<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>sf_action</genre><author><first-name>John</first-name><last-name>Ringo</last-name></author><author><first-name>Tom</first-name><last-name>Kratman</last-name></author><book-title>Warta na Renie</book-title><annotation><p>W ponurych czasach poprzedzaj�cych wydarzenia opisane w �Pierwszym uderzeniu�, jeszcze przed pierwsz� poslee�sk� inwazj�, kanclerz Niemiec stan�� przed konieczno�ci� podj�cia trudnej decyzji. Z biegiem lat w wyniku wprowadzania ci�� bud�etowych zasoby do�wiadczonych kadr �o�nierskich kurczy�y si�. Po zniszczeniu P�nocnej Wirginii kanclerz u�wiadomi� sobie, �e musi si�gn�� po ludzi, kt�rych poprzysi�g� nigdy, przenigdy wi�cej nie powo�ywa� na nowo: nielicznych wci�� jeszcze �yj�cych �o�nierzy Waffen SS. �Warta na Renie� to by� mo�e najbardziej w ca�ej historii obiektywne i brutalne spojrzenie na wewn�trzne mechanizmy funkcjonowania Waffen SS. Ukazuje wszystko, co by�o dobre i z�e w najbardziej nies�awnej w dziejach jednostce wojskowej, odmalowuj�c to na tle poslee�skiej inwazji.</p></annotation><date>2007</date><coverpage><image l:href="#cover"/></coverpage><lang>pl</lang><src-lang>en</src-lang><translator><first-name>Przemys�aw</first-name><last-name>Bieli�ski</last-name></translator><sequence name="Dziedzictwo Aldenata" number="07"/></title-info><document-info><author><nickname>Verdi1</nickname></author><program-used>Fiction Book Designer, FictionBook Editor Release 2.6, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2011-06-04">04.06.2011</date><id>FBD-666221-8FA3-E54A-9486-79EA-7586-212872</id><version>1.0</version></document-info><publish-info><book-name>Warta na Renie</book-name><publisher>ISA</publisher><city>Warszawa</city><year>2007</year><isbn>83-7418-140-2</isbn></publish-info></description><body><title><p>John Ringo</p><p>Tom Kratman</p><p><strong>Warta na Renie</strong></p></title><section><title><p>Prolog</p></title><subtitle>Villers Bocage, 12 czerwca 1944</subtitle><empty-line/><p>�o�nierz by� ubrany na czarno. Na prawym wy�ogu jego ko�nierza widnia�y srebrne b�yskawice; na lewym l�ni�y trzy rozetki <emphasis>Hauptsturmf�hrera</emphasis>�� inaczej kapitana�� <emphasis>Sch�tzstaffeln</emphasis>, SS.</p><p>Sta� we w�azie czo�gu Tygrys I, patrz�c przez lornetk� na ciemne pole bitwy. W p�mroku widzia� spaliny wydobywaj�ce si� z silnik�w wrogiej kolumny pancernej, zatrzymanej na drodze w dole. Naliczy� oko�o dwudziestu pi�ciu nieprzyjacielskich pojazd�w, transporter�w p�g�sienicowych i czo�g�w. Prawdopodobnie by�o ich wi�cej. Tego w�a�nie si� spodziewa�. By� nieporuszony.</p><p>Chocia� sta� samotnie i jego czo�g by� sam, �o�nierz w czarnym mundurze nie zna� strachu. Je�li kiedykolwiek pozna� prawdziwe przera�enie, nie by�o nikogo, kto m�g�by o tym za�wiadczy�. Jego towarzysze nigdy tego nie widzieli, a bardzo niewielu wrog�w mog�oby to wykry�, nawet gdyby prze�yli.</p><p>Z tego, co widzia�, jak dot�d nieprzyjaciel nie wykry� r�wnie� jego czo�gu.</p><p>Podj�cie decyzji zaj�o mu zaledwie kilka chwil. Kierowca odpali� silnik z rykiem zag�uszonym przez warkot pracuj�cych na ja�owym biegu nieprzyjacielskich silnik�w i ruszy� w stron� polnej drogi, na lewo od wrogiej kolumny. Strzelec Wohl ju� obraca� wie�� w prawo.</p><p>��Zdejmij pierwszego, Baltazar�� rozkaza� dow�dca.</p><p>��Transporter?�� spyta� z niedowierzaniem Wohl.�� Nie mo�e nam nic zrobi�.</p><p>��Wiem. Ale zablokowanie drogi mo�e nam pom�c.</p><p>��Ach� Rozumiem, <emphasis>Herr Hauptmann</emphasis>�� odpar� Wohl, nachylaj�c si� z powrotem nad celownikiem.�� Chod�, male�ka��� szepn��.�� Jeszcze kawa�eczek� Cel!�� krzykn�� do mikrofonu.</p><p>��Ognia.</p><p>Osiemdziesi�cioo�miomilimetrowa armata L56 rzygn�a dymem i p�omieniami. Jad�cy na czele brytyjskiej kolumny transporter p�g�sienicowy obr�ci�o gwa�townie w poprzek drogi, przez co ca�kowicie j� zablokowa�. Pojazd zaj�� si� ogniem i zacz�y z niego bucha� k��by dymu.</p><p>Tygrys z rykiem ruszy� naprz�d, a jego armata sia�a �mier� i zniszczenie z niewiarygodn� szybko�ci�. Ka�dy pocisk rozwala� czo�g, g�sienicowy Bren Carrier albo transporter. Z tej odleg�o�ci Wohl po prostu nie m�g� spud�owa�. Wr�g, zastawiony zniszczonym p�g�sienicowcem, nie m�g� naciera�. Na w�skiej, otoczonej drzewami drodze nie m�g� te� si� cofa�. M�g� tylko umiera�.</p><p>Na drog� wjecha� pojedynczy czo�g przeciwnika. W wy�cigu z czasem dwie wie�e i armaty zacz�y si� do siebie obraca�. Chocia� Wohl lekko zadr�a�, jego dow�dca nawet nie drgn��. Tygrys okaza� si� szybszy i kolejny brytyjski czo�g eksplodowa� w ogniu i dymie.</p><p>Droga do miasta by�a otwarta. Chocia� teren zabudowany by� dla czo�gu �mierteln� pu�apk�, dow�dca nie czu� strachu. Kaza� kierowcy jecha� do miasteczka. Tam Tygrys spotka� jeszcze trzy brytyjskie czo�gi. Bum� bum� bum� i zosta�y zamienione w zw�glony, pokrwawiony z�om.</p><p>Kiedy droga i miasto by�y ju� zas�ane zniszczonymi pojazdami oraz umieraj�cymi i zabitymi lud�mi, dow�dca wycofa� si�, by uzupe�ni� paliwo i amunicj�. Si�dma Brytyjska Dywizja Pancerna zosta�a zatrzymana przez samotny czo�g; przez odwag� i si�� woli jednego cz�owieka. Nied�ugo zamierza� powr�ci� tu z posi�kami, by zlikwidowa� do reszty pancern� szpic� natarcia.</p><p>Chocia� zosta� mu tylko miesi�c �ycia, tego w�a�nie dnia, w tym nieistotnym miasteczku, Michael Wittman dost�pi� nie�miertelno�ci.</p><empty-line/><subtitle>W nieodleg�ej przesz�o�ci</subtitle><empty-line/><p>Chocia� dym w pokoju pochodzi� nie z palonego tytoniu, lecz kadzid�a na O�tarzu ��czno�ci, i chocia� istoty bior�ce udzia� w spotkaniu, odziane w po�yskuj�ce, przypominaj�ce tuniki stroje, mia�y delikatne, poci�g�e rysy, spiczaste uszy i z�by jak szpilki, ka�dy cz�onek zarz�du dowolnej korporacji natychmiast dostrzeg�by, �e zebra�a si� tu niezr�wnana ekonomiczna i polityczna pot�ga.</p><p>Istoty�� nazywano je �Darhelami��� siedzia�y wok� okr�g�ego sto�u narad. Wszystkie by�y przyw�dcami najwa�niejszych klan�w sk�adaj�cych si� na ich gatunek. St󳠗 rzadki i cenny mebel z opalizuj�cego drewna, pochodz�cego z ma�o znanej i sk�po zasiedlonej planety�� �wiadczy� o bogactwie zebranych. Fotel ka�dego cz�onka zgromadzenia zosta� zbudowany przez rzemie�lniczych mistrz�w Indowy pod wymiary i kszta�t cia�a konkretnego osobnika.</p><p>Za ka�dym z darhelskich pan�w sta� s�u��cy Indowy�� zwa�ywszy na niuanse galaksja�skiego systemu prawnego i gospodarczego, mo�na by go r�wnie dobrze nazwa� �niewolnikiem��� gotowy zaspokoi� ka�d� jego potrzeb� i zachciank�. Chocia� niekt�rzy Darhelowie by� mo�e zdawali sobie z tego spraw�, wi�kszo�� pozostawa�a w b�ogiej nie�wiadomo�ci, �e ich s�u��cy, nigdy nie pogodzeni ze swoim niewolniczym statusem, byli jednym z g��wnych �r�de� informacji dla Bane Sidhe, wszechgalaktycznego spisku maj�cego na celu str�cenie Darhel�w z ich pozycji pan�w wszelkiego stworzenia.</p><p>Przed ka�dym fotelem unosi�a si� holograficzna projekcja, widoczna tylko dla siedz�cego na tym miejscu. Mimo dost�pno�ci informacji o stratach w�r�d mieszka�c�w�� g��wnie poro�ni�tych zielonym futrem pokornych Indowy�� planet padaj�cych ofiar� z�batych paszcz naje�d�c�w, niewielu Darhel�w chcia�o na nie patrze�. Nie by� to objaw ich przewra�liwienia. Darhelom straty Indowy by�y po prostu oboj�tne. Skoro w Federacji by�o ich osiemna�cie bilion�w, �mier� kilku czy nawet kilkuset miliard�w nie mia�a znaczenia.</p><p>Ale zyski? Straty? To w�a�nie by�y kluczowe i niezwykle istotne dane, kt�re wy�wietla�y holograficzne projekcje.</p><p>��Na Pan�w Stworzenia!�� wybuchn�� jeden z Darhel�w, uwa�nie wpatruj�c si� w sw�j hologram.�� Strata kapita�u po�wi�conego na t� inwazj� jest nie do przyj�cia! Zrujnowane fabryki! Zmniejszone zyski! Zachwiany handel! Nie mo�na tego d�u�ej tolerowa�! Nale�y to jak najszybciej przerwa�.</p><p>Darhel niemal da� si� ponie�� niestosownemu i niebezpiecznemu wybuchowi; opu�ci� g�ow� i zmusi� si� do spokojnego oddechu, zaczynaj�c recytowa� mantr�, by zwalczy� <emphasis>lintatai</emphasis>, rodzaj katatonii, na kt�r� Darhelowie byli wyj�tkowo podatni, a kt�ra nieodmiennie prowadzi�a do �mierci.</p><p>Ghin, pierwszy mi�dzy r�wnymi w�r�d obecnych, cmokn�� cicho, pogr��ony w my�lach. Ci m�odzi, zw�aszcza z klanu Urdan, tak �atwo si� emocjonuj�. Przez p� �ycia doprowadzaj� si� na skraj <emphasis>lintatai</emphasis>, drugie p� dochodz� do siebie. Nie po raz pierwszy Ghin z�yma� si� na system kontroli nad galaktyk�, kt�ry pozwala� nawet trzeciorz�dnym Darhelom gromadzi� bogactwa i w�adz� kosztem Indowy. Oczywi�cie nie przejmowa� si� ani troch� samymi Indowy. Wsp�czu� jednak odrobin� znajduj�cemu si� w ci�kiej sytuacji klanowi Urdan. Wiedzia�, �e s� obiektem wielu nacisk�w. I �e maj� tendencj� do wydawania na �wiat zbyt wielu trzeciorz�dnych umys��w.</p><p>Niezale�nie od swoich przemy�le� Ghin wiedzia�, �e jego rol� jest przewodzi�.</p><p>��Nie obawiajcie si� straty kapita�u. Je�li powinni�cie si� czego� obawia�, to eksterminacji naszego ludu, je�eli tej poslee�skiej plagi nie uda si� zatrzyma�.</p><p>Przyw�dca Urdan podni�s� wzrok, przerywaj�c walk� z katatoni� i �mierci�, po to tylko, by zapyta�:</p><p>��A co w tej sprawie robicie?</p><p>Jego g�owa natychmiast zn�w opad�a, a usta wr�ci�y do powtarzania ratuj�cej �ycie mantry.</p><p>��Wszystko co si� da�� odpar� spokojnie Ghin.�� Armie i floty barbarzy�skich najemnik�w, ludzi, ju� walcz� na pograniczu, miejscami nawet przesuwaj� front. Prognozy wskazuj�, �e przy obecnym stosunku si� i mo�liwo�ci wyhodowania wi�kszej liczby ludzkich najemnik�w z ich dzieci, kt�re przyj�li�my jako naszych� go�ci� b�dziemy w stanie stosownie si� zabezpieczy� do czasu, a� ta plaga przeminie. Zadbamy o siebie.</p><p>Machn�� r�k� i wszystkie hologramy wy�wietli�y map� federacyjnego sektora galaktyki; uk�ady, kt�re pad�y ju� pod naporem naje�d�c�w, by�y czerwone, federacyjne�� niebieskie. Map� otacza�y statystyki zysk�w i strat, tak ukochane przez darhelskich kupc�w i bankier�w.</p><p>��Obrzydliwo�栗 mrukn�� Urdan.�� Jakim prawem obci��asz nas absurdalnymi stawkami, kt�rych ��daj� ci barbarzy�cy? Jestem odpowiedzialny przed moimi udzia�owcami i inwestorami. Koszt utrzymania tych ludzi jest zbyt du�y. Powinni przyj�� stawki Indowy i by� wdzi�czni.</p><p>Ghin zgadza� si� z tym ostatnim twierdzeniem. Arogancja ludzi by�a wprost niebywa�a.</p><p>��To wina najliczniejszego z podgatunk�w ludzi, zwanego przez nich Chi�czykami�� odpar�.</p><p>Zaczyna� odczuwa� gniew na ludzk� arogancj�. Zd�awi� go jednak bezlito�nie; <emphasis>lintatai</emphasis>, gdyby ju� w ni� wszed�, by�a dla Ghina tak samo niebezpieczna, jak dla ka�dego Darhela.</p><p>��Ludzie zwani Chi�czykami dokonali oblicze� i ustalili, �e proponowane przez nas stawki s� o wiele ni�sze ni� te, na kt�re mogliby�my si� zgodzi�. Wraz z pozosta�ymi barbarzy�cami po prostu odm�wili nam pomocy, dop�ki nie z�o�yli�my im lepszej propozycji. Oczywi�cie zap�aciliby�my i trzy razy wi�cej ni� za��dali�� doko�czy� z przebieg�ym u�miechem.�� Ale oni tego nie wiedzieli. Cieszcie si�, �e koszty s� takie niskie. Mog�oby by� o wiele gorzej. I b�d�cie spokojni, moje wydatki by�y jeszcze wi�ksze ni� wasze. Mam te� plan, by ci Chi�czycy odpowiedzieli za swoj� bezczelno��.</p><p>Z wci�� pochylon� g�ow��� bo rzeczywi�cie by� niebezpiecznie bliski <emphasis>lintatai</emphasis>�� Urdan podni�s� wzrok i spojrza� na hologram.</p><p>��I jeszcze jedno. Widz�, �e granica jest wyra�nie zaznaczona. Dlaczego ludzcy najemnicy zostawili ten sektor otwarty, skoro Posleeni przeciskaj� si� tamt�dy ca�� mas�?</p><p>W odpowiedzi Ghin zaledwie si� u�miechn��.</p><empty-line/><subtitle>Bli�ej tera�niejszo�ci</subtitle><empty-line/><p>Statek tunelowy t�tni� �yciem i �wiadomo�ci� celu: �ycie dla Po�oslen�ar, Ludu Statk�w, i �mier� dla wszystkich, kt�rzy stan� im na drodze.</p><p>Athenalras rozmy�la�, pe�en dumy i zadowolenia, przygl�daj�c si� przyrz�dom po trzykro� przekl�tych Aldenat�; opr�cz niego samego ma�o kto z Ludu pojmowa� ich dzia�anie. Wok� niego krz�tali si� kenstainowie, kilku kessentai�w i minimalna liczba rozwini�tych normals�w, konieczna do kierowania kul� bojow�. Wi�kszo�� Ludu spoczywa�a nieprzytomna i zahibernowana�� a co wa�niejsze, nie jedz�ca�� g��biej w trzewiach statku. Wszystko sz�o dobrze, a Lud pod��a� drog� do kolejnego podboju na d�ugiej i ognistej �cie�ce gniewu i wojny.</p><p>��Panie?�� zapyta� jeden z kessentai�w, Ro�moloristen, z czym� pomi�dzy szacunkiem a podziwem.�� Mam informacje, kt�rych ��da�e�.</p><p>��Daj mi je, m�odzie�cze�� rozkaza� kr�tko starszy wiekiem i stopniem.</p><p>��Ten p�wysep wystaj�cy w kierunku przeciwnym do kierunku obrotu celu wygl�da na najlepszy dost�pny obszar l�dowania. Jest zaludniony, bogaty w przemys� i obrobione metale, �yzny i p�odny. By�by doskona�ym miejscem dla Ludu z naszego klanu� do chwili, oczywi�cie, kiedy przysz�aby pora wyruszy� dalej.</p><p>Kessentai zawaha� si�; jego w�dz skin�� mu g�ow�.</p><p>��Bogaty i p�odny, ale�</p><p>��To dziwne miejsce ta �Europa�, jak je nazywaj�. Zjednoczona i podzielona. M�dra i bezmy�lna. Odwa�na i l�kliwa. Nie maj�ca znaczenia w czasie pokoju, jak twierdz� archiwa, do kt�rych dotarli�my, ale potencjalnie gro�na w boju.</p><p>Starszy nastroszy� grzebie�.</p><p>��Czy s� gorsi od szarych threshkreen z Diess? Metalowych threshkreen z Kerlen? Czy s� gorsi od przekl�tych thresh z mniejszego kontynentu, kt�rzy pokonali w boju nasze pierwsze l�dowanie i nawet teraz opieraj� si� Ludowi ogniem i krwi�?</p><p>M�odszy Wszechw�adca opu�ci� wzrok, odpowiadaj�c.</p><p>��M�j panie� To s� w�a�nie szarzy threshkreen, to ich dom. A istoty z mniejszego kontynentu? To potomkowie kolonist�w, bardzo podobnych do Ludu, kt�rzy opu�cili swoje pierwotne siedziby i wyruszyli do nowych i niemal pustych miejsc, niszcz�c i eksterminuj�c thresh, kt�rych tam zastali.</p><p>W�dz zje�y� si�, rozpo�cieraj�c grzebie�.</p><p>��A wi�c chcesz powiedzie�, m�ody Ro�moloristenie, �e podb�j tego miejsca, tej Europy, jest zbyt trudnym zadaniem dla Ludu, zbyt trudnym dla mnie?</p><p>��Nie! M�j panie, nie!�� przeprosi� pospiesznie m�odszy kessentai.�� To da si� zrobi�. Ale musimy podej�� do sprawy ostro�niej ni� zazwyczaj. Musimy zdoby� przycz�ek� albo mo�e dwa, jak s�dz�. Tam rozbudujemy nasze si�y, zanim dokonamy podboju reszty. Sp�jrz, panie. Tu s� moje zalecenia.</p><p>Wszechw�adca przesun�� szponami nad aldenata�skim ekranem.</p><p>U�agodzony nieco Athenalras spojrza� na monitor.</p><p>��Rozumiem. Proponujesz, �eby�my wyl�dowali tutaj, na wschodzie, na r�wninie�</p><p>��Nazywaj� to Polsk�, panie.</p><p>��Polsk�?�� powt�rzy� Athenalras.�� Barbarzy�ska nazwa�� prychn��.</p><p>��W rzeczy samej�� zgodzi� si� Ro�moloristen.�� Thresh z tej barbarzy�skiej krainy, Polski, maj� opini� gro�nych w walce, chocia� sukcesy odnosili niewielkie.</p><p>��A drugie l�dowanie?</p><p>��T� krain� nazywaj� Francj�. I zn�w ich reputacja na �cie�ce Gniewu jest dobra, a mimo to r�wnie� odnosili niewielkie sukcesy.</p><p>��Nie rozumiem, pisklaku. Proponujesz, �eby�my wyl�dowali w dw�ch miejscach, w kt�rych thresh s� gro�ni w boju, ale nie odnosz� sukces�w? Po prostu tego nie pojmuj�.</p><p>��Czasami, m�j panie�� odpar� Ro�moloristen�� mo�na by� pot�nym na �cie�ce Gniewu, a mimo to przegra�, bo jest kto� inny, jeszcze pot�niejszy.�� M�ody Wszechw�adca dotkn�� ekranu pazurem.�� Tutaj. To jest to miejsce. Dom odzianych w szaro�� thresh. Kraina, kt�ra usuwa w cie� threshkreen Francji i Polski. Kraina, na kt�r� musimy przygotowa� inwazj�, jakiej Lud jeszcze nie widzia�.</p><p>��A jak si� zwie ta straszliwa kraina, pisklaku?</p><p>��M�j panie, jej thresh nazywaj� sw�j dom �Deutschland�.</p></section><section><title><p>CZʌ� I</p></title><epigraph><poem><stanza><v><emphasis>M�gen andere von ihrer Schande spreche,</emphasis></v><v><emphasis>Ich Spreche von der meinen.</emphasis></v><v><emphasis>O� Deutschland bleiche Mutter!</emphasis></v><v><emphasis>Wie haben deine S�hne dich zugerichtet</emphasis></v><v><emphasis>Dass du unter dem V�lken sitzest</emphasis></v><v><emphasis>Ein Gesp�rtt oder eine Furcht! </emphasis><a l:href="#n_1" type="note">[1]</a></v></stanza></poem><text-author>��Bertolt Brecht, 1933</text-author></epigraph><section><title><p>1</p></title><subtitle>Fredericksburg, Wirginia, 11 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>�nieg osiada� na policzkach i brwiach, zakrywaj�c z wolna scen� grozy czystym bia�ym kocem. Bia�e p�atki spada�y na w�osy m�czyzny, kt�ry sam by� blady jak �nieg. I zgarbiony. Przygi�ty ci�arem lat i troskami swego ludu, spoczywaj�cymi na jego starym, um�czonym grzbiecie.</p><p><emphasis>Bundeskanzler</emphasis><a l:href="#n_2" type="note">[2]</a> odwr�ci� wzrok od ohydnego, zasypywanego �niegiem widoku. Wystarczy�o, �e widzia� to niegdy� t�tni�ce �yciem, zabytkowe miasto starte z powierzchni ziemi, jakby nigdy nie istnia�o. A lista ofiar� Tak olbrzymia lista ofiar� armii pa�stwa o wiele pot�niejszego ni� jego w�asne. <emphasis>Kanzler</emphasis> zadr�a� ze strachu o sw�j kraj, swoj� kultur� i sw�j lud.</p><p>Ale ze wszech miar gorsze by�y md�o�ci obrzydzenia.</p><p>��To te ko�ci, G�nter�� szepn��, boj�c si� spojrze� na swojego doradc�.�� To te ma�e stosiki ogryzionych ko�ci.</p><p>G�nter, doradca�� chocia� tak naprawd� by� kim� wi�cej�� us�ysza� ten szept i skrzywi� si�.</p><p>��Wiem, <emphasis>mein Herr</emphasis>. To odra�aj�ce. My� my te� robili�my w przesz�o�ci straszne rzeczy. Straszne, okropne, godne pot�pienia rzeczy. Ale to? To przekracza wszystko�</p><p>��Nie oszukuj sam siebie�� sprostowa� <emphasis>Kanzler</emphasis>.�� My byli�my gorsi, G�nter, o wiele gorsi. Byli�my gorsi, bo to, co robili�my, robili�my w�asnym pobratymcom. Spalone miasta. Aba�ury. Myd�o. Z�ote koronki z z�b�w. <emphasis>Einsatzgruppen</emphasis>. Komory gazowe i piece. Ca�a gama grozy, z kt�r� zapoznali niewinnych nasi przodkowie� i my sami.</p><p>��A Drezno?�� odpar� sardonicznie G�nter, unosz�c brew.�� Hamburg? Damstadt?</p><p>��Nie powiedzia�em, m�j m�ody przyjacielu, �e byli�my osamotnieni w naszych przewinach.</p><p><emphasis>Kanzler</emphasis> zamruga�, by pozby� si� kilku p�atk�w �niegu, kt�re osiad�y na jego siwych rz�sach.</p><p>��Zreszt�� czym s� przewiny przesz�o�ci?�� westchn��.�� Czy nasi m�odzi musz� gin�� za to, co zrobili ich dziadowie? Czy to s�uszne, by nasze dzieci by�y po�erane, zamieniane w ma�e stosiki go�ych, ogryzionych ko�ci? Jak daleko si�ga grzech Adama i Ewy, G�nter?</p><p><emphasis>Kanzler</emphasis> wyprostowa� sw�j stary, zm�czony i obarczony brzemionami grzbiet.</p><p>��Tak czy inaczej, to nie ma znaczenia�� oznajmi�.�� Cokolwiek zrobili�my, nic nie zas�uguje na t� t� rze�ni�. I je�li mo�emy co� zrobi�, by temu zapobiec� to w�a�nie mam zamiar to zrobi�.</p><p>G�nter, jego doradca, w zamy�leniu podrapa� si� po brodzie.</p><p>��Ale to, co mogli�my zrobi�, ju� zrobili�my. Produkcja wszystkiego, co mo�e nam by� potrzebne do obrony albo ewakuacji, idzie pe�n� par�. Wszyscy starzy �o�nierze Wehrmachtu<a l:href="#n_3" type="note">[3]</a> zostali zmobilizowani i w�a�nie s� odm�adzani. Wprowadzili�my pob�r do wojska wszystkich opr�cz tych, kt�rym sumienie nie pozwala s�u�y�. Robimy wszystko, co mo�emy.</p><p>��Nie, m�j m�ody przyjacielu�� odpar� <emphasis>Kanzler</emphasis> wolno i dobitnie.�� Jest jeszcze jedna grupa, kt�rej nie tkn�li�my. Kt�rej sam bym nie tkn��, gdybym nie zobaczy� tego koszmaru na w�asne oczy.</p><p>Jedna grupa? Jedna grupa? Co <emphasis>Kanzler</emphasis> m�g� mie� na my�li? Nagle G�nter szeroko otworzy� oczy.</p><p>��<emphasis>Mein Herr</emphasis>, chyba nie m�wi pan o nich.</p><p>Otulaj�c si� szczelniej p�aszczem i unosz�c r�k�, by otrze� twarz z wci�� padaj�cego �niegu, starzec spojrza� w niebo, jakby szuka� tam natchnienia. Nie otrzymawszy go, odpar� stanowczo, wci�� patrz�c w g�r�:</p><p>��W�a�nie o nich.