia�, �e Gajusz Filipus nigdy tak naprawd� nie zaakceptowa� tego, �e Rzymianie zabierali ze sob� swoje towarzyszki. By�o to niezgodne z sam� tradycj� Legion�w, a tak�e z natur� weterana. Kobiety by�y dla niego zwi�zane jedynie z szybk� przyjemno�ci�; wszystko, co wykracza�o poza t� przyjemno��, zdawa�o si� wykracza� tak�e poza jego zrozumienie.</p><p>Ale zwyczaje Videssos r�ni�y si� od zwyczaj�w Rzymian. Najemnicy, kt�rzy s�u�yli Autokra-torowi, zawsze brali ze sob� �ony czy kochanki, gdy rozpoczynali jak�� kampani�.</p><p>Marek czu�, �e nie jest w stanie odm�wi� swoim ludziom przywileju, kt�rym cieszy�a si� reszta armii.</p><p>��Co� nie wysz�o jak trzeba?</p><p>��Jak trzeba?! � wykrzykn�� Gajusz Filipus sfrustrowany, akcentuj�c wyra�nie ka�d� g�osk�. � Ani jedna pieprzona rzecz nie idzie jak trzeba z tymi idiotkami, a je�li ju�, to one spartacz� j� z powrotem, tylko dla zabawy. Skaurus, powiniene� by� widzie�, co ta g�, kt�ra mi to podarowa�a � ostro�nie dotkn�� policzka � chcia�a zrobi�.</p><p>��Powiedz mi. � Marek wiedzia�, �e starszy centurion musia� wy�adowa� jako� z�o�� i by� got�w go wys�ucha�. � Dzi�ki jednemu z niezwyk�ych cud�w Jowisza, tej dziwce, Myrrh � jest kobiet� Publiusza Flakusa, gdyby� nie wiedzia� � uda�o si� w ci�gu pi�ciu dni spakowa� swoje rzeczy do trzech toreb, ka�da z nich jest wystarczaj�co du�a, �eby z�ama� najsilniejszego os�a, jaki si� kiedykolwiek urodzi�. Ale to by jeszcze usz�o, przynajmniej by�a spakowana. Ale! Ale wtedy jej �ma�e kochanie� wymy�li�o, �e chce cukierka � i niech bogowie utn� mi j�dra, je�li nie wywali�a wszystkich swoich �mieci na pod�og�, a� znalaz�a cukierek miodowy. Ja na to wszystko, rozumiesz, patrzy�em. Zaj�o to przynajmniej kwadrans � tyle jej da�em. To w�a�nie wtedy zarobi�em tego siniaka.</p><p>Gdy Gajusz Filipus wrzasn�� na polu �wicze�, tynk osypywa� si� ze �cian. Skaurus pomy�la�, �e Myrrha musia�a by� naprawd� dziewczyn� z charakterem, skoro to wytrzyma�a. Starszy centurion, przyzwyczajony do ostrej dyscypliny legionu, dawno ju� zapomnia� o �agodniejszych sposobach zwracania komu� uwagi. Co gorsza, by� w�ciek�y, gdy mu si� przeciwstawiano, a on nie m�g� si� za to zem�ci�.</p><p>��No ju�, nie przejmuj si� tym � powiedzia� Marek. Obj�� starszego centuriona ramieniem. � Wykonywa�e� sw�j obowi�zek i to by�o w porz�dku. Chyba nie warto pozwala�, �eby kto�, kto jest ignorantem i cywilem, rozprasza� ci�?</p><p>��Jasne, cholera, �e warto � burkn��. Skaurus tylko lekko si� skrzywi�; to opanowanie zawdzi�cza� wyciszaj�cej mocy stoicyzmu.</p><p>Pomimo tego ataku w�ciek�o�ci weterana, i w du�ej mierze dzi�ki jego pracy, legioni�ci byli gotowi na d�ugo przed terminem wyznaczonym przez Thorisina. Jednak dzie� ten min��, a armia wci�� nie wyrusza�a. Cho� niekt�re oddzia�y � g��wnie najemnicy z Khamorth, a tak�e kilka vi-dessa�skich jednostek � wci�� nie by�y gotowe, g��wnym powodem op�nienia by� fakt, �e statki nie nadawa�y si� jeszcze do tego, by je przetransportowa�, pomimo wysi�k�w i najlepszych ch�ci dow�dcy floty Tarona Leimmokheira.</p><p>Rewolta Onomagoulosa skutecznie rozbi�a flot� Videssos; tak�e i tutaj jej konsekwencje by�y widoczne.</p><p>��Leimmokheir chyba znowu chce si� znale�� w wi�zieniu � �mia� si� Senpat Sviodo, ale �art zawiera� w sobie nieco prawdy. Leimmokheir sp�dzi� w wi�zieniu wiele miesi�cy, gdy Thorisin Gavras uwa�a� go, nies�usznie, za jednego z uczestnik�w morderczego spisku. Gdyby naprawd� zawi�d� skorego do gniewu Imperatora, m�g�by tam powr�ci�.</p><p>Okr�ty przer�nej wielko�ci i kszta�t�w � od wielkich, rozbudowanych transportowc�w, kt�re zwykle przewozi�y ziarno, po ma�e rybackie �odzie � gromadzi�y si� w portach Videssos. Wydawa�o si�, �e w stolicy jest tyle samo �eglarzy co �o�nierzy. Marynarze, z kt�rych niemal wszyscy byli Videssa�czykami, zaludnili tawerny i jad�odajnie miasta. �cierali si� z najemnikami; czasami dla zabawy, czasami zupe�nie powa�nie.</p><p>Marek my�la� o Viridoviksie i zastanawia� si�, jak te� zni�s� on �eglug� do Pristy. Gdyby porywczy Celt wiedzia� co traci, z pewno�ci� wola�by wr�ci�, nawet gdyby musia� to zrobi� wp�aw � wiadomo by�o, �e nigdy nie opu�ci� ani nie wycofa� si� z �adnej knajpianej awantury.</p><p>Przy takiej ilo�ci okr�t�w st�oczonych w dokach Videssos, wprost przylegaj�cych do siebie burtami, przybycie jednego wi�cej kupca z Kypas w ziemiach zachodnich nie powinno by�o zrobi� �adnej r�nicy. Ale ten okr�t zawiera� co� wi�cej ni� �adunek wina; wiadomo�ci, kt�re przywi�z�, rozesz�y si� po mie�cie lotem b�yskawicy. Gdy w Videssos dw�jka ludzi o czym� si� dowiedzia�a, wiedzia�o o tym wkr�tce ca�e miasto.</p><p>Phostis Apokavkos przyni�s� nowiny do koszar legionist�w. By� zawsze dobrze zorientowany, zarabiaj�c na �ycie w z�odziejskiej dzielnicy miasta, zanim zosta� przygarni�ty przez Rzymian. Teraz wpad� jak szalony do �rodka, z w�ciek�o�ci� wypisan� na jego poci�g�ej twarzy.</p><p>��Niech szlag trafi plugawych cudzoziemc�w! � krzycza�.</p><p>G�owy poderwa�y si� do g�ry, r�ce instynktownie si�gn�y po bro�. Videssos by� kosmopolityczne, a zarazem ksenofobiczne; krzyk taki jak ten, zbyt cz�sto by� has�em podrywaj�cym mot�och do walk. �o�nierze uspokoili si�, gdy zobaczyli, �e by� to tylko Apokavkos i przeklinali go za ten nag�y alarm.</p><p>��Czy nas te� masz na my�li, Phostis? � zapyta� �agodnie Skaurus.</p><p>��Co? Och, nie panie! � odrzek� Apokavkos, zszokowany. Jego r�ka pow�drowa�a do g�ry w eleganckim pozdrowieniu legionist�w. Czasami by� on � pomy�la� trybun � bardziej rzymski ni� sami Rzymianie. Dali mu szans�, kt�rej inaczej nigdy nie mia�by na swojej farmie na dalekim zachodzie czy w stolicy, a w zamian zyskali jego pe�ne oddanie. Teraz goli� si� jak Rzymianie, przeklina� po �acinie, i jak wszyscy rekruci, kt�rzy do��czyli do ludzi Marka w Videssos, nosi� znak legion�w na r�ce.</p><p>��To ci znienawidzeni przez Phosa heretycy z Namdalen, panie � zacz�� wyja�nia�. W pewnych kwestiach wci�� by� Videssa�czykiem.</p><p>��Ludzie Utpranda? � niepok�j na nowo ogarn�� Marka, tak jak i jego �o�nierzy. Rzymianie zajmowali si� ju� zamieszkami, rozdzielaj�c miejskie posp�lstwo i ludzi z Ksi�stwa. By� to taki rodzaj s�u�by, na my�l o kt�rym ka�demu �o�nierzowi robi�o si� niedobrze.</p><p>Ale Apokavkos pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Nie, to nie ci pluskwiarze; dooko�a jest wystarczaj�co du�o uczciwych ludzi, �eby utrzyma� ich w porz�dku. � Splun�� z obrzydzeniem na pod�og�. � To banda Draxa.</p><p>��O czym ty m�wisz?! Wydu� to z siebie, cz�owieku! � zawo�ali legioni�ci, ale Marek czu�, jak cierpnie mu sk�ra. Mia� straszliwe uczucie, �e wie, co teraz us�yszy.</p><p>��To skurwysy�ski pirat � m�wi� Apokavkos. � Wys�a� go za Cie�nin� Byd�a, �eby uciszy� rebeli�, a ju� mu si� wydaje, �e jest kr�lem. Ten g�wnojad, ten pomiot Skotosa zabra� nasze ziemie na zachodzie!</p></section><section><title><p>II</p></title><p>Ziemia! � zawo�a� obserwator z bocianiego gniazda, wysoko na maszcie �Zdobywcy�. � Och, chwa�a niech b�dzie bogom! � wykrzykn�� Viridoviks. � Ju� my�la�em, �e zapomnieli o tym s�owie.</p><p>Rumiana zazwyczaj twarz Gala by�a teraz blada i �ci�gni�ta b�lem. Zimny pot pozlepia� jego rude w�osy i d�ugie w�siska. Trzymaj�c si� kurczowo relingu na prawej burcie �Zdobywcy�, czeka� a� dopadnie go nast�pny atak morskiej choroby.</p><p>Nie musia� czeka� d�ugo. Podmuch wiatru przyni�s� ze sob� smr�d gor�cego oleju i sma�onych ryb z kuchni na rufie statku. Wywo�a�o to nowy paroksyzm wymiot�w. Po twarzy sp�ywa�y mu �zy.</p><p>��Ju� trzeci dzie�! By�bym zimnym trupem, gdyby to mia�o trwa� tydzie�.</p><p>W swym udr�czeniu m�wi� po celtycku, a tego j�zyka nikt na pok�adzie � w ca�ym tym �wiecie � nie rozumia�. To jednak nie dlatego za�oga statku i dyplomaci, kt�rym towarzyszy�, przygl�dali mu si� z ciekawo�ci� i wsp�czuciem. Wody Morza Videssa�skiego by�y prawie nieruchome i to, �e kto� by� w stanie zachorowa� przy takiej �wietnej pogodzie, graniczy�o z cudem. Viridoviks przeklina� sw�j s�aby �o��dek, ale przerwa�, gdy ten znowu zacz�� wyprawia� harce.</p><p>Z kuchni wy�oni� si� Gorgidas, trzymaj�cy w r�kach mis� paruj�cego obficie roso�u wo�owego. Grek m�g� twierdzi�, �e porzuci� medycyn� dla historii, ale w g��bi serca wci�� by� lekarzem. Niepokoi� go kiepski stan Viridoviksa tym bardziej, �e zupe�nie nie rozumia� tej s�abo�ci tryskaj�cego zazwyczaj zdrowiem Gala.</p><p>��Masz, wypij to � powiedzia�.</p><p>��We� to ode mnie � skrzywi� si� Viridoviks. � Nie chc�. Gorgidas zgromi� go wzrokiem. Je�eli cokolwiek w �wiecie mog�o wzbudzi� jego gniew, to by� to �wiadomie g�upi pacjent.</p><empty-line/><p>��Wolisz zamiast tego rzyga� powietrzem? Nie przestaniesz, dop�ki nie wp�yniemy do portu; lepiej by by�o, �eby� mia� co z siebie wypluwa�.</p><p>��Jasne, jak i to, �e morze to pieprzone, znienawidzone przez bog�w miejsce � powiedzia� Gal, ale pod nieub�aganym spojrzeniem Gorgidasa wysiorba� ca�y ros�. Kilka minut p�niej zwr�ci� morzu wi�kszo�� z tego, co wypi�.</p><p>��Ale syf. Niech �mierdz�ce g�wno poch�onie tego gnojka, co wymy�li� okr�ty. To wstyd, �e jestem na jednym z nich z powodu kobiety!</p><p>��A czego by� chcia� po tym, jak da�e� kosza kochance Imperatora? � zapyta� Gorgidas retorycznie.</p><p>Bezmy�lno�� Viridoviksa w tej kwestii naprawd� go z�o�ci�a. Komitta Rhangawe mia�a temperament wystarczaj�co gor�cy, by sma�y� na nim mi�so, a gdy Viridoviks nie chcia� porzuci� dla niej innych swych kobiet zagrozi�a, �e p�jdzie do Thorisina Gavrasa i powie mu, �e Gal j� zgwa�ci�; st�d jego nag�y wyjazd z Videssos.</p><p>��Tak, pewnie masz racj�, nauczycielu, ale nie musisz mi tu prawi� kaza�. � Zielone oczy Celta zmierzy�y Gorgidasa zimnym spojrzeniem. � Przynajmniej nie uciekam przed samym sob�.</p><p>Lekarz odchrz�kn��. Riposta Viridoviksa by�a zbyt celna i zbyt prawdziwa, by m�g� j� spokojnie zignorowa�. Gal by� barbarzy�c�, ale na pewno nie by� g�upcem. Po tym jak Kwintus Glabrio zmar� na r�kach Gorgidasa, pasja i tre�� jego �ycia wyda�a mu si� do niczego nie przydatna. Jaki by� z niego po�ytek � my�la� gorzko � skoro nie umia� uratowa� kochanka? Historia sprawia�a wra�enie, �e jest ciekawym zaj�ciem, nie wymagaj�cym jednocze�nie zbytniego zaanga�owania.</p><p>W�tpi�, czy potrafi�by to wyt�umaczy� Galowi i nie bardzo te� chcia�. W ka�dym razie, jedno zdanie Viridoviksa podsumowa�o a� nazbyt dobrze wszystkie jego przemy�lenia.</p><p>Arigh, syn Arghuna, przeszed� przez pok�ad i do��czy� do nich, co uwolni�o Gorgidasa od rozmy�la�. Nawet ten nomada z dalekiego stepu za rzek� Shaum czu� si� na morzu ca�kiem dobrze.</p><p>��Co z nim? � zapyta� ostrym, przyci�tym przez obcy akcent videssa�skim.</p><p>��Nie za dobrze � odpar� szczerze Grek. � Ale je�li ju� wida� ziemi�, b�dziemy w Prista jeszcze dzi� po po�udniu, a to go powinno wyleczy�.</p><p>P�aska, �niada twarz Arigha jak zawsze pozosta�a niewzruszona, ale jakie� podst�pne pytanie czai�o si� w jego sko�nych oczach.</p><p>��Ko� te� si� ko�ysze, Viridoviksie. Czy ty na koniu te� tak chorujesz? Przed nami wiele dni jazdy.</p><p>��Nie, nie b�d� chorowa�, ty w�u z Arshaum � odpowied� Viridoviksa okraszona by�a przekle�stwem pod adresem przyjaciela � Gal w�o�y� w nie ca�� energi�, jaka mu jeszcze zosta�a. Na koniec dorzuci�: � A teraz wynocha, bo wyrzygam si� na twoje �liczne sk�rzane buciki.</p><p>Arigh oddali� si�, chichocz�c.</p><p>��Ko�ska choroba � mrucza� Viridoviks. � Takie s�owa mog� przyprawi� cz�owieka o zimne dreszcze. Epona i jej klacz nie pozwoli�yby na to.</p><p>��To twoja celtycka bogini koni? � zapyta� Gorgidas, jak zawsze zainteresowany tego rodzaju szczeg�ami.</p><p>��Ta sama. Sk�adam jej ofiary wystarczaj�co cz�sto, cho� prawd� m�wi�c, nie robi�em tego odk�d jeste�my w Imperium. � Gal mia� zafrasowan� min�. � Powinienem to chyba nadrobi�, kiedy tylko dop�yniemy do Pristy. Je�li do�yj�.</p><empty-line/><p>Prista by�a miastem kontrast�w, stra�nic� Imperium na skraju nie ko�cz�cego si� morza traw. Liczy�a sobie nieca�e dziesi�� tysi�cy mieszka�c�w, ale mog�a si� poszczyci� fortyfikacjami wy�szymi i mocniejszymi ni� jakiekolwiek inne miasto w Videssos � opr�cz stolicy, oczywi�cie. Dla Imperium by� to punkt obserwacyjny kontroluj�cy ca�y step; miejsce, z kt�rego mo�na by�o manipulowa� plemionami koczownik�w Khamorth czy to podpuszczaj�c je na siebie, czy te� wci�gaj�c do s�u�by Imperium. Ludzie r�wnin potrzebowali miasta, by mieli gdzie wymienia� mi�d, t�uszcz, wosk, futra i niewolnik�w na pszenic�, s�l, wino, jedwab i pachnid�a z Videssos. Wielu nomad�w z zawi�ci� patrzy�o na to bogactwo, jak te� i na sam� twierdz�, a wysokie mury nie zawsze by�y w stanie ich powstrzyma�. Przesz�o�� Pristy by�a wi�c naprawd� burzliwa.</p><p>W obr�bie mur�w za� mo�na by�o znale�� budynki wszelkiej ma�ci i rozmiar�w. Okaza�e domostwa z podw�rzami, zbudowane z miejscowego szarobr�zowego kamienia w klasycznym vides-sa�skim stylu, sta�y obok chwiej�cych si� drewnianych szop i ziemianek skleconych z kawa�k�w stepowej darniny. Na nie zabudowanym jeszcze terenie wyrasta�y, niczym jakie� gigantyczne muchomory, namioty nomad�w pokryte sk�r� lub farbowanym filcem.</p><p>Cho� w Prista znajdowa� si� wojskowy garnizon i gubernator z Imperium, wi�kszo�� populacji miasteczka pochodzi�a z r�wnin. Nawet portowi w��cz�dzy, cho� przewa�nie ubrani byli w Lniane tuniki i spodnie zamiast stepowych futer i sk�r, wygl�dali na typowych Khamorth�w � kr�pi, niezbyt wysocy, z wielkimi, rozwichrzonymi brodami. �aden z nich nie rozstawa� si� tak�e z nisk�, futrzan� czap�, kt�re nomadzi nosili w ka�d� pogod�.</p><p>Kiedy Pikridos Goudeles poprosi� jednego z nich, by pom�g� mu zanie�� baga�e do gospody, ten nawet nie drgn��. Zaskoczony Goudeles zmarszczy� brwi.</p><p>��No tak, musia�em akurat trafi� na g�uchoniemego � powiedzia� i odwr�ci� si� do innego pr�niaka, kt�ry wystawia� szerok�, w�ochat� pier� do s�o�ca. M�czyzna zignorowa� go zupe�nie.</p><p>��Na Phosa, czy to kraj g�uchych? � zawo�a� biurokrata wyra�nie rozz�oszczony. W Videssos przywyk� do tego, �e us�ugiwano mu bez najmniejszej zw�oki.</p><p>��Pos�uchaj� mnie! Niech mnie porw� demony, je�li ich do tego nie zmusz� � powiedzia� Arigh, ruszaj�c w stron� grupy nomad�w. Ci spojrzeli na niego gro�nie; Khamorthti i Arshaumi nigdy nie darzyli si� sympati�.</p><p>Lankinos Skylitzes dotkn� ramienia Arigha. Oficer by� cz�owiekiem ma�om�wnym i nie przepada� za Goudelesem. Z ch�ci� patrzy�by, jak gryzipi�rek robi z siebie g�upca. Ale Arigh m�g� wszcz�� b�jk�, a tego Skylitzes na pewno nie chcia�.</p><p>��Pozw�l mnie to zrobi� � powiedzia�, i tym razem on pomaszerowa� w stron� w��cz�g�w. Starzy portowi wyjadacze obserwowali go ze stoickim spokojem. Skylitzes by� wielkim m�czyzn�, o solidnej, �o�nierskiej budowie cia�a, ale by�o ich wystarczaj�co wielu, by poradzi� sobie i z nim, i z jego towarzyszami. I w dodatku kuma� si� z Arshaumami. Ale gro�ne miny zamieni�y si� w grymasy zaskoczenia, kiedy przem�wi� do nich w ich w�asnym j�zyku. Po kilku sekundach czterech m�czyzn podskoczy�o do pakunk�w i wzi�o je na ramiona. Tylko Arigh sam ni�s� sw�j baga� i zdawa� si� z tego zadowolony.</p><p>��To musi by� bardzo przydatne, kiedy cz�owiek mo�e si� dogada� z innymi wsz�dzie gdzie tylko pojedzie � z podziwem powiedzia� do Skylitzesa Viridoviks. Gal powoli dochodzi� do siebie. Jak mityczny olbrzym Antaios � pomy�la� Gorgidas � czerpa� si�� z kontaktu z ziemi�.</p><p>Oszcz�dny nawet w gestach Skylitzes skin�� tylko g�ow�. Problem komunikowania si� z innymi nacjami wci�� jednak nurtowa� Viridoviksa, bo teraz zwr�ci� si� do Greka.</p><p>��Jak b�dziesz pisa� t� swoj� histori�, Gorgidas, kochanie, czy nie chcia�by�, �eby wszyscy m�wili twoim j�zykiem, i �eby� m�g� im zada� wszystkie te pytania, co ci si� t�uk� po g�owie?</p><p>Gorgidas zignorowa� sarkastyczny ton Viridoviksa, ale jego s�owa poruszy�y w nim czu�� strun�.</p><p>��Na bog�w, Galu, by�bym szcz�liwy, gdyby ktokolwiek w tym zafajdanym �wiecie m�wi� moim j�zykiem; nawet ty. Jeste�my tutaj j ak najbli�si krewni, ale nie mog� z tob� porozmawia� po grecku, tak jak ty nie mo�esz m�wi� do mnie po celtycku. Czy to ciebie nie z�o�ci � zawsze tylko �acina albo videssa�ski?</p><p>��Z�o�ci � przyzna� od razu Viridoviks. � Nawet Rzymianie maj� lepiej ni� my, bo maj� siebie i mog� gada� mi�dzy sob� kiedy chc�. Pr�bowa�em nauczy� moje dziewczynki celtyckiego, ale one w og�le nie my�l� o takich rzeczach. Zdaje si�, �e wybra�em je tylko dlatego, �e tak dobrze spisuj� si� pod kocem.</p><p>No i zosta�e� sam � pomy�la� Gorgidas. Jakby potwierdzaj�c jego domys�y, Gal zacz�� nagle g�o�no recytowa� jaki� poemat w swoim ojczystym j�zyku. Arigh i Videssa�czycy gapili si� na niego ze zdumieniem. Miejscowi tragarze przez ca�� drog� rzucali mu ukradkowe spojrzenia, zaciekawieni jego jasn�, piegowat� cer� i ognistymi w�osami. Teraz odsun�li si� troch�, by� mo�e obawiaj�c si�, �e wymawia jakie� zakl�cie.</p><p>Viridoviks przelecia� przez pi�� albo sze�� zwrotek. Potem zaj�kn�� si� i zamilk�, po to tylko, by wyplu� z siebie stek przekle�stw � celtyckich, �aci�skich i videssa�skich.</p><p>��Ha�ba! Zapomnia�em reszt� � powiedzia� �a�o�nie i zwiesi� smutno g�ow�.</p><p>Po szerokich ulicach stolicy, wyk�adanych kocimi �bami lub kamiennymi p�ytami, i po jej wydajnym systemie kanalizacyjnym, Prista by�a dla nich swego rodzaju szokiem. G��wna ulica miasta, pokryta dobrze ubit� ziemi�, wi�a si� zygzakiem niczym parkowa alejka i niewiele od takiej by�a szersza. �rodkiem drogi sp�ywa�y �cieki. Gorgidas widzia� nomad� rozpinaj�cego spodnie i sikaj�cego na poboczu � nikt nie zwraca� na niego uwagi.</p><p>Grek pokr�ci� g�ow�. W Elis, gdzie dorasta�, takie rzeczy by�y czym� normalnym. Okrzyk <emphasis>�Exi-to! </emphasis>Uwaga, jedziemy!�, uprzedza� przechodni�w, �e zaraz wylany zostanie do rynsztoku kolejny �adunek pomyj. Rzymianie, tak jak i Videssa�czycy �yj�cy w wi�kszych miastach, mieli lepsze poj�cie o higienie i kanalizacji. Jednak tutaj, na granicy cywilizowanego �wiata ludzie nie dbali o takie rzeczy � i z pewno�ci� s�ono za to p�acili, zapadaj�c na r�ne paskudne choroby.</p><p>No i co z tego? � pomy�la� Gorgidas. Maj� przecie� kap�an�w-uzdrowicieli, kt�rzy mog� si� tym zaj��. Zaraz jednak zacz�� si� nad tym zastanawia�; s�dz�c z tego, co tu widzia�, wi�kszo�� Pristan podtrzymywa�a swoje zwyczaje z r�wnin i prawdopodobnie nie czci�a Phosa. Spojrza� w kierunku �wi�tyni boga Videssos. Wyblak�e kamienie i zamazane przez deszcz linie zdawa�y si� �wiadczy� o tym, �e by� to jeden z najstarszych budynk�w w mie�cie, ale pokrywa�y j� tak�e za�niedzia�e smugi zapomnienia. Skylitzes tak�e to dostrzeg� i zmarszczy� brwi.</p><p>Je�eli Pikridos Goudeles czu� jakikolwiek smutek czy skonsternowanie na widok op�akanego stanu �wi�tyni, to zupe�nie nie da� tego po sobie pozna�. Ale rozgada� si�, kiedy zobaczy� wn�trze gospody, kt�r� miejscowi polecili przez Skylitzesa jako najlepsz� w Prista.</p><p>��Co za okropna speluna! Widzia�em kurniki, kt�re by�y lepiej utrzymane ni� ta nora.</p><p>Dw�ch klient�w gospody rzuci�o mu gro�ne spojrzenia � Gorgidas pomy�la�, �e rozumiej� pewnie videssa�ski. W�a�ciwie Grek zgadza� si� z Goudelesem. Szynk by� ma�y, bez �adnych prawie sprz�t�w i nie sprz�tany chyba od dziesi�cioleci. Sadza pokrywa�a �ciany tam, gdzie umieszczone by�y zwykle pochodnie. Wszystko cuchn�o dymem, st�ch�ym, starym winem i jeszcze starszym potem.</p><p>Klientela lokalu ani na jot� nie odbiega�a od tego standardu. Dwa czy trzy sto�y oblegane by�y przez typk�w, kt�rzy mogli by� rodzonymi bra�mi portowych w��cz�g�w. Sze�ciu Videssa�czyk�w pi�o osobno. Cho� wi�kszo�� z nich mia�a ju� na pewno oko�o czterdziestki, byli krzykliwi i ubierali si� w workowate tuniki, jak wielu spo�r�d m�odych ulicznych �otrzyk�w. Ka�dy z nich zdawa� si� nosi� na d�oniach i na szyi ca�� fortun� w z�ocie. M�wili g�o�no i gwa�townie, najcz�ciej pos�uguj�c si� slangiem ze stolicy.</p><p>Viridoviks mrukn�� po �acinie:</p><p>��Z nimi zagra�bym tylko swoimi w�asnymi ko��mi.</p><p>��Rozpoznaj� z�odziei, gdy tylko ich zobacz�. Nawet bogatych z�odziei � odpowiedzia� mu Gorgidas w tym samym j�zyku.</p><p>Je�eli i gospodarz zajmowa� si� kradzie��, to wydawa� swoje pieni�dze gdzie indziej. By� to niski, t�gi m�czyzna, a jego pos�pne usta i podejrzliwe oczka zadawa�y k�am wszystkim opowie�ciom o sympatycznych, rubasznych grubasach. Pok�j na pi�trze, kt�ry niech�tnie odda� pos�om z Videssos, z trudem mie�ci� pi�� wypchanych materac�w przyniesionych wcze�niej przez s�u��cego. Goudeles zap�aci� tragarzom, a gdy ci ju� odeszli, rozwali� si� na sienniku � najgrubszym, jak zauwa�y� Gorgidas � i wybuchn�� �miechem. W odpowiedzi na zaciekawione spojrzenia towarzyszy, powiedzia�:</p><p>��Pomy�la�em sobie w�a�nie, �e je�eli to jest najlepsza gospoda, jak� ma do zaoferowania Prista, to niech mnie Phos zachowa od najgorszej.</p><p>��Ciesz si� tym co masz, p�ki mo�esz � doradzi� mu Skylitzes.</p><p>��No nie, grubas ma racj� � powiedzia� Arigh. Goudeles, kt�ry wypakowywa� w�a�nie �wie�e ubranie, nie wygl�da� na zachwyconego jego poparciem, je�eli mo�na to by�o tak nazwa�. Arshaum kontynuowa�: � Nawet najpi�kniejsze miasto jest wi�zieniem i tylko w stepie cz�owiek mo�e oddycha� swobodnie.</p><p>Kto� zastuka� cicho do drzwi. By� to �o�nierz. Jak wi�kszo�� tutejszych mieszka�c�w, wygl�da� na potomka nomad�w, b�d�c barczystym m�czyzn� o �niadej cerze i krzaczastej brodzie. Ale zamiast kubraka z wygotowanej sk�ry nosi� metalow� kolczug� i m�wi� p�ynnie po videssa�sku.</p><p>��Jeste�cie panowie ze �Zdobywcy�, poselstwo do Arshaum? � Uk�oni� si�, gdy przytakn�li. � Jego Ekscelencja <emphasis>hypepoptes </emphasis>Methodios Sivas pozdrawia was i prosi, aby�cie zechcieli spotka� si� z nim dzi�, o zachodzie s�o�ca. Przyjd� wtedy ponownie, by zaprowadzi� was do jego rezydencji. � Pochyli� g�ow� raz jeszcze, zasalutowa� i odszed� tak szybko, jak si� pojawi�. Jego buty wali�y g�o�no o w�skie kamienne schodki.</p><p>��Czy ten hype jak mu tam, to jaki� czarodziej? Sk�d m�g� wiedzie�, �e tu jeste�my, prawie zanim si� pojawili�my? � wykrzykn�� Viridoviks. Widzia� ju� wystarczaj�co wiele magii w Imperium, by zada� to pytanie zupe�nie powa�nym tonem.</p><p>��Ani troszeczk� � odpar� Goudeles, pod�miewaj�c si� z jego naiwno�ci. � R�wnie pewne jak to, �e s�o�ce Phosa wschodzi na wschodzie jest, �e jeden z tych leniwych koleg�w z portu pracuje dla niego.</p><p>Gorgidas, kt�ry o wiele lepiej ni� Gal zna� si� na sztuczkach r�nych gubernator�w, sam doszed� do tego ju� wcze�niej, ale teraz, gdy jego przypuszczenia zosta�y potwierdzone, czu� dodatkow� satysfakcj�. G��wnym zadaniem Sivasa by�a obserwacja tego, co si� dzieje na r�wninach. Je�eli kontrolowa� je r�wnie dok�adnie, jak robi� to w swoim w�asnym mie�cie, interesy Imperium by�y tutaj bezpieczne.</p><empty-line/><p>Methodios Sivas by� zaskakuj�co m�ody � nie m�g� mie� wiele ponad trzydziestk�. Nieco za du�y nos sprawia�, �e wygl�da� sympatycznie i swojsko, ale mia� w sobie wystarczaj�co du�o energii i inicjatywy, by pasowa� jednocze�nie do tych niespokojnych okolic. Na pocz�tek hukn�� Arigha w plecy, wykrzykuj�c:</p><p>��Czy� to nie syn Arghuna? Znowu ka�esz mi stawia� wartownik�w przy studniach? Arigh zachichota�, co w jego ustach mog�o by� niepokoj�cym d�wi�kiem.</p><p>��Nie ma potrzeby. B�d� spokojny.</p><p>��Lepiej, by tak by�o. Dla nas obu.</p><p>Upewniwszy si�, �e ka�dy z jego go�ci ma pe�ny puchar wina, Sivas wyja�ni�:</p><p>��Kiedy ten diabelski pomiot przeje�d�a� tedy w drodze do stolicy, wrzuci� po gar�ci ropuch do ka�dej studni w mie�cie.</p><p>Lankinos Skylitzes wygl�da� najpierw na zszokowanego, potem jednak wybuchn�� �miechem. Goudeles, Viridoviks i Gorgidas patrzyli na niego skonsternowani.</p><p>��Nie rozumiecie? � zapyta� Sivas, po czym sam sobie odpowiedzia�. � Nie, pewnie �e nie rozumiecie. Sk�d mogliby�cie o tym wiedzie�? Nie stykacie si� przecie� z barbarzy�cami na co dzie�. Czasami zapominam, �e to ja mieszkam na skraju �wiata, a nie Imperium. Kr�tko m�wi�c, wszyscy Khamorthci �miertelnie boj� si� �ab. Nie pili �wie�ej wody przez trzy dni!</p><p>��H�, h�, h�? � roze�mia� si� Arigh, przypominaj�c sobie sw�j �art. � Wiesz dobrze, �e to nie wszystko. Zap�acili Videssa�czykom, �eby zabili wszystkie te ma�e bestyjki, a potem sami ju� musieli przy ka�dej studni z�o�y� w ofierze jedn� czarn� owc�, bo inaczej nie by�yby oczyszczone.</p><p>A wasz kap�an Phosa pr�bowa� ich powstrzyma�, bzdurz�c co� o poga�skich obyczajach. To by�o wspania�e.</p><p>��To by�o okropne � odparowa� Sivas. � Jeden z klan�w spakowa� sk�ry warte dobre pi�� tysi�cy sztuk z�ota i wr�ci� na step. Kupcy w�ciekali si� przez miesi�c.</p><p>���aby, tak? � upewnia� si� Gorgidas, gryzmol�c jak�� notatk� na skrawku pergaminu. <emphasis>Hypepoptes </emphasis>zauwa�y� to i spyta� go, po co to robi. Z pewnym wahaniem Gorgidas powiedzia� mu o historii, kt�r� przyjecha� tu pisa�. Sivas zaskoczy� go nieco, kiwaj�c g�ow� ze zrozumieniem i zadaj�c kilka inteligentnych pyta�. Pod rubaszn� powierzchowno�ci� kry� si� b�yskotliwy umys�.</p><p>Gubernator mia� tak�e inne zainteresowania, i to dosy� niezwyk�e jak na cz�owieka �yj�cego niemal na stepie. Cho� jego rezydencja, ze swoimi grubym murami, w�skimi oknami i drzwiami obitymi mocnym �elazem, mog�a w razie potrzeby sta� si� fortec�, ogr�d, kt�ry rozkwita� bujnie w podw�rzu, zachwyca� feeri� barw. Malwy i r�e ros�y w eleganckich rz�dkach. Doskonale utrzymane by�y tak�e ��te i lawendowe lwiepyszczki, kt�re dla Gorgidasa by�y �wiadectwem niezwyk�ych umiej�tno�ci zarz�dcy. Niskie ro�liny o z�bkowanych, zielonobr�zowych li�ciach, pasowa�y raczej do wilgotnych las�w lub g�rskiego zbocza, a nie tutaj, do stepowej ju� przyrody.</p><p>Sivas, odizolowany od wydarze� w stolicy, ��dny by� wie�ci, kt�re przywie�li ze sob� pos�owie. Krzykn�� z satysfakcj�, gdy dowiedzia� si� jak Thorisin Gavras odzyska� kontrol� na morzu, pokonuj�c si�y rebeliant�w dowodzone przez Baanesa Onomagoulosa i Elissaiosa Bouraphosa.</p><p>��Niech piek�o poch�onie zdrajc�w � m�wi�. � Od dw�ch miesi�cy przesy�am wiadomo�ci na ka�dym okr�cie p�yn�cym do stolicy; musieli je wszystkie zatopi�. To zbyt d�ugo, bior�c pod uwag�, �e Avshar jest na wolno�ci.</p><p>��Jeste� pewien, �e to w�a�nie on? � zapyta� Viridoviks. Sam d�wi�k tego imienia zdolny by� oderwa� go od flirtowania z jedn� ze s�u��cych gubernatora. <emphasis>Hypepoptes, </emphasis>kt�ry by� kawalerem, zatrudnia� kilka bardzo urodziwych kobiet, nawet je�li ich pochodzenie czyni�o je nieco zbyt kr�pymi, by odpowiada�y videssa�skim idea�om pi�kna.</p><p>Zaloty Ga�a zdawa�y si� go w og�le nie obchodzi�, cho� sam Viridoviks przyci�ga� jego uwag� od momentu, gdy tylko go ujrza�. Ludzie tej postury i urody nale�eli do rzadko�ci miedzy ludami, kt�re znali Videssa�czycy, a jego melodyjny akcent by� ju� zupe�nie dziwny.</p><p>Teraz odpowiedzia� mu pytaniem na pytanie:</p><p>��A kto tak okrywa si� bia�ymi szatami, �e nie wida� mu nawet oczu? A kto burzy spok�j wok� siebie, tak jak wiatr burzy fale na morzu? A kto w krainie kucyk�w je�dzi�by na wielkim, czarnym koniu? Na r�wninach tylko to ostatnie wystarczy�oby, �eby go pozna�.</p><p>��No tak, to z pewno�ci� ten gnojek � zgodzi� si� Viridoviks. � M�j celtycki miecz powinien wystarczy�, �eby uwolni� t� jego parszyw� dusz�.</p><p>Methodios Sivas sceptycznie podni�s� brwi, ale Gorgidas wiedzia�, �e Viridoviks nie rzuca s��w na wiatr. Jego miecz by� identyczny z tym, kt�ry nosi� Skaurus, oba za� zosta�y wykute i pokryte zakl�ciami przez galijskich druid�w i oba mia�y pot�n� moc w tej krainie magii i czarno-ks�nik�w.</p><p>��Jeszcze jedna wiadomo�� dotar�a do mnie, odk�d wys�a�em ostatnie pismo do Videssos � powiedzia� Sivas. S�dz�c po g�osie, by�a to wiadomo��, kt�rej wola�by raczej nie us�ysze�. Zrobi� kr�ciutk� pauz�, zanim zacz�� m�wi� dalej: � Musicie zrozumie�, �e to tylko plotka, ale m�wi si� coraz cz�ciej o tym, �e Yaratesh po��czy� si� z waszym przekl�tym magiem.</p><p>Gorgidas znowu czu�, �e co� wa�nego uchodzi jego uwagi i znowu Goudeles i Viridoviks byli tak samo zdezorientowani. Nawet Arigh spogl�da� na gubernatora niepewnie. Skylitzes jednak dobrze zna� to imi�.</p><p>��Banita � powiedzia�, i nie by�o to pytanie.</p><p>��To tylko pog�oski, rozumiesz? � powt�rzy� Sivas.</p><p>��Niech Phos sprawi, �eby takimi pozosta�y � odrzek� Skylitzes i uczyni� znak s�o�ca na piersi. Widz�c og�upia�e miny swoich towarzyszy, wyja�ni�: � Ten cz�owiek jest bardzo niebezpieczny i przebieg�y, a jego je�d�cy to prawdziwi mordercy. Gdyby�my mieli przeciwko sobie jaki� wielki klan, by�oby pewnie gorzej, ale niewiele gorzej.</p><p>Niepok�j Skylitzesa udzieli� si� tak�e Gorgid asowi, kt�ry nie uwa�a� oficera za cz�owieka przejmuj�cego si� drobnostkami. Arigh nie by� specjalnie poruszony.</p><p>��Khamorth � powiedzia� z pogard�. � Pr�dzej zaczn� si� chowa� ze strachu przed m�odymi kuropatwami.</p><p>��To kto�, z kim nale�y si� liczy�, a przy tym ca�y czas ro�nie w si�� � odpar� Sivas. � Mo�esz o tym nie wiedzie�, ale tej zimy, gdy zamarz�y ju� rzeki, najecha� na ziemie po zachodniej stronie Arshaum.</p><p>Arigh gapi� si� na niego zaskoczony, a potem wysycza� jakie� przekle�stwo w swoim j�zyku. Ar-shaumi byli przekonani o swojej wy�szo�ci nad Khamorthami i mieli ku temu powody. Czy� nie zepchn�li krzaczastobrodych na wschodni brzeg rzeki? Min�y dziesi�ciolecia odk�d ostatni Khamor-thci, nawet ci wyj�ci spod prawa, odwa�yli si� j� przekroczy�.</p><p>Sivas wzruszy� ramionami.</p><p>��On jest gotowy na wszystko. � Arigh by� ci�gle wzburzony, wi�c <emphasis>hypepoptes </emphasis>przywo�a� jedn� ze s�u��cych. � Filennar, oderwij si� na chwil�, prosz�, od swojego rudobrodego przyjaciela i przynie� nam pe�ny buk�ak.</p><p>Kobieta oddali�a si�, ko�ysz�c biodrami, odprowadzana g�odnym wzrokiem Viridoviksa.</p><p>��Buk�ak? � spyta� z entuzjazmem Arigh. Zapomnia� o swojej z�o�ci. � Kavass? Na trzy wilcze ogony mojego klanu, to ju� pi�� lat odk�d mia�em go ostatnio w ustach. Warn, ciemnym rolnikom, wystarcza wino i piwo.</p><p>��Jaki� nowy alkohol? � Pikridos Goudeles by� wyra�nie zaintrygowany. Gorgidas przypomnia� sobie, �e Arshaum chwali� si� ju� wcze�niej tym napojem step�w, ale zapomnia�, z czego nomadzi go robili. Viridoviks, urodzony pijak, nie wygl�da� ju� na rozczarowanego odej�ciem Filen-nar.</p><p>Ta powr�ci�a niebawem, nios�c ci�ki buk�ak z ko�skiej sk�ry; po zewn�trznej stronie wci�� by�a na nim sier��. Sivas gestem nakaza�, by poda�a go Arighowi, kt�ry przygarn�� kavass tak czule, jak m�g�by trzyma� dziecko. Rozwi�za� rzemie� zaciskaj�cy szyjk� i podni�s� buk�ak do ust. Pi� g�o�no � na r�wninach do dobrego obyczaju nale�a�o dono�ne okazywanie zadowolenia.</p><p>��Aaach! � powiedzia� w ko�cu, odrywaj�c si� od alkoholu po �yku tak drugim, �e jego poci�g�a twarz zacz�a nabiega� krwi�.</p><p>��Prosz�, oto �miertelna purpura! � wykrzykn�� Viridoviks, co by�o w stolicy slangowym okre�leniem na d�ugie picie. Podni�s� buk�ak, by samemu z niego poci�gn��, ale po pierwszym �yku wyraz niecierpliwego oczekiwania na jego twarzy zamieni� si� w grymas obrzydzenia. Wyplu� wszystko, co mia� w ustach, na ziemi�.</p><p>��Fuuu! Co za ohydne siki! Z czego wy to robicie?</p><p>��Sfermentowane kobyle mleko � odrzek� Arigh. Viridoviks wykrzywi� twarz.</p><p>��Jasne, a smakuje jak wn�trzno�ci zdech�ego w�a. Arshaum spojrza� na niego gro�nie, zirytowany z�o�liwo�ciami pod adresem jego ulubionego napoju.</p><p>Lankinos Skylitzes i Methodios Sivas, kt�rzy ju� od dawna znali ten stepowy specyfik, napili si� bez �adnych opor�w i oblizywali wargi w najlepszym nomadzkim stylu. Gdy buk�ak dotar� do Gou-delesa, prze�kn�� tyle, ile nakazywa�a uprzejmo�� i bez �alu odda� go Gorgidasowi.</p><p>��Przywykniesz do tego, Pikridos � powiedzia� Skylitzes, z trudem powstrzymuj�c si� od u�miechu.</p><p>��To zdanie zaczyna mnie ju� nudzi� � odpar� cierpko biurokrata. Wi�cej ni� tylko rozgrzany przez to, co zd��y� wypi�, Skylitzes zachichota�.</p><p>Gorgidas z nieufno�ci� wci�gn�� powietrze, gdy wr�czono mu opr�niony ju� do po�owy buk�ak. Spodziewa� si� kwa�nego zapachu bia�ego sera, ale kavass pachnia� raczej jak lekkie, jasne piwo. Poci�gn�� �yk. W�a�ciwie � pomy�la� � to prawie w og�le nie ma smaku. Alkohol jednak szybko rozgrza� mu wn�trzno�ci � je�li chodzi�o o t� kwesti�, to kavass by� mocniejszy od wszystkich win, jakie dot�d pi�.</p><p>��To nie jest takie z�e, Viridoviks. Spr�buj jeszcze raz � nalega�. � Je�li spodziewa�e� si� czego� r�wnie s�odkiego jak wino, to nic dziwnego, �e ci� odrzuca, ale na pewno pi�e� ju� gorsze rzeczy.</p><p>��Tak, i lepsze na pewno te� � odparowa� Gal. Si�gn�� po dzban z winem. � Na stepie nie b�d� mia� wyboru, ale teraz mam i wol� wino, je�li mi wybaczysz Arigh, kochanie. Podaj mu te jego �limacze flaki, Greku, skoro tak je lubi. Niech ma. � Grdyka Viridoviksa porusza�a si� miarowo, gdy przytkn�� dzban do ust.</p><p>Sivas da� poselstwu symboliczn� eskort� z�o�on� z dziesi�ciu �o�nierzy.</p><p>��Wystarczy �eby pokaza�, �e jeste�cie pod ochron� Imperium � wyja�ni�. � Ca�y garnizon Pristy nie wystarczy�by, gdyby trzeba by�o was wybawi� z prawdziwego k�opotu, a gdybym rzeczywi�cie wys�a� wszystkich moich ludzi, klany z r�wnin zjednoczy�yby si� tylko po to, by na moich oczach spali� miasto. Jeste�my dla nich przydatni dop�ty, dop�ki wydajemy im si� niebezpieczni.</p><p><emphasis>Hypepoptes </emphasis>pozwoli� za to pos�om wybra� sobie konie ze stajni garnizonu. Jego hojno�� uratowa�a ich od konieczno�ci wsp�pracy z klientami gospody, kt�rzy okazali si� handlarzami ko�mi. Zgodnie z przewidywaniami Viridoviksa, byli tak�e szulerami. Gorgidas rozs�dnie powstrzyma� si� od gry � Arigh i Pikridos Goudeles byli mniej rozwa�ni. Arshaum sporo straci�, Goudelesowi uda�o si� zatrzyma� swoj� cz��.</p><p>Gdy Skylitzes o tym us�ysza�, u�miechn�� si� lekko i zauwa�y�:</p><p>��Urz�dnicy s� wi�kszymi bandytami, ni� zwykli z�odziejaszkowie koni mog� sobie nawet wyobrazi�.</p><empty-line/><p>��A do lodu z tob�, przyjacielu � powiedzia� Goudeles. W jego sakiewce brz�cza�o z�oto. Biurokrata by� jednak wystarczaj�co rozs�dny, by zapyta� o rad� eksperta w innej materii. Tak jak Gorgidas i Viridoviks poprosi� Arigha, by wybra� dla niego komplet koni. Tylko Skylitzes ufa� swojemu os�dowi na tyle, �e sam dokona� wyboru i zrobi� to tak dobrze, i� nomadzi spojrzeli na niego z nowym szacunkiem.</p><p>��Jest tu kilka sztuk, kt�re ch�tnie zatrzyma�bym dla siebie � powiedzia�.</p><p>��Och, jak on tak mo�e m�wi�? � �ali� si� Viridoviks. � Znam si� troch� na koniach, przynajmniej tak, jak my Celci to rozumiemy, i takiego stada kurdupii jeszcze nigdy nie widzia�em � jak za du�o ziaren grochu w str�czku.</p><p>Podkre�lone jeszcze przez galijski akcent, by�o to doskona�e okre�lenie stepowych konik�w. By�y to ma�e, cho� silne zwierz�ta, pokryte szorstk� sier�ci�; niezbyt urodziwe i nie do ko�ca oswojone � zupe�nie r�ne od wszystkich rumak�w cenionych przez Viridoviksa. Arigh odpowiedzia� mu jednak:</p><p>��Komu potrzebny du�y ko�? Stepowe konie biegn� dwa razy d�u�ej i znajduj� po�ywienie tam, gdzie jeden z tych �po�eraczy owsa� musia�by g�odowa�. Prawda, m�j ty �liczny?</p><p>Pog�aska� jednego ze swych koni i szybko si� wycofa�, gdy ten pr�bowa� z�apa� go z�bami.</p><p>Gorgidas �mia� si� razem z innymi, ale by� to nerwowy �miech. W najlepszym wypadku mo�na go by�o nazwa� przeci�tnym je�d�cem, jako �e do�� rzadko miewa� okazje �wiczy� si� w tej sztuce. No c� � powiedzia� sobie � chcesz czy nie, b�dziesz si� musia� poprawi�. Ale na my�l o obiecanych przez Arigha miesi�cach w siodle, ju� bola�y go nogi.</p><p>W tydzie� po tym, jak �Zdobywca� zawin�� do portu w Prista, pos�owie i towarzysz�ca im eskorta wyjechali przez p�nocn� bram� miasta. Chocia� oddzia� liczy� tylko pi�tnastu ludzi, z pewnej odleg�o�ci wygl�da� na znacznie wi�kszy. Zgodnie ze stepow� praktyk�, ka�dy je�dziec prowadzi� za sob� piec do siedmiu koni. Niekt�re obarczone by�y baga�ami i �ywno�ci�, wi�kszo�� jednak pozosta�a nie obci��ona. Nomadzi zwykli u�ywa� innego zwierz�cia ka�dego dnia, tak aby nie zm�czy� zanadto �adnego z nich.</p><p>Poranne s�o�ce odbija�o si� srebrzy�cie w Zatoce Maiotic. Wysuni�te rami� Morza Videssa-�skiego znajdowa�o si� o kilka dobrych mil na wsch�d, ale po drodze nie by�o �adnych wzg�rz, kt�re mog�yby je przes�oni�. Ciemna linia za zatok� znaczy�a inny pas l�du wcinaj�cy si� w ocean. Horyzont by� zupe�nie p�aski i jednostajny � to kolejna cz�� stepu, kt�ry ci�gn�� si� na zach�d; jak daleko? Nie wiedzia� tego �aden cz�owiek.</p><p>Gorgidas rzadko oddawa� si� takim rozmy�laniom. Wi�kszo�� uwagi po�wi�ca� utrzymaniu si� na koniu � jakim� dodatkowym, zwierz�cym zmys�em przekl�ta bestia wyczuwa�a, �e nie by� do�wiadczonym je�d�cem i zdawa�a si� znajdowa� szczeg�ln� przyjemno�� w zaskakuj�cych potkni�ciach, kt�re niemal wyrzuca�y go z siod�a. Szcz�liwie by� to styl jazdy preferowany zar�wno przez Videssa�czyk�w, jak i mieszka�c�w r�wnin. S�u�y�y temu g��boko wy��obione siod�a, wysokie ��ki z przodu i z ty�u, no i ten wspania�y wynalazek � strzemiona. Bez tych udogodnie�, Grek ju� nieraz wyl�dowa�by na ziemi.</p><p>Wszystkie te udoskonalenia nie by�y jednak w stanie ul�y� narastaj�cemu b�lowi w udach. Gor-gidas by� w dobrej formie, m�g� dotrzyma� kroku maszeruj�cym rzymskim legionistom, ale jazda konna wyra�nie wymaga�a jakich� innych zdolno�ci. Dodatkow� udr�k� by�y dla niego za kr�tkie paski od strzemion, co zmusza�o go do tego, by podci�ga� kolana i jeszcze bardziej zgina� nogi.</p><p>��Dlaczego one s� takie kr�tkie? � zapyta� dow�dc� oddzia�u eskortuj�cego poselstwo. Podoficer wzruszy� ramionami.</p><p>��Wi�kszo�� rzeczy w Prista robimy tak jak Khamorthci � powiedzia�. � Oni lubi� sta� wysoko w siodle, �eby m�c swobodnie strzela� z �uku.</p><p>�o�nierz by� Videssa�czykiem, szczup�ym, �niadym m�czyzn� o silnie umi�nionych ramionach. Nazywa� si� Agathios Psoes. Trzech lub czterech spo�r�d jego ludzi tak�e wygl�da�o na przybysz�w zza Morza Videssa�skiego. Pozostali, tak jak pos�aniec, kt�ry przywita� ambasador�w w Prista, najwyra�niej pochodzili z tych okolic. Miedzy sob� wszyscy �o�nierze rozmawiali dziwacznym �argonem, g�sto przetykanym wyra�eniami z j�zyka Knamorth�w i jego strukturami, tak �e Gorgidas ledwo ich rozumia�.</p><p>��Ja mam troch� d�u�sze paski � powiedzia� Arigh. � My, Arshaumi, nie musimy wstawa�, �eby widzie�, do czego strzelamy.</p><p>Kilka rozgniewanych twarzy �o�nierzy eskorty zwr�ci�o si� w jego stron�, ale on je zignorowa�. Podobnie jak Gorgidas, kt�ry z wdzi�czno�ci� przyj�� rzemienie. Rzeczywi�cie, pomog�y � troch�.</p><p>K�opoty Greka by�y niczym w por�wnaniu z tym, co prze�ywa� Pikridos Goudeles. Biurokrata by� cz�owiekiem bogatym i wp�ywowym, �ycie nie zmusza�o go wi�c nigdy, by a� tak nadwer�a� swoje grube cia�o. Gdy pod koniec dnia zatrzymano si� na post�j, Goudeles zlaz� nieporadnie ze swego konia, chwiej�c si� i potykaj�c niczym schorowany staruszek. Delikatne d�onie urz�dnika poobcierane by�y od trzymanych kurczowo cugli. K�ad�c si� z j�kiem na ziemi, powiedzia�:</p><p>��Teraz rozumiem, dlaczego Gavras zrobi� ze mnie pos�a. Spodziewa si� pewnie, �e moje um�czone cia�o zostanie pogrzebane na tej r�wninie i wszystko wskazuje na to, �e jego �yczenie si� spe�ni.</p><p>��Mo�e chcia�, �eby� zobaczy�, jak� cen� p�aci Imperium za twoje miejskie wygody � powiedzia� Lankinos Skylitzes.</p><p>��Hmm. I c� by nam przysz�o z cywilizacji bez wyg�d? Kiedy jeste� w Videssos, m�j drogi przyjacielu, ty te� �pisz w ��ku, a nie zawini�ty w koc, na ulicy. � Ko�ci mog�y bole� Goudelesa paskudnie, ale j�zyk wci�� mia� ostry. Skylitzes odchrz�kn�� i poszed� pom�c �o�nierzom zbieraj�cym chrust na ognisko.</p><p>Wysoki, roztaczaj�cy wok� mi�e ciep�o ogie� by� jedynym �wiat�em w zasi�gu wzroku. Gorgi-das czu� si� nagi i samotny na ogromnej, pustej r�wninie. Brakowa�o mu dodaj�cych zawsze otuchy wa��w i row�w, kt�rymi otaczali sw�j ob�z Rzymianie gdziekolwiek by si� znale�li. Tu ca�a armia mog�a kry� si� w ciemno�ciach, na granicy kontrolowanego przez wartownik�w obszaru. Podskoczy�, gdy jaki� nocny ptak wlecia� nagle w kr�g �wiat�a, �cigaj�c wabione ogniem owady.</p><p>Nazajutrz zjedli na �niadanie w�dzon� baranin�, twardy ser i cienkie, p�askie placki pszeniczne, kt�re jeden z �o�nierzy usma�y� na ma�ej patelni. Koczownicy rzadko jadali chleb. Piece by�y zbyt du�e, ci�kie i niepor�czne dla ludzi, kt�rzy wci�� musieli si� przemieszcza�. Jedz�c twarde, i prawie zupe�nie pozbawione smaku placki, Gorgidas by� pewien, �e wkr�tce nie b�dzie m�g� na nie patrze�, cho� z drugiej strony � pomy�la� � przy takim po�ywieniu nie musi obawia� si� rozwolnienia; raczej czego� przeciwnego. Przemawia� za tym tak�e klimat; ludy �yj�ce w krainach o ostrych zimach i przewa�aj�cym p�nocnym wietrze, cierpi� cz�sto na zaparcie, a przynajmniej tak twierdzi� Hipokrates.</p><p>Te medyczne rozmy�lania zez�o�ci�y go w ko�cu � powinien si� ju� tym zajmowa�. �eby si� uspokoi�, opis pokr�tce �o�nierskie metody gotowania.</p><p>Viridoviks by� niezwykle cichy w ci�gu pierwszego dnia ic podr�y po stepie. Gdy opu�cili pierwszy ob�z, ten dziwny nastr�j zn�w do niego powr�ci�. Jecha� prawie na samym ko�cu oddzia�u i wci�� rozgl�da� si� doko�a; to na lewo, to na prawo, to zn�w przez rami� do ty�u.</p><p>��Tam nic nie ma � powiedzia� Gorgidas my�l�c, �e Gal sprawdza, czy kto� za nimi nie jedzie.</p><p>��Masz zupe�n� racj�. Tu jest cholernie wielkie nic! � wykrzykn�� Celt. � Czuj� si� jak male�ki robaczek na talerzu, co wcale nie jest przyjemne. W galijskich lasach �atwo mo�na powiedzie�, gdzie �wiat si� ko�czy, je�li mnie rozumiesz. Ale tutaj �wiat nie ma ko�ca; ci�gnie si� chyba w niesko�czono��.</p><p>Gorgidas pochyli� g�ow�. On te� dorasta� w ciasnym �wiecie i doskonale rozumia�, co czuje Gal. Wielkie r�wniny ukazywa�y cz�owiekowi jego znikomo��. Arigh uwa�a� ich zapewne za g�upc�w.</p><p>��Ja na stepie czuj�, �e �yj� � powiedzia�, powtarzaj�c swoje s�owa z Pristy. � Kiedy po raz pierwszy przyjecha�em do Videssos, ledwie si� odwa�y�em wyj�� na ulic� ze strachu, �e wszystkie budynki si� na mnie przewr�c�. Zupe�nie nie rozumiem, jak ludzie mog� si� przez ca�e �ycie t�oczy� w mie�cie.</p><p>��Jak m�wi Pindar, do wszystkiego mo�na si� przyzwyczai� � powiedzia� Gorgidas. � Daj nam troch� czasu, Arigh, a przywykniemy do tych twoich nie ko�cz�cych si� przestrzeni.</p><p>��Tak, mo�e i przywykniemy � wtr�ci� Viridoviks. � Ale niech mnie powiesz�, je�li je polubi�.</p><p>Wzruszeniem ramion Arigh okaza�, jak dalece jest mu to oboj�tne.</p><p>Szeroki horyzont dawa� jednak podr�nym pewn� korzy��; wszelka zwierzyna by�a widoczna z nieprawdopodobnych odleg�o�ci. Wystraszone przez konie stado kuropatw poderwa�o si� do lotu. Lecia�y szybko i nisko, przez moment tylko szybuj�c, potem machaj�c szale�czo skrzyd�ami, znowu szybuj�c. Kilku �o�nierzy za�o�y�o strza�y na ci�ciwy i pogna�o wierzchowce w po�cigu za ptakami. Ich podw�jnie wygi�te haki, wzmocnione rogiem, mia�y niezwyk�� si�� � strza�y p�dzi�y szybciej ni� jakikolwiek sok�.</p><p>��Powinni�my mie� siatki � powiedzia� Skylitzes obserwuj�c trzy strza�y, kt�re kolejno mija�y wymykaj�cego si� ptaka. Jednak nomadzi �wiczyli si� w �ucznictwie od dzieci�stwa i zazwyczaj nie chybiali. Ich �upem pad�o siedem kuropatw. �lina nap�yn�a Gorgidasowi do ust, gdy pomy�la� o delikatnym, ciemnym mi�sie.</p><p>��Nie�le strzelacie � powiedzia� Viridoviks do jednego z ludzi Agathiosa Psoesa. �o�nierz, z wygl�du typowy Khamorth, trzyma� w r�ku dwa ptaki. U�miechn�� si� do Celta, kt�ry kontynuowa�: � Te wasze strza�y �wietnie trzymaj� si� w linii. Z czego robicie ci�ciwy?</p><p>�o�nierz; poda� mu sw� bro�. W por�wnaniu do d�ugich cisowych �uk�w u�ywanych przez Celt�w, ten by� ma�y i lekki, ale Viridoviks krzykn�� ze zdumienia, gdy spr�bowa� naci�gn�� ci�ciw�. Mi�nie na jego ramionach napr�y�y si�, zanim �uk w og�le zacz�� si� zgina�.</p><p>��To nie zabawka, co? � powiedzia�, oddaj�c bro�. Zadowolony z jego reakcji, �o�nierz u�miechn�� si� chytrze.</p><p>��Twoja tarcza, daj mi, tutaj � jego videssanski by� w takim samym stopniu zniekszta�cony przez obcy akcent, jak wypowiedzi Celta. Viridoviks, kiedy nie spodziewa� si� walki, nosi� tarcz� przewieszon� przez plecy. Rozpi�� wi�c pasek i poda� j� kawalerzy�cie. By�a to typowa galijska tarcza � pod�u�na, pokryta pancerzem z br�zu, z wypuk�ymi metalowymi spiralami, kt�re dla wi�kszego efektu poci�gni�te by�y czerwon� i zielon� emali�. Viridoviks dba� o ni� naprawd� starannie � by� bardzo wymagaj�cy, gdy chodzi�o o bro� i zbroj�.</p><p>���adna � zauwa�y� �o�nierz, opieraj�c j� pionowo o krzak. Odjecha� mniej wi�cej na odleg�o�� stu jard�w. Z dzikim okrzykiem spi�� konia ostrogami, ruszy� gwa�townie do przodu i wypu�ci� strza��. Tarcza obr�ci�a si�, ale gdy Viridoviks wzi�� j� do r�ki, nie by�o w niej strza�y.</p><p>��Na pewno ta bestia si� ru�? � zacz�� Celt i przerwa� zaskoczony. Wysoko, w prawym g�rnym rogu tarczy, okr�g�a dziurka prze�witywa�a przez drewno i przez br�z.</p><p>��Na g�owy moich wrog�w! � powiedzia� cicho, nie mog�c wyj�� z podziwu. Stra�nik podni�s� swoj� strza��, kt�ra przelecia�a jeszcze jakie� dziesi�� lub dwana�cie st�p.</p><p>W�o�y� j� z powrotem do ko�czanu, m�wi�c:</p><p>��Masz dobr� tarcz�. Przez moj� przelecia�aby o wiele dalej.</p><p>Rzeczywi�cie; ma�a, okr�g�a tarcza nomady, wykonana z drewna i sk�ry, dobra by�a do zbijania uderze� miecza, ale do niczego wi�cej.</p><p>��A ja my�la�em, �e koczownicy maj� lekkie zbroje, bo nie mog� przeci��a� tych mizernych kucyk�w, i �e takie cherlawe zwierzaki nie da�yby sobie rady � powiedzia� Viridoviks.</p><p>��A jest jaki� inny pow�d? � spyta� Gorgidas.</p><p>��Przyjrzyj si� dobrze, ty pusty grecki �bie � odpar� Celt, wymachuj�c tarcz� przed oczami Gorgidasa. � Przy takich �ukach, z �elastwem czy bez, i tak jeste� jak poduszka na ig�y. Po choler� wi�c wk�ada� na siebie to �elastwo?</p><p>Ku zaskoczeniu Viridoviksa, Grek wybuchn�� �miechem.</p><p>��Co w tym �miesznego? � spyta� zirytowany Gal.</p><p>��Przepraszam � odpar� Gorgidas, co� sobie zapisuj�c. � Idea broni tak silnej, �e czyni�aby jakakolwiek obron� bezskuteczn� i niepotrzebn�, nigdy nie przysz�a mi do g�owy. Ten stepowy �uk ni� nie jest; Namdalajczycy w swoich zbrojach i pancerzach ca�kiem nie�le to wytrzymali! Ale sam pomys�, cho� zupe�nie abstrakcyjny, mo�e by� fascynuj�cy.</p><p>Pr�buj�c wsadzi� ma�y palec do dziurki po strzale, Viridoviks wymamrota�:</p><p>��Niech szlag trafi twoje abstrakcyjne pomys�y.</p><p>Ruchoma, br�zowa smuga w oddali powoli przekszta�ci�a si� w stado byd�a, kt�rego rogi stercza�y do g�ry niczym ga��zie uschni�tych drzew. Razem z byd�em pojawili si� pasterze � mo�e ze dwudziestu Khamorth�w. Wi�kszo�� z nich porzuci�a stado i pop�dzi�a w stron� nadje�d�aj�cej grupy, gdy tylko zosta�a ona dostrze�ona.</p><p>Przyw�dca pasterzy wykrzykn�� kilka s��w w swoim j�zyku, po czym widz�c w�r�d obcych tak�e ludzi z Imperium, doda� okropnym videssa�skim:</p><p>��Kto wy? Co robi� wy tutaj?</p><p>Nie czeka� na odpowied�. Jego �niada twarz pociemnia�a jeszcze ze z�o�ci, gdy zauwa�y� Arigha.</p><p>��Arshaum! � krzykn��, a jego ludzie si�gn�li po szable i �uki. � Co robi� wy z Arshaum? � zwr�ci� si� do Goudelesa, wybieraj�c biurokrat� zapewne dlatego, �e by� najlepiej ubrany. � Przez Arshaum, my wszystkie klany � jak wy m�wi�? � cierpie�! Wasz Imperator robi� wszystko z nimi by�. Ja, Olbiop, syn Vorishtana, m�wi� to i ja prawda m�wi�.</p><p>��My zabi�! � krzykn�� jeden z ludzi Olbiopa. �o�nierze eskorty si�gali po bro�, a Arigh za�o�y� ju� strza�� na ci�ciw�. Viridoviks i Lankinos Skylitzes siedzieli spokojnie, ale obaj trzymali d�onie na r�koje�ci miecza. Rzymski miecz Gorgidasa wci�� tkwi� w baga�ach. Grekowi nie pozosta�o nic innego jak tylko czeka� na dalszy rozw�j wypadk�w.</p><p>To w�a�nie wtedy Pikridos Goudeles pokaza�, co naprawd� jest wart.</p><p>��Wstrzymaj si�, o szlachetny Olbiopie, synu Vorishtana. Powiadam, wstrzymaj si�, zanim twa bezmy�lno�� ka�e ci pope�ni� ten straszliwy b��d! � zawo�a� biurokrata, a jego g�os zabrzmia� naprawd� dramatyczn� nut�; efekt pog��biony zosta� jeszcze przez doskona�� intonacj� do�wiadczonego m�wcy. Gorgidas w�tpi�, czy nomada zrozumia� co� poza swoim nazwiskiem, ale to wystarczy�o, by zwr�ci� g�ow� w stron� Goudelesa.</p><p>��B�d� moim t�umaczem, przyjacielu. To dobry cz�owiek � wyszepta� Goudeles do siedz�cego obok Skylitzesa.</p><p>Gdy �o�nierz skin�� g�ow�, Pikridos przybra� odpowiedni� poz� i odda� si� ca�y kwiecistej sztuce krasom�wstwa w typowym videssa�skim stylu.</p><p>��O przyw�dco wielkiego ludu Khamorth, mord tu na nas pope�niony, mord,kt�rego ty.szla-chetny wodzu,by�by� sprawc�, sta�by si� spraw� trudniejsz�, bardziej bolesn� i niszcz�c� ni� �mier� sama. Pami��?</p><p>��Nie potrafi�bym tego powt�rzy�, a co dopiero przet�umaczy� � powiedzia� Skylitzes, otwieraj�c szeroko oczy.</p><p>��Zamknij si� � sykn�� Goudeles i podj�� przem�wienie gestem, kt�ry wcale nie by� mniej wytworny przez to, �e wykonany zosta� na ruchliwym koniu, a nie w komnacie pa�acu Imperatora.</p><p>��Pami�� tego nies�awnego czynu przetrwa�aby przez wszystkie pokolenia ca�ego rodu ludzkiego. Rzecz taka nigdy dot�d nie mia�a miejsca, ale oto ty dope�ni�by� jej tu i teraz. Na zawsze niech pozostanie w pami�ci ludzkiej �wiadectwo tej ha�by, jak� stanie si� stracenie niewinnych pos��w. A jej niewypowiedziana groza oka�e si� bardziej jeszcze przera�aj�c� w s�owach opowie�ci.</p><p>T�umaczenie by�o tylko kiepsk� kopi� orygina�u, bez wszystkich nag�ych przestawie�, aliteracji, zmian czas�w. Ale to nie mia�o �adnego znaczenia � Goudeles oczarowa� nomad�w, bez wzgl�du na to czy go zrozumieli, czy nie. Jak wi�kszo�� analfabet�w, przyk�adali wielk� wag� do sztuki m�wienia. Gryzipi�rek by� mistrzem ze starszej ni� ich w�asna szko�y. Goudeles kontynuowa�:</p><p>��Modl� si� do Najwy�szego, by mnie samego spotka�a �mier� z waszych r�k, teraz, gdy us�ysza�em imi� mojego Autokratora zbezczeszczone czczymi pom�wieniami. Pozw�lcie mi jednak nalega�, w imieniu moich towarzyszy, nie swoim, aby�cie wpierwej spojrzeli na nas �askawym okiem, by�cie umniejszyli sw�j gniew i �agodno�ci� przywiedli wasze serca gor�ce i skore do czynu � do mi�osierdzia. Po drugie za�, dajcie przekona� si� odwiecznym zwyczajom, kt�re chroni� pos��w, a my w�a�nie jeste�my zwiastunami pokoju i tymi, kt�rzy ustanowieni zostali jako rozdawcyjego �wi�tych dobrodziejstw.</p><p>Pomnijcie wi�c, �e a� do tej chwili nasze stosunki by�y niczym nie zm�conym zwierciad�em spokoju; z pewno�ci� powinni�my dalej cieszy� si� nim wzajemnie. Wiem dobrze, i� w przeciwnym wypadku wasz los nigdy nie b�dzie ju� bezpieczny. Bo zrozumienie, w spos�b najbardziej odpowiedni ofiarowane najbli�szym naszemu sercu przyjacio�om, zrozumienie, kt�re oczywi�cie nigdy nie odwraca si� od tych, kt�rym jest przeznaczone, nie mo�e ulega� z�ym i zgubnym wp�ywom nieznanych jeszcze upadk�w fortuny.</p><p>Uk�oni� si� nisko Khamorthom. Ci oddali uk�on, wci�� oszo�omieni jego elokwencj�.</p><p>��Co to wszystko mia�o znaczy�? � zapyta� Gorgidasa Viridoviks.</p><p>��Nie zabijajcie nas.</p><p>��Aa� � powiedzia� Celt zadowolony. � Tak w�a�nie my�la�em, �e o tym m�wi ten g�bacz, ale nie by�em do ko�ca pewny.</p><p>��Nie przejmuj si�; oni te� wcale nie s� tego pewni.</p><p>Napuszona videssa�ska szko�a krasom�wstwa, gubi�ca niemal sens w sztuczkach retorycznych, zawsze deprymowa�a Gorgidasa. Przyzwyczajony by� do bardziej oszcz�dnego i czystego stylu. Szczytem videssa�skiej elokwencji by�o m�wienie godzinami � o niczym.</p><p>Ostatecznie jednak, przemowa Goudelesa odnios�a zamierzony skutek � Khamorthci wzi�li za dobr� monet� ka�d� z kwiecistych fraz biurokraty.</p><p>��Ha, Srebrnousty! � m�wi� Olbiop do Goudelesa. � Wy jecha� z nami do wioski, je��, spa�, by� zadowolone.</p><p>Pochyli� si� od przodu i z�o�y� poca�unek na policzku Videssa�czyka. Ten przyj�� to z kamienn� twarz�, ale gdy tylko Olbiop odwr�ci� si�, by wyda� rozkazy podw�adnym, gryzipi�rek pos�a� swoim towarzyszom ponure spojrzenie.</p><p>��Sztuka dyplomacji wymaga po�wi�ce�, kt�re nigdy mi nie przysz�y do g�owy � wymamrota� �a�o�nie. � Czy oni nigdy si� nie k�pi�?</p><p>Ukradkiem potar� policzek, a potem kilkakrotnie wyciera� d�o� o ubranie.</p><p>Wi�kszo�� Khamorth�w wr�ci�a do stada. Kilku zosta�o z Olbiopem, by eskortowa� pos��w.</p><p>��Chod� ze mn�, ty � powiedzia� dow�dca pasterzy. Agathios Psoes spojrza� pytaj�co na Sky-litzesa, kt�ry skin�� g�ow�.</p><p>��Jak to mo�liwe, �e ci barbarzy�cy mieszkaj� w wioskach? � zapyta� Gorgidas, gdy Olbiop by� ju� w bezpiecznej odleg�o�ci. � My�la�em, �e wszyscy s� koczownikami; pod��aj� za stadem.</p><p>Skylitzes wzruszy� ramionami.</p><p>��Kiedy�, gdy Videssos panowa� nie tylko w Prista, zak�adano kolonie farmer�w na stepie. Cz�� z nich przetrwa�a i potomkowie tych pierwszych rolnik�w s�u�� dzisiaj nomadom. W swoim czasie wymr� zapewne do ko�ca, albo sami stan� si� koczownikami. Wi�kszo�� zapomnia�a ju� o Phosie.</p><p>Dotarli do wioski tu� przed zachodem s�o�ca. Olbiop prowadzi� prosto przez przylegaj�ce do niej zaniedbane pola, z wynios�� oboj�tno�ci� tratuj�c m�ode, zielone kie�ki pszenicy. Gorgidas zauwa�y�, �e inne pola by�y traktowane w podobny spos�b i zastanawia� si�, sk�d mieszka�cy mieli tyle ziarna, by utrzyma� si� przy �yciu.</p><p>Na skraju wioski przywita�y ich ujadaj�ce w�ciekle psy. Wcze�niej min�li ju� rozsypuj�ce si� budynki, co �wiadczy�o o tym, �e osada by�a kiedy� znacznie wi�ksza. Jeden z Khamorth�w strzeli� w kierunku najg�o�niej szczekaj�cego psa. Strza�a musn�a �ap� zwierz�cia, kt�re uciek�o ze skowytem, podczas gdy towarzysze niefortunnego strzelca �ajali go g�o�no.</p><p>��Szydz� z niego, bo nie trafi� � wyja�ni� Skylitzes, uprzedzaj�c pytanie Gorgidasa.</p><p>��Naczelnik! � wrzasn�� Olbiop po videssa�sku, jad�c po zaro�ni�tej traw� g��wnej ulicy. Potem nast�pi�a d�uga wi�zanka przekle�stw w jego w�asnym j�zyku.</p><p>Starszy m�czyzna w prostym, szarym ubraniu, wyszed� z jednego z zaniedbanych domostw. Pozostali mieszka�cy woleli zosta� w ukryciu, nauczeni wieloletnim, przykrym do�wiadczeniem. Naczelnik pad� na kolana przed Olbiopem, tak jak obywatel Imperium uczyni�by przed Thorisinem Gavrasem. Skylitzes zacisn�� usta, widz�c ten ho�d oddany barbarzy�cy bez �adnego tytu�u, ale nic nie powiedzia�.</p><p>��My potrzebowa� jedzenie, miejsce do spa�. Jak wy m�wi�? Ochrona przed zimno � rozkaza� Olbiop, wyliczaj�c wszystko na palcach. Potem przeszed� na sw�j j�zyk. Zadawa� jakie� pytania Psoesowi, a ten tylko przytakiwa�. Gorgidas postanowi� nauczy� si� j�zyka nomad�w; zbyt wiele traci�, zdaj�c si� tylko na t�umaczenie przyjaci�.</p><p>Psoes chichota� pod nosem.</p><p>��Zupe�nie jakby�cie mieli zardzewie� od spania pod go�ym niebem. No, to bawcie si� teraz dobrze, ch�opcy.</p><p>Naczelnik szybko wyda� polecenia swoim ludziom, kt�rzy zabrali si� do rozbijania obozu na �rodku wioski. Pop�dzani przez swego dow�dc�, pasterze Olbiopa do��czyli do nich. Sam w�dz pozosta� ze swoimi go��mi.</p><p>Naczelnik pok�oni� si� Videssa�czykom.</p><p>��Panowie b�d� �askawi jecha� za mn�.</p><p>Jego videssa�ski by� lekko zniekszta�cony przez akcent j�zyka Khamorth�w, a s�ownictwo archaiczne; wioska dawno ju� nie mia�a styczno�ci z �ywym j�zykiem Imperium.</p><p>Budynek, do kt�rego ich zaprowadzi�, by� kiedy� �wi�tyni�. Drewniana iglica wci�� tkwi�a na szczycie dachu, cho� z�ota kula Phosa dawno ju� od niej odpad�a. Sam dach po�atany by� s�om�, p�aty darni zatyka�y dziury w �cianach, zbudowanych z grubo ciosanego miejscowego kamienia. Nie by�o tam te� drzwi � w wej�ciu wisia�a sk�rzana zas�ona.</p><p>��To jest nasz dom go�cinny. Zsiad�cie panowie z koni i wejd�cie do �rodka � powiedzia� naczelnik, nie rozumiej�c wahania niekt�rych ze swych go�ci. � Zajmiemy si� te� waszymi wierzchowcami. Mo�ecie rozpali� ognisko, tak du�e jak sobie tylko �yczycie; mamy mn�stwo opa�u. Ja id� przygotowa� dla was wiktua�y i inne ee� wygody. Ilu was b�dzie? � policzy� dwukrotnie. � Sze�ciu, tak? No dobrze � westchn��.</p><p>��Za tw� go�cinno�� b�dziemy ci szczerze wdzi�czni � powiedzia� uprzejmie Goudeles, z widoczn� ulg� zsiadaj�c z konia. � Gdyby�my potrzebowali jakiej� drobnej przys�ugi, jak mamy si� do ciebie zwraca�?</p><p>Naczelnik rzuci� mu zaniepokojone spojrzenie. Owszem, przyzwyczajony by� do obelg i gr�b, ale jakie niebezpiecze�stwo kry�o si� za tymi g�adkimi s��wkami? Nie znajduj�c �adnej odpowiedzi, przedstawi� si� niech�tnie:</p><p>��Nazywaj� mnie Plinthas.</p><p>���wietnie, drogi Plinthasie. Raz jeszcze, serdeczne dzi�ki. Zupe�nie ju� zdezorientowany wie�niak odprowadzi� ich konie.</p><p>��Na Phosa, co za paskudne imi�! � wykrzykn�� Goudeles, gdy tylko ich gospodarz sobie poszed�. � Zobaczmy, co my tu mamy � wygl�da�o na to, �e spodziewa si� najgorszego.</p><p>Niegdysiejsza �wi�tynia pachnia�a ple�ni�; go�cie musieli tu hyc naprawd� rzadko�ci�. �awki, kt�re otacza�y kiedy� centralne miejsce kultu, znikn�y dawno temu. Na r�wninach drzewo by�o zbyt cenne, by le�e� bezu�ytecznie w opuszczonym budynku. O�tarz tak�e pozosta� ju� tylko odleg�ym wspomnieniem. W miejscu tego �wi�tego sto�u wykopano teraz do�ek na ognisko. Skylitzes mia� racj�, pomy�la� Gorgidas. Nie zosta�a tu nawet pami�� po Phosie.</p><p>Videssa�ski oficer wyci�gn�� z woreczka krzesiwo i zr�cznie rozpali� ogie�. Podr�ni wyci�gn�li si� na twardej glinianej pod�odze. Goudeles westchn�� z rozkosz�. Jako najgorszy je�dziec w ca�ym towarzystwie, by� te� najbardziej obola�y. Jego delikatne d�onie nie by�y ju� poobcierane, ale pokryte p�cherzami.</p><p>��Masz na to jak�� ma��? � spyta� Gorgidasa pokazuj�c mu r�ce.</p><p>��Obawiam si�, �e zabra�em tylko kilka lekarstw � odpar� Grek, nie wyja�niaj�c Gou-delesowi, dlaczego porzuci� swoje poprzednie zaj�cie. Widz�c jednak cierpienia Videssa�czyka, doda�: � Ma�� z t�uszczu i miodu mog�aby ci przynie�� ulg�, jak s�dz�. Popro� o nie Plinthasa.</p><p>��Dzi�ki. Zrobi� to jak wr�ci.</p><p>Ogie� wybuchn�� nagle wi�kszym p�omieniem, ogarniaj�c �wie�� porcj� ubitej twardo s�omy. Dzi�ki temu Gorgidas zauwa�y� plam� niebieskiej farby, kryj�c� si� wysoko, pod sufitem. Podszed� o krok, by przyjrze� jej si� z bliska. By�a to ostatnia pami�tka �wi�tynnych fresk�w, kt�re pokrywa�y niegdy� wszystkie �ciany budowli. Zapomnienie, ple��, sadza i czas wsp�lnie dokona�y dzie�a zniszczenia, tak samo jak zaj�y si� ca�� wiosk� � bezimienn� ruin� �wietnej przesz�o�ci.</p><p>Sk�rzana zas�ona odsun�a si� na bok. Goudeles ju� otworzy� usta, by wypowiedzie� sw� pro�b�, ale to nie Plinthas wszed� w�a�nie do tego, co nazywano kiedy� �wi�tyni�. Sze�� m�odych kobiet wsun�o si� do �rodka. Niekt�re nios�y jedzenie, inne naczynia do gotowania i mi�kkie sienniki, a ostatnia ugina�a si� pod ci�arem kilku buk�ak�w wype�nionych, o czym przekonany by� Gorgidas, piwem albo kavassem.</p><p>Olbiop wyda� z siebie okrzyk, kt�ry mia� by� zapewne pochwa��. Skoczy� na r�wne nogi i przyci�gn�� do siebie jedn� z kobiet, ca�uj�c j� g�o�no i obejmuj�c nied�wiedzim u�ciskiem. Ledwie zd��y�a poda� patelni� i garnek swojej towarzyszce, a ju� unieruchomi�y j� chciwe d�onie nomady, kt�ry jedn� r�k� z�apa� j� za po�ladki, a drug� wsadzi� pod lu�n� tunik�.</p><p>��Ten Khamorth to wieprz, zgadzam si�, ale nie musisz robi� takiej strasznej miny � powiedzia� cicho Skylitzes do siedz�cego obok Gorgidasa. � Oddawanie go�ciom kobiet to stepowy zwyczaj, a niewybaczaln� obraz� jest odm�wi�.</p><p>Grek by� wci�� przera�ony, ale z zupe�nie innego powodu ni� ten, o kt�rym my�la� Skylitzes. Nie pami�ta� ju�, ile to lat temu po raz ostatni kocha� si� z kobiet� � co najmniej pi�tna�cie, a przy tym, ten ostatni raz okaza� si� kompletn� klap�. Zdawa�o si�, �e teraz nie ma wyboru; odmowa, co jasno wy�o�y� Videssa�czyk, by�a niemo�liwa. Stara� si� nie my�le� o tym, ile b�dzie go kosztowa� w oczach przyjaci� ewentualne niepowodzenie.</p><p>Viridoviks, z kolei, krzykn�� rado�nie, gdy us�ysza� s�owa Skylitzesa. Przygarn�� do siebie jedn� z dziewcz�t; bardziej wybredny ni� Olbiop, wzi�� sobie naj�adniejsz� z ca�ej sz�stki. By�a to niska i szczup�a kobieta o ciemnych, faluj�cych w�osach i du�ych oczach. Jako jedyna nosi�a broszk� z polerowanego agatu, przypi�t� do ko�nierza bluzki.</p><p>��Zdrad� mi swoje imi�, moja ty �liczna przyjaci�ko � poprosi� Celt, u�miechaj�c si� do niej z g�ry; by� od niej wy�szy prawie o stop�.</p><p>��Evanthia, c�rka Plinthasa � odpar�a nie�mia�o.</p><p>��Tego waszego Plinthasa? Naczelnika? � Gdy przytakn�a, Viridoviks zachichota�. � W takim razie musisz by� podobna do matki, bo z niego to �adna pi�kno��.</p><p>Dygn�a uprzejmie, tak�e u�miechaj�c si� do niego. Gorgidas widzia� ju� wcze�niej jak Celt czaruje kobiety; naprawd� niewiele z nich umia�o mu si� oprze�. Evanthia powiedzia�a do Celta:</p><p>��Nie wiedzia�am, �e istniej� ludzie z w�osami koloru rdzy. Twoja mowa tak�e jest dziwna. Sk�d pochodzisz?</p><p>Tego w�a�nie trzeba by�o Viridoviksowi, kt�ry zag��bi� si� w swojej opowie�ci, jak cz�owiek nurkuj�cy w morzu. Przerwa� jeszcze na moment, by wzi�� od Evanthi materac, kt�ry roz�o�y� na pod�odze.</p><p>��Prosz�, usi�d� ko�o mnie kochanie, b�dzie ci wygodniej s�ucha�. Mrugn�� przez rami� do Gorgidasa.</p><p>Pozosta�e pary szybko si� dobra�y. Dziewcz�ta z wioski nie wygl�da�y na przera�one czy niezadowolone � opr�cz wybranki Olbiopa, kt�ry j� bezustannie obmacywa�. Kiedy si� nad tym zastanowi�, Gorgidas nie znalaz� �adnego powodu, dla kt�rego mia�yby si� specjalnie opiera�. Przestrzega�y przecie� starego zwyczaju swojego ludu, co on sam jeszcze niedawno uwa�a� za rzecz chwalebn�.</p><p>Jego towarzyszka nazywa�a si� Spasia. Nie dor�wnywa�a urod� kobiecie Viridoviksa; by�a zbyt pulchna, a nad g�rn� warg� mia�a lekki zarost. Ale jej g�os by� mi�y i Gorgidas szybko zorientowa� si�, �e nie nale�a�a do g�upich g�si, cho� jej poj�cie o �wiecie nie r�ni�o si� niczym od wyobra�e� przeci�tnego wie�niaka. Nie spuszcza�a wzroku z twarzy Greka.</p><p>��Co� jest nie tak? � spyta�, zastanawiaj�c si� czy wyczuwa�a, �e go nie podnieca. Ale odpowied� by�a zupe�nie przyziemna.</p><p>��Czy jeste� kim�, kogo nazywaj� eunuchem? Twoje policzki s� takie g�adkie.</p><p>��Nie � odpar�, staraj�c si� nie roze�mia�. � M�j lud ma zwyczaj golenia twarzy, a ja przestrzegam go nawet tutaj.</p><p>Si�gn�� do wn�trza swej torby, by pokaza� jej brzytw�, kt�rej u�ywa�. Ostro�nie dotkn�a ostrza.</p><p>��Po co utrzymywa� taki bolesny zwyczaj? � spyta�a. Tym razem roze�mia� si�, bo nie przychodzi�a mu do g�owy �adna odpowied�.</p><p>Kobiety przygotowywa�y jedzenie, kt�re ze sob� przynios�y; kurczaki, kaczki, zaj�ce, bochny �wie�o upieczonego chleba � prawdziwego chleba, gdy� jako lud osiad�y mogli mie� prawdziwe piece � kilka rodzaj�w plack�w z jagodami, r�ne zio�a i li�ciaste warzywa wymieszane w sa�atce. Smakowity zapach pieczonego mi�sa wype�ni� niegdysiejsz� �wi�tyni�.</p><p>Przyjemnie oci�a�y po dobrej kolacji i z lekkim szmerkiem w g�owie po kilku rykach mocnego kavassu, Gorgidas rozwali� si� na materacu i drapa� po brzuchu. Razem z Videssa�czykami i Virido-viksem �mia� si� z Olbiopa, kt�ry nie chcia� je�� sa�atki; dla nomad�w zielenina by�a pasz� dla byd�a, a nie jedzeniem odpowiednim dla prawdziwego m�czyzny.</p><p>��Nie nabijaj si� z nich � powiedzia� Viridoviks. � B�dzie wi�cej dla nas.</p><p>Grek pos�ucha� dobrej rady. Niekt�re z warzyw, mi�dzy innymi bia�a rzodkiew, wystarczaj�co ostra, by nape�ni� jego oczy �zami, by�y dla niego zupe�n� nowo�ci�, a smakowity ocet z przyprawami i olej dodawa�y daniu aromatu.</p><p>Je�eli nomadzi nie mieli ochoty na sa�at� i og�rki, nadrobili to piciem, poch�aniaj�c sfermentowane, kobyle mleko wielkimi rykami. Mlaskali g�o�no i wydawali z siebie nieprawdopodobne bekni�cia, zgodnie z dobrymi obyczajami stepu. Towarzyszka Olbiopa podawa�a mu buk�ak z kavassem, kiedy tylko mog�a. Gorgidas zastanawia� si�, czy mia�a nadziej�, �e nomada upije si� do nieprzytomno�ci.</p><p>Je�li tak by�o, to musia�a si� rozczarowa�. Khamorth by� zbyt do�wiadczonym m�czyzn�, by rezygnowa� z czekaj�cych go jeszcze przyjemno�ci wy��cznie na rzecz alkoholu. Przyci�gn�� dziewczyn� do siebie, zn�w wsadzi� r�ce pod jej tunik� i �ci�gn�� j� przez g�ow�. Podda�a mu si� bez entuzjazmu; wygl�da�a teraz jak kto�, kto pr�bowa� przeprowadzi� spisek, widzia� swoj� kl�sk� i teraz musia� ponie�� konsekwencje.</p><p>Gorgidas s�dzi�, �e Khamorth we�mie swoj� kobiet� na zewn�trz, w ciemno�ci, ale on �ci�gn�� jej sp�dnic�, sam rozebra� si� z futrzanej kurtki, spodni i but�w i po��dliwie rzuci� si� na swoj� kochank�, tak jakby byli tylko we dwoje. Grek patrzy� gdzie� w dal, Pikridos Goudeles udawa�, �e nic nie widzi, nie trac�c ani na moment w�tku opowie�ci, kt�r� w�a�nie przedstawia� swojej towarzyszce; Arigh i Skylitzes, dla kt�rych by�o to czym� normalnym, nie pozostawali daleko w tyle za Khamorthem. Viridoviks gapi� si� przez chwil� lub dwie, z grymasem zaskoczenia na twarzy, po czym u�miechn�� si� i przygarn�� Evanthi� do siebie.</p><p>Goudeles pochwyci� wzrok Gorgidasa ponad le��cymi parami.</p><p>��Kiedy przyje�d�asz do Videssos, jesz ryb� � powiedzia� i osun�� si� na mat� ze swoj� partnerk�.</p><p>��Tylko nie pomyl si� i nie wsad� tam swojego pi�ra! � zawo�a� Skylitzes. Biurokrata odpowiedzia� spro�nym gestem.</p><p>Gorgidas nawet jeszcze nie dotkn�� Spasi. Trwaj�ca wok� orgia nie budzi�a w nim �adnego po��dania ani weso�o�ci. Zimnym okiem lekarza mimowolnie zauwa�a� wszystkie ruchy cia�, ��cz�cych si� i rozdzielaj�cych, s�ysza� westchnienia i posapywania przerywane od czasu do czasu j�kami rozkoszy lub wybuchami dzikiego �miechu.</p><p>Czu� na sobie wzrok Spasi.</p><p>��Nie podobam ci si� � powiedzia�a. Nie brzmia�o to jak pytanie.</p><p>��Nie, to dlatego, �e� � zacz��, ale przerwa� mu ochryp�y wrzask Olbiopa.</p><p>Khamorth spoczywa� oparty na �okciu, czekaj�c a� jego ulubiony przyrz�d przyjmie znowu odpowiedni� form�.</p><p>��Bez jaj twarzo-kobiety? � zawo�a� ur�gliwie. � Po co ja da� ci kobieta? Ty nic z ona nie robi�.</p><p>Pomimo �aru bij�cego od ogniska, Gorgidas czu� jak p�on� mu policzki. Zda� sobie spraw�, �e b�dzie musia� spr�bowa�. W oczach Spasi dojrza� ciche wsp�czucie, gdy obj�� j� ramieniem i przyci�gn�� jej twarz do swojej. By�a dla niego mi�a; mo�e to w czym� mu pomo�e.</p><p>Sam dotyk jej ust, ma�ych i delikatnych by� dla niego dziwny, a dotyk jej pe�nych, j�drnych piersi zdawa� si� go rozprasza�. Przyzwyczai� si� do innego rodzaju u�cisku, gdzie obie strony by�y jednakowo twarde. Niezr�cznie, �wiadom tego, �e wci�� jest obserwowany, pom�g� jej �ci�gn�� bluzk� i sp�dnic�. Jego w�asne ubranie ze�lizn�o si� bez trudu. Cia�o Greka by�o szczup�e, �ylaste i silniejsze ni� si� wydawa�o. Mia� ju� czterdzie�ci jeden lat, ale ono wygl�da�o tak samo, jak dwadzie�cia lat temu i tak jak b�dzie wygl�da�o za nast�pnych dwadzie�cia. Ca�uj�c Spasie, popchn�� j� delikatnie, tak by po�o�yli si� na sienniku. Jej wargi by�y przyjemne, tak jak i ciep�o jej cia�a, lecz on pozosta� nie pobudzony.</p><p>Viridoviks zahucza�, wskaza� r�k� na Goudelesa i krzykn�� do Olbiopa:</p><p>��Popatrz no przyjacielu! Nazwa�e� go Srebrnoustym dzi� po po�udniu. Zobacz jak zdobywa nowe imi� � nomada i Gal dopingowali Goudelesa.</p><p>Przez moment Gorgidas mia� nadziej�, �e to w�a�nie publiczno�� mu przeszkadza�a, ale nie uda�o mu si� niczego osi�gn��, nawet gdy ich uwaga zosta�a skierowana na co� innego.</p><p>��Przepraszam ci� bardzo � powiedzia� cicho do Spasi. � Tu nie chodzi o ciebie.</p><p>��Wi�c mo�e potrafi� ci pom�c? Jeste� �askawy dla obcej ci kobiety, kt�rej w dodatku nigdy wi�cej nie zobaczysz. To zas�uguje na jak�� nagrod�.</p><p>Zaskoczony Grek zacz�� kr�ci� g�ow�, ale nagle przerwa�.</p><p>��Mo�e i potrafisz � powiedzia�, dotykaj�c jej karku. By� mo�e by�a to znajomo�� pieszczoty, ale bez wzgl�du na to, co sta�o si� przyczyn�, niemal krzykn��, gdy poczu�, �e na ni� reaguje. Podni�s� jej twarz, odsuwaj�c j� od siebie. Z u�miechem, odwr�ci�a si� zapraszaj�co na plecy.</p><p>��Chod� � wyszepta�a, prawie westchn�a.</p><p>Wkr�tce oddech Spasi sta� si� szybki i kr�tki, jej usta szuka�y jego, oplot�a go mocno ramionami, staraj�c si� przyci�gn�� go jeszcze bli�ej. Roze�mia� si� cicho do siebie, gdy ona dr�a�a pod nim w ekstazie. Przyby� na step, �eby zerwa� z przesz�o�ci�, ale chyba nie my�la� wcale o tej stronie swego �ycia.</p><p>Mimo �e tego dokona�, wci�� wydawa�o mu si� to czym� dziwacznym, perwersyjnym; czym�, do czego nie mia� zamiaru si� przyzwyczaja�. A poniewa� nie by� tak naprawd� podniecony, m�g� kocha� si� niemal bez ko�ca, podczas gdy jego kompani dawno ju� opadli z si�. Na wp� otwarte usta Spasi, oczy zamglone z rozkoszy� Teraz Olbiop, Viridoviks i Arigh podziwiali wytrzyma�o�� Greka. Kiedy wreszcie i on dotar� do ko�ca, Khamorth podszed� do niego i poklepa� po spoconych plecach.</p><p>��Ja myli� � powiedzia�, co by�o dowodem uznania w oczach zarozumia�ego nomady.</p><p>Rozpustna zabawa trwa�a do p�nej nocy, a partnerzy zmieniali si� jak w kalejdoskopie. Ustaliwszy ju� swoj� warto�� � nawet je�li w fa�szywej monecie, pomy�la� � Gorgidas czu� si� uprawniony do tego, by nie bra� udzia�u w orgii, a Spasia nie chcia�a nikogo innego. Le��c obok siebie, rozmawiali cicho o jego podr�ach i jej �yciu na wsi, a� sen zmorzy� ich oboje.</p><p>Ostatni� rzecz�, kt�r� powiedzia�a by�o:</p><p>��Mam nadziej�, �e dasz mi syna � to skutecznie otrze�wi�o Greka, ale jedyn� odpowiedzi� na jego natarczywe pytania by�o chrapanie. Przysun�� si� do niej bli�ej i sam zaraz odp�yn��.</p><p>Nast�pnego ranka Olbiop obudzi� wszystkich g�o�nymi j�kami. Trzymaj�c si� mocno za g�ow�, tak jakby ba� si�, �e zaraz mu odpadnie, Khamorth odepchn�� na bok sk�rzan� zas�on�, i wci�� nagi, chwiejnym krokiem podszed� do studni. Gorgidas s�ysza�, jak klnie na skrzypi�cy ko�owr�t, wyci�gaj�c wiadro wody. Wyla� j� na sw� obola�� g�ow�, podczas gdy inny Khamorth na�miewa� si� z jego op�akanego stanu.</p><p>Nomada powr�ci� wreszcie do wn�trza �wi�tyni, ca�y ociekaj�c wod�. By�a to jego pierwsza k�piel od bardzo d�ugiego czasu; mimo niej �mierdzia� okropnie ko�mi i wieloletnim potem. Na my�l o �niadaniu wstrz�sn�� nim dreszcz obrzydzenia, ale nie pogardzi� buk�akiem kavassu.</p><p>Spasia odgrzewa�a dla Gorgidasa �ap� kr�lika. Ubrana, znowu wydawa�a si� kim� obcym. Grek pogrzeba� w swoim baga�u, �a�uj�c swojej przezorno�ci, kt�ra kaza�a mu schowa� rzeczy mniej potrzebne na samo dno. W ko�cu dotar� do ma�ego drewnianego pude�ka ze sproszkowan� farb�, z wizerunkiem Phosa na wieczku. Spasia pr�bowa�a odm�wi�:</p><p>��Da�e� z siebie bardzo du�o ostatniej nocy. To wystarczy.</p><p>��To by�a uczciwa wymiana � odpar�. � We� to jako dow�d wdzi�czno�ci za poszerzenie moich horyzont�w, je�li za nic innego.</p><p>Spojrza�a na niego nie rozumiej�c, ale on niczego nie wyja�ni�. W ko�cu przyj�a podarunek, mrucz�c pod nosem s�owa podzi�ki. Wok� nich �egnali si� tak�e inni.</p><p>��Nie kochanie, nie mo�esz z nami jecha�. To by�a znajomo�� tylko na jedn� noc � cierpliwie powtarza� Viridoviks, a� w ko�cu dotar�o to do Evanthi.</p><p>Gal ju� nie raz musia� opuszcza� zrozpaczon� kobiet�, ale nigdy si� wtedy nie spieszy�. Pomimo ca�ej bezwzgl�dno�ci, jak� przejawia� na polu bitwy, pomimo upodobania, jakie znajdowa� w ka�dego rodzaju walce, nie by� okrutnym cz�owiekiem.</p><p>Tak jak reszta podr�nik�w, Gorgidas zarzuci� swoje baga�e na konia, upewniaj�c si� czy wszystkie wi�zania dobrze trzymaj�. Zadowolony z przegl�du wskoczy� na siod�o wybranego na ten dzie� konia. Skylitzes machn�� r�k� i otoczeni przez oddzia� z Pristy i nomad�w Olbiopa pos�owie wyjechali z wioski. Wychudzony, br�zowy pies bieg� za nimi, dop�ki jeden z Khamorth�w nie uda�, �e chce go stratowa�. Zwierz� uciek�o, ogl�daj�c si� boja�liwie do tylu. Odleg�o�� poch�ania�a ludzi, budynki, ulice, a w ko�cu ca�� wiosk�.</p><p>Nomadzi nie pozostali z nimi d�ugo � stado czeka�o na ich powr�t. Olbiop, Agathios Psoes i jego �o�nierze docinali sobie nawzajem, Olbiop najwyra�niej che�pi� si� swymi nocnymi wyczynami.</p><p>��A potem s� ten jeden � powiedzia�, kciukiem wskazuj�c na Gorgidasa. � On pieprzy� dobrze, ale bez jaj cz�owiek.</p><p>��A niech ci� kruki rozdziobi� � wymamrota� Grek, ale w swoim j�zyku. Tak czy siak, Olbiop nie zwr�ci� na to uwagi.</p><p>��Ty uwa�a� teraz, Psoes. My z�apa� bez stra� wasze� jak wy m�wi�? � pos�y, my zabi�.</p><p>��Wracaj sk�d przyszed�e� � odpar� podoficer, tym samym �artobliwym tonem, ale obaj wiedzieli, �e mo�e kt�rego� dnia nie b�d� ju� �artowa�. Z ostatnim pozdrowieniem, Obiop i jego ludzie zawr�cili na po�udnie.</p><p>��Jed�my � powiedzia� Skylitzes.</p><p>��Chwileczk�. � Gorgidas zeskoczy� na ziemi� i zdj�� sw�j baga� z konia, kt�ry wykorzystuj�c kr�tk� przerw�, zaczyna� ju� szczypa� traw�. Wszyscy przygl�dali mu si� z ciekawo�ci�, gdy grzeba� w torbie. Kiedy znalaz� w ko�cu brzytw�, wyrzuci� j� daleko w step. Dosiad� wierzchowca i skin�� lekko g�ow�.</p><p>��Bardzo dobrze. Jed�my.</p></section><section><title><p>III</p></title><p>Dojrza�a truskawka �wisn�a Markowi ko�o ucha i rozbi�a si� za nim o �cian� koszar.</p><p>��Na mi�o�� bosk�, Pakhymer � powiedzia� ze znu�eniem. � Od�� t� swoj� cholern� kata-pult� i b�d� �askaw wys�ucha� tego, co mam ci do powiedzenia, dobrze?</p><p>��Tylko j� sprawdza�em � niewinnie odpar� Laon Pakhymer. Pomimo blizn i g�stej brody u�miecha� si� jak ma�y ch�opiec. Dowodzi� pu�kiem lekkiej kawalerii z Khatrish, ma�ej krainy przy wschodniej granicy Imperium. Jak wszyscy Khatrishe, kt�rych zna� Skaurus, nie potrafi� bra� niczego powa�nie. �adnej <emphasis>gravitas��</emphasis> pomy�la� trybun.</p><p>Mimo to cieszy� si�, �e Pakhymer postanowi� przyj�� na zebranie oficer�w legionu. Cho� w�a�ciwie nie podlega� Skaurusowi, jego ludzie dobrze wsp�pracowali z rzymsk� piechot�.</p><p>Jak gdyby lataj�ca truskawka by�a jakim� dziwnym sygna�em, porucznicy trybuna przestali rozmawia� miedzy sob� i patrzyli na niego, czekaj�c a� rozpocznie spotkanie. Trybun wsta� ze swojego miejsca u szczytu sto�u i przeszed� si� kilka razy tam i z powrotem, by uporz�dkowa� my�li. Plama po truskawce na czystym, wybielonym tynku tu� przy jego twarzy rozprasza�a go troch�. W ko�cu zacz�� m�wi�:</p><p>��Wszystkie za�o�enia mo�na wyrzuci� do �mieci. Znowu. Czasami wydaje mi si�, �e nigdy nie dojdzie do walki z Yezd. Najpierw wojna domowa z Ortaiasem Sphrantzesem, potem Ono-magoulos, a teraz wielki � wym�wi� to s�owo z ironi� � Ksi��� Drax.</p><p>��Jakie s� ostatnie wie�ci? � zapyta� Sekstus Minucjusz z wahaniem. Po raz pierwszy bra� udzia� w takim zebraniu jako podoficer i zdawa� si� by� pewny, �e wszyscy inni s� lepiej poinformowani od niego. Skaurus chcia�by, �eby tak by�o.</p><p>��Obawiam si�, �e wiem tyle samo, co ca�a reszta. Jest tak, jak powiedzia� Apokavkos, gdy przyni�s� nam wczoraj nowiny. Kiedy Drax pobi� Onomagoulosa na zachodzie, okaza�o si�, �e dowodzi jedyn� prawdziw� armi� w tamtych okolicach. Zdaje si�, �e zdecydowa� si� tam osi���.</p><p>��Ale ziemie zachodnie: Garsavra, Kypas, Kyzikos zawsze nale�a�y do nas � zaprotestowa� Czerwony Zeprin, ze z�o�ci� na swej rumianej twarzy. Nie by� Videssa�czykiem, mimo tego �nas�, ale najemnikiem z Haloga, kt�ry s�u�y� Imperium tak d�ugo, �e w�a�ciwie sta� si� jego obywatelem, tak jak Phostis Apokavkos czu� si� ju� Rzymianinem. Przed Maragha mia� wysoki stopie� i nale�a� do Stra�y Imperatora. Wiele si� zmieni�o od czasu Maragha.</p><p>��Namdalajczycy tak�e byli Videssa�czykami � powiedzia� trybun. Zeprin burkn�� co� i ponuro pokiwa� g�ow�. Marek m�wi� dalej:</p><p>��A skoro ju� o tym m�wimy, to Drax spe�nia stare marzenia wyspiarzy o nowym Namdalen na ziemi Imperium. Gdy te wie�ci dotr� do Ksi�stwa, ujrzymy ��dnych ziemi baron�w, �egluj�cych na zach�d, �eby tylko zd��y� uszczkn�� jak�� cz�� dla siebie. Jedyny spos�b, aby do tego nie dopu�ci�, to wed�ug mnie szybkie rozbicie si� Draxa.</p><p>Gagik Bagratouni, <emphasis>nakharar, </emphasis>kt�ry dowodzi� oddzia�em Vaspurakaner�w przy legionie Skaurusa, podni�s� r�k�.</p><p>��Jest� jak wy m�wicie?� wi�cej Namdalajczyk�w bli�ej Draxa ni� tych w Ksi�stwie. � Jego szeroka twarz z haczykowatym nosem wyra�a�a g��bok� koncentracj�, kiedy si� odzywa�; m�wienie po videssa�sku nie przychodzi�o mu �atwo. � Mn�stwo ma ich Utprand tutaj. Co my�li� Co zamierza Thorisin z nimi zrobi�?</p><p>��Dowiedz si� tego, a wygrasz worek z�ota � mrukn�� Gajusz Filipus. Bagratouni podni�s� g�ste brwi, nie do ko�ca rozumiej�c.</p><p>��Widz� trzy rozwi�zania, a ka�de z nich jest tak samo ryzykowne � powiedzia� Marek i wyliczy� je na palcach. � Mo�e oddzieli� ich od reszty armii i wys�a� w kierunku� powiedzmy, granicy z Khatrish. Byliby wtedy z dala od Draxa, ale kto mia�by ich powstrzyma�, gdyby zdecydowali si� p�j�� w jego �lady? Mo�e tak�e zostawi� ich tutaj, w stolicy, z tym samym jednak zastrze�eniem. A je�li zajm� miasto Videssos, Imperium Videssos jest zgubione.</p><p>Trybun przypomnia� sobie Soteryka, z zachwytem przedstawiaj�cego mu taki projekt. Bagratouni �ciszonym g�osem przet�umaczy� szybko s�owa Skaurusa swojemu porucznikowi Me-sropowi Anhoghin. Je�eli videssa�ski Bagratouni by� kulawy, to jego adiutant nie m�wi� nim w og�le. Chudy Anhoghin mia� jeszcze wi�ksz� i g�stsz� brod� ni� <emphasis>nakharar. </emphasis>Marek doko�czy�:</p><p>��Albo mo�e zostawi� ich przy nas i mie� nadziej�, �e nie przejd� na stron� Draxa przy pierwszej nadarzaj�cej si� okazji. Ja te� mam tak� nadziej� � doda�, wywo�uj�c lekki �miech.</p><p>��Tak, tylko tego by nam brakowa�o � powiedzia� Gajusz Filipus. � Walka z tymi cholernymi Namdalajczykami jest wystarczaj�co trudna, kiedy masz ich przed sob�. Zimno mi si� robi, gdy pomy�l�, �e mogliby zdradzi� i zaatakowa� nas z flanki.</p><p>��S�ysza�em, �e Drax i Utprand nie kochaj� si� zbytnio � powiedzia� Minucjusz. � Czy co� o tym wiadomo?</p><p>��Tak, to prawda, cho� nie znam przyczyny ich sporu � odpar� Marek. Przesun�� wzrokiem wzd�u� sto�u. � Czy kto� zna?</p><p>��Ja � powiedzia� szybko Laon Pakhymer. W�a�ciwie Skaurus nie by� zaskoczony. Khatrishe, ciekawi jak sroki, stworzeni byli do plotkowania.</p><p>��Byli kiedy� przyjaci�mi i sprzymierze�cami. Po��czyli si�y, �eby zdoby� zamek jakiego� magnata. Ten zamek by� nad jeziorem. Utprand zaj�� si� obl�eniem od strony l�du, a Drax pilnowa� jeziora. Siedzieli tam i siedzieli, chc�c wzi�� biedaka g�odem. On si� ci�gle broni�, chocia� nie mia� �adnych szans. My�l�, �e nie chcia� si� podda� Utprandowi.</p><p>Przypominaj�c sobie zimne oczy kapitana, Skaurus doszed� do wniosku, �e nie m�g�by mie� o to pretensji do niefortunnego magnata. Pakhymer kontynuowa�:</p><p>��No i nie zrobi� tego. Otworzy� bramy przy brzegu jeziora i podda� siebie i zamek Draxowi, i tylko Draxowi. Gdy Utprand poprosi� o swoj� cz�� zdobyczy, wielki Ksi��� � Pakhymer by� r�wnie sarkastyczny, jak przed chwil� Marek � powiedzia� mu, gdzie ma sobie i��. Od tego czasu jako� nie mog� si� ze sob� dogada� � u�miech Pakhymera by� zara�liwy.</p><p>��To dobry pow�d � zagrzmia� Czerwony Zeprin. � Bogowie pluj� na krzywoprzysi�zc�w. � Pomimo ca�ego trudu �wi�tego Kveldulfa, Haloga wci�� byli poganami, oddaj�c cze�� bandzie w�asnych ponurych b�stw.</p><p>Opowie�� Pakhymera uspokoi�a nieco Marka; rzeczywi�cie wydawa�o si�, �e mi�dzy dwoma przyw�dcami Namdalajczyk�w istnia�a prawdziwa i trwa�a wrogo��. Tego rodzaju konflikty mog�y by� u�yte przez zr�cznych polityk�w z Videssos, a ci umieli dopi�� swego.</p><p>Trybun zastanawia� si� tak�e przez moment, do jakiego stopnia lojalny oka�e si� Bagratouni i jego Vaspurakanerzy. To prawda, �e Yezda zmusili ich do opuszczenia ojczyzny i zepchn�li do Videssos, ale znacznie bardziej ucierpieli na skutek prze�ladowa�, kt�re rozpocz�� jaki� fanatyczny vi-dessa�ski kap�an. By� mo�e bardziej b�dzie im odpowiada� rola sprzymierze�c�w, a nie wrog�w Draxa. Mog� si� tak�e zdecydowa� na wsp�ln� walk�, jako wyznawcy herezji. Jeszcze jedno zmartwienie � pomy�la� � i na razie przesta� si� tym zajmowa�.</p><p>Spotkanie wkr�tce si� sko�czy�o; brak informacji nie pozwala� na uk�adanie dalszych plan�w. Gdy oficerowie si� rozeszli, Skaurus przywo�a� do siebie Gajusza Filipusa.</p><p>��Co by� teraz zrobi�, gdyby� by� Thorisinem Gavrasem? � zapyta� s�dz�c, �e wyostrzony zmys� praktyczny weterana pozwoli mu przenikn�� zamierzenia Imperatora.</p><p>��Ja? � starszy centurion podrapa� si� po policzku, zastanawiaj�c si� nad odpowiedzi�. W ko�cu wyda� z siebie co� w rodzaju chichotu: � Ja bym sobie znalaz� jakie� inne zaj�cie.</p><empty-line/><p>��Naprz�d, wchod�cie � poganiali nieustannie �eglarze, gdy legioni�ci wskakiwali na transportowce, kt�re mia�y ich przewie�� przez w�sk� cie�nin�, zwan� Cie�nin� Byd�a i wysadzi� po jej zachodniej stronie. Jeden z bardziej rozwa�nych marynarzy doda�:</p><p>��Uwa�ajcie na stopy, ofermy. W tym deszczu pomost jest cholernie �liski.</p><p>��Co ty nie powiesz � mrukn�� Gajusz Filipus, owini�ty dok�adnie w p�aszcz chroni�cy jego zbroj� przed deszczem. Marek �a�owa�, �e zamiast tutaj, w po�udniowym porcie Kontoskalion, za�adunek nie odbywa si� w przystani Neorhesian, po pomocnej stronie miasta. Sztormowy wiatr wia� z po�udnia i tutaj nie by�o przed nim �adnej ochrony.</p><p>Co jaki� czas dochodzi� Marka odg�os upadku i seria przekle�stw, co oznacza�o, �e kolejny �o�nierz straci� w�a�nie r�wnowag� i run�� na pok�ad statku. W po�o�onych dalej dokach konie r�a�y nerwowo, gdy khatrisherscy i namdalajscy panowie pr�bowali wci�gn�� je na okr�t.</p><p>Senpat Sviodo wyl�dowa� niezgrabnie obok Skaurusa. Tasiemki przerzuconej przez plecy pando-ury zadzwoni�y, gdy zatoczy� si� pr�buj�c z�apa� r�wnowag�.</p><p>��Wdzi�cznie niczym kot � oznajmi�.</p><p>��Pijany, kulawy kot, to mo�e i tak � powiedzia� Gajusz Filipus. Zupe�nie nie zbity z tropu, Senpat zrobi� do niego okropn� min�.</p><p>M�oda �ona Vaspurakanera zeskoczy�a na pok�ad chwil� p�niej. Nie potrzebowa�a ramienia, kt�re wyci�gn��, �eby j� podtrzyma� � <emphasis>jej </emphasis>l�dowanie by�o naprawd� kocie. Nevrata Sviodo � my�la� Marek � by�a niepospolit� kobiet�; z wielu powod�w. Po pierwsze by�a pi�kna, �niad� pi�kno�ci� Vaspurakanki o ostrych rysach. Teraz jej najwi�kszy atut � faliste, kruczoczarne w�osy by�y zupe�nie przemoczone i wyprostowa�y si� pod jasn� jedwabn� chustk�.</p><p>Ale Nevrata by�a nie tylko urodziwa. Nosi�a tunik� i workowate spodnie jak jej m��, u jej pasa wisia�a w�ska szabla, kt�ra wygl�da�a na cz�sto u�ywan�. Co wi�cej, byk �wietnym je�d�cem o odwadze, kt�rej m�g� jej pozazdro�ci� niejeden m�czyzna. Nie byle kto wyjecha�by po Maragha z bezpiecznej fortecy Khliat w poszukiwaniu m�a i legionist�w, nie maj�c nawet poj�cia czy jeszcze �yli � i nie byle kto potrafi�by ich znale��.</p><p>A jakby jeszcze tego by�o ma�o, darzyli si� z Senpatem mi�o�ci�, kt�ra zdawa�a si� zawsze tak samo czysta i silna. Czasami Skaurus musia� t�umi� w sobie zazdro��.</p><p>Coraz wi�cej kobiet wchodzi�o teraz na pok�ad razem z dzie�mi. Towarzyszka Minucjusza, Ere-ne, wyl�dowa�a prawie tak zgrabnie jak Nevrata, a potem z�apa�a swoje dwie c�reczki, skacz�ce w jej ramiona. Helvis poda�a Erene trzeci� dziewczynk�, kt�ra by�a tylko o kilka miesi�cy starsza od Dostiego.</p><p>Makie zeskoczy� sam, �miej�c si� gdy upad� i przeturla� si� po nier�wnym pok�adzie statku. He-lvis posz�aby w jego �lady � Marek i Nevrata podskoczyli, by j� podtrzyma�.</p><p>��To by�o bardzo g�upie � powiedzia�a ostro Nevrata, a jej br�zowe oczy zw�zi�y si� ze z�o�ci. Helvis zagapi�a si� na ni�.</p><empty-line/><p>��A kim ty jeste�, �eby krzycze� na mnie za tak� drobnostk�? � odpar�a, nie przejmuj�c si� t� reprymend�. � Robi�a� rzeczy bardziej niebezpieczne ni� skoki z pomostu.</p><p>Nevrata spochmurnia�a, smutek osiad� na jej pi�knej twarzy.</p><p>��Ach, nie robi�abym tego, gdyby Phos obdarzy� mnie dzieckiem � m�wi�a bardzo cicho. Helvis, nagle zrozumiawszy, u�cisn�a j�.</p><p>��Aa, to ju� moje zaj�cie � powiedzia� Senpat i przygarn�� Nevrata do siebie. Mi�o�� ta�czy�a w jego oczach. � Musimy ca�y czas �wiczy�, a� uda nam si� zrobi� to dobrze, ot co.</p><p>Nevrata wbi�a mu �okie� pod �ebro. Wrzasn�� i odda� szturcha�ca.</p><p>Thorisin Gavras ze swoj� kochank�, Komitt� Rhangawe u boku, przechadza� si� wzd�u� dok�w, obserwuj�c za�adunek armii. Imperator wci�� martwi� si� Namdalajczykami Utpranda, nawet kiedy ju� zdecydowa� si� zaryzykowa� i u�y� ich w walce z Draxem. Przygl�da� si� ka�demu wsiadaj�cemu na okr�t najemnikowi, jakby doszukiwa� si� zdrady w fa�dach peleryny czy pod po�� p�aszcza.</p><p>Odpr�y� si� nieco, gdy doszed� do legionist�w. U�miechn�� si� pos�pnie do Marka.</p><p>��Powinienem by� ci� s�ucha�, kiedy przestrzega�e� mnie przed Draxem � powiedzia�, kr�c�c g�ow�. � Tutaj wszystko w porz�dku?</p><p>��Na to wygl�da � odpar� trybun, zadowolony �e Gavras pami�ta�. � Cho� na razie wszystko robimy na �apu-capu.</p><p>��Zawsze tak jest, gdy wyruszacie. � Imperator uderzy� pi�ci� w otwart� d�o�. � Na �wiat�o Phosa, szkoda �e to nie ja p�yn� z wami zamiast Zigabenosa! To czekanie strasznie szarpie mi nerwy, ale nie o�miel� si� opu�ci� miasta dop�ki nie b�d� pewny, �e Ksi�stwo nie si�dzie mi na karku. By�oby kiepsko, gdyby�my utkn�li gdzie� w �rodku kraju i musieli si� przedziera� z powrotem na wsch�d, by� mo�e tylko po to, by spotka� si� z Ksi�ciem Tomond w najlepszym dla niego miejscu.</p><p>Kilka lat temu � pomy�la� Marek � Thorisin run��by na o�lep na pierwszego wroga, �eby tylko si� popisa�. Teraz sta� si� bardziej ostro�ny. Stolica by�a najwa�niejszym punktem Videssos i jej najwi�kszym miastem. Kontrolowa�a wszystkie drogi l�dowe i morskie i st�d te� mo�na by�o dotrze� do wszystkich prowincji Imperium.</p><p>Komitta Rhangawe krzywi�a si� na takie rozwa�ania.</p><p>��Mog�e� sko�czy� z tym wszystkim zanim si� jeszcze zacz�o, gdyby� mnie tylko pos�ucha� � m�wi�a do Thorisina. � Gdyby� ukara� dla przyk�adu Ortaiasa Sphrantzesa, ten przekl�ty Drax by�by zbyt przestraszony, �eby my�le� o rebelii. Tak samo jak wcze�niej Onomagoulos, je�li ju� o to chodzi.</p><p>��Cicho b�d�, Komitta � warkn�� Imperator, nie �ycz�c sobie, by wszyscy s�uchali, jak jego ognista kochanka robi mu wym�wki.</p><p>Jej oczy zaiskrzy�y si� niebezpiecznie. Szczup�a, blada twarz mia�a w sobie pi�kno drapie�nego ptaka.</p><p>��Nie b�d� cicho! Nie mo�esz tak do mnie m�wi�; jestem arystokratk� cho� odmawiasz mi przyzwoitego �lubu.</p><p>A ty sypiasz z galijskim najemnikiem � pomy�la� Marek, przera�ony t� lini� jej ataku. Komitta tak�e zdawa�a sobie spraw�, �e st�pa po niepewnym gruncie i powr�ci�a do pierwszej skargi.</p><p>��Powiniene� by� powlec Sphrantzesa na Plac Wo��w i spali� go �ywcem, bo na to zas�uguj� uzurpatorzy. Ten�</p><p>Ale Thorisin us�ysza� ju� wystarczaj�co du�o. Potrafi� zmusi� si� do panowania nad sob�, gdy chodzi�o o sprawy pa�stwowe, ale nie o jego w�asne.</p><p>��Powinienem by� ci wygrzmoci� ten tw�j krwio�erczy, arystokratyczny ty�ek, jak tylko zacz�a� te swoje �a nie m�wi�am�! � rycza� Imperator. � Widzia�aby� tu teraz szcz�liwego cz�owieka!</p><p>��Ty pr�ny, nie dorobiony garnku na pomyje! � wrzasn�a piskliwie Komitta i teraz zaj�li si� ju� tylko sob�, stoj�c w deszczu i obrzucaj�c si� wyzwiskami, niczym sprzedawcy ryb. �o�nierze i marynarze s�uchali najpierw zszokowani, u potem z coraz wi�kszym podziwem. Marek widzia� posiwia�ego �eglarza, cz�owieka, kt�ry zapewne nigdy nie ustawa� w wymy�laniu coraz to nowych i bardziej dosadnych przekle�stw, jak ten marszczy� brwi i kiwa� g�ow�, staraj�c si� zapami�ta� co wymy�lniejsze wyzwiska.</p><p>��Fiu, fiu! � gwizdn�� Senpat Sviodo, gdy Gavras z zaci�ni�tymi pi�ciami odwr�ci� si� na pi�cie i odszed� ci�kim krokiem rozw�cieczonego cz�owieka. � Ta pani ma szcz�cie, �e dzieli z nim �o�e. Gdyby tak nie by�o, odpowiedzia�aby za obraz� majestatu.</p><p>��I powinna � powiedzia�a Helvis. Cho� by�a Namdalajk�, mia�a ten sam co Videssa�czycy, pe�en szacunku i czci stosunek do godno�ci Imperatora. � Zupe�nie nie rozumiem, dlaczego on j� toleruje.</p><p>Skaurus jednak widzia� wcze�niej k��tnie Thorisina z jego kochank�, i mia� ju� swoj� opini� na ten temat:</p><p>��Ona jest jak �luza na zaporze; pozwala mu wyrzuci� z siebie ca�� z�o�� i chandr�.</p><p>��Tak, i oddaje mu j� podw�jnie � powiedzia� Gajusz Filipus.</p><p>��Mo�e i tak � odpar� Marek. � Ale bez niej m�g�by si� kiedy� wyko�czy� w ataku apopleksji.</p><p>Gajusz Filipus przewr�ci� oczami.</p><p>��I tak przecie� mo�e.</p><p>��A gdyby tak si� sta�o � wtr�ci� si� Senpat Sviodo � ona by powiedzia�a, �e zrobi� jej to na z�o��.</p><p>Podni�s� nagle wzrok, zaskoczony hukiem wci�ganego w�a�nie na okr�t pomostu, kt�ry �eglarze, prawie nadzy w ciep�ym deszczu, schowali pod le��cy na pok�adzie brezent.</p><p>��Hej! Czy my naprawd� zamierzamy w tym p�yn��? � spyta� Senpat.</p><p>��Czemu nie? To przecie� tylko Cie�nina Byd�a, a wiatr nie wydaje si� zbyt silny � odpar� Marek. By� takim samym ignorantem w sprawach �eglugi jak wi�kszo�� Rzymian, ale czu� si� prawdziwym �r�d�em wiedzy przy Vaspurakanerach, kt�rych ojczyzna nie mia�a dost�pu do �adnego morza. Popisuj�c si�, kontynuowa�: � Podobno wilgotne �agle s� nawet lepsze od suchych, bo tkanina przepuszcza mniej powietrza.</p><p>Senpat by� pod wra�eniem znajomo�ci przedmiotu okazanej przez Marka, ale Helvis, kt�ra nale�a�a do narodu prawdziwych wilk�w morskich, roze�mia�a si� g�o�no.</p><p>��Gdyby tak by�o, kochanie, p�yn�liby�my teraz najszybszym okr�tem na �wiecie. To tak jak z sol� w potrawie; odrobina polepsza smak, ale gdy nasypiesz za du�o, to gorzej ni�by nie by�o jej wcale.</p><p>Liny zasycza�y, przesuwaj�c si� szybko po mokrym pok�adzie, gdy marynarze zwijali je w ciasne spirale. Na kt�rym� z okr�t�w zarycza� osio�. Kapitan i jego dwaj zast�pcy przeklinali g�o�no � cho� nawet w po�owie nie tak wspaniale jak Komitta i Thorisin � bo du�y kwadratowy �agiel zwiesza� si� z rei jak obwis�e prze�cierad�o na sznurze do bielizny, kt�re na dodatek przyklei�o si� do s�upka.</p><p>W ko�cu �wie�y podmuch wiatru wype�ni� �agiel, kt�ry oderwa� si� od masztu z wilgotnym westchnieniem. Kapitan znowu przeklina�, tym razem marynarza stoj�cego przy sterze, za zbyt powolne, jego zdaniem, manewrowanie. Czy rzeczywi�cie tak by�o, Skaurus nie umia� powiedzie�. Okr�t wysun�� si� z doku.</p><p>Soteryk, syn Dostiego, jecha� wzd�u� kolumny maszeruj�cych legionist�w. �o�nierze z pierwszych szereg�w z�o�cili si� na kurz wzbijany przez jego konia � ci z ty�u �ykali ju� to, co wzniecili ich towarzysze. Namdalajczyk �ci�gn�� cugle, gdy zr�wna� si� z Markiem, i wzdychaj�c z ulg� zdj�� sw�j sto�kowaty he�m. Pot sp�ywa� w�skimi stru�kami po jego zakurzonej twarzy, odkrywaj�c paski czystej sk�ry.</p><p>��Uff � powiedzia� � gor�ca robota dzisiaj.</p><p>��Trudno zaprzeczy� � odpar� trybun, w�tpi�c czy jego szwagier podjecha� tu, by narzeka� na pogod�.</p><p>Cokolwiek zamierza� za�atwi�, nie spieszy� si� z tym zbytnio.</p><p>���adny kraj.</p><p>I znowu Skaurus musia� si� z tym zgodzi�. Niziny nale��ce do zachodnich prowincji Imperium by�y doskona�ymi ziemiami � w�a�ciwie Marek nie widzia� jeszcze nigdy tak �yznej gleby. T�usty czarnoziem rodzi� obficie. Ca�a dolina zdawa�a si� pokryta r�nymi odcieniami soczystej zieleni. Rolnicy ka�dego ranka wychodzili na pola i do sad�w otaczaj�cych ich wioski, by zajmowa� si� pszenic� i �ytem, fasol� i grochem, winogronami, oliwkami, morw�, brzoskwiniami i figami, orzechami i s�odko pachn�cymi cytrusami. Kilku wie�niak�w pozdrowi�o ich, gdy maszerowali wzd�u� p�l, by walczy� z heretykami z Namdalen. Wi�kszo�� z nich robi�a wszystko co w ich mocy, by zapewni� �o�nierzom <emphasis>p�atny </emphasis>nocleg � bez wzgl�du na to, komu s�u�yli.</p><p>Zachodnia r�wnina by�y spichlerzem dla miasta Videssos. Ogromna wi�kszo�� miejscowych zbior�w sp�ywa�a na barkach, nieustannie kursuj�cych po rzekach p�yn�cych na wsch�d, do morza. Musia�a ona tak�e wykarmi� armi�, maszeruj�c� na po�udnie od stolicy. W tej odleg�o�ci od Cie�niny Byd�a zarz�dcy z Imperium wci�� trzymali ziemi� pod �cis�� kontrol�. Przy maksymalnej wydajno�ci biurokratycznej machiny Videssos, mieli oni rynki gotowe w ka�dej chwili zaopatrzy� si�y Imperium. Marek zastanawia� si�, ile to czasu minie nim pierwsza z twierdz � jak to nazywa� je Soteryk? � mury-i-fosa-Draxa stanie im na drodze. Ju� niewiele � pomy�la�.</p><p>���adny kraj � powt�rzy� Soteryk. � Za gor�cy w lecie, �eby by� doskona�y, ale ziemia jest tu tak �yzna, �e i to mo�na by �cierpie�. Rozumiem teraz, o czym my�la� Drax, gdy zdecydowa� si� wzi�� go dla siebie. � Przerwa� na chwil�, przejecha� palcami po swych kasztanowych w�osach, niemal takich samych jak w�osy Helvis. W odr�nieniu od wi�kszo�ci swoich rodak�w nie goli� g�owy z ty�u.</p><p>��Na Wagera, w�a�ciwie sam z ch�ci� bym tu osiad�.</p><p>Spojrza� z g�ry na Skaurusa, czekaj�c na jego reakcj�. Oczy Namdalajczyka by�y tak samo b��kitne jak oczy jego siostry � pomy�la� trybun � ale nie mia�y w sobie ani odrobiny jej ciep�a. Orli nos nadawa� w�adczy charakter wszystkim jego rysom.</p><p>��Tak? � Rzymianin przygl�da� si� swemu szwagrowi r�wnie dok�adnie. Dobieraj�c ostro�nie s�owa, kontynuowa�: � Nie chcesz wr�ci� do Ksi�stwa? Pr�dzej wzi��by� sobie tutaj farm�, kiedy sko�czysz s�u�b� dla Imperium, tak?</p><p>��Tak, gdy sko�cz� s�u�b� � odpar� Soteryk, chichocz�c cicho. Nadal nie spuszcza� wzroku z twarzy trybuna. � To wcale nie musi tak d�ugo trwa�.</p><p>Marek zrobi� wszystko, by zachowa� pozory �agodnej niewinno�ci.</p><p>��Naprawd�? My�la�em, �e podj��e� s�u�b� na �adny par� lat� tak jak ja � spojrza� w oczy Namdalajczyka.</p><p>Soteryk �ci�gn�� usta, wyra�nie poirytowany.</p><p>��C�, mog� si� myli� � powiedzia�. Wbi� ostrogi w boki konia tak mocno, �e ten poderwa� si� jak do skoku. Soteryk �ci�gn�� go w d� i ostro zawracaj�c, odjecha�. Trybun przygl�da� mu si� z ci�kim od z�ych przeczu� sercem. Zastanawia� si�, czy Utprand b�dzie w stanie powstrzyma� m�odszego przyw�dc� � i czy w og�le chcia� to robi�.</p><empty-line/><p>Zachodz�ce s�o�ce pokry�o niebo krwaw� czerwieni�. Gdzie� w pobliskim zagajniku rozbudzona zawczasu sowa hucza�a �a�obnie. Armia zatrzyma�a si� na noc i rozbi�a ob�z. Przekonani, �e wci�� pozostaj� w bezpiecznej i przyjaznej im okolicy, Videssa�czycy i Namdalajczycy postawili symboliczne tylko palisady, zupe�nie nie przejmuj�c si� tym, czy rozbite w ich obr�bie namioty tworz� jaki� porz�dek. Je�d�cy z Khamorth byli nawet mniej ostro�ni � ka�dy zatrzymywa� si� tam, gdzie mu si� podoba�o, by rano z powrotem do��czy� do towarzyszy.</p><p>Ob�z legionist�w stanowi� zupe�ny kontrast, cho� by�y to tylko zwyk�e rzymskie umocnienia, wykonywane automatycznie tak na bezpiecznym terenie, jak i tam, gdzie wr�g depta� im po pi�tach. Gajusz Filipus wybiera� miejsce dogodne do obrony i z dost�pem do wody, a potem do pracy przyst�powali �o�nierze. Ka�dy z nich mia� wyznaczone konkretne zadanie � zawsze to samo. Niekt�rzy kopali rowy, inni ubijali wykopan� ziemi� tworz�c z niej wa� obronny, jeszcze inni wbijali w te umocnienia ostre pale i �erdzie, kt�re nosili ze sob� w tym w�a�nie celu. Wewn�trz fortyfikacji o�mioosobowe namioty legionist�w ustawiane by�y w r�wnych blokach, manipu�a przy manipule, mi�dzy kt�rymi pozostawiano szerokie przej�cia-ulice.</p><p>Nikt nie narzeka� na prac�, kt�rej wymaga�o urz�dzenie takiego obozu, mimo �e m�g� by� wykorzystany tylko na jedn� noc, a potem porzucony na zawsze. Dla Rzymian by�a ona drug� natur�. Ludzie, kt�rzy do��czyli do ich szereg�w, z kolei zbyt wiele razy widzieli, co warte s� takie umocnienia, by pozwoli� sobie na co� gorszego.</p><p>To samo dotyczy�o Laona Pakhymera i jego Khatrish�w. Marek z zadowoleniem przyj�� ich do swojego obozu � cz�sto tak robili od czasu Maragha. Co wi�cej, ch�tnie pomagali przy zak�adaniu obozowiska. Cho� mniej do�wiadczeni ni� legioni�ci, wcale nie uchylali si� od pracy.</p><p>��To rozpuszczona banda � powiedzia� Gajusz Filipus, obserwuj�c dw�ch khatrisherskich szeregowc�w, kt�rzy wdali si� w g�o�n� k��tni� ze swoim oficerem. Wrzaskliwy pojedynek nie przeszkadza� jednak ca�ej tr�jce w nape�nianiu tarczy ziemi� i odnoszeniu jej do wa�u, a potem znowu w kopaniu. Starszy centurion podrapa� si� po g�owie.</p><p>��Nie rozumiem, jak oni w og�le posuwaj� si� z robot�, ale nawet im to wychodzi. Wartownicy Khatrish�w nie dopuszczali ma�ych ch�opc�w do uwi�zanych w szereg, drobnych lecz z�o�liwych koni. Skaurus nie by� specjalnie uradowany obecno�ci� kobiet i dzieci w obozie, co zreszt� zawsze by�o jego zmartwieniem. Z pewno�ci� znosi� to lepiej ni� Gajusz Filipus, ale nawet jemu wydawa�o si�, �e zbyt daleko odbiegali od rzymskich idea��w. Dwa lata temu, gdy legioni�ci maszerowali na zach�d, przeciwko Yezda, nie wpuszcza� kobiet do obozu. Ale po kl�sce pod Mara-gha, bezpiecze�stwo liczy�o si� bardziej ni� rzymskie zwyczaje. A poza tym, �atwiej by�oby chyba zamieni� ser na mleko, ni� odebra� raz darowany przywilej.</p><p>Namiot trybuna sta� przy g��wnej drodze, <emphasis>via principalis, </emphasis>iok�adnie po�rodku obozu. Gdy Marek tam dotar�, jego przybrany syn, Makie, bawi� si� w�a�nie ma��, pr��kowan� jaszczurk�, kt�r� uda�o mu si� wcze�niej z�apa�. Najwyra�niej sprawia�o mu to znacznie wi�ksz� przyjemno�� ni� jaszczurce.</p><p>��Cze��, tato � powiedzia� podnosz�c wzrok.</p><p>Zwierz�tko wymkn�o si� i znikn�o, nim ch�opiec zd��y� nim pomy�le�. Natychmiast wybuchn�� p�aczem i nie przesta�, nawet gdy Marek podni�s� go wysoko, w g�r�, i kr�ci� nim szybko.</p><p>��Ja chc� moj� jaszczurk�!</p><p>Dosti, kt�ry spa� dot�d spokojnie w namiocie, tak�e zacz�� g�o�no p�aka�, jak gdyby rozumia� go i wsp�czu�. Helvis wysz�a na zewn�trz, rozz�oszczona.</p><p>��Czego znowu p�a�? � zacz�a i przerwa�a, zaskoczona obecno�ci� trybuna. � Witaj, kochanie. Nie s�ysza�am, jak przyszed�e�. O co mu chodzi?</p><p>Marek opowiedzia� jej o ca�ej tragedii.</p><p>��Chod� do mnie, syneczku � powiedzia�a, bior�c od niego Malrika. � Nie mog� ci da� jaszczurki. Chwa�a Phosowi� � doda�a cicho.</p><p>Malrik i tak nic nie s�ysza�, bo a� zanosi� si� od p�aczu. Helvis kusi�a go:</p><p>��Nie wola�by� cukierka ze �liwk�, a mo�e nawet dwu? Malrik zastanowi� si� nad tym g��boko. Rok temu, o czym dobrze wiedzia� Skaurus, wrzasn��by �Nie!� i rycza�by dalej. Ale po kilku sekundach ch�opiec powiedzia�:</p><p>��Dobra � i zako�czy� t� kr�tk� kwesti� czkawk�.</p><p>��Dzielny ch�opczyk � pochwali�a Helvis, wycieraj�c mu twarz r�bkiem sp�dnicy. � Cukierki s� w �rodku, chod� mn�. � Westchn�a: � Potem zobaczymy, czy uda mi uciszy� Dostiego.</p><p>Malrik, znowu radosny, pogna� do namiotu. Helvis i Ma pod��yli za nim.</p><p>Marek nie wozi� ze sob� �adnych luksusowych sprz�t�w w czasie kampanii. Opr�cz materac�w, jedynymi meblami w namiocie by�y: ��eczko Dostiego, sk�adany st� i krzes�o z dr��k�w i p��tna. Przeno�ny o�tarz Phosa, nale��cy do Helvis, sta� na trawie, tak jak i jej ma�y kuferek z drzewa sosnowego, w kt�rym trzyma�a osobiste drobiazgi. Ciemniejszy kufer Skaurusa sta� obok.</p><p>Helvis odszuka�a cukierki dla Malrika, a potem wzi�a na r�ce Dostiego i uko�ysa�a go do snu, �piewaj�c cicho swym delikatnym, g��bokim g�osem.</p><p>��Nie by�o tak �le � powiedzia�a z ulg�, gdy ostro�nie w�o�y�a dziecko do ��eczka. Skaurus zapali� glinian� lampk� oliwn� i zaznaczy� tras� dziennego marszu na mapie konturowej, kt�r� zawsze wozi� ze sob�.</p><p>Kiedy i Malrik poszed� ju� spa�, Helvis powiedzia�a:</p><p>��Brat m�wi� mi, �e dzi� z tob� rozmawia�.</p><p>��Tak m�wi�? � odpar� trybun, ale nie by�o to pytanie. Zapisa� co� na mapie, najpierw po �acinie, a potem wolniej, po videssa�sku. � Wi�c Soteryk podjecha� potem do kobiet, tak?</p><p>��Tak. � Helvis obserwowa�a go z dziwn� mieszanin� podniecenia, nadziei i l�ku. � Powiedzia�, �e powinnam ci przypomnie� o obietnicy, kt�r� da�e� mi w Videssos zesz�ego roku.</p><p>��Tak powiedzia�? � zapyta� znowu Skaurus, nie mog�c ukry� grymasu, kt�ry wykrzywi� mu twarz. Gdy obl�enie Videssos przez Gavrasa zdawa�o si� zmierza� ku nieuchronnej kl�sce, by� ju� niemal got�w przy��czy� si� do Namdalajczyk�w, porzuci� Imperatora i wr�ci� do Ksi�stwa. Tylko doskona�e posuni�cie Zigabenosa, skierowane przeciw Ortaiasowi, powstrzyma�o go od tego kroku. Helvis, jak wiedzia�, by�a wtedy bardziej rozczarowana, ni� gdy po nieoczekiwanym zwyci�stwie Thorisina, Namdalajczycy i Rzymianie pozostali w s�u�bie Imperium.</p><p>��Tak, tak w�a�nie powiedzia� � determinacja �ci�gn�a jej pe�ne usta, a� sta�y si� tak w�skie i zawzi�te jak usta Soteryka. � By�am kobiet� �o�nierza i przed tob�, Marku. Wiedzia�am, �e nie mog�e� zrobi� tego, co zaplanowa�e�� � Skaurus znowu si� skrzywi�; to wcale nie by� jego plan � �kiedy Thorisin odzyska� ju� tron. Zbyt cz�sto robimy to, co musimy, a nie co chcieliby�my robi�. Ale teraz znowu nadarza si� szansa, lepsza jeszcze od poprzedniej!</p><p>��Co to za szansa?</p><p>Jej oczy zaiskrzy�y si� ze z�o�ci.</p><p>��Nie jeste� t�pakiem, m�j drogi i kiepsko takiego udajesz. Szansa na to, �eby zn�w nale�e� do siebie i nie wys�ugiwa� si� �adnemu heretyckiemu w�adcy. W dodatku, szansa na to, by zaj�� nowe ziemie, jak herosi-za�o�yciele w pie�niach minstrel�w.</p><p>Ona te� to czu�a � pomy�la� trybun � namdalajsk� ��dz� ziemi nale��cej do Videssos.</p><p>��Nie rozumiem, dlaczego tak bardzo chcecie rozszarpa� Imperium � powiedzia�. � Przynios�o spok�j i bezpiecze�stwo tylu ziemiom w tym �wiecie i to na tak wiele lat, �e kreci mi si� w g�owie, gdy o tym pomy�l�. To pod�e, skaka� mu na plecy, kiedy jest ranne, jak dziki kot na sarn� ze z�aman� nog�. Powiedz mi, czy wy, wyspiarze, poradziliby�cie sobie lepiej?</p><p>��Mo�e nie � odpar�a i Skaurus musia� pochyli� czo�o przed jej szczero�ci�. � Ale, na Wage-ra, zas�ugujemy chyba na szans�! Krew w �y�ach Videssos zaczyna ju� stygn�� i tylko jego dyplomatyczne sztuczki powstrzymywa�y nas przez ca�y ten czas od odebrania tego, co do nas prawem nale�y.</p><p>��Jakim prawem?</p><p>Pochyli�a si� do przodu, podnosz�c prawe rami�. Marek uni�s� r�ce, by zas�oni� si� przed uderzeniem, ale ona z�apa�a za r�koje�� jego miecza.</p><p>��Tym w�a�nie! � powiedzia�a z dzik� gwa�towno�ci�.</p><p>��Tego samego argumentu u�ywaj� Yezda.</p><p>Jej palce odsun�y si� od broni, jakby nagle zacz�a parzy�. Marek szybko wsun�� j� na miejsce. Nie �yczy� sobie, by ktokolwiek poza nim samym dotyka� magicznego ostrza.</p><p>��A jak poradziliby�cie sobie z <emphasis>nimi, </emphasis>tu, w tym waszym nowym Namdalen?</p><p>Oczami wyobra�ni widzia� ju� nie ko�cz�ce si� drobne wojny podjazdowe � wyspiarze przeciwko Yezda, Videssa�czycy przeciwko nomadom, dw�ch na jednego, przymierza, zdrady, zasadzki, nag�e ataki � i niewinnych farmer�w i mieszczan z ziem zachodnich, startych na proch pod �elaznymi kopytami przeci�gaj�cych wci�� armii. Ten obraz budzi� w nim odraz�, ale wiedzia�, �e Avshar �mia�by si� z niego z zimn� satysfakcj�.</p><p>Powiedzia� o tym g�o�no i zauwa�y�, �e Helvis tak�e si� wzdrygn�a.</p><p>��A je�li chodzi o twojego brata� tym, co czyni go �miertelnie niebezpiecznym � kontynuowa� � jest fakt, �e ma on wystarczaj�co du�o wyobra�ni, by sta� si� bezwzgl�dny, ale nie ma jej na tyle, by zrozumie�, do jakiej ruiny to doprowadzi. � Widz�c jej w�ciek�o��, szybko doda�: � Zreszt�, wszystko to dzielenie sk�ry na nieupolowanym nied�wiedziu. To Utprand, a nie Soteric dowodzi Namdalajczykami.</p><p>��Utprand? M�w o zimie, dobrze? Utprand je l�d i oddycha mg��. � Jej pogarda nieco os�ab�a, ale to nie umniejszy�o celno�ci obelgi. Skaurus u�miechn�� si�, rozbawiony.</p><p>Helvis wci�� go obserwowa�a, jak kto�, kto przygl�da si� zegarowi, kt�ry kiedy� dzia�a�, ale nagle przesta� pracowa�.</p><p>��Powiedz mi jedn� rzecz � zacz�a. � Jak to si� dzieje, skoro tak bardzo kochasz Imperium � pogarda zn�w by�a w jej g�osie � przy��czy�e� si� jednak do Namdalen z�ego roku?</p><p>Marek przypomnia� sobie nauczyciela � stoika, zniszczonego gru�lic� Greka, imieniem Ti-manor, kt�ry zawsze powtarza� charcz�cym g�osem: �Je�li to jest z�e, ch�opcze, nie r�b tego; je�li to nie jest prawd�, to tego nie powtarzaj�. W tej chwili �a�owa� jednak, �e nie ma pod r�k� jakiego� zr�cznego k�amstewka.</p><p>W tej sytuacji pozosta�o mu tylko westchn�� i zastosowa� si� do rady starego mistrza.</p><p>��Bo wtedy my�la�em, �e gdybym pozosta� w Videssos, wojna miedzy Thorisinem i Ortaiasem by�aby jeszcze d�u�sza gorsza, i �e w ten spos�b Imperium upad�oby ca�kowicie.</p><p>Nawet przy sk�pym �wietle lampki widzia� jak krew odp�ywa z twarzy Helvis.</p><p>��Bo Imperium by upad�o? � wyszepta�a, jakby te s�owa nale�a�y do jakiego� obcego j�zyka. � Imperium? � jej g�os r�s� w si�� niczym fala. � Imperium? Ani s�owa o mnie, ani s�owa o dzieciach, tylko wszystko dla tego cholernego, dziurawego Imperium?</p><p>Ju� prawie krzycza�a. Dosti i Malrik obudzili si� i przestraszeni zacz�li p�aka�.</p><p>��Odejd�, wyno� si�! � wrzeszcza�a na Skaurusa. � Nie mog� na ciebie patrze�, ty pod�y intrygancie, ty kanalio bez serca!</p><p>��Wynosi� si�? To m�j namiot � zauwa�y� rozs�dnie trybun, ale Helvis dawno ju� przesta�a my�le� logicznie.</p><p>��Wyno� si�! � wrzasn�a znowu i tym razem naprawd� si� na niego zamierzy�a. Wyci�gn�� r�ce, pr�buj�c si� broni� i jej paznokcie rozharata�y g��boko sk�r� na nadgarstku. Zakl��, z�apa� j� za ramiona, chc�c na chwil� zatrzyma� t� furi�, ale r�wnie dobrze m�g�by uspokaja� lwic�. Odepchn�� j� od siebie i wypad� z namiotu.</p><p>Id�c wzd�u� <emphasis>via principalis, </emphasis>napotka� spojrzenia kilku legionist�w. To samo przydarzy�o si� niekt�rym z nich, ale oni nie musieli chroni� godno�ci dow�dcy.</p><p>Gajusz Filipus rozmawia� z dw�jk� wartownik�w przy palisadzie.</p><p>��My�la�em, �e poszed�e� spa� � zdziwi� si�, ujrzawszy trybuna.</p><p>��Awantura.</p><p>��W�a�nie widz� � starszy centurion gwizdn�� cicho, przygl�daj�c si� g��bokim zadrapaniom na r�ce Marka.</p><p>��Je�li chcesz, mo�esz dzisiaj spa� u mnie.</p><p>��Dzi�ki. P�niej. � Skaurus by� zbyt rozstrojony k��tni�, by my�le� teraz o �nie.</p><p>��Mam nadziej�, �e j� uciszy�e�?</p><p>Trybun wiedzia�, �e jego zast�pca pr�bowa� okaza� mu wsp�czucie, ale proste rozwi�zania weterana by�y tu bezu�yteczne.</p><p>��Nie � odpar�. � By�em temu nie mniej winny ni� ona.</p><p>Gajusz Filipus prychn�� tylko, nie dowierzaj�c, ale Skaurus poczu� gorzk� prawd� w�asnych s��w. Odszed�, by pospacerowa� doko�a obozu. Dobrze wiedzia�, �e jego poprzednie dzia�ania pozwoli�y Helvis � a� ni� i Soterykowi � wierzy� w to, �e w razie potrzeby we�mie stron� wyspiarzy w walce przeciw Imperium. Gdyby jednak m�wi� wtedy co innego, do k��tni dosz�oby ju� wcze�niej, a poza tym mia� nadziej�, �e nigdy nie b�dzie musia� stan�� przed takim dylematem.</p><p>Teraz mia� zar�wno k��tni�, jak i dylemat do rozwi�zania, a jego k�amstwo pogorszy�o tylko sytuacj�. Roze�mia� si� ponuro. Ostatecznie stary Timanor okaza� si� wcale nieg�upi.</p><p>��Chrapiesz � oskar�y� trybun Gajusza Filipusa nast�pnego ranka.</p><p>��Tak? � weteran wgryz� si� w cebul�. � No c�, a komu mo�e to przeszkadza�?</p><p>Skaurus przymru�onymi z niewyspania oczyma obserwowa� jak legioni�ci zwijaj� ob�z, przygl�da� si� ich kobietom, plotkuj�cym mi�dzy sob� i wracaj�cym na swoje miejsce po�rodku maszeruj�cej kolumny. Helvis ju� tam by�a. Jego namiot wydawa� si� dziwnie pusty, gdy poszed� go z�o�y�. Zastanawia� si�, czy Helvis wr�ci do niego, czy te� wybierze towarzystwo Soterica i jego ludzi.</p><p>Dobrze by�o zapomnie� o takich zmartwieniach, gdy �o�nierze ustawili si� w ko�cu do wymarszu. Proste pytania wymaga�y prostych odpowiedzi; manipu� Blesusa powinien maszerowa� przed Vaspurakanerami Bagratouni, a nie za nimi; ta droga wygl�da na lepsz� od tamtej; Kwintus Eprius nie dostanie trzydniowego �o�du za oszukiwanie przy grze w ko�ci.</p><p>Khamorthcki zwiadowca podjecha� wzd�u� maszeruj�cych legionist�w do Mertikesa Zigabeno-sa. Jego Videssa�czycy zajmowali tyln� cz�� kolumny. Za kilka minut pojawi� si� nast�pny Kha-morth. Zaintrygowany Marek zawo�a� jednego z nich do siebie podejrzewaj�c, �e co� si� �wi�ci. Nomada zignorowa� jego okrzyk.</p><p>��B�kart � powiedzia� Gajusz Filipus.</p><p>��I tak si� dowiemy, gdy b�dzie trzeba.</p><p>��Wiem � odpar� pos�pnie starszy centurion. Nieca�� godzin� p�niej zszed� na brzeg kolumny i zawo�a�:</p><p>��Hej! Nie przypominam sobie, �eby�my <emphasis>to </emphasis>mijali ostatnim razem w drodze do Garsavry. � Z ka�dym krokiem twarz weterana stawa�a si� coraz bardziej pochmurna. � To jest cholerna, kurew-ska forteca, dok�adnie tak.</p><p>Zamek sta� na g��wnej drodze na po�udnie. Je�eli armia Imperium mia�a si� posuwa� dalej, musia�a sobie z nim poradzi�. Gdy legioni�ci zbli�ali si� do fortecy, Skaurus dojrza� namdalajskich obro�c�w biegaj�cych przy palisadzie i innych na szczycie wie�y, wewn�trz umocnie�. Cho� odleg�o�� poch�ania�a niemal wszystkie d�wi�ki, trybun s�ysza� okrzyki wyspiarzy.</p><p>Przygl�daj�c si� z bliska, �atwo mo�na by�o zrozumie�, jak ludzie Draxa potrafili tak szybko zbudowa� te umocnienia. R�w, kt�ry je otacza�, wygl�da� jak wielka rana w morzu zieleni. Ludzie Ksi�stwa uklepali cz�� wykopanej ziemi, tworz�c z niej wa� obronny, okalaj�cy sporych rozmiar�w palisad�. Przynajmniej w tym � pomy�la� trybun � forteca podobna by�a do rzymskiego obozu, cho� tutaj r�w by� o wiele szerszy i g��bszy, a palisada wy�sza od cz�owieka.</p><p>Wewn�trz umocnie� Namdalajczycy usypali z pozosta�ej ziemi wysoki kopiec. Na tym kopcu wzniesiono drewnian� wie��, a robiono to w takim po�piechu, �e wi�kszo�� tworz�cych j� pni drzew wci�� jeszcze mia�a na sobie kor�. �ucznicy, strzelaj�cy ze szczytu wie�y, mogli kontrolowa� ca�e przedpole. Pr�bowali ju� zreszt� strzela� do khatrisherskich i khamorthckich je�d�c�w. Nomadzi odpowiadali im tym samym, ale nawet ich silne �uki nie mog�y donie�� tak daleko. Zigabenos zarz�dzi� szybk� narad� wojenn�.</p><p>��Musimy si� zatrzyma� i wyci�gn�� ich st�d, je�li tego w�a�nie chc� � oznajmi�. � Nie mo�emy zostawi� kilkuset uzbrojonych wojownik�w na naszych ty�ach, a wola�bym nie rozbija� moich si� tylko po to, by kontrolowa� to miejsce. Phos jeden wie, ile jeszcze takich szczurzych dziur znajdziemy po drodze.</p><p>��Ale wzi�cie ich g�odem trwa�oby ca�e wieki, a na Wagera, nie mam ochoty zdobywa� tego szturmem � powiedzia� Soteryk. Wydawa� si� tak dumny z fortecy, kt�r� zbudowali jego ziomkowie pod wodz� Draxa, �e nawet Utprand spojrza� na niego ze z�o�ci�.</p><p>Zigabenos zachowa� jednak spok�j.</p><p>��S� pewne sposoby � powiedzia�.</p><p>��Jasne, �e tak � roze�mia� si� Gajusz Filipus, rozumiej�c go doskonale. Odwr�ci� si� do Soteryka. � Ta twoja zabawka � ruchem g�owy wskaza� na zamek � to cudowna bro� przeciwko g�rskim rozb�jnikom albo barbarzy�com jak Yezda. Ale ci ch�opcy, w �rodku, s� g�upcami je�li my�l�, �e utrzymaj� si� walcz�c z profesjonalistami.</p><p>M�ody Namdalajczyk zaczerwieni� si�.</p><p>��Oni te� s� profesjonalistami.</p><p>��Pewnie tak � zgodzi� si� Gajusz Filipus, wcale nie trac�c animuszu. � A nied�ugo b�d� jeszcze gor�cymi profesjonalistami.</p><p>Tego popo�udnia machiny obl�nicze zostawiono jeszcze w spokoju, ustawiaj�c je tylko w bezpiecznej odleg�o�ci od twierdzy. �o�nierze r�bali drewno, by przygotowa� szkielety do osadzenia mechanizm�w, do kt�rych cz�ci i olinowanie przyci�gni�to ze stolicy. Rzymscy in�ynierowie pracowali rami� w rami� ze swymi videssa�skimi kolegami.</p><p>Przez ca�� noc pocili si� razem przy �wietle pochodni. Zwykli �o�nierze wycinali rosn�ce doko�a drzewa i krzaki, i wi�zali je, tworz�c k�adki, kt�re mia�y by� przerzucone nad rowem podczas szturmu. Wsz�dzie m�czy�ni sprawdzali bro� i zbroje, tarcze i buty wiedz�c, �e najmniejsze niedopatrzenie mo�e kosztowa� ich �ycie.</p><p>Marek by� zbyt zaj�ty r�nymi problemami, z kt�rymi zg�aszali si� do niego legioni�ci, by martwi� si� o Helvis. Tak czy siak, nie m�g� nic zrobi� tego wieczoru � gdy wiadomo by�o, �e dojdzie do walki, ob�z kobiecy ustawiano w bezpiecznej odleg�o�ci za lini� armii.</p><p>Oko�o p�nocy od strony fortecy dobieg�o Videssa�czyk�w g�o�ne dudnienie kopyt. Ludzie Ksi�stwa przerzucili deski nad swoim okopem i wys�ali je�d�c�w, by ostrzegli Draxa o nadchodz�cej armii Imperium. G�o�no pokrzykuj�c, Khamorthci i Khatrishe ruszyli za nimi w po�cig. Wkr�tce dopadli dw�ch pos�a�c�w, ale trzeci znikn�� w ciemno�ciach.</p><p>��G�wno � skomentowa� Gajusz Filipus, gdy nomadzi powr�cili z t� wiadomo�ci�.</p><p>��No c� � powiedzia� Marek, staraj�c si� spokojnie podej�� do sprawy. � Nie mo�na powiedzie�, �eby Drax nie wiedzia� o tym, �e na niego maszerujemy.</p><p>Starszy centurion tylko co� odburkn��.</p><p>Trybunowi wydawa�o si�, �e �wit nadszed� o wiele za wcze�nie, barwi�c chmury najpierw na purpurowo, a potem, wraz ze znikaniem gwiazd, na z�oto. Videssa�ski pose�, nios�cy bia�y he�m na grocie w��czni, podszed� do samego brzegu fosy i zaproponowa� wyspiarzom, by si� poddali. Odpowiedzi� by�y przekle�stwa i wyzwiska w j�zyku Namdalajczyk�w. Strza�a wbi�a si� w ziemi� kilka st�p od pos�a. Strza� by� celowo chybiony, ale znacznie przyspieszy� powr�t Videssa�czyka, nie przydaj�c mu godno�ci.</p><p>Zigabenos wyda� kr�tki rozkaz. Wyrzutnie oszczep�w napr�y�y si� i z j�kiem zwolni�y swe pociski. �wiszcz�c z�owrogo, w��cznie przelecia�y nad palisad�, zmuszaj�c ludzi Draxa do schylenia g��w. Namdalajczycy wychylili si� zaraz po tym i strzelili do czegokolwiek co, jak s�dzili, byli w stanie ustrzeli�, i znowu ukryli si� za os�on�.</p><p>Wyrzutnie kamieni rozpocz�y sw� prac� kilka minut p�niej, ciskaj�c g�azy wielko�ci cz�owieka o drewnian� wie��. Pociski okaleczy�y j� tu i tam, ale nie wida� by�o �adnych oznak za�amania. Wyspiarze budowali dobrze. In�ynierowie raz po raz naci�gali na ko�owroty machin liny skr�cone z jelit zwierz�cych � przekle�stwa wype�nia�y powietrze, gdy kt�ra� nie wytrzymywa�a.</p><p>Ale maszyny ciskaj�ce w��cznie i kamienie, tak jak i strza�y Videssa�czyk�w i Khamorth�w skierowane na fortece, by�y tylko ma�o wa�nym wst�pem do zaczynaj�cego si� w�a�nie spektaklu. Videssa�scy in�ynierowie �adowali na niekt�re z katapult ma�e beczu�ki o cienkich �ciankach, wype�nione �atwopaln� ciecz�, kt�re zatoczywszy wielki �uk rozbija�y si� o stoj�c� na kopcu wie��.</p><p>Oblegaj�c drewniane twierdze, Rzymianie cz�sto obrzucali je p�on�c� smo�� czy t�uszczem. Mieszanka sporz�dzona przez Videssa�czyk�w by�a jeszcze gorsza. Sk�ada�a si� bowiem z siarki, niegaszonego wapna i czarnego, okropnie �mierdz�cego oleju, kt�ry wyp�ywa� z ziemi tu i �wdzie na terytorium Imperium. Gdy beczki rozbija�y si� o �ciany wie�y, p�achty p�ynnego ognia rozlewa�y si� na jej powierzchni.</p><p>�ucznicy w twierdzy zacz�li krzycze� z przera�enia, gdy p�omienie obj�y budowl�. Namdalaj-czycy zeskakiwali z palisady i biegli do wie�y, by walczy� z ogniem. Marek s�ysza� ich zrozpaczone wrzaski, gdy pierwsze wiadra wody spad�y na p�omienie. Dzi�ki wapnu, ogie� p�on�� r�wnie entuzjastycznie po zmoczeniu jak i przed.</p><p>Katapulty nie przestawa�y pracowa� i bezustannie zasypywa�y twierdz� pociskami. Wkr�tce zacz�o jednak brakowa� beczek ze �mierteln� mikstur�. Kilka z nich rozbi�o si� na szczycie kopca, oblewaj�c p�omieniem wyspiarzy pr�buj�cych uratowa� wie��. Ludzie biegali krzycz�c, niczym �ywe pochodnie. P�ynny ogie� sp�ywa� pod kolczugi i przywiera� do cia�a, w�os�w, oczu, p�on�c i p�on�c. Jaki� Namdalajczyk wbi� sw�j miecz w towarzysza, kt�ry skr�ca� si� z b�lu u jego st�p, pokryty ogniem od g�owy do kolan. G�sty, czarny dym wzbija� si� prosto w niebo, co by�o r�wnie oczywist� wiadomo�ci� dla Draxa, jak s�owa przywiezione przez je�d�ca.</p><p>Wok� obl�onej twierdzy zagra�y tr�bki. Os�aniani przez �ucznik�w, legioni�ci rzucili si� do ataku, przerzucaj�c przygotowane wcze�niej k�adki nad rowem. Zigabenos wola� na razie trzyma� swoich wyspiarzy z dala od ich rodak�w. Chocia� nie lubi� specjalnie bitew czy walki wr�cz, Marek cieszy� si�, �e wreszcie biegnie na czele swych ludzi. Stanie z boku i przygl�danie si� p�on�cym �o�nierzom Draxa by�o gorsze od samej walki.</p><p>Nikt ju� prawie nie pozosta� przy pierwszej linii umocnie�, by powstrzyma� legionist�w. W��cznia wbi�a si� w ziemi� tu� obok trybuna, ale ju� za moment jego <emphasis>caligae </emphasis>grz�z�y w mi�kkiej ziemi wa�u u�o�onego pod palisad�. Wrzeszcz�c z ca�ych si�, reszta szturmuj�cego oddzia�u gna�a tu� za nim.</p><p>Namdalajczyk, kt�ry rzuci� w��czni�, sta� na szczycie wa�u, czekaj�c na Marka. By� to wielki, muskularny m�czyzna z siwym zarostem na twarzy. Uderzy� wreszcie swym ci�kim, dwur�cznym mieczem. Marek przyj�� cios na tarcz�. J�kn�� pod si�� uderzenia i niemal ze�lizn�� si� z wa�u. Wyspiarz �atwo sparowa� jego niezr�czne pchni�cie i podni�s� ostrze, przygotowuj�c si� do nast�pnego ci�cia.</p><p><emphasis>Pilum </emphasis>wbi�a si� w jego szyj�. Miecz wypad� z r�k, kt�re zacisn�y si� na chwil� na �elaznej rzymskiej w��czni, a potem opad�y bezw�adnie, gdy kolana zacz�y si� ugina�, a ca�e cia�o pochyli�o si�, by opa�� na ziemi�. Skaurus przeskoczy� nad nim � legioni�ci wdzierali si� ju� za palisad�.</p><p>Tylko gar�� wyspiarzy poleg�a na wa�ach. Kiedy wiadomo by�o, �e bitwa jest przegrana, bez wahania porzucili miecze i he�my, poddaj�c si� Rzymianom. Wieloletni najemnicy nie widzieli sensu w beznadziejnej walce, kt�ra mog�a sko�czy� si� tylko ich �mierci�.</p><p>��My�lisz, �e Imperator przyjmie nas znowu? Mo�e do Astris, �eby pilnowa� ludzi z r�wnin? � ca�kiem powa�nie pyta� Marka jeden z pojmanych oficer�w, wcale nie speszony tym, �e jeszcze przed chwil� by� rebeliantem.</p><p>Trybun m�g� tylko roz�o�y� przed nim r�ce. Z braku w�asnych �o�nierzy, Thorisin m�g� to zrobi�.</p><p>��Uwaga! G�owy w g�r�! � zawo�ali razem Namdalajczycy i Rzymianie. Wie�a opada�a z trzaskiem na ziemi�, rozsypuj�c na wszystkie strony zw�glone drewno i czerwone okruchy �aru. Jaki� legionista sykn�� z b�lu i zakl�� g�o�no, gdy p�on�ca szczapa przypali�a mu nog�. Jeden z wyspiarzy zgin�� przygnieciony pniem � by� ju� i tak okropnie poparzony. Marek pomy�la�, �e tak pewnie by�o dla niego najlepiej.</p><p>Namdalajski kap�an-uzdrowiciel robi� co m�g� dla ofiar deszczu ognia. Nie m�g� jednak zbyt wiele � �aden uzdrowiciel nie jest w stanie przywo�a� zmar�ych do �ycia. Duchowni z Ksi�stwa nie wyr�niali si� tak mi�dzy innymi wojownikami jak ich videssa�scy koledzy po fachu. Nosili zbroje i walczyli wraz z innymi �o�nierzami, co by�o wielkim barbarzy�stwem w oczach Videssa-�czyk�w.</p><p>Marek raz jeszcze wspi�� si� na umocnienia. Strza�a gwizdn�a mu ko�o ucha � rozejrza� si� doko�a pr�buj�c bezskutecznie odnale�� nadgorliwego �ucznika.</p><p>��Wstrzymajcie si�! Forteca jest nasza! � krzykn�� i uni�s� do g�ry kciuk w ge�cie przej�tym z walk gladiator�w. Videssa�czycy nie u�ywali tego znaku, ale zrozumieli. �o�nierze wznie�li okrzyk rado�ci. Zigabenos pomacha� do Marka, kt�ry odda� pozdrowienie.