</p><p>I o wszystkim innym�� pomy�la�, ale nie powiedzia��� co musz� sprowadzi� z powrotem, by to si� nie sta�o z naszymi miastami i naszym ludem.</p><empty-line/><subtitle>Pary�, Francja, 13 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>T�um by� olbrzymi, a jego napi�cie wr�cz namacalne. W�r�d miliona demonstrant�w Isabelle De Gaullejac czu�a si� tak, jak nie czu�a si� od czas�w szcz�liwych i beztroskich dni w M�odzie��wce Socjalistycznej.</p><p>Chocia� ju� po czterdziestce, Isabelle wci�� by�a atrakcyjn� przedstawicielk� p�ci pi�knej. Jako typowa Francuzka zachowa�a smuk�� sylwetk�. Jej si�gaj�cych do ramion br�zowych w�os�w nie tkn�a siwizna. A nawet je�li mia�a na twarzy wi�cej zmarszczek ni� za czas�w studi�w, to spojrzenia starych i m�odych m�czyzn m�wi�y jej, �e nie straci�a jeszcze swojego powabu.</p><p>Wtedy protestowa�a przeciwko Amerykanom; przeciwko nim i wojnie, kt�r� odziedziczyli po Francji. Teraz protestowa�a przeciwko Francji; Francji i wojnie, kt�r� ten kraj dosta� w spadku po Amerykanach.</p><p>By�a przekonana, �e to wszystko wina w�a�nie Amerykan�w. Czy ci obcy, Posleeni, zaatakowali Ziemi� pierwsi? Nie. Lekkomy�lnie, za namow� Amerykan�w, francuska armia polecia�a do gwiazd, szukaj�c k�opot�w i wdaj�c si� w bezowocn� wojn� przeciwko nieznanej dot�d cywilizacji.</p><p>I po co? By ocali� sypi�c� si� federacj� galaktyczn�?</p><p>Francja mia�a swoje sprawy tutaj, na Ziemi, i mia�a troszczy� si� o Francuz�w.</p><p>A teraz m�wili o podniesieniu podatk�w. �eby pom�c prostym ludziom? Zn�w nie. Mieli nimi naoliwi� tryby machiny wojennej. Isabelle zadr�a�a z obrzydzenia.</p><p>Jeszcze gorsze od wy�szych podatk�w by�y zapowiedzi rozszerzenia poboru. Isabelle spojrza�a na swoich dw�ch m�odych syn�w, kt�rych prowadzi�a za r�ce, i przysi�g�a, �e nigdy nie pozwoli, by zabrano ich z jej domu i zamieniono w mi�so armatnie w g�upiej i niepotrzebnej wojnie.</p><p>Jej g�os do��czy� si� do ryku skanduj�cego t�umu.</p><p>��Chcemy pokoju! Chcemy pokoju! CHCEMY POKOJU!</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 14 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>Wie�ci si� rozesz�y; dopilnowa� tego G�nter.</p><p>Kiedy kanclerz wszed� do Bundestagu, niemieckiego cia�a ustawodawczego, zobaczy� morze oboj�tnych twarzy, tu i �wdzie usiane obliczami bardziej wrogimi, a w bardzo nielicznych przypadkach ch�tnymi. Nie by� pewien, kogo obawia si� bardziej�� lewicy, kt�ra zamierza�a podnie�� krzyk, by go usun��, czy nowej prawicy, kt�ra mog�a za��da�, by przyj�� tytu�, kt�rego nienawidzi��� <emphasis>F�hrera.</emphasis></p><p>Niewa�ne. M�g� jedynie trwa� przy podj�tej decyzji i mie� nadziej�, �e parlamentarzy�ci oceni� sytuacj� tak samo jak on. Aby tak si� sta�o, wiedzia�, �e musi im j� pokaza�.</p><p>Siadaj�c, kanclerz wykona� ruch d�oni�. Natychmiast przygas�y �wiat�a, a spod wysokiego sklepienia zjecha� ekran.</p><p>Przez cztery dni specjalnie dobrany zesp� dziennikarzy i dziennikarek montowa� materia� dokumentalny, wykorzystuj�c g��wnie ameryka�skie, ale te� i inne �r�d�a. Jednak to Ameryka w�a�nie, kt�ra wyczu�a, �e Niemcy chc� pozosta� jej sojusznikiem, by�a najbardziej sk�onna dostarczy� niemieckim reporterom wszystkiego, czego potrzebowali, by wype�ni� swoje zadanie.</p><p>Niczego nie cenzurowano, wszystkie chwyty by�y dozwolone. Niemiecki parlament mia� dosta� kopa widokiem grozy, jaka czeka�a ich kraj w wyniku najazdu obcych.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Annemarie Mai, reprezentantka zielonych i socjalist�w z Wiesbaden, zalicza�a si� do nieprzejednanych wrog�w pomys�u <emphasis>Kanzlera</emphasis>. Kiedy film si� zacz��, z niek�aman� przyjemno�ci� patrzy�a na ruiny Waszyngtonu. Poczynaj�c od kowbojskich przyg�d w epoce imperializmu, przez niszczycielskie projekty energetyczne i �rodowiskowe, po�� co najgorsze�� uporczywe obstawanie przy przestarza�ym systemie gospodarczym, przy kt�rym irytuj�co cz�sto jej preferowany system etatystyczny wydawa� si� nieskuteczny�� wszystko to czyni�o z Waszyngtonu symbol tego, czego Annemarie w Ameryce nienawidzi�a.</p><p>Jednak podobnie jak wielu innych, tak jak nienawidzi�a ich kraju, tak lubi�a Amerykan�w jako ludzi.</p><p>Dlatego jej reakcja na reszt� filmu by�a zupe�nie inna. Widok ma�ych dzieci, popadaj�cych z przera�enia w katatoni� na widok rodzic�w zarzynanych i po�eranych na ich oczach, sprawi�, �e zacz�a �ka�. Jeszcze straszniejsze by�y jednak te dzieci, kt�re nie straci�y zmys��w, te, kt�re bez przerwy krzycza�y. Pos�anka zadr�a�a ze zgrozy.</p><p>A potem byli �o�nierze o chorych, brudnych i zm�czonych twarzach. By�o w�r�d nich wielu bia�ych, kt�rzy nie r�nili si� od ch�opc�w i dziewczyn z Niemiec. Zw�aszcza wrzaski rannych kaleczy�y serce Annemarie.</p><p>A potem pokazano stosy odartych z mi�sa ko�ci, ludzkich ko�ci, i osobne stosy r�wno roz�upanych czaszek, niekt�rych bardzo ma�ych. Wtedy Annemarie pobieg�a do damskiej toalety, nie mog�c ju� ani chwili d�u�ej powstrzymywa� wymiot�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Musicie pa�stwo mie� bardzo kiepskie zdanie o demokratycznym duchu w niemieckich sercach, je�li tak si� obawiacie odm�odzenia dwudziestu czy dwudziestu pi�ciu tysi�cy starc�w�� powiedzia� kanclerz do grupy wykrzykuj�cych z galerii protestuj�cych.</p><p>Je�li jego s�owa wywar�y jakikolwiek skutek, nie dali tego po sobie w �aden spos�b pozna�. Ich skandowanie: �Nigdy wi�cej nazist�w! Nigdy wi�cej nazist�w!� przybra�o jeszcze na g�o�no�ci i zaci�to�ci.</p><p>��Nie zawsze byli starcami�� odpar� jeden z parlamentarzyst�w.�� Kiedy byli m�odzi, tacy, jakimi chce ich pan zn�w uczyni�, uzbrojeni i zorganizowani, co zn�w chce im pan zapewni�, byli potworami, opryszkami, przest�pcami� mordercami.</p><p>��Nie wszyscy�� upiera� si� kanclerz.�� Mo�e nawet nie wi�kszo�� z nich. Niekt�rych wzi�to z poboru. Inni nie znale�li dla siebie miejsca w Reichswehrze i jako �o�nierze wst�pili do pierwszej wojskowej organizacji, kt�ra ich przyj�a. Poza tym zamierzam dopilnowa�, by ani jeden z tych, kt�rzy byli skazani czy chocia� niebezpodstawnie oskar�eni o zbrodnie wojenne albo zbrodnie przeciwko ludzko�ci, nie zosta� dopuszczony.</p><p>��Wszyscy byli winni zbrodni przeciwko ludzko�ci�� odparowa� pose�.�� Ka�dy, kto bra� udzia� w niesprawiedliwej wojnie, kt�r� nasz kraj wyda� niewinnemu �wiatu, jest winny.</p><p>��Gdyby tak by�o�� odpar� spokojnie kanclerz�� wtedy r�wnie winni byliby Heinz Guderian, Erich Manstein, Erwin Rommel czy Gerd von Rundstedt. To oni byli w tej wojnie odpowiedzialni za planowanie na wysokim szczeblu. Ludzie, kt�rych proponuj� odm�odzi�, byli zaledwie pionkami w por�wnaniu z tymi s�ynnymi i podziwianymi niemieckimi �o�nierzami.</p><p>��Mordowali wi�ni�w!�� wrzasn�� inny pose�.</p><p>��Na tej wojnie wszyscy mordowali wi�ni�w.</p><p>I tak to si� ci�gn�o, pozornie bez ko�ca. Przeciwnicy si� wypowiadali, kanclerz spokojnie odpowiada�. Zwolennicy si� wypowiadali, zazwyczaj spokojnie, a przeciwnicy podnosili w�ciek�y wrzask. W ko�cu dosz�o do g�osowania� i stosunek g�os�w by� naprawd� bardzo wyr�wnany.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wszystkie oczy zwr�ci�y si� na poszarza�� twarz wchodz�cej na m�wnic� Annemarie Mai. To jej g�os mia� zadecydowa�.</p><p>��Mam pewne warunki�� oznajmi�a, maj�c przed oczami obrazy roz�upanych dzieci�cych czaszek.</p><p>��Warunki?�� spyta� kanclerz.</p><p>��Kilka.�� Kiwn�a g�ow�.�� Po pierwsze, ci ludzie s� nosicielami zarazy, politycznej zarazy. Musz� zosta� poddani kwarantannie, by�my mieli pewno��, �e jej nie roznios�.</p><p>��By mie� z nich jakikolwiek po�ytek, musz� wykorzysta� ich jako kadry do szkolenia innych.</p><p>��Rozumiem�� odpar�a Annemarie.�� Ale kiedy ta grupa zostanie ju� wprowadzona w struktury wojskowe, tak jak pan chce, musi by� od nich jak najbardziej odizolowana, tak by zaraza nie rozprzestrzeni�a si� w stopniu wi�kszym, ni� jeste�my w stanie kontrolowa�.</p><p>��W takim razie zgoda�� powiedzia� kanclerz.</p><p>��Po drugie, musz� by� obserwowani.</p><p>��B�d�.</p><p>��Po trzecie, nie wolno im b�dzie g�osi� swoich politycznych przekona�, i to nie tylko publicznie.</p><p>��Prawo zakazuj�ce g�oszenia ideologii nazistowskiej pozostaje w mocy i s�u�y�o nam dobrze przez kilkadziesi�t lat.</p><p>��Po czwarte, musimy ich zu�y�, wykorzysta�, wypali�, wraz z, przykro mi to m�wi�, m�odymi lud�mi, kt�rych ska�emy na ich �opiek�.</p><p>��To akurat mog� pani zagwarantowa�.</p><p>��W takim razie g�osuj� za. Niech pan rekrutuje swoj� formacj�, panie kanclerzu.</p><p>Zgromadzenie w jednej chwili wybuch�o okrzykami aprobaty i przekle�stwami.</p><empty-line/><subtitle>Babenhausen, Niemcy, 15 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>Dla niekt�rych staro�� oznacza spok�j. Innym s�abn�cy z wiekiem umys� przybli�a coraz okrutniejsze wspomnienia.</p><p>Bardzo niewielu, czy wr�cz nikt, w domu opieki wiedzia�o, ile dok�adnie lat ma starzec, chocia� informacja ta znajdowa�a si� w jego karcie. W�r�d personelu kr��y�a plotka, �e przekroczy� ju� setk�, jednak nikt nie pofatygowa� si�, aby to sprawdzi�. Starzec odzywa� si� rzadko, a jeszcze rzadziej zdawa� si� m�wi� z sensem. Czasami w nocy dy�urna piel�gniarka s�ysza�a, jak krzycza� w swoim pokoju: �<emphasis>Vorw�rts</emphasis>, Manfredzie! Zatrzyma� ich, <emphasis>meine Br�dern!</emphasis>� albo �<emphasis>Steisse, die Panzer!</emphasis>�.</p><p>Czasami za� starzec cicho wo�a� kogo� po imieniu, szepta� co� z �alem albo nuci� kilka takt�w jakiej� dawno zapomnianej, a mo�e nawet zakazanej piosenki.</p><p>Ci, kt�rzy go myli, i ci, kt�rzy rozmawiali z myj�cymi, szeptali, �e ma na torsie wytatuowany numer. Szeptali te� o bliznach i �ladach oparze�.</p><p>Codziennie, w s�o�ce czy w deszcz, owini�tego w koce lub nie, zale�nie od pogody, piel�gniarze wywozili starca na w�zku na werand�, �eby odetchn�� troch� �wie�ym powietrzem. Tego dnia �wie�e powietrze by�o zimne i ci�kie, nabrzmia�e wilgoci� padaj�cego �niegu. Jakie sny czy koszmary budzi� w nim �nieg, nikt nie wiedzia��� starzec nigdy o tym nie m�wi�.</p><p>Stoj�ca w drzwiach wej�ciowych kierowniczka domu opieki wskaza�a miejsce, gdzie siedzia�.</p><p>��Tam jest.</p><p>��Od tej pory my si� nim zajmiemy�� powiedzia� jeden z dw�ch m�czyzn, ubrany w sk�rzany p�aszcz zdradzaj�cy jego przynale�no�� do Bundesnachrichtendienst�� Federalnych S�u�b Informacyjnych, niemieckiego wywiadu.�� Pani i pani zak�ad ju� nie musicie si� nim k�opota�.</p><p>Kierowniczka lekko skin�a g�ow�. <emphasis>Alles war in ordnung</emphasis>. Wszystko w porz�dku. Dwaj m�czy�ni odwr�cili si� ju� do niej plecami i skupili ca�� uwag� na starcu. Podeszli do niego; jeden przykucn�� przed w�zkiem, drugi stan�� z boku.</p><p>��<emphasis>Herr Gruppenf�hrer</emphasis>?�� powiedzia� cicho kucaj�cy.�� <emphasis>Gruppenf�hrer</emphasis> M�hlenkampf? Nie wiem, czy mnie pan rozumie. Ale je�li tak, idzie pan z nami.</p><p>W wyblak�ych niebieskich oczach starca b�ysn�� jakby �lad rozpoznania.</p><p>��Aha�� powiedzia� ten w p�aszczu.�� Rozumie mnie pan, prawda? A przynajmniej rozpoznaje pan swoje nazwisko i dawny stopie�. Bardzo dobrze. A to zrozumiesz, starcze? Tw�j kraj zn�w ci� wzywa. Potrzebujemy ci�, i to pilnie.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 17 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>Jejku, tym dw�m to si� spieszy, pomy�la� klient <emphasis>gasthausu</emphasis> po�o�onego w zau�ku niedaleko miejsca, gdzie mieszka�. Jak zwykle siedzia� w ciemnym k�cie, popijaj�c piwo. Kiedy wreszcie Gestapo, czy jak tam si� teraz nazywaj�, zrozumie, �e te p�aszcze wyr�niaj� ich tak samo, jak moje <emphasis>Sigrunen</emphasis>, podw�jne b�yskawice, wyr�nia�y mnie?</p><p>Obiekty zainteresowania klienta przechodzi�y od stolika do stolika, rozmawiaj�c z innymi go��mi. Wirt, w�a�ciciel i kierownik lokalu, zerka� dyskretnie na starszego m�czyzn� siedz�cego w s�abo o�wietlonym k�cie. Mam im powiedzie�?</p><p>Klient wzruszy� ramionami. <emphasis>Machts nihts</emphasis>. Bez r�nicy. Wiesz, kim s�, tak samo jak ja. Je�li zechc� mnie znale��, znajd�.</p><p>Kiwn�wszy g�ow� na znak, �e rozumie, Wirt zawo�a� dw�ch m�czyzn do siebie.</p><p>��Je�li szukacie panowie <emphasis>Herr</emphasis> Braschego, siedzi tam, w k�cie.</p><p>Brasche z zainteresowaniem patrzy�, jak obaj podchodz� do jego stolika, potem pozdrowi� ich, unosz�c kufel piwa.</p><p>��Co mog� dzi� zrobi� dla BND, panowie?</p><p>��Hans Brasche?�� spyta� jeden z dw�jki, b�yskaj�c legitymacj�.</p><p>��To ja�� odpar� Hans.</p><p>��Musi pan i�� z nami.</p><p>Brasche u�miechn�� si�. Nawet je�li si� ba�, �aden z dw�ch odprowadzaj�cych go m�czyzn ani innych klient�w nie m�g� tego wiedzie�. Nigdy nie by� m�czyzn�, ani ch�opcem, kt�ry okazywa�by strach.</p><empty-line/><p><emphasis>Czasy by�y ci�kie, a robi�y si� jeszcze gorsze. Wed�ug kalendarza na �cianie by� rok 1930. Kiedy ch�opiec wszed� do skromnej kuchni, twarz jego matki wyra�a�a jedno: strach.</emphasis></p><p><emphasis>��Ojciec chce ci� widzie�, Hansi.</emphasis></p><p><emphasis>Ch�opiec, najwy�ej dziesi�cioletni, st�umi� dr�enie. To nigdy nie wr�y�o nic dobrego. Zebra� ca�� odwag�, uni�s� swoj� dziesi�cioletni� g�ow� i odwa�nie ruszy� tam, gdzie czeka� na niego jego jednor�ki ojciec�� a co wa�niejsze, tak�e jego pas. Wiedzia�, �e nie mo�e zap�aka�, nie mo�e okaza� l�ku�� w przeciwnym razie lanie b�dzie jeszcze gorsze, o wiele gorsze.</emphasis></p><p><emphasis>Potem, kiedy d�ugie bicie si� sko�czy�o, Hans, z suchymi oczami, min�� swoj� matk� krokiem sztywnym od siniak�w i skalecze�.</emphasis></p><p><emphasis>Kobieta obj�a syna, rozpaczliwie pr�buj�c ul�y� mu w cierpieniu. Poczu�a tylko dr�enie, kiedy jej d�onie g�adzi�y jego si�ce i rany.</emphasis></p><p><emphasis>��Za co, Hansi? Co zrobi�e�?</emphasis></p><p><emphasis>Ch�opiec, wysoki jak na sw�j wiek, ale nie tak wysoki jak matka, zwiesi� g�ow� i wtuli� twarz w matczyne �ono.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie wiem, Mutti. Nie powiedzia�. Nigdy nie m�wi.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie by� taki przed Wielk� Wojn�, Hansi, zanim straci� r�k�.</emphasis></p><p><emphasis>Ch�opiec nie m�g� p�aka�, dawno ju� to z niego wybito. Wzruszy� ramionami. Matka mog�a p�aka� i p�aka�a.</emphasis></p><empty-line/><p>��Musz� przyzna�, �e opanowany z pana go��, <emphasis>Herr</emphasis> Brasche�� powiedzia� jeden z dw�ch agent�w ju� p�niej, w mercedesie.</p><p>��Jestem stary. Du�o ju� widzia�em. Nigdy nie widziano, �ebym si� ba� albo okazywa�, �e si� boj�; ani ja, ani nikt inny nigdy nie mia�by z tego �adnego po�ytku. Dlaczego teraz mia�oby by� inaczej?</p><p>��Tym razem nie ma pan powodu do obaw, <emphasis>Herr</emphasis> Brasche�� odpar� drugi m�czyzna, kierowca.�� Przyjechali�my wy�wiadczy� panu przys�ug�.</p><p>Hans wzruszy� ramionami.</p><p>��Ludzie wy�wiadczali mi ju� przys�ugi. Rzadko wynika�o z tego co� dobrego.</p><empty-line/><p><emphasis>Czasy si� zmieni�y. Obfito�� i nadzieja zast�pi�y g��d i rozpacz. W oknach, na latarniach, na ramionach m�czyzn i kobiet w ca�ych Niemczech �opota� nowy symbol. W radio trzeszcza� chrapliwy, uszkodzony przez gaz g�os nowego bohatera.</emphasis></p><p><emphasis>Hans poczu�, �e jego trzynastoletnie serce zaczyna bi� szybciej, kiedy jego F�hrer przem�wi� do narodu.</emphasis></p><p><emphasis>��Meine alte Kameraden�� zacz�� Hitler, a Hans poczu�, �e jego jednor�ki ojciec z synowsk� mi�o�ci� staje na baczno��.�� Die grosse zeit ist jetzt angebrochen� Deutschland ist nun erwacht� (Moi starzy towarzysze� Nadesz�y wielkie czasy� Niemcy si� przebudzi�y�).</emphasis></p><p><emphasis>��Widzisz, m�j ma�y Hansi? Widzisz, jak� ci wy�wiadczy�em przys�ug�, przyprowadzaj�c ci� tutaj?</emphasis></p><p><emphasis>Na to Hans nie mia� szczerej odpowiedzi; ka�dy dar jego ojca mia� swoj� cen�.</emphasis></p><p><emphasis>To by�o publiczne radio, takie z g�o�nikami, maj�ce nadawa� sw�j przekaz do t�umu. Mundurowe patrole HitlerJugend pilnowa�y porz�dku, g��wnie �wiec�c przyk�adem w�asnej dyscypliny. Ale Niemcy w Roku Pa�skim 1933 nie potrzebowali przyk�adu; wci�� byli narodem, kt�ry stawa� przeciwko po�owie �wiata od 1914 do 1918 roku. Dyscypliny mieli pod dostatkiem.</emphasis></p><p><emphasis>Ojciec zauwa�y�, jak Hans przygl�da si� obwieszonym kolorowymi wst��kami ch�opcom w kr�tkich spodniach, ze sztyletami, o zaci�tych twarzach.</emphasis></p><p><emphasis>��Ach, widz�, �e interesuje ci� Ruch M�odzie�y. Nie b�j si�. Za�atwi�em, �eby przyj�li ci� troch� wcze�niej. Zrobi� z ciebie m�czyzn�.</emphasis></p><p><emphasis>Niby jak, ojcze?, pomy�la� ch�opiec. Maj� twardsze pasy? Ciekaw jestem, jakie jeszcze przys�ugi mi wy�wiadczysz.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Bad Tolz, Niemcy, 20 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>��Nie chc� od was �adnych pierdolonych przys�ug�� warkn�� M�hlenkampf.</p><p><emphasis>Kanzler</emphasis>�� kanclerz Republiki Federalnej Niemiec�� oderwa� wzrok od skurczonej postaci przykutego do w�zka m�czyzny na zdj�ciu w aktach. Spojrza� ostro na stoj�cego przed nim m�odego, wysokiego, ciemnow�osego, wyprostowanego jak struna i barczystego m�czyzn�. Dla postronnego obserwatora M�hlenkampf, nosz�cy insygnia genera�a porucznika Bundeswehry, wygl�da� co najwy�ej na dwadzie�cia lat. Mimo tego w jego oczach by�a surowo�� zdradzaj�ca cierpienia i do�wiadczenia, kt�rych dwudziestolatek nie mia�by kiedy prze�y�.</p><p>��To niesamowite, G�nter�� zauwa�y� kanclerz�� jak odj�cie komu� osiemdziesi�ciu czterech lat wp�ywa na jego usposobienie.</p><p>M�hlenkampf prychn�� z pogard�.</p><p>��Pierdolcie si�, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>�� wypali�.�� Pierdolcie si� wszyscy, cywilni dranie. Pierdolcie si� wszyscy, kt�rzy wyci�gn�li�cie mnie z tego domu starc�w. Pierdolcie si� za to, �e oddali�cie mi m�j umys�, �e mog� zn�w pami�ta� i t�skni� za �on� i dzie�mi, i za przyjaci�mi, kt�rych straci�em. Pierdolcie si� za to, �e pos�ali�cie mnie zn�w na wojn�. Ponad trzyna�cie lat mojego �ycia sp�dzi�em na wojnie, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Bez chwili pokoju od 1916. My�la�em, �e w ko�cu mam to za sob�. Wi�c odpierdolcie si� wszyscy.</p><p>W po�owie tej tyrady G�nter wsta� z fotela, jakby chcia� uciszy� tego m�odego-starego cz�owieka. Spojrzenie M�hlenkampfa i gest d�oni kanclerza kaza�y mu wr�ci� na miejsce.</p><p>Kanclerz u�miechn�� si� z zadowoleniem.</p><p>��Pieprzy pan, M�hlenkampf, a� si� kurzy. Co wi�cej, dobrze pan o tym wie. �Bez chwili pokoju�? Bzdura. Jedyny pok�j, jakiego pan zazna�, zacz�� si� w 1916, kiedy wst�pi� pan do s�u�by, a sko�czy� w 1918, wraz z Wielk� Wojn�. Potem mia� pan jeszcze troch� �pokoju� mi�dzy 1918 a 1923, we <emphasis>Freikorps</emphasis>� O tak, wiem o panu wszystko, M�hlenkampf. A potem nasta� najwi�kszy pok�j, od 1939 do 1945, prawda? Sp�jrz prawdzie w oczy, esesmanie. Wojna to dla pana pok�j. A pok�j to dla pana piek�o.</p><p>M�hlenkampf przekrzywi� g�ow�, bezskutecznie usi�uj�c ukry� przelotny u�mieszek.</p><p>��Jedno pan przeoczy�, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Hiszpania, od 1936 do 1939. Oczywi�cie nieoficjalnie. To dopiero by� ubaw.</p><p>Jego u�miech si� poszerzy�, a potem M�hlenkampf g�o�no si� za�mia�.</p><p>��Bardzo dobrze, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Cokolwiek zrobili�cie, �eby mnie odm�odzi�, musieli�cie mie� jaki� pow�d. Czego ode mnie chcecie? Jakie macie dla mnie zadanie?</p><p>Kanclerz odwzajemni� u�miech.</p><p>��Mamy pewne problemy�� przyzna�.�� Jak bardzo nie mia� pan kontaktu ze �wiatem w tym domu starc�w?</p><p>M�hlenkampf zastanawia� si� przez chwil�.</p><p>��Straci�em go chyba w 1921. A skoro o tym mowa, kt�ry mamy rok? Sk�d si� tu wzi��em? Dlaczego zn�w jestem m�ody? Jak to si� sta�o, �e odzyska�em sprawno�� umys�u?</p><p>��Ach, od czego zacz��? Mamy rok 2004. Tak, generale M�hlenkampf�� ci�gn�� kanclerz, widz�c zaskoczenie by�ego oficera.�� Jest pan dziarskim stuczterolatkiem. A sk�d ma pan umys� i cia�o dwudziestolatka? To interesuj�ca historia.</p><p><emphasis>Kanzler</emphasis> ju� dawno postanowi� m�wi� wprost; M�hlenkampf by� znany jako cz�owiek bezpo�redni.</p><p>��Grozi nam inwazja, panie generale.</p><p>��Niemcom?�� naje�y� si� stary-m�ody.�� Ojczyzna jest w niebezpiecze�stwie?</p><p>��Wszyscy s� w niebezpiecze�stwie�� odpar� kanclerz.�� Planeta Ziemia zostanie zaatakowana� w�a�ciwie ju� zosta�a� przez obce istoty z kosmosu. Jak powiedzia�em, zacz�y ju� l�dowa� w Stanach Zjednoczonych i�</p><p>��Bzdura! Ameryka�skie pierdo�y. Obcy? Z kosmosu? <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>, prosz�! Urodzi�em si� wieczorem, ale nie wczoraj wieczorem!</p><p>��To wcale nie pierdo�y, M�hlenkampf. Prosz� pow�ci�gn�� swoje uprzedzenia; ostatnia wojna ju� dawno si� sko�czy�a. A Amerykanie przynajmniej ca�kowicie pokonali pierwsz� inwazj� obcych. Nie wszyscy mog� to o sobie powiedzie�. Chocia� zap�acili za to straszliw� cen�. Co do tego, kiedy pan si� urodzi�� C�, urodzi� si� pan ponownie jakie� p� godziny temu. Czy by�by pan �askaw rozwa�y� implikacje tego faktu?</p><p>��Aha�� przytakn�� M�hlenkampf z namys�em.</p><p>��Tak czy inaczej�� ci�gn�� kanclerz�� te pierwsze l�dowania by�y do�� niewielkie, relatywnie rzecz bior�c. To, co nas czeka za zaledwie osiem miesi�cy, to pi�� kolejnych inwazji, ka�da z nich dziesi�� do pi�tnastu razy wi�ksza. Natura i liczebno�� wroga zostan� panu bardziej szczeg�owo przedstawione, kiedy sko�czymy rozmawia�.</p><p>M�hlenkampf wzruszy� ramionami. Szczeg�y mog� zaczeka�.</p><p>Kanclerz spl�t� d�onie przed twarz�.</p><p>��Mamy jednak problem. Nie b�dzie to wdawaniem si� w szczeg�y, je�li powiem panu, �e te atakuj�ce nas istoty s� wyposa�one w o wiele lepsz� od naszej bro�; jest to g��wnie� swego rodzaju piechota. B�d� ca�kowicie panowa� w powietrzu i kosmosie. Ka�da inwazja b�dzie liczy� od dziewi��dziesi�ciu do dwustu milion�w walcz�cych.</p><p>��Brzmi gro�nie, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Pi�� albo dziesi�� tysi�cy dywizji piechoty.</p><p>Kanclerz ju� to przerabia�. Wiedzia�, �e M�hlenkampf liczy wed�ug ludzkich norm si� zbrojnych. Westchn��.</p><p>��Nie. Nie maj� �adnych licz�cych si� jednostek wsparcia. Milion tych stworze� przy okazji, nazywaj� si� �Posleenami��� oznacza milion walcz�cych. Dlatego nie, nie liczymy trzydziestu, czterdziestu, czy nawet pi��dziesi�ciu dywizji piechoty na milion. M�wimy tu o oko�o stu tysi�cach dywizji piechoty, i to rodem z koszmaru szalonego naukowca, dywizji spadaj�cych nam na g�owy, oczywi�cie g�owy nas wszystkich, w ci�gu najbli�szych pi�ciu lat. A mamy powody wierzy�, wiedz�c, jak owe istoty si� zachowuj�, �e atak na Europ� b�dzie wi�kszy ni� na pozosta�e, zbli�one wielko�ci� obszary planety. Powiedzmy, dwadzie�cia procent, z mo�liwym wyj�tkiem tego, co mo�e spa�� na Stany Zjednoczone.</p><p>M�hlenkampf przemy�la� jego s�owa, a potem zaprotestowa�.</p><p>��Ale� to niemo�liwe, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. �adne si�y wojskowe nie mog� si� tak zorganizowa�. Jak by si� wy�ywili?</p><p>Kanclerz zadr�a�, przypominaj�c sobie stosy ma�ych ogryzionych ko�ci w �niegu. Zadr�a�, a potem nagle uzna�, �e przyprawienie genera�a o wstrz�s sprawi mu przyjemno��.</p><p>��Ale� generale M�hlenkampf, oczywi�cie zjedz� nas.</p><p>Nawet zaprawionego w bojach genera�a SS te ponure s�owa oszo�omi�y.</p><p>��Pan �artuje. Pan nie mo�e m�wi� powa�nie. Sto tysi�cy dywizji piechoty ze sprz�tem lepszym ni� to wszystko, co my posiadamy? Mo�e dwadzie�cia tysi�cy z nich przeciwko nam? Ca�kowite panowanie w powietrzu i kosmosie? I ze�r� nas, ze�r� wszystkich, je�li przegramy?</p><p>��Nie �je�li przegramy�, M�hlenkampf. Kiedy.</p><p>G�nter, dot�d siedz�cy w milczeniu obok kanclerza, zacz�� protestowa�, ale kanclerz zaraz go uciszy�.</p><p>��Powiedzia�em �kiedy�, G�nter, i mia�em na my�li �kiedy�. Tylko wielka desperacja mog�a mnie sk�oni�, by zn�w odzia� w mundur genera�a M�hlenkampfa. Chocia� zgodz� si�, �e s� r�ne stopnie przegranej, niekt�re lepsze ni� inne.</p><p>Odwr�ci� si� z powrotem do genera�a.</p><p>��B�d�my ze sob� szczerzy, M�hlenkampf. Wie pan, �e komunizm upad�?</p><p>��Pami�tam, �e my�la�em, <emphasis>Kanzler</emphasis>, kiedy jeszcze mog�em my�le�, �e chocia� komunizm mo�e i upad�, nie umiem powiedzie�, na czym polega r�nica mi�dzy czerwonym Rosjaninem a zielonym Niemcem.</p><p>G�nter, zdeklarowany zielony i socjaldemokrata, nastroszy� si�.</p><p>Partia kanclerza otrzymywa�a spore poparcie zielonych. Mimo to sam musia� przyzna�, cho�by w duchu, �e w swoim czasie ta r�nica rzeczywi�cie by�a niewielka, przynajmniej mi�dzy skrajnymi od�amami tych ruch�w. A jednak�</p><p>��Generale, my, Niemcy, t�oczymy si� w tym kraju jak szczury w klatce. Chcia�by pan, �eby kto� szcza� panu do wody? Powiem panu co�: ka�da szczyna ka�dego Niemca tam w�a�nie trafia. Chcia�by pan, �eby nasze dzieci rodzi�y si� zdeformowane i niedorozwini�te od tego, co nasz przemys� spuszcza albo spuszcza�by do rzek, gdyby�my mu pozwolili? Nie s�dzi pan, �e potrzebujemy drzew, �eby tworzy�y tlen, kt�rym oddychamy? A je�li lubi pan polowa�, generale, albo w�drowa� na �onie natury, nie s�dzi pan, �e te zwierz�ta i lasy potrzebuj� ochrony?</p><p>M�hlenkampf oboj�tnie wzruszy� ramionami.</p><p>��Polityczny fanatyk jest niebezpieczny niezale�nie od tego, czy chce wiesza� kapitalist�w, gazowa� �yd�w, czy uniemo�liwia� rozw�j gospodarczy, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>.</p><p>��Nie jestem fanatykiem, esesmanie�� prychn�� G�nter.</p><p>��Ja te� nie, biurokrato�� odpar� ch�odno M�hlenkampf.�� Jestem �o�nierzem i raczej w�tpi�, by kanclerz sprowadzi� mnie tu po to, �eby porozmawia� o polityce. Ale dla mnie czerwony i zielony fanatyk s� nie do odr�nienia. A Niemcy mia�y ju� wystarczaj�co du�o jednych i drugich.</p><p>C�, nie wskrzesi�em tego cz�owieka dla jego post�powych pogl�d�w, pomy�la� kanclerz.</p><p>��Tak��� podj��.�� C�, jak by nie by�o, po zako�czeniu Zimnej Wojny okroili�my nasze si�y wojskowe do minimum. A to, co zosta�o, upolitycznili�my, zdemoralizowali�my i wykastrowali�my. Wie pan, M�hlenkampf, �e obowi�zuje obecnie prawo zakazuj�ce naszym �o�nierzom nosi� publicznie mundury wyj�ciowe, �eby nie dra�ni� pewnych typ�w <emphasis>G�starbeitern</emphasis><a l:href="#n_4" type="note">[4]</a>?</p><p>Kanclerz westchn��. By zdoby� poparcie lewicy, sam g�osowa� za t� uchwa��.</p><p>��Ca�e Niemcy, zanim to wszystko si� zacz�o, by�y w stanie wystawi� co najwy�ej siedem marnych dywizji. Z tych jedna zosta�a prawie ca�kowicie zniszczona na innej planecie. Uzupe�nienie jej strat i rozwini�cie pozosta�ych sze�ciu do oko�o sze�ciuset okaza�o si� niemo�liwe. Mamy bro� albo nied�ugo b�dziemy j� mieli. Mamy ludzi� ale nie mamy wyszkolonych kadr. Zmobilizowali�my i odm�odzili�my wszystkich weteran�w ostatniej wojny, jakich mogli�my znale��, opr�cz pana i panu podobnych. A teraz�</p><p>��A teraz�� podj�� M�hlenkampf, przeczuwaj�c prawdꠗ teraz potrzebujecie nas.</p><p>��Tak. Kraj was potrzebuje. Wasz lud was potrzebuje. Wasz gatunek was potrzebuje.</p><p>��Z kim mia�bym pracowa�?�� spyta� by�y esesman.</p><p>��Damy wam rekrut�w, dobrych, z tych m�odych ludzi, kt�rych mamy. Co do kadry, jest wystarczaj�co wielu odm�odzonych esesman�w, by zapewni� dowodzenie sporym <emphasis>Korps</emphasis>, oko�o pi�ciu dywizji plus wsparcie.</p><p>M�hlenkampfowi natychmiast przyszed� do g�owy pewien problem.</p><p>��Chcecie nam nada� regularne numery dywizji? 413. <emphasis>Volksgrenadiers</emphasis> i tak dalej? Regularne mundury Bundeswehry?�� Genera� pokr�ci� g�ow�.�� <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>, to si� nie uda.</p><p>��Dlaczego nie?</p><p>M�hlenkampf wzruszy� ramionami.</p><p>��Mo�e by� trudno to wyt�umaczy�. Ale prosz� wzi�� na przyk�ad mnie. By�em jak Paul Hauser� albo Felix Steiner<a l:href="#n_5" type="note">[5]</a> Najpierw s�u�y�em w regularnych si�ach, a do SS wst�pi�em nie z pobudek politycznych, ale dlatego, �e chcia�em nale�e� do elitarnej organizacji wojskowej. Oraz oczywi�cie po to, �eby walczy�. My�l�, �e niewielu oficer�w mia�o mocne przekonania narodowo-socjalistyczne, chocia� niekt�rzy na pewno. Ale jedno, co nas wszystkich ��czy�o, to by�a duma z symboli �wiadcz�cych o nas jako o �o�nierzach.</p><p>Genera� westchn��.</p><p>��A potem oczywi�cie przegrali�my wojn�. I to do�� paskudnie. Spadli�my z samej g�ry do roli pogardzanych przez Niemc�w, przez ca�y �wiat. Nasze symbole zamieni�y si� w g�wno. Na ich widok ludzie si� odwracali. Naszym rannym weteranom odmawiano rent i opieki, przys�uguj�cych innym formacjom Wehrmachtu, tak samo winnym jak my, o ile mo�na m�wi� o winie w kontek�cie czego� takiego jak front wschodni. Stracili�my nasz� dumꠗ zako�czy� weteran.�� A �o�nierze bez dumy nie mog� walczy�.</p><p>Tym razem G�nter nie da� si� uciszy�.</p><p>��Wasze <emphasis>Hakenkreutzer</emphasis><a l:href="#n_6" type="note">[6]</a>?! Wasze <emphasis>Sigrunen</emphasis><a l:href="#n_7" type="note">[7]</a>?!�� wykrzykn��.�� Wasze Trupie G��wki?! Tych symboli nigdy ju� nie b�dzie wolno nosi�!</p><p>Przez d�u�sz� chwil� M�hlenkampf nonszalancko polerowa� paznokcie o pier�. Ca�y czas przeszywa� doradc� kanclerza morderczym spojrzeniem.</p><p>��Nie strasz mnie, cz�owieczku. Himmlerowi i Hitlerowi, kt�rzy mogli kaza� nas rozstrzela� na miejscu, SS kaza�o spierdala� tyle razy, �e straci�em ju� rachub�. Zatrzymywali�my rosyjskie hordy w po�owie kontynentu. Szar�owali�my w ogie� ameryka�skich i brytyjskich bombowc�w i kr��ownik�w bez s�owa sprzeciwu� a nawet bez nadziei. Kiedy wszystko by�o stracone, dalej walczyli�my, bo to by�a nasza rola. Niech ci si� nie zdaje, cz�owieczku, nawet przez chwil�, �e kto� taki jak ty mo�e nas zastraszy栗 zako�czy�, prychaj�c.</p><p>��Spokojnie, panowie�� odezwa� si� kanclerz.�� M�hlenkampf, G�nter ma do pewnego stopnia racj�. Chocia�, zapewniam pana, s� ludzie, zw�aszcza w Bawarii��� kanclerz wzni�s� oczy ku niebu�� kt�rzy wiwatowaliby na cze�� powrotu SS, wi�ksza cz�� narodu jednak by si� odwr�ci�a. Co wi�cej, moje polityczne poparcie mog�oby znikn��. Nie mog� pozwoli�, by�cie odzyskali wszystkie swoje symbole. Czy co� jeszcze?</p><p>M�hlenkampf zastanowi� si�.</p><p>��Nasze medale. Rozda� je na nowo, mo�e nieco zmienione?</p><p>Kanclerz lekcewa��co machn�� r�k�.</p><p>��Ju� to zrobili�my.�� Potem przypomnia� sobie list� strat z planety Diess i postuka� palcem w usta.�� Obawiam si� jednak, �e g��wnie po�miertnie. Tak, to mo�emy zrobi�.</p><p>��I nazwy dywizji�� nie ust�powa� M�hlenkampf.�� Numery dajcie nam jakie chcecie. Ale zostawcie nam nasze dawne nazwy dywizji.</p><p>��Co?�� prychn�� G�nter.�� LSSAH? <emphasis>Leibstandarte SS Adolf Hitler</emphasis>?</p><p>��Mieli�my tak�e inne dywizje�� odpar� ch�odno genera�.�� <emphasis>Wiking</emphasis>? Z ich nazw� nie ��cz� si� �adne warte wzmianki zbrodnie. <emphasis>G�tz von Berlichingen</emphasis>? Oni te� maj� czyste konto. M�wi� pan o pi�ciu dywizjach, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. <emphasis>Wiking</emphasis>, <emphasis>G von B</emphasis>� Nie <emphasis>Hitler Jugend</emphasis>, ale samo <emphasis>Jugend</emphasis>? <emphasis>Hohenstauffen</emphasis>? <emphasis>Frundsberg</emphasis>? Tak, te pi��. Nie pope�ni�y �adnych zbrodni, opr�cz jednej przypisywanej <emphasis>Jugend</emphasis>, ale pope�nionej najprawdopodobniej przez 21. Dywizj� Pancern��� prosz� zwr�ci� uwagꠗ Wehrmachtu. Mo�e wykorzystaliby�my jeszcze jakie�, jako niezale�ne brygady wchodz�ce w sk�ad <emphasis>Korps</emphasis>. Tak, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Medale, nazwy� mundury nieco inne od zwyk�ych. Mo�e nawet <emphasis>Sigrunen</emphasis>, kiedy ju� poka�emy, co potrafimy? To niewiele, ale maj�c to, b�d� m�g� zbudowa�, czy raczej odbudowa�, dum� tych ludzi.</p><p>Twarz M�hlenkampfa rozja�ni� niespodziewany u�miech.</p><p>��Jeszcze jedno, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. SS by�o chyba najbardziej wielonarodowo�ciow� formacj� w dziejach, a ju� na pewno najbardziej wielonarodowo�ciow� formacj� tej wielko�ci. Mieli�my bataliony, pu�ki, brygady i dywizje Holendr�w, Belg�w, Francuz�w, Du�czyk�w, Szwed�w, Litwin�w, Esto�czyk�w� Niemal wszystkich narodowo�ci Europy. Przez chwil� mieli�my r�wnie� kontrol�, cho� nie nale�a�a do nas, nad jedn� dywizj� hiszpa�sk�, Azul albo B��kitn�. Muzu�manie? Ca�e mn�stwo. Nie w�tpi�, �e gdyby�my wygrali wojn� i niekt�re co bardziej szalone pomys�y Reichsheiniego<a l:href="#n_8" type="note">[8]</a> co do ojczyzny �yd�w zosta�yby zrealizowane, w ko�cu mieliby�my brygad� Waffen SS z opaskami z napisem <emphasis>Juda Machabeusz</emphasis>. Tak, nie �artujꠗ zako�czy� by�y genera� SS.</p><p>��Do czego pan zmierza?�� spyta� kanclerz.</p><p>��Do tego. Niech pan rozpu�ci wie�ci. Albo raczej niech pan pozwoli mi rozpu�ci� wie�ci, a mo�emy mie� kadr� by�ych esesman�w liczniejsz�, ni� pan my�li. Mo�e te� nowych ochotnik�w.</p><p>��Co pan z tego b�dzie mia�, <emphasis>Herr General</emphasis>?�� spyta� nad�sany G�nter.</p><p>��Co�, czego nigdy nie pojmiesz, biurokrato.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 22 listopada 2004</subtitle><empty-line/><p>Nawet widok osza�amiaj�co pi�knej, piersiastej i d�ugonogiej blondynki w recepcji Tira<a l:href="#n_9" type="note">[9]</a> nie m�g� poprawi� nastroju G�ntera. Przera�ony decyzj� kanclerza, by wskrzesi栗 nawet w okrojonej formie�� znienawidzone Waffen SS, biurokrata postanowi� zrobi� to, co dot�d by�o nie do pomy�lenia: wesprze� oficjalnie sprzymierzonych, ale potajemnie�� czego by� pewien�� wrogich ludziom Darhel�w.</p><p>SS lojalne wobec kanclerza? Tego nie mo�na tolerowa�. Kanclerz go zlekcewa�y�. Obrazi�.</p><p>Co gorsza, G�nter by� pewien, �e kanclerz na tym nie poprzestanie. Biurokrata przewidywa� mroczne czasy dla Niemiec. Do tej pory kanclerz opiera� si� na lu�nej koalicji centrum i umiarkowanej lewicy. Czy maj�c w r�ku odrodzone SS, nie odrzuci tej zale�no�ci? G�nter obawia� si�, �e tak si� mo�e sta�.</p><p>Nie bez znaczenia by�a te� remilitaryzacja. G�nter walczy�, by prawo powszechnego poboru pozostawa�o w zawieszeniu. �adne zagro�enie nie mog�o usprawiedliwi� wyci�gania si�� z dom�w niegodz�cych si� na to i o�wieconych m�odych ch�opc�w i poddawania ich praniu m�zgu, kt�re�� nie mia� co do tego w�tpliwo�ci�� by�o w wojsku chlebem powszednim. Jak bowiem inaczej armia mog�aby przekona� rozs�dnego m�odego cz�owieka, by robi� co�, co w tak oczywisty spos�b nie le�y w jego osobistym interesie?</p><p>G�nter ods�u�y� sw�j �rok spo�eczny�<a l:href="#n_10" type="note">[10]</a>, robi�c co� po�ytecznego dla spo�ecze�stwa�� pomagaj�c w prowadzeniu programu odwykowego dla narkoman�w. Nie zmarnowa� go na atawistyczne ho�dowanie dawno niepotrzebnemu duchowi.</p><p>Przysz�o�� jawi�a si� mroczna, ciemna.</p><p>Jasnow�osa recepcjonistka przerwa�a jego rozmy�lania.</p><p>��Tir pana przyjmie, <emphasis>mein Herr</emphasis>.</p><p>Wszed�szy do gabinetu Tira, zaskoczony G�nter ujrza� kilku swoich politycznych sprzymierze�c�w, w tym jednego �o�nierza. Ich krzes�a sta�y w p�kolu przed olbrzymim biurkiem Darhela.</p><p>Niemiecki Tira by� gramatycznie doskona�y, chocia� ska�ony seplenieniem spowodowanym �wiszcz�cym mi�dzy jego rekinimi z�bami powietrzem. Mimo to G�nter nie mia� trudno�ci ze zrozumieniem obcego.</p><p>��Prosz�, <emphasis>Herr</emphasis> St�ssel, niech pan siada. Przyznam, �e jestem zaskoczony pana widokiem po tym, jak odrzuci� pan nasz� ostatni� propozycj�.</p><p>Zajmuj�c miejsce na krze�le wskazanym palcem przez obcego, G�nter przez d�u�sz� chwil� milcza�.</p><p>��Odrzuci�em wasz� propozycjꠗ odpar� w ko�cu�� ale wtedy jeszcze kanclerz nie postanowi� zamieni� zn�w Niemiec w pa�stwo faszystowskie. Lepiej, �eby�my zostali zniszczeni, ni� �eby ten horror zn�w rozprzestrzeni� si� po �wiecie.</p><p>��Niemcy zawsze by�y pa�stwem faszystowskim�� wtr�ci� jeden z pozosta�ych ludzi g�osem tak przesyconym nienawi�ci�, �e zabrzmia�o to jak spluni�cie.</p><p>G�nter go zignorowa�. Sam nale�a� do zielonych, i chocia� w ruchu tym by� silny trend lewicowy, m�wi�cy, Andreas Dunkel, by� po prostu czerwony. Za ka�dym razem, kiedy G�nter my�la� o bilionach marek wydanych na naprawianie ekologicznych szk�d wyrz�dzonych przez komunist�w na wschodzie kraju, szlag go trafia�. Nawet ta olbrzymia suma nie wystarcza�a; tylko czas m�g� wyleczy� rany zadanie Matce Ziemi przez komunizm.</p><p>Teraz te� si� zirytowa�, ale t�umi�c to uczucie, zwr�ci� ca�� uwag� na Tira.</p><p>��Wasz gatunek jest niebezpieczny�� powiedzia� Tir.�� A wasz nar�d jest chyba najbardziej niebezpieczny ze wszystkich. Chocia� Federacja w tej chwili was potrzebuje, na d�u�sz� met� jeste�cie takim samym zagro�eniem dla cywilizacji jak Posleeni.</p><p>Tir dobrze oceni� swoich s�uchaczy. Posiada� bardzo szczeg�owe informacje na temat G�ntera St�ssela w swoim przeka�niku, urz�dzeniu produkowanym jedynie przez Darhel�w. Przez ten czas, gdy G�nter siedzia� w poczekalni, Tir m�g� si� z tymi informacjami zapozna�.</p><p>��Federacja galaksja�ska to spokojna kraina, a raczej by�a taka przed inwazj��� powiedzia� Tir.�� Co wi�cej, to kraina, kt�rej surowce s� starannie chronione. Wytwarzamy niewiele produkt�w, za to wysokiej jako�ci, dzi�ki czemu nasze ekosystemy pozostaj� niezanieczyszczone.</p><p>To ostatnie by�o prawd�, ale prawda ta kry�a wi�ksze k�amstwo. Galaksja�ska cywilizacja ogranicza�a zu�ycie surowc�w, mniej lub bardziej dos�ownie g�odz�c Indowych, kt�rzy stanowili trzon jej populacji, wytwarzali wi�kszo�� jej faktycznie doskona�ych produkt�w, a zarazem posiadali najmniej w�adzy.</p><p>W tym momencie jednak prawda umkn�a na� bardziej zielone pastwiska.</p><p>��Troszczymy si� o nasze planety�� ci�gn�� Tir.�� Nasze prognozy wskazuj�, �e je�li wpu�cimy ludzi na scen� galaktyki, szybko dojdzie do katastrofy ekologicznej. Nie mo�emy do tego dopu�ci�. A jednocze�nie potrzebujemy was, by�cie bronili naszej cywilizacji. To trudny problem.</p><p>��Jak mog� pom�c?�� spyta� G�nter.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gdyby Tir mia� cho� blade poj�cie, �e jest pods�uchiwany, bez w�tpienia tka�by swoje k�amstwa jeszcze staranniej. Tak przynajmniej uwa�a� asystent Zast�pcy Koordynatora Klanu i agent Bane Sidhe<a l:href="#n_11" type="note">[11]</a>, Rinteel.</p><p>Kiedy s�ucha� rozmowy mi�dzy Tirem, G�nterem i pozosta�ymi obecnymi w gabinecie Tira, w g�owie wirowa�o mu jedno s�owo. Plany. Darhelowie maj� sw�j plan. Ludzie maj� sw�j. My mamy trzeci. Ale nasz przynajmniej pozostawia ludzi wolnymi i uwalnia nas. Na pewno b�d� sprawia� trudno�ci, s� tacy gwa�towni, tacy agresywni, tacy samolubni. A mimo to dop�ki Posleeni istniej� i s� zagro�eniem, b�d� nas potrzebowa� do produkcji ich machin wojennych, do dbania o nie. Bez w�tpienia nas zdominuj�. Ale mimo dominacji ludzi m�j lud czeka przysz�o�� pod ka�dym wzgl�dem ja�niejsza, ni� kiedykolwiek pod rz�dami Elf�w. Ludzie przynajmniej maj� jakie� poczucie sprawiedliwo�ci. Elfy nie maj� �adnego.</p><p>Rinteelowi bardzo trudno by�o �ledzi� rozmow� w gabinecie Tira. Pomieszczenie by�o zabezpieczone przed pods�uchem i Indowy o tym wiedzia�. Pr�bowa� za�o�y� pluskw�, ale niestety bez powodzenia. Przeka�nik Darhela, w przeciwie�stwie do tych, kt�re ludzie dostali w takiej obfito�ci, by� nie do z�amania, przynajmniej przy u�yciu �rodk�w dost�pnych Bane Sidhe.