</p><p>Wewn�trz twierdzy wyspiarze zbierali miecze poleg�ych towarzyszy, by przekaza� je krewnym � smutny zwyczaj, kt�ry Marek zna� a� za dobrze. Przyni�s� miecz Hemonda Helvis, po tym jak zabi�y go czary Avshara. Tutaj zgin�o czternastu wyspiarzy, wi�kszo�� z nich od poparze�. Trybun z ulg� odkry�, �e nie poleg� �aden z legionist�w, a tylko dw�ch by�o rannych.</p><p>Gdy wyprowadzili je�c�w z fortecy, �o�nierze obu walcz�cych stron wymieniali nazwiska i do�wiadczenia wojenne. Legioni�ci stawali si� najemnikami w tym samym stopniu, co ludzie z Ksi�stwa, wykonuj�c sw�j zaw�d rzetelnie, ale bez wrogo�ci. A odk�d przybyli do Imperium, Rzymianie doskonale dogadywali si� z Namdalajczykami, co czasami niepokoi�o samych Videssa�czy-k�w.</p><p>Gdy ludzie Draxa dostrzegli Namdalajczyk�w w armii Imperium, zasypali ich gradem obelg:</p><p>��Zdrajcy! Tch�rze! Stoicie po z�ej stronie, wypierdki!</p><p>Oficer, kt�ry rozmawia� ze Skaurusem, Stillion z Sotevag, o czym dowiedzia� si� wcze�niej trybun, dojrza� swojego kapitana i krzykn��.</p><p>��Turgot! Powiniene� si� wstydzi�! � Turgot rzeczywi�cie wygl�da� na zawstydzonego i nic mu nie odpowiedzia�.</p><p>Wtedy wyszed� do nich Utprand � jego lodowate spojrzenie zmrozi�o i uciszy�o wszystkich �o�nierzy.</p><p>��Zdrajcy, powiadacie? � powiedzia� niezbyt g�o�no, ale bardzo wyra�nie. � Tak, ci kt�rzy s�u�� Draxowi, znaj� to s�owo bardzo dobrze. � Odwr�ci� si� do nich plecami w pogardliwym milczeniu.</p><p>Mertikes Zigabenos odes�a� pojmanych rebeliant�w do stolicy pod eskort� videssa�skich je�d�c�w.</p><p>���wietna robota � pochwali� Marka. � Tak wiec, ta wychwalana namdalajska forteca � zdobyta bez �adnych strat. Tak, �wietna robota.</p><p>��Rzeczywi�cie wspania�a � powiedzia� Gajusz Filipus z przek�sem, gdy Zigabenos odszed�, by przygotowa� armi� do wymarszu. � Kosztowa�o nas to dzie� op�nienia i przewag�, jak� daje zaskoczenie. Powiedzia�bym, �e Drax ubi� niez�y interes.</p><empty-line/><p>Styppes umiej�tnie radzi� sobie z rannym Rzymianinem � by� to �o�nierz z paskudnie rozharata-n� �ydk�. Jak zawsze sam akt leczenia budzi� w Skaurusie l�k. Kap�an zwiera� brzegi rozci�cia obiema r�kami. Mamrocz�c modlitwy, co pomaga�o mu si� skoncentrowa�, kierowa� ca�� swoj� wol� na ran�, kt�r� w�a�nie opatrywa�. Trybun obserwuj�cy t� scen�, czu� jak powietrze� krzepnie? g�stnieje? � �acina nie zna�a odpowiedniego okre�lenia � wok� niej, gdy leczniczy pr�d przep�ywa� przez r�ce kap�ana. Kiedy Styppes odsun�� wreszcie d�onie, po g��bokim rozci�ciu na nodze m�czyzny pozosta�a tylko w�ska, bia�a blizna.</p><p>��Wielkie dzi�ki � powiedzia� legionista, podnosz�c si� z ziemi. Odszed� energicznym krokiem, jakby gdyby nigdy nic.</p><p>Drugiemu z powa�nie ranionych �o�nierzy, Vaspurakanerowi, kt�rego czaszka zosta�a rozbita przez upadaj�cy pie� z rozbitej wie�y, Styppes mia� znacznie mniej do zaoferowania. Po zbadaniu rannego, kap�an powiedzia� tylko:</p><p>��B�dzie �y� albo umrze � jak Phos da. Ja nie potrafi� go uleczy�.</p><p>Marek, cho� rozczarowany, nie podejrzewa� go o lenistwo. Gorgidas tak�e nie m�g�by pom�c temu biedakowi.</p><p>Trybun podszed� do Styppesa, kt�ry � co by�o nieuniknione, jak pomy�la� Skaurus � dodawa� sobie si� opr�niaj�c buk�ak z winem. Jednak, oddaj�c mu sprawiedliwo��, praca uzdrowiciela by�a bardzo wyczerpuj�ca � Skaurus widzia� ju� kap�an�w zasypiaj�cych na stoj�co.</p><p>Styppes otar� usta, a potem osuszy� r�kawem swej szaty spocone czo�o.</p><p>��Ty te� jeste� ranny? � zapyta� trybuna. � Nie widz� nigdzie krwi.</p><p>��Ee? Nie � odpar� Skaurus z wahaniem. Wyci�gn�� r�k�, pokazuj�c kap�anowi nadgarstek. Paznokcie Helvis wbi�y si� g��boko i wy��obione nimi rany wygl�da�y ca�kiem gro�nie. � Nasz poprzedni lekarz da�by mi na to jak�� ma�� albo co� takiego. Pomy�la�em sobie, �e mo�e m�g�by�?</p><p>��Co?! � rykn�� w�ciekle Styppes. � Chcesz, �ebym marnowa� si�y na zadrapania twojej dziwki? Zabieraj si� st�d. Moc Phosa nie mo�e by� przyzywana do takich bzdur, a uzdrowiciele nie powinni nawet traci� na to czasu.</p><p>��Biedny Vaspurakaner to dla ciebie za du�o, a ja za ma�o, tak? � odgryz� si� trybun, tak�e ju� rozz�oszczony. Styppes naprawd� potrafi� wyprowadzi� go z r�wnowagi. � W takim razie jaki z ciebie po�ytek?</p><p>��Spytaj swojego Rzymianina � odparowa� kap�an. � Je�eli gangrena dobierze si� do tych twoich cholernych zadrapa�, wtedy si� nimi zajm�. Ale teraz zostaw mnie w spokoju; trac� tyle samo si� na leczenie ma�ych ran co i du�ych.</p><p>��Och � powiedzia� s�abo Skaurus. Nie wiedzia� o tym dot�d. Zda� sobie spraw�, jak ma�o wiedzia� o sztuce uzdrawiania znanej kap�anom Phosa. Styppes i jemu podobni mogli zdzia�a� cuda, kt�re pozostawia�y Gorgidasa w rozpaczy i bezsilnej zazdro�ci, ale zdawa�o si�, �e Grek tak�e posiada umiej�tno�ci, kt�rych im z kolei brakowa�o.</p><p>Powracaj�c my�l� do uwagi, kt�r� przed chwil� uczyni� Gajusz Filipus, trybun zastanawia� si�, jaki to w�a�ciwie interes przyjmuj�c Styppesa.</p><empty-line/><p>Tego wieczora Helvis nie wr�ci�a. Marek czeka� w swoim namiocie � wci�� �udz�c si� nadziej�, �e jednak przyjdzie � a� ca�y ob�z wok� niego pogr��y� si� we �nie. W ko�cu zdmuchn�� p�omie� lampki i pr�bowa� zasn�� sam. Nie by�o to takie �atwe. Gdy na pocz�tku zacz�li �y� ze sob�, jej obecno�� w ��ku wr�cz przeszkadza�a mu w zasypianiu. Teraz, gdy by� sam, nie m�g� si� obej�� bez jej ciep�a.</p><p>Wszystko, do czego cz�owiek przywyk� � pomy�la�. Przewr�ci� si� na drugi bok, zirytowany. To, do czego by� przyzwyczajony, nie by�o spaniem.</p><p>Przybrze�na r�wnina Videssos by�a p�aska jak �aden inny l�d, ale dla trybuna ca�y nast�pny dzie� wydawa� si� marszem pod g�r�. Monotoni� ca�odziennej w�dr�wki przerwa�o na chwil� poruszenie wywo�ane widokiem dw�ch namdalajskich zwiadowc�w, kt�rzy wy�onili si� z pobliskiego lasku, aby spokojnie przygl�da� si� armii Imperium. Jednak ani okrzyki Khamorth�w, kt�rzy rzucili si� za nimi w po�cig, ani ponure przekle�stwa Gajusza Filipusa, po udanej ucieczce zwiadowc�w Draxa, nie potrafi�y wyrwa� Skaurusa z odr�twienia.</p><p>Pogryzaj�c bezmy�lnie pajd� razowego chleba, szed� wzd�u� <emphasis>via principalis, </emphasis>gdy s�o�ce chyli�o si� ju� ku zachodowi. Jak zawsze, jego namiot sta� dok�adnie w po�owie odleg�o�ci miedzy dwoma g��wnymi wej�ciami do obozowiska, a przed namiotem powiewa�a bia�a flaga oznaczaj�ca jego rang�.</p><p>W�a�nie mia� podnie�� brezentow� zas�on� przykrywaj�c� wej�cie, gdy d�wi�k znajomego g�osu kaza� mu si� obr�ci� na pi�cie.</p><p>��Tata! Tata! � wrzeszcz�c z ca�ych si�, Makie gna� przez <emphasis>via principalis </emphasis>w jego kierunku. Poniewa� rzymski ob�z by� zawsze zbudowany wed�ug tego samego, prostego schematu, nawet pi�ciolatek m�g� porusza� si� po nim bez trudu.</p><p>��T�skni�em za tob�, tato � powiedzia� Makie, gdy trybun przykucn��, by u�ciska� przybranego syna. � Gdzie by�e�? Mama m�wi�a, �e wczoraj bi�e� si� w bitwie. By�e� bardzo odwa�ny?</p><p>��Te� za tob� t�skni�em � powiedzia� Marek. � I za twoj� matk� � doda�, gdy Helvis, nios�c zar�wno Dostiego jak i sw�j podr�ny kuferek, zbli�y�a si� do niego. Widz�c trybuna, Dosti zacz�� si� kr�ci� w jej ramionach, a� w ko�cu musia�a postawi� brzd�ca na ziemi. Chwiejnym krokiem podrepta� do Skaurusa � jego nogi stawa�y si� pewniejsze z ka�dym dniem. Trybun przygarn�� syna do siebie.</p><p>��Tata � o�wiadczy� powa�nie Dosti.</p><p>��Jestem. � Marek podni�s� si� z kucek. Dosti zacz�� rozwi�zywa� rzemienie u jednego z jego <emphasis>caligae, </emphasis>a potem pr�bowa� dosi�gn�� schowanego w pochwie miecza trybuna.</p><p>��M�g�by� przywita� si� tak�e ze mn� � powiedzia�a Helvis.</p><p>��Witaj � powiedzia� ostro�nie, ale podnios�a g�ow� do poca�unku, jakby nic mi�dzy nimi nie zasz�o. Kamie� spad� mu z serca � sam nie wiedzia� jak by� ci�ki, dop�ki si� go nie pozby�. U�miechaj�c si� niepewnie, podni�s� klap� namiotu. Malrik wskoczy� do �rodka.</p><p>��Chod�, ty �lamazaro! � wrzeszcza� do Dostiego, kt�ry pod��a� za nim najszybciej jak potrafi�. Helvis pochyli�a si� w wej�ciu. Marek wszed� za ni�.</p><p>Rozmowa �wiadomie omija�a dra�liwe tematy przez d�ugi czas � omawiali plotki, kt�re Helvis us�ysza�a przebywaj�c z kobietami, opis szturmu Skaurusa� W ko�cu trybun zapyta� j� wprost:</p><p>��Dlaczego wr�ci�a�? Popatrzy�a na niego z ukosa.</p><p>��Czy nie wystarczy, �e wr�ci�am? Musisz zawsze wszystkiego si� dowiedzie�?</p><p>��Nawyk � powiedzia�, gestem ogarniaj�c ca�y ob�z. � Musz�.</p><p>��Niech zaraza we�mie twoje nawyki � wybuchn�a Helvis. � Jak i twoj� bezsensown� mi�o�� dla tej starej dziwki, Videssos, tak�e.</p><p>Marek czeka� na kolejn� salw�, ale zamiast tego Helvis za�mia�a si�; bardziej z siebie ni� z niego.</p><p>��Dlaczego wr�ci�am? Je�li ja pomy�la�am o tym raz, to Malrik pi�� tysi�cy razy to powiedzia� � �Gdzie jest tata? Kiedy wr�ci? A dlaczego nie wiesz?�. Dosti ca�y czas grymasi� i p�aka�, nie mog�am go uspokoi�.</p><p>Nawet w migotliwym �wietle lampki wygl�da�a na zm�czon�.</p><p>��To wszystko?</p><p>��A co by� chcia�, �ebym ci powiedzia�a? �e mi ciebie brakowa�o? �e wr�ci�am, bo mi na tobie zale�y?</p><p>��Je�li tak jest, to bardzo bym chcia�, �eby� o tym m�wi�a � odpar� cicho.</p><p>��A jakie to ma dla ciebie znaczenie? Ty przecie� musisz dba� o swoje cenne Imperium � powiedzia�a, ale jej twarz zrobi�a si� �agodniejsza. � Tak w�a�nie jest? Och, to takie trudne. Walczy�e� tam przeciwko moim ludziom, moim krewnym nawet, a ja co robi�am? Modli�am si� do Phosa, �eby� wyszed� z tego ca�y i zdrowy. My�la�am ju�, �e mnie to nie obchodzi, dop�ki nie znalaz�e� si� w niebezpiecze�stwie. �atwo mie� twarde serce, gdy nie trzeba si� o nikogo martwi� Do licha z tym wszystkim! � sko�czy�a, z�apana w potrzask dw�ch przeciwstawnych sobie uczu�.</p><p>��Dzi�kuj� ci � powiedzia�. � Kiedy mia�em szesna�cie lat, by�em pewny, �e wszystko jest bardzo proste. Teraz mam dwadzie�cia lat wi�cej, i na bog�w, wszystko jest dwadzie�cia razy trudniejsze.</p><p>Helvis u�miechn�a si�, marszcz�c jednocze�nie brwi. Nie podoba�o jej si� to �aci�skie przekle�stwo. Nawet tutaj � pomy�la� � musz� by� ostro�ny. Jednak� ��Jako� sobie radzimy, prawda?</p><p>��Na razie � powiedzia�a. � Na razie.</p><empty-line/><p>Nast�pnego dnia widzieli ju� wi�cej ludzi Draxa. Tym razem nie byli to zwiadowcy, ale dobre p� setki gro�nie wygl�daj�cych je�d�c�w, kt�rzy jechali niemal na skraju zasi�gu strza�, wzd�u� maszeruj�cej kolumny. Krzyczeli co� do Namdalajczyk�w Utpranda, ale z tej odleg�o�ci nie mo�na by�o ich zrozumie�.</p><p>��Bezczelne skurwysyny, co? � oceni� Gajusz Filipus. Zigabenos te� tak uwa�a�. Wys�a� oddzia� Khatrish�w, by odegnali zbuntowanych najemnik�w. Ludzie Draxa wycofali si� spokojnie pod os�on� lasu, nie �ami�c nawet szyku. Laon Pakhymer nie pozwoli� �ucznikom wej�� mi�dzy drzewa wiedz�c, �e wtedy utrac� sw�j najwi�kszy atut � ruchliwo��. Po chwili Khatrishe z powrotem do��czyli do armii. �o�nierze Draxa wynurzyli si� z lasu zajmuj�c poprzedni� pozycj�.</p><p>Gdy nadszed� wiecz�r, rebelianci nie rozbili obozu w pobli�u si� Zigabenosa, ale odjechali na po�udniowy zach�d, wyra�nie wype�niaj�c jaki� rozkaz. Obserwuj�cy ich odjazd Gajusz Filipus podrapa� si� po bli�nie na policzku.</p><p>��To chyba b�dzie jutro. Tak my�l�. Ci �o�nierze nie s� sami; to cz�� jakiej� wielkiej bandy, a przynajmniej tak si� zachowuj�.</p><p>Wyci�gn�� miecz i dotkn�� ostrza �rodkowym palcem.</p><p>��Musi pewnie wystarczy�. Nie lubi� si� bi� z tymi cholernymi wyspiarzami. S� wielcy jak Galowie i dwa razy bystrzejsi.</p><p>Kiedy zapad�y ju� kompletne ciemno�ci, Marek dostrzeg� blady, pomara�czowy odblask na po�udniowo-zachodniej kraw�dzi horyzontu. Nie przypomina� sobie, by le�a�o przed nimi jakiekolwiek wi�ksze miasto, co nie pozostawia�o �adnych w�tpliwo�ci � to byli ludzie Draxa. Trybun �ci�gn�� usta. Je�eli byli tak blisko, to rzeczywi�cie nazajutrz czeka�a ich bitwa.</p><p>Do rzymskiego obozu przyby� pos�aniec z rozkazami od Mertikesa Zigabenosa.</p><p>��B�dziemy jutro maszerowali w rozci�gni�tej linii, a nie w kolumnie. � Videssa�ski genera� tak�e spodziewa� si� bitwy. Jego adiutant kontynuowa�: � Wy, piechota, staniecie na lewym skrzydle, a os�ania� was b�d� Khatrishe. M�j pan zajmie �rodek, Namdalajczycy Utpranda b�d� po prawej.</p><p>��Dzi�ki, <emphasis>spatharios � </emphasis>powiedzia� trybun. � Mia�by� mo�e ochot� na kubek wina?</p><p>��Mi�o z twojej strony, panie � odpar� Videssa�czyk. Gdy pozby� si� ju� oficjalnej sztywno�ci, wygl�da� o wiele m�odziej. Poci�gn�� �yk i skrzywi� twarz, zaskoczony. � Wytrawne, co? � drugi �yk by� ju� ostro�niejszy.</p><p>��Najbardziej wytrawne, jakie uda�o nam si� znale�� � potwierdzi� Marek. Prawie wszystkie gatunki videssa�skiego wina by�y za s�odkie jak na gust Rzymian. Podtrzymuj�c rozmow�, zapyta�:</p><p>��Dlaczego wyspiarze maj� by� po prawej? � Je�eli Zigabenos nie ufa� im za bardzo, powinni znale�� si� po�rodku, gdzie �atwiej by�oby ich obserwowa� i kontrolowa�.</p><p>Ale <emphasis>spatharios </emphasis>mia� ju� gotow� odpowied�, co �wiadczy�o o tym, �e jego dow�dca te� mia� g�ow� na karku, cho� przyj�� inne rozwi�zanie ni� Skaurus.</p><p>��Prawe skrzyd�o to ich punkt honoru, panie. � Trybun pokiwa� g�ow� z aprobat� i gdy chodzi�o o dumnego Utpranda, odwo�anie si� do honoru zawsze mog�o si� op�aci�. Videssa�czyk sko�czy� wino i pospieszy� z rozkazami do Laona Pakhymera.</p><p>Trybun �a�owa�, �e do bitwy nie dosz�o wcze�niej; teraz, Helvis i kobiety wi�kszo�ci legionist�w by�y tutaj, zamiast w swoim obozie, odpowiednio oddalonym od miejsca zbli�aj�cej si� bitwy. Gdy powiedzia� o tym Gajuszowi Filipusowi, starszy centurion odpar�:</p><p>��Prawdopodobnie s� bezpieczniejsze tutaj. Videssa�czycy nie zawracaj� sobie g�owy okopywaniem obozu.</p><p>��To prawda � stwierdzi� trybun. � Jednak zostawimy tu jutro p� manipu�u. My�l�, �e powinien nim dowodzi� Minucjusz.</p><p>��Minucjusz? B�dzie mu wstyd, �e pozostawiono go z dala od bitwy. Jest m�ody. � Starszy centurion m�wi� takim tonem, jakby to ostatnie s�owo kry�o w sobie same najgorsze znaczenia.</p><p>��Niemniej jednak to odpowiedzialne zadanie, a Minucjusz to rozs�dny ch�opak. � Marek rzuci� centurionowi chytre spojrzenie. � Kiedy b�dziesz mu wydawa� rozkazy, mo�esz wspomnie� o bezpiecze�stwie Erene.</p><p>Gajusz Filipus gwizdn�� z podziwem.</p><p>��W rzeczy samej! On zupe�nie oszala� na punkcie tej dziewuchy.</p><p>Skaurus nie umia� powiedzie� czy s�ysza� w jego g�osie drwin�, czy te� zazdro��.</p><empty-line/><p>Dzie� rozpocz�� si� pogodnym, ale zaskakuj�co zimnym porankiem. Rze�ki wiatr od morza rozp�dzi� wilgo� i mg��.</p><p>���adny dzie� � us�ysza� Marek jednego z Rzymian, kiedy zwijali ob�z.</p><p>���adny dzie�! �eby ci uci�li �ap�, barani �bie, jak nie �ci�gniesz tego rzemienia w nagolenniku � warkn�� Gajusz Filipus. �o�nierz sprawdzi� wi�zanie � by�o wystarczaj�co mocno zaci�gni�te. Starszy centurion wrzeszcza� ju� na kogo� innego.</p><p>Je�d�cy z Khamorth nadjechali galopem, wymachuj�c swymi futrzanymi czapami i krzycz�c:</p><p>��Wielkie konie! Mn�stwo wielkich koni!</p><p>Fala podniecenia przebieg�a przez armi� Imperium. Ju� nied�ugo.</p><p>Przeszli przez lekkie wzniesienie i zeszli do niemal p�askiej doliny Sangarios, jednego z miejscowych dop�yw�w Arandos. Drewniany most ��czy� brzegi tej niewielkiej rzeczki. Ob�z rebeliant�w widoczny by� w oddali, po drugiej stronie Sangarios, ale ich dow�dca zdecydowa� si� ustawi� wojska przed mostem.</p><p>��Drax! Drax! Wielki ksi��� Drax! � krzyczeli Namdalajczycy, gdy dojrzeli ju� swych wrog�w. Wo�anie by�o g��bokie i mocne, jak bicie b�bna.</p><p>��Utprand! Videssos! Gavras! � odpowiadaj�ce im okrzyki bitewne by�y r�wnie g�o�ne.</p><p>��My�la�em, �e ten Drax ma wi�cej rozumu � powiedzia� Gajusz Filipus. � Co prawda pochylenie nie jest a� tak du�e, by mog�o nam bardzo pom�c, ale je�li uda nam si� ich zepchn��, to wejd� do rzeki, a to b�dzie ich koniec.</p><p>Marek przypomnia� sobie co�, co zwyk� powtarza� Nephon Khoumnos: �Gdyby wszystkie �je�li� i �ale� by�y ciastkami i orzechami, to wszyscy byliby grubi�. Je�li mia� to by� jaki� znak, to nie podoba� si� Markowi � ponury genera� z Videssos dawno ju� nie �y�, zabity czarami Avshara.</p><p>Zigabenos � kiedy� adiutant Khoumnosa � by� wystarczaj�co rozwa�ny, by nie m�czy� swoich �o�nierzy przedwczesnym atakiem. Utrzymywa� ich w dobrym porz�dku, kiedy posuwali si� naprz�d. Namdalajczycy tak�e ruszyli do przodu. Ludzie Draxa nosili turkusowe opo�cze i zielone proporce trzepocz�ce na lancach.</p><p>Gdzie by�a chor�giew Draxa? Je�eli prawe skrzyd�o by�o punktem honoru wyspiarzy, Skaurus spodziewa� si�, �e w�a�nie tam go ujrzy. Ale nie m�g� go znale�� � w ko�cu wypatrzy� wielkiego ksi�cia na drugim ko�cu linii Namdalajczyk�w. Wygl�da�o to bardzo podejrzanie. Co on knu�?</p><p>Niczym b�yskawica okryta zbroj�, Utprand ruszy� na ur�gaj�c� mu chor�giew, �ami�c r�wn� lini� utrzymywan� dot�d przez armi� Imperium. Mniejsze i wi�ksze oddzia�y odrywa�y si� od g��wnych si� i pod��a�y za swym dow�dc�, a� oko�o pi�ciuset wojownik�w gna�o w kierunku zbuntowanego ksi�cia.</p><p>��Zdrajca! Z�odziej! � okrzyki wojenne rozbrzmiewa�y g�o�niej ni� t�tent galopuj�cych koni.</p><p>��Drax! Drax! Wielki ksi��� Drax! � tak�e krzycz�c, je�d�cy Draxa pochylili lance i spi�li ostrogami swoje wierzchowce, by spotka� si� z wojownikami Utpranda. Mieli te� inne zawo�anie i zimny dreszcz straszliwego przeczucia przebieg� po plecach Skaurusa.</p><p>��Namdalen! Namdalen! Namdalen!</p><p>��Naprz�d! Naprz�d! Pom�cie mu, wy odm�d�one gnojki bez jaj i honoru! � to Gajusz Fili-pus wrzeszcza�, modl�c si� do nie wiadomo kogo, by jaki� cud przeni�s� jego g�os przez pole bitwy i zmusi� ludzi Soteryka, Clozarta i Turgota, �eby do��czyli do ataku Utpranda.</p><p>Kilku rzeczywi�cie ruszy�o z miejsca, ale byli to pojedynczy �o�nierze, czy niewielkie, co najwy�ej pi�cioosobowe grupki. Wi�kszo�� wstrzymywa�a konie, czekaj�c. Je�eli Utprand zdo�a rozbi� si�y Draxa, wtedy mo�e rusz� do przodu? Ale Utprand i jego ludzie byli sami na polu bitwy, a Drax mia� m�cznic wi�cej ni� pi�ciuset �o�nierzy, kt�rych m�g� rzuci� przeciwko nim.</p><p>Lance p�ka�y z trzaskiem. Konie pada�y na ziemi�, krzycz�c bardziej przera�liwie ni� ludzie. Je�d�cy wylatywali z siode�, by zgin�� pod kopytami w�asnych wierzchowc�w. S�o�ce odbija�o si� od obna�onych mieczy. Zbici w klin wojownicy Utpranda walczyli z jeszcze wi�ksz� zawzi�to�ci�, gdy zrozumieli, �e ich zdradzono i wci�� przebijali si� w kierunku wrogiego sztandaru.</p><p>Skaurus wspiera� ich okrzykami, ale nied�ugo, jako �e prawe skrzyd�o armii Draxa ruszy�o do ataku na legionist�w. Trybunowi wydawa�o si�, �e wszystkie lance mierz� prosto w niego. Khatri-she zasypali Namdalajczyk�w gradem strza�. Tu i tam je�dziec zachwia� si� w siodle, celnie trafiony. Ale lekka jazda naprawd� nie mog�a powstrzyma� ich ataku. Jeden z Khatrish�w, odwa-�niejszy ni� jego towarzysze, podjecha� bli�ej, by ci�� wyspiarza szabl�. Namdalajczyk zawr�ci� nagle konia, tak �e uderzy� on o pier� ma�ego, khatrisherskiego konika. Mniejszy wierzchowiec zachwia� si� i upad�. Wyspiarz nadzia� je�d�ca na w��czni� tak, jakby nabija� kawa�ek mi�sa na n�. Turkusowa fala przetoczy�a si� nad jego cia�em.</p><p>��Trzymajcie si� teraz dobrze <emphasis>hastatft </emphasis>Konie nie chc� nabija� si� na w��cznie � krzycza� Gajusz Filipus.</p><p>��Przygotowa� <emphasis>pila��</emphasis> zawo�a� Marek. Czuj�c jak zasycha mu w gardle, czeka� na zbli�aj�cych si� ze straszliw� pr�dko�ci� ludzi Draxa. � Gotowi? Teraz! � opu�ci� rami� na d�. Rogi herold�w powt�rzy�y komend�.</p><p>Setki oszczep�w wylecia�y do g�ry dok�adnie w tej samej sekundzie, potem jeszcze jedna salwa, i jeszcze jedna. Konie i je�d�cy walili si� na ziemi�, zabici lub ranni. Jad�cy za nimi rycerze byli, z kolei, blokowani. Niekt�rzy wojownicy reagowali na tyle szybko, by przyj�� <emphasis>pil� </emphasis>na tarcze, kt�re � pomy�la� Skaurus w jednej z tych dziwnych chwil ol�nienia, kt�re jak wiedzia�, zapami�ta ju� na zawsze � mia�y kszta�t latawc�w puszczanych przez videssa�skie dzieci. Tarcze okaza�y si� jednak kiepsk� obron�. D�ugie, wykonane z mi�kkiej stali <emphasis>pil� </emphasis>wygina�y si� przy uderzeniu, czyni�c tarcze podw�jnie bezu�ytecznymi � nie tylko je uszkodzi�y, ale w dodatku Namdalajczycy nie mogli si� ich pozby�.</p><p>Ale deszcz w��czni spad� na �o�nierzy Draxa, kiedy byli ju� przera�aj�co blisko. Atak zosta� op�niony i spowolniony, nie m�g� by� jednak ca�kiem zatrzymany. Kilka koni p�dzi�o wzd�u� rzymskich szereg�w, a nie wprost na <emphasis>hastae. </emphasis>Wi�kszo��, ponaglana przez je�d�c�w, run�a na pierwsz� lini� ci�kich w��czni.</p><p>��Drax! Drax! Wielki ksi��� Drax! � ich okrzyk nigdy nie s�ab�.</p><p>Gdyby nie szybko�� i sprawno��, z jak� przeformowa�y si� rzymskie manipu�y � system, kt�ry pozwala� im walczy� w ma�ych oddzia�ach i tworzy� o�mioosobowe grupy, gdy tylko robi�o si� gor�co � zostaliby zgnieceni przez namdalajski atak w ci�gu kilku minut. Skaurus, Gajusz Filipus, Juniusz Blesus, Bagratouni � wszyscy wykrzykiwali rozkazy, kieruj�c legionist�w tam, gdzie byli najbardziej potrzebni.</p><p>W��cznia, pokryta rdz�, ale tak samo �miertelnie niebezpieczna, przemkn�a obok ramienia trybuna. Stoj�cy za nim Rzymianin j�kn�� bardziej z zaskoczenia ni� z b�lu. Ostrze, teraz unurzane w czerwieni, opad�o na ziemi�. Krzyk legionisty uton�� w wyp�ywaj�cej szerokim strumieniem krwi.</p><p>Wystrzelony przez kogo� kamie� odbi� si� od he�mu jednego z je�d�c�w. Zakl�� w wyspiarskim narzeczu i lekko oszo�omiony potrz�sn�� g�ow�. Marek rzuci� si� do przodu. Z nag�ym przera�eniem na twarzy, Namdalajczyk pr�bowa� zbi� pchni�cie ostrzem swej lancy. Bro� by�a zbyt niepor�czna, cz�owiek nie do�� szybki. Miecz Skaurusa przebi� si� przez kolczug�, a potem przez szyj� �o�nierza. Lanca wypad�a mu z r�ki. T�ok walcz�cych rami� przy ramieniu wojownik�w nie pozwoli� upa�� mu na ziemi� jeszcze przez kilka minut.</p><p>Inny Namdalajczyk, tak�e na koniu, pr�bowa� ci�� trybuna mieczem, ale ten przyj�� uderzenie na tarcz�. �o�nierz zakl�� i uderzy� jeszcze raz, i jeszcze, jego ostrze wznieca�o iskry przy ka�dym zetkni�ciu z pokryt� br�zem <emphasis>scutum </emphasis>Marka. By� zr�cznym wojownikiem � ka�dy cios zadawany by� pod innym, tak samo niebezpiecznym k�tem. Podtrzymuj�ce tarcz� rami� trybuna zacz�o s�abn��.</p><p>Obr�ci� si� na lewej pi�cie i pchn�� mieczem, mierz�c w okryt� sk�rzanym butem nog� przeciwnika. Wiedziony instynktem do�wiadczonego �o�nierza, Namdalajczyk szybko cofn�� nog�, ale je�d�cowi to mog�o nie wystarczy�. Ostrze zanurzy�o si� w brzuchu wierzchowca. Rozszerzy�y si� z b�lu oczy zwierz�cia, b�lu kt�rego nie potrafi�o zrozumie� a nieszcz�sny ko� zacharcza� i run�� na ziemi�, przygniataj�c wyspiarza, kt�ry nie zd��y� uwolni� n�g ze strzemion. Jego krzyk zamar�, gdy znalaz� si� pod kopytami innego konia.</p><p>Kto� uderzy� trybuna po ramieniu � Senpat Sviodo z nagan� macha� mu palcem przed nosem.</p><p>��To by�o nie fair � powiedzia� Vaspurakaner.</p><p>��Cholernie mi przykro � warkn�� Marek, zupe�nie niczym Gajusz Filipus. Senpat �ci�gn�� twarz w wyrazie dezaprobaty.</p><p>��Rzymianie to bardzo <emphasis>powa�ni </emphasis>ludzie � oznajmi� i mrugn�� do trybuna.</p><p>��A niech ci� wrony rozdziobi� � roze�mia� si� Skaurus. Przynajmniej jedno zmartwienie z g�owy � pomy�la� � bo grupa uchod�c�w z Vaspurakan Gagika Bagratouni walczy�a r�wnie zaciekle jak �o�nierze Skaurusa. Barczysty <emphasis>nakharar </emphasis>�ci�gn�� w�a�nie z siod�a Namdalajczyka, kt�rym zaj�li si� ju� jego ludzie. Mesrop Anhonghin poradzi� sobie z nast�pnym � rzymskie pchni�cie, kt�rego nauczy� si� od legionist�w, pozwala�o mu maksymalnie wykorzysta� d�ugie r�ce.</p><p>��Kiepski genera� z tego Draxa � wrzasn�� do ucha Marka Senpat. � Powinien by� si� nauczy� ju� zesz�ego roku, �e jego rycerze nie mog� z�ama� naszych linii. No to teraz s�ono za to p�ac�.</p><p>Tak w�a�nie by�o. Kiedy ju� ich atak straci� ca�y impet, Namdalajczycy stali si� �atwym �upem nie tylko dla legionist�w, ale i dla Khatrish�w, kt�rzy zasypali ich strza�ami i zacz�li rozci�ga� lini� walki, by zaj�� wyspiarzy z flanki.</p><p>Je�li jednak taktyczne umiej�tno�ci Draxa pozostawia�y co� do �yczenia, to wielki ksi��� by� inteligentnym, przewiduj�cym strategiem. Nag�e zamieszanie wybuch�o na prawym skrzydle wojsk imperialnych. Skaurus zerkn�� w tamtym kierunku; nic nie zobaczy� � zbyt wiele koni i je�d�c�w sta�o na przeszkodzie. Wykrzywi� twarz, zirytowany � w wi�kszo�ci bitew jego wzrost pozwala� mu ogarn�� spojrzeniem ca�e pole walki.</p><p>Wkr�tce jednak wcale nie potrzebowa� tam patrze�, by wiedzie� co si� dzieje � rosn�ca fala okrzyk�w z prawej strony m�wi�a sama za siebie.</p><p>��Namdalen! Namdalen! Namdalen! � Krzyk by� coraz g�o�niejszy, o wiele g�o�niejszy ni� ten wznoszony tylko przez ludzi Draxa. Wrzaski w�ciek�o�ci i strachu rozlega�y si� w centrum si� Videssos � wyspiarscy najemnicy obr�cili si� przeciwko Imperium.</p><p>Nag�a cisza zapanowa�a na lewym skrzydle � atak na legionist�w zosta� przerwany. Dow�dca prawego skrzyd�a armii Draxa, Namdalajczyk z zadartym nosem, starszy zapewne ni� wskazywa�by na to jego wygl�d, trzyma� w g�rze zawieszon� na lancy tarcz�. Nie by�a ona pomalowana na bia�o, ale Marek domy�li� si�, �e ma to by� oznaka poselstwa.</p><p>��Czego chcecie? � krzykn�� do oficera.</p><p>��Przy��czcie si� do nas! � odkrzykn�� wyspiarz, z akcentem prawie tak silnym jak Utpranda � kt�ry na pewno ju� nie �y�. � Po co umiera� za nic? Niech �yje Namdalen, a ze starym Videssos � do piachu! Przysz�o�� nale�y do nas!</p><p>Legioni�ci odpowiedzieli mu przygniataj�cym rykiem oburzenia.</p><p>��Niech sobie pieprzone Namdalen �yje u siebie! Zaraz po Videssos we�miecie si� do nas, co?</p><p>To by�o celne uderzenie. Je�eli Rzymianie dogadywali si� czasem lepiej z lud�mi Ksi�stwa ni� z Videssa�czykami, to g��wnie dlatego, �e wyspiarze byli prostolinijni i uczciwi. Utprand, cho� mrukliwy i bezwzgl�dny, m�g� uchodzi� za idea� prawego cz�owieka, podczas gdy Drax przebija� nawet Videssa�czyk�w w podw�jnej grze. Szyderczy okrzyk Gajusza Filipusa m�wi� za wielu:</p><p>��Niby dlaczego mamy wam da� to, czego sami nie potraficie sobie wzi��? Czy wy w og�le jeste�cie m�czyznami?</p><p>Twarz Namdalajczyka powoli czerwienia�a ze z�o�ci. Zni�y� zawieszon� na tarczy lanc� i poprawi� he�m, przykrywaj�c lepiej sw�j kr�tki nos.</p><p>��Niech to spadnie na wasze g�owy! � powiedzia�. Wyspiarze ponownie ruszyli naprz�d. Drugi atak nie by� jednak nawet w po�owie tak gro�ny jak poprzedni. Zdziwi�o to nieco Skaurusa, ale po chwili zrozumia�; wszystko co musieli tu robi� �o�nierze Draxa, to trzyma� legionist�w w miejscu. Dop�ki nie mogli przyj�� z pomoc� si�om Zigabenosa w centrum armii, to zupe�nie wystarcza�o.</p><p>Laon Pakhymer tak�e to zrozumia� i z szale�cz� odwag� rzuci� swych Khatrish�w na dobrze ju� osadzone szeregi Namdalajczyk�w. Duch walki, kt�ry pcha� lekk� kawaleri� naprz�d, by� naprawd� niezr�wnany, ale �o�nierz po �o�nierzu, ko� po koniu, Namdalajczycy zdobywali nad nimi mia�d��c� przewag�.</p><p>��Za�arte ma�e bestie, co? � powiedzia� Gajusz Filipus g�osem pe�nym szacunku. Przygl�da� si� tylko beznadziejnemu atakowi; nic wi�cej nie by� w stanie zrobi�.</p><p>W ko�cu dalsza walka by�a ju� czym� ponad ludzkie si�y. Khatrisherska konnica rozsypa�a si�, je�d�cy p�dzili dziko na wszystkie strony, staj�c si� na razie bezu�yteczn� band�. Pakhymer gna� za nimi krzycz�c i pr�buj�c zebra� ich z powrotem, by ponowi� atak, ale nikt go nie s�ucha�. Pozostawiony bez zabezpieczenia z jednego skrzyd�a, Skaurus �ci�gn�� lini� swych wojsk do ty�u i na lewo, tak �e jej koniec si�ga� ma�ej grupki drzew figowych. Namdalajczycy nie przeszkadzali mu w prze-formowaniu legionu � ten manewr jeszcze bardziej oddala� go od centrum. Marek dobrze o tym wiedzia� i doprowadza�o go to do w�ciek�o�ci, ale wcale nie pom�g�by Zigabenosowi, gdyby da� si� okr��y� i zniszczy�.</p><p>Tymczasem videssa�ski genera� spychany by� coraz bardziej na lewo, naciskany od przodu przez ludzi Draxa, a z prawej przez w�asnych Namdalajczyk�w. Ale Zigabenos, o czym dobrze wiedzia� Marek, by� �wietnym dow�dc� i cho� jego sytuacja nie mog�a by� ju� gorsza, wci�� trzyma� w zanadrzu pewien fortel.</p><p>Bitewny zgie�k zatyka� Markowi uszy. Nagle ha�as zosta� wch�oni�ty przez pot�ny ryk, tak jak rekin wch�ania ma�� rybk�, przez jedn� straszliw� chwil� my�la�, �e oto otrzyma� pot�ny cios i s�yszy g�os �mierci. Ale ten d�wi�k by� rzeczywisty � �o�nierze obu walcz�cych stron zakryli d�o�mi uszy i rozgl�dali si� doko�a szukaj�c jego �r�d�a. Nagle dosi�gn�� trybuna cie� i towarzysz�cy mu strach.</p><p>D�ugi jak Amfiteatr, szeroki jak Ulica �rodkowa stolicy, nad polem walki unosi� si� smok o skrzyd�ach tak wielkich, �e zakry�yby ca�� wie�. Zarycza� jeszcze raz, g�osem, kt�ry m�g�by zwiastowa� koniec �wiata i ��to-czerwony p�omie�, niczym roztopione z�oto, poliza� k�y zakrywaj�ce jaskini� jego paszczy. Oczy, wielkie jak tarcze, m�dre jak czas i czarne jak piek�o z pogard� przygl�da�y si� walcz�cym poni�ej robakom.</p><p>Ale przecie� smoki nie istniej�, zaj�cza�o co� w g�owie Skaurusa. Musia� powiedzie� to g�o�no, bo Gajusz Filipus podni�s� g�ow� w kierunku smoka.</p><p>��Wiec jak by� to nazwa�?</p><p>Ludzie krzyczeli, pochylali si� i pr�bowali ukry�, konie tuli�y uszy i r��c przera�liwie zrywa�y si� do ucieczki. Je�d�cy wylatywali z siode� wyginaj�cych si� w pa��k zwierz�t i uderzali ci�ko o ziemi�. Cho� Videssa�czycy nie mogli broni� si� lepiej ni� Namdalajczycy atakowa�, mieli teraz wi�cej swobody.</p><p>Smok szybowa� w powietrzu. Blask s�o�ca odbija� si� od jego srebrnych �usek. Wielkie skrzyd�a poruszy�y si�, jeszcze raz i jeszcze, niczym ci�ki oddech boga. Bestia nachyli�a si� nad Namdalaj-czykami. Z paszczy buchn�� ogie�, przy kt�rym po�ary wzniecone przez Videssa�czyk�w wygl�da�y jak �arz�ce si� w�gliki. Wyspiarze rozpierzchli si� przed nim, czepiaj�c si� jedni drugich w panicznej ucieczce.</p><p>Nagle spocona twarz Gajusza Filipusa skrzywi�a si� w zupe�nie nie pasuj�cym do sytuacji u�miechu.</p><p>��Czy� ty zwariowa�, cz�owieku?! � wrzasn�� Skaurus, czekaj�c a� bestia zwr�ci si� przeciwko niemu i spali go ognistym tchnieniem.</p><p>��Ani troch� � odpar� starszy centurion. � Dlaczego nie ma �adnego podmuchu?</p><p>Trybun nagle zrozumia�. Gajusz Filipus mia� racj� � wielkie skrzyd�a powinny wznieca� huragan, a powietrze spokojne i ciche, nawet poranny zefirek znikn�� bez �ladu.</p><p>��Iluzja! � krzykn��. � To czary! � Magia bitewna by�a trudn� rzecz� i zazwyczaj jej efekty gin�y, rozp�ywa�y si� w bitewnym zamieszaniu. Z tego w�a�nie wzgl�du, genera�owie w swych planach zwykle nie brali jej pod uwag�. Zigabenos, wstrzymuj�c si� do ostatniej chwili, zyska� najwi�cej g��wnie dzi�ki zaskoczeniu.</p><p>Ale co m�g� stworzy� jeden mag, inny potrafi� zniszczy�. Gdy smok zacz�� nurkowa� na szeregi wyspiarzy, jego kontury zacz�y bledn�c i znika�. Ryk stawa� si� coraz bardziej odleg�y, cie� coraz bledszy, p�omie� przezroczysty. Nie znikn�� ca�kiem, ale duch nie wzbudza� strachu ludzi ani zwierz�t. Od czasu do czasu potw�r znowu nabiera� kolor�w, gdy videssa�scy magowie pr�bowali coraz to innych, silniejszych zakl��, by podtrzyma� iluzj�, ale ich namdalajscy przeciwnicy neutralizowali jedno po drugim.</p><p>�o�nierze Ksi�stwa powr�cili do szyku z szybko�ci� i dyscyplin�, kt�r� Marek musia� doceni�, cho� oznacza�o to kl�sk� si� Zigabenosa.</p><p>��Namdalen! Namdalen! � ich okrzyk ponownie g�rowa� l nad polem walki. Teraz walczyli jeszcze zacieklej ni� poprzednio, jakby staraj�c si� nadrobi� chwil� paniki, kt�rej ulegli.</p><p>Dow�dca skrzyd�a, ten z zadartym nosem, wykrzykiwa� jakie� rozkazy. Jego je�d�cy run�li do przodu � nie na legionist�w tym razem, ale na miejsce, w kt�rym legion ��czy� si� z videssa�skim regimentem. To posuniecie by�o �miertelnie zr�czne � koordynacja dzia�a� r�noj�zycznych oddzia��w w armii Imperium zawsze pozostawia�a wiele do �yczenia. Zar�wno Rzymianie jak i Vi-dessa�czycy wahali si� o kilka sekund za d�ugo. Potem nie by�o ju� �adnych szans, by naprawi� ten b��d. Namdalajczycy, wrzeszcz�c triumfalnie w swym gard�owym j�zyku, wdarli si� w luk� pomi�dzy legionistami a �o�nierzami Videssos.</p><p>��Formuj kwadrat! � krzykn�� Marek. Heroldzi powt�rzyli jego rozkaz. Trybun przygryz� warg� w bezsilnej w�ciek�o�ci. Za p�no, za p�no � wyspiarze zachodzili go ju� z flanki.</p><p>Namdalajski oficer wiedzia� jednak, co by�o najwa�niejsze. Skierowa� swoich rycerzy przeciwko Videssa�czykom walcz�cym w centrum, naciskanym ju� z przodu i z prawej. Oblegani z trzech stron, �o�nierze Imperium rozpierzchli si�. Osamotniony Zigabenos wraz z tyln� stra�� wci�� walczy�, ale wi�kszo�� Videssa�czyk�w nie my�la�a ju� o niczym innym, jak tylko o ratowaniu w�asnej sk�ry. Ludzie Ksi�stwa doganiali ich i ci�li od ty�u.</p><p>Rozbicie Videssa�czyk�w by�o teraz najwa�niejsze dla wyspiarzy � w por�wnaniu z tym, legioni�ci byli tylko drugorz�dnym celem. Uformowali kwadrat, pokonuj�c symboliczny op�r Na-mdalajczyk�w.</p><p>��Tr�bi� odwr�t � rozkaza� Skaurus heroldom. Gorzki sygna� wype�ni� powietrze.</p><p>��Do obozu? � spyta� Gajusz Filipus.</p><p>��My�lisz, �e mo�emy tu jeszcze co� zrobi�? Starszy centurion ogarn�� spojrzeniem pole bitwy.</p><p>��Nie, wszystko rozwalone jak trzeba.</p><p>Jakby dla podkre�lenia jego s��w, g�o�ne okrzyki na prawym skrzydle wymienia�y imi� Zigabenosa. Zabity albo pojmany � pomy�la� t�po Marek. Sztandar videssa�skiego genera�a pad� ju� jaki� czas temu � b��kit i z�ote s�o�ce Imperium wdeptane w b�oto � a wraz z nim zapewne i samo Imperium.</p></section><section><title><p>IV</p></title><p>Varatesh i pi�tka jego ludzi gnali na po�udnie niczym niesione wiatrem li�cie; szare p�aszcze trzepota�y w p�dzie. Rozmowa jego podw�adnych by�a dla wodza banit�w udr�k� � nie ko�cz�cy si� ci�g kradzie�y, gwa�t�w, morderstw i tortur, wszystkie z dum� wyliczone i dok�adnie opisane. Robi� rzeczy gorsze ni� kt�rykolwiek z nich, ale nie che�pi� si� tym. By�o mu raczej wstyd. Utraci�e� towarzystwo dobrych ludzi � pomy�la� po raz tysi�czny � i zosta�y ci tylko odpadki � musisz si� z tym pogodzi�. Nie umia�.</p><p>Zabi� swojego brata bli�niaka, gdy mia� siedemna�cie lat. K��cili si� o jedn� ze s�u��cych. Nikt nie uwierzy� mu potem, �e to Kodoman pierwszy wyci�gn�� n�, chocia� tak w�a�nie by�o. Klan obwo�a� go bratob�jc� i odpowiednio ukara�. Nie zabili go, bo by� synem khagana, ale wyrzucili z wioski, zostawiaj�c nagiego na stepie.</p><p>W�a�ciwie r�wna�o si� to wyrokowi �mierci � wygna�cy tracili ducha i tak samo jak z g�odu, zimna czy choroby, umierali z samotno�ci. Ale niesprawiedliwo�� tego wyroku p�on�a w sercu m�odego Varatesha ogniem, kt�ry podtrzymywa� go przy �yciu nawet wtedy, gdy zwyk�y cz�owiek podda�by si� z�o�liwemu losowi i umar�. Powr�ci� do osady, by ukra�� konia. Musia� to zrobi�, jak sobie wmawia�, �eby przetrwa�. Stra�nik by� drobnym m�czyzn� � szybkie uderzenie od ty�u i mia� te� ubranie. Oczywi�cie tylko go og�uszy�. By� tego pewien, cho� tamten nie poruszy� si� do chwili, gdy Varatesh odjecha�.</p><p>Pech nadal go jednak prze�ladowa�. Nieraz by� ju� o krok od przy��czenia si� do innego klanu, ale zawsze dociera�a tam jego z�a s�awa i zn�w by� wyganiany. Upokorzenie wci�� go dr�czy�o � kim byli ci aroganccy wodzowie, by os�dza� go tylko na podstawie plotek? Tak czy inaczej, te zniewagi zosta�y pomszczone. Od dawna ju� �aden khagan przy zdrowych zmys�ach nie zaprosi�by Va-ratesha, by przy��czy� si� do niego i jego ludzi. W miar� jak przesz�o�� banity stawa�a si� c�ra, ciemniejsza, r�wnie czarno malowa�a si� jego przysz�o�� � nie m�g� przecie� doj�� do uznania i akceptacji przez krew, kt�r� rozla�.</p><p>Wyganiany zewsz�d bez przyczyny � bo tak to zawsze widzia� � odwa�ny i zuchwa�y Vara-tesh, stworzy� sw�j w�asny klan. R�wniny zawsze by�y schronieniem dla wyrzutk�w Rozproszeni po ca�ym stepie banici, cz�sto przymieraj�cy g�odem, nieufni, �yli w ci�g�ym strachu przed swoimi ziomkami. Varatesh da� im sztandar, wok� kt�rego mogli si� wreszcie zebra� � zupe�nie czarn� flag�, g�osz�c� otwarcie kim byli. W ko�cu zosta� wodzem, kt�rym mia� przecie� by� a jego klan rozrasta� si� z dnia na dzie�. A on ich nienawidzi�, prawie co do jednego. Lepiej by by�o � my�la� czasem � gdyby sztylet Kodomana znalaz� drog� do jego serca.</p><p>Takie my�li nie przynosi�y mu �adnego po�ytku. �ci�gn�� cugle, by m�c przyjrze� si� talizmanowi, kt�ry nosi� ze sob� Jak zawsze, kryszta�owa kula by�a najpierw przezroczysta, ale gdy wzi�� j� do r�ki, w jej wn�trzu zacz�a wirowa� pomara�czowa mgie�ka. Wkr�tce kula by�a ni� ca�kiem wype�niona z wyj�tkiem jednej linii, kt�ra uparcie pozostawa�a czysta. Pokr�ci� talizmanem, ale jakkolwiek by go ustawi�, bezbarwny pasek niezmiennie wskazywa� na wsch�d, jakby wyrysowany jak�� magiczn� r�k�. I by� dzisiaj szerszy ni� poprzedniego wieczora.</p><p>��Doganiamy ich � powiedzia� Varatesh do swoich towarzyszy. Pokiwali g�owami, u�miechaj�c si� drapie�nie, niczym stado wilk�w.</p><p>W�a�ciwie, jak wyja�ni� mu wcze�niej Avshar, to nie czary by�y przyczyn� powstawania tego znaku, ale ich brak.</p><p>��Na r�wninach jest w�drowiec, kt�ry nosi miecz odporny na moje zakl�cia � powiedzia� czarnoksi�nik. � Spotkali�my si� ju� kiedy� � on i ja. Gdyby� pojma� go dla mnie i przywi�z� tutaj, do obozu, m�g�bym spokojnie wszystko z niego wyci�gn��.</p><p>Zimny, zach�anny g��d d�wi�cza� w g�osie odzianego w bia�e szaty olbrzyma, ale Varatesh tego nie s�ysza�. Mia� dla Avshara szacunek i podziw, granicz�cy niemal z mi�o�ci�. Czarodziej tak�e by� banit� wygnanym z Videssos, po jakich� politycznych rozgrywkach, jak m�wi�. Ju� to wystarczy�o, by ich ze sob� po��czy�. Ale Avshar odnosi� si� do renegata � syna wodza, dok�adnie z takim rodzajem szacunku, jaki Varatesh uwa�a� za odpowiedni i nale�ny mu wed�ug prawa. Rzadko si� zdarza�o, by kt�ry� z jego ludzi tak go traktowa�. Wi�kszo�� z nich to urodzeni �otrzykowie, kt�rzy nie mieli szacunku dla niczego i dla nikogo. Fakt, �e czarodziej � i to pot�ny, czego nieraz dowi�d� nie tylko tym kawa�kiem kryszta�u � sam go odpowiednio szanowa�, usun�� w cie� wszelkie podejrzenia Varatesha. W ko�cu zosta� doceniony i to przez kogo�, kto nie nale�a� do posp�lstwa, mimo �e by� cudzoziemcem.</p><p>To troch� ostudzi�o entuzjazm Varatesha, kilka dni po tym, jak Avshar pojawi� si� przed jego namiotem. Mag m�wi� j�zykiem stepu jak prawdziwy Khamorth, a nie jaki� sepleni�cy Videssa-�czyk� i nikt nie widzia� j ego twarzy. Zawsze nosi� he�m z przy�bic� albo opo�cz� tak grub�, �e mo�na by�o tylko dojrze� niewyra�ne plamki oczu. Ale nie by� �lepy � z pewno�ci� nie.</p><p>Po jakim� czasie jednak, w�tpliwo�ci same znikn�y i zar�wno dziwne przybycie Avshara � <emphasis>dlaczego </emphasis>stra�e nie powiadomi�y nikogo o podr�nym? � jak i jego zwyczaje sta�y si� niczym wi�cej, jak tylko tematem ja�owych spekulacji.</p><p>Mo�e ma jakie� ohydne blizny � pomy�la� ze wsp�czuciem Varatesh. Pewnego dnia zrozumie, �e powa�am jego osob�, a nie cielesn� mask�.</p><p>Z cierpliwo�ci� nomady, Varatesh got�w by� czeka�. Teraz mia� pom�c swojemu przyjacielowi w zadaniu, kt�re ten przed nim postawi�. Nigdy nie przysz�o mu do g�owy, by zastanawia� si� jak dosz�o do tego, �e Avshar wyznacza mu zadania. Lekkim kopni�ciem przynagli� konia do biegu.</p><p>��Nie, do cholery, nie chc� mie� nic wsp�lnego z tym �a�osnym kawa�kiem �elaza � mrucza� gniewnie Gorgidas, gdy zatrzymali si� na noc. Wypowiada� te s�owa ka�dego dnia, odk�d tylko opu�cili wiosk�. Ka�dego dnia by� te� bardziej rozdra�niony � twarz sw�dzia�a go i zdawa�a si� szorstka niczym pilnik, gdy zacz�a rosn�� mu broda. W dodatku, ku jego za�enowaniu, by�a prawie zupe�nie bia�a, cho� jego w�osy by�y jeszcze ciemne, lekko tylko przypr�szone siwizn� na skroniach. Odda�by teraz wszystko, byle m�g� dosta� swoj� brzytw� z powrotem.</p><p>��Pos�uchajcie tego idioty! � krzykn�� Viridoviks do wszystkich, kt�rzy go s�uchali � przyjacielski sp�r mi�dzy Grekiem i Celtem bawi� ca�� kompani�. � Kiedy by�e� z legio nem, z tysi�cami �o�nierzy i w og�le, mogli si� tob� zajmowa� Ale teraz jest nas tu tylko garsteczka. Sami musimy dba� o siebie i mo�e nikt nie b�dzie mia� czasu broni� jednego, biednego g�upca, zbyt dumnego, �eby nauczy� si� walczy�.</p><p>��Och, gadaj sobie. Uda�o mi si� tyle prze�y� bez poj�cia o tym, jak zabija si� ludzi i nie zamierzam uczy� si� tego teraz. Zreszt� i tak jestem za stary na takie sztuczki � popatrzy� z wyrzutem na Gala, kt�ry sam byl w jego wieku albo niewiele m�odszy, lecz jego sumiaste w�siska wci�� by�y l�ni�co rude.</p><p>��Za stary, tak? Pewnie, ale jeste� o dzie� m�odszy ni� b�dziesz jutro. � Viridoviks czeka�, czy ten argument trafi mo�e do przekonania Greka, on jednak zacisn�� tylko z�by. Celt przeszed� na �acin�, tak by tylko Gorgidas m�g� go zrozumie�. � S�uchaj, je�li nie jeste� za stary na to, by zacz�� sypia� z kobietami, to i miecz nie powinien by� dla ciebie za ci�ki.</p><p>Dzie� by� ciep�y, lecz mr�z przebiegi po plecach Greka.</p><p>��O czym ty m�wisz? � rzuci� ostro.</p><p>��Spokojnie, spokojnie odpowiedzia� Viridoviks widz�c jego przestrach. � Nie chc� ci zrobi� nic z�ego. Skoro spr�bowa�e� jednej rzeczy, to mo�e spr�bowa�by� i drugiej?</p><p>Gorgidas siedzia� w bezruchu, gapi�c si� na Viridoviksa. Celt zostawi� go w spokoju na minut�, a potem spyta� z bezczelnym u�miechem:</p><p>��Powiedz mi, jak to wypada w por�wnaniu? Grek parskn��.</p><p>��Sam si� przekonaj, ty barbarzy�ska ma�po.</p><p>Zbyt d�ugo �y� w cieniu prawa rzymskiej armii, �eby teraz spokojnie pogodzi� si� z t� �wiadomo�ci� kto� wiedzia�, �e woli m�czyzn od kobiet. W legionach za takie sk�onno�ci karano �mierci� z r�k towarzyszy.</p><p>Na sam� my�l <emphasis>fustuarium </emphasis>u�miech zamiera� mu na ustach. Siedzia� przez chwil�, rozmy�laj�c. Nie chcia� by� ci�arem dla przyjaci�. Pikridos Goudeles, z taktem wi�kszym ni� go o to Gorgi-das podejrzewa�, pom�g� mu rozwi�za� ten dylemat.</p><p>��A mo�e waleczny Viridoviks � powiedzia�, wymawiaj�c z uwag� imi� Celta, cho� Videssa-�czycy zawsze si� na nim zacinali � uczy�by nas obu. Ja tak�e nie mam �adnego do�wiadczenia w walce na miecze.</p><p>Skylitzes wrzuca� w�a�nie kup� owczego �ajna do ogniska. Na s�owa Goudelesa podni�s� g�ow�, a jego pos�pna zazwyczaj twarz wyra�a�a zdumienie i rado��. Spektakl, w kt�rym g��wn� rol� odgrywa�by opas�y biurokrata wymachuj�cy mieczem, gwarantowa� zabaw� wykraczaj�c� poza jego najdziksze sny. Zachowa� jednak milczenie, obawiaj�c si�, �e je�li powie co� z�o�liwego, Goudeles mo�e zmieni� zdanie.</p><p>Gorgidas wyj�� z pochwy <emphasis>gladius, </emphasis>kt�ry da� mu Gajusz Filipus i machn�� nim kilka razy dla pr�by. Ta bro� wydawa�a si� kr�tka i gruba w por�wnaniu z d�ugim mieczem, kt�ry nosi� Virido-viks � Rzymianie preferowali ostrza nie d�u�sze ni� dwie stopy, jako �e polegali raczej na kr�tkim, szybkim pchni�ciu ni� na zamaszystym uderzeniu. Owini�ta sk�r� r�koje�� kusz�co dobrze uk�ada�a si� w d�oni Gorgidasa; oto trzyma� narz�dzie doskonale zaprojektowane do tego czemu mia�o s�u�y� � do zabijania.</p><p>��Ci�szy ni� to twoje pi�ro, co? � powiedzia� Arigh, podchodz�c do ogniska z plonem swojego kr�tkiego polowania � kr�likiem, pr��kowan� wiewi�rk� i sporym ��wiem. Grek przytakn��, drapi�c si� po twarzy setny raz tego dnia. Jego broda by�a ju� bardziej g�sta od brody Arigha � Ar-shaumi, w odr�nieniu od Khamorth�w, nie mieli g�stego zarostu. Jakby chc�c to nadrobi�, bardzo rzadko przycinali tych kilka w�osk�w, kt�re pojawia�y si� na ich twarzach, zapuszczaj�c g��wnie drobn� k�pk� na ko�cu podbr�dka.</p><p>Goudeles, oczywi�cie, nie zabra� ze sob� �adnego miecza. Po�yczy� szabl� od jednego z �o�nierzy Agathiosa Psoesa � wygi�te, jednostronne ostrze, nazywane <emphasis>shamshir </emphasis>w j�zyku khamorth, a<emphasis>yataghan </emphasis>w arshaum. Videssa�czyk trzyma� je z jeszcze wi�ksz� niepewno�ci� ni� Gorgidas; Grek przynajmniej widzia� z bliska prawdziw� walk�.</p><p>Po zamaszystym ci�ciu, przy kt�rym niemal odci�� sobie ucho, Goudeles wytwornie zwr�ci� si� do Viridoviksa:</p><p>��Podziel si� wi�c z nami swoj� sztuk� wojenn�.</p><p>��To w�a�nie zrobi�.</p><p>Gdy �o�nierze zbierali si� doko�a, by przygl�da� si� lekcji, Celt ustawi� swoich uczni�w w pozycji wyj�ciowej, upewniaj�c si�, czy dobrze chowali za siebie lewe r�ce.</p><p>��Trzymacie je poza zasi�giem broni, a przy okazji pomaga wam to utrzyma� r�wnowag�, widzicie? Kiedy macie tarcze, stoicie bardziej twarz� w twarz, �eby je w pe�ni wykorzysta� � ale teraz nie ma potrzeby miesza� wam w g�owach.</p><p>Poprawi� ich raz jeszcze i cofn�� si� o krok, by przyjrze� si� swemu dzie�u. Potem, bez ostrze�enia, wyci�gn�� w�asny miecz i skoczy� na swoich student�w z mro��cym krew w �y�ach okrzykiem. Ci cofn�li si�, przera�eni. Publiczno�� parskn�a �miechem.</p><p>��Oto wasze dwie pierwsze lekcje � powiedzia� Viridoviks nie bez uprzejmo�ci. � Pierwsza: nigdy nie rozlu�nia� si�, gdy w pobli�u jest uzbrojony m�czyzna, a druga: dobry, g�o�ny wrzask nigdy wam nie zaszkodzi a waszemu wrogowi nie pomo�e.</p><p>Nawet jako nauczyciel, Gal by� nieugi�tym przeciwnikiem. R�ka i rami� bola�y Gorgidasa od nieustannego zbijania cios�w. Bola�y go te� i �ebra � Viridoviks ju� nie raz waln�� go w bok p�azem miecza. Pogardliwa �atwo��, z jak� radzi� sobie z atakami Greka, doprowadza�a tego do w�ciek�o�ci � o czym Celt dobrze wiedzia�. Chocia� Gorgidas zosta� niemal si�� zmuszony do tego, by wzi�� do r�ki miecz, teraz pracowa� z gorliw� zaci�to�ci�. Ci�ki oddech z sykiem wydobywa� si� spoza zaci�ni�tych z�b�w. W pewnym momencie Viridoviks musia� si� zr�cznie zakr�ci�, by nie zosta� nadzianym na jego miecz � Grekowi brakowa�o jeszcze do�wiadczenia, by oceni� jak niebezpieczne by�o to pchni�cie.</p><p>��Ten pieprzony rzymski miecz � wysapa� Viridoviks. Poci� si� r�wnie obficie jak jego ucze. ��Ch�opie, przygl�da�e� si� pewnie legionistom i nigdy nie pisn��e� ani s��wka; niewiele brakowa�o a nadzia�by� mnie jak kurczaka na ro�en.</p><p>Gorgidas zacz�� sk�ada� si� w przeprosinach, ale Viridoviks klepn�� go w plecy i przerwa� mu.</p><p>��Nie, to by�o ca�kiem niez�e. � Odwr�ci� si� do Goudelesa. � No, panie, teraz twoja kolej. I naprz�d!</p><p>��Uuuff! � j�kn�� gryzipi�rek, gdy ostrze Celta odbi�o si� od jego �eber. Nie by�o w nim ani odrobiny agresji; wszystkie uderzenia, kt�re uda�o mu si� wykrzesa�, s�u�y�y tylko do obrony. Jednak w tym skromnym zakresie, jego poczynania mog�y wzbudza� pewn� nadziej�. By� oszcz�dny w ruchach i potrafi� przewidzie�, z jakiego kierunku nadejdzie kolejne uderzenie. Lankinos Skylitzes by� wyra�nie rozczarowany.</p><p>��To dobrze, �e nie pr�bujesz robi� czego� wbrew sobie � powiedzia� Viridoviks. � Je�li nauczysz si� tyle, �eby przez chwil� si� obroni�, wcze�niej czy p�niej kto� ci� poratuje, co trupowi nie pomog�oby wcale a wcale.</p><p>Po chwili jednak znudzi� si� walk� z przeciwnikiem, kt�ry zupe�nie go nie atakowa�. Jego uderzenia stawa�y si� coraz szybsze i silniejsze, i kiedy Goudeles, kt�ry teraz cofa� si� w rozpaczliwej obronie, wyrzuci� r�k� do przodu paruj�c kolejne ci�cie, d�ugi galijski miecz uderzy� ostrzem o ostrze szabli. Bro� gryzipi�rka p�k�a prawie dok�adnie w po�owie � uwolnione ostrze kr�c�c si� w powietrzu wpad�o do ogniska. Zaskoczony Viridoviks zd��y� tylko obr�ci� miecz w d�oni, dzi�ki czemu nie rozci�� Goudelesa na p�. Mimo to, Videssa�czyk upad� z j�kiem, trzymaj�c si� za lewy bok. Viridoviks ukl�kn�� przy nim, zaniepokojony.</p><p>��Przepraszam najmocniej, naprawd� przepraszam. To nie mia�o tak wyj��.</p><p>��Mhm� � Goudeles ostro�nie usiad�. Odchrz�kn�� g�o�no i splun��. Gorgidas zobaczy�, �e �lina by�a bia�a, a nie r�owa czy czerwona � biurokrata nie by� wi�c powa�nie raniony. Goudeles spojrza� na resztk� swojej szabli.</p><p>��Nie zdawa�em sobie sprawy, �e walcz� z tob� broni� r�wnie kiepsk� jak moje umiej�tno�ci.</p><p>��Wcale nie kiepsk�! � zaprotestowa� �o�nierz, od kt�rego Goudeles j� po�yczy�. By� tak miody, �e jego broda by�a jeszcze mi�kka i rzadka � nazywa� si� Prevalis. syn Haravsha, co �wiadczy�o o jego mieszanym pochodzeniu.</p><p>��Zap�aci�em dwie sztuki z�ota za to ostrze � to dobra stal ze stolicy.</p><p>Goudeles wzruszy� ramionami, skrzywi� si�, i rzuci� mu p�kni�t� szabl�. Prevalis z�apa� j� zr�cznie za r�koje��.</p><p>��Popatrz! � nalega�, pokazuj�c wszystkim, �e to co pozosta�o z ostrza, zachowa�o gi�tko�� godn� tylko stali najwy�szej jako�ci. Kiedy ju� w ko�cu przekona� wszystkich, co wart by� ten miecz, jego wzrok pow�drowa� powoli do Viridoviksa.</p><p>��Na Phosa, ile ty masz si�y, cz�owieku? � wyszepta� ze strachem.</p><p>��Wystarczaj�co du�o, �eby zje�� �liwki z pestkami albo ciebie bez soli � ale pomimo �artobliwego tonu, tylko nik�y u�miech rozja�nia� twarz Viridoviksa. Gorgidas m�g� odgadn�� jego my�li. Czasami miecze Celta i Skaurusa, chronione zakl�ciem galijskich druid�w, by�y czym� znacznie gro�niejszym ni� zwyk�e ostrza w tym dziwnym �wiecie, gdzie magia by�a r�wnie realna jak b�l czy g��d. Zwykle objawia�y one swoj� moc w obecno�ci maga albo jego zakl��, ale nie zawsze.</p><p>Viridoviks ze skrzy�owanymi nogami siedzia� przy ognisku. Wyci�gn�� t� bro� o przedziwnej mocy i przygl�da� si� tajemniczym znakom druid�w, kt�re odci�ni�to w metalu, gdy len by� jeszcze gor�cy. Nic dla niego nie znaczy�y � druidzi dobrze strzegli swoich sekret�w, nawet przed galijsk� arystokracj�.</p><p>Przez jedn�, kr�tk� chwil� litery zdawa�y si� �wieci� w�asnym z�otym blaskiem, ale zanim Gor-gidas zd��y� si� im przyjrze�, Viridoviks schowa� miecz do pochwy. Jakie� odbicie od ognia, pomy�la� Grek. Ziewn�� i westchn�� jednocze�nie, zbyt zm�czony, �eby d�u�ej si� tym zajmowa�.</p><p>Co gorsza, wszystko go bola�o. Szermierka i jazda konna wymaga�y pracy mi�ni, kt�rych rzadko u�ywa�. Wiedzia�, �e nazajutrz b�dzie ca�kiem zesztywnia�y. Dziesi�� lat temu nic by mi nie by�o � zaprotestowa� w my�lach. Odpowied� by�a natychmiastowa � dziesi�� lat temu nie mia�e� czterdziestu jeden lat.</p><p>Obgryz� nog� kr�lika, popijaj�c kavass prze�kn�� kilka pozbawionych zupe�nie smaku plack�w pszennych i zasn�� w momencie, gdy jego stopy dotkn�y ko�ca pos�ania.</p><empty-line/><p>Varatesh sprawdzi� kierunek wiatru wystawiaj�c do g�ry po�liniony palec � z po�udnia, tak jak si� tego spodziewa�. Na wiosn� i w lecie wiatr wia� od morza, przynosz�c ze sob� dobr� pogod�. Jesieni� cz�sto si� zmienia�, a stepowej zimy nie znosili nawet ci, kt�rzy sp�dzili na nim cale �ycie. Ka�dego roku szamani b�agali duchy wiatru, by nie zwraca�y si� przeciwko nim, i ka�dego roku ich pro�by pozostawa�y bez echa. Grupie marnowanie dobrych modlitw � pomy�la� renegat.</p><p>Liczy� na po�udniowy wiatr, gdy prowadzi� sw�j ma�y oddzia� �ladem cz�owieka, kt�rego poszukiwa�, i jego towarzyszy. Kontynuowali po�cig tak�e po zmierzchu, kieruj�c si� gwiazdami i talizmanem Avshara � w ciemno�ci jego pomara�czowa mgie�ka �wieci�a zimnym blaskiem, podobnym do tego, jakie wydzielaj� �wietliki. Cel ich po�cigu le�a� teraz dok�adnie na p�nocy � roz�arzona plamka ogniska odcina�a lic wyra�nie od czarnej linii horyzontu.</p><p>Szcz�liwie dla Varatesha, nie by�o tej nocy ksi�yca � Stra�nicy mogliby wtedy dojrze� jego ludzi. W bladym �wietle gwiazd, step pe�en by� przer�nych cieni przemykaj�cych si� we wszystkich kierunkach, a oni tak�e poruszali si� cicho jak cienie. Buty obciera�y stopy Varatesha. Nie by� przyzwyczajony do chodzenia pieszo na wi�ksze odleg�o�ci, ale musia� pozostawi� konie z dala od wrogiego obozu. Nawet sp�tane, zbyt �atwo mog�y zdradzi� sw� obecno��.</p><p>��Co teraz? � wyszepta� jeden z nomad�w. � Ze �lad�w, co te psie syny zostawi�y, musi ich by� dwa razy tyle co nas i jeszcze troch�.</p><p>��Niewiele im to pomo�e � odpar� Varatesh. Sprawdzi� kierunek wiatru; by�oby kiepsko, gdyby si� zmieni�. Odchrz�kn�� zadowolony i si�gn�� do wn�trza swojej sk�rzanej tuniki po drugi z podarunk�w Avshara. Alabastrowy s�oiczek, o �ciankach cienkich niczym skorupka jaja, zatkany by� srebrn� zatyczk�, opiecz�towan� woskiem. Nawet zamkni�ty, roztacza� wok� siebie jak�� magiczn� aureol� � podobn� do tej, jak� mia� w sobie kryszta� czarnoksi�nika � magii o wiele bardziej niebezpiecznej od dobrze mu znanych czar�w stepowych szaman�w. Jego ludzie cofn�li si� o krok, jakby nie chc�c mie� nic do czynienia z tym, co zamierza� w�a�nie zrobi�.</p><p>Varatesh pozby� si� woskowej piecz�ci, u�ywaj�c do tego swoich twardych paznokci. Chocia� s�oik wci�� by� ciasno zatkany, poczu� delikatny, s�odki zapach narcyz�w. To mog�o by� niebezpieczne � wstrzyma� oddech, gdy zakr�ci�o mu si� w g�owie, maj�c nadziej�, �e zawroty zaraz min�. Przesz�y. Pos�uguj�c si� teraz szybkimi, sprawnymi ruchami wyci�gn�� zatyczk� i rzuci� s�oiczek w kierunku obozu, najdalej jak potrafi�. S�ysza�, jak ten si� rozbi�, chocia� stara� si� rzuci� go tak, by upad� mi�kko. Nie podejrzewa� jednak, by kto� w obozie m�g� to us�ysze�, a je�li nawet, to nie mia�o to wi�kszego znaczenia � co najwy�ej, kto� wcze�niej uleg�by czarom Avshara.</p><p>Varatesh po�piesznie wr�ci� do swoich towarzyszy, staraj�c si� i�� tylko pod wiatr. Razem ju�, wycofali si� jeszcze dalej, nie ryzykuj�c bez potrzeby � jak ich ostrze�ono, te czary nie rozr�nia�y wrog�w i przyjaci�.</p><p>��Ile musimy czeka�? � zapyta� kto�.</p><p>��Czarownik powiedzia�, �e jedn� dwunast� cz�� nocy. Do tego czasu dym powinien si� rozproszy�. � Varatesh popatrzy� na zach�d, obserwuj�c niebo. � Kiedy gwiazda na lewej nodze Owcy zajdzie za horyzont, ruszamy. Na razie musimy jeszcze uwa�a�; je�li wystawili warty wystarczaj�co daleko, zakl�cie mo�e ich nie dosi�gn��.</p><p>Czekali wi�c, obserwuj�c jak ta najwa�niejsza teraz dla nich gwiazda pe�znie po ciemnogranatowej kopule nieba, zbli�aj�c si� powoli do kraw�dzi ziemi. Nie dobieg� ich �aden okrzyk z le��cego przed nimi obozu. Varatesh nabiera� otuchy � wszystko przebiega�o tak, jak przewidzia� to Avshar.</p><p>Bia�a plamka na horyzoncie mrugn�a kilka razy i znikn�a. Nomadzi podnie�li si� ze swych siedzisk i ruszyli w kierunku obozu, trzymaj�c wyci�gni�te szable w pogotowiu.</p><p>��Bol� mnie nogi � narzeka� jeden z nich, czuj�c si� nie lepiej od swego dow�dcy, gdy musia� i�� pieszo.</p><p>��Zamknij si� � warkn�� Varatesh, wci�� ostro�ny. Banita popatrzy� na niego z�ym wzrokiem. M�ody w�dz po�a�owa� swych ostrych s��w w momencie, gdy zamkn�� usta � bola�o go, �e tak traktowa� swoich ludzi. W swoim w�asnym klanie � pomy�la� � wystarczy�oby potrz�sn�� g�ow�, by zosta� zrozumiany. Ale teraz nie by� ju� ze swoim klanem i nigdy nie b�dzie, chyba �e przyby�by tam jako zdobywca. Ci idioci, z kt�rymi zmuszony by� przebywa�, nie przyk�adali �adnej wagi do dobrych manier. Cz�sto nawet przekle�stwa nie odnosi�y skutku i tylko pi�� albo ostrze miecza potrafi�y zmusi� ich do pos�usze�stwa.</p><p>��Sp�jrz! � powiedzia� nomada, wskazuj�c na le��ce obok, nienaturalnie skulone cia�o u�pionego stra�nika. Varatesh u�miechn�� si� widz�c, �e czary dzia�aj� tak jak powinny. Nie dlatego, �e w�tpi� w Avshara, ale rozs�dny cz�owiek nigdy nie ryzykuje, je�li nie musi. �ycie banity, a nawet �ycie wodza banit�w, samo w sobie by�o wystarczaj�co ryzykowne.</p><p>Wojownicy weszli kr�g �wiat�a otaczaj�cy p�on�ce ognisko. Prawie jednocze�nie krzykn�li ze zdumienia na widok powalonych na ziemi�, nieruchomych koni. Ich boki powoli podnosi�y si� i opada�y w g��bokim �nie � bez w�tpienia pozostawa�y w mocnym u�cisku zakl�cia Avshara. Vara-tesh roze�mia� si� nerwowo. Nie przysz�o mu wcze�niej do g�owy, �e czary b�d� dzia�a�y tak samo na zwierz�ta jak i na ludzi.</p><p>Dwunastu nieprzytomnych m�czyzn le�a�o wok� ogniska. Z przezorno�ci� drapie�nego zwierz�cia Varatesh sprawdzi� siod�a ich koni. Zmarszczy� brwi. Wygl�da�o na to, �e by�o pi�tnastu je�d�c�w. Licz�c wartownika, kt�rego ju� widzieli, zostawa�o jeszcze dw�ch ludzi. Wszed� z powrotem w ciemno��. Je�eli wartownicy rozstawieni byli na rogach tr�jk�ta z ogniskiem w �rodku, co by�o dobrym, rozs�dnym planem, �atwo b�dzie znale�� dw�ch brakuj�cych � chyba �e zakl�cie Avshara jako� ich omin�o. Gdyby tak by�o � pomy�la� � dosi�g�yby ich ju� strza�y nadlatuj�ce z ciemno�ci.</p><p>Dwaj stra�nicy byli prawie dok�adnie tam, gdzie si� ich spodziewa� znale��. Mimo to kropla potu sp�yn�a mu po czole. Niewiele brakowa�o, a wszystko zako�czy�oby si� fiaskiem � z dziwacznej pozycji, w jakiej le�a� u�piony m�czyzna wynika�o, �e szed� w�a�nie do obozu, gdy opad� go sen. By� mo�e pomy�la�, �e jest chory, i jak dobry �o�nierz chcia� prosi� o zmian�. Na szcz�cie, by�a to akurat najgorsza rzecz, jak� m�g� zrobi�. Wszed� prosto w zasi�g czaru, zamiast si� od niego oddali�.</p><p>Gdy Varatesh powr�ci� do ogniska, jeden z jego ludzi pochyla� si� w�a�nie nad �pi�cym � szczup�ym facetem z zacz�tkami siwej brody na twarzy. Mocny kopniak, wymierzony przez wodza, wytr�ci� banicie szabl� z r�ki, zanim ten zd��y� poder�n�� gard�o bezbronnemu.</p><p>Nomada wrzasn��. Schowa� skaleczon�, praw� d�o� do lewej.</p><p>��Co� ci si� w g�owie popieprzy�o � warkn�� w�ciek�y, �e nie zd��y� doko�czy�. � Czemu psujesz mi zabaw�?</p><p>Pozostali trzej banici, kt�rzy zamierzali w�a�nie przy��czy�, si� do niego, stali za jego plecami.</p><p>��Jeste� gnojem, Denizli i wy tam tak samo! � Varatesh nie skrywa� swojego obrzydzenia. � Zarzynanie bezbronnych to babska robota; pasuje do was. Je�li tak bardzo to lubicie, to prosz�!</p><p>Trzymaj�c r�ce z dala od miecza i sztyletu, odwr�ci� si� do nich plecami.</p><p>Mogli skoczy� na niego, ale w tym momencie, jeden z teoretycznie g��boko u�pionych m�czyzn przy ognisku, usiad� prosto, nie dalej ni� sze�� st�p od Varatesha i zaspanym videssa-�skim z silnym akcentem, za��da�:</p><p>��Zamkniecie do cholery te swoje jadaczki i dacie sic wyspa� zm�czonemu cz�owiekowi, czy nie?</p><p>D�o� trzyma� na r�koje�ci miecza, dok�adnie tak samo jak wtedy, gdy szed� spa� � nie odwr�ci� nawet twarzy w ich kierunku, s�dz�c zapewne, �e s� cz�onkami jego eskorty, k��c�cymi si� mi�dzy sob�. Nie by� w og�le zaniepokojony � co najwy�ej lekko rozz�oszczony.</p><p>Niedoszli buntownicy zastygli, zaskoczeni � my�leli, �e cz�onkowie poselstwa byli w tej chwili r�wnie ot�piali i niewra�liwi jak kloce drewna. Ale Varatesh by� bystrzejszy od swoich ludzi i wi�cej od nich wiedzia�. Je�eli ofiara Avshara nosi�a miecz, kt�ry odporny by� na czary maga, dlaczego nie mia�by zneutralizowa� i tego zakl�cia? Rozumuj�c w ten spos�b, Varatesh zaopatrzy� si� w grub� pa�k�. Wyci�gn�� j � teraz, podszed� dwa kroki do przodu i uderzy� nim na wp� �pi�cego m�czyzn� dok�adnie za prawym uchem. Ten z cichym j�kiem osun�� si� na ziemi�, teraz r�wnie nieprzytomny jak jego towarzysze.</p><p>Khamorthcki w�dz obr�ci� si� na pi�cie, got�w teraz stawi� czo�o swoim ludziom. Ich niepewna postawa i zmieszanie na twarzach powiedzia�y mu, �e znowu byli jego. Jakby nic si� nie sta�o, rozkaza�:</p><p>��No, odwr��cie tego faceta. Zobaczymy, co my tu mamy � wykonali polecenie bez wahania. Do tego momentu wszystko sz�o zgodnie z przewidywaniami Avshara, ale gdy Varatesh przyjrza� si� dobrze m�czy�nie, kt�rego przed chwil� og�uszy�, poczu� si� nagle prawie tak samo bezradny jak jego kompani, kiedy go�� usiad� i zacz�� do nich m�wi�.</p><p>Opis, kt�ry poda� mu Avshar, by� bardzo szczeg�owy � nienawi�� nie pozwala�a mu niczego zapomnie�. Mia� to by� du�y m�czyzna, blondyn, dok�adnie ogolony, ale generalnie w videssa-�skim typie. Cz�owiek le��cy u st�p Varatesha by� co prawda wielki, ale tu podobie�stwo do opisu czarodzieja si� ko�czy�o. Mia� ostre, twarde rysy twarzy i wysokie, wystaj�ce ko�ci policzkowe; to prawda; goli� brod� i policzki, ale wielkie, sumiaste w�siska si�ga�y mu prawie do ramion. I chocia� jego w�osy by�y dosy� jasne, by� to raczej kolor ognia ni� z�ota.</p><p>Banita podrapa� si� po brodzie, zastanawiaj�c si� nad tym. Mia� przecie� jeszcze jeden spos�b � wyci�gn�� kryszta� Avshara i przytrzyma� go blisko nieprzytomnego m�czyzny. Cho� czeka� i czeka�, �aden kolor nie zabarwi� wn�trza kuli � m�g�by to by� teraz bezwarto�ciowy kawa�ek szk�a. Czary by�y tu ca�kowicie neutralizowane. Teraz ju� pewny swego, powiedzia�:</p><p>��To ten, kt�rego szukamy. Denizli, id� po Kubada i konie.</p><p>��Po co? I dlaczego ja? � spyta� nomada, nie chc�c i�� na piechot� gdziekolwiek dalej, ni� naprawd� musia�.</p><p>Varatesh zme�� w ustach przekle�stwo � praca z lud�mi, kt�rzy nie potrafili patrze� dalej swego nosa, doprowadza�a go czasem do pasji. Z ca�� cierpliwo�ci�, jaka mu jeszcze zosta�a, wyt�umaczy�:</p><p>��Je�eli przyprowadzimy tutaj konie, nie b�dziemy musieli taszczy� do nich tego wielkoluda. � Pozwoli� sobie teraz na nie znosz�cy sprzeciwu ton: � A dlatego ty, bo ja tak m�wi�. Denizli zrozumia�, �e �aden z jego kompan�w nie przyjdzie mu z pomoc� � wszyscy byli raczej zadowoleni, �e to nie ich wybra� Varatesh. Poku�tyka� wi�c w kierunku koni, przystaj�c od czasu do czasu, by rozmasowa� obola�e pi�ty.</p><p>Osio� � pomy�la� Varatesh. Potem przysz�o mu do g�owy, �e nawet Avshar nie by� w stanie wszystkiego przewidzie� � musi si� nad tym zastanowi�, gdy b�dzie mia� chwil� czasu.</p><p>M�czyzna, kt�rego og�uszy�, zaj�cza� i pr�bowa� si� przekr�ci� na brzuch. Varatesh uderzy� go raz jeszcze, precyzyjnie wymierzonym ciosem, w kt�ry nie wk�ada� �adnych emocji. Lepiej nie wali� zbyt mocno � dobrze pami�ta� wartownika z klanu swego ojca. Nie, nie � powiedzia� sobie po raz tysi�czny � tamten go�� tylko straci� przytomno��. Mimo wszystko, by� teraz ostro�niejszy.</p><p>Odg�os ko�skich kopyt w ciemno�ci zwiastowa� nadje�d�aj�cego Kubada. Denizli wygl�da� na o wiele bardziej zadowolonego z �ycia, gdy siedzia� na ko�skim grzbiecie. Przynajmniej mia� na tyle rozumu, �eby wsi��� na konia � pomy�la� Varatesh. Kubad rozgl�da� si� doko�a z zainteresowaniem.</p><p>��Zadzia�a�o, co? � zauwa�y� kr�tko. � Mo�emy ich obrobi�?</p><p>��Nie.</p><p>��Szkoda. � Z pi�ciu ludzi, kt�rych Varatesh mia� ze sob�, Kubad by� zdecydowanie najlepszy. Ze�lizn�� si� zr�cznie z konia i stan�� u boku swojego wodza, kt�ry wci�� przygl�da� si� rudow�osemu m�czy�nie.</p><p>��To tego chce czarodziej?</p><p>��Tak. Przyprowad� tutaj kt�rego� konia; uwi��emy go na grzbiecie. � Przerzucili nieprzytomnego przez ko�ski grzbiet, jak upolowan� zwierzyn�, i zwi�zali mu r�ce i stopy pod brzuchem zwierz�cia. Varatesh wzi�� jego miecz.</p><p>��Jak d�ugo dzia�aj� te czary? � spyta� Kubad.</p><p>��Nie chcesz pozarzyna� tych baran�w� � Teraz m�wi� Denizli. � �wi�c pewnie pojad� za nami, jak tylko si� zbudz�. A ich jest wi�cej ni� nas.</p><p>��B�dziemy mieli dzie� przewagi, z tego co mi m�wiono. To powinno w zupe�no�ci wystarczy�. Wci�gnijcie dobrze powietrze � na razie noc jest pogodna, tak, ale nied�ugo nadejdzie deszcz. Po jakich �ladach b�d� wtedy jecha�?</p><p>W purpurowym blasku ogniska, u�miech Kubada wydawa� si� unurzany we krwi.</p><p>Viridoviks przebudzi� si� wreszcie, ale koszmar wcale si� nie sko�czy�. Upiorny b�l g�owy os�abia� go i przyprawia� o md�o�ci, a kiedy uda�o mu si� otworzy� oczy, j�kn�� tylko i zamkn�� je z powrotem. Jego twarz by�a zwr�cona wprost na wschodz�ce s�o�ce, kt�rego blask wwierca� mu si� w g�ow� nowymi jeszcze szpilami przejmuj�cego b�lu. Gorsze nawet od tego by�o dzie�o jakiego� z�o�liwego czarownika, kt�ry odwr�ci� niebo i ziemi�, a na dodatek kaza� im si� hu�ta� niczym galarecie z n�g wo�owych. Jego wra�liwy �o��dek podchodzi� mu teraz do gard�a. Dopiero kiedy spr�bowa� si�gn�� po tarcz�, by zas�oni� twarz przed s�o�cem, odkry� �e ma zwi�zane r�ce.</p><p>J�ki zaalarmowa�y towarzysz�cych mu je�d�c�w. Kto� powiedzia� co� w j�zyku r�wnin. Trz�sienie usta�o. Bardzo powoli i ostro�nie Viridoviks otworzy� jedno oko. �wiat stan�� wreszcie w miejscu, ale nadal widzia� wszystko do g�ry nogami. Opu�ci� lu�no g�ow�. Szarobr�zowa ziemia podjecha�a nagle do g�ry � ostre �d�b�a trawy stercza�y nie dalej ni� dwa cale od jego czo�a. Po swoich obu stronach widzia� br�zowe, pokryte sier�ci� nogi. Jestem na koniu � powiedzia� sobie, zadowolony, �e w og�le m�g� my�le�.</p><p>Po nieco d�u�szej rozmowie w j�zyku khamorth, jeden z nomad�w podszed� do niego. Ze swojej pozbawionej godno�ci perspektywy, Viridoviks m�g� go ogl�da� tylko od bioder w d�. To jednak wystarczy�o � zimny dreszcz przebieg� mu po plecach, gdy zobaczy�, �e opr�cz swej szabli m�czyzna nosi� miecz Gala.</p><p>Viridoviks zna� tylko kilka s��w w j�zyku r�wnin, a �adne z nich nie nale�a�o do uprzejmych. Zrobi� z nich teraz u�ytek, przeklinaj�c okropnie skrzekliwym g�osem. Prawie natychmiast zrozumia�, �e niepotrzebnie si� po�pieszy� � rozz�oszczony oprawca m�g� bez trudu odp�aci� mu za obelgi. Pr�bowa� zebra� my�li i przygotowa� si� na uderzenie � wszystko, co m�g� zrobi�, to znie�� je po m�sku.</p><p>Ale nomada roze�mia� si� tylko, a jego rozbawienie zdawa�o si� zupe�nie szczere i pozbawione okrucie�stwa.</p><p>���ci�gn� ci� z tego konia, co? � powiedzia� dobrym videssa�skim, z lekkim tylko, gard�owym akcentem, charakterystycznym dla jego ludu. Mia� zaskakuj�co �agodny glos; jasny tenor m�odego m�czyzny. � Nie pr�buj prosz� �adnych sztuczek. Pilnuje ci� dw�ch ludzi z �ukami gotowymi do strza�u. Pytam jeszcze raz, czy mam ci rozci�� wi�zy i spu�ci� z konia?</p><p>��Tak, prosz�. � Celt nie widzia� powodu, �eby odm�wi�; w tej pozycji i tak nic nie m�g� zrobi�, nawet gdyby nie bola�a go tak okropnie g�owa. Khamorth schyli� si�, si�gaj�c pod brzuch konia. Ostry sztylet bez trudu przeci�� rzemienie wi���ce nadgarstki Viridoviksa z jego kostkami�</p><p>Gal run�� na ziemi�, bezw�adny niczym w�r z m�k�. Opad�a go nagle fala nudno�ci. Kiedy wymiotowa�, Khamorth trzyma� mu g�ow� tak, by nie napaskudzi� na siebie. Potem poda� mu wod� do wyp�ukania i otarcia ust. Ta uprzejmo�� by�a, w pewnym sensie, bardziej niepokoj�ca ni� brutalno�� wtedy Viridoviks wiedzia�by przynajmniej, jak na ni� od powiedzie�.</p><p>Po dw�ch czy trzech nieudanych pr�bach, uda�o mu si� wreszcie usi���. Przyjrza� si� swojemu przeciwnikowi najlepiej jak potrafi�, cho� obraz, kt�ry mia� przed sob� by� wci�� rozmazany i co chwil� si� rozdwaja�. Khamorth rzeczywi�cie by� m�ody, prawdopodobnie nie mia� jeszcze trzydziestki, cho� wielka krzaczasta broda, kt�r� nosi� zgodnie ze zwyczajem swego ludu, skrywa�a m�ody wiek. By� nieco wy�szy ni� wi�kszo�� koczownik�w i zachowywa� si� jak kto� przywyk�y do rozkazywania. Jego oczy jednak by�y jakie� dziwne � nawet kiedy patrzy� prosto na Viridovik-sa, wydawa�y si� dalekie, jakby zapatrzone w co�, co tylko on m�g� zobaczy�. Pokonuj�c ogarniaj�c� go s�abo��, Gal odwr�ci� g�ow�, by zobaczy�, jakich to towarzyszy mia� ze sob� nomada. Zgodnie z ostrze�eniem, dw�ch wojownik�w trzyma�o �uki z za�o�onymi na nie strza�ami. Jeden z nich naci�gn�� mocniej ci�ciw�, kiedy ich spojrzenia si� spotka�y. Mia� bardzo nieprzyjemny u�miech.</p><p>��Spokojnie, Denizli! � powiedzia� jego dow�dca po videssa�sku, tak by m�g� go zrozumie� Gal, po czym powt�rzy� rozkaz w swoim w�asnym j�zyku. Denizli rzuci� mu gniewne spojrzenie, ale zrobi�,co kazano.</p><p>By�o tam jeszcze trzech Kharnorth�w, kt�rzy spokojnie odpoczywali na swych koniach. Przygl�dali si� Viridoviksowi jakby by� dzikim kotem, kt�rego uda�o im si� w�a�nie z�apa�, niebezpieczn� besti�, kt�rej nie wolno da� szansy u�ycia swych pazur�w. Wszyscy mieli wygl�d typowych, cho� zawzi�tych i bezlitosnych koczownik�w. To ich dow�dca przyprawia� Celta o dr�enie serca, tym bardziej �e zdawa� si� nie pasowa� do stepu. Mia� w sobie jak�� g��bie, kt�rej brakowa�o jego ludziom, a gdyby przyci�� mu odpowiednio brod�, m�g�by z powodzeniem znale�� si� na dworze imperatora. Finezja � pomy�la� Viridoviks � to by�o odpowiednie s�owo.</p><p>B�l, zaskoczenie i zmieszanie Gala sprawi�y, �e dopiero po d�u�szej chwili zorientowa� si�, i� nikt opr�cz niego nie zosta� pojmany. Kiedy w ko�cu dotar�o to do niego, wybuchn��:</p><p>��Co�cie zrobili z moimi przyjaci�mi, wy kro�ciaste wypierdki?!</p><p>Przyw�dca nomad�w zmarszczy� na moment brwi � jak to ju� nieraz Viridoviksowi si� zdarza�o, w chwili stresu jego galijski akcent stawa� si� jeszcze silniejszy. Ale kiedy w ko�cu go zrozumia�, Khamorth roze�mia� si� i roz�o�y� szeroko r�ce:</p><p>��Nic, absolutnie nic.</p><p>Sam nie wiedz�c czemu, Viridoviks od razu mu uwierzy�. By� pewien, �e ka�dy z pozosta�ych pi�ciu m�czyzn znajdowa� prawdziw� przyjemno�� w zabijaniu, ale nie ten.</p><p>��W takim razie, czego chcesz <emphasis>ode mnie!��</emphasis> niepewnie spyta� Celt. Odpowied� jednak by�a zaskakuj�co �agodna:</p><p>��Na razie pozw�l, �e przemyj� ci g�ow�; rany mog�yby zacz�� ropie�. � Varatesh wyla� nieco kavassu na kawa�ek we�nianej szmatki i ukl�kn�� przy Viridoviksie. Celt skrzywi� si�, gdy cuchn�cy materia� dotkn�� rany i otaczaj�cej j� opuchlizny, ale nomada obmywa� j� tak delikatnie, jak robi�by to Gorgidas.</p><p>��A przy okazji, nazywam si� Varatesh � zauwa�y�.</p><p>��Sk�ama�bym, gdybym powiedzia�, �e mi�o mi ci� pozna� � odpar� Gal. Varatesh u�miechn�� si� i skin�� g�ow�, ca�kiem uprzejmie, a przynajmniej tak by to wygl�da�o, gdyby Viridoviks nie by� jego wi�niem.</p><p>Cia�o nomady zas�ania�o go przed �ucznikami. Jakby nie m�g� ud�wign�� w�asnego ci�aru, Viridoviks opad� gwa�townie na rami� Varatesha i pr�bowa� pochwyci� d�ugi miecz przypasany do j ego boku. Dopiero wtedy zda� sobie spraw� j ak mocno by� pot�uczony i j ak niezdarny � Varatesh odskoczy� i stan�� na r�wne nogi, jeszcze zanim Celt dobrze si� ruszy�.</p><p>M�ody wojownik krzykn�� do �ucznik�w, by nie strzelali. Popatrzy� z g�ry na Viridoviksa, ale teraz na jego przystojnej twarzy nie by�o ju� uprzejmo�ci. Z zimnym wyrachowaniem kopn�� Gala w brzuch.</p><p>��Nie pr�buj ze mn� �adnych sztuczek � powiedzia�, wci�� spokojnym g�osem. Viridoviks ledwo go s�ysza� � czarne i czerwone p�aty lata�y mu przed oczami. Dojmuj�cy b�l w g�owie przez moment zdawa� si� m�czarni� nie do zniesienia, by po chwili znowu sta� si� t�pym, niemal znajomym cierpieniem. Varatesh mo�e nie zabija� dla przyjemno�ci, ale to w niczym nie pomniejsza�o udr�ki Celta.</p><p>��W�tpi�, czy to w og�le obchodzi Avshara, w jakim stanic ci� do niego dowioz� � o�wiadczy� Khamorth. Zamilk�, czek�j�c na to, jak Viridoviks zareaguje na imi� czarownika.</p><p>��A niech was obu piek�o poch�onie � odpar� Gal staraj�c si� nie okaza� zimnego strachu, kt�ry go przenikn��. Po chwili doda� zuchwale: � Moi towarzysze dopadn� was o wiele wcze�niej, ni� mnie do niego dowieziecie. � Nie mia� poj�cia, do jakiego stopnia realna by�a ta pogr�ka, ale je�li Varatesh pozwoli� im prze�y�, m�g� si� o to pomartwi�.</p><p>Jeden z nomad�w roze�mia� si� g�o�no.</p><p>��Cicho, Kubad � powiedzia� Varatesh, po czym odwr�ci� si� do Viridoviksa, kontynuuj�c spokojnie: � Prosz� bardzo, niech pr�buj�. W�a�ciwie, �ycz� im nawet powodzenia.</p><p>Gdy Celt m�g� ju� sta� o w�asnych si�ach, posadzono go na jednym z wolnych koni. Porywacze nie dawali mu najmniejszej szansy na ucieczk�, wi���c stopy pod brzuchem konia i r�ce za plecami. Nomada nazywany Kubadem prowadzi� jego wierzchowca za uzd�. Pr�buj�c zyska� jak najwi�cej wolno�ci, Viridoviks zaprotestowa�:</p><p>��Pozw�lcie mi przynajmniej trzyma� si� cugli. Co b�dzie jak spadn�? � Naprawd� si� tego obawia�; ostatni� rzecz�, jak� m�g� teraz o sobie powiedzie�, to �e czu� si� dobrze.</p><p>Kubad na tyle znal videssanski, by mu odpowiedzie�:</p><p>��Wtedy ty si� wlec. � Viridoviks si� podda�.</p><p>W miar� jak posuwali si� na p�noc Gal, kt�ry mia� teraz jakie� por�wnanie, zaczyna� sobie zdawa� spraw� z tego, jak bardzo �limaczy�a si� jego w�asna grupa. Stepowe koniki k�usowa�y nieprzerwanie, wcale si� nie m�cz�c � jakby nap�dzane przez jaki� mechanizm. Pomimo szerokiego ko�a, jakie zatoczyli nomadzi chc�c omin�� stada jakiego� klanu, przeje�d�ali w ci�gu dnia dystans r�wny niemal temu, jaki Viridoviks zwyk� pokonywa� w ci�gu dw�ch dni.</p><p>Jedyne przestoje, na jakie sobie pozwalali, wymuszone by�y przez naturalne potrzeby � Virido-viks odkry�, �e trudno mu im ulec, gdy kto� celowa� mu strza�� w brzuch. Khamorthci jedli w siodle, wgryzaj�c si� niczym psy w paski suszonej wo�owiny i baraniny. Nie przystawali, by nakarmi� swojego wi�nia, ale oko�o po�udnia Varatesh, uprzejmy jakby nigdy nie zabi� cz�owieka, przystawia� do ust Viridoviksa butl� z kavassem. Gal pi�, zar�wno dlatego, �e by� spragniony, jak i pr�buj�c w ten spos�b u�mierzy� b�l rozsadzaj�cy mu g�ow�. Sfermentowane mleko niezbyt mu jednak pomaga�o.</p><p>Ciemnoszare chmury, jak brzuchy wielkiego stada owiec, nadci�gn�y z po�udnia przykrywaj�c pod wiecz�r ca�e niebo. Kubad powiedzia� co� w swoim j�zyku do Varatesha, kt�ry pochyli� g�ow�, jakby uznaj�c jaki� komplement. Wiatr stawa� si� coraz silniejszy i czu� by�o w nim wilgo�.</p><p>Dow�dca Khamorth wybra� na ob�z miejsce przy ma�ej rzeczce, gdzie wysoki, nawis�y brzeg dawa� im schronienie przed wiatrem i deszczem.</p><p>��B�dzie pada� dzi� wiecz�r� � rzek� do Viridoviksa � � tutaj b�dziemy mieli sucho; chyba �e strumie� wyleje. Ale nie s�dz�</p><p>��A je�li jednak wyleje, to co? � tak naprawd�, Gal, obola�y i wyczerpany siedzeniem w siodle bez mo�liwo�ci poruszania r�kami, zupe�nie o to nie dba�, na wszelkie mo�liwe sposoby stara� si� jednak utrudnia� �ycie Varateshowi.</p><p>Tym razem przegra�:</p><p>��Wtedy si� przeniesiemy � spokojnie odpar� nomada, zaj�ty rozpalaniem ogniska. Niewielki ogie�, kt�ry roznieci�, w og�le nie dymi�; Viridoviks nie m�g� liczy� na to, �e zdradzi ich obecno��. Tym razem nomadzi podzielili si� z nim swym prowiantem, rozwi�zuj�c mu r�ce, �eby m�g� sam je��, ale ca�y czas obserwowali go uwa�nie tak, �e nie m�g� nic wi�cej zrobi�. Kiedy sko�czy�, Va-ratesh zwi�za� go z powrotem, sprawdzaj�c ka�dy w�ze� tak dok�adnie, �e Gal nienawidzi� go za t� skrupulatno��.</p><p>Koczownicy poci�gn�li �d�b�a s�omy, losuj�c kolejno�� wart � Viridoviks postanowi� co� zrobi� � na razie nie wiedzia� co dok�adnie � gdy tylko nadarzy si� okazja. Ale cia�o odm�wi�o mu pos�usze�stwa. Pomimo dojmuj�cego b�lu g�owy, pomimo niewygody, jak� by�y zwi�zane z ty�u r�ce, niemal natychmiast zapad� w g��boki sen.</p><p>�agodny szum deszczu i pluskanie p�yn�cego obok strumyka zbudzi�y go kilka godzin p�niej.</p><p>Denizli, kt�ry wylosowa� trzeci� wacht�, robi� w�a�nie kr�tki obch�d. Wyb�r miejsca na ob�z okaza� si� doskona�y. Dzi�ki wysuni�temu brzegowi pozosta�o zaciszne i suche, dok�adnie jak powiedzia� Varatesh. W gruncie rzeczy, Celt ani przez chwil� nie w�tpi� w niego nawet w swym okrucie�stwie, w�dz banit�w by� kompetentny Viridoviks przetoczy� si� w stron� deszczu. Denizli warkn�� co� gro�nego w swoim j�zyku i podni�s� wy�ej �uk.</p><p>��Spokojnie, chcia�em tylko op�uka� m�j biedny �eb powiedzia� Celt, ale Denizli tylko co� wycharcza� i podni�s� �uk dwa cale wy�ej.</p><p>Przeklinaj�c swojego pecha, Viridoviks zmuszony by� si� wycofa�.</p><p>��Pierdolony eunuch � powiedzia�. Zdawa� sobie spraw�, �e sporo ryzykuje, ale poza jakim� pomrukiem Denizli nic zareagowa�. Tu wreszcie by� przynajmniej jeden nomada, kt�ry nie zna� vi-dessa�skiego. Gal poprzeklina� go wi�c jeszcze przez kilka minut, u�ywaj�c do tego niezwyk�ej mieszaniny najgorszych przekle�stw �aci�skich, videssa�skich i galijskich. Czuj�c lekk� ulg�, pr�bowa� u�o�y� si� w jakiej� zno�nej pozycji, kt�ra pozwoli�aby mu ponownie zasn��. Wygl�da�o na to � pomy�la� � �e b�dzie pada� jeszcze d�u�sz� chwil�.</p><empty-line/><p>Gorgidas przekr�ci� si� i wymrucza� co�, gdy kropla deszczu spad�a mu na policzek. Kolejny zimny poca�unek trafi� na ucho, trzeci na powiek�. Zacz�� si� grzeba� w pos�aniu, pr�buj�c naci�gn�� je na g�ow�, tak by nie musia� si� jednocze�nie podnosi�. Zanim mu si� to uda�o, nast�pne krople wyl�dowa�y na jego twarzy, co ostatecznie go rozbudzi�o i rozz�o�ci�o.</p><p>��Na psa� � wymrucza� po grecku, co wyra�a�o w tym j�zyku irytacj�. Pogoda wydawa�a si� zupe�nie dobra, kiedy szed� spa�.</p><p>Skrzywi� twarz siadaj�c prosto � jego g�owa reagowa�a przenikliwym b�lem na ka�dy gwa�towny ruch. �a�owa�, �e nie ma ze sob� surowej kapusty, kt�ra pomog�aby mu przegna� kaca, ale zaraz zastanowi� si�, po czym w�a�ciwie mia�by go mie�. Kavass by� mocnym trunkiem, to prawda, ale ta odrobina, kt�r� wypi� do kolacji, nie powinna a� tak na niego podzia�a�.</p><p>Pozostali tak�e si� budzili, j�cz�c i przeklinaj�c w spos�b, kt�ry nie pozostawia� w�tpliwo�ci co do tego, �e czuli si� nie lepiej od niego. Dopiero kiedy rozejrza� si� doko�a spostrzeg�, �e ognisko dawno ju� wygas�o. Zmarszczy� brwi. Ziemia, jak na razie, by�a ledwo wilgotna � dlaczego po ca�kiem sporym Ognisku, kt�re przecie� nie tak dawno rozpalili, pozosta� tylko zimny popi�?</p><p>Agathios Psoes my�la� o tym samym.</p><p>��Co z wami, baranie �by? � krzycza� na swoich �o�nierzy. � Nie potraficie nawet, do cholery, dopilnowa� ogniska? � Odpowiedzieli mu tylko pomrukami zawstydzenia; dow�d ich zaniedbania by� a� nadto widoczny.</p><p>��Ilu Khamorth�w potrzeba do rozpalenia ognia? � spyta� retorycznie Arigh, po czym sam sobie odpowiedzia� � Dziesi�ciu: jeden zbiera drzewo, a dziewi�ciu my�li co zrobi� potem.</p><p>��He, he � mrukn�� Psoes z czystej uprzejmo�ci. Cho� sam nie by� Khamorthem, by�a nimi wi�kszo�� jego oddzia�u i stawa� po ich stronie, gdy szydzi� z nich jaki� cudzoziemiec. Pikridosa Goudelesa, z drugiej strony, dowcip Arshauma niezwykle roz�mieszy� i chichota� cicho jeszcze prawie przez minut�. Gorgidas pozwoli� sobie na kwa�ny u�miech � wydawa�o si�, �e Arigh korzysta� z ka�dej okazji, by wykaza� sw� wy�szo�� nad wschodnimi s�siadami swego narodu.</p><p>To w�a�nie wtedy Gorgidas zorientowa� si�, �e w�r�d odg�os�w weso�o�ci zabrak�o grzmi�cego �miechu Viridoviksa, kt�rego na pewno by ten �art rozbawi�. Czy�by ten przekl�ty Gal wci�� jeszcze spa�? Gorgidas rozejrza� si� w g�stniej�cych ciemno�ciach i coraz mocniej padaj�cym deszczu.</p><p>��Viridoviks? � zawo�a�.</p><p>Nie by�o �adnej odpowiedzi. Zawo�a� ponownie, z tym samym rezultatem.</p><p>��Pewnie poszed� gdzie� opu�ci� spodnie � domy�la� si� Lankinos Skylitzes.</p><p>Gorgidas us�ysza� chlupocz�ce kroki zbli�aj�ce si� do obozu i przez moment my�la�, �e Skylitzes mia� racj�. Ale to by� jeden z wartownik�w.</p><p>��Hej, tam w obozie! � krzykn�� �o�nierz � Pog�upieli�cie czy co? Czemu zgasili�cie ogie�? M�wcie co�, bo nie mog� was znale��.</p><p>Kiedy �o�nierz doszed� do nich, zapyta�:</p><p>��Wszystko w porz�dku? Przydarzy�o mi si� co� bardzo dziwnego � m�wi� z wymuszon� oboj�tno�ci�, staraj�c si� ukry� zaniepokojenie. � Sta�em sobie spokojnie na swoim miejscu i nagle zrobi�o mi si� s�abo. Zacz��em i�� do ogniska, �eby co� z tym zrobi�, ale zdaje si�, �e nie doszed�em � nast�pna rzecz jak� pami�tam, to lej�cy na mnie deszcz Dziwne� wydaje mi si�, jakby kowal ku� w mojej g�owic miecze i wali� m�otem jak w�ciek�y, a ja przecie� pi�em tylko wod�, bo wiedzia�em, �e musz� by� trze�wy na noc. A swoj� drog�, kt�ra to godzina?</p><p>Jak si� okaza�o, nikt tego nie wiedzia�. Nie spierali si� te� o to specjalnie d�ugo, bo w�a�nie wtedy jeden z koni parskn�� dziwacznie i podni�s� si� na nogi. W ci�gu kilku minut to samo zrobi�a tak�e reszta koni. Nie zwa�aj�c na swoje obola�e g�owy, ludzie Psoesa i Skylitzes pognali do nich, wykrzykuj�c co� w mieszaninie videssa�skiego i j�zyka khamorth. Po raz pierwszy Gorgidas zrozumia�, �e co� by�o bardzo nie w porz�dku � konie nie po�o�y�y si� i nie posn�y same.</p><p>Je�d�cy krz�tali si� przy koniach, staraj�c si� dociec, dlaczego pok�ad�y si� na ziemi. Lankinos Skylitzes powr�ci� do ogniska:</p><p>��Gorgidas?</p><p>��Tutaj.</p><p>��Gdzie? Ach, tu � �o�nierz prawie si� o niego przewr�ci�. � Przepraszam, cholernie ciemno. � Skylitzes �ciszy� glos. � S�ysza�em, �e jeste� lekarzem. Czy m�g�by� przyjrze� si� koniom?</p><p>Zdaje si�, �e wszystko z nimi w porz�dku, ale� � roz�o�y� szeroko r�ce. Grek ledwo go widzia� w ciemno�ciach.</p><p>Gorgidas zrozumia� pro�b�, ale wcale mu si� to nie podoba�o.</p><p>��Nie jestem ju� lekarzem � rzuci� kr�tko. Pomy�la�, �e odpowied� by�a zbyt obcesowa, wi�c kontynuowa�: � A gdybym nawet by�, to zupe�nie si� nie znam na zwierz�tach. Sztuka leczenia koni to rzecz zupe�nie r�na od leczenia ludzi.</p><p>�I o wiele gorsza�, doko�czy� w my�lach. Skylitzes wyczul jednak jego z�o��.</p><p>��Nie chcia�em ci� obrazi�.</p><p>Gorgidas pokiwa� niecierpliwie g�ow� i natychmiast tego po�a�owa� � b�l znowu da� zna� o sobie.</p><p>��Czy Viridoviks ju� si� pojawi�?</p><p>��Nie. Gdzie� on m�g� zreszt� pole��? I gdzie roz�o�y� swoj� mat�? Je�li le�y tam ci�gle i chrapie sobie spokojnie, to skr�c� mu ten leniwy kark.</p><p>��My�l�, �e musia�by� poczeka� na swoj� kolej. � Skylitzes przekrzywi� g�ow�, pr�buj�c przebi� wzrokiem zas�on� deszczu. Wyci�gn�� r�k�.�� Chyba tam, nie?</p><p>��Tam? � Gorgidas wyrzuca� sobie, �e nie zwr�ci� na to uwagi, kiedy k�ad� si� spa�. Je�eli historyk � a nawet lekarz, je�li ju� oto chodzi � nie zauwa�a� takich szczeg��w, jaki� by� z niego po�ytek? Zawsze by� dumny ze swojej spostrzegawczo�ci, a teraz, kiedy potrzebowa� jej najbardziej, zupe�nie go zawiod�a.</p><p>Omijaj�c ostro�nie zimne popio�y z ogniska, i wci�� zastanawiaj�c si� nad tym, dlaczego by�y takie zimne, Grek poszed� w kierunku wskazanym przez Skylitzesa. Rzeczywi�cie, by�y tam koce i cienkie maty podr�ne rozpostarte na ziemi � zacz�y w�a�nie na dobre przemaka�. Obok nich le�a� plecak, kt�ry Gorgidas rozpozna� jako nale��cy do Viridoviksa, i he�m Celta. Samego Celta nie by�o jednak nigdzie w pobli�u.</p><p>Poruszenie w obozie zwabi�o pozosta�ych dw�ch wartownik�w, kt�rzy przyszli dowiedzie� si� o co chodzi. Obaj niech�tnie przyznali si�, �e zasn�li na posterunku.</p><p>��Nie k�opoczcie si� � powiedzia� pompatycznie Goudeles Pikridos � bo nie sta�a si� nam �adna krzywda.</p><p>Agathios Psoes by� jednak w�ciek�y, jak by�by ka�dy dobry oficer, kt�rego �o�nierze przysypiaj� na s�u�bie. Gorgidas za� krzykn��:</p><p>���adna krzywda!? A gdzie j est Viridoviks?</p><p>��No c�, musz� przyzna�, �e nie mam poj�cia. Ten cz�owiek jest twoim towarzyszem i nale�y do twojego ludu. Dlaczego mia�by st�d odej��?</p><p>Gorgidas otworzy� usta i zamkn�� je z powrotem � nie wiedzia�, co ma w�a�ciwie odpowiedzie�. Poza tym wiedzia� dobrze, �e nie mia�o najmniejszego sensu t�umaczenie wszystkim, �e Celt i on nale�eli do narod�w tak r�nych jak Videssa�czycy i Khamorthci.</p><p>Pozosta�a cz�� nocy by�a przejmuj�co zimna, wilgotna i przygn�biaj�ca. Nikt nie poszed� ju� spa�, a powstrzymywa� ich od tego nie tylko padaj�cy bez ustanku deszcz. Wszyscy byli o wiele bardziej rozbudzeni, ni� mog�o to wynika� z ca�ego tego nocnego poruszenia, ale rozbudzeni w spos�b bardzo nieprzyjemny. Rzadkie rozmowy dotyczy�y g��wnie prze�laduj�cego ich wci�� b�lu g�owy.</p><p>��Bywa�o ju�, �e by�em pijany, a nie mia�em potem kaca� � zauwa�y� Arigh � �ale nigdy jeszcze nie mia�em kaca bez picia. � Jakby chc�c to naprawi�, poci�gn�� spory �yk kavassu z buk�aka, kt�ry prawie zawsze mia� pod r�k�.</p><p>Gdy zbli�a� si� ju� ranek, chmury rozesz�y si� na moment ukazuj�c cienk� resztk� ksi�yca, nisko na wschodzie.</p><p>��Za cienki i za nisko! Stracili�my ca�y dzie�! � wykrzykn�� Gorgidas.</p><p>��Na Phosa, masz racj� � potwierdzi� Skylitzes, czyni�c na piersi kolisty znak swego boga. Podni�s� r�ce do mokrego nieba i zacz�� mamrota� jak�� modlitw�. Nie by� w tym osamotniony � Psoes i Videssa�czycy z jego oddzia�u poszli w jego �lady, podczas gdy �o�nierze, kt�rzy wci�� ho�dowali zwyczajom Khamorth�w, wylali na ziemi� kavass, by prze b�aga� czczone przez nich, mniej abstrakcyjne si�y. Nawet Goudeles, cz�owiek tak przyziemny, jak m�g� by� tylko kto� wychowany w stolicy, modli� si� z �o�nierzami.</p><p>��Jaki� duch nas op�ta�. Powinni�my z�o�y� konia w ofierze � stwierdzi� Arigh, a Khamorthci poparli go okrzykami.</p><p>Gorgidas przys�uchiwa� si� swoim towarzyszom z rosn�c� irytacj�. Podczas gdy oni bredzili co� o duchach i bogach, jego logiczny umys� znajdowa� a� nadto jasn� odpowied�:</p><p>��Kto� u�pi� nas czarami, �eby porwa� Viridoviksa � powiedzia�, a po chwili konsekwentnie doprowadzaj�c ten ci�g my�li do ko�ca, wykrzykn��: � Avshar!</p><p>��Nie � odpar� natychmiast Skylitzes. � Gdyby to by� Avshar, obudziliby�my si� ju� na tamtym �wiecie. On nie zna lito�ci.</p><p>��W takim razie, jego pacho�kowie � upiera� si� Grek. Przypomnia� sobie niezwyk�y miecz, kt�ry nosi� Gal, ale nie powiedzia� tego g�o�no; im mniej ludzi o tym wiedzia�o, tym mniejsze prawdopodobie�stwo, �e dowie si� i czarownik, gdyby jakim� cudem okaza�o si�, �e Gorgidas nie ma racji.</p><p>Nie podejrzewa� jednak, by si� myli�. Powoli si� rozja�nia�o � poszed� spojrze� jeszcze raz na pos�anie Viridoviksa. A� sykn��, kiedy zobaczy� plamy krwi na kocu Celta. Podni�s� go do g�ry pokazuj�c wszystkim pozosta�ym.</p><p>��Porwany, kiedy na nas nucono zakl�cie i u�piono! � powiedzia�.</p><p>��A gdyby nawet, to c� z tego? � zapyta� Goudeles rozdra�nionym g�osem � biurokrata przyzwyczajony by� do wyg�d Videssos i zdecydowanie nie podoba�o mu si� siedzenie w deszczu i b�ocie stepowych bezdro�y, bez dachu nad g�ow�. Po chwili kontynuowa�: � W por�wnaniu z wag� misji, jak� nam powierzono, czym jest los jednego barbarzy�skiego najemnika? Kiedy ju� nasze poselstwo osi�gnie szcz�liwie sw�j cel � czego dobry Phos nam nie odm�wi � wtedy, z wi�kszymi silami, kt�rych u�yczy nam Arshaum, b�dziemy mogli podj�� w�a�ciwe poszukiwania. Ale dop�ki nie dysponujemy tak�� si�� ludzk�, dop�ki nasi sprzymierze�cy nie powi�ksz� naszych szereg�w, pozostaje on drugorz�dnym problemem.</p><p>Gorgidas zasapa� z w�ciek�o�ci, nie wierz�c w�asnym uszom:</p><p>��Ale on mo�e by� ranny, umieraj�cy; on <emphasis>na pewno </emphasis>jest ranny � doda� Grek, dotykaj�c br�zowych plam na tkaninie. � Nie zostawi�by� go przecie� w r�kach wrog�w?</p><p>Je�eli Goudeles by� zmieszany, to nie pokaza� tego po sobie.</p><p>��Na pewno te� nie rzuci�bym si� na nich sam i nie pogrzeba� sprawy, dla kt�rej tu przyby�em.</p><p>��Gryzipi�rek ma racj� � powiedzia� Skylitzes, wygl�daj�c tak, jakby te s�owa pozostawi�y jaki� ohydny posmak w jego ustach. � Bezpiecze�stwo Imperium jest wa�niejsze od losu jakiegokolwiek pojedynczego cz�owieka. Tw�j rodak to dzielny wojownik, ale on jest tylko jeden, a my potrzebujemy setek.</p><p>�aden z Videssa�czyk�w nie zna� Viridoviksa, opr�cz tych kilku dni sp�dzonych w podr�y. Gorgidas zwr�ci� si� do Arigha, kt�ry hula� si� z Celtem przez dwa lata.</p><p>��To tw�j przyjaciel!</p><p>Arigh skuba� swoj� rzadk� br�dk�, wyra�nie niezadowolony z tak bezpo�redniego wyzwania Greka. Wi�zy przyja�ni znaczy�y dla niego wi�cej ni� dla Videssa�czyk�w, ale by� synem wodza i tak�e rozumia� racj� stanu.</p><p>��Bardzo �a�uj�, ale nie. Obawiam si�, �e oni maj� racj�. By� mo�e strac� teraz twoje zaufanie, ale zawsze najpierw robi� to co dobre jest dla mojego klanu, a dopiero potem to, co dobre jest dla mnie. Vridrish to nie�atwy �up; mo�e jeszcze sam si� uwolni�.</p><p>��Niech was szlag wszystkich trafi! � krzykn�� Gorgidas. � Je�eli nie obchodzi was w og�le, co stanie si� z waszym towarzyszem, to zr�bcie miejsce dla tego, kt�ry o to dba. Sarn za nim pojad�.</p><p>��Dobrze powiedziane � mrukn�� cicho Arigh. Kilku �o�nierzy przytakn�o. Gorgidas zignorowa� ich zupe�nie, w�ciekle upychaj�c swoje rzeczy do plecaka.</p><p>Skylitzes podszed� do niego i po�o�y� mu r�k� na ramieniu Gorgidas znowu zakl�� i pr�bowa� si� uwolni�, ale kr�py oficer z Videssos by� od niego silniejszy.</p><p>��Zostaw mnie, ty zapomniany przez boga idioto! Co ci� to obchodzi, �e jad� szuka� mojego przyjaciela? Na pewno nic znacz� dla ciebie wi�cej ni� on.</p><p>��My�l jak m�czyzna, a nie jak rozz�oszczone dziecko � powiedzia� �agodnie Skylitzes. Ten delikatny przytyk mia� poruszy� Greka, kt�ry dumny by� ze swojego zdrowego rozs�dku. Skylitzes zatoczy� r�k� ko�o, obejmuj�c szerokim gestem ca�y horyzont. � Jed� za Viridoviksem� � jak Goudeles, ostro�nie i dok�adnie wymawia� jego imi� � �je�li chcesz, ale gdzie mianowicie pojedziesz?</p><p>��No c󿅠� zacz�� Grek, ale przerwa� zmieszany. Potar� swoj� szczeciniast� brod�; broda, jak w�a�nie odkry�, mog�a by� bardzo pomocna w my�leniu.</p><p>��Gdzie wed�ug twoich ostatnich raport�w by� Avshar? � zapyta� w ko�cu.</p><p>��Na wsch�d i na zach�d od miejsca, w kt�rym stoimy, ale te wiadomo�ci pochodz� sprzed kilku tygodni i teraz s� nic nie warte. Widzia�e�, jak szybko poruszaj� si� koczownicy, a poza tym nic nie ka�e temu cholernemu czarownikowi pozostawa� ci�gle z tym samym klanem.</p><p>��P�nocny zach�d; to rai wystarczy.</p><p>��Czy�by? Widzia�em ci� ju�, cudzoziemcze; nie potrafisz i�� za �ladem. A zreszt�, deszcz i tak nie zostawi� �adnych � kontynuowa� bezlito�nie Skylitzes. � A je�li nawet uda ci si� jako� dogoni� twoich wrog�w, co wtedy? Czy jeste� na tyle dobrym wojownikiem, �eby ich samemu wszystkich pozabija�? Czy jeste� wystarczaj�co dobrym wojownikiem, �eby si� obroni�, gdy jaki� nomada zechce si� z tob� zmierzy�? Czy ten tw�j miecz pomo�e ci w czymkolwiek, nawet je�eli wyci�gniesz go z baga�u i przypniesz sobie do pasa?</p><p>Gorgidas drgn�� � rzeczywi�cie nie pomy�la� o <emphasis>gladiusie </emphasis>podarowanym mu przez Gajusza Fili-pusa i pozostawi� go, wetkni�tego pomi�dzy zwoje pergaminu. Po raz pierwszy od wielu lat �a�owa�, �e nie umie pos�ugiwa� si� broni�. Upokarzaj�ca by�a �wiadomo�� tego, �e nie by� w stanie powstrzyma� jakiego� przypadkowo spotkanego, niedomytego, bezmy�lnego barbarzy�cy, kt�ry m�g� go zabi� tylko dla przyjemno�ci patrzenia na to, jak umiera.</p><p>Pogrzeba� w swoich torbach, szukaj�c miecza, ale kiedy go w ko�cu znalaz�, wrzuci� ze z�o�ci� z powrotem. Nie m�g� nim walczy� z logik� Lankinosa Skylitzesa.</p><p>��W takim razie, na zach�d � powiedzia�, nienawidz�c konieczno�ci, kt�ra wymog�a na nim te s�owa. <emphasis>Ananke��</emphasis> pomy�la� � �ycie jest najsro�szym panem.</p><p>Gdy Skylitzes poda� mu wsp�czuj�co d�o�, Grek nie wyci�gn�� swojej. Zamiast tego, zapyta�:</p><p>��Chcia�bym, �eby� uczy� mnie dalej szermierki, dobrze? � oficer pokiwa� g�ow�.</p><p>My�li Gorgidasa pe�ne byty gorzkiej ironii, gdy wdrapa� si� na swojego konia. Opu�ci� Videssos dla r�wnin, by zmieni� profesj� z lekarza na historyka. Istotnie, nie m�g� narzeka� na brak zmian, ale zdecydowanie nie by� to ten rodzaj odmiany, jakiego oczekiwa�. Rzeczy od wielu lat wykluczone z jego �ycia, teraz si�� wraca�y do niego; bro�, kobiety; a do tego bardzo niewielka, jak dot�d, cz�stka historii, kt�r� mia� si� zajmowa�. To mog�oby by� nawet zabawne, gdyby nie mia� wi�kszych zmartwie�.</p><p>Deszcz nieprzerwanie la� z oboj�tnego na wszystko nieba.</p></section><section><title><p>V</p></title><p>Odwr�t przebiega� znacznie lepiej, ni� Marek �mia� na to liczy�. Pewni ju� zwyci�stwa, Namda-lajczycy woleli raczej �ciga� ma�e grupki uciekinier�w, ni� k�opota� si� sporym oddzia�em wci�� pod broni�. Dwie kompanie jazdy przypu�ci�y na pr�b� atak na legionist�w, ale odjecha�y w poszukiwaniu �atwiejszego �upu, gdy ci nie rozpierzchli si� od razu w panicznej ucieczce.</p><p>��Tch�rze dostaj� to, na co zas�uguj� � zauwa�y�a Nevrata Sviodo przechodz�c obok cia�a Vi-dessa�czyka, kt�rego plecy przebite by�y w��czni�. Jej g�os pe�en by� pogardy. Walczy�a ze swoim m�em, rami� przy ramieniu. Jej ko�czan by� prawie pusty, szabla pokryta krwi�, a czo�o poprzecinane i posiniaczone od kamienia, kt�ry, szcz�liwie, trafi� j� tylko rykoszetem.</p><p>��Tak, to nagroda za uciekanie na �apu-capu � zgodzi� si� Gajusz Filipus. Starszy centurion nie by� wcale przygn�biony pora�k�; widzia� j� ju� nieraz. � S� sposoby na wygrywanie i s� sposoby na przegrywanie. Na Sucro, moi kumple ca�kiem nie�le radzili sobie pod Turi�, chocia� te� przegrywali�my Gdyby nie pojawi�a si� tam ta stara kobieta, spu�ciliby�my ch�opakowi porz�dne lanie, a potem wysiali go z powrotem do Rzymu � u�miechn�� si� do wspomnie�.</p><p>��Stara kobieta? Ch�opak? � Nevrata spojrza�a na niego, nic nie rozumiej�c.</p><p>��Niewa�ne� to by�o dawno, tam sk�d wi�kszo�� z nas tu przyby�a. Nie tylko ci Videssa�czy-cy maj� u siebie wojny domowe, a ja stan��em kiedy� w takiej po z�ej stronie.</p><p>��Wi�c by�e� wtedy z Sertoriuszem?�� zapyta� Marek. Wiedzia�, �e starszy centurion nale�a� do stronnik�w Mariusza. Po tym jak Sulla pobi� ostatnie oddzia�y Marian�w W Italii, Kwintus Sertoriusz nie podda� si� zwyci�zcom w Hiszpanii. Pozyskuj�c dla swojej sprawy tubylcz� ludno��, przez osiem lat prowadzi� wojn� partyzanck�, dop�ki jeden z jego w�asnych ludzi go nie zamordowa�.</p><p>��Tak, by�em, i co z tego? � odpar� wyzywaj�co Gajusz Filipus. Je�eli ju� okaza� kiedy� komu� swoj� lojalno��, trudno by�oby j� wykorzeni�.</p><p>��Zupe�nie nic � stwierdzi� trybun. � Musia� by� �wietnym �o�nierzem, �eby stawi� czo�o Pompejuszowi Wielkiemu.</p><p>��Wielkiemu? � Gajusz Filipus splun�� na b�otnist� drog�. � Wielki w por�wnaniu do czego? Jak powiedzia�em, gdyby Metellus nie uratowa� mu ty�ka pod Turi�, ucieka�by do dzisiaj� gdyby m�g�. Wiesz, �e by� tam ranny?</p><p>��Nie, nie wiedzia�em. By�em wtedy jeszcze smarkaczem.</p><p>��Tak, tak my�la�em. Ja sam by�em wtedy chyba nieco m�odszy ni� ty teraz � wierzchem d�oni wytar� spocon� twarz. Wi�kszo�� w�os�w na jego pokrytym bliznami przedramieniu by�a ju� siwa. � Czas wygrywa wszystkie wojny, niewa�ne jak ko�cz� si� bitwy.</p><empty-line/><p>S�o�ce by�o jeszcze wysoko, kiedy legioni�ci dotarli do swojego obozu. Na zewn�trz le�a�y zabite konie i je�d�cy, a spory oddzia� Namdalajczyk�w przygl�da� si� palisadzie z bezpiecznej odleg�o�ci. Odjechali spokojnie, kiedy rozpoznali nowo przyby�ych.</p><p>Minucjusz przywita� Skaurusa przy jednym z wej�� prowadz�cych do <emphasis>via principalis. </emphasis>Salut, kt�ry odda� Markowi m�ody oficer, by� w r�wnej mierze gestem szacunku co i ulgi.</p><p>��Dobrze ci� widzie�, panie � zdo�a� z siebie wydusi�.</p><p>��I ciebie � odpar� trybun. Podni�s� g�os, tak by wszyscy mogli go us�ysze�. � P� godziny! Zwin�� namioty, znale�� kobiety i dzieciaki, i wyruszamy. Kto nie zd��y, mo�e si� t�umaczy� przed wyspiarzami; nas ju� tutaj nie b�dzie, �eby go wys�ucha�.</p><p>��Wiem, �e kiepsko posz�o � m�wi� Minugusz. � Najpierw przybiegli nomadzi, a potem Vi-dessa�czycy. Ludzie Draxa deptali im po pi�tach. Czy to Utprand zdradzi�?</p><p>��Nie, ale jego ludzie, owszem. Utprand nie �yje.</p><p>��Wiec tak to by�o� � mrukn�� gniewnie Minucjusz. Jego wielkie d�onie zwin�y si� w pi�ci.</p><empty-line/><p>��Zdawa�o im si�, �e zna�em kilku z tych dupk�w, kt�rzy pr�bowali przej�� przez palisad�. Widzia�e�, jakie zgotowali�my im przyj�cie. Poszli sobie pewnie przegry�� co� mniej ostrego, jak ten ob�z Videssa�czyk�w ko�o lasu. � Zawaha� si� przez moment; niepewno�� wydawa�a si� nie na miejscu na jego twardej i pos�pnej twarzy. � Mam nadziej�, �e zrobili�my wszystko dobrze, panie. By�o tu� eee� niekt�rzy z naszych chcieli, �eby�my otworzyli bramy i przy��czyli si� do tamtych.</p><p>��Niekt�rzy, co? � powiedzia� trybun, bez trudu odczytuj�c niezr�czne gesty Minucjusza. � Zajm� si� tym, nie z;i wracaj sobie g�owy. � Poklepa� oficera po plecach. � Dobrze si� spisa�e�, Sekstusie. Id� teraz, sprowad� Erene i swoje dzieciaki. Chcia�bym, �eby�my si� nieco oddalili od Drax;i, zanim zdecyduje si� odci�gn�� swoich ludzi od rabowaniu i zaj�� si� nami.</p><p>Drax mo�e to zrobi� w ka�dej chwili � pomy�la� Marek gdy Minucjusz po�piesznie si� oddala� � by� mo�e za minut�, a by� mo�e dopiero rano. Gdyby trybun dowodzi� Namdalajczykami, zaatakowa�by legionist�w od razu. Ale Drax by� najemnikiem o wiele d�u�ej ni� Marek � gdy jego �o�nierze mieli przed nosem �atw� zdobycz, m�g� si� nie o�mieli� odci�ga� ich od tego. Mo�e, m�g�by, je�li� Marek wola�by, �eby zamiary Namdalajczyk�w by�y bardziej przejrzyste.</p><p>Ob�z kipia� i kot�owa� si� jak wapno polane octem. �o�nierze i ich krewni raz za razem wykrzykiwali g�o�no swe imiona, biegaj�c tu i tam i szukaj�c si� nawzajem.</p><p>��Idiotki � mrucza� pod nosem Gajusz Filipus. � Gdyby te g�upie kury zosta�y przy swoich namiotach, znale�liby si� bez k�opotu.</p><p>��Te, kt�rych m�czy�ni s� tu jeszcze i mog� je znale�� � wtr�ci� Marek, a starszy centurion m�g� tylko przytakn��. W por�wnaniu z innymi bitwami, ta nie kosztowa�a legionist�w zbyt wiele � atak skupi� si� przede wszystkim na �rodku armii Imperium. Mimo to byli i tacy, kt�rzy padli w walce i nigdy ju� nie mieli si� podnie��; by�o ich wielu, zbyt wielu. He czasu minie jeszcze do chwili, gdy nie zostanie przy �yciu �aden Rzymianin?</p><p>Na centralnym placu obozu Styppes robi� co w jego mocy, by zmniejszy� rozmiary nieszcz�cia. Marek musia� mu odda� sprawiedliwo��; twarz uzdrowiciela by�a trupio blada z wyczerpania. Spieszy� z pomoc� od jednego j�cz�cego rannego �o�nierza do nast�pnego, nigdy nie zajmuj�c si� jednym pacjentem tak d�ugo, aby go ca�kowicie wyleczy�, ale daj�c mu szans� na prze�ycie, zanim zaj�� si� kolejnym krwawi�cym �o�nierzem. Popija� wino w sekundowych przerwach pomi�dzy kolejnymi rannymi, ale widz�c jego prac�, Marek nie mia� mu tego za z�e.</p><p>Helvis sta�a obok namiotu trybuna. Przywitali si� kr�tkim u�ciskiem i Skaurus zaj�� si� sk�adaniem namiotu. Malrik pomaga� mu jak umia�, dop�ki Marek nie kaza� mu zej�� Z drogi. Jego r�ce automatycznie wykonywa�y kolejne ruchy, kt�rymi przygotowywa� namiot do drogi.</p><p>��Nawet po tym jak zwyci�yli�my, nie pomy�lisz o przy��czeniu si� do nas?</p><p>��Rozejrzyj si� doko�a � zaproponowa� Skaurus. � To jedyne �my� jakie znam. Powinna� to ju� wiedzie� od dawna.</p><p>Na zewn�trz palisady jaki� Namdalajczyk krzykn�� g�o�no. Marek nie potrafi� powiedzie�, co to by�o, ze wzgl�du na panuj�cy w obozie ha�as, ale wyspiarski akcent by� nie do pomylenia.</p><p>��Jedyne �my�? � zapyta�a gro�nie Helvis. � A co by� zrobi�, gdyby to Soteryk by� tam na zewn�trz?</p><p>Marek wycisn�� powietrze spomi�dzy warstw z�o�onego ju� namiotu i obwi�za� go link�. Pomy�la� o tym, czego dokona� jego szwagier tego dnia.</p><p>��W tej chwili my�l�, �e bym go zabi�.</p><p>Cokolwiek chcia�a powiedzie� przed momentem, odpowied� zamar�a jej na ustach. Trybun kontynuowa� ze znu�eniem:</p><p>��Nie jeste� tu przywi�zana, kochanie, ale je�li zostaniesz ze mn�, najpr�dzej zobaczysz ludzi tu, wewn�trz jako �nas�. Zosta� albo nie � jak wolisz. Nie mam czasu na k��tnie.</p><p>Przez moment my�la�, �e brutalno�� tego co powiedzia� by�a dla niej zbyt ci�ka do zniesienia. Ale Dosti zacz�� si� wierci� w jej ramionach � uspokaja�a go, najpierw pod�wiadomie, potem z prawdziw� czu�o�ci�. Spojrza�a na niego, na Skaurusa, podczas gdy lew<sup>A</sup> d�oni� dotyka�a delikatnie swojego brzucha.</p><p>��Zostan� z tob� � powiedzia�a w ko�cu.</p><p>Marek tylko odchrz�kn��. Upycha� w�a�nie zwini�ty namiot do swoich baga�y. Jak z w�em po�ykaj�cym kr�lika, wydawa�o si� to niemo�liwe, ale mimo wszystko namiot znikn�� w czelu�ciach plecaka. To samo sta�o si� z jego drewnianym kuferkiem. St� i krzes�o musia�y pozosta� � nie by�o czasu �adowa� je na mu�a. Zarzuci� plecak na ramiona; Rzymianie sami sobie byli mu�ami.</p><p>Helvis mia�a dziwnie zamy�lon� min�. Marek odwr�ci� sic do niej plecami, ale jej s�owa kaza�y mu wr�ci� do poprzedniej pozycji.</p><p>��S� chwile, kochanie, kiedy tak bardzo przypominasz mi Hemonda.</p><p>��Co? Dlaczego? � zapyta� zaskoczony. Rzadko rozmawia�a z trybunem o ojcu Malrika wiedz�c, �e na wzmiank� o Hemondzie Marek robi� si� dra�liwy, i pami�taj�c jak zez�o�ci� si� kiedy�, gdy w roztargnieniu nazwa�a go imieniem swego zmar�ego m�a.</p><p>��Na Wagera, to nie dlatego, �eby� tak si� zachowywa�! � u�miechn�a si� przypominaj�c sobie, jej oczy z�agodnia�y. Kiedy chcia� czego� ode mnie, �mia� si�, wyg�upia�, szturcha! mnie w bok, a� w ko�cu mu ulega�am. � Podnios�a brew, patrz�c na niego z wyrzutem. � Ty wyk�adasz rzeczy jak rze�nik, rzucaj�cy kawa� miecha na st�, a jak mi si� to nie podoba, to do lodu ze mn�.</p><p>Marek czu� jak si� czerwieni.</p><p>��Gdzie jest, w takim razie, podobie�stwo?</p><p>��Zna�e� Hemonda. Dopi��by swego, bez wzgl�du na wszystko. I ty tak�e dostaniesz zawsze czego chcesz. Teraz te� � westchn�a. � Jestem gotowa.</p><p>Legioni�ci maszerowali ustawieni w czworobok, z kobietami, dzie�mi i rannymi w �rodku. Na-mdalajczycy �ledzili ich ruchy, tak jak spodziewa� si� tego Marek. Bez w�asnej jazdy nic nie m�g� na to poradzi�. Uwa�a� zreszt�, �e i tak b�dzie mia� szcz�cie, je�li sko�czy si� tylko na �ledzeniu. S�dz�c z odg�os�w, jakie dochodzi�y z videssa�skiego obozu, Drax pozwala� swoim ludziom dobrze si� bawi�.</p><p>Ci z Videssa�czyk�w, kt�rym uda�o si� uciec z pogromu, przy��czali si� do oddzia�u Skaurusa � pojedynczo i dw�jkami, niekt�rzy pieszo, inni na koniach. Trybun pozwala� im pozosta� � wci�� byli �o�nierzami, a ka�dy je�dziec m�g� si� przyda�, chocia�by jako zwiadowca.</p><p>Jeden z nich przyni�s� wiadomo�ci o losie Zigabenosa. Pojmany przez Namdalajczyk�w. Jeszcze jedna z tak wielu rfych wie�ci; Marek zmartwi� si�, ale nie by� specjalnie zaskoczony. Spodziewa� si� us�ysze� tego rodzaju rzeczy, bez wzgl�du na to czy by�y prawdziwe, czy te� nie. Zapyta� �o�nierza:</p><p>��Sk�d wiesz, �e tak by�o?</p><p>��No c�, powinienem o tym wiedzie�. Widzia�em to � odpar� Videssa�czyk. Jego akcent przypomina� Markowi Phostisa Apokavkosa. Spojrza� na trybuna z oburzeniem, jak ka�dy obywatel Imperium, kt�rego s�owa podawano w w�tpliwo��. � �ci�gn�li go z konia. Na piek�o Skotosa, nie uda�oby im si� to nigdy, gdyby go wcze�niej nie ranili. Ale najpierw da� im nie�le popali�. Niech cholera we�mie wszystkich Namdalajczyk�w.</p><p>��Widzia�e�, jak go z�apali i nie zrobi�e� nic, �eby mu pom�c? � zahucza� z�owieszczo Czerwony Zeprin. Pot�ny Halogajczyk, przez wiele lat s�u��cy w osobistej stra�y Imperatora, wci�� nosi� w sercu �al i wstyd, �e nie zgin�� wraz z pu�kiem swoich rodak�w, kt�rzy nadaremnie starali si� obroni� Mavrikiosa pod Maragha. Nie by�a to jego wina � Imperator odes�a� go, by dowodzi� lewym skrzyd�em jego armii. Mimo to, Zeprin obwinia� tylko siebie. Teraz, z toporem w r�ku, spogl�da� gro�nie na um�czonego Videssa�czyka.</p><p>��I jaki� z ciebie �o�nierz, cz�owieku? M�czyzna odchrz�kn�� i splun��.</p><p>���ywy � odparowa� � czyli o niebo lepszy od tego drugiego rodzaju. � Zmierzy� Halo-gajczyka zuchwa�ym spojrzeniem.</p><p>Zawsze rumiana twarz Zeprina nabieg�a teraz krwi�. Rykn�� w swoim j�zyku co�, co brzmia�o jak syk �aru polanego wod�. Zanim Marek i Videssa�czyk zd��yli si� poruszy�, uni�s� wysoko top�r, kt�ry z ogromn� si�� opad� na he�m nieszcz�nika i rozp�ata� czaszk� a� po z�by. Wstrz�sany �miertelnymi drgawkami, upad� na ziemi�, martwy zanim jeszcze jej dotkn��.</p><p>Halogajczyk wyszarpn�� z niego sw� bro�.</p><p>��Tch�rzliwe �cierwo � mrukn��, wycieraj�c ostrze o k�pk� trawy. � �o�nierz, kt�ry nie pozostanie przy swoim panu, nie zas�uguje na nic wi�cej.</p><p>��Mogli�my si� czego� jeszcze od niego dowiedzie� � powiedzia� Marek, ale na tym poprzesta�. Gdy jaki� wi�kszy oddzia� legionist�w �ama� szyk i rozbiega� si�, jego �o�nierze musieli by� ukarani: co dziesi�ty musia� potem zgin��, by wszyscy mogli z siebie zmy� ha�b� tch�rzostwa. Zanim podj�� s�u�b�, trybun uwa�a� t� kar� za odra�aj�c� w swym barbarzy�stwie � teraz my�l o niej nie budzi�a w nim �adnych emocji. Ta zmiana go zawstydzi�a. Wojna kala�a wszystko, czego si� dotkn�a.</p><empty-line/><p>Arandos by�a ciemnobr�zow� rzek�, szerok� na kilkaset jard�w. Przerzucono nad ni� wiele most�w, ale wszystkie by�y kontrolowane przez ludzi Draxa. By� mo�e, uda�oby si� ich pokona�, ale to wymaga�o czasu, kt�rego legioni�ci nie mieli. Gdyby Drax nie zajmowa� si� uciekinierami z armii Videssos, ju� dawno by ich dogoni�, zamiast dawa� im te dodatkowe trzy dni na ucieczk�. Na-mdalajczyk by� jak pies, kt�remu rzucono tyle ko�ci naraz, �e nie wiedzia�, do kt�rej ma si� zabra� najpierw. Skaurus, z kolei, czu� si� jak zaj�c osaczony przez my�liwych.</p><p>Cho� sam nie wierzy� w powodzenie tego planu, porozsy�a! Videssa�czyk�w, by zapytali wie�niak�w z okolicznych wsi o jaki� br�d, rozumuj�c, �e ci ch�tniej b�d� rozmawia� ze swoimi rodakami ni� z obcymi im Rzymianami. Niemal krzykn�� z rado�ci, gdy Apokavkos przyprowadzi� starego ch�opa z wielkimi, odstaj�cymi uszami. Ten przeszed� od razu do rzeczy:</p><p>��Ile to b�dzie warte dla ciebie?</p><p>��Dziesi�� sztuk z�ota. Po drugiej stronie rzeki � odpar� trybun.</p><p>��A ty na krzy�, je�li k�amiesz � doda� Gajusz Filipus. Tubylec podrapa� si� po g�owie, zastanawiaj�c si� nad s�owami centuriona � Videssa�czycy nie znali czego� takiego jak ukrzy�owanie. Ale gro�ba d�wi�cz�ca w g�osie weterana by�a jednoznaczna. Mimo to m�czyzna pokiwa� g�ow�, zgadzaj�c si� na warunki.</p><p>Prowadzi� legionist�w na wsch�d, wzd�u� brzegu Arandos, a� znale�li si� w bezpiecznej odleg�o�ci od najbli�szego mostu. Wtedy zwolni�, rozgl�daj�c si� po brzegu za jakim� znakiem, nie wspominaj�c jednak, o co mu chodzi. W ko�cu odchrz�kn�� z satysfakcj�:</p><p>��No to jeste�wa.</p><p>��Gdzie? � dla Skaurusa ten fragment rzeki wygl�da� zupe�nie tak samo jak ka�da inna cz�� Arandos.</p><p>��Na krzy� z k�amliwym gnojkiem � powiedzia� Gajusz Filipus, ale po �acinie. Farmer, kt�ry zupe�nie go nie rozumia�, �ci�gn�� przez g�ow� d�ug� do kolan tunik�, kt�ra by�a jego jedynym okryciem, i wszed� do rzeki.</p><p>Woda si�ga�a niemal po jego odstaj�ce uszy, i Marek zacz�� si� powa�nie zastanawia�, co z nim zrobi�. Wie�niak wydawa� si� jednak zupe�nie nie zbity z tropu. Odwr�ci� si� do nich, z mokrym u�miechem na twarzy.</p><p>��Woda po zimie jeszcze ca�kiem nie zlecia�a, ale ni ma sie co ba�. Chod�cie, g��bi ju� nie b�dzie.</p><p>Trzymaj�c miecz nad g�ow�, trybun poszed� w jego �lady. Jego dodatkowe cale bardzo mu si� teraz przyda�y � woda si�ga�a mu co najwy�ej po szyj�. Dw�jkami i tr�jkami, kolejni legioni�ci wchodzili do wody.</p><p>��Nie wi�cy � ostrzega� przewodnik. � Droga nie jest� yyy� szeroka � przypomnia� sobie odpowiednie s�owo. Posuwa� si� naprz�d, zbaczaj�c co chwil� to kilka krok�w na lewo, to na prawo, to zn�w przystawa� jakby badaj�c stop� dno.</p><p>��Niech nas bogowie maj� w swojej opiece, je�eli ci cholerni wyspiarze dopadn� nas teraz � powiedzia� Gajusz Filipus, ogl�daj�c si� nerwowo. St�pn�� w jakie� g��bsze miejsce i znikn��, by wynurzy� si� za chwil�, parskaj�c i kaszl�c.</p><p>��Szlag by trafi�� � mrukn��.</p><p>Marek zadowolony by� z poziomu wyszkolenia swoich �o�nierzy � p�ywanie by�o jedn� z najwa�niejszych cz�ci ich treningu. Nawet gdy zdarzy�o si� komu� zej�� z w�skiego brodu, by� w stanie sam si� wyratowa� � na szcz�cie pr�d w Arandos nie by� zbyt silny. Ostatecznie stracili tylko jednego cz�owieka � Vaspurakanera, kt�ry znikn�� pod wod� i uton��, zanim mo�na by�o do niego dotrze�. Jak wiadomo, g�rale byli kiepskimi p�ywakami � ich rzeki to male�kie stru�ki w lecie, rw�ce potoki wiosn� i jesieni�, a zamarzni�te na kamie� tafle zim�.</p><p>Kiedy trybun wdrapa� si� w ko�cu na po�udniowy brzeg rzeki, videssa�ski wie�niak przywita� go wyci�gni�t� po zap�at� r�k�. Skaurus przygl�da� mu si� z namys�em, grzebi�c jednocze�nie w sakiewce.</p><p>��Sk�d mog� wiedzie�, �e nie poka�esz tego przej�cia pierwszemu Namdalajczykowi, kt�ry si� tu pojawi?</p><p>Je�eli spodziewa� si� jakich� zapewnie� czy obietnic ze stron, Videssanczyka, to musia� si� rozczarowa�. Z wyrachowana szczero�ci� wie�niak odpowiedzia�:</p><p>��Pewnie, �e bym pokaza�, co by tylko chcieli zap�aci�. Ali po co by mieli p�aci�, jak trzymajo wszystkie mosty? � jego �al by� ca�kiem szczery.</p><p>��Pos�uchaj tego faceta! � wykrzykn�� Senpat Sviodo Sprawdza� w�a�nie, czy te� jego pando-ura nie zniszczy�a sic podczas przej�cia. � Czy to dziwne, �e Videssa�czycy ci�gle si� t�uk� mi�dzy sob�?</p><p>��Chyba nie � Marek zap�aci� przewodnikowi, kt�ry przyjrza� si� dobrze ka�dej monecie, sprawdzaj�c niekt�re w z�bach, by upewni� si� czy rzeczywi�cie by�y z�ote.</p><p>��Niez�e � zauwa�y� farmer. � Z�ama�bym se z�ba na tc| jednej Ortaiasa, co �e�cie mi dali, no ale to tylko jedna.</p><p>Z braku jakiegokolwiek innego miejsca, do kt�rego m�g�by je schowa�, w�o�y� monety do ust. Lewy policzek obwis� mu pod ci�arem z�ota.</p><p>��D�enkuje penknie � wymamrota� niewyra�nie.</p><p>Dzieci piszcza�y i ochlapywa�y si� nawzajem, kiedy ich matki i legioni�ci przenosili je przez rzek�. Niekt�re kobiety tak�e musia�y by� przeniesione przez �o�nierzy � te najni�sze, i te, kt�re ze wzgl�du na ci��� nie mog�y si� szybko porusza�. Helvis, wysoka i silna, poradzi�a sobie bez trudu. Sama nios�a Dostiego, a jeden z legionist�w zaj�� si� Malrikiem. Jej lniana bluzka i d�uga, we�niana sp�dnica przylgn�y wspaniale do jej cia�a, kiedy wysz�a z wody.</p><p>Trybun z �alem oderwa� od niej sw�j wzrok i spojrza� na brzeg, gdzie kilka jard�w dalej ludzie Gagika Bagratouni wpatrywali si� ponuro w rzek�, op�akuj�c �mier� towarzysza. Ten widok kaza� mu spyta� wie�niaka:</p><p>��Dlaczego nie wbijecie jakich� pali w dno, �eby mo�na by�o t�dy bezpiecznie przej��?</p><p>��I �eby ka�dy wiedzia�, gdzie to jest? � Tubylec potrz�sn�� g�ow�, rozbawiony. � Dzi�ki, ale nie.</p><p>��Do czego go u�ywacie, �e to taka tajemnica? � zapyta� Marek, ale kiedy w odpowiedzi Vi-dessa�czyk wyci�gn�� tylko r�k�, doda� pospiesznie: � Niewa�ne. Nie jestem a� taki ciekawy, �eby znowu ci p�aci�.</p><p>��Nie to nie. � Farmer poczeka� a� ostatni z legionist�w przekroczy� rzek�, po czym ponownie wlaz� do wody. Kiedy dotar� do p�nocnego brzegu odkry�, �e kto� przyw�aszczy� sobie jego tunik�. Marek, kt�ry przygl�da� mu si� z drugiego brzegu, czeka� na wybuch z�o�ci. Nic takiego si� nie sta�o. Nagi, tak jak go stworzy�a matka natura, Videssa�czyk znikn�� w krzakach, kt�re pokrywa�y g�sto brzegi Arandos.</p><p>��A czemu mia�by si� przejmowa�? � powiedzia� Senpat. Wyd�� komicznie policzek. � Zostaje mu jeszcze dziewi�� sztuk z�ota, nawet bez tej starej szmaty.</p><empty-line/><p>Namdalajczycy dotarli ju� ca�kiem daleko od Arandos. Legioni�ci byli o dwa dni drogi na po�udnie od rzeki, kiedy wyszli prosto na dw�ch wyspiarzy, dosiadaj�cych swych koni z arogancj� i pewno�ci� ludzi, kt�rzy czuj� si� panami wszystkiego, czego dogl�daj�. Ta arogancja znikn�a jak dym na wietrze, kiedy wyjechali zza grupki pot�nych d�b�w i zobaczyli kolumn� Skaurusa. Widzia�, jak wymienili przera�one spojrzenia. Zaraz potem gnali w�ciekle przez pole pszenicy, poganiaj�c swoje ci�kie wierzchowce, tak jakby by�y to konie wy�cigowe, kieruj�c si� w stron� rzeki.</p><p>Marek cofn�� si� o krok, przez kr�tk� chwil� r�wnie i zaskoczony jak �o�nierze Ksi�stwa. Przypomnia� sobie, �e on i te� mia� jazd�, spory oddzia� ludzi Zigabenosa.</p><p>��Za nimi! � krzykn��.</p><p>Videssa�czycy ruszyli z wahaniem, tak jakby nie zdarzy�o im t si� nigdy wcze�niej z kim� walczy�. Okrzyki piechur�w doda�y im jednak ducha, tak jak i widok uciekaj�cych co si� Namdalajczy-k�w. Wyspiarze byli ju� tylko o sto jard�w przed po�cigiem, kiedy znikn�li za jednym z niskich pag�rk�w.</p><p>�o�nierze Imperium wkr�tce powr�cili, tym razem nadje�d�aj�c dumnym k�usem. Prowadzili jednego konia, a w r�kach trzymali par� kolczug doskona�ej roboty i dwa sto�kowate he�my.</p><p>��Gdzie drugi ko�? � zawo�a� kto�.</p><p>��Musieli�my go zabi� � odpar� jeden z nich.</p><p>��Idioci! Partacze! Kupa cholernych niedo��g�w! � Videssa�czycy uznali te dobroduszne kpiny za pochwa�y, kt�rymi by�y rzeczywi�cie.</p><p>��To bardzo dobrze � powiedzia� Gajusz Filipus. � Znowu mog� czu� si� m�czyznami. B�dziemy z nich mieli jaki� po�ytek.</p><p>��Zgadza si� � potwierdzi� Marek. � A swoj� drog�, ilu� to ludzi mo�e mie� Drax? Mia�em nadziej�, �e trzyma si� Arandos i czeka na ewentualne ataki tego, co mogli uzbiera� arystokraci po zachodniej stronie rzeki, ale zdaje si�, �e to on jedzie prosto na nich. Cokolwiek by o nim m�wi�, nie poprze staje na ma�ym, co?</p><p>��Hmm � starszy centurion zastanawia� si� nad jego s�owami. � Je�li za bardzo si� rozci�gnie, zajm� si� nim Yezda, bez wzgl�du na to, co my zrobimy.</p><p>��To prawda � przyzna� Marek, zaniepokojony. Od p�l tor� roku nawet nie widzia� �adnego z wojowniczych nomad�w. �atwo by�o o nich zapomnie� w gmatwaninie wojen domowych, kt�re wstrz�sa�y Imperium. Jednak gdyby nie oni, nie dosz�oby do tych wojen, a ich wypady na ziemie Videssos by�y niczym zwiastuny odleg�ej burzy.</p><p>Nie do�� odleg�ej powiedzia� Gajusz Filipus, gdy Skaurus podzieli� si� z nim swoimi przemy�leniami.</p><p>Grupa d�b�w okaza�a si� znacznie wi�ksza ni� przypuszcza� trybun. W�a�ciwie by� to spory las, ci�gn�cy si� na wiele mil. Posiad�o�� jakiego� arystokraty? � zastanawia� si� po cichu. Na wp� dojrza�e �o��dzie, ciemnozielone i br�zowe, z ostrymi czubkami, chowa�y si� pomi�dzy li�cie o ostrych brzegach. S�ysza� dzika grzebi�cego w ziemi, gdzie� daleko, miedzy drzewami � wszystkie �winie uwielbiaj� �o��dzie.</p><p>Maszeruj�cy legioni�ci rozgarniali ciemnobr�zowe pozosta�o�ci po opad�ych jesieni� li�ciach. Delikatny szum dzia�a� na niego koj�co, jak odg�os morskich fal.</p><p>Od g�osy krok�w, kt�re zupe�nie nie harmonizowa�y z tym mi�ym d�wi�kiem, przywo�a�y Skaurusa do rzeczywisto�ci. Zza k�py drzew, przy kt�rych �cie�ka zakr�ca�a w prawo, wypad� jaki� m�czyzna. Jego pier� falowa�a w ogromnym wysi�ku. Krew z g��bokiej rany na �rodku czo�a sp�ywa�a na tunik� i miesza�a si� z kurzem drogi, Przera�enie na jego twarzy zmieni�o si� w pe�n� niedowierzania rado��, gdy rozpozna� Videssa�czyk�w w towarzysz�cych Rzymianom je�d�cach.</p><p>��Chwa�a niech b�dzie Phosowi! � wysapa�. W po�piechu, wszystko co m�wi� zlewa�o si� ze sob�:</p><p>��Ratunku! Szybko, m�j pan, obce diab�y, morduj�!</p><p>��Namdalajczycy? � zapyta� Marek. Czy nie by�o im ko�ca? Gdy m�czyzna przytakn��, rzuci� tylko kr�tko: � Ilu?</p><p>Ten roz�o�y� r�ce:</p><p>��Najmniej setka � podskakiwa� z emocji i rado�ci, nie zwa�aj�c na swoj� ran�. � Na lito�� Phosa, pospieszcie si�!</p><p>��Dwa manipu�y � zadecydowa� trybun. Gajusz Filipus pos�pnie pokiwa� g�ow�; ludzie Ksi�stwa nie byli �atwym k�skiem. Skaurus kontynuowa� na tym samym oddechu: � Blesus, twoi ludzie, tak, i twoi Gagik! � Bagratouni zrozumia� rozkaz, cho� Marek m�wi� po �acinie. Krzykn�� co� w swoim gard�owym j�zyku � jego Vaspurakanerzy odkrzykn�li, uderzaj�c w��czniami o tarcze. Kontyngent <emphasis>nakharara </emphasis>by� za du�y jak na prawdziwy manipu� � stu Namdalajczyk�w mia�oby przeciwko sobie trzy razy wi�ksze si�y.</p><p>Gajusz Filipus potrz�sn�� rannym Videssa�czykiem, kt�ry teraz, gdy nie musia� ju� biec, by uj�� z �yciem, trz�s� si� jak galareta.</p><p>��Kt�r�dy, cz�owieku? � za��da� weteran.</p><p>��W lewo na pierwszym rozwidleniu, potem w prawo na nast�pnym � wykrztusi� m�czyzna. Otar� czo�o brudnym r�kawem, z niedowierzaniem gapi�c si� na jasn� krew. Potem zgi�� si� wp� i zwymiotowa� na drog�. Gajusz Filipus skrzywi� twarz ze wstr�tem, ale wykrzykiwa� g�o�no rozkazy dla wszystkich �o�nierzy.</p><p>Marek wyci�gn�� miecz.</p><p>��Biegiem! � krzykn�� i doda� � Okrzyk na dzi�: Gavras! � Legioni�ci pognali za nim. Pierwsze rozwidlenie by�o oddalone zaledwie o jakie� dwa jardy, ale dotarcie do drugiego zaj�o im sporo czasu. Czuj�c jak pot sp�ywa mu strumieniem po plecach, Skaurus zacz�� si� zastanawia�, czy nie przegapili w�a�ciwego miejsca. Ale krwawy �lad Videssa�czyka upewni� go, �e wszystko sz�o dobrze. Krople krwi na drodze by�y jeszcze ca�kiem �wie�e i wyra�ne � m�czyzna musia� biec, jakby Furie depta�y mu po pi�tach.</p><p>Rzymianie me byli tak szybcy, ale tempo, kt�re narzucili by�o wystarczaj�co ostre, by ich vaspu-rakanerscy towarzysze kt�rzy w wi�kszo�ci byli kr�pymi m�czyznami o kr�tkich nogach, mieli spore k�opoty z dotrzymaniem im kroku.</p><p>��Tam z przodu, za spr�chnia�ym pniakiem � powiedzia� Gajusz Filipus pokazuj�c r�k�. Rzeczywi�cie, �cie�ka wyra�nie si� rozdziela�a. W g�osie starszego centuriona nie by�o ani �ladu za-dyszki. M�g� biec o wiele d�u�ej ni� teraz, bez �adnego k�opotu.</p><p>Gdy zbli�ali si� do rozwidlenia, Marek s�ysza� ju� okrzyki i brz�k stali.</p><p>��Gavras! � krzykn��, a legioni�ci odpowiedzieli mu jak echo. Przez moment odg�osy walki ucich�y, daj�c miejsce zaskoczeniu, ale zaraz potem powietrze wype�ni�y triumfalne okrzyki Vides-sa�czyk�w, przemieszane z rykiem z�o�ci i strachu wydobywaj�cym si� z garde� Namdalajczyk�w.</p><p>Legioni�ci ruszyli do ataku, biegn�c wzd�u� prawej odnogi �cie�ki, kt�ra prowadzi�a na niewielk� polan�. Gar�� Videssa�czyk�w, z kt�rych czterech dosiada�o koni, reszta za� walczy�a pieszo, zepchni�ta zosta�a do ma�ego k�ka przez naciskaj�cych twardo namdalajskich je�d�c�w. Po obu stronach byli zabici � wygl�da�o na to, �e wyspiarze zbierali si� w�a�nie do ostatecznego ataku, kt�ry zmi�t�by ich przeciwnik�w.</p><p>Kiedy jego manipu� ustawia� si� w linii ataku, z przygotowanymi do rzutu <emphasis>pila, </emphasis>nawet flegmatyczny Juniusz Blesus wybuchn�� �miechem.</p><p>��Setka? � powiedzia� do Skaurusa. � Zdaje si�, panie, �e sprowadzili�my g�r� do zabicia muchy.</p><p>Je�eli na polance by�o wi�cej ni� trzydziestu wyspiarzy, trybun by�by zaskoczony. Ludzie Ksi�stwa wytrzeszczyli oczy na wysypuj�cych si� wci�� z lasu legionist�w. W ko�cu facet, kt�ry jak podejrzewa� Skaurus by� ich dow�dc�, o czym �wiadczy�o bogate siod�o i �wietny ko�, kt�rego dosiada�, odrzuci� do ty�u g�ow� i zacz�� �mia� si� jeszcze g�o�niej ni� przed chwil� Blesus.</p><p>��W��cznie na ziemi�, ch�opcy � zawo�a� do swoich �o�nierzy. � Maj� nas, nie ma co.</p><p>Namdalajczycy wykonali rozkaz, cho� niekt�rzy � zw�aszcza ci najbli�ej swoich niedosz�ych ofiar � zrobili to z wyra�n� niech�ci�. Ale Videssa�czycy, r�wnie zaskoczeni niespodziewan� odsiecz� jak ich wrogowie, z ulg� oparli si� o swoj� bro� � oddychali ci�ko � na pewno nie byli ju� w stanie atakowa�. Kapitan najemnik�w podjecha� powoli do Skaurusa. Rzymianie stoj�cy wok� trybuna podnie�li ostrzegawczo w��cznie, ale wyspiarz nie zwraca� na nich uwagi. Wyci�gn�� swoj� tarcz� w stron� Skaurusa.</p><p>��Uderz raz. Musz� ratowa� honor � powiedzia� i Marek pukn�� w metalow� powierzchni� swoim mieczem. � Niez�e uderzenie! Poddaj� si�! � �ci�gn�� he�m pokazuj�c, �e zdaje si� na �ask� trybuna. Jego ludzie uczynili to samo.</p><p>Spod he�mu ukaza�a si� u�miechni�ta, piegowata twarz Namdalajczyka. Mia� bujne, lekko rude w�osy i jak wi�kszo�� jego rodak�w, wygala� sobie ty� g�owy. Tak samo jak wyspiarze broni�cy drewnianej fortecy na p�noc od Sangarios, nie mia� �adnych skrupu��w, gdy chodzi�o o poddanie si� wrogowi � takie rzeczy by�y cz�ci� �ycia zawodowego �o�nierza.</p><p>To samo dotyczy�o ca�ego szwadronu, kt�rym dowodzi� � jeden z �o�nierzy, bez cienia wrogo�ci, m�wi� do Videssa�czyk�w, z kt�rymi przed chwil� walczy�:</p><p>��Dostaliby�my was, gdyby ci pieprzeni Rzymianie si� tu nie przypl�tali. � S�u��c z nimi w stolicy, niemal rami� przy ramieniu, Namdalajczycy wiedzieli o legionistach wi�cej ni� ci, kt�rym Rzymianie uratowali w�a�nie �ycie.