</p><p>Ale ka�dy p�ot ma bram�, a ka�da szczurza nora wyj�cie. W tym wypadku by� to zwyk�y d�wi�k. G�os dochodz�cy z g�o�nik�w m�wi�cego powodowa�, �e �ciany gabinetu Tira wibrowa�y, wprawiajac w ruch powietrze w przyleg�ych pomieszczeniach. Powietrze z kolei porusza�o inne �ciany. Ostatecznie ca�y budynek, chocia� ledwo ledwo, ale si� porusza�.</p><p>Umiejscowiony w pobli�u, ale poza zasi�giem wzroku, posterunek nas�uchowy Bane Sidhe wychwytywa� te wibracje. Komputer skonstruowany przez Indowych i zaprogramowany przez Tchpth, �Kraby��� my�licieli, mozolnie t�umaczy� je na mow�. Przek�ad wymaga� doskona�ej znajomo�ci g�osu ka�dego z m�wi�cych. Mog�o go zaburzy� cokolwiek�� przezi�bienie, b�l gard�a. Przy nowych uczestnikach rozmowy maszyna by�a bezradna, dop�ki nie zdobyto pr�bek ich g�osu.</p><p>Dlatego podczas gdy jeden z m�wi�cych, nowy g�os, pozostawa� poza zasi�giem mo�liwo�ci komputera, s�owa Tira rozbrzmiewa�y g�o�no i wyra�nie.</p><p>Rinteel s�ucha� uwa�nie t�umacze�. Musz� porozmawia� z w�adc� tych ludzi, pomy�la�. Sam na sam.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>��Co takiego jest w tej krainie, w tych thresh, co pozwala im zaj�� tak daleko na �cie�ce Gniewu?�� spyta� Ro�moloristena Athenalras.</p><p>��To wci�� niejasne, m�j panie. Zgromadzone przez nas dane wskazuj� tylko na ich wielki, budz�cy strach post�p na �cie�ce. C�</p><p>M�odszy Posleen zawaha� si�.</p><p>��Tak?�� ponagli� go Athenalras, nie�wiadomie unosz�c grzebie�.</p><p>��C�, m�j panie� Archiwa thresh wskazuj� na wielk�, by� mo�e niezr�wnan� zdolno�� prowadzenia wojen� ale prawie zawsze ko�cz� si� one ostateczn� kl�sk�.</p><p>��Bzdura. Wielka zdolno��. Wielkie kl�ski. Zdecyduj si�, pisklaku.</p><p>Bacz�c, by jego grzebie� pozosta� podda�czo obwis�y, Ro�moloristen zawaha� si� przed udzieleniem odpowiedzi.</p><p>��M�j panie� W tym wypadku jedno idzie w parze z drugim. Kl�ska najwyra�niej nie powstrzymuje ani nie zniech�ca tych szarych thresh. Zawsze wracaj�, niewa�ne, jak bole�nie przegrali, i zawsze chc� spr�bowa� jeszcze raz.</p><p>Starszy Posleen prychn��.</p><p>��Niech spr�buj� wr�ci�, kiedy przejd� przez nasze uk�ady trawienne.</p></section><section><title><p>2</p></title><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 27 grudnia 2004</subtitle><empty-line/><p>Karl Prael, t�gi m�czyzna z hiszpa�sk� br�dk�, w nieokre�lonym wieku, zamkn�� pot�ne wrota krypty, odcinaj�c rani�cy uszy i ot�piaj�cy jazgot pracuj�cej pe�n� par� fabryki czo�g�w. Kraj, kt�ry przeszed� od produkowania kilkuset czo�g�w rocznie do ponad tysi�ca miesi�cznie, nie m�g� d�u�ej przejmowa� si� subtelno�ciami ogranicze� emisji zanieczyszcze� i ha�asu. Robotnicy w fabryce�� mocno rozbudowanej�� zak�adali po prostu g�uchos�uchy i pracowali dalej.</p><p>Oczywi�cie poza murami fabryki�� poniewa� to by�y Niemcy, Niemcy by�y zielone, a wielu, chocia� nie wszyscy, z przyw�dztwa zielonych zaprzeda�o si� Darhelom�� trwa�y bezustanne g�o�ne protesty przeciwko jej istnieniu, jej produkcji, wysi�kowi wojennemu, poborowi� Wszystkiemu, co mo�e przeszkadza� lewakom.</p><p>Ha�as w �rodku krypty wcale nie by� o wiele mniejszy.</p><p>Prael przeszed� do zespo�u projektowego z pr�nej firmy produkuj�cej oprogramowanie. Jego zadanie by�o do�� proste: wyprodukowa� pakiet programowo-sprz�towy kontroluj�cy czo�g klasy lekkiego kr��ownika, wyposa�ony w dzia�o klasy ci�kiego kr��ownika. Potrafi� to zrobi�, w�a�ciwie prawie ju� sko�czy�. Ale reszta zespo�u�</p><p>��Dzia�o elektromagnetyczne! Dzia�o elektromagnetyczne, powtarzam. Nic innego si� nie nadaje. Nic innego nie da nam takiego zasi�gu, takiej pr�dko�ci wylotowej, szybkostrzelno�ci, takich zapas�w amunicji, takich�</p><p>Aha, Johannes Mueller zn�w zabiera g�os, pomy�la� Prael.</p><p>��To daj mi dzia�o elektromagnetyczne�� odpar� Henschel, wal�c pi�ci� w st�, zreszt� nie po raz pierwszy.�� Powiedz mi, jak je zbudowa�. Powiedz, jak zrobi�, �eby si� nie pali�o. Sk�d wzi�� moc. I powiedz mi, jak to wszystko zrobi� w tej chwili!</p><p>��Ba!�� odparowa� Mueller.�� To wszystko mo�na za�atwi�. W in�ynierii po�owa problemu to jego zdefiniowanie. A ty w�a�nie to zrobi�e�.</p><p>��Tak�� zgodzi� si� Henschel.�� Ale druga po�owa to rozwi�zanie, a na to nie mamy czasu.</p><p>��Nie wiemy, czy nie mamy�� upiera� si� Mueller.</p><p>��Ale, przyjacielu�� ust�pi� w ko�cu Henschel�� nie wiemy te�, czy go mamy.</p><p>Mueller westchn��, niech�tnie si� zgadzaj�c. Rzeczywi�cie nie wiedzieli, czy wystarczy im czasu.</p><p>��Sko�czyli�cie panowie wydziera� si� na siebie?�� spyta� Prael.</p><p>Mueller odwr�ci� si� plecami do Henschela i wyrzuci� obie r�ce w g�r�.</p><p>��Tak, Karl?</p><p>��Mam nowe wiadomo�ci, i to sporo. Zacznijmy od tego.</p><p>Prael zacz�� rozdawa� egzemplarze pozszywanych papier�w.</p><p>��Zapad�a decyzja w sprawie specyfikacji. Wygl�da to tak, i w�a�nie to zaprojektujemy.</p><p>Starszy, brodaty jegomo�� o twarzy zoranej zmarszczkami od lat sp�dzonych na powietrzu nachyli� si� nad dokumentacj�.</p><p>��Odrzucili pomys� zasilania ka�dego ko�a nap�dowego, prawda?</p><p>��Tak, Franz, odrzucili. Odrzucili te���� Prael pomy�la� z irytacj� o tysi�cach zielonych protestuj�cych pod fabryk�.�� Odrzucili te� zasilanie reaktorem j�drowym.</p><p>��Co? To niedorzeczne�� odezwa� si� Reinhard Schl�ssel, cz�onek zespo�u odpowiedzialny za nap�d.�� Nie mo�emy tego nap�dza� czym� mniejszym ni� reaktor. To albo antymateria.</p><p>��Mo�emy, musimy, nap�dzimy�� odpar� Mueller.�� Gaz ziemny. Da rad�.</p><p>��Widz�, �e zgodzili si� przynajmniej na pancerz MBA�� zauwa�y� Stephan Breitenbach ze swojego miejsca za zawalonym papierami biurkiem. Skr�t MBA oznacza� molibden, bor, aluminium.</p><p>��Ograniczone MBA, Stephan. To dra�stwo jest za drogie i za trudne do wyprodukowania, by u�y� go do czego� wi�cej ni� wzmacniania zwyk�ego pancerza.</p><p>Breitenbach wzruszy� ramionami na uwag� Henschela. Lepsze to ni� nic. A zmniejszona w ten spos�b waga oznacza�a, �e gaz ziemny mo�e si� okaza� odpowiednim paliwem.</p><p>��Jeszcze jedna wiadomo��, by� mo�e z�a�� powiedzia� Prael ze z�o�liwym u�miechem.�� Przysy�aj� nam doradc�. W�a�ciwie nawet dw�ch. Jednym jest facet, kt�ry w�a�nie wr�ci� z planety Diess, <emphasis>Oberst</emphasis><a l:href="#n_12" type="note">[12]</a> Kiel. B�dzie tu najdalej za kilka tygodni. Drugim jest�</p><p>Drzwi krypty otworzy�y si�. Do �rodka wszed� sztywnym i w�adczym krokiem wysoki, szczup�y m�czyzna, ubrany w szary mundur Bundeswehry pod czarnym sk�rzanym p�aszczem i nosz�cy insygnia genera�a porucznika <emphasis>Panzertruppen</emphasis>. Wygl�da� jednak zbyt m�odo, by by�</p><p>��Panowie, mam przyjemno�� przedstawi� panom <emphasis>Generalleutnanta</emphasis> Waltera M�hlenkampfa, niegdy� z Reichswehry, <emphasis>Freikorps</emphasis>, la Armada de Espa�a, Wehrmachtu i Waffen SS. Teraz siorbie z koryta Bundeswehry. Widz�, �e sam pan do nas trafi�, <emphasis>Herr General</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 28 grudnia 2004</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Kanzler</emphasis> jeszcze nie przyszed�. Wydawa�o si� niemo�liwe, by zab��dzi� w tym mie�cie, swoim mie�cie.</p><p>Rinteel si� w�cieka�, na tyle, na ile Indowy mo�e si� w�cieka�. Przez ca�y cykl ksi�ycowy czasu ludzi czeka� na sposobno�� prywatnej rozmowy z przyw�dc� tych Niemc�w. Ilu zginie przez t� zw�ok�? O ile bardziej sprawa, czy wiele spraw, b�dzie nara�ona na niebezpiecze�stwo?</p><p>Czy to jego ludzcy� stra�nicy? Tak, to na pewno byli stra�nicy. Mimo to traktowali go z oboj�tno�ci�. Co dziwne, przysadzisty, poro�ni�ty zielonym futrem obcy o twarzy nietoperza czu� si� przez to pewniej. Nic na tym �wiecie nie przyprawia�o Indowy, nawet odwa�nego�� a Rinteel by� w�r�d swoich uwa�any za nadnaturalnie dzielnego�� o atak paniki bardziej, ni� widok wyszczerzonych mi�so�ernych k��w, kt�re tubylcy pokazywali jako oznak� rado�ci.</p><p>Na szcz�cie ludzie z BND nigdy si� nie u�miechali. Dlatego Indowy musia� si� martwi� tylko o ich jednotorowe my�lenie, o ich ledwie t�umion� wrodzon� agresj�. To wystarczy�o.</p><p>W obecno�ci tych barbarzy�skich mi�so�erc�w Rinteel nie m�g� nawet wy�adowa� swojej frustracji przez chodzenie. M�g� tylko cierpliwie czeka� na przybycie kanclerza.</p><empty-line/><subtitle>Bad Tolz, Niemcy, 28 grudnia 2004</subtitle><empty-line/><p>W odludnym Kaserne, niegdy� domu elitarnych jednostek od niemieckich <emphasis>Sch�tzstaffeln</emphasis> po ameryka�skie Si�y Specjalne, Hans Brasche patrzy� sceptycznie na szeregi nowo przyby�ych przera�onych jak kr�liki rekrut�w, szuraj�cych nogami w kolejce po przydzia� kwater i oddzia��w szkoleniowych.</p><p>Wygl�daj� na silniejszych i zdrowszych ni� moje pokolenie. Ale pewnie lepiej si� od�ywiali. Nie prze�yli Depresji, nie prze�yli skutk�w brytyjskiej blokady. <emphasis>Wirtschaftwunder</emphasis><a l:href="#n_13" type="note">[13]</a> dobrze im zrobi�.</p><p>A mimo to oczy maj� wodniste, cer� blad�. Nie ma w nich twardo�ci, nie ma zaci�to�ci. Za du�o t�uszczu. Jak mamy zrobi� ceg�y bez s�omy?</p><p>Hans odwr�ci� wzrok od swoich podw�adnych i rozejrza� si� po Kaserne. Amerykanie dobrze o wszystko dbali. Niewiele si� tu zmieni�o, pomy�la�, od czas�w, kiedy sam tu by�em jako dwudziestolatek.</p><empty-line/><p>��<emphasis>Und so, chcecie zosta� oficerami Waffen SS, tak?�� spyta� surowo wygl�daj�cy Oberscharsf�hrer sztywno stoj�cych w szeregu i pe�nych nadziei ch�opc�w z Junkerschule</emphasis><a l:href="#n_14" type="note">[14]</a>. </p><p><emphasis>Ja niczego nie chc�, pomy�la� Hans Brasche, pilnuj�c, by si� nie odezwa�. Tylko tego, �eby ojciec nie bi� matki za moje niepowodzenia, za kt�re j� wini. To on chcia�, �ebym si� tu znalaz�, nie ja. Dlatego musz� tutaj by�, dla niej.</emphasis></p><p><emphasis>��By zas�ugiwa� na dowodzenie �o�nierzami SS�� ci�gn�� podoficer�� musicie sta� si� twardsi ni� stal Kruppa, bardziej bezlito�ni ni� lodowiec, niewzruszeni jak otaczaj�ce nas g�ry.</emphasis></p><p><emphasis>Podoficer wskaza� teatralnym gestem wznosz�ce si� ze wszystkich stron bawarskie Alpy.</emphasis></p><p><emphasis>��W SS nie ma miejsca na podw�jn� lojalno��. Dlatego niech wszyscy, kt�rzy nie odeszli jeszcze z ko�cio�a, wyst�pi�.</emphasis></p><p><emphasis>Hans, wraz z ponad po�ow� grupy, pos�usznie wyst�pi� przed szereg. Zza plec�w podoficera wysz�a gromada szeregowc�w�� jeden w drugiego ch�opy jak byki.</emphasis></p><p><emphasis>Hans nie zobaczy� nawet pi�ci, kt�ra go znokautowa�a.</emphasis></p><empty-line/><p>Tutaj tak si� nie da, pomy�la�, wracaj�c do tera�niejszo�ci. Te dzieciaki w og�le nie rozumiej�, co to jest B�g. Chyba �e znajdowa�by si� mi�dzy nogami ich dziewczyn� albo pokazywali go w telewizji. Nie ma w nich niewinno�ci, nie ma naiwno�ci. Nie maj� symboli. Nie maj� nadziei ani wiary. W nic.</p><p>Ceg�y bez s�omy.</p><p>Mo�e genera� b�dzie mia� odpowied�. Zosta�o nam jeszcze kilka dni.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 28 grudnia 2004</subtitle><empty-line/><p>��Mam odpowiedzi, kt�rych pan szuka�, <emphasis>Herr Bundeskanzler</emphasis>�� powiedzia� Rinteel wprost.</p><p>Indowy czeka� bardzo d�ugo. D�ugo musia� odpycha� i ukrywa� sw�j strach przed blisko�ci� tylu gro�nych mi�so�erc�w. Kiedy kanclerz w ko�cu�� potajemnie�� przyby�, Indowy poczu� ulg�. Wreszcie przynajmniej jeden barbarzy�ca, kt�ry nie g�ruje nad nim wzrostem. Chocia� u�miech bia�ow�osego �polityka� by� jeszcze bardziej przera�aj�cy ni� puste spojrzenia jego stra�nik�w.</p><p>��Jakie odpowiedzi, Indowy Rinteelu? Jakie odpowiedzi, skoro nie mam jeszcze nawet pyta�?</p><p>Rinteel zmusi� si�, by spojrze� kanclerzowi w twarz, co by�o niema�ym wyczynem jak na kogo� z jego rasy. Jego twarz automatycznie wykrzywi�a si� w grymas �szczero�� w s�owie i czynie�, chocia� wiedzia�, �e cz�owiek ani go nie rozpozna, ani nie zrozumie.</p><p>��Wi�c ja je panu podpowiem, <emphasis>Herr Bundeskanzler</emphasis>. Dlaczego, stoj�c w obliczu inwazji, kt�ra prawie na pewno eksterminuje ca�y wasz nar�d, pana polityczna opozycja sprzeciwia si� wszystkim pr�bom zwi�kszenia waszych szans prze�ycia? Dlaczego, skoro Posleeni zniszcz� wi�ksz� cz�� waszego �wiata, a reszt� zanieczyszcz� obcymi formami �ycia, ci najbardziej troszcz�cy si� o czysto�� ekologiczn� robi� wszystko, co w ich mocy, by podkopa� wasze umocnienia? Dlaczego, kiedy nadci�gaj�cy wr�g jest tak pot�ny, nawet niekt�rzy wasi wojskowi dow�dcy tak niech�tnie popieraj� remilitaryzacj� i s� tak niewiarygodnie niekompetentni w jej przeprowadzaniu? Dlaczego ci, kt�rzy najbardziej kochaj� my�l o pa�stwowej kontroli nad gospodark�, wysokich podatkach i centralnym planowaniu, nie zgadzaj� si� na zastosowanie tych �rodk�w, by zapewni� prze�ycie waszego ludu?</p><p>Twarze ochroniarzy z BND przybra�y surowy, a nawet rozgniewany wyraz. Na Indowy nie robi�o to wra�enia. Przynajmniej nie obna�aj� tych swoich k��w do darcia mi�sa.</p><p>��Zastanawia�em si� nad tym�� przyzna� kanclerz.</p><p>��Wi�c niech pan uzna to za odpowiedzi�� powiedzia� Rinteel, podaj�c mu kompatybilny z ludzk� technologi� dysk komputerowy.�� I niech pan pami�ta, �e nie wolno panu nikomu ufa�. Ten dysk zawiera niepe�ne informacje. Jest kto�, by� mo�e z pa�skiego otoczenia, czyjego g�osu nie potrafili�my odcyfrowa�.</p><p>��Rozumiem�� odpar� kanclerz, chocia� w rzeczywisto�ci nie rozumia�, nie w pe�ni.</p><p>��Mam nadziejꠗ powiedzia� Rinteel.�� Bo je�li nie, b�dzie pan mia� bardzo niewiele czasu na zrozumienie.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 28 grudnia 2004</subtitle><empty-line/><p>��Jak d�ugo pan u nas zabawi, <emphasis>Herr General</emphasis>?</p><p>��Tym razem co najwy�ej kilka dni�� odpar� M�hlenkampf.�� B�d� od czasu do czasu wraca�. Jestem oczywi�cie zawsze gotowy do konsultacji, gdyby by�a potrzebna. Odk�d wyszed�em z odm�adzania, studiuj� nowoczesne systemy uzbrojenia.</p><p>��Bardzo dobrze�� powiedzia� Prael.�� W po��czeniu z pana olbrzymim do�wiadczeniem bojowym spodziewamy si� stworzy� co� wyj�tkowego. Chcia�by pan pozna� reszt� zespo�u?</p><p>��Oczywi�cie. Prosz� mi ich przedstawi�. I pokaza� mi plany.</p><p>��W takim razie chyba najpierw plany. A potem b�d� panu przedstawia� cz�onk�w zespo�u odpowiedzialnych za ka�d� cz�� planu.</p><p>Prael wskaza� M�hlenkampfowi st�, na kt�rym sta� model czo�gu.</p><p>���adnie wygl�da�� mrukn�� niezobowi�zuj�co genera�.</p><p>��Och, nie tylko wygl�d si� panu spodoba, <emphasis>Herr General</emphasis>�� odpar� Prael.�� To b�dzie co najmniej o dwa rz�dy wielko�ci najpot�niejszy czo�g, jaki kiedykolwiek je�dzi�.</p><p>��Poczekamy, zobaczymy�� stwierdzi� M�hlenkampf.�� Sk�d ta absurdalnie d�uga armata?</p><p>��Johann?</p><p>Mueller podszed� bli�ej.</p><p>��Bo nie chcieli mnie s�ucha�, kiedy m�wi�em o dziale elektromagnetycznym, <emphasis>Herr General</emphasis>.</p><p>Prael prychn��. Mueller nigdy nie przepuszcza� sposobno�ci.</p><p>��Prosz� mi wybaczy栗 powiedzia� M�hlenkampf�� ale co to jest dzia�o elektromagnetyczne?</p><p>��M�j najbardziej ho�ubiony projekt� i marzenie. To bro�, kt�ra przepuszcza pr�d elektryczny przez dwie szyny. Elektryczno�� wytwarza pole magnetyczne. Pole chwyta, a potem wyrzuca pocisk z wielk� pr�dko�ci�.</p><p>��To jest mo�liwe?�� spyta� genera�, natychmiast zdaj�c sobie spraw� z potencja�u takiej broni.</p><p>��Mo�liwe�� przyzna� Henschel, przedstawiaj�c si�.�� To jest mo�liwe, generale M�hlenkampf, ale jeszcze nie w tej chwili.</p><p>Mueller wzruszy� ramionami.</p><p>��Za jaki� czas. Mniej wi�cej za rok. Dobrze, mo�e dwa�� przyzna�, patrz�c na skrzywionego Henschela.�� W ka�dym razie Henschel ma racj�. To jeszcze potrwa. To, co pan widzi, generale M�hlenkampf, to armata kaliber 305 milimetr�w, o wiele d�u�sza od swojego poprzednika kaliber 120 milimetr�w i wykorzystuj�ca �adunek miotaj�cy zaprojektowany przez Amerykan�w. Skoro nie mog� mie� swojego dzia�a elektromagnetycznego, pozosta�o mi zaprojektowanie systemu odrzutu tej armaty. Poza tym, poniewa� nasze specjalno�ci s� do�� zbli�one, zajmuj� si� projektem zawieszenia razem z tym tu <emphasis>Herr</emphasis> Schl�sselem.</p><p>��Reinhard Schl�ssel�� przedstawi� si� zgarbiony, przypominaj�cy gnoma weteran niemieckiej marynarki.�� Moim zadaniem jest te� zaprojektowanie wie�y. Benjamin okaza� si� nieocenion� pomoc�.</p><p>M�hlenkampf przekrzywi� g�ow�.</p><p>��Benjamin?</p><p>��Dawid Benjamin�� przedstawi� si� jedyny w pomieszczeniu naprawd� ciemnosk�ry m�czyzna.�� Z Tel Awiwu�� doda� ch�odno, staraj�c si� nie zdradzi� wrogo�ci w g�osie.�� Jestem tu oddelegowany z izraelskiego przemys�u zbrojeniowego. Sami zamierzamy kilka takich zbudowa�, a nast�pne kupi�.</p><p>Odpowiednia na przeprosiny chwila min�a, zanim okaza�y si� naprawd� potrzebne, pomy�la� M�hlenkampf. Zreszt� nic by nie da�y.</p><p>��Bardzo dobrze�� powiedzia� wi�c po prostu.�� Projekt wszystkich czterech wersji waszej Merkavy zrobi� na mnie wielkie wra�enie. Rozs�dny. M�dry. Ciesz� si�, �e pan tu jest, <emphasis>Herr</emphasis> Benjamin.</p><p>Izraelczyk wzruszy� ramionami, jakby chcia� powiedzie�: �Bardziej by mnie cieszy�o, gdyby moja obecno�� by�a dla ciebie nieprzyjemna, esesmanie�.</p><p>��Faktycznie�� powiedzia� Prael, przerywaj�c kamienn� ciszꠗ mo�na zauwa�y�, �e w�r�d przodk�w naszego czo�gu by�a Merkava.</p><p>��Tak�� zgodzi� si� M�hlenkampf, zadowolony, �e uda�o si� wyj�� z przykrej sytuacji.�� Zw�aszcza ta odsuni�ta wie�a. Jak du�e jest to co�?</p><p>��<emphasis>Tiger Drei</emphasis>�� odpar� Henschel, zdradzaj�c w ko�cu nazw� projektu�� ma dwana�cie metr�w szeroko�ci, trzydzie�ci jeden metr�w d�ugo�ci i wa�y z pe�nym wyposa�eniem bojowym w przybli�eniu tysi�c siedemset pi��dziesi�t ton. Jest bardzo ci�ko opancerzony.</p><p>��<emphasis>Mein Gott!</emphasis>�� zawo�a� genera�, kiedy w ko�cu dotar�y do niego rozmiary armaty na makiecie.�� Na co komu potrzebny taki potw�r?</p><p>��Pan pozwoli, <emphasis>Herr General</emphasis>, poka�� panu odpowied��� odpar� Henschel, odkrywaj�c kilka modeli poslee�skich okr�t�w desantowych i szturmowych.</p><empty-line/><subtitle>Bad Tolz, 3 stycznia 2005</subtitle><empty-line/><p>Genera� mia� odpowied�, chocia� nie mog�a ona zadowoli� jego nominalnych politycznych zwierzchnik�w ani�� zw�aszcza�� pewnych element�w ich popieraj�cych.</p><p>Nowych rekrut�w zagoniono jak byd�o na mr�z i �nieg na �rodku Kaserne. Tam stali, dygocz�cy i nieszcz�liwi w swoich cienkich mundurach bez oznacze�, nie licz�c ma�ej czarno-czerwono-z�otej flagi na ka�dym r�kawie. Nagle jakby na rozkaz�� i rzeczywi�cie na rozkaz�� wok� placu apelowego zapali�y si� reflektory, krzy�uj�c swoje snopy �wiat�a w g�rze i tworz�c �uk, czy raczej sto�ek, z tuzin�w, dziesi�tek �wietlnych w��czni.</p><p>Zaskoczeni rekruci drgn�li zupe�nie nie po wojskowemu, ale odm�odzona kadra esesman�w stoj�cych dooko�a niczego nie zauwa�y�a. Wtedy us�yszeli muzyk� i �piew�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf, z Braschem u boku, sta� odziany w ciep�� czarn� sk�r� pod tym samym sto�kiem �wiat�a co rekruci, a mimo to znajdowa� si� w innym czasie, a mo�e nawet w innym �wiecie. Wyraz twarzy mia� lodowaty, tak lodowaty jak powietrze.</p><p>��Wiesz, m�j Hansi�� spyta� Braschego, wci�� z twarz� zastyg�� w maskꠗ dlaczego skinheadzi w Niemczech nigdy do niczego nie doszli w polityce?</p><p>��Nie, <emphasis>Herr Obergr�ppenf�hrer</emphasis>�� odpar� szeptem Hans.</p><p>��Generale poruczniku, Hansi, generale poruczniku�� poprawi� go M�hlenkampf uprzejmie, ale z sardonicznym u�miechem, kt�rego nie pr�bowa� ukrywa�.�� Nasi panowie nie lubi� tego, co by�o kiedy�.</p><p>��<emphasis>Zu befehl, Herr Generalleutnant</emphasis>�� odpar� Brasche niemal automatycznie.</p><p>U�miech nie schodzi� z twarzy M�hlenkampfa, za to sta� si� jeszcze bardziej pogardliwy.</p><p>��Skinheadzi nigdy do niczego nie doszli, Hansi�� podj�� genera��� bo tu s� Niemcy, a ci frajerzy nigdy nie nauczyli si� maszerowa� w nog�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>���<emphasis>Marschiern im Geist, in unsern Reihen mit</emphasis><a l:href="#n_15" type="note">[15]</a>��� �piewali maszeruj�cy, dzwoni�c buciorami o l�d i kocie �by. Rekruci wyci�gali szyje; przechodz�c zwartymi szeregami przez bramy Kaserne, widzieli ju� pierwszych weteran�w.</p><p>��Die strasse frei!</p><p>Piosenka by�a oczywi�cie zakazana. <emphasis>Ganz verboten</emphasis>. Ale c� mog�y oznacza� zakazy s�abego i pogardzanego rz�du dla ludzi, kt�rzy kazali Hitlerowi i Himmlerowi �spierdala� nie raz, lecz niezliczon� ilo�� razy?</p><p>��<emphasis>Die Fahne hoch! Die reihen fest geschlossen</emphasis><a l:href="#n_16" type="note">[16]</a>��� zabrzmia�a ostatnia powtarzana zwrotka.</p><p>W szeregach starego SS �piewa� j� niejaki Helmut Krueger. Jak�e dobrze si� czu�, jak bardzo dobrze, gdy zn�w krew m�odo�ci kr��y�a w jego �y�ach. Jak dobrze by�o maszerowa� ze starymi towarzyszami i �piewa� dawne piosenki. Jak dobrze by�o by� tym, za kogo Krueger zawsze si� uwa�a��� nieprzejednanym, wrogim �ydom nazist� starej szko�y.</p><p>Krueger marzy�, �ni� na jawie o powrocie dawnych czas�w. Wyobra�a� sobie zn�w kul�ce si� z przera�enia �ydowskie, s�owia�skie i cyga�skie kurwy, rozwieraj�ce przed nim ze strachu swoje po�ladki, nogi i usta. W�adza upaja�a. Widzia� oczami wyobra�ni tch�rzy powieszonych na latarniach, kopi�cych, charcz�cych i wydaj�cych ostatnie tchnienie. Nawet samo wspomnienie wystarczy�o, by zadr�a� lekko z rozkoszy. Us�ysza� <emphasis>Heil!</emphasis> wykrzykiwane przez tysi�c garde� i d�wi�k ten by� bardziej ni� przyjemny. Przypomnia� sobie, jak wspaniale si� czu�, zatracaj�c si� w tej boskiej pot�dze. Ujrza� p�on�ce miasta i u�miechn�� si�. Us�ysza� krzyki z kom�r gazowych i krematori�w i niemal zadr�a� z seksualnej rozkoszy.</p><p>Krueger by� przekonany, �e po dziesi�cioleciach wygnania wreszcie wr�ci� do domu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>T�skni�c za domem, Dieter Schultz, lat osiemna�cie, wraz z innymi rekrutami szura� nerwowo nogami w zimnym �niegu. Mo�na by pomy�le�, �e ch�opcy nigdy nie s�yszeli tych piosenek, skoro to by�y Niemcy, a zasady to zasady. I rzeczywi�cie, nie znali ich. A mimo to je rozpoznawali.</p><p>Dieter i pozostali wiedzieli, �e z ca�� pewno�ci� zw�aszcza ta piosenka jest niezgodna z prawem, zakazana. Nied�ugo wpadnie tu <emphasis>polizei</emphasis> i rozbije to nielegalne na pewno zgromadzenie. Nied�ugo, dos�ownie za kilka minut, ci przekl�ci, powyci�gani z grob�w nazi�ci zostan� aresztowani, a rekruci�� odes�ani do dom�w. Wszyscy to wiedzieli.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf nie�wiadomie tupa� lew� stop�, kiedy kolumna tysi�cy starych-m�odych weteran�w rozdzieli�a si�, by otoczy� podleg�ych im ch�opc�w. Muzyka i piosenka zmieni�y si�, ale weterani dalej �piewali g�osami str�caj�cymi ptaki w locie w zasi�gu kilometra.</p><poem><stanza><v><emphasis>Unser Fahne flattert uns voran.</emphasis></v><v><emphasis>Unser Fahne ist die neue Zeit.</emphasis></v><v><emphasis>Und die Fahne f�hrt uns in die Ewigkeit.</emphasis></v><v><emphasis>Ja, die Fahne ist mehr als der Tod.</emphasis><a l:href="#n_17" type="note">[17]</a></v></stanza></poem><p>U�wiadamiaj�c sobie nagle, �e tupie, M�hlenkampf zmusi� si�, by przesta�.</p><p>��Ach, przyznaj�, zawsze lubi�em t� piosenk�, Hansi. Dlaczego pami�tam�</p><p>Nie doko�czy� jednak tej my�li.</p><p>Piosenka zako�czy�a si� �oskotem werbli i fanfar� rog�w. Mimo to maszeruj�ce stopy dalej wybija�y rytm na skutym lodem betonie: chrup, chrup, chrup, chrup. Gwo�dzie podkutych but�w krzesa�y iskry na kamieniach, tworz�c atmosfer� niesamowito�ci.</p><p>Brasche podszed� do mikrofonu.</p><p>���o�nierze SS <emphasis>Korps</emphasis>� sta�.</p><p>Maszeruj�ce stopy zrobi�y jeszcze jeden krok, a potem jednocze�nie hukn�y, staj�c na baczno��.</p><p>��Links und rechts� Um.<a l:href="#n_18" type="note">[18]</a></p><p>Otaczaj�ce rekrut�w szczypce zwr�ci�y si� do �rodka, jakby by�y cz�ci� jednej my�l�cej istoty.</p><p><emphasis>��Generalleutnant M�hlenkampf sprache.</emphasis><a l:href="#n_19" type="note">[19]</a></p><p>Hans Brasche cofn�� si� szybko od mikrofonu, a jego miejsce zaj�� odziany w czarn� sk�r� M�hlenkampf.</p><p>Genera� arogancko zadar� brod�.</p><p>��Najpierw zwracam si� do moich starych towarzyszy, kt�rzy nie potrzebuj� m�w. Zn�w si� spotkali�my, przyjaciele, zn�w si� spotkali�my. Razem wstrz�sn�li�my kiedy� �wiatem. Wstrz��niemy jeszcze kilkoma, zanim odejdziemy.</p><p>Dumna g�owa z prostym arystokratycznym nosem zwr�ci�a si� w stron� rekrut�w.</p><p>��Teraz m�wi� do tych, kt�rzy s� tutaj po to, by si� do nas przy��czy�. �mieci! Jeste�cie niczym, mniej ni� niczym. S�abi, bez kondycji� Odpady spo�ecze�stwa, kt�re zamieni�o si� w �mietnik. Rozpuszczone, rozkapryszone bachory, uczepione matczynych sp�dnic. Niedobrze mi si� robi na wasz widok. Niedobrze robi si� waszym instruktorom, mojej kadrze. Jeste�cie zaka�� swojego gatunku, ha�b� dla waszej kultury� Ha�b� dla naszego narodu i jego tradycji.</p><p>Twarz M�hlenkampfa wykrzywi� niemal niedostrzegalny u�miech.</p><p>��Ale my, starzy wojownicy, mamy inn� tradycj�. Potrafimy, parafrazuj�c angielskiego poet�, �tworzy� strzelc�w z b�ota�. Dow�dcy pu�k�w, do swoich oddzia��w!</p><p>Na dany znak orkiestra zagra�a <emphasis>Yorkische Marsch</emphasis> Beethovena. Na skutym lodem placu rozbrzmia�y ostre komendy. Oddzia�y stawa�y na baczno�� i wykonywa�y zwroty. Nawet nowi rekruci, ura�eni kr�tk� i pogardliw� s�own� ch�ost�, nie mieli innego wyj�cia, ni� maszerowa� do rytmu ci�kiego refrenu marsza. Niczym d�ugi wij�cy si� w��, kolumna wymaszerowa�a spod namiotu �wiat�a i wesz�a w �wiat ciemno�ci.</p><p>��My�li pan, �e to podzia�a, <emphasis>Herr General</emphasis>?�� spyta� Brasche, kiedy ostatnie kompanie znika�y w mroku.</p><p>M�hlenkampf prychn��, jakby sama my�l wyda�a mu si� niedorzeczna.</p><p>��Ta przemowa? Troch� �wiate�? Troch� obelg? Ma�e przestawienie? Czy ja my�l�, �e to podzia�a? Hansi, daj spok�j. Nic nie �dzia�a� w takim znaczeniu. �atwa transformacja, tak samo jak bezsensowne pospolite ruszenie, to brednie lewicy, libera��w, czerwonych i zielonych. Ale oni, Hansi, o czym� zapominaj�, ci czerwoni i zieloni. Niemcy by�y tak samo dekadenckie, podzielone i s�abe w latach dwudziestych. By�em tam, pami�tam to. A mimo to w latach czterdziestych wstrz�sn�li�my �wiatem. Dlaczego? Bo ci ch�opcy w g��bi duszy s� Niemcami, Hansi, innymi s�owy: lemingami. S� lemingami, Hansi. W najlepszym razie stadem bezmy�lnych owiec.</p><p>Kr�tki u�miech zadowolenia znikn��, zast�piony przez drapie�ny grymas. M�hlenkampf serdecznie klepn�� Braschego po ramieniu.</p><p>��Ale woleliby by� innym stadem, przyjacielu� Stadem wilk�w.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Wchodz�ce na pok�ad hordy warcza�y i k�apa�y na siebie z�bami, kiedy ich Wszechw�adcy zap�dzali je do �adowni wci�� formuj�cej si� kuli. Ten czy inny zdezorientowany i przera�ony normals k�apa� krokodylimi z�bami, kiedy tylko w ich zasi�gu znalaz� si� podw�adny innego kessentaia. Czasami ostre jak ig�y rz�dy k��w upuszcza�y troch� ��tej krwi i wyrywa�y strz�py gadziego mi�sa, zanim ich posiadaczy nie zmuszono bato�eniem z powrotem do uleg�o�ci.</p><p>Nie po raz pierwszy Ro�moloristen poczu�, �e do gard�a podchodzi mu ���, a grzebie� si� stroszy. Cz�ciowo wynika�o to z w�asnych pierwotnych wspomnie� czasu sp�dzonego w zagrodach rozrodczych, czasu nieustannej walki i strachu przed po�arciem �ywcem przez w�asne rodze�stwo. Drugi pow�d by� bardziej cuchn�cy.</p><p>Kiedy normalsi byli zdenerwowani albo przestraszeni, cz�sto tracili panowanie nad sob�. Brutalne �adowanie i roz�adowywanie, po��czone ze stresem lotu kosmicznego, wystarczy�o a� nadto, by zdenerwowa� wi�kszo�� z nich, a wielu przerazi�, mimo �e byli tacy t�pi. Rezultatem tego by� smr�d rozbryzganych wsz�dzie poslee�skich odchod�w, bij�cy ze �wietlnych g��bi. W tej sekcji kuli, za kt�rej za�adunek m�ody Wszechw�adca odpowiada�, smr�d by� tak silny, �e przyprawia� o md�o�ci. Ci normalsi, pomy�la� Ro�moloristen, s� tacy s�odcy, tacy pi�kni. Ale zarazem tacy brudni.</p><p>Wzd�u� kolumny szli, mniej przej�ci smrodem, w kt�rym �yli na co dzie�, cosslaini�� bardziej rozwini�ci normalsi�� utrzymuj�c namiastk� porz�dku. Utrzymywanie go nie by�o jedynym powodem ich obecno�ci. Drugim by�o przenoszenie i �adowanie na pok�ad statku broni, kt�rej nie mo�na by�o powierzy� normalsom z powodu stresu, w jakim byli.</p><p>Obok Ro�moloristena pojawi� si� kenstain<a l:href="#n_20" type="note">[20]</a>.</p><p>Wszechw�adca przywo�a� gestem hologram kuli, kt�ry zmaterializowa� si� w powietrzu. Kolejny gest pazurem i fragment hologramu oraz prowadz�ca do niego droga nagle zal�ni�y ja�niej ni� reszta.</p><p>��Poprowad� t� grup� tutaj i wprowad� j� do zbiornik�w hibernacyjnych�� rozkaza�.</p><p>Athenalras posiada� lenna na dziewi�ciu �wiatach. Pierwszy, mimo masowej ewakuacji Ludu, popada� ju� w Orna�adar, poslee�ski Ragnarok. Tamtejsi Posleeni mieli by� za�adowani jako ostatni. Mieli wyruszy� do nowego �wiata, nazywanego przez nich �Aradeen�, chocia� jego mieszka�cy zwali go �Ziemi��.</p></section><section><title><p>3</p></title><subtitle>Bad Tolz, Niemcy, 31 stycznia 2005</subtitle><empty-line/><p>Schultz jest za czysty, pomy�la� Krueger. Po �wiczeniach w b�ocie, kt�rych celem by�o niewiele wi�cej, ni� przyzwyczajenie ch�opc�w do brudu�� no, a opr�cz tego zmuszenie ich do prze�amania swojej wra�liwo�ci�� ch�opak wci�� by� za czysty.</p><p>Krueger schyli� si� i wzi�� gar�� na wp� zamarzni�tego b�ota, a potem rozsmarowa� je na twarzy Schultza.</p><p>��Ty ma�a cipo�� warkn��.�� Ty ma�a, cuchn�ca szparko. Jeste� niczym, jeste� wart tyle, co �ydowska obozowa kurwa. Ona przynajmniej zna�aby si� na swojej robocie.</p><p>Potem odwr�ci� si� do reszty ustawionego w szeregu plutonu.</p><p>��Ziemia to wasz przyjaciel!�� krzykn��.�� Macie z niej korzysta�. Macie si� do niej tuli� jak do cycka matki. Przytula� si� do niej jak do tych ma�ych dziwek, na kt�re tracili�cie czas. Wkopujcie si� w ni�. Nie b�d�cie tacy jak ten gnojek Schultz, co si� boi ubrudzi�. Brud mo�na zmy�. W�asna krew schodzi trudniej. Spocznij.</p><p>Nie obdarzywszy �o�nierzy ju� ani jednym spojrzeniem, Krueger odwr�ci� si� i poszed� wyprostowany, �wawym krokiem do koszar podoficer�w.</p><p>Pluton zebra� si� wok� Schultza, stoj�cego z twarz� ociekaj�c� szlamem. Nikt nic nie powiedzia�, wszyscy tylko si� gapili. Sam Schultz dygota� z w�ciek�o�ci. Jakim prawem, jakim prawem ten cz�owiek, na oko m�odszy od niego, traktuje go jak �miecia? Nie tylko dzisiaj, ale codziennie wydawa�o si� Schultzowi, �e Krueger, �wicz�cy z jego plutonem, ma dla niego jakie� nowe upokorzenie.</p><p>Jeden z ch�opak�w, Rudi Harz, po�o�y� Dieterowi r�k� na ramieniu.</p><p>��M�j przyjacielu� Krueger to dupek, nazistowski dupek. Ale to nazistowski dupek, kt�ry si� zna na rzeczy. I widzi w tobie co� u�ytecznego. Korzystaj z tego.</p><p>Pozostali z powag� pokiwali g�owami.</p><p>Schultz, wdzi�czny za trosk�, przekrzywi� g�ow� i wzruszy� ramionami. Harz by� dobrym koleg�. Wszyscy byli dobrymi kolegami.</p><p>��Ale ten dupek Krueger�� powiedzia� cicho�� to z�y cz�owiek, na czym by si� nie zna�.</p><p>��Tak�� przytakn�� Harz.�� Najgorszy ze z�ych. Je�li jeszcze raz us�ysz� jego opowie�ci o gwa�tach w obozach koncentracyjnych, chyba si� porzygam. Mimo to wykorzystaj go do tego, do czego si� nadaje: na przyk�ad do nauczenia nas, jak pozosta� przy �yciu.</p><p>Schultz zn�w pokiwa� g�ow�.</p><p>��A wi�c wracamy maszeruj�c?�� spyta� pozosta�ych.�� Nie b�dziemy pe�za� ani si� wlec? Pomaszerujemy ze �piewem?</p><p>W�r�d powszechnej zgody ch�opcy ustawili si� w cztery szeregi. Harz mrugn�� okiem do Dietera.</p><p>��Ty nas poprowad�, Dieter. W�a�nie, Dieter� Poka� temu draniowi Kruegerowi, �e nas nie z�ama�.</p><p>Schultz stan�� po lewej stronie plutonu.</p><p>��Vorwaaaaats� Marsch!</p><p>Stoj�cy w pierwszym szeregu Harz zacz�� �piewa�.</p><p>��Vorwarts! Vorwarts! Schmettern die hellen Fanfaren�<a l:href="#n_21" type="note">[21]</a></p><p>Tymczasem w oddali Krueger u�miechn�� si� pod nosem, czuj�c ogromn� rado��.</p><p>��Stare sposoby wci�� dzia�aj�.</p><empty-line/><subtitle>Nad Renem, 13 lutego 2005</subtitle><empty-line/><p>Strome brzegi rzeki przemawia�y do Indowy g�osem ochryp�ym ze staro�ci. A on pami�ta�; pami�ta�.</p><p>��Byli�my ju� kiedy� na waszej planecie, dawno, dawno temu�� powiedzia� Rinteel, pozornie do kanclerza.�� To bardzo smutna historia.</p><p>��Naprawd�?�� spyta� kanclerz.�� Dlaczego smutna?</p><p>��Ka�da zniweczona nadzieja jest smutna�� odpar� Indowy nieobecnym g�osem.</p><p>W oddali widzia� kamieniste wzg�rze. Jego usta zacz�y cicho wypowiada� s�owa w jego w�asnym j�zyku. Kanclerz nie mia� poj�cia, co te s�owa oznacza�y, ale w ich tonacji by�o co�, co chwyta�o za serce.</p><p>��Co m�wisz?�� spyta�.</p><p>Indowy zwleka� z odpowiedzi� kilka chwil, niewyobra�alnie smutnych chwil.</p><p>��To pie�� mojego ludu, staro�ytna pie��. Opowiada o pr�bie wyzwolenia si� spod ucisku naszych pan�w, o staro�ytnej twierdzy, o pr�bie stworzenia broni, by obroni� tych, kt�rzy w swoim czasie mogli sta� si� naszymi zbawcami.</p><p>Indowy westchn�� i wskaza� za okno �mig�owca.</p><p>��Opowiada krwaw� histori� tej ska�y, tam.</p><p>Jego s�owa podsyci�y ciekawo�� kanclerza; wyda� polecenie pilotowi, ignoruj�c zmarszczenie brwi swoich ochroniarzy. �mig�owiec skr�ci� ostro w prawo. W zachodz�cym s�o�cu kamieniste wzg�rze l�ni�o z�otem.</p><p>Mimo mocnego bocznego wiatru helikopter wyl�dowa� bez wstrz�s�w na wzniesieniu. Indowy, wygl�daj�cy na pogr��onego w transie, wysiad� pierwszy. Za nim wyszed� kanclerz i jego ochrona.</p><p>�mig�owiec usiad� zaledwie trzysta metr�w od szczytu. Indowy ruszy� przed siebie po kamienistej stromi�nie; jego za�piew z ka�dym krokiem by� g�o�niejszy. Kanclerzowi wydawa�o si�, �e rozpoznaje niekt�re ze s��w:</p><p>��Fafneen� Mineem� Albletoon� Anothungeen� Nibleen� Fostvol.</p><p>W ko�cu wszyscy zatrzymali si� przed g�adk� skaln� �cian�.</p><p>��To m�j klan, m�j i tylko m�j, podj�� t� pr�b�. Zap�acili�my za ni� wysok� cen�.</p><p>��Jak� pr�b�?�� spyta� jeden z agent�w BND.</p><p>��Chcieli�my stworzy� �wi�ty zakon�� powiedzia� Rinteel nieobecnym g�osem.�� Grup� bohater�w, wojownik�w, kt�rzy obsadziliby wzniesione tu przez nas umocnienia. My�leli�my, �e pod os�on� Anothungeen, niepokonanego systemu obronnego waszej planety, wasz lud wzniesie si� ku pot�dze. My nie mogli�my was obroni�. Ale chcieli�my wam da� �rodki, dzi�ki kt�rym sami mogliby�cie si� obroni�.</p><p>Ludzie kiwaj�cy si� na omiatanym wiatrem zboczu wyra�nie byli znudzeni. Nagle Indowy wyci�gn�� d�o� i wypowiedzia� zdanie w jego w�asnym j�zyku. Fragment urwiska znikn��, ods�aniaj�c wyciosane w skale �ukowato sklepione przej�cie. Ludzie, w tym i kanclerz, a� sapn�li z wra�enia. Wci�� pogr��ony w niby-transie Rinteel wszed� do �rodka; w zamkni�tych pomieszczeniach Indowy byli o wiele odwa�niejsi ni� synowie Adama.</p><p>��Wybrano to miejsce, bo znajdowa�o si� na obrze�ach dominuj�cej w tamtym czasie cywilizacji�� powiedzia� Rinteel, staj�c tu� za progiem.�� Tutaj mogli�my, a przynajmniej tak si� nam zdawa�o, rozwija� w spokoju systemy obronne Anothungeen i Fafneen. My�leli�my te�, �e b�dziemy mogli rozprzestrzeni� je st�d dyskretnie w�r�d �wczesnej cywilizacji dominuj�cej, kt�r� wy, ludzie, nazywacie �rzymsk��.</p><p>Indowy opu�ci� g�ow� na pier�.</p><p>Kanclerz spojrza� ponad jego ramieniem i ujrza� staro�ytne pobojowisko: bezg�owe trupy ludzi i Indowy, wyschni�te i kruche. Przypomnia� sobie ma�e stosiki ogryzionych ko�ci w miejscu zwanym �Fredericksburgiem�.</p><p>��<emphasis>Mein Gott</emphasis>�� szepn��.</p><p>��Tylko jeden z nas, Albletoon, uszed� rzezi�� t�umaczy� Rinteel.�� Ludzki najemnik, zdrajca swojej rasy, poprowadzi� natarcie. Zygfryd, przekl�te niech b�dzie jego imi�, zdradzi� Lud. Z chciwo�ci� dla przyobiecanej mu partnerki� sprzeda� nas� i tak upad�a sprawa wolno�ci. Zdrajca Mineem przeprowadzi� wroga, otworzy� bram� i podst�pem pokona� stra�e. Dla marnego z�ota i s�awy nasz bohater Zygfryd zaprzeda� swoj� dusz�.</p><p>Indowy by� pogr��ony w tak g��bokim transie, �e kanclerz zacz�� si� o niego ba�. Niemal kole�e�skim gestem wyci�gn�� do niego r�k�.</p><p>Rinteel strz�sn�� jego d�o�.</p><p>��Czy ja dobrze zrozumia�em?�� spyta� kanclerz.�� Wasz lud wiedzia� o nas i pr�bowa� nas uratowa� ju� wieki temu?</p><p>��Wi�cej ni� wieki, tysi�clecia.</p><p>��Ale wam si� nie uda�o? Plan si� nie powi�d�?</p><p>��Nie�� odpar� Rinteel ze smutnym i bolesnym westchnieniem.�� Zapomnieli�my; min�o tak wiele czasu, odk�d znali�my wojn�. Tylko bro� z waszych w�asnych ku�ni mog�a was ocali�. Elfy sabotuj� wszystko, co mo�emy wam da�. Dlatego nie, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>, nie uda�o si�. Nie uda�o si�.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 15 lutego 2005</subtitle><empty-line/><p>��C�, nie uda�o siꠗ westchn�� Mueller.</p><p>��Wracamy do projektowania�� przytakn�� Prael; ka�de jego s�owo ocieka�o obrzydzeniem.</p><p>Przedmiot tego obrzydzenia, olbrzymi stalowy cylinder roni�cy g�sty czerwony p�yn hydrauliczny niczym p�kni�te serce, sta� strzaskany w swoim mocowaniu testowym. Cylinder, kt�ry mia� by� jednym z dziesi�ciu, kt�re poch�ania�yby odrzut dzia�a Tygrysa III kaliber 30 centymetr�w, okaza� si� wadliwy� i to w najbardziej katastrofalny z mo�liwych spos�b. Tak katastrofalny, �e przynajmniej jeden z cz�onk�w ekipy testuj�cej broczy� czerwonym p�ynem prawie tak samo obficie jak cylinder. Natychmiastowa dekapitacja miewa taki skutek.</p><p>Wychodz�c ze schronu�� metalowego bunkra�� Mueller spojrza� na zw�oki i ze znu�eniem pokr�ci� g�ow�.</p><p>��A ja chcia�em mie� dzia�o elektromagnetyczne. Ci�g�e przyspieszenie. Wi�ksza, o wiele wi�ksza �adowno�� amunicji�</p><p>��W kt�rym momencie metal p�k�?�� przerwa� mu Izraelczyk Benjamin pytaniem skierowanym do Praela.</p><p>Zamiast odpowiedzie� wprost, Niemiec poda� �ydowi wydruk.</p><p>��Rozumiem�� powiedzia� Benjamin.�� Hmmm. Mogliby�my zmniejszy� �adunek� Nie, chyba nie, nie osi�gn�liby�my takiej pr�dko�ci wylotowej, jakiej potrzebujemy.</p><p>W dawniejszych czasach Izraelczyk, walcz�cy w swojej Merkavie, zniszczy� niejeden arabski czo�g produkcji rosyjskiej czy ukrai�skiej.</p><p>��Nie mo�emy te� zmniejszy� ci�aru pocisku, je�li mamy zachowa� konieczny wsp�czynnik penetracji�� doko�czy� Mueller.</p><p>��GalTech�� zaproponowa� Nielsen.</p><p>��Opieraj�c si� na radach BND, kanclerz postanowi� tego nie robi栗 odpar� Henschel.�� Wydaje mi si�, �e zasadniczo ma s�uszno��. Galaksjanie maj� w�asne plany. A te plany niekoniecznie musz� zak�ada� istnienie ludzko�ci po zako�czeniu wojny.</p><p>��Kiedy Dawid ruszy� na pojedynek z Goliatem�� powiedzia� Benjamin, drapi�c si� w zamy�leniu w ucho�� kr�l Saul zaproponowa� ch�opcu w�asn� zbroj� i bro�. Dawid odm�wi�, twierdz�c, �e lepiej poradzi sobie z w�asn� broni� ni� z cudz�, do kt�rej nie by� przyzwyczajony. Mia� racj�. Wasz kanclerz te� ma racj�. Nasz premier r�wnie� si� z tym zgadza. To musi by� ludzka bro�, co�, na co Galaksjanie nie b�d� mieli wp�ywu.</p><p>��Czy nie mo�na wzmocni� cylindr�w, robi�c je po prostu wi�ksze?�� spyta� Mueller, przynajmniej raz nie wspominaj�c o swoim wymarzonym dziale elektromagnetycznym.</p><p>��Nie�� odpar� Prael, pocieraj�c d�oni� twarz.�� Ju� sprawdzali�my. Mo�emy zredukowa� liczb� cylindr�w do o�miu i zrobi� je troch� wi�ksze i wytrzymalsze. A wtedy komora dzia�a uderza w ty� wie�y. Scheisse! Przesadzili�my.