</p><p>Skaurus wyznaczy� kilku �o�nierzy do rozbrojenia wyspiarzy, a potem podszed� do Videssa�czy-k�w, by pozdrowi� ich dow�dc�. Szlachetna rasa konia i atmosfera w�adzy, kt�r� otacza� si� niczym ciep�ym p�aszczem sprawia�y, �e nietrudno by�o go znale��. Musia� mie� ju� prawie sze��dziesi�tk�, ale by�a to krzepka sze��dziesi�tka. Jego w�osy i precyzyjnie przystrzy�ona broda by�y stalowo-szare, i cho� by� szczup�y, ramiona nie ugina�y si� pod ci�arem zbroi.</p><p>B�ysk ironii pojawi� si� w jego oczach, gdy oddawa� Markowi salut:</p><p>��Czynisz mi zbyt wielki honor. To s�abszy powinien k�ania� si� silniejszemu, nie odwrotnie. Sittas Zonaras, do us�ug � uk�oni� si� w siodle. � Jestem <emphasis>spathariosem, </emphasis>je�li co� ci to m�wi.</p><p>Ju� gdy si� przedstawia�, trybun doszed� do wniosku, �e lubi Zonarasa. W skomplikowanym �wiecie videssa�skich tytu��w, <emphasis>spatharios </emphasis>by� najmniej okre�lony, ale i tak niewielu arystokrat�w sta� by�o na �arty dotycz�ce ich pozycji.</p><p>��S�ysza�em o tobie, m�ody cz�owieku � zauwa�y� Zona ras, najwyra�niej dodaj�c t� ostatni� fraz� tylko po to, n, zobaczy�, czy Marek poczuje si� ura�ony. Kiedy jednak nie doczeka� si� �adnej reakcji, zaatakowa� ostrzej: � Baanes Onomagoulos mia� kilka rzeczy do powiedzenia o tobie, ale wola�bym ci nie powtarza� �adnej z nich � jeden z ludzi arystokraty rzuci� mu ostrzegawcze spojrzenie.</p><p>��Doprawdy? � powiedzia� Marek, czujny pod mask� oboj�tno�ci. Nie by� zaskoczony tym, �e Zonaras zna� martwego ju� rebelianta � Onomagoulos st�d w�a�nie pochodzi�. Jednak fakt, �e przyzna� si� on do tej znajomo�ci, by� czym� zupe�nie r�nym � niezwyk�ym gestem zaufania ofiarowanym cz�owiekowi, kt�ry s�u�y� najwi�kszemu wrogowi Baanesa.</p><p>��Onomagoulos rzadko m�wi� co� dobrego o kimkolwiek � powiedzia� trybun, a Zonaras przytakn��; jego twarz by�a teraz zupe�nie bez wyrazu, jakby zastanawia� si�, czy nie pope�ni� b��du. Oczy rozja�ni�y mu si� jednak, gdy Marek kontynuowa�:</p><p>��My�l�, �e kalectwo go rozgoryczy�o. Nie by� taki przed Maragha.</p><p>��To prawda � powiedzia� Videssa�czyk. Jakby z ulg� oddalaj�c si� od niebezpiecznego tematu, obejrza� si� na ludzi Ksi�stwa. � Co z nimi zrobisz? Wydaje im si�, �e posiadaj� juz ten kraj tylko dlatego, �e ich bandycki w�dz tak powiedzia�.</p><p>Po Sangarios � pomy�la� Marek ponuro � maj� do tego lepszy pow�d. Zastanawia� si� przez kilka sekund.</p><p>��By� mo�e Drax wymieni ich za Mertikesa Zigabenosa.</p><p>Legioni�ci musieli wyprzedzi� nowiny o bitwie, bo Zonaras zamruga� zdumiony, a jego ludzie a� krzykn�li ze zdziwienia i trwogi.</p><p>��Drax ma dow�dc� stra�y? � zapyta� Zonaras. � Smutne wie�ci. Opowiedz mi o wszystkim. Skaurus zda� mu relacj� z niedawnych wydarze�. Zonaras s�ucha� spokojnie, dop�ki trybun nie doszed� do zdrady Namdalajczyk�w, kt�rzy mieli walczy� dla Imperium, a wtedy zacz�� przeklina� w bezsilnej z�o�ci.</p><p>��Niech Skotos zmrozi wszystko, co nale�y do zdrajc�w � mrucza�, i od tej chwili Marek by� pewien, �e nie bra� on udzia�u w rebelii Onomagoulosa. Kiedy trybun sko�czy�, Zonaras milcza� przez d�ug� chwil�. W ko�cu zapyta�:</p><p>��Co teraz zrobisz?</p><p>��Co tylko b�d� w stanie zrobi� � odpar� Skaurus. � Ile to mo�e by�, nie wiem sam. My�la�, �e Zonaras parsknie z pogard�, ale videssa�ski arystokrata skin�� powa�nie g�ow�.</p><p>��Masz na karku g�ow� starego cz�owieka, �eby wystrzega� si� obiecuj�cego s�o�ca Phosa, kiedy nie nosisz go na pasku. � Zonaras podrapa� si� po kolanie, przygl�daj�c si� Skaurusowi. � Wiesz co, cudzoziemcze? Zawstydzasz mnie � powiedzia� powoli. � To niedobrze, gdy najemnym �o�nierzom bardziej zale�y na ocaleniu Videssos, ni� jej w�asnym ludziom.</p><p>Marek my�la� tak samo ju� od pierwszych tygodni swojego pobytu w Imperium, ale niewielu Vi-dessa�czyk�w si� z nim zgadza�o. Przyzwyczajeni od wiek�w do swej pot�gi, uwa�ali j� za co� naturalnego � a w�a�ciwie by�o tak do Maragha. Rzymianin, kt�rego ojczyzna wyros�a na pot�g� zaledwie p�tora wieku przed jego narodzinami, nie by� tak pewny siebie.</p><p>Zonaras przerwa� te rozmy�lania, si�gaj�c po jego r�k�.</p><p>��Wszystko, co mog� zrobi� ja i moi ludzie, b�dzie zrobione � zobowi�za� si� i u�cisn�� d�o� trybuna z si��, kt�ra zadawa�a k�am jego wiekowi. Skaurus odda� u�cisk, ale zastanawia� si�, jakiej pomocy mo�e oczekiwa� od jednego arystokraty mieszkaj�cego prawie w lesie.</p><empty-line/><p>Nast�pny dzie� marszu by� dla trybuna sporym odkryciem, nie tylko dlatego, �e ca�y czas znajdowali si� na ziemi Sittasa Zonarasa. Pod wiecz�r legioni�ci rozbili ob�z obok jego ogromnej willi, kt�ra usytuowana by�a w w�skiej dolinie. Zachodz�ce s�o�ce okry�o wy�yn� purpur� na po�udniu i wschodzie.</p><p>��Nie�le nam posz�o � powiedzia� Zonaras bez fa�szywej skromno�ci.</p><p>��Tak, pewnie, wam zw�aszcza � powiedzia� Gajusz Filipus.</p><p>Marek teoretycznie wiedzia� o wielkich posiad�o�ciach i wioskach, kt�re kontrolowali videssa-�scy magnaci. Dopiero jednak teraz zaczyna� rozumie�, co naprawd� znaczy�a ta koni rola. Wok� stolicy burzliwe miejskie �ycie wypar�o gospodarstwa szlachty, a w ziemiach zachodnich, na centralnym p�asko wy�u, gleba by�a zbyt s�aba, by mo�na by�o zgromadzi� tam takie bogactwo, jakim cieszy� si� Zonaras.</p><p>Jego posiad�o�� obejmowa�a wspania�e winnice i ogrody, plantacj� wierzb rosn�cych przy strumieniu przep�ywaj�cym obok willi, ��ki, na kt�rych pas�y si� konie, os�y, krowy, owce i kozy, lasy przeznaczone do wyr�bu na drewno i na pasz� dla zwierz�t, winoro�le pn�ce si� w g�r� rosn�cych na wzg�rzach drzew, i d�bowy las, gdzie spotka� najpierw Namdalajczyk�w a potem Skaurusa, kt�ry to las zapewnia� karm� z �o��dzi nie tylko dzikom, na kt�re polowa�, ale i jego w�asnym �winiom.</p><p>W czasie marszu, trybun widzia� co najmniej pi�� pras do wyciskania oleju z oliwek. Licznych stad pilnowali pasterze � najwa�niejszy z nich, kr�py m�czyzna w �rednim wieku, bez najmniejszych oznak s�u�alstwa podszed� do Zonarasa, by si� z nim przywita�, po tym jak szlachcic upewni� go z daleka, �e d�uga kolumna maszeruj�cych za nim legionist�w to przyjaciele.</p><p>��To bardzo dobrze, panie � powiedzia� m�czyzna. Inaczej musia�bym podburzy� moich wie�niak�w. � Podar� kawa�ek pergaminu, na kt�rym by�o co� napisane. Pewnie liczba i kierunek marszu intruz�w � pomy�la� Marek. Nie by! zaskoczony faktem, �e szef pastuch�w umia� pisa�. W Rzymie tak�e cz�owiek na tak odpowiedzialnym miejscu nie m�g� by� analfabet�.</p><p>Chocia� legioni�ci, kt�rzy s�yszeli gro�b� m�czyzny, pod�miewali si� z niej, Skaurus bra� j� zupe�nie na powa�nie. Nie �mia� si� tak�e Gajusz Filipus. W odr�nieniu od wi�kszo�ci Rzymian, wiedzia� dobrze, co znaczy wojna podjazdowa.</p><p>��Wszyscy faceci w tych wioskach, przez kt�re przechodzili�my, wygl�dali tak jakby gotowi byli p�j�� w ogie� za Zonarasem � powiedzia� do trybuna. � Nie by�oby weso�o, gdyby wskakiwali nam na plecy zza ka�dego krzaka, a potem znikali w lesie albo w g�rach, zanim zd��yliby�my si� ruszy� � m�wi� po �acinie, tak �e Zonaras m�g� wy�apa� tylko swe imi�, nic wi�cej.</p><p>Marek zrozumia�a co mia� na my�li starszy centurion,i nagle zrozumia� tak�e, dlaczego biurokraci w Videssos tak bardzo nienawidzili i tak bardzo bali si� arystokracji z prowincji. Potrzeba by�o dos�ownie armii, by zmusi� Zonarasa do zrobienia czegokolwiek, czego sam nie �yczy� sobie robi�, a takich jak on by�o bardzo wielu.</p><p>W�a�ciwie nawet armia mog�aby nie wystarczy�, by przywo�a� Zonarasa do pos�usze�stwa. M�g� si� broni� nie tylko z pomoc� uzbrojonych wie�niak�w. Gdy legioni�ci dotarli do jego rodzinnej siedziby, odkryli �e arystokrata mia� do swojej dyspozycji grup� pi��dziesi�ciu zbrojnych stra�nik�w. Nie byli to prawdziwi zawodowcy, jako �e utrzymywali si� g��wnie z rolnictwa, ale braki w wyszkoleniu i zr�czno�ci nadrabiali niezr�wnan� znajomo�ci� terenu i takim samym oddaniem dla swojego pana, jakie pokaza� szef pastuch�w.</p><p>Skaurus wiedzia�, �e kiedy� ci rolnicy-�o�nierze s�u�yli przede wszystkim Imperium, i jemu byli przede wszystkim wierni. Ale lata wysokich podatk�w zmusi�y ich do tego, by szuka� protekcji u wielkich magnat�w, w obronie przed chciwo�ci� rz�du centralnego. Miejscowi arystokraci, ambitni i pot�ni, z zadowoleniem przyj�li ich do siebie, chc�c z ich pomoc� pozby� si� raz na zawsze jarzma biurokrat�w ze stolicy. Ci z kolei, aby utrzyma� si� przy w�adzy, op�acali wojska najemne, kt�re mia�y trzyma� w ryzach arystokracj� i st�d � my�la� Marek, gdy legioni�ci ustawiali palisad� na usypanym ju� wale � te nie ko�cz�ce si� wojny domowe; najpierw rebelia Onomagoulosa, a potem Drax. Gdyby nie ci�g�e konflikty wewn�trz Videssos, Yezda nie przekroczyliby ju� dawno temu grani Vaspurakanu, nie wisieliby nad Garsavr� niczym s�p nad dogorywaj�cym zwierz�ciem.</p><p>��No i c� z tego? � odpowiedzia�a Helvis, gdy powiedzia� jej o tym. � Gdyby Videssos nie zatrudnia�a najemnik�w, nigdy by�my si� nie spotkali. Chyba �e teraz by�by� z tego raczej zadowolony? � by�o w jej glosie wyzwanie, ale i smutek. To nie by�o pytanie retoryczne.</p><p>��Nie, kochanie � zaprzeczy� dotykaj�c jej d�oni. � Bogowie wiedz�, �e nie jeste�my doskonali, ale w ko�cu tylko oni s� tacy. Albo Phos, je�li wolisz � poprawi� si� szybko, widz�c jak Helvis zaciska usta. Przeklina� w duchu sw�j niezdarny j�zyk; tak naprawd� nie wierzy� w rzymskich bog�w, ale m�wi� o nich po prostu z przyzwyczajenia.</p><p>Gajusz Filipus tak�e wys�ucha� przemy�le� trybuna.</p><p>��Hmm� � powiedzia�. � Gdyby Videssa�czycy nie u�ywali najemnik�w, wyt�ukliby nas wszystkich, jak tylko pojawili�my si� w tym zwariowanym �wiecie.</p><p>��No tak� � zgodzi� si� Skaurus. Gajusz Filipus pokiwa� g�ow� i odszed�, by zasypa� przekle�stwami Vaspurakanera kt�ry by� na tyle g�upi, by sika� do strumienia powy�ej obozu. Pechowy �o�nierz mia� przed sob� tydzie� sprz�tania latryn.</p><p>Marek pozosta� sam ze swoimi rozmy�laniami. Gajusz Filipus rzadko wtr�ca� si� do jego rozm�w z Helvis. Czy�by starszy centurion pr�bowa� na sw�j, nieco nieokrzesany spos�b �agodzi� spory mi�dzy nimi? Bior�c pod uwag� jego wrogie nastawienie do kobiet, by�oby to dosy� dziwne, ale �adne inne wyt�umaczenie nie przychodzi�o trybunowi do g�owy. Wymrucza� pod nosem sentencj�, w archaicznej, rytmicznej grece Helvis spojrza�a na niego dziwnie.</p><p>��Wszystko co m�wisz, m�j przyjacielu, trafia w same sedno � przet�umaczy�. Wszystko mo�na by�o znale�� u Homera.</p><empty-line/><p>�ona Zonarasa by�a posiwia�� ju�, ale pe�n� �ycia, kompetentn� kobiet�. Na imi� mia�a Thekla. Jego owdowia�a siostra, Erythro, mieszka�a razem z nimi. M�odsza o kilka lat od Sittasa, by�a gadatliwa i kapry�na, i mia�a dar przerywania ciszy i spokoju, kt�rym si� napawa�, w najmniej odpowiednich momentach.</p><p>Erythro nic mia�a dzieci. Jej brat i Thekla mieli kiedy� c�rk� i trzech syn�w. Dziewczyna, Ypatia, przypomina�a Markowi troch� Alypi� Gavra swoj� cich� inteligencj�. By�a zar�czona z jednym z magnat�w, mieszkaj�cym w g�rach na po�udniu Jej przysz�y m�� mia�, najprawdopodobniej, odziedziczy� ma jatek Zonarasa. gdy� jego jedyny �yj�cy syn, cho� jeszcze m�ody, chory by� na gru�lic�. Znosi� swoj� chorob� z zadziwiaj�cym spokojem i odwag�, i �mia� si� z napad�w kaszlu, kt�re wstrz�sa�y jego drobnym cia�em, ale wida� ju� by�o na nim znami� �mierci. Dwaj starsi bracia, razem z wieloma lud�mi ni�szego stanu z posiad�o�ci Zonarasa, zgin�li pod Maragha, walcz�c pod Onomagoulosem.</p><p>Pomimo to, Zonaras nie popar� swojego s�siada, gdy ten zbuntowa� si� przeciwko Thorisinowi Gavrasowi.</p><p>��Jak m�wi Kalokyres, w czasie wojny domowej rozs�dny cz�owiek siedzi cicho. � Skaurus u�miechn�� si� skrycie, s�ysz�c te s�owa. Ostatnim cz�owiekiem, kt�rego zna�, a kt�ry z zami�owaniem cytowa� videssa�skiego pisarza, by� Ortaias Sphrantzes, pechowy �o�nierz� je�li w og�le nim by�.</p><p>Portrety nie�yj�cych syn�w magnata, oprawione w czarne ramy, wisia�y w jadalni.</p><p>��To okropne kicze � powiedzia�a Markowi Erythro, konfidencjonalnym tonem, kt�rego uwielbia�a u�ywa�. � Musisz wiedzie�, �e moi bratankowie byli bardzo przystojnymi ch�opcami.</p><p>��Ca�y tw�j smak mie�ci si� w twoich ustach, droga siostro � zagrzmia� Sittas Zonaras. Sprzeczali si� z Erythro nieustannie, co obu stronom sprawia�o niema�� przyjemno��. Je�eli ona m�wi�a dobrze o winie, on przez nast�pne dwa tygodnie, �eby j� zirytowa�, pil tylko piwo. Namawia�a go, by utopi� wszystkie koty, kt�re pojawia�y si� w domu, ale gdy tylko nie by�o go w pobli�u, g�aska�a je i bawi�a si� z nimi.</p><p>W kwestii portret�w, Marek sk�onny by� si� jednak zgodzie z Erythro. Por�wnuj�c je z tym, co malowano w stolicy, uwa�a� �e obrazy by�y dzie�em jakiego� samouka, bez w�tpienia tubylca.</p><p>Mimo to, podsun�y Markowi pewien pomys�. Kilka dni po tym, jak legioni�ci rozbili ob�z obok willi Zonarasa, podszed� do Styppesa.</p><p>��Chcia�bym ci� prosi� o przys�ug�.</p><p>��No to pro� � odburkn�� Styppes, nieuprzejmy jak zawsze. Przynajmniej � pomy�la� trybun � nie by� pijany.</p><p>��Chcia�bym, �eby� namalowa� dla mnie ikon�.</p><p>��Dla ciebie? � oczy Styppesa, gin�ce pod fa�dami t�uszczu, zw�zi�y si� podejrzliwie. � A na co niewiernemu �wi�ty obraz?</p><p>��Na prezent dla mojej pani, Helvis.</p><p>��Kt�ra jest heretyczk� � kap�an wci�� by� gburowaty, ale Skaurus mia� ju� przygotowane wszystkie argumenty. Prowadzi� ju� kiedy� t� gr� z Videssa�czykami. Zaj�o to troch� czasu i Styp-pes zd��y� nadwer�y� nieco swoje gard�o, ale w ko�cu przyzna� ponuro, �e cze�� oddawana odpowiedniemu �wi�temu mog�a doprowadzi� nawet heretyk�w do prawdziwej wiary, to znaczy � jego wiary.</p><p>��W takim razie, kt�rego �wi�tego chcia�by�, �ebym ci namalowa�?</p><p>Trybun przypomnia� sobie �wi�tyni� w Videssos, do kt�rej chodzi�a Helvis, kiedy w mie�cie wybuch�y zamieszki przeciw Namdalajczykom.</p><p>��Nie pami�tam, jak nazywa� si� ten �wi�ty � powiedzia� gdy Styppes przygryza� warg� � ale �y� on na Namdalen, zanim podbi�o je Imperium. Nazywa�o si� to Kalavria, praw da? W stolicy jest �wi�tynia w�a�nie jemu po�wiecona, niedaleko od przystani Kontoskalion.</p><p>��Aa! � powiedzia� kap�an zaskoczony, �e Marek mia� ju� gotowy wyb�r. � Wiem, o kogo ci chodzi; to �wi�ty Nestorios. Na portretach przedstawiany jest jako �ysy starzec z rozdwojon� brod�. Wi�c heretycy z Ksi�stwa nadal oddaj� mu cze��, tak? W porz�dku, b�dziesz mia� swoj� ikon�.</p><p>��Wielkie dzi�ki. � Marek zamilk� na moment, po czym doda�: � Przys�uga za przys�ug�. Kiedy znajd� chwil�, mog� pozowa� do twojego obrazu �wi�tego� Jak te� on si� nazywa�?� Kvel-dulfa, o w�a�nie.</p><p>��Tak, tak. To mi�o z twojej strony, z pewno�ci�� � powiedzia� Styppes z roztargnieniem. Trybun my�la�, �e kap�an zaczyna� ju� planowa� jak namaluje ikon�, ale kiedy odwr�ci� si� do wyj�cia, us�ysza� jak ten mruczy do siebie pod nosem: � Na Phosa, ale� mi si� chce pi�.</p><p>Nie po raz pierwszy trybun �a�owa�, �e zdolny Nepos nie woli �ycia w polu od swojej posady nauczyciela teoretycznej traumaturgii w Akademii Videssos.</p><p>Przez kilka nast�pnych dni Skaurus by� zbyt zaj�ty, by po�wi�ca� wi�cej uwagi ikonie czy te� Styppesowi. Willa Zonarasa i jego ma�a prywatna armia wystarczy�yby zapewne, �eby stawi� czo�o innemu magnatowi, ale trybun nie mia� �adnych z�udze� co do mo�liwo�ci obrony przed zawodowcami Draxa. Legioni�ci kopali jak borsuki, staraj�c si� umocni� sw�j ob�z najlepiej jak tylko potrafili, ale to wcale nie umniejsza�o zmartwie� Markowi. Wiedzia� dobrze, �e nawet najlepsze umocnienia nic tu nie pomog� � po prostu mia� za ma�o ludzi.</p><p>Dzi�ki je�d�com Zonarasa m�g� �ledzi� ruchy Namdalajczyk�w. Ka�dego dnia ich raporty m�wi�y o coraz wi�kszej liczbie wyspiarzy przeprawiaj�cych si� na po�udniowy brzeg Arandos, ale na razie nie by�a to wielka kolumna wojownik�w, kt�rej obawia� si� trybun. Ludzie Ksi�stwa rozpocz�li budow� fortecy, o kilka godzin jazdy na p�noc od d�bowego lasu Zonarasa.</p><p>��Drax zaj�ty jest gdzie indziej i nie chce, �eby�my mu przeszkadzali � powiedzia� Gajusz Filipus.</p><p>Marek roz�o�y� szeroko r�ce, nie maj�c poj�cia co zamierza� Drax. Nie wszystko, co robi� ksi��� Namdalajczyk�w, mia�o sens.</p><p>��Nie, ale wszystko w ko�cu dzia�a � jako dobry Rzymianin, bardziej ceni� rezultaty ni� metody.</p><p>Trybun uwolni� jednego ze swoich namdalajskich wi�ni�w, kt�rych trzyma� na skraju lasu, u�ywaj�c go jako pos�a�ca do Draxa. Mia� nadziej�, �e uda mu si� wymieni� je�c�w za Mertikesa Zigabenosa. Ich piegowaty kapitan, kt�ry nazywa� siebie Persie Rybihak, od zakrzywionej blizny na ramieniu, powiedzia� Markowi w zaufaniu:</p><p>���aden problem. My�l�, �e b�dziemy wolni nie p�niej ni� za tydzie�. Trzydziestu naszych zawsze b�dzie znaczy�o wi�cej ni� jeden videssa�ski genera�.</p><p>Czekaj�c na dzie� wymiany, wyspiarze ochoczo pomagali legionistom � nawet jako ich je�cy, rozumieli si� z Rzymianami doskonale.</p><p>Wracaj�c do willi Zonarasa, Marek ujrza� zadziwiaj�c� scen� � Styppes chodzi� na czworaka po ogrodzie magnata, odwracaj�c li�cie sa�aty i przygl�daj�c im si� badawczo.</p><p>��Czego szukasz? � zawo�a� do kap�ana ciekawy, jakie� to zio�a przydatne w medycynie rosn� obok sa�aty. Zamruga! ze zdziwienia, gdy Styppes odpar�:</p><p>��Potrzebuj� par� t�ustych �limak�w. O, jest! � kap�an schowa� sw�j �up do ma�ej torebki.</p><p>��Teraz rozumiem � roze�mia� si� trybun. � �limaki, sa�ata i ju� jest dobry obiad. Ugotujesz do nich jakie� jaja?</p><p>Styppes sapa� z wysi�ku, podnosz�c si� na nogi. Spr�bowa� zetrze� b�oto, kt�re przyczepi�o si�do jego niebieskiej szaty, ale podda� si� po chwili.</p><p>��Nie, kapu�ciany �bie. Musz� je mie�, �eby doko�czy� wizerunek �wi�tego Nestoriosa � uczyni! znak Phosa na piersi.</p><p>���limaki? � Marek s�ysza� niedowierzanie, kt�re wype�nia�o jego glos.</p><p>��No to chod� i zobacz sam, szyderco. � Zastanawiaj�c si�, czy Styppes nie nabija go w�a�nie w butelk�, Rzymianin ruszy� do jego namiotu.</p><p>Przykucn�li obok siebie na brudnej pod�odze. Styppes zapali� �wieczk� z �oju, kt�ra wype�ni�a ma�e pomieszczenie zapa chem palonego t�uszczu. Kap�an pogrzeba� w swojej torbie, wyci�gaj�c z niej w ko�cu wielk� muszl� z ostrygi.</p><p>��Dobrze, dobrze � powiedzia� do siebie. Wyj�� jednego �limaka z mniejszej torebki i przytrzyma� go nad p�omieniem �wiecy. Nieszcz�sny mi�czak zaskwiercza� tylko i wydzieli� jak�� g�st�, przezroczyst� ma�. Gdy zacz�a skapywa�, Styppe? zbiera� j� do muszli. Ten sam los spotka� i drugiego �limaka.</p><p>��Rozumiesz? � spyta� kap�an, podstawiaj�c Skaurusowi muszl� pod nos.</p><p>��Noo� nie � przyzna� si� trybun, bardziej poruszony cierpieniem �limak�w, ni� by�by po kilku bitwach.</p><p>��No to zrozumiesz. � Styppes wyla� ma� na niewielk� marmurow� p�ytk� i doda� do niej sproszkowane z�oto. � B�dziesz mi musia� za to zap�aci�, i to starymi monetami � ostrzeg� Skaurusa. Potem do�o�y� jeszcze bia�awy proszek: A�un � troch� �ywicy, i wymiesza� wszystko mosi�nym t�uczkiem. � No, teraz jeste�my gotowi. B�dziesz zachwycony � powiedzia�. Wyj�� par� p�dzli z futra borsuka. Jeden by� tak ma�y, �e w�osie umocowane zosta�o w g�sim pi�rze, drugi, nieco wi�kszy, mia� ju� drewnian� r�czk�.</p><p>Marek wci�gn�� powietrze z zachwytu, kiedy zobaczy� ikon� po raz pierwszy. Szkice Styppesa �wiadczy�y o jego talencie, ale to by�y tylko szkice. Delikatne kolory i doskona�a linia, twarz �wi�tego Nestoriosa ascetyczna, ale pe�na dobroci, subtelne cienie na jego niebieskiej szacie, d�ugie szczup�e d�onie wzniesione w ge�cie b�ogos�awie�stwa, co przypomina�o trybunowi zapieraj�c� dech w piersiach mozaik� z wizerunkiem Phosa, w Wysokiej �wi�tyni w stolicy.</p><p>��Prawie uwierzy�em w twojego boga � powiedzia�, a by�a to dla niego najwy�sza pochwa�a.</p><p>��W�a�nie po to s� ikony, �eby poucza� ignorant�w i prowadzi� ich do prawdziwej cnoty � odpar� kap�an. Jego pulchna d�o� porusza�a si� r�wnie zr�cznie jak d�o� jubilera. Zamoczy� male�ki p�dzelek w z�otym pigmencie rozlanym na marmurowej p�ytce. Cho� gdy pracowa�, trzyma� ikon� blisko przy twarzy, jego pismo by�o bardzo eleganckie; poz�acane litery, nawet wilgotne, b�yszcza�y i iskrzy�y w bladym �wietle �ojowej �wieczki.</p><p>���wi�ty Nestorios � przeczyta� Marek. Styppes u�y� teraz wi�kszego p�dzla, by namalowa� nad g�ow� �wi�tego promieniste ko�o ze z�ota.</p><p>��Tak przedstawiamy s�oneczn� tarcz� Phosa, by pokaza� blisko�� �wi�tego cz�owieka i dobrego boga � wyja�ni�, ale trybun ju� si� domy�li� znaczenia aureoli.</p><p>��Mog�? � spyta�, a kiedy Styppes skin�� g�ow�, wzi�� drewnian� tabliczk� w r�ce. � Kiedy b�d� m�g� to zabra�? � zapyta�, ju� si� niecierpliwi�c.</p><p>Cho� raz, u�miech Styppesa nie by� ani kwa�ny, ani z�o�liwy:</p><p>��Dzie� na wyschni�cie z�ocenia, potem dwie warstwy werniksu, do zabezpieczenia koloru. � Podrapa� si� po swojej �ysej g�owie. � Powiedzmy, cztery dni.</p><p>��Szkoda, �e nie wcze�niej � westchn�� Marek. Wci�� nie by� przekonany do videssa�skiej sztuki symbolu i alegorii, ale niew�tpliwie w obdarzonych wielkim talentem r�kach Styppesa, mia�a ona pot�n� si��.</p><p>Kap�an za��da� ikony z powrotem i ustawi� j� tak, by mog�a bezpiecznie schn��.</p><p>��Dobra � powiedzia� zmieniaj�c nagle zachowanie. � Gdzie� ja to rzuci�em te �limaki? Tw�j pomys� na obiad nie by! taki z�y, cudzoziemcze. Masz mo�e troch� czosnku?</p><empty-line/><p>Laon Pakhymer pojawi� si� w obozie legionist�w niczym <emphasis>deus ex machina </emphasis>w rzymskiej sztuce � nikt go wcze�niej nie widzia�, a� nagle, po prostu tam by�. Przes�a� Skaurusowi pozdrowienie � jakie� niedbale machni�cie r�k�, kt�re mi�dzy jego niewymagaj�cymi rodakami uchodzi�o za salut. Gdy trybun spyta�, jak uda�o mu si� przejecha� nie tylko przez g�sto rozstawione posterunki ludzi Zigabenosa, ale tak�e przez stra�e Namdalajczyk�w, odpar� niedbale:</p><p>��S� sposoby � i przy�o�y� palec do prawej strony nosa.</p><p>��Za�o�� si�, �e przejecha�e� brodem tego starego wie�niaka! � wykrzykn�� Sekstus Minu-cjusz.</p><p>��Czy� nie jest bystrym m�odzie�cem? � powiedzia� Pakhymer z �agodn� ironi�. � A je�li tak, to co?</p><p>��Ile wzi�� od ciebie? � zapyta� Gajusz Filipus. Khatirsh wzruszy� ramionami z rezygnacj�. � Dwana�cie sztuk z�ota.</p><p>Starszy centurion zakrztusi� si� winem.</p><p>��Na �wi�t� dup� Jowisza! Powiniene� tam wr�ci� i zabi� gnojka! Za nas wszystkich dosta� tylko dziesi��.</p><p>��By� mo�e � odpar� Pakhymer. � Ale wy nie jechali�cie prosto z Kyzikos. � Wygl�da� na nadzwyczaj zadowolonego z siebie, jak kot, kt�ry wiedzia� gdzie znale�� krem.</p><p>��A co to za r�nica sk�d si� wra� � Marek przerwa� w p� s�owa, ze zdumieniem na twarzy. W Kyzikos mie�ci�a si� mennica Imperium. Nikt w tym �wiecie nie s�ysza� o Midasie ale w Kyzi-kos Khatrishe mogli by� ca�kiem bliscy spe�nienia jego marze�. Trybun nawet nie pomy�la� o tym, �eby wypomnie� im grabie� z�ota Imperium � nauczy� si� ju�, �e najemnicy s�u�� przede wszystkim sobie. Powiedzia� tylko:</p><p>��Drax chyba by was za to nie polubi�.</p><p>��Tym gorzej dla Draxa. Chocia� masz racj�; rzuci� przeciwko nam spore si�y, no i w ko�cu uda�o mu si� na;. odci�gn��, ale kieszenie mamy pe�ne. Nigdy nie mia�em jeszcze takiej wyp�aty.</p><p>Jego naznaczona osp� twarz by�a brudna, broda nabita kurzem i sko�tuniona, ubranie poszarpane i z�achmanione, ale mimo to by� szcz�liwy. Gajusz Filipus gapi� si� na niego z nieukrywan� zazdro�ci�.</p><p>��Nic dziwnego, �e Namdalajczycy tak �atwo nam odpu�cili, kiedy musieli zaj�� si� Kyzikos � stwierdzi� Minucjusz.</p><p>��Jest tak, jak my�la�em � powiedzia� do Skaurusa Gajusz Filipus. � Ale Drax robi b��d, zajmuj�c si� najpierw skarbem Kiedy na razie przeciwnicy s� daleko, pieni�dze wpadaj� mu w �apy, ale je�eli we�mie z�oto, a nas zostawi w spokoju, mo�emy znale�� spos�b, �eby mu je odebra�.</p><p>��On nie ma z�ota � zauwa�y� Pakhymer. � Ale rozumiem, o co ci chodzi. Mam pewien plan, kt�ry rozrusza starego Draxa.</p><p>��Co chcesz zrobi�? � spyta� Marek z zainteresowaniem Pomimo swoich s�abo�ci, ten Kha-trish by� inteligentnym i pomys�owym �o�nierzem.</p><p>��Och, ju� to zrobi�em. � Pakhymer wydawa� si� zadowolony ze swojego sprytu. � Rozpu�ci�em troch� z�ota z Kyzikos tam, gdzie to si� przyda najbardziej. Jest w drodze na centralny p�askowy�. Je�eli przekl�ci wyspiarze zaj�ci b�d� walk� z Yezd, nie b�d� mogli bi� si� z nami.</p><p>Trybun otworzy� usta ze zdumienia.</p><p>��Coo? Przekupi�e� nomad�w, �eby zaatakowali Draxa?</p><p>��My te� bili�my si� z nimi par� lat temu. Co w tym z�ego? � Pakhymer jednocze�nie broni� si� i atakowa�. � Walczyli�my z wyspiarzami w zesz�ym roku, kiedy s�u�yli Ortaiasowi, i teraz znowu. Dwie wojny naraz to za du�o.</p><p>��Jest pewna r�nica � upiera� si� Marek. � Drax jest naszym wrogiem, to prawda, ale nie z�o�liwym i pod�ym, tylko ��dnym w�adzy. A nomadzi zabijaj� dla samej przyjemno�ci zabijania. Przypomnij sobie, co widzieli�my w drodze do Maragha i potem. � Pami�ta� dobrze podarunek Avshara, kt�ry wtoczy� si� do obozu legionist�w po bitwie� g�ow� Mavrikiosa Gavrasa.</p><p>Pakhymer zarumieni� si�, by� mo�e my�l�c o tym samym, ale odpowiedzia�:</p><p>��Ka�dy kto pr�buje mnie zabi�, jest dla mnie pod�ym cz�owiekiem, a wr�g mojego wroga jest moim przyjacielem. I uwa�aj na to, jak wymawiasz s�owo �nomada�, Skaurus. Moi ludzie pochodz� z tego samego stepu co Yezda.</p><p>��Przepraszam � powiedzia� trybun od razu, oddaj�c ma�y punkt po to, by m�c zaj�� si� znowu t� wa�niejsz� spraw�. � Miej wi�c na uwadze, �e gdy raz zaprosisz no� eee� Yezda na niziny; nawet je�li rzeczywi�cie poradz� sobie z Draxem, to jednak grozi to now� nieustann� wojn�; tym razem, �eby si� ich st�d pozby�.</p><p>��Czy to �le? Do czego by Videssa�czykom potrzebni byli najemnicy, gdyby nie by�o z kim walczy�? � Pakhymer patrzy� na niego dziwnie, tym samym spojrzeniem, jakie widzia� kilka razy u Helvis.</p><p>Westchn��. Zupe�nie niechc�cy, Khatrish dotkn�� podstawowej r�nicy mi�dzy sob� a Skauru-sem. Dla Laona Pakhymera Imperium by�o pracodawc� i niczym wi�cej � jego los nic dla niego nie znaczy�, chyba �e wi�za�o si� to jako� z jego w�asnymi interesami. Ale Marek postrzega� Vides-sos, pomimo jego wad, jako co� wartego zachowania z innego wzgl�du. By�o tym, i to od wielu stuleci � do czego d��y� Rzym � gwarancj� pokoju i spokoju dla ludzi, kt�rzy �yli w jego granicach. Chaos i zniszczenie, kt�re nast�pi�yby po jego upadku, nape�nia�y go przera�eniem.</p><p>Jak m�g� wyt�umaczy� to Pakhymerowi, kt�ry dla chwilowi go triumfu pozwala� dw�m wilczym bandom gry�� si� nad cia�em Videssos uwa�aj�c, �e wy�wiadcza w ten spos�b przys�ug�? Marek westchn�� znowu � nie, nie widzia� na to sposobu Tu w�a�nie jego k��tnia z Helvis styka�a si� z gro�n� rzeczywisto�ci�. Khatrish spustoszy�by kraj i nazwa� to pokojem.</p><p>Jego nastr�j polepszy� si� nieco, kiedy zebrani zmienili temat. Pakhymer zamierza� sprowadzi� wszystkich swoich ludzi na po�udniowy brzeg Arandos � to zapewni�oby Rzymianom zwiadowc�w i kawaleri�, kt�rej tak bardzo potrzebo wali. Gdyby Thorisin zdo�a� zebra� nieco wojska, kt�re zaj�o by Draxa na p�nocy, by� mo�e legioni�ci nie zostaliby ca�kiem wybici. I gdyby Gajusz Filipus zrobi� z tymi p�profesjonalistami z Videssos to samo, co Sertorius zrobi� kiedy� z Hiszpanami, mogli si� jeszcze nie�le naprzykrzy� wyspiarzom Gdyby, gdyby, gdyby�</p><empty-line/><p>By� tak zaj�ty swoimi zmartwieniami, �e gdy sko�czy�o si� zebranie oficer�w, przeszed� obok Styppesa jakby ten by I powietrzem.</p><p>��To mi si� podoba � powiedzia� gruby kap�an. � Zr�b komu� przys�ug�, a potem przyjrzyj si�, jakie� to podzi�kowanie dostaniesz.</p><p>��H�? � rozpogodzi� si� Skaurus. � Wi�c ju� jest gotowe? � zapyta� ciesz�c si�, �e mo�e si� zaj�� czym� innym ni� tylko najazdem Namdalajczyk�w.</p><p>��Ano tak, jest. Teraz mnie widzisz, co? � Marek za chowa� spok�j i postanowi� nie odpowiada� na wym�wki. Cokolwiek m�wi� do kap�ana, tamten obraca� to przeciwko niemu. Styppes wymamrota� co� w swoj� brod� i powiedzia�:</p><p>��No dobrze, chod� ze mn�, chod�.</p><p>Kiedy trybun mia� ju� ikon� w swoich r�kach, nie szcz�dzi� kap�anowi pochwa�, i nie by�a to tylko czysta uprzejmo��. Styppes by� k��tliwy i za bardzo lubi� wino, ale jego r�ce obdarzone by�y nie tylko moc� uzdrawiania. Niewzruszony zachwytami Skaurusa, zacz�� m�wi�:</p><p>��Pow�d, dla kt�rego marnuj� sw�j talent dla jakiej� heretyckiej dziwki� � ale Skaurus uciek�, zanim przemowa rozpocz�a si� na dobre.</p><p>Znalaz� Helvis siedz�c� pod drzewem, na zewn�trz obozu. Cerowa�a tunik�. Podnios�a g�ow�, kiedy do niej podszed�. Gdy zobaczy�a, �e chce usi��� obok niej, wbi�a ig�� w koszulk�, kt�ra nale�a�a do Malrika, i od�o�y�a j� na bok.</p><p>��Witaj � powiedzia�a ch�odno; nie stara�a si� ukry� �alu � z�o�ci na trybuna za to, �e nie stan�� po stronie jej rodak�w przeciwko Videssos. Marek by� ju� znu�ony tym, jak ci�gle polityka wkrada�a si� mi�dzy ich dwoje.</p><p>��Witaj. Mam co� dla ciebie. � S�owa wydawa�y si� p�askie i niezr�czne, gdy tylko wychodzi�y z jego ust. Z nag�ym uk�uciem wstydu zda� sobie spraw�, �e mia� za ma�e do�wiadczenie w m�wieniu takich rzeczy. Zbyt ma�o my�la� i robi� dla Helvis, opr�cz chwil, w kt�rych walczyli ze sob�.</p><p>��Co takiego? � ton jej g�osu wci�� by� neutralny. My�li pewnie � zgadywa� pos�pnie Marek � �e mam dla niej bielizn� do zacerowania.</p><p>��Prosz�, zobacz sama. � Jego g�os, ze zmieszania, sta� si� gruby i chropowaty, kiedy podawa� jej ikon�.</p><p>To, jak rozszerzy�y si� jej oczy, upewni�o go, �e jego domys�y by�y a� zbyt bliskie prawdy.</p><p>��To dla mnie? Naprawd�? Sk�d to masz? � nie oczekiwa�a wcale odpowiedzi. Przemawia�o teraz przez ni� zaskoczenie. � Dzi�kuj� ci bardzo!�� u�cisn�a go jedn� r�k�, nie chc�c odk�ada� obrazu, po czym uczyni�a znak Phosa na piersi.</p><p>Jej rado�� jednocze�nie cieszy�a Marka i budzi�a w nim skruch�. Z jednej strony by� szcz�liwy, �e uda�o mu si� j� zadowoli�, ale z drugiej wiedzia� dobrze, �e powinien by� o tym pomy�le� dawno temu. �le jej odp�aca� za mi�o�� i lojalno��, bo z jakiej innej przyczyny zechcia�a z nim zosta�, pomimo tak wielu r�nic? On tak�e my�la� o niej nie tylko jako o nocnej przyjemno�ci. Mi�o�� � pomy�la� niezbyt oryginalnie � jest bardzo dziwna.</p><p>��Kto to jest? � za��da�a Helvis, przerywaj�c jego rozmy�lania, ale na tym samym oddechu kontynuowa�a: � Nie, nie m�w mi, niech sama zgadn�. � Jej wargi porusza�y si� bezg�o�nie gdy odczytywa�a, litera po literze, z�oty napis Styppesa. W ci�gu nieca�ych trzech lat Marek, ju� znaj�cy biegle w mowie i w pi�mie dwa j�zyki, nauczy� si� czyta� po videssa�sku o wiele lepiej od niej.</p><p>��Nes-to-ri-os � odczyta�a sylabizuj�c, a potem ca�o��: � Nestorios! �wi�ty z wyspy! Jak ty go zapami�ta�e�?</p><p>Trybun wzruszy� ramionami, nie chc�c si� przyzna�, �e to Styppes zna� to imi�, a nie on. Nie czu� jednak wyrzut�w sumienia; gdy chodzi�o o wiar�, kt�rej nie wyznawa�, wystarczaj�c� zas�ug� by�o zapami�tanie, �e taki �wi�ty w og�le istnia�.</p><p>��Bo wiedzia�em, �e jest dla ciebie wa�ny � powiedzia�, a delikatne dotkni�cie jej r�ki upewni�o go, �e to by�a w�a�nie <emphasis>ta </emphasis>odpowied�.</p><empty-line/><p>Stra�nicy przyprowadzili do Skaurusa dw�ch Namdalajczyk�w.</p><p>��Przyszli z bia�� flag�, panie � wyja�ni� Rzymianin. I poddali si� naszym posterunkom w d�bowym lesie.</p><p>Ludzie Ksi�stwa pozdrowili trybuna ponurym salutem, cho� jeden z nich wygl�da� na szczeg�lnie nieszcz�liwego. I nic dziwnego � pomy�la� Marek � by� to ten sam cz�owiek, kt�rego wys�a� do Draxa z ofert� wymiany.</p><p>��Witaj, Dardel � powiedzia�. � Nie spodziewa�em si�, �e ci� jeszcze zobacz�.</p><p>��Ani ja ciebie � odpar� Dardel �a�obnym tonem.</p><p>Drugi Namdalajczyk zasalutowa� ponownie. Skaurus widzia� ju� t� przystojn� twarz z zadartym nosem, na prawym skrzydle armii Draxa pod Sangarios. Teraz oficer wygl�da� elegancko, w jedwabnym p�aszczu i poz�acanym he�mie.</p><p>��Baili z Ecrisi, do us�ug � przedstawi� si�, a jego videssa�ski by� niemal bez �ladu wyspiarskiego akcentu. � Pozwol� sobie wyja�ni�. Mimo �e m�j suzeren, wielki ksi��� i protektor Drax musi odrzuci� wspania�omy�ln� propozycj�, uwa�a� on za sw�j obowi�zek odes�a� ci osob� twojego wi�nia.</p><p>Wi�c Drax ma nowy tytu�, tak? No c�, niewa�ne � pomy�la� Marek � m�g� siebie nazywa� jak tylko zechcia�.</p><p>��To bardzo szlachetnie z jego strony � powiedzia� trybun. Uk�oni� si� w stron� Baili. Nie chc�c by� mniej szczodry od Draxa, doda�: � Oczywi�cie Dardel b�dzie m�g� z tob� wr�ci�, kiedy st�d wyjedziesz.</p><p>Baili i Dardel znowu si� uk�onili, ten drugi widocznie szcz�liwy. Skaurus spyta�:</p><p>��Dlaczego wielki ksi��� odrzuca moj� propozycj�? Nie Jeste�my tu specjalnie bogaci, ale je�li opr�cz uwolnienia Jego ludzi chce jeszcze okupu za Zigabenosa, zrobimy co w naszej mocy.</p><p>���le pojmujesz intencje wielkiego ksi�cia i protektora, panie � odpar� Baili. Marka nagle zaniepokoi� jego u�miech; wyra�nie wiedzia� o czym�, o czym trybun nie mia� poj�cia. Namdalaj-czyk kontynuowa�, wci�� si� u�miechaj�c: � Problem polega na tym, �e b�d�c lojalnym oficerem mojego pana Zigabenosa, nie mo�e zmusi� go do wymiany, kt�rej ten sobie nie �yczy.</p><p>��Co?! � wybuchn�� Marek, zbyt zaskoczony, by trzyma� si� uprzejmych formu�ek. � Co to za farsa?</p><p>Baili si�gn�� pod sw�j p�aszcz. Stra�nicy warkn�li co� ostrzegawczo, ale on wyci�gn�� tylko zapiecz�towany zw�j pergaminu.</p><p>��To wyja�ni wszystko lepiej ode mnie � powiedzia�, wr�czaj�c go Skaurusowi. Trybun przyjrza� si� piecz�ciom. Jedn� z nich zna�: s�o�ce odci�ni�te w z�otym wosku, znak Imperium Videssos. Druga piecz�� by�a zielona, i przedstawia�a dwie ko�ci do gry w kielichu wina. To musia� by� znak Draxa. Skaurus z�ama� piecz�cie i rozwin�� pergamin.</p><p>Wys�annik wielkiego ksi�cia przygl�da� si� jego egzotycznemu strojowi.</p><p>��Nie wiem, panie czy czytasz po videssa�sku. Je�li nie, by�bym zaszczycony�</p><p>��Czytam � przerwa� szorstko Marek i zabra� si� do tego. Od razu rozpozna� styl Draxa; wielki ksi��� u�ywa� j�zyka Imperium w r�wnie wyszukany spos�b, jak najlepsi videssa�scy dostojnicy. By�a to tylko cz�� tego, co czyni�o go tak �miertelnie gro�nym przeciwnikiem; zbyt �atwo przejmowa� i na�ladowa� atuty Imperium, nie wy��czaj�c, co w miar� czytania Skaurus widzia� coraz wyra�niej, umiej�tno�ci prowadzenia podst�pnej polityki.</p><p>Dokument nie by� d�ugi ani nie potrzebowa� takim by�. W czterech skomplikowanych i poskr�canych do niemo�liwo�ci zdaniach, proklamowa� on Mertikesa Zigabenosa prawowitym Au-tokratorem Videssa�czyk�w, nazywa� wielkiego ksi�cia Draxa jego �powa�anym naczelnym wodzem i Protektorem Kr�lestwa�, nawo�ywa� wszystkich obywateli i ��o�nierzy, zar�wno Videssa-�czyk�w, jak i obcokrajowc�w� do popierania nowo deklarowanego re�imu i grozi� wyj�ciem spod prawa i utrat� mienia w przypadku odmowy. Sygnatur;. Draxa, wykaligrafowana wymy�lnym odr�cznym pismem z wielkim zakr�tasem pod spodem, dope�nia�a proklamacji Zigabenos by� najwyra�niej nieobecny.</p><p>Marek przeczyta� wszystko raz jeszcze, przeklinaj�c wielkiego ksi�cia przy ka�dym s�owie. Trzeba by� geniuszem intrygi, �eby narobi� tyle szkody jednym kawa�kiem pergaminu. Podstawiaj�c videssa�sk� marionetk�, pozbywa� si� pi�tna naje�d�cy i ostatecznie kompromitowa� Zigabenosa w oczach Thorisina Gavrasa. Imperator nie m�g� by� pewny, czy Zigabenos nie wsp�pracuje z Draxem z w�asnej woli Zigabenos, cho� sam nie by� nigdy intrygantem, z pewno�ci;; sam to zrozumie � i rzeczywi�cie mo�e pom�c wielkiemu ksi�ciu, ze strachu przed tym co si� stanie, gdy rewolta Draxa upadnie. Trybun czu�, jak zaczyna go bole� g�owa. Im wi�cej my�la�, tym gorzej przedstawia�y si� sprawy.</p><p>Zwin�� pergamin, by odda� go Baili. Dwie cz�ci rozerwanej piecz�ci Draxa doskonale do siebie pasowa�y. Przynajmniej wybieraj�c sw�j herb � pomy�la� Skaurus � pozosta� Namdalajczykiem; ludzie Ksi�stwa uwielbiali hazard.</p><p>Baili u�miechn�� si� chytrze, kiedy powiedzia� to g�o�no.</p><p>��Przyjrzyj si� dobrze.</p><p>Trybun spojrza� jeszcze raz na piecz��, zakl�� g�o�no i rzuci! pismo na pod�og�, bo jakie ko�ci mog�y p�ywa� w kielichu wina, jak nie ko�ci szulera?</p></section><section><title><p>VI</p></title><p>Powiedz mi � m�wi� do Viridoviksa Varatesh, pomagaj�c swojemu wi�niowi zsi��� z konia po kolejnym d�ugim dniu jazdy � dlaczego pofarbowa�e� w�osy i w�sy na taki okropny kolor? I dlaczego zapu�ci�e� w�sy, a brod� ju� nie? Na mocne duchy, wyr�niasz si� teraz mi�dzy nomadami bardziej ni� przedtem.</p><p>��Przestaniesz si� wreszcie czepia� mojego wygl�du? Ty te� nie jeste� za pi�kny.</p><p>Spr�bowa� wyg�adzi� swoje d�ugie w�sy, beznadziejnie rozci�gni�te przez d�ugie dni nieprzerwanego deszczu. Z r�koma zwi�zanymi rzemieniem z surowej sk�ry, nie bardzo mu to wysz�o.</p><p>��Nie baw si� ze mn� � ostrzeg� Varatesh, jak zawsze �agodnie i cicho. � Zadam ci moje pytanie, po raz ostatni. � W�dz banit�w nie grozi� mu nigdy, tak jak to robili jego ludzie. Jego okrucie�stwo by�o bardziej wyrafinowane. Gal m�g� sobie sam przedstawi�, co go czeka.</p><p>��Niech ci� cholera we�mie, cz�owieku. Moja twarz jest z przodu mojej g�owy i to wszystko.</p><p>��Viridoviks spojrza� na Khamortha, jednocze�nie zaniepokojony i zirytowany. � A swoj� drog� to jak mam niby wygl�da�? � za��da�.</p><p>��Tak jak ci� opisa� Avshar � odpar� Varatesh, a Viridoviks czu� jak na d�wi�k imienia czarodzieja przesz�y go ciarki. Ka�dego dnia na wp� dziki stepowy konik, kt�rego wbrew swej woli dosiada�, przybli�a� go do przera�aj�cego spotkania.</p><p>��To znaczy jak, kmiotku? Nie umiem czyta� w my�lach tego �ajdaka ani bym te� nie chcia�. Kubad warkn�� co�, s�ysz�c s�owa Viridoviksa i po�o�y� d�o� na no�u, nie wyci�gaj�c go jednak z pochwy. Tak jak Celt, kt�ry w j�zyku r�wnin umia� tylko przeklina�, nomada znal g��wnie vides-sa�skie obelgi. Ale Varatesh uciszy� swojego je�d�ca machni�ciem r�ki. Kiedy zdecydowanie zmierza� do czego�, takie drobnostki by�y niczym fa�szywe tropy dla psa my�liwskiego, czym� co nale�a�o po prostu pomin��.</p><p>��Jak sobie �yczysz � powiedzia� do Gala. � Tw�j wzrost odpowiada temu, co m�wi� Avshar, ale wed�ug niego powiniene� mie� ciemno��te w�osy, a nie takie ry�e byle co, i mia�e� by� g�adko ogolony, cho� sam wiem, �e to akurat nie ma wi�kszego znaczenia. Nie wygl�dasz te� jak �aden Vi-dessa�czyk, kt�rego kiedykolwiek w �yciu widzia�em, a on powie dzia�, �e m�g�by� by� Videssa-�czykiem, gdyby nie jasne oczy i w�osy.</p><p>��Jasne, i nigdy taki nie b�d�, Varatesh, kochanie � powiedzia� Viridoviks i roze�mia� si� Kha-morthowi w twarz.</p><p>��Co w tym takiego zabawnego? � Jego g�os nabra� niebezpiecznych ton�w. Jak wi�kszo�� m�czyzn zazwyczaj niepewnych siebie, nie m�g� �cierpie�, gdy z niego szydzono.</p><p>��Tylko to, �e tw�j biedny, g�upiutki czarodziej kaza� ci �ci�gn�� gwiazd� z nieba. Znam faceta, o kt�rym m�wisz, a nie jest to przyjaciel Avshara, oj nie, i niez�y z niego kumpel, cho� to Rzymianin. � Obco brzmi�ca nazwa nie m�wi�a nic rozz�oszczonemu Varateshowi, kt�ry niecierpliwie czeka� na wyja�nienie. Dobrze si� bawi�c, po raz pierwszy odk�d zosta� porwany, Gal kontynuowa�:</p><p>��Je�li to w�a�nie Skaurusa szukacie, ch�opcy, to czeka was nieco d�u�sza wycieczka ni� ta, kt�r� w�a�nie tak mi�o sobie sp�dzamy, bo on jeszcze ci�gle jest w Imperium, bez dw�ch zda�.</p><p>��Co? � krzykn�� Varatesh. Nie w�tpi� w to, �e jego wi�zie� m�wi� prawd�; przyjemno��, z jak� Viridoviks robi� z niego g�upca, by�a a� nadto widoczna. Jego ludzie zasypywali go wrzaskliwymi pytaniami. Nieudolnie przet�umaczy� s�owa Celta. To, �e jego w�a�ni ludzie tracili dla niego szacunek, by�o dla niego gorsze ni� z�o�liwa rado�� Viridoviksa; kogo obchodzi to, co my�li o nim nieprzyjaciel?</p><p>��Avshar nie b�dzie zadowolony�� powiedzia� Kubad a jego uwaga zawis�a w powietrzu niczym zapach b�yskawicy. Teraz z kolei Denizli dotkn�� no�a. Z�y u�miech wype�z� mu na twarz.</p><p>��Je�eli ten syn c�tkowanej koby�y nie jest tym, kt�rego chce Avshar, mo�emy si� z nim zabawi� tu i teraz � wyci�gn�� n� z pochwy i podsun�� go pod oczy Viridoviksa.</p><p>��Rozwi�� mi r�ce i zr�b to, bohaterze � warkn�� Celt.</p><p>��Co on m�wi? � zapyta� Denizli. Kiedy Varatesh przet�umaczy�, jego u�miech poszerzy� si� jeszcze. � Powiedz mu, �e ul�� jego r�kom� po jednym palcu � znowu ruszy� w stron� Virido-viksa.</p><p>Varatesh got�w by� ju� pozwoli� mu na to, ale nag�a my�l kaza�a mu krzykn��:</p><p>��Nie, czekaj! � i uderzeniem r�ki zbi� ostrze swojego je�d�ca na bok. Po raz drugi w ci�gu kilku dni pozbawi� Denizliego przyjemno�ci zabijania. Renegat skoczy� na niego z przekle�stwem na ustach, tn�c szeroko sztyletem. Ale ostrze trafi�o tylko na puste powietrze: zaskoczenie Varatesha zdawa�o si� czym� niemo�liwym � w�dz banit�w odsun�� si� ju� na bok. N� pojawi� si� w jego r�ce. Pozostali Khamorthci � Kubad i jego towarzysze: Khuraz, Akes i Bikni � nie uczynili najmniejszego ruchu, by im przeszkodzi�. W ich brutalnym �wiecie tylko si�a dawa�a prawo do przewodzenia.</p><p>Varatesh zosta� raniony w rami�, ale moment p�niej Denizli skr�ca� si� w b�ocie, krzycz�c z b�lu i trzymaj�c si� za rozci�ty brzuch. Varatesh pochyli� si� nad nim i poder�n�� mu gard�o, jak zrobi�by to ka�dy mi�osierny cz�owiek.</p><p>Viridoviks pochwyci� jego spojrzenie.</p><p>���adna walka � powiedzia�. � Szkoda, �e nie ja tego dokona�em. � By� to szczery komplement; zbyt powa�nie zajmowa� si� wojn� i walk�, by pozwala� sobie na pr�ne pochlebstwa. Va-ratesh by� szybki i zwinny jak k�saj�cy w��.</p><p>Khamorth wzruszy� ramionami.</p><p>��Zakopcie to �cierwo � powiedzia� do pozosta�ej czw�rki. Wykonuj�c polecenie bez najmniejszego szmeru, zerwali ubranie ze zw�ok towarzysza i zacz�li kopa� a rozmok�y grunt u�atwia� im prac�. Varatesh odwr�ci� si� do Gala: � Odpowiedz mi na to; je�eli nie jeste� cz�owiekiem, kt�rego szuka m�j przyjaciel Avshar, dlaczego znalaz�em ci� dzi�ki magii? Dlaczego nie podzia�a�o na ciebie usypiaj�ce zakl�cie? I dlaczego nosisz taki sam miecz jak ten� jak mu tam� Skaurus?</p><p>��Wybacz, ale je�eli nie jestem tym, o kt�rego ci chodzi, sk�d mog� zna� odpowiedzi na twoje g�upawe pytania?</p><p>Varatesh u�miechn�� si�, ale nie by� to weso�y u�miech.</p><p>��My�l�, �e w�a�nie o to zapyta ci� Avshar. Zostawiam to wi�c dla niego.</p><p>Po raz pierwszy Viridoviks zadowolony by� z tego, �e pad;i deszcz. Ukry� on krople potu, kt�re wyst�pi�y mu na czo�o Ten miecz! �a�owa�, �e nie wie nic wi�cej o mocy, jak� obdarzyli go druidzi. Ale celtyccy kap�ani nie ujawniali swoich tajemnic nikomu spoza swojej kasty. Nowicjusze sp�dzali dwadzie�cia lat ucz�c si� na pami�� przekazywanej im wiedzy, jako �e nie chcieli utrwala� jej na pi�mie� a teraz byli odlegli o ca�y �wiat, i to �wiat utracony.</p><p>��Jeszcze momencik! � zawo�a�, gdy Varatesh rusza� ju� z miejsca. Kiedy Khamorth zatrzyma� si�, m�wi� dalej: � Teraz, kiedy ten �wi�ski p�cherz Denizli nie b�dzie mia� ju� �adnego po�ytku ze swojej peleryny, czy nie m�g�bym pod ni� spa� dzi� w nocy? Sucha drzemka to by by�a rzadka przyjemno�� po tej cholernej rozmok�ej pogodzie. � Peleryny nomad�w, zrobione ze �liskiej, jakby t�ustej we�ny, doskonale nadawa�y si� na deszcz, bo woda sp�ywa�a po nich jak po g�sich pi�rach. Gal w swoim ubraniu by� wiecznie przemokni�ty. Na szcz�cie by�o ciep�o � przy zimniejszej pogodzie nie obesz�oby si� bez gor�czki.</p><p>��Dobrze, czemu nie? Rzeczywi�cie wygl�dasz jak zmok�a kura. � Varatesh wyda� swoim ludziom rozkaz. Odpowiedzia�o mu kilka poruszonych spojrze�, a Kubad szybko zaprotestowa�, ale s�owa Varatesha zdawa�y si� go zadowoli�. Przyw�dca banit�w powiedzia� do Viridoviksa:</p><p>��We�miesz peleryn� Kubada. Jest dziurawa, a on wola�by zatrzyma� p�aszcz Denizliego dla siebie.</p><p>��To mi wystarczy, dzi�kuj� ci.</p><p>Khamorth rozwi�za� mu r�ce, tak �eby m�g� sam je��, ale jak zawsze obserwowa� go bacznie dop�ki nie sko�czy�, a potem ponownie skr�powa�, u�ywaj�c do tego nowego rzemienia. Kiedy prosi�, by m�g� wyj�� za potrzeb�, wi�zali mu tak�e nogi w kostkach i musia� porusza� si� ma�ymi, niepewnymi kroczkami. Oczywi�cie, tu te� pilnowa� go �ucznik.</p><p>Nie odszed� daleko, kiedy po�lizn�� si� i wpad� z chlupotem do niewielkiej glinianki. Stra�nik roze�mia� si� i nie uczyni� najmniejszego wysi�ku, �eby mu pom�c. Obawiaj�c si� podst�pu, obserwowa� z bezpiecznej odleg�o�ci, trzymaj�c �uk w gotowo�ci, jak Celt tapla si� w b�ocie. W ko�cu Viridoviksowi uda�o si� wsta�. Je�li przedtem by� zmokni�ty, to teraz nie by�o na nim suchej nitki.</p><p>��Och, najch�tniej wyla�bym si� na ciebie � powiedzia� do nomady, ale po galijsku. Cho� ten nie rozumia� s��w, rozpozna� ton i �mia� si� jeszcze g�o�niej. Viridoviks popatrzy� na niego gro�nie.</p><p>��Ech, ty �ajdaku, wcale nie jeste� taki sprytny jak ci si� wydaje � mrukn��, a jego stra�nik nie przestawa� si� �mia�.</p><p>Kompletnie przemokni�ty, nie m�g� oczekiwa�, �e okrycie z owczej we�ny w czym� mu pomo�e. Mimo to skuli� si� pod nim. Czterech z pi�ciu nomad�w spa�o � Varatesh wyci�gn�� pierwsz� kolejk�. Gdy sko�czy�a si� jego warta, obudzi� Akesa, kt�ry siedzia� z kwa�n� min� w deszczu, dop�ki nie przysz�a pora na Kubada. R�wnie cz�sto jak Varatesh, rzuca� okiem na Viridoviksa, ale Celt by� tylko nieruchom� bry�� w ciemno�ci.</p><p>Pomimo umiej�tnie udawanego g��bokiego snu, Viridoviks pracowa� ci�ko, cho� zupe�nie cicho, pod swoim p�aszczem. K�piel w gliniance nie by�a przypadkowa � przemoczy� dok�adnie rzemienie, kt�rymi by� sp�tany. Wilgotna sk�ra by�a o wiele bardziej podatna na rozci�ganie ni� sucha. Powoli i ostro�nie, nie chc�c ryzykowa� bez potrzeby, porusza� d�o�mi do przodu i do ty�u, do g�ry i na d�, a� w ko�cu � mniej wi�cej w po�owie warty Kubada � prze�o�y� kciuk ponad rzemieniem, zaczepiaj�c go niczym hak, i przeci�gn�� obie r�ce przez p�ta. Przez d�u�sz� chwil� zaciska� d�onie w pi�ci i rozlu�nia� je, pr�buj�c odzyska� pe�ne czucie.</p><p>Kubad mia� ze sob� kub�ak z kavassem, kt�rym umila� sobie czas s�u�by. Tym lepiej � pomy�la� Viridoviks. Peleryna skry�a jego u�miech. Ziewn�� g�o�no i usiad� prosto, upewniaj�c si�, �e trzyma r�ce za sob�. Rozejrza� si� doko�a, jakby szukaj�c stra�nika, kt�rego przecie� obserwowa� uwa�nie przez ca�� noc.</p><p>Gdy tylko si� poruszy�, spocz�� na nim czujny wzrok Kubada, ale nomada wiedzia�, �e wi�zie� jest dobrze zwi�zany. Podni�s� buk�ak do ust.</p><p>��A mo�e by tak i �yczek dla mnie, Khamorth, kochanie? � zawo�a� Viridoviks. M�wi� jednak bardzo cicho; z pewno�ci� nie zale�a�o mu na tym, by obudzi� kt�regokolwiek z kompan�w Kubada, a ju� najmniej Varatesha. Ale Kubad podszed� bli�ej i przykucn�� obok Gala.</p><p>��Obudzi�e� si�, bo chcesz pi�, tak? � powiedzia�, przytrzymuj�c buk�ak przy ustach Virido-viksa.</p><p>Pij�c, Viridoviks czu� lekkie wyrzuty sumienia, �e oto zamierza� odp�aci� nomadzie zdrad� za jego przyjacielski uczynek Odsun�� je od siebie � jak bardzo przyjacielscy byli bandyci Varatesha, kiedy go porywali?</p><p>��Jeszcze? � zapyta� Kubad. Gal skin�� g�ow�. Nomada pochyli� si� ni�ej, by napoi� go jeszcze raz, a wtedy Viridoviks rzuci� si� gwa�townie, chc�c z�apa� go za gard�o. Buk�ak z kavassem polecia� na bok. Szcz�liwym trafem wyl�dowa� na we�nianej pelerynie nie czyni�c ha�asu, kt�ry m�g�by zdradzi� Celta.</p><p>Kubad by� do�wiadczonym wojownikiem, zosta� jednak kompletnie zaskoczony i pope�ni� fatalny b��d. Zamiast si�gn�� po sztylet, dzia�a� pod wp�ywem pierwszej, instynktownej reakcji, pr�buj�c rozerwa� uchwyt Viridoviksa na swoim gardle. Ale zdesperowany Gal z niesamowit� si�� naciska� uko�nie pod szcz�k� Kubada. Zbyt p�no nomada przypomnia� sobie o no�u. By�a to jego ostatnia my�l, a r�ce ju� go nie s�ucha�y � opad�y bezw�adnie obok tu�owia.</p><p>Viridoviks pozwoli� osun�� si� cia�u w b�oto. Wzi�� sobie sztylet � zakrzywione ostrze z ci�k� r�koje�ci�, zako�czon� ga�k� w kszta�cie figi � i przeci�� rzemie� kr�puj�cy mu nogi w kostkach. Zmusi� si� do odczekania a� b�l i mrowienie powracaj�cej do normalnego kr��enia krwi zupe�nie znikn�y, zanim poruszy� si� znowu.</p><p>��Masz tylko jedn� szans�, wiec nie spieprz wszystkiego z po�piechu � wymrucza� pod nosem.</p><p>B�bni�cy deszcz ukry� wszelkie odg�osy, gdy prze�lizn�� si� do nomad�w � oto wreszcie m�g� si� spokojnie zem�ci�. Ale zamar� w po�owie ruchu, gdy nachyla� si� nad pierwszym z nich. Walka z Kubadem by�a uczciwa, ale nie m�g� przecie� zabija� �pi�cych ludzi. G�upcem osiemdziesi�ciu pi�ciu rodzaj�w, tak w�a�nie nazwa�by ci� Gajusz Filipus � powiedzia� do siebie chowaj�c bro� do pochwy. Gdy j� odwr�ci�, mog�a by� u�yta jako pa�ka.</p><p>Uderzy� trzy razy � �adne z uderze� nie nale�a�o do �agodnych, bo te� i nie chcia�, �eby kt�ry� z Khamorth�w obudzi� si� z wrzaskiem. Zosta� mu tylko Varatesh.</p><p>W�dz banit�w obudzi� si�, czuj�c jak co� �askocze go po gardle � by� to n� Viridoviksa. Opanowany, jak zawsze, przesun�� praw� d�o� w kierunku sztyletu, kt�ry nosi� przy pasie, maj�c nadziej�, �e ten ruch b�dzie niewidoczny pod grubym p�aszczem.</p><p>��Nie pr�buj tego � poradzi� mu Celt. W lewej r�ce trzyma� drugi n�, schowany do pochwy i odwr�cony. � Rozwal� ci �eb, jak tylko si� ruszysz, wi�c lepiej le� spokojnie. � Varatesh pomy�la� przez moment i zdecydowa�, �e Viridoviks ma racj� i zdawa� si� rozlu�niony. Celt pozosta� jednak czujny.</p><p>��Nie wiem, jak twarde �epetyny maj� twoi ch�opcy, wi�c po�egnam si� szybko � powiedzia� Gal.</p><p>To poruszy�o Varatesha bardziej ni� ca�a sytuacja.</p><p>��Jeste� wolny i nie zabi�e� ich?</p><p>��Kubad nie �yje � odpar� rzeczowo Viridoviks. � Ale reszt� czeka tylko fatalny b�l g�owy, taki sam jaki zawdzi�cza�em tobie. Ciebie zreszt� te� � doda� i uderzy� banit�. Varatesh opad� bezw�adnie.</p><p>Obawiaj�c si�, �e Khamorth mo�e tylko symulowa�, Viridoviks wycofa� si� powoli, ale jego lewor�czny cios by� wystarczaj�co silny. Pracuj�c najszybciej jak potrafi�, zwi�za� ca�� czw�rk� nieprzytomnych nomad�w. Jeden nich nie by� ca�kiem og�uszony i Gal musia� si� poprawi�. Zabra� ca�� bro� jak� uda�o mu si� znale��, za�adowa� j� na konia, a potem przypi�� do pasa sw�j w�asny miecz. Poczu� wreszcie jego przyjemny ci�ar na biodrze.</p><p>Varatesh otworzy� oczy, gdy Celt wi�za� jeszcze cugle koni w jeden w�ze�. Od razu zabra� si� do krepuj�cych go rzemieni, nie staraj�c si� wcale tego ukry� � gdyby Viridoviks zamierza� go zabi�, by�by ju� martwy.</p><p>��Jeszcze si� spotkamy, cudzoziemcze � obieca�.</p><p>��Pewnie tak, ale wydaje mi si�, �e nie za szybko, nawet kiedy ju� si� uwolnisz � powiedzia� Viridoviks, ko�cz�c prac� przy zwierz�tach. � B�dziecie wygl�dali jak banda sko�czonych kretyn�w, �cigaj�c mnie na piechot�, mnie i wasze konie, i w og�le.</p><p>Varatesh zamilk� i spojrza� na niego z szacunkiem.</p><p>��Mia�em nadziej�, �e o tym nie pomy�lisz, bo wi�kszo�� po�udniowc�w by nie pomy�la�a. � Spr�bowa� pokr�ci� g�ow�, ale skrzywi� si� z b�lu i zrezygnowa�, uznaj�c to za kiepski pomys�.</p><p>��A poza tym � kontynuowa� Viridoviks z u�miechem b�dziesz mia� niez�� zabaw� szukaj�c �lad�w w tym bajorze. � Khamorth zachmurzy� si�, przypominaj�c sobie jak m�wi� o tym do Kubada, cho� wtedy dotyczy�o to przyjaci� Viridoviksa. Role si� odwr�ci�y i to jego musia�a o to teraz bole� g�owa. Tak jak i wkr�tce b�d� go bole� nogi � pomy�la� gorzko.</p><p>Gal wskoczy� na siod�o.</p><p>��A �eby cholera wzi�a te wasze kurduplowate strzemiona � mrucza�. Przy jego d�ugich nogach, kolana musia� trzyma� prawie pod brod�. Wbi� ostrogi w �ebra stepowego konika i szturchn�� mocno, kiedy ten pr�bowa� go zrzuci�.</p><p>��Tylko mi teraz bez �adnych takich! � Jeden po drugim w miar� jak napr�a�y si� linki, kt�rymi by�y ze sob� powi��� ne, konie nomad�w rusza�y za zwierz�ciem, kt�rego dosiada�. Weso�a melodia, kt�r� gwizda� g�o�no, pochodzi�a prosto z galijskich las�w. A dlaczego nie? � pomy�la� � jestem tu teraz zupe�nie sam, wi�c mog� by� sob� � tak, i nikt mi nie powie, �e nie rozumie.</p><p>Zagwizda� jeszcze g�o�niej.</p><empty-line/><p>Gorgidas wymrucza� jakie� spro�ne przekle�stwo, gdy kropla deszczu uderzy�a go w oko, o�lepiaj�c na kilka sekund.</p><p>��My�la�em, �e ta przekl�ta pogoda ju� si� sko�czy�a � poskar�y� si�.</p><p>��Dlaczego czeka�e� z narzekaniami a� do teraz? � zapyta� Lankinos Skylitzes. � Unikali�my najgorszego prawie przez ca�y dzie�. Gdyby� pojecha� na p�noc zamiast na zach�d, jeszcze ci�gle by� nasi�ka� jak g�bka.</p><p>Arigh przytakn��.</p><p>��Im dalej na zach�d, tym bardziej sucho. W Shaumkhiil, kraju mojego ludu, te tygodniowe letnie burze nie zdarzaj� si� cz�sto. Zima znowu, to ju� inna historia � wzdrygn�� si� na sam� my�l. � Videssos mnie zepsu�o.</p><p>��Zastanawiaj�ce, dlaczego tak si� dzieje? � Zaciekawi� si� wbrew samemu sobie Gorgidas. � By� mo�e ma to co� wsp�lnego z odleg�o�ci� od morza. Ale nie� gdyby tak by�o, jak mogliby�cie mie� mokre, �nie�ne zimy b�d�c dalej od wody? � Pomy�la� chwil�, a potem zapyta�: � Czy jest te� jakie� morze dalej na p�noc, z kt�rego wasze zimowe burze mog�yby czerpa� wilgo�?</p><p>��Nigdy o takim nie s�ysza�em � powiedzia� Arigh bez zainteresowania. � Pomi�dzy r�wninami a Yezd jest Morze Mylasy, ale to na po�udnie od mojego kraju, a nie na p�noc, a poza tym jest niewiele wi�ksze od jeziora.</p><p>Ku zaskoczeniu Gorgidasa, do rozmowy w��czy� si� Goudeles.</p><p>��Nie�le pomy�lane, cudzoziemcze. Morze P�nocne rzeczywi�cie le�y w pewnej odleg�o�ci na zach�d od ziem Haloga, cho� nikt nie wie jak daleko naprawd�, i jest zupe�nie zimne i ponure.</p><empty-line/><p>��Skrzywi� twarz w eleganckim grymasie niech�ci. � Ono musi by� przyczyn� okropnej pogody, o kt�rej wspomnia� dobry Arigh.</p><p>��Sk�d o tym wiesz, Pikridos? � wyzywaj�co spyta� Skylitzes. � O ile wiem, nigdy dot�d nie wystawi�e� nosa poza Videssos.</p><p>��Z fragmentu poezji, na kt�ry natkn��em si� w archiwach � odpar� uprzejmie biurokrata. � Napisanego przez oficera marynarki, zdaje si�, Mourtzouphlosa, to stara rodzina, nied�ugo po Sta-vrakiosie, kiedy Halogajczycy liczyli si� jeszcze z Imperium. Bardzo interesuj�ca rzecz, naprawd�; cz�owiek jest zupe�nie zauroczony jej dziwno�ci�, prawie tak jakby autor pisa� o innym �wiecie. Ska�y, l�d, wiatr i dziwaczne ptaki przybrze�ne z jasnymi dziobami, o jakiej� �miesznej nazwie, kt�r� musia� wzi�� od tamtejszych barbarzy�c�w. �Auk�, chyba tak w�a�nie.</p><p>��No c�, wygra�e� � powiedzia� Skylitzes, pobity przyt�aczaj�c� salw� detali, jak� zaserwowa� mu gryzipi�rek. Goudeles pochyli� g�ow� w uk�onie samozadowolenia. Gorgidasowi zdawa�o si�, �e s�yszy, jak Skylitzes zgrzyta z�bami.</p><p>��Przepraszam was, panowie � wtr�ci� si� Agathios Psoes, zawsze praktyczny jak Rzymianin � ale to wygl�da na dobre miejsce na ob�z, tam z przodu, przy strumieniu. � Oficer pokaza� je r�k�. Jakby na ten znak, z szarego nieba zlecia�o prosto na nich rozkwakane stadko kaczek. Psoes u�miechn�� si� niczym magik, kt�remu w�a�nie uda�a si� sztuczka, a jego ludzie przygotowali �uki. Gorgidas czu� jak burczy mu w brzuchu na my�l o pieczonej kaczce.</p><p>Ale pierwszy ptak, kt�ry zosta� trafiony, wyda� z siebie jaki� skrzek i ca�e stado zakr�ci�o nagle, umykaj�c przed deszczem strza�, kt�re pos�ali w jego kierunku �o�nierze.</p><p>��Cicho tam � powiedzia� Grek, gdy jego brzuch odezwa� si� znowu. � I tak sko�czy si� na serze i plackach z pszennej m�ki.</p><p>Przed kolacj�, jak zwykle, odbywa�a si� lekcja szermierki Gorgidas z konsternacj� zauwa�y�, �e zaczyna mu si� to podoba�. Znajdowa� jak�� zwierz�c� przyjemno�� w tym, �e czu� jak jego cia�o uczy si� prawid�owych odruch�w: na ci�cie z g�ry, pchni�cie w brzuch, atak na nogi� �wiczenia by�y jak videssa�ska gra planszowa, kt�ra pozorowa�a wojn�, ale tu opr�cz umys�u zaanga�owane by�y r�wnie� r�ce i stopy.</p><p>Stopy � w ko�cu czu� si� na tyle pewnie, by praca n�g znaczy�a co� wi�cej ni� tylko stanie prosto.</p><p>��Wkr�tce, zab�jca � powiedzia� Skylitzes, unikaj�c pchni�cia.</p><p>��Nie chc� by� zab�jc� � upiera� si� Grek. Skylitzes zignorowa� to i podszed� bli�ej, by pokaza� mu, jak zbi� uderzenie. Ma�om�wny oficer z Videssos by� dobrym nauczycielem; lepszym ni� by�by Viridoviks � pomy�la� Gorgidas. Bardziej cierpliwy i systematyczny ni� raptusowaty Celt, pami�ta� o tym, �e jego uczniowie byli jeszcze niedo�wiadczeni. Tam, gdzie Viridoviks wyrzuci�by r�ce do g�ry ze zniech�cenia, Skylitzes got�w by� powt�rzy� parad�, pchni�cie czy odej�cie, nawet i trzydzie�ci razy, gdyby by�a taka potrzeba, dop�ki nie zosta�y opanowane.</p><p>Kiedy Gorgidas ju� sko�czy�, poszed� wyk�pa� si� do strumienia, pozostawiaj�c na �asce Skylit-zesa Pikridosa Goudelesa. Skylitzes m�czy� biurokrat� o wiele bardziej ni� Gorgidasa. Grek zastanawia� si�, do jakiego stopnia by�o to spowodowane tym, �e by� lepszym od Goudelesa szermierzem, a do jakiego tym, �e Goudeles i �o�nierz nie darzyli si� zbytni� sympati�. S�ysza� wrzask Goudelesa, gdy Skylitzes waln�� go po r�kach � dostawa�o mu si� teraz za t� arktyczn� poezj�.</p><p>Zielonobr�zowa �aba, nie wi�ksza od po�owy kciuka Gorgidasa, siedzia�a w krzaku rosn�cym nad brzegiem strumienia. Gdyby nie zapiszcza�a nagle, nigdy by jej nie zauwa�y�. Pogrozi� jej palcem.</p><p>��Cicho � rzuci� gro�nie � bo wszyscy nasi Khamorthci umr� ze strachu. � Jego �o��dek zn�w da� zna� o sobie. � I ty z nimi.</p><p>Nast�pnego dnia dotarli do sporej rzeki. Psoes twierdzi�, �e jest to Kouphis.</p><p>��To najdalsze miejsce na stepie Pardraji, do kt�rego dotar�em � powiedzia�.</p><p>��Jeste�my w po�owie drogi do Arshaum albo prawie w po�owie � oznajmi� Arigh, a Skylitzes przytakn��. Niewiele m�wi� o swoich podr�ach, ale je�li zna� j�zyk arshaum r�wnie dobrze jak j�zyk khamorth, to prawdopodobnie zajecha� o wiele dalej ni� tylko do Kouphis.</p><p>Rzeka p�yn�a z p�nocy na po�udnie. Jechali w g�r� jej biegu, szukaj�c brodu, i zr�wnali si� z czym�, co wygl�da�o jak kupa kamieni do budowy, usypana na drugim brzegu. Gorgidas na ich widok podrapa� si� po g�owie; sk�d mog�y si� wzi�� na �rodku p�askiej i pustej r�wniny? Dw�ch spo�r�d �o�nierzy Psoesa s�ysza�o o kopcach, ale nie pomogli mu wiele � nazywali je ��ajnem bog�w�. Skylitzes roze�mia� si� cicho.</p><p>��Albo Khamorth�w � powiedzia� przyciszonym g�osem, tak aby nie us�yszeli go ludzie Psoesa. � To pozosta�o�ci po videssa�skich fortecach; po dwustu latach, kiedy wy��cznie je �upiono, a nikt nie zajmowa� si� ich utrzymaniem.</p><p>��Co? � zdziwi� si� Gorgidas. � Imperium panowa�o kiedy� na tych ziemiach?</p><p>��Nie, nie � wyja�ni� Skylitzes. � To by� dar od Autokratora dla pot�nego khagana. Ale kiedy khagan umar�, jego synowie pok��cili si�, i nomadzi znowu zacz�li �y� w klanach.</p><p>Pikridos Goudeles spojrza� na drugi brzeg Kouphis i sam wybuchn�� �miechem.</p><p>��To? Ta kupa kamieni to Szale�stwo Khoirosphaktesa?</p><p>��Te� o tym wiedzia�e�? � zapyta� Gorgidas, uprzedzaj�c Lankinosa Skylitzesa; wydawa�o si�, �e �o�nierz nie bardzo wierzy� w to, by Goudeles zna� si� na czymkolwiek.</p><p>Biurokrata przewr�ci� oczami i by� to gest, kt�ry pomimo znoszonych ciuch�w, w kt�re szybko zamieni�y si� jego eleganckie szaty, przyni�s� ze sob� atmosfer� stolicy.</p><p>��Czy o tym wiedzia�em? M�j ciekawski przyjacielu, w videssa�skich szko�ach ksi�gowo�ci to paradygmat nieprawid�owego por�wnania koszt�w i zysk�w. Te niesamowite ilo�ci z�ota wyrzucone w b�oto tylko po to, �eby przywie�� tu architekt�w z Imperium i najlepszy kamie�! I po co? Sam zobaczysz � pokr�ci� g�ow�. � Nie m�wi�c ju� o s�oniu.</p><p>��S�oniu? � zapytali ch�rem Grek i Skylitzes. W Videssos tak jak i w Rzymie, by�y to rzadkie zwierz�ta, �yj�ce gdzie� na nieznanych ziemiach za Morzem �eglarzy.</p><p>��Tak, w rzeczy samej. Jeden z pos��w khagana widzia� go, chyba w mena�erii, i opowiedzia� o tym swojemu panu. No i nie by�o innego wyj�cia, tylko barbarzy�ca musia� sam go zobaczy�. I Autokrator Khoirosphaktes, kt�ry pi� tyle, �e nie bardzo odr�nia� rzeczywisto�� od swoich majak�w, kaza� mu go wys�a�. Och, to z�oto! � oszcz�dna dusza Goudelesa zdawa�a si� cierpie� najgorsze m�ki.</p><p>��Co tam z�oto, cz�owieku! � wykrzykn�� Gorgidas. � Co khagan zrobi� ze s�oniem?</p><p>��Przyjrza� mu si� i odes�a� z powrotem, oczywi�cie. A co <emphasis>ty </emphasis>by� zrobi�?</p><empty-line/><p>��Och, dupek ze mnie, pospieszy�em si� i narobi�em niez�ego bigosu � mrukn�� zirytowany Viridoviks, opieraj�c r�ce na biodrach. Atramentowociemna noc zacz�a w ko�cu zamienia� si� w kolejny szary poranek, i Celt zorientowa� si� ze zdegustowaniem, �e jecha� ca�y czas na wsch�d, od momentu kiedy tylko opu�ci� Varatesha. Przymru�y� lekko oczy. � Nie ma tego z�ego co by na dobre nie wysz�o � powiedzia� sobie. � Tak jest. Temu kurduplowi nie przyjdzie nigdy do g�owy, �eby jecha� za mn� w t� stron�; nie ma mnie chyba za takiego g�upka.</p><p>Przygryz� w�sy namy�laj�c si�, i skr�ci� na po�udnie, zamierzaj�c objecha� ob�z Varatesha wielkim �ukiem � mia� spore powa�anie dla wodza banit�w.</p><p>��Powinienem by� si� pi�knie odp�aci� temu synowi parszywego szczura, chocia� nawet nie zabi� moich kumpli � powiedzia� na g�os, �eby znowu us�ysze� dobr� galijsk� mow� wychodz�c� z jego ust. � Kt�rego� dnia bardziej mi zaszkodzi, bez dw�ch zda�.</p><p>Ko�, kt�ry zacz�� pogryza� traw� w czasie tego kr�tkiego postoju, podni�s� �eb i zar�a�, g�o�no protestuj�c, kiedy jego linka znowu si� napr�y�a.</p><p>��Tylko nie m�w mi teraz nie � mrukn�� do niego Gal, wci�� nieszcz�liwy. � Za p�no na twoje �ale, tak jak i na moje.</p><p>Gdy zbli�a� si� ju� dzie�, s�o�ce zacz�o wreszcie przebija� si� przez ci�kie, burzowe chmury.</p><p>��No, chwa�a bogom � powiedzia� Viridoviks, i rozejrza� si� doko�a, szukaj�c t�czy. Nie znalaz�. � Pewnie ta kanalia Avshar j� ukrad� � wymrucza�, i nie by� to tylko �art.</p><p>Na sw�j spos�b, deszcz, chmury i mg�a by�y mu pomocne, bo ogranicza�y pole widzenia i dzi�ki nim nie musia� radzi� sobie z wielkimi przestrzeniami stepu � o jedno zmartwienie mniej. Ale w miar� jak pogoda si� poprawia�a, ods�ania� si� przed nim coraz wi�kszy obszar i coraz dalej odsuwa� si� horyzont. Zupe�nie jak podczas jego pierwszych dni na stepie, czu� si� male�kim punkcikiem w�druj�cym przez niesko�czono��.</p><p>��Gdyby na niebie by�a tylko jedna, maciupka gwiazdka, nie by�aby bardziej samotna ni� ja � stwierdzi� i wywrzaskiwa� nie ko�cz�ce si� piosenki, by odp�dzi� smutek.</p><p>Dziki okrzyk rado�ci, kt�ry wyda� na widok stada byd�a, pas�cego si� daleko na po�udniu, zaalarmowa� jego konie. Po chwili jednak zamilk�, zastanawiaj�c si� co by�o gorsze � �adni s�siedzi, czy �li s�siedzi.</p><p>��No, bo je�li ja widz� ich, to nie ma si�y; oni musz� widzie� mnie. Och, czy ten ma�y Grek nie by�by teraz dumny, s�ysz�c jaki ze mnie logiczny facet?</p><p>Jego rozumowanie zosta�o nagrodzone, je�li to odpowiedni. s�owo, w ci�gu kilku minut. Grapa Khamorth�w wysypa�a si� spoza swojego byd�a, i pok�usowa�a w jego stron�.</p><p>��No i co oni teraz zrobi�, jak znajd� jakiego� obcego z tymi ko�mi i w og�le? � zapyta� sam siebie, ale odpowiedz kt�rej r�wnie� sam sobie udzieli�, wcale mu si� nie podobali W dodatku przypomnia� sobie ci�kie �uki, jakich u�ywali nomadzi, i jeszcze bardziej spos�pnia�.</p><p>�a�owa�, �e nie ma ze sob� swojego he�mu i p�aszcza ze szkar�atnej sk�ry, dzi�ki kt�rym m�g�by zrobi� odpowiednie wra�enie na nadje�d�aj�cych koczownikach. Jego ubrani, podr�ne by�o zab�ocone, wilgotne i podarte � przyjrza� si� sobie z niesmakiem.</p><p>��Taa� Wygl�dam jak prawdziwy pastuch � powiedzia� ponuro. Jeszcze raz przekl�� Varate-sha. Banita, skrupulatny z�odziej, ukrad� tylko Gala i jego miecz.</p><p>Na t� my�l rykn�� �miechem � jego niespokojny duch nic m�g� poddawa� si� ponuremu nastrojowi zbyt d�ugo. Ze skoczy� z konia, �ci�gn�� przez g�ow� sw� poszarpan� tunik� i wygrzeba� si� z workowatych spodni. Nagi, z mieczem w d�oni, czeka� na przeciwnika.</p><p>��Teraz b�d� si� mieli nad czym zastanawia� � powiedzia�, wci�� u�miechaj�c si� szeroko. Delikatny wiatr dotyka� jego sk�ry. Wcale nie czu� si� dziwnie, przygotowuj�c si� do walki zupe�nie bez okrycia. Od niepami�tnych czas�w bardowie �piewali pie�ni o Celtach, kt�rzy szli do bitwy nadzy, nie chc�c �adnej innej zbroi, jak tylko walecznego szale�stwa. Zagrzewaj�c si� do walki bojowymi okrzykami, ruszy� w kierunku nomad�w.</p><p>U�miech spe�z� mu z twarzy, kiedy zobaczy� strza�y na�o�one ju� na ich podw�jnie wygi�te �uki, ale nie zastrzelono go od r�ki. Khamorthci gapili si� na niego � co to za wariat, ten blady, rudow�osy gigant? Zacz�li gwa�townie rozmawia� ze sob�. Jeden pokaza� r�k� na krocze Viridoviksa i powiedzia� co�, co na pewno nie nale�a�o do uprzejmo�ci i wszyscy si� roze�miali. Ciekawo�� nie mog�a ich jednak powstrzyma� na d�ugo � strza�y ponownie skierowa�y si� na Gala.</p><p>Zrobi� jeszcze jeden du�y krok do przodu, a nomadzi napr�yli ci�ciwy.</p><p>��Czy kt�ry� z was, karaluchy, m�wi przypadkiem po videssa�sku? � krzykn��, przyjmuj�c wyzywaj�c� postaw�.</p><p>Niestety, �aden z nich nie m�wi� j�zykiem Imperium. Jednak dzi�ki wymianie zda� jaka nast�pi�a po jego pytaniu, domy�li� lic, kt�ry z nich jest dow�dc�. By� to szczup�y m�czyzna o twardych rysach twarzy, kt�rego kr�cona broda opada�a mu a� na piersi.</p><p>��Ty! � wrzasn�� Celt, wskazuj�c mieczem tego� w�a�nie Khamortha. Nomada spojrza� na niego wrogo.</p><p>��Tak, ty, ty, pieprz�cy owce �mierdzielu! � powiedzia� Viridoviks, powtarzaj�c obelg� swoim ohydnym khamorthckim. Gdy nomada powoli si� czerwieni�, Gal gestami zach�ca� go do zej�cia z konia i zmierzenia si� z nim w pojedynku.</p><p>Wiedzia� jakie ryzyko podejmuje. Je�li dominacja Khamortha nad jego towarzyszami by�a nie do podwa�enia, m�g� on po prostu rozkaza� im zastrzeli� Celta i odjecha�, nie robi�c sobie k�opotu. Ale je�li nie� Je�d�cy przygl�dali si� uwa�nie swojemu dow�dcy. Milczenie zaczyna�o by� denerwuj�ce.</p><p>Nomada warkn�� co� � by� w�ciek�y, a nie przestraszony. Przypomina� Viridoviksowi �asic�, gdy ze�lizn�� si� z konia � jego ruchy by�y p�ynne, szybkie i celowe � Celt zrozumia�, �e nie b�dzie mia� �atwego zadania. Shamshir nomady wysun�� si� ze sk�rzanej pochwy, kt�ra pokryta by�a polichromowanymi wizerunkami zwierz�t, poskr�canymi misternie w khamorthckim stylu. Przesun�� si� do przodu, przygl�daj�c si� bacznie Galowi.</p><p>Zakrzywiony miecz spotka� si� z prostym, i Viridoviks cofn�� si� o krok przy pierwszym starciu.</p><p>Naprawd� szybki jak �asica � pomy�la�. Sparowa� atak na udo, potem odsun�� r�k�, by unikn�� nast�pnego ci�cia. U�miechaj�c si� teraz, bawi�c si� walk�, Khamorth ruszy� do przodu, by z nim sko�czy� � powstrzyma�o go proste pchni�cie Celta � nie na darmo Viridoviks sp�dzi� tyle lat z Rzymianami. Ale jego miecz, w odr�nieniu od ostrza Skaurusa, nie by� zako�czony ostrym jak brzytwa szpicem, i gruba, sk�rzana koszula nomady okaza�a si� wystarczaj�c� os�on�. Khamorth zakl�� i sam cofn�� si� o krok�</p><p>Po tym, jak zaskoczyli si� nawzajem swoimi umiej�tno�ciami, walczyli niestrudzenie przez d�u�sz� chwil�, obaj wypatruj�c jakiego� b��du przeciwnika. Viridoviks zasycza�, gdy sam koniec zakrzywionego ostrza przeci�gn�� po jego piersiach cienk� lini�, potem przekl�� g�o�no swoj� nie-zdarno��, kiedy miecz Khamortha znowu go dosi�gn��, tym razem naznaczaj�c lewe rami�. Jego przodkowie, zdecydowa�, byli sko�czonymi g�upkami � walcz�c nago mia�o si� po prostu za wiele do pilnowania. Nomada pozostawa� nietkni�ty. Viridoviks by� silniejszy od Khamortha i dalej si�ga�, ale na d�u�sz� met�. szybko�� liczy�a si� bardziej.</p><p>��Dobrze, w takim razie musimy si� szybko uwin�� powiedzia� do siebie i skoczy� na nomad�, zasypuj�c go deszczem cios�w zadawanych ze wszystkich kierunk�w, pr�buj�c zdoby� przewag� wy��cznie dzi�ki sile mi�ni. Jego przeciwnik odta�czy� na bok, lecz po�lizn�� si� na rozrobionym b�ocie i musia� rozpaczliwie blokowa� opadaj�ce na� ostrze Viridoviksa. Sparowa� uderzenie, ale jego miecz wylecia� w po wietrze i wbi� si� nie opodal w ziemi�.</p><p>��Ahh� � powiedzieli Khamorthci ze swych koni.</p><p>Cho� Viridoviks s�dzi�, �e ich dow�dca pozostaje ju� na jego �asce, nie mia� najmniejszego zamiaru go zabija� � nietrudno by�o si� domy�li�, co nomadzi mogli z nim potem zrobi�. Ale kiedy ruszy� pewnym krokiem do przodu, by na znak zwyci�stwa wyci�gn�� n� zza pasa m�czyzny, Khamorth uderzy� go w nadgarstek twardym brzegiem d�oni i jego w�asny miecz wypad� mu z odr�twia�ych nagle palc�w.</p><p>��Nie, nie r�b tego, ty barbarzy�ska ma�po! � krzykn�� Gal, gdy jego wr�g si�gn�� po sztylet. Rzuci� si� na niego, obejmuj�c go nied�wiedzim u�ciskiem. Khamorth b�d� niczym koza, uderzaj�c czubkiem g�owy w podbr�dek Viridoviksa. Celt ujrza� gwiazdy i wyplu� krew z przegryzionego j�zyka, ale jego lewa r�ka trzyma�a prawy nadgarstek nomady jak kleszcze. Uderzy� swojego przeciwnika w ty� karku � by� mo�e nie by�o to sportowe zagranie, ale za to skuteczne. W ko�cu Kha-morth osun�� si� w b�oto z cichym j�kiem.</p><p>Ca�y pokryty potem, Viridoviks odzyska� sw�j miecz i odwr�ci� si� do je�d�c�w. Gapili si� na niego, r�wnie jak on niepewni.</p><p>��Nie zabi�em go, widzicie � powiedzia� Gal, gestem wskazuj�c ich dow�dc�. � Cho� przez nast�pnych par� dni b�dzie tego �a�owa�. � Wci�� miewa� okropne b�le g�owy od ciosu Varatesha.</p><p>Przykucn�� przy nomadzie, kt�ry zacz�� w�a�nie odzyskiwa� przytomno��. Pozostali wojownicy podnie�li ostrzegawczo �uki.</p><p>��Nie chc� mu zrobi� �adnej krzywdy � wyja�ni� Viridoviks. Nie rozumieli z tego ani troch� wi�cej ni� z jego poprzedniej mowy, ale rozlu�nili si� nieco, gdy zobaczyli, �e pomaga ich kompanowi usi���. Barbarzy�ca j�cza� i trzyma� g�ow� w d�oniach, wci�� tylko na wp� przytomny.</p><p>Jeden z Khamorth�w poda� sw�j �uk s�siadowi, zsiad� z konia i podszed� do Viridoviksa, rozk�adaj�c przed sob� puste r�ce. Wskaza� na Celta.</p><p>��Ty � powiedzia�. Viridoviks skin�� g�ow�; to by�o s�owo, kt�re zna�. Nomada pokaza� na stepowe konie, kt�re prowadzi� Gal. � Gdzie? � zapyta�. Powt�rzy� to kilka razy, pomagaj�c sobie gestami, a� Viridoviks zrozumia�.</p><p>��Och, chcia�by� co� wiedzie� o tych �licznotkach? Ukrad�em je Varateshowi, nie ma co � powiedzia� Celt, dumny ze swojego wyczynu, nie tylko dlatego, �e uda�o mu si� uciec, ale z samej kradzie�y. U Gal�w, podobnie jak u nomad�w, uprowadzanie koni by�o sportem, w�a�ciwie niemal sztuk�.</p><p>��Varatesh? � Trzech Khamorth�w wym�wi�o to imi� jednocze�nie. By�o to wszystko, co zrozumieli ze s��w Viridoviksa. Nawet ich oszo�omiony dow�dca podni�s� g�ow�, ale opu�ci� j� z j�kiem. Podekscytowani, zasypali Gala pytaniami. Pomacha� r�kami, daj�c do zrozumienia, �e za nimi nie nad��a.</p><p>Nomada, kt�ry zsiad� z konia, uciszy� krzykiem swoich przyjaci�.</p><p>��Ty i Varatesh? � zapyta� Viridoviksa z szerokim, sztucznym u�miechem, po czym powt�rzy� pytanie, tym razem z gro�nym grymasem na twarzy.</p><p>��No, bystrzak z ciebie! � wykrzykn�� Viridoviks. � Ja i Varatesh � powiedzia� i wykrzywi� twarz w najokropniejszej minie jak� tylko m�g� sobie wyobrazi�, tn�c powietrze mieczem dla dope�nienia obrazu. Dopiero wtedy zda� sobie spraw�, �e nomadzi mogli by� przyjaci�mi banity. No c�, by�o ju� za p�no, a k�amstwo mog�o go wp�dzi� w takie same k�opoty jak prawda.</p><p>Ale odpowied� by�a prawid�owa. Nomadzi po raz pierwszy si� u�miechn�li. Ten na ziemi poda� Viridoviksowi d�o�. U�cisn�� j� niepewnie, przek�adaj�c miecz do lewej r�ki, ale sympatia Khamor-tha nie by�a udawana.</p><p>��Yaramna � przedstawi� si�, pukaj�c w piersi. R�k� wskaza� na swoich kompan�w na koniach. � Nerseh, Zamasp, Valash � a potem na swojego szefa � Rambebisht.</p><p>��Jakby kichali� � westchn�� Viridoviks i poda� swoje imi�. Potem przysz�y mu do g�owy dwie rzeczy, jedna po drugiej. Podni�s� miecz Rambehishta i odda� go nomadzie. Rambebisht ledwo trzyma� si� na nogach, nie m�wi�c ju� o okazywaniu wdzi�czno�ci, ale jego towarzysze mrukn�li co�, doceniaj�c gest Celta.</p><p>Potem Gal podszed� do swoich koni i �ci�gn�� spodnie i tunik� z tego, na kt�rym jecha�. Mieczem poprzecina� linki ��cz�ce zwierz�ta i podarowa� ka�demu z nomad�w po p� tuzina koni. Wierzchowiec, kt�rego sobie zostawi�, nale�a� przedtem do Varatesha � w takich sprawach wierzy� opinii wodza banit�w.</p><p>Nie m�g�by znale�� lepszego prezentu w�r�d wszystkich bogactw �wiata. Wszyscy Khamorthci opr�cz Rambehishta t�oczyli si� wok� Viridoviksa, �ciskaj�c mu d�o�, wal�c go po plecach i wykrzykuj�c co� w swoim j�zyku. Nawet ich dow�dca zdoby� si� na u�miech, chocia� wygl�da� tak, jakby najmniejsze wykrzywienie twarzy sprawia�o mu b�l. Viridoviks stara� si� wybra� dla niego najlepsze zwierz�ta, nie chc�c mie� w nim wroga.</p><p>Za pomoc� gest�w i kilku s��w, kt�re zna� Celt, Yaramna pokaza�, �e wkr�tce b�d� wracali do namiot�w swojego klanu.</p><p>��Mia�em nadziej�, �e w�a�nie to mi powiesz � odpar� Viridoviks. Khamorth zrobi� krzyw� min�, zniech�cony trudnym procesem porozumiewania si�. W ko�cu wyt�umaczy� Viridoviksowi, �e kilku ludzi z jego klanu zna�o videssa�ski.</p><p>��Zrobimy co si� da, to wszystko � wzruszy� ramionami Celt. Ju� postanowi�, �e nauczy si� j�zyka r�wnin.</p><p>Roze�mia� si� nagle. Yaramna i pozostali Khamorthci patrzyli na niego, nic nie rozumiej�c.</p><p>��Nie, to nie ma nic wsp�lnego z wami � powiedzia� Viridoviks. Nigdy by nie przypuszcza�, �e nadejdzie kiedy� dzie�, kiedy zacznie zachowywa� si� jak Skaurus.</p><p>R�ce Varatesha wci�� by�y spuchni�te i obrzmia�e, �lady po rzemieniach, kt�rymi zwi�za� go Viridoviks, wci�y si� g��boko, pokrywaj�c czerwonymi liniami nadgarstki. Gdyby Gal nie przeoczy� ma�ego no�a, kt�ry nosi� zawsze w w�ziutkiej kieszonce wewn�trz jednego z but�w, by�by jeszcze zwi�zany. Ale Khuraz przeturla� si� przez b�oto, �eby go wyci�gn��, a potem pracuj�c plecy w plecy z Varateshem, zdo�a� przeci�� swoje wi�zy � nie oszcz�dzaj�c przy tym w�asnych nadgarstk�w i d�oni.</p><p>Banita �cisn�� obola�e pi�ci i bez wi�kszego powodzenia pr�bowa� zignorowa� pulsuj�cy b�l, kt�ry rozdziera� mu czaszk�. Nie lubi� przegrywa� w cokolwiek, a ju� najmniej z cz�owiekiem, kt�ry powinien by� wi�niem zdanym na jego �ask�. Nie napawa� go te� rado�ci� ponad tygodniowy marsz, kt�ry mia� przed sob� on i jego towarzysze, chyba �e uda�oby im si� ukra�� konie. Najmniej jednak ze wszystkiego podoba�a mu si� perspektywa rozmowy z Avsharem, kt�remu b�dzie musia� wyt�umaczy�, jak to t�usta kuropatwa wymkn�a si� z jego sieci. Nie chodzi�o tylko o z�o�� czarodzieja, cho� i ta mog�a by� straszna, ale o to, �e Avshar b�dzie go mia� za przyg�u-pawego barbarzy�c� Zagryz� wargi z w�ciek�o�ci i upokorzenia.</p><p>Kiedy przesz�a ju� fala czarnego gniewu, znowu by� w stanie logicznie my�le�. Si�gn�� pod tunik� po magiczny kryszta�, kt�ry da� mu Avshar. Trzymaj�c go ostro�nie w niezr�cznych jeszcze palcach, patrzy� jak pomara�czowa mgie�ka wype�nia jego wn�trze.</p><p>��Wsch�d � mrukn�� zaskoczony, gapi�c si� na przezroczyst� lini�. � Dlaczego ten sukinsyn jedzie na wsch�d? � zastanawia� si�, czy co� nie sta�o si� z kryszta�em, ale doszed� do wniosku, �e to nie jego wina. No tak, ale kiedy go pojmali, rudow�osy cudzoziemiec zmierza� na zach�d, w towarzystwie Arshaum? Varatesh skuba� brod� w zamy�leniu. Nie ufa� temu, czego nie rozumia�.</p><p>��A kogo to, do cholery, obchodzi gdzie on jedzie? � zapyta� Bikni, z ziemi.</p><p>��Baba z wozu koniom l�ej, ot co � popar� go Akes, kt�ry r�wnie� siedzia� w b�ocie. Trzej pozostali przy �yciu pomocnicy Yaratesha byli niezdolni do czegokolwiek po uderzeniach, jakie im zaserwowa� Viridoviks. Ich dow�dca wcale nie by� w lepszym stanie, ale nap�dza�a go si�a woli, podczas gdy om le�eli jak psy, we w�asnych wymiocinach.</p><p>��Avshara b�dzie to obchodzi�o � odpar�. Pomimo ote pienia, jego towarzysze wzdrygn�li si�.</p><empty-line/><p>��I mnie � doda� Upewni� si�, czy odebra� Khurazowi i n� i pokaza� im go.</p><p>��B�dziemy musieli cholernie d�ugo i��, �eby dosta� si� do naszego obozu � zaj�cza� Bikni.</p><p>��Nie mamy jedzenia, nie mamy koni, nie mamy �adnej broni, a ty Varatesh sam wiesz, co wart jest ten tw�j pieprzony no�yk. Nie za wiele.</p><p>��No, to p�jdziemy. Dostan� si� do domu, nawet je�eli b�d� musia� was wszystkich ze�re� po drodze.</p><p>Kiedy wyruszy� na p�noc, pozosta�a tr�jka, j�cz�c, zatacza j�c si� i gderaj�c, posz�a w jego �lady, tak jak okruchy �elaza ci�gn�yby si� za magnesem.</p><empty-line/><p>Prevalis, syn Haravasha, podjecha� galopem do poselstwa, opuszczaj�c sw�j posterunek na czele oddzia�u.</p><p>��Co� tam jest z przodu � zawo�a� m�ody �o�nierz.</p><p>��Co� � mrukn�� Agathios Psoes, przewracaj�c oczami. Podoficer krzykn��:</p><p>��To znaczy co?</p><p>W tym momencie obaj przeszli na videssa�sko-khamorthcki dialekt u�ywany w Prista i Gorgidas przesta� ich kompletnie rozumie�. Po tak wielu dniach ogl�dania pustego stepu, z pojawiaj�cymi si� tylko od czasu do czasu stadami byd�a, jakikolwiek inny widok sprawi�by mu niema�� przyjemno��. Arigh twierdzi�, �e rzeka Shaum, kt�ra stanowi�a granic� pomi�dzy Khamorth i jego Arshaum, by�a ju� blisko. Grek nie mia� poj�cia, sk�d m�g� to wiedzie�. Ka�dy fragment bezkresnego stepu by� dok�adnie taki sam jak nast�pny.</p><p>��O czym oni gadaj�? � zapyta� Goudeles niecierpliwie. Biurokrata ze stolicy nie rozumia� z ich rozmowy wi�cej ni� Gorgidas.</p><p>��Przepraszam, panowie � powiedzia� Psoes, wracaj�c do oficjalnego videssa�skiego. � Przed nami wida� ob�z koczownik�w, ale co� wydaje si� z nim by� nie w porz�dku.</p><p>��Gdzie s� ich stada? � zapyta� Skylitzes. Odwr�ci� si� do Prevalisa. � To miejsce wielu namiot�w, gdzie jest? � bez trudu pos�ugiwa� si� �argonem nomad�w i Videssa�czyk�w.</p><p>��Zobaczysz je, gdy tylko staniesz na szczycie nast�pnego wzg�rza � odpar� �o�nierz, u�miechaj�c si� i zmieniaj�c styl, tak aby mogli go zrozumie� Goudeles, Arigh i Gorgidas.</p><p>Wyraz niezadowolenia, kt�ry nigdy nie schodzi� z twarzy Skylitzesa, pog��bi� si� jeszcze.</p><p>��Tak blisko? Wi�c gdzie do cholery s� ich stada? � rozejrza� si� doko�a, jakby spodziewaj�c si�, �e nagle wyskocz� zza jakiego� kamienia.</p><p>Dok�adnie jak powiedzia� syn Haravasha, obozowisko widoczne by�o ze szczytu �agodnego wzniesienia, na kt�re wjechali wkr�tce pos�owie. Przypominaj�c sobie jaskrawe namioty Yezda, kt�re widywa� a� za cz�sto w Vaspurakan i zachodnim Videssos, Gorgidas spodziewa� si� r�wnie barwnego widowiska. Nie znalaz� go. Ob�z zdawa� si� cichy i pos�pny. Zbyt cichy � pomy�la� Grek. Nawet z tej odleg�o�ci powinien by� tak�e dostrzec dym z ognisk, odcinaj�cy si� od jasnego nieba i je�d�c�w poruszaj�cych si� mi�dzy namiotami, kt�rzy wygl�daliby st�d jak ciemne plamki wielko�ci, co najmniej, muchy.</p><p>��Zaraza? � zastanawia� si� g�o�no, przypominaj�c sobie Tukidydesa i opustosza�e Ateny na pocz�tku wojny peloponeskiej. Czu� jak przechodz� go dreszcze. �aden lekarz nie by� w stanie uratowa� kogo� przed zaraz�; cho� kto wie, czego byli w stanie dokona� kap�ani-uzdrowiciele? Goudeles, kt�ry powinien by� to wiedzie�, powiedzia�:</p><p>��Najstosowniej by�oby, moim zdaniem, objecha� to szerokim �ukiem i nie ryzykowa� bez potrzeby. � Z niewiadomego powodu, Gorgidas pocieszony by� faktem, �e Videssa�czyk tak samo ba� si� choroby jak on.</p><p>��Nie � sprzeciwi� si� Lankinos Skylitzes. Goudeles zacz�� protestowa�, ale oficer przerwa� mu. � Zaraza mog�a zabi� byd�o nomad�w albo w og�le go nie dotkn��. Ale nie zmusi�aby go do ucieczki.</p><p>��Masz racj�, Videssa�czyku � powiedzia� Arigh. � Tylko ludzie uciekaj� przed zaraz�. � Jego sko�ne oczy patrzy�y drwi�co na Goudelesa.</p><p>��Jak sobie �yczycie � odpar� biurokrata, staraj�c si� wygl�da� tak, jakby go to nie obchodzi�o � Je�li gor�czka stopi szpik w moich ko�ciach, przynajmniej b�d� umiera� w odwa�nym towarzystwie.</p><p>Wci�� kiepski je�dziec, pop�dzi� konia, zmuszaj�c go do k�usu i przejecha� obok Arigha, kieruj�c si� w stron� obozu Z nieco mniejsz� ni� przed chwil� pewno�ci� siebie, Arshaum ruszy� w jego �lady, a za nim ca�y oddzia�.</p><p>Logika Skylitzesa tylko cz�ciowo uspokoi�a Gorgidasa � a co je�li zaraza spad�a na ob�z jaki� czas temu, a zwierz�ta nomad�w oddali�y si� w poszukiwaniu nowych pastwisk? Ale kiedy jego towarzysze krzykn�li przestraszeni, gdy trzy lub cztery kruki i wielki s�p wzbi�y si� w niebo dojrzawszy nadje�d�aj�cych ludzi, Gorgidas z ulg� odchyli� si� w siodle.</p><p>��Od kiedy to ptaki �mierci s� dobrym znakiem? � zapyta� Psoes.</p><p>��Od teraz � odpar� Gorgidas. � Bo je�li s� tutaj, to znaczy, �e nie ma �adnej zarazy. Padlino�ercy albo wystrzegaj� si� zw�ok ludzi zmar�ych od zarazy, albo je�li je jedz�, umieraj� na t� sam� chorob�. � Zak�adaj�c oczywi�cie, szepta�a boja�liwa cz�� jego duszy, �e Tukidydes si� nie myli�.</p><p>Ale w miar� jak zbli�ali si� do obozu, oczywiste stawa�o si�, �e to nie �adna zaraza wybi�a jego mieszka�c�w � opr�cz zarazy wojny. Wozy by�y tylko wypatroszonymi, pustymi skorupami. Niekt�re kiwa�y si� jakby by�y pijane � ko�a poodpada�y albo zosta�y spalone. Ramy namiot�w pokryte by�y resztkami zw�glonego filcu i sk�ry. Poszarpane strz�py, kt�re nie spali�y si� do ko�ca, powiewa�y na wietrze niczym palce szkieletu. �mier� rz�dzi�a tu ju� od d�u�szego czasu.</p><p>Kolejne ptaki podnios�y si� w powietrze, kiedy pos�owie wjechali do wymordowanego obozowiska. Nie by�o ich wiele, bo najlepsze k�ski zosta�y ju� dawno zjedzone. Od�r �mierci prawie znikn��. Puste oczodo�y, kt�re przegl�da�y si� nowo przyby�ym jakby oburzone ich wtargni�ciem w ten nieruchomy �wiat, nale�a�y do szkielet�w, a nie rozk�adaj�cych si� cia�.</p><p>Zw�oki m�czyzn i kobiet, dzieci i zwierz�t, porozrzucane by�y wok� namiot�w. Tu le�a� nomada z resztk� miecza w d�oni, reszta o kilka krok�w dalej. Z�amane ostrze nie warte by�o rabunku. Top�r rozszczepi� czaszk� m�czyzny. Obok niego le�a�o co�, co kiedy� by�o kobiet�. Zw�oki by�y nagie, nogi szeroko roz�o�one. Wystarczaj�ca ilo�� mi�sa przywiera�a i do ko�ci, by Gorgidas m�g� zobaczy�, �e poder�ni�to jej gard�o.</p><p>S�u��c w legionach, a tak�e p�niej, w Videssos, Grek pami�ta� wi�cej gwa�townych i okrutnych �mierci, ni� chcia�by pami�ta�, ale tu widzia� ca�kowite, bezsensowne i rozpustne zniszczenie, dzie�o dokonane dla samej przyjemno�ci zabijania i destrukcji. Przenosi� wzrok od jednego ze swych kompan�w do drugiego. Goudeles, kt�ry prawie nie zna� wojny, by� blady jak �ciana i wymiotowa�, ale nie by� osamotniony. �o�nierze Psoesa, Skylitzes, nawet Arigh, kt�remu zdawa�o si�, �e nic nie jest go w stanie poruszy� � wszyscy byli zaszokowani tym, co zobaczyli.</p><p>Przez d�u�sz� chwil� nikt nie by� w stanie przem�wi�, nikt nie odwa�y� si� jako pierwszy przerwa� zakl�tej ciszy przera�enia. W ko�cu Gorgidas powiedzia�, nie tyle do pozosta�ych, ile do siebie:</p><p>��Wi�c tak prowadzi si� wojny tu, na r�wninach.</p><p>��Nie! � to by� Skylitzes, Agathias Psoes i trzej jego �o�nierze, naraz. Ucztuj�cy w pobli�u ptak zakraka� z oburzeniem i odszed� dalej, zbyt ci�ki by unie�� si� w powietrze. Psoes, bardziej wygadany od Skylitzesa, kontynuowa�:</p><p>��To nie wojna, cudzoziemcze. To szale�stwo. � Gorgidas m�g� tylko skin�� g�ow�, zupe�nie si� z tym zgadzaj�c.</p><p>��Nawet Yezda nie s� gorsi od tego � powiedzia� Grek, a potem ��cz�c fakty, doda�: � I oni te� przybyli ze stepu�</p><p>��To by�o w Makuran. Teraz Yezda nauczyli si� czci� Skotosa � wyja�ni� Psoes, i wszyscy Vi-dessa�czycy splun�li odrzucaj�c ciemnego boga. � Koczownicy to poganie, tak, ale to zupe�nie przyzwoici ludzie.</p><p>Gorgidas s�ysza� co innego w Videssos, w ko�cu jednak Psoes by� bli�ej z Khamorthami ni� ludzie mieszkaj�cy w samym Imperium. Zastanawia� si�, czy ta za�y�o�� czyni�a podoficera bardziej wiarygodnym, czy te� mniej. Historia okazywa�a si� r�wnie skomplikowana i niejasna jak medycyna. Kr�tka chwila zamy�lenia zosta�a przerwana, kiedy jego bystre oczy dostrzeg�y znajomy symbol wyryty na dnie rozbitego kufra z drzewa cedrowego. Widywa� te trzy r�wnoleg�e b�yskawice a� nazbyt cz�sto w ruinach videssa�skich miast i klasztor�w, by nie rozpozna� teraz znaku Skotosa. Wskaza� na niego r�k�. Wzrok Psoesa pow�drowa� za jego palcem i oficer podskoczy� jak oparzony; on tak�e wiedzia�, co to znaczy. Ponownie splun�� i nakre�li� na piersi s�oneczne ko�o Phosa. Skylitzes, Goudeles i videssa�scy �o�nierze uczynili to samo.</p><p>Arigh i Khamorthci nie wiedzieli jednak o co chodzi, zastanawiaj�c si� dlaczego ich kompani przejmuj� si� jakim� niezdarnym rysunkiem w�r�d takiego ogromu zniszczenia.</p><p>��Nie pomy�la�bym o tym � powiedzieli na tym samym oddechu Skylitzes i Psoes. Skylitzes zsiad� z konia i przykucn�� obok sprofanowanego kufra. Pobo�ny oficer splun�� po raz trzeci, tym razem prosto na znak Skotosa. Wyci�gn�� z paska krzesiwo i hubk� i podpali� ma�� kupk� wyrwanej trawy. Ogie� nie chcia� jej obj��, bo wci�� by�a wilgotna po ostatnim deszczu.</p><p>��Renegaci Varatesha. To musieli by� oni � powtarza� w k�ko Psoes, podczas gdy Skylitzes poci� si� nad traw�. Podoficer zdawa� si� g��boko wstrz��ni�ty, jakby staraj�c si� znale�� jakiekolwiek wyt�umaczenie dla rzezi, kt�ra mia�a tu miejsce. � Renegaci Varatesha.</p><p>��No. � Skylitzes uwie�czy� swoje starania sukcesem. Przy�o�y� do ognia jeden z rog�w cedrowego pud�a. P�omienie zacz�y liza� drewno. Symbol Skotosa zw�gla� si�, znika�.</p><p>��Tak w�a�nie, w ko�cu �wiat�o pokona ciemno�ci na zawsze � powiedzia� Skylitzes. Wszyscy Videssa�czycy uczynili znak s�o�ca.</p><p>Kiedy poselstwo opu�ci�o ju� zniszczony ob�z, Gorgidas zapyta� g�o�no:</p><p>��Sk�d nomadzi wiedz� o Skotosie?</p><p>��Pod�y b�g dla pod�ych ludzi � odpowiedzia� sentencjonalnie Goudeles. Dla Greka tego rodzaju odpowied� by�a wi�cej ni� bezu�yteczna. A� do tego horroru, nomadzi wydawali mu si� takimi samymi lud�mi jak wszyscy inni � barbarzy�cami, tak, ale ich natury by�y mieszanin� dobra i z�a. Skotos tak�e nie nale�a� do ich stepu � ani khamorccy �o�nierze, ani Arigh nie rozpoznali jego znaku.</p><p>Jednak w Yezd, przybywaj�cy tam nomadzi odnosili si� do z�ego b�stwa z dzikim entuzjazmem i to w zasadzie te� nie by�o normalne. Zanim zosta�o podbite przez nomad�w, Yezd nazywa�o si� Makuran i by�o rywalizuj�cym z Videssos imperium � cywilizowanym pa�stwem. Makurani mieli w�asn� religi�, czcili swoich ukochanych Czterech Prorok�w. Sk�d w takim razie kult Skotosa, i jaki� mo�e by� zwi�zek mi�dzy odleg�ym Yezd a tym obozowiskiem � jak si� okaza�o wci�� za bliskim? Lankinos Skylitzes bez trudu znalaz� zwi�zek.</p><p>��Z Varateshem jest Avshar � powiedzia� jak do g�upkowatego dziecka.</p><p>To wyja�nienie zupe�nie go zadowoli�o i Gorgidas zaczerwieni� si� z�y, �e sam do tego nie doszed�. Ale Yezda, przypomnia� sobie Grek, wdzierali si� do Makuran ju� p� wieku temu. Dreszcz przebieg� mu po plecach � co, w takim razie, robi� wtedy Avshar?</p><empty-line/><p>Valash jecha� galopem w kierunku pozosta�ych je�d�c�w, wracaj�c z wyznaczonego mu posterunku. Krzykn�� co� w swoim j�zyku. Reszta Khamorth�w odkrzykn�a, z rado�ci� na swoich brodatych twarzach. Nawet markotny Rambehisht zdoby� si� na u�miech, chocia� spojrzenie, jakim obdarzy� Viridoviksa, by�o nieodgadnione.</p><p>��Wreszcie ob�z, no i najwy�szy czas, nie ma co. Teraz ju� prosto do niego � powiedzia� Gal.</p><p>Przez cztery dni pomaga� nomadom pilnowa� byd�a, podczas gdy Zamasp pojecha� po innych pasterzy, kt�rzy mieli ich wymieni�. By�a to okropnie nudna praca. Krowy by�y g�upie i im wi�cej by�o ich w jednym miejscu, tym zdawa�y si� stawa� g�upsze. Mimo to nie by� w stanie doceni� ulgi, jak� daj� czasem bezmy�lne zadania � nie, gdy jego �ycie wci�� pozostawa�o w r�kach nomad�w, kt�rzy nie byli jego przyjaci�mi.</p><p>Yaramna pojecha� blisko do Celta. Nomada siedzia� na jednym z koni, kt�re da� mu Viridoviks.</p><p>��Dobry ko� � powiedzia�, czule klepi�c zwierz� po szyi. Viridoviks zna� pierwsze s�owo ze spro�nego przekle�stwa Khamorth�w, a gest nomada wyja�ni� mu drugie.</p><p>��Ciesz� si�, �e ci si� podoba, naprawd� � odpowiedzia�, a Yaramna r�wnie szybko domy�li� si� znaczenia jego s��w.</p><p>Ob�z Khamorth�w rozrzucony by� po ca�ej r�wninie. Na mioty i wozy sta�y tam, gdzie zdecydowa� si� postawi� je ich w�a�ciciel. Viridoviks parskn�� �miechem.</p><p>��Gajusza Filipusa chyba krew by zala�a, gdyby m�g� zobaczy� tych partaczy. Oj, nie jest to prawid�owy rzymski ob�z, oj nie, wcale a wcale. No i bardzo dobrze, wolne i �atwe �ycie zawsze bardziej mi odpowiada�o.</p><p>A jednak lata sp�dzone z legionistami kaza�y mu si� skrzywi� z niesmakiem, kiedy zobaczy� � i poczu� � kupy �mieci przy ka�dym namiocie, ludzi sikaj�cych gdziekolwiek poczuli tak� potrzeb�, r�wnie swobodnie jak konie pas�ce si� w obozie. To te� nie nale�a�o do prawid�owego obozowiska. Celtowie byli czystym ludem, cho� mo�e nie tak oddanym porz�dkowi jak Rzymianie.</p><p>Na widok obcego w obozie, a szczeg�lnie tak egzotycznego jak Gal, nomadzi krzyczeli i pokazywali go sobie palcami. Niekt�rzy przygl�dali mu si� z daleka, inni t�oczyli si� wok� niego. Jaki� szkrab, odwa�niejszy ni� wielu wojownik�w, odbieg� od ogniska, by dotkn�� czubka buta przeje�d�aj�cego obok Gala. Viridoviks, kt�ry uwielbia� dzieci, zatrzyma� ostro�nie konia.</p><p>��Bu! � powiedzia�. Oczy malucha zrobi�y si� okr�g�e. Odwr�ci� si� i uciek�. Viridoviks roze�mia� si� znowu, bo spodnie dzieciaka pozbawione by�y tej cz�ci, na kt�rej zwykle si� siada.</p><p>��Ho! To mi dopiero sprytny wynalazek! � wykrzykn��.</p><p>Matka szkraba wzi�a go na r�ce i da�a mu klapsa na go�� pup�. O takim zastosowaniu dziurawych spodni Celt nie pomy�la�.</p><p>��Biedny chrab�szcz � powiedzia�, s�ysz�c ryki obra�onego dziecka.</p><p>Valash zaprowadzi� swoich towarzyszy i Viridoviksa do okr�g�ego, kopulastego namiotu, wi�kszego i �wietniejszego od wszystkich pozosta�ych. Wilcza sk�ra zawieszona na ko�ku przed namiotem, tak jak i dw�ch stra�nik�w jedz�cych bia�y ser obok wej�cia, �wiadczy�y o tym, i� nale�a� on do wodza klanu. Zwierz�ta i demony, pozwijane w khamorthckim stylu, wyszyte by�y na zielonej klapie. Podobne motywy pokrywa�y �ciany wozu, kt�ry przewozi� z�o�ony namiot po stepie. Mniejsze wozy, z baga�ami, sta�y obok niego ustawione w szeregi. Kufry, kt�re w nich ustawiono, �wieci�y si� od �oju, chroni�cego je przed deszczem.</p><p>By�y to bogactwa, kt�rymi cieszy� m�g� si� tylko w�dz, jak zorientowa� si� Gal. Inne namioty by�y zwykle mniejsze i pokryte cie�szymi materia�ami Na tyle lekkie, by m�g� je z�o�y� i roz�o�y� tylko jeden cz�owiek i by jeden ko� by� w stanie ponie�� zar�wno p��tno i ramy, jak i wi�kszo�� dobytku rodziny nomady. Podczas gdy w�dz mia� tuziny mniejszych woz�w, wi�kszo�ci koczownik�w musia�y wystarczy� trzy lub cztery, a czasami �aden. Viridoviks zrewidowa� nieco swe pogl�dy � �ycie na r�wninach mog�o by� wolne, ale na pewno nie by�o �atwe.</p><p>Jeden ze stra�nik�w wyliza� do czysta rogow� �y�k� i przyjrza� si� grupie Valasha. Wskaza� r�k� na Viridoviksa i zapyta� o co� w j�zyku khamorth. Przez chwil� rozmawiali ze sob�. Viridoviks wy�apa� tylko imi� �Targjtaus�, kt�re powt�rzy�o si� kilkakrotnie. Jak si� domy�la�, by�o to imi� wodza. Potem wartownik zaskoczy� go, przemawiaj�c �amanym videssa�skim:</p><p>��Ty czeka�. Targitaus, ja powiedzie� mu, ty tutaj.</p><p>Kiedy nomada pochyla� si� ju� by wej�� do namiotu, Viridoviks zawo�a� za nim:</p><p>��Czy tw�j pan w�ada j�zykiem Imperium?</p><p>��O tak. On je�dzi� Prista wiele razy handel. Najecha� raz, ale wiele czasu min��.</p><p>Stra�nik znikn��. Viridoviks westchn�� z ulg�; przynajmniej nie b�dzie musia� porozumiewa� si� przez t�umacza. Gdyby t�umacz musia� przek�ada� tak �yw� i szybk� mow�, jak� pos�ugiwa� si� Gal, efekt by�by mniej wi�cej taki, jak krzyczenie pod wod�: jaki� d�wi�k wydobywa�by si� na powierzchni�, ale nie mia�by on wi�kszego sensu.</p><p>�o�nierz wyszed� z namiotu. Powiedzia� co� do Khamortha, a potem zwr�ci� si� do Viridoviksa:</p><p>��Ty teraz wchodzi�. Ty zobaczy� Targitaus, ty uk�oni�, tak?</p><p>��Zgoda � obieca� Celt.</p><p>Zsiad� z konia, na�laduj�c nomad�w. Drugi stra�nik zaj�� si� ich wierzchowcami, podczas gdy pierwszy trzyma� w g�rze klap� namiotu � wej�cie zwr�cone by�o na zach�d, z dala od wiatru. Rozs�dnie � zdecydowa� Viridoviks � ale na sam� my�l o tym, by przemierza� step zim�, rudo-z�ote w�osy na jego ramionach podnios�y si�, jakby by� wiewi�rk� strosz�c� futro na z�� pogod�.</p><p>Pochyli� g�ow�, by zmie�ci� si� w wej�ciu, kt�re by�o niskie nawet dla przysadzistych Khamor-th�w. Kiedy podni�s� j� z powrotem, gwizdn�� z podziwu. Legioni�ci, jak w�a�nie odkry�, byli nowicjuszami, gdy chodzi�o o namioty. Ten by� tak du�y jak cztery rzymskie, szeroki na co najmniej dwana�cie krok�w. Bia�a tkanina pokrywa�a �ciany od wewn�trz powoduj�c, �e wydawa� si� jeszcze wi�kszy, a to dzi�ki odbijaj�cemu si� od niej �wiat�u ogniska, kt�re pali�o si� na samym �rodku, i lampek �ojowych ustawionych doko�a ca�ego namiotu. Sk�rzane torby u�o�one wzd�u� p�nocnej kraw�dzi zawiera�y jeszcze wi�cej rzeczy Targitausa. Ludzie nale��cy do jego s�u�by i stra�y powiesili nad nimi swoje �uki i miecze. Naczynia do gotowania, wrzeciona i inne narz�dzia u�ywane przez kobiety, ustawione by�y wzd�u� po�udniowej �ciany. Pomi�dzy nimi, naprzeciwko wej�cia, znajdowa�o si� wielkie �o�e z we�ny i pokrytych filcem poduszek. Nawet najmniejszy skrawek przestrzeni nie zosta� zmarnowany, ale namiot wcale nie zdawa� si� ciasny.</p><p>Graniczy�o to z cudem, gdy� by� on pe�en ludzi � m�czy�ni siedzieli po p�nocnej stronie, kobiety po po�udniowej. Pomi�dzy ogniskiem a we�nianym �o�em sta�a niska kanapa, jedyny prawdziwy mebel w tym pomieszczeniu. Pami�taj�c, co przykaza� mu stra�nik, Viridoviks pok�oni� si� spoczywaj�cemu na niej cz�owiekowi, kt�rym niew�tpliwie by� sam Targitaus.</p><p>��No. Troch� ci to zaj�o, zanim mnie zauwa�y�e� � powiedzia� do Gala w�dz nomad�w. Va-lash i pozostali Khamorthci z�o�yli pok�on o wiele wcze�niej. Nie wydawa� si� jednak rozz�oszczony. Videssa�ski Targitausa by� o wiele bardziej p�ynny ni� j�zyk jego stra�nika, ale nie tak dobry jak Varatesha. Celt przyjrza� si� cz�owiekowi, kt�ry mia� zadecydowa� o jego losie. Targitaus by� m�czyzn� w �rednim wieku, i trudno by�oby go nazwa� przystojnym � brzuchaty, pokryty bliznami, z wielkim haczykowatym nosem, kt�ry musia� by� dobrze po�amany jaki� czas temu i teraz wskazywa� na prawy r�g jego ust. G�sta, szara broda i nieprzycinane w�osy wystaj�ce spod czapki powodowa�y, �e przypomina� nieco dmuchawiec. Ale piwne oczy, osadzone w delikatnej sieci zmarszczek, by�y niepokoj�co inteligentne. Sam b�d�c szlachcicem w Galii, Viridoviks rozpoznawa� przyw�dc� bez trudu.</p><p>��Wygl�dasz jak �Alugh� � zauwa�y� Targitaus. Przy jego gard�owym akcencie, trudno by�o domy�li� si� co ma na my�li w�dz, ale po chwili Viridoviks zrozumia�, �e chodzi mu o �Haloga�. Khamorth kontynuowa�: � Podejd� do ogniska, �ebym m�g� ci� lepiej zobaczy�.</p><p>W towarzystwie Rambehishta, Yaramna i pozosta�ych, Viridoviks przecisn�� si� pomi�dzy m�czyznami otaczaj�cymi ognisko. Nomadzi, kt�rzy siedzieli na poduszkach albo roz�o�onych kocach, odchylali si� na bok, by go przepu�ci�.</p><p>��Wielki m�czyzna � powiedzia� Targitaus, kiedy Celt stan�� przed nim. � Dlaczego ty taki du�y? Zm�czysz ka�dego konia.</p><p>��No tak, ale dziewczyny nie narzekaj� � mrukn�� Viridoviks. Targitaus zamruga�, a potem zachichota�. Gal u�miechn�� si� do siebie; nie pomyli� si� co do niego.</p><p>Cz�owiek siedz�cy na ziemi po prawej stronie wodza przet�umaczy� ich rozmow�, tak by wszyscy j� zrozumieli. By� to pierwszy Khamorth o g�adkiej twarzy, jakiego widzia� Viridoviks. Jego policzki by�y r�owe i b�yszcz�ce w �wietle ogniska. G�os m�czyzny by� czym� pomi�dzy tenorem a kontraltem. Nosi� w�skie szaty, kt�re wydawa�y si� za obcis�e dla jego korpulentnej sylwetki.</p><p>Widz�c spojrzenie Celta, Targitaus powiedzia�:</p><p>��To Lipoxais. Jest <emphasis>enaree </emphasis>naszego klanu.</p><p>��Szamanem, jak powiedzieliby�cie w Videssos � doda� Lipoxais. Jego videssa�ski by� niemal perfekcyjny. Rzewne spojrzenie, jakim obdarzy� Viridoviksa, kaza�o mu si� zastanowi� czy<emphasis>enaree </emphasis>by� eunuchem, jak my�la� na pocz�tku, czy te� by� po prostu zniewie�cia�y.</p><p>��Tak, szaman � Targitaus przytakn�� niecierpliwie. � Nie b�dziemy teraz m�wi� o s��wkach. � Zmierzy� Viridoviksa wzrokiem, od do�u do g�ry i z powrotem. Dwukrotnie zatrzymywa� wzrok na d�ugim mieczu, wisz�cym u boku Celta. � Powiesz mi swoj� histori�, tak, i wtedy zobaczymy, jakie s�owa trzeba powiedzie�.</p><p>��Zgoda � powiedzia� i zacz�� opowiadanie od momentu porwania. W�dz przerwa� mu:</p><p>��Nie, zaczekaj. Co robisz Pardraja, najpierw? Ty nie cz�owiek Imperium, nie Khamorth i Arshaum te� nie� to jasne dosy�, na duchy wiatru! � roze�mia� si� charcz�cym g�osem.</p><p>Czuj�c si� tak jakby ton��, Viridoviks powiedzia� prawd� Gdy Lipoxais przet�umaczy�, gro�ne pomruki podnios�y si� pomi�dzy siedz�cymi przy ogniu wojownikami.</p><p>��Ty przyszed�e� prowadzi� Arshaum przez Pardraja i chcesz moje podzi�kowania i pomoc? � warkn�� Targitaus Dotkn�� swojej szabli, jakby chc�c sobie przypomnie�, gdzie ona jest.</p><p>��A dlaczego nie? Zas�uguj� na nie. � Targitaus gapi� si� na niego, Lipoxais podni�s� wyskuban� brew. Daj im do my�lenia � powiedzia� sobie Viridoviks � jak zobacz�, �e trz�siesz przed nimi portkami, to koniec. Wyprostowa� si�, patrz�c z g�ry na wodza Khamorth. � Im wi�cej Ar-shaum�w walczy w Videssos, tym mniej wy b�dziecie mie� do roboty Czy� nie tak?</p><p>Targitaus podrapa� si� po podbr�dku. �agodny, wysoki g�os Lipaxoisa ko�czy� przek�adanie s��w Gala na j�zyk r�wnin. Viridoviks nie mia� odwagi, by si� rozejrze� i zobaczy� jak nomadzi przyjmowali to co m�wi�, ale wrogie pomruki ucich�y.</p><p>��No dobrze. M�w dalej � powiedzia� w ko�cu Targitaus.</p><p>Pokonawszy ju� najgro�niejsz� przeszkod�, Viridoviks rozgrza� si� i podbi� s�uchaczy swoj� opowie�ci�, zw�aszcza gdy zrozumieli, �e by� wrogiem Varatesha.</p><p>��Bratob�jca, co? � powiedzia� Targitaus i splun�� na ziemi� przed swoj� kanap�. � Par� lat temu, pr�bowa� przy��czy� si� do klanu. Jego historia nawet gorsza ni� twoja. On nie tylko nie m�wi� wszystkiego, on te� k�ama�. � Spojrza� Viridoviksowi w twarz i Celt nie m�g� powstrzyma� rumie�ca, kt�ry wype�z� mu na twarz. � Dalej � powiedzia� Targitaus. � Co potem?</p><p>Viridoviks pr�bowa� ostrzec nomad�w przed Avsharem, ale oni nie znali imienia czarnoksi�nika i nie bali si� go. Niech bogowie pozwol�, by si� nie dowiedzieli � pomy�la� Viridoviks, i kontynuowa� opowie��, m�wi�c teraz o swojej ucieczce. To wywo�a�o okrzyki nomad�w, kiedy us�yszeli t�umaczenie Lipoxaisa.</p><p>��Nie�le � powiedzia� Targitaus. Viridoviks u�miechn�� si�. Jak podejrzewa�, Khamorth by� oszcz�dny w pochwa�ach.</p><p>��W ciemno�ci, i w og�le, pojecha�em na wsch�d zamiast na zach�d i trafi�em na tych tu twoich ch�opak�w � sko�czy� Celt. � No, a o tym, to pewnie oni ci mog� lepiej opowiedzie�.</p><p>Przerywaj�c sobie nawzajem od czasu do czasu, nomadzi opowiedzieli, jak z ich strony wygl�da�o spotkanie z Viridoviksem. Zaraz na pocz�tku Targitausowi opad�a szcz�ka.</p><p>��Nagi!? � powiedzia� do Gala.</p><p>��Moi ludzie czasami tak walcz�.</p><p>��Mo�e by� bolesne � to wszystko, co powiedzia� w�dz.</p><p>Jego ludzie przeszli do opisu walki z Rambehishtem. Targitaus rzuci� kr�tkie, z�owrogie pytanie pod adresem ponurego nomada.</p><p>��Co masz na swoj� obron� po tym, jak zosta�e� pokonany przez nagiego cz�owieka? � przet�umaczy� Lipoxais.</p><p>Gal zacisn�� pi�ci, czekaj�c w napi�ciu na odpowied�. Rambehisht by� wa�n� figur� w klanie i gdyby teraz zacz�� wykrzykiwa� oskar�enia, mog�oby si� to �le sko�czy�. Ale odpowiedzi� by�o tylko wzruszenie ramionami i dwa s�owa:</p><p>��Pobi� mnie � przet�umaczy� zwi�le Lipoxais. Rambehisht doda� drugie, nieco d�u�sze zdanie. � Wci�� boli mnie g�owa, co wi�cej mog� powiedzie�?</p><p>��Tak. � Po tej jednej sylabie Targitaus milcza� przez d�ug� chwil�. W ko�cu w�dz Khamorth zwr�ci� si� do Viridoviksa. � C�, cudzoziemcze, na pewno jeste� wojownikiem, je�li nikim wi�cej. Jeste� twardym �o�nierzem, �eby pobi� takiego cz�owieka jak on.</p><p>��Twardym? Pewnie, �e jestem, i nie tylko.</p><p>��Tak � powt�rzy� nomada, drapi�c si� po g�owie. � Wi�c co dalej?</p><p>��Gdybym poprosi� ci� o eskort� do Arshaum, zap�aci�bym za to g�ow�, m�g�bym si� o to za�o�y� � powiedzia� Viridoviks. Nie potrzebowa� pomruk�w oburzenia ze strony nomad�w, gdy Lipoxais prze�o�y� jego s�owa. Podsun�� t� propozycj� tylko po to, by j� odrzucono i by jego prawdziwa oferta wydawa�a si� jeszcze bardziej atrakcyjna. � Wi�c jak to jest, panie? Masz tu paskudnego s�siada w tym �mierdzielu Varateshu, nie mo�esz powiedzie�, �e nie. Masz z nim rachunki do wyr�wnania i ja te� mam sw�j rachuneczek, bogowie o tym wiedz�� � Nie by�o w pobli�u �adnego Videssa�czyka, kt�ry wykrzykn��by teraz �Herezja!� � �i pewnie par� innych klan�w z tych okolic, te�. Nie by�oby mi�o zgnie�� tego robaczka raz na zawsze? I te parszywe szczury, kt�re za nim biegaj�? � I Avshara � pomy�la� � ale nie powiedzia� tego g�o�no. Nomadzi szeptali mi�dzy sob�, rozwa�aj�c jego s�owa.</p><p>��Rachunki? � powiedzia� cicho Targitaus. � Och tak, moje rachunki. � Skoczy� na r�wne nogi, krzycz�c co� w j�zyku r�wnin.</p><p>��Czy podoba wam si� to, bracia? � Lipoxais poda� mu znaczenie okrzyku. Ryk, kt�ry mu odpowiedzia�, m�g� znaczy� tylko � Tak! � Z u�miechem drapie�nika na twarzy, Valash klepn�� Gala po plecach.</p><p>Ale Targitaus, jako przyw�dca, musia� by� ostro�ny.</p><p>��<emphasis>Enaree!��</emphasis> zawo�a�, i Lipoxais stan�� obok niego. � Porad� si� swoich wr�b i powiedz nam, czy to b�dzie dobre dla klanu.</p><p>Lipoxais pochyli� g�ow� i zakry� twarz d�o�mi, na znak pos�usze�stwa. Potem odwr�ci� si� do Viridoviksa, m�wi�c cicho:</p><p>��Podejd� tu, sta� za mn� i po�� r�ce na moich ramionach � cia�o <emphasis>enaree </emphasis>by�o bardzo ciep�e i prawie tak mi�kkie jak puchowa poduszka.</p><p>Z wn�trza swojej szaty Lipoxais wyci�gn�� skrawek g�adkiej, bia�ej kory szerokiej na dwa palce i d�ugiej mniej wi�cej tak jak jego rami�. Poci�� j� uwa�nie na trzy kawa�ki o r�wnej d�ugo�ci i owin�� lu�no wok� r�k. Viridoviks czu� jak cia�o szamana sztywnieje, jego g�owa opad�a do ty�u. Celt m�g� patrze� na twarz <emphasis>enaree. </emphasis>Usta mia� mocno zaci�ni�te, oczy otwarte i w co� zapatrzone � nie widzia�y Viridoviksa. R�ce Lipoxaisa porusza�y si� jakby bez udzia�u jego woli, zwijaj�c i rozwijaj�c kawa�ki kory wok� palc�w.</p><p>Szaman pozostawa� w transie przez d�ugi,d�ugi czas. Viridoviks nie mia� poj�cia, jak d�ugo powinien on trwa�, ale widzia� po zaniepokojeniu rosn�cym w oczach Targitausa, �e nie by�o to normalne. Zastanawia� si�, czy nie potrz�sn�� Lipoxaisem, ale zawaha� si�, nie chc�c wtr�ca� si� do rzeczy, kt�rych nie rozumia�.</p><p><emphasis>Enaree </emphasis>wr�ci� do siebie w momencie, gdy Viridoviks zdecydowa� si� potrz�sn�� nim, bez wzgl�du na to czy zniszczy to czar, czy nie. Pot kapa� mu z twarzy, jego szata by�a mokra pod r�kami Gala. Zachwia� si� i wyprostowa� jak kto�, kto po d�ugim pobycie na morzu musi przyzwyczaja� si� do sta�ego l�du pod stopami. Tym razem na jego twarzy nie by�o �ladu t�sknoty, kiedy spojrza� na Viridoviksa, tylko poruszenie i strach.</p><p>��Jest wok� ciebie bardzo silna magia � powiedzia�. � Twoja w�asna i inne. � Potrz�sn�� g�ow�, jakby chc�c pom�c jej rozwik�a� t� zagadk�.</p><p>Targitaus rzuci� jakie� szybkie pytanie w stron� Lipoxaisa, kt�ry odpowiedzia� r�wnie zwi�le i odwr�ci� si� do Celta.</p><p>��Niewiele mog�em zobaczy� � wyja�ni� � �przez tak silne czary, a nawet ta odrobina by�a niejasna; pi��dziesi�cioro oczu, drzwi w g�rze i dwa miecze. Czy to dobre czy z�e znaki � naprawd� nie wiem.</p><p>Wyra�nie rozczarowany, �e nie dowiedzia� si� wi�cej, Targitaus zamy�li� si�, opieraj�c brod� na r�ce. W ko�cu wsta� i podszed� krok, by u�cisn�� d�o� Viridoviksa.</p><p>��Takie same szanse na dobre i na z�e � powiedzia�. � A Varateshowi trzeba przyci�� uszy� chyba a� po szyj�. � Ton jego s��w by� jowialny, ale Gal pomy�la�, �e nie chcia�by mie� w nim wroga.</p><p>��Tak� � kontynuowa� w�dz Khamorth. Zdawa�o si�, �e u�ywa� tego s�owa jako pauzy, by mie� czas na zebranie my�li. � Z�o�ysz przysi�g� z nami, tak?</p><p>��Co tylko sobie �yczysz � powiedzia� Viridoviks bez wahania.</p><p>��Dobrze.</p><p>Targitaus przeszed� na j�zyk r�wnin. M�ody m�czyzna o oczach i nosie Targitausa � ten ostatni, cho� tak�e wystaj�cy, nie by� jednak tak pokiereszowany � przyni�s� wielk� glinian� mis� i pe�ny buk�ak kavassu. Nie by� to zwyk�y nap�j nomad�w, ale mocny, ciemny napitek o aromacie podobnym do piwa.</p><p>��Karakavass: ciemny kavass � powiedzia� Targitaus nalewaj�c go do misy. � Nap�j pan�w. Ale nie napi� si� jeszcze, zamiast tego wyci�gn�� z ko�czanu dwie strza�y i w�o�y� je do misy, grotami do do�u, a potem do�o�y� do nich sw�j shamshir.</p><p>��Tw�j miecz te� � powiedzia� do Viridoviksa. Celt wyci�gn�� bro� i w�o�y� tyle ostrza, ile mog�o si� zmie�ci�, nieco ponad po�ow�, do misy. Targitaus skin�� g�ow�, wyci�gn�� sztylet i wzi�� r�k� Viridoviksa.</p><p>��Nie ruszaj si� � ostrzeg� i zrobi� ma�e naci�cie na palcu wskazuj�cym Celta. Krew Virido-viksa skapywa�a do misy.</p><p>��Teraz ty mnie � powiedzia� Targitaus, podaj�c mu n�. Zachowa� kamienn� twarz, gdy Gal przecina� mu sk�r�. Ich krew by�a teraz zmieszana. Mocne zakl�cie � pomy�la� Viridoviks z podziwem.</p><p>Lipoxais rozpocz�� �piewan� modlitw�: gard�owe d�wi�ki j�zyka khamorth dziwnie brzmia�y w zestawieniu z jego wysokim g�osem. Od czasu do czasu, Targitaus odpowiada� szamanowi. Podczas gdy <emphasis>enaree </emphasis>kontynuowa� modlitw�, Targitaus powiedzia� do Viridoviksa:</p><p>��Przysi�gnij na swoich bog�w, czyni� wszystko jak brat tego klanu i nigdy nie zdradzi� go, ani nikogo z jego ludzi.</p><p>Gal wstrzyma� si� tylko na moment, by pomy�le�, kt�rzy z jego bog�w najch�tniej wys�uchaliby tej przysi�gi.</p><p>��Na Epon� i Teutatesa� przysi�gam � powiedzia� g�o�no. Bogini koni i b�g wojny � jakie� pot�niejsze si�y m�g� przywo�a� w obecno�ci nomad�w? Gdy wymawia� ich imiona, znaki druid�w na jego magicznym ostrzu rozb�ys�y z�otym �wiat�em. Oczy Lipoxaisa by�y zamkni�te, ale Targitaus widzia�.</p><p>��Twoja magia, tak � wymrucza�, przygl�daj�c si� nowo zaprzysi�onemu sprzymierze�cowi. Kiedy Lipoxais sko�czy� modlitw�, w�dz Khamorth wyj�� swoj� bro� z misy. Viridoviks zrobi� to samo, wycieraj�c miecz o koszul�, zanim w�o�y� go do pochwy. Targitaus pochyli� si� i ostro�nie uni�s� mis� do ust. Napi� si�, a potem poda� j� Celtowi.</p><p>��Ta sama krew, ten sam los � powiedzia�, t�umacz�c najprawdopodobniej przys�owie. Virido-viks tak�e si� napi�. Karakavass wype�nia� mu usta, �agodny niczym wino, rozgrzewaj�cy wn�trzno�ci.</p><p>Gdy Gal dope�ni� ju� aktu przysi�gi i nale�a� do nich, oficerowie Targitausa podnie�li si� ze swych miejsc i podeszli, by tak�e napi� si� z misy. S�u��cy zwin�li ciasno ich koce, tak aby nie uroni� nawet okruszyny cennego po�ywienia.</p><p>��Teraz jeste� jednym z nas � powiedzia� Targitaus, ko�cz�c zdanie g�o�nym bekni�ciem. � Wi�cej kavassu! � zawo�a�, i przyniesiono nowe buk�aki. Nie by� to ciemny nap�j, jak ten w misie, ale wystarczaj�co mocny. Viridoviks pi� d�ugo, potem poda� buk�ak siedz�cemu obok Valashowi. Kolejny dotar� do niego chwil� p�niej, a potem jeszcze jeden. Czu�, jak zaczyna mu szumie� w g�owie.</p><p>Czapka Targitausa z wilczej sk�ry przechyla�a si� ci�gle na jedn� stron� i przys�ania�a lewe oko wodza. Pchn�� j� do ty�u i spojrza� na Viridoviksa.</p><p>��Ty jeden z nas � powiedzia� znowu, z o wiele silniejszym akcentem ni� przed kilkoma minutami. � Ty powiniene� by� zadowolony. To prawo m�czyzny. Czy widzisz tu kobiet�, kt�ra ci si� podoba?</p><p>��A niech mnie piorun spali! � wykrzykn�� Gal. � Wcale nie patrzy�em. � Fakt, �e nie zwr�ci� uwagi na kobiety siedz�ce w namiocie, �wiadczy� o tym, jak bardzo by� zdenerwowany.</p><p>Teraz naprawia� ten b��d. By�y takie chwile, kiedy samotno�� k�u�a go niczym n�, gdy przypomina� sobie celtyckie kobiety o rudoz�otych w�osach, tak dobrze pasuj�cych do jego w�asnych. Ale nie nale�a� do ludzi, kt�rzy �yli przesz�o�ci� i korzysta� z okazji, gdy takie si� nadarza�y. U�miechn�� si� na my�l o Komitcie Rhangawe.</p><p>Nie spodziewa� si� znale�� takich szlachetnych pi�kno�ci w namiocie Targitausa. Jak Vaspura-kanerzy, Khamorthci nie grzeszyli urod�, w por�wnaniu z wi�kszo�ci� Videssa�czyk�w. Twarze ich m�czyzn cz�sto mia�y w sobie si�� i charakter, ale kobiety wygl�da�y zwykle na pos�pne i nieprzyst�pne. Ubrania nie �agodzi�y tego wra�enia, bo nosi�y spodnie, tuniki i p�aszcze identycznie skrojone, jak te u�ywane przez m�czyzn, w dodatku wykonane z tych samych materia��w i futer. Jednak w miejsce nieuniknionych, m�skich futrzanych czapek, wk�ada�y sto�kowate nakrycia g�owy, wykonane z jedwabiu, ozdobione jaskrawymi kamieniami i zako�czone pi�ropuszem z kolorowych pi�r kaczek i ba�ant�w. To czyni�o je nieco bardziej atrakcyjnymi, ale nie wystarczaj�co.</p><p>Jeszcze gorsze � pomy�la� Viridoviks � gdy jego wzrok w�drowa� od jednej kobiety do drugiej. Wiele z nich by�o �onami oficer�w Targitausa: grube i stare, a na dodatek niekt�re wygl�da�y na tak przyzwyczajone do rozkazywania jak w�dz nomad�w. Babskiej dyscypliny mia� do��, odk�d pozna� Komitt�. One tak�e mu si� przygl�da�y, z niepokoj�c� otwarto�ci�. Cieszy� si�, �e nie rozumie ich komentarzy.</p><p>Zatrzyma� wzrok. Niedaleko kanapy Targitausa siedzia�a dziewczyna, kt�rej twarz, o mocnych, twardych rysach mia�a w sobie w�asne, specyficzne pi�kno� jak twarz Nevraty Sviodo. To jej oczy � zdecydowa� Celt � zdawa�y si� u�miecha� nawet wtedy, kiedy reszta twarzy pozostawa�a nieruchoma. Przyj�a jego spojrzenie z takim samym spokojem i otwarto�ci�, jak siedz�ce obok starsze kobiety, ale bez ich grubia�skiego szyderstwa.</p><p>��Ta dziewczynka jest ca�kiem do rzeczy � powiedzia� do Targitausa. G�ste brwi Khamortha podjecha�y do g�ry niczym flagi sygna�owe.</p><empty-line/><p>��Ciesz� si�, �e tak my�lisz � powiedzia� sucho. � Ale wybierz jeszcze raz� s�u��c�, je�li �aska. To jest Seirem, moja c�rka.</p><p>��O przepraszam najmocniej, przepraszam � powiedzia� Viridoviks czerwieni�c si�. Zdawa� sobie spraw� z tego, jak krucha by�a jego pozycja. � Jak mam odr�ni� dziewuchy od szlachetnych pa�?</p><p>��Przez bughtaq, oczywi�cie � odpar� Targitaus. Kiedy zobaczy�, �e Gal nie zna tego s�owa, pokaza� gestem, �e chodzi mu o damskie nakrycie g�owy. Viridoviks skin��, z�y na siebie, �e nie zwr�ci� uwagi na ten szczeg�. Obok nefryt�w i szlifowanych opali, bughtaq Seirem przyozdabia�y z�ote videssa�skie monety. Wyra�nie nie nale�a�a do s�u��cych.</p><p>Spojrzenie Celta spocz�o na m�odej, mo�e dwudziestopi�cioletniej kobiecie, kt�rej twarz nie by�a co prawda tak interesuj�ca jak Seirem, ale by�a wystarczaj�co atrakcyjna i zupe�nie zgrabna. Poza kilkoma czerwonymi kamykami i male�kim kawa�kiem nefrytu, bughtaq by� pusty.</p><p>��Ona mi wystarczy, je�li nie masz nic przeciwko � powiedzia�.</p><p>��Kto? � Targitaus od�o�y� buk�ak z kavassem, z kt�rego w�a�nie popija�. � Och, Azarmi. Tak, dlaczego nie? S�u�y u mojej �ony, Borane.</p><p>Viridoviks przywo�a� j� machni�ciem r�ki. Jedna z bogato wystrojonych kobiet, szczeg�lnie gruba i klocowata, powiedzia�a co�, co przyprawi�o jej towarzyszki o atak niepohamowanego �miechu. Azarmi pokr�ci�a g�ow�, co wzbudzi�o w�r�d starych kobiet jeszcze wi�ksz� weso�o��.</p><p>Gal poda� jej buk�ak z kavassem, kt�ry przed chwil� od�o�y� Targitaus. Nie mog�c si� porozumie�, Celt nie by� w stanie jej oswoi� i sprawi�, by czu�a si� swobodnie w jego towarzystwie. Nie odsuwa�a si�, gdy jej dotyka�, ale nie wygl�da�o te� na to, by by�o to dla niej szczeg�lnie przyjemne.</p><p>Sytuacja nie zmieni�a si� tak�e p�niej, kiedy doko�a ogniska rozpostarto maty do le�enia. Azar-mi by�a uleg�a i taktowna, ale nie potrafi� jej podnieci�. Rozczarowany i ura�ony, odda� si� g�odnym my�lom o Seirem, �pi�cej zaledwie kilka krok�w od niego, a� w ko�cu sam zapad� w sen.</p><p>��M�j ojciec s�ysza� od swojego dziadka � powiedzia� Arigh � �e gdy Arshaumi po raz pierwszy zobaczyli Shaum, wzi�li j� za odnog� morza.</p><p>��Trudno si� dziwi� � powiedzia� Gorgidas, patrz�c w d�, na ciemnoniebiesk� rzek�, p�yn�c� majestatycznie na po�udniowy zach�d, do odleg�ego Morza Mylasy. Przys�oni� d�oni� oczy, bo odbijane przez rzek� promienie s�o�ca �wieci�y o�lepiaj�co jasno. Pr�bowa� oceni� szeroko�� rzeki, ale nie by� w stanie. P�torej mili? Dwie mile? Bez wzgl�du na odpowied�, w por�wnaniu z Shaum, Kouphis, Arandos i wszystkie rzeki, kt�re Gorgidas widzia� w Galii czy Italii, by�y zaledwie strumykami.</p><p>Wierzchem d�oni otar� pot z czo�a, czuj�c jak piasek drapie go po sk�rze. Goudeles, elegancki nawet w stroju koczownika, strzepa� �d�b�a suchej trawy z r�kawa.</p><p>��Gdyby nawet samo dotarcie do tego miejsca nie by�o wystarczaj�cym osi�gni�ciem, jak mieliby�my si� przez to przeprawi�? � zapyta� retorycznie.</p><p>Dobre pytanie � pomy�la� Grek. Najbli�szy br�d by� o setki mil dalej na p�noc. Trzeba by�o p�boga, by zbudowa� mosi nad Shaum, a kto na bezdrzewnym stepie wiedzia� co� o budo waniu �odzi?</p><p>Skylitzes ods�oni� z�by w u�miechu.</p><p>��Jak dobrze p�ywasz, Pikridos?</p><p>��Na tak� odleg�o��? Co najmniej tak dobrze jak ty, na Phosa.</p><p>��Konie s� lepsze od obu z was � powiedzia� Arigh. Chod�my.</p><p>Poprowadzi� ich na sam brzeg Shaum, zsiad� z konia, rozebra� si� i z powrotem wspi�� si� na siod�o. Pozostali pos�owie zrobili to samo. Arigh wszystkim kierowa�:</p><p>��Sied�cie na koniu, dop�ki nie b�dzie musia� p�ywa�, a wtedy wskakujcie do wody i trzymajcie si� mocno jego szyi Ja pop�yn� ostatni. Psoes, we� moje konie razem ze swoimi. Ja wezm� tylko jednego i upewni� si�, czy wszystkie zwierz�ta wesz�y do rzeki. � Wyci�gn�� szabl� i sprawdzi�, czyjej koniec jest wystarczaj�co ostry.</p><p>Gorgidas podni�s� sk�rzan� torb�, w kt�rej trzyma� sw�j cenny manuskrypt. Widz�c pytaj�ce spojrzenie Arshauma, wyja�ni�:</p><p>��B�d� si� trzyma� jedn� r�k�, bo to musi by� suche. � Nomada wzruszy� ramionami. Je�li Grek chcia� ryzykowa� dla jakich� bazgro��w, to jego sprawa.</p><p>Przygl�daj�c si� p�katej sylwetce Goudelesa, Skylitzes powiedzia�:</p><p>��B�dziesz p�ywa� lepiej ode mnie, gryzipi�rku. � Goudeles tylko prychn�� lekcewa��co. Gorgidas szarpn�� cugle i pogna� swojego wierzchowca naprz�d. Ko� pr�bowa� skr�ci�, kiedy zorientowa� si�, �e wpychany jest do rzeki, ale Grek kopn�� go w �ebra i nie pozwoli� mu na to. Zwierz� szarpn�o g�ow� z oburzeniem i zarobi�o nast�pnego kopniaka. Niczym p�ywak sprawdzaj�cy wod� du�ym palcem zanurzy�o w wodzie tylko ko�ce kopyt i zatrzyma�o si� ponownie.</p><p><emphasis>��</emphasis>Ithi! � krzykn�� zirytowany Grek w swoim j�zyku. � Naprz�d! � Gdy uwolni� stopy ze strzemion, przymierzaj�c si� do kolejnego kopni�cia, ko� wreszcie go pos�ucha�.</p><p>Zar�a� przestraszony, gdy straci� grunt pod nogami, ale zaraz mocno ruszy� do przodu, w kierunku odleg�ego brzegu. Widziany z wysoko�ci kilku cali ponad wod�, wydawa� si� on niemo�liwy do osi�gni�cia. Na wschodnim brzegu, ko� kt�rego� z �o�nierzy zapiera� si� kopytami nie chc�c wej�� do rzeki. Arigh pop�dzi� go mieczem. Zwierz� zar�a�o przera�liwie i pogna�o do przodu, ci�gn�c za sob� dwa inne konie.</p><p>Pr�d w Shaum nie by� tak silny, jak spodziewa� si� Gorgidas. Co prawda �ci�ga� nieco konie i ludzi na po�udnie, czyni�c przepraw� przez rzek� nieco d�u�sz�, ale nie przeszkadza� w p�ywaniu. Woda by�a zimna i bardzo czysta. Grek m�g� patrze� na kamienie i ro�liny rosn�ce na dnie rzeki. Mniej wi�cej w po�owie drogi omal nie umar� ze strachu � ciemnobr�zowa ryba szperaj�ca mi�dzy ska�ami na dnie, by�a d�u�sza, od pyska do z�owrogo rozwidlonego ogona, od jego konia.</p><p>��Rekin! � krzykn��.</p><p>��Nie, w Shaum nie ma rekin�w � uspokoi� go Skylitzes. � Nazywaj� to tutaj �mourzoulin�. Videssa�ska nazwa to �sturgeon�.</p><p>��Nie obchodzi mnie, jak to nazywaj� � powiedzia� Grek, zbyt wystraszony, by si� tym zainteresowa�. � Czy ona gryzie?</p><p>��Nie, ma tylko ma��, bezz�bn� ssawk� do jedzenia robak�w i innych takich.</p><p>��Solony kawior jest doskona�y � powiedzia� Goudeles z rozmarzeniem. � Rzadki przysmak.</p><p>��Bardzo dobre jest te� w�dzone mi�so � doda� Prevalis, syn Haravasha. � A z p�cherza p�awnego robimy� jak m�wi si� na co� przepuszczaj�cego �wiat�o?</p><p>��Prze�roczyste � podpowiedzia� Goudeles.</p><p>��Dzi�kuj� bardzo. Robimy prze�roczyste okna, kt�rych u�ywamy w namiotach.</p><p>��I gdyby umia�a �piewa�, te� pewnie by�cie to do czego� wykorzystali � powiedzia� gorzko Gorgidas. Ogromna bestia wci�� wygl�da�a gro�nie.</p><p>Prevalis wzi�� Greka na powa�nie.</p><p>��Tu, na r�wninach, wszystko si� do czego� przydaje. Zbyt ma�o mamy, by pozwoli� sobie na marnotrawstwo. � Gorgidas tylko co� odburkn��, nie spuszczaj�c wzroku ze sturgeona, czy mourzoulina, czy cokolwiek by to by�o. Ryba nie zwr�ci�a na niego najmniejszej uwagi. Po chwili nie m�g� jej ju� dojrze�.</p><p>Zanim zachodni brzeg zacz�� si� na dobre przybli�a�, ramiona bola�y go od trzymania sk�rzanej torby nad powierzchni� wody, mimo �e przek�ada� j� z jednej r�ki do drugiej. Wkr�tce zabrak�o mu tak�e si�, by trzyma� si� ko�skiej szyi. Brzeg by� ju� tylko o trzydzie�ci jard�w, kiedy rozsta� si� ze swoim zwierz�ciem. Rzuci� si� dramatycznie do przodu i poczu�, �e jego stopy dotykaj� dna. Stepowy konik wci�� jednak nie dosi�ga� gruntu i teraz to on potrzebowa� pomocy. Wzdychaj�c z ulg�, pom�g� zwierz�ciu wydosta� si� na brzeg i poprowadzi� je na ziemi� Shaumkhiil. Opr�cz tego, �e teraz rzeka by�a za nim, nie r�ni�a si� ona niczym od Pardraji.</p><p>Skylitzes dobi� do brzegu kilka st�p od niego. Grek si�gn�� do torby i wygrzeba� pi�ro.</p><p>��Jak si� pisze �mourzoulin�? � za��da�. Zrezygnowanym g�osem, Skylitzes poda� mu pisowni�.</p><p>Avshar w�ciek�ym krokiem chodzi� po swoim namiocie, niczym pantera uwi�ziona w klatce. Jego wzrost i d�ugie kroki sprawia�y, i� namiot zdawa� si� ciasny i ma�y, zbudowany dla skarla�ej rasy. Czarownik zamachn�� si� ubran� w ci�ki but nog�. Poduszka przelecia�a przez namiot, odbi�a si� od dobrze naci�gni�tego p��tna �ciany, i wizerunek odzianego na czarno wojownika ciskaj�cego potr�jn� b�yskawic� upad� z hukiem na ziemi�.</p><p>Ksi��� czarodziej�w rzuci� si� na Varatesha.</p><p>��Ignorant! � warkn��. � Przyg�upawy, zawszony szczur! Ty kupo �mierdz�cego �ajna, gdybym ci wyrwa� twoje g�wniane serce, to jeszcze nie by�aby odpowiednia zap�ata za twoje partactwo!</p><p>Byli sami. Nawet w ataku w�ciek�o�ci, Avshar wiedzia�, �e lepiej nie ur�ga� wodzowi na oczach jego ludzi. Pogarda maga, bicz z jego s��w, pali�y jak ogie�. Varatesh pochyli� g�ow�. Bardziej ni� czegokolwiek innego, pragn�� uznania tego cz�owieka i znosi� obraz�, za kt�r� zabi�by ka�dego innego.</p><p>Ale nie uwa�a� si� za niczyjego niewolnika i powiedzia�:</p><p>��Nie tylko ja pope�ni�em b��dy w tej wyprawie. Cz�owiek, za kt�rym mnie pos�a�e�, nie by� tym, kt�rego znalaz�em. On�</p><p>Avshar uderzy� go pot�nie w twarz, rozci�gaj�c go na brudnej pod�odze namiotu. Varatesh wsta� ocieraj�c krew z ust, w g�owie g�o�no mu szumia�o. Pochyli� si� do pozycji walki. Kiedy� kocha� Kodomana, i Kodoman tak�e uderzy� pierwszy�</p><p>��Kim�e ty jeste�, �eby tak mnie traktowa�? � wyszepta�, czuj�c jak �zy piek� go w oczy. Avshar roze�mia� si�, �miechem tak czarnym jak zbroja wojownika na jego ikonie. Odsun�� na bok kaptur i opo�cz�, kt�re zawsze zakrywa�y jego twarz.</p><p>��No i co robaku � powiedzia� � kim jestem? Varatesh zaskomla� i przypad� mu do kolan.</p></section><section><title><p>VII</p></title><p>Prosz� � powiedzia�a Thekla Zonara, wr�czaj�c s�u��cemu srebrny �wiecznik. � B�dzie pasowa� do pud�a, kt�re ty pakujesz. � Kiedy m�czyzna trzyma� �wiecznik, nie wiedz�c co zrobi�, wzi�a go od niego i sama zapakowa�a. � I to � doda�a, wpychaj�c z boku poz�acany srebrny talerz, ozdobiony p�askorze�b� ze scen� polowania.</p><p>��Musimy te� wzi�� to � krzycza�a jej szwagierka, Erythro, nadbiegaj�c z r�kami pe�nymi porcelanowych fili�anek. � S� takie �liczne. Nie mo�emy ich zostawi� dla Namdalajczyk�w.</p><p>��Mi�osierny Phosie! � powiedzia� Sittas Zonaras. � Mo�e we�miecie te� �wi�skie koryto? To bezwarto�ciowe rupiecie. Bez �alu mog� odda� je wyspiarzom. Mamy ju� ma�o czasu, wi�c nie tra�cie go martwi�c si� o dodatkowy baga�, bo i tak go nie we�miemy � pokr�ci� g�ow�, z wyrazem szyderczej z�o�ci na twarzy.</p><p>��A ty nie tra� go, sprzeczaj�c si� z Erythro � powiedzia�a mu jego c�rka, Ypatia. Magnat westchn�� i odwr�ci� si� do Skaurusa.</p><p>��Kobiety nie powinny by� rozs�dne, nie uwa�asz, cudzoziemcze?</p><p>Wci�� trzymaj�c w r�kach swoje fili�anki, Erythro podskoczy�a do Rzymianina jak nastroszony wr�bel:</p><p>��Po co go pytasz? Co on wie o rozs�dku? Sprowadzi� na nas Namdalajczyk�w, ot co. Gdyby nie on, siedzieliby�my sobie tutaj spokojnie, zamiast w��czy� si� po g�rach jak Khamorthci za swoim byd�em.</p><p>��Do��! � powiedzia� Sittas, tym razem naprawd� zirytowany. � Gdyby nie on, le�a�bym martwy w lesie albo musia�bym odda� ca�y maj�tek jako okup. Czy�by� o tym zapomnia�a?</p><p>��No tak, zapomnia�am � odpar�a Erythro, wcale nie zbita z tropu. � Ta przeprowadzka doprowadza mnie do sza�u, i nie ma si� te� czemu dziwi�! � Pochyli�a si� i do�o�y�a fili�anki do talerza i �wiecznika. Jej brat przewr�ci� oczami i popatrzy� znacz�co na Ypati�, ale ona udawa�a, �e nic nie widzi.</p><p>Cho� najpierw Marek uwa�a� zarzut Erythro za niesprawiedliwy i krzywdz�cy, po zastanowieniu si�, nie by� ju� tego taki pewien. Mn�stwo arystokrat�w w zachodnich ziemiach sz�o na ugod� z Namdalajczykami i �Imperatorem� Mertikesem.</p><p>��M�g�by� zrobi� to samo, Sittas, gdyby mnie tylko tutaj nie by�o � sko�czy� trybun. Erythro u�miechn�a si� g�upio.</p><p>��Nie zach�caj jej � powiedzia� Zonaras, po czym kontynuowa�: � Ja, razem z tymi bandytami i heretykami? Wola�bym raczej, �eby ten dom spali� mi si� nad g�ow�, ni� �ebym mia� zgi�� kolano przed Draxem i t� jego kuk��. Nie, ciesz� si�, �e jestem z tob�.</p><p>Willa i tak si� mo�e spali� � pomy�la� trybun ponuro. Pomimo wszystkich umocnie�, pomimo pot�nego oddzia�u Khatrish�w, kt�rych przyprowadzi� ze sob� Pakhymer, gdyby Drax rzuci� ca�� swoj� armi� na legionist�w, zostaliby zgnieceni. A nadchodzi� w�a�nie z ca�� si��. Zwiadowcy Pakhymera donie�li, �e kolumna Namdalajczyk�w przekroczy jutro Arandos. Trzeba si� by�o wi�c znowu wycofywa�, tym razem w g�ry.</p><p>Zostawiaj�c Zonarasa, kt�ry wci�� k��ci� si� o to, co powinno zosta�, a co nie, Skaurus wyszed� na zewn�trz. Przez strumie� przeprawia�o si� w�a�nie kolejne stado byd�a. Pasterze nie potrzebowali rozkaz�w, by usun�� swoje krowy i owce przed nadci�gaj�c� armi�.</p><p>��Naprz�d, pogo� je! � krzycza� szef pastuch�w. � Nie, Stotzas, nie dawaj im teraz pi�. Potern b�dzie na to czas, jak ju� wszystkie przejd�.</p><p>Gajusz Filipus, kt�ry zd��y� ju� przygotowa� wszystko do wymarszu, obserwowa� pasterza z szacunkiem.</p><p>��By�by z niego dobry oficer � powiedzia� do trybuna. Markowi nagle przysz�a do g�owy pewna my�l:</p><empty-line/><p>��Hm� Czemu wi�c nie zrobi� go oficerem? Kto lepiej poprowadzi twoich partyzant�w? Starszy centurion gapi� si� na niego zaskoczony.</p><p>��Na bog�w, panie, to� to potr�jna sz�stka! � dwaj Rzymianie u�miechn�li si� do siebie kr�tko. W videssa�skich regu�ach gry w ko�ci, sz�stki by�y najgorszym z wynik�w, nie najlepszym � jedna z tych drobnostek, kt�re na zawsze czyni�y Rzymian obcymi w tym kraju.</p><p>��Ty tam! � zawo�a� Gajusz Filipus.</p><p>��Mnie chcecie? � powiedzia� szef pastuch�w, nie odwracaj�c g�owy. � Poczekajcie chwil�. Zr�cznie rozdzieli� dwa stada i wys�a� je do dw�ch r�nych prze��czy, by nie zabrak�o dla nich paszy. Poradziwszy sobie z tym, podszed� do Rzymian i uk�oni� si� w ten sam, pe�en szacunku, ale nie s�u�alczy spos�b, w jaki k�ania� si� Zonarasowi.</p><p>��Mog� co� dla was zrobi�?</p><p>��Tak, ee� � zawaha� si� Marek, nie znaj�c jego imienia.</p><p>��Tarasikodissa Simokattes � powiedzia�. Widz�c zmieszanie na twarzach Rzymian, z�agodnia�. � Nazywaj� mnie Ras.</p><p>��No i bardzo dobrze � mrukn�� Gajusz Filipus, ale po �acinie.</p><p>Skaurus czu� to samo, ale kontynuowa� rozmow� z pasterzem: � Kiedy nas zobaczy�e� pierwszy raz, m�wi�e� co� o podburzaniu wie�niak�w. � Ras skin�� g�ow�. � Wi�c umiecie pos�ugiwa� si� broni�?</p><p>��Tak, troch�. �uk, w��cznia, top�r. Kiepski ze mnie szermierz. Mam za ma�o do�wiadczenia.</p><p>��Lubisz walczy�, co?</p><p>��Nie � odpowied� by�a kr�tka i zdecydowana.</p><p>Starszy centurion rozpromieni� si�, co wygl�da�o nieco dziwnie w zestawieniu z jego, niemal zawsze, pos�pn� twarz�.</p><p>��Mia�e� racj�, Skaurus. Ten mo�e by� dobry. � Odwr�ci� si� ponownie do Simokattesa. � Co by� powiedzia� na ma�� zabaw� z Namdalajczykami � tak, �eby �a�owali, �e si� w og�le urodzili?</p><p>Ras przyjrza� mu si�. Jego twarz by�a tak samo szczera i surowa jak twarz Gajusza Filipusa. Ci dwaj: brodaty videssa�ski pasterz i rzymski weteran, mieli wiele wsp�lnego � pomy�la� Marek. Ale przyn�ta zarzucona przez starszego centuriona by�a zbyt kusz�ca, by j� zignorowa�.</p><p>��Powiedz mi o tym co� wi�cej � za��da� Simokattes.</p><p>Gajusz Filipus u�miechn�� si�.</p><empty-line/><p>Starszy centurion by� mniej radosny dwa dni p�niej, kiedy i ogl�da� si� do ty�u na will� Zonarasa, podczas gdy legioni�ci maszerowali pod g�r�.</p><p>��Powinni�my byli to spali� � powiedzia� do Marka. � Drax b�dzie mia� tu �wietn� fortec�.</p><p>��Wiem � odpar� trybun � ale gdyby�my j� rzeczywi�cie spalili, co pomy�leliby magnaci z g�r? Czy kto� stan��by po naszej stronie? Je�eli nie zostawimy ich rzeczy w spokoju, b�d� nas mieli za kolejn� band� barbarzy�c�w, nie lepszych od Namdalajczyk�w.</p><p>��Mo�e i tak � powiedzia� Gajusz Filipus. � Ale nie b�d� te� si� do nas garn��, kiedy zobacz�, �e jeste�my s�abi.</p><p>Skaurus odchrz�kn��; niestety, starszy centurion r�wnie� mia� racj�. Czy konflikt z Zonarasem i spalenie jego willi by�oby mniej szkodliwe ni� zostawianie bazy dla Draxa? Wola�by wiedzie� lepiej, kiedy strategia musi ust�pi� pola taktyce.</p><p>��Takich rzeczy uczysz si� najpierw na b��dach � t�umaczy� Gajusz Filipus, gdy trybun podzieli� si� z nim swoimi w�tpliwo�ciami. Po chwili doda�: � Oczywi�cie, je�eli tw�j b��d jest zbyt powa�ny, zabija ci� i potem ju� niewiele mo�esz si� nauczy�.</p><p>��Zawsze umiesz mnie pocieszy� � powiedzia� Marek sucho. Dojrza� jaki� ruch na p�nocy, u wej�cia do doliny, w kt�rej sta� dom Zonarasa. � Wycofali�my si� w sam czas. Wyspiarze ju� s�. My�lisz, �e tylna stra� co� im zrobi?</p><p>��Pod m�odym Tarasiosem? �adnych szans � starszy centurion m�wi� to z �alem, ale bez z�udze�. Zawo�a� do �o�nierza: � Ty tam, Florus, biegnij, przyprowad� tutaj tego faceta od pastuch�w, Rasa. Powinien to widzie�. � Rzymianin zasalutowa� i pobieg� wykona� rozkaz.</p><p>Z gor�czkowymi wypiekami na twarzy, Tanasios Zonaras odm�wi�, gdy namawiano go, by przy��czy� si� do Rzymian i wycofa� w g�ry:</p><p>��Nie � powiedzia� zduszonym szeptem, bo tylko to zosta�o z jego g�osu. � Tutaj zostan�. I tak mam ju� niewiele czasu. Walka o moj� ziemi� to szybszy i lepszy koniec ni� ten, kt�rego oczekiwa�em.</p><p>Rodzina nie by�a w stanie odwie�� go od tego zamiaru, a Skaurus nawet nie pr�bowa�, bo wed�ug stoik�w, cz�owiek mo�e sam decydowa� o tym, kiedy chce umrze�. Florus powr�ci�, prowadz�c ze sob� Rasa Simokattesa.</p><p>��O co chodzi, cudzoziemcze?</p><p>��Tylko patrz � powiedzia� Gajusz Filipus.</p><p>�o�nierze Ksi�stwa, do�wiadczeni i rozs�dni weterani, wje�d�aj�c do doliny, ustawili si� w wachlarz, nie chc�c wpa�� w zasadzk�. Zacz�li porusza� si� szybciej, gdy dojrzeli porzucony ob�z legionist�w. Podnie�li wzrok do g�ry i spostrzegli kolumn� wycofuj�cych si� wojsk.</p><p>Byli ju� blisko willi, kiedy Tarasios i jego ludzie wypadli z sadu, kt�ry s�u�y� im za kryj�wk�, i ruszyli do ataku Wzniesione szable b�yszcza�y w s�o�cu, gdy poganiali konie. Z tej odleg�o�ci wszystko by�o male�kie, ciche i doskona�e; realistyczny obraz, kt�ry jak�� dziwn� moc� si� porusza� Jeden z Namdalajczyk�w wypad� z siod�a, potem nast�pny. Ale po chwili paniki, Namdalajczy-cy zacz�li kontratakowa�. Nadje�d�a�o ich coraz wi�cej, by rozprawi� si� z oddzia�em Tarasiosa.</p><p>Simokattes rzuci� okiem na rodzin� m�odego Zonarasa. Sittas, z twarz� pobru�d�on� g��bokimi zmarszczkami rozpaczy, obserwowa� nier�wn� walk�. Od czasu do czasu porusza� r�koma na�laduj�c uderzenie, kt�re powinno teraz nast�pi�. Jego �ona i c�rka obejmowa�y si� w milczeniu, Erythro p�aka�a. Szef pasterzy, zaciskaj�c swoje silne, twarde pi�ci w bezsilnej z�o�ci, powr�ci� spojrzeniem do bitwy na dole. Walka by�a ju� prawie sko�czona.</p><p>��Co widzisz? � zapyta� go Gajusz Filipus.</p><p>��Odwa�nego cz�owieka � odpar� cicho Simokattes.</p><p>��Mo�e i tak, ale przy tym i g�upiego. � Simokattes odwr�ci� si� ze z�o�ci�, ale starszy centurion m�wi! dalej tak powa�nie jak zawsze: � Zastan�w si� nad tym Ras, i to zastan�w si� dobrze. Wkr�tce to ty b�dziesz prowadzi� swoich ludzi na wyspiarzy, i to nie tak wyszkolonych i uzbrojonych jak ci, kt�rych mia� za sob� Tarasios. No i co on zrobi�? Wyjecha� z ukrycia, zamiast czeka� tam na wroga, i zaatakowa� du�y oddzia� niewielkim, a powinno by� odwrotnie. Odwa�ny? Do czego mu si� przyda�a ta odwaga albo �o�nierzom, kt�rzy poszli za nim? � W dolinie, �aden Videssanczyk nie siedzia� ju� na koniu. � Ca�a sztuka w tym, jak zaszkodzi� wrogowi, a nie w�asnym ludziom.</p><p>Simokattes milcza� przez chwil�. W ko�cu powiedzia�.</p><p>��Twardy z ciebie cz�owiek, Rzymianinie.</p><p>��Pewnie tak, ale zajmuj� si� t� brudn� robot� od trzydziestu lat i wiem, o co tu chodzi. To w�a�nie na to si� zgodzi�e�, m�wi�c o podburzaniu ch�op�w. Je�li ci to nie odpowiada, wracaj do swoich kr�w.</p><p>Simokattes zamierzy� si� na niego. By� to cios zrodzony g��wnie z frustracji. Gajusz Filipus spokojnie, cho� z odpowiedni� szybko�ci�, schyli� si� i podszed� krok, chwytaj�c jednocze�nie r�k� pasterza i wykr�caj�c mu j� za plecami, a� ten nie m�g� z�apa� powietrza z b�lu. Starszy centurion pu�ci� go od razu i klepn�� po ramieniu.</p><p>��Co tam sobie o mnie my�lisz, to twoja sprawa, ale pos�uchaj mnie. Kiedy� uratuje ci to sk�r�. � Simokattes skin�� szorstko g�ow� i odszed�.</p><p>��Poradzi sobie � powiedzia� Gajusz Filipus, patrz�c na oddalaj�cego si� pasterza.</p><p>��Musia�e� by� dla niego taki ostry? � spyta� trybun.</p><p>��My�l�, �e tak. Amatorzy zabieraj� si� do tego interesu pe�ni jakich� g�upawych idei.</p><p>Gorzka wiedza Marka, zdobyta w ci�gu ostatnich trzech lat, kaza�a mu doda�:</p><p>��Znajdzie si� tam troszeczk� miejsca dla walecznej dzielno�ci?</p><p>��To dla dzielno�ci � starszy centurion splun�� na ziemi�. � To nie Achilles zdoby� Troj�. � Skaurus zagapi� si� na niego; je�eli Gajusz Filipus, kt�ry z trudem zapisywa� w�asne imi�, m�g� uczy� si� od Homera, to rzeczywi�cie by� on ksi�ciem poet�w!</p><empty-line/><p>Analizuj�c wcze�niejsze poczynania Draxa, trybun s�dzi�, �e zablokuje on przej�cia prowadz�ce na po�udnie, ale nie zacznie �adnej powa�nej kampanii w g�rach na po�udnie od Arandos. Ale wielki ksi���, widz�c si� tak blisko ostatecznego zwyci�stwa, wykaza� wi�ksz� agresj�, ni� spodziewa� si� po nim Skaurus. Nie tylko b�yskawicznie wzniesione fortece pojawi�y si� u wej�� do dolin i w dogodnych miejscach na g�rskich zboczach, ale namdalajskie patrole zapuszcza�y si� g��boko w g�ry, pal�c i �upi�c okoliczne wsie tu� za wycofuj�cymi si� legionistami.</p><p>Marek nie potrzebowa� pe�nych wyrzutu spojrze� Sittasa Zonarasa, by wiedzie�, �e powinien ich jak najszybciej powstrzyma�. Je�li wyspiarze mogli napada� na kogo tylko chcieli, po co Videssa-�czycy mieliby wspiera� legionist�w? Pomy�la� przez chwil� i poszed� zobaczy� si� z Laonem Pakhymerem.</p><p>Khatrish ostrzeliwa� winogronami miniaturow� fortec�, zbudowan� z ziemi i patyk�w.</p><p>��Chcia�bym, �eby to by�o takie �atwe � powiedzia� Skaurus, bo ma�a katapulta Pakhymera sia�a spore zniszczenie.</p><p>��To o wiele prostsze, kiedy oni nie strzelaj� � zgodzi� si� Pakhymer, uwa�nie si� przymierzaj�c. Dotkn�� spustu i katapulta wystrzeli�a. Drobny kawa�ek drewna odpad� od zamku i wpad� do fosy. Marek z rosn�cym zniecierpliwieniem czeka� a� Khatrish ponownie za�aduje. W ko�cu Pakhymer podni�s� wzrok, u�miechaj�c si� szelmowsko do trybuna.</p><p>��Ju� gotowy do wybuchu? Marka rozbawi�a jego bezczelno��.</p><p>��Nie ca�kiem.</p><p>��Obawia�em si�, �e to powiesz. Chcesz, �eby moi ch�opcy zarobili w ko�cu na to, co dostali w Kyzikos, tak? Pewnie, �e tak, widz� to w twoich oczach. O co chodzi tym razem?</p><p>Marek powiedzia� mu. Pakhymer skuba� przez chwil� swoj� rozczapierzon� brod�, zastanawiaj�c si� nad tym.</p><p>��Tak, mog�oby tak by�, je�eli b�dziemy mieli ze sob� dobrego przewodnika.</p><p>��Porozmawiam o tym z Simokattesem.</p><p>��W porz�dku, masz to. Powiedzia�e�, za trzy dni? � Gdy Marek przytakn��, Khatrish zauwa�y�: � Problem w tym, �eby nie ugry�� za du�ego kawa�ka, czy tak?</p><p>��Dok�adnie. � Jak zwykle � pomy�la� trybun � Pakhymer mia� doskona�e wyczucie tego, czego od niego oczekiwano i niewiele ch�ci, by to wykorzysta�. Khatrish przyjrza� si� nast�pnemu gronu. Pokr�ci� g�ow� ze smutkiem.</p><p>��Za ma�o okr�g�e � powiedzia� i zjad� je. � Chcia�by� par�? � Roze�mia� si�, gdy Marek uda�, �e nie s�yszy.</p><empty-line/><p>Skaurus pomy�la�, �e g�sty, zielony krzak, za kt�rym przykucn��, to dzika pietruszka. Cokolwiek by to by�o, ��te kwiatki ro�liny wydziela�y gryz�cy zapach, od kt�rego oczy trybuna �zawi�y. Zagryz� mocno g�rn� warg�, by powstrzyma� si� od kichni�cia. Nic si� jeszcze nie dzia�o, ale ba� si�, �e je�li raz zacznie, nie b�dzie m�g� przesta�, a nie mia� wiele czasu.</p><p>P� tuzina Khatrish�w wjecha�o do doliny, poganiaj�c swoje ma�e koniki z ca�ych si�. Co chwil� kt�ry� z nich odwraca� si� i strzela� do �cigaj�cych ich Namdalajczyk�w.</p><p>Dow�dca Namdalajczyk�w by� przysadzistym m�odzie�cem o imieniu Grus. Cho� by� m�ody, nauczy� si� ju� ostro�no�ci. Rozkaza� swoim ludziom, by si� zatrzymali i rozejrza� si� uwa�nie po �cianach kanionu. Ale Ras Simokattes i Gajusz Filipus dobrze przygotowali swoj� zasadzk�. Cho� manipu� Juniusza Blesusa le�a� w ukryciu, czekaj�c a� wyspiarze wejd� do �rodka, �aden promie� �wiat�a odbitego od stali, �adne poruszenie ani odg�os nie zdradza� ich obecno�ci. Grus krzykn�� co� i przywo�a� swoich ludzi.</p><p>Trzymaj�c d�o� na r�koje�ci, Marek czeka� a� ostatni z Namdalajczyk�w, nawet tylna stra�, wejdzie do doliny. Skin�� g�ow�, daj�c znak skulonemu obok niego heroldowi. Kornet odtr�bi� g�o�ny sygna�. Z okrzykiem �Gavras!�, legioni�ci wyskoczyli spoza krzak�w, kamieni i pni drzew i zbiegaj�c po stromej �cianie kanionu, run�li na wyspiarzy.</p><p>Dwaj je�d�cy z tylnej stra�y brutalnie zawr�cili konie i pr�bowali wydosta� si� z doliny. Nie by�o to tch�rzostwo, ale zdrowy rozs�dek, kt�ry nakazywa� jecha� po pomoc. <emphasis>Pilum </emphasis>ugrz�z�o w brzuchu jednego ze zwierz�t, kt�re run�o na ziemi�, krzycz�c niemal ludzkim g�osem i przygniot�o pod sob� je�d�ca. Drugi wojownik by� ju� prawie przy wyj�ciu z kanionu, kiedy trzech legionist�w �ci�gn�o go z siod�a.</p><p>Grus, przeklinaj�c, pr�bowa� ustawi� swoich ludzi w kr�gu. Ale jeden z Rzymian wysun�� si� znacznie przed swoich towarzyszy, wrzeszcz�c.</p><p>��Chod�, Worenuszu! Zobaczymy, kt�ry z nas jest wi�cej wart! � By� to Tytus Pullo. Jeszcze jeden legionista wyskoczy� z szeregu. Lucjusz Worenusz gna� za swoim rywalem przeklinaj�c resztk� tchu.</p><p>Pullo cisn�� swoj� <emphasis>pilum </emphasis>z bardzo du�ej odleg�o�ci, ale by� to celny rzut i w��cznia utkwi�a w udzie Namdalajczyka wysuni�tego na skraj obronnego ko�a Grusa. Je�dziec krzykn�� i spad� z konia. Pullo rzuci� si� naprz�d, by go dobi�, ale dw�ch Namdalajczyk�w zas�oni�o rannego kompana. Jeden z nich pchn�� swoj� ci�k� lanc� przez grube drewno i sk�r� <emphasis>scutum </emphasis>Rzymianina. Czubek ostrza zaczepi� o pasek z mieczem i przesun�� go do ty�u. Kiedy Pullo si�gn�� po <emphasis>gladius, </emphasis>nic tam nie znalaz�. Namdalajczycy zasypali go uderzeniami swych mieczy. Przewr�ci� si� na plecy, staraj�c si� jak najlepiej wykorzysta� uszkodzon� tarcz�.</p><p>Lucjusz Worenusz, we w�ciek�ym szale, kt�rego m�g� mu pozazdro�ci� Viridoviks, naciera� na wyspiarzy, wrzeszcz�c:</p><p>��Zostawcie go wypierdki, psy, �mierdz�ce s�py! To dure�, ale nawet g�upi Rzymianin wart jest wi�cej ni� wy wszyscy!</p><p>Zabi� Namdalajczyka, kt�ry rzuci� w��czni� w Pullo, odpychaj�c lekk� tarcz� wyspiarza swoj�, o wiele ci�sz�, i wbijaj�c mu miecz w bok.</p><p>Drugi Namdalajczyk i jeden z jego rodak�w, s�dz�c zapewne, �e Pullo ju� nie �yje, zaj�li si� tylko Worenuszem, kt�ry znalaz� si� nagle w sporych opa�ach. Jednak Pullo by� ca�y i zdrowy. Doszukawszy si� wreszcie swojego miecza, odrzuci� bezu�yteczn� <emphasis>scutum, </emphasis>stan�� na r�wne nogi i wbi� <emphasis>glaudius </emphasis>w ko�ski zad. Brocz�c krwi�, zwierz� podskoczy�o i pogna�o naprz�d z je�d�cem, kt�ry trzymaj�c si� go z ca�ych si�, bezskutecznie pr�bowa� nad nim zapanowa�.</p><p>��B�kart! � wydysza� Worenusz.</p><p>��Ty jeste� kurewskie nasienie, nie ja! � odparowa� Pullo. Walczyli rami� przy ramieniu, z�orzecz�c sobie ca�y czas. Za moment do��czyli do nich pozostali Rzymianie, i dwaj rywale mogli nieco odpocz��.</p><p>Okr��eni, s�absi, zasypani deszczem w��czni, wyspiarze zacz�li si� jeden po drugim poddawa�. Ale Grus, upokorzony tym, jak da� si� wci�gn�� w pu�apk� i walcz�c pieszo po tym, gdy jego ko� pad� z podci�tymi �ci�gnami, run�� na Marka.</p><p>��Poddaj si�! � zawo�a� Rzymianin.</p><p>��Do lodu z tob�! � krzykn�� Grus, niemal p�acz�c.</p><p>Trybun podni�s� tarcz�, broni�c si� przed w�ciek�ym atakiem. Grus musia� korzysta� z tej samej szalonej energii, kt�ra nap�dza�a Worenusza i Pullo � uderza� i uderza�, i uderza�, jak nakr�cony. Nie my�la� zupe�nie o obronie. Kilkakrotnie ods�ania� si� tak, i� Marek bez trudu m�g� zada� mu �miertelny cios. Trybun oszcz�dza� jednak swojego przeciwnika � bitwa by�a ju� wygrana, a �ywy namdalajski oficer wart by� wi�cej ni� jego zw�oki.</p><p>Gajusz Filipus schyli� si� i znalaz� kamie�, kt�ry dobrze uk�ada� si� w d�oni. Rzuci� go niedaleko, ale mocno i kamie� odbi� si� od sto�kowatego he�mu Grusa. Namdalajczyk zachwia� si� i wypu�ci� bro� z r�ki. Marek i starszy centurion przycisn�li go do ziemi i rozbroili.</p><p>���adny rzut � powiedzia� trybun.</p><p>��Widzia�em, �e nie chcesz go zabi�.</p><p>Ras Simokattes patrzy� to na oficer�w, to na Pullo i Worenusza, kt�rzy w�a�nie przyjmowali pochwa�y towarzyszy i nic z tego nie rozumia�.</p><p>��Kim wy w�a�ciwie jeste�cie? � spyta� Skaurusa. � Wy dwaj wysilacie si�, �eby oszcz�dzi� tego tutaj� � Tr�ci� nog� Grusa � �a tamci znowu to para ��dnych krwi zab�jc�w.</p><p>Trybun spojrza� na dw�ch rywali. Juniusz Blesus w�a�nie sk�ada� im swoje gratulacje. Marek zmarszczy� brwi. Wydawa�o si�, �e m�odszy centurion nie jest w stanie zrozumie� niczego poza tym co widoczne go�ym okiem. Trybun dostrzeg� to ju� wcze�niej. Odwr�ci� si� do Simokattesa.</p><p>��Poczekaj moment, Ras. Zobaczysz kim jeste�my. � Potem zawo�a� do Rzymian: � Pullo, Worenusz, pozw�lcie tutaj.</p><p>�o�nierze wymienili porozumiewawcze spojrzenia. Od razu ruszyli w stron� Skaurusa i stan�li przed nim na baczno��.</p><p>��Mam nadziej�, �e zako�czyli�cie sw�j sp�r � powiedzia� �agodnie. � Uratowali�cie sobie nawzajem �ycie, to chyba w zupe�no�ci wystarczy, �eby si� pogodzi�. � M�wi� po videssa�sku, ze wzgl�du na szefa pasterzy.</p><p>��Tak jest, panie � odpowiedzieli razem, i wygl�da�o na to, �e rzeczywi�cie tak my�l�.</p><p>��Odwa�ni, to za ma�e s�owo dla was. Ciesz� si�, �e obaj w og�le prze�yli�cie.</p><p>��Dzi�ki, panie � powiedzia� Pullo, u�miechaj�c si�. Worenusz tak�e si� rozlu�ni�.</p><p>��Nikt nie powiedzia� spocznij, wy�! � rykn�� Gajusz Filipus. Legioni�ci zesztywnieli. Czujno�� powr�ci�a na ich twarze.</p><p>��Obaj nie dostaniecie tygodniowej wyp�aty, za z�amanie szyku podczas ataku � kontynuowa� Skaurus, teraz ju� bez �agodnego tonu. � Mieszaj�c prywatne k��tnie do walki, nie tylko ryzykujecie w�asnym �yciem, ale i bezpiecze�stwem waszych towarzyszy. Nigdy wi�cej, rozumiemy si�?</p><p>��Tak, panie � odpowiedzieli ponuro.</p><p>��W co wy�cie si� bawili? � za��da� Gajusz Filipus. � R�wnie dobrze mogliby�cie by� par� Gal�w. � By�a to najgorsza obelga dla niekarnych �o�nierzy. Worenusz zaczerwieni� si�, a Pullo grzeba� nog� w ziemi, jak ma�y, niezno�ny ch�opiec. Niczym nie przypominali teraz okrutnych wojownik�w sprzed kilku minut. Gdy Skaurus ich zwolni�, odeszli cicho do swoich kompan�w.</p><p>��No, wi�c kim jeste�my, Ras? � spyta� Simokattesa trybun.</p><p>��Band� skurwysyn�w, je�li chcesz wiedzie� � odezwa� si�, le��cy na ziemi Grus.</p><p>��Zamknij si� � rzuci� Gajusz Filipus.</p><p>Simokattes z niedowierzaniem obserwowa� jak Rzymianie z pokor� wys�uchali reprymendy. Nigdy nie widzia� �o�nierzy wyszkolonych a� do takiego pos�usze�stwa. Podrapa� si� po g�owie, potar� po zaro�ni�tym policzku.</p><p>��Niech mnie piek�o poch�onie je�li wiem, ale ciesz� si�, �e jestem z wami, a nie przeciwko wam.</p><p>��Ba! � powiedzia� Grus.</p><p>Odizolowany w po�udniowo-wschodnich g�rach, Marek dotkliwie odczuwa� brak jakichkolwiek wiadomo�ci z szerokiego �wiata. Ju� prawie straci� nadziej� na to, �e co� jednak do niego dotrze, kiedy pos�aniec z Videssos, ma�y, elegancki m�czyzna o lisiej twarzy, przedar� si� przez Namdalaj-czyk�w i zosta� przechwycony przez patrol Khatrish�w.</p><p>��Karbeas Antakinos, moje nazwisko � powiedzia�, kiedy przyprowadzono go do trybuna. Jego bystre oczy rozgl�da�y si� bacznie po obozie legionist�w, niczego nie pomijaj�c.</p><p>��Dobrze ci� widzie�, dobrze ci� widzie� � m�wi� Marek, potrz�saj�c jego d�oni�.</p><p>��Dobrze by� tutaj, powiedzia�bym raczej � stwierdzi� kurier. M�wi� szybko, w rytmie staccato, charakterystycznym dla stolicy. � Jazda by�a okropna, wsz�dzie pe�no przekl�tych Hazardzi-st�w. � U�ywa� videssa�skiego obra�liwego przezwiska dla ludzi Ksi�stwa, kt�rzy odp�acali si�, nazywaj�c Videssa�czyk�w Bufonami. Rzymianin westchn�� cicho � nie mia� cierpliwo�ci do sprzeczek mi�dzy sektami Phosa.</p><p>Przypomnia� sobie o tym, jak zdradliwy potrafi by� Drax.</p><p>��Czy m�g�bym prosi� o twoje hm� listy uwierzytelniaj�ce � powiedzia� do Antakinosa.</p><p>��Tak, oczywi�cie. � Videssa�czyk zatar� szybko r�ce. � Mia�em spyta� ci� o opini� Jego Wysoko�ci Imperatora o kobietach z gor�cym temperamentem.</p><p>Skaurus uspokoi� si� � Thorisin u�ywa� ju� tego has�a wcze�niej.</p><p>��S� bardzo interesuj�ce, ale m�cz�ce.</p><p>��Trafi� w sedno, co? � zachichota� Antakinos. Jego �miech, pog��biony rezonuj�cym tenorem, by� lekki i mi�y dla ucha. � Pami�tam jedn� dziewczyn�, nazywa�a si� Panthia, ale to ju� inna historia. Do interesu; jak wygl�da sytuacja?</p><p>��Na razie ci�gle stoimy w martwym punkcie. Wyspiarze, po tych kilku lekcjach, kt�re im dali�my, ju� nie wsadzaj� nosa w te okolice, ale ja te� nie mog� si� ruszy�. Zbyt wielu jest ich tam na dole. Czy Gavras mo�e ich odci�gn��?</p><p>Pos�aniec skrzywi� twarz.</p><p>��Nie ma mowy. W�a�nie poprowadzi� dwa regimenty do Opsikon, naprzeciwko Ksi�stwa, �eby powstrzyma� wyspiarzy, kt�rzy tam l�duj�.</p><p>��Cholernie cudownie � powiedzia� Gajusz Filipus. � My�l�, �e mogli�my si� tego spodziewa�.</p><p>��Tak � powiedzia� Antakinos. � Chwa�a Phosowi, �e to tylko zwyczajni rabusie, a nie Ksi���. Skoro o rabusiach mowa; piraci z Ksi�stwa tak�e pojawili si� przy ziemiach zachodnich. Trzy dni przed tym jak wyruszy�em, Leimmokheir zawin�� do portu po po�cigu za czterema okr�tami i zatopieniu pi�tego. A mo�na by� pewnym, �e jest ich wi�cej w tamtej okolicy.</p><p>��Na bog�w! � rzuci� Skaurus, przechodz�c z wra�enia na �acin�. Powr�ci� do videssa-�skiego. � Chcesz mi wi�c powiedzie�, �e jeste�my w tej chwili jedyn� si��, jaka zosta�a Autokra-torowi?</p><p>��W�a�ciwie, tak � zgodzi� si� pos�pnie kurier. � Prawd� m�wi�c, ciesz� si�, �e b�d� m�g� mu powiedzie�, jak wielu was tu widzia�em. Po ee� nieszcz�ciu pod Sangarios, ba� si�, �e ca�a armia Zigabenosa zosta�a zniszczona albo zdradzi�a, tak jak jej genera�. � Niech szlag trafi wielkiego ksi�cia Draxa � pomy�la� Marek � podczas gdy Antikos ko�czy�: � Ale wy nie wygl�dacie na pokonanych.</p><p>��Mam nadziej� � prychn�� Gajusz Filipus.</p><p>Laon Pakhymer nadszed� akurat na czas, by us�ysze� ostatnich kilka zda�.</p><p>��Pewnie, �e nie � powiedzia�, mrugaj�c oczami. � Bo twoi ludzie boj� si� ciebie bardziej ni� Draxa. On ich mo�e co najwy�ej zabi�. � Starszy centurion znowu si� �achn��, ale nie wygl�da� na niezadowolonego.</p><p>��Jecha�e� przez tereny okupowane przez wyspiarzy � powiedzia� Marek do Antakinosa. � Jak odnosi si� do nich tamtejsza ludno��?</p><p>��Interesuj�ce pytanie. � Antakinos spojrza� na niego z respektem. � My�lisz mo�e o tym, �eby ich troch� podjudzi�? Jego Wysoko�� m�wi�, �e jeste� spryciarzem. No c�, wygl�da to tak: ch�opi ch�tnie przypalaliby Hazardzist�w na wolnym ogniu, bo kradn� ich byd�o, a magnaci zrobiliby to samo, bo kilku z nich musia�o odda� swoje posiad�o�ci ludziom Ksi�stwa. � Pos�aniec spo-chmurnia�. � Niestety, obawiam si�, �e w miastach sytuacja jest odwrotna. Drax �ci�ga z nich haracz, to prawda, ale mniejszy ni� podatki, kt�re p�acili Videssos. W dodatku mieszczanie licz� na to, �e Namdalajczycy obroni� ich przed Yezd.</p><p>Laon Pakhymer pokr�ci� nieznacznie g�ow�, ale Antakinos zauwa�y� to i podni�s� pytaj�co brwi. Khatrish nie wyt�umaczy� si� jednak, ku g��bokiej uldze Skaurusa. Ta intryga ci�gle jeszcze sp�dza�a mu sen z oczu.</p><empty-line/><p>��No dobrze, a co je�li tych skurwysyn�w b�dzie wi�cej ni� my�leli�my przy zastawianiu pu�apki? � pytanie zada� wysoki, chudy farmer, odziany w spodnie z szorstkiego samodzia�u i grub�, sk�rzan� kufajk�. Trzyma� swoj� w��czni� na dzika troch� niepewnie.</p><p>Gajusz Filipus zdobywa� si� na najwy�sz� cierpliwo��. Ci nieokrzesani videssa�scy rekruci nie mieli ani rzymskiej dyscypliny, ani zapalczywo�ci Hiszpan�w, z kt�rych Sertoriusz stworzy� tak niebezpieczn� armi� partyzant�w. Mimo to wszyscy siedz�cy wok� niego m�czy�ni, a by�o ich oko�o dwustu, byli ochotnikami: albo uciekinierami z nizin, albo g�ralami, kt�rzy woleli prawdziw� wojaczk� ni� utarczki z magnatami.</p><p>Starszy centurion powiedzia� do swoich s�uchaczy:</p><p>��Nie potrzebujecie mojej pomocy, �eby odpowiedzie� na takie pytania. Kto mu powie? Podnios�o si� kilka r�k, ale Ras Simokattes by� pierwszy. Gajusz Filipus uda�, �e nie widzi szefa pastuch�w Zonarasa.</p><p>��Ty tam, tak ty z siwymi w�osami.</p><p>M�czyzna wsta�, za�o�y� r�ce za plecy i pochyli� g�ow�, jakby by� dzieckiem w szkole.</p><p>��Jak ich jest za du�o, zostajemy w kryj�wce � powiedzia� nie�mia�o. Lekki �uk do polowania le�a� u jego st�p.</p><p>��Tak jest! � pochwali� Gajusz Filipus. � I nie ma si� te� czego wstydzi�. Je�li nie macie pewno�ci, nie bawcie si� z wyspiarzami. Maj� lepsz� bro� ni� wy i wiedz� co z ni� robi�. Tak jak ja. � Pozwoli� sobie na leniwy u�miech.</p><p>Przygl�daj�c si� lekcji, Marek widzia�, jak przyszli maruderzy weterana zesztywnieli, przypominaj�c sobie demonstracj� sprzed kilku dni. Starszy centurion, w pe�nym uzbrojeniu, poprosi� czterech ze swoich uczni�w, by go zaatakowali swoj� ulubion� broni�. Walka nie trwa�a d�ugo. Odwracaj�c <emphasis>pilum </emphasis>znokautowa� jednego z nacieraj�cych, uchyli� si� przed zamaszystym ciosem kolejnego i z�ama� drzewce w��czni na jego g�owie. Odwr�ciwszy si� zr�cznie pozwoli�, by pa�ka trzeciego z Videssa�czyk�w grzmotn�a w jego tarcz�, po czym uderzy� w podbr�dek brzegiem obitej �elazem <emphasis>scutum. </emphasis>M�czyzna nie zd��y� jeszcze upa�� na ziemi�, a ju� Gajusz Filipus wyci�ga� miecz i przesuwa� si� w stron� ostatniego przeciwnika, kt�ry trzyma� kr�tk� pik�. Facet by� ca�kiem odwa�ny i ruszy� ostro na Rzymianina, chc�c go przebi�, ale Gajusz Filipus, wdzi�cznie niczym tancerz, odsun�� si� nieznacznie na lewo, przepuszczaj�c pchni�cie obok i klepn�� biedaka mieczem w brzuch. Dw�ch ludzi nieprzytomnych, jeden bezradny na ziemi, czwarty blady jak �ciana i trz�s�cy si� � nie�le, jak na minut� walki.</p><p>Ponad tuzin wie�niak�w wymkn�o si� tej nocy z obozu.</p><p>Ale dla tych, kt�rzy zostali, starszy centurion by� lepszym nauczycielem, ni� spodziewa� si� Skaurus. Zaj�� si� tym z zapa�em, kt�ry nie zawsze towarzyszy� mu w jego zwyk�ych obowi�zkach. Jak ka�da praca, w miar� up�ywu lat sta�y si� one rutyn�. Nowa rola zdawa�a si� przywraca� mu m�odo�� i rzuci� si� na ni� z entuzjazmem, jakiego trybun jeszcze u niego nie widzia�, odk�d si� znali.</p><p>Weteran m�wi�:</p><p>��Uderzacie, robicie co si� da i szybko si� wycofujecie. Czasami dobrze jest wcze�niej schowa� bro� w rowie. � Dla zawodowych �o�nierzy taka uwaga by�aby herezj�, ale w przypadku partyzant�w mog�a si� okaza� wielce po�yteczna. � Kto b�dzie wtedy wiedzia� kim jeste�cie?</p><p>��A je�li b�d� nas �ciga�?</p><p>��Oczywi�cie, musicie si� rozproszy�. A kiedy nie b�d� was ju� widzie�, po minucie albo dwu mo�ecie si� zatrzyma�. Po��cie si� tylko na ziemi i przykryjcie zielskiem, jakby was nie by�o. Przejad� obok was za ka�dym razem. � U�miech Gajusza Filipusa by� zupe�nie pozbawiony nieod��cznego zwykle cynizmu. � Mo�ecie si� przy tym jeszcze nie�le ubawi�.</p><p>Marek nie wierzy� w�asnym uszom. Starszy centurion, najtwardszy profesjonalista jakiego ziemia nosi�a, m�wi o walce jak o zabawie? Powr�t do m�odo�ci nie mia� w sobie nic z�ego, ale u Gajusza Filipusa wygl�da�o to jak drugie dzieci�stwo.</p><empty-line/><p>Ruelm, syn Ranulfa, weso�y i zadowolony z siebie, jecha� na czele oddzia�u Namdalajczyk�w na po�udnie, w kierunku g�r, gdzie wci�� nie chciano uzna� w�adzy jego pana, ksi�cia Draxa. Nawet przez moment nie my�la� o sobie jako o poddanym jakiego� Imperatora Zigabenosa. Ta farsa przeznaczona by�a tylko dla Videssa�czyk�w, by �atwiej oswoili si� z my�l� o nowym w�adcy.</p><p>Zatrzyma� si�, by zapali� pochodni�. By�o ju� po zmierzchu, a on chcia� jecha� dalej. Przy odrobinie szcz�cia po��czy si� z Baili przed p�noc�. To w�a�nie tak go cieszy�o � kiedy wyruszy� z Kyzikos spodziewa� si�, �e podr� b�dzie jeszcze o dzie� d�u�sza, ale br�d na Arandos, kt�ry pokaza� mu ten dziwak, oszcz�dzi� im wiele godzin, kt�re musieliby straci� na poszukiwanie najbli�szego mostu i powr�t do drogi. Dotkn�� sakiewki. Warto by�o wyda� sztuk� z�ota, a starzec wygl�da� tak, jakby ju� od dawna nie widzia� pieni�dzy.</p><p>�ma kr��y�a wok� jego pochodni. Noc by�a ciep�a i tak cicha, �e m�g� s�ysze� trzepot skrzyde� owada. Nietoperz wyskoczy� z ciemno�ci, po�kn�� �m� i znikn�� tak szybko, �e Ruelm m�g� go w og�le nie zauwa�y�.</p><p>��Cholerna mysz � powiedzia�, czyni�c na piersiach znak s�o�ca, by za�egna� z�� wr�b�. Jego ludzie zrobili to samo. Namdalajczycy nazywali nietoperze �kurczakami Skotosa�, bo jak inaczej mo�na by�o wyt�umaczy� ich doskona�� orientacj� w ciemno�ciach, je�li nie pomoc� czarnego boga?</p><p>W miar� jak zbli�ali si� do g�r, k�py krzak�w i drzew pojawia�y si� znacznie cz�ciej ni� na p�noc od Arandos. Ta bogata r�wnina by�a najlepiej uprawian� i naj�y�niej sz� ziemi�, jak� Ruelm kiedykolwiek widzia�. W por�wnaniu ze skromnymi osi�gni�ciami Ksi�stwa, by�a to kraina dobrobytu.</p><p>Czajka za�wiergota�a gdzie� w krzakach, na skraju drogi, a potem zagwizda�a przeci�gle. Ruelm by� nieco zaskoczony, s�ysz�c dziennego ptaka tak p�no po zmierzchu. Wtedy pierwsza strza�a cichym �wistem przeszy�a spok�j nocy i rycerz jad�cy tu� za nim zakl�� ze zdziwienia i b�lu, gdy utkwi�a w jego �ydce.</p><p>Ruelm zamar� na sekund�. Nie mia�o by� tutaj �adnych nieprzyjaci�. Rzymianie, Videssa�czy-cy, Khatrishe i r�ne przyb��dy czepiaj�ce si� ich sp�dnicy, zepchni�ci byli g��boko w g�ry.</p><p>Nast�pna strza�a przelecia�a ko�o jego twarzy tak blisko, �e pi�ra s�u��ce za lotki musn�y mu policzek. Nagle znowu by� �o�nierzem. Odrzuci� pochodni� najdalej jak potrafi�. Kimkolwiek byli ci nocni rozb�jnicy, nie nale�a�o u�atwia� im zadania o�wietlaj�c dodatkowo cel. Wyci�ga� w�a�nie miecz, kiedy podnie�li si� z ukrycia i ruszyli do ataku.</p><p>Ci�� na chybi� trafi�, wci�� na wp� o�lepiony przez �wiat�o pochodni, i czu�, �e ostrze kogo� dosi�g�o. Za jego plecami �o�nierz, kt�ry pierwszy zosta� raniony krzykn��, gdy �ci�gano go z konia � jego wrzask ucich� gwa�townie. Zast�pi�y go inne � g�osy videssa�skich wie�niak�w rozbrzmiewa�y triumfem i � m�g�by przysi�c � strachem.</p><p>Ciemno�� sprawia�a, �e dzika walka przypomina�a senny koszmar. Zawracaj�c brutalnie konia, by znale�� pomoc u swoich ludzi, Ruelm zobaczy� swoich przeciwnik�w jako ruchome cienie, niemo�liwe do policzenia, i prawie niemo�liwe do trafienia.</p><p>��Drax! � krzykn�� i poczu� w ustach gorzki strach, gdy odpowiedzia�o mu tylko dw�ch ludzi.</p><p>Jaka� r�ka z�apa�a go za udo. Pr�bowa� kopn�� napastnika i cho� jego noga natrafi�a w powietrze, m�czyzna odskoczy� do ty�u. Wbi� ostrogi w boki swego wierzchowca. Wa�ach stan�� d�ba, r��c przera�liwie. Dobrze wyszkolony do walki, wyrzuci� ci�ko podkute kopyta do przodu. Ludzka czaszka rozprys�a si� niczym uderzony pa�k� melon � kawa�ek m�zgu, ciep�y, wilgotny i klej�cy spad� Ruelmowi na czo�o, tu� pod he�m.</p><p>Potem, z wielkim wrzaskiem ko� run�� na ziemi�. Uwalniaj�c si� ze strzemion, Ruelm s�ysza� krzyk Videssa�czyka, �Tnij, na Phosa!�. Obute i bose stopy szura�y w kurzu drogi, w miar� jak nadbiegali nast�pni, niczym banda szakali.</p><p>Wyspiarz przekozio�kowa� i pr�bowa� si� w�a�nie podnie��, gdy pa�ka uderzy�a w metalowy ko�nierz, kt�ry chroni� z ty�u jego kark. Og�uszony, upad� na kolana, potem na brzuch. Zabrano mu miecz, chciwe r�ce rozrywa�y paski od kolczugi. J�kn�� i si�gn�� po sztylet.</p><p>��Uwaga! � krzykn�� kto�. � Jeszcze si� broni! � Przera�aj�cy �miech. � Zaraz to naprawimy!</p><p>Wci�� oszo�omiony poczu�, jak twarde palce chwytaj� go za podbr�dek i odchylaj� g�ow�.</p><p>��Jak owce � powiedzia� Videssa�czyk. B�l przeszy� mu gard�o, ale nie na d�ugo.</p><empty-line/><p>W towarzystwie Sittasa Zonarasa i Gajusza Filipusa, Skaurus uda� si� do miejsca, kt�re zaproponowa� Baili z Ecrisi.</p><p>��Tutaj, Minucjuszu � powiedzia� trybun, zatrzymuj�c si� na moment. � To wystarczaj�co blisko dla twojego oddzia�u.</p><p>M�ody podoficer zasalutowa�. Byli o dobry strza� z �uku od punktu, w kt�rym czeka� na nich Baili i para jego porucznik�w. Grupa Namdalajczyk�w pozsiada�a z koni i rn/.lo/.ylu si� na ziemi w podobnej odleg�o�ci na p�noc od swojego dow�dcy.</p><p>��Witaj, wyspiarzu � zawo�a� Marek, gdy podeszli bli�ej. � O czym musimy porozmawia�? Ale Baili nie by� tym uprzejmym, pewnym siebie oficerem, kt�ry dostarczy� proklamacj� Draxa kilka tygodni temu.</p><p>��Ty gnojku � warkn��, czerwony ze z�o�ci. � Za dwa miedziaki wbi�bym ci� na pal na po�arcie krukom. My�la�em, �e jeste� cz�owiekiem honoru. � Splun�� pod stopy Rzymianina.</p><p>��Skoro nim nie jestem, to po co ze mn� rozmawiasz? Jeste�my wrogami, to prawda, ale nie musimy si� zaraz nienawidzi�.</p><p>��Niech piek�o poch�onie ciebie i twoje g�adkie s��wka � powiedzia� Baili. � Mieli�my was za uczciwych najemnik�w, ludzi, kt�rzy robi� jak najlepiej to, za co si� im p�aci, tak, ale nie poni�aj� si� do takiego plugastwa, jakim wy si� zajmujecie. Nocne morderstwa, zasztyletowani w karczmie, okaleczone konie, kradzie�e doprowadzaj�ce cz�owieka do szale�stwa�</p><p>��Dlaczego winisz nas? � zapyta� Marek. � Po pierwsze, wiesz dobrze, �e my, Rzymianie, nie lubimy takiej wojny. Gdyby� o tym nie wiedzia�, nie przyszed�by� tutaj. A po drugie, nawet gdyby�my chcieli, to nie mo�emy, bo zamkn�li�cie nas w tych g�rach.</p><p>��Zdaje si�, �e kto� tam na r�wninach nie przepada za wami � powiedzia� Gajusz Filipus oboj�tnie, jakby rozmawia� o pogodzie.</p><p>Baili by� o krok od wybuchu.</p><p>��W porz�dku! W porz�dku! Rozpu��cie swoich g�upich wie�niak�w, je�li tak to chcecie rozegra�. Wybijemy ich, nawet gdyby�my musieli �ci�� wszystkie drzewa i spali� wszystkie cha�upy, st�d a� do samej stolicy. A wtedy wr�cimy, �eby zaj�� si� wami, i b�dziecie si� modli�, �eby sko�czy�o si� na tym, co zrobimy waszym tch�rzliwym pacho�kom.</p><p>Gajusz Filipus nie powiedzia� nic, ale skrzywi� brew. Dla Bailiego nic to nie znaczy�o � Marek wiedzia� jednak, �e weteran nie obawia� si� tych gr�b.</p><p>��Co� jeszcze, Baili? � spyta� trybun.</p><p>��Tylko to � powiedzia� ci�ko namdalajski oficer. � Pod Sangarios walczyli�cie najlepiej jak umiecie, i walczyli�cie czysto. P�niej, gdy rozmawiali�my o twojej propozycji wymiany, by�e� wspania�omy�lny, nawet kiedy nie wysz�o tak, jak chcia�e�. Wi�c dlaczego teraz to?</p><p>Szczere zak�opotanie w jego g�osie zas�ugiwa�o na szczer� odpowied�. Marek my�la� przez chwil�, potem powiedzia�:</p><p>��Jak najlepsze wykonywanie tego, za co mi p�ac�, jak o tym m�wisz, jest uczciwe, ale to nie moje zaj�cie. Moim zadaniem jest utrzyma� wszystko w nale�ytym porz�dku, i w taki, czy inny spos�b, zamierzam to robi�.</p><p>Ceni� sobie spojrzenie pe�ne podziwu i pochwa�y, kt�re rzuci� mu Gajusz Filipus, ale wiedzia�, �e dla Bailiego to, co powiedzia�, nie mia�o najmniejszego sensu. Rzymski up�r by� cech�, kt�ra nie mia�a odpowiednika w tym �wiecie � ani przebiegli Videssanczycy, ani beztroscy Khatrishe, ani dumni Namdalajczycy nie doceniali jej wcale.</p><p>Jednak Baili nie by� g�upcem. Tak jak trybun u�y� jego sformu�owania, teraz on rzuci� mu w twarz jego w�asne s�owa:</p><p>��W taki czy inny spos�b, tak? Jak my�lisz, jakie� to podzi�kowania dostaniesz od videssa-�skich magnat�w, cudzoziemcze, je�li nauczysz ch�op�w z gnojem mi�dzy palcami zabija�? � Popatrzy� w oczy Zonarasowi. � A ty, panie. Kiedy pojedziesz zbiera� danin�, czy b�dziesz si� czu� bezpiecznie, przeje�d�aj�c obok krzaka, na tyle du�ego, by m�g� skrywa� cz�owieka?</p><p>��Bezpieczniej, ni� kiedy twoi junacy depcz� mi po pi�tach � odparowa� Videssa�czyk, ale skuba� w zamy�leniu brod�.</p><p>��Przypominasz mi cz�owieka z pewnej historyjki, kt�ry wskoczy� do ognia, bo by�o mu ch�odno. Niech to spadnie na wasze g�owy, a zobaczycie, �e spadnie. � Baili odwr�ci� si� do Skaurusa. � Pogrzebali�my tego twojego je�d�ca. Antakinos, tak si� nazywa�, prawda?</p><p>Je�li zna� nazwisko, nie blefowa�. Marek zastanawia� si�, ilu kurier�w zgin�o, w og�le do niego nie docieraj�c.</p><p>��O, rzeczywi�cie? � powiedzia�. � No c�, <emphasis>vale��</emphasis> �egnaj!</p><p>Baili chrz�kn��, wyra�nie spodziewaj�c si� jakiej� ostrzejszej reakcji. Kiwn�� g�ow� do swoich zast�pc�w, kt�rzy przygl�dali si� trybunowi i jego towarzyszom z jeszcze mniejsz� sympati�, ni� wykaza� ich dow�dca.</p><p>��Idziemy� dosta� swoje ostrze�enie, i jest to wi�cej, ni� na to zas�uguje. � Niemal z rzymsk� precyzj�, Namdalajczycy zrobili w ty� zwrot, i odmaszerowali do swoich koni.</p><p>Gdy Skaurus, Gajusz Filipus i Zonaras szli w kierunku �o�nierzy Minucjusza, starszy centurion robi� wszystko, by powstrzyma� si� od g�upiego �miechu.</p><p>��To b�dzie najlepszy rekrut, jakiego kiedykolwiek mieli�my. Nic ci� tak nie przekona do stani�cia po odpowiedniej stronie, jak widok twojego domu spalonego do fundament�w i wyr�ni�tych s�siad�w.</p><p>��Tak, chyba tak � powiedzia� Marek, ale w zamy�leniu. Argument Bailiego o konsekwencjach uzbrajania i szkolenia videssa�skich wie�niak�w martwi� go bardziej, ni� da� po sobie pokaza� w obecno�ci wyspiarza. Kiedy dawa� Gajuszowi Filipusowi woln� r�k�, nie my�la� o niczym wi�cej, jak tylko o utrudnianiu �ycia Draxowi. Udawa�o mu si� to, bez w�tpienia � z�o�� Bailiego najlepiej o tym �wiadczy�a. Ale Namdalajczyk, niech go szlag trafi, mia� racj� � ch�opi, kt�rzy wzi�li do r�ki bro�, by walczy� z lud�mi Ksi�stwa, nie zapomn� nagle jakim� cudownym sposobem wszystkiego czego si� nauczyli, gdy sko�czy si� ju� wojna. Ile czasu minie zanim zrozumiej�, �e nielubiany magnat czy poborca podatkowy z Imperium krwawi� tak samo jak wyspiarze?</p><p>Zonaras zdawa� si� czyta� w jego my�lach. Poklepa� trybuna po plecach, m�wi�c:</p><p>��Nie spodziewam si�, Skaurus, �eby kto� na mnie napad� jutro ani te� w przysz�ym roku.</p><p>��Ciesz� si� � odpar� Marek. Pociesza! si� my�l�, �e w Videssos, tak jak w Rzymie, wielcy w�a�ciciele ziemscy byli zbyt pot�ni. Ich nacisk powinien si� zmniejszy�. Imperium by�o silniejsze wtedy, gdy opiera�o si� na wolnych ch�opach ni� teraz, gdy prowincjonalni magnaci spierali si� ci�gle z urz�dnikami ze stolicy, i gdy obrona pa�stwa spoczywa�a w r�kach tak nieobliczalnych najemnik�w, jak Namdalajczycy � albo Rzymianie.</p><p>Ale tego samego wieczoru Pakhymer �mia� si� z niego, gdy powt�rzy� mu s�owa Bailiego.</p><p>��I ty w�cieka�e� si� na mnie za to, co zrobi�em w Yezd, a co musia�o by� zrobione.</p><p>��Jest jednak r�nica � upiera� si� Marek.</p><p>��W �wi�skiej dupie � powiedzia� pogodnie Khatrish. Trybun wiedzia�, �e on tego nie zrozumie. � �adujesz po swojej stronie Wagi ile tylko mo�esz, a potem spodziewasz si� najlepszego.</p><p>Ortodoksyjna my�l videssa�ska utrzymywa�a, �e pewnego dnia Phos pokona swego nikczemnego rywala, Skotosa. Lud Pakhymera, kt�ry wyr�s� z chaosu barbarzy�skich inwazji, nie by� tak optymistyczny. Wed�ug niego, w walce dobra ze z�em obie strony mia�y r�wne szanse, i st�d metafora z wag�. Dla Videssa�czyk�w, a nawet dla Namdalajczyk�w, by�a to straszliwa herezja. Niezale�ni jak zawsze, Khatrishe pozostawali jednak przy swoich pogl�dach.</p><p>Marek cieszy� si�, �e teologia go nie obchodzi�a.</p><p>Gajusz Filipus nauczy� si� ju� szanowa� opinie Pakhymera � ospowaty dow�dca kawalerii mia� w zwyczaju trafia� w sedno. Wyd�ubuj�c kawa�ek rodzynka spomi�dzy z�b�w, powiedzia� do Skaurusa:</p><p>��Ty, panie, zajmujesz si� tym, co robi� ci przekl�ci politycy z Imperium. Czy b�d� nas mieli za ogr�w, dlatego �e u�yli�my ich poddanych do walki z wyspiarzami?</p><p>��Tylko ci, kt�rzy sami s� ogrami, tak mi si� wydaje. To oni maj� si� czego ba�. � Marek spojrza� na niego, zaintrygowany, bo rozwa�anie takich problem�w nie by�o do niego podobne. � Dlaczego ci� to martwi?</p><p>��Nic wa�nego, naprawd� � powiedzia� starszy centurion, ale jego zak�opotany u�miech �wiadczy� o czym� innym. Marek czeka�. Gajusz Filipus nie�mia�o kontynuowa�: � Zreszt�, kiedy Yezda i fanatycy Zemarkhosa zajmuj� wszystko st�d a� po Aptos, takie k�opoty nie mog� tam si�gn��.</p><p>��Aptos? � Rzymianie zimowali tam po Maragha, ale min�� ju� ponad rok odk�d opu�cili to miasteczko i Skaurus zd��y� ju� prawie o nim zapomnie�.</p><p>Gajusz Filipus zdawa� si� �a�owa�, �e w og�le otworzy� usta. Trybun my�la�, �e starszy centurion zatnie si� ostatecznie, ale ten brn�� dalej:</p><p>��Pewna wdowa po tamtejszym magnacie� jak ona si� nazywa�a? Nerse Phorkaina, chyba tak, to ca�kiem mi�a kobieta. Ciekawe, co tam z jej synem, i Yezd i ze �wi�t� wojn� Zemarkhosa przeciwko wszystkiemu i wszystkim. Wola�bym, �eby nie pomy�la�a sobie, �e dok�adamy jej jeszcze jedno zmartwienie. Kiepska by�aby to zap�ata za jej go�cinno��.</p><p>��Na pewno � zgodzi� si� powa�nie Marek. �Jak ona si� nazywa�a�, akurat � pomy�la�? By� pewien, �e Gajusz Filipus pami�ta� doskonale wszystko, co zwi�zane by�o z wdow� po Phorkosie, ��cznie z tym, jakie kamienie nosi�a najch�tniej w pier�cieniach. Ale starszy centurion tak przywyk� do pogardzania kobietami, �e Skaurus w�tpi�, czy kiedykolwiek przyzna si� do odmiennego uczucia, nawet przed sob� samym.</p><empty-line/><p>Top�r o kr�tkim drzewcu raz po raz wgryza� si� w czarny pie� drzewa morwowego. Drzazgi lecia�y na boki. Drwal Bryennios odchrz�kn�� z satysfakcj�, gdy drzewo zacz�o si� chwia�. D�ugie lata u�ycia wyszlifowa�y drzewce siekiery w miejscu, w kt�rym obejmowa� je d�oni�, tak i� by�o teraz delikatne niczym sk�ra m�odej kobiety. Przeszed� na drug� stron� drzewa, pog��bi� mniejsze wci�cie kilkoma uderzeniami i wr�ci� na miejsce. Jeszcze raz chrz�kn��. Chyba uda mu si� spu�ci� morw� tam, gdzie sta�a stara olcha a� do burzy przed trzema laty. Wtedy b�dzie mu o wiele �atwiej poci�� j� na bale.</p><p>Wiatr zmieni� si�, przynosz�c ze sob� ostry zapach palonego drewna. Bryennios wyda� kolejny odg�os, tym razem niezbyt �agodny � to nie by� Tralles, wypalacz w�gla drzewnego, przy pracy. Domy w jego wiosce sta�y w p�omieniach. S�ysza� odleg�e zawodzenia kobiet i pokrzykuj�cych Na-mdalajczyk�w.</p><p>Jakby my�l o ludziach Ksi�stwa mog�a ich wyczarowa�, trzech jecha�o w jego kierunku le�nym go�ci�cem.</p><p>��Ty tam! � krzykn�� jeden z nich. Jego leniwy wyspiarski akcent po�kn�� ostatnie <emphasis>m. </emphasis>Bryen-nios u�miechn�� si� szyderczo, ale tylko do siebie. Namdalajczycy byli w pe�nych zbrojach i trzymali swoje lance w gotowo�ci. Drwal znowu zamachn�� si� toporem. Drzewo j�kn�o. Jeszcze kilka uderze� i runie na ziemi�.</p><p>��Zacumuj to! � krzykn�� wyspiarz. �eglarski termin nic nie znaczy� dla Bryenniosa, kt�ry nie widzia� nigdy wody wi�kszej ni� staw dla kaczek, ale jego sens by� oczywisty. Obni�y� siekier�.</p><p>Udaj�c, �e na nich nie patrzy, k�tem oka podpatrywa� zbli�aj�cych si� Namdalajczyk�w. Dw�ch mog�o by� z wygl�du Videssa�czykami, gdyby nie byli ogoleni. Trzeci mia� jasne w�osy i niepokoj�co zielone oczy. Wszyscy byli wielkimi, dobrze zbudowanymi m�czyznami, przewy�szaj�cymi go o p� g�owy albo i wi�cej, ale on by� szerszy w ramionach, a jego musku�y grube i twarde od wieloletniej praktyki.</p><p>��Czego ode mnie chcecie? � zapyta�. � Mam prac� do zrobienia. � Wi�cej pracy, dzi�ki waszej bandzie. � Nie kry� swojego rozgoryczenia.</p><p>Starszy z dw�jki �niadolicych Namdalajczyk�w wytar� czo�o wierzchem d�oni. W�ski pasek czystej sk�ry wychyn�� spod warstwy sadzy i rdzawego potu. Reszta jego twarzy by�a nadal brudna.</p><p>��Chcesz, �eby wam oszcz�dzano takich wizyt, co? � powiedzia�. Bryennios popatrzy� na niego jak na idiot�:</p><p>��A kto by nie chcia�?</p><empty-line/><p>��S�usznie � u�miechn�� si� s�abo wyspiarz. � C�, nie jeste�my zadowoleni, gdy pali si� nasz w�z z zapasami i zabija dw�ch stra�nik�w. Wiesz mo�e kto ma takie �wietne pomys�y? Dobrze by�my zap�acili, �eby pozna� jego imi�.</p><p>Drwal wzruszy� ramionami i roz�o�y� r�ce. Namdalajczyk warkn�� ze z�o�ci�, szyderczo na�laduj�c jego gest.</p><p>��Sam widzisz jak to jest. Je�li nie dowiemy si�, kim s� ci rebelianci, musimy nauczy� wszystkich, jaka jest cena za ich ukrywanie.</p><p>Bryennios znowu wzruszy� ramionami.</p><p>��R�wnie dobrze mogliby�cie gada� do siekiery tego g�upka � powiedzia� wyspiarz o blond w�osach. � Wi�cej by wam powiedzia�a.</p><p>Jego szmaragdowe spojrzenie ugodzi�o Bryenniosa. Zako�czony szpicem pasek metalu, kt�ry ochrania� jego nos, nadawa� mu wygl�d jastrz�bia. W ko�cu spi�� konia i nawr�ci�. Jego towarzysze zrobili to samo.</p><p>Bryennios znowu zaatakowa� morw�. Po kilku pot�nych uderzeniach upad�a tam, gdzie powinna by�a upa��. Podszed� bli�ej, by odr�ba� wi�ksze ga��zie. Odmawia� cicho kr�tk� modlitw� dzi�kczynn� za to, �e ludzie Ksi�stwa nie wzi�li na powa�nie rady jasnow�osego rycerza i nie przyjrzeli si� z bliska jego siekierze. Ciemnoczerwone, st�a�e plamy na g�rze drzewca nie by�y kroplami �ywicy.</p><p>��Dlaczego si� wycofuj�? Nie mam poj�cia � powiedzia� do Marka khatrisherski zwiadowca, bezczelny jak wszyscy jego rodacy. � Chcesz wiedzie� �dlaczego�, spytaj czar�wnika. Ja wiem dobrze �co� i m�wi� ci, �e Namdalajczycy zwijaj� ob�z.</p><p>Trybun pogrzeba� w sakiewce i rzuci� je�d�cowi sztuk� z�ota.</p><p>��Cokolwiek by to by�o, dobre wiadomo�ci zas�uguj� na nagrod�. � Moneta znikn�a, zanim Marek zd��y� waln�� si� w czo�o, ubolewaj�c nad w�asn� g�upot�. � Po Kyzikos, to ty powiniene� mi p�aci�.</p><p>��Nie ma obawy, nie zmarnuje si�. � Khatrish u�miechn�� si� szelmowsko.</p><p>Trybun pojecha� z nim na jego posterunek. Nie nale��c do urodzonych je�d�c�w, b�ogos�awi� strzemiona, kt�re dawa�y ma jakie� szanse na to, by utrzyma� si� na tej wielkiej, nieobliczalnej bestii, kt�r� �ciska� kolanami.</p><p>Jedno spojrzenie ze szczytu urwistej ska�y wystarczy�o, by upewni� si�, �e zwiadowca mia� racj�. Namdalajczycy Bailiego u�ywali opuszczonego przez legionist�w obozu, obok willi Zonarasa, jako w�asnej g��wnej bazy. Teraz le�a� on pusty � Marek dotar� do punktu obserwacyjnego akurat na czas, by zobaczy� tylne stra�e kolumny Namdalajczyk�w wyje�d�aj�ce z doliny na p�noc. Nawet z tej odleg�o�ci wida� by�o jak ciasno s� zbici � wroga okolica by�a najlepszym sposobem na maruder�w.</p><p>Obserwuj�c wycofuj�cych si� wrog�w, nie omieszka� tak�e dobrze si� przyjrze� opuszczonej posiad�o�ci. Zdawa�o mu si�, �e Namdalajczycy wci�� okupuj� dobrze ufortyfikowany dom Zonarasa. Jego podejrzenia potwierdzi�y si� w ci�gu nast�pnych dni. Wyspiarze zostali na pozycjach, kt�re mia�y powstrzyma� legionist�w. Nie mieli ju� si�y uderzeniowej, ale ich defensywa nadal by�a mocna.</p><p>Kiedy je�d�cy, kt�rzy �ledzili ruchy Namdalajczyk�w donie�li, �e ich armia �pieszy na p�nocny zach�d, w kierunku Garsavry, Laon Pakhymer by� tak zadowolony z siebie, �e Marek mia� ochot� go udusi�.</p><p>��Widzisz, nawet Yezda mog� si� do czego� przyda� � powiedzia� dow�dca Khatrish�w. � K�opoty jednego to szansa dla innego.</p><p>��Hmmp � mrukn�� Skaurus. Wci�� mia� nadziej�, �e ludzie Ksi�stwa zgniot� Yezda, cho� musia� przyzna�, �e nie zmartwi�by si�, gdyby ten sukces kosztowa� ich sporo si�. Nie zamierza� siedzie� bezczynnie w tym czasie. Je�li kilka spo�r�d wyspiarskich fortec padnie, droga na r�wniny znowu sta�aby dla legionist�w otworem. G�ry by�y dobr� kryj�wk�, ale nic nie mog�o si� tutaj rozstrzyga�, a na �yznych nizinach o wiele �atwiej by�o o prowiant dla armii. Robi�o mu si� niedobrze na widok kaszy i soczewicy, a wkr�tce i tego mog�o zabrakn��.</p><p>Oczywi�cie Zonaras chcia�, by to jego willa by�a pierwszym z cel�w ataku, ale trybun musia� mu powiedzie�, nie. Doj�cia do niej by�y zbyt ods�oni�te i sam budynek zbyt silny. Stary magnat pokr�ci� smutno g�ow�.</p><p>��M�g�bym si� obej�� bez tej pochwa�y.</p><p>Marek wybra� kilka dogodniejszych obiekt�w. Sam postanowi� dowodzi� szturmem na fortec�, kt�ra by�a now� namdalajsk� budowl�, o kilka mil na zach�d od posiad�o�ci Zonarasa. Dolina, w kt�rej zosta�a usytuowana, by�a centrum partyzantki � potyczki mi�dzy wyspiarzami z tego garnizonu i partyzantami zmusi�y wielu spo�r�d okolicznych mieszka�c�w do ucieczki, a ludzie Ksi�stwa uprawiali opuszczone pola. Patrz�c na nie z ukrycia, trybun pomy�la�, �e tak�e i z tym nie�le sobie radzili.</p><p>Nie by�o �adnego sygna�u. Kiedy uzna�, �e nadesz�a odpowiednia chwila, Pakhymer wys�a� kilkudziesi�ciu je�d�c�w, gnaj�cych na z�amanie karku w g��b doliny. Galopowali przez bogate zielone pola, �cinaj�c szablami zbo�e, tak by zostawi� po sobie jak najszerszy pas zniszczenia. Kilku mia�o ze sob� p�on�ce pochodnie, kt�re rozrzucali tu i tam. Inni pop�dzili prosto na owce pas�ce si� tu� obok zamku i zacz�li gna� je w stron� g�r.</p><p>Z odleg�o�ci czterystu jard�w Marek s�ysza� okrzyki w�ciek�o�ci z fortecy, widzia� ludzi biegn�cych na mury i strzelaj�cych na o�lep do rabusi�w na zewn�trz. Potem nad g��bok� fos� spuszczono zwodzony most. Natychmiast z zamku wypadli rycerze, kopyta ich koni dudni�y o drewniany most niczym grzmoty. Wyzieraj�c zza ga��zi krzaka migda�u, kt�ry s�u�y� mu za kryj�wk�, trybun stara� si� ich policzy�. Trzydzie�ci osiem, trzydzie�ci dziewi�� wed�ug doniesie� jego szpieg�w, w zamku by�o oko�o pi��dziesi�ciu �o�nierzy.</p><p>Podczas gdy przera�one owce rozbieg�y si� na wszystkie strony, Khatrishe przegrupowali si�, wykorzystuj�c doskonale zwrotno�� i zwinno�� swoich koni. Zasypali odzianych w ci�kie zbroje Namdalajczyk�w gradem strza�. Skaurus widzia� jak jeden z wyspiarzy zakry� twarz d�o�mi i wypad� z siod�a, przetaczaj�c si� po ko�skim zadzie. Dw�ch ludzi Pakhymera pop�dzi�o w kierunku Namdalajczyka, kt�ry nieopatrznie oddali� si� od swoich towarzyszy, nacieraj�c na niego z obu stron. Obserwuj�cy ich z ukrycia trybun przygryz� warg�. Jak przekona� Khatrish�w, �e nie mogli mierzy� si� z wyspiarzami w bliskich pojedynkach? Os�aniaj�c lewy bok tarcz�, Namdalajczyk wypchn�� m�czyzn� po swojej prawej stronie z siod�a, a potem sprytnym ci�ciem zza g�owy odgoni� drugiego rozcinaj�c mu rami�. Pozostali wyspiarze krzykn�li rado�nie na widok tego wyczynu.</p><p>Jakby stracili nagle ducha walki, niedawni rabusie zacz�li ucieka� w stron� g�r, a ludzie Ksi�stwa ruszyli za nimi. Koniki Khatrish�w nie bieg�y teraz tak szybko jak przed chwil� � wydawa�o si�, �e nie s� w stanie oderwa� si� od goni�cych je ci�kich namdalajskich wierzchowc�w. Wrzeszcz�c i potrz�saj�c lancami, Namdalajczycy z zapa�em kontynuowali po�cig.</p><p>Skaurus mierzy� wzrokiem wci�� powi�kszaj�cy si� dystans pomi�dzy rycerzami i fortec�. Odwr�ci� si� do manipu�u, z kt�rym sp�dzi� pod migda�ami m�cz�c� noc.</p><p>��No dobra ch�opaki, biegiem! � krzykn��.</p><p>Wyskoczyli z ukrycia i pognali w kierunku zamku, nios�c k�adki i nar�cza ga��zi, kt�re mia�y pom�c im przeprawi� si� przez fos�.</p><p>Byli ju� prawie w po�owie drogi, zanim dostrzeg� ich kt�ry� z Namdalajczyk�w � je�d�cy zaj�ci byli po�cigiem, podczas gdy garstka pozosta�ych obro�c�w tylko im po�wi�ca�a uwag�. Potem jeden z ludzi na wa�ach wyda� okrzyk przera�enia. Trybun by� na tyle blisko, by widzie� usta otwarte ze zdziwienia. Wyspiarze rzucili si� do mostu, chc�c podnie�� go, zanim nadbiegn� Rzymianie. Skaurus ods�oni� z�by w u�miechu � nie liczy� na tyle szcz�cia.</p><p>Grube d�bowe bale by�y bardzo ci�kie, a w dodatku przejazd koni z ci�ko uzbrojonymi rycerzami wcisn�� drewniany pomost g��boko w mi�kk� ziemi�. Marek s�ysza� przekle�stwa i post�kiwania pracuj�cych ci�ko wyspiarzy, ale most ledwo zacz�� si� unosi�, gdy jego <emphasis>caligae </emphasis>zadudni�y na nim.</p><p>Rzuci� si� naprz�d, staraj�c si� nie my�le� o fosie, kt�ra zia�a g��bok� jam� pod jego stopami. Wyspiarz, z r�kami czarnymi od ziemi i po�amanymi paznokciami, porzuci� wreszcie daremne pr�by podniesienia mostu i wyszed� na niego, wyci�gaj�c jednocze�nie miecz. Marek trzyma� ju� swe d�ugie galijskie ostrze w d�oni.</p><p>��Horacjusz, tak? � wydysza�.</p><p>Ale w odr�nieniu od k�adki, kt�r� legendarny rzymski bohater broni� kiedy� przed Etruskami, tutaj by�o wystarczaj�co du�o miejsca dla trzech lub czterech walcz�cych m�czyzn. Zanim nast�pni Namdalajczycy mogli do��czy� do pierwszego wojownika, Skaurus zaatakowa� go od przodu, Minucjusz od lewej, a jeszcze inny Rzymianin od prawej. Broni� si� dzielnie, ale walka w trzech na jednego mog�a trwa� najwy�ej kilka sekund. �o�nierz pad� na deski z rozci�tym gard�em, brzuchem i udem. Z triumfalnym wrzaskiem legioni�ci przeskoczyli przez jego cia�o i wtargn�li na dziedziniec twierdzy. Kilku Namdalajczyk�w pr�bowa�o si� broni�, wi�kszo�� jednak porzuci�a bro� widz�c, �e s� bez szans.</p><p>Do tego czasu rycerze �cigaj�cy Khatrish�w zrozumieli, �e wpadli w pu�apk�. Zawr�cili i pe�nym galopem pognali w kierunku fortu, rozpaczliwie spinaj�c konie ostrogami. Ale Khatrishe tak�e nawr�cili i stali si� raczej �cigaj�cymi ni� �ciganymi. Wyspiarze, kt�rzy mieli teraz wi�ksze zmartwienie, starali si� ignorowa� ich strza�y, cho� coraz wi�cej wierzchowc�w bieg�o z pustym siod�em.</p><p>��Naprz�d! Nie oszcz�dza� si�! � krzycza� Skaurus. Legioni�ci wyt�ali wszystkie si�y, podnosz�c pomost. Krzykn�li rado�nie, gdy oderwa� si� od mokrej ziemi i run�� do fosy. Zrobili to umiej�tnie � trybun nie s�ysza�, by kt�rykolwiek z bali p�k� przy uderzeniu.</p><p>Na zewn�trz wyspiarze kr�cili si� w k�ko, nie maj�c poj�cia, co robi� teraz, kiedy zamkni�to przed nimi ich w�asny zamek. Khatrisherscy �ucznicy przekonali ich, �e nie powinni si� jednak oci�ga�. Ogl�daj�c si� ponuro przez rami�, pok�usowali na p�noc, prawdopodobnie chc�c po��czy� si� z g��wnymi si�ami. Pakhymer pomacha� do Marka, kt�ry zrobi� to samo � szturm powi�d� si� o wiele lepiej, ni� �mia� przypuszcza�.</p><p>Noc sp�dzi� w zdobytym forcie, czekaj�c na raporty od swoich oficer�w. Je�dziec nale��cy do oddzia�u Gagika Bagratouni nadjecha� tu� przed zachodem s�o�ca, by donie�� o sukcesie r�wnie kompletnym i �atwym jak atak trybuna. Juniusz Blesus tak�e osi�gn�� sw�j cel, ale kosztem ci�kiej walki.</p><p>��Co posz�o nie tak? � spyta� Marek.</p><p>��Zacz�� sw�j cholerny atak za wcze�nie � odpar� khatrisherski zwiadowca, bez skrupu��w krytykuj�c cudzego oficera. � Namdalajczykom uda�o si� zawr�ci� i uderzy�, zanim dobieg� do zamku. Ale odwa�ny z niego facet; schyli� si� pod lanc� i �ci�gn�� Namdalajczyka z konia w�asn� w��czni�. � Khatrish skuba� ucho, staraj�c si� co� sobie przypomnie�. � O, mam. Tw�j przyjaciel Apokavkos straci� ma�y palec u prawej r�ki.</p><p>��To przykre � powiedzia� Skaurus. � Jak to znosi?</p><p>��On? Z�o�ci si� na siebie. Kaza� mi powiedzie�, �e ci�� zamiast pcha�, i �e to ostatni raz, kiedy pope�nia ten b��d.</p><p>Nie dosta� wi�c �adnych wiadomo�ci tylko od Gajusza Filipusa. Marek nie martwi� si� tym specjalnie � cel starszego centuriona by� najbardziej oddalony od jego zamku. Ale nazajutrz, wczesnym rankiem, pos�aniec weterana doni�s� o kompletnej klapie przedsi�wzi�cia. Nie umia� powiedzie� konkretnie co si� sta�o. Skaurus nie us�ysza� ca�ej historii, dop�ki Gajusz Filipus sam nie wr�ci� z niefortunnej wyprawy, kilka dni p�niej. Trybun �ci�gn�� wszystkich legionist�w do obozu, obsadzaj�c zdobyte twierdze Videssa�czykami � mieszanin� magnackich stra�nik�w i partyzant�w. Do wykonywania rutynowych, garnizonowych obowi�zk�w powinni w zupe�no�ci wystarczy�.</p><p>��Pech, i tyle � wzruszy� ramionami starszy centurion. � Khatrishe wjechali w pola dr�c si� jak trzeba, ale ci skurwiele w �rodku mieli par� katapult, o kt�rych nie wiedzieli�my, dop�ki ich nie u�yli. Nie�li strzelcy. Rozwalili dwa konie i �ci�gn�li jednemu Khatrishowi g�ow� z ramion. Reszta od razu si� zniech�ci�a i zamiast udawa�, �e ledwo si� mog� rusza�, uciekli naprawd�. � Podni�s� do ust �y�k� z gulaszem z baraniny. � Nie mog� ich za to wini�. Siedzieli�my pod drzewami, a� zrobi�o si� ciemno i poszli�my sobie. Kilku moich ludzi dosta�o rozwolnienia, bo najedli si� zielonych brzoskwi�, durnie.</p><p>Pomimo niepowodzenia weterana, Skaurus wiedzia�, �e odni�s� du�y sukces. �linka lecia�a mu na my�l o zej�ciu na r�wniny; sp�dzaj�c ca�e lato w g�rach, zostaliby w ko�cu bez ubra� i bez jedzenia. To prawda, �e zjednoczone si�y Draxa mog�y zgnie�� legionist�w, ale na razie Drax mia� inne problemy.</p><empty-line/><p>Senpat Sviodo zamachn�� si�, jakby chcia� wyrzuci� swoj� pandour�, zdegustowany d�wi�kiem, kt�ry w�a�nie wyprodukowa�, a kt�ry nawet niewra�liwe ucho Skaurusa odebra�o jako wybitnie fa�szywy.</p><p>��Szkoda, �e nie mo�emy by� znowu w g�rach � powiedzia�. � Tu, na dole, jest zbyt parno. Nie ma si�y, �eby w tej wilgoci nastroi� dobrze struny z jelit. Ach, moja s�odka� � zanuci�, przytulaj �c pandour� j akby to by�a Nevrata. � Zas�uguj esz na struny z najlepszego srebra. I� � doda�, �miej�c si� � �gdybym tak rozrzuca� pieni�dze dla ciebie, nie zdradzi�aby� mnie, ty niesta�a ladacznico.</p><p>Z zapa�em, jak prawdziwy entuzjasta, zacz�� wyja�nia� jakie s� zalety i wady r�nego rodzaju strun. Marek z trudem ukrywa� znudzenie � nawet nieodparty urok Senpata nie m�g� przekona� go do zainteresowania si� muzyk�, a ca�odzienny marsz porz�dnie go zm�czy�.</p><p>Ucieszy� si� gdy nadszed� Lucjusz Worenusz i da� mu pretekst do oderwania si� od wyk�adu.</p><p>��O co chodzi tym razem? � zapyta�. � Co takiego zrobi� znowu Pullo?</p><p>��Co? � zamruga� Worenusz. � Aa, nie, nic panie. Po tej drace w dolinie zostali�my przyjaci�mi. W�a�ciwie jeste�my razem na warcie, przy wschodniej bramie. I w�a�nie przyjecha�, panie, ee�jeden Yezda i chce z tob� rozmawia�.</p><p>��Jeden co? � tym razem to trybunowi opad�a szcz�ka. Senpat zna� �acin� na tyle, by wy�apa� imi� wroga swojego narodu. Uderzy� r�k� po strunach, wydaj�c przera�liwy brz�k, kt�ry nie by� wynikiem rozstrojenia instrumentu. Trybun czu� jak zaciska usta.</p><p>��Co chcia�by mi powiedzie� ten Yezda?</p><p>��Nie wiem, panie. Czeka na zewn�trz z bia�� szmat� przywi�zan� do �uku. Poza tym nie ma ani w��czni, ani he�mu. Powiedzia�bym, brudny �ebrak � doda� Worenusz.</p><p>Marek wymieni� spojrzenia z Senpatem. Twarz Vaspurakanera wyra�a�a dziwn� mieszank� zdziwienia i wrogo�ci. Skaurus czu� to samo.</p><p>��Przyprowad� go � powiedzia� w ko�cu. Worenusz zasalutowa� i odmaszerowa�. Pomimo niezbyt przychylnego opisu legionisty, Marek spodziewa� si� ujrze� kogo� bardziej reprezentacyjnego ni� Yezda, kt�ry stan�� przed nim � mo�e jakiego� wysokiego stopniem oficera, pochodz�cego od Makurani, z delikatn� tylko domieszk� krwi koczownik�w, wysokiego, szczup�ego, przystojnego, o delikatnych d�oniach i smutnych, du�ych oczach; jak kapitan, kt�ry broni� Khliat przed Mavrikiosem Gavrasem. Ale tylko obszarpany nomada na stepowym koniku jecha� za Worenuszem, wygl�daj�c dok�adnie jak pierwszy lepszy Khamorth z armii Imperium. �aden �o�nierz nie zwr�ci� na niego uwagi. Jednak jego obecno�� tutaj, niedaleko od Kyzikos, by�a no�em w gard�o Videssos.</p><p>Yezda, z kolei, nie wygl�da� na szcz�liwszego b�d�c obozie wroga, ni� Marek maj�c go u siebie. Kr�ci� nerwowo g�ow�, rozgl�daj�c si� na wszystkie strony, jakby zastanawiaj�c si� nad drog� ewentualnej ucieczki.</p><p>��Ty Skaurus, dow�dca tych ludzi? � zapyta� �amanym videssa�skim.</p><p>��Tak � odpar� z kamienn� twarz� trybun. � O co chodzi?</p><p>��Ja Sevabarak, kuzyn dla Yavlaka, w�adcy klan�w Menteshe. On przysy�a mnie do ciebie zapyta�, ile pieni�dzy ty masz. Potrzebujesz mn�stwo, tak my�l�.</p><p>��A to na co, je�li mo�na wiedzie�? � spyta� Marek, wci�� nie chc�c mie� nic do czynienia z Yezd.</p><p>Sevabrak nie obrazi� si� � w�a�ciwie wygl�da� na rozbawionego.</p><p>��Bo my� Jak wy to m�wicie?�Wypruli�my flaki z tych takich twardych rycerzyk�w, w zesz�y tydzie�. Oho, ile wi�cej ni� mo�e to g�wniane Imperium � powiedzia�. Potem, odginaj�c palce przy kolejnych imionach, wylicza�. � Mamy Draxa, mamy Baili, mamy tego jak-mu-tam Vides-sa�czyka co my�li, �e on jest Imperium�</p><p>��Imperatorem � mechanicznie poprawi� Skaurus. Oczy stoj�cego obok Senpata by�y okr�g�e i wytrzeszczone. Tak samo, zreszt�, jak jego.</p><p>Sevabrak machn�� na niego r�k�.</p><p>��Niewa�ne. Mamy. Mamy Turgota, Soterica, mamy Clozarta� nie, jego nie, on umar�, dwa dni do ty�u. No tak czy siak, mamy pe�ny nocnik Namdalajczyk�w. Chcecie, kupujecie, du�o pieni�dzy. Jak nie� � Okrucie�stwo i ��dza krwi rozszerzy�y jego oczy. � Zobaczymy, jak d�ugo my mo�emy rozci�gn�� ich �ycie. Jakie� kilka tygodni, mog� si� za�o�y�.</p><p>Ale Marek nie s�ucha� ju� tych gr�b. Oto podawano mu zduszon� rebeli� na z�otym talerzu � i je�li legioni�ci odpowiednio si� pospiesz�, mog� jeszcze nie dopu�ci� Yezda na r�wniny. A je�li chodzi o z�oto�</p><p>��Pakhymer! � wrzasn��.</p><p>To mog�o kosztowa� wi�cej ni� mieli legioni�ci, ale on got�w by� prze�kn�� wszystkie �a nie m�wi�em� Khatrisha, byle tylko je dosta�.</p></section><section><title><p>VIII</p></title><p>Wielki w�z skrzypia�, tocz�c si� majestatycznie przez �agodne wzniesienia stepu, na ko�ach o wysoko�ci cz�owieka. Gorgidas siedzia� ze skrzy�owanymi nogami na kocu z koziego w�osia, ostrz�c <emphasis>stylus </emphasis>brzegiem swojego miecza � nie o takim u�yciu my�la� Gajusz Filipus, daj�c mu bro�, zachichota� pod nosem i Grek. Sprawdzi� czubek, k�uj�c nim opuszek kciuka. Wystarczy. Otworzy� tabliczki i zmarszczy� brwi, kiedy zobaczy� jak niedbale wyg�adzi� wosk po tym, jak przepisywa� swoje ostatnie uwagi na pergamin.</p><p>Skuba� lewe ucho, zastanawiaj�c si� g��boko. <emphasis>Stylus </emphasis>porusza� si� szybko po tabliczce, zostawiaj�c za sob� w�skie spirale wosku. �Je�li chodzi o wielko�� zajmowanego terytorium, ani Vides-sos, ani Yezd nie mog� r�wna� si� z nomadami z p�nocy. Gdyby zjednoczyli si� pod jednym w�adc�, �aden nar�d nie m�g�by si� im oprze�. Nie potrafi� oni jednak rz�dzi� si� naprawd� m�drze, ani te� wykorzysta� bogatych zasob�w, kt�re stoj� przed nimi otworem�.</p><p>Przyjrza� si� temu, co napisa� � nie najgorzej, ma w sobie co� z Tukidydesa. Jego pismo by�o drobne i bardzo eleganckie. Jakby to mia�o jakie� znaczenie � powiedzia� do siebie � krzywi�c twarz. W ca�ym tym �wiecie tylko on zna� grek�. Nie, niezupe�nie � Skaurus umia� j� jeszcze, jako tako. Ale Skaurus by� w Videssos, kt�re wydawa�o si� niewyobra�alnie daleko od tego d�ugiego sznura woz�w Arshaum.</p><p>Obok niego Goudeles robi� swoje w�asne notatki, przygotowuj�c przem�wienie, kt�re zamierza� wyg�osi� przed ojcem Arigha � Arghunem, khaganem klanu Szarego Konia, kiedy w ko�cu do niego dotr�. Chwila ta zdawa�a si� ju� niezbyt odleg�a, co najwy�ej o kilka dni. Lankinos Skylitzes, ob�o�ony mi�kkimi poduszkami, spa� g��boko, nie przejmuj�c si� nag�ymi podrzutami, gdy ko�o wozu wje�d�a�o na jaki� kamie�. Chrapa�.</p><p>Gorgidas znowu zabra� si� do pracy. �Nic wi�c dziwnego, �e Arshaumi z tak� �atwo�ci� zepchn�li Khamorth�w na wschodni� cz�� stepu, kt�ry na zachodzie rozci�ga si� dalej, ni� si�ga o nim ludzka wiedza. Lud zamieszkuj�cy te r�wniny przystosowa� si� do koczowniczego trybu �ycia lepiej ni� nomadzi ze wschodniego brzegu Shaum. Namioty Arshaum�w, w ich dialekcie �jurty�, umocowane s� na ogromnych wozach. W ten spos�b nie trac� czasu na rozbijanie i zwijanie obozu. Pod��aj� nieustannie za swoimi stadami, niczym delfiny za �awic� tu�czyk�w�.</p><p>Podoba�o mu si� to por�wnanie. Przet�umaczy� je na videssa�ski, dla Goudelesa. Gryzipi�rek przewr�ci� oczami.</p><p>��Rekiny by�yby lepsze � powiedzia�, i doda� mrucz�c pod nosem: � Barbarzy�cy!</p><p>Gorgidas zdecydowa�, �e b�dzie uwa�a�, i� odnosi�o si� to do Arshaum�w, nie do niego. Powr�ci� do swoich zapisk�w. �Poniewa� koczownicy nie zachowuj� si� jak jeden nar�d, zar�wno Yezd jak i Videssos staraj� si� zjednywa� sobie kolejne klany. Przeci�gaj�c na swoj� stron� tak wa�nego khagana jak Arghun, maj� nadziej� wp�yn�� na pomniejszych wodz�w, tak by do��czyli do partii maj�cej lepsze widoki na zwyci�stwo�. Od�o�y� <emphasis>stylus </emphasis>i spyta� Goudelesa:</p><p>��Jak my�lisz, co zamierza Bogoraz? Skylitzes otworzy� jedno oko.</p><p>��Na pewno dla nas nic dobrego � powiedzia� i z powrotem zasn��.</p><p>��Obawiam si�, �e on ma racj� � potwierdzi� Goudeles, wzdychaj�c. Ambasador Yezd tak�e przyjecha�, by kusi� Arghuna. Dop�ki ich khagan nie wybierze jednej ze stron, Arshaum nie dopuszczali do kontakt�w mi�dzy Videssa�czykami i Bogorazem z jego �wit�.</p><p>Czuj�c, �e opuszcza go natchnienie, Gorgidas schowa� tabliczki i <emphasis>stylus, </emphasis>i wystawi� g�ow� na zewn�trz jurty. Agathios Psoes, jad�cy obok wozu, pozdrowi� go skinieniem g�owy. Trzyma� sw� stra� w gotowo�ci, nie dowierzaj�c nomadom, kt�rzy mieli chroni� Videssa�czyk�w przed lud�mi Bogoraza.</p><p>Grek odwr�ci� si� do m�odego nomady, powo��cego ko�mi ci�gn�cymi jurt�.</p><p>��Niech twoje stada si� pomno�� � wypowiedzia� formu�k� uprzejmego pozdrowienia, u�ywaj�c sporej cz�ci tego, co nauczy� si� dot�d ze �wiszcz�cego j�zyka arshaum.</p><p>��Niech twoje byd�o b�dzie t�uste � odpar� m�czyzna. Jak wi�kszo�� jego rodak�w, by� niski i szczup�y, ale �ylaste mi�nie �wiadczy�y o sporej sile. Mia� p�ask� twarz o �niadej cerze, niemal kompletnie pozbawion� zarostu. Fa�dki sk�ry w rogach oczu czyni�y je lekko sko�nymi. Kiedy si� u�miecha�, ods�ania� �nie�nobia�e z�by.</p><p>Zamszowe lam�wki i fr�dzle z farbowanej jasno we�ny ozdabia�y jego spodnie z owczej sk�ry i sk�rzan� kurtk�. Mia� przy sobie zakrzywion� szabl� i sztylet, a na plecach ko�czan ze strza�ami � �uk le�a� obok, na drewnianym siedzeniu. Rozsiewa� wok� siebie ostr� wo� zje�cza�ego mas�a, kt�rym smarowa� proste, grube, czarne w�osy.</p><p>By�o p�niej, ni� s�dzi� Gorgidas. S�o�ce zsuwa�o si� po niebie, w kierunku pasma niskich wzg�rz, kt�re nie�mia�o odznacza�y si� na zachodnim horyzoncie. By�y pierwsz� skaz� na jego idealnie r�wnej linii, jak� Grek widzia� od tygodni. Za nimi by�y tylko kolejne po�acie stepu.</p><p>Dw�ch je�d�c�w zbli�a�o si� od zachodu; jeden kierowa� si� prosto na jurt� ambasador�w Videssos, drugi skr�ci� do wozu Bogoraza. Sztandar Yezd, skacz�ca pantera na br�zowoczerwonym tle, powiewa� nad jego g�ow�. By� to dobry pomys� � Gorgidas �a�owa�, �e Imperium nie by�o tak przewiduj�ce.</p><p>Pos�aniec powiedzia� co� w swoim j�zyku do Greka, kt�ry pokr�ci� g�ow� pokazuj�c, �e nie rozumie. Nomada wzruszy� ramionami, spr�bowa� jeszcze raz, kiepskim khamorthckim � niewielu Arshaum�w zna�o videssa�ski. Gorgidas schowa� si� do namiotu i potrz�sn�] za rami� �pi�cego Skylitzesa � oficer m�wi! biegle miejscowym j�zykiem.</p><p>Mrucz�c gniewnie pod nosem, Skylitzes wyszed� z jurty i rozmawia� z pos�a�cem przez kilka minut.</p><p>��Mamy si� spotka� z szamanami klanu, dzi� wieczorem � powt�rzy� swoim kompanom. � Oczyszcz� nas ze z�ych duch�w, zanim p�jdziemy do khagana.</p><p>Cho� zna� dobrze obyczaje stepowych lud�w, jego powa�na twarz by�a bardziej pos�pna ni� zwykle.</p><p>��Poganie � powiedzia� p�g�osem i uczyni� znak Phosa na piersiach. Goudeles, dla kontrastu, nie wydawa� si� zbyt przej�ty perspektyw� poddania si� obcym rytua�om.</p><p>Na zewn�trz pos�aniec wci�� rozmawia� z wo�nic�, kt�ry krzykn�� co� do koni. Niesmarowane o�ki zapiszcza�y, gdy w�z skr�ci� gwa�townie na po�udnie. Gorgidas spojrza� pytaj�co na Skylitzesa, kt�ry powiedzia�:</p><p>��Jedziemy do miejsca, gdzie czekaj� na nas szamani. Mniej wi�cej godzin� p�niej jurta stoczy�a si� do szerokiej doliny. Wygl�daj�c na zewn�trz, Grek zobaczy�, �e w�z Bogoraza jecha� kilkaset jard�w za nimi. Oddzia� jazdy Arshaum rozdziela� dwie jurty, by upewni� si�, �e �o�nierze Psoesa nie spotkaj� eskorty Bogoraza. Pozosta�e wozy, z kt�rymi podr�owa�y obie partie, pojecha�y prosto do Arghuna.</p><p>Samotna jurta sta�a po�rodku doliny, spuszczone konie pas�y si� obok niej. Zeskoczy� z niej cz�owiek, trzymaj�cy w d�oni pochodni�. Gorgidas by� za daleko, by zauwa�y� cokolwiek opr�cz tego, �e jego ubi�r by� dosy� dziwny. Potem wo�nica powiedzia� co� do Greka.</p><p>��Wejd� do �rodka � przet�umaczy� Skylitzes. � On m�wi, �e czar nie b�dzie dzia�a�, je�li zobaczmy jak rozpala si� �wi�ty ogie�.</p><p>Gorgidas niech�tnie wsun�� si� do namiotu � jak m�g� si� czego� dowiedzie�, gdy nie pozwalano mu patrze�?</p><p>Jurta podjecha�a ju� tak blisko, �e s�ysza� trzask p�on�cych drew. Za moment w�z Bogoraza tak�e stan�� obok nich. Wo�nica zawo�a� do kogo�. Odpowiedzia� mu piskliwy, starczy tenor.</p><p>��Mo�emy teraz wyj�� � powiedzia� Skylitzes. Odwr�ci� si� i spojrza� na Goudelesa. � Na Phosa, ci�gle siedzisz nad tymi swoimi wypocinami?</p><p>��Tylko znajd� odpowiedni� antytez�, �eby zr�wnowa�y� to zdanie � odpar� biurokrata ze spokojem. Ostentacyjnie zapisa� kolejn� fraz�, zerkaj�c k�tem oka na w�ciek�ego Skylitzesa.</p><p>��To b�dzie musia�o wystarczy� � powiedzia� w ko�cu. � I tak wi�kszo�� przepadnie w t�umaczeniu. No to chod�my, Lankinos; to nie ja ka�� im teraz czeka�. � I rzeczywi�cie, gryzipi�rek by� pierwszy na ziemi.</p><p>Bogoraz tak�e wychodzi� ze swojej jurty, ale Gorgidas prawie go nie zauwa�y� � jego uwaga skupia�a si� ca�kowicie na szamanach Arshaum�w. By�o ich trzech, dwaj wyprostowani i energiczni, trzeci pochyla� si� pod ci�arem lat � to on musia� rozmawia� z wo�nic� videssa�skiego poselstwa. Ubrani byli w zamszowe szaty si�gaj�ce im do kostek, pokryte tak wielk� ilo�ci� d�ugich postrz�pionych fr�dzli naszytych na materia�, �e wygl�dali raczej jak zwierz�ta ni� ludzie. Wszyscy trzej mieli na twarzach diabelskie, z�owrogie maski z drewna i sk�ry, pomalowane okropnymi odcieniami zieleni, purpury i ��ci, kt�re nadawa�y im jeszcze bardziej nieludzki wygl�d. Ich ciemne sylwetki, odcinaj�ce si� wyra�nie od ognia, kr��y�y wok� niczym duchy. Od czasu do czasu wo�ali co� do siebie, a ich g�osy odbija�y si� echem od zakrywaj�cych usta masek.</p><p>Gorgidas przygl�da� si� temu spektaklowi z zainteresowaniem, Skylitzes z g��bok� podejrzliwo�ci�. Ale Pikridos Goudeles pok�oni� si� przed najstarszym z szaman�w z takim samym szacunkiem, jaki okaza�by Balsamonowi, patriarsze Videssos. Stary Arshaum odda� uk�on i powiedzia� co�.</p><p>��Dobra robota, Pikridos � powiedzia� z niech�ci� Skylitzes. � Ten dziwak m�wi, �e nie wiedzia�, czy zaj�� si� najpierw nami czy Yezda, ale twoje dobre maniery zdecydowa�y za niego.</p><p>Goudeles pok�oni� si� znowu, tak g��boko jak pozwala� mu na to jego brzuch. Gryzipi�rek by� rozpieszczony i zarozumia�y � pomy�la� Gorgidas � ale by� tak�e prawdziwym dyplomat�.</p><p>By� nim r�wnie�, na sw�j spos�b, Bogoraz. Od razu zorientowa� si�, �e nie zdo�a zmieni� decyzji szamana, wi�c nawet tego nie pr�bowa�. Spl�t� tylko r�ce na piersiach, jakby ca�a ta sprawa w og�le go nie obchodzi�a.</p><p>Szamani zaj�ci byli przy ogniu, nuc�c zakl�cia i rzucaj�c w p�omienie aromatyczne kadzid�o. Starzec dzwoni� br�zowym dzwonkiem, podczas gdy jego dwaj asystenci nadal �piewali.</p><p>��Odganiaj� demony � wyja�ni� Skylitzes.</p><p>Potem szaman wyci�gn�� z kieszeni ma�y pakunek i wysypa� jego zawarto�� do ognia. P�omienie strzeli�y do g�ry, rozpalone do czystej bieli. Gorgidas przez moment by� zupe�nie o�lepiony, a na czo�o wyst�pi� mu perlisty pot. Plama czerni na tle p�omieni � stary szaman zbli�y� si� do nich i przem�wi�.</p><p>��Co? � odszczekn�� Skylitzes po videssa�sku. Opanowawszy si�, zacz�� m�wi� w j�zyku ar-shaum. Starzec powt�rzy� swe s�owa, gestykuluj�c jakby chcia� powiedzie� �To ca�kiem proste, naprawd�.</p><p>��No? � za��da� Goudeles.</p><p>��Je�li dobrze go zrozumia�em, a obawiam si�, �e tak � powiedzia� Skylitzes � to chce on, �eby�my udowodnili, i� nie mamy �adnych z�ych zamiar�w wzgl�dem Arghuna, przechodz�c przez to ognisko. Je�eli nasze intencje s� dobre, m�wi, nic si� nie stanie. Je�li nie� � oficer zawaha� si�, ale doko�czy�. � �to ogie� zrobi, co do niego nale�y.</p><empty-line/><p>��Nagle bycie pierwszym jest zaszczytem, kt�ry ch�tnie bym odst�pi� � powiedzia� Goudeles. Skylitzes, kt�remu niestraszne by�o �adne fizyczne niebezpiecze�stwo, by� o krok od paniki na my�l o tym, �e b�dzie musia� zda� si� na zakl�cie jakiego� poga�skiego czarownika. Gorgidas, kt�ry zawsze stara� si� nie wierzy� w to, czego nie m�g� dotkn�� albo zobaczy�, zastanawia� si�, dlaczego sam podobnie si� nie zachowuje. Zda� sobie spraw�, �e przygl�da� si� dot�d szamanowi tak uwa�nie, jakby by� pacjentem � ten cz�owiek promienia� pewno�ci� tak jasn� jak p�omie�, kt�ry wznieci�.</p><p>��My�l�, �e wszystko b�dzie w porz�dku � powiedzia� i odpowiedzia�y mu dwa, po��czone jednym nieszcz�ciem spojrzenia Goudelesa i Skylitzesa, kt�rzy po raz pierwszy od wielu dni byli zgodni w swych pogl�dach. Wtedy stary szaman zrozumia� w ko�cu, �e Videssa�czycy mieli jakie� w�tpliwo�ci. Chc�c ich przekona�, zrobi� kilka krok�w do ty�u � i zosta� otoczony przez p�omienie. Nie czyni�y mu one jednak �adnej krzywdy. Odta�czy� niezdarnie kilka krok�w na �rodku ogniska, podczas gdy partia Goudelesa � a z drugiej strony Bogoraza � gapi�a si� na niego. Kiedy sko�czy� i wyszed� z ognia, ani jeden fr�dzel na jego fantastycznym kostiumie nie by� nadpalony. Pomacha� im r�k�, zapraszaj�c do �rodka.</p><p>Goudeles mia� sw�j w�asny, szczeg�lny rodzaj odwagi. Widocznie zbieraj�c si� w sobie, powiedzia� gdzie� w powietrze:</p><p>��Nie po to przejecha�em p� �wiata, �eby zrobi� krzywd� jakiemu� nomadzie. Podszed� szybko do ognia. Szaman poklepa� go po plecach, wzi�� za r�k� i wprowadzi� do ogniska. P�omienie obskoczy�y ich natychmiast.</p><p>Lankinos Skylitzes zagryza� wargi, kiedy g�os Goudelesa, pe�en ulgi i triumfu wzni�s� si� ponad trzask p�omieni.</p><p>��Ca�y i zdrowy, dzi�kuj�, mo�e tylko lekko przyrumieniony � zawo�a�.</p><p>Skylitzes zacisn�� z�by i ruszy� naprz�d. Szaman, kt�ry w lej samej chwili wynurzy� si� z p�omieni, odebra� mu na moment odwag�. Oficer jeszcze raz uczyni� na piersi s�oneczny znak Phosa i chwyciwszy wyci�gni�t� do niego r�k� szamana znikn�� w ogniu.</p><p>��Tutaj � zawo�a� Skylitzes za moment, lakoniczny jak zwykle. Teraz szaman kiwa� palcem na Greka. Pomimo ca�ej swojej pewno�ci, Gorgidas czu� jak mi�kn� mu nogi, gdy podszed� do ogniska. Zw�zi� oczy do w�skich szparek, by nie o�lepi�y go p�omienie i zastanawia� si�, ile czasu minie, zanim kiepski dowcip Goudelesa stanie si� prawd�.</p><p>Jednak d�o� starego Arshauma by�a ca�kiem ch�odna. Delikatnie wci�gn�a go do ognia. Gdy tylko wszed� w jego �rodek, uczucie gor�ca znikn�o � czu� si� jak w zwyk�y letni wiecz�r. Nawet si� nie poci�. Otworzy� szeroko oczy. Otacza�a go biel, ale nie by�a ona o�lepiaj�ca. Spojrza� w d�, na w�gle po kt�rych st�pa� i spostrzeg�, �e w og�le nie wida� by�o jego �lad�w. Obok niego szaman nuci� co� bezg�o�nie.</p><p>Ciemno�� przed jego oczami zdawa�a si� totalnie czarna po jasno�ci, w kt�rej si� sk�pa�. Nag�e uderzenie gor�ca w plecy powiedzia�o mu, �e by�o ju� po wszystkim. Chwiejnym krokiem odsun�� si� od ognia. Goudeles z�apa� go i przytrzyma�. W miar� jak odzyskiwa� wzrok, widzia� wpatruj�cego si� w p�omienie Skylitzesa, kt�ry wygl�da� jakby by� w transie.</p><p>��Tylko �wiat�o�� � mrucza� oficer, wci�� niezupe�nie przytomny. � Niebo Phosa musi wygl�da� w�a�nie tak.</p><p>Goudeles by� bardziej praktyczny.</p><p>��Je�li ma to co� wsp�lnego z Phosem, usma�y tego szczura Bogoraza na w�giel i zrobi Imperium wielk� przys�ug�.</p><p>Gorgidas �ywi� tak� sam� nadziej�, ale kilka minut p�niej szaman wyszed� z ognia prowadz�c za r�k� pos�a z Yezd. W ko�cu Grek m�g� po�wi�ci� mu wi�cej uwagi. Je�li przypuszcza�, ze Wul-ghash, khagan Yezd, przy�le tu jakiego� nieokrzesanego wodza, musia� si� rozczarowa�.</p><p>Przodkowie Bogoraza byli z pewno�ci� obywatelami Makuran, pa�stwa kt�re wsp�zawodniczy�o z Videssos jak r�wny z r�wnym przez wiele stuleci do czasu, gdy Yezda wyjechali ze stepu, by je podbi�. Pomimo nie najm�odszego ju� wieku, by� szczup�y i trzyma� si� prosto. Odwr�ci� si� na moment, by spojrze� na starego szamana � jego profil zaznaczy� si� wyra�nie na tle p�omieni i wida� by�o, jak haczykowaty nos nadaje mu wygl�d drapie�nego ptaka.</p><p>Gdy odzyska� ju� wzrok, spostrzeg� pos��w z Videssos i podszed� do nich z szyderczym p�uk�o-nem.</p><p>��Interesuj�ce do�wiadczenie � zauwa�y�. Videssa�ska frazeologia, kt�rej u�ywa�, by�a ju� nieco przestarza�a, ale jego akcent by� perfekcyjny. � Kto by pomy�la�, �e ci barbarzy�cy maj� mi�dzy sob� takich mag�w?</p><p>Jego oczy by�y niemal zupe�nie zakryte powiekami � znowu, jak u ptaka � Gorgidas nie m�g� z nich niczego wyczyta�. Reszta twarzy by�a szczup�a i mia�a w sobie jak�� si��, kt�ra dobrze ��czy�a si� z jego postur�. Podbr�dek by� silny i wystaj�cy, ko�ci policzkowe ostro wyrze�bione. G�sta, siwiej�ca broda, mocno pokr�cona jak i jego w�osy, pokrywa�a szcz�k� i policzki. D�ugie w�sy zakrywa�y niemal zupe�nie g�rn� warg�. Ukryte pod nimi usta by�y szerokie, o pe�nych wargach, kt�re z �atwo�ci� mog�y wyra�a� zar�wno zmys�owo�� jak i okrucie�stwo.</p><p>Obecno�� Yezda wybi�a Skylitzesa z jego z�otego snu. Dotkn�� r�koje�ci miecza, pomrukuj�c gro�nie:</p><p>��Powinienem zaj�� si� tym, co ogie� spartaczy�.</p><p>Bogoraz spojrza� mu w oczy, wcale nie przestraszony. Pose� z Yezd nie mia� ze sob� broni. Bawi� si� guzikami z jasnego mosi�dzu � czy te� ze z�ota? � spinaj�cymi jego br�zowy we�niany p�aszcz, kt�ry z ty�u by� o wiele d�u�szy ni� z przodu. Pod p�aszczem nosi� kaftan z jakiego� lekkiego materia�u, w r�nokolorowe, pionowe pr��ki.</p><p>��Dlaczego uwa�asz, �e jestem mniej uczciwy ni� ty? � powiedzia� z gestem sardonicznego rozbawienia. Gorgidas zwr�ci� uwag� na jego r�ce; szczup�e i eleganckie, z d�ugimi spiczastymi paznokciami. R�ce chirurga � pomy�la� Grek.</p><p>��Bo do cholery, jeste� � powiedzia� Skylitzes, nie bawi�c si� w uprzejmo�ci.</p><p>��Spokojnie, m�j przyjacielu � Goudeles po�o�y� r�k� na ramieniu oficera. � Prawda jest taka, �e on sam musi by� czarownikiem, cho� nie chce si� do tego przyzna�, i zna zakl�cia, kt�re powstrzymaj� ogie�. � Chocia� m�wi� do Skylitzesa, obserwowa� Bogoraza, czekaj�c na jaki� gest zaniepokojenia, kt�ry potwierdzi�by jego s�owa.</p><p>Ale Bogoraz nie da� si� nabra�.</p><p>��Ale�, po co mi magia? � zapyta�, a z jego u�miechu mo�na by�o wyczyta� tyle my�li, co z maski szamana. � Naprawd� nie �ycz� temu Arghunowi nic z�ego, dop�ki b�dzie robi� co powinien. � Maska zsun�a si� odrobin�, ods�aniaj�c twarz drapie�nika.</p><empty-line/><p>Viridoviks popija� kavass z buk�aka. Siedz�cy obok Targitaus, kt�ry poda� mu nap�j przed chwil�, bekn�� g�o�no i poklepa� si� po brzuchu.</p><p>��To jest w�a�nie dobry kavass � powiedzia�. � Delikatny, ale i mocny, jak zad mu�a.</p><p>��Mu�a, powiadasz? � Viridoviks coraz rzadziej potrzebowa� t�umaczenia Lipoxaisa � bardzo du�o rozumia� ju� z j�zyka khamorth, cho� kiedy m�g� odpowiada� po videssa�sku. � Taa� i smakuje te� jak zad mu�a. Brakuje mi mojego wina.</p><p>Kilku nomad�w zachichota�o, inni zmarszczyli brwi, s�ysz�c jak drwi si� z ich tradycyjnego napitku.</p><p>��Co on powiedzia�? � spyta�a �ona Targitausa, Borane � jak wi�kszo�� kobiet nie zna�a w og�le videssa�skiego. W�dz przet�umaczy� kr�tko. Borane przewr�ci�a oczami, potem mrugn�a do Celta. By�a kobiet� w �rednim wieku, a jej uroda stawa�a si� powoli tylko wspomnieniem. Jakby chc�c jako� odsun�� od siebie nieub�agany up�yw czasu, zachowywa�a si� jak kociak, co zupe�nie nie sz�o w parze z jej wymiarami.</p><p>C�rka Borane, Seirem, by�a lustrzanym odbiciem jej pi�kna sprzed jakich� dwudziestu lat.</p><p>��Je�eli nasz kuzyn-krwi nie lubi kavassu � powiedzia�a Seirem do Targitausa�� mo�e spodoba mu si� namiot zmys��w.</p><p>��Co to by�o to ostatnie? � spyta� Lipoxaisa Viridoviks � zrozumia� pojedyncze s�owa, ale nie wiedzia�, co maj� tu oznacza�.</p><p>��Namiot zmys��w � przet�umaczy� <emphasis>enaree </emphasis>uprzejmie. Zak�ada�, �e znaczenie tego wyra�enia jest tak oczywiste, �e nie potrzebuje dodatkowych wyja�nie�.</p><p>��Na rogi mojego najlepszego byka! � wykrzykn�� Targitaus. � On nie zna namiotu zmys��w! � odwr�ci� si� do s�ug. � Kelemerish! Tarim! Przynie�cie zas�ony, kocio� i nasiona.</p><p>S�u��cy skwapliwie rzucili si� do sk�rzanych toreb po p�nocnej stronie namiotu. Tarim, m�odszy z tej dw�jki, przyni�s� Targitausowi okr�g�y mosi�ny kocio� z dwoma uchami, wype�niony prawie po brzegi du�ymi, okr�g�ymi kamieniami. Targitaus postawi� go na ogniu. Kelermish poda� wodzowi sk�rzan� torebk� wielko�ci pi�ci, �ci�gni�t� u g�ry rzemykiem. Ten otworzy� j� i wysypa� ca�� gar�� br�zowo-zielonych ziarenek, �odyg i pokruszonych li�ci na swoj� d�o�.</p><p>Widz�c og�upia�� min� Viridoviksa, powiedzia�:</p><p>��To oczywi�cie konopie.</p><p>��Czy b�dziesz w takim razie splata� powr�z? � Gal �a�owa�, �e nie ma z nim Gorgidasa, kt�ry zrozumia�by, o co chodzi w tym wszystkim. Targitaus tylko prychn��. Tarim i Kelermish ograniczali przestrze� wok� ogniska, podwieszaj�c pod sufitem filcowe koce i buduj�c namiot w namiocie.</p><p>Khamorthcki w�dz zajrza� do kot�a � kamienie zaczyna�y ju� si� �arzy�. Chrz�kn�� z zadowoleniem i wyci�gn�� br�zowe naczynie z ognia, zaczepiaj�c o ucho d�ugi metalowy pr�t. Gdy ustawia� je ostro�nie przed Viridoviksem, reszta domownik�w przysun�a si� bli�ej do Gala.</p><p>��B�dziesz mia� dzisiaj najlepsze miejsce.</p><p>��Tak? A co mam zrobi� z tymi wszystkimi kamieniami? Gor�cy kamie� mo�e by� bardzo po�yteczny, je�li owinie si� go w materia� i rozgrzeje zimne ��ko, ale to wszystko, co przychodzi mi do g�owy. A na pewno nie zjem dla was michy w�gli.</p><p>Gdyby Targitaus by� Videssanczykiem, odpowiedzia�by na drwiny Viridoviksa jak�� wymy�ln� i ci�t� ripost�, ale on rzuci� tylko gar�� zielonego �miecia, kt�re trzyma� w r�ce, na rozpalone do czerwono�ci kamienie. G�sta chmura dymu podnios�a si� znad kot�a. Nie by� to zapach palonej trawy, jak spodziewa� si� Viridoviks. By� o wiele bardziej intensywny, s�odki, niemal aromatyczny � nozdrza Gala drga�y same z siebie.</p><empty-line/><p>��Na co czekasz? � powiedzia� Targitaus. � Nie marnuj dobrego miejsca. Nachyl si� i wci�gnij g��boko powietrze.</p><p>Kuszony przez intryguj�cy zapach, Viridoviks pochyli� si� nisko nad kot�em, tak �e czu� gor�co bij�ce mu w twarz. Wci�gn�� wielki haust dymu � a potem krztusi� si� i kaszla� rozpaczliwie, pr�buj�c go wydmuchn��. Piersi i tchawica piek�y go tak, jakby po�kn�� rozpalony o��w. �zy lecia�y mu po policzkach.</p><p>��Och moje biedne, przypalone p�uca � wycharcza� g�osem, kt�ry by� w tej chwili tylko wspomnieniem �agodnego barytonu.</p><p>Nomadzi byli rozbawieni jego m�czarniami, co tylko pogarsza�o stan rzeczy.</p><p>��Dobry spos�b na rozdmuchanie dymu � zachichota� Targitaus i sam wci�gn�� dym o wiele bardziej rozrzedzony, trzymaj�c go w p�ucach tak d�ugo, �e Gal zastanawia� si�, czy za chwil� mu nie p�kn�. Pozostali nomadzi robili to samo i u�miechali si� leniwie.</p><p>��On tego nie zna, tato. My�l�, �e zrobi�e� to specjalnie � oskar�y�a swojego ojca Seirem. � Daj mu spr�bowa� jeszcze raz.</p><p>Krzaczaste brwi wodza i jego po�amany nos sprawia�y, �e nie m�g� wygl�da� na niewinnego, czy by� nim czy nie. Rzuci� nast�pn� gar�� ziaren i li�ci na gor�ce kamienie. Nowa chmura dymu unios�a si� znad kamieni. Gestem zach�ci� Viridoviksa do drugiej pr�by.</p><p>Tym razem Celt by� ostro�niejszy. Nie potrafi� powstrzyma� grymasu, kt�ry wykrzywi� mu twarz � jakkolwiek mi�y by� jego zapach, dym smakowa� jak roz�arzone chwasty. Znowu zacz�� kaszle�, ale zacisn�� z�by i zatrzyma� wi�kszo�� w p�ucach. Kiedy w ko�cu go wypu�ci�, widzia� sw�j oddech, jak w mro�ny zimowy poranek.</p><p>To by�o interesuj�ce. My�la� o tym przez kilka sekund. Zdawa�y si� rozci�ga� w niesko�czono��. To te� by�o interesuj�ce. Spojrza� na Targitausa przez zamglone powietrze, kt�re stawa�o si� coraz mniej przejrzyste, w miar� jak w�dz dorzuca� suszone konopie do kot�a.</p><p>��Ho ho, niez�e dymki tu sobie puszczacie.</p><p>Targitaus nie odpowiedzia�, bo w�a�nie znowu wci�ga� dym. Viridoviks nie obrazi� si�. Sam zaci�gn�� si� g��boko, czuj�c �agodn� oci�a�o�� za oczami.</p><p>By�o to doznanie bardzo r�ne do tego, kt�re by�o efektem zbyt du�ej ilo�ci wina. Gal po wypitce stawa� si� bardzo energiczny, zawsze gotowy do �piewu i do walki. Teraz, po prostu odizolowa� si� od �wiata w bardzo przyjemny spos�b. Wiedzia�, �e m�g�by wsta� i zrobi� cokolwiek, gdyby zasz�a taka potrzeba, ale on nie widzia� takiej potrzeby. Nawet my�lenie zacz�o go ju� nudzi� i m�czy�.</p><p>Przesta� wi�c zastanawia� si� nad czymkolwiek, opar� si� na �okciach i przyjrza� le��cym doko�a nomadom. Niekt�rzy rozk�adali si� swobodnie, bezw�adni jak on. Inni przechadzali si� powoli, rozmawiaj�c �ciszonymi g�osami. Lipoxais gra� jak�� skoczn� melodi� na flecie z bia�ej ko�ci. Nuty zdawa�y si� b�yszcze� w powietrzu i ci�gn�� Viridoviksa za sob�.</p><p>Jego oczy same odszuka�y Seirem. U�miech powoli rozla� mu si� na twarzy � oto by�o �wiczenie, kt�re wykona�by z najwi�ksz� ochot�. Ale niestety, nie by�a to osada niewolnik�w, a Seirem nie by�a wiejsk� dziewuch�, kt�r� mo�na by�o przelecie� dla kaprysu. � Ach, szkoda zachodu� � powiedzia� w swoim j�zyku.</p><p>Borane nie przeoczy�a lubie�nego spojrzenia, kt�re Gal pos�a� jej c�rce. Powiedzia�a co� do Seirem, zbyt szybko, by Viridoviks m�g� j� zrozumie�. Obie wybuchn�y g�o�nym �miechem � nomadzi byli prostym ludem. Seirem ukry�a twarz w d�oniach i zerkn�a na Celta przez szpark� mi�dzy palcami � nie�mia�o��, kt�ra by�a czyst� kokieteri�. Jego u�miech jeszcze si� poszerzy�.</p><p>��Co ona ci m�wi�a? � spyta�.</p><p>Obie kobiety znowu si� roze�mia�y. Borane pokaza�a gestem, �e mo�e mu powiedzie�. Wci�� chichocz�c, Seirem wyja�ni�a:</p><p>��Co�, co powiedzia�a o tobie Azarmi; �e jeste� taki d�ugi, jaki jeste� wysoki.</p><p>Obcy j�zyk, umys� za�miony dymem � dopiero po d�u�szej chwili Viridoviks zrozumia�, o co chodzi, a wtedy sani si� roze�mia�.</p><p>��Ona to teraz powiedzia�a? � zapyta�, siadaj�c prosto, by wykaza� si� cho� jednym rodzajem d�ugo�ci.</p><p>Na zewn�trz rozleg� si� nagle t�tent kopyt. Warty Targitausa wymieni�y z je�d�cami okrzyki, potem jeden ze stra�nik�w zajrza� do �rodka i zawo�a� swojego pana. Dla Viridoviksa podniesienie si� o kilka cali by�o nie lada wyczynem, ale Targitaus, przeklinaj�c pod nosem, podni�s� si� od razu i przepcha� przez t�umek nomad�w i przez rozwieszone wok� ognia koce. Tchnienie �wie�ego, ch�odnego powietrza wdar�o si� do �rodka. Celt wci�gn�� je z wdzi�czno�ci�.</p><p>S�ysza� jak jaki� m�czyzna krzyczy co� do wodza Khamorth. Chwila ciszy i teraz to Targitaus rycza� w�ciekle. Wpad� z powrotem do namiotu.</p><p>��Wstawa�, leniwe psy! Kto� rozwali� nam stado!</p><p>Nomadzi podnosili si� na nogi wykrzykuj�c pytania i przekle�stwa. Zas�ony znikn�y niczym za dotkni�ciem r�d�ki, Khamorthci �ci�gali spod sufitu swoje �uki, szable i kurtki z grubej, wyparzanej sk�ry. Kilku na�o�y�o metalowe he�my, ale wi�kszo�� pozosta�a w zwyk�ych futrzanych czapach.</p><p>Z twarz� pociemnia�� od z�o�ci, Targitaus spojrza� gro�nie na �lamarz�cego si� Viridoviksa.</p><p>��Szybciej, cudzoziemcze. Chc� �eby� pojecha� z nami. Czuj� tu robot� Varatesha.</p><empty-line/><p>��Prosz�, prosz� � powiedzia� Goudeles z zaskoczeniem i podziwem. � Kto by pomy�la�, �e barbarzy�cy maj� takie wyczucie stylu?</p><p>Uwaga zosta�a uczyniona <emphasis>sotto voce, </emphasis>gdy videssa�skie poselstwo zbli�a�o si� do najwa�niejszej jurty klanu Szarego Konia � tam oczekiwa� na nich Arghun. Gorgidas musia� si� zgodzi� z gryzipi�rkiem. Ceremonia Arshaum�w nie by�a wcale mniej imponuj�ca od tej, kt�r� videssa�ski <emphasis>hy-paestos, </emphasis>Rhadenos Vourtzes, chcia� zadziwi� Rzymian pod Imbros, kiedy po raz pierwszy pojawili si� w Imperium.</p><p>Tutaj, zamiast s�ug trzymaj�cych parasolki, co by�o oznak� wysokiej pozycji Videssa�czyka, przed jurt� khagana sta� ros�y nomada z w��czni� w d�oni. Inni �o�nierze, nie uczestnicy uroczysto�ci, ale prawdziwi stra�nicy, stali po obu stronach jurty z wyci�gni�tymi �ukami. Zaraz poni�ej ostrza w��czni trzymanej przez nomad�, wisia�y przyczepione do niej trzy ko�skie ogony � symbol klanu. Wojownik sta� w bezruchu, niczym wyrze�biony w br�zie.</p><p>R�wnie godnie prezentowa� si� ko�, kt�ry ci�gn�� jurt�. Cho� by� to tylko stepowy konik, jego szara sier�� by�a l�ni�ca od d�ugiego i dok�adnego czesania, a bujna grzywa i ogon u�o�one i zwi�zane pomara�czowymi i z�otymi wst��kami. �eb ozdobiony by� kawa�kami rze�bionego drewna ze z�oconymi ornamentami w kszta�cie gryf�w, kt�re pokrywa�y ko�skie policzki. By jeszcze bardziej zadziwi� oczy przybysz�w, konik mia� na grzbiecie wspania�� pomara�czow� tkanin�, kt�ra mog�a s�u�y� za siod�o. Podtrzymywa�y j� w miejscu paski z�oconej sk�ry, przechodz�ce przez pier� i brzuch zwierz�cia. Po obu stronach tego siod�a, misternie wyhaftowane gryfy atakowa�y koz�y, kt�re ucieka�y tch�rzliwie przed mitycznymi bestiami.</p><p>Sama jurta, zamkni�ta i cicha, sta�a na dwuko�owym wozie. W odr�nieniu od wszystkich innych jurt, jakie widzia� Gorgidas, ta by�a p�okr�g�a, a ci�ka we�niana zas�ona zamyka�a p�askie wej�cie. Trzy ko�skie ogony wisia�y na drzewcu u jej szczytu.</p><p>Okaza�o si�, �e br�zowy wojownik m�g� si� jednak porusza�. Obr�ci� si� na pi�cie i zawo�a� co� do tej czarnej, pos�pnej zas�ony. Gorgidas wy�apa� tylko s�owa �poselstwo z Videssos� � s�ysza� je ju� wystarczaj�co cz�sto, odk�d przekroczyli Shaum.</p><p>Przez moment Grek zastanawia� si�, czy ktokolwiek by� za t� kurtyn�, ale nagle kto� odci�gn�� j� na bok, a ta kr�tka chwila oczekiwania mia�a najwyra�niej doda� dramatyzmu i powagi. Wn�trze jurty wys�ane by�o czarnym filcem, by uczyni� figur� Arghuna, siedz�cego na krze�le z wysokim oparciem pokrytym b�yszcz�c� warstw� z�ota, jeszcze bardziej imponuj�c�.</p><p>Arghun by� nieco bardziej zniszczon� wersj� Arigha, kt�ry sta� po prawej stronie tronu i u�miecha� si�, pozdrawiaj�c podchodz�cych do jurty Videssa�czyk�w. W�osy khagana i w�t�a br�dka by�y raczej stalowoszare ni� czarne, a zmarszczki na jego twarzy by�y g��bsze od tych na twarzy jego syna �atwo by�o zobaczy�, jak za kilkana�cie lat b�dzie wychud� Arigh. Arghun mia� na sobie takie same futra i sk�ry z fr�dzlami jak wszyscy inni Arshaumi, doskonale skrojone, ale bez �adnych ekstrawagancji. Jedyn� oznak� jego pozycji, jak� dostrzeg� Gorgidas, by� ko�ski ogon, kt�ry w�dz nosi� u pasa.</p><p>Po lewej stronie khagana sta� wysoki, szczup�y m�czyzna, lat oko�o osiemnastu, kt�ry mia� w sobie rodzinne podobie�stwo zar�wno do niego, jak i do Arigha, ale by� od nich o wiele przystojniejszy. Dobrze o tym wiedzia� � jego wzrok by� pe�en pogardy, gdy przygl�da� si� nadchodz�cym dyplomatom. Jego uroda � wysokie ko�ci policzkowe, g�adka ciemnoz�otawa cera i nozdrza, kt�rych �agodne �uki przypomina�y skrzyd�a mewy � uderzy�a Gorgidasa zaraz po wej�ciu do namiotu. Ubi�r tak�e wart by� uwagi � nosi� z�oty pas, tunik� i spodnie niemal tak �wietnie ozdobione, jak str�j szamana, i delikatne sk�rzane buty ozdobione srebrnym haftem.</p><p>Goudeles, jako g�owa poselstwa, wyst�pi� naprz�d i przykl�kn�� na jedno kolano przed kha-ganem � nie by� to jeszcze ho�d jaki odda�by Autokratorowi Videssos, ale bardzo do niego zbli�ony. Uk�oni� si� nisko Arighowi i nieznanemu ksi�ciu po lewej stronie Arghuna. Skylitzes, kt�ry mia� s�u�y� za t�umacza, uczyni� to samo.</p><p>��Wasza Wysoko��, pot�ny khaganie Arghun, Wasza Ksi���ca Mo��, ksi��� Arigh� � tytu�y p�yn�y g�adko z ust Goudelesa. Nagle zawaha� si� z uprzejmym zak�opotaniem. � Wasza Ksi���ca Mo��, ksi��� aa�</p><p>Arigh powiedzia� co� do brata. M�ody m�czyzna obdarzy� Goudelesa u�miechem, na wp� czaruj�cym, na wp� pogardliwym. Odpowiedzia� jednym, kr�tkim zdaniem, s�odkim i pewnym siebie tenorem.</p><p>��Nazywa si� Dizabul i jest synem Arghuna � przet�umaczy� Skylitzes.</p><p><emphasis>��M�odszym </emphasis>synem � doda� z naciskiem Arigh, przygl�daj�c si� Dizabulowi bez sympatii. Z wyszukan� arogancj�, jak� daje doskona�e pi�kno, jego brat uda�, �e go w og�le nie zauwa�a.</p><p>Ignoruj�c te gierki albo tylko udaj�c, jako �e bardzo niewiele umyka�o uwadze gryzipi�rka � Goudeles przedstawi� cz�onk�w poselstwa Arghunowi i jego synom. Gorgidas by� zaskoczony g��boko�ci� uk�onu jaki z�o�y� Dizabulowi � z wygl�du najpi�kniejszemu m�odzie�cowi,jakiego widzia� od lat, cho� nieco zepsutemu.</p><p>Podczas gdy khagan pozdrawia� ambasador�w, pozostali cz�onkowie klanu przygl�dali si� im ze swoich jurt, kt�re zosta�y wcze�niej dyskretnie odci�gni�te od namiotu wodza. Wi�cej g��w ukaza�o si� w wej�ciach do namiot�w i w zakratowanych wiklin� okienkach, kiedy Skylitzes przet�umaczy� dalsz� cz�� mowy Goudelesa na j�zyk arshaum.</p><p>��Jego Wysoko��, Imperator Videssos przesy�a khaganowi kilka skromnych podarunk�w. Kilku �o�nierzy Agatbiosa Psoesa wyst�pi�o do przodu, by zaprezentowa� dary Imperatora � podoficer przez wiele dni wk�ada� im do g��w z uporem i oboj�tno�ci�, kt�ra przypomina�a Gorgi-dasowi Gajusza Filipusa, jak wa�na jest uroczysto��, w kt�rej maj� wzi�� udzia�. Teraz odgrywali swoje role perfekcyjnie, podchodz�c, jeden po drugim, do jurty khagana i sk�adaj�c przed ni� prezenty, a potem znowu si� wycofuj�c.</p><p>��Jego Wysoko��, Imperator, ofiarowuje z�oto na znak naszej przysz�ej przyja�ni. � Ma�a, ale ci�ka torebka zabrz�cza�a mi�o, gdy jeden z �o�nierzy k�ad� j� na niskiej, g�stej trawie.</p><p>Arigh powiedzia� co� do swojego ojca. Skylitzes z trudem powstrzyma� u�miech, kt�ry cisn�� mu si� na usta i przet�umaczy�:</p><p>��Wszystko w starych monetach, sam widzia�em.</p><p>Arigh by� przezorny i dopilnowa�, by ofiarowano im rzeczy naprawd� cenne � zamieszanie jakie panowa�o podczas ostatnich dziesi�cioleci w Videssos, zmusi�o Imperium do obni�ania warto�ci monet poprzez dodawanie do nich ta�szych metali. U�miech Arghuna �wiadczy� o tym, �e i on wiedzia� co� na ten temat. Dizabul wygl�da� na �miertelnie znudzonego.</p><p>Goudeles zosta� na moment zbity z tropu, ale natychmiast doszed� do siebie.</p><p>��Srebro dla khagana! � Prevalis, syn Haravasha, przyni�s� nieco wi�ksz� torb� i u�o�y� j� obok pierwszej. D�wi�k, jaki wyda�a, by� wy�szy ni� brz�k z�ota, ale wci�� mi�y dla ucha.</p><p>��Klejnoty do skarbca khagana i dla jego pi�knych pa�! Rubiny, topazy, ogniste opale, ksi�ycowe per�y! � Kiedy kolejny �o�nierz po�o�y� sw�j dar, Goudeles otworzy� torb�, wyci�gn�� z niej ogromn� per��, i po�o�y� na d�oni, tak by wida� by�o jej blask. Gorgidas doceni� jego spryt � �yj�c tak daleko od morza, Arghun m�g� nigdy jeszcze nie widzie� pere�. Khagan pochyli� si� do przodu, by przyjrze� si� kamieniowi, kiwn�� g�ow� i usiad� z powrotem.</p><p>��Pi�� najprzedniejszych szat dla waszej wysoko�ci. � Niekt�re z nich by�y utkane ze z�otych nici, inne z doskona�ego aksamitu lub �nie�nobia�ego lnu, ozdobione obficie brokatem i klejnotami i przetykane z�otymi lub srebrnymi ni�mi. W ko�cu znalaz�o si� co�, co mog�o zainteresowa� Diza-bula, ale jego ojciec zdawa� si� oboj�tny na kosztowne stroje.</p><p>��Na koniec, na znak szacunku i czci, Autokrator daruje waszej wysoko�ci buty z kr�lewskiego szkar�atu.</p><p>Tylko Imperator Videssos nosi� szkar�atne buty. Dzielenie si� tym kolorem, nawet w ten tylko spos�b, by�o znakiem g��bokiego powa�ania. Ksi��� Tomond z Namdalen nie odwa�y� si� w�o�y� czerwonych but�w.</p><p>Pos�uguj�c si� t�umaczeniem Arigha, Arghun zapyta�:</p><p>��To pi�kne dary. Czy towarzysz� im jakie� s�owa? �Czy kogut zapieje? Czy wrona zakracze?� � mrucza� Skylitzes po videssa�sku, gdy Goudeles najwyra�niej przygotowywa� si� do swojego wypieszczonego przem�wienia. Arigh u�miechn�� si�, ale b�d�c stronnikiem Videssa�czyk�w nie przet�umaczy� ojcu szyderstwa oficera.</p><p>Goudeles m�g� tylko k�tem oka rzuci� swojemu towarzyszowi piorunuj�ce spojrzenie. Rozpocz�� wreszcie swoje wyst�pienie, kt�re przygotowywa� przez wiele dni:</p><p>��O m�ny Arghunie, nasz wielki Imperator� � teraz biurokrata bra� odwet na Skylitzesie, wymawiaj�c s�owo �wielki� z takim naciskiem, �e nabiera�o ironicznego znaczenia. T�umacz musia� jako� z tego wybrn��. � �u�ywaj�c mnie jako swego pos�a�ca, �yczy ci, by fortuna sprzyja�a wszystkim twym poczynaniom, kt�ry tak �yczliwie podejmujesz nas, legat�w Imperium. Oby to spotkanie by�o dla ciebie przyjemno�ci�. Niech twoi nieprzyjaciele zgin� nies�awnie z twojej reki, a twoi wrogowie niechaj padn� ci do st�p. Niech nigdy nie wkradnie si� pomi�dzy nas zdrada ani z�o�� � z�a wola jest bowiem robakiem, kt�ry stoczy ziarno najtrwalszej nawet przyja�ni.</p><p>��Zwolnij, do cholery � szepn�� w�ciek�y Skylitzes. � Je�li ja sam nie wiem, o czym ty m�wisz, co oni b�d� z tego rozumie�?</p><p>��Nie musz� nic rozumie� � odpar� Goudeles, pokrywaj�c to dramatycznym gestem. � M�wi� tylko to, co musi zosta� powiedziane przy takich okazjach, to wszystko. � Pok�oni� si� raz jeszcze Arghunowi i doko�czy�.</p><p>��Lud klanu Szarego Konia i wszyscy poddani, kt�rych nadarzy im los, s� drodzy naszym sercom. �ywimy gor�c� nadziej�, i� nigdy si� to nie zmieni. � Cofn�� si� o krok, daj�c do zrozumienia, �e przem�wienie sko�czone.</p><p>��Bardzo �adnie � powiedzia� Arigh. Lata sp�dzone w Videssos pozwoli�y mu w pe�ni doceni� kunszt Goudelesa, czego nie mo�na by�o powiedzie� o jego ojcu czy bracie.</p><p>��Ja� � zacz�� nast�pne zdanie, ale khagan przerwa� mu. Skin�� g�ow� speszony; w obecno�ci Arghuna byl tylko pos�usznym synem.</p><p>��M�j ojciec chcia�by odpowiedzie� przeze mnie. Lankinos, jeste� bardzo dobry, ale�</p><p>��Oczywi�cie � powiedzia� szybko Skylitzes.</p><p>��B�dziemy zaszczyceni mog�c wys�ucha� uwag khagana � doda� Goudeles.</p><p>Gorgidas przygotowa� si� na kolejne ozdobne przem�wienie. Zamiast tego, Arghun zamilk� po dw�ch zdaniach. Jego syn przet�umaczy�:</p><p>��Dzi�kuj� za prezenty. Je�li chodzi o twoje poselstwo, podejm� decyzj� po tym, jak us�ysz� co ma do powiedzenia ambasador Yezd.</p><p>Goudeles wgapia� si� w niego z otwartymi ustami.</p><p>��To wszystko?! � pisn��, zdziwiony do tego stopnia, �e zapomnia� o wyszukanej sk�adni. Wygl�da� tak, jakby kto� d�gn�� go no�em. Powoli odprowadzi� parti� Videssa�czyk�w na bok. � �Dzi�kuj� za prezenty� � mrucza�. � Ba! � wyrzuci� z siebie wi�zk� przekle�stw, o kt�rych znajomo�� Gorgidas nigdy by go nie pos�dza�.</p><p>��M�wi�e� bardzo dobrze, ale styl nomad�w jest zupe�nie r�ny od twojego � pociesza� go Grek. � Mimo wszystko podziwiaj� videssa�sk� retoryk�. Pami�tasz Olbiopa? Arghun wydaje si� roztropnym przyw�dc�. My�la�e�, �e powie tak albo nie, bez wys�uchania obu stron?</p><p>Podniesiony lekko na duchu, Goudeles pokr�ci� g�ow�.</p><p>��W�a�ciwie wola�bym, �eby tak w�a�nie by�o � powiedzia� Skylitzes, ale Bogoraz z Yezd podchodzi� ju� do jurty khagana. Spojrzenie Skylitzesa by�o tak intensywne, jakby spotykali si� w�a�nie na polu bitwy.</p><p>Pos�aniec z Yezd przykl�kn�� na jedno kolano przed Arghunem � powaga tego gestu ucierpia�a nieco, gdy czarna mycka, kt�r� mia� na g�owie, spad�a na ziemi� podczas uk�onu. Ale Yezda szybko to nadrobi�, przemawiaj�c do khagana w j�zyku arshaum.</p><p>��Cholera! � powiedzieli jednocze�nie Gorgidas i Goudeles. Grek doda�: � To na pewno wp�ynie na Arghuna, nawet je�li sam sobie z tego nie zdaje sprawy.</p><p>��Cicho! � upomnia� go Skylitzes, przys�uchiwa� si� przez chwil�, w ko�cu powiedzia�: � Mniej ni� by� przypuszcza�. Gnojek ma khamortheki akcent, wystarczaj�co silny, �eby rozz�o�ci� ka�dego Arshauma.</p><p>��Co m�wi? � spyta� Goudeles. Jego znajomo�� j�zyka arshaum nie by�a wi�ksza od tej, jak� mia� Gorgidas.</p><p>��Takie bzdury jak ty, Pikridos. Nie, czekaj, jest co� nowego. M�wi, �e Wulghash � niech go Skotos zmrozi! � wie j akim wielkim woj ownikiem j est Arghun i przysy�a mu podarunki odpowiednie dla wojownika.</p><p>Na rozkazuj�ce machni�cie Bogoraza jeden z jego �o�nierzy po�o�y� przed khaganem pochw� z polerowanego br�zu pokrytego emali�. Rzucaj�c stra�nikom wodza uspokajaj�ce spojrzenie, ambasador wyci�gn�� z pochwy szabl�, by pokaza� j� Arghunowi. By�o to doskona�e, bogato zdobione arcydzie�o sztuki p�atnerskiej, od r�koje�ci wyk�adanej z�otem po sam czubek l�ni�cego ostrza. Po kilku ceremonialnych machni�ciach, Bogoraz schowa� j� z powrotem i odda� khaganowi.</p><p>Arghun wyci�gn�� j� sam, by sprawdzi� jak jest wywa�ona, u�miechn�� si� z prawdziw� przyjemno�ci�, i przypi�� do pasa. Tak�e z u�miechem na ustach, Bogoraz podarowa� podobne ostrza jego synom � r�ni�y si� tylko tym, �e r�koje�ci wyk�adane by�y raczej srebrem ni� z�otem. Dizabul a� obliza� wargi odbieraj�c swoj� bro� od Yezda � nawet Arigh bez wahania przypi�� swoj�.</p><p>Przez moment niemal zapomniani, Videssa�czycy przygl�dali si� temu z przera�eniem. Skylitzes zgrzytn�� z�bami.</p><p>��Powinni�my byli o tym pomy�le�.</p><p>��Tak � zgodzi� si� ponuro Goudeles. � Ci barbarzy�cy z r�wnin to dzikusy. Bardziej przekonuje ich kawa�ek naostrzonego metalu ni� pi�kne szaty, podczas gdy nasi ludzie ceniliby je sobie tak samo.</p><p>Staraj�c si� jak zwykle wyci�ga� og�lne wnioski z przyk�ad�w, kt�re podsuwa�o mu �ycie, Gor-gidas powiedzia�:</p><p>��Nie nale�y ocenia� innych wed�ug swoich w�asnych kryteri�w. My, Grecy, palimy naszych zmar�ych, ale ju� w Indiach� � przerwa� czerwieni�c si�, gdy jego towarzysze wgapiali si� w niego � Indie� i Grecja!� nic tutaj nie znaczy�y.</p><p>Pokaz kosztownej broni Bogoraza ci�gn�� si� dalej: sztylety z inkrustowanymi z�otem scenami polowania na ostrzach, podw�jnie wyginane �uki wzmocnione rogiem, wypolerowane i wywoskowane a� si� iskrzy�y, strza�y z pachn�cego drzewa cedrowego, zako�czone mieni�cymi si� lokami z pawich pi�r, w ko�czanach ze sk�ry w�a, spiczaste he�my ozdabiane klejnotami�</p><p>Dizabul przypina� wszystko, co podawa� mu Yezda. Gdy Bogoraz wreszcie sko�czy�, m�ody ksi��� wygl�da� jak chodz�ca zbrojownia. Pieszcz�c r�koje�� nowego miecza, odwr�ci� si� i przem�wi� do ojca. Jego g�os by� dono�ny i wyra�ny � najwidoczniej chcia� tego. Bogoraz rzuci� Vi-dessa�czykom zadowolony, szyderczy u�miech.</p><p>Skylitzes, z drugiej strony, zaciska� szcz�ki mocniej ni� kiedykolwiek. Zgrzytaj�c z�bami przet�umaczy�:</p><p>��Szczeniak chcia�by nas wyrzuci� ju� teraz albo jeszcze lepiej podziurawi� swoimi nowymi zabawkami. M�wi o nas �ci nic nie warci kramarze, kt�rych przyprowadzi� Arigh�.</p><p>Starszy syn Arghuna naje�y� si� i chcia� da� Dizabulowi godn� odpowied�, ale khagan zbeszta� ich obu. Dizabul powiedzia� co� jeszcze, ale zamilk�, gdy Arghun zacz�� podnosi� si� z tronu.</p><p>Uspokajaj�c si�, Arghun odwr�ci� si� z powrotem do Bogoraza, kt�ry udawa�, �e nic nie widzi. Skrzyd�a opad�y nieco ambasadorowi Yezd, gdy Arghun odprawi� go r�wnie szybko jak Goudelesa.</p><p>��M�wi, �e prezenty s� wspania�e � przek�ada� Skylitzes � ale ka�de przymierze wymaga g��bszego namys�u. � Videssa�ski oficer zdawa� si� nie wierzy� w to, co us�ysza�.</p><p>��On <emphasis>naprawd� </emphasis>jest m�drym wodzem � powiedzia� Gorgidas.</p><p>��Rzeczywi�cie jest bystry. Wykorzysta� do ko�ca obie strony. � Goudeles m�wi� z tak� sam� ulg� jak Skylitzes. � No c�, jego zysk, a szanse ci�gle r�wne.</p><empty-line/><p>Viridoviks zsiad� z konia bez gracji, ale za to z g�o�nym westchnieniem ulgi. Ci�kie dni sp�dzone w siodle by�y dla niego udr�k� � by� ca�y obola�y i sztywny. Setny raz podziwia� wytrzyma�o�� koczownik�w. Kiedy ju� wsiedli na konie, zdawali si� by� Jakie� to greckie s�owo nazywa�o p�konia, p�cz�owieka? Nie mog�c sobie przypomnie�, zakl�� pod nosem.</p><p>Powietrze nie pomaga�o mu w takich ulotnych rozmy�laniach. By�o g�ste i ci�kie od dusz�cego odoru �mierci. Targitaus przygl�da� mu si� krzywo, gdy Gal przechadza� si� doko�a, staraj�c si� przywr�ci� do �ycia �ydki i stopy.</p><p>��Jeszcze jedna taka przeja�d�ka i b�d� mia� nogi tak pokrzywione jak wy. � Nie znaj�c s�owa �pokrzywione�, zatoczy� r�k� szeroki �uk.</p><p>Nie uda�o mu si� jednak rozbawi� wodza nomad�w, kt�ry powiedzia�:</p><p>��Zachowaj swoje dowcipy dla kobiet. Tu nie ma si� z czego �mia�.</p><p>Viridoviks zaczerwieni� si�, ale Targitaus tego nie zauwa�y�. Patrzy� na straszliwe widowisko, kt�re rozpo�ciera�o si� przed nimi � efekt niedawnej rzezi.</p><p>To miejsce musia�o wygl�da� o wiele gorzej tydzie� temu, kiedy odnale�li je jego pasterze, jeszcze �wie�e. Jednak nawet to, co pozosta�o po uczcie sep�w, by�o wystarczaj�co przera�aj�ce. Pi��dziesi�t sztuk byd�a zosta�o odci�gni�tych od stada, a potem� co? �Zar�ni�te� by�o zbyt �agodnym okre�leniem dla tej masakry.</p><p>Ziemia wci�� by�a ciemna od krwi, kt�ra ws�czy�a si� w ni�, gdy przecinano krowom gard�a. Ju� sam fakt, �e je zabito, �wiadczy� o tym, i� nie by�a to zwyczajna kradzie�. Byd�o mo�na wypasa� i kra��, ale nie likwidowa�. Step by� zbyt surowy, by mo�na by�o pozwoli� sobie na bezmy�lne zabijanie. Nawet w czasie wojny zwyci�zcy po prostu zabierali stada pokonanych nieprzyjaci�. Byd�o, czy te� jego brak, mog�o by� przyczyn� wojny, ale nie jej celem.</p><p>Nie tutaj i nie teraz. Te zwierz�ta, rozci�gni�te doko�a w �miertelnych pozach, tworzy�y obraz bardziej �a�osny od widoku �o�nierzy poleg�ych na polu bitwy. Zwierz�ta nie wybieraj� sobie losu i nie maj� szans, by go odmieni�. A tutaj los by� szczeg�lnie okrutny, z�o�liwie okrutny. G��bokie naci�cia w cia�ach bydl�t zatarto ziemi�, by zepsu� mi�so. Sk�ra by�a nie tylko poci�ta, ale i posmarowana jakim� �r�cym �rodkiem, kt�ry tak�e i j� czyni� bezwarto�ciow�. Klan Targitausa nie by� w stanie ocali� niczego, nawet gdyby odkryto zwierz�ta godzin� po ich �mierci.</p><p>Syn wodza, Batbaian, przechodzi� od jednej zmasakrowanej krowy do nast�pnej, kr�c�c g�ow�, skubi�c si� po brodzie i pr�buj�c zrozumie� to czego by� �wiadkiem � bez powodzenia. Odwr�ci� si� bezradnie do ojca.</p><p>��Musz� by� szaleni jak w�ciek�e psy, �eby zrobi� co� takiego! � wybuchn��. W�dz klanu odpowiedzia� smutno:</p><p>��Chcia�bym, �eby to by�a prawda, ch�opcze, ale zdaje si�, �e Varatesh chce mnie na sw�j spos�b nastraszy� i ukara� za to, �e przygarn��em tego cudzoziemca. � G�ow� wskaza� na Viridovik-sa.</p><p>Barbarzy�stwo, kt�re tu widzia�, przywodzi�o Galowi na my�l wspomnienie cia�a le��cego pod murami Videssos, kiedy legioni�ci pomagali Thorisinowi Gavrasowi przy obl�eniu. Opr�cz �lad�w wielu innych tortur, zbezczeszczone cia�o biednego Doukitzesa nosi�o wyci�te na czole imi�: Rha-vas. Jak �atwo by�o si� domy�li�, wystarczy�o przestawi� litery by ods�oni� nazwisko zab�jcy.</p><p>��Wed�ug mnie, to robota Avshara � powiedzia�. � Pr�bowa�em was przed nim ostrzec, ale kiepsko mi sz�o. Jasne, �e to nie wasza wina, bo�cie nigdy nie widzieli jego zabaw. Ale teraz s�uchajcie, to zrozumiecie, co to za przyjemniaczek.</p><p>Pos�uguj�c si� khamorthckim najlepiej jak potrafi�, a tam, gdzie nie m�g� sobie poradzi�, przechodz�c na videssa�ski, opowiedzia� im o Doukitzesie i o wiele wi�cej � o pojedynku czarodzieja ze Skaurusem, kiedy Rzymianie po raz pierwszy przybyli do stolicy, o Maragha i o tym, co dzia�o si� po bitwie, kiedy g�owa Mavrikiosa Gavrasa wtoczy�a si� do obozu legionist�w, o Wielkim S�dzie w mie�cie Videssos, i o tym, jak czary Avshara uczyni�y najgorszych spo�r�d jego s�ugus�w odpornymi na stal.</p><p>Okrucie�stwo i wyuzdanie tej ostatniej opowie�ci wstrz�sn�y nomadami.</p><p>��U�ywa� swoich czar�w na kobiecie, powiadasz? � za��da� potwierdzenia Targitaus, jakby nie dowierza� w�asnym uszom.</p><p>��Tak, i na nie narodzonym dziecku, kt�re z niej wydar� � odpar� Celt.</p><p>Nomada wzdrygn�� si�. Gdy zabicie jego zwierz�t przyprawia�o go o zimn� w�ciek�o��, tu s�ysza� o zbrodni, kt�rej nic by� sobie nawet w stanie Wyobrazi�. Z m�odzie�cz� zapalczywo�ci� Batbaian krzykn��:</p><p>��Pozb�d�my si� go, spalmy jego namiot i zabijmy wszystkich, kt�rzy mu s�u���� patrz�c na swoje krowy, poruszeni jeszcze s�owami Viridoviksa, Khamorthci wrzasn�li: � Tak jest!</p><p>��Tak � powiedzia� r�wnie� Targitaus, ale cicho. Podczas gdy jego towarzysze zrozumieli tylko okrucie�stwo Avshara, on dojrza� tak�e jego moc. � Tak � powiedzia� znowu � je�li nam si� uda.</p><p>Spojrza� na Viridoviksa bez rado�ci.</p><p>��Zdaje si�, �e czas na to, by zjednoczy� klany przeciwko Varateshowi i temu twojemu Avsha-rowi.</p><p>��Najwy�szy czas � przytakn�� od razu Viridoviks, a Batbaian pokiwa� �ywo g�ow�. Pomimo solennych obietnic Targitausa, mija�y kolejne tygodnie, a on nie czyni� �adnych krok�w ku wojnie z banit�.</p><p>W�dz wygl�da� na zak�opotanego.</p><p>��Pochodzisz z Videssos, cudzoziemcze, gdzie khagan� ee?� Imperator m�wi swoim ludziom �zr�bcie to i to�, a je�li tego nie zrobi�, to strac� g�owy. Na r�wninach tak nie jest. Je�eli p�jd� do Ariapith z klanu Rzeki Oglos albo Anakhara z C�tkowanych Kot�w, albo Krobyza ze Skacz�cych Koz��w, i powiem im, �e powinni�my si� po��czy� przeciwko Varateshowi, pierwsz� rzeczko jak� zapytaj�,b�dzie: �Kto dowodzi?�. Co ja im na to odpowiem? Ja? Powiedz�, �e pr�buj� zrobi� z moich Wilczych Sk�r Klan Kr�lewski, i �e nie chc� mie� ze mn� nic do czynienia.</p><p>��Klan Kr�lewski? � powt�rzy� za nim Celt.</p><p>��Czasami jeden klan wyrasta na silniejszy od wszystkich doko�a i rz�dzi stepem przez pewien czas, nawet przez d�ugo�� �ycia cz�owieka, dop�ki pozostali si� nie uwolni� i nie obal� go. � Ambicja bi�a z oczu Targitausa. � Ka�dy khagan marzy o tym, �eby ustanowi� Kr�lewski Klan i umiera z przera�enia, �e uprzedzi go s�siad. Wi�c wszyscy pilnuj� si� nawzajem i nikt nie mo�e sta� si� zbyt silny.</p><p>��Aa?, wi�c tak si� rzeczy maj�, h�? � nagle Viridoviks st�pa� po znajomym mu gruncie. W Galii, zanim przybyli tam Rzymianie, plemiona walczy�y ze sob� bezustannie o wy�sz� pozycj�, wszczynaj�c k��tnie i intrygi gdzie tylko si� da�o. Aedui cieszyli si� najwi�ksz� w�adz�, dop�ki Sequani nie sprzymierzyli si� z Ubii zza Renu, i nie odebrali im dominuj�cej pozycji. Po drodze jednak uczynili niechc�cy Ariovistusa Germana najpot�niejszym cz�owiekiem w Galii�</p><p>Oczy Celta zaiskrzy�y si� na zielono � krzykn�� z rado�ci i klasn�� d�o�mi.</p><p>��Pos�uchaj mnie tylko � powiedzia� do Targitausa, kt�ry odwr�ci� si� zaskoczony, wyci�gaj�c do po�owy miecz. � Wyobra� sobie, �e m�wisz temu staremu Wroniej�apie z C�tkowanych Chomik�w, czy jak on tam si� idiotycznie nazywa, �e Varatesh chce zrobi� ze swoich �mierdz�cych �otr�w Klan Kr�lewski, co wcale nie jest �garstwem. Pr�dzej da sobie odci�� siusiaka, ni� na to pozwoli, nie tak?</p><p>Niemal s�ysza� jak trybiki w g�owie nomady obracaj� si� w szalonym tempie. Targitaus popatrzy� na Batbaiana, kt�ry gapi� si� na Viridoviksa z podziwem � m�odzi ludzie �atwo wpadaj� w zachwyt s�ysz�c rzeczy, o kt�rych sami by nie pomy�leli.</p><p>��Hmm? � mrukn�� Targitaus i Gal wiedzia� ju�, �e wygra�.</p><p>��Prowad� nas ojcze, a nied�ugo to ty b�dziesz khaganem Kr�lewskiego Klanu! � wykrzykn�� Batbaian.</p><p>��Ja? Bzdury, ch�opcze � powiedzia� szorstko Targitaus, ale Viridoviks widzia�, �e ta my�l uderzy�a go, zanim jeszcze jego syn j� wypowiedzia�. Celt zachichota� pod nosem.</p><empty-line/><p>Dizabul nabi� na n� ostatni kawa�ek pieczeni z kr�lika, kt�r� trzyma� w misce na kolanach, i prze�uwa� g�o�no, zgodnie z dobrymi manierami stepu. Pochyli� si� do przodu � kucharz podni�s� z rusztu kawa� skwiercz�cego mi�sa, u�ywaj�c do tego drewnianych szczypiec, i nape�ni� jego misk�. Usiad� z powrotem, dzi�kuj�c kucharzowi u�miechem. Odwr�ci� si� na lewo, powiedzia� co� do Bogoraza i machn�� eleganckim sztyletem, kt�ry podarowa� mu ambasador z Yezd. Znowu u�miechn�� si� z wdzi�czno�ci�.</p><p>Popijaj�c kavass ze z�otego pucharu, Gorgidas przygl�da� mu si� ukradkiem i podziwia� jego urod�, kt�ra budzi�a w nim przyjemny b�l. Zwyczajem r�wnin, Arghun przys�a� videssa�skim pos�om kobiety, ale cho� Gorgidas radzi� sobie z nimi z konieczno�ci, nie dawa�y mu one satysfakcji. Po ka�dej nocy czu� si� jak �eglarz, kt�ry zainteresowa� si� swoim towarzyszem, by ul�y� ��dzy.</p><p>Z poczuciem straty i b�lu przypomnia� sobie szczup��, cich� i zamy�lon� twarz Kwintusa Gla-brio, przypomnia� sobie mieszanin� rozbawienia i niech�ci, z jak� m�odszy centurion opowiada� o swoim zwi�zku z videssa�sk� dziewczyn�. �Damaris zas�u�y�a na co� innego ni� ja�, powiedzia� kiedy� z kwa�nym u�miechem, <emphasis>�ona </emphasis>te� na pewno tak my�la�a po pewnym czasie�. Zwi�zek ten rozpad� si� w efektownym stylu, razem z wi�ksz� ilo�ci� talerzy.</p><p>Wspomnienie Glabrio pomog�o mu spojrze� na Dizabula z odpowiedniej perspektywy. Rzymianin by� m�czyzn�, partnerem, podczas gdy spos�b, w jaki obnosi� si� m�ody ksi���, �wiadczy� o tym, i� by� tylko rozpieszczonym m�odszym synem, z wybuchowym charakterkiem, kt�remu nie�atwo by�o sprosta�. Co wi�cej, jak dowiedzia� si� Grek, mia� on syna i dwie c�rki, kt�re sp�odzi� z niewolnicami i s�u��cymi.</p><p>Gorgidas poci�gn�� kolejny �yk. Jednak, bez w�tpienia by� �liczny.</p><p>Oddaj�c si� rozmy�laniom na temat Dizabula, Grek po�wi�ci� dot�d niewiele uwagi wspania�emu namiotowi, w kt�rym odbywa�o si� przyj�cie. By�o to z jego strony du�e niedopatrzenie � namiot ten by� tak wa�ny dla Arshaum�w, jak Pa�ac Imperatora dla Videssos i r�wnie okaza�y by� jego wystr�j. By�a to najwi�ksza jurta, jak� widzia� na r�wninach, szeroka co najmniej na czterdzie�ci st�p i ci�gni�ta przez zaprz�g z�o�ony z dwudziestu dwu koni.</p><p>Na zewn�trz, grube filcowe �ciany namiotu pokryte zosta�y bia�� kred�, by wyr�nia� si� dobrze na br�zowym stepie. Grek zauwa�y� teraz jedwabne zas�ony, kt�re przykrywa�y drewniany szkielet wewn�trz jurty � robota by�a tak doskona�a i delikatna, �e Imperium nie mog�o si� pochwali� niczym lepszym. L�ni�ca tkanina ufarbowana zosta�a na szafranowo i zielono. Wyhaftowane z�ot� nici� konie, kt�re po niej galopowa�y, pe�ne by�y barbarzy�skiego wigoru, charakterystycznego dla sztuki nomad�w.</p><p>Arghun, jego synowie i rywalizuj�ce poselstwa, zasiedli doko�a ognia na kocach z grubej, delikatnej we�ny. Starszyzna klanu zaj�a kilka szerszych kr�g�w za nimi. Arshaumi siedzieli ze skrzy�owanymi nogami, opieraj�c stopy o przeciwne udo. Ich go�cie rozk�adali si� w najprzer�niejszych pozach � je�li nie �wiczy�o si� jej od dzieci�stwa, pozycja nomad�w by�a okropnie niewygodna.</p><p>Siedz�cy po prawej r�ce ojca, Arigh powygina� si� odpowiednio, ale po chwili podda� si�, kr�c�c ze smutkiem g�ow� i trzeszcz�c g�o�no kolanami.</p><p>��Za d�ugo by�e� w Videssos � skomentowa� mu Skylitzes. Spojrzenie jakie pos�a� swojemu bratu Dizabul m�wi�o, i� on nie mia�by nic przeciwko temu, by Arigh zosta� tam jeszcze d�u�ej.</p><p>��Dop�ki tu nie przyjechali�my, nie wiedzia�em, �e masz brata � powiedzia� do Arigha Gou-deles. Gorgidas nie by� jedynym �wiadkiem tego zatrutego spojrzenia.</p><p>��Prawie sam o tym zapomnia�em � powiedzia� Arigh, machaj�c na Dizabula r�k�. � By� tylko okropnym bachorem pl�cz�cym si� wiecznie pod nogami, gdy wyje�d�a�em do Imperium siedem czy osiem lat temu. Ale widz�, �e niewiele si� zmieni�.</p><p>M�wi� po videssa�sku, tak by jego brat nie m�g� go zrozumie�, ale Gorgidas zauwa�y�, jak Bogoraz, przys�aniaj�c usta r�k�, szepce co� do Dizabula. Rumieniec wype�z� na wysokie ko�ci policzkowe m�odego ksi�cia, a w por�wnaniu ze w�ciek�o�ci�, jaka b�yszcza�a teraz w jego oczach, poprzednie spojrzenie wydawa�o si� niemal czu�e.</p><p>S�udzy uwijali si� jak w ukropie, nape�niaj�c puchary ze srebrnych dzban�w z kavassem i podaj�c jedzenie tym z go�ci, kt�rzy byli poza zasi�giem kucharza. Opr�cz pieczeni z kr�lika, ulubionej Dizabula, serwowano mi�so z ogromnego ptaka, kt�rego Gorgidas nigdy dot�d nie widzia�.</p><p>��Ech? Aa, to �uraw � powiedzia� Arigh, odpowiadaj�c na jego pytanie. � I bardzo dobrze, bo nie jad�em go ju� od lat.</p><p>Radzi� sobie z nim �wietnie, jedz�c jak wszyscy nomadzi odrywaj�c mocnymi z�bami kawa�ki mi�sa bezpo�rednio z ko�ci. Grek wola� si� jednak powstrzyma�. Ptak by� smakowity, ale �ykowaty i twardy jak sk�ra.