</p><p>Chocia� Schl�ssel i Breitenbach nie byli obecni przy testach, huk p�kaj�cego cylindra rozszed� si� po ca�ej fabryce i obaj zjawili si� biegiem. Wpadli do komory test�w, zerkn�li na cylinder, potem na trupa, a nast�pnie prze�egnali si�, jak przysta�o na dobrych katolik�w.</p><p>��Kurwa ma�!�� stwierdzi� zaraz potem Schl�ssel, wida� nie b�d�c a� tak dobrym katolikiem jak Breitenbach.</p><p>To, co si� sta�o, by�o tak oczywiste, �e ani Prael, ani nikt inny nie czu� potrzeby wyja�niania sytuacji nowo przyby�ym.</p><p>��C󿠗 powiedzia� Schl�ssel.�� S� te� i dobre wiadomo�ci. Breitenbach dosta� co� bardzo interesuj�cego od Amerykan�w. Powiedz im, Stephan.</p><p>Breitenbach mia� w lewym r�ku ma�e czarne pude�ko, z kt�rego zwisa�a uprz��.</p><p>��Mo�e lepiej im poka��, <emphasis>nicht war</emphasis>, Reinhard?</p><p>Schl�ssel westchn��, zrezygnowany. Porywczy ch�opak!</p><p>��Dobrze. Poka� im, skoro musisz.</p><p>Breitnbach bez s�owa odwr�ci� si� na pi�cie i wyszed�. Kiedy zn�w si� pojawi� kilka minut p�niej, sta� na stalowej galerii dwadzie�cia kilka metr�w nad pod�og� fabryki, z zapi�t� na sobie uprz꿹.</p><p>Ku ogromnemu zdumieniu wszystkich poza Schl�sselem, Breitenbach rzuci� si� z ch�opi�cym okrzykiem w otch�a� poni�ej galerii. Spada� coraz szybciej i szybciej, wrzeszcz�c z bezmy�lnej rado�ci. Spada� tak szybko, �e trudno by�o nad��y� za nim wzrokiem. Henschel w og�le nie nad��a�, bo zamkn�� oczy, nie chc�c ogl�da� nieuniknionego upadku.</p><p>Do kt�rego jednak nie dosz�o. Jakie� siedem czy osiem metr�w nad pod�og� cia�o Breitenbacha zacz�o zwalnia�. Zwalnia�o coraz bardziej, a� dotkn�o pod�ogi ju� lekko jak spadaj�ce pi�rko.</p><p>��Co to, u diab�a, spowodowa�o?�� spyta� Mueller.</p><p>Schl�ssel wzruszy� ramionami.</p><p>��Szczerze m�wi�c, wylicze� nie ogarniam. Gdyby Amerykanka, kt�ra odkry�a t� zasad�, ich nie spisa�a, prawdopodobnie r�wnie� by ich nie ogarn�a. To d�uga historia, jak mi powiedziano. Ale sp�jrzmy na to tak: czarne plastikowe urz�dzenie na uprz�y Stephana gromadzi energi� upadku, a potem zamienia j� w energi� zwalniania. Uwa�amy, �e mo�na by to wykorzysta� w zawieszeniu czo�gu, nie zmieniaj�c znacz�co projektu, a tak�e do zmniejszenia rozmiar�w amortyzator�w odrzutu, tak by oszcz�dzi� od pi�tnastu do dwudziestu ton. Nie m�wi�c ju� o redukcji koniecznej obs�ugi.</p><p>Oczy Muellera, kt�re nie wr�ci�y jeszcze do normalnych rozmiar�w po skoku Breitenbacha, zrobi�y si� jeszcze wi�ksze. Spojrzenie Praela zacz�o ta�czy�; nie m�g� si� skupi� na nikim ani na niczym. Henschel i Benjamin popatrzyli po sobie w zamy�leniu.</p><p>A potem wszyscy powoli odwr�cili si� w stron� szcz�tk�w cylindra. W ich oczach za�wieci� nowy blask.</p><empty-line/><subtitle>Pary�, Francja, 15 lutego 2005</subtitle><empty-line/><p>M�� Isabelle wszed� bez s�owa do kuchni, �ciskaj�c w r�ku jaki� papier.</p><p>W pierwszej chwili nie zauwa�y�a dokumentu. Zobaczy�a jedynie, �e twarz jej ukochanego jest szara jak popi�.</p><p>��Co si� sta�o?�� spyta�a.</p><p>Nie odpowiedzia�, wyci�gn�� tylko papier w jej stron�.</p><p>Dr��c� d�oni� wzi�a formularz i przeczyta�a go pospiesznie. Nie rozumiej�c, pokr�ci�a g�ow�.</p><p>��Nie mog� ci tego zrobi�, nam tego zrobi�. Ods�u�y�e� w wojsku jako m�ody ch�opak. Nie maj� prawa.</p><p>Jej m�� zacytowa� �wistek, kt�ry przeczyta� ju� pi��dziesi�t razy.</p><p>��W zgodzie z naszym u�wi�conym od wiek�w dziedzictwem i tradycj�, wszyscy Francuzi zostaj� na sta�e powo�ani do obrony Republiki.</p><p>��Ale ty jeste� lekarzem, nie morderc��� zaprotestowa�a Isabelle.</p><p>��Mordercy bywaj� ranni. Wtedy potrzebuj� lekarzy. Mam si� zg�osi� pojutrze.</p><p>Isabelle sta�a d�ug� chwil� oszo�omiona, niezdolna wykrztusi� s�owa.</p><empty-line/><subtitle>Bad Tolz, Niemcy, 17 lutego 2005</subtitle><empty-line/><p>D�uga, wij�ca si� kolumna m�czyzn maszerowa�a w ciszy le�nym szlakiem w �rodku nocy. W ciemno�ci b�yska�y bia�ka oczu, a czasami z�by. Twarze uczerniono spalonym korkiem i farb�� a tak�e spor� ilo�ci� zwyk�ego brudu. Zamarzni�ta ziemia i �wir chrz�ci�y cicho pod butami �o�nierzy.</p><p>Ch�opcy, jak my�la� o nich Brasche, radzili sobie dobrze z podstawowym szkoleniem. Ze strzelaniem mie�cili si� w dopuszczalnych granicach, chocia� Brasche mia� powa�ne w�tpliwo�ci, czy najd�u�szy nawet zwyk�y trening strzelecki nauczy�by kogokolwiek dobrze strzela�, kiedy wr�g odpowiada ogniem. On sam s�u�y� w ko�cu na froncie wschodnim.</p><p>Ale �dobrze� to okre�lenie relatywne, pomy�la�. A my znamy kilka sztuczek, kt�re mog� pom�c. Brasche u�miechn�� si� na my�l o tym, co czeka ch�opc�w dalej na szlaku.</p><p>Ich oficjalnym zadaniem by�o przeprowadzenie kontrnatarcia i odbicie sekcji okop�w straconych w wyniku ataku Posleen�w. W rzeczywisto�ci, jak wiedzia� Brasche i kilku innych prowadz�cych �wiczenie, techniki kontrataku w okopach mia�y tu czysto drugorz�dne znaczenie. Celem �wiczenia by�o przestraszenie ch�opc�w prawie do nieprzytomno�ci, �eby w przysz�o�ci trudniej by�o ich przerazi�.</p><p>Brasche us�ysza� trzask kr�tkofal�wki przy boku. Zg�osi� si� swoim nazwiskiem.</p><p>��Tu <emphasis>Oberst</emphasis> Kiel, Brasche. Moi ludzie s� na pozycjach.</p><p>��Doskonale, <emphasis>Herr Oberst</emphasis>.�� Brasche zerkn�� szybko na tylne wej�cie do systemu okop�w, do kt�rego w�a�nie zacz�li schodzi� pierwsi �o�nierze.�� Zabawa powinna si� zacz�� ju�.</p><p>Jak w zegarku�� bo tak w�a�nie wszystko by�o ustawione�� na obszar zadania spad�y pierwsze pociski mo�dzierzy. W aktynicznym b�ysku wybuch�w Brasche zobaczy� niewyra�ne sylwetki oko�o tuzina ludzi Kiela. Sami odporni na ogie� broni, kt�rej ch�opcy mogli u�y栗 tak samo jak na ogie� mo�dzierzy�� �o�nierze piechoty mobilnej mieli doda� do �wicze� troch� pikanterii i strachu. Ich projektory holograficzne doskonale sportretowa�y mas� nacieraj�cych Posleen�w. Ale co najlepsze�</p><p>��<emphasis>Liebe Gott im Himmel</emphasis>!�� Brasche us�ysza� w radiu krzyk kt�rego� z ch�opc�w, m�odego Dietera Schultza, jak mu si� zdawa�o.�� Oni do nas, kurwa, strzelaj�! Naprawd�!</p><p>��Tak jest, <emphasis>Kinder</emphasis>.�� Brasche rozpozna� g�os Kruegera.�� Z takiej broni, jak� b�d� mieli naje�d�cy. A co mieli�cie robi�, kiedy kto� do was strzela?�� spyta� Krueger z pogard�.</p><p>Radio natychmiast zamilk�o. Jednocze�nie, jak Brasche zauwa�y� z zadowoleniem, z okop�w zacz�� b�yska� ogie� karabinowy, trafiaj�c hologramy, a czasem nawet pancerze. Tam, gdzie przechodzi�a trajektoria pocisku albo wybucha� pocisk lub granat, przeka�niki AID eliminowa�y jeden lub wi�cej poslee�skich cel�w. Tymczasem z okop�w i ponad nimi pancerze prowadzi�y ostrza� w kierunku ch�opc�w. Celowa�y jednak tak, by ich przestraszy�, a nie zabi� czy rani�, uwa�aj�c, by strzela� z dala od ich g��w i korpus�w.</p><p>G�os m�odego Schultza zn�w zatrzeszcza� w radiu, po chwili za� odpowiedzia� mu dow�dca czo�gu regularnej Bundeswehry, wypo�yczonego dla brygady szkoleniowej na czas �wiczenia.</p><p>Poprzez trzask ognia karabinowego, wybuchy pocisk�w i huk przekraczaj�cych pr�dko�� d�wi�ku pocisk�w dzia�ek grawitacyjnych pancerzy Brasche us�ysza� gard�owy ryk dieslowskiego silnika szar�uj�cego czo�gu Leopard II.</p><p>Dobry ch�opak ten Schultz, pomy�la�. Nie ka�dy pami�ta�by, �e nie s� w walce sami.</p><p>Czo�g o�wietli� nagle w�asny p�omie�, gdy armata plun�a na obszar �wiczenia chmur� fleszetek�</p><empty-line/><p><emphasis>Brasche i jego skrzyd�owy nacierali samotnie poprzez burz� stali. Przed nimi artyleria wali�a w rosyjskie pozycje, kt�re uda�o si� jedynie w przybli�eniu zlokalizowa�. Ale ostrza�u nigdy nie by�o do��.</emphasis></p><p><emphasis>Ostrze�ono ich, �e umocnienia s� niewiarygodne. Ale ani Brasche, ani ludzie, kt�rzy rozpocz�li bitw� pod jego dow�dztwem, nie byli przygotowani na rzeczywisto�� Kurska. Rzeczywisto�� t� przypomina�aby jedynie wycieczka po piekle.</emphasis></p><p><emphasis>Z ludzi, kt�rych pocz�tkowo mia� pod swoj� komend�, pojedynczego plutonu Panzer�w IV i plutonu piechoty wsparcia, pozosta�y tylko dwa czo�gi. Piechota by�a ju� tylko wspomnieniem.</emphasis></p><p><emphasis>A PAK-i Iwan�w, ich dzia�a przeciwczo�gowe, by�y wsz�dzie. Brasche zadr�a� na wspomnienie starcia mi�dzy jego �rednimi Panzerami a przynajmniej tuzinem rosyjskich dzia�, okopanych, zamaskowanych i strzelaj�cych pod rozkazami jednego dow�dcy. Sam ten pojedynek kosztowa� go dwa Panzery. Krzyki pal�cych si� �ywcem za��g wci�� rozbrzmiewa�y w jego uszach.</emphasis></p><p><emphasis>Us�ysza� w s�uchawkach krzyk dow�dcy drugiego czo�gu.</emphasis></p><p><emphasis>��Achtung! Achtung! Panzer Abwehr Kanonem zum�</emphasis><a l:href="#n_22" type="note">[22]</a></p><p><emphasis>Spanikowany g�os ucich� jak uci�ty no�em.</emphasis></p><p><emphasis>Ale Brasche nie potrzebowa� wskaz�wek. Stoj�c w otwartym w�azie dow�dcy, sam zobaczy� dym i p�omienie buchaj�ce z prawej strony. Wyt�aj�c wzrok, by zlokalizowa� dok�adnie przeciwnika, nie widzia�, lecz czu� p� tuzina pocisk�w, kt�re pomkn�y w stron� jego i jego skrzyd�owego.</emphasis></p><p><emphasis>Oba czo�gi pospiesznie zacz�y si� obraca�, by nadstawi� w stron� ognia swoje grubsze przednie pancerze, a ich wie�e obraca�y si� jeszcze szybciej, by ostrzela� wroga.</emphasis></p><p><emphasis>To by� wy�cig z czasem. A potem Brasche u�wiadomi� sobie, �e te dzia�a nie otworzy�y ognia w tym w�a�nie momencie bez powodu. Odwr�ci� si� w sam� por�, by zobaczy� b�yski wystrza��w.</emphasis></p><p><emphasis>Dla Hansa Braschego z Pi�tej Dywizji Pancernej SS (Wiking) �wiat uton�� w czerni.</emphasis></p><empty-line/><p>Leopard zn�w wystrzeli�, odp�dzaj�c wspomnienia Hansa. I bardzo dobrze. Wtedy, pod Kurskiem, ponad sze��dziesi�t lat temu, druga bateria dzia� wypatroszy�a czo�g jego i jego skrzyd�owego. Hans straci� przytomno��. Nie wiedzia�, jak to si� sta�o, �e uciek� z wraku. Wyobra�a� sobie siebie jako przera�on�, pe�zn�c� istot�, uciekaj�c� przed ogniem jak zwierz� z p�on�cego lasu. Podczas podr�y powrotnej do Niemiec, gdzie przeszed� rekonwalescencj�, wspomnienie to zosta�o zredukowane do wspomnienia o b�lu, czasem t�pym, czasem przeszywaj�cym.</p><p>Nawet po tylu latach sprawi�o, �e zadr�a�.</p><p>Brasche odegna� wspomnienia, ostatecznie i bez reszty. Rampa prowadz�ca do okop�w czeka�a. Podszed� do niej i zszed� na d�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na dole, w okopach, Dieter Schultz, lat osiemna�cie, dygota� z b�lu po trafieniu fleszetk�, kt�ra otar�a si� o jego rami�, zostawiaj�c trzycentymetrowe rozdarcie na jego sk�rze. Krew plami�a jego <emphasis>kampfanzug</emphasis>, mundur polowy. W blasku pocisk�w smugowych l�ni�a matow� czerwieni�.</p><p>Inny z ch�opc�w, Harz, patrzy� z przera�eniem na jego ran�.</p><p>��Dieter, ty krwawisz.</p><p>��Niewa�ne�� powiedzia� z naciskiem Schultz, przyciskaj�c rozdarcie d�oni�, by powstrzyma� up�yw krwi.�� Biegnij do trzeciej dru�yny. Niech przesun� si� w prawo i otworz� ogie� Niech zdejm� z nas troch� ostrza�u.</p><p>��<emphasis>Zu Befehl</emphasis>, Dieter<a l:href="#n_23" type="note">[23]</a>�� odpar� Harz na po�y kpi�co, ale i na po�y powa�nie.</p><p>Krueger tymczasem kuca� w milczeniu nieopodal, obserwuj�c sokolim okiem poczynania Schultza. K�tem oka zauwa�y� przeciskaj�cego si� okopem Braschego i stan�� na baczno�� z pochylon� g�ow�.</p><p>��<emphasis>Herr Major</emphasis>?�� powiedzia�.</p><p>��Spocznij, sier�ancie�� odpar� Brasche.�� Ja tylko ogl�dam.</p><p>Dieter, poch�oni�ty swoj� ran�, ale jeszcze bardziej swoim zadaniem, nie zauwa�y� stoj�cego niedaleko Braschego. Za to Hans dostrzeg�, �e w tym zimnym i b�otnistym okopie ch�opiec zaczyna wykorzystywa� sw�j potencja�.</p><p>��Kry� si�!�� zawo�a� Dieter do pozosta�ych �o�nierzy. Potem rzuci� kilka kr�tkich s��w do radia.</p><p>��Pi�� pocisk�w przeciwpiechotnych.</p><p>Brasche i Krueger zn�w si� skulili. W sam� porꠗ czo�g zacz�� szybki ostrza�, zalewaj�c teren nad okopem fleszetkami. Rozleg�o si� pi�� g�o�niejszych eksplozji i pi�� cichszych, kiedy pociski kasetowe p�k�y, uwalniaj�c swoj� mordercz� zawarto��.</p><p>Odczekawszy nie wi�cej ni� p� sekundy po pi�tej z tych cichszych eksplozji, Schultz wykrzycza� nast�pny rozkaz i ch�opcy, id�c za jego przyk�adem, wystawili g�owy i karabiny ponad kraw�d� okopu, otwieraj�c ogie� do hologram�w i pozosta�ych na polu bitwy pancerzy.</p><p>Bardzo dobrze, pomy�la� Brasche.</p><empty-line/><subtitle>Pary�, Francja, 17 lutego 2005</subtitle><empty-line/><p>Dom by� pogr��ony w porannym smutku. Matka i m�odszy syn p�akali otwarcie. Starszy ch�opiec, prawie trzynastoletni, z trudem stara� si� niczego po sobie nie pokaza�. Zesz�ego wieczora jego ojciec kaza� mu obieca�, �e zaopiekuje si� domem. Poprosi� o t� obietnic� z powag�� i z powag� zosta�a z�o�ona.</p><p>��B�d� pisa� codziennie, ma cherie� ma belle femme�� obieca� m��, g�aszcz�c p�acz�c� Isabelle po g�owie.�� Pewnie co jaki� czas b�d� dostawa� przepustki.</p><p>Isabelle wtuli�a mokr� twarz w jego rami� i obj�a go mocno. Nie mog�a si� zmusi�, by cokolwiek powiedzie�.</p><p>Zesz�y wiecz�r by� nieprzyjemny. Pok��cili si� tak, jak rzadko im si� zdarza�o. Ona chcia�a nak�oni� go, by zdezerterowa�, by uciek� gdzie�, gdzie armia go nie znajdzie. On twardo odmawia�, twierdz�c�� zgodnie z prawd��� �e nie ma na Ziemi miejsca, w kt�rym by�by bezpieczny przed wojskiem, skoro ca�a planeta zbroi si� a� po z�by.</p><p>Ostatecznie widz�c, �e on tego nie zrobi, to ona ust�pi�a. Obawiaj�c si� o w�asn� przysz�o�� i pami�taj�c m�odzie�cze, szcz�liwsze czasy, zawlok�a m�a do ich wielkiego drewnianego �o�a i kocha�a si� z nim z osza�amiaj�c� wpraw� i entuzjazmem, kt�re odebra�y mu dech.</p><p>��To �eby ci przypomnie栗 powiedzia�a�� co tu masz i do czego masz chcie� wr�ci�.</p><p>��Po takim wyczynie, kochanie�� odpar�, wci�� zdyszany�� i w moim wieku� Lepiej, �ebym trzyma� si� z dala w trosce o w�asne �ycie.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 21 czerwca 2005</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf by�� C�, innego okre�lenia na to nie by�o: by� oczarowany.</p><p>Sta� przed nim l�ni�cy�� bo bestia nie zosta�a jeszcze pokryta farb��� Tygrys III. W dole, na poziomie gruntu�� chocia� grunt ten by� wielometrow� warstw� betonu�� g�sienice by�y oblepione b�otem, co M�hlenkampf natychmiast zauwa�y�.</p><p>��Je�dzi�� oznajmi� dr��cym g�osem, wyci�gaj�c z tego faktu w�a�ciwy wniosek.</p><p>Mueller, Schl�ssel, Prael i inni wyprostowali si� z dum�.</p><p>��Je�dzi, <emphasis>Herr General</emphasis>. To prototyp numer jeden. Jest jeszcze kilka usterek. Ale je�dzi. Strzela. Mo�e dosta� w sw�j wielki pancerny nos i odda�.</p><p>��Poza tym�� doda� Prael, kt�ry zaprojektowa� i niemal r�cznie zbudowa� ca�� elektronikꠗ Tygrys III jest najlepszym w dziejach zaprojektowanym i zbudowanym przez cz�owieka pojazdem szkoleniowym z symulatorami wirtualnej rzeczywisto�ci, pozwalaj�cymi na pe�ny zakres �wicze� kierowcy i strzelca bez opuszczania Kaserne.</p><p>��Mimo to b�dziemy musieli nim wyjecha栗 odpar� genera�.�� W przeciwnym razie nigdy si� nie dowiecie, co jeszcze mo�e by� nie tak. Kiedy taki dostan�? Albo, jeszcze lepiej, du�o takich dostan�?</p><p>��Ten ju� jest pa�ski�� powiedzia� Mueller.�� Mamy nadziej�, �e testy polowe pomog� w rozwi�zaniu wszelkich pozosta�ych problem�w.</p><p>Ale Mueller powiedzia� to do plec�w M�hlenkampfa. Weteran mocowa� si� ju� ze swoim nowym, niewygodnym, a czasami wyklinanym telefonem kom�rkowym.</p><p>��Brasche? Przyje�d�aj do Monachium. Ale ju�!</p><empty-line/><subtitle>Sennelager, Niemcy, 28 czerwca 2005</subtitle><empty-line/><p>Podstawowe szkolenie ju� dawno si� sko�czy�o. Wychudzony, wyn�dznia�y szkielet <emphasis>Korps</emphasis> zaczyna� rozrasta� si� i nabiera� masy w bazie szkoleniowej na p�nocnoniemieckiej r�wninie, gdzie ch�opc�w przeniesiono na szkolenie w oddzia�ach.</p><p>Chocia� podstawowe szkolenie mieli ju� za sob�, dni wci�� im si� d�u�y�y, a noce czasem jeszcze bardziej. Ale mimo to rozkoszowali si� mianem ��o�nierzy�. Podczas przemarsz�w przez okoliczne miasteczka szli z dum�, spr�ystym krokiem.</p><p>To, �e ogl�da�y si� za nimi dziewczyny, te� bynajmniej w niczym nie szkodzi�o.</p><p>�o�nierze gin�li podczas szkolenia i byli zast�powani nowymi. Dawna niemiecka armia uwa�a�a, �e jeden procent zabitych podczas �wicze� to nie tylko dopuszczalna, ale wr�cz po��dana liczba. Nowa-stara niemiecka armia mia�a podobne zdanie, przynajmniej w tej materii.</p><p>W regularnej Bundeswehrze rzadko si� to zdarza�o. Tam nieliczni, rozsiani po jednostkach weterani Wehrmachtu byli bezsilni wobec politycznie poprawnej, wielokulturowej brei, kt�r� politycy zrobili z niemieckiej armii.</p><p>Jedynie w 47. <emphasis>Panzer Korps</emphasis>, nazywanym zar�wno przez politycznych wrog�w, jak i zwolennik�w �SS <emphasis>Korps</emphasis>�, by�o wystarczaj�co wielu ludzi, kt�rzy znali dawne sposoby post�powania�� i co wi�cej, byli sk�onni powiedzie� politykom i teoretykom spo�ecznym, �eby si� �odpierdolili��� �eby zamieni� swoich nowych podw�adnych w to, czego Niemcy, Europa, ludzko�� potrzebowa�y.</p><p>Dlatego ch�opcy maszerowali spr�ystym krokiem, wiedz�c, �e by� mo�e jako jedyni spo�r�d obro�c�w ich kraju potrafi� i mog� sprosta� czekaj�cemu ich zadaniu.</p><p>Czy to w�a�nie widzia�y w nich dziewczyny z ma�ych miasteczek? Czy widzia�y w nich jedynych obro�c�w, kt�rzy nigdy nie zostawiliby ich na pastw� losu, dop�ki nie zabra�aby ich �mier�?</p><p>Tego ch�opcy nie wiedzieli.</p><p>��Wiem tylko, �e mam okazj� podyma� o wiele cz�ciej ni� kiedy��� za�mia� si� niepoprawny Harz na chwil� przed tym, nim co� przyku�o jego uwag�.</p><p>Zacz�o si� od niskiego grzmotu w powietrzu. Ju� po chwili ch�opcy wybiegali z namiot�w, obawiaj�c si� trz�sienia ziemi.</p><p>��Co to, kurwa, jest?�� spyta� Harz.</p><p>Dieter tylko pokr�ci� g�ow�, r�wnie zdezorientowany.</p><p>��Tam!�� krzykn�� inny ch�opak.�� To czo�g. Nic wielkiego.</p><p>Schultz obejrza� si� i zobaczy� �elaznego potwora pokonuj�cego szczyt wzg�rza. Tak, to by� czo�g. Nic specjalnego. Ca�y czas mieli do czynienia z czo�gami. Potem jednak, kiedy maszyna podjecha�a bli�ej, a ryk jej silnika si� wzm�g�, oczy Dietera wypatrzy�y co� male�kiego, wystaj�cego ze szczytu wie�y.</p><p>��Liebe Gott im Himmel!<a l:href="#n_24" type="note">[24]</a></p><p>Z wie�y Tygrysa III, zupe�nie jakby by� na defiladzie�� defiladzie przed wszech�wiatem, kt�ry nale�y do niego osobi�cie�� Hans Brasche, niegdy� z Pi�tej Dywizji Pancernej SS (<emphasis>Wiking</emphasis>), salutowa� energicznie swoim przysz�ym za�ogom.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Jak przysta�o na m�odszego kessentaia, Ro�moloristen stan��, nie rzucaj�c si� w oczy, w g��bi dziwnie zaprojektowanej, przypominaj�cej aul� sali zgromadze�.</p><p>Pod�oga, o ile statek Aldenat� m�g� mie� sta�e pod�ogi, unosi�a si� w g�r� od �rodka pomieszczenia, dzi�ki czemu m�ody kessentai widzia� ca�e zgromadzenie Wszechw�adc�w i centralny podest pod przeciwleg�� �cian�.</p><p>Podczas gdy jego w�asna pozycja w hierarchii umiejscowi�a go z ty�u, lepsi�� a przynajmniej starsi�� od Ro�moloristena zaj�li bardziej presti�owe miejsca z przodu. Na samym �rodku, tu� przy pustym p�okr�gu wok� podestu, sta� Athenalras, z ramionami skrzy�owanymi na pot�nej ko�skiej piersi, w postawie uni�enia i spokoju.</p><p>Tysi�ce innych Wszechw�adc�w obecnych w auli sta�o w takiej samej nabo�nej pozycji, gdy pojawi� si� przed nimi podstarza�y Posleen, kenstain�� Bin�ar�rastemon�� niegdy� wybitny kessentai, kt�ry zszed� ze �cie�ki, by zosta� wyj�tkowego rodzaju kessenaltem. Bin�ar�rastemon nie by� zwyk�ym castellainem, nie by� zwyk�ym s�ug� innego Wszechw�adcy. Kiedy brzemi� lat i odniesionych ran zacz�o dawa� mu si� we znaki, przekaza� w�adz� nad swoim klanem i jego maj�tek swojemu najstarszemu eson�antaiowi, czyli synowi, zachowuj�c dla siebie zaledwie tyle, by wystarczy�o mu na skromne �ycie kogo�, kto wszed� na �cie�k� Pami�ci.