</p><p>O wiele lepsza by�a baranina i flaki, tak jak i sery, twarde i mi�kkie. Do niekt�rych dodano jakie� s�odkie jagody. Opr�cz kavassu mo�na si� by�o napi� �wie�ego mleka krowiego, koziego i kobylego � jednak �adne z nich nie odpowiada�o Gorgidasowi. Zap�aci�by teraz niez�� sumk� za kielich prawdziwego wina albo gar�� solonych oliwek.</p><p>Kiedy wypowiedzia� g�o�no swe my�li, Arigh potrz�sn�� g�ow� z obrzydzeniem.</p><p>��Wino to dobra rzecz, ale przez ca�y czas, jaki sp�dzi�em w Videssos, nie uda�o mi si� przyzwyczai� do oliwek. Maj� dziwny smak, a Videssa�czycy dodaj� je do wszystkiego. A olej �mierdzi.</p><p>W lampkach u�ywanych przez Arshauman�w pali� si� t�uszcz, kt�ry dra�ni� powonienie Greka przenikliwym, t�ustym i nieprzyjemnym zapachem.</p><p>Rozmowy w namiocie przyj��, zacz�y przycicha� i to nie tylko z powodu bariery j�zykowej. Arigh ostrzeg� Videssa�czyk�w, �e obyczaj Arshaum�w zakazywa� rozm�w o powa�nych interesach podczas uczty. Pozwoli�o to Gorgidasowi skupi� si� bardziej na jedzeniu, ale z drugiej strony nudzi� si�, nie maj�c z kim i o czym rozmawia�.</p><p>Bogoraz, kt�ry mia� niezwyk�� zdolno�� do wywo�ywania k�opot�w, na poz�r wcale tego nie zamierzaj�c, zbli�y� si� niebezpiecznie do kraw�dzi tego, na co pozwala� obyczaj. Nie wspominaj�c ani s�owem o przyczynie swojej wizyty na stepie, che�pi� si� pot�g� Yezd i chwa�� swojego pana, Wulghasha. Skylitzes t�umaczy� wszystkie jego przechwa�ki i z ka�d� minut� ros�a w nim zimna z�o��. Z satysfakcj� i sardonicznym rozbawieniem w oczach, Bogoraz nie przestawa� m�wi�, nigdy nie wypowiadaj�c z�ego s�owa przeciwko Videssos, ale umniejszaj�c jego szanse ka�dym zdaniem.</p><p>Po chwili Skylitzes �ciska� sw�j puchar z tak� si��, i� zbiela�y mu k�ykcie. Starsi klanu zacz�li chichota� mi�dzy sob�, widz�c w�ciek�o��, kt�r� musia� w sobie zatrzyma�.</p><p>��Powiem co� temu o�liz�emu k�amcy! � warkn��.</p><p>��Nie! � powiedzieli razem Arigh i Goudeles. Gryzipi�rek kontynuowa�: � Nie widzisz, �e to on b�dzie mia� nad tob� przewag�, je�li mu odpowiesz?</p><empty-line/><p>��Wi�c lepiej wys�uchiwa� tych bredni i da� si� ogry�� a� do ko�ca? Dziwi�c si� w�asnej �mia�o�ci, Gorgidas powiedzia�:</p><empty-line/><p>��Znam pewn� historyjk�, kt�ra osadzi go w miejscu. Skylitzes, Goudeles i Arigh spojrzeli zaskoczeni na Greka.</p><p>Dla Videssan by� on niemal takim samym barbarzy�c� jak Arshaumi, kt�rego nie nale�y bra� na powa�nie. Arigh tolerowa� go g��wnie dlatego, �e by� przyjacielem Viridoviksa.</p><p>��Nie sprzeciwisz si� obyczajowi? � ostrzeg�. Gorgidas pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Nie, to tylko historyjka.</p><p>Goudeles i Skylitzes popatrzyli na siebie, wzruszyli ramionami i kiwn�li g�owami, nie maj�c w zanadrzu �adnego lepszego pomys�u.</p><p>Bogoraz, kt�ry na pewno m�wi� po videssa�sku lepiej od Greka, przys�uchiwa� si� tej rozmowie z �agodn� pogard� widz�c, �e towarzysze Gorgidasa nie pok�adali w nim wielkich nadziei. Jego ci�kie powieki przys�oni�y lekcewa�enie, z jakim przygl�da� si� Gorgidasowi, gdy ten schyli� g�ow� przed Arghunem i pos�uguj�c si� t�umaczeniem Arigha przem�wi�:</p><p>��Wielki khaganie, ten cz�owiek z Yezd jest wspania�ym m�wc�, nie ma co do tego w�tpliwo�ci. Jego s�owa przypominaj� mi jedn� z opowie�ci mojego ludu.</p><p>Poza zwyk�ymi uprzejmo�ciami, w�dz Arshaum�w nie po�wieci� mu dot�d wiele uwagi. Teraz spojrza� na niego z zainteresowaniem � w spo�ecze�stwie, kt�re nie zna�o pisma, cz�owiek maj�cy dar opowiadania by� g��boko szanowany.</p><p>��Pozw�l nam wi�c jej wys�ucha� � powiedzia�, a starsi klanu uciszyli si� i nadstawili uszu. Zadowolony, �e Arghun po�kn�� haczyk, Gorgidas zacz�� sw� opowie��:</p><p>��Dawno temu, w kraju nazywanym �Egipt�, �y� wielki kr�l imieniem Sesostris � widzia�, jak jego s�uchacze poruszaj� bezg�o�nie wargami, staraj�c si� zapami�ta� dziwne imiona. � Ten Sesostris by� pot�nym w�adc� i wojownikiem, dok�adnie takim jak Wulghash, o kt�rym opowiada� nam nasz przyjaciel Bogoraz. � U�miech spe�z� z twarzy Yezda; sarkastyczny ton, kt�rego z takim zami�owaniem u�ywa�, nie by� przyjemny, gdy odbity, wraca� do niego.</p><p>��Sesostris podbi� wiele krain, a kr�lowie i ksi���ta stali si� jego niewolnikami, gdy� chcia� w ten spos�b pokaza� swoj� pot�g�. Za�o�y� im nawet uprz�� i kaza� ci�gn�� swoj�� ee? jurt�. � W wersji, kt�r� s�ysza� Grek by� to rydwan, ale tutaj musia� dokona� b�yskawicznej zmiany, by dopasowa� si� do swojej publiczno�ci.</p><p>��Pewnego dnia zauwa�y�, �e jeden z ksi���t ogl�da si� ci�gle przez rami� i patrzy na ko�a jurty. Zapyta� go, dlaczego to robi. Ksi��� odpar�: przygl�dam si� jak te ko�a wci�� si� obracaj�, i to co by�o przed chwil� na g�rze jest teraz przy ziemi, a to co by�o kiedy� na dole, jest teraz na samym szczycie. Potem odwr�ci� si� i znowu zabra� do pracy. Ale Sesostris zrozumia� go i jak m�wi�, pomimo swojej wielkiej dumy, nic kaza� ju� ksi�ciom ci�gn�� jurty.</p><p>Dziwnie brzmi�cy pomruk rozm�w w obcym j�zyku wype�ni� znowu namiot, gdy nomadzi zastanawiali si� nad opowie�ci� i dyskutowali na jej temat mi�dzy sob�. Jeden czy dw�ch pos�a�o Bogorazowi rozbawione spojrzenia, przypominaj�c sobie jego przechwa�ki. Jak przysta�o wodzowi, Arghun zachowa� kamienn� twarz. Powiedzia� kilka s��w do swojego syna, kt�ry odwr�ci� si� do Gorgidasa.</p><p>��M�j ojciec dzi�kuje ci za, ee� interesuj�c� opowie��.</p><p>��Zrozumia�em go � pochylaj�c jeszcze raz g�ow� przed khaganem, Grek pr�bowa� powiedzie� to w j�zyku arshaum. Arghun u�miechn�� si� i poprawi� go.</p><p>Bogoraz tak�e zachowa� niewzruszon� twarz dyplomaty, ale wzrok, jakim przeszywa� Greka spod swoich ci�kich powiek, podobny by� do spojrzenia w�a hipnotyzuj�cego ofiar�. Grek nie nale�a� do ludzi, kt�rzy mogliby si� przestraszy� takich drobnostek, ale wiedzia�, �e w�a�nie przysporzy� sobie wroga.</p></section><section><title><p>IX</p></title><p>Kiedy ju� dotar� do Garsavry, wszystkie konflikty wewn�trz Videssos wyda�y si� Markowi zupe�nie nieistotne. Podczas marszu na zach�d legioni�ci pojmali i odes�ali do stolicy ponad tysi�c Na-mdalajczyk�w, uciekaj�cych od Yezda w ma�ych niezorganizowanych bandach, na jakie rozpada si� ka�da pokonana armia. Oko�o setka wyspiarzy zajmowa�a wci�� fort za murami Garsavry, broni�c si� zar�wno przed Rzymianami, jak i Yezda. Trybun nie pr�bowa� nawet ich stamt�d wygoni�. Byli bardziej po�yteczni, pilnuj�c zapuszczaj�cych si� tu nomad�w, ni� niebezpieczni dla jego ludzi.</p><p>Gdy legioni�ci przybyli do Garsavry, byli tam ju� pierwsi Yezda. Nie kontrolowali jednak miasta � w�a�ciwie nie by�o ono pod niczyj� kontrol�, dop�ki nie pojawili si� �o�nierze Skaurusa. Nikt jednak nie zabrania� Yezda wchodzi� w jego obr�b. Atakowanie ich by�oby rzecz� wysoce niepo��dan� w czasie, gdy toczono pertraktacje z ich wodzem. Trybun udawa� wi�c, �e nie widzi problemu.</p><p>Nomadzi nie sprawiali wi�kszych k�opot�w, przechadzaj�c si� po mie�cie i podziwiaj�c ogromne budynki. W por�wnaniu z miastem Videssos albo z Rzymem, by�a to senna stolica prowincji, ale dla ludzi, kt�rzy sp�dzili ca�e �ycie pod namiotem, by� to widok przedziwny i egzotyczny niemal nie do uwierzenia. Yezda handlowali na rynku miejskim, kupuj�c luksusowe � czasem tylko w ich mniemaniu � produkty cywilizacji. Marek widzia�, jak jeden z nich z dum� nosi� na g�owie emaliowany nocnik, w miejsce zwyczajowej futrzanej czapy nomad�w. Powiedzia�by mu, co w�a�ciwie ma na sobie, ale jego towarzysze patrzyli na niego z takim podziwem, �e nie mia� serca. Sporo miejscowych Videssa�czyk�w tak�e to widzia�o, przez co Yezda obdarzeni zostali nowym przezwiskiem, kt�re kiedy� mog�o narobi� sporo k�opot�w.</p><p>By�o to jednak najmniejsze ze zmartwie� trybuna zwi�zanych z tubylcami. W obliczu gro�by najazdu z centralnej wy�yny, powinni byli wed�ug oczekiwa� trybuna, przyj�� legionist�w z otwartymi r�kami. Co wi�cej � Skaurus tego potrzebowa�. Nawet przy wsparciu Pakhymera, wci�� brakowa�o mu o�miu z dwudziestu tysi�cy sztuk z�ota, kt�rych za��da� Yavlak za swoich je�c�w. Wys�a� depesze do stolicy, ale nie mia� �adnej pewno�ci czy przynios� szybki rezultat, na kt�rym tak mu zale�a�o. Gdy Thorisin Gavras zaj�ty by� na p�nocy, w stolicy nie by�o nikogo, kto potrafi�by ponagli� videssa�sk� biurokracj�. Skaurus zna� j� a� za dobrze, postanowi� wi�c, �e po�yczy brakuj�c� sum� od mieszka�c�w Garsavry i sp�aci ich, kiedy gryzipi�rkom w ko�cu uda si� wys�a� z�oto na zach�d.</p><p>Z drugiej strony powinien by� jednak sobie zdawa� spraw�, �e spodziewaj�c si�, i� jakakolwiek wi�ksza grupa Videssa�czyk�w bez protestu zgodzi si� na taki projekt, mo�e si� srogo zawie��. To prawda, �e wielu garsavran popiera�o Thorisina albo m�wi�o tak, gdy jego �o�nierze kontrolowali miasto. Ale niemal tyle samo wci�� oddanych by�o przegranej ju� sprawie Baanesa Onomagoulosa � zbuntowanego magnata, kt�rego Drax zgni�t�, zanim sam sta� si� rebeliantem, i kt�ry by� niegdy� w�a�cicielem ogromnych posiad�o�ci niedaleko na po�udnie od Garsavry. Gdy ju� zgin��, a zw�aszcza dlatego, �e zgin�� z r�k cudzoziemca, nikt nie pami�ta� jego wad. Arogancki, z�o�liwy, zdradliwy cz�owiek jakim� cudownym sposobem zamieni� si� w m�czennika.</p><p>Dla kontrastu, trzecia cz�� mieszka�c�w z �alem obserwowa�a kl�sk� Namdalajczyk�w i przywr�cenie w�adzy Imperatora. Antakinos ostrzega� Marka, �e wyspiarze byli popularni w miastach, kt�re zajmowali, i nie mija� si� z prawd�. Drax mia� pod swoimi rz�dami pa�stwo mniejsze od Imperium i z tego wzgl�du nie nak�ada� na miasta tak wysokich podatk�w, jak Videssa�czycy. Ta odmiana, je�li nic innego, zyska�a mu spor� liczb� poplecznik�w.</p><p>Jak to bywa z poddanymi, niekt�rzy z garsavran do tego stopnia przej�li si� rz�dami nowego w�adcy, �e chodzili do �wi�tyni, kt�r� Drax przystosowa� do swojej wiary, tak by jego ludzie mieli gdzie si� modli�. Pomys� ten rozw�cieczy� Styppesa, kt�ry wda� si� we wrzaskliw� sprzeczk� z na-mdalajskim kap�anem, spotkanym przypadkiem na rynku miejskim.</p><p>Skaurus, kt�ry targowa� si� w�a�nie o cen� nowego paska, podni�s� zaniepokojony wzrok, s�ysz�c wrzask:</p><p>��Kusicielu! S�ugusie Skotosa! � Z twarz� purpurow� od gniewu, pi�ciami zaci�ni�tymi w s�usznej z�o�ci, kap�an przepycha� si� przez t�um w kierunku cz�owieka Ksi�stwa, kt�ry trzyma� pod pachami dwie t�uste kaczki.</p><p>��Na Wagera, zarozumia�y Bufonie, twoja jest droga do piek�a, nie moja! � odkrzykn�� wyspiarz, staj�c naprzeciw niego. B��kit jego szat kap�a�skich by� nieco bardziej zbli�ony do szarego ni� u Styppesa, nie goli� te� g�owy jak wszyscy videssa�scy kap�ani. Ale jego wiara by�a dla niego tak samo prawdziwa i r�wnie silna, jak wiara Videssa�czyk�w.</p><p>��Przepraszam � wyszepta� Marek do sprzedawcy. Truchtem, jakby spieszy� do bitwy, pobieg� w kierunku dw�ch kap�an�w, kt�rzy obrzucali si� nawzajem przekle�stwami, niczym sprzedawcy byd�a. Gdyby tylko uda�o mu si� odci�gn�� Styppesa, zanim k��tnia doprowadzi do zamieszek� Za p�no. T�um ju� si� zbiera�.</p><p>��Debata! Debata! Chod�cie us�ysze� debat�! � krzyczeli mieszczanie. By�a to rozrywka, kt�r� bawili si� ju� wcze�niej, gdy miejscowi kap�ani spierali si� z Namdalajczykami. Teraz zbiegali si�, by us�ysze�, co ma do powiedzenia ta dw�jka.</p><p>Styppes rozgl�da� si� doko�a, jakby nie wierz�c w�asnym uszom. Skaurus by� r�wnie zaskoczony, ale i zadowolony. Mo�e obejdzie si� jednak bez rozlewu krwi. Trybun skrzywi� si�, gdy Styppes dramatycznym gestem przy�o�y� r�k� do czo�a i oznajmi�:</p><p>��Herezj� nale�y wykorzeni�, a nie dyskutowa� z ni�.</p><p>��He! Ale ja z tob� porozmawiam � powiedzia� Namdalajczyk. Mia� oko�o czterdziestki, tward�, kwadratow�, zawzi�t� twarz, kt�ra pasowa�a bardziej do oficera piechoty ni� duchownego. Niemal tak ci�ki jak Styppes, wygl�da� jednak o wiele lepiej od niego � raczej jak atleta, kt�ry zako�czy� karier�, ni� jak zwyk�y grubas. Uk�oni� si� ironicznie.</p><p>��Gerungus z Tupper, do us�ug.</p><p>Styppes odkaszln�� i ju� mia� wybuchn�� gniewem, ale t�um � ku g��bokiej uldze Skaurusa � dalej domaga� si� dyskusji. Kap�an niech�tnie przedstawi� si� Gerungusowi.</p><p>��Poniewa� jeste� heretykiem, ja zaczn� � powiedzia� Videssa�czyk. � Potem ty b�dziesz m�g� broni� swoich fa�szywych doktryn, najlepiej jak potrafisz.</p><p>Gerungus mrukn�� co� niemi�ego pod nosem, ale wzruszy� masywnymi ramionami i powiedzia�:</p><p>��Kto� musi zacz�� � m�wi� po videssa�sku z lekkim tylko akcentem.</p><p>��W takim razie rozpoczn� od podstawowej kwestii: dlaczego wypaczacie credo Phosa, dodaj�c s�owa �na to stawiamy nasze dusze�. Kto wam da� do tego prawo? Jaki synod to usankcjonowa� i kiedy? W takiej postaci, w jakiej zosta�o nam przekazane od naszych �wi�tych i uczonych ojc�w, credo by�o doskona�e i nie powinno by� uzupe�niane �adnymi bezwarto�ciowymi kodycylami.</p><p>Marek podni�s� brwi. Tu, na swoim poletku, Styppes wykaza� si� wi�ksz� elokwencj�, ni� podejrzewa� go o to trybun. Pochwalne okrzyki podnios�y si� z t�umu.</p><p>Ale ka�dy z videssa�skich kap�an�w, kt�rzy dyskutowali wcze�niej z Gerungusem, u�ywa� tego argumentu. Jego odpowied� by�a natychmiastowa:</p><p>��Wasi staro�ytni ojcowie �yli sobie jak w raju, kiedy Imperium rz�dzi�o ziemiami a� do Halo-ga i z�o Skotosa wydawa�o si� dalekie i nierealne. Ale wy, Videssa�czycy, byli�cie grzesznikami i dali�cie Skotosowi okazj�, by m�g� wykaza� si� swoj� si��. Dlatego w�a�nie barbarzy�cy odebrali wam Khatrish, Thatagush, i jeszcze Kubrat. Bo to w�a�nie Skotos natchn�� dzikich Khamorth�w ze stepu i zepsu� was tak, �e nie potrafili�cie si� obroni�. I wtedy okaza�o si�, �e pot�ga Skotosa jest a� zbyt realna i zbyt wielka. Kto wie, czy to w�a�nie Phos zwyci�y na ko�cu? Prawda mo�e okaza� si� inna.</p><p>Styppes by� teraz bia�y, nie czerwony.</p><p>��Blu�nisz! � wykrzykn��, a t�um zafalowa� gro�nie. Dla Videssa�czyk�w, khatrisherska wiara w r�wne szanse dobra i z�a w ich odwiecznej walce by�a herezj� gorsz� od tej, kt�r� wyznawali Namdalajczycy.</p><p>��Spokojnie, pozw�l mi doko�czy� � odpar� Gerungus bez emocji. � �aden z nas nie b�dzie tutaj, by m�c przygl�da� si� ostatniej bitwie pomi�dzy Phosem a Skotosem. Sk�d wi�c mo�emy zna� jej wynik? Ale musimy zachowywa� si� tak, jakby zwyci�stwo dobra by�o czym� pewnym, albo na wieki zgin�� w lodzie Skotosa. Ja z dum� podejmuj� t� gr� �na to stawiam moj� dusz�. � Rozejrza� si� doko�a, jakby prowokuj�c t�um. Marek tak�e bacznie go obserwowa�, ale Videssa-�czycy milczeli. Przem�wienie Gerungusa nie by�o mo�e tak kwieciste jak atak Styppesa, ale odnios�o zamierzony efekt.</p><p>Trybun dojrza� Nevrate Sviodo stoj�c� obok Gerungusa. Pozna� j� po g�stych, czarnych w�osach opadaj�cych na ramiona. U�miechn�a si�, gdy ich spojrzenia si� spotka�y. Poruszy�a nieznacznie r�k�, by pokaza� rozpalony t�um, potem wskaza�a na Skaurusa i kiwn�a g�ow�, jakby oddzielaj�c od wszystkich zgromadzonych tylko ich dwoje. On te� skin�� g�ow�, doskonale j� rozumiej�c. Jako Vaspurakanerka, wyznawa�a inny jeszcze od�am religii Phosa, podczas gdy Rzymianin w og�le nie liczy� si� w tym sporze. Dyskusja nie budzi�a w nich �adnych emocji.</p><p>Styppes dysza� i sapa� jak wieloryb wyrzucony na brzeg, szykuj�c si� do nast�pnego uderzenia.</p><p>��Bardzo �adnie � warkn��. � Ale Phos nie gra w ko�ci ze Skotosem o porz�dek we wszech�wiecie: �podw�jne s�o�ca� to pok�j i �ad, a �podw�jna sz�stka demon�w�, g��d i wojna. To oznacza�oby chaos w sercu Phosa, co nie mo�e si� zdarzy�. Nie, m�j przyjacielu, to nie takie proste. Boski plan Phosa jest bardziej przemy�lany. A i Skotos nie potrzebuje gry w ko�ci, by dopi�� swego, gdy ma takich ludzi jak ty, kt�ry odci�gasz ludzi od prawdziwej wiary. Demony ciemnego boga zapisuj� ka�dy tw�j grzech w swoich ksi�gach, tak, dzie� i godzin�, w kt�rej zosta� pope�niony i jego �wiadk�w. Tylko szczera pokuta i nawr�cenie na prawdziw� wiar� Phosa mo�e wymaza� tak� list�. Ka�de blu�nierstwo wyp�ywaj�ce z twych ust przybli�a ci� o krok do wiecznego lodu!</p><p>Styppes by� naprawd� zaanga�owany w to, co m�wi�, ale Skaurus nie ceni� wysoko jego logiki. Gdy videssa�ski kap�an i jego przeciwnik z Namdalen spierali si� dalej, pewien szczeg� przyci�gn�� uwag� trybuna. To, co m�wi� Styppes o demonach siedz�cych w piekle i ich spisach grzech�w, mog�o by� opisem ksi�g podatkowych videssa�skich poborc�w. Nie przypuszcza�, by to podobie�stwo by�o dzie�em przypadku i zastanawia� si�, czy Videssa�czycy sami to zauwa�yli.</p><p>Wci�gn�wszy niechc�cy smug� �mierdz�cego, dusz�cego dymu, trybun rozkas�a� si� na chwil�, wchodz�c po schodach do siedziby gubernatora prowincji Garsavra. By� to budynek z czerwonej ceg�y, z dodatkiem marmurowych kolumn ozdabiaj�cych wej�cie. Ci�ko uzbrojone oddzia�y legionist�w patrolowa�y rynek i g��wne ulice miasta pilnuj�c, by zamieszki nie wybuch�y na nowo. Gdyby te, kt�re dopiero co opanowano, mia�y miejsce kilka dni wcze�niej, z�o�y�by to na karb debaty teologicznej. W tej jednak sytuacji podejrzewa�, �e rozruchy wzniecali bogaci kupcy i magnaci, czekaj�cy na niego w �rodku � ludzie, kt�rzy b�d� musieli wy�o�y� pieni�dze na wykupienie Draxa i jego kompan�w z r�k Yezda. Gdyby uda�o im si� pozby� Rzymian z Garsavry, ich sakiewki by�yby bezpieczne. Zreszt�, wielu z nich wci�� popiera�o Namdalajczyk�w.</p><p>Cieszy� si�, �e ma za plecami swoich oficer�w. Wszyscy ubrani byli w naj�wietniejsze zbroje, grzebieniaste he�my, kr�tkie oficerskie peleryny, pancerze wypolerowane do po�ysku � wszystko to mog�o wywrze� du�e wra�enie na Garsavranach. Za nimi post�powa� herold, trzymaj�c sw�j r�g, jakby by� to miecz.</p><p>Skaurus po raz kolejny powtarza� w my�lach zapami�tane wcze�niej frazy i zdania, kt�rymi mia� przem�wi� do zgromadzonych bogaczy. Styppes, jak zwykle gderaj�c, pom�g� mu je opracowa�. Videssa�ski trybuna wystarcza� do codziennych rozm�w, ale na oficjalnych zebraniach wymagano od m�wc�w formalnego przem�wienia, a to by� niemal inny j�zyk. Co prawda, Gavrasowie pozwalali sobie czasem na szczero�� i prostot�, ale ka�dy wiedzia�, i� jest to tylko kwestia chwilowego kaprysu. Gdyby trybun tak sobie poczyna�, uznano by go za barbarzy�c�, a dzisiaj musia� wygl�da� na przedstawiciela w�adzy Imperatora. Styppes uwa�a�, �e przem�wienie i tak jest zbyt proste, ale bardziej kwiecistego Rzymianin ju� by nie zni�s�.</p><p>Odwr�ci� si� do Gajusza Filipusa, kt�ry wys�uchiwa� jego pr�b.</p><p>��Co by o tym powiedzia� Cyceron?</p><p>��Ten gruby gadu�a? A kogo to obchodzi? Na m�wnicy Cezar jest wart pi�ciu takich jak on. M�wi, co ma powiedzenia i koniec. A co do przem�wienia � to z ca�ym szacunkiem � my�l�, �e zrzyga�by si� na swoj� tog�, gdyby musia� tego s�ucha�.</p><p>��Nie powiem, �ebym mu si� specjalnie dziwi�; czuj� si� jak Ortaias Sphrantzes.</p><p>��Och, a� tak �le nie jest, panie � powiedzia� szybko Gajusz Filipus. Roze�miali si� obaj. Ortaias nigdy nie u�ywa� jakiego� s�owa, gdy m�g� je zast�pi� dziesi�cioma innymi � zw�aszcza je�li osiem z nich by�o zupe�nie niejasnych.</p><p>Marek przepu�ci� herolda. Wszed� on pierwszy do sali, w kt�rej gubernator przyjmowa� delegacje. Trybun po raz pierwszy m�g� si� przyjrze� lokalnym magnatom � oko�o dwudziestce m�czyzn, kt�rzy siedzieli gaw�dz�c po przyjacielsku mi�dzy sob� i grzej�c si� w blasku p�nolet-niego s�o�ca.</p><p>Ostry d�wi�k tr�bki uci�� te pogaduszki. Niekt�rzy a� podskoczyli. Wszyscy odwr�cili g�owy w stron� drzwi, przez kt�re wchodzi� Skaurus. Nie rozgl�da� si� ani na lewo, ani na prawo, gdy zajmowa� miejsce w wysokim krze�le zarz�dcy i k�ad� r�ce na wspania�ym stole z drzewa r�anego. Wielu ludzi zasiada�o ostatnio na tym miejscu � pomy�la� � prawowici gubernatorzy, Ono-magoulos, Drax, Zigabenos, a teraz on sam � i lepiej, �e on a nie Yavlak.</p><p>Jego oficerowie ustawili si� za nim � Gajusz Filipus, Juniusz Blesus i Sekstus Minucjusz, wszyscy nieruchomi jak pos�gi; Sittas Zonaras, kt�ry przydawa� im videssa�skiego charakteru; imponuj�cy w swej zbroi Vaspurakanera, Gagik Bagratouni; i Laon Pakhymer, na wp� rozbawiony ca�� sytuacj�.</p><p>Trybun podni�s� si�, patrz�c z g�ry na swoj� publiczno��. Odpowiedzia�y mu spojrzenia � niekt�re wyra�nie pod wra�eniem tej parady, inne znudzone, jeszcze inne ca�kiem wrogie. Wi�kszo�� z jego s�uchaczy wygl�da�a na ugrzecznionych kupc�w. Nie jest �le � pomy�la� � nie gorzej ni� w Mediolanie, gdzie musia� stawi� czo�o senatowi miasta � jak odleg�a zdawa�a si� ta chwila!</p><p>Wzi�� g��boki oddech. Zamar� na moment z przera�enia my�l�c, �e jednak wszystko zapomnia�, ale gdy tylko zacz�� m�wi�, s�owa nasun�y si� same.</p><p>��Panowie, zostali�cie przeze mnie wybrani i zaproszeni na dzisiejsze spotkanie � prosz� wi�c, by�cie raczyli mnie wys�ucha�. Wiecie jak Namdalen nikczemnie podporz�dkowa� sobie miasta zachodu � �ci�gn�� z was haracz, spustoszy� wasze wsie i miasteczka, op�tany szale�stwem swojej rebelii; jak podle traktowa� bezbronnych ludzi, kt�rzy zniewoleni si��, musieli oddawa� dorobek ca�ego swojego �ycia na rzecz zbrodniczych plan�w Namdalen. Dlatego zdumiewaj�cym jest dla mnie, drodzy panowie, jak �atwo dajecie si� zwodzi� tym, kt�rzy was oszukali i chc� teraz znale�� u was pomoc � kosztem waszej krwi. To w�a�nie ci, kt�rzy wyrz�dzili wam tak wiele krzywd, bo jakie� to korzy�ci przynios�a wam rebelia, opr�cz morderstw, gwa�t�w i kalectwa?</p><p>Niemal roze�mia� si�, widz�c wytrzeszczone ze zdumienia oczy grubasa z drugiego rz�du, handlarza winem. Zapewne nie s�ysza� nigdy, by cudzoziemiec powiedzia� co� bardziej skomplikowanego ni� �Nalej mi jeszcze�.</p><p>Po raz pierwszy znajduj�c przyjemno�� w wyg�aszaniu takiego przem�wienia, trybun kontynuowa�:</p><p>��Teraz ci, kt�rzy gotowi s� pom�c Namdalen, chc� was przeci�gn�� na swoj� stron� i wzniecaj� z�o�� i gniew w mie�cie, cho� sami nie odwa�� si� ryzykowa� w�asnym maj�tkiem i zdrowiem. � Niech si� nawzajem podejrzewaj� � pomy�la� Marek. � W tym samym czasie jednak�e, domagaj� si� oni, by Imperium nadal ich ochrania�o, a swoj� win� pr�buj� zrzuci� na niewinnych. Czy mo�ecie pozwoli�, panowie, by ci, kt�rzy p�aszcz� si� przed rebeli�, tak niecnie was wykorzystywali? Jak widzicie, za wol� Phosa � Marek u�y� frazy, kt�r� podpowiedzia� mu Styp-pes, a na kt�r� sam by nigdy nie wpad� � Namdalen jest uwi�ziony. Teraz, gdy jego nikczemno�� ju� nam nie zagra�a, musimy do�o�y� wszelkich stara�, by mie� pewno��, �e nie wymknie si� nam jak ogie� z pieca. Ale ten, kt�ry go wi�zi, ��da zap�aty.</p><p>Widz�c, �e wreszcie dociera do sedna sprawy, s�uchacze pochylili si� naprz�d, nadstawiaj�c uszu.</p><p>��Gdyby Imperator nie by� zaj�ty kampani� tak od nas odleg�� lub gdyby barbarzy�cy, kt�rzy wi꿹 Namdalen zgodzili si� na op�nienie, sam pospieszy�bym do Videssos, by przywie�� potrzebne nam pieni�dze. Jak sami widzicie, jest to jednak niemo�liwe. Ja tak�e nie posiadam takiej ilo�ci z�ota. Dlatego koniecznym b�dzie, by ka�dy z was przyczyni� si� do ostatecznego zwyci�stwa, w miar� swoich mo�liwo�ci, by Yezda nie spustoszyli waszych ziem czekaj�c zbyt d�ugo na zap�at�. Tak w�a�nie przedstawia si� obecna sytuacja. Ja, ze swojej strony, gwarantuj� wam, i� wszystkie pieni�dze, kt�re mi powierzycie, zostan� wam zwr�cone przez Imperatora.</p><p>Usiad�, czekaj�c na ich reakcj�. Tak jak si� spodziewa�, nie wygl�dali na zachwyconych perspektyw� rozstania si� ze swoim z�otem. Gruby handlarz winem przem�wi� w imieniu ich wszystkich, gdy powiedzia�:</p><p>��Zostan� nam zwr�cone? Jasne, bez w�tpienia, tak jak postrzygacz oddaje owcom we�n�. Prywatnie, Marek przyzna�by mu racj� � jak ka�de pa�stwo, Videssos ch�tniej zabiera�o pieni�dze ni� je wydawa�o. G�o�no powiedzia� jednak:</p><p>��Znam kilku wp�ywowych ludzi w stolicy, a nigdy nie zapominam o tych, kt�rzy mi pomogli.</p><p>Rozumieli to doskonale � relacja protektor-klient by�a w Videssos mniej oficjalna ni� w Rzymie, ale nie mniej realna. Ale tu, w tym punkcie Imperium, to oni byli pot�ni i wp�ywowi, i nie przywykli do tego, by zale�e� od kogokolwiek, nie m�wi�c ju� o obcym najemniku.</p><p>Do g�osu doszed� Zonaras:</p><p>��Ten facet ma dziwny nawyk; kiedy m�wi, �e co� zrobi, robi to naprawd�. Opowiedzia�, jak legioni�ci nie dopuszczali Namdalajczyk�w w g�ry i jak zorganizowali armi� partyzant�w na nizinach, by tam walczyli dla nich.</p><p>��A wszystko to � m�wi� � wydawa�o si� o wiele trudniejsze, ni� wydostanie pieni�dzy ze skarbu pa�stwa.</p><p>��Nie ma rzeczy trudniejszej od wyci�gni�cia pieni�dzy ze skarbu � upiera� si� grubas, wydaj�c z siebie kr�tki, chrapliwy �miech. Ale zar�wno on jak i jego towarzysze s�uchali uwa�nie; poniewa� Zonaras by� Videssa�czykiem, sk�onni byli uwierzy� raczej jemu ni� trybunowi.</p><p>Jeden z miejscowych magnat�w, szczup�y, prawie kompletnie �ysy m�czyzna, pochylony ju� pod ci�arem lat, z trudem podni�s� si� z �awki, opieraj�c si� na lasce. Wystawi� sw�j pokrzywiony paluch w stron� Skaurusa.</p><p>��Wi�c to ty zrobi�e� z naszych ch�op�w zb�j�w? � odezwa� si� skrzekliwym g�osem. �e swoim ogromnym, zakrzywionym nosem i siwymi w�osami, wygl�da� jak stary, rozz�oszczony s�p. � Dwie studnie zatrute, byd�o porwane albo zabite, m�j rz�dca zam�czony. Ty� to na mnie sprowadzi�? � w swojej w�ciek�o�ci wyprostowa� si� nieco, wymachuj�c lask� jakby to by�a szabla.</p><p>Ale jaki� glos z ko�ca sali zawo�a�:</p><p>��Och, zamknij si�, Skepides. Gdyby� chocia� raz, przez ostatnie pi��dziesi�t lat, by� sprawiedliwy dla swoich ch�op�w, nie mia�by� teraz nad czym p�aka�.</p><p>��Co? Co to mia�o by�? � Nie zrozumiawszy drwiny, Skepides odwr�ci� si� do Skaurusa. � Powiem ci tylko tyle, drogi panie, �e wola�bym si� uk�ada� z Namdalajczykami ni� takim wichrzycielem jak ty. Niech mnie Skotos porwie, je�li tak nie jest. I nie chc� mie� nic do czynienia z tym twoim planem.</p><p>Powoli i z trudem przedosta� si� do wyj�cia i wyku�tyka� na zewn�trz. Jeden czy dwu Videssa-�czyk�w posz�o w jego �lady.</p><p>��Spr�bujcie ich nam�wi� � nalega� Marek. � Im b�dzie was wi�cej, tym mniej przypadnie na ka�dego.</p><p>��A co zrobisz, je�li �aden z nas si� nie zgodzi? � zapyta� inny kupiec. � Zabierzesz nam z�oto si��?</p><p>Trybun czeka� na to pytanie.</p><p>��Nie ma o tym mowy � powiedzia� szybko. � W�a�ciwie, je�eli zadecydujecie, �e nie chcecie mi pom�c, zamierzam nic nie robi�, dos�ownie nic.</p><p>Jego s�uchacze, zbici z tropu, zacz�li g�o�no dyskutowa�, niemal o nim zapominaj�c.</p><p>��Nie zmusi nas? Ha! Co to za sztuczka? Do lodu z nim! Niech sobie kupuje swoich barbarzy�c�w za w�asne pieni�dze! � Ta ostatnia opinia, w r�nych wariantach, mia�a szerokie poparcie. Tylko gruby sprzedawca wina by� na tyle sprytny, by otwarcie zapyta� Rzymianina.</p><p>��Co masz na my�li, m�wi�c �e nic nie b�dziesz robi�?</p><p>��No c�, w�a�nie to � Marek by� obrazem niewinno�ci. � Po prostu zabior� moich �o�nierzy z powrotem do stolicy, jako �e nie mia�bym ju� tutaj nic do roboty, a przynajmniej tak mi si� wydaje.</p><p>To wywo�a�o w�r�d Videssa�czyk�w jeszcze wi�ksze poruszenie ni� deklaracja sprzed kilku minut.</p><p>��A kto b�dzie nas wtedy broni� przed Yezda? � wrzasn�� jaki� g�os z ko�ca sali.</p><p>��A dlaczego mia�oby mnie to obchodzi�?</p><p>��Na Phosa! � wybuchn�� m�czyzna � Zmarnowa�e� ju� sporo czasu wykazuj�c, jaki to z ciebie dobry s�uga Imperium. � Za plecami Skaurusa Gajusz Filipus �mia� si� w ku�ak. � Teraz kiedy mowa o ochronie obywateli Imperium, ty chcesz ucieka�.</p><p>Kupcy i magnaci poparli go okrzykami � wszyscy, opr�cz handlarza winem, kt�ry patrzy� na trybuna z respektem, jakim czasami jeden oszust darzy innego.</p><p>��Je�eli jeste�cie obywatelami, to zachowujcie si� tak jak obywatele � warkn�� Marek, wal�c pi�ci� w st�. � Wasze cenne Imperium pozwala�o wam obrasta� t�uszczem i pieni�dzmi, zapewnia�o wam bezpiecze�stwo przez wi�cej lat, ni� kt�rykolwiek z was m�g�by zliczy� i nie zdaje mi si�, �eby�cie na to narzekali. Ale kiedy pojawiaj� si� k�opoty i to ono potrzebuje waszego wsparcia, co robicie? Wrzeszczycie jak stado baran�w bez pasterza. Na waszego Phosa, panowie, je�eli sami nie chcecie pom�c, dlaczego spodziewacie si�, �e wam kto� pomo�e? Powiem wam tylko to � je�eli za dziesi�� dni, o tej porze, zabraknie mi jednej sztuki z�ota, <emphasis>wycofam si�, </emphasis>a wtedy mo�ecie si� targowa� z Yavlakiem. �ycz� wam wszystkim mi�ego dnia.</p><p>Otoczony przez swoich oficer�w, wymaszerowa� z komnaty, zostawiaj�c za sob� martw� cisz�.</p><p>��Ja bym ci da� po g�bie za takie gadanie � powiedzia� Gagik Bagratouni, gdy wyszli na zewn�trz, prosto w popo�udniowe s�o�ce. � Ale, jak m�wisz, oni obrastaj� ju� tak d�ugo. Chyba zap�ac�.</p><p>��Ciebie nie musia�bym tak straszy� � odpar� Marek. � Vaspurakan to burzliwe pa�stwo, a twoi ziomkowie wiedz�, co do nich nale�y. � Westchn�� g�o�no. � Je�li podziwiam Imperium za to, �e zapewnia swoim ludziom spokojne �ycie, to chyba nie powinienem te� mie� im za z�e egoizmu. Nigdy dot�d nie musieli si� po�wi�ca�.</p><p>K�tem oka dostrzeg� jaki� ruch i odwr�ci� si� gwa�townie do Gajusza Filipusa.</p><p>��A co ty chcesz zrobi�, na bog�w?!</p><p>Starszy centurion drgn�� przestraszony i odsun�� r�ce od sztyletu. Cienkie ostrze zosta�o tam, gdzie je wetkn�� � w szparze pomi�dzy blokami, z kt�rych u�o�ona by�a jedna z kolumn przy wej�ciu do budynku.</p><p>��Chcia�em to zrobi� ju� od lat � usprawiedliwia� si�. � Ile razy s�ysza�e� te opowie�ci o kolumnach tak doskonale zbudowanych, �e nie mo�na wsadzi� ostrza no�a w szpary mi�dzy blokami? Zawsze uwa�a�em, �e to brednie i tutaj mam dow�d. � Wyci�gn�� sztylet.</p><p>Marek przewr�ci� oczami.</p><p>��Dobrze, �e nie ma tu Viridoviksa, bo jakby to zobaczy�, nas�ucha�by� si� do ko�ca �ycia. Masz ci los, kolumny!</p><p>U�miecha� si� do siebie przez ca�� drog� powrotn� do obozu legionist�w.</p><p>Nast�pnego ranka pojawi�a si� tam pe�na szacunku delegacja Garsavran, kt�ra oznajmi�a mu, i� nie radzi sobie z ustalaniem op�at proporcjonalnych do maj�tku. Wybieg by� tak oczywisty, �e Marek omal nie roze�mia� si� im w twarz.</p><p>��Chod�cie, drodzy przyjaciele � powiedzia� i wr�ci� do rezydencji gubernatora. Po zimowych zmaganiach z zawi�o�ciami systemu podatkowego ca�ego Imperium, miejscowe rachunki by�y dzieci�c� igraszk�. Po dw�ch godzinach wynurzy� si� z komnaty, w kt�rej przechowywano bie��ce rejestry i wr�czy� oczekuj�cym w napi�ciu Garsavranom list� z wyszczeg�lnionymi sumami, wyliczonymi co do u�amka. Ze spuszczonymi g�owami wzi�li j� od niego i natychmiast znikn�li.</p><p>W przeci�gu dw�ch dni dostarczono mu ca�� sum�.</p><empty-line/><p>W nieustannym napi�ciu i ko�owrocie, zwi�zanymi z prowadzon� od dw�ch miesi�cy kampani�, nie po�wi�ca� Helvis zbyt wiele czasu ani uwagi i dobrze o tym wiedzia�. Czasami podejrzewa�, �e w�a�nie to najbardziej jej odpowiada�o. Je�eli nie przebywali cz�sto ze sob�, nie mogli si� k��ci�, a ona wci�� mia�a mu za z�e jego lojalno�� wobec Imperium. Im bardziej zaawansowana by�a jej ci��a, tym mniejsze mia�a potrzeby, i tym s�absze by�o jej po��danie. To samo dzia�o si�, gdy mia�a urodzi� Dostiego � znosi� to najlepiej, jak potrafi�.</p><p>Jednak kiedy rozbili ju� sta�y ob�z obok Garsavry, nie mogli si� dalej ignorowa� � a uwi�zienie Soterica przysporzy�o Helvis nowego zmartwienia. Tego wieczora, kiedy Skaurus wys�a� do Yavla-ka liczny i ci�ko uzbrojony oddzia�, kt�ry w jedn� stron� wi�z� ze sob� pieni�dze, a w drug� mia� przyprowadzi� namdalajskich je�c�w, spyta�a go:</p><p>��Co zamierzasz z nimi zrobi�?</p><p>Stara�a si� m�wi� bez emocji, ale trybun wyczuwa� strach, nad kt�rym z trudem panowa�a. Jednak nie ponagla�a go, ani nie namawia�a do niczego, wiedz�c ju�, �e naj�atwiej uprzedza� si� do pomys��w, kt�re wciskano mu zbyt nachalnie czy gwa�townie. W �wietle lampki jej szeroko otwarte, intensywnie niebieskie oczy, wygl�da�y niesamowicie, gdy czeka�a na odpowied�.</p><p>��Na razie nic, opr�cz tego, �e b�d� musia� ich zamkn�� i przes�a� wiadomo�� Thorisinowi. To on zadecyduje co dalej, nie ja.</p><p>Przygotowa� si� na wybuch, ale zosta� kompletnie zaskoczony, gdy jej oczy nape�ni�y si� �zami i gdy podnios�a si� niezdarnie, by go obj��, powtarzaj�c z�amanym g�osem:</p><p>��Dzi�kuj� ci, och, dzi�kuj� ci!</p><p>��Hej, o co chodzi? � zapyta�, trzymaj�c j� za ramiona i odsuwaj�c od siebie tak, by m�g� widzie� jej twarz. � My�la�a�, �e od razu ich zabij�?</p><p>��Sk�d mog�am wiedzie�? Po tym, co powiedzia�e� w obozie po bitwie, gdzie� � Nie mog�a m�wi� o tym spokojnie, wycofa�a si� wi�c szybko. � Po tej bitwie my�la�am, �e mo�esz to zrobi�.</p><p>Jej spojrzenie pow�drowa�o do wizerunku �wi�tego Nestoriosa, umieszczonego na szczycie podr�nego o�tarzyka. � Dzi�kuj� ci � wyszepta�a pod jego adresem � Za uratowanie Soteryka. Marek pog�aska� jej w�osy.</p><p>��Powiedzia�em to, gdy by�em w�ciek�y, co mnie oczywi�cie nie usprawiedliwia. Nie jestem z tego dumny i nie jestem rze�nikiem. My�la�em, �e znasz mnie troch� lepiej.</p><p>��Ja te� tak my�la�am. � Przysun�a si� bli�ej do niego i u�miechn�a, gdy jej piersi dotkn�y go w tej samej chwili co brzuch. Ale spowa�nia�a znowu, gdy podnios�a wzrok i stara�a si� wyczyta� co� z jego z jego twarzy. � Jednak, nawet po tych latach, czasami my�l�, �e ci� w og�le nie znam.</p><p>Obj�� j� mocno ramionami. Cz�sto czu� to samo w stosunku do niej i zda� sobie spraw�, �e niedawna izolacja na pewno im nie pomog�a. Mimo to nie powiedzia� jej, o czym w�a�nie my�la� � �e Thorisin Gavras, Autokrator Videssa�czyk�w, nie b�dzie sk�onny do pob�a�ania pojmanym przyw�dcom rebelii. Pomimo wstawiennictwa �wi�tego Nestoriosa, Soteryk nie m�g� spa� spokojnie.</p><p>Wiadomo�� napisana by�a po �acinie: �Mamy twoje paczki. Przyjd� za trzy dni�. Marek przeczyta� j� dwa razy, zanim zauwa�y�, �e rzymskie �d� zosta�o zast�pione przez jego videssa�ski odpowiednik. Krok po kroku Imperium zmienia�o ich wszystkich.</p><p>Rankiem trzeciego dnia khatrisherski pos�aniec powiedzia� trybunowi, �e oddzia�, kt�ry wys�a� po je�c�w, by� o kilka godzin od Garsavry.</p><p>��Bardzo dobrze � westchn�� z g��bok� ulg�. Wi�c jednak Yavlak dotrzyma� s�owa � kolejna przeszkoda za nimi.</p><p>By pod�ama� nieco ducha walki w wyspiarzach, kt�rzy wci�� zajmowali fortec� obok miasta, Marek przeci�gn�� prawie z ca�� swoj� armi� obok zamku, zostawiaj�c w obozie tylko niezb�dn� za�og�. Ludzie Ksi�stwa przygl�dali si� temu spoza wa��w z ubitej ziemi. Wkr�tce zaczn� g�odowa� � pomy�la� � b�dzie wtedy wystarczaj�co du�o czasu, by si� nimi zaj��.</p><p>Nawet w tak niewielkiej odleg�o�ci od Garsavry, grunt wznosi� si� ostro do g�ry, w kierunku centralnego p�askowy�u. Arandos, wolna i spokojna na nizinach, p�dzi�a tu z hukiem po kataraktach. Wielkie g�azy niemal zupe�nie gin�y w sycz�cej, bia�ej pianie. Jej najwi�kszy dop�yw, Eriza, sp�ywa�a z p�nocy. Garsavra le�a�a w miejscu, gdzie obie rzeki si� spotyka�y.</p><p>Przewodnik Skaurusa trzyma� si� po�udniowego brzegu Arandos, co wcale nie dziwi�o. Na p�askowy�u rzeki by�y w lecie jedynym �r�d�em wody.</p><p>Dojrza� przed sob� kurz; nisk�, szerok� chmur�, kt�ra towarzyszy�a piechocie � lekka kawaleria Yezd wznieca�aby wysokie, proste kolumny. U�miechn�� si� do khatrisherskiego zwiadowcy, uni�s�szy kciuk w ge�cie, kt�ry Pakhymer przej�� od Rzymian.</p><p>Za chwil� Marek m�g� ju� odr�ni� maszeruj�cy kwadrat legionist�w, otoczony przez cienki kordon khatrisherskich �ucznik�w, maj�cych zaj�� si� ewentualnym atakiem kawalerii, i dopa�� Na-mdalajczyka, kt�remu uda�oby si� jakim� cudem wyrwa� z ciasnego kwadratu.</p><p>Juniusz Blesus, pozdrowiwszy trybuna salutem, wygl�da� jak kto�, kto z rado�ci� pozbywa si� niewygodnego ci�aru.</p><p>��Oto oni, panie, wszyscy kt�rych Yavlak zostawi� przy �yciu: trzy setki i� niech sprawdz� siedemnastu. Gdy wyrusza�em by�o dwudziestu jeden, ale zmarli po drodze, bo byli ci�ko ranni, a Yezda niewiele dla nich zrobili. Nie chcia�em ich tam jednak zostawia� � doko�czy� niepewnie.</p><p>��Dobrze si� spisa�e� � upewni� go Marek i widzia�, jak jego szeroka, ch�opska twarz promienia�a rado�ci�. Cho� by� sumienny i pracowity, odpowiedzialno�� go przera�a�a. Trybun odwr�ci� si� od m�odszego centuriona do Namdalajczyk�w, kt�rzy byli teraz w jego w�adzy. Wyspiarze nie przypominali ju� dumnych, pewnych siebie �o�nierzy, kt�rzy wyruszyli, by odebra� Vi-dessos jego zachodnie ziemie. Brody pokry�y ich zapadni�te policzki. Wi�kszo�� sz�a przygarbiona, jakby trzymanie si� prosto wymaga�o wi�kszej si�y ni� w sobie mieli. Prawie ka�dy utyka�, niekt�rzy od ran, pozostali bo Yezda ukradli im buty i zostawili tylko szmaty do owini�cia n�g. Mieli na sobie poszarpane resztki p�aszczy i spodni � kolczugi, tak jak i buty pad�y �upem nomad�w. Oczy, zapadni�te i oboj�tne, wpatrzone by�y w ziemi�, gdy posuwali si� z trudem naprz�d.</p><p>Wi�c tak wygl�da ich zwyci�stwo � pomy�la� Skaurus. Czu� si� jak kapitan jednej z brygad stra�y po�arnej Krassusa, w Rzymie, kt�ry zarabia� na nieszcz�ciu innych, tanio wykupuj�c od nich p�on�c� w�asno��.</p><p>Tu i �wdzie czyja� twarz, postawa odcina�a si� od og�lnego obrazu wi�ni�w. Bujne, czarne w�siska od razu wyr�nia�y Mertikesa Zigabenosa w t�umie nowych, rzadkich jeszcze br�d. Tak samo jak wyraz bezdennej rozpaczy na jego twarzy, kt�ry budzi� szczeg�ln� lito�� nawet po�r�d tak wielkiego nieszcz�cia. Nie podni�s� g�owy, gdy Marek zawo�a� go po imieniu. Obok niego szed� Drax, kt�rego kr�tka broda by�a zadziwiaj�co ruda. Lewa r�ka wielkiego ksi�cia spoczywa�a na brudnym temblaku. �mia�o spojrza� Skaurusowi w oczy, ale jego wzrok by� jaki� nieobecny.</p><p>Nie wszyscy Namdal�jczycy zapomnieli, �e s� m�czyznami. Weteran Fayard, kt�ry by� cz�onkiem szwadronu Hemonda, gdy Marek przyby� do stolicy, maszerowa�, a nie wl�k� si� jak jego towarzysze. Pozdrowi� trybuna energicznym salutem, a potem wzruszy� ramionami, jakby chcia� powiedzie�, �e spodziewa� si�, i� jeszcze kiedy� si� spotkaj�, ale w innych okoliczno�ciach. Zawsze potrafi� utrzyma� si� w dobrej formie, radz�c sobie ze wszystkim, co go spotyka�o.</p><p>Soteryk tak�e trzyma� si� prosto jak trzcina. To dzi�ki tej zawzi�to�ci Marek m�g� go od razu rozpozna�, bo broda i wycie�czenie dodawa�y mu lat i wygl�da� teraz na starszego od trybuna, cho� naprawd�, nie mia� jeszcze trzydziestki. Nie do ko�ca wyleczona, pofa�dowana blizna szpeci�a jego czo�o. Patrzy� na swojego szwagra, jak wilk z�apany w potrzask. Jako �e sam nie darzy� go zbytni� sympati�, spodziewa� si� po nim tego samego.</p><p>��Zdrajca! � krzykn�� Soteryk i trybun nie w�tpi�, �e naprawd� tak uwa�a. Dziwne s�owo � pomy�la� � po bitwie pod Sangarios. Ale brat Helvis by� tak mocno przekonany o s�uszno�ci swojej sprawy, �e nie potrafi� wys�uchiwa� innych racji. Helvis by�a w tym troch� do niego podobna. Na szcz�cie, tylko troch� � pomy�la� z wdzi�czno�ci� Marek.</p><p>Odwr�ci� si� do Styppesa, m�wi�c:</p><p>��Zr�b dla nich, co b�dzie w twojej mocy.</p><p>Zauwa�y�, �e nie wszystkie rany, jakimi naznaczeni byli wyspiarze, by�y pozosta�o�ci� po bitwie. Niekt�re najwyra�niej pochodzi�y od bicza albo czego� jeszcze gorszego. Kap�an odni�s� si� do tego pomys�u bez wi�kszego entuzjazmu.</p><p>��Zbyt wiele ode mnie ��dasz � powiedzia�, i cho� raz przypomina� Gorgidasa. � Wielu z nich nie b�d� w stanie wyleczy�, bo zaka�enie mog�o ju� post�pi� za daleko. A poza tym, to s� heretycy i nieprzyjaciele.</p><p>��Walczyli kiedy� dla Imperium � zauwa�y� Marek. � I wielu z nich nadal b�dzie to robi�, dzi�ki twojej pomocy.</p><p>Styppes rzuci� mu gniewne spojrzenie. Skaurus znowu zacz�� go przekonywa�, ale zorientowa� si�, �e m�wi do plec�w kap�ana, kt�ry przeciska� si� ju� obok ludzi Blesusa, by dotrze� do rannych Namdalajczyk�w.</p><p>Gajusz Filipus stara� si� nie u�miechn��.</p><p>��Co z nim jest? Zawsze musi gdera�, zanim zabierze si� do roboty?</p><p>��I kto to m�wi! Niech bogowie maj� w opiece legionist�, kt�ry wpadnie ci pod r�k�, jak co� idzie nie tak � powiedzia� Skaurus. Weteran jednak si� u�miechn��, uznaj�c przytyk.</p><p>Zbli�a� si� ju� wiecz�r, kiedy legioni�ci i ich je�cy dotarli do Garsavry. Skaurus ponownie przeprowadzi� ich obok namdalajskiej fortecy, co by�o cichym ostrze�eniem, �e uwi�zieni wyspiarze mog� sta� si� zak�adnikami w walce o zamek. Okaza�o si� jednak, �e nie by� to najlepszy pomys�, gdy� namdalajscy je�cy podnie�li okrzyk rado�ci widz�c, �e fort wci�� si� trzyma, a rycerze na wa�ach odpowiedzieli im tym samym.</p><p>Soteryk przes�a� Markowi spojrzenie pe�ne ironicznego triumfu.</p><p>Rozdra�niony trybun przeparadowa� ze swoj� armi� i je�cami po g��wnych ulicach Garsavry, co mia�o by� widowiskiem dla jej mieszka�c�w. To te� nie ca�kiem si� uda�o. Garsavranie nie lubowali si� w takich pokazach, jak ich zapracowani kuzyni ze stolicy. Pobocza dr�g i ulic by�y kom-promituj�co puste, gdy legioni�ci maszerowali pomi�dzy �a�niami a rezydencj� miejscowego zwierzchnika religii Phosa � kopu�owatym budynkiem pokrytym ��tym stiukiem, r�wnie wielkim i wa�nym jak siedziba gubernatora. Stuk podkutych <emphasis>caligae </emphasis>o ko�skie �by ulicy niemal zag�usza� w�t�e oklaski nielicznych widz�w, kt�rzy jednak si� tam pojawili. Wi�kszo�� mieszczan zignorowa�a parad�, wol�c zajmowa� si� swoimi interesami.</p><p>Nie oznacza�o to jednak, �e garsavranie w og�le nie zwr�cili uwagi na przybycie namdalajskich je�c�w. W mie�cie zacz�o wrze� jak w kotle z gor�c� smo��, i walki uliczne wybuch�y na nowo. Jedni chcieli od r�ki zlinczowa� Namdalajczyk�w. Ku swojemu przera�eniu i obrzydzeniu jednocze�nie Marek odkry�, �e do frakcji tej nale�eli nie tylko ci, kt�rzy nienawidzili wyspiarzy, ale i tacy, kt�rzy jeszcze niedawno z nimi kolaborowali, a teraz obawiali si�, by szczeg�y ich zdrady nie wysz�y na jaw.</p><p>��R�wnie ch�tnie pracowaliby dla Yavlaka � powiedzia�, krzywi�c si� ze wstr�tem.</p><p>��Tak, jasne, i to my musimy dopilnowa�, �eby nie mieli okazji � odpowiedzia� spokojnie Gajusz Filipus, zbyt cyniczny, by poruszy� go ten przyk�ad ludzkiej pod�o�ci.</p><p>Z drugiej strony jednak, na ka�dego zwolennika upieczenia wyspiarzy na wolnym ogniu przypada� taki, kt�ry chcia�by ich uwolni� i rozpocz�� rebeli� na nowo. Marek zaczyna� �a�owa�, �e nie zabra� si� wcze�niej do obl�enia fortecy zaj�tej przez ludzi Ksi�stwa, bez wzgl�du na to ile czasu i �o�nierzy musia�by straci�. By� pewien, �e od czasu do czasu przemykali si� do miasta. W przypadku Garsavry, kt�ra nie mia�a �adnych mur�w, trudno by�o temu zapobiec. A ich obecno�� ci�gle przypomina�a mieszka�com miasta o niedawnej rebelii. Niemal co trzeci dom mia� na �cianie wypisane wapnem lub w�glem s�owa �Drax Protektor�.</p><p>Trybun robi� co w jego mocy, by przygotowa� swoich je�c�w do podr�y na wsch�d s�dz�c, �e kiedy wi�kszo�� z nich znajdzie si� poza Garsavr�, niepokoje ustan�. Poza tym chcia� pokaza� mieszczanom, �e sami wyspiarze musz� uzna� w�adz� Imperatora. Ceremonia, kt�r� opracowa�, by�a po��czeniem videssa�skich i rzymskich zwyczaj�w.</p><p>Na �rodku rynku wbi� w ziemi� dwie <emphasis>pila </emphasis>i przywi�za� do nich trzeci�, mniej wi�cej na wysoko�ci szyi, tworz�c co� w rodzaju bramki. Na poziomej poprzeczce umie�ci� portret Thorisina Gavrasa. Potem zgromadzi� namdalajskich wi�ni�w � wszystkich opr�cz Draxa, jego najwy�szych oficer�w i pechowego Mertikesa Zigabenosa � przed swoim dzie�em, ustawiaj�c ich w dziesi�cioosobowych grupach. Legioni�ci z mieczami w d�oniach i khatrisherscy �ucznicy stali pomi�dzy nimi a przygl�daj�cymi si� garsavranami.</p><p>��Kiedy schylacie g�owy, by przej�� po tym jarzmem � powiedzia� do wi�ni�w i do t�umu Skaurus � tym samym oddajecie si� pod panowanie prawowitego Autokratora Videssan, Thorisina Gavrasa.</p><p>Grupka po grupce, wyspiarze korzyli si�, wchodz�c pod rzymsk� w��czni� i pochylaj�c przed portretem videssa�skiego Imperatora. Kiedy ju� przeszli na drug� stron�, czeka� tam na nich Styp-pes, kt�ry zaprzysi�ga� ka�d� dziesi�tk� straszliwymi s�owami. Namdalajczycy rzucali kl�twy na siebie, swoje rodziny i swoje klany, gdyby kiedykolwiek zechcieli walczy� przeciwko Imperium. I grupa po grupie wi�niowie powtarzali �na to stawiamy nasze dusze�. Kap�an krzywi� si� na t� formu�k�, ale Marek by� zadowolony. Ludzie Ksi�stwa z pewno�ci� ch�tniej zastosuj� si� do przysi�gi zgodnej ze swoj� wiar�, ni� do tej narzuconej im przez Videssa�czyk�w.</p><p>Dwie trzecie Namdalajczyk�w mia�o ju� za sob� uroczysty akt poddania si� Imperium. Wszystko sz�o g�adko, gdy nagle podczas zaprzysi�gania kolejnej grupy, Styppes zachwia� si� i upad�. Jako �e przez ca�y czas trwania ceremonii kap�an popija� z wielkiego buk�aka wina, Marek by� bardziej rozz�oszczony ni� zaniepokojony. Uroczysto�� zosta�a na chwil� przerwana, gdy dw�jka Rzymian odci�gn�a nieprzytomnego na bok, a kto� inny pobieg� po najwy�szego kap�ana w Garsavrze, siwobrodego, dobrotliwego cz�owieka imieniem Lavros.</p><p>Marek przyni�s� mu pergamin z tekstem przysi�gi z miejsca, gdzie upu�ci� go Styppes. Lavros szybko j� przeczyta�, skin�� g�ow� i wznowi� ca�� procedur�, zaczynaj�c od grupy czekaj�cych Na-mdalajczyk�w, kt�rzy rozmawiali i �miali si� mi�dzy sob�. Fayard, kt�ry akurat tam si� znalaz�, zawo�a�:</p><p>��Ale my ju� to robili�my, panie!</p><p>��Nie s�dz�, �eby w czym� wam mog�o zaszkodzi� zrobienie tego jeszcze raz � odpar� Lavros nie zmieszany, i rzeczywi�cie, powt�rzy� z nimi ca�� przysi�g�. Ludzie Ksi�stwa z�o�yli �lubowanie i ceremonia toczy�a si� dalej.</p><empty-line/><p>Trzydziestu Khatrish�w pilnowa�o namdalajskich je�c�w, kt�rych Skaurus odes�a� do stolicy. Mieli oni nie tyle zapobiec ucieczce wi�ni�w, ile chroni� ich przed maruderami Rasa Simokattesa. Namdalajczycy, kt�rzy podr�owali po tej okolicy w ma�ych grupach albo bez broni, ryzykowali �yciem.</p><p>Marek cz�sto martwi� si� s�owami Bailiego, kt�re ten wykrzycza� w z�o�ci przy ich ostatnim spotkaniu w g�rach. Ludzie Ksi�stwa zostali pobici, ale partyzanci wcale nie zamierzali zwin�� interesu. Po kolei; jeden problem na g�owie, a nie dwa naraz � powiedzia� sobie Skaurus za Laonem Pakhymerem.</p><p>Baili i jego towarzysze sami w sobie stanowili problem. Marek nie wys�a� ich na wsch�d ze zwyk�ymi �o�nierzami, boj�c si�, �e uciekn� po drodze, a na wolno�ci byli zbyt niebezpieczni. Trzyma� ich zamkni�tych w rezydencji gubernatora, czekaj�c na decyzj� Thorisina co do ich losu. To tak�e nie by�o najlepszym rozwi�zaniem, bo gdy tylko garsavranie dowiedzieli si� o tym, wybuch�y w mie�cie nowe zamieszki � a raczej powr�ci�y stare.</p><p>Namdalajscy oficerowie tak�e nie �yli w idealnej zgodzie. Mertikes Zigabenos pisemnie poprosi� Marka, by m�g� by� zakwaterowany z dala od Namdalajczyk�w, kt�rzy si�� zrobili z niego Imperatora. Trybun zgodzi� si�, bo mia� o wiele wi�ksze zrozumienie dla sytuacji Zigabenosa ni�, na przyk�ad, Draxa czy Soterica. Jedynym namdalajskim oficerem, kt�ry budzi� jego wsp�czucie by� Turgot z Sotevag, kt�ry niemal oszala� ze zmartwienia o swoj� kochank�, Mavi�. Skaurus pami�ta� j� ze stolicy. By�a to bardzo jasna blondynka, chyba o po�ow� m�odsza od Turgota. Tak jak inne kobiety wyspiarzy, zosta�a w Garsavrze, gdy oni pojechali na zach�d walczy� z Yezd, i jak podejrzewa� Marek, uciek�a, gdy nadesz�y wie�ci o ich kl�sce. To, jak ju� widzia� po Maragha, tak�e by�o cz�ci� �ycia najemnika. Ale Turgot nie chcia� o tym s�ysze�, zaklinaj�c si�, �e obiecywa�a czeka� na niego.</p><p>Po tygodniu tych j�k�w cierpliwo�� Draxa zacz�a si� wyczerpywa�.</p><p>��A c� jest warta obietnica?! � warkn��. Kiedy Marek o tym us�ysza� pomy�la�, �e ta uwaga w wi�kszym stopniu ods�ania�a prawdziw� natur� wielkiego ksi�cia, ni� sam kiedykolwiek chcia�by pokaza�.</p><p>Uwi�zienie nie by�o zwyczajow� rzymsk� kar� i zast�powano je zwykle karami cielesnymi, grzywnami czy te� wygnaniem. Dlatego te� Rzymianie musieli zap�aci� za brak do�wiadczenia w tej kwestii. Kt�rego� ranka stra�nik, potrz�saj�c Marka za rami�, zbudzi� go, by zameldowa�, �e cela Mertikesa Zigabenosa jest pusta.</p><p>��Cholera! � zakl�� trybun, wyskakuj�c ze swego pos�ania. Helvis wymrucza�a co� przez sen, gdy zarzuci� p�aszcz na ramiona, i za moment podskoczy�a przestraszona, kiedy Marek krzykn�� do herold�w, by tr�bili na alarm. W chwili, gdy p�acz przera�onego Dostiego rozbrzmia� w namiocie, Marek by� ju� na <emphasis>via principalis, </emphasis>ustalaj�c teren poszukiwa� i dziel�c legionist�w na grupy.</p><p>Przeszukiwanie Garsavry dom po domu, z czego dobrze sobie zdawa� spraw�, by�o zadaniem z g�ry skazanym na przegran�. A jednak kiedy legioni�ci zadziwiaj�co szybko odnale�li uciekiniera, wiadomo�� ta wcale go specjalnie nie ucieszy�a. Zigabenos kl�cza� przed o�tarzem Phosa w g��wnej �wi�tyni Garsavry, kt�ra mie�ci�a si� za rezydencj� Lavrosa. Czepiaj�c si� �wi�tego sto�u z sil�, od kt�rej zbiela�y mu palce, oporny Autokrator krzycza� nieustannie, najg�o�niej jak potrafi�: � Sanktuarium!</p><p>Gdy trybun tam dotar�, zasta� legionist�w stoj�cych niepewnie przed wej�ciem do �wi�tyni. Zbiera� si� tak�e coraz wi�kszy t�um mieszczan, kt�rzy najwyra�niej nie �yczyli sobie, by wyci�gano Zigabenosa sil� ze �wi�tej budowli. Legioni�ci te� nie kwapili si� do wej�cia. Niekt�rzy sami przeszli na religi� Phosa, podczas swego dosy� ju� d�ugiego pobytu w Imperium, a i w Rzymie �wi�tynie by�y miejscem, gdzie mogli schroni� si� uciekinierzy.</p><p>Pocieraj�c zaspane oczy, Lavros przyby� na miejsce w tej samej chwili co Marek. Stan�� w wej�ciu, blokuj�c je w�asnym cia�em. Uczyniwszy znak Phosa na piersi, powiedzia� g�o�no:</p><p>��Nie mo�esz zabra� st�d tego cz�owieka wbrew jego woli. Jest tu pod �wi�t� protekcj� dobrego boga.</p><p>T�um krzycza� i powtarza� s�owa kap�ana, napieraj�c na Rzymian pomimo ich mieczy i w��czni.</p><p>��Mog� przynajmniej sam wej�� do �rodka i porozmawia� z nim? � zapyta� Skaurus. �agodny ton trybuna zaskoczy� Lavrosa. Namy�la� si� przez chwil�, g�adz�c si� d�oni� po swej wygolonej g�owie.</p><p>��Zostawisz tu bro�? � spyta�.</p><p>Marek zawaha� si� � niech�tnie oddawa� swe magiczne, galijskie ostrze w obce r�ce. W ko�cu powiedzia�:</p><p>��Zostawi� � i odpi�� miecz i sztylet. Poda� je dow�dcy oddzia�u legionist�w, kt�rym by� godny zaufania �o�nierz imieniem Aulus Florus. � Pilnuj ich dobrze � powiedzia�. Florus skin�� g�ow�.</p><p>Gdy Lavros odsun�� si� na bok, by przepu�ci� trybuna, wyszepta�:</p><p>��I po co to wszystko? � Marek wzruszy� ramionami. S�ysza� za sob� cichy �miech, gdy wszed� do �wi�tyni.</p><p>Uk�ad budynku by� typowy dla miejsc kultu Phosa, z o�tarzem na �rodku, pod samym centrum kopu�y, i miejscami dla wiernych, u�o�onymi w rz�dach rozchodz�cych si� na cztery strony �wiata. Mozaika by�a kiepsk� kopi� wspania�ego dzie�a z Wysokiej �wi�tyni w Videssos. Ten Phos by� surowym s�dzi�, ale nie przera�aj�c�, pot�n� i magiczn� figur�, kt�ra nape�nia�a ka�dego cz�owieka strachem i wiar�.</p><p>Lekki dreszcz niepokoju przebieg� Rzymianinowi po plecach. Je�li Zigabenos zdoby� jak�� bro�?� ale videssa�ski oficer wzmocni� tylko sw�j u�cisk na o�tarzu i krzycza� jeszcze g�o�niej:</p><p>��Sanktuarium! Na Phosa, jestem w sanktuarium!</p><p>��Jestem sam, Mertikes � powiedzia� Marek. Roz�o�y� r�ce, by pokaza�, �e s� puste. � Mo�emy porozmawia�?</p><p>W migotliwym �wietle jedynej zapalonej �wieczki wida� by�o zaszczuty wzrok Zigabenosa.</p><p>��Mam powiedzie� �tak�, kiedy ty chcesz mnie odda� Imperatorowi? Dlaczego mia�bym ul�y� twojemu sumieniu? � Jako do�wiadczony polityk, dobrze wiedzia�, co spotyka pojmanych buntownik�w.</p><p>Marek czeka� spokojnie, zachowuj�c milczenie. Pe�ne b�lu westchnienie wyrwa�o si� z piersi Zigabenosa. Jego ramiona opad�y, gdy zda� sobie spraw�, jak beznadziejna by�a sytuacja.</p><p>��Niech ci� piek�o poch�onie, cudzoziemcze � powiedzia� w ko�cu znu�onym, zrezygnowanym g�osem. � Po co ca�a ta farsa? G��d i pragnienie wygoni� mnie st�d wcze�niej czy p�niej. Prosz�, masz mnie, je�li sprawia ci to rado��.</p><p>Pu�ci� o�tarz. Skaurus zobaczy� krople potu na wyszlifowanym drewnie w miejscu, gdzie trzyma� r�ce.</p><p>Widok tak m�drego cz�owieka poddaj�cego si� losowi bez walki wstrz�sn�� Markiem. Trybun wybuchn��:</p><p>��Ale przecie� musia�e� mie� jaki� plan kiedy tu uciek�e�!</p><p>��Ano mia�em � powiedzia� Videssa�czyk z gorzkim u�miechem. � Ogoli�bym g�ow� i zosta� mnichem. Nawet Imperator dobrze si� namy�li, zanim po�le zab�jc�w po s�ug� Phosa. Ale za bardzo si� pospieszy�em. �wi�tynia by�a ciemna i pusta, kiedy tu przyszed�em. Nie by�o nikogo, kto m�g�by przyj�� moje �luby. Cholerne pr�niaki! No a teraz mam zamiast nich ciebie. Zawsze uwa�a�em ci� za dobrego �o�nierza, Skaurus. Szkoda, �e si� nie myli�em.</p><p>Marek prawie nie s�ysza� tych komplement�w, bo wo�a� do siebie Lavrosa. Kap�an przytruchta� po�piesznie, a zmartwienie bra�o teraz g�r� nad jego dobrotliw� natur�.</p><p>��Mam nadziej�, �e nie chcesz mi wm�wi�, �e ten biedak zmieni� zdanie?</p><p>��Ale� w�a�nie tak, wielebny ojcze� � zacz�� Zigabenos.</p><p>��Nie, oczywi�cie, �e nie � powiedzia� Skaurus. � Niech b�dzie tak, jak sobie tego �yczy. Wprowad� wszystkich ludzi do �rodka; niech zobacz� jak cz�owiek, kt�ry zmuszony by� odgrywa� rol� Autokratora, teraz naprawia to, do czego go zniewalano, wst�puj�c w szeregi twoich mnich�w.</p><p>Lavros i Mertikes Zigabenos wytrzeszczyli oczy, jeden uradowany, drugi kra�cowo zdumiony. Kap�an pok�oni� si� g��boko Skaurusowi i p�dem ruszy� do drzwi, wo�aj�c wiernych z zewn�trz.</p><p>��Pozwolisz mi? � wyszepta� Zigabenos, wci�� nie dowierzaj�c swemu szcz�ciu.</p><p>��Czemu nie? Nie ma lepszego sposobu na odsuni�cie ci� od polityki na dobre.</p><p>��Thorisin nie b�dzie ci za to wdzi�czny.</p><p>��Niech spojrzy najpierw na siebie. Je�li pozwoli� Ortaiasowi w�o�y� b��kitne szaty po tym, jak ten narobi� tyle z�ego, nie powinien upomina� si� o ciebie. S�u�y�e� mu wiernie, dop�ki los nie wyrzuci� ci sz�stek.</p><p>Marek czu� absurdalne zadowolenie z tego, �e pami�ta�, jaki numer przegrywa w videssa�skich ko�ciach, i �e potrafi� swobodnie tego u�y�.</p><p>��Sam sobie wyrzuci�em �demony�, za bardzo ufaj�c Namdalajczykom.</p><p>��Tak jak i Thorisin � zauwa�y� trybun, a Zigabenos u�miechn�� si� szczerze, po raz pierwszy od chwili, gdy powr�ci� z Yezd.</p><p>Nie mieli ju� czasu by rozmawia� d�u�ej, bo �wi�tynia wype�nia�a si� rozgadanymi garsavra-nami. Skaurus zaj�� miejsce w pierwszym rz�dzie �awek, pozostawiaj�c Zigabenosa samego przy o�tarzu. Jego znoszony p�aszcz nie pasowa� do b�yszcz�cych, srebrnych powierzchni.</p><p>Lavros znikn�� na kilka minut. Powr�ci� nios�c ze sob� no�yczki i brzytw� o l�ni�cym ostrzu. Tu� za nim post�powa� drugi kap�an, �niady, kr�py m�czyzna, kt�ry mia� na sobie prost�, niebiesk� tog� i trzyma� pod pach� kopi� �wi�tych pism Phosa, oprawion� w kosztown� czerwon� sk�r�. Mieszczanie ucichli, gdy dwaj duchowni zbli�yli si� do o�tarza.</p><p>Zigabenos pochyli� g�ow� przed Lavrosem. No�yczki porusza�y si� sprawnie w r�kach kap�ana, odcinaj�c g�ste czarne w�osy oficera. Gdy zosta�a po nich tylko kr�ciutka szczecina, Lavros wzi�� do r�ki brzytw�. G�owa Zigabenosa �wieci�a �ysin�, kt�ra wydawa�a si� jeszcze bielsza w por�wnaniu z jego opalon� twarz�.</p><p>Niski, �niady kap�an wyci�gn�� oprawn� w sk�r� ksi�g� w kierunku Zigabenosa, m�wi�c oficjalnym tonem:</p><p>��Sp�jrz na prawo, kt�rym b�dziesz �y�, je�li taka jest twoja wola. Je�eli czujesz w swym sercu, �e b�dziesz go potrafi� przestrzega�, zacznij nowe �ycie; je�eli nie, powiedz to teraz.</p><p>Z g�ow� wci�� pochylon�, Zigabenos wymrucza�:</p><p>��B�d� go przestrzega�.</p><p>Kap�an powt�rzy� to samo pytanie jeszcze dwa razy, a jego g�os po ka�dej odpowiedzi stawa� si� coraz silniejszy. Po ostatnim potwierdzeniu pok�oni� si� Zigabenosowi, poda� ksi�g� Lavrosowi i obl�k� nowego mnicha w b��kitny str�j. Dope�niaj�c rytua�u, powiedzia�:</p><p>��Tak jak szata boskiego b��kitu Phosa okrywa twoje nagie cia�o, tak i niechaj jego cnota otoczy twoje serce i chroni je od wszelkiego z�a.</p><empty-line/><p>��Niechaj tak si� stanie � wyszepta� Zigabenos. Garsavranie powt�rzyli jego s�owa. Lavros modli� si� po cichu przez kilka minut, potem powiedzia�:</p><p>��Bracie Mertikesie, czy chcia�by� odm�wi� credo naszego Phosa z tym oto zgromadzeniem?</p><p>��Czy mog�? � powiedzia� Zigabenos� nie, Mertikes � pomy�la� Skaurus, bo przecie� vi-dessa�scy mnisi odrzucali swe nazwiska. Jego g�os przepe�niony by� szczer� wdzi�czno�ci�. Trybun nie spotka� jeszcze Videssa�czyka, kt�ry lekko traktowa�by swoj� wiar�. Dziwny to by� widok; Mertikes stoj�cy przy bogato wystrojonym o�tarzu w swojej surowej szacie, krople krwi na jego �wie�o ogolonej g�owie, tam gdzie brzytwa nacisn�a zbyt mocno. Nawet Skaurus � niewierny � czu� dziwne wzruszenie, gdy nowy s�uga Phosa recytowa� wraz z wiernymi swoje credo, we wspania�ym archaicznym j�zyku Imperium:</p><p>��B�ogos�awimy ciebie Phosie, Panie nasz o sercu lito�ciwym i m�dro�ci przedwiecznej, z twojej �aski obro�c� naszego, kt�ry� nas wzi�� pod swoj� opiek�, niech �aska twoja uchroni nas, twe s�ugi przed wszelakim z�em, i bacz panie, by ta najtrudniejsza pr�ba naszego �ywota zgodna by�a z twoj� wol�.</p><p>��Amen � zako�czyli garsavranie, i Marek zorientowa� si�, �e powtarza za nimi. Lavros powiedzia�:</p><p>��To nabo�e�stwo zosta�o dope�nione.</p><p>T�um zacz�� si� rozrzedza�. Mertikes podszed�, by u�cisn�� r�k� Marka sw� tward�, mocn� d�oni�. Potem Lavros powiedzia� �agodnie:</p><p>��Chod� ze mn�, bracie. Zaprowadz� ci� do klasztoru i przedstawi� twoim towarzyszom w s�u�bie Phosa.</p><p>Z podniesion� g�ow�, nie ogl�daj�c si� do ty�u, nowy mnich ruszy� jego �ladem.</p><p>Ten kryzys zosta� wi�c szybko i g�adko za�egnany, ale by� on tylko drobn� cz�ci� wi�kszego problemu zwi�zanego z uwi�zionymi Namdalajczykami. Tydzie� po tym jak Zigabenos sta� si� bratem Mertikesem, mot�och pr�bowa� przypu�ci� szturm na siedzib� gubernatora i uwolni� Draxa i jego towarzyszy. Legioni�ci musieli u�y� broni, by odeprze� t�um i pola�a si� krew � zgin�o oko�o dwudziestu os�b, a wiele wi�cej zosta�o rannych. Polegli tak�e dwaj Rzymianie i po tym wydarzeniu legioni�ci mogli chodzi� ulicami Garsavry tylko w wi�kszych oddzia�ach. Trzy noce p�niej mieszczanie spr�bowali jeszcze raz. Tym razem Marek by� dobrze przygotowany. Khatrisherscy �ucznicy, rozstawieni na dachu budynku, rozbili atak, zanim jeszcze zacz�� si� na dobre i nikt z ludzi trybuna nie zosta� ranny.</p><p>Wiedzia� jednak, �e nie mia� tylu �o�nierzy, by bez ko�ca t�umi� zamieszki, a jednocze�nie mie� baczenie na Yavlaka. Tak wi�c, kt�rego� dnia spotka� si� potajemnie ze swoimi wi�niami. Soteryk odda� mu sardoniczny pok�on.</p><p>��To dla nas zaszczyt, drogi szwagrze. Widzia�em si� ju� kilka razy z moj� siostr�, ale ty nigdy nie raczy�e� z�o�y� nam wizyty.</p><p>Baili u�miechn�� si� drwi�co.</p><p>��Dalej si� pocisz, co? Mam nadziej�, �e wycisn� z ciebie wszystko. � Porucznik Draxa dobrze pami�ta� o ch�opskich partyzantach.</p><p>Wielki ksi��� i Turgot siedzieli cicho. Marek domy�la� si�, �e Turgota nie obchodzi�o to, co mia� do powiedzenia. Milczenie Draxa by�o raczej kwesti� polityki. Trybun skin�� g�ow� Bailiemu.</p><p>��Tak, dalej si� poc�. Nie u�miecha mi si� nast�pna nie przespana noc i rozrywki, jakie mi tu zapewniono. I nie zamierzam na ni� czeka� z za�o�onymi r�kami. Tak wi�c, panowie� � Przenosi� spojrzenie z jednego wyspiarza na drugiego � co� z tym trzeba zrobi�. Najpro�ciej by�oby uci�� wam g�owy i wystawi� je na rynku.</p><p>��Skurwysyn � powiedzia� Soteryk. Drax pochyli� si� do przodu, zaniepokojony.</p><p>��Nie m�wi�by� nam tego, gdyby taki by� tw�j plan.</p><empty-line/><p>��Zrobi� to, je�li b�d� musia� � odpar� Marek, podziwiaj�c jednocze�nie bystro�� wielkiego ksi�cia. � Cho� rzeczywi�cie, wola�bym nie. Thorisin powinien was s�dzi� i wyznacza� kar�. Ale na pewno nie pozwol�, by mieszczanie was uwolnili. Jeste�cie na to zbyt niebezpieczni dla Imperium. � Drax uk�oni� si� lekko, jakby uznaj�c komplement.</p><p>��Wi�c co nam pozostawiasz? � spyta� drwi�co Soteryk.</p><p>��Wasze �ycie, je�li wam na nim zale�y. Zale�y wam? � trybun czeka�. Gdy Namdalajczycy zorientowali si�, �e nie by�o to pytanie retoryczne, skin�li powoli g�owami.</p><p>��Dobrze, w takim razie�</p><empty-line/><p>��Te spektakle wychodz� ci coraz lepiej � powiedzia� Gajusz Filipus k�tem ust. � Mieszczuchy dobrze si� namy�l�, zanim znowu im co� strzeli do �b�w.</p><p>Legioni�ci ustawieni byli w kwadrat na �rodku garsavra�skiego rynku. Wszyscy mieli na sobie pe�ne bitewne uzbrojenie,<emphasis>pila </emphasis>zatkni�te w ziemi�, nieruchomi, ale bacznie obserwuj�cy wrogi im t�um Videssa�czyk�w. Ch�odny p�nocny wiatr podnosi� im peleryny.</p><p>��Dobrze, �e pogoda jeszcze wytrzyma�a � powiedzia� Marek. P�nocny wiatr by� zwiastunem nadchodz�cego deszczu i �niegu. Trybun cieszy� si�, �e stoi tu� obok ma�ego ogniska w �rodku rzymskiego kwadratu � dop�ki jaka� zab��kana iskra nie spad�a mu na �ydk�. Zakl�� i potar� sparzone miejsce.</p><p>Rozbrzmia�y rogi herold�w � wszystkie spojrzenia skierowa�y si� w stron� manipu�u wchodz�cego na rynek. Maszeruj�cy �o�nierze trzymali w r�kach miecze i rozgl�dali si� gro�nie. Wy�si od swoich rzymskich stra�nik�w, Drax, Baili, Soteric i Turgot od razu rzucali si� w oczy w �rodku kolumny.</p><p>Marek spojrza� na Ansfrita, kapitana namdalajskiej fortecy, kt�remu zapewni� bezpiecze�stwo na czas przedstawienia. Ansfrit wygl�da� tak, jakby got�w by� w tym momencie do pr�by odbicia je�c�w, ale sam wygl�d i postawa uzbrojonych po z�by Rzymian skutecznie odstrasza�y garsavran.</p><p>Manipu� do��czy� do kwadratu. Legioni�ci podprowadzili wi�ni�w do trybuna, dw�ch przy ka�dym wyspiarzu. Na czele kroczy� Czerwony Zeprin. Ogromny Halogajczyk wygl�da� imponuj�co w l�ni�cym od poz�oty pancerzu Stra�y Imperatora � w�a�ciwie, �wie�o poz�oconym specjalnie na t� okazj�. Zasalutowa� przed Skaurusem w rzymskim stylu, wyrzucaj�c przed siebie praw� r�k�.</p><p>��Sp�jrzcie na zdrajc�w! � krzykn�� grzmi�cym basem, kt�ry ni�s� si� przez ca�y rynek.</p><p>Bosi, trz�s�cy si� w przenikliwym, zimnym wietrze, odziani tylko w cienkie tuniki, ludzie Ksi�stwa w napi�ciu, z zaci�ni�tymi pi�ciami czekali na s�d. Milczenie przeci�ga�o si�. Nagle t�um garsavran otaczaj�cych rzymski kwadrat rozst�pi� si� jakby w strachu przed chorob�, by przepu�ci� jedn� tylko osob�. Jak sparta�scy hoplici ze �wiata, kt�ry zna� kiedy� Skaurus, videssa�scy kaci ubrani byli na czerwono, by plamy zdradzaj�ce ich profesj� by�y mniej widoczne.</p><p>W t�umie byli tak�e Yezda. Trybun widzia�, jak z podziwem gapili si� na wysok�, kanciast� i za-kapturzon� posta� kata. Oto przedstawienie w sam raz dla nich � pomy�la� trybun z niesmakiem. Nic nie m�g� na to poradzi� � musia� doko�czy� to co dopiero si� zacz�o.</p><p>��Pos�uchajcie mnie, mieszka�cy Garsavry � powiedzia�. Styppes z rado�ci� pom�g� mu przy <emphasis>tym </emphasis>przem�wieniu. � Jako zdrajcy i buntownicy przeciwko w�adzy Jego Wysoko�ci Imperatora Thorisina Gavrasa, Autokratora Videssos, ci z�oczy�cy nie zas�uguj� na nic wi�cej jak �mier�. Tylko moja lito�� jest dla nich ratunkiem. � Gdy jednak rado�� pojawi�a si� na twarzach s�uchaczy, Marek nieub�aganie kontynuowa�: � Jednak�e, na znak gwa�tu, kt�rego dokonali na Imperium, i jako widoczne ostrze�enie dla wszystkich, kt�rzy mog� by� na tyle szaleni, by rozmy�la� o buncie, niech ich �renice zgasn� na zawsze, i niech ju� teraz poznaj� wieczne ciemno�ci Skotosa! � Wed�ug videssa�skiego prawa by� to akt �aski, gdy� unikni�to kary �mierci.</p><p>Ale z t�umu podni�s� si� g�o�ny j�k i g�o�niejszy od wszystkich ryk w�ciek�ego Ansrifta. Mieszczanie ruszyli do przodu, lecz rzymskie <emphasis>pila </emphasis>pochyli�y si�, tworz�c naje�on� ostrzami zapor�, na kt�r� garsavranie nie odwa�yli si� natrze�.</p><p>Wewn�trz kwadratu czterej wi�niowie podskoczyli jak oparzeni.</p><p>��O�lepiony? � zawodzi� Drax. � Wola�bym raczej umrze�!</p><p>Wyspiarze zacz�li si� szarpa� i dzi�ki sile, kt�r� dawa� im strach, zdo�ali wyrwa� si� na moment z r�k stra�nik�w. Ale pomimo rozpaczliwej walki, legioni�ci natychmiast przygnietli ich do ziemi i tam przytrzymali, odci�gaj�c im r�ce, kt�rymi na pr�no usi�owali zas�oni� oczy.</p><p>Bezg�o�nie nuc�c hymn do Phosa, kat w�o�y� do ognia koniec szpiczastego metalowego pr�tu. Co chwil� podnosi� go do g�ry sprawdzaj�c kolor. Grube r�kawice z purpurowej sk�ry chroni�y go przed poparzeniem. W ko�cu chrz�kn�� z zadowoleniem i zwr�ci� si� do Skaurusa:</p><p>��Kt�ry pierwszy? � Jak chcesz.</p><p>��No, to chod� ty. � Baili znalaz� si� akurat najbli�ej kata, kt�ry kontynuowa� uprzejmym tonem. � Spr�buj jak najmniej si� rusza�, b�dzie ci wtedy �atwiej.</p><p>���atwiej � powt�rzy� drwi�co Baili przez zaci�ni�te z�by. Pot sp�ywa� mu po twarzy. Potem �elazo zni�y�o si�, raz i drugi. Nie zaciskaj�c ju� z�b�w, Namdalajczyk krzycza� przera�liwie. Zapach palonego mi�sa wype�ni� powietrze.</p><p>Z przerwami na podgrzanie pr�tu, kat przesun�� si� do Turgota, Draxa, w ko�cu do Soteryka. Krzyki brata Helvis by�y wy��cznie przekle�stwami pod adresem Marka. Ten sta� nieporuszony nad le��cym Namdalajczykiem, m�wi�c tylko:</p><p>��Sam to na siebie �ci�gn��e�.</p><p>Zapach by� teraz bardzo silny, jakby kto� zapomnia� o wisz�cej nad ogniem wieprzowinie. Legioni�ci pomogli usi��� j�cz�cym i pochlipuj�cym wi�niom, zakrywaj�c im oczy paskami czarnego materia�u, by ukry� odra�aj�cy efekt pracy kata.</p><p>��Poka�cie ich ludziom � rozkaza� Skaurus. � Niech zobacz�, co czeka tych, kt�rzy przeciwstawiaj� si� prawowitemu w�adcy.</p><p>�o�nierze formuj�cy czworobok rozsun�li si� nieco, by t�um m�g� przyjrze� si� Namdalajczy-kom.</p><p>��Teraz zabierzcie ich st�d � poleci� trybun.</p><p>Nikt nie podni�s� nawet r�ki, pr�buj�c powstrzyma� legionist�w od ponownego osadzenia wyspiarzy w rezydencji gubernatora. Nieszcz�nicy obijali si� o siebie i potykali co kilka st�p, cho� byli prowadzeni przez rzymskich stra�nik�w.</p><p>��Ansfrit � zawo�a� Marek. Namdalajski kapitan zbli�y� si� do niego z twarz� wykrzywion� w�ciek�o�ci� i przera�eniem. Skaurus nie da� mu czasu na opanowanie si�.</p><p>��Albo oddasz mi zamek jeszcze dzisiaj, albo kiedy go sobie sami we�miemy, a wiesz, �e mo�emy to zrobi�, wszystkich twoich ludzi spotka to samo co tych zdrajc�w. Poddaj si� teraz, a ja gwarantuj� wszystkim bezpiecze�stwo.</p><p>��Mia�em ci� za lepszego od tych videssa�skich rze�nik�w, ale zdaje si�, �e pies szybko uczy si� od pana.</p><p>��Mo�e i tak � wzruszy� ramionami trybun. � Poddasz si�, czy mam poprosi� tego przyjaciela � g�ow� wskaza� na stoj�cego obok kata � �eby nie wygasza� ca�kiem ognia?</p><p>Nie ca�kiem zakryte przez wypucowan� sk�rzan� mask�, usta oprawcy u�o�y�y si� w u�miechu skierowanym do Ansfrita.</p><p>Namdalajczyk wzdrygn�� si�, opanowa� i spojrza� na Marka z bezsiln� z�o�ci�.</p><p>��Tak, do cholery, tak � wykrztusi� i obr�ci� si� na pi�cie, niemal biegiem ruszaj�c do fortecy. Gajusz Filipus kiwn�� porozumiewawczo g�ow�. Marek u�miechn�� si�. Dwa problemy za jednym zamachem � pomy�la�.</p><p>Tajemnicze znaki druid�w na jego mieczu rozb�ys�y z�otym �wiat�em, wyczuwaj�c dzia�anie magii, ale ostrze ukryte by�o w pochwie i trybun niczego nie spostrzeg�.</p><empty-line/><p>Daleko na p�nocy, Avshar od�o�y� na bok portret Skotosa w czarnej zbroi, kt�ry pomaga� mu skupia� moc. B�d�c magiem pot�niejszym ni� wszyscy <emphasis>enaree, </emphasis>potrafi� przenosi� swoj� wizj� ponad stepem i morzem, do konkretnego miejsca. Moc zawarta w mieczu Skaurusa by�a jego przewodnikiem � z jednej strony, chroni�a znienawidzonego cudzoziemca od zakl��, ale z drugiej, pozwala�a go odnale�� i �ledzi�. Cho� nie m�g� zobaczy� samego trybuna, wszystko doko�a niego by�o ca�kiem wyra�ne.</p><p>Ksi��� czarodziej�w odchyli� si� do ty�u i opar� o poduszki wypchane ko�sk� sier�ci�. Nawet dla niego przenoszenie si� na takie odleg�o�ci nie by�o �atwym zadaniem.</p><p>��Doskona�y �art, m�j nieprzyjacielu � wyszepta�, cho� nie by�o tam nikogo, kto m�g�by go wys�ucha�. � O tak, doskona�y �art. Ale mo�e uda mi si� zrobi� jeszcze lepszy.</p><p>Wiadomo�ci cz�sto przenosz� si� szybciej ni� ludzie. Kiedy Skaurus wr�ci� do obozu legionist�w, Helvis powita�a go krzykiem:</p><p>��Bestia! Zwierz�! Gorzej ni� zwierz�; pod�e, przekl�te, ohydne bydl�! � Jej twarz by�a �miertelnie blada, tylko wysoko, pod oczami, nabiera�a koloru.</p><p>Legioni�ci i ich kobiety udawali, �e nic nie s�ysz�. Przywilej dow�dcy � pomy�la� Marek. Gdyby to by� jaki� zwyk�y �o�nierz i jego kochanka, zaraz zebra�aby si� wok� nich publiczno��. Wzi�� j� za �okie�, staraj�c si� skierowa� z powrotem do namiotu.</p><p>��Nie w�ciekaj si� na mnie � ostrzeg�. � Zostawi�em ich przy �yciu, chocia� i tak na to nie zas�u�yli.</p><p>Odsun�a si� od niego.</p><p>��Przy �yciu? Co to za �ycie, siedzie� pod murem z misk� w r�ce i �ebra� o miedziaki? M�j brat?</p><p>Wybuchn�a p�aczem. Trybunowi uda�o si� wreszcie wprowadzi� j� do namiotu, z dala od oczu gapi�w. Malrik, jak przypuszcza�, bawi� si� gdzie� na zewn�trz. Dosti, wyrwany z drzemki, zacz�� p�aka� w swoim ��eczku, gdy jego matka, szlochaj�c, wesz�a do namiotu. Marek pr�bowa� j� pociesza�, m�wi�c:</p><p>��Nie ma powodu do p�aczu, kochanie. Popatrz, mam tu prezent dla ciebie. Helvis spojrza�a na niego dzikim wzrokiem.</p><p>��Wi�c teraz jestem twoj� dziwk�, kt�r� kupujesz sobie za �wiecide�ka?</p><p>Czu� jak si� czerwieni i przeklina� swoje niezr�czne s�owa. Videssa�skie przem�wienia by�y napuszone i trudne, ale m�g� je wcze�niej prze�wiczy�. A tu, teraz?</p><p>��Zobacz sama � powiedzia� kr�tko i rzuci� jej ma�� sk�rzan� torebk�. Z�apa�a j� odruchowo, szarpni�ciem odci�gn�a rzemyk i zajrza�a do �rodka.</p><p>��To ma by� prezent? � wyj�ka�a, ze zdziwienia zapominaj�c na moment o z�o�ci. � Kawa�ki nadpalonego t�uszczu?</p><p>��Mia�em nadziej�, �e ci si� spodoba � powiedzia� Skaurus. � Bo ka�dy z twoich cennych wyspiarzy � tak, tw�j z�otousty braciszek te� � po�o�y� je na oczach, kiedy moi �o�nierze przyciskali ich do ziemi.</p><p>Porusza�a ustami nie wydaj�c �adnego d�wi�ku � co� o czym trybun ju� s�ysza�, ale nigdy jeszcze nie widzia�. W ko�cu wyszepta�a:</p><p>��Nie s� �lepi?</p><p>��Ani troszeczk� � powiedzia� Marek, wyra�nie z siebie zadowolony. � Chocia� Turgot niepotrzebnie si� ruszy� i przypali� sobie kawa�ek brwi, biedny zap�akany g�upiec. �wietny �art, nie uwa�asz? � kontynuowa�, nie wiedz�c, �e niemal dok�adnie powt�rzy� s�owa swojego �miertelnego wroga. � Wszystkie zamieszki i spiski mieszczan opad�y jak przebity balon, a Ansfrit w panicznym po�piechu oddaje mi zamek, �eby nie doczeka� si� tego samego.</p><p>Ale Helvis ju� go nie s�ucha�a.</p><p>��Nie s� �l� � zacz�a krzycze� i ugryz�a go w d�o�, kt�r� zakry� j ej usta.</p><p>��Nic o tym nie wiesz � powiedzia�, znowu powa�ny. � Nigdy o tym nie s�ysza�a�. Opr�cz legionist�w, kt�rzy si� nimi zajmowali i kilku innych stoj�cych wystarczaj�co blisko �eby si� zorientowa�, wie o tym tylko ten rze�nik w czerwonym kaftanie, a dobrze mu zap�acono za milczenie. Rozumiesz?</p><p>��Tak � odpowiedzia�a tak cicho, �e oboje si� roze�miali. � Mog�abym zrobi� wszystko, wszystko, byle tylko Soterykowi nic si� nie sta�o. Och, cicho b�d� � powiedzia�a do Dostiego, wyjmuj�c go z ��eczka. � Wszystko jest w porz�dku.</p><p>��W porz�dku? � powt�rzy� Dosti pow�tpiewaj�co i dosta� czkawki. Marek podrapa� go po g�owie. Zdawa�o mu si�, �e za ka�dym razem, gdy patrzy� na swojego syna, ten mia� mu co� nowego do pokazania.</p><p>��W porz�dku � powiedzia�a Helvis.</p></section><section><title><p>X</p></title><p>Wie�a obl�nicza przetoczy�a si� po planszy.</p><p>��Pilnuj teraz swojego imperatora! � powiedzia� Viridoviks, zabieraj�c pojmanego piechura � nie wiadomo, czy jeszcze si� nie przyda, walcz�c po stronie Viridoviksa.</p><p>Seirem wykrzywi�a usta w z�o�ci i za�egna�a niebezpiecze�stwo sztuk� srebra. Celt odci�gn�� wie�� na bezpieczn� odleg�o��. Posun�a inn� sztuk� o jedno pole, dochodz�c do si�dmego rz�du planszy o wymiarach dziewi�� na dziewi��. Z u�miechem odwr�ci�a p�aski bloczek, by ods�oni� now�, z�ot� posta� na jego rewersie.</p><p>��Podwy�szam na z�oto � powiedzia�a.</p><p>��Nie musisz mi przypomina� � odpar� �a�o�nie. Jako mocniejszy, z�oty �eton zaatakowa� od razu j ego kap�ana i j e�d�ca. Kap�an by� dla niego cenniej szy, i j ego te� wycofa�. Seirem zabra�a j e-�d�ca. Zupe�nie jak Videssa�czycy � pomy�la� Viridoviks � pieni�dze walcz� za nich na kolorowej planszy, a im dalej na terytorium przeciwnika, tym wi�kszej nabieraj� warto�ci.</p><p>Ciekawy by�, jak d�ugo plansza i figury w�drowa�y z nomadami, jako nieu�ywana ciekawostka. Bez w�tpienia, jaki� koczownik przywi�z� je ze sob� z Pristy, zaintrygowany bogatymi z�oceniami na d�bowym blacie, rowkami oddzielaj�cymi pola, kt�re wype�nione by�y mas� per�ow�, i przez �etony z ko�ci s�oniowej z figurami u�o�onymi ze szmaragd�w, turkus�w i granat�w. W Videssos Gal uczy� si� gra� na planszy ze sztywnej sk�ry, a za pionki s�u�y�y mu nieudolnie wystrugane sosnowe kr��ki. Uwielbia� t� gr� g��wnie dlatego, �e nic nie zale�a�o tutaj od szcz�cia.</p><p>W Imperium uchodzi� za dobrego, ale nie b�yskotliwego gracza. Tutaj zosta� nauczycielem, a �aden z jego uczni�w nie m�g� mu jeszcze sprosta�. Seirem robi�a jednak du�e post�py. �O wiele za du�e�, mrukn�� w swoim celtyckim dialekcie � u�y�a zdobytego przed chwil� je�d�ca przeciwko niemu, i to z niez�ym efektem.</p><p>Musia� si� sporo nam�czy�, zanim w ko�cu uda�o mu si� j� pokona�, wci�gaj�c jej imperatora do rogu i otaczaj�c go wie��, kap�anem i sztuk� z�ota. Zmarszczy�a brwi, raczej w zamy�leniu ni� ze z�o�ci.</p><p>��No tak, rozumiem � powiedzia�a. � Niepotrzebnie os�abi�am jego ochron�, kiedy ci� zaatakowa�am. Odci�gn��e� mnie na drugi koniec, i mia�e� woln� drog�. � Ponownie ustawi�a figury. � Spr�bujemy jeszcze raz? Teraz ty zaczniesz, ja musz� popracowa� nad obron�.</p><p>��Och, kochanie, ten poprzedni kawa�ek poszed� ci zupe�nie elegancko.</p><p>Przesun�� piechura zakrywaj�cego rz�d sztuki z�ota i otworzy� w ten spos�b d�ug� przek�tn� dla swojego kap�ana. Seirem znowu �ci�gn�a brwi, zastanawiaj�c si� nad odpowiedzi�.</p><p>Obserwuj�c jak si� koncentruje, Celt my�la� o tym jak r�na jest od Komitty Rhangawe. Kiedy� uda�o mu si� sp�dzi� ca�y dzie� z wybuchow� kochank� Thorisina Gavrasa � gra by�a mi�� rozrywk� pomi�dzy kolejnymi rundami. A w�a�ciwie � powinna by�a by�, ale Celt nigdy nie nauczy� si� sztuki wdzi�cznego przegrywania. W pierwszej partii Komitta uczciwie z nim wygra�a. W nast�pnej uda�o si� wygra� jemu. Zacz�a wrzeszcze� i miota� przekle�stwa, rzuca�a plansz� i pionkami o �cian�. Nigdy nie odnalaz� jednego z w��cznik�w.</p><p>Seirem, dla kontrastu, spokojnie znosi�a kolejne pora�ki, byle tylko nauczy� si� dobrze gra�. Jej �liczne, ciemne oczy by�y pe�ne uwagi, kiedy czeka�a na jego nast�pny ruch. Ona tak�e mia�a niski, s�odki g�os, r�wnie pi�knie gra�a na flecie i doskonale radzi�a sobie z lekkim, kobiecym �ukiem. Ale Komitta, uczulona na tytu�y i pozycj�, nazwa�aby j� dzikusk� albo jeszcze gorzej.</p><p>��Honh! � prychn�� Celt, znowu w swoim j�zyku. � Wol� dzikusk� od dziwki.</p><p>��B�dziesz si� zastanawia� ca�� noc? � spyta�a Seirem uszczypliwie.</p><p>��Och przepraszam ci�, kochanie. Zamy�li�em si� � ruszy� piechurem i od razu tego po�a�owa�. Poskuba� swoje w�siska:</p><p>��I nie ma co, nie�adnie to wysz�o!</p><p>Borane, kt�ra plotkowa�a przy ognisku ze swoimi znajomymi, spojrza�a na graczy. Rozpoznawa�a ton, jakim Viridoviks zwraca� si� do jej c�rki, lepiej ni� on; po tak wielu przelotnych mi�ostkach, nie mia� odwagi przyzna� si� przed samym sob�, �e tutaj chodzi�o o co� wi�cej. Ale ci, kt�rzy maj� uszy do s�uchania, nie dali si� zwie��.</p><p>Targitaus wpad� do namiotu, z twarz� jak chmura gradowa. On te� by� na tyle bystry, by spostrzec jak Seirem sta�a si� ulubion� partnerk� cudzoziemca. Ale kiedy warkn��:</p><p>��Od�� te swoje zabawki! � i okrasi� to przekle�stwem, kt�re szalenie rozbawi�o przyjaci�ki Borane, Gal nie przestraszy� si�, bo widzia� ju� t� furi� kilkakrotnie.</p><p>��Kto powiedzia� �nie� tym razem? � spyta�.</p><p>��Krobyz, niech mu duchy wiatru nadmuchaj� do dupy! Niech mu owce wy�ysiej�, a krowy nie daj� mleka. Jak to ty nazwa�e� ich klan, Chomiki? Mia�e� racj�, bo on ma dusz� tch�rzliwego chomika. � Splun�� do ognia z bezgranicznym obrzydzeniem.</p><p>��A jak si� wykr�ci�? � spyta�a Seirem, staraj�c si� nieco uciszy� gniew ojca.</p><p>��H�? Wcale si� nie wykr�ca�, bezwstydny syn w�a i kozy. � Targitaus wcale si� nie uspokoi�. � Po prostu � nie i ju�, a z tego co m�wi Rambehisht, to mo�e si� cieszy�, �e nie wr�ci� z dziur� w plecach.</p><p>Viridoviks skrzywi� twarz, pomagaj�c jednocze�nie Seirem schowa� figury. Prawie nie zauwa�y�, �e ich d�onie dotyka�y si� podejrzanie cz�sto.</p><p>��To bardzo kiepsko. Ka�dy z tych �mierdzieli powinien rozumie�, �e trzeba rozwali� pieprzonych bandyt�w, a tu si� okazuje, �e to banda durni�w. Szlag by trafi� Varatesha � gnojek i tak jest za bystry. Pewnie ma jakie� haczyki na tych r�nych chomik�w.</p><p>��Chyba tak � powiedzia� ci�ko Targitaus. � Pos�aniec, kt�ry pojecha� do Anakhara m�wi�, �e ca�y klan trz�s� portkami, gdy tylko wspomnia� o wojnie z banitami. W�tpi�, czy nam w czym� pomog�, jak i Krobyz. Lepiej nam idzie z klanami na wsch�d od Oglos, bo tam si� skurwysyna nie boj�. Ten Oityshor z Bia�ych Lis�w obieca� wszystko, co zechcemy.</p><p>���atwo obiecywa� � powiedzia� Gal. � Zobaczymy co zrobi. Jest na tyle daleko, �e mo�e potem powiedzie� �Och, jaka szkoda. Za pozno�my si� o wszystkim dowiedzieli�, i nikt mu nie powie, �e ��e.</p><p>Targitaus cisn�� swoj� wilcz� czap� przez namiot i mrukn�� z satysfakcj�, kiedy upad�a na sk�rzan� torb�, stoj�c� najbli�ej �o�a.</p><p>��Punkt. Mam ci za to podzi�kowa�?</p><p>Lipoxais, kt�ry w milczeniu ubija� zio�a w miedzianym mo�dzierzu, odezwa� si� teraz:</p><p>��Pomy�l nie tylko o g�owie, ale i o ogonie. Videssa�czyk powiedzia�by �Popatrz na drug� stron� monety� � pomy�la� Viridoviks. <emphasis>Enaree </emphasis>kontynuowa�:</p><p>��Oitoshyr nie boi si� tak bardzo twojej ewentualnej dominacji po zwyci�stwie. Na pewno nie tak jak twoi s�siedzi, bo on jest daleko. W�a�nie dlatego rzeczywi�cie mo�e nam pom�c.</p><p>��Widzisz to w przysz�o�ci? � zapyta� Targitaus z nadziej�.</p><p>��Nie, tylko widzia�em ju� wiele w przesz�o�ci � odpar� Lipoxais, u�miechaj�c si� z zadowoleniem, jak zrobi�by to ka�dy Videssa�czyk, kt�remu uda�a si� taka gra s��w.</p><p>��I tak nie�le � powiedzia� Viridoviks. W ci�gu kilku tygodni sp�dzonych z klanem Targi-tausa, nabra� ju� wiele szacunku dla przenikliwo�ci <emphasis>enaree. </emphasis>Nadal nie by� pewien, czy Lipoxais do ko�ca jest m�czyzn� � w odr�nieniu od wi�kszo�ci Khamorth�w, zachowywa� si� bardzo wstrzemi�liwie i skromnie, nawet w tak niesprzyjaj�cych warunkach koczowniczego �ycia. M�czyzna czy nie, nic nie brakowa�o jego inteligencji.</p><p>Targitaus, kt�ry by� pesymist� z natury, bez trudu znalaz� sobie nowe zmartwienia.</p><p>��Przy wszystkich klanach, kt�re uda nam si� nam�wi�, co b�dziemy mogli zrobi�, Vridrish, je�li tw�j Avshar jest taki pot�ny, jak o nim m�wi�e�? Czy nie pomo�e renegatom Varatesha, a wtedy przegramy bez wzgl�du na to, ilu nas b�dzie?</p><p>Celt przygryz� doln� warg�, bo sam si� tego obawia�. G�o�no jednak odpowiedzia�:</p><p>��To bardzo niepewna rzecz, magia bitewna, naprawd�. Nawet jemu mo�e si� zdarzy�, �e co� p�jdzie nie tak i obr�ci si� to przeciwko niemu. � Lipoxais przytakn�� �ywo, a� podskakiwa�y mu fa�dy t�uszczu na szyi. Czary bardzo cz�sto zawodzi�y podczas bitwy.</p><p>Co� innego przysz�o Viridoviksowi do g�owy.</p><p>��Jasne, i to jest niez�a my�l, i sami Rzymianie to wymy�lili! � wykrzykn��, a potem sobie przypomnia�. � Nie, m�wili, �e to najpierw oni dali si� nabra�.</p><p>Zaczerwieni� si�, gdy zda� sobie spraw�, �e jego s�uchacze nie mieli poj�cia o czym m�wi. Targi-taus sta� z r�kami splecionymi na piersiach, niecierpliwie uderzaj�c palcami w �okcie.</p><p>Gal opowiedzia�, jak legioni�ci wyp�oszyli pewnej nocy band� Yezda z doliny, przywi�zuj�c wi�zki chrustu do krowich rog�w, potem podpalaj�c je i kieruj�c oszala�e stado na nomad�w. Nie omieszka! tak�e wspomnie� o swoim udziale w ca�ym przedsi�wzi�ciu, a jecha� wtedy na czele stada i zabi� jednego Yezda, kt�ry nie chcia� ucieka�.</p><p>��Ale reszta dupk�w ucieka�a� tylko si� kurzy�o, a wrzeszczeli jak stado baran�w � zako�czy� rado�nie. � My�leli pewnie, �e goni ich banda demon�w. A ci rze�nicy Varatesha nie wygl�daj� na m�drzejszych.</p><p>Jednak wszyscy Khamorthci, nawet Seirem, nawet plotkarki Borane, patrzyli na niego z przera�eniem. Kiedy Targitaus poruszy� si� jakby chcia� wyci�gn�� miecz, Viridoviks zrozumia�, �e pope�ni! jaki� fatalny b��d, nie wiedzia� tylko jaki. Lipoxais przypomnia� swojemu wodzowi:</p><p>��On nie jest z naszej krwi i jeszcze ma�o o nas wie. Mi�sie� po mi�niu, khagan rozlu�ni� si�.</p><p>��To prawda � powiedzia�, a potem zwr�ci� si� do Viridoviksa. � Dobrze nam si� z tob� �yje, wi�c zapomnia�em jaki jeste� nam obcy naprawd�.</p><p>Viridoviks sk�oni� si�, dzi�kuj�c za to, co mog�o by� uznane za komplement, ale Targitaus m�wi� teraz do niego jak do dziecka:</p><p>��Tu, na r�wninach, nie bawimy si� tak z ogniem. � Gest nomady obj�� ogromne, jednostajne morze traw doko�a. � Gdyby tylko raz si� zacz��, jak m�g�by� go powstrzyma�?</p><p>Pochodz�c z wilgotnej, pokrytej �wie�� zieleni� Galii, Viridoviks nigdy o tym nie pomy�la�. Zwiesi� g�ow�, mamrocz�c:</p><p>��Przepraszam, naprawd� przykro mi. � Ale by� na tyle bystry, by zobaczy�, �e pomys�, cho� nieco zmieniony, mo�e si� jeszcze przyda�. � A co powiecie na to? � i powiedzia� im co przysz�o mu do g�owy.</p><p>Targitaus pog�adzi� brod�, zastawiaj�c si� chwil�.</p><p>��S�ysza�em gorsze � powiedzia�; w jego ustach by�a to najwy�sza pochwa�a. Seirem skin�a g�ow� z zadowoleniem, jakby nie spodziewa�a si� niczego innego.</p><empty-line/><p>Arghun, otoczony przez swoich syn�w i starszyzn� klanu, znalaz� wreszcie kluczowe pytanie i bez ogr�dek zada� je jednemu z rywalizuj�cych poselstw:</p><p>��Dlaczego moi ludzie mieliby walczy� dla was, a nie dla tych drugich?</p><p>Goudeles oczekiwa� zapewne jakiej� uprzejmej konwersacji, kt�ra by�aby wst�pem do takiego pytania, bo nie mia� jeszcze gotowej odpowiedzi. Kiedy zawaha� si�, Bogoraz z Yezd wykorzysta� szans� i przem�wi� pierwszy. Marszcz�c czo�o ze z�o�ci, Goudeles � a z nim i Gorgidas � s�ucha� t�umacz�cego szeptem Skylitzesa.</p><p>��Bo Videssos to zbyt stara i zm�czona krowa, �eby d�ugo utrzyma�a si� na nogach. Kiedy jakie� zwierz� w twoim stadzie � oby mno�y�y si� bez ko�ca � nie mo�e dotrzyma� kroku innym, czy przywi�zujesz je do zdrowego bydl�cia, �eby prze�y�o jeszcze kilka dni? Nie, zabijasz od razu, kiedy mi�so nadaje si� jeszcze do jedzenia. My zapraszamy ci� do rze�ni i obiecujemy, �e nie zabraknie dla ciebie mi�sa.</p><p>Gorgidas mimowolnie spojrza� na niego z podziwem. Por�wnanie, kt�rego u�y�, by�o doskonale dobrane; dzi�ki temu, �e odnosi�o si� do codziennego �ycia nomad�w, oddzia�ywa�o na ich wyobra�ni� z podw�jn� si��.</p><p>Jednak Goudeles, cho� pozbawiony inicjatywy, szybko stan�� na nogi.</p><p>��B�d�c �wiadkiem tego, jak jego w�asny kraj, Makuran, run�� na kolana przy pierwszym uderzeniu wroga, Bogoraz wyobra�a sobie zapewne, �e to samo dotyczy nas. My�l�, �e mo�na mu to wybaczy�, bo sam jeszcze nie podni�s� si� z kl�czek. Arigh przet�umaczy� s�owa Goudelesa ojcu i starszy�nie.</p><p>��Nie zrozumieli twojej aluzji � mrukn�� Skylitzes, gdy nomada sko�czy�.</p><p>��Nie szkodzi. To by�o dla Bogoraza � odpar� biurokrata.</p><p>Strza� by� celny � ambasador Yezd pos�a� mu w�ciek�e spojrzenie. Goudeles te� potrafi uderzy� � pomy�la� Gorgidas. Wys�ugiwanie si� potomkom nomad�w musia�o by� upokarzaj�ce dla Bogoraza, kt�ry nale�a� do cywilizacji r�wnie starej jak videssa�ska.</p><p>��S�u�� Wulghashowi najlepiej jak potrafi� � powiedzia� Yezda troch� za g�o�no, jakby sam chcia� si� co do tego upewni�. Musia�o mu si� to uda�, gdy� przeszed� do kontrataku.</p><p>��Yezd to m�ody, silny kraj nape�niony energi� i duchem, kt�re daje tylko �wie�a krew. Teraz nadchodzi jego czas, podczas gdy Videssos odchodzi w zapomnienie.</p><p>Dizabul odrzuci� do ty�u g�ow�, ukazuj�c rozpromienion� szcz�ciem i dum� twarz. Jak tego chcia� Bogoraz, m�ody ksi��� identyfikowa� sytuacj� Yezd ze swoj� w�asn�. Ale Gorgidas zastanawia� si�, czy ambasador sam si� nie przechytrzy�. Tylko kilku spo�r�d doradc�w Arghuna nie mia�o jeszcze siwych w�os�w.</p><p>Jeden z nich, starzec o mlecznobia�ych lokach, podni�s� si� z trudem i powoli podszed� do Bogoraza. Dyplomata zmarszczy� brwi, a potem podskoczy� i krzykn�� z w�ciek�o�ci�, gdy Ar-shaum wyci�gn�� r�k� i wyrwa� mu w�os z brody. Trzymaj�c go w dw�ch palcach, przygl�da� mu si� przez moment.</p><p>���wie�a krew? � powiedzia� powoli i wyra�nie, tak �e zrozumieli go nawet Goudeles i Gor-gidas. � Jest tak bia�y jak moje. � Rzuci� w�os na ziemi�.</p><p>��Siadaj, Onogon � powiedzia� Arghun, bardziej rozbawiony ni� rozgniewany.</p><p>Onogon wr�ci� na swoje miejsce, r�wnie powoli i spokojnie jak wsta�. Kilku starc�w chichota�o pod nosem, a Bogoraz z trudem powstrzymywa� w�ciek�o��. �atwiej zni�s�by obelgi ni� szyderstwo.</p><p>Gorgidas z kolei niemal podskoczy�, kiedy leciwy doradca przem�wi�. Demoniczna maska zniekszta�ca�a g�os szamana, kt�ry podda� ich pr�bie ognia, ale Grek rozpozna� go teraz bez trudu � by�by to pot�ny sprzymierzeniec, gdyby rzeczywi�cie zechcia� stan�� po stronie Videssa�czyk�w. Gorgidas chcia� powiedzie� o tym Goudelesowi, ale gryzipi�rek znowu przemawia�.</p><p>��Nasza tutaj obecno�� przeczy temu, co m�wi Yezda � powiedzia�. � Videssos jest teraz r�wnie silny jak przed wiekami.</p><p>Bogoraz ods�oni� z�by w drapie�nym u�miechu.</p><p>��Khaganie, stetrycza�e Imperium nie mia�o nigdy wi�kszego k�amcy ni� ten cz�owiek, a on sam daje temu �wiadectwo. Poka�� ci w jakim stanie jest Videssos. Ten Goudeles ofiarowa� ci swoj� rozpaczliw� danin� w starych monetach, czy nie tak?</p><p>��Och, och? � powiedzia� Skylitzes cichutko, gdy Arghun przytakn��.</p><p>��Zobacz wi�c, jakie pieni�dze bije teraz Videssos i powiedz mi, czy jest taka silna jak przed wiekami.</p><p>Bogoraz si�gn�� do sakiewki, wyci�gn�� monet� i rzuci� j� do st�p khagana.</p><p>Nawet z odleg�o�ci kilku krok�w, Gorgidas m�g� j� rozpozna�. By�a to sztuka �z�ota� Ortaiasa Sphrantzesa, ma�a, cienka, niekszta�tna, z tak du�� domieszk� miedzi, i� sta�a si� raczej czerwona ni� ��ta.</p><p>Bogoraz podni�s� pieni��ek.</p><p>��Nie zni�y�bym si� do tego, by ofiarowa� ci tak n�dzny podarunek � powiedzia� do Arghuna.</p><p>Ta dramatyczna uwaga dotkn�a Videssa�czyk�w bardziej ni� sam widok przekl�tej monety. Nagle w namiocie przyj��, kt�ry chwilowo spe�nia� inn� funkcj�, zrobi�o si� bardzo cicho � wszyscy Arshaumi patrzyli na Goudelesa i czekali na jego odpowied�.</p><p>Ten przez d�u�sz� chwil� zastanawia� si� w milczeniu. W ko�cu powiedzia�:</p><p>��Ta moneta zosta�a wybita przez uzurpatora, rebelianta, kt�rego bunt dawno ju� zosta� st�umiony. Nie mo�na wi�c wydawa� na jej podstawie �adnych os�d�w.</p><p>Wszystko to by�o prawd�, tyle �e gryzipi�rek nie wspomnia� o tym, i� sam popiera� Ortaiasa do chwili, gdy Thorisin Gavras zdoby� Videssos. Kontynuowa� wi�c spokojnie, jakby przez ca�e �ycie s�u�y� Gavrasowi:</p><p>��Teraz mamy pot�nego i gro�nego Imperatora, kt�ry doskonale zarz�dza pa�stwem zar�wno w czasie wojny, jak i pokoju. Nie ma wi�c �adnych problem�w ze �ci�ganiem podatk�w i utrzymaniem skarbca w odpowiednim stanie.</p><p>��Sofistyka � powiedzia� Bogoraz po videssa�sku, u�miechaj�c si� szyderczo. Poniewa� j�zyk arshaum nie zna� takiego poj�cia, Yezd by� bardziej bezpo�redni. � K�amstwa! Cho� lepiej by�oby dla waszego drogiego Imperatora, gdyby rzeczywi�cie radzi� sobie na wojnie, bo teraz walczy nie tylko z Yezd. Jego najemnicy z Namdalen zbuntowali si� przeciw niemu, a na wschodzie zaatakowa�o go samo Ksi�stwo. Jego si�y s� podzielone, rozbite na wiele front�w, a poniewa� my wojujemy tylko z Videssos, rych�e zwyci�stwo nale�y do nas.</p><p>Gorgidas, Skylitzes i Goudeles wymienili skonsternowane spojrzenia. Przebywaj�c ju� od miesi�cy na r�wninach, nie mieli poj�cia o tym co dzieje si� w Imperium. Ca�kiem mo�liwe, �e Bogoraz mia� �wie�sze wiadomo�ci. Samo u�o�enie jego cia�a i rado�� jak� przynosi�y mu te s�owa, przemawia�y za tym, �e by�a to prawda.</p><p>Tym razem jednak Gorgidas musia� doceni� kunszt Goudelesa. Cho� rewelacje Bogoraza poruszy�y go nie mniej ni� Greka, biurokrata roze�mia� si� i uk�oni� w stron� ambasadora Yezd, jakby ten przyni�s� doskona�e wie�ci.</p><p>��C� to za nonsens? � zapyta� podejrzliwie Bogoraz.</p><p>���aden nonsens, drogi przyjacielu, �aden. � Goudeles znowu si� uk�oni�. � Cho� rzeczywi�cie mo�e ci si� takim wydawa�, bo cho� jeste� obywatelem Yezd, po�wiadczy�e� o odwadze Vides-sos i nie skrywa�e� prawdy mimo strachu.</p><p>��Chyba oszala�e�.</p><p>��Nie, wcale nie. Bo gdyby pot�ga Videssos nie by�a teraz podzielona i gdyby jej armia nie walczy�a przeciwko kilku wrogom naraz, to czy my�lisz, �e Yezd mog�oby stawi� jej czo�o w bitwie? Gdyby�my zaj�li si� tylko Yezd, nawet wasze imi� przepad�oby na zawsze wraz z armi�.</p><p>By� to �mia�y atak, ale Bogoraz przerwa� mu, przypominaj�c o prawdziwej bitwie:</p><p>��Pod Maragha posz�o nam troch� lepiej ni� m�wisz. A teraz my i Namdalajczycy zgnieciemy Videssos na proch. � Uczyni� r�k� znacz�cy gest, jakby ukr�ca� kark t�ustej g�si.</p><p>Arshaumi szeptali miedzy sob�. Goudeles zap�dzony w kozi r�g, nie mia� �adnej gotowej odpowiedzi. Siedz�cy obok niego Skylitzes niemal p�aka� ze z�o�ci. Zdesperowany Gorgidas przem�wi� do Arghuna:</p><p>��Z pewno�ci� Yezd b�dzie dla ciebie bardziej niebezpiecznym przyjacielem ni� Videssos. Imperium jest daleko st�d, a Yezd dzieli z wami granic�.</p><p>Je�li spodziewa� si� uznania podobnego do tego, jakie przynios�a mu opowie�� o Sesostrisie, musia� si� rozczarowa�. Kiedy jego s�owa zosta�y przet�umaczone, khagan roze�mia� si�.</p><p>��My, Arshaumi, nie boimy si� Yezd. Wygonili�my ich ze stepu na dobre. Nigdy nie o�miel� si� powr�ci�.</p><p>Taka odpowied� wcale Bogoraza nie ucieszy�a. M�g� mie� mieszane uczucia w stosunku do swoich w�adc�w, ale nie podoba�o mu si�, gdy z nich szydzono.</p><p>Skylitzes za� uczepi� si� s��w Arghuna, niczym ton�cy podanej mu r�ki.</p><p>��T�umacz, Arigh � powiedzia� napi�tym g�osem. � Musz� by� dobrze zrozumiany. Arigh skin�� g�ow�. Przygl�da� si� temu, jak Bogoraz przejmuje kontrol� nad debat�, z takim samym niepokojem jak Videssa�czycy. Gdyby ich sprawa przepad�a, on jako ich poplecznik tak�e by na tym ucierpia�, a Dizabul ur�s�by w si��.</p><p>��Powiedz twojemu ojcu i starszym klanu, �e Yezd zagra�a waszym ludziom nawet teraz. Bogoraz, kt�ry nie potrzebowa� t�umaczenia, by zrozumie� s�owa oficera, krzykn�� ze z�o�ci�:</p><p>��Znowu jakie� bzdury! Gdyby s�owa by�y �o�nierzami, ci �garze rz�dziliby �wiatem.</p><p>��To nie tylko s�owa, Yezda! Powiedz w takim razie khaganowi i starszy�nie, dlaczego niby Yezd zbiera khamorthckich banit�w po tamtej stronie Shaum, je�li nie przeciwko Arshaum? Kto wtedy b�dzie pomi�dzy kim?</p><p>Ze z�o�liw� precyzj� Skylitzes powt�rzy� gest Bogoraza, cho� to nie Videssos by�a teraz pechow� g�si�. Oficer m�g� nie dor�wnywa� Goudelesowi w krasom�wstwie, ale �o�nierski instynkt podpowiada� mu, gdzie uderzy�.</p><p>Starsi klanu obr�cili g�owy w stron� Bogoraza, przygl�daj�c mu si� z nag�� podejrzliwo�ci�.</p><p>��To kompletna bzdura, wasza wysoko�� � powiedzia� do Arghuna. � Kolejna �a�osna b�azenada, nie lepsza od tego, co wyprawia� ten w�r t�uszczu.</p><p>Szeroki r�kaw jego p�aszcza zatrzepota�, kiedy wyci�gn�� r�k� w stron� Goudelesa. By� r�wnie pewny siebie jak wtedy, gdy rani� Videssa�czyk�w wiadomo�ci� o buncie Draxa. Ale Skylitzes czu� ju� twardy grunt pod nogami i �mia�o par� do przodu:</p><p>��Jak dosz�o do tego, �e Varatesh ze swoimi bandytami uderzy� po zachodniej stronie Shaum zesz�ej zimy, czego nawet banici nie odwa�yli si� zrobi� przez tyle lat?</p><p>Klan Szarego Konia by� wystarczaj�co daleko od wschodnich rubie�y Shaumkhiil, by wiadomo�� o napadzie jeszcze nie dotar�a do Arghuna. W�dz zada� starszym klanu kr�tkie pytanie. Odpowiedzia� mu Onogon. Triumf rozja�ni� ponur� twarz Skylitzesa.</p><p>��Wie o tym! M�wi, �e dowiedzia� si� od innego szamana. Bogoraz pozosta� niewzruszony.</p><p>��I c� z tego, �e ci renegaci, czy kim tam oni s�, kradli byd�o tam gdzie nie powinni? Nie maj� przecie� nic wsp�lnego z Yezd.</p><p>��Nie? � Gorgidas nie s�ysza� jeszcze nigdy tyle sarkazmu zawartego w jednej sylabie. � Wi�c dlaczego � spyta� Skylitzes � dlaczego Avshar je�dzi razem z nimi? Je�li Avshar nie jest drugi w Yezd, zaraz po Wulghashu, to tylko dlatego, �e mo�e by� pierwszy.</p><p>Teraz ambasador Yezd patrzy� na nich ze strachem i niedowierzaniem.</p><p>��Nic o tym nie wiem � powiedzia� s�abo.</p><p>��A jednak to prawda. � Tym razem nie by� to Skylitzes, ale Arigh. � To w�a�nie o tym m�wi�em, ojcze, kiedy przyjecha�em przed poselstwem.</p><p>Skylitzes t�umaczy� s�owa Arigha Goudelesowi i Gorgidasowi, gdy ten opowiada� starszym klanu o porwaniu Viridoviksa na stepie Pardraja i o roli, jak� odegra�y w tym czary Avshara.</p><p>��Jak widzicie, nie zawaha� si� nawet przed atakiem na pos��w � wtr�ci� Goudeles � kt�rych prawo wszystkich narod�w uznaje za nietykalnych.</p><p>��Co masz do powiedzenia? � spyta� Bogoraza Arghun. Jak zwykle zachowywa� kamienn� twarz, ale jego g�os brzmia� gro�nie.</p><p>���e nic o tym nie wiem � powt�rzy� ambasador, tym razem z wi�kszym przekonaniem. � Ten Avshar nie pokaza� si� na dworze w Mashiz od ponad dwu lat, to jest od naszego wielkiego zwyci�stwa pod Maragha. � Poruszy� brwi�, staj�c si� na chwil� dworzaninem i zausznikiem w�adcy. � Niekt�rzy m�wi�, �e Wulghash za nim nie t�skni. Cokolwiek zrobi� po tym, jak opu�ci� Mashiz, nie mo�e by� to spraw� Yezd, a tylko jego w�asn�.</p><p>��Khaganie! � to by� Skylitzes, protestuj�cy g�o�no; Goudeles dramatycznym gestem przy�o�y� d�o� do czo�a. Oficer niemal krzycza�: � Je�li twoi ludzie pojad� pilnowa� stada, odleg�ego o pi�� dni drogi, ca�y czas zostaj� przecie� pod twoimi rozkazami.</p><p>Kilku doradc�w siedz�cych za Arghunem pokiwa�o g�owami. � Dobrze powiedziane! � to by� piskliwy g�os Onogona. Inni nie traktowali jednak zagro�enia ze strony pogardzanych Khamorth�w powa�nie i przyk�adali wi�ksz� wag� do argument�w Bogoraza, a po ich stronie sta�, oczywi�cie, Dizabul. Debata utkn�a w martwym punkcie.</p><p>Khagan odprawi� gestem oba poselstwa.</p><p>��Musimy teraz porozmawia� miedzy sob� o tym, co us�yszeli�my � powiedzia�. Podni�s� brew i doda� z �agodn� ironi�: � Jest kilka drobnych problem�w do przemy�lenia.</p><p>Bogoraz i pos�owie z Videssos zignorowali si� nawzajem, gdy opuszczali namiot przyj��. Wo�nica gwizdn�� na konie, kt�re zatrzyma�y si� na moment, by mogli wej�� do swojej jurty. Kiedy ju� si� tam znale�li, Goudeles rzuci� si� na koc z g�o�nym westchnieniem ulgi.</p><p>��Znajd� mi co� do ubrania � powiedzia�. � Ca�y si� przy tym spoci�em. S�u��ca, rozumiej�c ton je�li nie s�owa, poda�a mu buk�ak z kavassem.</p><p>��Niech ci� Phos b�ogos�awi, moja s�odka � wykrzykn�� i opr�ni� go niemal do po�owy jednym haustem.</p><p>��Zostaw troch� � za��da� Skylitzes. Kiedy ju� si� napi�, waln�� biurokrat� w plecy. Nie przejmuj�c si� wrzaskiem Goudelesa, powiedzia�: � Pikridos, nigdy nie my�la�em, �e do�yj� dnia kiedy spluniesz na Sphrantzesa i b�dziesz broni� Thorisina. Tak, i wydawa�o si� nawet, �e jeste� ca�kiem szczery.</p><p>��Musia�em schowa� dum� do kieszeni � odpar� biurokrata. � Mia�em pozwoli� na to, �eby byle Makura�czyk tak mn� pomiata�? Jak m�g�bym si� pokaza� na dworze? A co do twojego drogiego Gavrasa, m�j przyjacielu, gdyby wcze�niej odpowiednio wynagrodzi� moje zas�ugi, nie musia�bym teraz k�ama�.</p><p>��Gdyby ci odpowiednio wynagrodzi� twoje zas�ugi � odgryz� si� Skylitzes � by�by� teraz kr�tszy o g�ow� za to, jak dzielnie mu s�u�y�e� podczas wojny.</p><p>��O takich drobnostkach �atwo si� zapomina � powiedzia� Goudeles, niedbale machaj�c r�k�. � Szok, na jaki nara�one s� moje uczucia, tu, na tym nagim stepie, to wystarczaj�ca kara, zapewniam ci�. Kiedy cz�owiek znajduje si� w takiej odleg�o�ci od bezpiecznego centrum wszech�wiata, Videssos zdaje si� by� wysepk� na morzu barbarzy�stwa, zupe�nie niewielk�, samotn� i otoczon� przez �miertelnych wrog�w.</p><p>Skylitzes wytrzeszczy� na niego oczy.</p><p>��Chwa�a niech b�dzie Phosowi! Naprawd� si� czego� nauczy�e�.</p><p>��Gdyby�cie tak mogli na chwileczk� powstrzyma� si� z pie�niami pochwalnymi na swoj� cze�� � wtr�ci� si� Gorgidas � to mo�e uda wam si� poda� mi ten kavass.</p><p>��Przepraszam. � Skylitzes odda� mu buk�ak. Kiedy Grek opr�ni� go do ko�ca, videssa�ski oficer powiedzia�: � Mo�emy te� za�piewa� par� linijek dla ciebie. To dzi�ki tobie przypomnia�em sobie o sztuczkach Avshara.</p><p>��Tak, tak. � Teraz, gdy opad�y ju� emocje, kavass rozgrza� Goudelesa na dobre. Jego okr�g�e policzki by�y czerwone, oczy sta�y si� szkliste. Kiwa� g�ow� jakby umocowana by�a na spr�ynie � raz, drugi, trzeci� � I ta przypowie�� o tym, jak mu tam? tym twoim kr�lu o zabawnym imieniu. Zalaz�e� mu wtedy za sk�r�, o tak � zachichota�.</p><p>��Ciesz� si�, �e mog�em pom�c � odpar� Gorgidas, zadowolony z ich pochwa�. Przypomnia� sobie o czym�, co zaintrygowa�o go podczas debaty i powiedzia� o tym teraz boj�c si�, �e zaraz znowu zapomni: � Zauwa�yli�cie z jakim lekcewa�eniem Bogoraz m�wi� o Avsharze? Czy�by jakie� konflikty mi�dzy Yezda?</p><p>��Na ka�dym dworze � oznajmi� g�o�no Goudeles.</p><p>��Nawet je�li rzeczywi�cie tak jest, do czego mog� nam si� tu przyda�? � zapyta� Skylitzes i Grek musia� przyzna�, �e nie ma poj�cia.</p><p>��Nie martwcie si� o to, kochani � powiedzia� Goudeles. Jego elegancka sk�adnia uton�a ju� w kavassie, ale umys� wci�� pracowa�. � Teraz znamy � <emphasis>wiemy��</emphasis> przy czym stoj� starsi klanu, no to rozrzucamy z�oto. Zwykle dzia�a bez pud�a � znowu zachichota�. � Cudowna rzecz, z�oto.</p><p>��By�aby jeszcze cudowniejsza, gdyby nie to, �e Bogoraz te� j� ma � powiedzia� Gorgidas. Gorgidas pstrykn�� palcami, pokazuj�c, co o tym my�li.</p><empty-line/><p>Mi�nie konia napr�a�y si� i rozlu�nia�y pod udami Viridoviksa, gdy zwierz� k�usowa�o po r�wninie. Celt trzyma� uzd� w lewej r�ce, prawa spoczywa�a na r�koje�ci miecza. Usi�owa� patrze� na wszystkie strony jednocze�nie. Wojowanie na koniu, nawet w takim ma�ym oddziale zwiadowc�w jak ten, by�o dla niego nowo�ci�. Zawsze walczy� stoj�c na ziemi.</p><p>Szerokie, p�askie obszary stepu tak�e go przyt�acza�y. Odwr�ci� si� do jad�cego obok Batbaiana.</p><p>��Co to za przyjemno�� by� dow�dc�, kiedy ca�y kraj wygl�da tak samo, i nie ma nawet gdzie urz�dzi� zasadzki?</p><p>��W�w�z, jaka� niewielka g�rka� musisz zadowoli� si� tym co masz. Ale je�li wiesz gdzie szuka�, bez trudu znajdziesz odpowiednie miejsce. � Syn khagana przyjrza� mu si� z rozbawieniem. � Dobrze, �e to nie ty dowodzisz. Zaraz by ci� zabili i z�ama�by� serce mojej siostrze.</p><p>��Jasne, a to by dopiero by� wstyd, co?</p><p>Viridoviks zagwizda� kilka takt�w videssa�skiej piosenki mi�osnej. Jego �o�nierska czujno�� os�ab�a nieco gdy pomy�la� o Seirem. Po tylu b�ahych przygodach prawdziwa mi�o�� by�a niczym nag�e ol�nienie. Jak to cz�sto bywa z tymi, do kt�rych szcz�cie przychodzi p�no, zakocha� si� po same uszy, jakby chc�c nadrobi� stracone lata.</p><p>��Och, ona jest pere�k�, kwiatuszkiem, kacz�tkiem� Batbaian, kt�ry pami�ta� swoj� siostr� jako wrzeszcz�cego bachora, parskn�� grubia�skim �miechem. Viridoviks zignorowa� go zupe�nie.</p><p>��Przynajmniej nie musisz si� o ni� martwi� � powiedzia� m�ody Khamorth. � Kiedy tak wiele klan�w przys�a�o swoich ludzi do walki z Varateshem, ob�z jest bezpieczniejszy ni� kiedykolwiek.</p><p>��Wiele, owszem, ale nie do�� wiele. � To by� Rambehisht, kt�ry dowodzi� patrolem.</p><p>Jak zawsze oszcz�dny w s�owach, twardy nomada trafi� w samo sedno. Armia Targitausa ros�a z dnia na dzie�, ale sporo klan�w postanowi�o nie opowiada� si� po �adnej ze stron, a kilka do��czy�o do Varatesha; czy to ze strachu przed Targitausem, czy te� obawiaj�c si� � cho� by� to strach innego rodzaju � wodza banit�w i Avshara.</p><p>Wysuni�ty do przodu zwiadowca galopem powr�ci� do swoich towarzyszy, wymachuj�c czapk� i wrzeszcz�c: � Je�d�cy!</p><p>Ostrze Viridoviksa ze zgrzytem wysun�o si� z pochwy; nomadzi zsun�li z ramion �uki i na�o�yli strza�y na ci�ciwy. W tej cz�ci stepu inni je�d�cy mogli by� tylko �o�nierzami Varatesha.</p><p>Kilka minut po tym, jak nadjecha� zwiadowca, patrol dostrzeg� kurz na p�nocno-zachodnim horyzoncie. Rambehisht przymru�y� oczy, oceniaj�c wielko�� tumanu.</p><p>��Pi�tnastu � powiedzia�. � Najwy�ej dwudziestu. To zale�y ile koni jest wolnych. � Ich si�y by�y wi�c wyr�wnane.</p><p>Dow�dca wrogiego oddzia�u musia� dokona� podobnych oblicze�, bo nagle, zanim jeszcze mo�na by�o dojrze� jego ludzi, zawr�ci� ich gwa�townie i wycofa� si� najszybciej jak potrafi�. Bat-baian wrzasn�� rado�nie i klepn�� Viridoviksa w rami�.</p><p>��To dzia�a! � wydziera� si�.</p><p>��A czemu by nie, ch�opie? � powiedzia� Celt wynio�le, puchn�c z dumy, kiedy przyjmowa� gratulacje od nomad�w. Nawet Rambehisht pos�a� mu zimny u�miech, kt�ry sprawi� Viridoviksowi prawdziw� przyjemno��. Szacunek cz�owieka, kt�rego kiedy� pobi�, znaczy� naprawd� wiele.</p><p>Za ich plecami, siedem czy osiem kr�w, kt�re towarzyszy�y patrolowi, skorzysta�o z przerwy, by skubn�� nieco �wie�ej trawy. Ka�de ze zwierz�t ci�gn�o za sob� wielki krzak czy wi�zk� chrustu i wznieca�o tyle kurzu, co dwa tuziny je�d�c�w.</p><p>��Te brudne �mierdziele my�l� pewnie teraz, �e �ciga ich ca�a armia � zachichota� Viridoviks.</p><p>��Tak, i to samo powiedz� swojemu dow�dcy � zauwa�y� Rambehisht, kt�ry by� m�drym wojownikiem i wiedzia�, ile po�ytku mo�e przynie�� wprowadzenie przeciwnika w b��d.</p><p>��Musimy wysy�a� wi�cej patroli � powiedzia� Batbaian. � B�d� ucieka� przed tyloma cieniami, �e w ko�cu nie zorientuj� si�, kiedy naprawd� na nich ruszymy. � Spojrza� na Viridovik-sa niczym na mitycznego bohatera.</p><p>Zadowoleni z siebie zwiadowcy zatrzymali si� obozem obok niewielkiego strumienia. By uczci� ten skromny sukces, Rambehisht zabi� jedno z ciel�t.</p><p>��B�dziemy mieli dzisiaj niez�� uczt� � powiedzia�. Viridoviks podrapa� si� po g�owie.</p><p>��Lubi� mi�so tak samo jak wy wszyscy, ale jak ty je przygotujesz? Nie ma tu drewna na ognisko, ani kot�a do gotowania.</p><p>��Samo si� usma�y � odpar� nomada.</p><p>��Ta, jasne, samo si� usma�y � zadrwi� Viridoviks pewien, �e by� to tylko kiepski �art. � A jutro rano ko�ci obrosn� pi�rkami i bydl� odleci do ciep�ych kraj�w.</p><p>Kiedy Rambehisht otworzy� brzuch krowy, dw�jka nomad�w wyci�gn�a wn�trzno�ci i wrzuci�a je do strumienia, w kt�rym zaraz zaroi�o si� od srebrnych grzbiet�w � ryby wszelkich gatunk�w i rozmiar�w zabra�y si� do niespodziewanej uczty. Para wielkich, br�zowych ��wi rzuci�a si� ze ska�, by upomnie� si� o swoj� cz��. Inny gapi� si� prosto na Viridoviksa. Mrugn�� powoli oczami, raz, drugi.</p><p>Rambehisht dotrzyma� s�owa. R�kami skrwawionymi a� po �okcie odrywa� p�aty mi�sa od ko�ci zwierz�cia, z kt�rych u�o�y� spor� kupk�. Potem, ku zaskoczeniu Celta, podpali� je � ze szpikiem w �rodku i przylegaj�cym do nich t�uszczem na zewn�trz, pali�y si� ca�kiem dobrze. Pomys�owy Khamorth wrzuci� nast�pnie do torby, uczynionej napr�dce z surowej sk�ry ciel�cia, tyle mi�sa, by najad� si� nim ca�y patrol, zaczerpn�� wody ze strumienia, doda� j� do mi�sa i powiesi� ten prowizoryczny kocio� nad ogniem, u�ywaj�c do tego w��czni. Wkr�tce smakowity aromat gotowanej ciel�ciny wype�ni� powietrze, mieszaj�c si� z mniej przyjemnym zapachem palonych ko�ci.</p><p>Prawie wszyscy nomadzi powk�adali paski surowego mi�sa pod swoje siod�a, by zakonserwowa�y si� podczas jazdy. Celt zdecydowa�, �e tym razem nie p�jdzie w ich �lady.</p><p>��Wola�bym raczej troch� soli albo musztardy, cho� dzi�ki za rad�. Ko�ski pot ma chyba troch� inny smak.</p><p>Jednak to co ugotowa� Rambehisht, by�o doskona�e.</p><p>��Czapki z g��w, panowie, przed tym facetem � powiedzia� Viridoviks i rzeczywi�cie to zrobi�. Kiedy nadszed� wiecz�r, od�o�y� na bok swoj� sk�rzan� czap�. Wyda� z siebie wspania�e bekni�cie. Jak ka�dy nomada, Rambehisht wzi�� to za komplement i pochyli� g�ow� w podzi�kowaniu.</p><p>Klepi�c si� po brzuchu, Gal wsta� i spacerkiem pow�drowa� wzd�u� strumienia, spory kawa�ek powy�ej miejsca, w kt�rym porzucili wcze�niej wn�trzno�ci zwierz�cia � ma�y �rodek ostro�no�ci, kt�rego nauczyli go Rzymianie. Woda by�a zimna i s�odka. Otar� w�sy r�kawem i zobaczy� tego samego, t�ustego ��wia siedz�cego na g�azie. Zamacha� r�kami, wrzeszcz�c: � Jaaahaaa! � Przera�one zwierz� przebiera�o nogami jak oszala�e, pr�buj�c p�yn�� zanim jeszcze znalaz�o si� w wodzie. Po chwili uda�o mu si� wreszcie zeskoczy� i zanurkowa� w strumieniu.</p><p>��Ach, jaki jestem gro�ny � roze�mia� si� Viridoviks. Przypomnia� sobie �art Arigha, z �abami w Prista, i spr�bowa� odnale�� ��wia, ale na pr�no. � Biedne zwierz�tko! Gdyby� tylko umia� zarechota�, nie�le by� si� zabawi�.</p><empty-line/><p>Varatesh ze zdumieniem s�ucha� be�kotu zwiadowcy.</p><p>��To horda, m�wi� ci. Kurz� tak, �e musz� ich by� setki, i wszyscy jad� w t� stron�. Ciesz si�, �e nie podjechali�my bli�ej, bo nie mia�by ci kto o tym powiedzie�.</p><p>W�dz banit�w przygryz� warg�, zastanawiaj�c si� jak Targitaus zebra� tak� armi�. Siedem patroli dostrzeg�o du�e si�y zbli�aj�ce si� do jego obozu. Nawet kiedy podzieli� to przez dwa, jak zrobi�by to ka�dy rozs�dny dow�dca, jego wrogowie byli silniejsi ni� kiedykolwiek. Je�li nadal b�d� parli do przodu, zepchn� go a� do Shaum � albo za ni�. Zastanawia� si�, co by�oby gorsze � Targitaus, czy Arshaumi. Ma�y wypad to jedna rzecz, w�a�ciwie brawurowa rozrywka, ale pr�bowa� osiedli� si� w Shaumkhiil?</p><p>Powiewaj�c lu�nymi szatami i wal�c ci�kimi butami o ziemi�, Avshar wynurzy� si� ze swojego namiotu i podszed� prosto do wodza banit�w. Varatesh nie m�g� powstrzyma� dr�enia; zwiadowca, kt�ry wiedzia� o wiele mniej ni� on, skuli� si� jak najdalej od ksi�cia czarodziej�w.</p><p>��Nad czym znowu p�acze ten tch�rzliwy �garz? � za��da� odpowiedzi Avshar z okrutn� pogard�.</p><p>Varatesh spojrza� na zas�oni�t� twarz maga, wcale nie �a�uj�c, i� nie widzi jego oczu. Powt�rzy� wiadomo�ci przyniesione przez zwiadowc�, dodaj�c nurtuj�ce go pytanie:</p><p>��Sk�d oni bior� tylu ludzi?</p><p>Avshar zatar� r�ce, drapie�nym gestem namys�u. Nagle odwr�ci� si� do zwiadowcy.</p><p>��W czyim jeste� patrolu?</p><p>��Savaka � renegat odpowiedzia� najkr�cej jak potrafi�.</p><p>��Savaka, tak? W takim razie <emphasis>naprawd� </emphasis>jeste� tch�rzem.</p><p>Kiedy �o�nierz zacz�� protestowa�, ci�ki but Avshara trafi� go prosto w �o��dek. Zwijaj�c si� z b�lu i wymiotuj�c upad� na ziemi�. Czarodziej z pogard� odwr�ci� si� do niego plecami. Sponiewierany Khamorth pr�bowa�by za to zabi� ka�dego innego bandyt�, nawet samego Varate-sha. Teraz odczo�ga� si� tylko od Avshara.</p><p>Czarnoksi�nik zwr�ci� si� do Varatesha, �askawie wyja�niaj�c:</p><p>��Tw�j uciekinier jedzie z �armi��, przed kt�r� uciek�o to �cierwo Savaka, przez co mog� ich �atwo odnale�� i podpatrzy�. Mam ci powiedzie� sk�d bior� �o�nierzy?</p><p>��Tak � d�onie Varatesha zwin�y si� w pi�ci, nie mog�c znie�� pogardy i z�o�liwo�ci Avsha-ra. Na wspomnienie Viridoviksa zacisn�y si� jeszcze mocniej. Nie lubi�, gdy przypominano mu, jak da� si� podej�� Celtowi. Nic si� nie uk�ada�o tak jak trzeba, odk�d ten �ajdak z rudymi w�sami pojawi� si� na r�wninach.</p><p>Kiedy czarodziej zamilk�, Varatesh zesztywnia� z w�ciek�o�ci. Z�o�� chwyci�a go za gard�o, niemal dusz�c.</p><p>��Krowy? � wyszepta�. � Krzaki? � Nagle zrozumia� wszystko do ko�ca i wybuchn��. � Wszystkie ich bandy musz� wygl�da� tak samo! � Teraz ju� nie m�wi�, a rycza�, zrywaj�c na nogi ca�y ob�z. � Hej, wilki?!</p><p>��Nasz kole�ka znowu do nas wraca � powiedzia� Viridoviks.</p><p>Jego towarzysze osadzili konie, czekaj�c na nadje�d�aj�cego zwiadowc�. Po wielu dniach sp�dzonych na dziecinnie prostym przeganianiu patroli Varatesha, z ochot� zrobiliby to po raz kolejny.</p><p>Jednak kiedy Rambehisht dojrza� chmur� kurzu za zwiadowc�, zadowolony u�mieszek na jego twarzy zamieni� si� w grymas zaskoczenia.</p><p>��Du�o ich tym razem � powiedzia� i przygotowa� sw�j �uk. Pozostali Khamorthci zrobili to samo.</p><p>��B�dziemy si� bi�? � zapyta� Gal z nadziej�. Rambehisht odpowiedzia� mu kr�tko:</p><p>��Nie przyjechali tutaj handlowa� z nami byd�em. Nomada zaj�� si� teraz dowodzeniem.</p><p>��Rozsun�� si� tam! � krzycza�. � Szybciej, p�ki macie jeszcze czas! Oktamas, cofnij si� z tymi ko�mi. I niech kto� kopnie te krowy po zadach. Do niczego nam si� ju� nie przydadz�.</p><p>Wida� ju� by�o pojedynczych je�d�c�w, nadje�d�aj�cych szybkim k�usem. Komenda Ram-behishta, kt�ra kaza�a si� rozsun�� jego �o�nierzom, zdumia�a Viridoviksa w pierwszej chwili. Walcz�c przez tyle lat w piechocie, przyzwyczai� si� raczej do tego, i� w razie ataku nale�y ustawi� si� w ciasnym szyku. Potem pierwsza strza�a �wisn�a mu ko�o ucha i wszystko sta�o si� zrozumia�e. Zwarty atak zosta�by naszpikowany strza�ami w ci�gu kilku sekund.</p><p>Zdawa�o si�, �e nomadzi strzelali na wszystkie strony i na nieprawdopodobne odleg�o�ci. A jednak kiedy zwalniali ci�ciwy, odpowiada�y im wrzaski trafionych je�d�c�w czy te� koni, pod kt�rymi nagle ugina�y si� nogi i upada�y na ziemi� grzebi�c pod sob� ludzi. By�a to �miertelna i chaotyczna walka, a Gal ze swoj� broni�, kt�rej zasi�g by� niewiele wi�kszy od zasi�gu jego r�ki, m�g� tylko przygl�da� si� swoim towarzyszom.</p><p>Brak do�wiadczenia w walce na stepie omal go nie zabi� w pierwszych chwilach starcia. Oddzia� Varatesha mia� liczebn� przewag� nad patrolem Rambehishta, kt�ry szybko odda� im pole i zacz�� ucieka�. Dla Viridoviksa wycofanie si� i kl�ska znaczy�y to samo. Zosta� na swoim miejscu, wy-wrzaskuj�c obelgi pod adresem banit�w, dop�ki Batbaian nie krzykn��:</p><p>��Uciekaj, g�upcze! Chcesz jeszcze zobaczy� Seirem?</p><p>To przywr�ci�o Celtowi rozs�dek szybciej ni� jakikolwiek inny argument. By�o ju� prawie za p�no. Jeden z bandyt�w przymierza� si� w�a�nie do strza�u. Viridoviks spi�� konia ostrogami. Zwierz� zerwa�o si� do przodu i strza�a musn�a tylko jego zad.</p><p>��Spr�buj to zrobi� jeszcze raz, �mierdzielu! � rykn�� Viridoviks, zawracaj�c prosto na nomad�.</p><p>Nie maj�c czasu na przygotowanie nast�pnego strza�u, banita odsun�� si� ze swym koniem na bok. Gal przemkn�� obok niego. Zmusza� konia do galopu, pochylaj�c si� nisko nad jego szyj�. Grot strza�y zadrapa� br�zow� p�ytk� chroni�c� sam czubek jego sk�rzanej czapy. Celt wzdrygn�� si�. Mimowolnie napr�y� mi�nie, przygotowuj�c si� na uderzenie nast�pnej.</p><p>Ale ko�czany by�y ju� puste i wszyscy �ciskali teraz w d�oniach szable, przygotowuj�c si� do walki twarz� w twarz. Pojedynki polega�y jednak tylko na wymianie pojedynczych uderze�, kiedy konie walcz�cych przeje�d�a�y obok siebie: ci�cie, blok i kolejna rundka. Niespodziewanie, Virido-viks ze swoim d�ugim, prostym mieczem mia� nad innymi przewag�.</p><p>Nagle us�ysza�, jak kt�ry� z wrogich je�d�c�w wykrzykuje jego imi�. G�owa Gala sama si� odwr�ci�a. Zna� ten g�os. Varatesh pogania� swego konia, krzycz�c:</p><p>���adnych sztuczek mi�dzy nami ani �adnej zgody!</p><p>��Ha! Wi�c szczeniak Avshara zerwa� si� ze smyczy! � odkrzykn�� Celt. W�ciek�o�� zniekszta�ci�a przystojn�, �niad� twarz Varatesha. Uderzy� z dzik� szybko�ci�, niczym poluj�cy na kr�lika jastrz�b. Viridoviks zbi� cios, ale zdr�twia�a mu od tego niemal ca�a r�ka. Jego w�asne ci�cie by�o wolne i chybione.</p><p>Varatesh zawraca� swoim koniem szybciej, ni� m�g� to zrobi� Viridoviks. Gal szybko zrozumia�, �e nie przepada za walk� na koniu. Nie mia� �adnych w�tpliwo�ci co do tego, �e gdyby walczy� pieszo, poci��by Varatesha na drobne kawa�ki, pomimo jego szybko�ci i zawzi�to�ci. Ale ko� m�g� sta� si� broni� r�wnie wa�n� jak miecz, i to tak�, kt�r� nomada w�ada� po mistrzowsku.</p><p>Zr�cznie manewruj�c cuglami, renegat podjecha� do Viridoviksa, i przerzucaj�c nagle szabl� do drugiej r�ki zamachn�� si� szeroko. Khamorth m�g�by zgin�� od tego niespodziewanego uderzenia. Viridoviks przyzwyczajony by� jednak do noszenia tarczy znacznie ci�szej od tej, kt�r� trzyma� w�a�nie w r�ce i zdo�a� si� ni� na czas zas�oni�. Ale jego odpowied� by�a �enuj�co niezdarna i tylko szcz�liwym trafem Gal nie odci�� swojemu koniowi ucha.</p><p>Cho� sztuczka Varatesha si� nie powiod�a, Gal zda� sobie spraw�, �e nie m�g� pozwoli� banicie na ca�kowite przej�cie inicjatywy � by� na to zbyt niebezpieczny.</p><p>��Odwr�� dup�, bydlaku! � rykn��, brutalnie zawracaj�c swego konia w lew� stron�. Zwierz� zar�a�o z b�lu, ale odwr�ci�o si�.</p><p>Tym razem Viridoviks by� tak szybki jak jego przeciwnik. Oczy Varatesha rozszerzy�y si� ze zdziwienia, kiedy Celt run�� na niego. Shamshir pow�drowa� w g�r� na tyle szybko, by ocali� mu g�ow�, ale cios Viridoviksa wytr�ci� go z r�ki renegata. Zakl�� g�o�no, zastanawiaj�c si� czy Gal nie wy�ama� mu palc�w. Wyci�gn�� sztylet i rzuci� nim w Celta, ale n� polecia� na bok � nie mia� w og�le czucia powy�ej nadgarstka.</p><p>Jak ka�dy nomada, Varatesh nie zawaha� si� przed ucieczk�.</p><p>��Wracaj, ty mi�czaku! � krzykn�� Viridoviks.</p><p>Spr�bowa� ruszy� za nim w pogo�, ale w ostatniej chwili rozejrza� si� doko�a, szukaj�c towarzyszy, kt�rzy mogliby mu pom�c.</p><p>��Hej! Gdzie oni wszyscy pojechali?</p><p>Wi�kszo�� ludzi Rambehishta by�a ju� o �wier� mili na po�udnie i nadal nie zatrzymywa�a si�, uciekaj�c przed liczniejszymi od nich banitami.</p><p>Gal osadzi� konia, nie mog�c si� zdecydowa�, co dalej. Przed nim by� Varatesh � bez broni i kusz�co blisko. Gdyby jego ko� by� szybszy, Gal m�g� go dogoni� i zabi�, ale wtedy z pewno�ci� zosta�by odci�ty od swoich towarzyszy. Problem rozwi�za� si� sam, kiedy dw�ch �ucznik�w ruszy�o swojemu wodzowi na ratunek.</p><p>Ta drobna potyczka wzbudzi�a w Viridoviksie jeszcze wi�kszy respekt dla pot�nej broni nomad�w, bez wahania zawr�ci� wi�c konia, by odjecha� na bezpieczn� odleg�o��. Jeden z Khamor-th�w wypu�ci� swoje ostatnie dwie strza�y, jedn� po drugiej, bez zastanowienia. Pierwsza przelecia�a nad ramieniem Celta, drugiej nie dojrza�. Za kr�tko � pomy�la�-i odwr�ci� si�, by pogrozi� strzelcowi pi�ci�.</p><p>Strza�a wbi�a si� g��boko w wysoki ��k siod�a. Zamruga� oczami � �ucznik by� ju� ledwo widoczny z tej odleg�o�ci.</p><p>��Przyprowad� swojego pana! � wykrzykn��. Wyci�gn�� grot z siod�a, zastanawiaj�c od jak dawna w nim tkwi. � Przelecia�a� ca�� t� drog�, czy jecha�a� ze mn�?</p><p>Strza�a nie zdoby�a si� na �adn� odpowied�. Rzuci� j� na ziemi�.</p><p>Ponad godzin� zaj�o im pozbycie si� ludzi Varatesha. W ko�cu tamci zrezygnowali z pogoni. Ich konie nie by�y tak wypocz�te, jak wierzchowce patrolu Rambehishta, a Varatesh by� za sprytny na to, by jego ludzie zostali wy�apani pojedynczo, nie mog�c uciec na zm�czonych zwierz�tach. Osi�gn�wszy sw�j najwa�niejszy cel � zatrzymuj�c wreszcie post�py wroga � zawr�ci� do obozu.</p><p>��Najwspanialsza ze wszystkich rozrywek! � krzykn�� Viridoviks do swoich kompan�w, kiedy zebrali si� z powrotem.</p><p>Gal by� ci�gle jeszcze podniecony walk�. Nie by�y to co prawda pojedynki, do kt�rych przywyk�, ale w�a�nie ze wzgl�du na t� egzotyk�, sta�y si� dla niego jeszcze ciekawsze. Dopiero kiedy wytar� policzek mokr� od potu r�k�, dotar�o do niego, �e ma krew na twarzy � od ci�cia mieczem albo strza�y, kt�rej w og�le nie zauwa�y�.</p><p>Kilku Khamorth�w by�o rannych, ale nawet nomada ze strza�� wbit� w udo u�miechn�� si� przez zaci�ni�te z�by na okrzyk Gala. Jak on, nomadzi uwielbiali walczy� dla samego sportu. Mogli by� z siebie dumni � pomy�la� Viridoviks. Przy takiej przewadze wroga stracili tylko jednego cz�owieka � jego cia�o przerzucone by�o przez grzbiet konia � i porz�dnie zale�li twardym bandytom Vara-tesha za sk�r�.</p><p>Nawet pos�pny Rambehisht wygl�da� na zadowolonego, kiedy patrol rozbija� ob�z pod ciemniej�cym ju� niebem.</p><p>��Zap�acili dzisiaj za wszystko � powiedzia�, wgryzaj�c si� w p�aski kawa�ek mi�sa, kt�ry wi�z� pod siod�em.</p><p>��I to ca�kiem drogo! � doda� Batbaian. Opatrywa� w�a�nie ran� po strzale, kt�ra zrani�a jego konia. Jego g�os dr�a� od nadmiaru emocji. Walka z prawdziwym wrogiem wci�� by�a dla niego nowo�ci� i rozpiera�a go duma, �e odni�s� prawdziwy sukces.</p><p>Viridoviks u�miechn�� si�, widz�c jego entuzjazm.</p><p>��Szkoda, �e te dupki dowiedzia�y si� o krowach � powiedzia�.</p><p>��Ka�da sztuczka jest dobra dop�ty, dop�ki tw�j przeciwnik jej nie odkryje � wzruszy� ramionami Rambehisht. � I tak dzi�ki temu zajechali�my o wiele dalej, ni� mogli�my si� spodziewa�. Zepchn�li�my bandyt�w do ty�u i przesun�li�my nasz ob�z do przodu. � Spojrza� w g�r�, na gromadz�ce si� na niebie chmury. � Zreszt� b�dzie pada�, a wtedy kurz zniknie.</p><empty-line/><p>�mier� szamana Onogona op�ni�a nieco wyb�r przysz�ego sprzymierze�ca przez starszyzn� Ar-shaum�w. Kobiety g�o�no op�akiwa�y jego odej�cie, podczas gdy m�czy�ni odprawiali �a�ob� w milczeniu, nacinaj�c policzki no�ami, by okaza� sw�j b�l.</p><p>��Je�li chodzi o mnie, ch�tnie podci��bym sobie gard�o � zauwa�y� Pikridos Goudeles, wiedz�c jak bardzo �mier� Onogona os�abi�a pozycj� Videssos.</p><p>Arigh odwiedzi� jurt� ambasador�w Imperium dwa dni po tym smutnym wydarzeniu. Naci�cia na jego twarzy zaczyna�y si� ju� goi�. Ponuro s�czy� kavass, kr�c�c z niedowierzaniem g�ow�.</p><p>��On naprawd� odszed� � powiedzia� Arshaum, raczej do siebie ni� do Videssa�czyk�w. � Gdzie� tam, w �rodku, my�la�em, �e nigdy nie umrze. Przez ca�e moje �ycie by� taki sam; musia� si� ju� urodzi� jako starzec. Wygl�da� tak, jakby byle wietrzyk m�g� go przewr�ci�, ale to by� najm�drzejszy i najmilszy cz�owiek, jakiego kiedykolwiek zna�em.</p><p>By� mo�e by� to wynik d�ugiego pobytu w Videssos, mo�e g��boki smutek, ale wbrew zwyczajom r�wnin, Arigh niemal p�aka�.</p><p>��W namiocie Bogoraza nie b�dzie chyba �a�oby � powiedzia� Goudeles, wci�� my�l�c o interesach Imperium.</p><p>��Pewnie nie � powiedzia� Arigh oboj�tnie. Jego prywatny �al odsuwa� takie kwestie na bok. Bardziej wra�liwy na smutek nomady by� Skylitzes, kt�ry powiedzia�:</p><p>��Mam nadziej�, �e mia� lekk� �mier�.</p><empty-line/><p>��O, tak. By�em przy tym. W�a�ciwie to spierali�my si� o was. � Arigh przes�a� Goudelesowi zm�czony, drwi�cy u�miech. � Dopi� kavass z buk�aka i wyszed� na zewn�trz, �eby si� wysika�. Kiedy wr�ci�, powiedzia�, �e ma jakie� dziwnie ci�kie nogi. Dizabul, niech go szlag trafi, �mia� si� z niego; m�wi�, �e to nic dziwnego po tym, jak si� opi�. No, prawd� m�wi�c, Onogon te� si� z tego pod�miewa�. Ale czu� si� coraz gorzej. Ta oci�a�o�� przesz�a na uda, a w stopach nie mia� ju� w og�le czucia, nawet kiedy k�uli�my go ig��. Po�o�y� si� na plecach, a za chwil� jego brzuch te� zrobi� si� zimny i dr�twy. Potem zakry� sobie twarz. Pewnie wiedzia� ju�, �e to koniec. Kilka minut p�niej co� jakby nim szarpn�o, a kiedy�my go odkryli, by�o po wszystkim. Chyba nic go nie bola�o. Stare serce w ko�cu nie wytrzyma�o, to wszystko.</p><p>��Szkoda � powiedzia� Skylitzes, kr�c�c g�ow�. By� to najwi�kszy ho�d, jaki m�g� odda� poga�skiemu szamanowi pobo�ny videssa�ski oficer.</p><p>Gorgidas robi� wszystko, byle si� tylko nie odezwa�. Nagle przebranie historyka, kt�rym nie tak dawno si� okry�, opad�o i spod spodu wyjrza� znowu lekarz. Dla niego �mier� Onogona by�a ewidentnym otruciem, i m�g� nawet bez trudu okre�li� rodzaj trucizny � cykuta. Opis Arigha doskonale oddawa� efekty jej dzia�ania. Szczeg�lnie w przypadku starych ludzi wygl�da�o to na naturaln� �mier�.</p><p>Kiedy nomada w ko�cu wyszed�, Grek powiedzia� o wszystkim swoim towarzyszom.</p><p>��Taak, teraz rozumiem � odchrz�kn�� ponuro Skylitzes.</p><p>��Och, jasne, Bogoraz jest do tego zdolny � powiedzia� Goudeles. � Nie ma co do tego �adnych w�tpliwo�ci. Ale co nam z tego przyjdzie? Gdyby�my o tym powiedzieli, kto by nam uwierzy�? Wyszliby�my na oszczerc�w i jeszcze sobie zaszkodzili. Chyba, �e � � doda� z nadziej� zwracaj�c si� do Goudelesa � masz troch� tej trucizny i m�g�by� to zademonstrowa�? Na przyk�ad, na jakim� zwierz�ciu.</p><p>��To dopiero �wietny pomys�, Pikridos � powiedzia� Skylitzes. � Poka�emy wszystkim to cholerstwo i pomy�l� sobie, �e to my pozbyli�my si� starego. Tego nam w�a�nie potrzeba.</p><p>��Tak czy siak, nie mam ze sob� cykuty � powiedzia� Gorgidas. � Kiedy zosta�em lekarzem, z�o�y�em przysi�g�, �e nie b�d� si� zajmowa� truciznami, i nigdy nie kusi�o mnie, �eby j� z�ama�.</p><p>Zamy�li� si� ponuro, trzymaj�c g�ow� w d�oniach. Bola�o go poczucie bezsilno�ci. Wiedzia�, �e Goudeles ma racj�. Nienawidzi� trucizn, tym bardziej �e lekarze znali tak niewiele sposob�w na zatrzymanie ich dzia�ania. Co gorsza, wi�kszo�� tak zwanych odtrutek, kt�re zna�, wywodzi�a si� z bajek opowiadanych przez stare kobiety i do niczego si� nie nadawa�a.</p><p>Kobiety, kt�re Arghun przydzieli� ambasadorom, nie zna�y videssa�skiego, ale drobna, �liczna istota imieniem Hoelun zajmuj�ca si� Gorgidasem, nie potrzebowa�a t�umacza, by zrozumie� jego smutek. Delikatnie dotkn�a jego opuszczonego ramienia, gotowa pom�c mu zapomnie� o k�opotach. Odtr�ci� jej d�o�. Kiedy wycofa�a si�, cicha i pos�uszna jak zawsze, poczu� wstyd, ale tylko na moment. Przez g�ow� przemyka�y mu najr�niejsze pomys�y na to, jak zem�ci� si� na Bogora-zie. Onogon zas�ugiwa� na co� wi�cej ni� �mier� z powodu wojny odleg�ej o setki mil od jego kraju.</p><p>Roze�mia� si� g�o�no z jednego, szczeg�lnie krwawego sposobu. Viridoviks � pomy�la� � by�by z niego dumny � co za ironia losu.</p><p>Pogrzeb szamana zaj�� kilka nast�pnych dni. Zosta� pogrzebany, a nie spalony, co by�o powszechnym zwyczajem na �atwopalnym stepie. Mat�, na kt�rej spa� zmar�y, roz�o�ono na �rodku wielkiego, kwadratowego do�u. Na niej z kolei u�o�ono cia�o Onogona, obleczone w jego dzik�, pokryt� fr�dzlami szat�. Platforma spleciona z ga��zi ustawiona zosta�a na palach, tworz�c jakby komnat�, w kt�rej spoczywa�y zw�oki. W dole pogrzebano tak�e z�ote kielichy, a Tolui, szaman, kt�ry zast�pi� Onogona jako g��wny czarownik klanu, z�o�y� nad grobem ofiar� z konia. Krew zbryzga�a do po�owy drewniany sufit grobowca le��cego u jego st�p.</p><p>��To dobry znak � powiedzia� Arigh kiedy uk�adano konia w dole. � Daleko zajedzie w tamtym �wiecie.</p><p>Niemal ca�a starszyzna klanu zebra�a si� przy grobie, patrz�c jak s�u��cy zaczynaj� go zasypywa�. Gorgidas przygl�da� si� z kolei starcom, pr�buj�c odgadn�� ich my�li. By�o to prawie niemo�liwe, bo �a�oba okrywa�a ich twarze, i by�a to najbardziej nieodgadniona grupa ludzi, jak� kiedykolwiek widzia�.</p><p>Sam Grek z trudem panowa� nad swoimi nerwami, kiedy dostrzeg� przepychaj�cego si� do przodu Bogoraza. Yezd wydziela� z siebie ca�e chmury szczerego �alu. Jak ka�amarnica � pomy�la� Gorgidas. Dizabul by� oczywi�cie, u jego boku. G�owy Arshaum�w zwr�ci�y si� w jego stron�, kiedy roze�mia� si� z jakiej� uwagi Bogoraza.</p><p>Pe�nomocnik Wulghasha i Goudeles prowadzili dalej swoj� gr� �ap�wek i obietnic.</p><p>��Na Phosa, co za chciwo�� � j�kn�� Videssa�czyk. � Chyba ju� trzy razy zap�aci�em temu Guyukowi, �eby powiedzia� tak, ale je�li Bogoraz p�aci� cztery razy za �nie�, ca�e z�oto zmarnowane.</p><p>��Tak, to okropne, jak nie mo�na dzisiaj ufa� ludziom � mrukn�� Gorgidas, na co Goudeles odpowiedzia� mu nieuprzejmym gestem, a Skylitzes u�miechn�� si�, rozbawiony.</p><p>Czy w ko�cu doszli do wniosku, �e nie da si� ju� wyci�gn�� wi�cej z�ota od obu poselstw, czy te� podj�li uczciw� decyzj�, Arshaumi z klanu Szarego Konia rozes�ali je�d�c�w do s�siednich klan�w, zapraszaj�c ich przedstawicieli na uczt�, podczas kt�rej mia� by� og�oszony ostateczny wyb�r.</p><p>��Sprytnie � powiedzia� Skylitzes, kt�ry lepiej zna� nomad�w ni� jego towarzysze. � Arghun od razu jasno okre�li, po kt�rej jest stronie, a wtedy ta druga, zgodnie z ich obyczajami, nie b�dzie mog�a si� skar�y�.</p><p>Pos�owie z zaproszonych klan�w przybyli wcze�niej, ni� spodziewa� si� tego Gorgidas. Wci�� nie potrafi� zrozumie�, jak szybko mogli si� przemieszcza� nomadzi, gdy by�a taka potrzeba. Dw�ch z nich od razu si�gn�o po szable, gdy tylko si� zobaczyli, i musiano ich rozdziela�. Arghun nakaza�, by pozostali pod sta�� obserwacj�, tak jak uczyni� to z rywalizuj�cymi ambasadorami.</p><p>Nawet namiot przyj�� by� za ma�y, by pomie�ci� wszystkich ucztuj�cych. Dok�adnie uprz�tn�wszy pasek ziemi, Arshaumi wykopali trzy do�ki na ogniska � niewielki w �rodku przeznaczony by� dla Arghuna, jego syn�w i ambasador�w, a dwa wi�ksze po obu stronach, dla jego doradc�w i przedstawicieli innych klan�w. Nomadzi u�o�yli koce wok� wszystkich trzech ognisk, imituj�c w miar� mo�liwo�ci rozk�ad namiotu.</p><p>��W t� stron�, czy w tamt�, wkr�tce wszystko si� sko�czy, a to ju� jakie� pocieszenie � powiedzia� Goudeles, pr�buj�c rozprasowa� swoj� od�wi�tn� szat�, kt�ra od kilku tygodni le�a�a zwini�ta w jego baga�ach. Efekty jego pracy by�y raczej mizerne.</p><p>��Chyba �e wybior� Bogoraza i ofiaruj� nas Skotosowi, �eby przypiecz�towa� swoj� �ajdack� umow� � powiedzia� Skylitzes. Poklepa� r�koje�� miecza. � Ja nie p�jd� sam.</p><p>Przebieraj�c si� w swoj� najlepsz�, cho� nadal ca�kiem skromn� tunik�, Gorgidas rozmy�la� o tym, jak dalece niekonsekwentny potrafi by� cz�owiek. Skylitzes rozumia� si� z Arshaumami bardzo dobrze, mo�e nawet lubi� ich bardziej od Goudelesa. Ale na najdrobniejsz� wzmiank� o religii stawa� si� agresywny i nietolerancyjny, jak wi�kszo�� Videssa�czyk�w. Gryzipi�rek by� w tej kwestii o wiele bardziej liberalny, cho� i dla niego nomadzi byli band� dzikus�w.</p><p>��No to chod�my � powiedzia� Goudeles z wymuszon� swobod�. Spok�j, kt�ry okazywa� na zewn�trz, wyra�nie zaczyna� go opuszcza�.</p><p>Gorgidas czu�, jak kieruj� si� na niego oczy wszystkich zebranych, kiedy Videssa�czycy zbli�ali si� do ogniska. Agathios Psoes i jego ludzie uwa�nie obserwowali ambasador�w, podczas gdy sami Arshaumi zdawali si� nie mniej zainteresowani ostateczn� decyzj� klanu ni� Videssa�czycy.</p><p>Wiecz�r by� ch�odny, a w powietrzu czu� by�o deszcz. Dobrze, �e w ko�cu Arshaumi doszli do porozumienia � pomy�la� Grek � jeszcze tydzie� lub dwa i jesienne ulewy zaczn� si� na dobre, a wtedy, �egnaj uczto pod go�ym niebem!</p><p>Strzelaj�ce w g�r� p�omienie dawa�y zach�caj�c� obietnic� ciep�a. Goudeles jakby czyta� w my�lach Greka:</p><p>��Dzisiaj ch�tnie przeszed�bym nawet po rozpalonych w�glach.</p><p>Zawin�� si� dok�adniej w swoje ubranie. Po miesi�cach sp�dzonych w spodniach i tunice, vides-sa�ski ceremonialny str�j wydawa� mu si� zbyt przewiewny.</p><p>Grek skrzywi� si�, kiedy zobaczy� Bogoraza wychodz�cego ze swojej jurty. Emisariusz Wulghasha, uprzejmy jak zawsze, pomacha� r�k� i zawo�a� do swoich rywali:</p><p>��Poczekajcie na mnie, je�li �aska. Powinni�my razem pozna� nasz los.</p><p>Gdy podszed� do nich, jego pe�ne wargi skrzywi�y si� w u�miechu. Oczy pozosta�y niewzruszone, ale to nic nie znaczy�o. Jak zawsze.</p><p>Kiedy si� odezwa�, nie powiedzia� jednak nic ponad zwyk�e, ugrzecznione formu�ki.</p><p>��Zobaczmy przed jak�� to wspania�� publiczno�ci� b�dziemy mieli zaszczyt wyst�pi� dzi� wiecz�r � oznajmi�, kiedy zbli�ali si� do ogniska, a drwina w jego g�osie by�a tak wyrafinowana, �e Goudeles zerkn�� na niego niemal z zawi�ci�.</p><p>Wi�kszo�� Arshaum�w by�a ju� na swoich miejscach. Niekt�rzy zabierali si� do jedzenia i kr��y�y mi�dzy nimi buk�aki z kavassem. Uciszyli si� gdy dostrzegli nadchodz�cych z ciemno�ci ambasador�w. Arghun i jego synowie podnie�li si�, by ich przywita�.</p><p>Gorgidas przenosi� spojrzenie z twarzy na twarz, pr�buj�c z nich co� wyczyta�, zanim jeszcze odezwie si� khagan. Arghun nie zdradzi� si� niczym, cho� wygl�da� na lekko rozbawionego, jakby delektowa� si� napi�ciem, kt�re tworzy�. R�wnie nieodgadniony by� Arigh, kt�ry sta� w bezruchu czekaj�c na gest ojca. Ale kiedy Grek zobaczy� �le skrywan�, kwa�n� min� Dizabula, zacz�a w nim rosn�� nadzieja.</p><p>Arghun podszed� o krok i po kolei u�cisn�� Goudelesa, Skylitzesa i Gorgidasa.</p><p>��Moi dobrzy przyjaciele � powiedzia�. Pozdrowi� r�wnie� Yezda, uprzejmym ale wstrzemi�liwym skinieniem g�owy. � Bogoraz. � Zamilk� na moment, by si� upewni�, �e zosta� dobrze zrozumiany, a potem powiedzia�: � Chod�cie, jedzenie czeka.</p><p>Za plecami videssa�skiej delegacji Psoes podskoczy� z rado�ci.</p><p>��Dzisiaj, ch�opcy, pijecie ile si� da! � zawo�a�, wywo�uj�c z kolei radosne okrzyki swoich �udzi. �o�nierze Bogoraza, gdziekolwiek byli, milczeli.</p><p>Ambasador Yezd zdoby� si� na kurtuazyjne kiwni�cie g�ow� pod adresem Goudelesa.</p><p>��Wygra�bym zapewne, gdybym nie mia� tak wspania�ego przeciwnika � powiedzia�. Rozpromieniony Videssa�czyk uk�oni� si� w odpowiedzi. Gdyby ich role by�y odwr�cone, on te� prawi�by mu r�wnie nieszczere komplementy i obaj o tym wiedzieli. Kiedy Dizabul zacz�� co� m�wi�, Bogoraz uciszy� go.</p><p>��Wiem, �e zrobi�e� co w twojej mocy dla naszej sprawy, �askawy ksi���, ale teraz cieszmy si� wybornymi potrawami, kt�re ofiaruje nam tw�j ojciec. Ten zwyczaj waszego ludu, kt�ry zakazuje rozmawia� o wa�nych sprawach w czasie uczty, jest bardzo m�dry.</p><p>Bior�c m�odszego syna Arghuna pod rami�, Yezd usiad� przy ogniu i z prawdziw� przyjemno�ci� zabra� si� do jedzenia.</p><p>Siedz�cy nie opodal Gorgidas rzuci� mu spod przymkni�tych powiek podejrzliwe spojrzenie. Cho� nadal rozumia� tylko mniej wi�cej co trzecie s�owo j�zyka arshaum, ton m�wi� sam za siebie.</p><p>Bogoraz nie m�wi� jak pokonany cz�owiek.</p><p>��Tak, tak, on umie zachowa� twarz � przyzna� Skylitzes, zanurzaj�c pasek pieczonej baraniny w ciemno��tej musztardzie. Oczy videssa�skiego oficera a� si� rozszerzy�y, kiedy jej spr�bowa�. � Kavass � wycharcza� i pi� jak szalony, by ugasi� ogie�.</p><p>Ostrze�ony w por� Grek odda� sw�j podobnie doprawiony kawa�ek Arighowi, kt�ry powiedzia�:</p><p>��Dzi�ki � i poch�on�� go. � Za ostre dla was, co? � zachichota�. � No c�, ja te� nigdy nie przyzwyczai�em si� do tego ohydnego rybiego sosu w Videssos.</p><p>Gorgidas, cho� sam uwielbia� t� potraw�, pokiwa� g�ow� ze zrozumieniem.</p><p>Kavass szybko znika� w gard�ach biesiadnik�w. Podj�wszy ju� decyzj�, Arshaumi nie zamierzali sobie �a�owa� dobrej zabawy. Gorgidas nie mia� jednak ochoty obudzi� si� nast�pnego ranka z obola�� g�ow�. Greckim zwyczajem rozcie�cza� wino wod�, kiedy nie chcia� si� zbytnio upija�. S�u��ca popatrzy�a na niego jak na szale�ca, ale przynios�a mu dzban i kielich do mieszania. Sfermentowane kobyle mleko smakowa�o r�wnie nieciekawie przed, jak i po tej operacji.</p><p>��Dobra sztuczka � powiedzia� Goudeles, kt�rego uwadze niewiele mog�o umkn��. � Wygl�da tak, jakby� pi� dwa razy wi�cej ni� naprawd� pijesz. � Jego oczy rozb�ys�y triumfem. � Ale dzi� nie obchodzi mnie wcale, ile w siebie wlej�.</p><p>Siedz�cy po lewej r�ce Arghuna Bogoraz jad� i pi�, nie pokazuj�c po sobie najmniejszego zmartwienia. Dizabul dzielnie mu sekundowa� przy ka�dej kolejce, a �e by� m�ody, szybko si� upi�.</p><p>��Sprawy wygl�da�yby inaczej, gdybym to <emphasis>ja </emphasis>by� khaganem � powiedzia� g�o�no.</p><p>��Ale nie jeste� i nie zanosi si� na to � burkn�� Arigh.</p><p>��Cicho b�d�cie, wy dwaj � powiedzia� Arghun, oburzony. � Nie macie �adnego szacunku dla obyczaju?</p><p>Synowie pos�usznie zamilkli, wrogo na siebie spogl�daj�c. Arigh, podejrzliwy wobec Dizabula, kt�ry zagra�a� jego pozycji, Dizabul darz�cy Arigha, o kt�rego istnieniu niemal zapomnia� � nienawi�ci� za to, �e wr�ci� i zniszczy� jego si��. Wymarzony konflikt dla tragediopisarza � pomy�la� Grek � mo�e Eurypides, bo trudno by�o tu odr�ni� dobro od z�a.</p><p>Pomimo ostrze�enia jakie da� swoim synom Arghun, poprawno�� innych Arshaum�w stan�a pod du�ym znakiem zapytania. W ko�cu uczta by�a okazj� do og�oszenia przymierza i jeden po drugim, pos�owie z s�siednich klan�w odnajdywali drog� do �rodkowego ogniska, by pozna� videssa-�skich ambasador�w. Niekt�rzy rozmawiali tak�e z Bogorazem, ale wi�kszo�� gotowa by�a podporz�dkowa� si� wyborowi Arghuna � klan Szarego Konia mia� najwi�cej pastwisk i by� najbardziej wp�ywowy na r�wninach Shaumkhiil.</p><p>Nieustaj�ca procesja podpitych barbarzy�c�w szybko znudzi�a Gorgidasa, kt�ry nie zazdro�ci� swoim kompanom r�l, jakie im przypad�y � musieli by� mili i przyjacielscy dla wszystkich po kolei. Czasami pozostawanie w cieniu ma swoje zalety.</p><p>Jedynym nomad�, kt�ry naprawd� zainteresowa� Greka, by� przedstawiciel klanu Czarnej Owcy, najpot�niejszego po Arghunie. Nazywa� si� Irnek. Wysoki, z g�st� jak na Arshauma brod�, nosi� si� jakby nieco wynio�le, emanuj�c szydercz� inteligencj�. Gorgidas obawia� si�, �e mo�e on wybra� Bogoraza po prostu ze wzgl�du na rywalizacj� pomi�dzy dwoma klanami, ale Irnek, zmierzywszy dyplomat� z Yezd d�ugim, ch�odnym spojrzeniem, zupe�nie go zignorowa�.</p><p>Ta drobnostka, jak i wiele jej podobnych, zdawa�y si� w ko�cu trafia� do Bogoraza. Je�li dotychczas zachowywa� doskona�� pow�ci�gliwo�� i trze�wo�� umys�u, to tego wieczora wypi� za du�o. Niemal zupe�nie opr�niwszy buk�ak z kavassem jednym, d�ugim haustem, upu�ci� go na ziemi� i potem musia� przy nim troch� pogrzeba�, zanim uda�o mu si� go podnie�� i poda� Arghunowi.</p><p>��Najmocniej przepraszam � powiedzia�.</p><p>��Nie szkodzi � khagan wysuszy� buk�ak do ko�ca i obliza� wargi, zastanawiaj�c si� nad czym�. � Kiepski � orzek� i poprosi� o inny.</p><p>Gorgidas ogryza� w�a�nie skrzyde�ko kuropatwy, kiedy Arghun rozprostowa� skrzy�owane nogi i ze z�o�ci� uderzy� nimi o ziemi�.</p><p>��Przekl�ta stopa, zupe�nie mi zdr�twia�a. Arigh roze�mia� si�.</p><p>��Gdybym to by� ja, zaraz by� powiedzia�, �e za d�ugo mieszka�em w Videssos.</p><p>��Pewnie tak. � Ale khagan tupn�� jeszcze raz. � Cholera! Teraz ju� obie. � Pr�bowa� wsta� i uda�o mu si� to dopiero po d�u�szej chwili.</p><p>��O co chodzi? � spyta� Gorgidas, nie rozumiej�c j�zyka arshaum.</p><empty-line/><p>��Och, nic takiego. � Arigh wci�� chichota�. � Stopy mu zdr�twia�y. Arigh rozciera� lew� �ydk�, wci�� nie rozumiej�c, co si� dzieje.</p><p>Wzrok Gorgidasa pow�drowa� do Bogoraza, kt�ry rozpi�� p�aszcz i wyciera� czo�o, rozmawiaj�c z Dizabulem. Nag�e podejrzenie zmrozi�o Greka. Je�li si� myli, to b�dzie si� musia� g�sto t�umaczy�, ale je�li nie? Porwa� naczynie z musztard� sprzed ust Arigha, wla� do niego wod�, a� zrobi�a si� tego rzadka, ziemista zupa i wcisn�� misk� w d�onie ksi�cia Arshaum�w.</p><p>��Szybko! � krzykn��. � Daj to swojemu ojcu do wypicia, tu idzie o �ycie! Arigh wytrzeszczy� oczy.</p><p>��Co?</p><p>��Trucizna, g�upcze! � W takiej chwili nie mia� g�owy do uprzejmo�ci. To, �e nie m�wi� jeszcze po grecku i tak by�o du�ym osi�gni�ciem. � Bogoraz go otru�, tak samo jak Onogona!</p><p>Ambasador Yezd zerwa� si� na r�wne nogi, zaciskaj�c pi�ci, mieni�c si� na zlanej potem twarzy i rykn��:</p><p>��Ty k�amco, ty ohydny zawszony� � nagle przerwa�, a na jego obliczu malowa�o si� straszliwe przera�enie. Trwa�o to tylko przez moment, ale widok ten prze�ladowa� Greka do ko�ca �ycia.</p><p>Potem wszyscy krzyczeli, gdy Bogoraz zap�on�� nagle o�lepiaj�co bia�ym ogniem, o wiele ja�niejszym od tego, przy kt�rym siedzia�. Jego wrzask urwa� si� niemal zanim si� zacz��. Zdawa�o si�, �e pali si� od �rodka, p�omieniem w�cieklejszym z ka�d� sekund�. A jednak kiedy kopa�, zwija� si� i pr�bowa� uciec przed kl�tw�, kt�r� na siebie �ci�gn��, jego cia�o nie wydziela�o �adnego ciep�a ani nie czu� by�o zapachu spalenizny. Magia Onogona i przysi�ga, kt�r� wym�g� na Bogorazie, nie by�y w stanie ocali� jego samego, ale wci�� s�u�y�y khaganowi.</p><p>��Krzywoprzysi�zca! � zawo�a� Tolui, nowy szaman, spomi�dzy starszych klanu. � Patrzcie co czeka krzywoprzysi�zc�w!</p><p>Bezg�o�nie poruszaj�c ustami, przera�ony Dizabul odsun�� si� od zw�glonych resztek swojego przyjaciela.</p><p>Arghun sta� jak skamienia�y, przygl�daj�c si� odra�aj�cemu spektaklowi. Gorgidas nie mia� na to czasu. Po raz drugi wyrwa� musztard� z r�k Arigha i podsun�� naczynie pod usta khagana.</p><p>��Pij! � krzykn��, jakim� cudem przypominaj�c sobie odpowiednie s�owo w Arshaum. Arghun mechanicznie wykona� polecenie. Nagle zgi�� si� wp� i wyrzuci� z siebie kavass i jedzenie.</p><p>Opr�cz kwa�nego odoru wymiocin mo�na by�o wyczu� inny, ostrzejszy zapach, zapach cykuty. Gorgidas prawie tego nie zauwa�y�, bo straszliwy koniec Bogoraza odsuwa� na bok wszelkie w�tpliwo�ci.</p><p>Po zwymiotowaniu, Arghun opad� na kolana i tak ju� pozosta�. Dotyka� swoich ud, jakby zupe�nie straci� w nich czucie. Gorgidas zacisn�� z�by. Je�li trucizna dojdzie do serca, khagan umrze, mimo �e wi�kszo�� nie zd��y�a wej�� do krwi.</p><p>��Posad� go! � szczekn�� Grek do Arigha, kt�ry podskoczy� do ojca, podaj�c mu rami�. Znowu jako lekarz, Gorgidas krzykn�� do Tolui, kt�ry natychmiast do niego podbieg�. Grek zapyta� przez Arigha.</p><p>��Masz co� na wzmocnienie serca?</p><p>Niemal krzykn�� z rado�ci, kiedy szaman, niski m�czyzna w �rednim wieku o zaskakuj�co g��bokim g�osie, odpar�:</p><p>��Tak, herbat� z naparstnicy.</p><p>��Doskonale! Szybko zagotuj troch� i natychmiast tu przynie�!</p><p>Tolui bez namys�u ruszy� po zio�o. Gorgidas w�o�y� r�k� pod tunik� Arghuna � sk�ra na biodrach khagana stawa�a si� zimna. Grek zakl�� pod nosem. Arghun, przed chwil� jeszcze ca�kiem og�upia�y, dochodzi� do siebie i budzi�a si� w nim w�ciek�o��. Umys� ofiary cykuty pozostawa� jasny do samego ko�ca.</p><p>Dizabul z wahaniem zbli�y� si� do ojca i przykl�kn��, by wzi�� go za r�k�. Wbrew wszelkim zwyczajom Arshaum�w, z jego oczu p�yn�y �zy.</p><p>��Myli�em si�, ojcze. Prosz�, przebacz mi � powiedzia�.</p><p>Arigh warkn�� co� kr�tkiego i z�ego pod adresem swojego brata, ale Gorgidas wiedzia� ile musia�y kosztowa� m�odego, dumnego ksi�cia te s�owa.</p><p>Zanim Arghun m�g� odpowiedzie�, ca�a chmara konkubin przybieg�a do niego z krzykiem i p�aczem. Oddali� je kr�tkim wrzaskiem, zupe�nie jakby by� zdrowy i burkn�� do Arigha:</p><p>��Ostatnia rzecz, jakiej mi teraz trzeba, to kupa rycz�cych bab.</p><empty-line/><p>��Czy on prze�yje? � zapyta� Gorgidasa Goudeles. Szacunek przepe�nia� jego g�os. Teraz to Grek by� fachowcem, nie on.</p><p>Lekarz bada� w�a�nie puls Arghuna i nie odpowiedzia�. Jego palce m�wi�y mu co� niepokoj�cego � serce khagana by�o silne, ale pracowa�o coraz wolniej i wolniej.</p><p>��Tolui! Szybciej, ty synu �mierdz�cej kozy! � krzykn�� Grek. Nazwa�by go jeszcze gorzej, gdyby wiedzia� jak, byle tylko go pop�dzi�.</p><p>Tolui nadbieg� truchtem, nios�c w obu r�kach paruj�cy garnek.</p><p>��Daj mi to! � warkn�� Grek, wyrywaj�c mu naczynie z r�k.</p><p>Szaman nie zaprotestowa�. Sam b�d�c lekarzem, potrafi� rozpozna� profesjonalist�.</p><p>��Gorzkie � powiedzia� Arghun, kiedy Grek przycisn�� garnek do jego warg, ale wypi� wszystko. Westchn��, gdy gor�cy napar wype�ni� mu �o��dek. Gorgidas znowu wzi�� go za nadgarstek. Herbata z naparstnicy dzia�a�a r�wnie skutecznie w tym �wiecie, jak i w jego w�asnym � t�tno wyr�wna�o si�, a po chwili zacz�o bi� szybciej.</p><p>��Sprawd�, gdzie sk�ra robi si� zimna � rozkaza� Tolui Grek. Szaman bez s�owa wykona� polecenie.</p><p>��Tutaj � powiedzia�, wskazuj�c palcem.</p><p>Wci�� by�o to poni�ej p�pka � post�p, cho� niewielki.</p><p>��Je�li umrze � powiedzia� Arigh, g�osem mro�nym i wype�nionym gniewem � to nie konia b�dziemy sk�ada� w ofierze, Dizabul, ale ciebie. Gdyby nie ty, ju� dawno nie by�oby tu tego przekl�tego Bogoraza.</p><p>Pogr��ony w rozpaczy, Dizabul tylko potrz�sn�� g�ow�. Arghun klepn�� swojego starszego syna.</p><p>��Nie zamierzam jeszcze umiera�, ch�opcze. � Odwr�ci� si� do Gorgidasa. � Jak mi idzie? Lekarz zbada� jego brzuch. Cykuta nie posun�a si� dalej. Powiedzia� o tym khaganowi.</p><p>��Sam to czuj� � potwierdzi� Arghun. � Zdaje si�, �e znasz t� paskudn� trutk�: co to oznacza? Czy b�d� jeszcze mia� nogi? � Brwi khagana �ci�gn�y si� nagle. � Na duchy wiatru! Czy b�d� jeszcze mia� mojego jasia?! Nie u�ywam go ju� tak cz�sto jak kiedy�, ale jeszcze by mi si� przyda�.</p><p>Grek m�g� tylko wzruszy� ramionami przyznaj�c, �e nie ma poj�cia. Ludzie wymiotuj�cy cykut� nie zdarzali si� na tyle cz�sto, by m�g� co� na ten temat powiedzie�. W tej chwili nie by� jeszcze pewny, czy Arghun prze�yje i nie my�la� o niczym wi�cej.</p><p>Lankinos Skylitzes trzyma� przed nim we�niany p�aszcz, d�ug� lekk� szat� i czarn� filcow� myck�.</p><p>��Co to, wyprzeda� staroci? � warkn�� Gorgidas. � Nie zawracaj mi teraz g�owy takimi �mieciami.</p><p>��Przepraszam � powiedzia� videssa�ski oficer, i to zupe�nie szczerze. Tak jak Goudeles, patrzy� teraz zupe�nie inaczej na lekarza. � My�la�em, �e ci� to zainteresuje. To wszystko, co zosta�o po Bogorazie.</p><p>��Och.</p><p>Gorgidas po raz kolejny zbada� puls Arghuna. Serce khagana nadal bi�o r�wno.</p><p>��Przynie� jeszcze troch� tej herbaty, je�li �aska � powiedzia� Grek do Tolui.</p><p>Arigh u�miechn�� si�, t�umacz�c te s�owa. Zna� Gorgidasa na tyle, by zrozumie�, �e jego powr�t do dobrych manier by� dobrym znakiem. Lekarz doda� jeszcze:</p><p>��I przynie� te� kilka koc�w. Powinni�my rozgrza� zatrute partie najlepiej jak si� da. Gorgidas czuwa� przy Arghunie przez ca�� noc. Dopiero po p�nocy by� naprawd� pewien, �e wygra�. W ko�cu �miertelny ch��d cykuty zacz�� ust�powa�, cho� bardzo powoli. Kiedy niebo rozja�ni�o si� na wschodzie, khagan odzyska� czucie do po�owy ud, ale pozosta�a cz�� n�g nadal by�a martwa.</p><p>���pij � powiedzia� Grekowi Arghun. � I tak nic ju� nie mo�esz dla mnie teraz zrobi�. A jak jeszcze raz mnie uk�ujesz, to skr�c� ci kark.</p><p>Figlarne iskry w jego oczach przeczy�y gro�nym s�owom.</p><p>Lekarz ziewn��, a� co� chrupn�o mu w szcz�ce. Pod powiekami czu� gryz�cy piasek. Pr�bowa� protestowa�, ale zrozumia�, �e Arghun ma racj�. Zreszt� i tak przesta�by wkr�tce trze�wo my�le�.</p><p>��Zbud� mnie, gdyby co� si� dzia�o � ostrzeg� Tolui. Szaman skin�� powa�nie g�ow�. Budz�c po drodze Skylitzesa i Goudelesa, kt�rzy zdrzemn�li si� przy ognisku, Gorgjdas ruszy� z nimi w stron� videssa�skiej jurty.</p><p>��Naprawd� bardzo si� ciesz�, �e stary Arghun wola� nas ni� Yezda � stwierdzi� gryzipi�rek.</p><p>��No, ja my�l� � powiedzia� Skylitzes � ale co z tego?</p><p>Goudeles rozgl�dn�� si� uwa�nie doko�a, by upewni� si�, czy nikt ich nie s�yszy.</p><p>��Pomy�la�em sobie, �e gdyby nas nie wybra�, to m�g�by mi strzeli� do g�owy jaki� g�upi pomys�� rozumiecie, �eby zmieni� zdanie. � Pulchny biurokrata poklepa� si� po brzuchu. � Jako� mi si� nie wydaje, �ebym si� spali� tak �adnie jak Bogoraz. Za du�o t�uszczu do pieczeni, mo�na powiedzie�. Brrr! � wzdrygn�� si� na sam� my�l.</p></section><section><title><p>XI</p></title><p>Pos�aniec? � powt�rzy� Marek. Phostis Apokavkos przytakn��. Trybun wymamrota� co� pod nosem, wyra�nie z�y, w ko�cu wybuchn��: � Nie chc� widzie� �adnego cholernego pos�a�ca! Przynosz� tylko z�e wie�ci. Je�li nie przyje�d�a od samego Phosa, to m�wi� ci, �e zjem go bez soli. A je�li to jaki� g�upkowaty magnat chce si� poskar�y�, �e moi �o�nierz zw�dzili mu par� owiec, to niech sam tu przyjdzie. Apokavkos u�miechn�� si�, s�ysz�c te �wi�tokradcze s�owa.</p><p>��Od pierwszego po Phosie, panie � powiedzia� powoli po �acinie. Cho� wyznawa� religi� Imperium, zachowywa� si� jak Rzymianin, po tym jak ci przyj�li go lepiej ni� jego rodacy. Potar� sw�j d�ugi, g�adko ogolony podbr�dek. � Od Imperatora.</p><p>��Od Thorisina? � o�ywi� si� Marek. � Ju� my�la�em, �e o nas zapomnia�. Szybko, przyprowad� go tu.</p><p>Apokavkos zasalutowa� i wybieg� z biura gubernatora prowincji. Krople deszczu b�bni�y o szyb� za plecami trybuna.</p><p>Pos�aniec wszed� do �rodka kilka minut p�niej. Pomimo podr�nego, sk�rzanego kapelusza z szerokim rondem, jego w�osy i broda by�y kompletnie przemoczone. B�oto niemal ca�kiem pokrywa�o wysokie do kolan buty. �mierdzia� mokrym koniem.</p><p>��Paskudna pogoda � zauwa�y� Marek ze wsp�czuciem. � Mo�e troch� gor�cego wina? Gdy m�czyzna przytakn�� z wdzi�czno�ci�, Rzymianin zapali� �wieczk� olej z oliwek, kt�rym wype�niony by� niewielki palnik ustawiony na rogu sto�u. Postawi� na nim miedziany dzbanek z winem, owin�� d�o� kawa�kiem szmatki i kiedy by�o ju� gor�ce, �ci�gn�� z p�omienia i rozla� wino do kielich�w.</p><p>Wys�annik Imperatora trzyma� puchar przy twarzy, wdychaj�c g��boko aromatyczn� par�. Wypi� wszystko jednym haustem, by nape�ni� �o��dek czym� gor�cym.</p><p>��Nalej sobie jeszcze � powiedzia� Marek, popijaj�c swoje wino. � Teraz b�dziesz m�g� ju� spokojnie si� napi�.</p><p>��Serdeczne dzi�ki. Je�li pozwolisz, wezm� na chwil� t� szmatk�. O, dzi�ki raz jeszcze. � Vi-dessa�czyk nala� i znowu zacz��, tym razem o wiele wolniej. � Taak? Teraz lepiej. Szkoda tylko, �e m�j biedny ko� nie mo�e zrobi� tego samego.</p><p>Skaurus poczeka�, a� kurier odstawi pusty kielich, po czym zapyta�:</p><p>��Masz co� dla mnie?</p><p>��W rzeczy samej. � M�czyzna poda� mu tulejk� z nas�czonego olejem jedwabiu, zamkni�t� z obu stron drewnianymi korkami i zalakowan� piecz�ci� Imperatora. � Wodoszczelny, rozumiesz?</p><p>��Tak.</p><p>Marek z�ama� piecz�� i rozwin�� pergamin, kt�ry by� w �rodku. Roz�o�y� go na wypolerowanym marmurowym blacie i by nie si� nie zwija�, przy�o�y� z jednej strony kielichem, a z drugiej rogiem liczyd�a.</p><p>Skaurus od razu rozpozna� wyra�ne, zdradzaj�ce si�� charakteru pismo Imperatora. Styl listu tak�e by� typowy dla Gavrasa � prosty i bezpo�redni, zupe�nie r�ny od okraszonych retorycznymi zawijasami wywod�w Draxa.</p><p>�Thorisin Gavras, Autokrator, do swojego kapitana, Marka Emiliusz Skaurusa. Pozdrawiam ci�. Dzi�ki niesko�czonej g�upocie jakiego� gryzipi�rka, tw�j ostatni list nie opu�ci� miasta i czeka� na m�j powr�t, wi�c mam go w r�kach dopiero teraz. Mog� ci tylko powiedzie� � dobra robota. Przys�u�y�e� mi si� lepiej, ni� mog�em oczekiwa�. Wys�a�em cz�� twoich namdalajskich wi�ni�w, �eby nacieszyli si� zim� w garnizonie na Astris, a reszt� wymieni� za moich ludzi pojmanych przez tych bandyt�w. To zajmie nieco czasu, bo zepchn��em ich z kontynentu na Opsikon i nie�le ich przetrzepa�em, cho� piraci i tak napadaj� jeszcze na nasze wybrze�e. Kiedy tylko b�d� m�g�, wy�l� Garsavranom z�oto, kt�re od nich po�yczy�e� � mam nadziej�, �e wzi��e� jakie� kwity�. Trybun u�miechn�� si� przy tej szelmowskiej aluzji do jego kr�tkiej biurokratycznej kariery. Czyta� dalej: �Przywie� tu Draxa i innych przyw�dc�w buntu jak najszybciej i we� z sob� tylko tylu ludzi, ilu trzeba, �eby ich upilnowa� � nie os�abiaj za�ogi w Garsavrze bardziej ni� musisz. Oddzia� z je�cami poprowad� sam, �ebym m�g� ci� odpowiednio wynagrodzi� � tw�j zast�pca jest wystarczaj�co sprytny, �eby poradzi� sobie bez ciebie. Napisano w mie�cie Videssos, dziewi�tnastego dnia jesieni�.</p><p>Marek policzy� szybko i spojrza� na pos�a�ca.</p><p>��Sze�� dni, tak? Niez�y czas w tak� pluch�.</p><p>��Dzi�kuj�, panie. Czy b�dzie jaka� odpowied�?</p><p>��Nie, nie ma sensu. B�dziesz w stolicy tylko kilka dni wcze�niej ni� ja. Powiedz Jego Wysoko�ci, �e wykonam rozkazy. To powinno wystarczy�.</p><p>��Dobrze, zrobi� to. Czy m�g�bym ci� prosi� o jakie� suche ubranie?</p><empty-line/><p>��Tak, to nie powinna by� trudna s�u�ba � powiedzia� Gajusz Filipus. � Yezda nie b�d� si� specjalnie rusza� w tak� pogod�, chyba �e naucz� te swoje koniki p�ywa�. � Sardoniczny u�miech rozja�ni� jego twarz. � A skoro o tym mowa, b�dziesz mia� weso�� podr� przez to bagno, co?</p><p>��Nawet mi o tym nie przypominaj � odpar� Marek.</p><p>T�skni� za dobr� rzymsk� drog�; szerok�, zabezpieczon� na poboczach, tak by nie dosta� si� na ni� �nieg i b�oto, porz�dnie wybrukowan� p�askimi, kwadratowymi kamieniami osadzonymi na betonie. Ka�dej jesieni i wiosny, kiedy zaczyna�y si� ulewne deszcze, b�otniste drogi Videssos zamienia�y si� w g��bokie trz�sawiska. To, �e pro�ciej by�o przejecha� po nich konno ni� wybrukowa�, nie przemawia�o wcale do trybuna i nie zmienia�o faktu, �e na kilka miesi�cy w roku stawa�y si� bezu�yteczne.</p><p>��Dwa tuziny wystarcz�? � spyta� starszy centurion.</p><p>��Do pilnowania czterech ludzi? No, niechby nie wystarczy�y. A z kobietami, dzie�mi i ca�ym tym majdanem, b�dziemy wygl�dali na dostatecznie silnych, �eby odstraszy� bandyt�w. Zreszt�, oni te� musz� si� tapla� po pachy w tej brei. Poza tym mam rozkazy, a Thorisin si� nie myli � to ty b�dziesz potrzebowa� �o�nierzy bardziej ode mnie. Przepraszam, �e zabieram ci Blesusa.</p><p>��Nie ma za co przeprasza�. Wi�kszo�� twoich ludzi jest z jego manipu�u, wi�c on ich najlepiej zna. A jak go nie b�dzie � kontynuowa� Gajusz Filipus, praktyczny jak zawsze � b�d� m�g� na chwil� awansowa� Minucjusza. Na pewno sobie poradzi.</p><p>��Masz racj�. Ten ch�opak nadaje si� na centuriona. � Skaurus u�miechn�� si� do weterana. � Ty te� na chwil� awansujesz.</p><p>��Taak, rzeczywi�cie. Nie pomy�la�em o tym wcze�niej, ale b�d� pami�ta�, kiedy przyjdzie do wyp�aty, obiecuj�.</p><p>��A niech ci�! � roze�mia� si� trybun.</p><empty-line/><p>Deszcz la� grubymi strugami, �ci�gany niemal do poziomu przez w�ciek�y p�nocny wiatr. Dlatego te�, kiedy ma�a procesja z namdalajskimi je�cami opuszcza�a Garsavr�, tylko kilku mieszczan przysz�o na nich popatrze�. Senpat i Nevrata Sviodo jechali przed g��wnym oddzia�em legionist�w jako zwiadowcy. W �rodku natomiast szli czterej wyspiarze, kt�rzy na rozkaz Skaurusa wci�� mieli zas�oni�te oczy. Za nimi kroczy�y mu�y i os�y z baga�ami rodzin legionist�w, a Juniusz Blesus prowadzi� tyln� stra� z�o�on� z pi�ciu �o�nierzy.</p><p>Legioni�ci przechodzili w�a�nie obok cmentarza na przedmie�ciach Garsavry, kiedy trybun obejrza� si� do ty�u i dojrza� za �cian� deszczu niewyra�n� sylwetk� samotnego je�d�ca pod��aj�cego ich tropem.</p><p>��Kto to jest? � zawo�a� do Blesusa.</p><p>Wyj�cy wiatr poni�s� ze sob� odpowied� m�odszego centuriona. Po raz setny wycieraj�c twarz, Marek zaczerpn�� powietrza, by krzykn�� jeszcze raz.</p><p>Zanim zd��y� to zrobi�, g�o�no chlupocz�c podjecha� do niego Styppes. Siedzia� okrakiem na ma�ym, chudym o�le o nieszcz�liwym pysku, kt�ry z trudem unosi� wielki brzuch kap�ana. Deszcz przemoczy� niebieskie szaty Videssa�czyka, tak i� teraz wygl�da�y niemal na czarne. Spogl�daj�c z g�ry na id�cego piechot� Skaurusa, oznajmi�:</p><p>��B�d� ci towarzyszy� w drodze do stolicy. Za d�ugo by�em ju� poza moim klasztorem, a w Garsavrze s� doskonali fachowcy, kt�rzy ulecz� twoich �o�nierzy w razie potrzeby.</p><p>Jak ju� nieraz si� to zdarza�o, jego apodyktyczny ton rozdra�ni� trybuna.</p><p>��Prosz� bardzo � powiedzia� kr�tko, ale w gruncie rzeczy nie �a�owa�, �e ma ze sob� Styppe-sa � nie teraz, kiedy jad�ca sto st�p za nim Helvis zaczyna�a w�a�nie si�dmy miesi�c ci��y. Stara� si� przekona� j�, by zosta�a w Garsavrze, ale kiedy odm�wi�a, podda� si�. W ko�cu � pomy�la� � najprawdopodobniej nie zobaczy ju� wi�cej swojego brata.</p><p>Osio� Styppesa wszed� do wyj�tkowo g��bokiej koleiny wype�nionej b�otem � wyje�d�ono j� kiedy droga by�a sucha � i omal nie upad�. Kap�an szarpn�� ostro cuglami. Zwierz� wr�ci�o do r�wnowagi, ale spojrza�o na niego z wyrzutem.</p><p>Skaurus szczerze wsp�czu� os�owi. Marsz w czasie pory deszczowej by� syzyfow� prac�, tyle �e ci�ar, kt�ry musia� d�wiga� trybun, nie stacza� si� ze szczytu g�ry, ale r�s� z ka�dym krokiem. B�oto oblepia�o jego <emphasis>caligae </emphasis>i za ka�dym razem, kiedy wyci�ga� z niego nog�, towarzyszy�o temu g�o�ne, protestuj�ce cmokni�cie. Miejscami w og�le nie m�g� podnie�� st�p, ale musia� je przesuwa� po dnie, pchaj�c przed sob� wstr�tn� fal� b�ota. Zaczyna� zazdro�ci� swoim wi�niom, kt�rzy nie musieli nie�� zbroi ani �adnych baga�y.</p><p>Cho� przez ca�y dzie� z ut�sknieniem wyczekiwa� chwili, kiedy zatrzymaj� si� na noc, post�j okaza� si� niewiele lepszy od marszu. Ob�z musia� by� rozbity byle jak, bo nie mia� zbyt wielu ludzi do kopania, a zreszt� przy tej pogodzie, nic by z tego nie wysz�o. Oczywi�cie, nie da�o si� rozpali� ognia pod go�ym niebem. Rzymianie i ich towarzyszki przygotowali w namiotach �a�osne posi�ki, ledwo podgrzane nad lampkami oliwnymi czy miskami z olejem.</p><p>��Dobrze si� czujesz? � zapyta� trybun Helvis, kiedy pociera� krzemieniem o stal nad hubk�, kt�ra nie by�a tak sucha jak powinna. <emphasis>Klik! Klik! </emphasis>Metal i ��tozielony kamie� zdawa�y si� z niego drwi�.</p><p>Helvis suszy�a r�cznikiem w�osy.</p><p>��Zdr�twia�a, zm�czona, przemoczona� poza tym, nie najgorzej � powiedzia�a, u�miechaj�c si� krzywo.</p><p>Kiedy siedzia�a na o�le, mia�a na sobie gruby, we�niany p�aszcz, teraz odrzucony na bok, ale ��ta lniana sukienka, w kt�r� si� przebra�a, by�a na tyle wilgotna, �e przyklei�a si� do jej brzucha i nabrzmia�ych piersi. Znowu zabra�a si� do wycierania, tym razem energiczniej.</p><p>��Musz� teraz wygl�da� jak ten potw�r z twojego kraju, ten z w�ami na g�owie.</p><p>��Meduza? � spyta� Marek, wci�� zaciekle klikaj�c. � Nie, wcale nie. Kiedy patrz� na ciebie, kamieniej� tylko w jednym miejscu.</p><p>Helvis prychn�a. Nie zwr�ci� na to uwagi, pochylaj�c si� nisko nad hubk�, by rozdmucha� delikatnie male�k� pomara�czow� iskierk�, kt�ra w ko�cu si� tam pojawi�a. Kiedy zamieni�a si� w p�omie�, westchn�� z ulg�.</p><p>��No, zrobione. Teraz mo�emy zamkn�� namiot.</p><p>Helvis zas�ania�a wej�cie, a trybun rozpala� lampki. Kiedy zacz�� pyta�: � Czy dziecko�? � przerwa�a mu stanowczo.</p><p>��Dziecko � oznajmi�a � na pewno ma si� lepiej ni� ja. A czemu nie? Nie jest mu zimno ani nie jest g�odne. Tak mnie dzisiaj kopn�o, kiedy zsiada�am z tej zawszonej, ko�cistej bestii, �e my�la�am ju�, �e to on � g�owa wskaza�a na Malrika, kt�ry z zapa�em przewraca� i �askota� Dostiego na pos�aniu. Znudzony ca�odzienn� jazd�, musia� teraz wy�adowa� nadmiar energii.</p><p>��Nie w b�oto! � krzykn�a Helvis i skoczy�a do przodu, ale by�o ju� za p�no.</p><p>Potem, kiedy obaj ch�opcy wreszcie zasn�li, wzi�a d�o� Marka i przy�o�y�a j� do swojego brzucha. Jej sk�ra by�a ciep�a i delikatna jak jedwab. Trybun u�miechn�� si�, czuj�c nieregularne uderzenia i przesuni�cia, kiedy dziecko porusza�o si� w niej.</p><p>��Masz racj� � powiedzia�. � �ywy dzieciak.</p><p>Milcza�a tak d�ugo, i� zacz�� si� zastanawia�, czy w og�le go us�ysza�a. Kiedy w ko�cu przem�wi�a, us�ysza� w jej g�osie przelane �zy.</p><p>��Je�li to b�dzie ch�opiec � powiedzia�a � nazwiemy go Soteric? Teraz on zamilk� na chwil�, potem dotkn�� jej policzka.</p><p>��B�dzie jak zechcesz � odpowiedzia�, naj�agodniej jak potrafi�.</p><empty-line/><p>��Pami�tam, jak maszerowali�my z Videssos do Garsavry nieca�y tydzie� � powiedzia� Marek do Senpata Sviodo. � Dlaczego w drug� stron� jest o wiele dalej?</p><p>��Ach, bo teraz ta ziemia zna ci� i kocha, m�j przyjacielu � odpar� Senpat, weso�y pomimo op�akanego stanu w jakim si� znajdowa�.</p><p>R�nokolorowe tasiemki, kt�re zwisa�y z vaspurakanerskiego kapelusza o trzech szpicach ocieka�y wod�, k�ad�c jaskrawe paski na plecach jego p�aszcza. Ukochana pandoura Vaspurakanera spoczywa�a bezpiecznie w sk�rzanej torbie. U�miechaj�c si� szelmowsko, kontynuowa�:</p><p>��No, bo gdyby ci� nie kocha�a, dlaczego mia�aby ci� tak tuli� do siebie? Najwyra�niej p�acze za tob� i chce, �eby� zosta� tu na zawsze.</p><p>��Dobrze ci si� �mia�, tam na koniu � burkn�� Skaurus, ale mimo wszystko z przyjemno�ci� s�ucha� bredzenia Senpata.</p><p>Co do �yznej gleby przybrze�nej r�wniny Imperium, got�w by� j� teraz odda� Namdalajczykom, Yezda czy nawet demonom Skotosa. W miar� jak zbli�ali si� do morza, ziemia stawa�a si� coraz bardziej mi�kka i bagnista. Podr�owanie po niej przy takiej pogodzie, by�o jak brodzenie w zimnej, rozgotowanej owsiance. Oddzia� trybuna by� chyba jedyny na tej drodze. Wcale si� temu nie dziwi� � tylko szale�cy albo desperaci wyruszali w podr� w czasie jesiennych deszcz�w.</p><p>��A do kt�rej grupy ty nale�ysz? � zapyta� Senpat, kiedy powiedzia� to g�o�no.</p><p>��Jeste� tu ze mn�, wi�c sam sobie odpowiedz � odparowa� Marek. Co� innego przysz�o mu do g�owy: � Zaczynam rozumie�, dlaczego symbolem videssa�skiej magnaterii jest parasol.</p><p>Nazajutrz, wczesnym rankiem, osio� Styppesa znowu upad�, wrzucaj�c go do b�ota. Kap�an podni�s� si�, spluwaj�c i przeklinaj�c w spos�b zupe�nie nie przystaj�cy jego profesji, a jego broda, twarz i ubranie ca�e oblepione by�y szlamem. Osio� ju� nie wsta� � mia� z�aman� przedni� nog�. Rycza� �a�o�nie kiedy Baili, kt�ry zna� si� na koniach lepiej ni� kt�rykolwiek z Rzymian, bada� z�aman� ko��.</p><p>��W�tpi� czy dasz mi do r�ki n�, wi�c sam mu poder�nij gard�o � powiedzia� do Marka. Odwracaj�c si� do Styppesa, doda�: � A ty, t�u�ciochu, b�dziesz musia� teraz podr�owa� na w�asnych kopytach.</p><p>��L�d Skotosa czeka na ciebie, bezczelny heretyku � warkn�� Styppes, pr�buj�c zetrze� brud z twarzy, ale tylko go rozmaza�. Spojrzenie, jakie rzuci� Bailiemu, �wiadczy�o o tym, �e nie by� zachwycony czekaj�cym go marszem.</p><p>Osio� znowu zarycza�, szarpi�c Skaurusowi nerwy. G�o�no zapyta�:</p><p>��Czemu go nie wyleczysz, Styppes?</p><p>Videssa�ski kap�an spurpurowia� pod swoj� b�otnist� mask� i wrzasn��:</p><p>��Do lodu z tob� poga�ski ignorancie! Moja sztuka polega na leczeniu ludzi, a nie bydl�t. Chcesz, �ebym si� sprostytuowa�? Nie mam poj�cia, jak to bezu�yteczne stworzenie wygl�da w �rodku i wcale mnie to nie interesuje.</p><p>��Szuka�em tylko pomocy� � zacz�� trybun, ale Styppes, obra�ony i oburzony, rozp�dzi� si� na dobre i nie da� sobie przerwa�. Z�orzeczy� Markowi za wszystkie wi�ksze i mniejsze potkni�cia, kt�re zapami�ta� od dnia kiedy si� poznali, wyci�gaj�c sprawy, o kt�rych Rzymianin dawno ju� zd��y� zapomnie�.</p><p>Ca�a partia zatrzyma�a si�, by wys�ucha� jego tyrady. Dw�ch legionist�w ukl�k�o w b�ocie, poprawiaj�c rzemyki swoich <emphasis>caligae. </emphasis>Helvis, jak to cz�sto robi�a, pop�dzi�a os�a do przodu, by przez chwil� porozmawia� ze swoim bratem i jego towarzyszami. Rzymianie nie zwracali na ni� uwagi, rozumiej�c dlaczego do nich podje�d�a�a. Turgot wyci�gn�� r�k�, dotykaj�c jasnych w�os�w Do-stiego. Pokr�ci� z b�lem g�ow�, kiedy przypomnia� sobie o swojej straconej Mavii.</p><p>Skaurus pochyli� si� i skr�ci� m�k� os�a. Zwierz� kopn�o raz czy dwa w ziemi� i znieruchomia�o. Styppes nadal sypa� przekle�stwami.</p><p>��Zamknij si�, ty nad�ty, pr�ny g�upcze � nie wytrzyma� w ko�cu Drax. � Zachowujesz si� jak czteroletni g�wniarz, p�acz�cy nad zepsut� zabawk�.</p><p>Wielki ksi��� nie podni�s� nawet g�osu, ale b�ysk zimnej pogardy w jego oczach uciszy� Styppesa, kt�ry otwierali zamyka� usta jak wyj�ta z wody ryba. Drax uk�oni� si� lekko Markowi.</p><p>��Czy mo�emy kontynuowa�? � spyta� z kurtuazj�, jakby byli w�a�nie w drodze na jak�� uczt� czy uroczysto��.</p><p>Trybun skin�� g�ow�, podziwiaj�c jego styl. Rzuci� g�o�no rozkaz. Oddzia� ruszy� do przodu.</p><p>��Na bog�w, panie, czasami my�la�em, �e nigdy nam si� to nie uda � powiedzia� do Skaurusa Juniusz Blesus, kiedy brudnoszare popo�udniowe niebo zacz�o ciemnie� na zachodzie. � Ale teraz jeste�my ju� ca�kiem blisko, co?</p><p>��Zgadza si� � odpowiedzia� trybun, �ci�gaj�c do ty�u lu�ny kosmyk w�os�w, kt�ry niczym mokry robak przyklei� mu si� do policzka. � Jakie� p�tora dnia do Cie�niny Byd�a. Przy normalnej pogodzie zaj�oby to p� dnia.</p><p>Sze�cioosobowa grupa na koniach przejecha�a obok nich chlapi�c wysoko b�otem i �ci�gaj�c na siebie przekle�stwa legionist�w. Tutaj, ju� w�a�ciwie na przedmie�ciach stolicy, zaczyna� si� spory ruch. Przez to drogi stawa�y si� jeszcze gorsze, cho� Marek nigdy nie pomy�la�by, �e jest to mo�liwe. Nakaza� zas�ania� swoim je�com oczy przez ca�y dzie� � w mniej zat�oczonej okolicy, na zachodzie, musieli zak�ada� opaski tylko raz czy dwa razy dziennie, kiedy kto� si� zbli�a�. Tu, na bezpiecznym terytorium Imperium ca�a ta maskarada zapewne nie by�a potrzebna, ale kiedy chodzi�o o Draxa, Marek wola� nie ryzykowa�.</p><p>Z przodu znowu s�ycha� by�o chlupot i kolejny je�dziec wynurzy� si� z deszczu � Nevrata. Rozejrza�a si� wok�, szukaj�c w zapadaj�cych ciemno�ciach Skaurusa. U�miechn�a si�, kiedy go dostrzeg�a, b�yskaj�c �nie�nobia�ymi z�bami.</p><p>��Znalaz�am miejsce na ob�z � powiedzia�a. � Farma z dobr�, kamienn� stajni� dla naszych ee� go�ci. Przyjrza�am jej si� dobrze. Ma malutkie, w�skie okna � trzyma�a d�onie w odleg�o�ci kilku cali od siebie, by mu to pokaza� � i drzwi zasuwane od zewn�trz.</p><p>��Doskonale! � wykrzykn�� Marek. � Nawet wielki ksi��� si� stamt�d nie wymknie. Ka�dej nocy Juniusz Blesus dos�ownie otacza� namiot je�c�w murem legionist�w. Jednak za kamieniami i drewnem b�d� wystarczaj�co bezpieczni. Jeden wartownik powinien wystarczy�, a reszta wreszcie b�dzie mog�a odpocz��.</p><p>Farmer, na kt�rego ziemi sta�a stajnia, by� wyj�tkowo nieprzyjemnym drobnym cz�owieczkiem. Sam fakt, �e posiada� kilka koni, najlepiej �wiadczy� o tym, i� dobrze mu si� powodzi�o, ale kiedy trybun zapyta�, czy mo�e u�y� stajni, pr�bowa� go nastraszy�, wymieniaj�c kilka nazwisk jakich� pomniejszych oficjeli, kt�rzy jak oznajmi� �Nie b�d� zadowoleni s�ysz�c o takim traktowaniu mej osoby!�.</p><p>Rozz�oszczony Marek wygrzeba� list Thorisina Gavrasa i bez s�owa wr�czy� go m�czy�nie, kt�ry najpierw obla� si� rumie�cem, a potem zblad�, kiedy zobaczy� podpis Imperatora.</p><p>��Czego sobie tylko �yczycie, oczywi�cie � powiedzia� szybko i zawo�a� swoich parobk�w: � Vardas! Ioustos! Chod�cie tu zaraz leniwe gnojki i wyprowad�cie konie na pastwisko!</p><p>Dw�ch ludzi wynurzy�o si� z ma�ej chatki, stoj�cej obok g��wnego budynku na farmie, jeden z nich prze�uwaj�cy jeszcze resztk� kolacji. Dopi�wszy swego, trybun m�g� teraz okaza� wielkoduszno��. Machni�ciem r�ki zatrzyma� m�czyzn.</p><p>��Niech tam zostan�. Ludzie w �rodku nie b�d� mieli ognia, a ze zwierz�tami b�dzie im cieplej.</p><p>Vardas i Ioustos spojrzeli na swojego pana, kt�ry jeszcze nie zd��y� si� przedstawi� Markowi.</p><p>��Jak sobie �yczysz � powiedzia� farmer. Powr�cili do przerwanego posi�ku. Teraz ju� uprzedzaj�co grzeczny, ma�y, bary�kowaty gospodarz zapyta� Rzymianina: � Czy uczyni�by� mi ten zaszczyt i zjad� ze mn� kolacj�?</p><p>��Nie, dzi�kuj�. � Godzina nerwowej paplaniny tego faceta, aroganckiego i s�u�alczego na zmian�, nie by�a Markowi w smak. Wyt�umaczy� si� jednak, pozwalaj�c mu ocali� twarz. � Musz� zaj�� si� rozbijaniem obozu.</p><empty-line/><p>��Ach, tak � pokiwa� g�ow� farmer, jakby doskonale rozumia�, jaka to ci�ka praca. Uk�oni� si� sztywno, odwr�ci� i uciek� do domu. Marek roze�mia� si� cicho za jego plecami. Legioni�ci, kt�rzy sami rozbili ju� namioty, przyj�li jego rozkazy ledwo t�umionymi okrzykami rado�ci. Nie powstrzymywali si� ju�, kiedy Blesus zg�osi� si� na ochotnika do pe�nienia warty. U�miechaj�c si� z zadowoleniem, m�odszy centurion powiedzia�:</p><p>��Czemu nie? To prawie tak �atwe jak spanie.</p><p>��Lepiej �eby� nie zasn��, Juniuszu � powiedzia� trybun, wbijaj�c ko�ek namiotu w b�otnist� ziemi�. By�a to jedyna rzecz, kt�r� deszcz u�atwia�, a nie psu�. Marek m�wi� �artobliwym tonem i Blesus nadal si� u�miecha�, ale ju� nie tak szeroko jak przed chwil�. <emphasis>Fustuariwn </emphasis>czeka�o na stra�nik�w, kt�rzy zdrzemn�li si� na posterunku.</p><p>Kiedy namiot by� ju� ustawiony, Skaurus wysuszy� si� najlepiej jak tylko by�o to mo�liwe. Mal-ric i Dosu� zasn�li g��boko, kiedy tylko zjedli kolacj�.</p><p>��Co ty im zrobi�a�, wyci�gn�a� jakie� proszki od Styppesa? � szepn�� trybun do Helvis, kiedy przykry�a obu ch�opc�w. � Odk�d wyjechali�my, nie mo�na ich by�o usadzi� nawet na minutk�.</p><p>��Niewiele si� pomyli�e� � powiedzia�a wstaj�c. Poda�a mu opr�niony do po�owy buk�ak z winem. � Da�am im si� troch� napi�, kiedy by�e� zaj�ty.</p><p>��Powa�nie? Dlaczego?</p><p>Pos�a�a mu d�ugie, pow��czyste spojrzenie.</p><p>��Dla nas � odpowiedzia�a, g�osem �agodnym i s�odkim jak wino, kt�re mu wr�czy�a. Ledwie zd��y� je od�o�y�, z u�miechem ciasno go obj�a. Poca�owa� j�, mile zaskoczony � kiedy by�a w ci��y, rzadko mia�a na to ochot�.</p><p>Bawi�c si� z nim palcami, odpi�a mu pas z mieczem i �ci�gn�a ob�o�on� metalem �o�niersk� sp�dnic�.</p><p>��Ale� to skomplikowane � szepn�a.</p><p>Skaurus ca�owa� jej oczy i usta, �ci�gn�wszy ju� przez g�ow� jej prost� sukienk�. Zdmuchn�� lampki. Razem osun�li si� na pos�anie.</p><p>Po chwili odwr�ci�a si� do niego plecami � wszed� w ni� od ty�u. Ta pozycja, dobra do powolnej, leniwej mi�o�ci, by�a wygodna dla nich obojga � dla niej ze wzgl�du na zaawansowan� ci���, dla niego ze wzgl�du na zm�czenie ca�odziennym marszem. Westchn�a i przysun�a si� bli�ej.</p><p>Kiedy sko�czy�, przetoczy� si� leniwie na plecy, gwi�d��c w ciemno�ci. Malric poruszy� si�, mamrocz�c co� pod nosem.</p><p>��Ciii� kochanie � powiedzia�a Helvis �agodnie.</p><p>Marek nie by� pewien, do kt�rego z nich m�wi�a, dop�ki nie odszuka�a po ciemku buk�aka z winem, kt�re da�a synowi do picia. Ch�opiec poci�gn�� d�ugi �yk, obliza� wargi, pokr�ci� si� i zasn��.</p><p>��No � powiedzia�a Helvis do trybuna. � Tej nocy nie b�dziemy sobie przerywa�. Przytuli�a si� do niego, a jej r�ce znowu mia�y zaj�cie.</p><p>��Hej, spokojnie � powiedzia�. � Jest mi ca�kiem dobrze.</p><p>��Ja my�l� � rzuci�a z szelmowsk� nut� w g�osie, ale nie przesta�a.</p><empty-line/><p>��Nie jestem pewien, czy co� jeszcze si� zdarzy � ale kiedy wypowiada� te s�owa, czu� jak zaczyna reagowa� na jej pieszczoty. Obj�� j� mocno ramionami.</p><p>��Okropnie ha�asujesz � mrukn�a cicho chwil� p�niej, odpychaj�c go od siebie. Jego j�ki i posapywania obudzi�y Dostiego.</p><p>Zaspokojony i przyjemnie oci�a�y, nie odpowiedzia�. Helvis uciszy�a dziecko w ten sam spos�b co Malrika i wr�ci�a do trybuna.</p><p>Po chwili znowu si� nim bawi�a. Spojrza� na ni� og�upia�ym wzrokiem, ale by�o zbyt ciemno, by m�g� dojrze� jej twarz.</p><p>��Prosisz o zbyt wiele, chyba o tym wiesz � powiedzia� sennym g�osem. Roze�mia�a si� cicho.</p><p>��Kiedy ja ci to m�wi�am, d�sa�e� si� potem przez tydzie�. No i jak to jest by� mysz�, a nie kotem, panie? Ale ja ciebie chc� i b�d� ci� mia�a.</p><p>Pog�aska� jej w�osy, wilgotne teraz od potu jak od deszczu. Tak jak i jego.</p><p>��Jest jednak pewna r�nica. Kiedy nie mog�, to naprawd� nie mog�.</p><p>��S� te� pewne sposoby � odpowiedzia�a i zastosowa�a jeden z nich.</p><p>Zaj�o to chwil�, ale ze zdumieniem odkry�, �e mia�a racj�. Zdumienie zamieni�o si� w rozkosz.</p><p>Wtulony w jej cia�o pogr��y� si� w g��bokim �nie.</p><empty-line/><p>Helvis odczeka�a chwil�, kt�ra zdawa�a si� przeci�ga� w niesko�czono��, ws�uchuj�c si� w powolny, miarowy oddech Skaurusa i b�bnienie kropel deszczu o namiot. Nie poruszy� si� nawet, kiedy odsun�a si� na bok i wsta�a. Zacisn�a usta, rozdra�niona, kiedy jego nasienie sp�ywa�o jej po udach. Cieszy�a si�, �e nie m�g� widzie� jej twarzy, gdy si� kochali.</p><p>Szybko w�o�y�a sukienk� i owin�a si� dobrze p�aszczem. Odnalaz�a buk�ak i wsun�a go do kieszeni. Przesuwaj�c palcami po ziemi natkn�a si� w ko�cu na jego pasek.</p><p>L�ni�cy sztylet o szerokim ostrzu wysun�� si� z pochwy zgrzytaj�c cicho. By� ci�szy ni� si� spodziewa�a. Spojrza�a na le��cego u jej st�p trybuna, kt�ry by� teraz tylko czarnym cieniem w ciemno�ci. Zacisn�a d�o� na r�koje�ci� Zagryz�a warg�, a� poczu�a smak krwi i potrz�sn�a gwa�townie g�ow�. Nie mog�a. N� do��czy� do buk�aka.</p><p>Malrik zakwili�, gdy go podnosi�a, ale nie obudzi� si�. Dosti w og�le nie zareagowa�, chrapi�c i wydmuchuj�c z siebie przesycone zapachem wina powietrze. Trzyma�a ich obu pod rozsuni�tym teraz p�aszczem, tak by nie zbudzi�y ich krople deszczu. Podesz�a do wyj�cia, dzi�kuj�c w my�lach Phosowi, �e Marek rozbi� namiot nie opodal stajni. Nie zanios�aby Malrika nigdzie dalej.</p><p>�a�owa�a teraz, �e jest w ci��y. Jej ruchy by�y przez to oci�a�e i niezr�czne, i to co musia�a zrobi�, stawa�o si� jeszcze bardziej niebezpieczne.</p><p>Zimny deszcz uderzy� j� w twarz, kiedy odepchn�a ramieniem po�� namiotu i wesz�a w noc. Nie obejrza�a si� do ty�u, na Marka, ale rozejrza�a doko�a, by zorientowa� si� w terenie. Przed stajni� sta� jaki� stra�nik. Zastanawia�a si�, kto nim jest.</p><p>Wi�kszo�� namiot�w legionist�w znajdowa�a si� za jej plecami. W niekt�rych pali�o si� jeszcze �wiat�o. S�odkie d�wi�ki pandoury przebija�y si� od czasu do czasu przez szum deszczu � to Sen-pat Sviodo umila� sobie czas. Nieco bli�ej us�ysza�a jak Tytus Pullo roze�mia� si� z jakiego� �artu Worenusza. Odetchn�a z ulg� � gdyby to kt�ry� z nich sta� na warcie, sprawa by�aby szalenie trudna. Wszyscy Rzymianie, o czym wiedzia�a a� za dobrze, byli �wietnymi �o�nierzami, ale nikt nie m�g� dor�wna� eks-rywalom.</p><p>Zastanawia�a si�, jak d�ugo wartownik jest ju� na s�u�bie. Czyjego wachta dopiero si� zacz�a, czy te� w�a�nie ko�czy�a? Nie mia�a poj�cia, kt�ra jest godzina, kiedy ksi�yc i wszystkie gwiazdy zas�oni�te by�y chmurami. A wi�c hazard � u�miechn�a si� smutno, gdy zda�a sobie spraw�, �e vi-dessa�skie pogardliwe przezwisko, jak wi�kszo�� karykatur, mia�o jednak co� wsp�lnego z jej ludem.</p><p>A Marek w og�le nie wierzy�.</p><p>Ostro�nie badaj�c stop� grunt, ruszy�a do przodu, jakby sz�a do latryn wykopanych za stajni�.</p><p>Je�li kto� tam by�, wci�� mog�a si� bezpiecznie wycofa� � i pozostawi� swojego brata z innymi Namdalajczykami s�dowi Autokratora Videssa�czyk�w. Nie mog�a znie�� tej my�li.</p><p>Nikt nie kuca� obok cuchn�cych w�skich do��w. Wyszepta�a modlitw� dzi�kczynn� do Phosa, za jego opiek�. Poczu�a si� o wiele pewniej. Gdy tylko �ciany stajni zas�oni�y j� przed oczami rzymskiego stra�nika, wesz�a pod jej szeroki, wysuni�ty daleko okap. Wtuli�a g�ow� w ramiona, wycieraj�c oczy z deszczu. Potem pochyli�a si� nisko i u�o�y�a �pi�ce dzieci w suchym miejscu obok szarej kamiennej �ciany.</p><p>��Zaraz wracam, moje �liczno�ci � szepn�a, cho� nie mog�y jej us�ysze�. Widok skulonego w k��bek Dostiego rozdziera� jej serce. Czu�a si� jednocze�nie kurw� i oszustk�, po tym jak obesz�a si� z ich ojcem. Ale krew, wiara i lud by�y wi�zami starszymi i silniejszymi ni� dwa i p� roku czego�, co bywa�o czasami mi�o�ci� ze Skaurusem.</p><p>Wyprostowa�a si�, odszuka�a n� trybuna i ukry�a go w szerokim, powiewaj�cym na wietrze r�kawie swojego p�aszcza. Serce bi�o jej jak szalone, oddech sta� si� kr�tki i szybki, nie z wyczerpania symulowanymi uniesieniami, ale ze strachu. Zrozumiawszy to, umia�a si� ju� opanowa�. Skr�ci�a za r�g stajni i podesz�a do wartownika.</p><p>Wiedzia�a, �e nie ma najmniejszych szans na to, by si� do niego niezauwa�enie podkra��. Nigdy nie widzia�a Rzymianina, kt�ry przysypia�by na warcie. Zachowywa�a si� wi�c normalnie, chlupocz�c i przeklinaj�c g�o�no paskudn� pogod�.</p><p>��Kto?? � warkn�� Rzymianin, napinaj�c mi�nie, kiedy pr�bowa� dojrze� intruza przez ciemno�� i deszcz. � Ach, to ty. � Rozlu�ni� si� i zachichota� pod nosem. � Tak, okropnie, co? I pomy�le�, �e by�em na tyle g�upi i zg�osi�em si� na ochotnika. Prosz�, chod� tutaj pod dach, troch� tu spokojniej, chocia� przy tym przekl�tym p�nocnym wietrze to i tak niewielka r�nica.</p><p>��Dzi�kuj�, Blesus.</p><p>��Co mog� dla ciebie zrobi�, mi�a pani? � spyta� m�odszy centurion, otwarty, przyjazny jej cz�owiek, bez cienia podejrzliwo�ci. Wiedzia�, �e Helvis jest Namdalajk�, tak samo jak wiedzia� o tym, �e Senpat Sviodo jest Vaspurakanerem czy Styppes Videssa�czykiem. Ma�o to dla niego znaczy�o � ufa� jej nie mniej ni� Skaurusowi.</p><p>��Mam dla ciebie troch� cukierk�w od Skaurusa, na os�od� � powiedzia�a, robi�c krok do przodu.</p><p>Jej r�ce, zauwa�y� Blesus, schowane by�y sprytnie przed zimnem i deszczem w szerokich r�kawach p�aszcza. Twarz Rzymianina poja�nia�a z rado�ci. Naprawd�, trybun by� wspania�ym oficerem, pami�taj�c o swoim zmarzni�tym wartowniku.</p><p>Nie zd��y� nawet zobaczy� no�a, kt�ry przebi� mu gard�o. Pr�bowa� krzycze�, ale krew o smaku stali trysn�a z ust. Zrobi�o mu si� nagle smutno � powinien by� by� ostro�niejszy. Skaurus ju� kiedy� rozmawia� z nim o tym.</p><p>Ta ostatnia my�l by�a ju� niewyra�na i odleg�a, kiedy pr�bowa� z�apa� oddech poprzez ogie� i krew w swoim gardle. Na pr�no. Upad� twarz� w b�oto.</p><empty-line/><p>Legionista wsun�� g�ow� do namiotu Marka i krzykn��:</p><p>��Panie!</p><p>��Hmm?? Sssoo?? � Trybun przekr�ci� si� na bok, mamrocz�c jakie� przekle�stwo, gdy dotkn�� mokrej ziemi.</p><p>�o�nierz � to by� Lucjusz Worenusz, jak dostrzeg� � szybko wyp�dzi� z niego sen.</p><p>��Blesus zamordowany, panie, a wyspiarze uciekli!</p><p>��Coo?! Kurwa! � Skaurus skoczy� na r�wne nogi, po omacku szukaj�c ubrania. Obudzony nagle tak� wiadomo�ci�, dopiero po kilku sekundach zauwa�y�, �e ani Dosti, ani Ma�ric nie rozry-czeli si� jeszcze, i �e nie by�o obok niego Helvis. W kiblu � pomy�la�.</p><p>Ale jego pasek nie wa�y� tyle ile powinien, kiedy go podni�s�. Palce odnalaz�y pust� pochw�.</p><p>��Zamordowany? � szczekn�� zdenerwowany na Worenusza. � Jak? G�os legionisty by� zawzi�ty i ponury.</p><p>��N� w gard�o, panie. Jak prosi�.</p><p>��Nie � wyszepta� Skaurus, ni to modl�c si�, ni j�cz�c. Wszystkie wydarzenia nocy zacz�y si� uk�ada� w straszliw� ca�o��. Ubrany tylko w swoj� sp�dniczk�, wyskoczy� z namiotu, mijaj�c Worenusza i biegiem ruszy� w kierunku stajni. �o�nierz bieg� za nim, o wiele ci�szy w swej zbroi i <emphasis>caligae.</emphasis></p><p>��Czy Helvis z dzie�mi jest za stajni�? � rzuci� Marek przez rami�.</p><p>��W latrynach? Chyba nie, panie. Dlaczego? � spyta� Worenusz, zdziwiony i zdyszany.</p><p>��Bo w moim namiocie te� ich nie ma � warkn�� trybun, wypijaj�c kielich goryczy i zdrady. � I znikn�� m�j sztylet.</p><p>Szcz�ka Worenusza zamkn�a si� trzaskiem.</p><p>Wci�� jakby zdziwione, zw�oki Blesusa le�a�y oparte o �cian� stajni, obok otwartych drzwi. Worenusz powiedzia�:</p><p>��Kiedy przyszed�em go zmieni�, my�la�em najpierw, �e zachorowa�, dop�ki go nie odwr�ci�em i nie zobaczy�em tego� � Jakby drugie usta otwiera�y si� w szyi m�odszego centuriona. �o�nierz m�wi� dalej: � Drzwi by�y zamkni�te, kiedy przyszed�em, pewnie �eby nikt z obozu nie spostrzeg� si� za wcze�nie. Ale w �rodku nie ma ani Namdalajczyk�w, ani koni.</p><p>��Jasne � zgodzi� si� Skaurus. � Czy Nevrata i Senpat maj� jeszcze swoje?</p><p>��Nie wiem, panie. Poszed�em od razu do ciebie, a ich namiot jest spory kawa�ek od twojego.</p><p>��Id�, dowiedz si�. Je�li ich nie ukradli, bardzo nam si� przydadz�. Obud� ca�y ob�z, porozsy�aj ludzi, niech szukaj� wok� obozu! � Nie �eby kogo� znale�li � szydzi� z siebie w duchu � kiedy oni musz� i�� pieszo, a Namdalajczycy maj� konie i nie wiadomo ile czasu przewagi nad nimi. Ale mo�e jakim� cudem Helvis by�a gdzie� w pobli�u, zastanawiaj�c si� sk�d to zamieszanie. Skrzywi� si�, sam w to nie wierz�c. Kiedy Worenusz mia� ju� odej��, trybun doda�: � I przyprowad� tu Styppesa.</p><p>Worenusz zasalutowa� i pobieg� wykona� rozkazy. Marek spojrza� w d�, na cia�o Blesusa. Obie pochwy u jego pasa by�y puste. <emphasis>Gladius </emphasis>i dwa sztylety dla Namdalajczyk�w � pomy�la� � nie za wiele. Jego umys�, og�upia�y jeszcze z zaskoczenia, zajmowa� si� takimi drobnostkami, byle tylko nie my�le� o pustym namiocie sto st�p dalej. Prawdziwy b�l i tak przyjdzie za szybko.</p><p>Wrzaski Worenusza wyrwa�y legionist�w ze snu i wyci�gn�y z namiot�w. Skaurus s�ysza� jak z soczystej �aciny przechodzi na videssa�ski. Czysty kontralt Senpata przebi� si� przez deszcz:</p><p>��Tak, mamy konie.</p><p>Wyspiarze nie ryzykowali bez potrzeby i nie weszli do obozu. Marek te� by tego nie robi�.</p><p>Czarny cie� nadchodzi� ci�kim krokiem od obozu � Styppes, s�dz�c po pochylonej ze z�o�ci sylwetce i szeroko�ci brzucha. Kiedy zbli�y� si� do stajni, trybun us�ysza� jak co� mamrocze do siebie. Kap�an odchrz�kn�� zdumiony, kiedy zobaczy� p�nagiego Skaurusa przy otwartych drzwiach.</p><p>��Je�li wezwa�e� mnie, �ebym wyleczy� ci� z zapalenia p�uc � powiedzia� z ci�kim sarkazmem � to nie mog� tego zrobi�, dop�ki nie zachorujesz. Ale zachorujesz.</p><p>Przypomniawszy sobie o deszczu i ch�odzie, Marek zacz�� si� trz��� � nie my�la� o tym dot�d. Najspokojniej jak potrafi�, wyja�ni� Styppesowi co si� sta�o. Opr�cz tego co zasz�o w jego namiocie, nie pomin�� �adnego szczeg�u wiedz�c, �e nie mia�oby to sensu. Ko�cz�c, spyta�:</p><p>��Znasz si� troch� na magii; czy mo�esz si� jako� dowiedzie�, gdzie uciekli? Mo�e uda nam si� jeszcze ich z�apa�. Nie mog� jecha� zbyt szybko, nie z ci�arn� kobiet�.</p><p>��Ta heretycka kurwa�? � zacz�� Styppes, ale nie zd��y� doko�czy� � uderzenie Marka zwali�o go z n�g.</p><p>Kap�an powoli podni�s� si� z ziemi, ociekaj�c b�otem i wod�. Marek przygotowa� si� na wybuch w�ciek�o�ci. Zamiast tego Videssa�czyk powiedzia� pokornie:</p><p>��Przepraszam, panie. � Trybun zamruga� ze zdumienia, ale Styppes kontynuowa� tym samym tonem: � Znam odpowiednie zakl�cie, ale nie mog� powiedzie� czy zadzia�a, bo to nie moja specjalno��. Czy postawi�by� z�otnika przy kowadle i kaza� mu ku� miecze?</p><p>��Jednak spr�buj.</p><p>��B�d� potrzebowa� czego�, co nale�y do jednego z uciekinier�w.</p><p>��Przynios� ci to do namiotu � powiedzia� mu trybun. � Czekaj tam na mnie.</p><p>Sam pobieg� do swojego. Co� nale��cego do jednego z uciekinier�w z pewno�ci� si� tam znajdzie.</p><p>Senpat i Nevrata Sviodo, dosiadaj�cy swych koni, omal nie wjechali na niego w ciemno�ci.</p><p>��Czego od nas chcesz? � spyta� Senpat, zachowuj�c ostro�n� neutralno��. Do tego czasu na pewno wiedzia� ju� o wszystkim, ale czeka� co zrobi Marek.</p><p>��We� ze sob� tuzin ludzi, jed� do najbli�szej farmy i zarekwiruj wszystkie konie jakie tam maj� � powiedzia�. � Pojedziemy za nimi. Od czasu, gdy goni�em Ortaiasa Sphrantzesa po Mara-gha, wiem ju�, �e nie ma sensu �ciga� koni na piechot�.</p><p>M�ody Vaspurakaner skin�� g�ow� i zacz�� si� oddala�, zbieraj�c po drodze oddzia� Rzymian. Nevrata pochyli�a si� w swym siodle, zbli�aj�c si� do Marka na tyle, by m�g� dojrze� wsp�czucie na jej twarzy.</p><p>��Przykro mi � powiedzia�a cicho. � Po cz�ci to i moja wina. Gdybym nie znalaz�a tego miejsca, robi�by� to samo co przedtem i nic by si� nie sta�o.</p><p>Potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��R�wnie dobrze mog� mie� pretensje do tego grubasa, kt�ry zbudowa� stajni�. Ustawi�em stra�e, tak ja ustawi�em i� � nie m�g� m�wi� dalej.</p><p>Nevrata zrozumia�a go doskonale, jak cz�sto jej si� to zdarza�o.</p><p>��Nie wi� jej za bardzo. Nie zrobi�a tego z pod�o�ci, czy z nienawi�ci do ciebie.</p><p>��Wiem � powiedzia� trybun g�ucho. � Tym gorzej.</p><p>Strz�sn�� d�o� Nevraty z ramienia. Patrzy�a za nim przez chwil�, kiedy si� oddala�, potem ruszy�a, by do��czy� do swego m�a.</p><p>Gdy Marek wszed� do namiotu, zarzuci� na mokre ramiona swoj� oficersk� peleryn�. Kuferek podr�ny Helvis sta� tam, gdzie go zostawi�a, obok pos�ania. Otworzy� zatrzask i zacz�� w nim grzeba�. Prawie na samym wierzchu, pod haftowan� tunik�, le�a� p�aski kawa�ek drewna � ikona, kt�r� jej ofiarowa� przed kilkoma miesi�cami. Oczy same zacisn�y si� z b�lu. Z ca�ej si�y uderzy� pi�ci� w udo. Jakby chc�c wbi� sobie w serce jeszcze jedno ostrze, wzi�� obraz do r�ki i zani�s� Styppesowi.</p><p>��Dobry wyb�r � powiedzia� kap�an, odbieraj�c od niego ikon�. � �wi�to�� Phosa wspomaga ka�de zakl�cie uczynione w dobrej sprawie, a �wi�ty Nestorios, jak wiesz, jest szczeg�lnie bliski Namdalajczykom.</p><p>��R�b co do ciebie nale�y. � G�os Skaurusa by� szorstki.</p><p>��Pami�taj tylko, �e nie robi�em tego od lat � ostrzeg� go Styppes.</p><p>Rytua� nie r�ni� si� prawie niczym od tego, co robi� Nepos, kiedy pom�g� mu odnale�� wa�ny dokument w stolicy. Pok�oniwszy si� g��boko przed wizerunkiem �wi�tego, Styppes trzyma� ikon� w prawej r�ce nad g�ow�. Zacz�� nuci� jak�� modlitw� w tym samym archaicznym j�zyku, kt�ry u�ywany by� w liturgii Phosa. Lew� r�k� wykonywa� szybkie ruchy nad kielichem wina, w kt�rym p�ywa�a d�uga drzazga z jasnego drewna. Jeden koniec drzazgi umaczany by� w niebieskiej farbie o tym samym odcieniu, co szaty kap�ana.</p><p>Jego pie�� nie sko�czy�a si� mocno akcentowanym rozkazem, jak ta Neposa, ale �agodnie, b�agalnie. Zatrzyma� d�o� nad kielichem, wypowiadaj�c ko�cow� formu�k�:</p><p>��Pob�ogos�aw ten kielich Panie wielki i dobry!</p><p>Styppes odetchn��, bo kawa�ek drewna obr�ci� si� nagle jak gw�d� przyci�gany przez magnes.</p><p>��Po�udniowy wsch�d � powiedzia� kap�an, patrz�c na niebieski koniec drzazgi.</p><p>��W stron� wybrze�a � skomentowa� Marek w�a�ciwie do siebie, a potem zwr�ci� si� do Styp-pesa: � Pojedziesz z nami i co jaki� czas b�dziesz powtarza� zakl�cie, �eby�my nie zgubili �ladu.</p><p>Styppes zasztyletowa� go spojrzeniem, ale nie �mia� odm�wi�.</p><empty-line/><p>Po�cig wyruszy� zaraz przed �witem, a jego cz�onkowie dosiadali do�� dziwnej zbieraniny koni: dwu prawdziwych wierzchowc�w obok tych Senpata i Nevraty, sze�ciu koni u�ywanych do przewozu ci�kich �adunk�w, z kt�rych dwa by�y za stare nawet do tego rodzaju pracy, i trzech ma�ych konik�w u�ywanych do orki.</p><p>���a�osna banda � powiedzia� Senpat do Marka � ale i tak musia�em objecha� cztery farmy, �eby je zdoby�. Wi�kszo�� ch�op�w u�ywa wo��w i os��w.</p><p>��Wyspiarze te� sobie nie mogli wybra� lepszych � odpar� trybun.</p><p>Zgie�k w rzymskim obozie obudzi� tak�e farmera, kt�rego zwierz�ta zabrali Namdalajczycy i uszy Skaurusa by�y jeszcze pe�ne jego w�ciek�ych wrzask�w. Opr�cz przekle�stw zawiera�y one jednak sporo informacji � nawet gdyby wierzy� we wszystkie zalety, jakimi obdarza� swoje konie farmer, Marek w�tpi�, czy skusi�yby jakiego� kawalerzyst�.</p><p>Deszcz zamieni� si� najpierw w ustaj�cy od czasu do czasu kapu�niaczek, a� w ko�cu zupe�nie przesta� pada�, cho� stale wiej�cy z p�nocy wiatr przesuwa� po niebie zwa�y szaroczarnych chmur. Styppes, kt�ry zabra� ze sob� niez�y zapas wina do odprawiania zakl��, podpija� je co chwila, by nie zmarzn��. Nie pomaga�o mu to w je�dzie � kiwa� si� na swoim koniku jak statek na wzburzonym morzu.</p><p>Marek, wy�szy i ci�szy ni� jego ludzie, tak�e dosiada� kr�pego konia do orki. Czuj�c jak pot�ne mi�nie zwierz�cia przesuwaj� si� pod nim pomy�la�, �e zaczyna wreszcie reagowa� jak Vi-dessa�czyk. Zakl�cie Styppesa by�o tylko jeszcze jednym narz�dziem, jak d�uto czy pi�a, a nie czym�, co wzbudza�o w ludziach �miertelne przera�enie. A do szybkiej podr�y ko� nadawa� si� o wiele bardziej ni� w�asne nogi.</p><p>Zupe�nie inne my�li kot�owa�y si� tu� pod powierzchni� jego umys�u. Walczy� z udr�k�, wykorzystuj�c stoickie maksymy, przypominaj�c sobie bez ko�ca, �e cz�owiekowi nie mo�e si� przydarzy� nic ponad to, do znoszenia czego przygotowa�a go natura, �e nie mia�o sensu poddawanie si� nastrojom, �e �adna dusza nie powinna straci� samokontroli za w�asn� zgod�. Sam fakt, �e powtarza� je tyle razy, �wiadczy� o ich skuteczno�ci.</p><p>Kiedy tylko mijali jakich� pasterzy albo ogrodnik�w, trybun pyta�, czy nie widzieli uciekinier�w.</p><p>��Tak, panie. Okropnie sie spieszy�y, zara po �wicie � powiedzia� jeden z nich ju� dobrze o poranku. � Zrobi�y co? � Przymru�one od patrzenia w s�o�ce oczy b�ysn�y z ciekawo�ci� spod naci�gni�tej na czo�o we�nianej czapy.</p><p>��Nie przyjecha�em tu na �wiczenia � odpali� Skaurus. Kiedy pasterz zaczyna� dopiero krzywi� twarz w kr�tkim chichocie, trybun pogna� ju� dalej.</p><p>��Doganiamy ich � powiedzia� Senpat Sviodo. Marek skin�� g�ow�.</p><empty-line/><p>��Co zrobisz z Helvis, je�li ich z�apiemy? � zapyta�a go Nevrata. Zacisn�� z�by a� do b�lu, ale nie odpowiedzia�.</p><p>Chwil� p�niej Styppes powt�rzy� zakl�cie. Drzazga przekr�ci�a si� od razu, wskazuj�c teraz raczej na wsch�d ni� na po�udnie.</p><p>��T�dy � powiedzia� kap�an zadowolony z siebie. W nagrod� pozwoli� sobie na d�ugi �yk wina.</p><p>W miar� jak zbli�ali si� do wybrze�a, grunt pod kopytami koni stawa� si� coraz twardszy. Piasek zast�powa� tu w znacznej mierze czarn�, �yzn� gleb� r�wnin. Nad g�owami przelatywa�y mewy, skrzecz�c kiedy mocny wiatr �ci�ga� je na bok. Depcz�c kopytami kolczast� solank� i traw� piaskow�, konie przejecha�y obok kar�owatych nadmorskich �liw, kt�rych ga��zie ugina�y si� od dojrza�ych owoc�w.</p><p>Morze, r�wnie szare i gro�ne jak niebo, wynurzy�o si� nagle zza wydm spienionymi falami. Skaurus obliza� wargi i poczu� na j�zyku s�l. �adne �lady nie znaczy�y mokrego, brudno��tego piasku.</p><p>��Gdzie teraz? � zawo�a� do Styppesa, przekrzykuj�c szum fal.</p><p>��Zaraz si� dowiemy, nie? � powiedzia� Styppes przem�drzale.</p><p>Serce Skaurusa zamar�o, kiedy zobaczy� niepewne ruchy kap�ana. Pusty buk�ak obija� si� o jego bok nie wydaj�c najmniejszego odg�osu. Uda�o mu si� jednak wyla� ostatnich kilka kropli do kielicha, ale niepewny u�miech pijaka pojawi� si� na jego twarzy, kiedy pr�bowa� przypomnie� sobie zakl�cie. Trzyma� nad g�ow� wizerunek �wi�tego Nestoriosa i be�kota� co� w archaicznym videssa-�skim, ale nawet trybun s�ysza� jak si� j�ka i gubi co chwil� w�tek. Ruchy jego r�ki tak�e by�y wolne i niezdarne. Drzazga w pucharze z winem pozosta�a zwyk�� drzazg�.</p><p>��Ty pieprzony opoju � wrzasn�� Skaurus, zbyt roztrz�siony, by trzyma� nerwy na wodzy. Mamrocz�c co�, co mog�o by� przeprosinami, Styppes spr�bowa� jeszcze raz, ale uda�o mu si� tylko przewr�ci� kielich. Wino natychmiast wsi�kn�o w piasek. Trybun zakl�� w beznadziejnej z�o�ci.</p><p>Tytus Pullo wyci�gn�� r�k� na po�udniowy wsch�d.</p><p>��Zdaje si�, �e wida� tam dym, panie! � wzrok Marka pow�drowa� za jego palcem. Rzeczywi�cie, wygi�ty wiatrem s�up dymu wzbija� si� w niebo.</p><p>��Powinni�my to byli zauwa�y� wcze�niej � powiedzia� ze z�o�ci� Senpat Sviodo. � Szlag by trafi� te chmury; prawie niczym si� od niego nie r�ni�.</p><p>��Jedziemy � powiedzia� Marek, wskakuj�c na siod�o. Wbi� pi�ty mi�dzy �ebra konia. Zwierz� parskn�o z oburzeniem i zerwa�o si� do biegu. Trybun odwr�ci� g�ow� na czyj� okrzyk. Styppes po raz kolejny pr�bowa� dosi��� swojego wierzchowca, jednak�e z mizernym skutkiem.</p><p>��Zostawcie go! � rzuci� Skaurus kr�tko.</p><p>Piasek wylatywa� spod kopyt p�dz�cego na po�udnie po�cigu.</p><p>Objechali cypel i dostrzegli ognisko pal�ce si� na pla�y nie dalej ni� o mil�. Serce Marka zacz�o bi� szybciej. Wok� ognia by�y konie, a kilka innych pas�o si� nie opodal, wyszukuj�c niewielkie k�pki trawy.</p><p>��Galop! � krzykn�� Senpat i spi�� konia ostrogami. Reszta ruszy�a za nim.</p><p>Skacz�c w g�r� i w d�, ocieraj�c �zy, kt�re wyciska� wiatr, Skaurus robi� wszystko, by utrzyma� si� na koniu. Legionista Florus mia� mniej szcz�cia i run�� na pla��, a ko� odbieg� gdzie� na bok. Worenusz roze�mia� si�, przeje�d�aj�c obok bezradnego �o�nierza, i omal sam do niego nie do��czy�, gdy jego ko� nagle si� potkn��.</p><p>Poniewa� Rzymianie ca�� uwag� musieli po�wi�ca� je�dzie, Nevrata Sviodo pierwsza dostrzeg�a zakotwiczony niedaleko brzegu okr�t wojenny. Jego szeroki, kwadratowy �agiel by� ciasno zwini�ty, ma�y tr�jk�tny marsel i fok �agiel utrzymywa�y go w jednym miejscu. Burty i pok�ad pomalowane by�y na turkusowo, by sta� si� jak najmniej widoczny.</p><p>Ten kolor przypomnia� Markowi herb Draxa. Nagle, z bolesn� pewno�ci� zrozumia�, �e nie by� to statek Imperium, ale jeden z pirat�w �upi�cych wybrze�e Videssos.</p><p>Sekund� po tym jak Nevrata wskaza�a na morze, trybun dostrzeg� d�ug� ��d� wios�ow� zbli�aj�c� si� do macierzystego okr�tu. Widzia� jak wiatr bawi si� d�ugimi w�osami siedz�cej w �odzi kobiety. Dwie mniejsze sylwetki klei�y si� do jej bok�w. Patrzy�a na pla�� i wskaza�a r�k� nadje�d�aj�cych legionist�w, wykrzykuj�c co� jednocze�nie. Cho� nie s�ysza� s��w, Skaurus dobrze zna� ten s�odki kontralt. Wio�larze przyspieszyli.</p><p>��d� by�a dopiero jakie� dwie�cie jard�w od brzegu. Zak�adaj�c strza�� na �uk, Senpat Sviodo wjecha� w morze, a� woda si�ga�a po brzuch konia. Przyci�gn�� strza�� do ucha i pu�ci�. Marek modli� si� pod nosem, i sam nie wiedzia�, czy prosi o to by strza� by� celny, czy te� wprost przeciwnie.</p><p>Widzia� jak strza�a uderzy�a w wod� o kilka st�p w bok od �odzi. Wio�larze pracowali teraz jak szaleni. Senpat przygotowa� si� do nast�pnej salwy i zakl�� g�o�no, kiedy przy naci�ganiu p�k�a ci�ciwa. Nevrata rzuci�a si� do przodu podaj�c mu sw�j �uk, ale by� on l�ejszy i mia� mniejszy zasi�g. Senpat strzeli� � o wiele za blisko. Spr�bowa� jeszcze raz, by udowodni� sobie, �e to tylko wina �uku, potem pokr�ci� g�ow� i odda� bro� Nevracie. Wiedz�c ju�, �e s� bezpieczni, wio�larze uspokoili tempo.</p><p>Policzki Skaurusa by�y wilgotne. Pomy�la�, �e znowu zacz�o pada�, a potem zrozumia� nagle, �e p�acze. Upokorzony, pr�bowa� przesta�, ale nie m�g�. Wlepi� wzrok w piasek, ukrywaj�c piek�ce wstydem i rozpacz� oczy.</p><p>Kiedy ��d� by�a ju� bezpieczna, wyspiarze rozwin�li g��wny �agiel. Natychmiast wype�ni� si� wiatrem. Gdy trybun podni�s� w ko�cu g�ow�, przed dziobem statku pi�trzy�a si� piana rozcinanej w poprzek fali. Marynarze na rufie napierali mocno na dwa bli�niacze wios�a, za pomoc� kt�rych sterowano okr�tem. Korsarz zawr�ci� ostro, oddalaj�c si� od wybrze�a i p�yn�c ze wschodnim wiatrem. Nikt z pok�adu nie ogl�da� si� na brzeg.</p><empty-line/><p>Marek nie pami�ta� prawie nic z nast�pnych dwu dni. By� mo�e poczucie straty i zdrady, �al i smutek wymaza�y je lito�ciwie z jego �wiadomo�ci. Musia� pewnie zwr�ci� konie, te skradzione i te po�yczone, bo na przedmie�cia stolicy po zachodniej stronie Cie�niny Byd�a wszed� pieszo.</p><p>Po g�owie chodzi�y mu najdziwniejsze my�li, rzeczy, kt�rych od dawna nie powinien ju� pami�ta�. Senpat i Nevrata, chc�c cho� na chwil� wyrwa� go z czarnej rozpaczy, kupili wielki dzban wina i nios�c go we dw�jk�, wtaszczyli po schodach do male�kiej izdebki, kt�r� wynajmowa� tu� nad sklepem z perfumami.</p><p>��Prosz� � powiedzia� Senpat, wr�czaj�c mu kubek. � Pij. � Energiczny tenor nie dopuszcza� najmniejszego sprzeciwu.</p><p>Skaurus pi�. Zwykle stara� si� zachowa� umiar, ale tej nocy z ch�ci� upi�by si� do nieprzytomno�ci. Wlewa� w siebie wino w takim tempie, �e Styppes nie mia�by przy nim �adnych szans. Cho� nie towarzyszyli mu przy ka�dej kolejce, jego vaspurakanerscy przyjaciele szybko musieli przysi��� na pod�odze niemal pustego pokoiku i obejmuj�c si� ramionami u�miechali si� g�upawo. On jednak nie znalaz� ot�pienia, kt�rego tak pragn��. Umys� wci�� pracowa� z przera�aj�c� sprawno�ci�.</p><p>Powoli wino uwalnia�o r�ne, dziwne i odleg�e wspomnienia. Przy akompaniamencie deszczu stukaj�cego o dach�wki i chlupocz�cego w rynnach, omijaj�c ka�u��, kt�ra utworzy�a si� przy jego ��ku, trybun przechadza� si� tam i z powrotem, deklamuj�c fragmenty tragedii Eurypidesa. By�a to �Medea�, sztuka kt�rej nauczy� si� studiuj�c grek� i o kt�rej zupe�nie nie my�la� od tego czasu.</p><p>Kiedy po raz pierwszy czyta� �Mede�, jego sympatie le�a�y po stronie bohaterki tragedii, tak jak chcia� tego autor. Teraz jednak, pycha Jazona � by� mo�e jest to najgorszy jej rodzaj, kiedy lekcewa�y si� kobiet� � zgubi�a i jego. Zrozumia� tak�e, �e nieszcz�cie rozk�ada�o si� na obie strony po r�wno, jak cz�sto dzia�o si� to w sztukach Eurypidesa.</p><p>Senpat i Nevrata s�uchali jego deklamacji z podziwem i zdumieniem jednocze�nie.</p><p>��To prawdziwa poezja � powiedzia� Senpat. reaguj�c na d�wi�k i rytm greki wyczulonym uchem muzyka � ale co to za j�zyk? Nie ten, kt�rego wy, Rzymianie, u�ywacie mi�dzy sob�, na pewno nie. � Cho� on i jego �ona znali �acin� bardzo s�abo, umieli j� rozpozna�.</p><p>Trybun nie odpowiedzia�. Zamiast tego poci�gn�� nast�pny, d�ugi �yk wina, wci�� pr�buj�c wykre�li� ze �wiadomo�ci rzeczy, o kt�rych wola�by nie pami�ta�. Kubek zatrz�s� si� w jego d�oni. Wyla� troch� s�odkiego, klej�cego si� wina na swoje nogi, ale tego nie zauwa�y�. Nawet Medea � pomy�la� � nie uwiod�a Jazona, zanim pope�ni�a swoje zbrodnie i uciek�a w rydwanie ci�gni�tym przez smoka.</p><p>��Bogowie, czy zdarzy�o si� kiedy, �eby kobieta gorzej obesz�a si� z m�czyzn�? � zawo�a�. Nie oczekiwa� �adnej odpowiedzi na ten rozpaczliwy okrzyk, ale Nevrata poruszy�a si� w ramionach m�a.</p><p>��Je�li chodzi o to, co kobieta zrobi�a m�czy�nie, to nie mog� nic powiedzie�. � Podnios�a na niego wzrok. � Ale spr�buj to prosz� odwr�ci�, i pomy�l o Alypii Gavra.</p><p>Marek zatrzyma� si� w p� kroku. Rzuci� kubkiem o �cian�, zawstydzony nagle tym u�alaniem si� nad sob�. M�ki, przez jakie przesz�a c�rka Mavrikiosa Gavrasa, przy�miewa�y jego cierpienie niczym s�o�ce przy�miewa ksi�yc. Po tym, jak tch�rzostwo Ortaiasa Sphrantzesa kosztowa�o jej ojca �ycie pod Maragha, Ortaias � kt�ry t� ucieczk� si� ocali� � wr�ciwszy do stolicy obwo�a� si� Imperatorem; Sphrantzai, najpot�niejsza w mie�cie rodzina biurokrat�w, osadzi�a ju� kiedy� swych cz�onk�w na tronie. By umocni� jego pozycj�, Alypia, kt�rej dom sprzeciwia� si� wszystkiemu, czego ��da� dom Sphrantzai, zosta�a zmuszona do ma��e�stwa z uzurpatorem.</p><p>Ale Ortaias Sphrantzes, g�upawy, p�ytki m�odzieniec, kt�ry mia� wi�cej szcz�cia ni� rozumu, by� tylko marionetk� w r�kach swojego wuja, Vardanesa. A Vardanes, kt�rego pod�o�� nie by�a ani przeci�tna, ani powierzchowna, po��da� Alypii od dawna. Odebra� j� wi�c swemu nieudolnemu bratankowi i zrobi� z niej niewolnic�, kt�ra musia�a si� podda� jego chuciom. Vardanes wykorzystywa� j� przez ca�y nieszcz�liwy okres rz�d�w Ortaiasa. Kiedy Sphrantzai w ko�cu upadli, Skaurus widzia�, �e cho� jej cia�o zosta�o zbezczeszczone, duchem pozosta�a czysta i nieugi�ta.</p><p>Odwracaj�c si� plecami do oblanej winem �ciany, przykl�kn�� niezdarnie obok Nevraty Sviodo i z wdzi�czno�ci� dotkn�� jej d�oni. Kiedy chcia� o tym powiedzie�, co� zabulgota�o mu w gardle i zamiast przem�wi�, rozp�aka� si�. By�o to jednak p�acz oczyszczaj�cy, nios�cy ze sob� pocz�tek uzdrowienia. Potem wino zacz�o w ko�cu dzia�a� � nie s�ysza�, kiedy Nevrata i jej m�� wstali i cichutko wyszli z pokoju.</p><p>W Komnacie Dziewi�tnastu Tapczan�w by�o dosy� zimno i trybun czu� si� bardzo samotnie, sk�adaj�c raport przed Thorisinem Gavrasem. Co prawda Nevrata, Senpat i Styppes � cho� za jego towarzystwem Marek specjalnie nie przepada� � zostali razem z nim w stolicy, ale wszystkich Rzymian odes�a� z powrotem do Garsavry. Kiedy nie musieli ju� pilnowa� Namdalajczyk�w, nie by�o potrzeby zatrzymywa� ich na d�u�ej. Mogli si� przyda� Gajuszowi Filipusowi i nie nara�ali si� tu na gniew Imperatora.</p><p>Powiedzia� mu ca�� prawd�, a przynajmniej wszystko, co wydarzy�o si� poza jego namiotem. Kiedy Marek sko�czy�, Thorisin milcza� d�u�sz� chwil�, z kamienn� twarz� przygl�daj�c mu si� znad splecionych palc�w. Kiedy go pozna�em � pomy�la� Marek � wszystkie uczucia mo�na by�o wyczyta� z jego twarzy jak z ksi��ki. Ale nauczy� si� ju� sztuki rz�dzenia tak�e i w tej kwestii � nigdy si� nie odkrywa�.</p><p>Potem oblicze Imperatora jakby si� rozpad�o i ukaza� si� wreszcie cz�owiek.</p><p>��Szlag by ci� trafi�, Skaurus � powiedzia� ci�ko, jakby z trudem wydzielaj�c pojedyncze s�owa. � Dlaczego musz� ci� zawsze jednocze�nie kocha� i nienawidzi�?</p><p>Oficerowie, kt�rzy siedzieli w komnacie, poruszyli si�. Rzymianin nie zna� wielu z nich ani oni jego. W wi�kszo�ci byli to m�odzi ludzie, kt�rzy wybili si� na stanowiska u boku Imperatora w okresie, kiedy trybun zaj�ty by� wojn� na zachodzie � tak wielu marsza�k�w s�u��cych razem z nim pod Mavrikiosem Gavrasem nie �y�o albo zosta�o rebeliantami.</p><p>��Wasza Wysoko��, chyba nie mo�esz uwierzy� w te bajki? � zaprotestowa� jeden z nowych oficer�w, kawalerzysta nazwiskiem Provhos Mourtzouphlos. Niedowierzanie maluj�ce si� na jego przystojnej, zaro�ni�tej twarzy � jak kilku innych �o�nierzy siedz�cych wok� sto�u na�ladowa� Thorisina, nie dbaj�c zbytnio o brod� i w�osy � by�o a� nazbyt widoczne. Przytakn�y mu inne g�owy.</p><p>��Mog� � odpar� Imperator. Nadal przygl�da� si� Skaurusowi, jakby podejrzewaj�c, �e trybun nie powiedzia� wszystkiego. � Cho� nie powiedzia�em jeszcze, �e wierz�.</p><p>��My�l�, �e powiniene� � podpowiedzia� mu szybko Taron Leimmokheir. Przynajmniej jego twarz i g�os by�y znajome. Jak zawsze, zachrypni�ty bas marynarza przywyk�ego do wywrzaskiwa-nia komend na statku, zdawa� si� zupe�nie nie pasowa� do zamkni�tej przestrzeni, nawet o rozmiarach Komnaty Dziewi�tnastu Tapczan�w. U�miechaj�c si� do Skaurusa, kontynuowa�: � Ka�dy, kto mia�by odwag� wr�ci� do ciebie po takim nieszcz�ciu, zas�uguje na szacunek, a nie oszczerstwa. A co gdyby pieprzeni Hazardzi�ci jednak wygrali? Nie ma Nowego Namdalen po drugiej stronie Cie�niny Byd�a, a za to mo�esz dzi�kowa� jedynie temu cudzoziemcowi.</p><p>Mourtzouphlos wykrzywi� swe arystokratyczne usta w drwi�cym u�mieszku, skierowanym do siwobrodego admira�a, kt�ry wybi� si� na sw� pozycj� tylko dzi�ki odwadze, sile i � co by�o rzadko�ci� w�r�d Videssa�czyk�w � szczerej, niez�omnej uczciwo�ci. Kawalerzysta powiedzia�:</p><p>��Nic dziwnego, �e Leimmokheir broni cudzoziemca. Sporo mu zawdzi�cza.</p><p>��Zgadza si�, i jestem z tego dumny, na Phosa � odpar� wilk morski.</p><p>Imperator jednak nachmurzy� si�, przypominaj�c sobie jak Leimmokheir przysi�g� lojalno�� Ortaiasowi, gdy nie wiedzia� jeszcze, �e Thorisin prze�y� Maragha, i jak z upart� lojalno�ci� nie chcia� z�ama� przysi�gi. Przypomnia� sobie tak�e pr�b� zamachu na jego �ycie, o kt�r� obwinia� admira�a i d�ugie miesi�ce sp�dzone przez Leimmokheira w wi�zieniu, dop�ki Skaurus nie dowi�d� jego niewinno�ci i sprowokowa� rebeli� Baanesa Onomagoulosa pokazuj�c, �e to on by� inicjatorem spisku.</p><p>Thorisin potar� zm�czone oczy r�k�, potem podrapa� si� w lew� skro�. Jego ciemnokasztanowe w�osy by�y rzadsze ni� wtedy, gdy Marek i legioni�ci pojawili si� w Videssos, wi�cej by�o w nich te� siwych pasemek. W ko�cu Imperator powiedzia�:</p><p>��My�l�, �e ci wierz�, Rzymianinie. Nie dlatego, �ebym zgadza� si� z tym, co m�wi Taron, cho� jest w tym troch� prawdy, ale dlatego, �e wiem, i� potrafi�by� wymy�li� lepsze k�amstwo ni� ta twoja historyjka � wi�c najprawdopodobniej to prawda. Tak, najprawdopodobniej � powt�rzy� cicho. Potem, wyprostowuj�c si� nagle w swoim poz�acanym krze�le zako�czy�: � Zosta� w mie�cie przez jaki� czas, nie musisz si� spieszy� do Garsavry. Ten tw�j zast�pca z pewno�ci� sam sobie poradzi, zw�aszcza kiedy zima wszystkich dobrze przyci�nie; tak samo nas jak i Yezda.</p><p>��Oczywi�cie, jak sobie �yczysz, panie � powiedzia� Marek, salutuj�c. Imperator mia� racj�. W�a�ciwie, Gajusz Filipus by� nawet lepszym taktykiem ni� Skaurus. Ale rozkaz by� na tyle dziwny, �e trybun zapyta�: � A co b�d� tu robi�?</p><p>Pytanie najwyra�niej zaskoczy�o Thorisina Gavrasa. Znowu podrapa� si� po g�owie, my�l�c nad odpowiedzi�. Po kilku sekundach odpar�:</p><p>��Po pierwsze, chc� dosta� pe�ny raport na pi�mie, przedstawiaj�cy szczeg�owo wszystko, co mi tu dzisiaj powiedzia�e�. Namdalajczycy to demony, kiedy przychodzi z nimi walczy�. Wszystko, czego dowiem si� od ciebie, mo�e okaza� si� przydatne. I� o w�a�nie � kontynuowa�, �api�c od razu pomys�. � Mo�esz si� troch� przejecha� po tych cholernych gryzipi�rkach, jak zesz�ej zimy.</p><p>Marek uk�oni� si�, ale kiedy siada� na swoim miejscu, jego twarz by�a ponura. Cho� Thorisin o�wiadczy�, �e mu ufa, nie spodziewa� si�, by powierzono mu w najbli�szym czasie dow�dztwo. Imperator nie zaprz�ta� nim ju� swojej uwagi. Rozejrza� si� po komnacie.</p><p>��Teraz nast�pna dobra wiadomo�� � powiedzia�.</p><p>Rozwin�� kwadratowy kawa�ek pergaminu, kunsztownie opiecz�towany i pokryty wielkimi, pi�knymi literami. Gavras trzyma� list z dala od siebie, jakby ten czym� cuchn��.</p><p>��To pisemko od naszego drogiego przyjaciela Zemarkhosa � oznajmi� sardonicznie i zacz�� czyta� je na g�os.</p><p>Pomin�wszy napuszone zwroty i figury retoryczne fanatycznego kap�ana, proklamacja g�osi�a, i� Amorion i ziemie otaczaj�ce to miasto s� prawowitym kr�lestwem Phosa na ziemi, i rzuca�a jadowite kl�twy na Thorisina i Balsamona, patriarch� Videssos.</p><p>��Przez co ten szaleniec chce powiedzie�, �e nie lubimy masakrowa� Vaspurakaner�w � warkn�� Imperator. Przedar� pergamin na p� i wyrzuci� za siebie. � No i co zrobimy z tym gnojkiem?</p><p>Doradcy podsun�li kilka propozycji, ale wszystkie by�y albo nie przemy�lane, albo samob�jcze, albo i takie, i takie. Prawda wygl�da�a tak, �e poniewa� szeroki pas ziemi opanowanej przez Yezda � kt�rych Zemarkhos nienawidzi� prawie tak samo jak odst�pc�w od jego w�asnej wiary � oddziela� Amorion od wojsk Imperium, Thorisin m�g� mu tylko wygra�a� pi�ci�.</p><p>Spojrza� gro�nie na doradc�w, kt�rzy tak samo nie potrafili sobie poradzi� z tym problemem, jak on.</p><p>���adnych b�yskotliwych pomys��w na dzisiaj, co? � spyta� w ko�cu. Odpowiedzia�a mu cisza. Pokr�ci� g�ow� z niesmakiem. � Nie? No to id�cie sobie. Ta narada jest sko�czona.</p><p>S�u��cy otworzyli wypolerowane do niemo�liwo�ci br�zowe drzwi Komnaty Dziewi�tnastu Tapczan�w. Videssa�scy oficerowie wysypali si� na zewn�trz. Marek owin�� si� dobrze w swoj� peleryn� wiedz�c, �e za drzwiami czeka zimny wiatr. Jedyna pociecha w tym � pomy�la� � �e gryzipi�rki zawsze dobrze ogrzewali swoje biura.</p><empty-line/><p>�o�nierze Videssos zajmowali teraz dwa z czterech budynk�w, kt�re s�u�y�y wcze�niej Rzymianom za koszary. Halogajczycy, kt�rzy niedawno opu�cili swoj� lodowat� p�nocn� krain�, zostali zakwaterowani w trzecim. Ostatni budynek sta� pusty, ale Skaurus nie mia� ochoty t�uc si� po nim jak kamyk wewn�trz wielkiego b�bna Yezd. Zamiast tego, ulokowa� si� w pustym pokoju na drugim pi�trze tego skrzyd�a kompleksu Wielkiego S�du, kt�re zajmowane by�o przez biurokrat�w. Urz�dnicy pozdrowili go z ostro�n� uprzejmo�ci�, przypominaj�c sobie jak wtr�ca� si� do spraw, kt�re uwa�ali za wy��cznie swoje.</p><p>Do�� chaotycznie zabiera� si� do raportu, o kt�ry prosi� go Imperator i ju� w chwili gdy go pisa�, wydawa� mu si� suchy i p�aski. Nie potrafi� zaj�� si� tym na powa�nie. Pr�buj�c zapomnie� o szoku, jakim by�o odej�cie Helvis, odci�� si� niemal zupe�nie od �wiata. Porusza� si� w szarej mgle, kt�ra nie mia�a jednak nic wsp�lnego ze z�� pogod�.</p><p>Pr�bowa� nie zwraca� uwagi na stukanie do drzwi, kt�re jak zwykle zamkn�� na zasuwk�, ale stawa�o si� ono coraz bardziej natr�tne. Z cichym westchnieniem podni�s� si� ze stoj�cego przy oknie krzes�a i otworzy�.</p><p>Na zewn�trz czeka� ma�y, pulchny cz�owieczek o g�adkich policzkach, kt�rego wiek by� chyba niemo�liwy do okre�lenia, ubrany w szafranowe jedwabne szaty o bogatych haftach � jeden z eunuch�w, kt�rzy s�u�yli videssa�skim Imperatorom jako kanclerze. M�czyzna trzyma� r�ce na biodrach.</p><p>��Nie spieszy�o ci si� specjalnie � prychn��, k�aniaj�c si� Markowi tylko tak, jak nakazywa�a elementarna uprzejmo��. � Mam ci przekaza�, i� Jego Wysoko�� Imperator chcia�by ci� widzie� w swojej prywatnej komnacie dzi� wiecz�r, kiedy zacznie si� druga godzina nocy. � Videssa�czycy, tak jak i Rzymianie, dzielili dob� na dwunastogodzinny dzie� i tak�� noc, rozpoczynaj�ce si�, odpowiednio, o �wicie i o zmierzchu.</p><p>Marek drgn��. Thorisin nie interesowa� si� nim od czasu, gdy zdawa� mu sw�j raport. Spyta� kanclerza:</p><p>��Czy oczekuje mojego sprawozdania z kampanii na zachodzie? Obawiam si�, �e nie jest jeszcze gotowe. � Tylko on wiedzia�, co naprawd� znaczy owo �niegotowe�.</p><p>Eunuch wzruszy� ramionami, wprawiaj�c w dr�enie swoje t�uste podbr�dki.</p><p>��Nic o tym nie wiem. Wiem tylko, �e o wyznaczonej godzinie przyjdzie tu s�u��cy, kt�ry zaprowadzi ci� na miejsce. I mam nadziej� � doda�, wbijaj�c na koniec swoj� szpilk� � �e przywitasz go ch�tniej i <emphasis>szybciej </emphasis>ni� mnie.</p><p>Odwr�ci� si� do trybuna plecami i oddali� chwiejnym krokiem grubasa.</p><p>S�u��cy okaza� si� kolejnym eunuchem, ubranym nieco mniej wytwornie ni� jego poprzednik. Zacz�� si� trz���, gdy tylko wyszli z dobrze ogrzanego skrzyd�a Wielkiego S�du, prosto w obj�cia lodowatego wiatru. Skaurus szczerze mu wsp�czu�. On sam nosi� spodnie, jak wi�kszo�� Videssa-�czyk�w, kiedy nie musieli akurat spe�nia� jakich� uroczystych funkcji. Nie t�skni� specjalnie za rzymsk� tog� � videssa�ska zima nie pozwala�a mu na to.</p><p>Wi�nie, otaczaj�ce prywatne kwatery rodziny Imperatora, wtyka�y w szare niebo nagie ga��zie. O tej porze roku nie rozsiewa�y wok� siebie s�odkiego zapachu kwiecia. Oddzia� Halogajczyk�w sta� na stra�y obok wej�cia, trzymaj�c w gotowo�ci wielkie, obur�czne topory. Ubrani w poz�acane zbroje, okryte futrami z wydry, bia�ego nied�wiedzia, lisa i �nie�nego leoparda i stali w kompletnym bezruchu. Wielcy m�czy�ni o blond w�osach wygl�dali na ca�kiem zadowolonych, jakby zimno zupe�nie im nie przeszkadza�o. I czemu nie � pomy�la� trybun � przyzwyczajeni byli do o wiele gorszej pogody. Patrzyli na niego z ciekawo�ci�, bo wygl�da� raczej na ich rodaka ni� na Vi-dessa�czyka. Rozmawiali o nim w swoim gard�owym j�zyku, kiedy kanclerz poprowadzi� go dalej. Dotar�o do niego s�owo �Namdalen� wym�wione tonem pytania.</p><p>Komnata znajduj�ca si� tu� za drzwiami wci�� nosi�a �lady po zesz�orocznych walkach, kiedy Baanes Onomagoulos wprowadzi� do miasta oddzia� p�atnych morderc�w, maj�cych zg�adzi� Thori-sina. Legioni�ci, kt�rzy zupe�nie przypadkowo wracali w�a�nie wtedy z �wicze�, pokrzy�owali im plany. Skaurus rzuci� okiem na portret wielkiego Imperatora zdobywcy, Laskarisa, nie�yj�cego ju� od ponad siedmiuset lat. Jak zawsze w tym miejscu, trybun pomy�la�, �e Laskaris wygl�da� raczej jak do�wiadczony podoficer, ni� Autokrator Videssa�czyk�w. Teraz krwawa plama pokrywa�a doln� cz�� wizerunku, a uderzenia mieczy zniszczy�y �owieckie sceny pokrywaj�ce mozaik� pod�og�, po kt�rej szed� w�a�nie trybun. Kanclerz zatrzyma� si�.</p><p>��Poczekaj tutaj. Zapowiem ci�.</p><p>��Oczywi�cie.</p><p>Kiedy eunuch opu�ci� go na moment, Marek opar� si� o �cian� i przygl�dn�� alabastrowym kasetonom na suficie. Teraz by�y, oczywi�cie, ciemne, ale te p�przezroczyste kamienie zosta�y tak doskonale przyci�te, �e w ci�gu dnia nape�nia�y komnat� przesuwaj�cym si�, per�owym �wiat�em.</p><p>S�uga Imperatora znikn�� za rogiem, ale nie m�g� odej�� daleko. Skaurus s�ysza� jak wymawia jego imi�, a potem niecierpliw� odpowied� Thorisina.</p><p>��Tak, tak, wprowad� go.</p><p>Eunuch znowu si� pojawi� i przywo�a� Marka gestem.</p><p>Imperator siedzia� pochylony do przodu w swoim krze�le, jakby chcia� wci�gn�� Rzymianina do pokoju. Na kanapie, za krzes�em siedzia�a jego bratanica � serce Marka zabi�o bole�nie, kiedy j� zobaczy�. Jak to cz�sto bywa�o, szczeg�lnie po cierpieniach, jakich dozna�a z r�k Vardanesa Sph-rantzesa, twarz Alypii mia�a jaki� dziwnie roztargniony wyraz, ale jej zielone oczy nabra�y blasku, gdy Marek wszed� do komnaty.</p><p>Pami�taj�c o dworskiej etykiecie, trybun pok�oni� si� najpierw Thorisinowi, a potem ksi�niczce.</p><p>��Wasza Wysoko��. Wasza Ksi���ca Mo��.</p><p>Eunuch zmarszczy� brwi widz�c, �e Marek nie zamierza pa�� na kolana, ale Thorisin, jak i Mavrikios przed nim, tolerowa� ten drobny przejaw upartego republikanizmu Rzymianina. Teraz jednak wyrzuci� r�k� do przodu.</p><p>��Bra� go!</p><p>Dw�ch Halogajczyk�w wyskoczy�o zza podw�jnych drzwi komnaty, by zamkn�� ramiona Skaurusa w mocnym uchwycie. Walka nie mia�aby sensu � pot�ni wojownicy przewy�szali nawet trybuna o p� g�owy. Jak niekt�rzy ze stra�nik�w na zewn�trz, nosili w�osy splecione w gruby warkocz, kt�ry opada� im na plecy, ale na pewno nie byli zniewie�ciali. Ich r�ce by�y wielkie jak �opaty i twarde jak kamie�.</p><p>Zaskoczenie i strach kaza�y Markowi zrezygnowa� z uprzejmo�ci.</p><p>��Tak si� chyba do ho�du nie przymusza! � wybuchn��. U�miech przemkn�� przez twarz Alypii, ale Thorisin pozosta� niewzruszony.</p><p>��Cicho b�d� � powiedzia�, i odwr�ci� si� do jeszcze jednego uczestnika spotkania. � Nepos, czy ten tw�j piekielny wywar jest ju� gotowy?</p><p>Marek, kt�ry w�a�ciwie nie mia� czasu rozejrze� si� dobrze po pokoju, dopiero teraz spostrzeg� ma�ego, grubego kap�ana, kt�ry zaj�ty by� mieszaniem i ubijaniem trzech r�nokolorowych proszk�w.</p><p>��Ju� prawie, Wasza Wysoko�� � odpar� Nepos. U�miechn�� si� do Rzymianina. � Witaj, cudzoziemcze. Dobrze znowu ci� widzie�.</p><p>��Czy�by? � powiedzia� Skaurus.</p><p>Nie podoba�y mu si� s�owa �piekielny wywar�. Nepos by� nie tylko kap�anem, ale i magiem, i to mistrzem swojego rzemios�a; mistrzem do tego stopnia, �e wyk�ada� na Akademii Videssos. Trybun zastanawia� si�, czy by� ju� tak niepotrzebny, �e postanowiono go u�y� jako kr�lika do�wiadczalnego. Niewiele mia� z �ycia, odk�d odesz�a od niego Helvis, ale to co innego. Nepos, pogodny i zadowolony z siebie, przesypa� wymieszany proszek do z�otego kielicha z winem i jeszcze raz zamiesza� wszystko szklanym pr�cikiem.</p><p>��Nie mog� do tego u�ywa� drewna czy miedzi, rozumiecie � powiedzia�� mo�e do Thorisi-na, mo�e do Marka, a mo�e dlatego, �e przyzwyczajony byl do t�umaczenia wszystkiego jak na wyk�adzie. � Nie by�oby to potem za dobre.</p><p>Rzymianin mimowolnie prze�kn�� �lin�.</p><p>Imperator patrzy� na niego tym samym badawczym spojrzeniem, kt�re musia� znosi� na ostatniej naradzie w Komnacie Dziewi�tnastu Tapczan�w.</p><p>��Po tym jak pozwoli�e� uciec wyspiarzom, cudzoziemcze, najpierw chcia�em ci� od�o�y� na p�k� i zostawi� tam, a� przykryje ci� kurz. Za dobrze si� dogadywa�e� z Namdalajczykami, �ebym m�g� ci do ko�ca wierzy�. � Nie zamierzona ironia tych s��w niemal rozbawi�a Skaurusa, ale Tho-risin m�wi� dalej, wcale nie najweselszym tonem: � Mimo to, s� tu tacy, kt�rzy nadal uwa�aj�, �e jeste� naprawd� lojalny, wi�c dzisiaj si� o tym przekonamy.</p><p>Alypia Gavra nie podnios�a wzroku na Marka.</p><p>Nepos podni�s� kielich, trzymaj�c go za misternie wyko�czon� n�k�.</p><p>��Pami�tasz marionetk� Avshara? � spyta� Marka. � Khamortha, kt�ry zaatakowa� ci� magicznym sztyletem, po tym jak pokona�e� Avshara w pojedynku? � Trybun skin�� g�ow�. � To jest w�a�nie ten sam nap�j, kt�ry wyci�gn�� z niego prawd�.</p><p>��I zabi� go, kiedy ju� wszystko powiedzia� � doda� szorstko Skaurus. Kap�an skrzywi� si� ze wstr�tem.</p><p>��To by�o zakl�cie Avshara, nie moje.</p><p>��Wi�c daj mi to � powiedzia� trybun. � Miejmy to z g�owy.</p><p>Na skinienie Thorisina, Halogajczyk, kt�ry wykr�ca� prawe rami� Skaurusa, zwolni� u�cisk. Autokrator ostrzeg� go:</p><p>��Rozlewanie i wypluwanie nic ci nie pomo�e. Zrobi si� nast�pn� porcj� i wlejemy j� przez lejek.</p><p>Kiedy kielich by� ju� w jego r�ce, Marek zapyta� Neposa:</p><p>��Czy tu jest tylko tak w sam raz tego �wi�stwa, czy troch� wi�cej?</p><p>��Mo�e troszeczk� wi�cej. A co?</p><p>Trybun upu�ci� kilka kropel wina na pod�og�.</p><p>��To dla tego mi�ego faceta, Thorisina � powiedzia�.</p><p>Videssa�czycy podnie�li brwi, nic nie rozumiej�c. S�ysza� jak jeden z Halogajczyk�w za jego plecami chrz�kn�� ze zdumieniem. By� to toast Teramenesa Ate�czyka, kt�ry wzni�s�, kiedy zmuszono go do wypicia trucizny w czasie rz�d�w Kolegium Trzydziestu po Wojnach Pelopone-skich.</p><p>Wypi� wino jednym haustem. Opr�cz normalnego s�odkiego smaku wyczu� proszki Neposa, cierpkie a jednocze�nie znieczulaj�ce. Czeka� cierpliwie, zastanawiaj�c si� czy za moment zacznie co� be�kota�, czy te� b�dzie si� zwija� i rzuca� po pod�odze jak otruty pies.</p><p>��No? � rzuci� gro�nie Thorisin do Neposa.</p><p>��Dzia�anie bywa r�ne w ka�dym przypadku, u ka�dego cz�owieka mo�e by� inne � odpar� kap�an. � Niekt�rzy reaguj� szybciej, inni dopiero po jakim� czasie.</p><p>Skaurus s�ysza� jego g�os jakby z bardzo daleka � ca�a jego �wiadomo�� p�awi�a si� w z�otym blasku. Z wszystkich reakcji jakich si� spodziewa�, to boskie uczucie by�o najmniej prawdopodobne. By�o ono niczym orgazm, kt�ry wcale si� nie ko�czy�, ale pozbawiony fizycznej przyjemno�ci, otacza� wszystko transcendentn� mgie�k� doskona�o�ci.</p><p>Kto� � to by� Imperator, ale w tej chwili nie mia�o to dla niego znaczenia � zada� mu jakie� pytanie. Chyba mu co� odpowiedzia�, bo s�ysza� tak�e sw�j g�os. I czemu nie? Bez wzgl�du na to, czego dotyczy�o, musia�o by� po prostu trywialne w por�wnaniu ze �wiat�o�ci�, w kt�rej dryfowa�. Potem dotar�y do niego przekle�stwa Thorisina � to te� by�o niewa�ne.</p><p>��Co on tam be�kocze? � powiedzia� Autokrator. � Nie rozumiem ani s�owa.</p><p>��To j ego pierwszy j �zyk � odrzek�a cicho Alypia Gavra.</p><p>��No to niech przejdzie na nasz.</p><p>Marek ochoczo spe�ni� polecenie � jeden j�zyk by� r�wnie dobry jak inny. Pytania pada�y jedno po drugim; dlaczego pozwoli� Mertikesowi Zigabenosowi pozosta� w klasztorze?</p><p>��My�la�em, �e skoro ty mog�e� zrobi� tyle dla Ortaiasa Sphrantzesa, kt�ry zas�ugiwa� na gorsz� kar�, to i ja mog�em zrobi� to dla Mertikesa, kt�ry nawet na to nie zas�u�y�.</p><p>Chrz�kni�cie Thorisina.</p><p>��Czy ten nap�j na pewno dzia�a?</p><p>Nepos odci�gn�� jedn� z powiek Skaurusa i przesun�� d�oni� o cal przed jego twarz�. Trybun nie drgn��, ani nie zamruga�.</p><p>��Na pewno, Wasza Wysoko��. Gavras za�mia� si� ponuro.</p><p>��No tak, mog�em si� tego spodziewa�. Ale Zigabenos nie ma nawet dziesi�tej cz�� politycznego sprytu Sphrantzai, a tylko to uratowa�o chudy kark Ortaiasa.</p><p>Alypia wydala z siebie chrz�kni�cie, kt�re mog�o znaczy� wszystko i nic jednocze�nie. Dlaczego trybun tylko udawa�, �e o�lepia namdalajskich oficer�w w Garsavrze?</p><p>��Nie chcia�em robi� niczego, czego nie da�oby si� potem odwr�ci�. Mog�e� mie� dla nich jakie� zaj�cie, o kt�rym ja nie wiedzia�em. � Thorisin znowu odchrz�kn��, tym razem z zadowoleniem, ale Marek m�wi� dalej: � A Soteryk jest bratem Helvis, i by�em pewien, �e je�li go skrzywdz�, to ona mnie zostawi. Nie chcia�em, �eby ode mnie odchodzi�a.</p><p>Rzymianin, kt�ry nie zamkn�� ju� oka po tym jak ods�oni� je Nepos, widzia� pe�ne triumfuj�cej podejrzliwo�ci spojrzenie, jakie Gavras rzuci� swojej bratanicy, ale teraz wcale nie zwr�ci� na nie uwagi.</p><p>��No to dochodzimy do sedna � powiedzia� Imperator. � Wi�c nie chcia�e�, �eby ona odesz�a?</p><p>��Nie.</p><p>��Wiec powiedz mi teraz, jak to si� sta�o, �e uciek�a od d�bie razem z tym ca�ym gniazdem w��w. Opowiedz mi <emphasis>wszystko: </emphasis>co zrobi�a, co <emphasis>ty </emphasis>my�lisz, �e ona zrobi�a, co ty zrobi�e�, i co my�la�e�, kiedy to robi�e�. Niech ci� cholera we�mie, Skaurus, ale cho� raz poznam twoj� dusz�.</p><p>Mimo �e wci�� by� pod dzia�aniem wywaru, Skaurus milcza� przez d�ugi czas. Smutek, jakiego dotyka� Thorisin, m�g� poruszy� nawet boga.</p><p>��Odpowiedz mi! � krzykn�� Imperator i Skaurus wbrew w�asnej woli zacz�� m�wi�.</p><p>Kiedy po�owa jego duszy s�ucha�a i krwawi�a, druga opowiedzia�a dok�adnie jak Helvis przywiod�a go do wyczerpania i g��bokiego u�pienia. Najgorsza by�a �wiadomo��, �e b�dzie o tym wszystkim pami�ta�, kiedy narkotyk Neposa przestanie ju� dzia�a�.</p><p>W miar� jak zag��bia� si� w szczeg�y, Nepos coraz bardziej si� czerwieni�. Dwaj Halogajczycy mamrotali ca�y czas mi�dzy sob� w swoim j�zyku. Alypia Gavra odwr�ci�a si� do swojego wuja, niemal krzycz�c ze z�o�ci:</p><p>��Ka� mu przesta�, na Phosa! A mo�e ka�esz go jeszcze obedrze� ze sk�ry?</p><p>Przy s�owie �przesta�, Marek pos�usznie zamilk�. Ale Thorisin odpowiedzia� Alypii lodowatym tonem:</p><p>��To by� tw�j pomys�, �eby zmusi� go do powiedzenia ca�ej prawdy. Wi�c teraz zamilcz i usi�d� spokojnie albo wyjd�.</p><p>��Nigdy nie mog�abym spokojnie patrze�, jak obna�a si� kogo� wbrew jego woli. � Jej twarz by�a blada, gdy szepta�a te s�owa. � Zbyt dobrze wiem jakie to uczucie. � Przesz�a obok Marka i opu�ci�a komnat�.</p><p>��Ba! � Thorisin dopiero teraz zauwa�y�, �e Marek nic nie m�wi. � Dalej! � rykn��. Trybun m�wi� o po�cigu, o ognisku, kt�re zwabi�o namdalajskich pirat�w, o Hel vis, jej synach i pozosta�ych wyspiarzach uciekaj�cych z pla�y w d�ugiej �odzi pirat�w.</p><p>��I co wtedy zrobi�e�? � spyta� Imperator, ale cicho, bo opis desperackiego, a daremnego po�cigu, kaza� mu pozby� si� w�adczego tonu.</p><p>��Rozp�aka�em si�. Thorisin skrzywi� twarz.</p><p>��Do lodu ze mn�, je�li mia�bym ci� za to wini� � powiedzia� do siebie. � Alypia mia�a jednak racj�; zgwa�ci�em uczciwego cz�owieka. � Ca�kiem �agodnym ju� tonem, spyta� Skaurusa: � A co potem, i dlaczego?</p><p>Trybun wzruszy� ramionami. Halogajczycy wci�� za nim stali, ale nie trzymali go ju� za ramiona.</p><p>��Potem przyszed�em do miasta i do ciebie. Nie pozosta�o mi nic innego. Jak mog�em schroni� si� do klasztoru, skoro nie wierz� w waszego boga? A skoro uwa�a�em rebeli� Draxa za zdrad�, to jak m�g�bym sam to zrobi�? Zreszt�, i tak bym przegra�.</p><p>Thorisin rzuci� mu bardzo dziwne spojrzenie.</p><p>��Ciekawe, naprawd� ciekawe�</p></section><section><title><p>XII</p></title><p>Usta Seirem i Viridoviksa przywar�y do siebie na moment. Celt czule j� obj��.</p><p>��Jeste� za wysoki � poskar�y�a si�. � Szyja mi sztywnieje, kiedy si� z tob� ca�uj�.</p><p>��Musisz si� do tego przyzwyczai�, dzieweczko, bo tylko tym si� b�dziesz zajmowa�, kiedy ju� zgnieciemy tego karalucha � odpar� Gal.</p><p>Miar� jego uczucia by� fakt, �e �wiadomie zrezygnowa� z przychodz�cej mu na my�l spro�nej riposty. Nie potrzebowali takich sztucznych dodatk�w � by�o im ze sob� wystarczaj�co dobrze. U�cisn�a go.</p><p>��Masz ca�y czas my�le� o powrocie, s�yszysz? � powiedzia�a, na�laduj�c jego galijski akcent tak doskonale, �e roze�mieli si� oboje.</p><p>��Wsiadaj na konia, ty leniwy dryblasie! � doszed� ich ochryp�y wrzask Targitausa. � My�lisz, �e mamy czas na twoje migdalenie? � Ale khagan z trudem powstrzymywa� u�miech, a stoj�cy obok niego Batbaian otwarcie szczerzy� z�by.</p><p>��A id��e do piek�a � powiedzia� Viridoviks, ale po ostatnich czu�o�ciach pu�ci� Seirem i wskoczy� na siod�o. Jak zawsze przy tej okazji jego stepowy konik parskn�� z oburzeniem. Celt by� ci�szy ni� wi�kszo�� Khamorth�w.</p><p>Targitaus spojrza� jeszcze na Lipoxaisa.</p><p>��Obieca�e� dziesi�� dni dobrej pogody � powiedzia�, z gro�n� nutk� w g�osie.</p><p>Wbrew pozorom, by�a to powa�na sprawa. Spad�y ju� pierwsze jesienne deszcze, a wojna na stepie zale�a�a od czystego nieba. Mokre ci�ciwy sprawia�y, �e najwa�niejsza bro� nomad�w stawa�a si� bezu�yteczna.</p><p><emphasis>Enaree </emphasis>wzruszy� ramionami, wprawiaj�c w dr�enie fa�dy t�uszczu, ukryte pod ��t�, we�nian� szat�.</p><p>��Widzia�em co widzia�em.</p><p>��Szkoda, �e nie widzia�e� kto wygra � burkn�� Targitaus, ale tylko dla zasady. Napi�cie, kt�re towarzyszy�o zbli�aj�cej si� bitwie, uniemo�liwia�o tego rodzaju przepowiednie. � No, to sami musimy si� dowiedzie� � powiedzia� w�dz. � Jedziemy! � krzykn��.</p><p>Batbaian wzni�s� wilczy totem klanu i Khamorthci ruszyli do przodu. Na czele jechali zwiadowcy, a po obu stronach kolumny, boczne stra�e.</p><p>��Ty te�, cholerna bestio � powiedzia� Viridoviks, szarpi�c cuglami i wbijaj�c pi�ty mi�dzy ko�skie �ebra. Odwr�ci� si�, by jeszcze raz pomacha� Seirem i omal nie wylecia� z siod�a, kiedy zwierz� przestraszy�o si� jakiej� niesionej wiatrem szmaty. Uczepi� si� grzywy, czuj�c si� jak ostatni g�upiec.</p><p>By� mo�e w ci�gu kilku ostatnich lat za bardzo przyzwyczai� si� do rzymskiej dyscypliny, bo armia, kt�r� prowadzi� Targitaus, wygl�da�a dla niego jak zwyk�a banda. W�a�ciwie, Targitaus m�g� powiedzie�, �e j� prowadzi tylko dlatego, �e wi�cej nomad�w jecha�o za jego totemem ni� za innymi. Ale nikt nie by� w stanie zmusi� innych wodz�w do podporz�dkowania si� jego rozkazom, je�li sami tego nie chcieli. Walczyli z Varateshem, bo mieli z nim prywatne porachunki, a nie dlatego, �e Targitaus tak chcia�.</p><p>Tak wi�c, tuzin r�nych grup nomad�w jecha� na p�noc, przeciwko banitom. Wielko�� tych grup liczy�a si� od kilkunastu � jak ubrani w czapki z futra bia�ego lisa cz�onkowie klanu Oitoshy-ra � do kilkuset je�d�c�w � jak ludzie Ankhara z C�tkowanych Kot�w, kt�rzy ust�powali w tym wzgl�dzie tylko oddzia�owi Targitausa. Wahaj�cy si� do niedawna Anakhar, postanowi� jednak do��czy� do Targitausa, kiedy dowiedzia� si�, �e jego znienawidzony s�siad na stepie, Krobyz, stoi po stronie Varatesha.</p><p>��Skoro ta kozia dupa jest za nim, to rzeczywi�cie trzeba si� go pozby� � oznajmi� i natychmiast rozpocz�� przygotowania do wojny.</p><p>Opr�cz tego, �e chcieli odnale�� Varatesha i walczy� z nim, nie mieli �adnego planu dzia�ania. Gdy Viridoviks zaproponowa�, by co� takiego opracowa�, Targitaus i wodzowie pozosta�ych klan�w popatrzyli na niego jakby w�a�nie spad� z ksi�yca. Celt roze�mia� si�, kiedy sobie o tym przypomnia�. Jakbym s�ysza� Rzymianina gadaj�cego takie pierdo�y � powiedzia� do siebie. Mimo to, troch� si� tym martwi�.</p><p>��Jedyna korzy�� � powiedzia� Batbaian � �e deszcze uspokoi�y wreszcie kurz.</p><p>��Ano tak, wcale za nim nie t�skni� � zgodzi� si� Viridoviks.</p><p>Jazda w czystym powietrzu, bez duszenia si� i krztuszenia piachem, kt�ry wzbijali jego towarzysze, by�a przyjemno�ci�, jakiej nie zazna�, odk�d pojawi� si� w tym �wiecie.</p><p>Chmury zakrywa�y s�o�ce, co kilka minut rzucaj�c na step p�dz�ce z niesamowit� pr�dko�ci� cienie. Dzie� by� ch�odny, powietrze rze�kie i przejrzyste. Gdy step by� suchy, Viridoviks my�la� czasem, �e nie ma na nim nic opr�cz kurzu.</p><p>Po chwili odezwa� si�:</p><p>��Ale bez tego cholernego kurzu, jak nasi zwiadowcy znajd� tych �mierdzieli?</p><p>Batbaian zamruga�, bo nie pomy�la� o tym wcze�niej. Viridoviks zaczyna� ju� traci� cierpliwo�� � czy wszystko musia�o mie� te� jakie� wady?</p><p>Targitaus wykrzywi� usta, bo trudno by�o to nazwa� u�miechem.</p><p>��Po pierwsze Varatesh ma ten sam problem z nami. A po drugie zwiadowcy, kt�rzy nie zwracaj� uwagi na to, co dzieje si� przed nimi, szybko schodz� z tego �wiata, wi�c na pewno nie dadz� si� zaskoczy�.</p><p>��No dobra, masz racj� � przyzna� Gal.</p><p>Armia nomad�w wydawa�a si� wi�ksza ni� by�a naprawd�, a to dzi�ki lu�nym koniom prowadzonym przez ka�dego nomad�. Grzmot wal�cych o mokr� ziemi� kopyt przypomina� Viridovik-sovi nieustaj�cy huk fal morskich.</p><p>��Ale nie musz� tak szybko pozbywa� si� �niadania � powiedzia� z zadowoleniem. Przypomnia� sobie �art Arigha o ko�skiej chorobie i po raz kolejny ucieszy� si�, �e jego s�owa si� nie sprawdzi�y. Cho� nie m�g� poradzi� sobie z na wp� surow� wo�owin�, z kt�rej Khamorthci przygotowywali swoje �elazne porcje, wystarcza�y mu placki z pszennej m�ki i bia�y ser, popijane zwykle kavassem. Mia� jednak ochot� na co� s�odkiego � wino albo owoce, mo�e jakie� jagody? Kiedy Rambehisht poda� mu plaster miodu i wspania�y smak dzikiej koniczyny wype�ni� jego usta, poczu� si� jak w si�dmym niebie.</p><p>��Mi�a �licznotka, troch� wojaczki i nawet kawa� miodu, kiedy tego potrzebujesz � powiedzia�, ni to do siebie, ni to do swoich towarzyszy. � Czego chcie� wi�cej?</p><p>Kiedy Khamorthci rozbili ju� ob�z, bez przerwy chodzili od ogniska do ogniska, opowiadaj�c sobie przer�ne historie, wymieniaj�c wiadomo�ci i zwyk�e plotki, a tak�e oczywi�cie uprawiaj�c hazard. Viridoviks nigdy dot�d nie widzia� r�wnie dziwnej zbieraniny pieni�dzy � niekt�re z monet by�y tak zniszczone, �e trudno by�y powiedzie� czy wybito je w Videssos, czy w Yezd. Opr�cz tego by�y tam tak�e kwadratowe sztuki srebra, na kt�rych wybito smoki albo topory. Gal nie spotka� si� z nimi wcze�niej.</p><p>��Halug � wyja�ni� nomada.</p><p>Viridoviksowi uda�o si� wygra� kilka sztuk z�ota i jedn� ze srebrnych monet Haloga, kt�r� schowa� na szcz�cie.</p><p>Kolejny dzie� niczym nie r�ni� si� od poprzedniego. Step zdawa� si� ci�gn�� w niesko�czono�� i chwilami trudno by�o Galowi uwierzy�, �e �yje na nim kto� opr�cz nomad�w, z kt�rymi jecha�. Ale kiedy zap�on�y wieczorne ogniska, odpowiedzia� im blady poblask na linii p�nocnego horyzontu. Wszyscy sprawdzali uprz�� i bro�. Tu jaki� nomada naci�ga� popr�gi, tam kto� ostrzy� jeszcze groty strza�, dw�ch innych je�d�c�w �wiczy�o szermierk�. Przygotowania do zbli�aj�cej si� bitwy rozgrzewa�y ju� wszystkim krew.</p><p>Viridoviks zbudzi� si� przed �witem, dr��c z zimna. W Galii drzewa mieni�yby si� kolorami jesieni � tu zmieni� si� tylko odcie� trawy; z zielonego na ��toszary.</p><p>��Nie ma co � mamrota� Gal prze�uwaj�c kolejny k�s sera � nie s� to weso�e kolorki. Khamorthci docinali grupie starszych m�czyzn, kt�rzy zostali w obozie, by pilnowa� koni. Ci odp�acali im si� najlepiej jak umieli.</p><p>��Jak ju� ich rozwalicie, to przygnajcie paru tutaj. Poka�emy wam jak si� wojuje! Nomadzi dosiadali koni, klan za klanem. Gdy ruszyli na p�noc, rozsypali si� tworz�c nier�wn� lini� bitewn�. Grupa Targitausa zajmowa�a prawe skrzyd�o. Przygl�daj�c si� pustym wyrwom pomi�dzy klanami i chaotycznej linii walki, Viridoviks pociesza� si� tylko my�l�, �e armia bandyt�w Varatesha wygl�da tak samo.</p><p>Banici pojawili si� najpierw tylko jako ruchome kropki na tle stalowoszarego nieba. Przez szereg Khamorth�w przebieg� gruchy pomruk � wojownicy zak�adali strza�y i sprawdzali, czy szable g�adko wysuwaj� si� z pochwy. Ludzie Varatesha zbli�ali si� w tempie, kt�re zadziwia�o Viridovik-sa, wci�� przywyk�ego do walki w piechocie. Wymachuj�c mieczem, wyda� z siebie dziki okrzyk wojenny Celt�w, kt�ry przestraszy� jego towarzyszy � czy dotar� do uszu wroga, trudno by�o powiedzie�.</p><p>Pierwsi je�d�cy wymienili strza�y z przeciwn� stron�, cho� wi�kszo�� z nich upad�a na coraz to w�szy pas ziemi niczyjej, pomi�dzy obiema armiami. Wkr�tce dosz�o tak�e do pierwszego pojedynku na szable. Kiedy martwy banita zsun�� si� z siod�a, jego wrogowie wydali okrzyk rado�ci.</p><p>Viridoviks prze�kn�� g�o�no �lin�, gdy po�rodku linii przeciwnika dostrzeg� ubran� w bia�e szaty posta�, dosiadaj�c� czarnego wierzchowca, niemal o po�ow� wi�kszego od otaczaj�cych go stepowych konik�w.</p><p>��Ha, chyba si� nie spodziewa�e�, �e go tu zabraknie � mrukn�� do siebie. � A lepiej by tak by�o.</p><p>Gal przypuszcza�, �e jego strona przewy�sza liczebnie bandyt�w, ale kto m�g� powiedzie�, ilu ludzi wart by� Avshar?</p><p>Potem nie mia� ju� czasu na rozmy�lania � deszcz strza�, kt�ry spad� na obie strony, nie pozwala� na to. Celt, kt�ry nie mia� nic do powiedzenia w tego rodzaju wymianie, chowa� si� dobrze za swoj� niewielk� tarcz�, wystawiaj�c tylko czubek g�owy i oczy. �miertelny rytm tej walki zaczyna� go fascynowa� � prawa r�ka przez lewe rami�, by wyci�gn�� strza�� z ko�czanu, na�o�y�, naci�gn��, szybka ocena odleg�o�ci i kierunku, strza�, i znowu r�ka przez rami�. Nomadzi metodycznie opr�niali swoje ko�czany. Od czasu do czasu kto� wy�amywa� si� z tego porz�dku � przekle�stwo, j�k lub krzyk b�lu, czy te� dzika szarpanina, by uwolni� nogi ze strzemion wal�cego si� na ziemi� konia.</p><p>Varatesh ze zdumieniem obserwowa�, jak Avshar radzi sobie ze swoim wielkim, czarnym �ukiem. By� on zbudowany wed�ug tego samego wzoru, co ka�dy stepowy �uk, ale nawet najsilniejszy nomada nie by�by go w stanie wygi��. Mimo to czarnoksi�nik pos�ugiwa� si� nim z tak� �atwo�ci�, jakby by�a to dziecinna zabawka, trafiaj�c do celu z niewyobra�alnych odleg�o�ci. Robi� to z mro��c� krew w �y�ach konsekwencj� i oboj�tno�ci�. Nie krzycza� triumfalnie, kiedy kolejna strza�a o paskudnym, wygi�tym ostrzu dosi�ga�a ofiary, nie kiwn�� nawet g�ow� z zadowoleniem, ale wybiera� ju� kolejnego nieszcz�nika.</p><p>Grot wrogiej strza�y niemal rozora� policzek Varatesha. Banita szybko schowa� si� za ko�ski kark, co oczywi�cie i tak by mu nic nie pomog�o, gdyby strza� by� celny. On tak�e wypu�ci� strza�� i widzia� spadaj�cego z konia je�d�ca. Ciekaw by� czy to ten sam, kt�ry przed chwil� omal go nie trafi�.</p><p>��Nie � powiedzia� Avshar, czytaj�c w jego my�lach. Jak zwykle w jego g�osie s�ycha� by�o nut� pogardy. � Ale co ci� to w ko�cu obchodzi? On te� z ch�ci� by ci� zabi�.</p><p>Rzeczywi�cie, by�a to prawda, ale nawet prawda, wypowiedziana przez Avshara, mia�a gorzki smak.</p><p>Wzrok czarownika penetrowa� wrog� lini�, szukaj�c nowych cel�w. Obr�ci� konia w lewo, ustawiaj�c go lekkim u�ciskiem kolan. Naci�gn�� ci�ciw� si�gaj�c r�k� a� za ucho, ale w chwili, gdy j� puszcza�, Varatesh uderzy� go po nadgarstku. Strza�a polecia�a do g�ry, nie czyni�c nikomu krzywdy.</p><p>Czarnoksi�nik podni�s� si� w siodle, spogl�daj�c na Varatesha z g�ry jak rozz�oszczony b�g.</p><p>��Co ty wyrabiasz, g�upcze? � zgrzytn��, a jego g�os by� straszniejszy od najgro�niejszego ryku w�ciek�o�ci.</p><p>W�dz banit�w skuli� si� w siodle, gdy spad� na niego gniew Avshara, ale jego w�asna z�o�� doda�a mu odwagi.</p><p>��Rudow�osy jest m�j � powiedzia�. � Nie wolno ci go rusza�.</p><p>��Do mnie m�wisz �nie wolno ci�, robaku? Pami�taj, kim jestem.</p><p>Varatesh nigdy nie m�g�by o tym zapomnie�. Ale zebra� wszystko, co zosta�o mu jeszcze z jego dumy i odpowiedzia� Avsharowi:</p><p>��A ty czarowniku, pami�taj kim ja jestem � zaraz potem I zmy�la�, �e to najodwa�niejszy czyn, jakiego kiedykolwiek dokona�.</p><p>Avshar zmierzy� straszliwym spojrzeniem, i cho� Varatesh nie m�g� widzie� jego oczu, niemal dr�a� pod jego si��.</p><p>��Ach, tak � powiedzia� w ko�cu. � Wi�c nast�pne narz�dzie obraca si� przeciwko mnie i pr�buje gry��, tak? No c�, cho� twoja matka by�a suk�, jeste� troch� lepszy ni� ten �mie� Varda-nes, kt�ry my�la� tylko o swoim kutasie. � Roz�o�y� r�ce w ironicznym ge�cie szczodrobliwo�ci. � No to we� sobie rudow�osego, je�li potrafisz. Daj� ci go w prezencie.</p><p>��Nie jest tw�j, �eby� mi go dawa� � powiedzia� Varatesh, ale tylko do siebie.</p><empty-line/><p>W miar� jak �ucznikom po obu stronach zacz�o brakowa� strza�, linie walcz�cych przybli�a�y si� do siebie. Shamshiry b�ysn�y w jesiennym s�o�cu. Nomada walcz�cy obok Viridoviksa wpatrywa� si� jak urzeczony w krew tryskaj�c� z miejsca, gdzie przed chwil� mia� jeszcze dwa palce.</p><p>��Obwi�� to! � krzykn�� Targitaus.</p><p>Je�dziec wyrwa� si� wreszcie z odr�twienia. Przeklinaj�c w�ciekle, owin�� d�o� kawa�kiem we�nianej szmaty i obwi�za� j� mocno rzemieniem.</p><p>Jeden z banit�w ruszy� prosto na Gala. Viridoviks pogna� swego konia do przodu. Wygi�ta szabla uderzy�a o prosty miecz druid�w. Pos�uguj�cy si� l�ejsz� broni� Khamorth, ci�� po raz kolejny zanim jeszcze Viridoviks zd��y� przygotowa� si� do obrony. Odchyli� si� w siodle unikaj�c w ten spos�b ciosu, potem zas�oni� si� tarcz�. Jego riposta rozci�a nomadzie nog�. Je�dziec zakl�� i ods�oni� si�. Viridoviks wzi�� szeroki zamach. Miecz wbi� si� z chrz�stem w policzek renegata. Martwy albo nieprzytomny, run�� na ziemi�, gdzie zosta� zadeptany przez w�asnego konia.</p><p>Rambehisht sprytnie zachowa� kilka strza� a� do tej chwili. Z tak niewielkiej odleg�o�ci strza�y, wysy�ane przez jego wzmacniany rogiem �uk, mog�y przebi� cz�owieka na wylot albo przyszpili� do konia. Nagle jego wierzchowiec, ugodzony prosto w oko, zachwia� si� i zacz�� upada�. Zwinny jak kot, Rambehisht uwolni� nogi ze strzemion i stan�� pewnie na ziemi, unikaj�c zgniecenia pod ko�skim brzuchem. Za chwil� walczy� ju� z nast�pnym bandyt�.</p><p>Walka piechura z kawalerzyst� mog�a zako�czy� si� jednak tylko przegran� tego pierwszego. Vi-ridoviks, kt�ry by� akurat w pobli�u, wyda� z siebie dziki galijski okrzyk wojenny. Banita zamar� na moment, kt�rego w�a�nie potrzebowa� Celt, by si� do� zbli�y�. Rambehisht tak�e przy nim pozosta�. Nagle role si� odwr�ci�y � walczyli we dw�jk� na jednego. Khamorth pr�bowa� ucieka�, ale naciskany z dw�ch stron, nie m�g�. Chwytaj�c za lew� �ydk�, Rambehisht �ci�gn�� go z konia. Viri-doviks schyli� si�, by doko�czy� zbrodniczego dzie�a. Rambehisht wskoczy� na zdobycznego wierzchowca, zanim ten zd��y� si� oddali�. Naci�gn�� szybko �uk i strzeli� do nomady zaje�d�aj�cego Gala od ty�u.</p><p>Viridoviks odwr�ci� gwa�townie g�ow�, s�ysz�c za plecami krzyk ranionego bandyty.</p><p>��Dzi�ki, Khamorthcie, kochanie. Nie widzia�em tego klienta.</p><p>��D�ugi trzeba zwraca� � odpar�, pos�pnie jak zawsze, nomada.</p><p>Viridoviks zmarszczy� brwi, zastanawiaj�c si� czy Rambehisht zamierza� te� odda� mu kiedy� d�ug z ich pierwszego spotkania.</p><p>Nie mia� jednak czasu na takie dywagacje. Trzech banit�w naraz zacz�o dobiera� mu si� do sk�ry. Szcz�liwie, jeden z ludzi Targitausa zaj�� si� pierwszym z brzegu, celnym rzutem w��czni �ci�gaj�c go z konia. Ju� we dw�jk�, nomadzi nie zrezygnowali jednak z walki. Gal znowu rykn�� z ca�ych si�, ale nie zrobi�o to na nich �adnego wra�enia. B�yskawicznie podejmuj�c decyzj�, ruszy� nagle w kierunku bli�szego, �ci�gn�� z g�owy swoj� sk�rzan� czapk� i rzuci� mu j� w twarz. Osadzi� konia ze zr�czno�ci�, o kt�r� nigdy si� nie podejrzewa� i z ca�ej si�y uderzy� mieczem w szyj� wierzchowca, na kt�rym siedzia� jego zdezorientowany przeciwnik. Pechowe zwierz� natychmiast run�o na ziemi�. Viridoviks nie mia� poj�cia co sta�o si� z je�d�cem, bo odwraca� si� ju� do drugiego z bandyt�w, ale ten uciek� przed nim.</p><p>Roze�mia� si� dono�nie.</p><p>��Wracaj do mamusi, ty tch�rzliwy �mierdzielu! A na przysz�y raz namy�l si� dobrze, zanim zajmiesz si� m�sk� gr�!</p><p>Krew skapywa�a z jego miecza, kiedy zakr�ci� nim nad g�ow�. Po to w�a�nie s� bitwy � pomy�la� � �eby ukorzy� przeciwnika, czy to mieczem, czy samym sprytem. Poczucie si�y, kt�re dawa�a mu walka, uderza�o do g�owy i szumia�o w �y�ach niczym mocny kavass.</p><p>Odsun�� opadaj�ce mu na oczy d�ugie, rude w�osy i rozejrza� si� doko�a pr�buj�c oceni�, kt�ra ze stron bli�sza jest zwyci�stwa. Nie by�o to �atwe. Bitwy nomad�w rozci�gni�te by�y na ogromnej przestrzeni i uk�ad walcz�cych zmienia� si� z ka�d� chwil�. Co gorsza, nie bardzo umia� odr�ni� swoich sprzymierze�c�w od wrog�w.</p><p>Po chwili dojrza�, �e na �rodku pola walki rozgrywa�a si� jakby mniejsza bitwa w bitwie � to Anakhar z C�tkowanych Kot�w walczy� z dzik� zawzi�to�ci� przeciwko Krobyzowi ze Skacz�cych Koz��w. Zdawa�o si�, �e w�a�nie tam skupi�a si� wi�kszo�� sprzymierze�c�w Varatesha nie nale��cych do jego bandy, o czym �wiadczy�y powiewaj�ce nad nimi sztandary. Zgadzali si� na to, by walczy� obok jego czarnej flagi, ale woleli nie zbli�a� si� za bardzo do renegat�w, kt�rych by�a znakiem.</p><p>W rezultacie, ludzie Anakhara byli w mniejszo�ci i coraz mocniej na nich naciskano. Targitaus macha� r�k�, wzywaj�c syna na ratunek. Batbaian zaatakowa� od lewej. W odr�nieniu od Viridoviksa, bez zastanowienia wiedzia�, kto jest wrogiem kto przyjacielem. Jego je�d�cy wype�nili powi�kszaj�c� si� z ka�d� chwil� luk�, zmuszaj�c przeciwnika do odwrotu. Podniesieni na duchu, wojownicy C�tkowanych Kot�w walczyli teraz z nowymi si�ami.</p><p>Targitaus z reszt� swoich ludzi zacz�� okr��a� lewe skrzyd�o banit�w. Avshar spotka� si� z nimi twarz� w twarz, prowadz�c i ze sob� pi��dziesi�ciu najtwardszych i najgro�niejszych bandyt�w Va-ratesha, poznaczonych bliznami weteran�w, kt�rzy znali wszystkie mo�liwe sztuczki i sposoby walki. Byli oni uosobieniem z�a, ale nigdy nie splamili si� tch�rzostwem � nie mieli lito�ci dla nikogo, ale sami te� o ni� nie prosili.</p><p>Dosiadaj�c swego ogromnego ogiera, Avshar wygl�da� mi�dzy otaczaj�cymi go Khamorthami jak galera wojenna w�r�d zwyk�ych �odzi. Sw�j �mierciono�ny �uk przewiesi� teraz przez rami� � r�wnie gro�n� broni� okaza� si� d�ugi, prosty miecz, kt�ry trzyma� w d�oni.</p><p>��Nast�pny g�upiec! � krzykn��, gdy jeden z ludzi Targitausa ruszy� na niego. Ostrze ze �wistem rozci�o powietrze i utkn�o w szyi pechowego nomady. � To za twoj� g�upot�, i niech Skotos na zawsze po�re twoj� dusz�!</p><p>Viridoviks podni�s� g�os ponad bitewny zgie�k.</p><p>��Avshar!</p><p>G�owa ksi�cia czarodziej�w obr�ci�a si� niczym �eb psa, kt�ry w�a�nie z�apa� trop.</p><p>��Tutaj, ty pacho�ku! � wrzeszcza� Celt. � Chcia�e� Skaurusa, ale ja go z ch�ci� zast�pi�!</p><p>��I za niego te� zginiesz! � Avshar spi�� konia, przepychaj�c si� obok jednego z w�asnych �o�nierzy. � Z drogi, �cierwo! � Podni�s� miecz w ge�cie szyderczego salutu, kiedy zbli�a� si� do Gala. � Rozz�o�cisz Varatesha, tak mi si� podk�adaj�c.</p><p>Viridoviks z najwy�szym trudem sparowa� pierwsze uderzenie maga, zbijaj�c p�az miecza tarcz� � ostrze rozd�oby j� na p�. Dosiadaj�c tak pot�nego konia, Avshar m�g� za�o�y� pod swoje zwyk�e szaty pe�n� zbroj�, a jego obita metalem tarcza w kszta�cie latawca wzorowana by�a na broni Namdalajczyk�w. Gotowana sk�ra, kt�r� musia� si� zas�ania� Gal, by�a przy niej krucha i denka jak pergamin.</p><p>Si�� go nie pokonasz � pomy�la� Viridoviks � zawracaj�c konia i gotuj�c si� do kolejnego starcia, przestraszy� te� si� go nie uda. Zostawa� wi�c spryt. Przypomnia� sobie lekcj�, jakiej nauczy� si� w pojedynku z Varateshem � ko� by� tak samo wa�ny jak miecz. W przypadku ogromnego wierzchowca Avshara, kt�ry rozbija� kopytami czaszki nomad�w walcz�cych na ziemi, twierdzenie to nabiera�o jeszcze wi�kszego znaczenia.</p><p>Ksi��� czarodziej�w spi�� zwierz� ostrogami i run�� do ataku na Viridoviksa, kt�ry uczyni� dok�adnie to samo. Gdy si� spotkali, uderzenie nie by�o skierowane na Avshara, ale na ogiera. Gal chcia� mu zada� ten sam pot�ny cios, kt�rym zabi� przed chwil� konia banity, ale �le oceni� pr�dko��, z jak� zbli�a� si� do niego wierzchowiec maga. Zamiast roztrzaska� czaszk�, miecz odda� spory kawa� sk�ry z jego szyi.</p><p>Efekt tego uderzenia by� niewiele gorszy od zamierzonego. Ranione zwierz� krzykn�o niemal ludzkim g�osem z b�lu i zaskoczenia, po czym wykona�o jaki� szalony podskok, prawie wyrzucaj�c Avshara z siod�a. Wrzeszcz�c z w�ciek�o�ci�, czarnoksi�nik musia� chwyci� si� mocno ko�skiej grzywy, by nie upa�� na ziemi�. I chocia� uda�o mu si� utrzyma� na grzbiecie ogiera, okaleczone zwierz� nie pozwala�o sob� kierowa� � odbieg�o w pe�nym galopie, unosz�c maga z pola walki.</p><p>��Wracaj, �ajdaku! � hucza� Viridoviks rado�nie. � Dopiero zacz�li�my.</p><p>Avshar odwr�ci� si� do niego, wykrzykuj�c jakie� przekle�stwo. Przez jedn� chwil� pole bitwy zachwia�o si� i pociemnia�o w oczach Gala. Potem znaki druid�w na jego ostrzu rozjarzy�y si� z�otym blaskiem, odbijaj�c zakl�cie. Wszystko wr�ci�o do normy. Viridoviks z wdzi�czno�ci� u�cisn�� r�koje��, niczym d�o� najlepszego przyjaciela.</p><p>Bitwa zdawa�a si� ci�gn�� w niesko�czono��, a �adna ze stron nie zdobywa�a znacz�cej przewagi. Wojownicy walczyli niemal bez ustanku, od czasu do czasu pozwalaj�c sobie tylko na chwil� oddechu, czy �yk wody lub kavassu z buk�aka. S�o�ce przesz�o ju� na po�udniowy zach�d, kiedy Vi-ridoviks zda� sobie spraw�, �e cz�ciej posuwa si� naprz�d ni� do ty�u.</p><p>��Cisn�� ich, cisn��! � krzycza� Targitaus. � Zaraz si� z�ami�!</p><p>Ale kiedy jego ludzie zgromadzili si�, by przypu�ci� ostateczny atak na banit�w, ze �rodka i z lewej strony linii podnios�y si� okrzyki g�osz�ce najstraszniejsz� na stepie wie��.