</p><p>Kessenaltowie �cie�ki Pami�ci�� po��czenie historyk�w z kapelanami�� mieli zapisywa� i przypomina� Ludowi jego dzieje, warto�ci, wierzenia� oraz wredny los zgotowany im przez Aldenat� i ich jednakow� dla wszystkich, jak spod sztancy, filozofi�.</p><p>Odziany w ceremonialn� uprz�� z czystego ci�kiego metalu, Bin�ar�rastemon�� stary, ze stawami powykr�canymi przez poslee�ski odpowiednik artretyzmu�� z trudem wszed� po stopniach prowadz�cych na podest; za pasy uprz�y mia� zatkni�te staro�ytne zwoje.</p><p>Chocia� kenstaini zazwyczaj nie cieszyli si� szacunkiem jako klasa, mo�e z wyj�tkiem Wszechw�adc�w, kt�rym bezpo�rednio s�u�yli, id�cy �cie�k� Pami�ci byli powszechnie wysoko cenieni. Bin�ar�rastemon ustawi� si� na �rodku podestu i ceremonialnie powita� zgromadzonych Wszechw�adc�w.</p><p>��Opowiedz nam, Pami�taj�cy�� odpowiedzieli ch�rem�� o �cie�kach przesz�o�ci, �eby�my poznali �cie�ki przysz�o�ci.</p><p>Bin�ar�rastemon rozwin�� jeden ze zwoj�w i po�o�y� go na kruchej m�wnicy. Potem opar� na nim d�o�. By� Pami�taj�cym wci�� w pe�ni w�adz umys�owych, jakkolwiek stare mog�o by� jego cia�o. Nie potrzebowa� zwoju, by opowiedzie� swoj� opowie��.</p><p>��Z Ksi�gi Wiedz�cych��� zacz��.</p></section><section><title><p>4</p></title><subtitle>Sennelager, Niemcy, 14 lipca 2005</subtitle><empty-line/><p>Baza zosta�a wybrana na punkt zborny 47. <emphasis>Panzer Korps</emphasis> ze wzgl�du na centralne po�o�enie. Ze wszystkich ma�ych Kaserne w ca�ych Niemczech, nowych, starych i odnowionych, sp�ywa�y tysi�ce �wie�o wyszkolonych �o�nierzy i weteran�w z kadry oficerskiej.</p><p>Baza nadawa�a si� na miejsce stacjonowania du�ego korpusu, by�a jednak zbyt blisko Hamburga, Berlina, Essen i Frankfurtu. Innymi s�owy, niemiecka lewica, a przynajmniej ta jej cz��, kt�rej przyw�dcy potajemnie zaprzedali si� Elfom, zbyt �atwo mog�a si� do niej dosta�.</p><p>I robi�a to. Tysi�cami, dziesi�tkami tysi�cy.</p><p>��Tych drani jest tam chyba z pi��dziesi�t tysi�cy�� mrukn�� M�hlenkampf, stoj�c przy oknie swojego gabinetu, kt�re wychodzi�o na g��wn� bram� Kaserne.�� Sk�d oni wszyscy, u diab�a, si� wzi�li? Dlaczego ci ch�opcy nie s� w wojsku? Dlaczego te dziewczyny nie s� w cholernym wojsku, skoro ju� o tym mowa?</p><p>Oczywi�cie zna� odpowied�. Mimo zagro�enia ze strony Posleen�w idea s�u�by zast�pczej by�a zbyt g��boko zakorzeniona w niemieckiej kulturze politycznej i spo�ecznej, by przezwyci�y�o j� nawet widmo ca�kowitej anihilacji. Co ciekawe, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone, nie maj�ce d�ugiej ani utrwalonej tradycji poboru w czasie pokoju ani �obowi�zkowej s�u�by spo�ecznej�, radzi�y sobie o wiele lepiej z powo�ywaniem m�odych ludzi do wojska. Tam domy spokojnej staro�ci i tym podobne plac�wki nigdy nie uzale�ni�y si� od nisko p�atnej niewolniczej pracy. Zawsze prywatne�� a przynajmniej nie do ko�ca pa�stwowe�� mog�y takimi pozosta�. A w Niemczech? W Niemczech tak dobrze nie by�o.</p><p>Niezale�nie od tego, sk�d si� wzi�li protestuj�cy, nie by�o w�tpliwo�ci, dok�d zamierzali si� dosta�. M�hlenkampf bez najmniejszego �ladu rozbawienia patrzy�, jak demonstranci, ustawieni w falang�, zostaj� nie bez trudu odepchni�ci od bramy. Jeszcze mniej bawi�a go tablica�� z napisem �Przyja�� z bra�mi z kosmosu��� kt�ra spad�a z trzaskiem na g�ow� i ramiona policjanta.</p><p>Na biurku genera�a zadzwoni� telefon. M�hlenkampf odwr�ci� wzrok od protestuj�cych i odebra�.</p><p>��M�hlenkampf.</p><p>W s�uchawce us�ysza� g�os kanclerza. Cho� genera� wci�� nie by� przyzwyczajony do nowoczesnych urz�dze�, g�os wyda� mu si� odleg�y i nieco st�umiony. Tryb g�o�nom�wi�cy, domy�li� si�.</p><p>��M�wi kanclerz. Siedzi tu ze mn� w gabinecie i s�ucha G�nter. Jak sytuacja, generale?</p><p>��Moja sytuacja? Mam czterdzie�ci czy pi��dziesi�t tysi�cy demonstrant�w pod baz�. Po�owa z nich to niedomyci d�ugow�osi, kt�rzy powinni by� w wojsku, ale nie s�. W tej chwili w�a�nie szturmuj� bramy. A miejscowa policja nie potrafi ich zatrzyma�.</p><p>Po drugiej stronie zapad�o kr�tkie milczenie.</p><p>��Jad� do was autobusami dwa bataliony policji do t�umienia zamieszek. Powinni tam by� co najwy�ej za dwie godziny.</p><p>Cho� kanclerz nie m�g� tego widzie�, M�hlenkampf potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��To o wiele za p�no. Zreszt� to i tak by nie wystarczy�o, nawet gdyby byli tu ju� teraz.</p><p>��To wszystko, co mam, generale.</p><p>��Ja mam wi�cej�� odpar� stary esesman w zamy�leniu.�� Mam p� stanu osobowego pancernego <emphasis>Korps</emphasis>.</p><p>W s�uchawce odezwa� si� nowy g�os, przepe�niony gniewem. Mimo zniekszta�ce� genera� by� prawie pewien, �e to G�nter.</p><p>��Esesmanie, nie wolno ci u�y� twojego <emphasis>Korps</emphasis> przeciwko tym cywilom; skutki dla public relations by�yby katastrofalne.</p><p>Powstrzymuj�c warkni�cie gniewu, genera� postanowi� spr�bowa� innego podej�cia.</p><p>��Przepraszam, <emphasis>Herr Kanzler</emphasis>. Chyba mam jakie� zak��cenia na linii. Nie rozumiem, co m�wicie. Czy G�nter co� powiedzia�? Roz��cz� si� i spr�buj� jeszcze raz.</p><p>M�hlenkampf od�o�y� s�uchawk�.</p><p>��Lucy!�� krzykn�� do swojej sekretarki.�� <emphasis>Kanzler</emphasis> albo jacy� inni wa�niacy b�d� tu za chwil� dzwoni�. Dopilnuj, �eby wszystkie linie by�y zaj�te, dobrze? I po�lij kogo� po moich dow�dc�w dywizji i brygad.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 14 czerwca 2005</subtitle><empty-line/><p>Grupa ludzkich podw�adnych Tira zn�w siedzia�a p�kolem przed jego biurkiem. Tir mia� zamkni�te oczy, ale uszy szeroko otwarte. Oddycha� p�ytko, lecz r�wnomiernie. Jego usta porusza�y si� w mantrze odmawianej w jego w�asnym j�zyku.</p><p>��Wszystko gotowe�� powiedzia� Dunkel, czerwony.�� Co najmniej pi��dziesi�t tysi�cy demonstrant�w zbiera si� pod baz� w Sennelager, by walczy� z faszystami.</p><p>��Armia nie ma nic przeciwko temu�� oznajmi� jedyny z obecnych odziany w szary mundur; by� przedstawicielem pewnych k� Sztabu Generalnego.�� Nawet je�li niekt�rzy sprzeciwiali si� niszczeniu naszych w�asnych baz, praktycznie nikt nie chce, by ci ohydni esesmani dalej nosili mundury.</p><p>G�nter, zielony, przez chwil� milcza�.</p><p>��Mamy tam tak�e swoich ludzi, co najmniej sze��dziesi�t procent protestuj�cych to zieloni.</p><p>Tir wci�� nie otwiera� oczu i p�ytko oddycha�.</p><p>��Wszyscy dobrze si� spisali�cie�� powiedzia� zduszonym g�osem.�� Za dobre sprawowanie czekaj� was nagrody�</p><empty-line/><subtitle>Sennelager, Niemcy, 14 czerwca 2005</subtitle><empty-line/><p>Dieter Schultz, w he�mie na g�owie i z otrzymanymi za swoje talenty insygniami <emphasis>Stabsunteroffiziera</emphasis>�� sier�anta sztabowego�� oraz Rudi Harz, sier�ant, ustawili swoich ludzi w szeregi, a potem stan�li po ich prawej stronie.</p><p>��Co si� dzieje, Dieter?�� spyta� Harz.</p><p>��Nie mam poj�cia, Rudi. Mo�e b�dziemy �wi�towa� Dzie� Bastylii.</p><p>Harz prychn��.</p><p>��Jako� mi si� nie wydaje. Dostali�my rozkaz za�o�enia he�m�w i masek przeciwgazowych oraz zabrania pa�ek, wi�c chyba nie.</p><p>��Zapytamy Kruegera?�� spyta� szeptem Schultz.�� Nie znosz� pyta� tego bydlaka o cokolwiek.</p><p>Krueger�� teraz sier�ant major kompanii dowodzenia 501. <emphasis>Schwere Panzer Abteilung</emphasis>�� batalionu ci�kich czo�g�w�� us�ysza� swoje nazwisko i s�owo �bydlak� mimo odleg�o�ci dziel�cej go od ch�opak�w. Za�o�y�, �e �bydlak� mo�e odnosi� si� tylko do niego samego, i u�miechn�� si� na t� my�l.</p><p>Stoj�c przed oddzia�em, Krueger obejrza� si� przez rami�.</p><p>��Rozpierdolimy par� �b�w, <emphasis>Knaben</emphasis><a l:href="#n_25" type="note">[25]</a>. To wszystko, co musicie wiedzie�.</p><p>Adiutant stoj�cy przed trzynastoma czworobokami po dwudziestu albo dwudziestu jeden ludzi�� wszystkimi, kt�rych do tej pory wyszkolono�� oraz wi�kszym czworobokiem po lewej, sk�adaj�cym si� z �o�nierzy s�u�by pomocniczej, wyda� rozkaz �baczno��. �o�nierze zesztywnieli.</p><p>Przed szeregami pojawi� si� Brasche. Tak samo jak ch�opcy, by� ubrany w szary polowy mundur. Nowocze�niejszy wz�r kamufla�u, kt�ry wcale nie by� bardziej skuteczny przeciwko poslee�skim pr�tom wizyjnym, by� trudno dost�pny. Tak czy inaczej, nie mia�o to znaczenia. Brasche i reszta kadry <emphasis>Korps</emphasis> czuli si� o wiele lepiej w szarym polowym mundurze, ni� w kalejdoskopie kolor�w sk�adaj�cych si� na nowoczesny niemiecki mundur polowy.</p><p>Nast�pi�a wymiana salut�w. Adiutant odsun�� si� na bok i pomaszerowa� na miejsce za Braschem.</p><p>Hans m�wi� kr�tko i zwi�le. Czekaj�ce ich zadanie by�o nieprzyjemne, i chocia� zamierza� je wykona�, nie czu� autentycznego entuzjazmu.</p><p>��Ch�opcy, przed g��wn� bram� s� ludzie, kt�rzy pr�buj� si� tu w�ama� i zdemolowa� nasz ma�y domek. Na m�j rozkaz za�o�ycie maski przeciwgazowe. Zrobicie to po to, �eby gazety i telewizja, a tak�e przypadkowo wymiar sprawiedliwo�ci nie mog�y zidentyfikowa� waszych twarzy. Potem pomaszerujemy do bramy, �piewaj�c �<emphasis>Panzerlied</emphasis>�. Je�li sami sobie p�jd�, tym lepiej. Ale je�li nie, po�lemy jak najwi�cej z nich do szpitala.</p><p>Schultz zauwa�y�, �e Krueger parska �miechem z niepohamowanej rado�ci. Wydawa�o mu si�, �e us�ysza� szept: <emphasis>Jak za starych dobrych czas�w</emphasis>.</p><p>Brasche rykn�� rozkaz, kt�ry poni�s� si� echem wzd�u� szereg�w. �o�nierze zacz�li zak�ada� maski. Od czasu wybuchu wojny z Posleenami ten sprz�t sta� si� w du�ej mierze nieprzydatny, bo Posleeni byli odporni na wszystkie ziemskie gazy bojowe. Jedynym powodem, dla kt�rego go wydawano i z nim �wiczono, by�a nadzieja niemieckiego przemys�u chemicznego, wsp�pracuj�cego blisko z Rosjanami, �e kt�rego� dnia uda si� stworzy� militarnie przydatn� toksyn� z jadu grat, poslee�skiego szkodnika przypominaj�cego os�.</p><p>Na kolejny rozkaz �o�nierze unie�li pa�ki. Jeszcze jeden rozkaz�� i bataliony wykona�y w prawo zwrot. Ostatnia komenda�� i ruszyli po bruku w stron� g��wnej bramy Kaserne.</p><p>Nie trzeba by�o rozkazu, �eby zacz�li �piewa�.</p><poem><stanza><v><emphasis>Ob�s st�rmt oder scheit, ob die Sonne uns lacht</emphasis></v><v><emphasis>Der Tag gl�hend heiss oder eiskalt die Nacht�</emphasis><a l:href="#n_26" type="note">[26]</a></v></stanza></poem><p>Cho� st�umiony przez maski, ryk dziesi�tk�w tysi�cy garde� wy�piewuj�cych tradycyjn� pie�� wojsk pancernych niemieckiej armii�� czy to Reichswehry, Wehrmachtu, SS, czy Bundeswehry�� sprawi�, �e drewno i kamie� koszar zadr�a�y.</p><p>Demonstranci tak byli zaj�ci pr�bami sforsowania bramy Kaserne, �e ich pierwsze szeregi nawet nie zauwa�y�y nadej�cia �o�nierzy <emphasis>Korps</emphasis>. Trzask �amanych tablic z has�ami i krzyki m�czyzn i kobiet zag�uszy�y marszow� pie��. �aden z protestuj�cych nie zauwa�y� niczego niestosownego w fakcie, �e has�a na tablicach brzmia�y: �Chcemy pokoju� i �Nie oliwcie tryb�w machiny wojennej�. Ani jeden z nich nie dostrzeg� niczego dziwnego w pr�bie przeszkodzenia w szkoleniu ludzi, kt�rzy mieli ocali� Ziemi� przed Posleenami, kt�rzy chcieli j� zniszczy�. Demonstranci po prostu nie przyjmowali do wiadomo�ci faktu, �e Posleeni s� zagro�eniem. Wielu z nich nie chcia�o przyzna�, �e obcy w og�le istniej�.</p><p>Nieco dalej siedzia�, przygl�daj�c si� zamieszkom, ale nie bior�c w nich udzia�u, stosunkowo dobrze na�pany Andreas Sch�ler. Wysoki, chudy, niespecjalnie domyty, Sch�ler nie przyszed� tu dlatego, �e obchodzi�o go �ratowanie� Ziemi. Nie przyszed� tu, bo mia� co� przeciwko wojsku, chocia� kiedy� mia� co� przeciwko niemu zupe�nie osobi�cie i ods�u�y� sw�j �rok spo�eczny� w niesko�czenie wygodniejszym domu opieki.</p><p>Andreas nie mia� nawet wi�kszych obiekcji co do 47. <emphasis>Panzer Korps</emphasis>. Prawd� m�wi�c, mia� gdzie�, czy Korps opr�cz nazwy jest wskrzeszonym upiorem SS. Przeciwnie, za m�odu nale�a� przez jaki� czas do skinhead�w, chocia� ruch ten nie da� mu �adnej satysfakcji.</p><p>Sch�ler przyszed� tu�� tak jak za ka�dym razem, kiedy niemiecka lewica gromadzi�a si�, by rozbija� i demoralizowa� inne jednostki armii�� dla trawki, panienek i widowiska. I nie by� w tym osamotniony.</p><p>Widowisko przez jaki� czas go bawi�o, potem jednak spowszednia�o. Wszystko z czasem powszednieje. Przypomnia� sobie, jak si� �mia�, kiedy kilku demonstrant�w wymalowa�o srebrne <emphasis>Sigrunen</emphasis> SS na oknie biura werbunkowego Bundeswehry. Maszeruj�cy t�um �mia� si� wtedy razem z nim.</p><p>Mimo to Sch�ler nie potrafi� czu� si� cz�ci� bezkszta�tnej ludzkiej masy, z kt�r� maszerowa� od biura werbunkowego. Maszeruj�cy �piewali� ale jego ten �piew nie porusza�.</p><p>Podobnie jak setki innych w pobli�u, bardziej zaj�ty by� rozmow� z p�ci� przeciwn� ni� tocz�cymi si� pod bram� walkami.</p><p>Ale potem us�ysza�. A p�niej ze swojego wysoko po�o�onego miejsca zobaczy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ze wszystkich zak�tk�w Kaserne nadchodzili ubrani na szaro m�czy�ni. Szli r�wnym, spokojnym krokiem. Huk but�w o beton s�ycha� by�o z odleg�o�ci setek metr�w. Podoficerowie utrzymywali porz�dek, automatycznie przeplataj�c kolumny, a zarazem trzymaj�c oddzia�y i szeregi w szyku. By� to spektakl niewidziany w Niemczech od wielu lat.</p><p>Maszeruj�cy �piewali:</p><poem><stanza><v><emphasis>Bestaubt sind die Gesichter,</emphasis></v><v><emphasis>doch froh ist unser Sinn, ja unser Sinn,</emphasis></v><v><emphasis>Es braust unser Panzer, im St�rmwind dahin�</emphasis><a l:href="#n_27" type="note">[27]</a></v></stanza></poem><p>Na czele kolumny, na czubku w��czni, maszerowali Brasche i Krueger, potem kompania dowodzenia 501. Batalionu Czo�g�w Ci�kich i reszta batalionu. Za batalionem sz�y pierwsze oddzia�y szkieletu dywizji <emphasis>Wiking</emphasis>, potem <emphasis>Hohenstauffen</emphasis>, <emphasis>Frundsberg</emphasis> i reszta.</p><p>M�hlenkampf wyszed� na kamienny ganek, by obejrze� przemarsz. Rozkaz �<emphasis>Augen� rechts</emphasis>��� �Na prawo� patrz��� rozbrzmiewa� za ka�dym razem, kiedy kolejna kompania mija�a dow�dc� <emphasis>Korps</emphasis>.</p><p>Zgodnie z rozkazem Dieter skierowa� wzrok z powrotem w prz�d. Za nazist� Kruegerem zobaczy� Braschego maszeruj�cego prosto i, zdawa�oby si�, dumnie. W przeciwie�stwie do swoich podw�adnych, Brasche szed� bez broni; jego pi�ci mia�y wystarczy�. Z lekkich porusze� maski przeciwgazowej dow�dcy Dieter wywnioskowa�, �e Brasche �piewa wraz z pozosta�ymi. Za dow�dc� batalionu wida� by�o ostatnich policjant�w, zakrwawionych i poobijanych, padaj�cych pod ciosami tablic pacyfist�w oraz�� co mniej niedorzeczne�� czerwonych i zielonych.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Sch�ler sta� niczym zahipnotyzowany, patrz�c, jak pierwszy z odzianej w szaro�� masy �o�nierzy wpada mi�dzy demonstrant�w. Chocia� m�czyzna pad� do�� szybko�� w nieca�� minutꠗ ch�opak nie m�g� powstrzyma� podziwu dla zaciek�o�ci, z jak� tamten walczy�.</p><p>Bardziej ni� odwaga tego pierwszego �o�nierza�� <emphasis>Oberstleutnanta</emphasis> Braschego, chocia� on o tym nie wiedzia��� Sch�lera zadziwi�a�� czy raczej zaszokowa�a�� reakcja id�cych za nim.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Krueger nie przepada� za Braschem, ani troch�. Staremu nazi�cie dow�dca wydawa� si� podejrzany, mo�e nawet s�aby. Nie chodzi�o o to, co Brasche m�wi�. Krueger wyczuwa� w nim jak�� g��bok� niech�� za ka�dym razem, kiedy raczy� nowych ch�opc�w opowie�ciami z dawnych czas�w.</p><p>Ale niezale�nie od swoich uczu�, kiedy Krueger zobaczy� dow�dc� padaj�cego na ziemi� pod ciosami pi�ci i kopniakami d�ugow�osego mot�ochu pod bram�, nie ujrza� w nim s�abeusza czy cho�by nie nazisty. Zobaczy� towarzysza w niebezpiecze�stwie. Uni�s� pa�k� nad g�ow� i obejrza� si� przez rami�.</p><p>��Na nich, ch�opcy!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dzi�ki mi�niom i ko�ciom wzmocnionym przez ten sam proces, kt�ry przywr�ci� osiemdziesi�cioletniego Braschego do pe�nej m�odo�ci, pi�ci Hansa migota�y i uderza�y jak dwie b�yskawice. Wbijaj�c si� w t�um, zostawia� za sob� zakrwawionych, pluj�cych z�bami, krztusz�cych si� i poobijanych lewak�w. Za sob� s�ysza� coraz g�o�niejszy i coraz bli�szy �piew.</p><p>Mia� nadziej�, �e ten �piew stanie si� bardzo g�o�ny i bardzo bliski� bardzo szybko.</p><p>Nagle stan�a przed nim kobieta, wysoka nawet jak na Niemk�, wyzywaj�co unios�a brod� i rozdar�a bluzk�, obna�aj�c piersi i wzywaj�c pu�kownika, by zha�bi� si� uderzeniem kobiety. Brasche zamachn�� si� i zatrzyma�. Nie potrafi� tego zrobi�.</p><p>Nieszcz�liwie dla niego ani ta kobieta, ani druga, ni�sza, kt�ra z�apa�a go za nogi, nie czu�y takich opor�w. Podci�ty Brasche straci� r�wnowag� i upad�. Nie zobaczy� ani nie poczu� stopy w ci�kim bucie, kt�ra trafi�a go w g�ow�, wysy�aj�c go na kr�tko z tego pado�u �ez w zupe�nie inny.</p><empty-line/><p><emphasis>Wiatr wia� z zachodu, nios�c ze sob� smr�d, kt�rego Leutnant Brasche z pocz�tku nie potrafi� rozpozna�. M�ody oficer chodzi� ostro�nie, mimo d�ugiej rekonwalescencji w szpitalu. Blizny po oparzeniach na jego nogach wci�� by�y sztywne i delikatne, p�kaj�ce i brocz�ce rop�. Wstrz�s m�zgu r�wnie� nie dawa� mu spokoju, dr�cz�c go md�o�ciami i zawrotami g�owy.</emphasis></p><p><emphasis>Szyld na peronie stacji g�osi� �Birkenau�. Nazwa ta niewiele Hansowi m�wi�a, poza tym �e oznacza�a wytchnienie od nieko�cz�cej si� grozy i trud�w frontu wschodniego. Nawet ci, z kt�rymi rozmawia� na froncie, nie mieli do powiedzenia nic ponad to, �e ob�z ten, tak jak pozosta�e, by� miejscem, w kt�rym ci�ko ranni �o�nierze SS mogli przez kilka miesi�cy czy tygodni odpocz�� w spokoju, s�u��c jako wartownicy, przed powrotem do frontowego kot�a.</emphasis></p><p><emphasis>Na po�udniowy wsch�d od peronu Hans zobaczy� ob�z, kt�ry nawet z tej odleg�o�ci wydawa� si� dosy� porz�dny, mo�e nawet schludny.</emphasis></p><p><emphasis>��Co to jest?�� spyta� esesmana, kt�rego spotka� na peronie, tak samo jak on wys�anego wcze�niej na urlop zdrowotny.</emphasis></p><p><emphasis>��Ob�z dla kobiet�� odpar� tamten.�� Za nim jest jeszcze jeden, bardzo podobny. Dobre miejsce, �eby porucha�, je�li nie zniech�ca pana cena kostki myd�a, szczotki do z�b�w albo czego� do jedzenia. Albo mo�na im po prostu kaza� si� obs�u�y� Tak s�ysza�em.</emphasis></p><p><emphasis>��Kogo tam trzymamy?</emphasis></p><p><emphasis>M�czyzna wzruszy� ramionami.</emphasis></p><p><emphasis>��G��wnie �yd�w. A tak�e Polak�w i Cygan�w. I troch� innych. Wszystko to wrogowie Rzeszy� Tak m�wi�. Tak czy inaczej, prosz� za mn�, Leutnant Brasche. Przedstawi� pana komendantowi H�ssowi.</emphasis></p><p><emphasis>Obaj w milczeniu poszli na p�noc, do wygodnych koszar SS. Skromny baga� Hansa ni�s� niesamowicie wychudzony, ogolony na �yso �yd. Kiedy zbli�yli si� do obozu, smr�d sta� si� gorszy, o wiele gorszy.</emphasis></p><p><emphasis>Hans wci�� nie potrafi� go rozpozna�. A potem poczu� zimny dreszcz na plecach. Tak samo �mierdzia� jego czo�g� po tym, jak wylecia� w powietrze. Przez kr�tk� chwil� przytomno�ci, zanim go ewakuowano, czu� co� podobnego, chocia� bardziej zalatuj�cego spalinami ropy.</emphasis></p><p><emphasis>��Co to jest?�� spyta�.�� Ten okropny smr�d?</emphasis></p><p><emphasis>���ydzi, Leutnant Brasche�� odpar� jego nowy towarzysz i przewodnik, ignoruj�c, jak wi�kszo�� esesman�w, skomplikowany system rang odziedziczony po St�rm Abteilung.�� �ydzi. Zbieramy ich do kupy, g�odzimy, zapracowujemy prawie na �mier�, potem gazujemy i palimy trupy, na zach�d st�d.</emphasis></p><p><emphasis>��Mein Gott!</emphasis></p><p><emphasis>��Tu nie ma Boga, Brasche. A po pobycie tutaj zaczynam my�le�, �e nigdzie Go nie ma.