</p><p>��Ogie�!</p><p>K��by g�stego, czarnego dymu wzbi�y si� w powietrze, zas�aniaj�c renegat�w. Twarz Targitausa by�a purpurowa z w�ciek�o�ci.</p><p>��Cholerne tch�rze! Lepiej umrze� jak prawdziwi m�czy�ni, ni� tak ucieka�.</p><p>Wtedy Viridoviks us�ysza� okrutny �miech Avshara i wiedzia� ju�, �e wszystkie jego nadzieje przepad�y. P�omienie bieg�y po stepie szybciej ni� normalny ogie�, rozprzestrzeniaj�c si� w najdziwniejszych kierunkach. R�enie koni i ludzkie krzyki znaczy�y �lad rosn�cych i wyd�u�aj�cych si� z ka�d� sekund� �cian ognia. Ale ci, kt�rzy w nim gin�li, byli tylko przypadkowymi ofiarami sprytniejszego pomys�u czarodzieja. P�omienie utworzy�y siatk�, w kt�rej oczkach uwi�zieni byli wojownicy Targitausa i jego sprzymierze�cy. Kolejne oddzia�y znika�y za p�achtami ognia, kt�ry przesuwa� si� po trawie szybciej ni� jakiekolwiek zwierz�.</p><p>Kiedy ju� g��wne si�y przeciwnika zosta�y unieruchomione, w bandyt�w Varatesha wst�pi�y nowe si�y, podczas gdy zwyk�e klany walcz�ce po ich stronie przygl�da�y si� dzie�u Avshara z mieszanin� podziwu i przera�enia. Wszyscy z pasj� rzucili si� na resztki armii Targitausa, pozostaj�ce poza obr�bem pu�apki. Przy takiej przewadze jak� teraz dysponowali, nie by�o mowy o r�wnorz�dnej walce. Zwyci�stwo, kt�re zdawa�o si� by� tak blisko, zamieni�o si� w druzgocz�c� kl�sk�.</p><p>Viridoviks pr�bowa� odwr�ci� losy bitwy na w�asn� r�k�, przedzieraj�c si� przez szeregi wroga w kierunku Avshara. Czarnoksi�nik nie mia� ju� konia, kt�rego zostawi�, by �atwiej by�o mu sterowa� swoimi czarami. Desperacja Gala p�on�a tak jasno jak ogie� maga � niewielu banit�w odwa�y�o si� stan�� mu na drodze.</p><p>Varatesh i grupa je�d�c�w ruszy�a na ratunek Avsharowi, ale on nie potrzebowa� �adnej pomocy. Rzuci� okiem na Viridoviksa, wykona� szybki ruch r�k� i pos�a� w jego kierunku j�zyk ognia, kt�ry niczym w�� przesuwa� si� przez traw�. Mimo to Celt nie zawraca� przekonany, �e jego miecz zneutralizuje zakl�cie. Znaki druid�w znowu rozb�ys�y, kiedy zbli�a� si� do p�omieni.</p><p>Ale jego ko� nie mia� poj�cia o magii i przestraszy� si� rosn�cej przed nim �ciany ognia. Spanikowane zwierz� przewraca�o oczami i cho� Gal bez lito�ci wbija� mu ostrogi mi�dzy �ebra, nie odwa�y�o si� biec dalej. Pr�bowa� odwo�a� si� do Epony, ale celtycka bogini koni nie mia�a w tym �wiecie �adnej w�adzy. Avshar zdawa� si� by� ju� prawie w zasi�gu r�ki, a jednak nie m�g� do niego dotrze�.</p><p>��Dobra, sam p�jd� � burkn�� Celt, staraj�c si� uspokoi� konia na tyle, by m�g� z niego zsi���.</p><p>Varatesh wybra� w�a�nie ten moment, by wypu�ci� ostatni� ze swoich strza� w jego kierunku. Gal nie zosta� nawet dra�ni�ty, ale grot strza�y utkwi� g��boko w ko�skim zadzie. Zwierz� zapiszcza�o i wygi�o grzbiet w �uk, o ma�y w�os nie zrzucaj�c z niego Gala. Run�o do przodu, zupe�nie nie reaguj�c na manewry je�d�ca. By� mo�e uratowa�o mu tym �ycie, gdy� poganiane b�lem, prze�cign�o wszystkich bandyt�w, kt�rzy ju� go dop�dzali. Szyderczy �miech Avshara by� jednak szybszy ni� konie.</p><p>Kiedy w ko�cu uda�o mu si� zapanowa� nad przera�onym wierzchowcem, m�g� tylko do��czy� do wycofuj�cych si� resztek rozbitej armii Targitausa. Renegaci i ich sprzymierze�cy zostawili ich w spokoju, a sami kr��yli niczym muchy nad padlin� wok� �cian ognia, p�on�cego wci�� z tak� sam� intensywno�ci�, cho� powinien ju� dawno wygasn��, gdyby jego jedynym po�ywieniem by�a trawa.</p><p>Czarny jak sama rozpacz dym zasnuwa� jesienne niebo.</p><empty-line/><p>Krobyz pok�oni� si� w siodle, gdy Varatesh przejecha� obok niego. Cho� ogromnie wyczerpany, w�dz banit�w rozpromieni� si� z rado�ci, widz�c ten ho�d z�o�ony mu przez prawowitego khagana. O to w�a�nie � powiedzia� sobie � stara�em si� przez tyle lat. W ko�cu m�g� zaj�� miejsce, kt�re nale�a�o mu si� wed�ug prawa i to pomimo tylu wrog�w, kt�rzy stali na jego drodze. Usta z�o�y�y si� w pogardliwym u�miechu � zobaczyli dzisiaj jego pot�g�.</p><p>Trzask p�omieni przypomnia� mu, �e to zwyci�stwo nie by�o ca�kiem jego zas�ug�. Jakby chc�c mu to jeszcze lepiej u�wiadomi�, Avshar stan�� obok niego. Ale czarnoksi�nik tylko machn�� r�k� na uwi�zionych w ogniu wojownik�w.</p><p>��Co chcia�by� z nimi zrobi�?</p><p>Varatesh got�w by� okaza� pokonanym wielkoduszno��.</p><p>��Niech si� poddadz�, je�li zechc�.</p><p>Wzruszaj�c ramionami, Avshar zawo�a� do nomad�w zamkni�tych w najbli�szym ognistym kole.</p><p>��Poddajcie si� Varateshowi, wielkiemu khaganowi Kr�lewskiego Klanu Pardraja!</p><p>W�dz banit�w zamruga� ze zdziwienia, s�ysz�c ten nieoczekiwany tytu�. No c�, przecie� nim jestem � pomy�la� z dum�.</p><p>W tym oku sieci uwi�zieni zostali Oitoshyr i trzech czy czterech ludzi z jego klanu. Ich bia�e czapki by�y teraz ciemne od kurzu i sadzy. Oitoshyr by� ranny, ale nie zamierza� si� poddawa�.</p><p>���mierdziel Varatesh, wielki kutas r�wnin � odkrzykn��. � Tak, i ty te�, kozi gnoju! Czarodziej spojrza� pytaj�co na Varatesha. Rozz�oszczony obelgami i odrzuceniem jego wspania�omy�lnej propozycji, splun�� na ziemi�. Avshar wzi�� to za odpowied� i uczyni� nieznaczny ruch d�oni�. Jedna z p�on�cych �cian sta�a si� najpierw przezroczysta, a potem znikn�a. Varatesh gestem wpu�ci� do �rodka setk� bandyt�w. Szczerz�c z�by zaj�li si� rzezi� Bia�ych Lis�w, niczym d�ugo wyczekiwan� rozrywk�. Min�o jednak sporo czasu, zanim Oityshor da� si� zabi�.</p><p>Potem nikt nie stawia� ju� oporu i kolejne grupy poddawa�y si� jedna po drugiej. Varatesh by� oszo�omiony rozmiarami swojego zwyci�stwa. �adne pie�ni bard�w ani opowie�ci <emphasis>enaree </emphasis>nie wspomina�y o bitwie z tak� ilo�ci� je�c�w. Musia�o ich by� ponad tysi�c � gdy tylko otwiera�o si� nast�pne oczko sieci, jego ludzie ca�� hurm� wsypywali si� do �rodka niczym r�j szara�czy, zabieraj�c pokonanym bro�, zbroje, konie i wszystko, co mia�o jak�� warto��. W�dz banit�w zastanawia� si�, jak d�ugo b�dzie m�g� utrzymywa� tak� rzesz� ludzi.</p><p>��A niby dlaczego mia�by� ich �ywi�? � powiedzia� Avshar. � Niech wr�c� do swoich bezu�ytecznych klan�w.</p><p>��I nast�pnego dnia znowu b�d� si� musia� z nimi bi�? Nie my�la�em, �e taka z ciebie ufna duszyczka.</p><p>Czarownik roze�mia� si� g�o�no.</p><p>��Dobrze powiedziane! Ale gdyby� m�g� si� ich pozby�, a jednocze�nie udowodni� swoj� wy�szo�� ka�demu wodzowi na stepie? � Przerwa� czekaj�c na odpowied� Varatesha.</p><p>��M�w dalej � nalega� nomada, zaintrygowany. Avshar znowu si� roze�mia�.</p><empty-line/><p>��Naprawd� dzi�kuj�, ale nie � powiedzia� Arghunowi Gorgidas, chyba po raz dwudziesty. � Kiedy poselstwo Imperatora b�dzie wraca� do Videssos, pojad� z nimi. Jestem stworzony do �ycia w mie�cie, tak jak ty do �ycia na stepie. By�bym tak samo nieszcz�liwy, je�d��c tu za stadami byd�a, jak ty mieszkaj�c w Videssos.</p><p>��Porozmawiamy jeszcze o tym � powiedzia� khagan, tak samo jak w ka�dym poprzednim wypadku, kiedy Gorgidas odmawia� jego zaproszeniu i nie chcia� zosta� z Arshaumami.</p><p>Arghun opar� si� o g�r� poduszek le��cych w videssa�skiej jurcie i przykry� nogi kocem z futra kr�lika. Wr�ci�o do nich czucie, ale nie by�y w pe�ni sprawne � khagan musia� si� podpiera� dwoma kijami przy chodzeniu i wci�� nie m�g� dosiada� konia.</p><p>Jednak wdzi�czno��, jak� okazywa� Grekowi, nie zna�a granic. Zasypywa� go prezentami � d�ugi do kolan p�aszcz futra kuny, tak delikatnego, �e niemal niewyczuwalnego pod palcami; stado wspania�ych wierzchowc�w; sok� o krwawo-czerwonych oczach� Gorgidas, kt�ry nigdy nie by� sokolnikiem, z czystym sumieniem odm�wi�; �wietny �uk i dwadzie�cia strza� w pokrytym z�oceniami ko�czanie� dyskretnie odda� go Skylitzesowi, kt�remu m�g� on si� naprawd� przyda�; i by� mo�e za namow� Tolui, spory zapas zi�, uznawanych przez nomad�w za lecznicze, ka�de w ma�ym pojemniku z ko�ci, zatkanym wyci�tym z rogu korkiem.</p><p>��Coraz lepiej m�wisz naszym j�zykiem � kontynuowa� Arghun.</p><p>��Pi�kne dzi�ki � odpar� Gorgidas, troch� nieszczerze.</p><p>Jak wi�kszo�� jego rodak�w uwa�a�, �e uniwersalna i subtelna greka to jedyny odpowiedni j�zyk dla cywilizowanego cz�owieka. �aciny musia� si� nauczy�, gdy zaczyna� s�u�b� w rzymskiej armii, a bez videssa�skiego nie m�g�by si� porusza� w tym �wiecie. W chwili wspania�omy�lno�ci got�w by� przyzna�, �e ka�dy z nich mia� pewne zalety, ale mowa Arshaum�w by�a naprawd� barbarzy�ska. Jak napisa� w swoim dzienniku: �Jest to j�zyk, w kt�rym mo�na znale�� wi�cej s��w opisuj�cych stan krowich racic ni� ludzkiej duszy. To chyba wystarczy�.</p><p>Gdzie� w oddali zahucza� grzmot � Arghun z�o�y� palce w znaku strzeg�cym od piorun�w. Deszcz zacz�� bi� o mocno naci�gni�te pokrycie jurty. Normalnie, o tej porze roku nomadzi jechaliby w kierunku zimowych pastwisk. Tej jesieni jednak, stada byd�a pod opiek� ch�opc�w i starszych m�czyzn wyruszy�y na po�udnie, podczas gdy wojownicy gromadzili si�, by pom�ci� zamach na �ycie khagana Szarego Konia.</p><p>Do jurty podjecha� jaki� ko�. W�z zwolni�, by je�dziec m�g� si� na� wdrapa� i za sekund� do �rodka w�lizn�� si� ociekaj�cy wod� Arigh. Niedbale zasalutowa� ojcu.</p><p>��Sztandar gotowy � oznajmi�. Goudeles mrugn�� chytrze do Gorgidasa.</p><p>��Prosz�, to co� w sam raz do twojej historii. Mo�esz to nazwa� Wojn� z P�aszczem Bogoraza. Grek potar� si� po brodzie � ju� prawie zapomnia� o dokuczaj�cym mu zaro�cie.</p><p>��Wiesz co, to mi si� podoba � powiedzia�.</p><p>Wygrzeba� ze swoich rzeczy tabliczk� i <emphasis>stylus, </emphasis>po czym zapisa� na niej kr�tk� notatk�. �By zjednoczy� klany Arshaum�w zdecydowano, �e ich znakiem nie b�dzie totem �adnego z klan�w, lecz symbol powodu, dla kt�rego wyruszyli na wojn�.</p><p>Goudeles m�wi� do niego po videssa�sku, ale Arghun us�yszawszy imi� Yezda, poprosi� o t�umaczenie. Kiedy Arigh prze�o�y� to na j�zyk r�wnin, jego ojciec za�mia� si� ponuro.</p><p>��Ha! Gdyby zosta�o z niego co� wi�cej, wisia�oby na lancy zamiast p�aszcza.</p><p>��I s�usznie � powiedzia� Lankinos Skylitzes. Po chwili wahania doda� ostro�nie: � B�dziesz tu mia� pot�n� armi�, khaganie.</p><p>��Tak � odpar� Arghun z dum� w g�osie. � Nie cieszysz si�, �e masz takich silnych przyjaci�?</p><p>Videssa�ski oficer wygl�da� na zak�opotanego.</p><p>��Eee? Tak, oczywi�cie. Ale tak wielka liczba wojownik�w mo�e zaniepokoi� Khamorth�w z Pardraji, kiedy b�dziemy jecha� do Pristy.</p><p>��Jakby to mia� jakie� znaczenie � prychn�� Arigh. Przeci�gn�� palcem po gardle i wyda� z siebie charcz�cy g�os. � W�a�nie to ich spotka je�li o�miel� si� nas tkn��. Mam nadziej�, �e spr�buj�.</p><p>Skylitzes przytakn��, ale b�d�c cz�owiekiem upartym i konsekwentnym, kontynuowa� zacz�ty temat:</p><p>��A je�li ju� taka wielka armia dotrze do Pristy, trudno b�dzie znale�� wystarczaj�c� ilo�� okr�t�w, kt�re mog�yby j� przetransportowa� do Videssos.</p><p>Rozz�oszczony i zdumiony Arigh spyta� go g�o�no:</p><p>��Co ci� gryzie, Lankinos? Przejecha�e� taki szmat drogi, �eby dosta� �o�nierzy, a teraz ich nie chcesz?</p><p>Ale Arghun przygl�da� si� Skylitzesowi z nowym szacunkiem.</p><p>��Nie z�o�� si� na niego, synu.</p><p>��Czemu nie? � Arigh z oburzeniem spojrza� na Videssa�czyka.</p><p>��Bo zna si� na rzeczy. � Widz�c jednak buntownicz� postaw� syna, Arghun zacz�� mu t�umaczy�: � Przyjecha� tu po �o�nierzy dla swojego w�asnego khagana.</p><p>��No pewnie � wybuchn�� Arigh. � I co z tego?</p><p>��Ta armia, tutaj, jest <emphasis>moja, </emphasis>jak dobrze rozumie. Ma prawo zastanawia� si�, jak jej u�yj� i czy nie b�dzie dla niego bardziej niebezpieczna ni� wrogowie, kt�rych ju� ma.</p><p>��Aa? � powiedzia� Arigh, zrozumiawszy wreszcie o co chodzi.</p><p>Goudeles zdawa� si� zmartwiony faktem, �e sam o tym nie pomy�la�, a Gorgidas pochyli� g�ow� w podziwie dla subtelno�ci Skylitzesa.</p><p>Oficer zasalutowa� Arghunowi, wyra�nie zadowolony, �e khagan si� nie rozz�o�ci�.</p><p>��Je�li wi�c mog� ci� zapyta� wprost, jak jej u�yjesz?</p><p>��Zabij� tylu Yezda ilu si� da � powiedzia� spokojnie Arghun. � My�l�, �e Arigh ma racj�; Khamorthci zostawi� nas w spokoju, kiedy zobacz�, �e nie zamierzamy im wyrz�dzi� krzywdy, a je�li nie, to tym gorzej dla nich. Ale najprostsza droga do Mashiz prowadzi przez Pardraj� i w�a�nie tamt�dy zamierzam jecha�. � Uk�oni� si� ambasadorom z Videssos. � Oczywi�cie, pojedziecie z nami.</p><p>��To dla nas zaszczyt � powiedzia� Skylitzes.</p><p>Goudeles z kolei, wygl�da� jak cz�owiek, kt�remu w�a�nie wbito n� w serce. Bardziej nawet ni� Gorgidas pragn�� powrotu do miasta, a teraz widzia�, jak chwila ta znowu si� oddala z powodu kaprysu tego barbarzy�skiego wodza.</p><p>��Tak, to dla nas zaszczyt � wykrztusi� w ko�cu.</p><p>��Znowu po�wiczymy szermierk�, Pikridos � zachichota� Skylitzes, doskonale go rozumiej�c. Gryzipi�rek nie zdo�a� ca�kiem st�umi� j�ku.</p><empty-line/><p>��Ta jurta musi pojecha� z nami � powiedzia� Arigh, z u�miechem wcieraj�c s�l w rany Gou-delesa. � Jakie� stadko koni i lekki namiot do os�ony, �eby �nieg nie odk�ada� si� przez noc.</p><p>���nieg? � powiedzia� s�abo Goudeles.</p><p>��M�wcie w moim j�zyku, prosz� � burkn�� Arghun, kiedy nawet jego syn przeszed� na vi-dessa�ski. Gdy dowiedzia� si� ju� w czym rzecz, pokiwa� g�ow� ze wsp�czuciem: � Tak, wiem �e �nieg bywa dokuczliwy. Na pewno b�dzie nam przeszkadza� w je�dzie. Ale wyruszymy, gdy tylko klany si� zbior� i powinni�my si� zbli�a� do Yezda na wiosn�.</p><p>��Niezupe�nie o to mi chodzi�o � powiedzia� biurokrata i ukry� twarz w d�oniach. Nomadzi ka�dego roku podr�owali w czasie zimy, pilnuj�c swoich stad. Ale to wcale nie pociesza�o Videssa�czyk�w Gorgidas przypomnia� sobie o czym�:</p><p>��Arigh, b�d� potrzebowa� takiej futrzanej czapy jak twoja, takiej z� � pom�g� sobie r�kami, nie znaj�c odpowiedniego s�owa � �nausznikami.</p><p>Nomada zrozumia� go bez trudu.</p><p>��B�dziesz j� mia� � obieca�. � Dobrze, �e o tym pomy�la�e�. Zna�em cz�owieka, kt�ry odmrozi� sobie uszy w czasie zamieci i ca�kiem sobie jedno od�ama�, a zorientowa� si� dopiero, kiedy mu odtaja�y.</p><p>��Cudownie � mrukn�� Goudeles, prawie bezg�o�nie. Gorgidas przypomnia� sobie co� jeszcze.</p><p>��Avshar ci�gle jest na wolno�ci w Pardraji.</p><p>To otrze�wi�o j ego videssa�skich towarzyszy i nawet Arigha, ale Arghun powiedzia� j ak inni przed nim:</p><p>��Czarownik. Mamy w�asnych czarownik�w.</p><empty-line/><p>��Poganiaj je, do cholery! � krzycza� Valash.</p><p>Viridoviks skin�� g�ow� � podni�s� si� wysoko w siodle i machaj�c r�kami wywrzaskiwa� galijskie przekle�stwa. Stado owiec przyspieszy�o odrobin� na moment. Otulone w swoje grube p�aszcze brudnej we�ny, czu�y si� w zimnym jesiennym deszczu o wiele lepiej ni� ludzie, kt�rzy ich pilnowali.</p><p>Burze i deszcze powr�ci�y dwa dni temu, jak to przewidzia� Lipoxais i dodatkowo utrudni�y wycofywanie si� pokonanych nomad�w. Poza tym brakowa�o ludzi do pop�dzania byd�a, kt�re wcale si� teraz nie spieszy�o. Fakt, �e Targitaus zatrudni� takiego niezdar� jak Viridoviks, �wiadczy� najlepiej o jego desperacji. Kobiety i ci z ch�opc�w, kt�rzy mogli ju� dosi�gn�� strzemion, tak�e zabrali si� do pomocy.</p><p>Celt zagoni� grupk� zb��kanych owiec z powrotem do stada. Cieszy� si�, �e Targitaus w og�le znalaz� mu jakie� zaj�cie. Z pewno�ci� mo�na by�o zwali� ca�� win� na cudzoziemca � tym bardziej �e Batbaian nie wr�ci� ze swoim ojcem. Nikt nie wiedzia� czy �yje, czy te� zosta� pojmany.</p><p>Ale Targitaus powiedzia� tylko:</p><p>��To nie twoja wina, walczy�e� dobrze.</p><p>Je�li nawet nie chcia� go zbyt cz�sto widywa� od czasu bitwy, to Viridoviks dobrze to rozumia� i trzyma� si� od wodza z daleka. Oznacza�o to tak�e, �e nie m�g� sp�dza� za wiele czasu z Seirem, ale i tak nie mia�by do tego okazji � Targitaus nie oszcz�dza� swojej rodziny, kt�ra pracowa�a r�wnie ci�ko jak reszta klanu.</p><p>��Wracaj tam, ty mecz�ca debilna kupo �cierwa i rzygowin! � rykn�� Viridoviks na owc�, kt�ra pr�bowa�a oderwa� si� od stada. Zwierz� zam�cza�o z oburzeniem, jakby rozumiej�c wszystkie obelgi Celta.</p><p>Valash odjecha� od niego, chc�c powstrzyma� kolejne niesforne barany. Twarz m�odego Kha-mortha wyra�a�a zm�czenie i zrezygnowanie, kiedy powr�ci� do Gala.</p><p>��To nie jest robota dla dw�ch ludzi � powiedzia� i potrz�sn�� g�ow�. Krople deszczu oderwa�y si� od jego brody.</p><p>��Tak, wiem, ale mo�e ju� nied�ugo tego cholerstwa � odpar� Viridoviks. � Ten b�kart Vara-tesh ju� by nas chyba nie dopad�, a przy tym deszczu nigdy nie znajdzie naszego �ladu.</p><p>Po bitwie nikt ich tak naprawd� nie �ciga�, a przynajmniej nie tak zaciekle, jak obawia� si� tego Celt. Bez wzgl�du na to, czy mia�o to dla niego jakie� znaczenie, Targitaus wycofa� si� po mistrzowsku.</p><p>S�owa Viridoviksa jakby pocieszy�y nieco Khamortha, ale Gal przekl�� si� w duchu, gdy tylko je wypowiedzia�. Avshar m�g� i�� za jego mieczem r�wnie �atwo, jak cz�owiek pod��aj�cy za �wiat�em pochodni. Przez chwil� zastanawia� si�, czy nie lepiej by�oby wyrzuci� go w b�oto, �eby zmyli� ewentualn� pogo�. Ale zanim jego d�o� dotkn�a r�koje�ci, cofn�� j� szybko i splun�� na ziemi�.</p><p>��Skoro ten skurwysyn tego chce, to niech sobie na niego zas�u�y.</p><p>Ciemno�� zapada�a bardzo szybko w te jesienne wieczory. G�ste chmury poch�ania� resztki �wiat�a jeszcze zanim s�o�ce schowa�o si� ca�kiem za horyzont. Khamorthci zatrzymywali si� dopiero wtedy, gdy nie widzieli ju� przed sob� drogi, a namioty rozbijali niemal po omacku. Ob�z by� cichy i smutny � tak wielu m�czyzn nie �y�o, inni zagin�li, jeszcze inni zostali ranni, a wszyscy � i m�czy�ni, i kobiety byli ogromnie zm�czeni.</p><p>Owini�ty w gruby we�niany koc, Viridoviks przykucn�� blisko ognia w namiocie Targitausa. Khagan pozdrowi� go burkliwie. W ponurej ciszy jad� w�a�nie kolacj�. Jego twarz poznaczona by�a nowymi zmarszczkami �alu i zmartwienia.</p><p>Gal przygotowa� sobie zimny posi�ek z sera i w�dzonych kie�basek z baraniny. Gdy Seirem pocz�stowa�a go je�ynami w miodzie, odm�wi�.</p><p>��Innym razem, kochanie, kiedy b�d� troch� weselszy. Teraz ca�a ta s�odycz by si� we mnie zmarnowa�a.</p><p><emphasis>Enaree </emphasis>Lipoxais rzuci� si� zach�annie na jedzenie � g�sty sok sp�ywa� mu po brodzie i klei� si� do ubrania.</p><p>��Jak ty mo�esz tak je��? � spyta� go Viridoviks. � Jak �winia. Nie staje ci to w gardle, gdy widzisz tych wszystkich mizerak�w doko�a?</p><p>��Oni mog� mie� te� inne rozrywki � odrzek� kr�tko Lipoxais, wysokim beznami�tnym g�osem, a jego t�usta, g�adka twarz pozosta�a nieruchoma niczym maska.</p><p>Viridoviks odgryz� wielki k�s kie�basy i odwr�ci� g�ow�, czuj�c jak p�on� mu policzki. Oto pozna� wreszcie zagadkow� natur� <emphasis>enaree </emphasis>i zda� sobie spraw�, �e wola�by jej jednak nie odkrywa�.</p><p>��Nie chcia�em zrobi� ci przykro�ci � wymamrota�. Lipoxais zaskoczy� go, k�ad�c mu sw� pulchn� r�k� na ramieniu.</p><p>��Chyba powinienem czu� si� zaszczycony � powiedzia�, i figlarna iskierka b�ysn�a w jego g��bokich, ciemnych oczach. � Ile razy przeprosi�e� za sw�j niewyparzony j�zor?</p><p>��Nie za cz�sto, zdaje si� � zamy�li� si� Viridoviks. � Ciekawe, dlaczego? Mnie si� na pewno nic nie stanie, a temu co go opieprzy�em, mo�e i ul�y.</p><p>Lipoxais ogl�dn�� si� na Seirem.</p><p>��Cywilizujesz go.</p><p>��Hoo! � krzykn�� Viridoviks, obra�ony. � Co to ja jestem, Rzymianin? Kto by chcia�, �eby go cywilizowa�?</p><p>Po chwili zda� sobie spraw�, �e <emphasis>enaree </emphasis>u�y� videssa�skiego s�owa, kt�re nie mia�o odpowiednika w j�zyku khamorth.</p><p>��Pokazuje, co umie � powiedzia� do siebie Gal i od razu poczu� si� lepiej.</p><p>��W porz�dku, pomyli�em si�! � krzykn�� Dizabul, wal�c pi�ci� o pod�og� jurty. Gdy go zabola�a, wytrzeszczy� na ni� oczy, jakby by� to kolejny akt z�o�liwo�ci. � Czy to pow�d, �eby mnie traktowa� jak parszyw� owc�? No, czy to jest pow�d?</p><p>Tak � pomy�la� Gorgidas � ale nie powiedzia� tego. Dizabul by� w wieku, gdzie �wczoraj� kry�o si� ju� we mgle, a �jutro� by�o niewyobra�alnie daleko. Zdawa�o mu si�, �e wszyscy s� dla niego okropnie niesprawiedliwi, i �e wyrz�dzaj� mu straszliw� krzywd�, obarczaj�c go wsp�odpowiedzialno�ci� za to, co zasz�o przy uczcie. Ale starsi klanu pami�tali i traktowali go tak, jak czyniliby to z ka�dym, kto popiera� z�� stron�. Bola�o to m�odego ksi�cia szczeg�lnie dlatego, �e przyzwyczajony by� do pochwa�, a nie do nagany.</p><p>Czu� si� zdesperowany do tego stopnia, �e rozmawia� z Grekiem, kt�rego dot�d ignorowa�. Gor-gidas nie m�g�by znie�� jego narzeka�, ale na szcz�cie od czasu do czasu Dizabul odrywa� si� od swojego ulubionego tematu i odpowiada� na jego pytania dotycz�ce historii i obyczaj�w klanu. Okaza�o si�, �e wcale nie by� g�upi, tylko zepsuty, a przy tym mia� jeszcze ogromn� wiedz�. A jego uroda pozwala�a Grekowi zapomnie� o m�odzie�czej arogancji.</p><p>W�a�ciwie by� tak pi�knym stworzeniem, �e Gorgidasa kusi�o, by pod pozorem szczerego wsp�czucia, troch� si� z nim pobawi�. Wtedy zez�o�ci� si� na siebie i sta� si� tak nieprzyjemny dla Dizabula, �e ch�opiec wpad� w gniew i krzykn��:</p><p>��Jeste� taki sam jak ca�a reszta!</p><p>Wyszed� prosto w deszcz, zostawiaj�c Gorgidasa samotnie rozmy�laj�cego nad granicami samokontroli.</p><p>Grek i Goudeles poddali si� intensywnemu treningowi szermierczemu. Gryzipi�rek nigdy nie zapowiada� si� na �wietnego wojownika, ale Gorgidas zaskoczy� Arshaum�w swoimi umiej�tno�ciami w pos�ugiwaniu si� kr�tkim rzymskim mieczem � przynajmniej w walce pieszo. �Poniewa� nomadzi�, zanotowa�, �przyzwyczajeni s� do szerokich ci�� zadawanych z wysoko�ci ko�skiego grzbietu, pos�uguj� si� tym samym stylem walki, gdy stoj� na ziemi i dlatego zupe�nie trac� g�ow�, kiedy ich przeciwnik zadaje raczej pchni�cia ni� uderzenia ostrzem�.</p><p>Grek spu�ci� lito�ciw� zas�on� milczenia na w�asne poczynania z szabl� i szerokim ci�ciem.</p><p>Mimo to, Skylitzes by� zadowolony z jego post�p�w.</p><p>��Nikt nie wzi��by ci� za prawdziwego �o�nierza, to prawda, ale umiesz przynajmniej tyle, �e nie zar�n� ci� od razu jak owcy.</p><p>Oficer odwr�ci� si� do Goudelesa, kt�ry rozciera� w�a�nie kolano. Co� w nim trzasn�o, kiedy pr�bowa� si� okr�ci�, uciekaj�c przed ciosem nomady, z kt�rym �wiczy�. Skylitzes przewr�ci� oczami.</p><p>��Co zupe�nie nie dotyczy tego tu. R�wnie dobrze m�g�by sobie wytatuowa� na czole �barania dupa�, a efekt by�by ten sam.</p><p>��Hrmmp � wymamrota� biurokrata wci�� siedz�c w b�ocie. � My�l�, �e mog� �mia�o stwierdzi�, i� lepiej sprawuj� si� na polu, ni� kt�rykolwiek z tych barbarzy�c�w radzi�by sobie w kancelarii. A czego ty w og�le chcesz ode mnie? Nigdy nie twierdzi�em, �e mam zdolno�ci wojownika.</p><p>��Hellen te� nigdy tak nie m�wi� � odpar� Skylitzes, wprawiaj�c Gorgidasa w os�upienie. Nigdy nie zdawa� sobie sprawy, �e Videssa�czyk wiedzia� jak nazywaj� siebie jego rodacy.</p><p>Pochwa�a oficera nie sprawi�a mu jednak �adnej przyjemno�ci. Nienawidzi� wojny, szczer� i g��bok� nienawi�ci� cz�owieka, kt�ry widzia� jej za du�o i za dok�adnie. Z drugiej strony za�, zawsze stara� si� robi� wszystko najlepiej jak potrafi�. Zdecydowawszy raz, �e musi pozna� podstawy �o�nierskiego rzemios�a, uczy� si� r�wnie sumiennie jak kiedy� medycyny, cho� mo�e nie z takim samym zainteresowaniem.</p><p>A� zamruga� oczami, kiedy nagle zrozumia�, jak Gajusz Filipus m�g� uwa�a� wojaczk� za jeszcze jedno rzemios�o, zupe�nie niczym stolarstwo czy krawiectwo. Nigdy zapewne nie spodoba mu si� ta perspektywa, ale nie by�a mu ju� obca.</p><p>Roze�mia� si� g�o�no nad swoimi przemy�leniami. Kto m�g�by przypuszcza�, �e zrozumienie przychodzi czasem z nauki rze�nictwa? Przypomnia� sobie, co Sokrates powiedzia� do Ate�czyk�w: �Bo dla prawego cz�owieka, �ycie nie sprawdzone jest nic nie warte�. A Sokrates walczy� w falandze, kiedy <emphasis>polis </emphasis>go potrzebowa�o.</p><p>Musia� m�wi� na g�os, bo Goudeles spyta� go zaintrygowany:</p><p>��Co to takiego?</p><p>Prze�o�y� sentencj� na videssa�ski.</p><p>��Nie najgorsze � powiedzia� gryzipi�rek. � To by� tajny agent, ten Sokrates? Gorgidas wyrzuci� r�ce do g�ry.</p><p>Kiedy wr�cili do jurty, Gorgidas wyczy�ci� dok�adnie swoje buty z ko�skiej sk�ry, zanim wszed� do �rodka. Goudeles i Skylitzes zrobili to samo, wiedz�c ju�, �e Grek b�dzie wtedy o wiele milszym towarzyszem. W rezultacie, jurta bez w�tpienia by�a o niebo czystsza ni� wtedy, gdy mieszkali w niej nomadzi.</p><p>Goudeles podni�s� pytaj�co brew i zwr�ci� si� do Gorgidasa:</p><p>��Co zrobisz, kiedy pojedziemy na wsch�d i trzeba b�dzie rozbija� namioty na ziemi i b�ocie?</p><p>��Zrobi�, co b�d� m�g� � warkn�� Grek.</p><p>Nie uwa�a�, by musia� przeprasza� za swoje zasady. Ju� dawno temu zauwa�y�, �e rany goj� si� lepiej, kiedy utrzymuje si� je w czysto�ci, a chorzy pacjenci szybciej wracaj� do zdrowia, gdy przebywaj� w wysprz�tanych pomieszczeniach. Wzi�� to za og�ln� regu�� i stara� si� do niej zawsze stosowa� rozumuj�c, �e to co pomaga przeciwko chorobie, mo�e tak�e przed ni� chroni�.</p><p>��Zostaw go w spokoju, Pikridos � powiedzia� Skylitzes. Wyci�gn�� si� leniwie na kocu, wzdychaj�c z rozkosz�. � Mi�o jest wr�ci� do suchego i czystego ��ka.</p><p>��O bez w�tpienia, bez w�tpienia � zgodzi� si� Goudeles. � Ale nigdy nie zapomn� twarzy Tolui, kiedy nasz przyjaciel nazwa� go brudn� kup� ko�skiego �ajna za to, �e zostawi� troch� b�ota na dywanie.</p><p>Tym razem Grek poczu� lekkie uk�ucie wstydu, tym bardziej �e szaman przyszed� porozmawia� z nim o zio�ach podarowanych mu przez Arghuna.</p><p>��No c�, mimo wszystko uwa�am, �e teraz, gdy wzi�� to na siebie, jurta jest o wiele przyjemniejszym miejscem ni� kiedy by�y tu nasze dziewuchy � powiedzia� Skylitzes.</p><p>��A niech ci tam b�dzie. � Biurokrata znowu zaj�� si� swoim kolanem i podwin�� nogawk�, by lepiej mu si� przyjrze�. Zaczyna�o ju� nabiera� ciemnoszarych kolor�w. Mimo to, uda�o mu si� u�miechn��. � Musisz jednak przyzna�, �e maj� pewn� zalet�, kt�rej jemu brakuje.</p><p>��Jeszcze nie s�ysza�em, �eby kto� to tak nazywa� � parskn�� Skylitzes.</p><p>Gorgidas tak�e si� roze�mia�, ale nie do ko�ca szczerze. Gdy nie mia� innego wyboru, radzi� sobie z kobietami lepiej, ni�by kiedykolwiek przypuszcza�. Hoelun bardzo mu w tym pomog�a, bo tak bardzo chcia�a go zadowoli�, �e trudno by�o jej odpowiedzie� czym� innym, nie m�wi�c ju� o tym, �e by�oby to grubia�stwo. Zrozumia�, �e brakuje mu jej teraz, kiedy ju� odesz�a. Ale jeszcze bardziej brakowa�o mu mo�liwo�ci dogodzenia swej prawdziwej naturze.</p><p>��Czy� ty zwariowa�, �eby tak wje�d�a� do naszego obozu? � krzycza� Targitaus, piorunuj�c bandyt� wzrokiem. � Schowaj sobie gdzie� t� swoj� bia�� tarcz�. W ko�cu co mnie obchodzi twoje poselstwo? � Jego r�ka sama przesuwa�a si� w kierunku r�koje�ci miecza.</p><p>Je�dziec Varatesha odpowiedzia� mu pogardliwym spojrzeniem. Mia� oko�o czterdziestki, dumn�, tward� twarz, kt�ra mog�aby by� nawet przystojna, gdyby nie osadzone zbyt blisko siebie oczy � przys�oni�te do po�owy ci�kimi powiekami, wyra�a�y tylko okrucie�stwo. Dosiada� pi�knego konia i mia� na sobie doskona�ej roboty zbroj� i �uk, zapewne �upy z ostatniej bitwy. Nie przedstawi� si�, ale odpar� z drwi�cym u�mieszkiem:</p><p>��No �mia�o, zabij mnie, zobaczysz wtedy, co si� stanie z twoimi drogimi przyjaci�mi. Targitaus jakby nagle opad� z si�. Jego ramiona obwis�y bezw�adnie. Obserwuj�cy go Viridoviks m�g�by przysi�c, �e zapad�y mu si� tak�e policzki.</p><p>��M�w dalej � powiedzia�, a jego g�os sta� si� nagle skrzeczeniem starucha.</p><p>��Tak te� my�la�em � powiedzia� banita. Ta misja sprawia�a mu najwyra�niej przyjemno��; zatar� r�ce przechodz�c do sedna sprawy: � Teraz, kiedy widzieli�my pocz�tek nowego Klanu Kr�lewskiego, pozosta�e klany musz� zrozumie�, kto jest kim na Pardraji� poczynaj�c od ciebie i twoich ludzi.</p><p>Nic innego nie by�oby chyba w stanie tak gwa�townie przywr�ci� Targitausa do �ycia. Twarz po-sinia�a mu ze w�ciek�o�ci i rykn�� z ca�ych si�:</p><p>��Ty b�karcie, ty kozia szczyno, ty �abo!</p><p>By�a to najgorsza obelga dla Khamortha, i banita ods�oni� z�by, z trudem hamuj�c w�asn� z�o��. Targitaus nie zwraca� na niego uwagi.</p><p>��Jed� i powiedz Varateshowi, �e mo�e mnie poca�owa� w dup�, bo ja go na pewno nie poca�uj�!</p><p>Stoj�cy wok� wojownicy poparli go okrzykami.</p><p>Czekaj�c a� tumult przycichnie, wys�annik Varatesha m�g� si� opanowa� � w�dz renegat�w nie wybra� byle kogo. Kiedy wrzaski zni�y�y si� do gro�nych pomruk�w, banita roz�o�y� r�ce w ge�cie pojednania i przem�wi� naj�agodniej jak potrafi�:</p><p>��Kto m�wi o ca�owaniu w dup�? Wiesz dobrze, �e Varatesh jest teraz silniejszy od ciebie. M�g�by ci� zgnie�� tak �atwo, jak ch�opiec zgniata w r�ku jaszczurk�.</p><p>Viridoviks skrzywi� si�, s�ysz�c to okrutne por�wnanie, kt�re pozwala�o mu ujrze� prawdziw� dusz� banity, bez wzgl�du na to, jak �agodnego tonu u�ywa�.</p><p>��Ale on tego nie robi. Bo i po co? Tak czy siak, b�dziecie jego poddanymi. Czemu nie zrobi� tego po dobroci?</p><p>��I zawiesi� Wilka pod wasz� bandyck� czarn� flag�? Nigdy.</p><p>��No dobrze � powiedzia� banita, tonem cz�owieka, kt�ry rezygnuje z zarobku i oddaje sw�j towar niemal za bezcen. � Zrobi wam nawet prezent.</p><p>Targitaus splun�� z pogard�.</p><p>��Ciekawe, jaki podarunek chcia�bym od niego wzi��?</p><p>��Odda wam wszystkich wi�ni�w i nie we�mie za nich okupu.</p><p>��Kpisz sobie ze mnie � powiedzia� Targitaus. Ale dojrza� na twarzach swoich ludzi straszliw�, nieprzepart� nadziej�, i kiedy powt�rzy� � Kpisz � nie by� ju� taki pewny siebie.</p><p>��Na m�j miecz, nie kpi� � powiedzia� cz�owiek Varatesha.</p><p>Nomadzi zamilkli nagle i spogl�dali na siebie pytaj�co, bo w�r�d tego wojowniczego ludu, nawet najgorszy renegat zastanowi�by si� dobrze, zanim z�ama�by t� przysi�g�. Nie panuj�c ju� nad sob�, Targitaus wybuchn��:</p><p>��Czy jest z nimi Batbaian?</p><p>��Tak, i ma si� lepiej ni� wielu innych.</p><p>Przera�enie nape�ni�o serce Viridoviksa, gdy zrozumia�, �e Targitaus wierzy bandycie.</p><p>��Hej, panie, nie mo�esz przecie� teraz wzi�� na serio �garstw tego �mierdziela, no sam powiedz?! Co warte jest s�owo Varatesha albo Avshara?</p><p>Kilka g��w przytakn�o jego s�owom, ale nie by�o ich wiele. Wiedz�c, �e jego syn jest w r�kach Varatesha i czepiaj�c si� tej szansy jak ostatniej deski ratunku, w�dz odpar�:</p><p>��Ju� raz poszed�em twoj� drog�, Vridrish, i zobacz co mi z tego przysz�o.</p><p>Galowi opad�a szcz�ka � ta nag�a zmiana frontu i niesprawiedliwo�� zarzutu zupe�nie go zaskoczy�y. Ale Targitaus nie poprzesta� na tym.</p><p>��Wi�c jak masz teraz czelno�� m�wi� mi, co mam robi�?</p><p>��Ale�</p><p>Targitaus uciszy� go stanowczym gestem.</p><p>��Ciesz si�, �e to nie twoja g�owa ma by� tu zap�at�, bo bez wahania wymieni�bym ci� na Batbaiana i moich ludzi.</p><p>Celt pochyli� tylko g�ow� � na to nie mia� ju� �adnej odpowiedzi.</p><p>Postanowiwszy uk�ada� si� z wrogiem, Targitaus u�y� wszelkich dost�pnych mu �rodk�w, by wyci�gn�� jak najwi�cej z tego targu, cho� jego pozycja nie nale�a�a do najlepszych. Wyk��ca� si� przy ka�dym punkcie, wymuszaj�c na nim r�ne ust�pstwa, jak na przyk�ad to, �e ze wzgl�du na bezpiecze�stwo klanu, �aden cz�owiek Varatesha nie b�dzie m�g� zbli�y� si� do obozu z kolumn� je�c�w.</p><p>��Rozumiesz chyba, �e wszyscy b�d� szli na piechot� i bez broni � ostrzeg� go banita.</p><p>��Tak, tak � przytakn�� w�dz niecierpliwie. � Gdybym to ja wygra�, te� by�my was z�upili.</p><p>Kiedy ju� si� na co� zdecydowa�, jego umys� pracowa� na pe�nych obrotach. Na koniec obaj z�o�yli odpowiednie przysi�gi, wzywaj�c duchy, by pom�ci�y jakiekolwiek odst�pstwo od uzgodnionych warunk�w.</p><p>Przygn�biony Viridoviks przygl�da� si� temu, stoj�c za plecami t�ocz�cych si� Khamorth�w. Niewielu chcia�o z nim rozmawia� � po raz pierwszy od wielu tygodni czu� si� mi�dzy nimi zupe�nie obco. U�miech Seirem m�wi�, �e ona nie zapomnia�a, ale zastanawia� si�, jak d�ugo jeszcze b�dzie m�g� si� tym cieszy�, teraz, gdy jej ojciec zwr�ci� si� przeciwko niemu. W pewnym sensie bardziej pocieszy�o go kilka zda�, kt�re ostentacyjnie wypowiedzia� do niego Rambehisht.</p><p>��Mo�e to jednak nie ja zwariowa�em � powiedzia� do siebie, skubi�c w�sy. Tymczasem wszystko zosta�o ju� ustalone i banita dosiada� swojego konia.</p><p>��Jed� szybko � powiedzia� mu Targitaus. � Pose� nie pose�, d�ugo nie wytrzymamy.</p><p>Renegat skin�� g�ow�. Lekkim kopni�ciem pi�t� zmusi� swego kosmatego, kasztanowego wierzchowca do klusu i podni�s� do g�ry bia�� tarcz�, tak by �aden z patroli Targitausa nie zaatakowa� go podczas drogi powrotnej. Podmuch wiatru przyni�s� jego �miech, kiedy wyje�d�a� ju� z obozu.</p><empty-line/><p>��Ach tak, wi�c mo�emy ich w ko�cu uwolni� � powiedzia� Avshar. � Jacy� jeste�my szlachetni.</p><p>Popija� kavass przez trzcinow� rurk�, kt�r� wsadzi� do jednej ze szpar w przy�bicy. Mimo to siorba� jak ka�dy przyzwoity nomada.</p><p>Varatesh upija� si� codziennie od d�u�szego ju� czasu. �a�owa�, �e kiedykolwiek wyda� rozkazy zwi�zane z uwolnieniem je�c�w. Troch� za p�no na �al � pomy�la�.</p><p>��Tak, niech sobie id� � powiedzia�.</p><p>Rzecz zosta�a dokonana i musia� z tym �y�. R�ce trz�s�y mu si� jak staruszkowi, gdy podnosi� buk�ak do ust. Pi� nie czuj�c �adnego smaku.</p><p>��Id�! � krzykn�� zwiadowca wje�d�aj�c do obozu.</p><p>Khamorthci odpowiedzieli mu radosnymi okrzykami. Wszyscy kr�cili si� kolo swoich namiot�w; m�czy�ni w pe�nym uzbrojeniu, kobiety w najlepszych od�wi�tnych strojach, z bogatymi bughtaqami na g�owach i w d�ugich koszulach z farbowanej we�ny, przyozdobionych jeszcze falbankami. Pogoda tak�e sprzyja�a uroczystemu nastrojowi. By�o zimno, ale s�onecznie, ostatnia burza przetoczy�a si� nad obozem w nocy i odesz�a na zach�d.</p><p>Napi�cie i strach miesza�y si� z rado�ci�. �ony, c�rki, bracia zaginionych, wszyscy mieli nadziej�, �e ich ukochani znajd� si� w�r�d je�c�w i wiedzieli, �e nie wszystkie nadzieje si� spe�ni�.</p><p>��Wygl�da na to, �e ci skurwiele powi�zali ich ze sob� � opowiada� je�dziec. � Id� w szeregach po dwudziestu, jeden obok drugiego.</p><p>Gro�ny pomruk podni�s� si� mi�dzy nomadami, ale Targitaus zaraz go uciszy�:</p><p>��Wa�ne, �e wracaj� � powiedzia�. � Sznur�w mo�na si� pozby�, tak samo jak wszystkich innych wi�z�w.</p><p>Jego ziomkowie przytakn�li mu warkni�ciami, niczym wilki, kt�re by�y ich znakiem. Stoj�ca obok Viridoviksa Seirem zawo�a�a:</p><p>��Jak wygl�daj�?</p><p>�ciska�a d�o� Gala z ca�ych si�, niemal do b�lu. Wiedzia�, jak bardzo chcia�aby zapyta� o Batbaiana i podziwia� j� za to, �e jednak potrafi�a si� powstrzyma� � gdyby zacz�a, zwiadowca musia�by odpowiedzie� na setki podobnych pyta�. Celt odda� u�cisk, a Seirem przyj�a to z wdzi�czno�ci�.</p><p>��Nie podjecha�em a� tak blisko � odpowiedzia� nomada. � Kiedy tylko ich zobaczy�em, zawr�ci�em i przyjecha�em tutaj.</p><p>Seirem przygryz�a warg�, ale pokiwa�a g�ow� ze zrozumieniem.</p><p>��Wyjd�my im na spotkanie! � krzykn�� kto� z oczekuj�cych. Khamorthci ruszali ju� do przodu, gdy Targitaus osadzi� ich, m�wi�c:</p><p>��Zgodnie z umow�, mamy ich przyj�� tutaj, i tak zrobimy. Bo teraz jeste�my s�abi, nie mo�emy wi�c �ama� �adnego punktu. Ale kiedy�� � doda�, i nomadzi przytakn�li, ju� wypatruj�c tego dnia.</p><p>Oczekiwanie przeci�ga�o si�. W ko�cu w niebo wzbi� si� ogromny krzyk, kiedy spoza niskiego pag�rka o kilkaset jard�w od obozu, ukaza�y si� pierwsze g�owy. Nie zwa�aj�c zupe�nie na kha-gana, ludzie ruszyli w ich kierunku. On sam truchta� z nimi, nie pr�buj�c ju� nikogo powstrzymywa�. Wci�� trzymaj�c si� za r�ce, Viridoviks i Seirem biegli gdzie� w �rodku t�umu. Celt m�g�by znale�� si� na samym pocz�tku, ale zwolni�, gdy nie dotrzymywa�a mu kroku.</p><p>Coraz to wi�cej uwolnionych je�c�w wynurza�o si� zza wzg�rza. Tak jak opowiada� zwiadowca, wszyscy byli ze sob� powi�zani. Viridoviks gwizdn�� z zaskoczenia, kiedy zobaczy� ilu ich jest.</p><p>��Nie m�wcie mi, �e �ajdak dotrzyma� obietnicy � mrukn��. Seirem spojrza�a na niego ze zdziwieniem. Zda� sobie spraw�, �e m�wi po galijsku. � Niewa�ne, kochanie � powiedzia� w j�zyku r�wnin. � Zdaje si�, �e tw�j ojciec mia� racj� i bardzo si� z tego ciesz�.</p><p>��Ja te� � odpar�a, i nagle doda�a niemal krzycz�c: � Patrz, to Batbaian, tam w pierwszym rz�dzie!</p><p>Wci�� byli za daleko, by Viridoviks m�g� go rozpozna�, ale Seirem nie mia�a w�tpliwo�ci. Zawo�a�a brata po imieniu i wymachiwa�a r�kami jak szalona. Batbaian odwr�ci� si� w ich kierunku. Na pewno dostrzeg� Viridoviksa, bo pokiwa� g�ow�, na znak �e s�ysza�. Ze zwi�zanymi r�kami nie m�g� ich inaczej pozdrowi�.</p><p>Kiedy podbiegli bli�ej, Seirem wzdrygn�a si� nagle, jakby kto� j� uderzy�.</p><p>��Jego oko? � wyszepta�a.</p><p>Jej oczy nape�ni�y si� �zami � pod lew� brwi� Batbaiana zia�a tylko pusta, wypalona dziura, nad kt�r� porusza�a si� bezu�yteczna powieka.</p><p>��Och, kochanie, takie rzeczy si� zdarzaj� � powiedzia� �agodnie Viridoviks. � Chwalmy bog�w, �e zosta�o mu drugie, i �e b�dzie si� m�g� spokojnie wyleczy� w domu.</p><p>D�o� Seirem by�a teraz zimna, ale zdoby�a si� na skinienie. Widzia�a ju� tyle nieszcz��, jakie niesie ze sob� wojna, �e zdawa�a sobie spraw� z jej okrucie�stwa.</p><p>Powracaj�cy je�cy byli tego �ywym dowodem. Wielu z nich utyka�o, wielu nosi�o na sobie nie zaleczone rany, co najmniej kilkunastu przywi�zanych by�o tylko za jedn� r�k�.</p><p>Seirem rozpoznawa�a kolejnych nomad�w.</p><p>��Jest Ellak, na pocz�tku drugiej kolumny. Niech duchy mu sprzyjaj�; te� straci� jedno oko. I Bumin, o tam, jego �atwo jest pozna� po krzywych nogach, och nie, on te� nie ma oka. Tak samo jak Zabergan, i ten wysoki m�czyzna z C�tkowanych Kot�w, i Nerseh?</p><p>Spojrza�a na Viridoviksa wystraszonym wzrokiem. On tak�e zdr�twia�, jakby mia� pod sercem kawa� lodu. Przypomnia� sobie, jakie to podarunki dawa� Avshar.</p><p>T�um dobieg� w ko�cu do wi�ni�w i okrzyki rado�ci zmieni�y si� nagle w okrzyki przera�enia. Kobiety p�aka�y, zawodzi�y i mdla�y, m�czy�ni milczeli w os�upieniu. Niekt�rzy odbiegali na bok, by zwymiotowa� na b�otnist� ziemi�. Jeden z wojownik�w rozci�� wi�zy swojego brata, wyci�gn�� go z t�umu i zabi�. Zanim ktokolwiek zdo�a� go powstrzyma�, sam poder�n�� sobie gard�o i upad� brocz�c obficie krwi�.</p><p>To, co zobaczy�a Seirem na pocz�tku, to jedyna lito��, na jak� by�o sta� Avshara i Varatesha. Prowadz�cym poszczeg�lne kolumny zostawiono po jednym oku, by mogli odnale�� drog� przez step. Wszyscy pozostali byli kompletnie �lepi � z pustych oczodo��w zamiast �ez sp�ywa�a tylko ropa albo ��ta, g�sta surowica. Min�o sporo czasu, zanim Viridoviks zda� sobie spraw� z rozmiar�w tej zbrodni � tysi�c ludzi i pi��dziesi�t oczu.</p><p>Lipoxais, kt�rego r�owa zazwyczaj twarz by�a teraz �miertelnie blada, przechodzi� od kolumny do kolumny, przyk�adaj�c lecznicze zio�a do twarzy najbardziej okaleczonych nomad�w, i co by�o mo�e nawet wa�niejsze, pocieszaj�c ich swoim �agodnym g�osem. Ale przy tak wielu ofiarach by�o to beznadziejne zadanie i wkr�tce <emphasis>enaree </emphasis>nie tylko wyczerpa� ca�y zapas lekarstw, ale zupe�nie upad� na duchu. Osun�� si� na kolana i szlocha�, wstrz�sany g��bokimi spazmami cz�owieka, kt�ry nigdy dot�d nie pozwala� sobie na p�acz.</p><p>��Pi��dziesi�cioro oczu! Widzia�em to i nie zrozumia�em! Widzia�em to!</p><p>Kr�tkie w�osy na karku Viridoviksa stan�y d�ba, kiedy przypomnia� sobie wizjonerski trans Li-poxaisa. Co jeszcze wtedy zobaczy�? Drzwi w g�rze i par� mieczy. Gal wzdrygn�� si�. Splun�� pod nogi, by odegna� z�e znaki, nie chc�c mie� ju� do czynienia z przepowiedniami <emphasis>enaree.</emphasis></p><p>Targitaus rozgl�da� si� doko�a, jak cz�owiek, kt�ry obudzi� si� w�a�nie ze z�ego snu, ale rzeczywisto�� okaza�a si� tylko dalsz� cz�ci� koszmaru.</p><p>��M�j syn! � j�kn��. � M6j klan! M�j� � znowu j�kn��, z b�lu i ze zdziwienia, z�apa� si� za g�ow�, a w�a�ciwie pr�bowa� to zrobi�, bo lewa r�ka pozostawa�a bezw�adna. Zachwia� si� niczym stare drzewo poruszone wiatrem i upad� na ziemi�, twarz� do do�u.</p><p>Seirem krzykn�a przera�liwie i rzuci�a si� do ojca. Borane ju� przy nim by�a i r�kawem swej od�wi�tnej bluzki delikatnie wyciera�a b�oto z jego twarzy i brody. Lipoxais, wyrwany z w�asnej, osobistej tragedii, tak�e do nich podbieg�.</p><p>��Przetnijcie te sznury, do cholery! � krzykn�� Batbaian.</p><p>Kto� machn�� szabl� rozcinaj�c powr�z ��cz�cy go z pozosta�ymi wi�niami. Pozbawieni swego jednookiego przewodnika, stan�li w miejscu, boj�c si� ruszy� nawet na krok. Batbaian wci�� z zawi�zanymi z ty�u r�kami, przepchn�� si� przez t�um i niezdarnie ukl�kn�� przy ojcu.</p><p>Prawa strona twarzy Targitausa wci�� wykrzywiona by�a b�lem, podczas gdy lewa obwis�a, jakby wykonana by�a z nadtopionego wosku. Jedna �renica zrobi�a si� male�ka, a druga wype�nia�a niemal ca�� t�cz�wk�. Z gard�a wodza dobywa�o si� ciche rz�enie. Wszyscy stoj�cy doko�a � rodzina, pozostali Khamorthci i Viridoviks � w straszliwej bezsilno�ci s�uchali jak jego oddech staje si� coraz s�abszy i s�abszy, a� w ko�cu cichnie. Lipoxais zamkn�� mu wytrzeszczone oczy. J�cz�c cichutko, Borane przytuli�a si� ca�a do Targitausa, pr�buj�c jeszcze nape�ni� martwe cia�o �yciem. Na pr�no.</p></section><section><title><p>XIII</p></title><p>Cho� przes�uchanie u Imperatora zako�czy�o si� dla Marka pomy�lnie, nie wzywano go od tego czasu. Thorisin nie mia� w sobie tyle czelno�ci, co Vardanes Sphrantzes, by stan�� twarz� w twarz z cz�owiekiem, kt�rego upokorzy�. Trybun by� raczej zadowolony, �e zostawiono go w spokoju. W ko�cu uda�o mu si� sko�czy� raport, kt�ry odda� Imperatorowi przez pos�a�ca. Pisemne podzi�kowanie dotar�o do niego t� sam� drog�.</p><p>Gajusz Filipus bez trudu utrzymywa� Garsavr� pod kontrol�. Yezda Yavlaka pr�bowali najecha� na farmy le��ce w pobli�u miasta wkr�tce po tym, jak Skaurus dotar� do stolicy. Raport, kt�ry przys�a� mu starszy centurion, m�g� s�u�y� za model zwi�z�ej informacji: �Przyjechali. Rozwalili�my ich�.</p><p>Trybun ucieszy� si� z tego zwyci�stwa, ale mniej, ni� m�g�by to sobie wyobrazi� kilka tygodni temu. Nieustanny szum przek�adanych z miejsca na miejsce pergamin�w skutecznie izolowa� biurokratyczne skrzyd�o Wielkiego S�du od takich problem�w. A �wiadomo�� tego, �e Rzymianie poradzili sobie bez niego sprawia�a, �e Marek czu� si� jeszcze bardziej niepotrzebny.</p><p>Wi�kszo�� czasu sp�dza� przy biurku albo w swoim pokoju, ograniczaj�c kontakty ze �wiatem zewn�trznym do minimum. Zreszt�, w Videssos nie by�o prawie nikogo, z kim chcia�by si� zobaczy�. Kiedy�, wychodz�c zza rogu, zobaczy� s�u��cego Alypii stukaj�cego do drzwi jego pokoju. Natychmiast si� przed nim schowa�. S�u��cy odszed�, gderaj�c do siebie. Skaurus nie chcia� spotka� si� z ksi�niczk� po tym, jak ods�oni� si� przed ni� pod wp�ywem eliksiru Neposa i wszystkie jego J prywatne smutki nie by�y ju� prywatnymi.</p><p>Gdyby nie Senpat i Nevrata Sviodo, sta�by si� zupe�nym odludkiem. A kiedy przyszli po niego po raz pierwszy, nie chcia� ich nawet wpu�ci�.</p><p>��Wiem, �e tam jeste�, Skaurus � wo�a� Senpat przez drzwi. � Zobaczymy, kto kogo przetrzyma.</p><p>Razem z �on� urz�dzili mu taki capstrzyk pod drzwiami, �e musia� si� w ko�cu podda�.</p><p>��Przepraszam � wymamrota� nieszczerze. � Wejd�cie, osuszcie si� troch�.</p><p>��Nie, nie, to ty p�jdziesz z nami � powiedzia� Senpat. � Zdaje si�, �e znalaz�em tawern�, gdzie maj� naprawd� wytrawne wino, takie jak lubisz. A gdyby nawet nie, to jak wypijesz i troch�, na pewno ci si� spodoba.</p><p>��Dzi�kuj�, ale sam ju� si� dzisiaj wystarczaj�co opi�em � odpar� Marek, wci�� pr�buj�c odm�wi�. Odg�os bij�cych o szyb� kropel deszczu i wino przynosi�y mu ukojenie i pozwala�y w spokoju przetrwa� kolejny wiecz�r.</p><p>Ale Nevrata wzi�a go pod rami�.</p><p>��Picie w samotno�ci to nie to samo � oznajmi�a. � No chod�. Maj�c do wyboru tylko wyrywanie si� si��, trybun skapitulowa�.</p><p>Tawerna nie by�a specjalnie oddalona od kompleksu pa�acowego. Skaurus �ykn�� troch� wina z podanego mu kubka, skrzywi� si� i spojrza� z wyrzutem na Senpata Sviodo.</p><p>��Tylko Vaspurakaner m�g� powiedzie�, �e ten syrop jest wytrawny � oskar�y� go. �Ksi���ta� lubowali si� w szczeg�lnie s�odkich trunkach, przebijaj�c pod tym wzgl�dem nawet Videssa�czy-k�w. � Czym ono si� r�ni od wszystkich innych win z okolicy?</p><p>��Z tego co wiem, to niczym � odpar� beztrosko Senpat. Kiedy Skaurus wlepi� w niego zdumione spojrzenie, doda�: � Ale ta pokusa wyci�gn�a ci� z twojego gniazdka, czy nie tak?</p><p>��My�l�, �e to raczej zas�uga twojej �ony.</p><p>���miesz twierdzi�, �e ona ma w sobie co�, czego mnie brakuje? � Senpat zrobi� obra�on� min�, jakby czu� si� tym dotkni�ty do �ywego.</p><p>��Och, cicho b�d� � rozkaza�a mu Nevrata. Odwr�ci�a si� do Marka: � Do czego potrzebni byliby przyjaciele, gdyby nie umieli pom�c w ci�kim czasie?</p><p>��Dzi�kuj� wam � powiedzia� trybun.</p><p>Wyci�gn�� r�k�, by z wdzi�czno�ci� u�cisn�� jej d�o�, a potem niech�tnie j� wypu�ci� � nawet najmniejszy akt dobroci by� go teraz w stanie poruszy�. U�miechn�a si� do niego ciep�o.</p><p>��Jeszcze jedna rzecz, do kt�rej potrzebni s� przyjaciele, to nape�nianie pustych kubk�w swoich przyjaci� � powiedzia� Senpat. Gestem przywo�a� ober�yst�.</p><p>Skaurus przekona� si�, �e Nevrata mia�a racj�. Tak naprawd�, kiedy zaszywa� si� w swoim pokoiku z butelk�, popada� w odr�twienie i smutek. Kiedy jednak mia� przy boku Nevrat� i Senpata, wino pozwala�o mu przyj�� sympati�, kt�r� na trze�wo by odrzuci�. Pr�bowa� nawet przy��czy� si� do �piewu, kiedy jeden z klient�w tawerny rozpocz�� ca�� seri� pijackich przy�piewek, ale wybuchn�� �miechem, gdy mina Senpata ostrzeg�a go, i� jego g�os i s�uch nie by�y lepsze ni� zazwyczaj.</p><p>��Musimy to kiedy� powt�rzy� � us�ysza� swoje s�owa, kiedy troch� niepewnym krokiem doszli do drzwi jego pokoju.</p><p>��Ale musisz obieca�, �e nie b�dziesz ju� �piewa� � odpar� Senpat.</p><p>��Jasne. � Z pijack� wylewno�ci� Marek u�cisn�� par� Vaspurakaner�w: � Jeste�cie naprawd� dobrymi przyjaci�mi.</p><p>��Wi�c jako dobrzy przyjaciele, pozwolimy ci teraz odpocz�� � powiedzia�a Nevrata. Trybun ze smutkiem patrzy� jak si� oddalaj�. Oni te� si� lekko zataczali, id�c korytarzem do schod�w. Senpat obj�� �on� w talii. Marek zagryz� warg� i pospiesznie uciek� do pokoju.</p><empty-line/><p>Ta ma�a przykro�� nie zepsu�a mu jednak wieczora. Skaurus zapad� w g��boki, odpr�aj�cy sen, zupe�nie inny ni� pijackie majaki, kt�re i tak by�y najlepsz� rzecz�, jakiej dozna�, odk�d opu�ci�a go Helvis. Poranny b�l g�owy zdawa� si� niezbyt wyg�rowan� cen� za spokojn� noc. Kiedy wszed� do biura, w kt�rym pracowa�, skinieniem g�owy pozdrowi� nadzorowanych przez siebie gryzipi�rk�w i by� to pierwszy przyjacielski gest, jaki uczyni� pod ich adresem.</p><p>Zd��y� si� ju� przekona�, �e o wiele lepiej radzi sobie z kontrolowaniem biurokrat�w ni� przed rokiem. �aden z nich nie mia� takiego talentu manipulowania liczbami jak Pikridos Goudeles, a wszyscy wiedzieli, �e Marek zdo�a� utemperowa� ich cwanego szefa. Nie znajdowali w sobie na tyle sprytu i odwagi, by pr�bowa� dokona� czego� wi�cej.</p><p>Przegl�danie wykaz�w podatkowych strona po stronie, kolumna po kolumnie bez odnalezienia najmniejszego b��du, mog�o sprawia� satysfakcj�, ale jednocze�nie by�o szalenie nudne. Trybun pracowa� niemal mechanicznie, cho� ze znajomo�ci� rzeczy � nie przyszed� tutaj szuka� emocji.</p><p>Widz�c, �e Skaurus jest w lepszym ni� zazwyczaj nastroju, jeden z urz�dnik�w podszed� do jego biurka.</p><p>��O co chodzi, Iatzoulinos? � spyta� trybun, podnosz�c wzrok znad liczyd�a. W�a�ciwie nie musia� na nie wcale patrze�, bo jego palce same przesuwa�y paciorki, dodaj�c d�ugie kolumny liczb z osza�amiaj�c� pr�dko�ci�. Pod tym wzgl�dem nie ust�powa� wcale profesjonalnym rachmistrzom.</p><p>��Pomy�la�em, �e to mo�e zapewni� ci nieco rozrywki, panie � powiedzia� Iatzoulinos, wyci�gaj�c przed siebie zwitek pergaminu.</p><p>Gryzipi�rek by� szczup�ym m�czyzn� o �niadej cerze i bli�ej nieokre�lonym wieku. Pos�ugiwa� si� biurokratycznym �argonem, nawet kiedy m�wi� o sprawach zupe�nie z tym nie zwi�zanych. Pewnie tak samo m�wi nawet kiedy si� kocha � pomy�la� z pogard� Marek.</p><p>Zaciekawi�o go, c� mog�o by� zabawne dla tak wymoczkowatego cz�owieka.</p><p>��Poka� mi to.</p><p>��Z przyjemno�ci�, panie. � Iatzoulinos rozwin�� pergamin. � Najpierw przekonasz si�, �e wszystkie wymagane piecz�cie zosta�y na tym dokumencie umieszczone. Na pierwszy rzut oka, nic nie mo�na mu zarzuci�. Zwr�� jednak uwag� na niewprawn� r�k�, spod kt�rej wysz�o to pismo i dziecinnie prost� sk�adni�. Poza tym, ma to by� ��danie zwrotu pieni�dzy ze stolicy, dla jakiego� prowincjonalnego miasteczka� � Iatzoulinos sam si� roze�mia�. Uwa�a�, �e sprawa jest zbyt oczywista, by musia� o niej m�wi�.</p><p>Skaurus przyjrza� si� dokumentowi. Nagle i on wybuchn�� �miechem. Iatzoulinos wyra�nie by� zadowolony z takiej reakcji, ale zacz�� si� niepokoi�, gdy trybun wci�� nie przestawa� si� �mia�. W ko�cu nie wytrzyma� i spyta� go:</p><p>��Najmocniej przepraszam, panie, ale wydaje mi si�, �e doszuka�e� si� czego�, co umkn�o mej uwagi. Czy by�by� �askaw podzieli� si� ze mn� �r�d�em swego rozbawienia?</p><p>Marek nie m�g� jeszcze m�wi�, wi�c wskaza� tylko na podpis, kt�ry widnia� pod dokumentem. Wzrok Iatzoulinosa pow�drowa� za jego palcem. W�skie policzki poblad�y mu niczym wosk.</p><p>��To twoje nazwisko, tam? � zapyta� cichutko. Z przestrachem popatrzy� na miecz Skaurusa � nie przywyk� do widoku prawdziwej broni w kancelarii, gdzie z wrogami radzono sobie za pomoc� pi�ra i atramentu.</p><p>��Ano w�a�nie. � Trybun zdo�a� si� w ko�cu opanowa�. � Je�li poszukasz dobrze w aktach tej sprawy, znajdziesz tam tak�e reskrypt Imperatora, kt�ry aprobuje t� pro�b�. Obywatele miasta Garsavra wielce przys�u�yli si� Imperium, oddaj�c do naszej dyspozycji w�asne fundusze, bez kt�rych nie mogliby�my wykupi� namdalajskich je�c�w. Sprawiedliwo�� i zwyk�a przyzwoito�� wymagaj�, by zwr�ci� im te pieni�dze.</p><p>��Oczywi�cie, oczywi�cie. Do�o�� wszelkich stara�, by zwrot owych koszt�w przebiega� bez najmniejszych zak��ce� � be�kota� przera�ony i skonfundowany Iatzoulinos. � Szlachetny panie, mam nadziej�, �e rozumiesz, i� nie zamierza�em w �aden spos�b ci ubli�y�, cho� moje uwagi mog�y zdawa� si� nieco lekcewa��ce.</p><p>��Nie przejmuj si� tym.</p><p>Skaurus podni�s� si� z krzes�a i poklepa� pechowego biurokrat� po ramieniu. Nie by� nawet w stanie wyt�umaczy�, jak dalece by� mu wdzi�czny � nawet przy Senpacie i Nevracie nie u�mia� si� tak serdecznie.</p><p>��Natychmiast wypisz� odpowiednie dokumenty, dzi�ki kt�rym sprawa ta zostanie za�atwiona w przyspieszonym trybie � powiedzia� Iatzoulinos zadowolony, �e znalaz� wym�wk� pozwalaj�c� mu si� oddali� od Rzymianina.</p><p>��Tak, zr�b to � zawo�a� za nim Marek. � Gajusz Filipus, kt�ry zarz�dza teraz garnizonem Garsavra, nie jest tak wyrozumia�y jak ja.</p><p>Iatzoulinos ruszy� truchtem do swojego biurka.</p><p>Kr�c�c g�ow�, trybun z powrotem usiad� do pracy. Nawet ulga, kt�r� przyni�s� mu �miech, pomieszana by�a z �alem. Wola�by teraz by� w Garsavrze, ze swoimi rodakami, ni� samotnie sp�dza� smutne dni w stolicy. A wspomnienie tego, jak przej�� je�c�w z Ksi�stwa, przywodzi�o ze sob� nast�pne, o kt�rych nie chcia� pami�ta�.</p><p>Kilka dni p�niej komnata a� wrza�a od weso�ych rozm�w, kiedy stan�� w drzwiach. Dosz�y do niego fragmenty kiepskich dowcip�w, kt�rymi przerzucali si� biurokraci: ��wie tylko, po kt�rej stronie bu�ki jest mas�o�. �Powinien si� nazywa� Bu�ka Ma�lana�. �Nie, durniu, to ona��.</p><p>Gdy tylko dostrze�ono jego obecno��, w biurze zrobi�o si� zupe�nie cicho. Po kl�sce Iatzoulinosa, nie dzielili si� ju� z nim swoj� rado�ci�. Przeszed� obok urz�dnik�w, kt�rzy unikali jego wzroku, rozmawiaj�c mi�dzy sob� wy��cznie o sprawach zawodowych.</p><p>Nieprzyjemnie zaskoczony, usiad� przy biurku, otworzy� ksi�g� i zacz�� sumowa� d�ug� kolumn� liczb. Tym razem �a�owa�, �e nie musi po�wi�ca� ca�ej uwagi pracy z liczyd�em. Pomog�oby mu to zapomnie� o b�lu, kt�ry nieoczekiwanie sprawi� mu ten incydent.</p><p>��Zagraj co� jeszcze, Vaspurakanerze! � zawo�a� kto�, przekrzykuj�c g�o�ny aplauz. Przy��czy�y si� do niego kolejne g�osy, a� trz�s�a si� od nich ca�a tawerna.</p><p>Senpat Sviodo od�o�y� na moment pandour� i wygi�� r�ce, by je nieco rozlu�ni�. Spojrza� z komicznym przera�eniem w kierunku stolika, przy kt�rym siedzieli Marek i Nevrata.</p><p>Nevrata zawo�a�a co� do niego w swoim j�zyku. Skin�� ponuro g�ow� i przewr�ci� oczyma.</p><p>��Przepraszam � powiedzia�a do Skaurusa, przechodz�c znowu na videssa�ski. � Powiedzia�am mu tylko, �e m�g�by tu pi� z nami, gdyby zostawi� lutni� w domu.</p><p>��Ale on lubi gra� � zauwa�y� trybun. Nevrata podnios�a brew.</p><p>��O tak, a ja lubi� cukierki, ale p�k�abym z przejedzenia, gdybym chcia�a zje�� ich ca�e wiadro.</p><p>��W porz�dku � podda� si� Marek.</p><p>Senpat chcia� zagra� tylko dwie lub trzy piosenki, bardziej dla siebie ni� czyjej� rozrywki. Ale natychmiast znalaz� szalenie entuzjastyczn� publiczno��, do kt�rej nale�a� tak�e ober�ysta � to on niemal si�� posadzi� go na barze. Obok siebie Senpat po�o�y� swoj� vaspurakanersk� czapk�, odwr�con� do g�ry nogami. �piewa� ju� od dobrych dwu godzin, a otaczaj�cy go t�um nadal nie zamierza� go wypu�ci�.</p><p>Okrzykami rado�ci powitali pierwsze d�wi�ki znajomej melodii i do��czyli do niej swoje przepite g�osy: �Wino upija, ale ty upijesz si� bardziej!�.</p><p>��Powinien to gra� jak najd�u�ej � powiedzia� Marek. � Mo�e wszyscy w ko�cu upij� si� naprawd� na um�r i dadz� mu odej��.</p><p>Ober�ysta zdawa� si� my�le� o tym samym. Dw�ch pomocnik�w uwija�o si� jak w ukropie, wci�� dolewaj�c wina do kubk�w zgromadzonych wok� Senpata klient�w. Dw�ch innych, opieraj�c wielkie dzbany na biodrach, chodzi�o mi�dzy stolikami.</p><p>Nevrata podstawi�a jednemu z nich pusty ju� kielich. Skaurus odm�wi� � nie wypi� jeszcze poprzedniej porcji. Nie umkn�o to uwagi Nevraty.</p><p>��Oszcz�dzasz si� dzisiaj.</p><p>��Powinna� to zrozumie�, ty i twoje cukierki. U�miechn�a si�.</p><p>��S�usznie.</p><p>Potem spowa�nia�a i przyjrza�a mu si� niczym teolog badaj�cy jaki� trudny tekst. Staraj�c si�, by jej g�os by� zupe�nie neutralny, zapyta�a:</p><p>��Ostatnio du�o pi�e�, prawda?</p><p>��Mo�e nawet za du�o. Jej twarz poja�nia�a.</p><empty-line/><p>��Te� tak my�la�am, ale ja chyba nie powinnam ci o tym m�wi�. Chocia� � doda�a szybko, nie chc�c by si� obrazi� � nikt nie mo�e mie� ci tego za z�e, zwa�ywszy�</p><p>��Tak, zwa�ywszy � doko�czy� za ni�. � Mimo wszystko, ze �rodka butelki mo�esz tylko patrze� na �wiat. Potem, w ko�cu, widzisz sam� butelk�.</p><p>Przypomniawszy sobie dlaczego pije, straci� nagle humor i wygl�da� na tak przygn�bionego, �e ciemne brwi Nevraty podnios�y si� do g�ry ze zmartwienia. Dotkn�a jego d�oni.</p><p>��Nadal jest tak �le?</p><p>��Przepraszam. � Ogromnym wysi�kiem woli uda�o mu si� opanowa�. � Nie wiedzia�em, �e to tak wida�.</p><p>��Och, kto� kto min��by ci� na ulicy, pewnie nic by nie zauwa�y� � powiedzia�a. � Ale my znamy si� ju� od paru lat, nie tak?</p><p>��Jasne, �e tak.</p><p>Kiedy nad tym pomy�la�, zda� sobie spraw�, �e zna� Nevrat� i Senpata lepiej ni� jakichkolwiek innych �nie-Rzymian�, �e zna� Nevrat� lepiej ni� jak�kolwiek inn� kobiet� w tym �wiecie opr�cz Helvis � jej wspomnienie znowu wykrzywi�o mu twarz, cho� sam o tym nie wiedzia� � i Alypii Gavra. A Nevrata nie mia�a w sobie nic z arystokratycznej wynios�o�ci.</p><p>Zanim ca�kiem zda� sobie z tego spraw�, wzi�� j� za r�k�. By�o to troch� dziwne, kiedy czu� d�o� kobiety tak samo stwardnia�� od r�koje�ci miecza jak jego w�asna. Cugle i �uk tak�e odcisn�y tam sw�j �lad. Nevrata spojrza�a na niego zaskoczona, ale nie zabra�a r�ki.</p><p>W�a�nie wtedy Senpat sko�czy� ostatni� piosenk�. Zeskoczy� z baru pomimo nowych pr�b i okrzyk�w, m�wi�c:</p><p>��Nie, nie. Dosy� moi przyjaciele, dosy�!</p><p>D�wi�k jego g�osu, tym razem nie akompaniuj�cego pandourze sprawi�, �e Marek odsun�� d�o� jak oparzony.</p><p>��No, jak wam tu idzie? � spyta� Senpat, gdy w ko�cu uda�o mu si� przepcha� do stolika. � Co�cie tu wykombinowali, kiedy ja si� tam poci�em? Na pewno nic dobrego.</p><p>Trybun cieszy� si�, �e mia� jeszcze troch� wina w kubku. M�g� teraz unikn�� odpowiedzi, wypijaj�c je drobnymi �ykami.</p><p>Po momencie milczenia, Nevrata powiedzia�a:</p><p>��Na pewno nic z�ego. � M�wi�a tym samym, neutralnym tonem, kt�rego u�ywa�a przed chwil� w rozmowie ze Skaurusem.</p><p>Trybun skrzywi� twarz. Najwidoczniej gryz�o go tylko sumienie, bo Senpat nie zauwa�y� niczego niepokoj�cego. Potrz�sn�� czapk�, kt�ra pe�na by�a brz�cz�cych rozkosznie monet, podarowanych mu przez zachwycon� publiczno��.</p><p>��Widzicie? � powiedzia�. � Powinienem by� jednak zosta� minstrelem. Nevrata prychn�a tylko, daj�c w ten spos�b do zrozumienia, co o tym my�li.</p><empty-line/><p>��Schowaj pieni�dze do sakiewki � powiedzia�a. � B�dziesz potrzebowa� czapki, bo znowu zacz�o pada�.</p><p>��A kiedy tu w og�le przestaje pada�?</p><p>Senpat wysypa� pieni�dze na st�. Kilka monet stoczy�o si� na pod�og�.</p><p>��Zostaw � powiedzia�, kiedy Nevrata zacz�a je zbiera�. � Ci od sprz�tania b�d� mieli niespodziank�.</p><p>Schowa� pandour� do pokrowca z mi�kko wyprawionej sk�ry i spojrza� na Marka.</p><p>��B�dzie jej bardziej sucho ni� tobie bez czapki.</p><p>��Bardziej ni� komukolwiek z nas.</p><p>Zdawa�o mu si�, �e ta odpowied� zabrzmia�a jako� p�asko, ale wystarczy�a. Niekiedy lakoniczno�� bywa najlepszym wyj�ciem.</p><p>��Czasami wydaje mi si�, �e bardziej dbasz o t� swoj� zabawk� ni� o mnie � powiedzia�a Nevrata, �artuj�c sobie z niego jak zawsze.</p><p>��Czemu nie? � odgryza� si� Senpat. � Ty mo�esz zadba� o siebie sama.</p><p>��Ciesz� si�, �e tak my�lisz.</p><p>Odpowied� Nevraty by�a na tyle zgry�liwa, �e Marek odwr�ci� si� do niej, zastanawiaj�c si�, czy mo�e by�a te� przeznaczona dla niego. Senpat tylko zachichota�, m�wi�c:</p><p>��A to j�zyczek, istna �mijka.</p><p>Zacz�� bi� doko�a r�koma, jakby odganiaj�c w�a. Nevrata uda�a, �e rzuca w niego talerzem, ale �mia�a si� g�o�no. Marek te� nie m�g� powstrzyma� u�miechu � Senpat by� niepoprawny.</p><p>Vaspurakaner przerzuci� pandour� przez rami� i naci�gn�� na g�ow� czapk�, najmocniej jak potrafi�. Ruszy� do drzwi, zaraz za nim Nevrata. Skaurus trzyma� si� nieco bardziej z ty�u. Przez moment zastanawia� si�, czy nie zosta� w tawernie dop�ki nie przestanie pada�, ale to mog�oby zaj�� kilka dni. Poza tym, jak powiedzia� Nevracie, po pewnym czasie pi� tylko dla upicia si�, nie dla przyjemno�ci. Za dobrze siebie zna�, by udawa�, �e tego nie widzi.</p><p>Jaki� Videssa�czyk pr�bowa� przyci�gn�� do siebie Nevrat�. Wy�lizn�a si�, wyrwa�a mu z r�ki kubek z winem i wyla�a mu je na g�ow�.</p><p>��Daj spok�j � powiedzia�a, kiedy Senpat obr�ci� si� gwa�townie si�gaj�c po n�. � Potrafi� <emphasis>sama </emphasis>o siebie zadba�.</p><p>��Widz� w�a�nie.</p><p>Pozosta� jednak czujny, obawiaj�c si�, �e facet mo�e nie poprzesta� na tym. Marek przepcha� si� przez t�um, �eby im pom�c w razie potrzeby.</p><p>Videssa�czyk krztusi� si� i przeklina�, ale jego kumpel stoj�cy obok burkn��: � Uspok�j si�, durniu. Nale�a�o ci si�. Nie b�dziesz si� wi�cej dobiera� do czyjej� kobiety.</p><p>Przemoczony m�czyzna rozejrza� si� doko�a szukaj�c poparcia, ale nikt nie kwapi� si� z pomoc�. Dzi�ki swojej muzyce, Senpat by� bohaterem tego wieczora, mimo �e i on, i jego �ona i byli cudzoziemcami.</p><p>Marek wci�gn�� w p�uca zimne, wilgotne powietrze i od razu po�a�owa�, �e wyszed� z tawerny. Postawi� ko�nierz p�aszcza, by cho� troch� os�oni� si� przed deszczem i schowa� g�ow� w ramiona, spuszczaj�c wzrok na czyhaj�ce w dole ka�u�e. Deszcz i tak bezlito�nie siek� go po twarzy.</p><p>Senpat i Nevrata z chlupotem maszerowali obok niego. Oni te� mieli spuszczone g�owy. Skaurus co chwila spogl�da� na Nevrat�. Przekl�� sam siebie pod nosem i pomy�la�, �e m�czyzna w tawernie, kt�ry zruga� pechowego podrywacza, m�g� r�wnie dobrze m�wi� do niego.</p><p>Z drugiej strony, Nevrata nie wyla�a na niego wina. Nagle zda� sobie spraw�, w jakim stanie musi si� znajdowa�, skoro tak niewielka rzecz wzbudza�a w nim jakie� nadzieje.</p><empty-line/><p>Deszcz zamieni� si� w mokry �nieg. Ociekaj�cy wod� pos�aniec przyni�s� wiadomo�� do biura trybuna.</p><p>��Troch� tu �adniej ni� w Garsavrze � powiedzia�, wr�czaj�c Skaurusowi pergamin.</p><p>��Hmm? Och, tak.</p><p>Marek nie zauwa�y�, �e by� to ten sam cz�owiek, kt�ry przywi�z� mu od Thorisina rozkaz powrotu do stolicy.</p><p>Z�ama� piecz��, czuj�c jednocze�nie dotkliw� samotno�� i rado��, gdy jego oczom ukaza�y si� kanciaste �aci�skie litery, a nie w�owate pismo Videssa�czyk�w. Jak zawsze, wiadomo�ci od Gaju-sza Filipusa by�y sam� esencj� rzeczy � pisanie by�o dla niego zbyt du�ym wysi�kiem, by marnowa� wiele s��w: �Miejscowi sp�aceni, ma�o nie umarli ze zdziwienia. Gdzie <emphasis>nasze </emphasis>pieni�dze?�.</p><p>Trybun zapisa� to w widocznym miejscu, by zaraz nie zapomnie�. Kiedy podni�s� wzrok, kurier wci�� tam sta�.</p><p>��Tak?</p><p>M�czyzna drobi� w zak�opotaniu nogami. W butach chlupota�a mu woda.</p><p>��Ostatnim razem, kiedy si� widzieli�my, pocz�stowa�e� mnie gor�cym winem.</p><p>��O przepraszam.</p><p>Marek si� zaczerwieni�. Zaj�� si� teraz je�d�cem, jeszcze raz przepraszaj�c go za t� nieuprzej-mo��. Wcale nie zrobi� tego ze wzgl�du na jak�� niech�� do tego cz�owieka, kt�ry wys�a� go w t� katastrofaln� podr�. Po prostu nie pomy�la�, co w pewnym sensie by�o jeszcze gorsze.</p><p>Udobruchany kurier pozdrowi� go, jeszcze zanim ruszy� w dalsz� drog�. Skaurus, kt�rego wci�� dr�czy�y lekkie wyrzuty sumienia, wykorzysta� inn� szans�, by wykaza� si� dobrymi manierami.</p><p>��Dowiedzia�em si� w�a�nie, �e wys�a�e� Garsvranom pieni�dze, kt�re by� im winien skarb � powiedzia� do Iatzoulinosa. � Chcia�bym ci podzi�kowa�, �e tak szybko to za�atwi�e�.</p><p>��Kiedy tylko zaznaczy�e�, jak pilna jest to sprawa, uczyni�em wszystko co w mojej mocy, by zado��uczyni� twojej pro�bie, panie � powiedzia� biurokrata.</p><p>�A co mia�em robi�, kiedy sta�e� mi nad g�ow�?�, m�wi�y jego oczy z lekk� pogard�. Marek �ci�gn�� usta, rozz�oszczony tym, �e jego uprzejmo�� zosta�a wzi�ta za oznak� s�abo�ci. G�os trybuna stwardnia�.</p><p>��Mam nadziej�, �e b�dziesz r�wnie skrupulatny w dopilnowaniu tego, by pieni�dze dla garnizonu w Garsavrze, garnizonu moich rodak�w, zosta�y wyp�acone w por�.</p><p>��Dokumenty zwi�zane z wydatkami na wojsko znajduj� si� w zupe�nie innym dziale � ostrzeg� go Iatzoulinos. � W wyniku polityki prowadzonej przez obecny rz�d, dokonano tak wielu transfer�w funduszy, �e nie mog� do ko�ca zapewni�, czy ta pro�ba zostanie zrealizowana r�wnie szybko jak poprzednia.</p><p>Inspekcje, kt�re trybun przeprowadza� w kancelarii, szczeg�lnie ta obecna, pozwoli�y mu zrozumie�, jak dla urz�dnik�w sp�dzaj�cych tu niemal ca�e swoje �ycie, ksi�gi stawa�y si� bardziej realne od ludzi, kt�rych czyny i potrzeby w tych�e spisywali. Gajusz Filipus mia�by na ten temat inne zdanie � pomy�la�. G�o�no za� powiedzia�:</p><p>��Garsavra jest bardzo wa�nym punktem, ze wzgl�du na zagro�enie atakiem Yezda. Imperator nie by�by zadowolony, s�ysz�c o jakim� poruszeniu w�r�d tamtejszych �o�nierzy. Jak ci ju� m�wi�em, jestem jednym z nich i znam ich bardzo dobrze. Obecny dow�dca tego garnizonu to cz�owiek, z kt�rym nie warto zadziera�.</p><p>��Zastosuj� wszelkie dost�pne mi �rodki � powiedzia� Iatzoulinos pos�pnie.</p><p>��Ciesz� si�. Je�li b�dziesz pracowa� nad tym z takim zapa�em, jak w sprawie Garsavran, to jestem pewien, �e Rzymianie wkr�tce otrzymaj� swoje pieni�dze.</p><p>Marek po�egna� biurokrat� przyjacielskim skinieniem g�owy i powr�ci� do swojego biurka. Lekki u�miech przemkn�� po szczup�ej twarzy Iatzoulinosa, co pozwoli�o trybunowi wierzy�, �e jego ostrze�enie dotar�o gdzie trzeba, nie wywo�uj�c jednocze�nie niepotrzebnych uraz�w.</p><p>Pomimo przygn�bienia, nagle sam si� u�miechn��. Iatzoulinos mo�e uwa�a� go za upierdliwego natr�ta, ale przy pierwszym spotkaniu z Gajuszem Filipusem uciek�by z krzykiem.</p><empty-line/><p>��Trzy sztuki srebra? � Sprzedawca spojrza� na niego z oburzeniem. � To �wietny pas, cudzoziemcze. Widzisz, jakie I wyko�czenie? Jaka �wietna sk�ra? Jaki jest silny? � Szarpn�� nim mocno.</p><p>��Nie roz�azi ci si� w r�kach � zauwa�y� Skaurus sucho. � Gdyby by�o inaczej, ju� dawno temu kto� by ci� powiesi� na <emphasis>swoim </emphasis>pasku i nie m�g�by� mnie tutaj oszukiwa�. Jednak gdybym da� ci cztery, m�g�by� tak si� zawstydzi� tym nieuczciwym zarobkiem, �e nie pisn��by� o tym nawet s��wka, �eby tylko ca�e Palamas nie dowiedzia�o si�, jaki z ciebie z�odziej.</p><p>��Ja, z�odziej? Pr�bujesz mnie tutaj obrabowa�, nie wyci�gaj�c nawet miecza. Po tym ile musia�em zap�aci� za sk�r�, po tym ile w�o�y�em w niego pracy, odebra�bym jedzenie swoim dzieciom, gdybym sprzeda� go za mniej ni� siedem.</p><p>Stan�o w ko�cu na sze�ciu sztukach srebra. Marek czu� jaki� niedosyt � gdyby mia� teraz serce do targowania si�, m�g�by dosta� pasek za pi��. Wzruszy� ramionami. Nie potrafi� si� zmusi� do tego, by mu na tym zale�a�o. Zreszt�, nie zale�a�o mu prawie na niczym.</p><p>Przynajmniej mia� pas. Ten, kt�ry nosi� dotychczas, by� ju� stary i przetarty. Rozpi�� go, zsun�� sztylet i miecz i opar� je o nog�. Trzymaj�c spodnie jedn� r�k�, wyci�gn�� stary i zacz�� wsuwa� w szlufki nowy pasek.</p><p>Grzeba� si� w�a�nie przy jednej, kt�r� mia� za plecami, kiedy jaki� weso�y g�os powiedzia�:</p><p>��O tak, ta jest najtrudniejsza. Pami�tam, �e zawsze mia�em z ni� k�opoty, kiedy jeszcze nosi�em spodnie.</p><p>��Nepos!</p><p>Trybun wyprostowa� si� i natychmiast musia� z�apa� opadaj�ce spodnie. Okr�ci� si� twarz� do kap�ana, a sztylet i miecz z brz�kiem upad�y na kocie �by. Zaczerwieniony jak burak, pochyli� si�, by je zebra� i znowu z�apa� si� za pasek w ostatniej chwili.</p><p>��Czekaj, pomog� ci. � Nepos podni�s� n� i miecz Skaurusa z pokrytej rozmok�ym �niegiem ulicy. Zaczeka� a� trybun zapi�� w ko�cu pasek i odda� mu jego w�asno��.</p><p>��Dzi�kuj� � powiedzia� Marek sztywno.</p><p>Nie chcia� mie� z nim do czynienia; nie po tym, jak upoi� go swoim eliksirem i wys�uchiwa� z Thorisinem i Alypi� jego najintymniejszych zwierze�. Je�li nawet Nepos to wyczuwa�, nic po sobie nie pokaza�.</p><p>��Dobrze ci� widzie� � powiedzia�. � Ostatnio trudniej ci� z�apa� ni� karalucha. Czy przemykasz si� tylko po �cianach, czy te� wymy�li�e� jaki� chytry spos�b w�a�enia pod boazeri�?</p><p>��Nie mam ostatnio potrzeby widywania si� z kimkolwiek � odpar� Marek, nie sil�c si� na �aden dowcip.</p><p>��No c�, zwa�ywszy przez co ostatnio przeszed�e�, trudno ci si� dziwi�.</p><p>Widz�c jak nagle oblicze Rzymianina st�a�o, Nepos zrozumia�, �e paln�� gaf�: � Och, drogi przyjacielu, wybacz mi, prosz�.</p><p>��Pozwolisz, �e ju� sobie p�jd� � oznajmi� Marek beznami�tnym g�osem i z kamienn� twarz� odwr�ci� si� od kap�ana.</p><p>��Zaczekaj! W imi� Phosa, b�agam ci�.</p><p>Marek zatrzyma� si� niech�tnie. Nepos nie nale�a� do kap�an�w, kt�rzy szafuj� bez opami�tania imieniem swego boga. Kiedy ju� zaklina� go na Phosa, mia� jaki� powa�ny pow�d, a przynajmniej tak mu si� wydawa�o.</p><p>��Czego ode mnie chcesz? � Trybun nie potrafi� ukry� swojej goryczy. � Nie wystarcza ci to, co ju� widzia�e�?</p><p>��M�j przyjacielu� je�li mog� ci� tak jeszcze nazywa�? � Nepos czeka� na jaki� znak od Skaurusa, ale trybun nawet nie drgn��. Wzdychaj�c, kap�an m�wi� dalej: � Pozw�l, �e powiem ci, jak bardzo �a�uj�, i� ca�a sprawa w�a�nie tak si� zako�czy�a. Nie mniej od Imperatora, je�li mog� doda�.</p><p>��Dlaczego? <emphasis>Jemu </emphasis>nic si� nie sta�o.</p><p>Nepos zmarszczy� brwi, s�ysz�c jak szorstko Marek m�wi o Thorisinie, ale spokojnie kontynuowa�:</p><p>��Ale� tak, krzywda, kt�r� ci wyrz�dzi�, dotkn�a tak�e i jego. Jego Wysoko�� mia� prawo upewni� si�, czy nie jeste� wmieszany w jaki� spisek przeciwko niemu, ale kiedy dosz�o do wg��biania si� w tak intymne szczeg�y twojego prywatnego �ycia� � Nepos znowu si� zawaha�, szukaj�c w my�lach jakiego� sposobu, by omin�� t� dra�liw� kwesti�. Nie znajduj�c niczego takiego, doko�czy�: � Powinien by� ci przerwa�.</p><p>��Ale nie przerwa� � powiedzia� Marek znu�onym g�osem.</p><p>��Nie, i jak ci powiedzia�em, �a�uje tego. Ale wiesz jaki on jest uparty. Przypomnij sobie tylko spraw� Tarona Leimmokheira. I nie�atwo jest mu si� przyzna� do b��du, nawet przed samym sob�. Niemniej jednak zauwa�, �e powierzy� ci to samo odpowiedzialne stanowisko, co przed rokiem.</p><p>��Nie jest ono tak wa�ne, jak dow�dztwo nad garnizonem w Garsavrze � powiedzia� trybun, wci�� nie dowierzaj�c kap�anowi.</p><p>��Nie, ale je�li b�dziesz si� na nim dobrze sprawowa� i nie dasz �adnych powod�w do nowych podejrze�, to zapewne powr�cisz do swojej funkcji latem, kiedy znowu zacznie si� czas wojen.</p><p>���atwiej ci to powiedzie�, ni� Thorisinowi zrobi�. Nepos znowu westchn��.</p><p>��Uparty z ciebie cz�owiek, Skaurus. Dam ci na koniec tylko jedn� rad�: s�d� po czynach, a nie przed nimi.</p><p>Marek zamruga�. Przestroga Neposa mog�a r�wnie dobrze wyj�� z ust jakiego� filozofa-stoika. Kap�an sk�oni� si� uprzejmie i odszed�. Przyblad�e zimowe s�o�ce odbija�o si� od jego �ysej czaszki.</p><p>Skaurus zmarszczy� brwi, spogl�daj�c na oddalaj�c� si� sylwetk� duchownego. Nepos m�g� go uwa�a� za ponuraka, ale on sam by� niefrasobliwy, co zapewne sprawia�o, i� dobre wiadomo�ci mno�y�, a z�e dzieli� przez dwa. Gdyby Imperator naprawd� chcia� go widzie� znowu w swoich szeregach, m�g� powiadomi� go o tym ju� dawno temu. Nie � pomy�la� trybun � wci�� nie by� w �askach Imperatora � i to by�o w�a�nie zalecane przez Neposa s�dzenie po czynach.</p><p>Pokr�ci� g�ow�. Dzi�ki temu dojrza� kolejn� znajom� twarz. Jak Skaurus, Provhos Mourtzouph-los by� wy�szy ni� wi�kszo�� Videssa�czyk�w i to wyr�nia�o go spo�r�d t�umu wype�niaj�cego plac Palamas.</p><p>Przystojny arystokrata tak�e marszczy� czo�o. Marek zesztywnia� nagle i obudzi�a si� w nim u�piona od d�ugiego czasu �o�nierska czujno��, bo oficer obserwowa� Neposa. Nie by�o to trudne ze wzgl�du na jego niebieskie szaty i wygolon� do �ysa g�ow�.</p><p>Potem spojrzenie Mourtzouphlosa wr�ci�o do trybuna. Marek przechwyci� je i ostentacyjnie si� uk�oni�. Mourtzouphlos skrzywi� si�, odwr�ci� i zacz�� targowa� z m�czyzn� nios�cym wiklinowy kosz pe�en krewetek.</p><p>Ciekawe � pomy�la� naprawd� zaintrygowany Skaurus. Ruszy� w kierunku kompleksu pa�acowego. Gdzie� po minucie odwr�ci� si� nagle, jakby czego� zapomnia�. Mourtzouphlos trzyma� za ogon sma�on� krewetk�, to prawda, ale nie znaczy�o to, �e nie mo�e jednocze�nie obserwowa� trybuna. W�a�ciwie, szed� o kilka krok�w za nim. Widz�c, �e Skaurus domy�la si� co robi, zatrzyma� si� zmieszany i zmartwiony.</p><p>Przez moment Rzymianin by� w�ciek�y przypuszczaj�c, �e to sprawka Thorisina Gavrasa. To tyle co do optymizmu Neposa � pomy�la�. Ale potem doszed� do wniosku, �e Imperator nie pos�u�y�by si� tak niezdarnym szpiegiem. Gdyby naprawd� chcia�, �eby kto� �ledzi� jego poczynania, trybun nigdy by si� o tym nie dowiedzia�.</p><p>W takim razie dlaczego? Jedyne co przychodzi�o mu do g�owy to, �e Mourtzouphlos by� podejrzliwy i zazdrosny o jego wp�yw na Imperatora, a widz�c go rozmawiaj�cego z Neposem � kt�ry na pewno nale�a� do zaufanych ludzi Imperatora � poczu� si� zaniepokojony. Ale Mourtzo-uphlos te� do nich nale�a�. Je�li przypuszcza�, �e Skaurus jest jego rywalem, to by�o to ca�kiem rozs�dne wyt�umaczenie.</p><p>Ogrodnicy zgrabywali ostatnie suche li�cie jesieni z szerokich trawnik�w otaczaj�cych budynki pa�acu. Uk�onili si� z szacunkiem przechodz�cemu obok trybunowi. Automatycznie odda� pozdrowienie. Oczywi�cie, nie mia�o to �adnego znaczenia � ogrodnicy stali zbyt nisko w hierarchii pa�acowej, by pozwoli� sobie na lekcewa�enie kogokolwiek, nawet je�li aktualnie popad� on w nie�ask�. Z drugiej strony � pomy�la� Marek � zazdro�� Mourtzouphlosa o czym� �wiadczy i by� mo�e jest to najlepsza rzecz, jaka zdarzy�a mu si� w ci�gu kilku ostatnich tygodni.</p><p>Znowu okr�ci� si� na pi�cie. Id�cego kilkadziesi�t jard�w za nim Provhosa Mourtzouphlosa zafascynowa�o nagle ogo�ocone z li�ci drzewo. Zdawa� si� nie zupe�nie zauwa�a� machaj�cego do� weso�o Marka.</p><p>Z u�miechem na twarzy trybun czu� si� jako� dziwnie, ale nie by�o to nieprzyjemne uczucie.</p><empty-line/><p>Ten dobry nastr�j przeci�gn�� si� na ca�e popo�udnie. W odpowiedzi na jego zadowolon� min�, Iatzoulinos zdoby� si� na u�miech, co by�o nie lada osi�gni�ciem. Biurokrata rozlu�ni� si� nawet do tego stopnia, �e opowiedzia� mu dowcip. Marek by� zdumiony, bo nie przypuszcza�, �e Iatzoulinos zna jakie�. Co prawda, nie opowiedzia� go za dobrze, ale liczy� si� sam wysi�ek.</p><p>Kolacja tak�e wydawa�a mu si� niezwykle smakowita. Pieczone jagni� by�o naprawd� jagni�ciem, a nie �ykowat� baranin�; groch i cebula by�y ugotowane dok�adnie tak jak trzeba; na zewn�trz by�o na tyle �niegu, �e ober�ysta m�g� na deser poda� g�sty sok z lodem. I tak, kiedy Marek wr�ci� do swojej komnaty wkr�tce po zachodzie s�o�ca czu�, �e by� to najlepszy dzie� ze wszystkich, kt�re sp�dzi� w stolicy tej jesieni.</p><p>O tej porze roku wiecz�r zapada� do�� wcze�nie, ale trybunowi nie chcia�o si� jeszcze spa�. Zapali� kilka lampek, pogrzeba� w swoich rzeczach a� odnalaz� histori� Gorgidasa i zacz�� czyta�. Ciekaw by�, jak te� Grek i Viridoviks radz� sobie na stepie. Opad�y go nagle wyrzuty sumienia; prawie zupe�nie o nich zapomnia�, odk�d � szuka� w umy�le jakiego� bezbolesnego okre�lenia � odk�d rzeczy si� skomplikowa�y.</p><p>Zastanawia� si� w�a�nie nad szczeg�lnie z�o�onym i wymy�lnym fragmentem, kiedy rozleg�o si� pukanie do drzwi. Najpierw w og�le go nie us�ysza�. Potem zacz�o przeszkadza� mu w czytaniu, wi�c stara� si� je zignorowa� � greka nie by�a �atwym j�zykiem i musia� po�wi�ca� jej ca�� sw� uwag�.</p><p>��Czy ty zawsze musisz udawa�, �e ci� nie ma? Widz� �wiat�o pod drzwiami. Skoczy� na r�wne nogi i zwin�� ksi��k� najszybciej jak potrafi�.</p><empty-line/><p>��Przepraszam, Nevrata, nie spodziewa�em si� was dzisiaj � podskoczy� do drzwi i otworzy� je szeroko. � Wejd�cie.</p><p>��Dzi�kuj� ci. � Nevrata przesz�a obok niego. � Do ciebie to zawsze mi�o zajrze�, bo gryzipi�rki dobrze ogrzewaj� te swoje norki.</p><p>Zdj�a z szyi gruby we�niany szalik, kt�ry nosi�a zamiast swojej ulubionej jedwabnej chusty tylko ze wzgl�du na pogod�, i rozpi�a ci�ki, w�ochaty p�aszcz.</p><p>Marek tego nie widzia�, gdy� wci�� spogl�da� na pusty korytarz przed drzwiami.</p><p>��Gdzie jest Senpat? � zapyta� w ko�cu.</p><p>��Senpat �piewa� i pije, jak przypuszczam, w tawernie, do kt�rej razem chodzimy. Ja tym razem z nim nie posz�am.</p><p>��Ach � mrukn�� Skaurus, i ty by� to najgrzeczniejszy d�wi�k, jaki z siebie kiedykolwiek wydal. Zawaha� si� na moment, potem spyta�: � Czy on wie, �e tu jeste�?</p><p>��Nie.</p><p>To s��wko zdawa�o si� zawisn�� w powietrzu mi�dzy nimi. Marek ruszy� si�, by zamkn�� drzwi, i znowu stan��.</p><p>��Mo�e wola�aby�, �ebym zostawi� je otwarte?</p><p>��Nie, zamknij.</p><p>Nevrata wygl�da�a na rozbawion�. Rozejrza�a si� po skromnej kwaterze trybuna. Zatrzyma�a wzrok na ksi��ce, kt�r� z takim po�piechem od�o�y�. Odwin�a j� i podnios�a brew, przygl�daj�c si� dziwnemu pismu. Grecki alfabet by� zupe�nie niepodobny do videssa�skiego czy vaspurakaner-skiego. Helvis reagowa�a w ten sam spos�b � przypomnia� sobie Marek. Zagryz� warg� � wci�� nie m�g� op�dzi� si� od wspomnie�.</p><p>Wracaj�c my�lami do tera�niejszo�ci, gestem zaprosi� Nevrat�, by usiad�a na jedynym krze�le, kt�re mia� u siebie.</p><p>��Wina? � zapyta�.</p><p>Gdy przytakn�a, wyci�gn�� butelk� i kubek z g�rnej szuflady stoj�cej obok ��ka szafki. Nala� jej troch�, a sam usiad� na ��ku, opieraj�c si� o plecami �cian�. Znowu podnios�a brwi.</p><p>��A ty sobie nie we�miesz? M�wi�e�, �e b�dziesz pi� mniej, ale nie �e zostaniesz abstynentem.</p><p>��Wypluj to s�owo! � wykrzykn��. � Po prostu mam tylko jeden kubek.</p><p>�miech Nevraty bez reszty wype�ni� ma�y pokoik. Napi�a si�, a potem poda�a mu kubek.</p><p>��No, to musimy si� podzieli�. Musn�li si� palcami, gdy bra� od niej wino.</p><p>��Dzi�kuj�. Nie zamierza�em urz�dza� tu jakich� przyj��.</p><p>��W�a�nie widz� � powiedzia�a. � Nie wygl�da to na komnat� prawdziwego uwodziciela.</p><p>��No i bardzo dobrze, bo ja nim nie jestem. Ponownie nape�ni� kubek i odda� go Nevracie. Wzi�a, ale nie napi�a si� od razu, tylko przygl�da�a si� naczyniu z tak ironiczn� min�, �e Skaurus a� si� zaczerwieni�.</p><p>��Nie chcia�em, �eby to tak wysz�o � zaprotestowa�.</p><empty-line/><p>��Wiem o tym. � Podnios�a kubek do ust, by to udowodni�. Znowu poda�a go trybunowi, m�wi�c dalej: � Marek, zawsze ci� lubi�am, odk�d si� tylko poznali�my.</p><p>��A ja ciebie i na pewno nie mniej � skin�� g�ow�. � Nie m�wi�c nawet o wcze�niejszych czasach. Bez was te ostatnie tygodnie by�yby� c�, by�yby jeszcze gorsze. Wiele wam zawdzi�czam.</p><p>Zby�a to machni�ciem r�ki.</p><p>��Nie b�d� niem�dry. Senpat i ja z rado�ci� zrobimy dla ciebie, co tylko b�dziemy mogli. Zmarszczy� brwi � nie wspomina�a o swoim m�u, odk�d usiedli. Ale gdy zacz�li rozmawia� dalej, imi� Senpata nie pojawi�o si� wi�cej i Marek czu�, �e jego szanse rosn�. Przypomnia� sobie dowcip, kt�ry opowiedzia� mu Iatzoulinos. S�dz�c po �miechu Nevraty, opowiedzia� go lepiej ni� zrobi� to biurokrata.</p><p>��Och, �mieszna historyjka � powiedzia�a. � Zaraz, zaraz, jak to by�o?</p><p>Kiedy powt�rzy�a sobie ca�y �art, rozchichota�a si� na nowo. Jej czarne oczy iskrzy�y si� humorem, u�miech by� szeroki i szczery. By�a jedn� z tych niewielu kobiet � pomy�la� Skaurus � kt�re �ywio�owa rado�� czyni naprawd� pi�knymi.</p><p>Zgas�a jedna z lampek. Trybun wsta�. Wzi�� ma�� butelk� z olejem, nape�ni� lampk� i zapali� knot. Musia� przej�� tu� bok Nevraty, by wr�ci� na swoje miejsce. Kiedy znalaz� si� przy niej, wyci�gn�� r�k�, by pog�aska� jej ciemne kr�cone w�osy. Nie by�y tak delikatne jak to sobie wyobra�a�.</p><p>Ona te� wsta�a i odwr�ci�a do niego twarz. Podszed� krok, by j� obj��.</p><p>��Marku � powiedzia�a.</p><p>Gdyby inaczej wym�wi�a jego imi�, wzi��by j� natychmiast w ramiona. Teraz jednak skamienia�, zupe�nie jakby mia�a na szyi g�ow� Meduzy. Spojrza� jej w twarz i znalaz� tam tylko �al i wsp�czucie.</p><p>��Nic z tego, prawda? � spyta� smutno, cho� i tak wiedzia�, jaka b�dzie odpowied�.</p><p>��Tak � powiedzia�a. � Przykro mi, ale w�a�nie tak.</p><p>Poruszy�a r�k� jakby chcia�a po�o�y� mu j� na ramieniu, ale zatrzyma�a si� w p� drogi. To by�oby gorsze ni� s�owa.</p><p>��Powinienem by� wiedzie�. � Musia� odwr�ci� od niej wzrok, by m�c m�wi� dalej. � Ale zawsze by�a� taka mi�a, taka wsp�czuj�ca, �e mia�em nadziej� my�la�em� pozwoli�em sobie my�le�</p><p>���e mo�e to by� co� wi�cej � doko�czy�a za niego. Kiwn�� g�ow�, wci�� nie patrz�c jej w twarz.</p><p>��Widzia�am to � powiedzia�a. � Nie wiedzia�am co zrobi�, ale w ko�cu zdecydowa�am, �e musimy o tym pom�wi�. Ja naprawd� nie chc� nikogo poza Senpatem.</p><p>��Jeste�cie bardzo szcz�liwi, wy dwoje � powiedzia� Marek. � My�la�em o tym nieraz. � Panowanie nad w�asnym g�osem by�o niczym walka po odniesieniu ci�kiej rany.</p><p>��Wiem, �e jeste�my � odpar�a cicho. � I dlatego przysz�am tu dzisiaj, �eby ci powiedzie�, co mam do powiedzenia, a zamiast tego sko�czy�o si� na zwyk�ych przyjacielskich pogaduszkach. Ta twoja g�upiutka historyjka o bogaczu, kt�ry chcia� by� aktorem� � przypomniawszy sobie o tym, u�miechn�a si�, ale tylko na moment. � Pomy�la�am, �e mo�e niech I wszystko zostanie jak by�o. Ale wtedy�</p><p>��Wtedy ja musia�em wszystko spieprzy� � powiedzia� gorzko.</p><p>��Nie! � Po raz pierwszy Nevrata si� zez�o�ci�a. � Wcale ci� za to nie wini�. Jak�ebym mog�a? Po tym co prze�y�e�, to chyba oczywiste, �e chcia�by� znowu odnale�� szcz�cie, kt�rego kiedy� zazna�e�. Aleja? Ja jestem jaka jestem, i nie mog� by� t�, kt�ra da ci je na nowo. Przykro mi Marku, tym bardziej �e teraz znowu ci� zrani�am, a to naprawd� by�a ostatnia rzecz, jak� chcia�am zrobi�.</p><p>��To nie ma znaczenia � powiedzia� Marek. � Sam to na siebie �ci�gn��em.</p><p>��Ma znaczenie, i to du�e � upiera�a si� Nevrata. � Czy nadal mo�emy by� przyjaci�mi? � Musia�a wyczu� jego my�li, bo doda�a szybko: � Pomy�l dobrze, zanim powiesz �nie�. Jak wyt�umaczymy � oboje � Senpatowi, co si� sta�o?</p><p>Trybun jakby z oddalenia s�ysza� sw�j g�os obiecuj�cy, �e ich przyja�ni nic nie grozi. Ku swojemu zaskoczeniu zrozumia� po chwili, �e naprawd� tak my�li � jako �e nie nale�a� do ludzi towarzyskich, mia� tylko garstk� prawdziwych przyjaci�, z kt�rych �adnego nie chcia�by utraci�. A bez wzgl�du na to, czego spodziewa� si� od Nevraty, rzeczywi�cie lubili si� i szanowali nawzajem.</p><p>��To dobrze � stwierdzi�a kr�tko. � Wi�c nie musimy rezygnowa� z naszego spotkania? To b�dzie� za trzy dni, tak?</p><p>��Tak.</p><p>��No, to zobaczymy si� wtedy. Naprawd� si� z tego ciesz�. Zawsze w to wierz.</p><p>Nevrata u�miechn�a si� � troszeczk� ostro�niej ni� zwykle, ale niewiele � oceni� Marek � i wysz�a na korytarz, zamykaj�c za sob� drzwi.</p><p>Za moment ucich�y tak�e jej kroki. Skaurus schowa� wino. Tak chyba by�o najlepiej � pomy�la�. Senpat to dobry cz�owiek i bliski przyjaciel. Wcale nie chcia� zrobi� z niego rogacza. Gdzie� g��boko, w �rodku, dobrze o tym wiedzia�.</p><p>Z ca�ej si�y kopn�� w tani� sosnow� szafk�. P�k�a z trzaskiem. Przenikliwy b�l du�ego palca obj�� ca�� stop�. S�ysza� jak rozbi� si� dzban z winem. Przeklinaj�c sw�j los, obola�� nog� i wino, zabra� si� do sprz�tania, wycieraj�c szmat� rozlany alkohol. Szcz�liwie dzban by� prawie pusty i tylko jedna tunika zosta�a poplamiona.</p><p>Roze�mia� si� gorzko, kiedy ju� zdmuchn�� lampy i u�o�y� si� do snu. Nie powinien by� nawet dopu�ci� do siebie my�li, �e to b�dzie dobry dzie�. Odk�d znikn�a Helvis, nie by�o dla niego dobrych dni.</p><empty-line/><p>Wci�� jeszcze utyka�, kiedy dwa dni p�niej wchodzi� po schodach do swojego biura. Du�y palec u prawej nogi zrobi� si� dwa razy wi�kszy ni� zwykle i nabra� siwawo��tego koloru. Poprzedniego dnia jeden z gryzipi�rk�w zapyta� go, co si� sta�o.</p><p>��Kopn��em szaf� w moim pokoju.</p><p>Wzruszy� ramionami i pozostawi� biurokrat� w przekonaniu, �e by� to po prostu wypadek. Czasem szczera prawda by�a najlepszym k�amstwem.</p><p>Widz�c, �e trybun jest wyj�tkowo roztargniony, jeden ze zdolniejszych skryb�w pr�bowa� przemyci� mu pod nosem drobne oszustwo. Marek od razu to spostrzeg�, podni�s� sprawdzan� ksi�g� i z hukiem opu�ci� j� na biurko pechowego urz�dnika.</p><p>��Ty szaraczku � powiedzia� pogardliwie do przera�onego biurokraty. � Zesz�ej zimy Gou-deles Pikridos pr�bowa� tej samej sztuczki, �eby kupi� sobie pier�cie� ze szmaragdem wielkim jak �liwka, a ty tu chcia�by� ukra�� n�dzne dwie sztuki z�ota. Powiniene� si� wstydzi�.</p><p>��Co� co ze mn� zrobisz, szlachetny panie? � trz�s� si� gryzipi�rek.</p><p>��Za dwie sztuki z�ota? Je�li tak bardzo ich potrzebujesz, to je sobie zatrzymaj. Ale nast�pnym razem, kiedy w twoich ksi�gach zabraknie nawet miedziaka, to przekonasz si�, czy spodoba ci si� wi�zienie pod biurami rz�du przy Ulicy �rodkowej. � To ostatnie zdanie przeznaczone by�o dla wszystkich biurokrat�w, kt�rzy udaj�c zaj�tych prac�, z napi�ciem przys�uchiwali si� rozmowie.</p><p>��Dzi�kuj� ci, och dzi�kuj�, lito�ciwy i �askawy panie � powtarza� bez ko�ca niedosz�y defraudant. Marek skin�� tylko g�ow� i powr�ci� do swojego biurka.</p><p>Przypomnia� sobie o czym�, gdy przechodzi� obok biurka Iatzoulinosa.</p><p>��Czy za�atwi�e� ju� spraw� wyp�aty dla Rzymian stacjonuj�cych w Garsavrze? � spyta�.</p><p>��Musia�bym, ee� sprawdzi� to w ksi�gach, �eby si� upewni� � odpar� Iatzoulinos przezornie.</p><p>�Nie�, przet�umaczy� Skaurus bez wysi�ku i westchn��.</p><p>��Iatzoulinosie, jestem dla ciebie wyrozumia�y. Ale je�li rozz�o�cisz Gajusza Filipusa, to po nim si� tego nie spodziewaj. Ja znam tego cz�owieka, ty nie. Przyjmij to jako ostrze�enie od kogo�, kto dobrze ci �yczy.</p><p>��Oczywi�cie, natychmiast si� tym zajm� � powiedzia� Iatzoulinos.</p><p>��No, zobaczymy.</p><p>Trybun za�o�y� r�ce i czeka�. Kiedy Iatzoulinos zrozumia�, �e nie zamierza si� stamt�d ruszy�, od�o�y� na bok projekt, nad kt�rym w�a�nie pracowa�, i odszuka� ksi�g� dotycz�c� wydatk�w wojskowych w ziemiach zachodnich. Zamoczy� pi�ro w atramencie i bez entuzjazmu zabra� si� do wypisywania upowa�nienia do wyp�aty odpowiedniej sumy. Usatysfakcjonowany tym Marek wreszcie od niego odszed�.</p><p>Podskoczy�, kiedy o szyby uderzy� nagle grad. Dojmuj�cy b�l w prawej stopie powiedzia� mu, �e nie powinien by� tego robi�. Lada dzie� nadejdzie prawdziwa zima � pomy�la� � burza, kt�ra przesz�a wczoraj nad miastem, pokry�a ju� trawniki kompleksu pa�acowego dywanem �niegu. Trybun mia� cich� nadziej�, �e na razie pogoda si� nie poprawi. Pomimo obietnic, kt�re z�o�y� Nevra-cie, nie czu� si� got�w, by ju� jutro spotka� si� z ni� i Senpatem. Mo�e �nieg zmusi ich do od�o�enia tych plan�w na jaki� czas.</p><p>Zar�wno w biurze jak i w jego pokoju panowa�o przyjemne i rozleniwiaj�ce ciep�o. Marek cieszy� si�, �e biurokraci tak intensywnie dogrzewaj� swoje skrzyd�o Wielkiego S�du. Potem pomy�la� o swoich przyjacio�ach na stepie i zrozumia�, �e jest mu naprawd� dobrze.</p></section><section><title><p>XIV</p></title><p>Wiatr wy� i j�cza� jak wielka, oszala�a bestia, ciskaj�c �niegiem w twarz Batbaiana i pokrywaj�c szronem w�sy Viridoviksa. Kr�tka, g�sta broda pokrywa�a jego podbr�dek i policzki � nie goli� si� od tygodni i nie wiedzia�, kiedy znowu b�dzie mia� do tego okazj�. Zakl�� g�o�no, gdy podmuch wiatru wcisn�� si� pod ci�ki, futrzany p�aszcz i zmrozi� mu plecy. To ubranie nie by�o dopasowane do jego rozmiar�w. Nale�a�o do jednego z je�d�c�w Varatesha, ale on ju� go nie potrzebowa�.</p><p>G�o�ne westchnienie wyrwa�o si� z piersi Gala i spory ob�oczek pary zakry� przed nim �wiat na kr�tk� chwil�. Westchn�� jeszcze raz, przypominaj�c sobie namiot zmys��w i ot�pienie wywo�ane narkotycznym dymem. Jego twarz st�a�a nagle. Dym by� wszystkim, co zosta�o z namiotu Targi-tausa i z namiot�w wszystkich jego rodak�w � i z nich samych.</p><p>Z bezlitosn� dok�adno�ci�, Varatesh da� Wilkom trzy dni na zaj�cie si� prawie tysi�cem zupe�nie �lepych ludzi, kt�rzy nie byli w stanie pom�c sobie � i na opanowanie rozpaczy, kt�r� ze sob� przynie�li. Potem uderzy� i unicestwi� ca�y klan.</p><p>Viridoviks i Batbaian pilnowali oddalonego od obozu stada owiec, kiedy spad� ten cios, inaczej bowiem zgin�liby z ca�� reszt�. Tego dnia, kiedy zapad� ju� zmierzch, wjechali do obozu, po kt�rym zosta�y tylko zgliszcza i trupy nomad�w. Varatesh by�, na sw�j spos�b, doskona�ym dow�dc�, skoro potrafi� tak pokierowa� swoim zb�jami, �e w ci�gu dw�ch godzin zd��yli napa�� na swoich wrog�w, zabi�, zgwa�ci�, nakra�� i natychmiast si� ulotni�.</p><p>Gal i nomada jechali obok siebie w ciszy tak g��bokiej, �e odbija�a si� echem � nawet ujadaj�ce kundle, kt�re kr�ci�y si� miedzy namiotami, zosta�y zabite. Viridoviks by� tak wstrz��ni�ty, �e popad� w jakie� dziwne odr�twienie � twarz Batbaiana wykrzywiona by�a b�lem, kt�rego �adne s�owa nie mog�yby opisa�. Co chwil� jeden z nich kiwa� g�ow�, pokazuj�c cia�o kogo�, kto by� mu kiedy� bliski. By� tam i pos�pny Rambebisht, otoczony cia�ami trzech banit�w. Wypuszczona w jego plecy strza�a przebi�a mu serce. Je�li zamierza� szuka� pomsty na Viridoviksie, to teraz by�o ju� na to za p�no. A tu Lipoxais, jego ��te szaty nasi�kni�te by�y krwi�. I Azarmi, dziewka s�u�ebna, kt�rej suknia le�a�a obok. Wci�� mia�a na sobie zalan� krwi� bluzk� � banitom nie chcia�o si� nawet jej zerwa�, kiedy zaj�li si� nieszcz�sn�, a potem po prostu zak�uli j� no�em.</p><p>Kierowani tym samym, straszliwym przeczuciem, zeskoczyli z koni i pobiegli do tego, co zosta�o z namiotu Targitausa. Wy�amane poprzeczki sprawia�y, �e przechyla� si� teraz niczym pijany cz�owiek. Najgorsze czeka�o na nich w �rodku. Martwa d�o� Borane kurczowo �ciska�a sztylet.</p><p>Ostrze no�a poplamione by�o krwi� � nie odda�a swojego �ycia za darmo. Ale Borane by�a gruba i stara � ludzie Varatesha zar�n�li j� od razu. Seirem bez w�tpienia nie mia�a tyle szcz�cia.</p><p>Viridoviks przekl�� te wspomnienia. Rozpacz i udr�ka pali�y go znowu �ywym ogniem, jak wtedy, gdy zobaczy� zbezczeszczone cia�o Seirem. Po raz tysi�czny my�la� o tym, �e lepiej by by�o, gdyby nie zazna� tych kilku tygodni prawdziwej mi�o�ci, albo gdyby umar� razem z t�, kt�ra by�a jego szcz�ciem.</p><p>��I c� warte s� te gdybania? � powiedzia� do siebie. � Szlag by to wszystko trafi�. Gorzka Iza stoczy�a si� po policzku Gala. Batbaian, s�ysz�c jakie� s�owa, odwr�ci� si� do niego.</p><p>��Nie r�b tego � powiedzia� szorstko. � Woda przymarznie ci do sk�ry.</p><p>Syn khagana nie by� ju� ch�opcem sprzed kilku tygodni. Zdawa�o si�, �e przez ten czas postarza� si� o dziesi�� lat. Jego twarz sta�a si� szczup�a, a wy��obione cierpieniem zmarszczki znaczy�y czo�o i k�ciki ust.</p><p>To on zaproponowa�, by podpali� ob�z.</p><p>��To ostrze�e wszystkich innych pasterzy, kt�rzy mogli gdzie� prze�y� � powiedzia�. � I mo�e sprowadzi z powrotem ludzi Varatesha.</p><p>Zimne, g�odne �wiate�ko zapali�o si� w jego oku i poklepa� �uk. Znale�li sobie dobr� zasadzk� � nie chcieli odda� �ycia nie zabiwszy przedtem tylu bandyt�w, ilu da im los.</p><p>Ale renegaci nie wr�cili, my�l�c pewnie, �e to jaka� przewr�cona lampka albo niewygaszona pochodnia sta�a si� przyczyn� ognia. Kiedy wiadomo by�o ju�, �e nikt do nich nie przyjedzie, Batba-ian �ci�gn�� opask� z pustego oczodo�u i rzuci� j� na ziemi�.</p><p>��Niech wiedz� kim jestem, kiedy ich b�d� zabija� � powiedzia�. Mia� teraz czterech na koncie, o jednego wi�cej ni� Gal.</p><p>�yli jak banici � by�a to jedna z tych katastrofalnych i dziwnych odmian, jakie przynios�a ze sob� wojna z Varateshem. Teraz w�dz bandyt�w i jego zbrodniarze niepodzielnie panowali na stepie, wygniataj�c niegdysiejszych przyw�dc�w niczym robactwo. Ale jak sam to niegdy� Vara-tesh udowadnia�, nie tak �atwo by�o wypleni� ich do cna. Tu koza, tam stra�nik, gdzie indziej skradzione dwa konie � nieustannie sypi�cy �nieg pokrywa� zaraz �lady. Varatesh na pewno nie mia� a� tak ci�kiego �ycia, ale oni si� nie skar�yli.</p><p>Odziane w grube r�kawice d�onie z trudem radzi�y sobie z rozbijaniem namiotu, gdy zapad� ju� wiecz�r. Pomimo specjalnej zas�ony od �niegu, kt�r� rozstawili przed namiotem, ostry p�nocny wiatr wciska� si� do �rodka. Owini�ci w koce, przykucn�li obok ogniska, przysma�aj�c nad nim kawa�ki baraniny. W zimie nie ma �adnego problemu z przechowaniem mi�sa � pomy�la� Virido-viks � za to nie�atwo go potem rozmrozi�.</p><p>Wytar� t�uszcz z brody i wyliza� palce do czysta. Niech sobie Rzymianie spr�buj� �y� w tym zimnie o swoim suchym prowiancie i owsiance � pomy�la�. Tylko czerwone mi�so mog�o tu utrzyma� cz�owieka przy si�ach.</p><p>Zamiast go wytrze�, Batbaian rozsmarowa� barani t�uszcz na policzkach, nosie i czole.</p><p>��Chroni przed odmro�eniem � powiedzia�. Rzadko si� teraz odzywa�, a je�li ju�, to zawsze m�wi� o konkretach.</p><p>��Nast�pnym razem, ch�opie � pokiwa� g�ow� Viridoviks. Wyci�gn�� sw�j miecz i przyjrza� si� ostrzu, sprawdzaj�c czy nie rdzewieje. Przy tak zimnej i wilgotnej pogodzie trzeba by�o szczeg�lnie si� o to troszczy�. Zdrapa� paznokciem male�k� czerwon� plamk� rdzy albo zakrzep�ej krwi. � Nie zaszkodzi�oby i jego troch� posmarowa�.</p><p>Gdzie� w oddali zawy� wilk. By� to odg�os ponury i zimny jak ta noc. Jeden z koni zar�a� nerwowo.</p><p>��Jutro znowu na p�noc? � zapyta� Viridoviks.</p><p>��O tak. � Usta Batbaiana rozchyli�y si� w ponurym u�miechu: � A gdzie lepiej ni� przy samym gardle �ajdak�w? Lepsze �owy � wi�cej stad. Wi�cej ludzi.</p><p>Jedno oko zab�ys�o w migotliwym �wietle ogniska. W miejscu drugiego widnia�a tylko ciemna plama.</p><p>Gal znowu przytakn��, t�umi�c w sobie poczucie beznadziejno�ci ich wysi�k�w. Nawet gdyby zabi� setki wrog�w, nie odzyska tego, co utraci�.</p><p>��Czy to w og�le ma sens? � wykrzykn��. � Kr�cimy si� i udajemy, �e robimy nie wiadomo, co wycinaj�c pojedynczych skurwysyn�w, ale przysi�gam na bog�w, �e to tylko �ap�wka dla naszej dumy. Nie zrobimy im wi�kszej krzywdy, ni� para szczur�w co wygryza farmerom zbo�e z worka.</p><p>��Wiec co chcesz zrobi�? Za�o�y� r�ce i umrze�? � Szorstka pogarda dla tego por�wnania i dla rozpaczy przepe�nia�a g�os Batbaiana. � Nie jeste�my jedynymi lud�mi na Pardraji, kt�rzy z ch�ci� zwi�zaliby Varatesha jego w�asnymi flakami.</p><p>��Czy�by? Co� mi si� zdaje, �e to tylko my tu zostali�my. Ci, co spr�bowali podskoczy�, gryz� teraz piach. A co do reszty, to mniej w nich ochoty do walki ni� w twoich baranach; zrobi� wszystko, co im mocniejszy ka�e. Tych, co naprawd� maj� jaja i nie p�jd� za nim jak byd�o, ju� chyba dawno nie ma.</p><p>��Wi�c odejd�, je�li tego chcesz, pojad� sam � powiedzia� Batbaian. � Przynajmniej umr� jak m�czyzna, robi�c to co do mnie nale�y. I jeszcze raz powt�rz�: nawet bez ciebie, nie b�d� sam na zawsze. Pardraja to wielka ziemia.</p><p>��Nie do�� wielka � odpar� Viridoviks, dotkni�ty s�owami nomady i szukaj�c r�wnie dotkliwej riposty. Potem zawaha� si�. � Nie do�� wielka � powt�rzy! cicho. Jego oczy zrobi�y si� nagle szerokie. � Powiedz mi tu zaraz, Khamorthcie, kochanie, czy zostawi�by� teraz Varatesha� och, no i Avshara� �eby potem wr�ci� po wi�ksz� zemst� i to mo�e tak�, dla kt�rej nie b�dziesz musia� da� si� zar�n��?</p><p>Batbaian wytrzeszczy� swe jedyne oko, jakby chcia� si�� woli wyci�gn�� z Gala rozwi�zanie tej zagadki.</p><p>��A co to za r�nica, kiedy umr�? Ale je�li uwierz� w twoj� wi�ksz� zemst�, porzuc� nawet Pardraj�.</p><p>��To dobrze, bo b�dziesz musia� to zrobi�.</p><empty-line/><p>��Cholera! � powiedzia� Gorgidas, o u�amek sekundy za p�no chwytaj�c si� za g�ow�. Mro�ny, p�nocny wiatr zerwa� mu z g�owy futrzan� czap� i ni�s� j� po za�nie�onej ziemi. Kln�c pod nosem, rzuci� si� w po�cig, czuj�c jak mr�z szczypie go po ods�oni�tych uszach.</p><p>Stoj�cy w pobli�u Arshaumi �miali si� i podrzucali mu g�upawe rady. �Zabij j�!�, �Zastrzel!�, �Szybko bo ucieknie! D�gnij j� tym swoim mieczem!�.</p><p>Kiedy wreszcie dopad� ulatuj�cej w dal czapki, Grek uderzy� ni� kilka razy po nodze, by otrzepa� �nieg. W ko�cu wcisn�� j� na g�ow� i zakl�� raz jeszcze, kiedy jaka� zab��kana grudka ubitego �niegu spad�a mu za ko�nierz i przyprawi�a o dreszcze.</p><p>Usta Skylitzesa drga�y lekko a Goudeles otwarcie szczerzy� z�by w u�miechu.</p><p>��Teraz rozumiesz, dlaczego wszyscy nomadzi, na wsch�d czy na zach�d od Shaum, przeklinaj� na duchy wiatru � powiedzia�.</p><p>Mia� to by� �art, ale Gorgidasowi nie by�o wcale do �miechu.</p><p>��Ach tak � powiedzia�. � Nie zauwa�y�em tego wcze�niej.</p><p>Si�gn�� do pasa, po tabliczk�, kt�ra wisia�a na jego prawym biodrze, tam gdzie wi�kszo�� m�czyzn zazwyczaj nosi sztylet. Wyskroba� kr�tk� notatk�, pisz�c szybko ale ostro�nie. Kiedy przy tej pogodzie za mocno przystawia� <emphasis>stylus </emphasis>do wosku, od tabliczki odrywa�y si� du�e kawa�ki drewna.</p><p>��To jeszcze nic � powiedzia� Arigh, gdy zacz�� na to narzeka�. � Pewnej zimy, dawno temu, m�czyzna wyjecha� zim� w podr� i nie zabra� ze sob� luzak�w, a jego ko� z�ama� po drodze nog�. Pr�bowa� krzycze� i wo�a� o pomoc, ale by�o tak zimno, �e nikt go nie us�ysza�, dop�ki jego krzyk nie odtaja� nast�pnej wiosny. Obawiam si�, �e by�o ju� jednak o kilka miesi�cy za p�no.</p><p>Arigh tak doskonale odda� ponury, a jednocze�nie zabawny ton historyjki, �e Gorgidas zapisa� j� na tabliczce, cho� nie omieszka� doda�:</p><p>��S�ysza�em o tym, ale nie wierz�, �eby to mog�a by� prawda.</p><p>Je�li tego rodzaju zastrze�enie wystarcza�o Herodotosowi, by przemyca� do swoich historii jakie� niedorzeczne acz ciekawe szczeg�y, to jemu te� powinno ono wystarczy�.</p><p>Arghun, opieraj�c si� na ramieniu Dizabula, wyku�tyka� ze swojego namiotu. Arigh pos�a� swojemu bratu spojrzenie, kt�re wci�� przepe�nione by�o nieufno�ci�. Starszy syn khagana krzykn��, prosz�c o cisz�, czego wys�uchali wszyscy oficerowie klanu Szarego Konia. Je�d�cy zgromadzili si� wok� swojego wodza. Pozostali Arshaumi, zaintrygowani poruszeniem, tak�e si� do niego zbli�yli, tak �e wkr�tce Arghun przyci�ga� uwag� ca�ej armii. S�u��cy przeprowadzi� przez t�um konia khagana.</p><p>��Zobaczymy, czy chocia� raz b�dziecie umieli zrobi� co� razem � powiedzia� Arghun do swoich syn�w.</p><p>Dizabul spochmurnia�. Arigh skin�� g�ow�, cho� ze �ci�gni�tymi ustami. Razem pomogli ojcu wsi��� na konia.</p><p>D�onie Arghuna niemal z czu�o�ci� zacisn�y si� na cuglach, kt�rych nie dotyka� od tak dawna. Ale jego nogi nadal by�y prawie zupe�nie martwe. Arigh musia� w�o�y� stopy khagana w strzemiona i przywi�za� je, by si� stamt�d nie wysun�y. Ogromny krzyk rado�ci podni�s� si� z t�umu zgromadzonych wok� nomad�w, kiedy znowu ujrzeli go na koniu � dla nich cz�owiek, kt�ry nie m�g� dosiada� wierzchowca, by� tylko na wp� �ywy.</p><p>��Przynie� sztandar � powiedzia� Arghun do s�u��cego, kt�ry za moment przybieg� z lanc�, do kt�rej przytwierdzono p�aszcz Bogoraza. Arghun pomacha� nim nad g�ow�, tak by nawet najbardziej oddaleni je�d�cy mogli go zobaczy�.</p><p>��Do Mashiz! � krzykn��.</p><p>Arshaumi milczeli przez sekund�, a potem powt�rzyli jego okrzyk, potrz�saj�c mieczami, �ukami i w��czniami.</p><p>��Ma-shiz! Ma-shiz! Ma-shiz!</p><p>Gorgidasowi a� dzwoni�o w uszach od tego ha�asu. Wci�� wrzeszcz�c z ca�ych si�, wojownicy powr�cili do swych koni, pozostawiaj�c w miejscu, gdzie stali przed momentem, wielk� po�a� udeptanego �niegu.</p><p>Niemal tak samo przyzwyczajony do ko�skiego grzbietu jak nomadzi, Skylitzes u�miecha� si� wracaj�c na siod�o.</p><p>��Wcale mnie to tak bardzo nie obchodzi, czy nam si� uda czy nie � zawo�a! do Goudelesa. � Tak czy siak, Wulghash b�dzie si� musia� dobrze napoci�, zanim uda si� mu nas powstrzyma�.</p><p>��Nikt nie m�g�by si� spoci� w tak� pogod� � odpar� stanowczo gryzipi�rek, wspinaj�c si� na swojego konia. � A lepiej, �eby nam si� uda�o, bo moja kochanka b�dzie bardzo rozczarowana.</p><p>��Kochanka? A co z �on�?</p><p>���ona dziedziczy.</p><p>��Ach.</p><p>Skylitzes zacz�� m�wi� co� jeszcze, ale nowa fala okrzyk�w zag�uszy�a jego s�owa. Wci�� trzymaj�c w r�ce sztandar, Arghun jecha� na wsch�d, trzymaj�c si� prosto jak struna w swym siodle o wysokich ��kach. Tylko si�a, z jak� zaciska� usta, �wiadczy�a o tym, ile go to kosztowa�o. Jak zwykle, synowie ustawili si� po obu stronach ojca. By� mo�e � pomy�la� Gorgidas � ka�dy z nich ba� si� go zostawi� na d�u�ej ze swoim bratem. Pojedynczo i w wi�kszych grupach, Arshaumi jechali za nimi.</p><p>Goudeles chcia� zaznaczy� obecno�� Videssos w ca�ym przedsi�wzi�ciu i przy��czy� si� do kha-gana, ale Skylitzes zaprotestowa�:</p><p>��Po co zje�d�a� z drogi i m�czy� niepotrzebnie konie? � zapyta� z do�wiadczeniem weterana. � Poczekaj moment, a sam do nas wr�ci.</p><p>Jego przypuszczenie wkr�tce si� potwierdzi�o. Pomimo szczerych ch�ci, Arghun nie m�g� zbyt d�ugo utrzyma� si� w siodle.</p><p>Khagan zasypywa� Skylitzesa pytaniami o ziemie na wsch�d od Shaum, a szczeg�lnie o g�ry Erzeum, kt�re rozci�ga�y si� pomi�dzy Morzem Mylasa a Morzem Videssa�skim i oddziela�y Yezd od step�w Pardraji. Dyskusja nad sposobami i �rodkami koniecznymi do prowadzenia wojny w g�rach szybko znudzi�a Gorgjdasa. Pomimo rozczarowania Arghuna, Grek uda� si� na poszukiwania Tolui, by porozmawia� o wiedzy znacznie bli�szej swojemu sercu, czyli o zio�ach.</p><p>��Jedna z ro�lin korzennych, kt�re mi da�e�, pachnie jak� � Gorgidas przerwa� zniecierpliwiony, nie znaj�c odpowiedniego s�owa w arshaum. � Pomara�czowa, mniej wi�cej taka d�uga, grubsza ni� m�j kciuk.</p><p>��Marchewka � podpowiedzia� szaman.</p><p>��Tak, dzi�ki. W moim kraju po prostu si� j� zjada. Do czego wy jej u�ywacie?</p><p>��Mieszamy z jagodami, dzik� rut� i miodem. Pomaga przy� � Tolui u�y� kolejnego s�owa, kt�rego Gorgidas jeszcze nie pozna�. Szaman u�miechn�� si� i wykona� jednoznaczny gest.</p><p>��Rozumiem, hemoroidy. � W�r�d ludu tak rzadko schodz�cego z siod�a jak Arshaumi, musia� by� to rzeczywi�cie do�� powszechny problem. Grek dopytywa� si� dalej. � Czy to podaje si� doustnie, czy wk�ada bezpo�rednio tam, gdzie ee� najbardziej si� przyda?</p><p>��Doustnie. Do tej drugiej strony u�ywamy ma�ci z sad�a kuropatwy albo g�si, bia�ka z jajek, kopru, olejku z dzikiej r�y, no i smarujemy. Daje naprawd� spor� ulg�.</p><p>Gorgidas skin�� g�ow�.</p><p>��Powinno. Mo�esz spr�bowa� wymiesza� to jeszcze z miodem. Mi�d jest dobry na wszelkiego rodzaju zapalenia.</p><p>Tego rodzaju konwersacja sprawia�a Grekowi o wiele wi�ksz� przyjemno�� ni� rozwa�ania nad tym, jak ustrzec si� pu�apek w prze��czach. Po chwili przypomnia� sobie jednak z wyrzutem, �e przyby� na r�wniny jako historyk, a nie lekarz. Zapyta� wi�c Tolui:</p><p>��Dlaczego tw�j lud i Khamorthci tak bardzo r�nicie si� wygl�dem i budow� cia�a? Tolui zmarszczy� brwi.</p><p>��A dlaczego mieliby�my by� tacy sami jak W�ochacze? � M�wi� o swoich s�siadach ze stepu z takim samym lekcewa�eniem, z jakim Grek zwyk� my�le� o barbarzy�cach.</p><p>��Chcia�bym si� tylko czego� dowiedzie�, a nie obra�a� ci� � pospiesznie odpar� Gorgidas. � Dla cudzoziemca, takiego jak ja, wygl�da na to, �e �yjecie na podobnej ziemi i przy podobnej pogodzie. Zastanawia�em si� wi�c, dlaczego i wy nie jeste�cie do siebie podobni.</p><p>Powinni by�, je�li doktryna Hipokratesa przedstawiona w dziele �Powietrza, wody, miejsca� by�a prawdziwa, a w to Grek nigdy nie w�tpi�.</p><p>Tolui jednak pos�ugiwa� si� zupe�nie innym zbiorem za�o�e�. Udobruchany nieco wyja�nieniem Gorgidasa, powiedzia�:</p><p>��No dobrze, wyt�umacz� ci to. My, Arshaumi, byli�my pierwsz� ras� ludzi na �wiecie. Jedyn� przyczyn� powstania Khamorth�w by�o to, �e pewien Arshaum, wiele pokole� temu, zbyt d�ugo pozostawa� bez kobiety i hm� wypieprzy� kiedy� koz�. Khamorthci byli wynikiem tego zwi�zku, dlatego w�a�nie s� oni tak obrzydliwie kosmaci.</p><p>��Rozumiem.</p><p>Gorgidas z za�enowaniem pog�aska� si� po swojej brodzie Zapisa� opowie�� Tolui � by� to w ko�cu istotny fragment wierze� tubylc�w. A Hipokrates nie przydawa� si� tutaj na wiele; pisa� przecie�, �e koczownicy �yj�cy na stepie to lud kr�py lub grubawy, pozbawiony niemal zupe�nie ow�osienia i o rumianej, �wie�ej cerze. Khamorthci pasowali tylko do pierwszego z tych kryteri�w, Ar-shaumi tylko do drugiego, a trzeci nie odpowiada� �adnemu z tych lud�w.</p><p>Grek podrapa� si� po g�owie.</p><p>��Powiedz mi co� jeszcze o tej kozie.</p><empty-line/><p>Viridoviks pr�bowa� przebi� wzrokiem sypi�cy g�sto �nieg i przyjrze� si� le��cej u jego st�p dolinie Shaum.</p><p>��No i gdzie jest druga strona tego cholernego strumyka? � powiedzia� z oburzeniem, jakby Batbaian celowo go przed nim ukry�.</p><p>��Och, jest tam � powiedzia� Khamorth. � Wszystko, co musimy zrobi�, to dosta� si� tam i przekona� te diab�y po drugiej stronie, �eby nie zabijali nas do razu.</p><p>M�wi� to z chorobliwym niemal strachem i uprzedzeniem. Pomys� Viridoviksa, by prosi� o pomoc Arshaum�w przera�a� go, cho� nie nale�a� przecie� do tch�rzy. Avshar by� innym, nowym zagro�eniem, a bajkami o Arshaumach straszy�o si� niegrzeczne dzieci.</p><p>Gal udawa�, �e nie zauwa�a jego ponurego nastroju.</p><p>��Po kolei. Jak ju� b�dziemy po drugiej stronie, wtedy b�dziemy si� zastanawia�, jak dogada� si� z tamtymi facetami.</p><p>Nie da� Batbaianowi czasu na protesty, tylko cmokn�� na konia i ruszy� w kierunku Shaum.</p><p>Kr�c�c g�ow�, Batbaian poszed� w jego �lady.</p><p>Gdyby Viridoviks by� bardziej do�wiadczonym je�d�cem, nie zrobi�by takiego g�upstwa jak zje�d�anie prawie galopem ze zbocza g�ry zupe�nie pokrytej �niegiem. Ko� zar�a� z przera�eniem, kiedy jego przednia noga ugrz�z�a w jakiej� niewidocznej dziurze. Potkn�� si� i run�� na ziemi�, wyrzucaj�c Gala z siod�a. Viridoviks mia� szcz�cie � przy upadku straci� na moment oddech, ale gruby dywan �niegu ochroni� go przed jakimi� powa�niejszymi konsekwencjami.</p><p>S�ysza� jednak trzask �amanej ko�ci. Kiedy podnosi� si� na r�wne nogi, Batbaian zsun�� si� z siod�a i skr�ci� m�ki zwierz�cia. Krew rozla�a si� szeroko na �niegu. Batbaian odwr�ci� si� do Gala.</p><p>��Pom� mi go oprawi� � powiedzia�. � We�miemy ze sob� ile si� da.</p><p>Viridoviks wyci�gn�� sw�j sztylet. Nie przepada� za �ylast�, lepk� konin�, ale lepsze to ni� pusty �o��dek.</p><p>Kiedy poradzili sobie ju� z tym krwawym zadaniem, Batbaian powiedzia�:</p><p>��B�dziemy si� zmienia� na moim koniu. B�dzie wydeptywa� �cie�k� dla id�cego pieszo. Nie traci� czasu na po�ajanki � Viridoviks wiedzia�, ile mo�e ich kosztowa� jego nieostro�no��.</p><p>Od tej chwili b�d� si� posuwa� co najmniej kilka razy wolniej, a jedyne zwierz�, jakie im pozosta�o, zmuszone b�dzie nie�� ca�y ich dobytek.</p><p>Kiedy jednak dotarli nad brzeg rzeki, Viridoviks zacz�� mie� powa�ne w�tpliwo�ci, czy uda im si� w og�le posun�� dalej. Shaum co prawda zamarza�a w zimie, ale by�a na tyle szeroka, �e pas o szeroko�ci kilkuset jard�w na �rodku rzeki wci�� nie by� skuty lodem. Wielkie kawa�ki kry uderza�y o siebie, p�yn�c z pr�dem na po�udnie.</p><p>Gal wzdrygn�� si�, spogl�daj�c na lodowat�, czarn� wod�.</p><p>��Nie pr�bowa�bym przez to p�yn�� � powiedzia� do Batbaiana. � Trzy machni�cia i zostajesz nast�pnym soplem.</p><p>��Sp�jrz tam � powiedzia� nomada, wskazuj�c na �rodek Shaum. Szeroka p�achta dryfuj�cego lu�no lodu uderzy�a o wysuni�t� dalej na zach�d kr�, a o ni� z kolei dwie nast�pne. Od czasu do czasu chlapa�a na nie woda, tworzy�y jednak swego rodzaju pomost.</p><p>��Nie przeci�gniemy przez to konia � zaprotestowa� Viridoviks.</p><p>��Nie, ale i tak nie braliby�my go ze sob�. Tam, gdzie cz�owiek m�g�by si� po�o�y� na brzuchu i przeczo�ga� po lodzie, on na pewno by uton��. Dalej jeste� na to zdecydowany?</p><p>��Ano jestem.</p><p>��Dobrze.</p><p>Batbaian zsiad� z konia i delikatnie pog�aska� go po chrapach. Zanim Viridoviks zorientowa� si� w jego zamiarach, nomada poder�n�� gard�o zwierz�cia. Zakaszla�o z wyrzutem, przera�aj�cym, niemal ludzkim g�osem, zachwia�o si� i upad�o.</p><p>��Czy� ty zg�upia�?! � wrzasn�� Gal.</p><p>��Nie. Zastan�w si� nad tym � powiedzia� Batbaian, zupe�nie jak Rzymianin. � Skoro nie mo�e przej�� razem z nami, bardziej przyda nam si� zabity ni� �ywy. Nie st�j i nie gap si� tak, tylko pom� mi �ci�gn�� sk�r�.</p><p>On sam by� ju� zaj�ty oprawianiem zwierz�cia. Viridoviks wykonywa� sw� prac� niemal mechanicznie, zastanawiaj�c si�, czy nomada aby na pewno nie zwariowa�.</p><p>Ale Batbaian by� ca�kiem zdrowy. Po tym, jak sko�czy� ju� uci��liwe wycinanie mi�sa z ko�skich bok�w i zadu, u�y� �ci�gni�tej wcze�niej sk�ry jako torby, do kt�rej zapakowa� mi�so, zwini�ty namiot i swoje rzeczy.</p><p>��Daj mi te� twoje � rozkaza� Celtowi, kt�ry �ci�gn�� z plec�w sw�j baga�. Batbaian zawi�za� worek najmocniej jak umia� i podni�s� go. � Wa�y mniej od cz�owieka � powiedzia� z zadowoleniem. Przywi�za� do niego jeszcze jeden kawa�ek sznura. � Widzisz? B�dziemy go za sob� ci�gn��, na tyle daleko, �eby nie obci��a� dodatkowo lodu.</p><p>��No prosz�, czy� nie jeste� teraz najsprytniejszym ze wszystkich wariat�w? � powiedzia� Vi-ridoviks z podziwem.</p><p>W swoich galijskich lasach potrafi�by wymy�li� r�wnie chytre rozwi�zania, ale tu, na r�wninach, to Khamorth musia� improwizowa�.</p><p>Batbaian zby� pochwa�� wzruszeniem ramion, bo nic dla niego nie znaczy�a. Powl�k� tob� wzd�u� brzegu, a� zr�wna� si� z miejscem, gdzie na Shaum zrobi� si� lodowy zator. Viridoviks szed� za nim. Na samym skraju rzeki Khamorth wr�czy� mu lin�.</p><p>��We� to. Ja p�jd� pierwszy i odsun� �nieg, to zobaczymy jaki jest l�d.</p><empty-line/><p>��A dlaczego akurat ja? � zapyta� Gal, chc�c w ko�cu zrobi� co� wa�nego. Batbaian odpowiedzia�:</p><p>��Bo ja jestem l�ejszy � To zamkn�o Celtowi usta.</p><p>Nomada wszed� na l�d. Na razie nie mia� �adnych problem�w, ale szed� bardzo powoli i uwa�nie, dok�adnie osadzaj�c jedn� stop�, zanim podni�s� drug�.</p><p>��Wola�bym si� nie po�lizn�� � powiedzia� z wymuszon� swobod�.</p><p>��Masz racj� � odpar� Viridoviks. Porusza� si� r�wnie ostro�nie jak Khamorth.</p><p>Nagle za ich plecami rozleg�y si� odg�osy walki, wycie i w�ciek�e warczenie. Wilki dopad�y porzuconego na g�rze konia Gala. Viridoviks spojrza� do ty�u, ale �nieg przes�ania� ucztuj�ce bestie. S�ysza� trzask rozgryzanych ko�ci.</p><p>��Nie m�g�by� troszeczk� przyspieszy�, Batbaian, kochanie?</p><p>��Nie � nomada nie odwr�ci� nawet g�owy. � Nieostro�ne chodzenie po lodzie to wi�ksze ryzyko. One za nami nie p�jd�, kiedy maj� dla siebie dwa konie.</p><p>��No dobra, mam nadziej�, �e si� nie mylisz. Jakby mnie zjad�y, to bym ci tego nie wybaczy�. Celt upewni� si�, czy miecz g�adko wychodzi z pochwy. Sama my�l o tym, �e musia�by walczy� z wilkami na zdradliwym lodzie, mrozi�a mu krew bardziej ni� ostry, p�nocny wiatr.</p><p>Nachmurzy� si� jeszcze bardziej, kiedy jedno ze zwierz�t, odegnane od pierwszego cia�a odnalaz�o drugie. Za moment do��czy�y do niego nast�pne i zdawa�o si�, �e s� tu� za posuwaj�cymi si� po lodzie lud�mi. Teraz Gal m�g� si� im przyjrze�, jak roi�y si� wok� ko�skiej padliny. Zakl�� g�o�no i wyci�gn�� do po�owy ostrze, kiedy jeden z wilk�w wszed� na zamarzni�t� rzek�. �apy drapie�nika rozjecha�y si� jednak na wszystkie strony i uciek� z piskiem na brzeg, kiedy tylko uda�o mu si� podnie��.</p><p>��Ha! Widz�, �e ci si� to tak samo nie podoba, jak mnie � powiedzia� Viridoviks.</p><p>��Zamknij si� � uciszy� go Batbaian. � To si� robi naprawd� niebezpieczne. Dochodzili ju� prawie do �rodka. Khamorth wybiera� drog� z jeszcze wi�ksz� ostro�no�ci�, bo miejscami pod lodem wida� by�o ju� ciemn� wod� Shaum. Omija� je tak d�ugo jak potrafi�, stawiaj�c stopy na lodzie, kt�ry by� wci�� jeszcze bia�y. W ko�cu westchn��, poddaj�c si�.</p><p>��Nie ma innego wyj�cia � powiedzia� i po�o�y� si� na brzuchu. Teraz mogli si� ju� tylko czo�ga�.</p><p>Gruby p�aszcz Viridoviksa chroni� wi�kszo�� jego cia�a przed przymarzni�ciem do lodu, ale ods�oni�te kolana pali�y go od mro�nego poca�unku rzeki. Po g�owie ko�ata�y mu si� wspomnienia z dzieci�stwa, kiedy to jako ma�y ch�opiec �lizga� si� po zamarzni�tym stawie, w uszach d�wi�cza�y mu piski rozbawionych dzieci, a nad lodow� tafl� zwiesza�y si� go�e ga��zie drzew. Tutaj, w obr�bie kilku mil, nie by�o �adnego drzewa. Zacz�� pe�za� troch� szybciej, by zr�wna� si� z Batbaianem.</p><p>Razem dotarli do miejsca, gdzie ko�czy� si� l�d. Z bliska, st�oczone kawa�ki kry wygl�da�y znacznie mniej zach�caj�co, ni� z odleg�ego o kilkaset jard�w brzegu. Batbaian zatrzyma� Gala gestem, zastanawiaj�c si� nad najlepszym sposobem przej�cia.</p><p>��Najszybciej jak si� da � zdecydowa�. � Nie wiadomo, jak d�ugo utrzyma nas ta pierwsza.</p><p>��A co b�dzie, je�li odp�ynie razem z nami? Khamorth wzruszy� ramionami.</p><p>��To b�dziemy mieli tratw�. Mo�e uda nam si� ni� przep�yn�� na drug� stron�.</p><p>��Honh! � mrukn�� Viridoviks, ale Batbaian ju� ruszy� do przodu. Przesun�� si� z g��wnej tafli lodu na najbli�szy kawa�ek kry, kt�ra j�kn�a pod jego ci�arem. Ostatnim, szalonym po�lizgiem przetoczy� si� na nast�pn� p�yt�.</p><p>Gdy tylko nomada opu�ci� pierwsz� kr�, Viridoviks wdrapa� si� na ni�, ci�gn�c za sob� worek z ko�skiej sk�ry. L�d zako�ysa� si� niepokoj�co. Nag�y, przyprawiaj�cy o md�o�ci ruch, przypomnia� Galowi tortury, jakie prze�ywa� na okr�tach.</p><p>��Tylko nie teraz � powiedzia� do siebie, zmagaj�c si� ze swym wra�liwym �o��dkiem. Lodowata woda przemoczy�a mu nogawk�. Wrzasn�� i zacz�� porusza� si� szybciej.</p><p>Cienka warstwa lodu zaskrzypia�a pod jego cia�em, a na powierzchni ukaza�a si� drobna sie� p�kni��, kt�ra rozszerza�a si� z zadziwiaj�c� pr�dko�ci�.</p><p>��Szybciej! � krzykn�� Batbaian.</p><p>Celt rzuci� si� desperacko naprz�d i obijaj�c sobie kolana i �okcie wyl�dowa� na nast�pnym bloku, nie wypuszczaj�c z r�k sznura, kt�rym obwi�zany by� worek z baga�ami. Coraz to grubsze linie atramentowoczarnej wody pokrywa�y opuszczon� przez niego kr�, kt�ra za moment mia�a si� podzieli� na kilka mniejszych kawa�k�w.</p><p>Batbaian w sarkastycznym ge�cie schyli� przed nim g�ow�.</p><p>��Mam nadziej�, �e niczego tam nie zostawi�e�.</p><p>��Tylko moje kowad�o.</p><p>Viridoviks wyszczerzy� z�by. Khamorth te� zdoby� si� na co�, co mog�o uchodzi� za u�miech. Cal po calu przemieszcza� si� do przodu. Ten kawa�ek lodu by� grubszy ni� poprzedni, ale te� i s�abiej osadzony. Kr�ci� si� i ko�ysa� pod ci�arem dwu m�czyzn. Batbaian odetchn�� z ulg�, kiedy wpe�z� na ostatni blok lodowy. Ci�gn�c go za r�k�, pom�g� Viridoviksowi do��czy� do siebie.</p><p>��Pi�kne dzi�ki � powiedzia� Gal. � Jedna r�ka zupe�nie mi zamarz�a.</p><p>��Je�li hubka nie zamok�a, b�dziemy mogli rozpali� ognisko, gdy tylko dostaniemy si� na drugi brzeg � obieca� Batbaian. Po raz pierwszy m�wi� tak, jakby naprawd� wierzy�, �e im si� uda.</p><p>Viridoviksa czeka�a jeszcze jedna nieprzyjemna niespodzianka, kiedy to przebi� lew� r�k� l�d i wsadzi� j� po �okie� do mro�nej wody Shaum. Zamar� ze strachu, czekaj�c kiedy l�d rozp�knie si� pod nim ca�kiem i poch�on� go ciemne odm�ty rzeki. Szcz�liwie s�absze miejsce by�o nie wi�ksze od ludzkiej g�owy. Wyci�gn�� r�k� z mokrego r�kawa i wsadzi� j� pod p�aszcz, pr�buj�c przywr�ci� jej cho� troch� ciep�a.</p><p>Stoj�cy przed nim Batbaian krzycza� rado�nie, bo pod jego stopami by� piasek i ziemia, a nie l�d. Viridoviks dowl�k� si� do brzegu i opad� bezsilnie na �nieg, dysz�c jak wyj�ta z wody ryba. Kha-morth szarpa� si� z workiem � ko�ska sk�ra zamarz�a prawie na ko��. Pomagaj�c sobie o�owian� ga�k�, kt�r� zako�czona by�a r�koje�� jego sztyletu, wbi� w tward� jak kamie� ziemi� ko�ki. Virido-viks pomaga� mu jedn� r�k� rozci�gn�� p��tno namiotu na drewnianym szkielecie. Wczo�gali si� do niego razem, st�kaj�c z rado�ci, �e oto wreszcie nie wciska im si� pod ubranie uparty, przenikaj�cy zimnem wiatr.</p><p>Troch� niezdarny w grubych r�kawicach, ale mimo to ostro�ny, Batbaian otworzy� ko�ciane pude�eczko, w kt�rym przechowywa� kawa�ki kory i suche li�cie. Zajrza� do �rodka.</p><p>��Ach � powiedzia�.</p><p>Pogrzeba� w swoich rzeczach, szukaj�c krzemienia i stali. Odsun�� �nieg na bok i u�o�y� w tym miejscu kilka p�askich kamieni, tak by nie k�a�� hubki na mokrej ziemi. Po kilku nieudanych pr�bach uda�o mu si� rozpali� ogie�. Zdrapa� troch� t�uszczu z pobie�nie tylko oczyszczonej ko�skiej sk�ry i odci�� kilka pask�w t�ustego mi�sa. T�uszcz rozlewa� si� wok�, gdy dosi�ga� go ogie� i okropnie �mierdzia�, ale pali� si�.</p><p>��Czego bym teraz nie odda� za ma�� kupk� ko�skiego �ajna! � powiedzia� Batbaian. Viridoviks przykucn�� bli�ej ognia. Trzyma� nad nim r�k�, pr�buj�c wetrze� w ni� troch� �ycia.</p><p>��Ur�nij ze dwa kawa�ki tego �wi�stwa i po�� na ogniu � powiedzia� szcz�kaj�c z�bami. � Nawet ko�skie mi�so b�dzie mi teraz smakowa�. A jak chcesz sobie marzy� o ko�skim g�wnie, to prosz� ci� bardzo, dobrej zabawy. Co do mnie, to wol� pomy�le� o grzanym winie.</p><empty-line/><p>Na wschodnim brzegu Shaum wilk podni�s� g�ow� i rozejrza� si� wok� podejrzliwie. Gro�ne warczenie wydobywa�o si� z g��bi gardzieli. Zwierz� zje�y�o sier�� na grzbiecie. Zbli�aj�cy si� do� je�dziec wcale si� nie przestraszy�. Warkot zamieni� si� w ciche skamlanie. Wilk usun�� si� z drogi cz�owieka. Ca�e stado rozproszy�o si� przed koniem, kt�ry podszed� na sam brzeg rzeki.</p><p>Je�dziec zsun�� si� z siod�a. Jego bia�e szaty, szarpane nieustannie wiatrem, wygl�da�y jak rozbuchany tuman �niegu. Trzymaj�c r�ce na biodrach, spogl�da� na drugi brzeg. Nawet on nie m�g� dojrze� rozbitego tam namiotu, ale wiedzia�, �e on tam jest. Tym razem wielkie rozmiary i ci�ka zbroja dzia�a�y na jego niekorzy�� � cz�owiek o takiej masie nie m�g� nawet marzy� o przeprawieniu si� przez Shaum. Nie widz�c ani dotykaj�c lodu wiedzia�, jaka jest jego grubo�� i wiedzia� tak�e, �e nie b�dzie si� na nim w stanie utrzyma�.</p><p>Zakl�� g�o�no, najpierw w gard�owym j�zyku Khamorth�w, potem archaicznym videssa�skim, g�osem spokojnym i pe�nym nienawi�ci.</p><p>��Niech wi�c zima doko�czy moje dzie�o � powiedzia� w tym samym j�zyku. � Skotos pomo�e swojemu s�udze.</p><p>Dosiad� konia, zawr�ci� go na wsch�d i ruszy� w drog�.</p><p>Wilki nie powraca�y do mi�sa jeszcze przez d�ug� chwil�.</p><empty-line/><p>Zwi�zani ze sob�, tak by nie zgubi� si� w zamieci, Batbaian i Viridoviks z mozo�em posuwali si� na zach�d. Shaumkhiil by�o r�wnie jednostajne jak r�wniny Pardraji, ale nie musieli si� obawia�, �e b�d� kr�ci� si� w k�ko. Dop�ki wiatr wia� z ich prawej strony, na pewno szli w dobrym kierunku.</p><p>Wci�� jednak nie spotkali Arshaum�w, co dla Viridoviksa by�o powodem do z�o�ci i frustracji, a co Batbaian przyjmowa� z cich� ulg�. Gdzie� g��boko w duszy nadal wierzy�, �e maj� oni dziesi�� st�p wzrostu i ogromne k�y.</p><p>Nie wiadomo, czy Arshaumi jedli owce w ca�o�ci, a potem wypluwali tylko ko�ci i sk�r�, ale na pewno jako� je jedli, bo Gal i Khamorth znale�li prawie tuzin tych zwierz�t, kt�re musia�y oddali� si� od stada. Viridoviks objada� si� baranin� tak d�ugo, a� zat�skni� znowu do ko�skiego mi�sa, na kt�re jeszcze niedawno nie m�g� nawet patrze�. Batbaian, kt�ry okaza� si� zr�cznym krawcem, zszy� oskrobane z t�uszczu baranie sk�ry i przygotowa� dwie peleryny, kt�re w�drowcy mogli zarzuci� na swoje p�aszcze.</p><p>To dodatkowe okrycie mia�o im si� bardzo przyda�. Batbaian nigdy nie widzia� jeszcze gorszej pogody. Dla Viridoviksa by�a ona przera�aj�ca, niemal nie do uwierzenia: �nieg, l�d, nie ustaj�cy ani na sekund� wiatr, takie same szare dni bez najmniejszego promienia s�o�ca, noce bez gwiazd, niebo wiecznie zasnute grubymi, ciemnymi chmurami. �nie�yce w Videssos bywa�y naprawd� ostre, ale to by�y �nie�yce; mia�y sw�j pocz�tek i koniec. Ta ci�gn�a si� bez ko�ca, jak gdyby lato opu�ci�o ziemi� na zawsze.</p><p>��My�l�, �e ona wlecze si� za nami � Viridoviks przekrzykiwa� wycie wiatru.</p><p>��Co? � r�wnie� wrzeszcz�c dopytywa� si� Batbaian. Szed� tylko o jard przed Celtem, ale zawierucha porywa�a ze sob� s�owa.</p><p>��M�wi�, �e ta �nie�yca nas �ciga, a jak ju� nie damy rady i�� dalej, to nas wyko�czy.</p><p>Na pocz�tku Viridoviks traktowa� to tylko jako metafor�, ale po chwili zastanowi� si�, czy aby nie trafi� w samo sedno. Batbaian odwr�ci� si� i wym�wi� jakie� imi�. Gal nic nie us�ysza�, ale wiedzia� dobrze co to by�o. Tym razem dreszcz, kt�ry przebieg� mu po plecach, nie mia� nic wsp�lnego z mrozem. Znowu pomy�la� o wyrzuceniu swojego miecza, i to zupe�nie powa�nie.</p><p>Wiatr uderzy� z jeszcze wi�ksz� sil�, jak gdyby potwierdzaj�c, �e to Avshar jest jego ojcem. Potem kolejny podmuch rzuci� gar�� ostrego jak szpilki �niegu prosto w oczy Viridoviksa. Os�ania� je d�oni� najlepiej jak potrafi�, potykaj�c si� niczym �lepiec. O ka�dy krok musia� zmaga� si� z napieraj�c� na niego mas� zimnego powietrza � by�o to jak walka z falami oceanu. W�ciek�y poryw �nie�ycy zatrzyma� ich obu w miejscu.</p><p>��Namiot! � krzycza� nomada. � To nas zabije, je�li si� nie schowamy!</p><p>Viridoviks kl�� pod nosem, pr�buj�c wbi� ko�ki w ziemi� � by�a tak zamarzni�ta, �e trudno by�o j� w og�le zadrapa� W ko�cu uda�o im si� jako� naci�gn�� p��tno na szkielet. Niczym zwierz�ta uciekaj�ce do nory, wczo�gali si� do �rodka.</p><p>Rozszala�y wiatr zdawa� si� wy� jeszcze g�o�niej, kiedy ju� si� przed nim schowali. Viridoviks rozciera� nogi, porusza� stopa mi. Jego buty by�y grube i ocieplone kilkoma warstwami filcu, ale i tak ka�dego dnia palce niemal ca�kiem mu zamarza�y.</p><p>��No, teraz rozumiem, dlaczego tak p�aka�e� za ko�skim �ajnem, tam nad rzek� � powiedzia�. � Lepszy ogie� z owczych g�wien ni� �aden.</p><p>��To ju� ostatnie kawa�ki, niestety � powiedzia� Batbaian.</p><p>T�uszcz zapala� si� co prawda szybciej, ale kiedy ju� uda�o si� rozpali� wysuszone �ajno, pali�o si� ono d�u�ej i, ku zaskoczeniu Celta, czy�ciej ni� odpadki, kt�re Khamorth zawsze oddziela� od mi�sa. Viridoviks waha� si� niemal przez dwa dni, zanim usma�y� cokolwiek nad p�on�cym �ajnem, ale g��d pom�g� mu przezwyci�y� wszelkie skrupu�y.</p><p>Westchn�� z ulg�, kiedy ogie� rozpali� si� na dobre i namiot zacz�� wype�nia� si� cieplejszym powietrzem. �nieg i l�d oblepiaj�ce jego w�sy topnia�y powoli. Wytar� twarz r�kawem p�aszcza. We�na by�a t�usta i �mierdz�ca, ale teraz nie mia�o to �adnego znaczenia.</p><p>��Znowu baranina � burkn��.</p><p>��Te� ju� si� prawie ko�czy � powiedzia� Batbaian. � Za�o�� si�, �e b�dziesz wola� to ni� pusty brzuch.</p><p>��To prawda � Viridoviks nadzia� na sztylet kawa�ek mi�sa i przytrzyma� go nad p�omieniem. Smakowity zapach pobudzi� �o��dek Gala do g�o�nego burczenia. � Nawet moje kiszki tak my�l�.</p><p>S�abo wbity ko�ek wyrwa� si� ze swojej dziury. Wiatr uderzy� nim o p��tno namiotu niczym kamieniem. Zaalarmowany Batbaian podni�s� g�ow�.</p><p>��Musimy to poprawi� � krzykn��. � Zanim�</p><p>Drugi ko�ek oderwa� si� od ziemi, kiedy nomada w�a�nie zamierza� wsta�. Zimny podmuch wiatru z rykiem wdar� si� do namiotu i �ci�gn�� ze szkieletu p��tno. Viridoviks chwyci� je na moment. Z trzepotem, kt�ry brzmia� jak drwi�cy �miech, �nie�yca wyszarpn�a mu je z r�k i ponios�a ze sob� nad bezkresnym stepem.</p><p>��Za nim! � wrzasn�� Batbaian. � Bez niego nie prze�yjemy nawet jednego dnia! � Ostatnie s�owa rzuci� ju� przez rami�, znikaj�c w �nie�nej zadymce.</p><p>Viridoviks ruszy� w jego �lady. Nie uszed� nawet dwudziestu krok�w i ju� wiedzia�, �e b�dzie mia� k�opoty. Batbaian, biegn�cy tam gdzie�, przed nim, m�g� zosta� zmieciony z powierzchni ziemi. Za nim by�o zgaszone ognisko. Wykrzykiwa� imi� Khamortha raz za razem, potem przeszed� na galijskie okrzyki wojenne. Je�li nawet by�a jaka� odpowied�, wiatr uni�s� j� ze sob�.</p><p>Wci�� wrzeszcz�c, bieg� przez chwil� razem z wiatrem. W tej zamieci Batbaian m�g� sta� o dwa kroki od niego, a on i tak by go nie zauwa�y�. Zatrzyma� si�, nie wiedz�c co robi� dalej. Je�li Batba-ian z�apa� ju� umykaj�ce p��tno, co by zrobi�? Stan�� i czeka� na Viridoviksa, czy te� spr�bowa� przynie�� je z powrotem do tego, co zosta�o ze szkieletu?</p><p>��Szlag by to trafi� � mrukn�� Celt. � Na pewno zrobi� akurat to, czego nie powinienem. Pogrzeba� w sakiewce i znalaz� kwadratow� monet� Halogajczyk�w, kt�r� wygra� kiedy� w ko�ci. Podrzuci� do g�ry, z�apa� w obie r�ce. Kiedy j� odkry�, szczerzy� do niego z�by smok.</p><p>��No, to do namiotu.</p><p>Odwr�ci� si�, by stawi� czo�o w�ciek�ym podmuchom wiatru. �nieg uderzy� go w twarz niczym p�omie�. Cieszy� si� teraz ze swojej nowej brody i �a�owa�, �e nie jest jeszcze g�stsza.</p><p>Pr�bowa� wraca� po w�asnych �ladach, ale �nie�yca ju� je zasypywa�a. W miar� jak posuwa� si� naprz�d, stawa�y si� coraz s�absze. My�la�, �e jest ju� blisko, kiedy znikn�y zupe�nie. Stara� si� nie wpada� w panik�. Musi by� jaki� spos�b. Wiatr! Je�li nadal wia� w tym samym kierunku, zaprowadzi go na miejsce.</p><p>Musia� si� zmieni�. Po chwili wiedzia�, �e poszed� za daleko. Kr�ci� si� potem na o�lep, maj�c nadziej�, �e szcz�cie pomo�e mu tam, gdzie zawi�d� go rozum. Nie pomog�o. Stan�� w miejscu, trz�s�c si� z zimna, zabijaj�c r�ce i zastanawiaj�c si� nad nast�pnym krokiem. Bez jedzenia, bez ognia, bez schronienia � czu� jak ciep�o ucieka z jego cia�a i zrozumia�, �e Batbaian mia� racj�; �nie�yca mog�a zabi� bardzo szybko.</p><p>��Gdyby tylko przesta� pada� ten przekl�ty �nieg, �eby cia�o mia�o jaki� po�ytek z oczu � powiedzia�, potrz�saj�c g�ow� niczym og�uszony nied�wied�. Wydawa�o si� jednak, �e mo�e pada� i do ko�ca �wiata. G�ste tumany �niegu przewala�y si� jeden po drugim, zasnuwaj�c �wiat biel�.</p><p>Zdaj�c sobie spraw�, �e musi schroni� si� jako� przed wiatrem, ukl�kn�� i zacz�� spycha� w jedno miejsce ha�dy �niegu, pr�buj�c zbudowa� z niego os�on�. Kolejne podmuchy rozsypywa�y j� niemal tak szybko, jak Gal j� ustawia�, ale w ko�cu mia� przed sob� �ciank� si�gaj�c� mu do pasa, kt�ra zatrzymywa�a pierwszy impet uderze� wiatru. Skuli� si� za ni� wiedz�c, �e ta prowizorka i tak niewiele mu pomo�e, je�li zamie� wkr�tce si� nie sko�czy.</p><p>Nie wiedzia� nawet, kiedy opad�o go odr�twienie. Nie zauwa�y�, kiedy znikn�o czucie w stopach, na twarzy, w d�oniach. W pewnym sensie przynios�o mu to ulg�, bo nic go ju� nie bola�o. Umys� tak�e pracowa� coraz wolniej, sta� si� oci�a�y, zanurza� si� w lodowat� oboj�tno��. Wiedzia�, �e umiera, ale nie mia� si�y, by si� tym przejmowa�. Zawsze my�la�, �e do ko�ca b�dzie walczy� o �ycie, ale wszechmocne zimno odbiera�o mu wszelkie �rodki obrony, jeden po drugim, tak �e nie mia� ju� nic, czym m�g�by jeszcze walczy�. Nie zauwa�y� nawet, kiedy zamkn�y si� mu oczy � zreszt�, na co mia�by patrze�?</p><p>Zasn��.</p><p>��Cholernie paskudnie � przekrzykiwa� wyj�cy wiatr Goudeles.</p><p>��I na co ty si� jeszcze skar�ysz, Pikridos? � spyta� stoj�cy obok niego Skylitzes. � Z tym twoim sad�em na pewno jest ci cieplej ni� komukolwiek z nas.</p><p>Oficer jecha� pochylony nad ko�skim karkiem, by cho� troch� os�oni� si� przed zamieci�.</p><p>Brutalna pot�ga stepowej zimy mrozi�a serce Gorgidasa nie mniej ni� jego cia�o. Jako dziecko s�onecznej Grecji, by� zupe�nie nie przygotowany na to, by stawia� czo�o niesko�czonym przestrzeniom �niegu i lodu. Przera�a�y go bardziej ni� nag�a �mier� na polu walki. Nic dziwnego, �e Videssa�czycy wi��� Skotosa z zim� � pomy�la�. Odwr�ci� si� do Arghuna, pytaj�c:</p><p>��Czy to zawsze tak wygl�da?</p><p>Twarz khagana, podobnie jak i jego, pokryta by�a tak grub� warstw� t�uszczu, �e �wieci�a si� nawet przy tym s�abym �wietle.</p><p>��Widzia�em takie paskudne zamiecie jak ta� kilka takich zamieci � odpar�. � Ale �adna z nich nie trwa�a a� tak d�ugo. A im dalej jedziemy na wsch�d, tym gorzej to wygl�da, co jest jeszcze dziwniejsze. Zwykle najwstr�tniejsza pogoda zostaje na zachodzie.</p><p>Podmuch wiatru rzuci� mu �nieg w twarz. Zakaszla� i dok�adniej owin�� si� swoim p�aszczem z koziej sk�ry o wyj�tkowo d�ugim w�osiu. Od czasu zatrucia odczuwa� zimno o wiele bardziej dotkliwie ni� jego rodacy i Grek m�g� si� tylko domy�la�, jakie m�ki prze�ywa khagan. Nikt nie s�ysza� jednak od niego najmniejszego s�owa skargi, nie prosi� te�, by armia posuwa�a si� wolniej.</p><p>Dw�ch zwiadowc�w przepycha�o si� mi�dzy nomadami, zmierzaj�c w kierunku Arghuna. Pierwszy, nieco bardziej wysuni�ty do przodu, pochyli� g�ow� przed khaganem i zameldowa� g�osem, w kt�rym pobrzmiewa�a nutka obrzydzenia:</p><p>��Znale�li�my W�ochacza, panie, zamarzaj�cego w �niegu i jeszcze jakiego� innego cudzoziemca razem z nim.</p><p>Brwi Arghuna pow�drowa�y do g�ry.</p><p>��Khamorth? Po naszej stronie rzeki?</p><p>��Banita? � spyta� kr�tko Skylitzes.</p><p>��Albo szaleniec, albo i to, i to. Bez konia, i straci� niedawno jedno oko � paskudnie. Po prostu jaki� zidiocia�y Khamorth owini�ty w p��tno z namiotu.</p><p>��Aa, do cholery z nim � wybuchn�� drugi zwiadowca, kiedy zr�wna� si� ze swoim towarzyszem. By� od niego m�odszy, i mia� �ywe, pe�ne humoru oczy. � Powiedz im lepiej o ognistym demonie.</p><p>Starszy �o�nierz prychn�� lekcewa��co.</p><p>��Ty i twoje ogniste demony. Gdyby to nawet by� jeden z nich, to zamie� wygasi�a go na dobre. Za�o�� si�, �e ju� zamarz� na �mier�. I tak wygl�da� jak trup, zreszt� trudno si� dziwi�, skoro le�y na �niegu tylko w p�aszczu.</p><p>��Mimo wszystko m�wi� ci, �e to nie jest zwyk�y cz�owiek � upiera� si� m�odszy Arshaum. � A mo�e chcesz mi powiedzie�, �e widzia�e� ju� takich ludzi jak on, z w�osami, brod� i wielkimi w�siskami w kolorze wypolerowanego br�zu? Gorgidas, Skylitzes i Goudeles krzykn�li niemal r�wnocze�nie. Zwiadowca a� podskoczy�, a ko� Arghuna zar�a� przestraszony.</p><p>��Przyjaciel nasz jest to � powiedzia� Gorgidas do khagana, w podnieceniu zapominaj�c o sk�adni.</p><p>��To mo�e by� tylko jeden cz�owiek � przytakn�� Skylitzes. Gorgidas odwr�ci� konia, zwracaj�c si� bezpo�rednio do zwiadowc�w:</p><p>��Zostawili�cie go tam, �eby zamarz�, idioci?</p><p>��A �eby twoja dupa te� zamarz�a � odparowa� starszy. � Po co nam cudzoziemcy w kraju Arshaum? � �Nie wy��czaj�c ciebie�, m�wi�o jego wrogie spojrzenie.</p><p>Ale Arghun rykn�� na niego z w�ciek�o�ci�:</p><p>��Zamknij g�b�, ty�! Ci cudzoziemcy s� naszymi sprzymierze�cami, a ten uratowa� mi �ycie. Je�li ich przyjaciel umrze tam w �niegu, to was nie spotka nic lepszego.</p><p>Khagan by� zazwyczaj cz�owiekiem bardzo �agodnym i nomada a� skuli� si� ze strachu, kiedy spad� na niego gniew wodza.</p><p>��Zabierzcie mnie do niego � powiedzia� Gorgidas. Zwiadowcy wys�uchali go bez s�owa sprzeciwu. � Galopem, do cholery! � krzykn�� Grek.</p><p>Ca�a tr�jka spi�a konie ostrogami. Fontanny �niegu wylatywa�y spod kopyt wierzchowc�w. W pi�tk� ju�, bo do��czyli do nich Goudeles i Skylitzes, jak burza przelecieli przez armi� Arshaum.</p><p>Gorgidas zastanawia� si�, jak nomadzi mogli odnale�� drog� w tym wyj�cym bia�ym szale�stwie. Bez w�tpienia kierowali si� wiatrem i jakimi� znakami, kt�rych laicy jak Grek nie byli w stanie dostrzec. Oczy piek�y go i �zawi�y od tak szybkiej jazdy, a nos, cho� pokrywa�a go warstwa t�uszczu, zdawa� si� soplem uwieszonym na �rodku jego twarzy. Ci nomadzi o p�askich g�bach bardziej tu pasuj� ni� ja � pomy�la�.</p><p>��Tam � powiedzia� m�ody zwiadowca, wyci�gaj�c r�k� do przodu.</p><p>Grek dojrza� najpierw konie, a potem stoj�cych obok nich Arshaum�w � nie� Kiedy podjecha� bli�ej zobaczy�, �e jeden z przysadzistych wojownik�w musia� by� Khamorthem, s�dz�c po g�stej brodzie. Na razie wyrzuci� cz�owieka z Pardraji ze swoich my�li. Je�li mia� na tyle si�, by normalnie si� porusza�, z pewno�ci� by� w stanie prze�y� jeszcze kilka minut.</p><p>��Z drogi! � krzykn�� Gorgidas, zeskakuj�c z konia.</p><p>Trzech Arshaum�w, przykucni�tych obok le��cej w �niegu postaci, skoczy�o na r�wne nogi, si�gaj�c po miecze. Zwiadowcy, kt�rzy przyjechali z Grekiem tak�e krzyczeli, t�umacz�c swoim kompanom, kim jest ten cudzoziemiec.</p><p>Gorgidas w og�le nie zwr�ci� na nich uwagi, pochylaj�c si� nad skulonym cia�em Viridoviksa. Kiedy przewr�ci� go na plecy my�la�, �e Celt ju� nie �yje. Jego sk�ra by�a blada i zimna, g�owa opada�a bezw�adnie do ty�u. Zdawa�o si�, �e nie oddycha.</p><p>Grek delikatnie u�o�y� g�ow� Viridoviksa na kolanach. Wpatrywa� si� w jego twarz tak samo, jak patrzy� na konaj�cego Kwintusa Glabrio, bezradny wobec nieuchronnej �mierci. Teraz kolejny bliski mu cz�owiek � cho� bliski w inny spos�b � dogorywa� na jego r�kach, a on nie m�g� mu pom�c. Bezsilna w�ciek�o�� i frustracja rozdziera�y mu serce � czy kiedykolwiek jeszcze na co� si� przyda?</p><p>Po�o�y� r�k� na szyi Gala. Nagle podskoczy� � czy to by� puls? Znowu si� pojawi�, tak wolny i s�aby, �e sam ledwo w to wierzy�.</p><p>P�niej nie pami�ta� wcale, �eby si� zastanawia� nad tym, co robi� dalej. Jego uparty rozs�dek zawsze doprowadza� Neposa do rozpaczy, kiedy kap�an pr�bowa� nauczy� go sztuki videssa�skiego uzdrawiania.</p><p>��Niech ci� nie obchodzi, jak i dlaczego � krzykn�� kiedy� na niego. � Wystarczy ci wiedzie�, �e musisz, a reszta przyjdzie sama.</p><p>Ale dla Greka takie wyja�nienie by�o gorsze ni� �adne i nigdy mu si� nie uda�o.</p><p>Rana kochanka mog�a by� impulsem wystarczaj�co silnym, by uwolni� go z wi�zi racjonalnej my�li i pozwoli� na spontaniczny wybuch uzdrowicielskiej mocy, ale Glabrio umar�, w�a�ciwie zanim uderzy� o ziemi�. Nawet magiczna videssa�ska sztuka nie mog�a wskrzesza� umar�ych. I dlatego Gorgidas postanowi� porzuci� sw�j zaw�d, przepe�niony b�lem i rozczarowaniem w�asnymi zdolno�ciami. My�la�, �e tak zostanie ju� na zawsze.</p><p>Teraz jednak desperacja wynios�a go ponad samego siebie, uwolni�a od wszystkiego poza pragnieniem uratowania przyjaciela. Widz�c jak ca�e cia�o Greka zesztywnia�o nagle, Goudeles odepchn�� Arshauma, kt�ry chcia� go w�a�nie wzi�� za rami�. Rozz�oszczony nomada odwr�ci� si� do niego.</p><p>��Szaman � wyja�ni� biurokrata, wskazuj�c na Greka. � Zostaw go.</p><p>Sko�ne oczy Arshauma rozszerzy�y si� ze zdumienia. Skin�� g�ow� i cofn�� si� o krok.</p><p>Gorgidas, wpatruj�c si� intensywnie w bia�� twarz Celta, nie mia� poj�cia, co dzieje si� wok�. Czu�, jak ca�a jego wola zbiega si� w jednym punkcie, niczym promienie s�o�ca skupione w soczewce. Nigdy nie wyszed� poza to do�wiadczenie; w czasie nauki w stolicy, gdy pr�bowa� przenie�� energi� na zewn�trz, wszystko si� ko�czy�o. Teraz sama wyskoczy�a do przodu, zanim jeszcze o tym pomy�la�.</p><p>Przep�yw mocy, kana� energii � czu� umieraj�ce cia�o Viridoviksa, jakby to by� on sam; wyczuwa� spustoszenia, jakie poczyni� mr�z, odmro�one palce i policzki; si�gn�� g��boko do wn�trza, wyczuwaj�c zimn�, g�st� krew, przesuwaj�c� si� powoli i leniwie w �y�ach Gala.</p><p>To pierwsze osza�amiaj�ce uderzenie percepcji niemal zmiot�o Greka, omal nie zgubi� si� w strapieniu Celta. Ale uparty rozum nie pozwoli� mu si� podda� � wiedzia� czym by�a naprawd�, bez wzgl�du na to, jakie wra�enia odbiera� jego umys�. A kana�, kt�ry uda�o mu si� stworzy�, dzia�a� w dw�ch kierunkach � w tym samym momencie poczu�, jak jego uzdrowicielska moc rozbiega si� po ciele Viridoviksa, si�ga w g��b, naprawia, odwraca, o�ywia.</p><p>Przyspieszy� serce, fala ciep�a do brzucha, r�k i n�g. Wzmocni� p�uca i przyspieszy� oddychanie � ledwo wci�ga�y mro�ne powietrze. Sprawy delikatniej sze � poczu� dobrze zamarzni�te palce u r�k i u n�g, policzki, uszy, powieki � ociepla� �agodnie, stopniowo, niech nowy strumie� krwi dokona swego dzie�a. �a�osne, puste s�owa nie mog� odda� tego, co robi� potem. Nic nie znacz�. Uzdrawianie odbywa�o si� na poziomie, kt�rego nie si�ga �aden j�zyk.</p><p>Celt poruszy� si� pod jego r�kami, jakby budz�c si� g��bokiego snu, wymamrota� pod nosem jaki� protest w swoim melodyjnym j�zyku. Jego oczy, zielone jak lasy Galii, otworzy�y si� szeroko i spojrza�y na Greka rozumnie. Dopiero wtedy Gorgidas u�wiadomi� sobie, czego w�a�nie dokona�.</p><p>Zaw�adn�a nim rado��, rado�� i kra�cowe wyczerpanie, jakiego jeszcze nigdy nie zazna�. By�a to cena, jak� musieli p�aci� za swe zdolno�ci uzdrawiacze.</p><p>Viridoviks nie spodziewa� si�, �e jeszcze kiedykolwiek si� obudzi, a na pewno nie przepe�niony fal� gor�cej energii wype�niaj�cej ca�e cia�o. Kiedy si� przeci�gn�� i � och, cud! � poczu� wszystkie cz�onki, przez moment my�la�, �e jest ju� na drugim �wiecie. Nie m�g� sobie wyobrazi�, by czu� si� tak dobrze na ziemi. D�onie, tak delikatnie dotykaj�ce jego twarzy, mog�y wi�c nale�e� do jakiej� nie�miertelnej panienki, kt�ra mia�a umila� mu wieczno��.</p><p>Ale kiedy podni�s� wzrok, zobaczy� nad sob� twarz m�czyzny, szczup��, poznaczon� zmarszczkami triumfu i zm�czenia.</p><p>��Pfuj! � powiedzia�. � �adna z ciebie �licznotka, niestety. Gorgidas przewr�ci� oczyma i roze�mia� si�.</p><empty-line/><p>��Nie musz� ci� ju� pyta�, czy jeste� zdrowy. Na psa, czy ty zawsze my�lisz tylko o tym, satyrze?</p><p>B�l jaki odmalowa� si� na twarzy Gala, kaza� Grekowi zastanowi� si�, czy zosta� on do ko�ca uleczony, ale ten powiedzia� tylko, bardzo cicho:</p><p>��Tak, czasami tylko o tym.</p><p>Zbieraj�c wszystkie si�y, Viridoviks spr�bowa� usi���. Krew uderzy�a mu do g�owy, ale po chwili oszo�omienia przyszed� do siebie.</p><p>��Batbaian! � wykrzykn��. � Czy kto� go znalaz�?</p><p>S�ysz�c swoje imi�, Batbaian podbieg� do Celta, wci�� zawini�ty w grube p��tno namiotu. By� wyra�nie zadowolony, �e znalaz� jaki� pretekst, by odsun�� si� od Arshaum�w, kt�rzy spogl�dali na niego niczym stado wilk�w na jakiego� zab��kanego psa. Skylitzes i Goudeles tak�e przykucn�li obok Viridoviksa. Videssa�ski oficer podtrzyma� go sw� siln�, �o�niersk� r�k�, podczas gdy biurokrata ze szczerym podziwem �ciska� d�o� Gorgidasa.</p><p>��Dobrze si� czujesz? � spyta� Viridoviks Batbaiana, przechodz�c na j�zyk Khamorth�w. Gor-gidas ledwo go rozumia�, bo nie u�ywa� tego j�zyka od miesi�cy.</p><p>��Wszystko w porz�dku, dzi�ki temu � odpar� nomada, strzepuj�c �nieg z p��tna. Z zaciekawieniem przygl�da� si� Viridoviksowi. � Ale jak to mo�liwe, �e to ty mnie o to pytasz? Nie powinno ci� ju� by� na tym �wiecie, nie po tym, jak zosta�e� w zamieci bez �adnej os�ony.</p><p>��To prawda. � Teraz i Viridoviks wygl�da� na zaintrygowanego, ale wskaza� r�k� na Gorgi-dasa. � On mnie musia� uleczy�. � Tonem niemal�e oskar�ycielskim zwr�ci� si� do lekarza: � My�la�em, �e nie umiesz.</p><p>��Ja te�.</p><p>Teraz, kiedy ju� tego dokona�, nie marzy� o niczym innym, jak tylko o ciep�ym wn�trzu namiotu, kilku �ykach kavassu i o swoim pos�aniu, kt�re przyj�oby go na t� d�ug�, zimow� noc � i na wi�kszo�� nast�pnego dnia, je�li uda mu si� to wyprosi�. Ale Viridoviks m�wi� do niego:</p><p>��Je�li jeste� teraz druidem-znachorem, Gorgidas, kochanie, to przyjrzyj si� mo�e Batbaianowi i jego oku, i zobacz, czy nie da si� nic zrobi� dla tego biedaka.</p><p>Grek westchn��, wypuszczaj�c z siebie wielki ob�ok pary � bez w�tpienia, Viridoviks mia� racj�.</p><p>��Zrobi� co b�d� m�g�.</p><p>Odwr�ci� si� do m�odego Khamortha, ten jednak cofn�� si� o krok, wci�� nie dowierzaj�c komukolwiek, kto przebywa� razem z Arshaumami.</p><p>��St�j spokojnie � powiedzia� Gorgidas po videssa�sku. Cho� prawie nie m�wi� j�zykiem Imperium, Batbaian zrozumia� go i uspokoi� si� troch�.</p><p>Gorgidas a� sykn�� cicho, kiedy dobrze si� przyjrza� zmaltretowanej twarzy nomady. Dot�d nie zwraca� na niego wi�kszej uwagi i przypuszcza�, �e Khamorth straci� oko podczas walki, od strza�y, czy te� uderzenia mieczem. Ale blizna, kt�r� zobaczy�, wcale tego nie potwierdza�a � za du�a, zbyt okr�g�a, zbyt g�adka, podobna troch� do oparzenia. Delikatnie zbada� j� palcami, utwierdzaj�c si� tylko w tym przekonaniu.</p><p>��Jak to si� sta�o? � zapyta�.</p><p>G�osem zimnym jak p�nocny wiatr, Batbaian opowiedzia� mu o wszystkim. Nie zna� na tyle vi-dessa�skiego, ale Viridoviks i Skylitzes pomagali mu t�umaczy�, a jego ostatni gest by� wystarczaj�co obrazowy. Skylitzes, cho� twardy i do�wiadczony �o�nierz, odwr�ci� g�ow� i zwymiotowa�. Pochyli� si� i nabra� do r�ki troch� �niegu, by oczy�ci� usta.</p><p>��Tak, tak to w�a�nie by�o � powiedzia� Viridoviks pos�pnie. � S�odki kole�, Avshar. � Posa-puj�c z wysi�ku, Celt wsta� na r�wne nogi, i cho� nieco si� chwia�, triumfalny u�miech rozja�ni� jego twarz. � Mamy wiele rachunk�w do wyr�wnania, bardzo wiele. � Znowu spochmurnia�, oczy wpatrywa�y si� gdzie� w dal. � Bardzo wiele � powt�rzy� cicho. Dotkn�� miecza, jakby czerpi�c moc z my�li o zem�cie.</p><p>Potem, wracaj�c do siebie, zapyta� Gorgidasa:</p><p>��I co, mo�na co� zrobi� z tym okiem?</p><p>Grek m�g� tylko pokr�ci� przecz�co g�ow�. Wiedzia�, �e mo�e znowu leczy� � jak pierwszy orgazm ch�opca, jeden sukces by� obietnic� nast�pnych. Ale jego wiedza by�a tutaj bezu�yteczna.</p><p>��Czas zrobi� z tym wszystko, co da�o si� zrobi�. Gdybym widzia� to zaraz po fakcie, m�g�bym tylko doprowadzi� to do takiego stanu, w jakim jest teraz. Ta sztuka leczy to co odnajduje, ale nie mo�e przywraca� czego�, czego ju� nie ma.</p><p>Skini�cie Viridoviksa by�o wyrazem smutku, Batbaiana � tylko zniecierpliwienia. Ta blizna przypomina�a mu o d�ugach, kt�re musia� sp�aci�.</p><p>Goudeles kichn��. Ten d�wi�k przypomnia� Gorgidasowi, �e zamie� nie usta�a tylko dlatego, �e odnalaz� Viridoviksa. Gal m�g� znowu zamarzn�� � tak jak wszyscy pozostali. Lekarz podbieg� do swojego konia, �ci�gn�� koc z siod�a i owin�� nim Viridoviksa.</p><p>Celt niemal tego nie zauwa�y�. Sam fakt, �e �y�, �e czu� na policzkach k�uj�ce igie�ki �niegu, by� dla niego wystarczaj�co zajmuj�cy. Nie s�ysza� te�, kiedy Grek zapyta� go, czy mo�e jecha� konno, ale niecierpliwe warkni�cie lekarza wreszcie do niego dotar�o.</p><p>��Tak, mog� � powiedzia� i zdoby� si� na jaki� szcz�tkowy chichot. � Nie w�ciekaj si�. Usiad� za Gorgidasem, Batbaian za� jecha� ze Skylitzesem. Ko� lekarza parskn�� z oburzeniem, kiedy na jego grzbiet wspi�o si� a� dw�ch je�d�c�w. Gorgidas bezlito�nie pogna� go naprz�d.</p><p>��Je�dzisz o wiele lepiej ni� kiedy� � powiedzia� Viridoviks.</p><p>��Tak, wiem. Zdoby�em sporo bezu�ytecznych umiej�tno�ci � odpowiedzia� Grek, poklepuj�c <emphasis>gladius, </emphasis>kt�ry obija� mu si� o lewe biodro. Przerwa� na chwil�, potem doda� troch� jakby z niedowierzaniem: � I jedn� prawdziw�, zdaje si�.</p><p>Droga powrotna do armii Arshaum by�a ca�kiem krotka. Nomadzi posuwali si� na wsch�d w normalnym tempie, kiedy Gorgidas zajmowa� si� Galem. Przednia stra� krzykn�a co� w ich kierunku. Starszy zwiadowca odpowiedzia�, chwal�c g�o�no niezwyk�y talent Gorgidasa. Lekarz wykrzywi� usta w kwa�nym u�miechu. Teraz, kiedy zrobi� co�, o czym warto opowiada�, zwiadowca ch�tnie przyznawa� si� do niego.</p><p>Viridoviks nie zna� j�zyka arshaum, opr�cz kilku spro�nych przekle�stw, kt�rych nauczy� go Arigh. Ale jego oczy rozszerzy�y si� ze zdumienia, kiedy zobaczy�, jaka pot�na armia ci�gnie w kierunku Shaum.</p><p>��Nie tracili�cie czasu, co? � powiedzia� do Gorgidasa. Grek potrz�sn�� tylko g�ow�. Potem dobieg� ich okrzyk:</p><p>��Viridish!</p><p>Arigh podjecha� do nich galopem, zostawiaj�c za sob� tumany �niegu. Szczerz�c z�by tak bia�e, jak otaczaj�cy ich krajobraz, waln�� Gala w plecy.</p><p>��Chcia�em ju� kogo� zabi�, kiedy dowiedzia�em si�, �e zwiadowcy, kt�rzy ci� znale�li, znowu odjechali, a mnie nikt o tym nie powiedzia�.</p><p>��To moja wina � powiedzia� Gorgidas. Tak jak Arigh, m�wi� po videssa�sku, �eby Viridoviks m�g� ich zrozumie�.</p><p>��Wina, tak? � prychn�� Celt. � Nie zwracaj na niego uwagi, Arigh, kochanie. Troszeczk� p�niej i zosta�aby po mnie tylko mro�ona padlina, i w og�le nie warto by si� do mnie odzywa�.</p><p>��Widz�, �e jeste� bez konia � powiedzia� Arigh, co by�o przecie� najwa�niejszym priorytetem nomady. � We� sobie par� z mojego stada.</p><p>��Pi�kne dzi�ki � odpar� Viridoviks. � M�g�by� te� znale�� jednego dla mojego przyjaciela, Batbaiana?</p><p>U�miech znikn�� z twarzy Arigha, kiedy rzuci� okiem na Khamortha. Skrzywi� pogardliwie wargi � po raz pierwszy przypomina� Gorgidasowi Dizabula.</p><p>��Straci�e� dobry smak w wybieraniu sobie przyjaci� � powiedzia�.</p><p>��Taak? � odrzek� Viridoviks. � No, pewnie masz racj�, ci�gle wynajduj� sobie syn�w kha-gan�w. � Pu�ci� oko do ksi�cia Arshaum�w.</p><p>�niada twarz Arigha, posmarowana jeszcze grub� warstw� t�uszczu, pozosta�a nieprzenikniona, ale Grek nie by� wcale pewien, czy nie pokry�a si� ona rumie�cem. Po kilku sekundach podjecha� do Batbaiana. Nauczy� si� troch� mowy Khamorth�w, podr�uj�c przez Pardraj� do Pristy i Imperium. Teraz zapyta� wi�c sam:</p><p>��Ko� � potrzebujesz?</p><p>Batbaian zesztywnia�, kiedy Arshaum zbli�y� si� do niego, ale drgn�� zaskoczony, s�ysz�c sw�j j�zyk. Potem skin�� g�ow� z godno�ci�, o kt�r� trudno by�o podejrzewa� kogo� w jego wieku.</p><p>��Dzi�kuj� ci � powiedzia�.</p><p>Pogmera� przy swoim pasku, odpi�� od niego sztylet � wykonany ze �wietnej stali, o br�zowej pochwie ozdobionej p�askorze�b� przedstawiaj�c� skacz�cego jelenia � i poda� go Arighowi.</p><p>��Podarunek za podarunek.</p><p>U�miech powr�ci� na twarz Arigha. Przyj�� n� i poklepa� Batbaiana po ramieniu. Przygl�daj�cy si� temu Arshaumi mrukn�li z aprobat�. Zapewne bardzo niewielu rozumia�o s�owa Arigha, kiedy podarowa� konia Batbaianowi, ale jego gest wdzi�czno�ci nie potrzebowa� �adnego obja�nienia.</p><p>��W�ochacz zachowuje si� jak m�czyzna � us�ysza� s�owa jednego z nomad�w Gorgidas. Jego towarzysz odpowiedzia�: � Czemu nie? Widzia� ju� chyba troch� wojny w �yciu, ta blizna nie wygl�da za pi�knie.</p><p>��Skylitzes, Gorgidas, przywie�cie ich do mojego ojca. Wszyscy dowiemy si� wtedy, co widzieli � to powiedzia� ju� Arigh, kt�ry zaraz potem odjecha� w kierunku totemu klanu Szarego Konia.</p><p>Viridoviks pok�oni� si� Arghunowi najlepiej, jak by�o to mo�liwe w jego nieciekawej sytuacji, to jest z ko�skiego zadu. Khagan by� drobniejszy ni� si� spodziewa� i z trudem trzyma� si� w siodle. Gal zastanawia� si�, czy by� mo�e chory. M�wi� spokojnie i �agodnie, bez tego gro�nego pohukiwania, kt�rym Targitaus pogania� swoich rodak�w, ale Arshaumi i tak pospiesznie wykonywali wszystkie jego polecenia. Teraz przygl�da� si� z dystansem Batbaianowi, na Celta za� patrzy� z ogromn� ciekawo�ci�. Powiedzia� co� w �wiszcz�cym j�zyku arshaum.</p><p>��Nie wierzy� Arighowi, kiedy opowiada� mu o twoim wygl�dzie � przet�umaczy� Gorgidas.</p><p>��Ale teraz widzi, �e m�wi� prawd�.</p><p>��Honh! � powiedzia� Viridoviks, i doda� po �acinie: � A ja nigdy nie widzia�em tylu sko�nookich p�askonos�w naraz, ale chyba nie musisz mu tego m�wi�. Pozdr�w go za to jak trzeba.</p><p>Gorgidas przekaza� odpowiedni� formu�k�. Arghun sk�oni� si� lekko, dzi�kuj�c za uprzejmo��, potem za� powiedzia�:</p><p>��Ch�tnie bym si� dowiedzia�, jak si� tutaj znale�li�cie. Brzmia�o to jak pro�ba, ale by� to oczywi�cie rozkaz.</p><p>Gorgidas przet�umaczy� j� na videssa�ski dla Viridoviksa, a Skylitzes na j�zyk Khamorth�w dla Batbaiana.</p><p>��No to chyba ja powinienem zacz�� � powiedzia� Viridoviks i rozpocz�� swoje opowiadanie od momentu, kiedy zosta� porwany przez Varatesha. Imi� banity wywo�a�o gro�ne chrz�kni�cia kilku Arshaum�w jad�cych obok Arghuna, kt�rych klany najcz�ciej zapuszcza�y si� w pobli�e Shaum. Dobrze pami�tali najazd Varatesha z zesz�ej zimy i jego okrucie�stwo. Wkr�tce Gal opowiada� szybciej, ni� Gorgidas by� w stanie t�umaczy�. Arigh pomaga� mu, kiedy ju� zupe�nie nie nad��a�.</p><p>Kolejny je�dziec przepycha� si� przez t�um otaczaj�cy nowo przyby�ych. Co za cacany smarkacz � pomy�la� Viridoviks � nosi� futra i sk�ry jakby by�y to jedwabie i z�otog��w, i nawet w tym wietrze i �niegu utrzymywa� swojego konia w nienagannym stanie, do tego stopnia, �e jego grzywa spleciona by�a w warkoczyki obwi�zane kolorowymi wst��kami.</p><p>��Ojcze, ja� � zacz�� Dizabul. Arghun przerwa� mu natychmiast.</p><p>��Cokolwiek by to by�o, musisz chwil� poczeka�, ch�opcze. Ci cudzoziemcy maj� bardzo wa�ne wiadomo�ci.</p><p>Przystojna twarz ksi�cia zachmurzy�a si�, kiedy spojrza� na Viridoviksa, tym bardziej �e u jego boku jecha� Arigh. Ale kiedy dostrzeg� Batbaiana, opad�a mu szcz�ka.</p><p>��Wi�c teraz nawet W�ochacz jest ode mnie wa�niejszy? � zacz�� ze z�o�ci�. Ale Arghun znowu go uciszy�, tym razem machni�ciem r�ki.</p><p>��M�w dalej, rudobrody � powiedzia�.</p><p>��Nie�le, nie�le � roze�mia� si�, kiedy Gal opowiedzia� o sztuczce z byd�em, kt�rej u�yli, by odepchn�� ludzi Varatesha. Teraz Viridoviks i Batbaian m�wili na zmian�, opisuj�c wydarzenia, kt�re doprowadzi�y do ataku na banit�w i ich sprzymierze�c�w.</p><p>Khagan rzuca� kr�tkie pytania dotycz�ce samej bitwy. Szczeg�owa relacja Gala a� za bardzo przypomina�a Gorgidasowi katastrof� pod Maragha. Bitewna magia Avshara, bez wzgl�du na to, co dzia�o si� z innymi czarownikami, nigdy go nie zawodzi�a. Je�li przeciwnik nie mia� znacznej przewagi nad wojskami, kt�rymi dowodzi� mag, losy bitwy by�y niemal z g�ry przes�dzone.</p><p>A to co sta�o si� po bitwie� Arshaumi dumni byli ze swojego twardego charakteru, ale niejeden krzykn�� z odraz� i przera�eniem, kiedy Batbaian, g�osem tak beznami�tnym jakby wszystko to przydarzy�o si� jakiemu� obcemu cz�owiekowi, opowiada� o nieustannej pracy rozpalonego �elaza.</p><p>Trudno by�o im si� tak�e opanowa�, kiedy Viridoviks m�wi� o okrutnej zabawie zwyci�zc�w z nadziejami pokonanych, i o �mierci Targitausa, kiedy straszliwa prawda wysz�a na jaw. Apopleksja � pomy�la� Gorgidas z obrzydzeniem, ale bez zdziwienia.</p><p>Po tym, opowie�� o spl�drowaniu obozu nie zrobi�a ju� tak wielkiego wra�enia, cho� Viridoviks czu�, jak otwieraj� si� ledwo zasklepione rany i b�l wyp�ywa z nich niczym krew, kiedy pomy�la� o Seirem.</p><p>��Wi�c tak to wygl�da � sko�czy� Batbaian. � Varatesh, niech duchy nasraj� na niego, na Pardraj�, a Avshar ma Varatesha, a przynajmniej tak mi si� wydawa�o, kiedy by�em w ich r�kach. Przy nich � Batbaian spojrza� w twarz Arghunowi, tym razem bez cienia strachu. � nawet wy, Ar-shaumi, jeste�cie dla nas przyjaci�mi. Przyszli�my wi�c b�aga� was o pomoc, je�li zechcecie nas wys�ucha�. � Khamorth rozgl�dn�� si� po zgromadzonych doko�a wojownikach, m�wi�c sucho: � Kiedy� mo�e nie trzeba was b�dzie przekonywa�, �eby�cie ruszyli na banit�w.</p><p>Arghun skuba� sw� mizern� br�dk�. Odwr�ci� si� do Gorgidasa.</p><p>��To ten Avshar, o kt�rym m�wi�e�, ten z Yezd?</p><p>��Tak � potwierdzi� Grek, a za nim wszyscy jego przyjaciele. Khagan powiedzia�:</p><p>��I tak nie zamierza�em zostawi� wiele z Yezd na k�kach, wasz czarownik b�dzie jeszcze jedn� jurt� do zniszczenia.</p><p>Arghun za�o�y� r�ce z cich� pewno�ci� cz�owieka, kt�ry nie dozna� nigdy pora�ki. Ci z Ar-shaum�w, kt�rzy us�yszeli jego s�owa, wznosili radosne okrzyki � oni tak�e byli pewni, �e jedyne, co ich mo�e spotka� w konfrontacji z Khamorthami, czy innymi cherlakami, to kolejne zwyci�stwo.</p><p>Ich go�cie, kt�rzy widzieli ju�, czego mo�e dokona� czarnoksi�nik, byli troch� mniej optymistyczni, ale nawet nie pr�bowali o tym m�wi�.</p><p>��R�wnie dobrze m�g�by� rozmawia� z g�uchym o muzyce � mrukn�� Goudeles. � Tak czy siak, sami si� dowiedz�.</p><p>��Czy siak � zgodzi� si� Gorgidas ponuro. Po tym, jak setki razy ostrzega� Arghuna przed �miertelnie niebezpieczn� pot�g� maga � jak si� okaza�o, bez efektu � lekarz zaczyna� rozumie� natur� przekle�stwa, jakim Apollo ukara� Kassandr�.</p><p>Kr�tki, zimowy dzie� i nieustaj�ca �nie�yca zmusi�y wkr�tce Arshaum�w do zatrzymania si� na noc.</p><p>��Czy m�g�by� dzisiaj spa� w moim namiocie? � spyta� Viridoviksa Gorgidas, kiedy zsiedli z konia. � Chcia�bym ci� jeszcze zbada�. Wci�� nie mog� uwierzy�, �e �yjesz. � Tylko ciekawo�� przezwyci�a�a zm�czenie Greka.</p><p>��Ano �yj�, dzi�ki tobie � powiedzia� Celt. Szturchn�� Gorgidasa pod �ebro. � P�jd� z tob�, ale wiedz, �e przystawiasz si� do truposza.</p><p>��Ba! � Gdyby s�owa te pad�y z ust kogokolwiek poza Viridoviksem i Skaurusem, Grek przestraszy�by si� nie na �arty. Cho� trybun � pomy�la� � nigdy by tego nie powiedzia�, bo by� zbyt taktowny. Ale w tej chwili nawet go to rozbawi�o. Zmierzy� Viridoviksa lekcewa��cym spojrzeniem. � Pochlebiasz sobie.</p><p>��Tak? � Chichocz�c pod nosem, Gal pomaga� mu rozstawia� namiot. � Ten jest lepszy od mojego, ale sprawd�, czy dobrze wbijasz ko�ki.</p><p>Lekarz doskonale radzi� sobie z krzesaniem ognia i wkr�tce rozpali� ognisko z ko�skiego nawozu. Po kolacji wzi�� Viridoviksa za r�k� � puls by� mocny i regularny, normalny puls zdrowego cz�owieka. Kiedy ju� w namiocie zrobi�o si� dostatecznie ciep�o, kaza� swojemu przyjacielowi �ci�gn�� p�aszcz i tunik�, by m�g� zbada� jego p�uca. Oddech Gala by� spokojny i r�wny, bez �adnych dodatkowych d�wi�k�w, kt�re mog�yby oznacza� zapalenie. Na koniec przyjrza� si� jego d�oniom i stopom, policzkom, nosowi i uszom, sprawdzaj�c czy nie ma na nich �lad�w odmro�enia. Pokr�ci� g�ow� ze zdumieniem.</p><p>��Jeste� obrzydliwie zdrowy.</p><p>��To tylko twoja wina, wi�c nie miej do mnie teraz pretensji.</p><p>��Szyderca. Ale gdyby� nie by� silnym, zdrowym m�czyzn�, ju� od dawna by� nie �y�, kiedy ci� znalaz�em.</p><p>Duma i radosny podziw rozja�ni�y twarz Greka, kiedy pomy�la�, �e naprawd� go uleczy�.</p><p>Viridoviks ubra� si� pospiesznie � nie by�o znowu tak ciep�o. �ykn�� kavassu. Po miesi�cach sp�dzonych na stepie, prawie nie zauwa�a� lekko kwa�nego smaku, zreszt� to te� dawa�o swego rodzaju ciep�o. Po chwili zwr�ci� si� do Gorgidasa:</p><p>��Ty ju� wiesz, co si� ze mn� dzia�o, teraz opowiadaj, jak wy sobie tu radzili�cie, kiedy ju� was zostawi�em.</p><p>Grek uczyni� zado�� jego pro�bie, opowiadaj�c d�ugo w noc, przy akompaniamencie wyj�cego wiatru. S�uchaj�c jego s��w, Viridoviks pomy�la�, �e ostatnie miesi�ce by�y bardzo dobre dla Gorgi-dasa. Jak zawsze mia� ci�ty j�zyk, ale teraz m�wi� jeszcze z pewno�ci� siebie i poczuciem w�asnej warto�ci, kt�rych Gal nie widzia� u niego od �mierci kochanka � i by� mo�e, nawet przed ni�.</p><p>Zako�czywszy swoj� opowie��, lekarz zmieni� nagle temat:</p><p>��Pami�tasz nasz� k��tni� sprzed paru lat, nied�ugo po tym, jak znale�li�my si� w Videssos?</p><p>��Och, kt�r� to masz na my�li? � spyta� Viridoviks, u�miechaj�c si� i ziewaj�c jednocze�nie. � By�o ich tak wiele, cho� nie powiem, przyjemna to rozrywka.</p><p>��Hmm. Mo�e i tak. Ta, o kt�rej my�l�, by�a o wojn� i do czego ona komu potrzebna. Nostalgiczny u�miech pojawi� si� na twarzy Viridoviksa.</p><p>��Ach, to o to ci chodzi? � powiedzia�, wzdychaj�c ci�ko przez swoje g�ste w�sy. � Obawiam si�, �e mia�e� jednak racj�. To zimna, okrutna rzecz, wojowanie, a chwa�a to tylko s�owo, kt�rego �mierdz�ce zw�oki i tak ju� nie us�ysz�.</p><p>Gorgidas wytrzeszczy� oczy, zdumiony tak, jakby na ramionach Celta wyros�a nagle druga g�owa. Takie s�owa w ustach barbarzy�cy, kt�ry z rado�ci� oddawa� si� walce, tylko dlatego �e lubi si� bi�?</p><p>��Dziwne, �e to w�a�nie ty tak m�wisz, kiedy� � zacz�� lekarz i zaraz umilk�, przygl�daj�c si� lepiej swojemu przyjacielowi. Zbada� ju� cia�o Gala � teraz patrzy� na cz�owieka. Po raz pierwszy naprawd� dojrza� smutek, kt�ry kry� si� w jego oczach i pokry� g��bokimi zmarszczkami k�ciki ust i czo�o.</p><p>��Straci�e� co� wi�cej ni� tylko zapa� do walki, kiedy �y�e� z Khamorthami � powiedzia�.</p><p>��Za sprytny jeste� � odpar� Viridoviks i znowu westchn��. � Tak, by�a tam moja �licznotka, siostra Batbaiana. Teraz ju� nie �yje, cho� powinna by�a umrze� wcze�niej. � Po chwili m�wi� dalej, bardzo cicho: � A z ni� umar�a cz�� mnie. I jaki by� w tym sens, jaki z tego po�ytek? � spyta� Greka. � Nie widzia�em �adnego, kiedy j� znalaz�em ani nie widz� teraz. Krew dla krwi, a nie walka dla walki, dlatego przyznaj�, �e si� myli�em, a ty mia�e� racj�.</p><p>Gorgidas pomy�la� o Kwintusie Glabrio, o jego bladej, martwej twarzy. To wspomnienie wci�� go pali�o i przez w�asny b�l rozumia�, co czuje Gal. Siedzieli przez chwil� w milczeniu wiedz�c, �e s�owa by�yby tu nie na miejscu. Potem Grek powiedzia�:</p><p>��To �mieszne.</p><p>��Co jest �mieszne?</p><p>��Tylko to, �e kiedy przypomnia�em o tej k��tni, to ja chcia�em ci przyzna� racj�.</p><p>��Nie opowiadaj � Viridoviks by� teraz tak zdumiony, jak przed momentem lekarz. � Ty, facet kt�ry nie chce nosi� miecza, mia�by� polubi� wojaczk�? Nied�ugo b�dziesz obcina� g�owy i zatyka� je na bramie, jak prawdziwy Celt.</p><p>��Nie, dzi�kuj�. Ale� � Gorgidas poklepa� <emphasis>gladius, </emphasis>kt�ry nosi� u biodra, czego nie zauwa�y� wcze�niej Viridoviks. � Teraz nosz� miecz, i zaczynam mie� poj�cie o tym, co trzeba z nim robi�. I by� mo�e, zaczynam te� rozumie� twoj� �chwa��. Bo czy� nie jest prawd� � powiedzia�, przechodz�c automatycznie na formalny styl dyskusji, cho� nie m�wi� po grecku � �e perspektywa okrycia si� s�aw� w oczach swoich rodak�w, uczyni cz�owieka odwa�niejszym i bardziej skorym do walki z nikczemno�ci�?</p><p>��Honh! � Gal pokr�ci� g�ow�. Po tym jak zmieni� pogl�dy na t� spraw�, got�w by� ich broni� z zapa�em nowo nawr�conego. � Byle jaki �mierdziel tak samo szuka s�awy, jak uczciwy cz�owiek, wi�c niby do czego ma si� to przyda�? Gorgidas poprawi� si� na swoim miejscu, zapominaj�c ca�kiem o �nie i z rado�ci� oddaj�c si� dyspucie, kt�r� bez wzgl�du na temat, zawsze got�w by� prowadzi�.</p><p>��To prawda, ale uznanie zdobyte przez cz�owieka uczciwego, pozostaje �ywe na zawsze, podczas gdy s�awa z�oczy�cy tonie w pogardzie. Czterysta lat temu Herodotos powiedzia� o pewnym pochlebcy z Delf, kt�ry wyry� imiona Spartan na z�otym pucharze, kt�rego nie ofiarowali: �Znam jego imi�, ale go nie zapisz�. I teraz nikt ju� go nie zna.</p><p>��Tak zrobi�? � powiedzia� Gal z podziwem. � No, to �adna historyjka. Ale pos�uchaj� Spierali si� przez ca�� noc, wal�c pi�ciami o kolana i wrzeszcz�c na siebie, cho� bez urazy:</p><p>�Pusty rudy �eb!�, �Upierdliwa grecka kanalia!�. Ogie� i �mierdz�ce lampki �ojowe prawie ca�kiem wygas�y, tak �e ledwo si� widzieli w ciemno�ci. W ko�cu, blade, pos�pne �wiat�o zimowego �witu zacz�o przeziera� przez po�y namiotu.</p><p>Gorgidas potar� oczy pi�ciami, czuj�c nagle, �e znowu opad�o go zm�czenie. Teraz nie m�g� ju� na to nic poradzi� � czeka� go nast�pny dzie� w siodle. Lewy k�cik jego ust podni�s� si� w kwa�nym u�miechu.</p><p>��Siedzimy tutaj bez poj�cia, kt�ry z nas ma racj�, ale nie przestajemy papla�.</p><p>��No tak, dobrze, ale co innego mamy do roboty? � Viridoviks wsta�, przeci�gn�� si�, wcisn�� w futro i wystawi� g�ow� na zewn�trz. � No, chod� ch�opie, tamci ju� si� zbieraj�.</p><p>Podmuch zimnego powietrza otrze�wi� nieco Gorgidasa. Zapi�� ciasno p�aszcz i wyszed� za Galem.</p></section><section><title><p>XV</p></title><p>Kt�rego� popo�udnia, kiedy pracowa� w swojej izdebce, Marek musia� wyj�� do komnaty, w kt�rej przechowywano dokumenty, by por�wna� oprotestowany wymiar podatku z tym, kt�ry �ci�gni�to w zesz�ym roku. Podrapa� si� po g�owie � komnata by�a pusta. Gdzie podziali si� wszyscy urz�dnicy pochyleni nad ksi�gami, dlaczego nie s�ysza� trzasku przerzucanych na liczyd�ach paciork�w?</p><p>Tylko jeden siwy portier przechadza� si� po korytarzach, staraj�c si� jak najszybciej dope�ni� swojego obowi�zku. Kiedy Skaurus pozdrowi� go, spojrza� na niego jak na szale�ca.</p><p>��Niech pan da ju� sobie spok�j. Kto pracuje w dzie� �rodka Zimy? Wszyscy ju� sobie dawno poszli.</p><p>���rodek Zimy? � powt�rzy� Marek s�abo. Policzy� na palcach. � No tak, rzeczywi�cie. Portier gapi� si� teraz na niego na niego ze zdumieniem, ods�aniaj�c poczernia�e resztki z�b�w.</p><p>Nawet cudzoziemcy nie zapominali o najwa�niejszym �wi�cie Videssa�czyk�w, uroczysto�ci, podczas kt�rej przywo�ywano letnie s�o�ce do powrotu z zimowego ukrycia.</p><p>Mro�ne powietrze szczypa�o Skaurusa w nos, kiedy wyszed� ju� z ciep�ego legowiska gryzipi�rk�w. Tak samo by�o w zesz�ym roku, kiedy Viridoviks i Helvis odci�gn�li go od biurka� Kopn�� �nieg, odganiaj�c wspomnienia.</p><p>Szerokie aleje kompleksu pa�acowego by�y niemal zupe�nie opustosza�e � �o�nierze, s�u�ba i biurokraci, kt�rzy tworzyli to serce Imperium, bawili si� z ca�ym miastem. Plac Palamas, znajduj�cy si� niedaleko pa�ac�w, wype�niony by� po brzegi k��bi�cym si� t�umem. Sprzedawcy zachwalali swoje towary � piwo, grzane wino z korzennymi przyprawami, pieczone mi�so kozie w sosie serowym, perfumy, bi�uteri� wszelkiego rodzaju, od tanich miedzianych ozd�bek, po ci�kie klejnoty ze szczerego z�ota i szlachetnych kamieni przer�nej wielko�ci, magiczne amulety, wizerunki Phosa i jego �wi�tych. W�drowni grajkowie przechadzali si� w�r�d kupuj�cych i ogl�daj�cych, �piewaj�c i graj�c na fletach, lutniach, rogach, kobzach, czy nawet vaspurakanerskich pan-dourach, a wszyscy mieli nadziej�, �e to w�a�nie oni ul�� kabzom rozochoconych Videssa�czyk�w.</p><p>Marek, kt�ry nawet w najlepszym nastroju nie grzeszy� mi�o�ci� do muzyki, omin�� ich szerokim �ukiem. Przypominali mu o Helvis, kt�ra uwielbia�a s�ucha� muzyki, i o jego ostatniej kl�sce zwi�zanej z Nevrat� Sviodo. Nevrata robi�a wszystko, by okaza� mu sympati� i przyjacielskie uczucia, kiedy tylko wychodzili gdzie� we tr�jk� z Senpatem, ale czasami wygl�da�a na nieco skr�powan�, czego nie zauwa�y� u niej wcze�niej. Dobrze wiedzia�, �e to tylko jego wina. Wymamrota� jakie� przekle�stwo �a�uj�c, �e nie mo�e wymaza� tych wspomnie� z pami�ci.</p><p>B��kitne szaty mnich�w wyr�nia�y ich spo�r�d wystrojonych od�wi�tnie Videssa�czyk�w, kt�rzy preferowali raczej krzykliwe, jaskrawe kolory. Cz�� duchownych przy��czy�a si� do trwaj�cej wok� nich zabawy � Skaurus got�w by� za�o�y� si� o wszystko, co mia�, �e Styppes by� ju� kompletnie pijany. Inni prowadzili ma�e grupki �wieckich wyznawc�w Phosa, �piewaj�c wraz z nim pobo�ne pie�ni i odmawiaj�c modlitwy. Tworzyli oni wysepki godno�ci i g��bokiej wiary w rozhukanym i frywolnym t�umie.</p><p>Niekt�rzy znienawidzili jednak ca�kiem wszelkie pokusy cia�a i w swym ciasnym fanatyzmie oddawali si� walce ze wszystkim, czego nie uznawali � Zemarkhos mia� swoich duchowych braci w stolicy. Jeden z nich, pos�pny m�czyzna, kt�rego poszarpane szaty trzepota�y na wietrze, ukazuj�c chude piszczele mnicha, posapuj�c z wysi�ku przebieg� obok trybuna w po�cigu za jakimi� rozbawionymi podrostkami w spro�nych maskach. Widz�c, �e nigdy ich nie dogoni, potrz�sn�� tylko pi�ci�, krzycz�c:</p><p>��Wasza rozpusta bezcze�ci �wi�ty dzie� Phosa! Oddajcie swe dusze pobo�nym rozwa�aniom, a nie tej pr�nej hulance! To profanacja, bezmy�lni g�upcy, a l�d Skotosa ju� na was czeka!</p><p>M�odzi ludzie znikn�li.</p><p>��Ba! � powiedzia� mnich cicho i rozejrza� si� doko�a, szukaj�c jakiego� z�a, kt�re m�g�by wykorzeni�.</p><p>Marek obawia� si�, �e fanatyk zwr�ci si� przeciwko niemu. Wygolone policzki i jasne oczy i w�osy �wiadczy�y o tym, �e jest cudzoziemcem, a wi�c najprawdopodobniej heretykiem albo niewiernym. Ale w pobli�u czeka�a na mnicha lepsza gratka.</p><p>Grupka ludzi obserwowa�a ma�ego pieska o pofarbowanej na zielono sier�ci, kt�ry ta�czy� na tylnych �apkach do rytmu wybijanego na przeno�nym b�benku. Zwierz�tko by�o tak wytresowane, �e bra�o w pysk podawane mu monety i zanosi�o do swojego pana.</p><p>��Czy to nie cudowne? � hucza� jeden z widz�w, wysoki najemnik z Haloga, kt�rego mro�na ojczyzna nie oferowa�a takich rozrywek. Jego towarzyszka, pi�kna dziwka o �niadej cerze, u�miechn�a si� do niego, przytakuj�c. Aksamitna sukienka, przetykana bogato jasnobr�zowym brokatem, przylega�a do niej niczym druga sk�ra. Halogajczyk obejmowa� j� ciasno w talii. Od czasu do czasu, jego wielka r�ka przesuwa�a si� do g�ry, by popie�ci� piersi prostytutki.</p><p>Pu�ci� j� na chwil� i przykl�kn�� na jedno kolano. Jasny warkocz, przewi�zany tasiemk� w kolorze krwi, niemal dotyka� ulicy.</p><p>��Tu piesku! � zawo�a�. Zwierz� przydrepta�o do niego, wzi�o monet� i ju� na czterech �apach szybko pobieg�o do m�czyzny z b�benkiem.</p><p>��Z�oto! � wykrzykn�� ten i pochyli� si� nisko przed najemnikiem. � Stokrotne dzi�ki, szlachetny panie! � T�um krzykn�� rado�nie.</p><p>Ale kiedy Halogajczyk podni�s� si� na r�wne nogi, videssa�ski mnich wsadzi� mu sw�j d�ugi, ko�cisty paluch prosto w twarz.</p><p>��Plugawa, spro�na hulanka! � krzycza�. � Ty biedny, ciemny poganinie, powiniene� dzi�kowa� teraz Phosowi za �ask�, jak� okazuje nam, przywracaj�c �wiat�o na kolejny rok, a nie kala� swe cia�o z t� lubie�n� istot�!</p><p>Oburzone spojrzenie duchownego przesun�o si� teraz na prostytutk�, kt�ra traktowa�a go z ca�kowit� pogard�. Jej oczy �wieci�y si� do hojnej sakiewki �o�nierza.</p><p>Halogajczyk zamruga�, zdumiony tym napadem. By� mo�e wiedzia� ju� co� o tym, do czego mo�e doprowadzi� zadzieranie z videssa�skimi fanatykami, bo jego odpowied� by�a dosy� spokojna:</p><p>��Zabierz t� r�k� panie, je�li �aska.</p><p>Mnich wys�ucha� go. My�la� zapewne, �e uda�o mu si� poruszy� sumienie najemnika, bo zmieni� nieco ostry, rozkazuj�cy ton i stara� si� teraz m�wi� �agodnie i przekonywaj�co:</p><p>��Pomimo �e jeste� cudzoziemcem, panie, wygl�dasz na szlachetnego cz�owieka, wi�c wys�uchaj prosz� moich s��w. Czy za chwil� zmys�owej przyjemno�ci warto po�wi�ca� dusz�?</p><p>��Spieprzaj st�d, ty �ysa pa�o! � wrzasn�a dziwka. � Zostaw go w spokoju! � Przywar�a do ramienia �o�nierza, jakby by� jej w�asno�ci�.</p><p>��Cicho b�d�, ty ladacznico � powiedzia� mnich.</p><p>Ca�y czas przygl�da� si� jej dok�adnie, jakby wbrew w�asnej woli. Videssa�skich duchownych obowi�zywa� celibat, ale on nie m�g� oderwa� wzroku od ods�oni�tego tu i �wdzie cia�a m�odej kobiety. Cho� s�owa skierowane by�y do Halogajczyka, oczy mnicha nie odwraca�y si� od prostytutki.</p><p>��Przyznaj�, �e to pi�kna sztuka, ale po��danie jest tylko s�odk� pu�apk� Skotosa, kt�ra odci�ga od prawdziwej wiary.</p><p>Marek skrzywi� si�, s�ysz�c ten banalny argument, cho� nie by� nawet przeznaczony dla niego. Tymczasem m�czyzna zupe�nie ju� straci� g�ow�.</p><p>��Sp�jrzcie tylko na t� kr�g�� pup�, i t� w�sk� tali�, och i to �ono � naprawd�, �aden m�czyzna nie m�g�by si� oprze�, tak?</p><p>Skaurus z niesmakiem s�ucha� tych �a�osnych wywod�w cz�owieka, kt�ry my�la�, �e pot�pia odrzucone przez siebie zmys�owe pokusy, a w rzeczywisto�ci o niczym innym teraz nie marzy�.</p><p>��B�yszcz�ce oczy i pe�ne czerwone usta� och, musz� by� s�odsze ni� stare wino. � Ca�y a� si� trz�s� z podniecenia.</p><p>Halogajczyk odrzuci� g�ow� do ty�u i roze�mia� si� dono�nym basem, �ci�gaj�c na siebie spojrzenia ponad po�owy placu.</p><p>��Zabij mnie sosnow� szyszk�, szaraku, je�li nie potrzebujesz jej bardziej ode mnie. Masz � rzuci� pod nogi zdumionego mnicha sztuk� z�ota. � No �mia�o � zach�ca� go najemnik � baw si� za mnie dobrze. Znajd� sobie inn� dziewuch�, nie ma obawy. W tym mie�cie a� si� od nich roi.</p><p>Mnich i dziwka r�wnocze�nie zacz�li na niego krzycze�, potem zwr�cili si� przeciw sobie. Ha-logajczyk pokaza� im obojgu swoje szerokie plecy i znikn�� w t�umie. T�um krzycza� triumfalnie, wystarczaj�co rozlu�niony tego dnia, by cieszy� si� upokorzeniem duchownego, nawet je�li by�o to dzie�o poganina.</p><p>Skaurus te� nie m�g� powstrzyma� u�miechu � �adne morze smutku nie by�o na tyle g��bokie, by poch�on�� cz�owieka bez reszty. Tak jak ci�ki charakter Styppesa i jego s�abo�� do wina, r�wnie� i ten �a�osny, �lini�cy si� mnich, przypominali mu, �e te niebieskie szaty kry�y normalne, ludzkie istoty, wcale nie tak r�ne od niego. Warto by�o o tym pami�ta�. Najcz�ciej videssa�scy duchowni budzili w nim tylko strach, bo fanatyzm na tle religijnym by� dla Rzymian czym� niepoj�tym.</p><p>Wspominaj�c Styppesa i jego nieugaszone pragnienie, trybun pozwoli� sobie na kubek wina. Alkohol rozla� si� mi�ym ciep�em po jego wn�trzno�ciach. Kiedy jaki� cz�owiek przebieg� przez plac, wychwalaj�c g�o�no trup� w�drownych mim�w, kt�rzy mieli w�a�nie zacz�� przedstawienie w Amfiteatrze, Skaurus da� si� ponie�� t�umowi spiesz�cemu na po�udnie.</p><p>Wielka, owalna misa Amfiteatru znaczy�a po�udniow� granic� placu Palamas. Skaurus ui�ci� dwa miedziaki op�aty i przeszed� do �rodka jednym z mrocznych tuneli, Porz�dkowi skierowali go na sam� g�r� roz�o�onej szeroko widowni. Aktorzy wyst�powali tu ca�y dzie�, ale i tak prawie wszystkie miejsca by�y zaj�te.</p><p>Widziane z tak du�ej odleg�o�ci, obelisk, pos�gi i inne pomniki minionych triumf�w Imperium, kt�re znajdowa�y si� w samym centrum Amfiteatru, by�y jeszcze bardziej imponuj�ce, ni� kiedy trybun sta� mi�dzy nimi. Czubek wysokiej granitowej iglicy nawet tutaj by� na wysoko�ci jego oczu. Niedaleko jej podstawy rozkwita� tuzin jasnych, jedwabnych parasoli, znacz�cych miejsce zajmowane przez Autokratora Videssa�czyk�w, tak jak liczba liktor�w z ich pa�kami i toporami wyr�nia�a rzymskiego konsula.</p><p>Trybun nie widzia� z tak daleka twarzy Thorisina. Nie wiedzie� czemu, podnios�o go to na duchu. Napi� si� jeszcze wina � taniego, kiepskiego sikacza, kt�ry osadza� si� na podniebieniu. S�ysz�c jak trybun chrz�ka z niesmakiem, siedz�cy po jego prawej stronie m�czyzna powiedzia�:</p><p>��Rzadki rocznik � chyba przedwczorajszy.</p><p>By� to chudy, niebieskooki facet, kt�rego twarz i ruchy przypomina�y Markowi dzikiego kota. Trybun obliza� wargi.</p><p>��Nie, mylisz si�. Co najmniej zesz�y tydzie�. � Cho� kiepski, by� to jego pierwszy dowcip od tygodni.</p><p>Odpowied� s�siada z �awki uton�a w ogromnym wrzasku t�umu, kt�ry pozdrawia� aktor�w ustawiaj�cych si� tam, gdzie zwykle odbywa�y si� wy�cigi koni. Jeden z mim�w uda�, �e w�a�nie wszed� w jakie� paskudztwo i nagrodzony zosta� wybuchem rubasznego �miechu.</p><p>W mniejszych miastach i miasteczkach Imperium mieszka�cy, zamiast sprowadza� zawodowych aktor�w, sami si� przebierali i bawili w teatr. Wsz�dzie jednak podstawowe zasady tych przedstawie� by�y takie same � szybkie tempo, dosadno��, ci�ta satyra na konkretne osoby. W dzie� �rodka Zimy mo�na by�o �mia� si� ze wszystkich.</p><p>I tak, pierwsza scenka odgrywana przez t� trup� przedstawia�a trzy g��wne postacie, a jedn� z nich, sadz�c po bogatych szatach, mia� by� sam Imperator. Pozostali aktorzy pod przer�nymi pretekstami wci�� wchodzili mu w drog�, a� w ko�cu potkn�� si� o le��c� pod kocem dw�jk� � rudow�os� kobiet� i wielkiego m�czyzn� w blond peruce i futrach typowych dla wojownik�w z Ha-loga. Ach i te wszystkie naczynia, kt�re lata�y w powietrzu, kiedy romans kobiety � w�a�ciwie m�czyzny w przebraniu kobiety, jako �e tylko oni wyst�powali w tej trupie � zosta� odkryty! Wy-kpiwany Imperator musia� ucieka�, os�aniaj�c twarz d�o�mi, by uchroni� si� przed gradem garnk�w i talerzy, kt�re ciska� w niego aktor graj�cy kochank�. Uda�o mu si� j� powstrzyma� dopiero przy pomocy kilku innych mim�w, kt�rzy przebrani byli w poz�acane zbroje Stra�y Imperatora. Rzekomy Halogajczyk pr�bowa� schowa� si� pod kocem, ale wygoni� go stamt�d celnie wymierzony kopniak.</p><p>To � pomy�la� Marek � bez w�tpienia t�umaczy�o dlaczego Komitta Rhangawe nie siedzia�a obok Thorisina � o jednego kochanka za du�o albo jeden zbyt bezczelny. Nagle zrozumia� wszystkie zjadliwe uwagi, kt�re wymieniali miedzy sob� biurokraci, a kt�re zupe�nie go dot�d nie obchodzi�y, jako �e sam mia� do�� swoich zmartwie�. Odwr�ci� si� do swojego s�siada.</p><p>��Nie by�o mnie troch� w mie�cie, kiedy to si� sta�o?</p><p>��Jakie� dwa miesi�ce temu. Kiedy Imperator wr�ci� z tego Opsikon. Jest o tym nawet piosenka, leci mniej wi�cej tak� o, czekaj, znowu zaczynaj�.</p><p>Nast�pna scenka znudzi�a trybuna, ale siedz�cy doko�a Videssa�czycy ryczeli ze �miechu. By�a to parodia jakiej� debaty teologicznej, kt�ra bawi�a ca�e miasto zesz�ego lata. Dopiero po d�u�szej chwili Skaurus zrozumia�, �e najwa�niejszy aktor, m�czyzna z ogromn� sztuczn� brod�, ubrany w niebieskie szaty wypchane poduszkami, kt�re czyni�y z niego pociesznego grubasa, udawa� Balsa-mona, patriarch� Imperium Videssos. Prawdziwy Balsamon siedzia� w dole trybun, niedaleko Imperatora. Odziany by� w od�wi�tny str�j zwierzchnika ca�ej hierarchii duchownej, ze wszystkimi odpowiadaj�cymi temu atrybutami. Wspania�e jedwabne szaty i z�otog��w ozdobiony per�ami wygl�da�y r�wnie imponuj�co jak ubi�r Thorisina. Ale Marek � jak i ca�e miasto � wiedzia�, �e Bal-samon przebiera� si� w wygodne, znoszone ciuchy, kiedy tylko m�g�.</p><p>Thorisin siedzia� nieruchomo, kiedy to on by� obiektem drwiny, toleruj�c tradycj� �rodka Zimy, ale bez przyjemno�ci. Balsamon rechota� z ca�ym Amfiteatrem, gdy przysz�a jego kolej. Trzyma� si� za sw�j wielki brzuch i trz�s� si� ze �miechu, kiedy parodiuj�cy go aktor grzmotn�� swojego oponenta w g�ow� statuetk� z ko�ci s�oniowej, a potem zupe�nie ignoruj�c omdlewaj�c� ofiar�, sprawdza� czy figurka nie dozna�a jakiego� uszczerbku.</p><p>Balsamon krzykn�� co� do fa�szywego patriarchy, kt�ry przystawi� d�o� do ucha, by lepiej s�ysze� go przez wrzaski t�umu. Balsamon powt�rzy� sw�j okrzyk. Aktor skin�� g�ow�, uk�oni� si� nisko w jego kierunku i waln�� biedaka jeszcze raz.</p><p>��Z tego to dopiero skurczybyk � powiedzia� z podziwem s�siad Marka, kiedy Amfiteatr eksplodowa� rado�ci�. Balsamon, jak zwykle, rozp�ywa� si� w u�miechach. Uwielbiano go w mie�cie i to nie bez powodu.</p><p>Aktorzy znikn�li na moment, by zmieni� stroje. Pierwszy, kt�ry znowu pojawi� si� przed publiczno�ci�, mia� na sobie sk�ry i futra nomady, na g�owie za� nosi� srebrn� opask�, jako znak wysokiej pozycji. Rzuca� si� dziko na wszystkie strony, wymachuj�c szabl� i ignoruj�c syki i wyzwiska, kt�re sypa�y si� na niego z trybun. Wkr�tce zamieni�y si� one w okrzyki rado�ci, gdy na �rodek wyszed� m�czyzna ubrany w zbroj� Imperatora. Ale zdawa� si� on zupe�nie nie zauwa�a� nomady, odwracaj�c si� do niego plecami i patrz�c gdzie� w dal.</p><p>Kolejni aktorzy w futrach do��czali do pierwszego, a trzech z nich przyci�gn�o przed swojego wodza kryty w�z. Fa�szywy khagan nachmurzy� si� i zgrzytn�� z�bami, wal�c w w�z p�azem szabli.</p><p>Potem s�ycha� by�o fanfary i z drugiej strony bie�ni nadbieg� wysoki m�czyzna w cudzoziemskiej zbroi, za kt�rym maszerowa�o jeszcze czterech czy pi�ciu wojownik�w w podobnych kostiumach. Marek zmarszczy� brwi, zastanawiaj�c si� kog� to maj� oni przedstawia�. Tarcze by�y nieco wy�sze ni�� Trybun pochyli� si� do przodu, czuj�c jak p�onie mu twarz.</p><p>Pseudolegioni�ci maszerowali w doskona�ym szyku, a w�a�ciwie maszerowaliby, gdyby nie musieli co trzy kroki zmienia� nagle kierunku. Po chwili ich dow�dca dos�ownie potkn�� si� o jednego z nomad�w, co spowodowa�o spore zamieszanie po obu wy�miewanych stronach.</p><p>W�dz Yezda wskaza� na sw�j w�z, potem na posta� Imperatora, kt�ry wci�� trzyma� si� na uboczu. Po kilku zabawnych nieporozumieniach, rzymski dow�dca po�o�y� przed barbarzy�c� ogromny w�r z pieni�dzmi i zabra� w�z. Udaj�c, �e zapada si� co chwila w b�ocie, ca�y oddzia� przeci�gn�� w�z, stawiaj�c go o kilka krok�w od Imperatora.</p><p>Serce Marka zamar�o na nowo, kiedy wyszydzani legioni�ci pouk�adali si� do snu wok� wozu. Gdy tylko przestali si� rusza�, czterej m�czy�ni schowani w �rodku, ubrani jak Namdalajczycy w spodnie i kr�tkie kurtki, rozdarli okrywaj�ce ich p��tno, wyczo�gali si� na zewn�trz i odta�czyli szyderczy taniec na plecach �pi�cych. Potem ruszyli biegiem w stron� szatni i znikn�li.</p><p>Wci�� odwr�cony do nich plecami, aktor w zbroi Imperatora wzruszy� ostentacyjnie ramionami, jakby pytaj�c, czego innego mo�na si� spodziewa� po takich beznadziejnych idiotach, z kt�rymi musi pracowa�.</p><p>Trybun spojrza� na Thorisina. Teraz Imperator g�o�no si� �mia�. To tyle je�li chodzi o mi�e s��wka Neposa � pomy�la� Marek.</p><p>��B�d� jeszcze nast�pne � powiedzia� siedz�cy obok niego m�czyzna, kiedy Rzymianin wsta�.</p><p>��Id� do kibla � wymamrota� Skaurus, przesuwaj�c si� wzd�u� szeregu uniesionych kolan bokiem niczym krab, w kierunku schod�w.</p><p>Ale nie zatrzyma� si� przy latrynach. Przystaj�c tylko na moment, by kupi� kolejny kubek zielonego wina, pospiesznie opu�ci� Amfiteatr. Szyderczy rechot t�umu pali� mu uszy. �mialiby si� jeszcze g�o�niej � pomy�la� � gdyby ci aktorzy znali ca�� prawd�.</p><p>Zbli�a� si� wiecz�r. Porz�dkowi zapalali pochodnie wok� Amfiteatru. Ogie� trzaska� na wietrze. Cienki plasterek ksi�yca wisia� tu� nad budynkami kompleksu pa�acowego. Marek ruszy� w kierunku swojego pokoju w Wielkim S�dzie, ale zmieni� zdanie, zanim jeszcze opu�ci� plac Pala-mas. Dzisiejszego wieczora potrzebowa� wi�cej wina, a ka�d� tawerna w mie�cie gotowa by�a przyj�� go pod sw�j dach.</p><p>Odwracaj�c si� plecami do pa�acu, Skaurus przeszed� przez plac na wsch�d, do Ulicy �rodkowej. G��wna arteria miasta by�a prawie tak samo zat�oczona jak Palamas. Jedn� r�k� trzyma� ca�y czas na sakiewce, bo w Videssos by�o wi�cej z�odziei ni� ten, obok kt�rego siedzia� w Amfiteatrze.</p><p>Granitowe gmaszysko, w kt�rym znajdowa�y si� biura rz�du, archiwa i wi�zienie, zajmowa�o spory kawa�ek Ulicy �rodkowej. Kiedy Marek mija� w�a�nie ten budynek, us�ysza� jak kto� wo�a go po imieniu. Odwr�ci� g�ow�. Alypia Gavra macha�a do niego r�k�, schodz�c po szerokich marmurowych schodach.</p><p>Przez chwil� sta� jak przyro�ni�ty do ulicy, podczas gdy rozbawieni przechodnie obijali si� o niego.</p><p>��Wasza Wysoko�� � wyduka� w ko�cu. Nawet on s�ysza�, �e by� to tylko przera�ony skrzek. Rozejrza�a si� wok� sprawdzaj�c, czy kto� z t�umu nie s�ysza� jego s��w, ale nikt nie zwraca� na nich uwagi.</p><p>��Zwyk�e �Alypia� zupe�nie dzisiaj wystarczy, dzi�kuj� � powiedzia�a cicho.</p><p>Nie by�a ubrana jak ksi�niczka. Mia�a na sobie d�ug� sukienk� z zielonej we�ny, przyozdobion� futrem z kr�lika na r�kawach i wysokim ko�nierzu. W�a�ciwie, nosi�a si� skromniej ni� wszystkie kobiety doko�a, bo nie mia�a �adnej bi�uterii, podczas gdy wi�kszo�� Videssanek b�yszcza�a z�otem, srebrem i klejnotami.</p><p>��Oczywi�cie, jak sobie �yczysz � powiedzia� Skaurus sztywno. Zmarszczy�a brwi podnosz�c wzrok, bo czubkiem g�owy ledwo si�ga�a do jego brody.</p><empty-line/><p>��To ma by� noc rado�ci � powiedzia�a. D�ugi, przeci�g�y �miech dobieg� ich od strony Amfiteatru. � Mo�e powiniene� zobaczy� komik�w? Roze�mia� si� gorzko.</p><p>��Ju� si� dzisiaj naogl�da�em, dzi�kuj�.</p><p>Nie zamierza� m�wi� nic wi�cej, ale jej pytaj�ce spojrzenie zmusi�o go do wyja�nienia. Pokiwa�a g�ow� ze wsp�czuciem.</p><p>��Potrafi� by� okrutni.</p><p>Marek nie widzia� mim�w w zesz�ym roku i nagle zaciekawi�o go, co pokazywali wtedy. Alypia m�wi�a dalej:</p><p>��Ale przecie� ty nie by�e� winny tej ucieczce.</p><p>��Nie by�em? � powiedzia� trybun, bardziej do siebie ni� do niej. Chc�c uwolni� si� na moment od tych wspomnie�, zauwa�y�:</p><p>��S�dz�c po twoim ubraniu, ty te� nie wydajesz si� gotowa do �wi�towania.</p><p>��Tak, chyba tak � przyzna�a z przelotnym u�miechem. � Nie zamierza�am wcale �wi�towa�. Zwolni�am s�u�b� jeszcze ko�o po�udnia, niech si� bawi� jak potrafi�, a sama przysz�am tutaj, pogrzeba� troch� w archiwum. My�la�am, �e zajmie mi to ca�y dzie�.</p><p>Teraz Skaurus przytakn�� jej skinieniem g�owy. Jako rewident ksi�g podatkowych, sam korzysta� lalka razy z archiw�w. Videssa�czycy doskonale porz�dkowali bie��ce dokumenty, ale przechowywanie tych, kt�re nie by�y w ci�g�ym u�ytku, to ju� zupe�nie co innego. Nawet urz�dnicy, kt�rzy si� nimi zajmowali, nie potrafili czasem powiedzie�, czego w�a�ciwie pilnuj�.</p><p>��To do twojej historii?</p><p>��Tak � odpar�a zadowolona, �e o tym pami�ta�. � Szuka�am raportu genera�a Onesimosa Kourkouasa, dotycz�cego pierwszych star� z Yezda w Vaspurakan, trzydzie�ci sze��, nie? trzydzie�ci siedem lat temu. Jakim� cudem znalaz�am to ju� w drugim pokoju, do kt�rego wesz�am. A potem okaza�o si�, �e jest o po�ow� kr�tsze ni� my�la�am. Wi�c dopiero zacz�� si� wiecz�r, a ja ju� jestem wolna.</p><p>Przyjrza�a mu si� uwa�nie.</p><p>��Co zamierza�e� robi� przez reszt� nocy? Mog� si� do ciebie przy��czy�?</p><p>��Wasza Wysoko�� nie, Alypio. � Marek poprawi� si�, zanim ona zd��y�a to zrobi�. � Wszystko co sobie zaplanowa�em, to kompletnie si� ur�n��. Je�eli nie b�dzie ci to przeszkadza� ani ty nie b�dziesz chcia�a przeszkodzi� mi, to oczywi�cie b�dzie mi bardzo mi�o. W innym wypadku, spotkamy si� kiedy indziej.</p><p>Spodziewa� si�, �e ta nieco bezczelna szczero�� zniech�ci j� do jego towarzystwa, ale ona powiedzia�a weso�o:</p><p>��Kapitalny pomys�. Gdzie chcia�e� p�j��? Podni�s� brwi.</p><p>��Nie planowa�em tego a� tak dok�adnie. Mo�e si� troch� pow��czymy?</p><p>��Czemu nie?</p><p>Ruszyli razem w d� Ulicy �rodkowej, oddalaj�c si� od kompleksu pa�acowego. Miasto wok� nich hucznie si� bawi�o. Przy ka�dej przecznicy p�on�y ogniska, a kobiety i m�czy�ni skakali nad nimi � na szcz�cie. Niekt�rzy chichocz�c si� bez przerwy, nosili ubrania, kt�re nie pasowa�y do ich p�ci. Skaurus zosta� niemal znokautowany, gdy zderzy� si� z grubym, brodatym facetem w sp�dnicy.</p><p>��Uwa�aj troch� � burkn��, cho� bez wrogo�ci.</p><p>Alypia, kt�ra rozumia�a b�l trybuna, gdy� sama przesz�a przez podobne cierpienie, �wiadomie trzyma�a si� neutralnych temat�w, nie chc�c go urazi�. Nie zauwa�aj�c nawet jej taktu, Skaurus przyjmowa� to z zadowoleniem.</p><p>��Co ten tw�j Kourkouas s�dzi� o Yezda? � spyta�.</p><p>��By� przera�ony, i to zar�wno przez si�� ich �ucznictwa jak i okrucie�stwo. Vaspurakanerzy s�dzili na pocz�tku, �e to jakie� plemi� demon�w. Niekt�rzy z naszych my�leli, �e to kara zes�ana na Vaspurakaner�w za ich upart� herezj�. Oczywi�cie, dop�ki Yezda nie napadli tak�e na Videssos.</p><p>��No tak, to nie bardzo sprzyja�o tej interpretacji � zgodzi� si� trybun. M�wi� z ostro�nym dystansem, nie b�d�c do ko�ca pewnym, jaki jest stosunek Alypii do religii. Jednak z tego, co dot�d widzia�, jej pobo�no�� podobna by�a raczej do �agodnej pob�a�liwo�ci Balsamona ni� ciasnego fanatyzmu Zemarkhosa czy Styppesa. M�wi� wi�c dalej:</p><p>��Ja te� mog�em wzi�� ich za diab�y po tym, co robili w czasie kampanii pod Maragha. A jednak Yavlak i jego Yezda spod Garsavry, cho� to te� �ajdaki i bandyci, wcale nie r�ni� si� od zwyk�ych ludzi. Na pewno woleli odsprzeda� mi je�c�w z Namdalen, ni� torturowa� ich w imi� Skotosa.</p><p>Ale ta dygresja przypomnia�a mu o tym, co zdarzy�o si� potem. Szybko zmieni� temat.</p><p>��Powiedz mi � zacz��, machni�ciem r�ki wskazuj�c na plac, do kt�rego si� zbli�ali � dlaczego to miejsce nazywa si� Placem Wo��w? Nigdy nie mog�em si� tego dowiedzie�, cho� �yj� tu ju� tyle czasu.</p><p>��Obawiam si�, �e ci� rozczaruj�. Wiele lat temu, kiedy Videssos by�o jeszcze niemal wiosk�, by� to rynek, na kt�rym handlowano byd�em.</p><p>��I to wszystko? � zdziwi� si�.</p><p>��Dok�adnie. � Alypia spojrza�a na niego z rozbawieniem. � Bardzo si� zawiod�e�? Mog� wymy�li� jak�� �adn� bajeczk�, je�li chcesz, z niesamowit� fabu��, czarownikami, smokami i tonami skarb�w, ale to b�dzie tylko bajka. Czasami rzeczy s� o wiele prostsze, ni� nam si� wydaje.</p><p>��Mam o co prosi�em, dzi�kuj� � zawaha� si�. � Ale naprawd� ani jednego czarownika?</p><p>��Ani jednego � powiedzia�a stanowczo.</p><p>Przeszli przez Plac Wo��w, trzy razy mniejszy i tyle� mniej imponuj�cy ni� Palamas, ale tak samo zat�oczony. Tutejsi birbanci stanowili bardziej pstrokat� i r�norodn� grup� ni� bogaci obywatele, kt�rzy bawili si� w po�udniowych dzielnicach miasta. Piosenki by�y weselsze, dowcipy bardziej pikantne, �miech g�o�niejszy. By�o tu sporo miejskich twardzieli w trykotach i tunikach z bufiastymi r�kawami. Zgodnie z now� mod� niekt�rzy golili ty� g�owy, jak najemnicy z Namdalen.</p><p>Za placem zaczyna�a si� dzielnica kotlarzy. Sklepy na Ulicy �rodkowej by�y teraz zamkni�te, ukrywaj�c dzbany i misy, talerze i dzwonki za mocnymi drewnianymi okiennicami. Nie s�ycha� by�o tak�e uderze� m�otk�w, czy syku polewanego wod� metalu. Alypia odwr�ci�a si� do niego.</p><p>��Masz dziwny spos�b na upijanie si�, Marku. A mo�e chcesz, �eby�my doszli do samych mur�w?</p><p>Trybun zarumieni� si�, jednocze�nie zawstydzony sw� niezr�czno�ci� i ucieszony, �e ksi�niczka wci�� m�wi mu po imieniu. Pozna�a rzymskie zwyczaje na tyle, by wiedzie�, �e tak zwraca si� tylko do bliskich przyjaci� i pomimo jego upadku nie zarzuci�a tego. Przypomnia� sobie przys�owie � prawdziwych przyjaci� poznaje si� w biedzie.</p><p>��Jak sobie �yczysz � powiedzia� raz jeszcze, tym razem tonem zgody, a nie rezygnacji. Opr�cz sklep�w ci�gn�cych si� wzd�u� Ulicy �rodkowej, Skaurus prawie nie zna� dzielnicy kotlarzy. Kiedy opu�cili centralny trakt, poczu� si� jak w zupe�nie innym, obcym �wiecie. Rzemios�o kotlarskie zdominowane by�o przez ludzi, kt�rych przodkowie pochodzili z Makuran, i wi�kszo�� z nich wci�� podtrzymywa�a stare zwyczaje z zachodu. Mniej ognisk szcz�cia p�on�o w tej cz�ci miasta. Kilkakrotnie Marek zauwa�y� cztery pionowe, r�wnoleg�e linie narysowane w�glem, albo kred� na �cianach.</p><p>Pod��aj�c za jego wzrokiem, Alypia powiedzia�a:</p><p>��Znak Czterech Prorok�w Makuran. Niekt�rzy czcz� ich do dzisiaj, cho� nie o�mielaj� si� robi� tego otwarcie, ze strachu przed mnichami.</p><p>Ironia losu � pomy�la� Marek � �e Makurani w Videssos prze�ladowani byli przez wyznawc�w Phosa, a w samym Makuran � teraz Yezd � przez czcicieli Skotosa.</p><p>��A co ty o nich s�dzisz? � spyta�, ma�o oryginalnie. Alypia odpowiedzia�a bez namys�u:</p><p>��Ich wiara nie jest moj�, ale nie uwa�am, by byli gorsi z tego powodu.</p><p>��S�usznie � zgodzi� si� zadowolony, �e dobrze j� os�dzi�. Balsamon powiedzia� Rzymianinowi niemal to samo, kiedy legion pojawi� si� w Videssos. Wi�kszo�� ich rodak�w, przekonanych �wi�cie o swej nieomylno�ci, nazwa�aby tak� tolerancj� blu�nierstwem.</p><p>Przez jaki� czas spacerowali po labiryncie bocznych uliczek dzielnicy, odrzucaj�c kolejne knajpy � jedn�, bo pe�na by�a podejrzanych typ�w, kt�rzy spogl�dali na nich z�ym wzrokiem, drug� bo cuchn�a zje�cza�ym olejem, a trzeci� ze wzgl�du na szyld, na kt�rym otwarcie wyrysowano cztery pionowe linie. Marek tak samo nie �yczy� sobie spotkania z fanatykami z Makuran, jak z ich vides-sa�skimi rywalami.</p><p>Wyl�dowali w ko�cu w karczmie mieszcz�cej si� w porz�dnym, pi�trowym budynku, kt�rej szyld nie zawiera� �adnych ukrytych znacze�, religijnych czy politycznych, b�d�c po prostu kiczowatym obrazkiem z grubym, weso�ym facetem siedz�cym za obficie zastawionym sto�em. Nie wszystkie zapachy, kt�re wydobywa�y si� zza drzwi by�y znajome, ale wszystkie zdawa�y si� przyjemne i pobudza�y apetyt.</p><p>Kiedy weszli do �rodka, okaza�o si�, �e niemal wszystkie g�sto rozstawione stoliki s� zaj�te. Rozczarowany Skaurus rozejrza� si� doko�a i dostrzeg� ma�y, pusty stolik ustawiony przy �cianie obok otwartej kuchni.</p><p>��Doskonale! � powiedzia�, i zacz�� si� przepycha� przez t�um, prowadz�c za sob� Alypi�. W lecie, ciep�o bij�ce od piec�w i ro�n�w by�oby nie do zniesienia, ale w dzie� �rodka Zimy nie mogli trafi� lepiej.</p><p>Trzech kelner�w kr��y�o bez przerwy pomi�dzy kuchni� i stolikami, ale ze wzgl�du na nat�ok �wi�tecznych go�ci, obs�uga nie by�a tak szybka jak powinna. Trybun mia� wi�c okazj� przyjrze� si� klienteli. Byli to w wi�kszo�ci zwykli Videssa�czycy ani specjalnie bogaci, ani biedni. Kilka afektowanych par wystrojonych w stylu Makuran � m�czy�ni z w�osami i brodami kr�conym w drobne loczki, w p�aszczach d�u�szych z ty�u; kobiety w lnianych kimonach, ozdobionych kolorowymi geometrycznymi wzorami, ze srebrnymi siateczkami na w�osach. Wszyscy zdawali si� weseli i przyjacielscy, jakby pozowali do wisz�cego na zewn�trz szyldu.</p><p>W ko�cu dotar� do nich kelner.</p><p>��Witaj cudzoziemcze, witaj moja pani � pok�oni� si� nisko Alypii, jakby rozpozna� w niej ksi�niczk�. � Niech was Phos b�ogos�awi w ten dzie�. Czym mog� s�u�y�?</p><p>��Na razie poprosimy wino � powiedzia� Marek, spogl�daj�c pytaj�co na Alypi�. Ksi�niczka skin�a g�ow�.</p><p>Kelner oddali� si� od ich stolika. Skaurus przypuszcza�, �e ma on w sobie sporo makura�skiej krwi � �wiadczy�a o tym ciemna cera, kruczoczarne w�osy i ciemne, b�yszcz�ce oczy. Wino zosta�o podane do�� szybko. Kelner rozla� je do kielich�w.</p><p>��Nazywam si� Safav � powiedzia�, co potwierdzi�o tylko spekulacje Marka. � Gdy b�dziecie chcieli jeszcze albo zdecydujecie si� na co� do jedzenia, zawo�ajcie mnie. � Kto� w�a�nie to zrobi� i Safav natychmiast ruszy� w jego stron�.</p><p>Jak niemal wszyscy Videssa�czycy, kiedy mieli je�� mi�so lub pi� wino, Alypia tak�e wznios�a r�ce i odm�wi�a credo Phosa, potem splun�a na pokrywaj�ce pod�og� wi�ry, na znak odrzucenia Skotosa. Skaurus po prostu si� napi�. Cho� Alypia nie wygl�da�a na oburzon�, u�miechn�a si� smutno.</p><p>��Tak si� przyzwyczai�am do my�lenia o tobie jako o jednym z nas, �e czasami a� mnie to szokuje, gdy przypomn� sobie, �e masz w�asne zwyczaje.</p><p>��Mnie czasami te� � powiedzia� Marek. Ale jego videssa�ski by� nieco bardziej d�wi�czny ni� ten rozbrzmiewaj�cy doko�a � niew�tpliwie by� to wp�yw �aciny � i jak zwykle, wino wyda�o mu si� ohydnie s�odkie. � Ale nie na d�ugo � doda�.</p><p>Wino by�o jednak nie tylko s�odkie, ale i mocne. Rozgrza�o go nie mniej ni� ogromny piec za jego plecami. Spogl�da� przez stolik na Alypi�. Dobrze ukrywa�a swoje my�li, ale nie ze wzgl�d�w politycznych, jak jej wuj � po prostu taki mia�a charakter; spokojny i zadumany. Wspomina� czasem to ciche, nieokre�lone uczucie, jakim si� kiedy� darzyli i zastanawia� si�, czy ona te� o tym pami�ta, czy te� wola�a zapomnie�. Wszystko mog�o si� kry� pod t� zimn�, nieprzeniknion� mask�.</p><p>Czy ona jest w og�le �adna? � pyta� siebie Marek. Na pewno brakowa�o jej cia�u bogatych kr�g�o�ci Helvis � skrzywi� si� i natychmiast odegna� t� my�l. Jej twarz nie by�a tak poci�g�a jak twarz Thorisina czy Mavrikiosa ani nie mia�a tak ostrych rys�w. Nie r�owa�a policzk�w ani nie podkre�la�a niczym pi�knych, zielonych oczu. Ale trudno by�o nie zauwa�y� inteligencji i charakteru, kt�re si� za nimi kry�y. Pi�kna czy nie, na pewno nie by�a zwyczajn� kobiet�.</p><p>Kelner � nie Safav, ale jaki� starszy m�czyzna � wyszed� z kuchni, niemal prosto na niego i przerwa� te rozmy�lania.</p><p>��Przepraszam, panie � powiedzia� kelner, podnosz�c nieco kwadratow� tac� i zr�cznie go omijaj�c. Zwinny jak jaszczurka, prze�lizn�� si� mi�dzy stolikami w stron� trzech par w makura-�skich ubraniach. Postawi� przed nimi emaliowane miski i nala� do nich zup�, czerpan� z miedzianej wazy. Potem zamaszystym ruchem zdj�� pokryw� z du�ego garnka, pogrzeba� drewnian� �y�k� i wrzuci� do misek paruj�ce jasnobr�zowe grudki.</p><p>Zupa sycza�a i trzaska�a jakby hartowano w niej stal. Skaurus podskoczy�. Dojrza�, �e tak samo zachowa�a si� Alypia i kilku Videssa�czyk�w siedz�cych w pobli�u. Ci, dla kt�rych przyniesiono zup�, z apetytem zabrali si� do jedzenia. Oto zagadka do rozwik�ania!</p><p>��Safav!</p><p>M�ody kelner poda� kt�remu� z klient�w porcj� pieczonych krewetek i szybko podszed� do trybuna. Marek spyta� go:</p><p>��Jaki jest sekret tej zupy? Gor�ca smo�a?</p><p>��S�ucham? � spyta� Safav, skonfundowany. Potem jego twarz si� rozja�ni�a: � Aa, skwiercz�ca zupa ry�owa? Mam poda�?</p><p>Marek zawaha� si�, ale Alypia skin�a g�ow�, jakby chcia�a powiedzie�: �Czemu nie?�. Trybun by� bardziej podejrzliwy ni� to okazywa�. Prawie zupe�nie nieznany w Rzymie, ry� by� tak�e rzadko�ci� w Videssos. Pomimo intryguj�cych odg�os�w, Marek spodziewa� si� czego� w rodzaju papki z j�czmiennej kaszy, na co nie mia� dzisiaj najmniejszej ochoty.</p><p>Ale kiedy Safav powr�ci� do nich z tac�, miski, kt�re poda� Alypii i Skaurusowi pe�ne by�y delikatnego, z�otego roso�u z grochem, grzybami i du�ymi kawa�kami krewetek i krab�w.</p><p>��W Marukan by�oby to mi�so jagni�cia albo kozy, ale krewetki te� s� niez�e � powiedzia� Safav. Skaurus, czekaj�cy z napi�ciem na skwierczenie, prawie go nie s�ucha�.</p><p>Tym samym, zamaszystym gestem Safav zdj�� pokrywk� z grubego �elaznego garnka i wsypa� po pe�nej �y�ce gor�cego ry�u do obu misek. Popryska�y obficie przez chwil�, a p�niej zaton�y.</p><p>��Przypominaj� mi p�on�ce statki � mrukn�� trybun. Dziobn�� �y�k� rozsypuj�c� si� grudk� ry�u, wci�� nie do ko�ca przekonany.</p><p>��Jak si� to robi? � spyta�a Alypia.</p><p>��Najpierw gotuje si� ry�, potem sma�y go w bardzo gor�cym oleju, a� zacznie si� przypala�. Musi by� taki gor�cy, �eby skwiercza� � Safav poklepa� znacz�co wielki garnek. Potem przy�o�y� palec do nosa i m�wi� dalej. � Nigdy tego ode mnie nie s�ysza�a�, moja pani, albo m�j kuzyn � kucharz, przyjdzie tutaj z wielkim no�em i si� ze mn� porachuje. Zwykle nikomu o tym nie m�wi�, bo ludzie pytaj� tylko �eby pogada�. Ale widzia�em, �e ty naprawd� chcesz wiedzie�.</p><p>Trybun spr�bowa� ostro�nie. Zupa by�a wy�mienita, a ry� bardzo smakowity, podobny nieco do orzech�w.</p><p>��Co ja wiem o �wiecie? � powiedzia� i zjad� wszystko do czysta.</p><p>Potem by� jeszcze sma�ony tu�czyk z oregano i bazyli�, wino, sa�atki warzywne z czosnkiem i mi�t�, wino, gotowane ka�amarnice z soczewic� i rodzynkami, wino, gulasz z baraniny z selerem, porami i daktylami � kolejne makura�skie danie, wino, fasola sma�ona na oleju z oliwek, wino, pigwa i cynamon, wino.</p><p>Alypia przez ca�y czas kontrolowa�a rozmow�, zr�cznie omijaj�c dra�liwe tematy i staraj�c si� rozbawi� Marka. Pomimo ca�ego jej taktu i inteligencji, ta gra nie mog�a trwa� d�ugo. W miar� jak wino uderza�o Markowi do g�owy, jego odpowiedzi stawa�y si� coraz kr�tsze i zdawkowe.</p><p>��Wi�c ju� zrealizowa�e� swoje plany, tak? � spyta�a Alypia �artobliwie.</p><p>Ale wbrew pozorom, trybun nie by� pijany. Wino wcale nie za�mi�o jego umys�u, pozwoli�o mu tylko pozby� si� zahamowa� i zedrze� zas�ony pozor�w. Zbyt dobrze pami�ta� t� chwil�, kiedy sta� przed ni� niczym jaka� kuk�a, wyrzucaj�c z siebie najskrytsze my�li, urazy, tajemnice, ulegaj�c bezwolnie wywarowi Neposa. Z gwa�town� w�ciek�o�ci� wbi� n� w kawa�ek mi�sa.</p><p>Wyczuwaj�c nag�� zmian� jego nastroju, Alypia odstawi�a kielich. Wypi�a dzisiaj o wiele mniej ni� on. Kiedy zachodzi�a taka potrzeba, potrafi�a by� r�wnie� bezpo�rednia, zapyta�a wi�c wprost:</p><p>��Co� nie tak?</p><p>��Co ty tu ze mn� robisz?! � wykrzykn�� Marek. Przerwa� przera�ony, z g�upaw� min�.</p><p>��Mog�abym o to samo zapyta� ciebie � odpar�a Alypia, r�wnie wzburzona. Nie by�a jednak z�a z powodu jego szczero�ci, bo m�wi�a dalej: � Kiedy uciek�e� przed moim s�ug� � tak, tak, widzia� ci� � my�la�am, �e jeste� na mnie z�y, do czego masz powody. A jednak siedzisz tutaj ze mn� zupe�nie spokojnie. Wyt�umacz mi to, je�li �aska.</p><p>��Z�y na ciebie? Nie, nigdy. Mam wobec ciebie d�ug, kt�rego nigdy nie b�d� w stanie sp�aci�, za to, �e znalaz�a� spos�b, by tw�j wuj uwierzy� w moj� lojalno��. Ale� � trybun zamilk�. Alypia czeka�a cierpliwie. W ko�cu zacz�� m�wi� dalej: � Jak mog� si� z tob� w og�le zadawa�, kiedy partacz� wszystko, do czego si� zabior�.</p><p>W�ciek�e spojrzenie, kt�re mu rzuci�a, �wiadczy�o najdobitniej o tym, �e jednak nale�y do rodziny Gavras�w.</p><p>��Nie spodziewa�am si�, �e tak b�dziesz wszystko umniejsza�. Kto uratowa� mojego upartego wuja przed zab�jcami Onomagoulosa? Kto ostrzega� go przed Draxem, cho� nie chcia� tego s�ucha�? Kto w ko�cu pokona� Draxa? Je�eli si� myl�, to palec wskazuje na ciebie.</p><p>��A kto pozwoli� uciec wi�niom, b�d�c� b�d�c� � musia� poci�gn�� spory �yk wina, zanim m�g� m�wi� dalej � b�d�c na tyle �lepym, �eby nie zauwa�y�, i� jego kobieta wykorzystuje go jak wo�nica mu�a? Ten palec tak�e wskazuje na mnie, m�j w�asny palec.</p><p>��Trudno zaprzeczy�, �e twoja Helvis mia�a twardy orzech do zgryzienia, ale mia�am o niej lepsze mniemanie. � Alypia stara�a si� m�wi� spokojnie, ale nozdrza lata�y jej z oburzenia, kiedy wymawia�a imi� Helvis. � Ale �eby zrobi� to, co ona, wykorzystuj�c twoj� mi�o��, jako bro� przeciwko tobie� � Skrzywi�a si� z odraz�. � Wola�abym tego nie s�ysze�. Nic dziwnego, �e masz do mnie �al za nam�wienie Thorisina do tego przes�uchania.</p><p>���al do ciebie? � zdziwi� si� Skaurus, znowu powtarzaj�c jej s�owa. � Przecie� dopiero co ci powiedzia�em, �e nie mam do ciebie �adnych pretensji. Robi�a� co mog�a�, �eby mi pom�c. Jak m�g�bym ci� za to wini�? Ale� � przerwa� by zebra� my�li � trudno mi si� z tob� spotyka�, nie wiem co m�wi�, nie wiem jak si� zachowywa� po tym, jak si� przed tob� obna�y�em.</p><p>Delikatnie dotkn�a jego d�oni. Pochyli�a nisko g�ow�. Jej wzrok utkwiony by� w blacie sto�u, kiedy wyszepta�a:</p><p>��Marku, ty tak�e widzia�e� mnie nag�.</p><p>Trybun przypomnia� sobie jak sta�a w bezruchu, ze sztyletem Vardanesa Sphrantzesa przystawionym do gard�a, jej szczup�e cia�o os�oni�te tylko przezroczystymi mu�linami � jedyn� rzecz�, jak� pozwoli� jej nosi� starszy Sphrantzes po tym, jak odebra� j� Ortaiasowi. U�cisn�� mocno jej d�o�.</p><p>��To nie by�a twoja wina. To ten �ajdak Vardanes.</p><p>��A czy Drax i jego kompani uciekli za twoim przyzwoleniem? � spyta�a Alypia, podnosz�c na niego wzrok. � Oboje znamy odpowied�. � Nie czeka�a na jego s�owa. Patrzy�a gdzie� w dal. Ona tak�e przypomina�a sobie ten koszmar. � Dziwne � zaduma�a si� � �e powinnam by� wdzi�czna pod�o�ci Avshara, bo uwolni� mnie od tego oprawcy.</p><p>��Szybko si� z nim za�atwi�, jak to zwykle on � powiedzia� Marek. � Vardanes zas�u�y� na co� gorszego ni� taka zwyk�a �mier�.</p><p>Wzdrygn�a si�, wci�� my�l�c o przesz�o�ci, ale potem pr�bowa�a si� u�miechn��.</p><p>��Zostawmy to w spokoju. Przepraszam, �e zacz�am o tym m�wi�. � Jej d�o� nie wysun�a si� z jego. Zastanawia� si�, czy widzi tylko to, co chcia�by zobaczy� � jak z Nevrat�.</p><p>Safav, kt�ry podszed� w�a�nie do ich stolika, u�miechn�� si� do siebie. Marek prawie go nie zauwa�y�, mimo �e postawi� przed nimi pigwy. Kelner oddali� si� niepostrze�enie.</p><p>Trybun zn�w powr�ci� do wspomnie�, cho� jednocze�nie by� ca�y spi�ty. Przypomnia� sobie jak trzyma� Alypi� w ramionach, gor�cy dotyk jej warg � na kilka sekund, dop�ki nie przestraszy�a si� i nie odepchn�a go od siebie. Czy to wszystko zdarzy�o si� tak niedawno, jeszcze tej wiosny?</p><p>��Tak wiele si� zmieni�o � powiedzia�a cicho, znowu czytaj�c w jego my�lach. Milcza�a przez chwil�, potem wzi�a g��boki wdech, jakby podejmuj�c jak�� trudn� decyzj�. W ko�cu powiedzia�a: � To chyba dobrze, �e nic z tego nie wysz�o, prawda? Ja nie by�am jeszcze gotowa na� na� � Tym razem to ona przerwa�a, skonsternowana. Marek skin�� g�ow� pokazuj�c, �e rozumie. Podzi�kowa�a mu spojrzeniem i m�wi�a dalej; � A poza tym, ty mia�e� zobowi�zania, kt�rych nie mog�e�� nie powiniene� by� zaniedba�.</p><p>��Czy�by? � powiedzia� gorzko. Na szcz�cie nie s�ucha�a go, bo w r�wnej mierze by�a zaj�ta sporem z sam� sob�, jak rozmow� z nim. Na jej twarzy pojawi�a si� determinacja, kt�rej m�g�by jej pozazdro�ci� niejeden wojownik i przesz�a do rzeczy, wymawiaj�c oddzielnie ka�de zdanie. � Ale teraz powody, dla kt�rych si� waha�e�, ju� znikn�y. Czy� nie tak? A co do mnie� � Znowu za�ama� jej si� g�os. W ko�cu zapyta�a go bardzo cicho: � Marku, czy chcia�by� znowu zobaczy� mnie nag�?</p><p>��Och, ca�ym sercem! � odrzek� pospiesznie, ale za sekund� poczu�, �e musi doda�: � Je�li s�dzisz, �e mo�esz.</p><p>��Naprawd�, nie wiem � odpar�a. Zamruga�a oczami, by powstrzyma� �zy. � Ale gdyby� nie by� kim�, kto potrafi powiedzie� tak� rzecz, na pewno bym nie mog�a. � Pomimo swej determinacji, nie mog�a opanowa� dr�enia r�k. Spojrza� na ni� pytaj�co. Skin�a szybko i gwa�townie.</p><p>Niemal zanim trybun zd��y� przywo�a� Safava, ten ju� przy nim sta�. Kelner nachyli� si� szepcz�c mu do ucha.</p><p>��Na pi�trze jest pok�j, gdyby pa�stwo sobie �yczyli.</p><p>��A niech mnie! � powiedzia� Rzymianin. � Moja g�owa musi by� dzisiaj przezroczysta jak szk�o. � Pogrzeba� w sakiewce i wcisn�� monet� w d�o� Safava.</p><p>��M�j panie? � wyj�ka� m�ody kelner. � To o wiele za du�o!</p><p>��We� � powiedzia� kr�tko Marek. Sztuka z�ota mniej czy wi�cej wydawa�a si� tu i teraz zupe�nie bez znaczenia. Safav zgi�� si� niemal w p� w uk�onie.</p><p>��Drugie drzwi na prawo od schod�w � powiedzia�. � W �rodku jest zapalona lampka, w piecu drewno, �wie�e siano w materacu i czysta po�ciel. Przygotowali�my si� na dzisiaj.</p><p>��Dobrze.</p><p>Alypia i Marek wstali od stolika. Podesz�a do niego. To, �e obj�� j� ramieniem, wyda�o mu si� najnaturalniejsz� rzecz� w �wiecie. Safav pochyli� si� jeszcze raz, tylko po to, by poderwa� si� do g�ry, gdy kto� zawo�a� go do siebie. Wzruszy� komicznie ramionami i pop�dzi� do klienta.</p><p>Jeden z m�czyzn w makura�skim ubraniu wyda� z siebie jaki� zapity okrzyk, gdy Skaurus i Alypia weszli na schody. Czuj�c jak dr�� jej ramiona, trybun spojrza� gro�nie na hulak�, kt�ry u�miecha� si� do niego z pijack� serdeczno�ci�. Ona jednak prowokacyjnie unios�a g�ow� i zdoby�a si� nawet na u�miech. Podni�s� wyprostowany kciuk � zna�a rzymskie zwyczaje na tyle, by zrozumie� pochwa��. Mia� ochot� u�ciska� j� ju� teraz, na schodach, ale powstrzyma� si� wiedz�c, �e to zmiesza�oby j� jeszcze bardziej.</p><p>Pok�j, kt�ry im wskazano, by� malutki, ale oni nie potrzebowali niczego wi�cej. Marek zaryglowa� drzwi przy bladym �wietle lampki, stoj�cej na szafce przy ��ku. Szybko rozpali� ogie� w kominku � okiennice chroni�y komnat� przed mro�nym powietrzem z zewn�trz, ale ch��d wciska� si� wszelkimi mo�liwymi szparami.</p><p>Alypia sta�a w bezruchu na �rodku pokoju, kiedy on wszystko przygotowywa�. Gdy zrobi� krok w jej kierunku, zacz�a si� tak trz���, �e natychmiast cofn�� si� z powrotem.</p><p>��Nic si� nie stanie, je�eli ty tego nie zechcesz � obieca�. Praktyczny, jak ka�dy Rzymianin, musia� doda�: � Ogrzej sobie d�onie, bo zimno tu jak w psiarni.</p><p>Odsun�� si� na bok, by zrobi� jej miejsce przy kominku. Pochyli�a si� nad ogniem, kieruj�c si� jego rad�.</p><p>Po chwili, nie odwracaj�c si� do niego, powiedzia�a:</p><p>��Zga� lampk�.</p><p>Skaurus zdmuchn�� p�omie�, kt�ry rozjarzy� si� na moment, a potem znikn��. Tylko roz�arzone bierwiona o�wietla�y teraz pok�j. Pobielone �ciany nabra�y koloru krwi.</p><p>Czeka�. Podesz�a do niego powoli, niemal z trudem, jakby jej da�o by�o narowistym koniem, kt�rego trzeba do wszystkiego przymusza�. Kiedy po�o�y� r�ce na jej ramionach, nie odsun�a si�, ale podnios�a do niego twarz. Dziwny by� to poca�unek � cho� jej wargi i j�zyk by�y tak nami�tne jak jego, sta�a sztywno i Marek nie o�mieli� si� jej obj��.</p><p>Odsun�a si� na chwil�, przygl�daj�c mu si� w p�mroku.</p><p>��Jak �o�nierz mo�e by� tak delikatnym cz�owiekiem? � spyta�a.</p><p>Nigdy tak o sobie nie my�la�, ale zd��y� si� ju� nauczy�, �e ona traktowa�a takie pytania powa�nie. Wzruszaj�c ramionami odpar�:</p><p>��Wiesz, �e wojsko to nie jest moje prawdziwe powo�anie. A poza tym � doda� mi�kko � nie wojuj� z tob�.</p><p>��Nie, nigdy � wymrucza�a.</p><p>Wtedy przyci�gn�� j� do siebie bli�ej, a ona podda�a mu si� bez oporu. G�adzi� delikatnie jej szyj�, odsun�� w�osy na bok by, dotkn�� ucha. Zadr�a�a, ale bardziej ze strachu � pomy�la� � ni� zmys�owo�ci. Cofn�a si� o kilka krok�w, spogl�daj�c na ��ko stoj�ce pod �cian�.</p><p>��Prosz�, id� pierwszy � powiedzia�a, znowu odwracaj�c si� do niego plecami. � Przyjd� do d�bie za minutk�.</p><p>Tak jak obieca� Safav, siano by�o �wie�e i pachn�ce, we�niana po�ciel gruba i ciep�a. Marek le�a� z twarz� odwr�con� do �ciany. Kto� wypisa� na niej w�glem kilka s��w, zbyt teraz rozmazanych, by da�o si� je odczyta�.</p><p>Niewidoczna za jego plecami, Alypia doda�a:</p><p>��Musisz by� jeszcze cierpliwy. � W jej g�osie d�wi�cza�a znajoma mu ironia. Potem nast�pi�a chwila ciszy, przerwana kr�tkim rozz�oszczonym prychni�ciem, kiedy ko�ciane zapinki sukni nie chcia�y si� rozpi��. Trybun s�ysza� delikatny szelest przesuwanego po sk�rze materia�u. Materac ugi�� si� nieco, gdy po�o�y�a si� obok niego.</p><p>Kiedy ich usta si� odnalaz�y, wyszepta�a jeszcze:</p><p>��Mam nadziej�, �e si� mn� nie rozczarujesz.</p><p>Jaki� czas p�niej Marek spojrza� jej w oczy. W p�mroku nie mo�na by�o wyczyta� z nich wi�cej ni� z napisu na �cianie.</p><p>��Rozczarowany? � powiedzia�, wci�� oszo�omiony rozkosz�. � Chyba zwariowa�a�. Ku zaskoczeniu trybuna, przekr�ci�a si� ze z�o�ci� w jego ramionach.</p><p>��Jeste� bardzo mi�y, drogi Marku, ale przede mn� nie musisz udawa�. Wiem jaka jestem niezdarna.</p><p>��Na bog�w! � wykrzykn��, z emocji przechodz�c na �adne. Ju� po videssa�sku zaprotestowa�: � Je�li to mia�o by� niezdarne, to twojej zr�czno�ci chyba bym nie prze�y�. � Po�o�y� r�k� na sercu, kt�re wci�� nie mog�o si� uspokoi�.</p><p>Spojrza�a gdzie� w dal, za jego rami�. Jej g�os by� zupe�nie wyprany z emocji:</p><p><emphasis>��On </emphasis>m�wi�, �e nie ma dla mnie nadziei w tych sprawach, ale mimo wszystko spr�buje mnie czego� nauczy�.</p><p>Nie wypowiedzia�a, a mo�e nie by�a w stanie wypowiedzie� tego imienia, ale Skaurus wiedzia� kogo ma na my�li. D�onie same zacisn�y mu si� w pi�ci.</p><p>Zdawa�a si� tego nie zauwa�a� � r�wnie dobrze mog�oby go tam nie by�.</p><p>��Broni�am si�, och jak ja si� przed nim broni�am, ale kt�rego� dnia zrozumia�am, �e w�a�nie to jest dla niego najprzyjemniejsze. Potem � powiedzia�a ponuro � tresowa� mnie� jak psa albo konia. Okruchy lito�ci, kiedy nauczy�am si� czego�, co go zadowoli�o. Kiedy mi si� nie uda�o� � Przerwa�a, nie mog�c opanowa� dr�enia.</p><p>��To si� ju� sko�czy�o � powiedzia� i poczu� jak puste s� te s�owa. Potem przeklina� najgorzej jak tylko potrafi� we wszystkich znanych mu j�zykach. To te� wcale nie pomog�o.</p><p>Po chwili Alypia m�wi�a dalej.</p><p>��Zawsze, gdy sko�czy� ju� ze mn� to robi�, wydyma� usta z obrzydzeniem, jakby kto� poda� mu nie�wie�� ryb�. Pogardza� mn� bezgranicznie. Kiedy� o�mieli�am si� zapyta�, dlaczego wci�� do mnie przychodzi, skoro nie potrafi� go zadowoli� � Marek czeka� bezradnie, kiedy ona przerwa�a, przypominaj�c sobie te s�owa: � Wtedy po raz pierwszy zobaczy�am jak si� u�miecha, po raz pierwszy w ci�gu tych wszystkich miesi�cy udr�ki. Powiedzia�: �Bo mog�.</p><p>Trybun po�a�owa�, �e u�y� ju� wszystkich przekle�stw. Przyci�gn�� j� bli�ej do siebie, mocno przytuli�.</p><p>��Pos�uchaj mnie � powiedzia�. � Vardanes, niech go Skotos we�mie, delektowa� si� twoim cierpieniem.</p><p>��Tak w�a�nie � delektowa� � odpar�a ona, gdzie� z jego szyi. � By� koneserem we wszystkich sprawach, miedzy innymi w torturach.</p><p>��Wi�c dlaczego wierzysz temu, co powiedzia� o tobie jako o kobiecie? � spyta�. � Jeszcze jedno k�amstwo, jeszcze wi�ksza twoja udr�ka. � Przeci�gn�� palcami po wygi�tej linii jej kr�gos�upa; d�uga delikatna pieszczota; poca�owa� naj�agodniej jak potrafi�. � Bo to by�o k�amstwo, przecie� wiesz.</p><p>��Naprawd� by�o ci ze mn� dobrze? � wyszepta�a, wci�� nie dowierzaj�c. � Naprawd�?</p><p>��Je�eli �nieg jest �zimny�, a ocean �wilgotny�, to tak, by�o mi z tob� �dobrze�. Roze�mia�a si� nerwowym, przerywanym �miechem, a potem wybuchn�a p�aczem, przywieraj�c do niego ca�ym cia�em. Marek po prostu tuli� j� do siebie wiedz�c, �e musi si� wyp�aka�, tak jak on p�aka� po Helvis i Nevracie.</p><p>W ko�cu przesta�a i le�a�a cicho w jego ramionach. Podni�s� jej twarz do swojej. Chcia�, by by� to delikatny poca�unek zrozumienia i wsp�czucia, ale ona odpowiedzia�a nami�tno�ci� blisk� desperacji. Przys�owie, kt�re s�ysza� kiedy�, mo�e od Namdalajczyk�w, przemkn�o mu teraz przez g�ow�: �Zap�akane oczy czyni� usta najs�odszymi w �wiecie�. Potem i ta my�l znikn�a, bo Alypia znowu przywar�a do niego z ca�ych si�, cho� teraz by� to inny rodzaj u�cisku.</p><p>Oboje nie mogli powstrzyma� j�k�w i westchnie�, kiedy zacz�li jeszcze raz, zapominaj�c o delikatno�ci. B�l rozgniatanych warg nic dla nich nie znaczy�, Marek nie czu�, gdy rozora�a mu plecy paznokciami. Oderwa�a na moment usta i niemal szlochaj�c wyszepta�a mu do ucha:</p><p>��Jak cudownie jest pragn��!</p><p>Kiedy krzykn�a w zdumionej rozkoszy, on by� tylko o sekund� sp�niony. Potem musia�o min�� sporo czasu, zanim kt�rekolwiek z nich zechcia�o si� poruszy�. W ko�cu Alypia powiedzia�a:</p><p>��Obawiam si�, �e w�a�nie mnie rozgniatasz.</p><p>��O, przepraszam � Marek zmieni� pozycj�, ze�lizguj�c si� z mokrego od potu cia�a. Roze�mieli si� oboje. � Kto by pomy�la�, �e mo�na si� tak spoci� w tym lodowatym pokoju?</p><p>��Kto by pomy�la�? � pozwoli�a, by jej g�os ucich� zupe�nie. Potem po�o�y�a mu d�o� na ramieniu, ale nadal milcza�a.</p><p>��Co takiego, kochanie?</p><p>Alypia u�miechn�a si�, odpowiadaj�c tylko:</p><p>��Nic.</p><p>By�a to tak oczywista nieprawda, �e pytanie zawis�o mi�dzy nimi w powietrzu. Od razu si� poprawi�a:</p><p>��Albo nic takiego, o czym umia�abym ci powiedzie�. Uda�, �e drapie si� po g�owie, ona zrobi�a do niego min�.</p><p>��My�l�!</p><p>Wkr�tce przekona� si�, �e m�wi�a to na powa�nie.</p><p>��Wszystko, co dot�d wiedzia�am o kobiecie i m�czy�nie, to okrutna zabawa. Ale ty, Marku? Czy ciebie spotka�o co� lepszego? � przerwa�a, gestem drwi�c z siebie samej. � Romanse m�wi�, �e nigdy nie powinno si� szuka� por�wna�.</p><p>Romanse � pomy�la� Marek � wiedz� co m�wi�. Nagle zda� sobie spraw�, �e prawie w og�le nie my�la� o Helvis, odk�d uciek� z Amfiteatru. Teraz nie m�g� ju� tego unikn��. Alypia poruszy�a si� niespokojnie. Widzia�, �e jego milczenie j� przera�a. Powoli i spokojnie powiedzia�:</p><p>��Jedyne por�wnanie, jakie ma teraz znaczenie, to �e ty jeste� tutaj ze mn� i chcesz by�, a ona? Jest ju� pewnie w Namdalen.</p><p>Westchn�a i przytuli�a si� do niego, szepcz�c co�, co brzmia�o jak:</p><p>��Dzi�kuj�.</p><p>Ale kiedy ju� sobie o tym przypomnia�, nie m�g� si� op�dzi� od my�li o swoim przybranym synu, o swoim w�asnym synu, o dziecku, kt�re nosi�a Helvis � czy mo�e ju� si� urodzi�o? Pewnie tak. A co do tego, jak mu je odebrano�</p><p>��Jedna rzecz � powiedzia� szorstko. � Nigdy nie u�ywaj swojego cia�a jako broni przeciwko mnie.</p><p>Jej d�o� zacisn�a si� na ramieniu trybuna, mocno, a� do b�lu. Rozlu�ni�a j�.</p><p>��Nie � powiedzia�a. � Nigdy.</p><p>Usiad�a prosto. S�abe, czerwone �wiat�o z kominka wyg�adzi�o jej rysy, czyni�c j� teraz zupe�nie niepodobn� do ojca, ale bez w�tpienia mia�a w sobie bezpo�rednio�� Mavrikiosa Gavrasa.</p><p>��Co b�dzie z nami dalej? � spyta�a Marka. � Je�eli wola�by�, �eby to by�a przygoda jednego wieczoru, o kt�rej zapomnisz jutro rano, zrozumiem to. Tak jest najbezpieczniej.</p><p>Trybun potrz�sn�� gwa�townie g�ow�, niemal tak samo przestraszony, jak ona przed momentem. Widzia� ju� jak jego �ycie straci�o sens, jak wszystko, na czym polega�, zosta�o mu odebrane, i perspektywa utraty tego nowego szcz�cia nape�nia�a go wi�kszym przera�eniem, ni� dobrze mu znane l�ki z pola bitwy. Alypia i on, odk�d si� tylko poznali, nie byli sobie oboj�tni � to nie by�a jaka� b�aha mi�ostka, kt�r� si� wykorzystuje i zaraz o niej zapomina.</p><p>Zby�a jego niezdarne wyja�nienia machni�ciem r�ki, jeszcze niemal zanim zacz�� co� m�wi� i pochyli�a si�, by go poca�owa�.</p><p>��Nie narzuca�abym ci si�, gdyby� tego nie chcia�, ale by�oby mi bardzo przykro, gdyby to, co mog�o by� pi�kne, tak szybko si� sko�czy�o. � Nagle znowu sta�a si� praktyczn� bratanic� Imperatora. � Nie b�dzie to �atwe. Wiesz, �e jestem wi�niem tych wszystkich ceremonii i s�u�by. Zbyt rzadko b�d� mia�a okazj�, by si� stamt�d wy�lizn��. A ty nie mo�esz dla mnie ryzykowa�. Gdyby m�j wuj si� o tym dowiedzia�, przyszed�by po ciebie nie z batem, ale toporem kata.</p><p>��Trudno by�oby mie� o to do niego pretensje � powiedzia� Skaurus trze�wo. Kapitan najemnik�w � i to z tak� niepokoj�c� przesz�o�ci� jak jego � kochankiem bratanicy Imperatora? Thori-sin nie m�g� pozwoli� sobie na zignorowanie takiego skandalu; nie w Videssos, gdzie tylko intry-ganctwo mog�o si� r�wna� z fanatyzmem religijnym, jako narodowa pasja.</p><p>Trybun pomy�la� o rozpalonym �elazie kata, tam, w Garsavrze. Po pewnym czasie m�g� nawet b�aga� o top�r.</p><p>To by�a jednak tylko przelotna my�l. Roze�mia� si� i pog�adzi� szczup�e ramiona Alypii.</p><p>��O co chodzi, m�j zdumiewaj�cy, pi�kny ukochany? � spyta�a, troch� zmieszana tymi ornamentami, ale i dumna.</p><p>��Przypomnia�em sobie w�a�nie, jak prawie rok temu w�cieka�em si� na Virido\iksa za jego romans Komitt� Rhangawe, a teraz sam prowadz� t� szalon� gr�.</p><p>��Viridoviks? � Zmarszczy�a brwi, zastanawiaj�c si� przez moment. � Ach, tak, wielki, dziki m�czyzna o w�osach koloru miedzi, s�u�y w twoim legionie. M�wi� na siebie �Celt�, czy tak?</p><p>Nie po raz pierwszy Marek by� zdumiony jej pami�ci� do szczeg��w, niew�tpliwie wyostrzon� przez badania historyczne. Zastanawia� si�, co te� Gal powiedzia�by o s�u�bie w rzymskim legionie. Z pewno�ci� warte by�oby to zapami�tania.</p><p>Alypia zachichota�a nagle, kojarz�c fakty.</p><p>��Wi�c <emphasis>dlatego </emphasis>tak nagle wyruszy� na r�wniny z Goudelesem i tym Arshaumem? Arighem � odszuka�a w pami�ci imi�.</p><p>��Tak. Pok��cili si� z Komitt� i ona polecia�a z krzykiem do Thorisina, oskar�aj�c Viridoviksa o gwa�t. Wola� nie czeka�, �eby si� przekona�, czy uwierzy.</p><p>Alypia prychn�a z pogard�.</p><p>��Komitt� k��ci�aby si� nawet z Phosem, gdyby przyszed� wzi�� jej dusz� do nieba. A co do twojego przyjaciela, to nie by� on pierwszym jej pupilkiem ani te� ostatnim. My�l�, �e pod koniec Thorisin nawet si� ucieszy�, kiedy sta�a si� na tyle bezczelna, i� da�a mu wreszcie pretekst i m�g� si� jej pozby�. � Znowu zachichota�a. � Naprawd�, bez tego nie da�by sobie chyba rady.</p><p>Znaj�c troch� wybuchowy charakter Komitty Rhangawe, Skaurus wcale si� temu nie dziwi�.</p><p>��Co sta�o si� po tym, jak przy�apano j� z tym Halogajczykiem?</p><p>��Thorisin upcha� j� w jakim� klasztorze za miastem. Musia� przy tym zap�aci� �adn� sumk� wielebnej matce, �eby zgodzi�a si� j� zabra�, bo jej reputacja by�a tam dobrze znana. Ten �o�nierz � nazywa� si� Valthjos, ale przezywali go Chleb z Mas�em, bo tam wszyscy maj� jakie� przydomki � musia� wr�ci� do domu. Uwa�ano, �e popad� w nie�ask�, ale powi�z� ze sob� poz�acany top�r i pochw� wyk�adan� klejnotami, kt�rych na pewno nie mia� jeszcze kilka dni wcze�niej.</p><p>Ta prosta sprawiedliwo�� pasowa�a do Thorisina i opowie�� wyja�nia�a wszystkie dowcipy gryzipi�rk�w, ale Marek mia� ponur� pewno��, �e gdyby z�apano go z Alypi�, sprawa i sko�czy�aby si� znacznie gorzej. Nie by�a jak�� tam kochank�, kt�ra znudzi�a si� Imperatorowi. Dop�ki Thorisin nie dorobi si� w�asnego potomka, Alypia b�dzie jedyn� nadziej� rodu Gavras�w.</p><p>My�l�c o tym samym, Alypia powiedzia�a g�o�no:</p><p>��Musimy by� pewni, �e nikt ci� nie z�apie.</p><p>Podnios�a si� z ��ka i podesz�a do sukienki porzuconej niedbale na pod�odze. Zimny przeci�g walczy� z dogasaj�cym p�omieniem. Skaurus podziwia� przez chwil� jej oszcz�dne ruchy, potem sam odrzuci� we�niane nakrycie i zacz�� zbiera� w�asne ubranie.</p><p>��Zaczekaj � powiedzia�a. � Lepiej b�dzie jak wr�c� sama. � Kiedy zmarszczy� brwi, wyja�ni�a: � Zastan�w si� nad tym. Po prostu powiem, �e zasn�am nad moimi pergaminami. Wszyscy mi uwierz� i jeszcze b�d� �a�owa�. A gdybym wr�ci�a z tob�, niewa�ne o jakiej porze, wszystkie brwi w pa�acu podjecha�yby w g�r�, nawet gdyby�my byli zupe�nie niewinni. Podni�s� r�ce do g�ry, pokonany.</p><p>��Masz racj�. Zasadniczo masz racj�.</p><p>��Hmm. Wcale nie wiem, czy mi si� to podoba. � Szybko przeczesa�a w�osy. � W ka�dym razie, nie b�dzie ci tu �le. ��ko jest ca�kiem wygodne.</p><p>��Bez ciebie wcale ju� nie jest takie mi�e.</p><p>��Urodzony dworzanin � powiedzia�a, ale jej spojrzenie by�o ciep�e i czu�e. Zastanowi�a si� nad czym�: � Co powiedzia�by tw�j Viridoviks, gdyby dowiedzia� si�, �e spa�e� z c�rk� Imperatora?</p><p>��On? Pogratulowa�by mi.</p><p>��No to dobrze. � Alypia u�ciska�a trybuna, poca�owa�a go szybko: � �pij dobrze i my�l o mnie.</p><p>Razem podeszli do drzwi. Odsun�� rygiel. Trzymaj�c ju� r�k� na klamce, spojrza�a mu w twarz i powiedzia�a cicho:</p><p>��To tylko pocz�tek. Obiecuj� ci.</p><p>��Wiem o tym. � Otworzy� usta, zamkn�� je, potrz�sn�� g�ow�: � Chyba nie powinni�my ju� nic m�wi�.</p><p>Skin�a g�ow� i wymkn�a si� na korytarz. Marek zamkn�� za ni� drzwi.</p><empty-line/><subtitle>KONIEC</subtitle></section></body><binary id="cover" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAE0AMgDASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAQUBAQEAAAAAAAAAAAAABAADBQYHAggB/8QATRAAAQIEAwUEBgcFBgMHBQAAAQIDAAQFEQYSIRMxQVFhByIycRQjQlKBkRViobHB0fAIM3KC4RYkQ1OiwiWS8Rc0VGOys+I3RFV0lP/EABsBAAIDAQEBAAAAAAAAAAAAAAMEAQIFBgAH/8QANREAAQQBAwMBBQUIAwAAAAAAAQACAxEEBRIhIjFBEyMyUWGBFEKRwfAGM1JicaGx0YLh8f/aAAwDAQACEQMRAD8Apcw8+7kddKkrN1WCUgIueEclIzgAFKx4iTobjfDpQkysotJKitreRxzGJ6lMLfwtM5G20vB9CM72UbMG/dF98KZuWzGj3kI+FiuncWtPglQjLZDYSkgG1vFa+m8co+vF3M0FukgJISNDbWLROSbrOD5UGXl/SEzASXUKSbpt0gIYemklbin5NCg2XFN5zmSLcPygeBqkEjd54TM2nSRAt78AqJSk5LHLZSTm8rD7Y4ZTpkJskWsOYiZZoT77DDoLCW1KJ2mY2SBbvbt+m6O26BO3zvOyiUlsLCsxtx3abzyjTOoYe01IKBKW+wTVyztyo3c1/Gj/AJrjS/XmeMdsAuO22ni+HmIlHaUtqbckXpmXbcaBLizcgWG4G2p6QzS3RKP7Z1m+z9jz0Fr6nifhGfkZLfTL2c0rNxnA+06UMltSAUoQVlYIy8Fj847lwpxggqKgoWCTxGmnnFjfmW2peSKpZle3SSsDTKL+IdYAMithLRsmzuoIPC+/zgWjao3Ii3uFUmcrT/TPDrv81ErZWXEm5K7dwg+Iad0w4oKSjuq0C7kK3DpEkqlTJcfSEp2zSE59dFJ01HWClUtxNMcS44xnChx9m33wfP1OJjht8oUWnzuHUKA5/BV9pvZeFISkj5DlHEyiwJKQnIokEaFNxu8om5lpbtLpYShO0WlVgBa4z2sesNzVMm2pdbpLalISVZUG5T/FBsDUYJGhxrlCmwZWnp8KKlGrKWoGwRYgI/wza+kfZhCTa6cxO8EaJPvecTdLp74S0+tbTKFqu2lwi53XJ6R8q0m67XZmVlQ33FjvKNkjUceUJ5GpQfadnHCO3Ckayz5/8UQ4ghl5tR7qu8be19bzgRltxb1yMwULKPBwW0PnE/M0x1vZIStlxLhIDqVaZydw6QAKW63PTDJcSktAKeSlRskgb0xoMzsZ8O4O4q/olhiSNsbVGuNqFkhQWrdlV/iD8xC2a8iljN3SU5jvP1VRKs06ZmAhajLN5hYAq7ygeKfrQM8y82880vKDqnKVHvAcT9aFMHMgneRG6/P0UZGO9jAXNUUto7cZVWU3qke5e1x5QlMi4KRlS2LIb9y9rnyMOH9//wCj5+31h1DEzNutSkqwp550gISN6iTYBXxh7MNHahBtEFAsIGdSDu4/VVz6Qy+g5Cg776/WPPpG5SdGk38KzSV0mTZnqW426ZhMukmdQi+1aQk+JKLoTm1vzMYvOetmVqSwhptTngzfu/K3sxeF1qlIPJe2b1ufff24UfVrvfaaZfHb/bCjMyP3hVQOE8UES0rZd0kZt27WLDKgf2Pn73US80pJtpx0iEmMwalQkpSG2wLgaGDGp130FUmmyWV2Kk21URxi2fAZo9lJ/BmbEdxPghTEq3tMIMtoJzKnkkHgk2+6C5BlDOIBKy7G2cDawt1wjU21+EQkrPzKad6G2tKWUHaEEC9+kEmuT+1zbUIPvZQL/ZHOjR5pB6bTXK14tQjA3HngBHTo2eEKeAvZq2qgLDQnXU/nDFZKhKUttPcQmWuU246a+ZvvgZ+oPOyPoa9kpnQpGQXMfW5h+feYlXQiySlpCsuoTpG1h6U6MbpGtoE39UtJniQdN88fgperpSKYKr/izMvs/wCb2vnliDlj60IR3bKsk77a2iSn0+jyDNMc762r7X6990BSn7/RvT9aRGDjejiWO1oObMXy05S9ZC102QBQhKAlRFtCk33w6hDj0rTEpSchUu5A3ajWAZmaeebZZWoZEi4QRqRyh6VqMx6Mhhld8moUkbwbd2Eo9OyPRaI/BTQy4XHq4Nf4RswbVKrIbcUfVmxI3WA1gaWzCgLWrKU7a6hvKtBrAblSeW466lwEupCVgjeDbSO5Oeel5JTLYSULUMwI1EWk0eeJu53dWOpMd2PDgjpLZ7SklYUdVhAG6+beekMTr7wbm5ZltW0WFBw3F1p4nygV6bccbl2nVJyM+BSbXSrfaHnarMrbUhQSAoFtaxYFOl7HpFsDRp2zPcap3ZRJqURAAJ4+X0RNT778mpIJbDaUoUCNdBpBE80443WHAAVKdQVgKGg00ERctPzaGtm5kUhFgUaHLpcHyjgT8y3NmaQQFuauAEZT1hXI0eYycAWFZmox11E8/L6IxjM1hxw629JC0XPI7hHdWTs5h+bCtl6U0kgk6Naag9TAE3OTE2Nm6oAo3JSmwtzjgTUw8w1LOrDjbRu2CnVWm884edojzDXbzXy+CENRjF8qRrbyGDTnWpfv7HuKJ/dEe0fOISbedWtxx5KlKVcqSdFG/teUGJn5hmWLAWlwXzpK03IPKB5h1yZU5MPmylXuoJ8J5QTRcN2M4h7K5u/5Utn5TZWCioh39573h/m1i09ns6KLiOUrjlJcqrLOVkIT7Ti75bfXFiR5HdvFWe0c9zw/y6xK06uT9NZcZlVNpbXqoFN7kKQpKvMFGn8R5xs5vLlmk8rT5WuykvV5+sM0zE087OPNOFh2VyW2aVXRtMx/z77hopMZ1janyUvPGZlJCpU2UeKsqJxrLkUTcJBvqAn4x9/tzXdpm2zdt9tknflbF93/AJSPlEbXMS1OrSsvKzpYW00bIQhkDiTy+sfnFomkNs+VRqr1j7vhv4vZ84UE2cv4R3reL2vOFCBfyrsHCKQGXmGgl0OeznHs2UdLRK/REgpFzWZfacFbJ3T/AExUMLlq7Zbe2bS83cT0BVbzvGp4f7PqziahtVahPU6blHN+SY7o+zxA7wYaaaXgbUGmkSP/AOWlmuuzXor393GOjSJGx/4rLOabsi9FfLjB+I8O1LD0x6FOuyvpX/lrzb7d08ohsqtqNN+763n5RSAIgCvtJErM9nwTMSMkyTU2pPa+jpuhrZI73Pfrc8b+USkv2fYXNYTK555hCJ52WR/eb7RtCQrap0438O6M6uoMWuf0Bp8N8ILmL+NTn8Z8XnyjQjivyqAK7VbDNCGD5ifYM4xOCnS820lx9KwgrWUqGiRfQm/KJvsvkaO/R6E9MyUlm+lJhtzaoT+69Hd+zMlO/jGbPKmSwBqo20CzopNuPlwj5LmYDoAWopG4pO8X4xSbHtpbalpVox/JyyJahCXk2W7sqC9mjL6wOL1uOJA48IaxhQqbTBINSjcymYW3/es7mZIVp3U6Dd+MQz5UdCT9T5cYluzanyeI8d/2cm5h5Ozp654keIJ2gbFr8zm15X5iFIQGk2ocOkKyrwFhyYRJFqamG0LCgWn3MiswaKr21tqN4sLcL6wI7hnD0vIzM8JSo+qVL+rcdT31Lv0PdSU3FwDbzjjtUww1hmqyTUnNvPy7yCU5yMwIte9gNNYr/osw9L+JXz/WkGk7AqpNqzdosg2JCaKH0u/8YV422++jYo73dA+yBgxTv7DSNY9Fk9tKpelcmy/eKWAElWupSCpQPNIiuOScwoXWpRSPFrx5jpAy2lnuKO7xAbrcx1g2PHv8q4C1Kdpsgmi1IyNJkXJxMvT9leWbWSolG0AG+571zDU1R6FLU6qCRp0u66ipo2RZbQsNpLSM6QVaZAq9xGd/3kA2Urd4b6WtvHWGXfSbmylb/DfS1956wk9lP2qW+VoDdIps7hBUts2qVMS0uVOuLabU29c92y8uZJ4Ag6DhB7VKw3Oz9Omn0MyLDMy22uSfZbbSkhAtlWnVSDvOYkEnfwGXTanfRwCo5eFzp5K68oYCnrJzKXmG6518j0hqWH2d2qDkrR2mpIsSExW6HLu1CVmngGGmEoUtkNjvZNyrHXUeW6Kx2gUmWZmpQy8+m01L7Tvy+yUE/XSgAZ+tgecVp9a8yjnVe++/tflCfUVBRJJ7vE+1+UBgZal4pAuUuU2oKqnLk30zJWQd2/SOnKdIqyj6SljyVs13J07p03QM42jbeAIN/ClRJO7dHM624cubQWtxsRpu6x7KbbgvNFyEr6aZK99IrMqBexORd0HXQaboDqdPZllJLdQYcPFCErARv1GkfUNrSheRFtN+tiNdD1hlwAupuhJPNZIPHQww8enGFTuSE06PVfC/w59DChx0eq+N/wCvUQozfTXrVOp0681LNFkfu1i8esP2THvSuy2ZmMgRtKzNKy8rlJt9seSpHZ+rbc/nj1h+yVp2VPW8P0tMW/0xd5VLUZ2tyN8V1B63u/Zbd1ihejDbE237/reXlFp7VcTPyXaRUmP8FsoGzc9hOXxdNYFAkqm5LocmGUSrlRkGnXEEgK2rpBTf+FCyeQA94QpC8ttNgqy4f7NvTKT9M1if9CkltbT6+T6192nDfD9EwLhPFVEVUsGYmaqLanFNlR4Op9ncCk+fnGnY1RLJwnOJnA8ZcJssS4Ge3S5AjLKBXaNhVM+7hTDq5ddRW2uZcmHwVKWgZRdIHnxhxkrh2QlW1UScYqxpLqCJ4v7Ftq3jVwsePPy13Rdj2cs0qkuVGvVVmQbIu53M2T7dYe7Pp97EHa3UZ+oS4ZfkKSwQ234c7qjmV5WFukSna4/66UlzuLSnP5rn9Whs5BeQwcWvBRtG7PqLX6NL1elV9UzIzKCtl5LJAWm5Fxex3iKbhPDtDq3ae/ISFerFGr0hLqel5lsZNvK7QIUd5FidLERpP7On/wBB8Kf/AKJ/9aop3Z+w2z+0CyUe1Qp2/wD/AEMQi5+0kKpdaf7RqC5SqpKmZqUzUFrbJLj++wPD5wdhjB5rFJRU1z6JeWW0HEry3CmrXuDe2W2t45/aJd2X0YSLtvOsyy/4XH0IP3xoWOUhvBs4hgZQGQiw93d90GldbWheVDw9QMK4rkZpeFcTNzypZexcBb8Dg4HQEfERScUyrWGqs1J4hLsvLLmEsrfaRn2ZUe4oi4sDzvpEv2Nj6P7YXkS6bMVOjbRxYHFpyyVK8wbXO8CJD9rVtpvAT06r96Vs/wCmYaP4xaGV0Y2hSSj6r2f+hybi5GZXMPpdS0lpDBJUpSkpG6+gzXJ3AAm9hBUj2YyrsoS5U0qeGh2KLoC/v+cXvE5cbw7Pus6LU2R8zb8YzX9muUFOmccU5lKUMNVdC20pFgnMyi/3QkT81bdSp9epL1KqMxIzTRdW2veB4t+v2xEPIzuLObOk8fe6RpuPAhVdnGlJF1L1PEbopc1TkB27QCU8bbh1HWNF8twKzRZVVcZQlaQbb7buOmkJxqySUpGulreE66RMPySwslQJtpa3DTWO9l3EgAnS17eIaxTCNq0jVVVo9boLEHQ+70j5NN3uCnQ6lPLrE2uTu6bJF72A5wFPy6kLN9ydL/h5RXIc4zheDVDKScxO8q009vygZbZW7oQRuB59POJdbCdQQQRqbez5QyiVCnTbS40tu8x1gmY5zQEFg4co11rT9d3XcYUTM5JiRbD0660w2TdBc9qFC0EnQOFBVFkKRKBi7r2vjX7um8+cbx2AYwwbhHs/+jqxiunJmX5x2aCLOerSu1knQa6ax59qLLySVoXnRz4xDzRdTLla0Z08uMQOVQBekcatdl2J8VOVt7tIalw7l2jSG99k235Yhu1zEOBZXCUjhXCL+2lUkTjcyxxmG1DKpW4368R5RgDDjhGluPsdYK9bb+8d/wDQ3QCqRQLXq3s77cMLYioSaZil5FOqSkhp4Pp9Q8d2YK3C/I2gsU7s+cWFDErc0053Q22sq+1PHrHlLCLtaTVmxSJdyZmErulCG76fr8o2DAuMEumbpuIiuTmEr7qFtW1/X5RZztqmNtq3uVadwv2uDFlNpr9RptQb+i5mWle8422lXqVJTvVuNx1i8YgxNgDFUjLzLWKpBtSQShala2PNBsodL2jOMHdoGGZHHpeqUtPGSlmiJadZGdtLijZRUgd4aAAHrFyUxgGfXnkcU01oK1yZO9+FoaBtUpWvsbao0j2f07DtIrbFXFKb2Dr7VhdRJVqAdN+6KbJimYZ7Zn6jVatKtMydOdlMgC86lvLad5WsEo3336RZcHHCGGFTztFfdmn551LswQBYqAsLWGUadYDqjqKlU3Zx1pIz5e7v3C0LFys1lqJ7X1UvHVFWmg1RpT7ASWxlUMrgVmQrhxESWF+0ujVSjil4tbfoNTS3s3kTTatk6bWKkOWsQeto4XLjaC4BA4gb+kdlppSQlTaTY+Ii9ukTkymLsithJT+CmcK0rEE7W5SsioTEwwmXAYF0pQFFXzueNoq3bc6jE9NcpL06zIIm3mUJcmAopDaHm3Fk5QdbI0HE2FxviyBtKdUBKOltE9D1jh1G00WgC3EjVPUxbGk3Kj4XKfqmNcK1anPUyWrcvt3khKRlXqbg8op3ZJiHDVDNfnJ6vSgVVahtmkJSs5W0oShN+7vOUnyIgwywzXCMp5cusMiVSHO+1m6c+sAfKwP7KzYHEJYrmpSrzoq1OnGJpiYvslN5h4dDe/lEKyzvv/J9T8/KJyZklm3q7/VA0V1j4mmkIzZSTz4K6GGcieNkVOKvG0kqrzbboVuOU7wN4PTpHDUq68okpzZfEkfemLCuTUpZCtMu49OUKXQ0ELSyMqvZPuwLCyWFvJ5UvBHCrqKS+4orULk7zwI/OAaxSZpuzgN7cenKLlLOqKMuQJAOieR5xxWpynS7aVTRACuHMxmy6i9mXRFhXZD02s3flHS2gm6AbpFt6Tf7og8ZVNFEo7gFhOgmyfh4hFnxrVkJkz9DZXHmRdI/zR7ojDcUP1iuVFczPuhC7WSgH92Pd840ch4mdyErupM1LE1VqcquXm5p2ZQSCErX3RYBO7yAhRCNSjhbWtfdzflaFDjIdzbtDJVifeX6NlB/m+Mbx+zvRsB4+oc5IVzDTLVTpeVD+zmHPXoV/ibzv4jnujCn5N0DL/o+MaF+zHWk0DthlGH1bOXrEuqQcJ8O08bfxzJyj+OAEqoNNClP2ksMULB1Vp1IoOHpaRada9J9MS4oqWbqSW7E2AGh3X1gjsOomFavgjEdaxZh1lUtQyAicQ8tLj5KCtaCm9hlBb3e9GlftWYdNQwfK15CbrpbtnLD/AXofkvJ8zFAxoP7Efs90HDaLsT+IT6dM23lHjWFf8zSfJNt0AbyiIbsIxXRcJ4yrtaqMg1KUiptJ9DelUrfRJ5VK9UreU36+7viE7fsU0vEuOkVChy7rbSJRDKnlt5NvlUrva68ba8ouf7HtXn5uer+HZ9xuakGZdM3LoW2LtkrKVJvxBve0GftMYdp9UxVS0Ss4iXqKmpeXZllJ0cC5hSQb8DdXyjz37V5nCqvYfT5WcTMO71NLSEDiriRGydlMvMz9UrNJxDRKah6n7JTU3LsrSl5LgJ3KJsRa3GJzC2GMNdmWEgpthjM2P7xMlvvvLzfP4cI47NsUVKu4txDIzrjS2ZREutnI3l8aTfz8Ig7XWvE0nsSy0vL1HYMJDI2fAfrfEbLskvWtf8A9SYkO0Kebk6ow2rV6dfZlJVPvOrVp5AAKUTwCYsc5LqkqUpNMbZTNlFkuuIzXVzIhOVu525MNkrwqyqQA0VdJvu5dY4mZJSEkIGbTdz6xK4GnqvWqI+cU0ZNPn5abcYGXRt5ItZxF9cpHPiDAWFqqzUMfYmodhsqCJZC/ruPo2nyCcvxUeUCnjmk7KWzUgESrgGYpJ6+91jlbZJtfdw97pE5jSn4wcKJjClTlZZLSCSxMSyXELVvFydQDu0ip4qxHPSGFaTU6tTGpSqzzkrKOMXuhp950N8tQFG9+I003w7A3aqmUlSjLKSdAtR55d/SOtjZzvpUBzy7ukXOYlXEUtctTng0823lS5lvY87RSaQ5jaTr0xR8TejVKnvSa35aosS4aWlYWgbF1I0uUqJBHumEJoS512riYhSCW275lDy5DyjpSM/gb08tI4wXMorFZquzTmlKa+JVar+J7IlakjolK0a8yRwiC7Wu0CoYKqskuSZlJumIIXU2VIIcYZzBJcC7/W3EcIBk4xkbtJVmygeEHVX1z1Tcp0uytAYPrVoRlF92/juijdp87UsPSDcxLLmMx/cqaVY8t3FOsb9VqWy9JmZZsFEbQ9dLxWuyR2TxXg+XxOuXbclp9bi5MuIspLSXFoFxzISFfG3CCafjuxeHKs0u9ecT2uYkpcq0JuiLbP8A4hbKk5/mLH4RVajjeqVeZddncw1z7NPhRf7hpHo3GD3a/RsRuTklR6VX6E29dMixLBLmy6LOpVHl/tMnnV4xq7iJdyXS5MrWltaMikpJNrjhDTcSETbwO6EJZCKtFNYhBFs6hkF1EHwnmIrzk8y8+48FKU64fgvr5xCOPPBAyrsQQB1/pHci6tCwFIG4E/V6iH5bLuAlGtUtSRNOn1TO0z+fS94USCJvZMsS0k2cygCojXNeFBKVlpOJqfIMt7b0PXnx+cVCsMLpbsvU6UrJMyb7c2wu+5bagsfaBEzX01dl70SZeJT/AJ3D5QFWFLal9j6Mp1vZ+PZ+0enzhVhV3r2IW6Zj3ALSXCFSFWkUlWTgVZVfMER5v/aNrLNWxy60ghMpTmkybCB4Rl1Vp/EojyAgbDvbJi/D1AkqHS6XTWZKTaS2yjYKNgOO/jGe4sq85XK1NVOYlENLmHS4UNIISknf9tz8Yo7g0vBbB+x5b+3eItl+7+imv/eMTfbvVWqJ2+YMqkyAZZjZbS/DM4tGb4Zr/CMf7N8f4hwJLzv0RSZFxyZV66YcZVnsnwp/KCu0TGGIu0FthVYpUg0/LpsmYaaUF5DqUxDlDV607VaQzXsDzcspbgCMj6S1qe6oK0HHdGd/s4SM3T8S4qlpqZRNZG5XZvo8KklKlC3zjH8LdrHaJhSlIpgDFTlUhKWfS2StWUcL8fjeLBSu3jFQmiyKXSJLbby1KK7+X4jW0WDD8VJNrVe2ubVR8WYLxI/M7OnU6vIE2D4W0usuNbY/w5yP540esomH6cpcjOOMq3pLeXvD4gxnkvPyeMMLj6ZdlZpE03kc2Y7qk9U3/wChgfD0pjGghNPo1eanKUi4bZqTRcU0ngkLTYq+MA+2xOaQSjGF/wB0Wj3qSh1Qfebnqt631aH3VO/ypubJ67hEImWUnGFdrmD6iZCsSc0im1aXm2s7Mx6pLjbqsvRWivq2iyS9exOKmZB9NNZ2TaX/AFbasjie97V+7Y/ZaKbT5qsMYnxLXsNzsozUa1MyyJmSmWs+x2DAa4Hed+nC0Lz5ccdEmj4KN6EjvCulCx3Wv7T0vDeIaExLTFRK0suycztUgoQVKUtJAKU6AA66m0FdtknQqnh2So1ddclmalUGZZqbQvL6O6VZm1E8LrSkeZEQTeIq/Iy7NRq8pRpRtP7yZDSkufypO+/2RG1n6Rx3SkPvh6TlGKjLTklcd5ezWh1PzPDleK4eoMnjDgbKh2NID2UhLVftDw4l6Xfl5SvoYGjjn93mHAnxK4jy3Xi/YKrycT4Wla2JKYkRMBXqX02UmyiPwih0StY5n5dE9NPUCZaWnuhcs4gpIJBGhN90cYoxlM0yU9GcnWvWteraZa/d2/28uMVyNThgf6RPV4ChuNI4XSkewepB2UxNQ5gpTP0uvzSXQfG4h1W2Q4fMOW/liu9suGslHxq41t36hW5dLTfS6koQ2m2trm/xMVXCWGcRGuTmNJCrP0ecdKWbbMK26R/mJ433DiBGkM1vFksL196gED/ELTn4m0HyMmCOISSOpVZBJdAK91GZTIUhbrw7rbA0va9kj8Y8yMY7rHZ1IUyp4Tp7cxgyupM1LSztyiWcK1Z2Eq9noN0fe3HtSnJtLdHkHFui1nbAxTsB9qWLKPhqm4SlsO02sUqTQtPo81KlebM6pd824eK2vKK4czsg73dj/ZRKzZwvSHYt2pM9o30i0mizVNekA2XAtQWhQXmsAoe13d0YT+2O7Sv+0tAlgBMiRb9Lt7Tmc2vzsnLEpMdtGIZCUMjRsOUiiuvZrolUeBX2fC0YzimXrM3UnqjWHH35p9ZW64sElRMPg2aQAqylCQjMO/fjxh5pC1KAT3AePGJSRpC5gFLLawRre2kI0ebbJW4lWnG2kEmkVaWh9muH5FMoitVRaEtI8IJ/1QoiMBYeq9bDMuqdWmRR4hf/AEwoNaItqn5Nt5klUuHcneFt4tyilTElOppLFbqOJqjLNTk25KshoXS3ktdSv+YbtbXtGi2QW0hd+uXSIup0l6XlFppk0plla8+zUEqAX79iDrCbT1UjOFquUzCc5OHD6DjepNvVpt59CCm+RpttS8+/XNlsB1j7h2hvVD6Rfl6/OT0ym7TMo3MW2nqs23TqA5k6ecVuu4jxXSJxH/FphK5YBLTgSkKSkIKAAbaDKpQ+JivTONK56QSxPeiE/wCW2kZPV5O7p3dEJvbpAXhUApWfGjFRw1TGqJOV+oHELaEzbhCTsShaU+rzE+xvzW1KuFolKdR5x3DGH6lM4xmpZyud1lkJzLK/SUsW39c1+lusZzKY4rhl2pKffE/JNJyJbfF1BN72C/EPnE7I1mWrH0Sn6Rdl3KTl9BaskpYsvP3dL7+ZMLy5DYW7ndldsdqz1zDlZpvoSf7aVJx2cqLsi2zlsv1c2qWUq1/q57cCdbQfU8A16SriaX/beouPLl515vuWzej8N/tct45GKdjCdxxJKamBVnJ2SZWp1uZbQnMlSl7VZ3e053jFZX2jYvTONzv0u8Zhp559C8qdHHUhtZ3cRDOPM2YW1VezYtuolNr9GxKKXPYoczqlFzLO302+VLPdRwJK3su/2CekXzDdbdk2Z5yrTb0smTeEu4p5oIUXTuSFXsdLG40sRrHlJztBxVMvtzE1UjMOty3ooK0JJ2ecLsPiINHaRjMygkfpp1yXU4XFtuISrMpW87oXy8Nr3bgaV45aXqzGLVUl5+h1ijPGbl86kzaAfYOXf1GvzhqclZeqTSFImH5dcuq5LKyjPcbjbeL/AKEYRg3H2IpOddpdXfmJdt51TyQdwV3fsNh842SSmmMQyfrvUv79o17H63xyGvZboWCNvd35UtfDZubasVSyvywYnbEDLnv15f8AWGqnMOvyU3Ky89sE2sJgRDze3NKtctu3Q259TL4v5csAYkrUvTqOos+q2Q/u7bnHhm+Byjzjm9LzXxb9vy/NPPhrygMVY+pGDqX9EsTE3OPy0v4Bz+ur7efSKVgGq4qx7X3JhU7NM0xo7SYdPt+6z+NvnFYdwxOVmkzOLq3M+j0TWYDZ8cwfZ+asuvKH+zbE9XQw3IStJIZQj1fu97er4847PJx2YURlHLvPz+Cy2SGaSuy2/FuNqfh2ivONzwXMNJ7uVzjHmXEPafi6qTby01ibZZcVoA5FuxHhOu16YMytRU2ruqX7At7KRx84hm8L0SgOCcnJsTjp7+zvdAt7Kjx8oewpScfdON0n8P8A2hzMc53AoLvDP9p3/wDi1bq0zLSCNQM4u95dIGxb2l1N4+iUmamJVCNAUr0+HWK3ifEE5UJ11DTtmvY5J5iIOXbOcKSvueyOXMxpafA50W+Tp+XdKTPaDQVrksU1dsNPPVqdccUM2QObotxxbPT1JbKpqbQV90KSu5+MZrKyLcwsZVZVcwdIuuHkSlMlf786lSlewFb/ACh+/apVw4R1LqVVUsrTUpwoQbZlK1PSDXyurNiWnpl97Kb5VK0EOyznp6m2pBKQoi3w/OLphzCEqyhp+cW6ty97XsB5xTIkp6lkdorAtDakKYhtIss636c/OFFhSlLa0MtaI5/j5QoJaNS4mGci8yTsxxPOGX3ly7G1S1m5jnB7a0qTa2dPWFNNByXypslUKwOt1fMo3ZZ3jOXk65JJdYfbZUzqUL0KekY7VZe0y42lIBB+AjXMU0SaefU6ZRd1Cycm49TFCrlDmmrhSF5rXtbW0Ul5k4VTuKpZQSsHUEaR1keZ1SFi/t/hE1LSK23wp5Hd4i28QbNtLfbWNgUpT4SE7xFgaHKFQ3ICh4pnZMbJ130iXOi218U8R8YmxSsKV06l2T57P5ju9OnCIQ4feck9s2yf1xiP2U3KHaN3/of6QFuK0klpoorZq8LRD2YUv6MRMMzwdlvf6cIe/wCzKkTMqhTM/spq3jv7XCKXSMUzzO0bLx+r5RLyOInFTKFF7T2fOEMzFnab3JhksDm7VdUqdZw29hXE9Acm1No2ctUpbvO6dOYH2RxgWQx7L1d6XQq0uzrtHjk2iE+9v3Hd+MP4Yn5B5lx2fVMkm2XZOFOXmo25RaDS8OVakvsS00/KTro0mPSVZkf/AB5/OM7U8l8+Psf97+yahiaw21S6a1MLnpWTdp7hmlElKL6OkdeI+7fGf43YM/VGmk4sk1NLc/vMsPEO93mwrXhxgqmVmq0mQFJqRbXMpGyQ/fVtQ68R5b90SuDJKg4NoZXUfQpiemyXHNq3fu+z8hqYwNC08YU5I8p3Jk3gBRU7KTtaTJiu3+hpUWkpOSbUho+6lV9dDrcw03WaVTKk23KSob2Q7ne3fZCxFjptbGyTPtFKElvI0jupTGPV/EClzG0lnnCpCiMqkd1SY3H4M+dMHyu4HikgZo8cUwLTcW9oBZpTyEN3W+e+U72t2iekY/UKzNVGZO1FkcANwgZ2ZmJtsFx1ZI5w3JtKziwO/QR0uDp8eKx23ys2bKdMOUQ6yjLZvQnW/vdY6S2Uq03EW/i6Q8UDLbjH0MOJUQgersPgIcgKC/hcSrypd1SEEBJBF+XQQUR6SlLa1lCikJzA+GGG2FFwJKD584slHw3NT7qQ0yvXVOm4dYhtGThQASVoeE0Umm05iWkXvS6i9lDpA0bHMRp8k1ZlsKSFHrx84rPZ/hGXpVNEw6wsPHSyt9+flF0l20JTc3jPyZx621NRspiAU05tv934QokVfvf19vWFC2TqJD62ojY+EC00kNXAuOIHCHG0Zha+sdyLZDdgbX334wUzLlBzFOh+2G2zBktfNQBYTXowWkAp0PSBJmhyLhK3JdLijxIiebaum47qRqByjlxvM54SL6afdA55gZOlEZx3WbT/AGfSy50uNHIkm9iPCfyg6lYSlpRJamZdCgreCPtjQEtWTlyg24xwuWzkEi54GKhzj3UCNpcs0xbRvo2nF6Va9UnxC33xldVdk37hSA0lXLh1EbX2n1WXpFMW1Mq2pdFkAcfOPO8844t1ZHhUSbQbCk60CVlblEz7CEryNKJTf9GAELKXQWwoq3ffrEq4ypSQUhWmh8oDdl8iwtJUCB+cacrrKUaOlSdFnpyae9ECiHF/6kgfmIscpL4jTT3Z7bnQ/ff9CKGHnZR8PNfvEd/7/wBfGNOwbXBXMHYiW8f+Itj0oN/VS2PuMLvjbtAItMh9qEq2LJ+Wdl5ica2ZIVlV/Mf+vwhxAquJVyjr0xs5RxCR+8/XHSKFUHnZiYG2cW4QkJuo30Aix9lU063jOmSabqlpmaQ0UHd3rozfy5s38sChxYmvDq5V/VLkXiamS1Hpc7tEZ5gLOy13WWhB/wDcEUrLnczq0UbX+2JzF86aliaoqacK5czbi2uWtgSPPKIHlacp57ZJHfXlCftgszgOSqUXcBOYepb9TmES8sCvObJsN+6NdoPY24Ka3NPzg9IUPD7ug3Q/2Y4XXhtaKlNJQoggLSRu3bo1+VqMtOyi0sWCgLptwji/2i1+VkTfsncrUw8BrR7VYTTey+cNbcTN/wDdWz31/Dw+ZjSHuzrDkvTlsrkiHkZczqjZQA33MWOUVLPVL0kqCT7kQGNqq7lRT2TdyYcDCED2lL7ov011jL0jXcnUMhrSPP68I82LFGOygZHB9MnAzMysmMu2Ug34jnF8oVLl6dLNoalUJWEkEFPignC1JFHo7EkXc60K7y9+YxLLbcWs5Ugm1h9Tyjs4Zi3I2lIbAhnCCApSkk2y6fdHCMikk5Rpp5Q9MNkgXGgMC5CFEm5N7gQHIbeTYVAOkpBkBd7/AMv4woZccUHP934Qoy9Vw3OyCbVmHhMyawLW7/nwiUaWFAd6/wCEQDWlgslPlEowDlTc+Vo358dpeKPlUYaCmGMirAmO7Xdyg6frWAW9VAXsYfSpQUADFZcY7hyrNKLFwLWtDE2pSUXHdH3CHUlRWdc34nlDc6sCWUojME6joI96W0KQepYR2tTU1UcWGQKAppqyEjlpFXfwnNMyinnspUhKrpHAWiaxdPt1DEj1TZOVBV3b8ucTVJUKhKEkHIpFkqJ3xkZOoS48rI2jpPdHhxmyl1rL5WVCJgocIQ4dADy5mLC1QqQ/JekzPisQm25cdYgpCZOsAOJUUODMoDff8o5qD0yyyhxqVAZtu/ER000/SDfdZgiPIHhVjENFl0gLk3+6AbpI1iCosxN0qfEzIuZHASCT7QtqDFmeHpIcJJCyb9LRDuspDtm0cd/OGGu9l3QqIIKhww865+7zrUTdSRqLwQgz0osGTdWzmRlXk8VjoR9saj2UYalp2ddm5xJU2gZQBwVyiO7UaIxIVlTcshLTYIKcu/reMGDWY3ZxxR3C03ae/wBP1KVHw7JOOTLba2u/m3/V/PWLpRpCWYxA2luy3Abo0uRbW0V+VcXLNjZC5ve9tYuXZZLidxMStO5JVrvCuYhrXJ/SxJZPICVxGOdKFskhKycrhrb1Ak3RmSFdOcZNUO0FiRm5iVpWZLSVFNxxi99r0+qi4cVs5gLbdSQoH2lEcIwLC9PVVK3LSsy5kbUsFxQ4JvrHPaXpxyMPfL3WllZG1+1vZbzLMMMYKkqxPzQl5x5Kip0m9j3iq3zinYZrDtUxE9X5l8utSbhLKBpnJuQfhaK12mYpdrtTFOk0qapsmAzLoBy921rnztAOHJ2fpdkttgMukAgi9rm34xqabp+yNJvm3SL1VQ3vTJFmZtk2rYWE77XiUWoN2tx3dfOIXDEsZGjysu7vaby/rpEo+rINeO/r5QuWXkopd0riZUgiAFWKj01PQ9IKUnN8d/lHbUqlVumqeg6xGdJ6E4UM6gVDvpO1tx93hCiQfYG0tbTlxhRpDKFIexRymUFOZsBJ6w/LsnLcA9bx8SQshQTnH3Qc0okDiPuhJ2U5kgBHlXa3hNJQQqHkAhd+P4Q+EZyLD9c4WyUHN365xriUOI4Q12iK32kVNdJwvMTLOrp7iVc7xakNxFYuo/0xQJinjuOObvgdIhxHBK833qXmSbeS+gIKTlJy2TxVfdE7hupuycmZEgB9aghtKuB5R8mcOTUlX0yk00pgouRfgb74GxLTXmnkzKEqz5094ezr4oQLY3z+m7sUVrnBheFYu0CkTlMakJ+aeDu1TbMn2NN0RtFdanJJTCshDZ1zeyLcImaa3VMW4PXILTtXZZy7Tp9oW3GJ2hYCl6bS2ZqoKXtFJOZsbgbaXiNTx/ZAXyFGNIOSfKyquUhbcwUyqjk3qA4HpAJpYAQVg5ibAiNhlMMhqVZDjYuolRUd9+EcTuFQ+jOlKRpoLcY0owGYtkqXRAuAUHhielqPT3ZeWCVLQvvPD/E+v8ojcXuMVhTaENqLobz3TvdtvJiOrxdlK/NSN8nrMtk+FSiL2HSJPBUiqozrjqVEq2JSVDeL7wnpHDYeDIcpr2ni+6+jZeLENN9QBVpikvuI1a0J5cIPou2pE0pUuMpJCS4d5+qI0VigJQyQlm5G/Xd5Q2qhJU+LhOm+44fnHZ6kxrrjk90hfO2NId0qpYupk5W3EyRnFLlm7EFXAnlEXOYMfotNM76TdYuHCjlwjTmaYppKbJBSeJG6JJmnszMt6PMoC2zoQeMevbiWzshtjs0e685rlSZgOIG0K/CN0W6Xo036IwXR/iteD2t3dHXh5xdMT4bpMmthqXp93EpzvOjhx06WtEhhymLnpqXRLtBTKFNqeUNw1vp1vaA4+Rupw8LxipahK95pCzp3R8OkdPd7W1hy5QU2ykDQbuHPrHxaUlVt5H2xkfadmSSrtHCFQ2CN2nL8Y+hVjkO6CSlKU34wItSVOXG+EtZd6kjXKIeAVw8s7QfZ9eFHDyxn898KH2s4C8otjVIWbjyiQB7idwPSI6XVZNwbE7ydyoMbJyiwIB3g8Yu5+6X6qzRwjWTe1heCG1d/fcQNL62G8dOPSHgDtcv2c+kbO0DlAPdFNEAx2u17w0hJteO7EiByAlvCgcKvYxoLVVpinpZrPNt3W38N8ZfOyLU5JNJVvvZIjdUAWt4/90V9WD6SqeXN5XAtXC+6MSBl5Fppj+FzgjD0nTcPCVlP3bnf+tm6+USc/IiZbDZ1SVAqHO26CJeT9D0am/VwR+78ev4Q5nOJIKHEeaVPxO+qmsjYy933VhKEcxx+W/4RiNQx7VUY0EqZxwSpnA2cnuZsv3Rq3abUBK1WQlmi22uZQpLqzoppOm49d1uMeaKm4EVypPJz2RMKyhehGphM5L5g6OThvC+lfstp+O+J7phxX50rZ2gPS72IZxTUxkaWdoVWzZel4lsE1RNGw5UamldpttGRoZs1hztGd+mLmZcvueJvSPipmYfllMLNkoGbQ74WjikjiMd8/FdkcCCTGZjdhx/Zb1gvHcrWJTaz7JlSX0sIX7N9+vmIuuyB1HH9XjD+y5KDR3HaglbrMyvLkTxULkWtrfTyte8bNQZsVKmtvjS3c03acomXMO4Ru/XZfN9f02LHyHOgFC0SZVRTqq45e9HCZJ6/dc8zz6RIoby/ieUPNNoV4hY8vd6xuRv3QbVybm80oh/DrVUI9IfIQj3EWJ6Hid8WTD9JlKVJiUkkZGUbwdSPM8YUm2AoZu75RJMKKFKPjHX2ozsSQlxHhClbtTSlKv4fh+McqIBv+jDrhTYb/P8ACGXCNb6fhAJGAZKhp6U2+oFHP8ekAOOWNr/06QU4RbkOI5QK7YqsAL8vxhvUIwWBVZ3TLp/Xu9YUcOn9e90hRoYrPZhQTyhstrADN9X3YMTo2Nb9fdgZGqQT84KQe6L/AAEZG+nfVEaOEXL6AcD93WCk6Hd/TrAssNb8OAh8Gzl/tjbaSW2gHuikGwtHdtIYz96HULubQKYua3hepdJUc360j6XLKjkKF4ZecAVGXjSXN7qPtsIhbqbad7ziLn51tllTzpCGki5UTYR28VHeb+UZl2qVorQ1TJc7Rv8Ax/rq9z8T8ILqswhG9PaRgHMnEY7fFVPtKq/0pOOzQO7uMfXt/W5jGpp0B93anV05o2ylUN9FFqGIKgLNS8svZg+2rL3cvlGGTyCXg4s3tcQhp0Dt+9/3l9JbmxwxOhiPDaH+13IvttNKQob/ALYbUpJdzm9oDS4SBca/dDzGZRJVuEazoWtIICjTdWe4u3OV67Pkzc648+wShttxtpbnuZzYfM2HxjfmaQ3J0hGzmHAVDnujHewr+9YhnJBX7t+ULoHJaFJyn4XMapMzbpldk5oWro+UcZ+0I2yBzeLB/JZuoSuklDQaA5RspVnGNCfSR/q+cWyizcrPs7SW76OP9Yy1wm2lx3++v2Vf9IJoNZFDn2plpe0afPrze2fugDytbTzidM1p7Gls5sHysvP0zfzH3C1wN5QOcOJVZJKvs9mBpKaanJdL7CwtChoQd45QSlOhjodOmb6nK5Cdp7JsLvvI6w24QTYR9KbqHd4/ox2pAG+AalOIsgUqxttqFeypb0+HWAVkXG8j7zEg+gKSRz3/AJCA3m7cf6dIZzJ7hDl5g5pCZs178PF/SFHam81rez4f6wobxZ7jCqWcoZtR2gFteXCDGiOVukR7CiQOJ4p4wY3e2/4+7CEjRvF/xK7OQjpYjWCFC5uBAUrcJNjbXWDWz8o1BMI+yGW2V9Tmzaw5nQD5/aecIg74ZUBn14fYeUGM3qxlyrXUnfEbj/rCS3nVrv3HqOUdNEAWOlt59yPpUEAqOhAueg5xj4hqYuRz8FCYzqDdNpanEJHpK7pHQcx5c4z7DeH5it15L8++jYtJ9Yxfnu+fOOK/O1zE1cU3IyxshAQBwbPvH8ov2GcPMUxllDhV6SlPrHL/ALw8YBqDXTygEcDsujidHg4fDup3dRHbStFO7Np1tNhtEJaHxWB9148izKkpfcyH2o9PftOzapfBMm0D+9nUg+QQT99o8tVBKg4soPtRr4btx/BWwZSzGcT5tcWSspITew4+UdtkoNssDIdCU3Vc2G4eUPS72cqXYiw0vDD4pNp3cBO4E8JeNvJWh9h9U9B7Q6a6rVDjmwUn3s4KR8iQfhG/44pV3/pCXB0/eAfrjxjy5hKa9Hq7LrThQ424lSVjgQb3j2cw96TJMuWuhacyP4SIxM/GM8O1x48Iep5XoZTJmjnsVjk5NO7JxlolKE9wrAv/ACXiJlpdlDoDZCXE703ulA5W5xoGNcJvNy7jtMSFNnv7K9spjMi3MNTADhUFXvlIyqJ/KObZHJ6myRakWXHkR72LUuySsXLtLe/jb+FhGjJUe903dYxTss272JGi1fZZFfhu6axtSFDX6u/pGlp+4TOsrkNUjAfwu0EZRrrw/KB3Vd8205dOkOKcFjAb6yVQXUoC6Vpcs6Psk6rTfa2/pAzq76ED9cY+qUbaa8r8YHetYEEkc+vKNLLx92JwhMPUuVvHP73+6FDayM/u/wC2FAMVnswru7oNld0gjT63EQc0QUjTyHPziOlnACkW73PhBoVlIAG/eeflA8tj6B/mVoqpFy2t7G+sFhfesD/SAmFka8/th/MQq/CGoZAW9Sq4coraJBCUi99xMfQvgk3vuvDKSCLqF777Ry46hu61HzAjSc/bGhNZb0UkhIJJt+uPKK+9MTOICWJC7DTTqdoXPAtPtfMbh+B1K9dVDp+5/wAT7Pt+7ziWYabYb2bCcieUc7iPL8jf4WgT6A+J/wAIGiUCn0d6YmZJvK5M5dqPeUL6/MmJVSoUcKWI1s/bGymjhKNe6Vxc5YL+1TUbztJp/wDlsreWOechKflkV848/wA07rb9bvzvGp/tITzkz2gzYKhllGGWUeQ7/wA8y1fZGRzBugH6v4mHsBtRgfrlbsfEe1NOZiS0khK08YJSQQlAIUtSdflAzSkk5SLqUN/wjpQylNtLcYdktw+SnTnNY8/FTlH9Uuyja3GPYvZxP/SGCKS8P/DpB8xofujxZJvWUEgXOYHfyN49Ufs+VH0rBux/yJlSPmAofDUj4RlZcdMpTqHWy1qSfWcP1zgGfoVKnV7WZkmFu3tmywQlWY3hxK82kJ4bGys2uCw/Ve33TSjZWnUyjtqcZYal0JAzKSLDKOESBUkAlJy23fV6GKd2j1XYNokQf3pK1/wj9fZFpYbUlpsqOfKBf63Uwi2RsTy1vZGljeY2yPPJT2ZJIsNP1rDcwE3j4VpB3/16QNNu8tOv4Q1qoLw0hLRcJPWKNT52gZajfUjz/CEFkove1v8ATDC3E3udBxHLrDot2JRQ/vJH9eXKFEHSsS0qrPvtST2csOFC7ixNja45iFGK0OrqFFMek7wiWykIQnLmy7kc+evWDQsgAE8N8QshOtTck3NNrswrXOOfl56RJJcKm7pGvKNPNhO3/kgxO7KQlV6+C3+2Clq08f8A8YrM5VFS89T5JHjm3squiQLk/Ow+cTS3VAaDXh9bzimPHbqRZGkVaImJxmRZK315Bf8AQA4wOlDlQWXH7ollapSdD5GApKXdqCm3qmiyx30Ne7EwpWdSALWPLd5dIZy4rHPI+H+1ZsgZw1FS6dikIAAQBuGmQdIfKypQyjdwgNhxKQUpOh5x3tk5tVanlGPgxe2IHb/H9FV5J5KOUoqBtyhgnugcFHu/1hKdASLw2l27ir7yO9/SNbURQQ4F5J7b5gPY/rqQbgTeW/kAPwjO0KSfZ/hiz9o0yuZxTV5pVypyccUT/MYqra1e7/DG1hsAZx8lpiYh1Fc7JaHFKz74dduWEJFyrpz13R8KlqbScm+OGnM7ilJ4flBrN8ppzmxDo7lFyag3exBJ3W5ab49CfsxTvdqlMv63I3Mo/h1Qu3W5R8488SyNooFNygnW/kI9DdgeFqtIVEV18GUknGsjba9FOX+0JvrrvMI54qMv+CpNKHRbT3K3Rrdr5R3dIJ13busMIfRb7D1PMdI+FdzYHX7/ACjn9LfuesqQUqniSSTU8ZSbJ7qEshxQ/hVf7dfnFrDthbh+t3SKtSF+l4nrs93lFh5Eu2OAypsv7QPnEJNY3fdrblNp4l0hClI2ryu6SDa3zgGpQBmQSeLTMe6VgaOaV4dnpdEyiXLze0V7ObvEcwOIj4+9+vx8484dpeKKpMV9msS6tj6KdmgA95Pe0+f5jjGyYNxA5XcKSlRX+8IKHeHrBv04cIczI3PYH1wPzVn4gZVH+vyQmOsWtUpLctKOocmlqNxvCP4oz7EGO5hNGRKMOIUVMqzqV4s3NPIcrxH9odQEpVVJnJd3bLUX0qAsp0+95cwIok+oTTS35Bp91LYLkwoJuED8IjEw5XG74TJ9KNnZSdErk3SqtKzkmT3HMx+ur/L/AIYUB4Rpc5XKtLSct7blySNEDmYUPSxRg9aREh8LZMF1TKESahlU53kpPsn3T5nWLs273L5tDw6xjshUEPNJWDZBOZIGljzv0i8UjECZpCS9oUCynPdMM5jbb9UjG3srBJspmcTenr1RKNbNH8R1J+Vh84n1Op+e/r5RW6LMhaAor2DN9B7nX4xJTM5mdSlSQB7J/wAvp8YSgaGu3I8peXAFSbaruWHtaw+lzvZuekU3EWJpWiyBnVLIWCpDaCfEq33QzgvFreIpJ1pzJLTbNxYcAfb84b1Bhe3cEKNu1+1W2YqrDNMM8yNsFqS02EnxKUrKAPj90SiFesBRp/u5CKVh2yKDh9nxBLKH/JxICs3wz3+ETCqheqtSBO+XW/8AwZY5zDe9jtwKddCCOFYELBSbnu8Dy6RylfeOYd7gOXWIShEsU8IUc5C12v7aSokffD0nU25qempMtrbcl8p725aVDRQ5i9x5iN3Mf0bksyOq+AWMftEUykCvSolZRtiYdYzvFAtm7xA+6MVnaTNyodWttQQ2sIKiLAKN7A8t0bl29LYXiyUDCrqEkkrzcDmWfuMEdnmCafiXs5eZqO0a9JqinW3EHvWQmw/lvn053j2nZD2DY7sFrvbGMfcO68/BJdaztA3y2+cW7A/ZliWvp2stKliXWLl6YGRJ6p5jrHobDPZzhOgJQ63IelzKFbTazBzWVzSncPlFk+kqeij/AEqXm25dKCVuK7oQRvSRwI4wXM1R0dAC0oHX3Xkyh0tqVnG0nelX+J5K/wCsescJOh3DdPcdHrFy6bfr9b4854z2zGJpshgNAzO0CPcQ57P+qN7kJ5yTwzSWmmv/ALdN/F3e6O73ddfwhb7U6SJxI8p3UY29ACs36/pA05PNSTK3pk7JDaTbP7B9346/OICt1B40SZ2J2M22QvZ+5+Ov9Iju0h/PhRxKDZ1T7QY+u5fTNbrCmDLTt1LP9LmrTuFFz8ngITKSs1SbQ5Mu5v8AOX+OUJv114xjLsnVmHAGqbNbZskpTs1afZFxYrqsLyDmHgMyxlCXAvVSco7wPloBwt0iOzMTG1mPSZz1n7z1uXP8rG3QadItmuBotFArUx4dm4ErPsTyNaRJbWaknmyf6H842DsjX9EdnLcxPaFxbrmvy+2Ke7MvNz20anJ4r5Feb+UX3CPk9V51iUcbV65pW9F7fL63XfodYM17uRSLLGyRg5VbxdUpqrVVU4+8qZW4rIkE2yjkPxtAdMq01h+fQqXbbAURmb0KVj6w4xNy07QZqYUpyUQVJuVoJsEDl/F5RCTjtNXNrdlpQhvg2okkRONM57toCZqJjLetiwF9BO0pU5RmdkXVnbpV4kK93yHDpCihdm1UelpacZG2sfWbP7MvlwhR58D3uJXLT7C8m1XKVPrl5kMrXYWCkr97Mb2+z7os0jPKYBS0LWSLp4HUi/2/fGavzK2bNA3U330nmDfT7fuiy02pZpQbUHulIHO2h+z8428iI7SEKJ7TTlqmH6u2qQeWhVyyhIYSd5UBc/ryhus131dOcS74HAoa7yUnMk9NPvigSk+tuZd2a9EDUg6KGo/XwjiYnG0sF6acICLqUPe3WSOuv3xjQwEOK1aaachccYlcq8+ZRoLbZZu4ELPiXbUK5Q7gTEE3R62xM7RJaz2UF7yk7wYzOdqC1z7joFkOHvG++HxPvNS93T6r/l3XGl958h+Z6J+OHR8rDdNc1UvRtGxBNs0pCwQ4iWlWyPeW4ppAy/8APz424QHP4wP0+xPW/etqyLuruerXzGgPiF4yHC+JCx6idfLrR9tHu+78uHOLDNT7Fu6y8Wju+puPE/8AXXjaOWbprISdvFrcZktcOkcrT6ni2clwuYSrKH1aJz3uo6AeUF0nE8oZlyaHdLTiJQKyXzJPfJ8gqM2w5Pzr9PIekXXWvAFuNqyr+Y8fHh87QYqm1XKX9i60lv8AzHG+58jf5jf9kZeK5jukpqKRj2dYUVj2bmKviKqTjy+6l1TbeyN9Am/3GNKwFWmqXg+myC1NOOMIyvbNy986ib/DMm/x5RlSZZhS/wDiavRWnSrxlK8lrJ5nXjf79YsCVYfpcvs3HnUdc9rddbXH8OY6mwN4aZDKfdFqs0uPt2u7LRJ/tBYlH5Vohkuqcu6QOGosBzj5U8SUebDiA82pv984LWBVa4uOYtGPTbjNSm5ddJnkqmW758w3J1OYHlB9IkVqbS7VJruKQpORsakgWuTyjP1DEfJJYKvE2INB20hcczX0tiabnWXlqQpIKdNFEG9rc4uGEMZVBGGZSWbILrLw3jUpAIyKH4xU002RM3nbcmnG1iyGx/iG9jY8tInhPtySAqWp5lmykJDik3zw/Fjvkg2EqJ8qIP7WppeLFPTJafSQ1tGjtPb7vi8tYgq9X6tV17V0/wB0vnDfg9rh8eO7fDE3iKlTkqQ+6y4f8xsZv5d4Pw0iClKo4+dpKtJXtLAOnVCQAnQWvxJJhPGxnRk7lRuSx3uhTMuzLvTKl1QekJDxCgheil5jok+7cWB436xJqpssoOGWe2aAq+neFuQPCM4lq5PyanmgwX9cmQNq7n3ax0zjKpoz3k1ISF3BULFB5EqteNfIwCS2ikBlk2SrTUr0+Y2kwRcqsm17XPAR3KSG0aXOTTyypfgaN/8AmVFUfxC9UFNy5bD74VmSmxskjifKHH8QTzSSXmXQu+rdjmUef8MVx8H4Kxyf4lNtUT0eZD5eZfCVXS2SdSeB6RLUh1S0vhqSSw0VesUAbKI4J8oquHpybrc0QiWJlgfWugmxt7A6xZZ2oNMoRKtZkKUcrbQvcHnFMWIxZBBVJZtzelEzL4YOxYYa2zn+G33U/o7784URsyfQhzm3PH7Sv69Bx3woLuSdLPax3do2PDm/EQXhEKndHnF+NPhNucKFGrlfuSlI+6udNpspKOzKkt7RXNw3+zdEdj1pDFKWWhluAk284UKFYu6dPZY4+St1OY8YIJKWlWMKFG8/ssQe+jKMo7Jnon8413CTDaqc08U3Xe1/in84UKOe1XuVt6T+8V0l2G0hIAIA/Iw/KSzT3qXk7Ro5syFbleHfChRzWT3XQM91BIwrQ13UJJKNRok2jp/CNAfuHZFCrLGpMKFDEUj93dK0Nq+U3DtJlpo7CVCLLRex8Wg3xKv0WnCXTaXRrv7o10PSFCjI1And+P5J1o6GqFqGGqcTtmS9LOKy3UyoJOu/hBacLSmVsGfqJF7aujl/DChRs4R4KVkHK+03CdBbZbPoCF27vf156+cDqp0gy8WW5RlLZGUpy6EQoUYGU9xaeUSADcjvo+Tp9vQ5dDV/FYeLzjl2UlnBkcZQpKt4I0MKFGrkk+g39fBBA5UWzJSjM4hDMu23nc7ykixj7OyzLrRK0A+wOg13QoUFxSeUKRQAmFpQ+22EtttWyoQLJ3HWBpFpDaBUbZ5h5eRSl62HTlChRrY/YpNyclvWSyplerquPLyhQoUIqy//2Q==</binary>
</FictionBook>