</emphasis></p><p><emphasis>Hans popad� wtedy w rozpaczliwe milczenie i nie odzywa� si�, dop�ki nie zosta� wprowadzony do gabinetu swojego nowego tymczasowego dow�dcy. O H�ssie wiedzia� niewiele. Tyle, �e dow�dca, mimo obecnych obowi�zk�w, by� odznaczonym bohaterem Wielkiej Wojny, weteranem Freikorps i w g��bi ducha by� �o�nierzem frontowym. Wiedza ta zadecydowa�a o tym, co zrobi�.</emphasis></p><p><emphasis>Staj�c na baczno�� przed biurkiem H�ssa, wyci�gn�� rami� w salucie.</emphasis></p><p><emphasis>��Heil Hitler, Leut� Oberst�rmf�hrer Hans Brasche melduje si� na rozkaz.</emphasis></p><p><emphasis>H�ss zignorowa� jego przej�zyczenie, patrz�c na l�ni�cy na szyi Braschego nowiutki �elazny Krzy� Pierwszej Klasy.</emphasis></p><p><emphasis>��Przyda si� pan nam tutaj, Brasche. Brakuje mi oficer�w�</emphasis></p><p><emphasis>Hans przerwa� mu. Desperackie pragnienie, by nie widzie� i nie wiedzie� nic wi�cej ni� ju� widzia�, doda�o mu odwagi.</emphasis></p><p><emphasis>��Panie komendancie, bardziej przydam si� na froncie. Moje rany wystarczaj�co si� wygoi�y. Chcia�bym wr�ci� do dawnej jednostki, dywizji Wiking, s�u�y� ojczy�nie i F�hrerowi.</emphasis></p><p><emphasis>H�ss przyjrza� mu si� uwa�nie. Nie, na kamiennej twarzy ch�opaka nie by�o �ladu niczego innego poza g��bokim poczuciem obowi�zku. Komendant skin�� g�ow�.</emphasis></p><p><emphasis>��Dobrze, Brasche. Ca�kowicie rozumiem pragnienie powrotu na front. Przygotowanie rozkaz�w potrwa dzie� czy dwa. Wy�l� pana z powrotem do pana dywizji. Dobry z pana ch�opak. SS mo�e by� z pana dumne.</emphasis></p><empty-line/><p>Dieter Schultz nie by� fanatykiem. Nie by� nim r�wnie� jego przyjaciel Harz. Ale kiedy zobaczyli, jak ich dow�dca pada po zdradzieckim, podst�pnym ataku, nawet znienawidzony i pogardzany Krueger nadawa� si�, by ruszy� za nim do szturmu.</p><p>Ch�opcy run�li niczym niepowstrzymana masa spadaj�cych pa�ek, wymachuj�cych pi�ci i kopi�cych st�p. Tych, kt�rzy przed nimi upadli, nie oszcz�dzali; kopali do nieprzytomno�ci, w niekt�rych przypadkach nawet na �mier�. �piew w pierwszych szeregach ucich�, szybko zast�piony �kaniem, wrzaskami i b�aganiami czerwonych i zielonych.</p><p>���adnej lito�ci, ch�opcy!�� krzycza� Krueger w uniesieniu, cho� niepotrzebnie.�� Po�ama� im gnaty!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��<emphasis>Mein Gott</emphasis>!�� wykrzykn�� Sch�ler, patrz�c szeroko otwartymi oczami na rozgrywaj�c� si� przed nim scen� rzezi. Zdezorientowani protestuj�cy uciekali w panice. �o�nierze formowali szyki do po�cigu, podczas gdy ci z ty�u pomagali pobitym towarzyszom, jednocze�nie kopi�c jeszcze i bij�c powalonych demonstrant�w.</p><p>M�oda kobieta�� stratowana przez uciekaj�cy t�um�� przesz�a obok, s�aniaj�c si�, z twarz� zalan� krwi�. Sch�ler ruszy� ku niej, by pom�c. Kiedy si� zbli�y�, us�ysza�, jak dziewczyna mamrocze co� bez przerwy.</p><p>��To niemo�liwe. To nie do wiary. To niemo�liwe.</p><p>Zarzuci� sobie jej rami� na szyj� i zacz�� j� ci�gn�� tam, gdzie powinni by� bezpieczni�� do pobliskiego miasteczka Paderborn. Dziewczyna wci�� powtarza�a: �To niemo�liwe�.</p><p>Chocia� Sch�ler naprawd� chcia� jej pom�c, powtarzany w k�ko refren w ko�cu go zm�czy�.</p><p>��Jak si� pani nazywa, Fr�ulein?�� spyta�.</p><p>Zawaha�a si�, jakby musia�a sobie przypomnie�.</p><p>��Liesel. Liesel Koehler.</p><p>��Co tu jest �niemo�liwe� i �nie do wiary�?</p><p>Liesel, wci�� opieraj�c si� na nim ramieniem, stan�a. S�owa wydawa�y si� przychodzi� jej z trudem.</p><p>Zmusi� j�, by ruszy�a z miejsca, aby uciec przed rozszala�ymi �o�nierzami.</p><p>��To niemo�liwe, �eby ludzie zachowywali si� tak jak oni�� powiedzia�a w ko�cu.�� Po prostu niemo�liwe. To niemo�liwe, �eby nasze dobre zamiary dzi� tutaj nie zwyci�y�y. To nie do wiary, �e czeka nas inwazja. Jaki inteligentny gatunek m�g�by si� zachowywa� tak, jak podobno zachowuj� si� ci �Posleeni�? Wszech�wiat po prostu nie mo�e by� tak urz�dzony. To niemo�liwe.</p><p>Sch�ler nic nie odpowiedzia�. Pomy�la� jednak: To niemo�liwe, m�wisz� A jednak �o�nierze zrobili to, co zrobili. Niemo�liwe, �eby dobre intencje nie zda�y si� na nic. A mimo to tak si� sta�o. Dlaczego wi�c niemo�liwe mia�oby by� to, �e ci obcy zachowuj� si� tak, jak nam si� m�wi? Bo nie chcesz si� z tym pogodzi�? Nie potrafisz ujrze� �wiata czy wszech�wiata takim, jaki jest? W czym jeszcze si� mylisz, Liesel, ty i tobie podobni?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dieter Schultz i Rudi Harz, prowadz�cy swoich ludzi przez miasteczko, napotkali m�odego m�czyzn� na wp� nios�cego na ramieniu dziewczyn�. Instynkt i rozkazy, wzmocnione przez niedawne wydarzenia, kaza�y im zabi� t� dw�jk�. Ale oboje wygl�dali niegro�nie; m�czyzna by� zaj�ty, a kobieta zakrwawiona.</p><p>��Co wam si� sta�o?�� spyta� podejrzliwie Harz.</p><p>M�czyzna podni�s� r�k� w ge�cie pokoju.</p><p>��Stratowa� j� spanikowany t�um�� sk�ama�.</p><p>Harz i Schultz popatrzyli po sobie i opu�cili pa�ki.</p><p>��Nie jeste�cie tu bezpieczni�� powiedzia� Harz.�� Id�cie st�d.</p><p>Sch�ler skin�� g�ow�.</p><p>��Gdzie jest najbli�sze biuro werbunkowe?�� spyta�.�� I co to za jednostka?</p><p>Schultz zastanowi� si�, a potem wskaza� mu drog�.</p><p>��Czterdziesty Si�dmy <emphasis>Panzer Korps</emphasis>. A o co chodzi?</p><p>��My�l�, �e myli�em si� co do paru wa�nych spraw. �Niewiarygodnie� si� myli�em.</p><p>Harz ani Schultz nie dr��yli dalej tematu. Sch�ler poszed� swoj� drog�, nios�c Liesel. Zostawi� j� w pierwszym punkcie opatrunkowym, jaki znalaz�, a potem ruszy� dalej.</p><p>Po kilku minutach dotar� do biura werbunkowego Bundeswehry w Paderborn. Szyba w oknie by�a p�kni�ta, ale ca�a. Srebrna farba z dw�ch prymitywnych b�yskawic �cieka�a po szkle. W �rodku sta� sier�ant dzier��cy pa�k�.</p><p>��Nazywam si� Andreas Sch�ler. Chc� wst�pi� do 47. <emphasis>Panzer Korps</emphasis>.</p><empty-line/><subtitle>Sennelager, Niemcy, 21 lipca 2005</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf siedzia� za wielkim biurkiem pochodz�cym jeszcze z po�owy dziewi�tnastego wieku, za� jego dow�dcy dywizji i brygad stali przed nim. Z ty�u, przy podw�jnych drzwiach sali konferencyjnej, sta�y dwie kompletne, ale r�ne zbroje z po�owy pi�tnastego wieku. Na �cianach wisia�y sztandary; najstarsze z nich by�y osiemnastowieczne. Wzd�u� �cian sta�y proporce, zwie�czone or�ami i wie�cami czerwono-bia�o-czarne chor�gwie ze z�otymi lam�wkami.</p><p>Na ka�dym z nich widnia�y podw�jne b�yskawice. W wie�cach znajdowa� si� jaki� symbol: zakrzywione ko�o s�oneczne, klucz przebity b�yskawic�, zaci�ni�ta pancerna pi��. Na jednym wida� by�o stylizowan� liter� H, na innym F.</p><p>��<emphasis>Frundsberg</emphasis>?�� zacz�� M�hlenkampf tonem swobodnej rozmowy, u�ywaj�c nazwy dywizji zamiast nazwiska jej dow�dcy, <emphasis>Generalmajora</emphasis> von Ribbentropa. Uwa�a� go za ca�kowitego mi�czaka, kabotyna i g�upca<a l:href="#n_28" type="note">[28]</a>. Tylko jego stopie� oficera SS i wsp�czesne polityczne powi�zania pozwoli�y mu obj�� dowodzenie dywizj�.�� <emphasis>Frundsberg</emphasis>, dlaczego wed�ug pana dopuszczono, by�my zostali zaatakowani w naszym obozie? Dlaczego oddzia�y do t�umienia zamieszek nie by�y dost�pne w liczbie wystarczaj�cej, by zapobiec tak oczywistemu i masowemu wyst�pieniu?</p><p>Pytania by�y retoryczne. M�hlenkampf nie czeka� na odpowied�.</p><p>��<emphasis>Hohenstauffen</emphasis>, co si� dzieje z naszym krajem? <emphasis>Jugend</emphasis>, dlaczego wszystkie <emphasis>Korps</emphasis> si� zbrojnych opr�cz naszego by�y sabotowane? <emphasis>G von B</emphasis>, dlaczego tak wielu m�odych m�czyzn zwalnia si� od poboru? <emphasis>Wiking</emphasis>, dlaczego pewne frakcje w rz�dzie pr�bowa�y sabotowa� nas i <emphasis>Kriegseconomie</emphasis><a l:href="#n_29" type="note">[29]</a>?</p><p>Wzrok M�hlenkampfa spocz�� w ko�cu na jedynym obecnym dow�dcy batalionu.</p><p>��W czym tkwi problem, Hansi?</p><p>��Nie wiem, <emphasis>Herr Generalleutnant</emphasis>�� przyzna� Brasche.</p><p>��Ja wiem�� powiedzia� z pewno�ci� siebie Ribbentrop.�� To �ydzi.</p><p>M�hlenkampf prychn�� z pogard�.</p><p>��Bzdura, Ribbentrop, ty mi�czaku. W Niemczech nie ma dzi� do�� �yd�w, �eby sformowa� z nich pluton. S� najmniej wp�ywow� grup�, jak� mamy. �a�uj�, �e nie ma ich wi�cej. Izraelczycy przynajmniej potrafi� walczy�.</p><p>Potrz�sn�� g�ow�.</p><p>��Zapomnijcie o �ydach, panowie. Nasze problemy s� naszego w�asnego chowu. Kanclerz jest� w porz�dku� chyba. Ale poza nim? Kalejdoskop czerwonego, zielonego i jeszcze jakiego� koloru, kt�rego nie potrafi� z tej odleg�o�ci rozpozna�. A to mo�e by� czer� najg��bszej nocy, czarna jak dalekie rubie�e kosmosu.</p><p>M�hlenkampf wsta�, wzi�� z biurka cienki plik papier�w, a dok�adnie kopii, i zacz�� je rozdawa�.</p><p>��Szybko zbli�amy si� do ko�ca najbardziej intensywnego okresu szkolenia. Od tej pory mo�emy si� odpr�y�, chocia� nie za bardzo. My�l� nawet, �e niekt�rym naszym ludziom mog� ju� przys�ugiwa� przepustki. Macie zacz�� je przydziela� tym, kt�rzy zas�u��, maksymalnie pi�tnastu procentom stanu osobowego jednocze�nie. W dokumentach tych znajduj� si� nazwiska ludzi, kt�rych podejrzewam o to, �e s� naszymi wrogami. By�oby dobrze, gdyby�cie pozwolili �o�nierzom zobaczy� te nazwiska, zanim podpisz� si� na bramie obozu�� doko�czy� dow�dca, wracaj�c na swoje miejsce.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 15 wrze�nia 2005</subtitle><empty-line/><p>Chocia� Darhel tego nie wymaga�, G�nter sta� przed jego olbrzymim biurkiem na baczno��. W ko�cu przecie� by� Niemcem.</p><p>Twarz Darhela by�a niewzruszona. Jego spojrzenie w�drowa�o, omiataj�c wszystko opr�cz twarzy biurokraty. S�owa, zniekszta�cone seplenieniem spowodowanym przez rekinie z�by obcego, by�y wymawiane jak do kogo� nieobecnego.</p><p>��Projekt ci�kiego pojazdu bojowego nie zosta� wstrzymany�� zauwa�y� Darhel.�� Dopuszczono do odm�odzenia najgro�niejszych wojownik�w niemieckiego ludu. Nie zako�czono sabota�u si� zbrojnych zgodnie z wytycznymi. Moi zwierzchnicy b�d� chcieli us�ysze� ode mnie jakie� wyt�umaczenie. A ja nie mam wyt�umaczenia dla tej pora�ki poniesionej przez moich podw�adnych.</p><p>Chocia� w gabinecie by�o ch�odno, wr�cz nieprzyjemnie zimno, twarz G�ntera pokrywa�a warstewka zimnego potu.</p><p>Poprzez seplenienie Darhela da�o si� s�ysze� irytacj�.</p><p>��Jakie� wyt�umaczenie b�dzie konieczne.</p><p>��M�j panie�� wyj�ka� G�nter�� ci esesmani po prostu nie chc� s�ucha� rozkaz�w. Ka�emy im robi� konkretne rzeczy albo ich nie robi�, a oni nas lekcewa��. Polityczni przyw�dcy, kt�rzy postrzegaj� sprawy we w�a�ciwy spos�b, tak jak ja, s� wyp�dzani z ich oboz�w przez gromady umundurowanych opryszk�w.</p><p>��Mo�na wstrzyma� p�ace�� zasugerowa� Darhel, zamykaj�c oczy; jego drobnym cia�em wstrz�sn�� lekki dreszcz.�� Cofn�� racje �ywieniowe. Na�o�y� kary. Wr�czy� �ap�wki.</p><p>��Wszystkiego tego ju� pr�bowano, m�j panie. Nic nie podzia�a�o. Poza tym co najmniej jedenastu naszych zwolennik�w w Bundestagu znikn�o w podejrzanych okoliczno�ciach, za ka�dym razem po dw�ch albo trzech. Bardzo niewielu w�a�ciwie my�l�cych polityk�w ma odwag� dzia�a� w obliczu takiego zagro�enia. Ale, m�j panie, czy twoi zwierzchnicy nie mog� zrozumie�, �e osi�gni�to du�o dobrego? Z trzynastu pancernych <emphasis>Korps</emphasis> szkolenie pe�nego tuzina by�o sabotowane przez propagand�, odwo�ywanie si� do praw m�odych �o�nierzy, wstrzymywanie dostaw zaopatrzenia i rygorystyczne egzekwowanie wymog�w ochrony �rodowiska. Co wi�cej, projektowany czo�g b�dzie mia� s�abszy pancerz. Odm�wiono zgody na j�drowy nap�d i uzbrojenie. Te rzeczy na pewno przewa�� nad drobnymi niepowodzeniami.</p><p>��By� mo�e�� zgodzi� si� z wahaniem Darhel.�� Mimo to widzieli�my i musimy pami�ta�, jak cz�sto udawa�o wam si� unikn�� jedynej s�usznej pozycji w galaktycznej cywilizacji dzi�ki przeciskaniu si� przez najdrobniejsze szpary.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>G�os Bin�ar�rastemona Pami�taj�cego ni�s� si� po auli zgromadze�.</p><p>��Na pocz�tku, jak m�wi nam Zw�j Tenusaniara, Lud by� nieliczny, s�aby, bezsilny� i �atwowierny. I sta�o si� tak, �e kiedy przybyli do niego Aldenat�, Lud obdarzy� ich czci� niczym bog�w. A moce Aldenat� by�y niczym boskie. Uzdrawiali chorych. Pokazali nowe sposoby uprawy roli i zdobywania po�ywienia. Nie�li ze sob� s�owa mi�o�ci i pokoju, a Lud poj�� je i sta� si� niby ich dzieci. Aldenat� czynili cuda ponad wszelkie wyobra�enia.</p><p>��Ponad wszelkie wyobra�enia�� zaintonowa� w odpowiedzi t�um.</p><p>��I Lud rozkwit��� ci�gn�� Bin�ar�rastemon.�� Liczba jego ros�a i ros�a, i radowa� si�, s�u��c swoim bogom Aldenat�. Z czasem jednak niekt�rzy zacz�li zadawa� pytania. Pytali o wszystko. A odpowied� Aldenat� zawsze by�a jednaka: �My wiemy, a wy nie wiecie�. Ci, kt�rzy pytali, Wiedz�cy, skar�yli si�: �Planety, kt�re nam dali�cie, nie s� w stanie wy�ywi� rosn�cej populacji�. Aldenat� odpowiadali: �My wiemy, a wy nie wiecie�. Wiedz�cy pytali: �Czy nie ma lepszego sposobu podr�owania od gwiazdy do gwiazdy?�. A Aldenat� odpowiadali: �My wiemy, a wy nie wiecie�. Wiedz�cy zauwa�ali: ��ycie jest walk�. A wy zabronili�cie nam bra� w niej udzia�. Czy wobec tego w og�le �yjemy?�. A Aldenat� odpowiadali: �My wiemy, a wy nie wiecie�.</p><p>��M�wili, �e oni wiedz�, a tamci nie wiedz��� zn�w wyrecytowa�o zgromadzenie.</p><p>��A tamci nie wiedz��� wyg�osi� razem z nim Bin�ar�rastemon.</p><p>��I sta�o si� tak, �e ci spo�r�d Ludu, kt�rych zwano Wiedz�cymi, zbuntowali si�. I wybuch�a wojna po�r�d Ludu. I dosz�o do rzezi. By� ogie� i �mier�. A Aldenat� odwr�cili twarze, nie chc�c tego widzie�</p></section></section><section><title><p>CZʌ� II</p></title><section><title><p>5</p></title><p>Weszli w normaln� przestrze�, pluj�c ogniem i �mierci�. W zimnej pr�ni wysz�a im naprzeciw Flota 4.2, z supermonitorem <emphasis>Lexington</emphasis> i jego za�og� na czele. <emphasis>Lexington</emphasis> odpowiada� ogniem i �mierci�, broni� j�drow�, antymateri�, pociskami kinetycznymi i plazm�.</p><p>Wszystko to na nic. Chocia� Posleeni gin�li milionami, <emphasis>Lexington</emphasis>�� zwany <emphasis>Lady Lex</emphasis>�� i jego eskorta wytrwa�y zaledwie kilka dni, zanim uleg�y pod naporem mas fanatycznych obcych.</p><p>Wkr�tce przestrze� wok� Bazy Tytan sta�a si� polem bitwy, a w pr�ni unosi�o si� coraz wi�cej z�omu i zw�glonych, zmro�onych strz�p�w cia�a. T� bitw� r�wnie� przegrano. Pozornie nieko�cz�ca si� flota Posleen�w run�a na Ziemi�, dr��c� pod ich naporem.</p><empty-line/><subtitle>W�ller Kaserne, Westerburg, Niemcy, 26 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Nieogolony, ale opanowany M�hlenkampf warkn�� ponuro na widok obraz�w wy�wietlanych na jego monitorze.</p><p>��Przebili si�. Ameryka�cy nie mogli ich zatrzyma�, ledwie ich spowolnili. Baza tak samo.</p><p>��My ich powstrzymamy, <emphasis>Herr Generalleutnant</emphasis>�� powiedzia� pogodnie stoj�cy obok adiutant.</p><p>��Oczywi�cie, Rolf�� odpar� genera� z wi�kszym przekonaniem ni� rzeczywi�cie czu�. Wy�wietlane liczby nie wygl�da�y zach�caj�co.�� Odwo�aj wszystkie przepustki. Kod <emphasis>�Gericht�</emphasis><a l:href="#n_30" type="note">[30]</a>. Wszyscy �o�nierze maj� si� zg�osi� na swoje stanowiska bojowe i w punktach zbornych.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 25 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Jej imi� oznacza�o �walcz�c��, nawet je�li nosi�a nieodpowiednie imi�. Wysoka i szczup�a, ze z�otymi w�osami, alabastrow� sk�r� i zgrabnymi nogami, Gudrun nie kojarzy�a si� w najmniejszym stopniu z walk�. Porusza�a si� wdzi�cznie jak dojrza�a kobieta, chocia� Dieter podejrzewa�, �e mia�a co najwy�ej szesna�cie lat.</p><p>Schultz widzia� j� po raz pierwszy w wojskowym o�rodku wypoczynkowym obs�uguj�cym �o�nierzy z rejonu miasta Giessen. Potem wraca� tam za ka�dym razem, kiedy mia� okazj�, z nadziej� ujrzenia jej ponownie.</p><p>Teraz�� czy�by los si� do niego u�miechn��?�� dziewczyna siedzia�a przy stoliku obok. Z bliska wyda�a si� Dieterowi jeszcze �liczniejsza ni� z daleka, i to pomimo do�� oczywistych pr�b okazania wyrobienia, kt�rego prawdopodobnie nie mia�a. Wyj�a papierosa i nonszalancko trzyma�a go w d�oni, czekaj�c, a� kto� go przypali.</p><p>��Dawaj zapalniczk�, Rudi�� za��da� Schultz od Harza.�� Szybko. Wiesz, �e nie pal�.</p><p>Z u�miechem, kt�ry mo�na by opisa� jedynie jako pe�en wsp�czucia, nawet je�li by� nieco rozbawiony, Rudi poda� Dieterowi zapalniczk�. Ju� w nast�pnej chwili Dieter sta� obok Gudrun z wystrzelaj�cym z d�oni p�omykiem.</p><p>Dziewczyna u�miechn�a si� ciep�o i podzi�kowa�a, co Dieter potraktowa� jako zach�t�; przysiad� si� wi�c i przedstawi�.</p><p>��Ach, mam na imi� Gudrun.</p><p>��Bardzo mi mi�o ci� pozna�, Gudrun. Bardzo.</p><p>Dziewczyna nie spyta�a go, czy s�u�y w wojsku, bo to by�o oczywiste�� mia� na sobie szary polowy mundur. Zapyta�a jedynie o jednostk� i specjalno��.</p><p>��Jestem strzelcem Tygrysa III w 501. Batalionie Czo�g�w Ci�kich, 47. <emphasis>Panzer Korps</emphasis>�� odpar�.</p><p>Gudrun natychmiast si� odsun�a.</p><p>��SS <emphasis>Korps</emphasis>? Nazist�w?</p><p>Dieter za�mia� si�.</p><p>��Nie jeste�my korpusem SS, Gudrun. Wed�ug mojego dow�dcy, sier�anta majora Kruegera, nie zas�ugujemy, �eby czy�ci� buty prawdziwym esesmanom. Ale to oni nas szkolili�� przyzna�.</p><p>��A wi�c nie jeste� nazist�?</p><p>��Ja?�� Dieter za�mia� si� jeszcze g�o�niej.�� Nie, <emphasis>Liebchen</emphasis><a l:href="#n_31" type="note">[31]</a>. By�em studentem, kiedy mnie powo�ali i dali mi wyb�r. Tak jakby wyb�r. Niespecjalny, skoro o tym mowa.�� Wzruszy� ramionami.�� Dziadek powiedzia�, �e lepiej na tym wyjd�, je�li b�dzie mnie szkoli� stare SS ni� nowa Bundeswehra. No to tam poszed�em. A ty?</p><p>��Ja si� jeszcze ucz�, chc� zosta� krawcow��� odpar�a. W tym momencie muzyka zmieni�a si� na jaki� wolny kawa�ek.</p><p>��Zechcesz zata�czy�, krawcowo Gudrun?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Brasche pozwoli� i�� na ta�ce prawie wszystkim, opr�cz za�ogi szkieletowej. W Tygrysie III, ochrzczonym�� je�li to w�a�ciwe s�owo�� imieniem <emphasis>Anna</emphasis>, zosta� razem z nim Krueger i nowy ch�opak, Sch�ler, kt�rego dopiero co przydzielono. Dwaj inni obs�ugiwali dodatkowe dwudziestopi�ciomilimetrowe dzia�o MauserWerke, zdalnie sterowane z opancerzonego centrum bojowego w g��bi czo�gu. �adowniczy, kt�rego zadaniem by�o kierowanie windami i automatycznymi prowadnicami, �aduj�cymi trzydziestopi�ciocentymetrowej �rednicy pocisk i jego �adunek wyrzutowy do komory dzia�a, czuwa� na swoim stanowisku.</p><p>Pozosta�ych szesnastu cz�onk�w za�ogi <emphasis>Anny</emphasis>, w tym Schultz i Harz, by�o w Giessen, gdzie usi�owali po raz ostatni zakosztowa� mi�o�ci przed wyruszeniem w czekaj�cy ich b�j.</p><p>Braschego to jednak nie interesowa�o, mimo �e zn�w mia� cia�o dwudziestolatka. Spotka� ju� t� jedyn� w �yciu dziewczyn�, kt�ra cokolwiek dla niego znaczy�a. A ona by�a dla niego stracona na zawsze; pozosta�o mu tylko zdj�cie, kosmyk w�os�w i obrazy oraz uczucia wyryte w jego sercu i umy�le.</p><p>Tamta dziewczyna, pierwsza Anna�� kiedy� z krwi i ko�ci�� u�miecha�a si� do niego ze zdj�cia, kt�re Hans trzyma� w d�oni.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gudrun lekko i wdzi�cznie ta�czy�a w ramionach Dietera. Sam ch�opak nie by� najlepszym tancerzem. Mimo to taniec w swojej najpi�kniejszej postaci, tak jak akt mi�o�ci, spaja dusze w harmonijn� jedno��. I tak by�o z nimi dwojgiem, ruchy ich cia� sk�ada�y si� w jedno. Kiedy taniec si� sko�czy�, Dieter wiedzia� ju�, �e znalaz� swoj� jedyn� dziewczyn�. Po prostu do siebie pasowali. Doskonale.</p><p>S�odki zapach jej perfum dr��y� jego umys�, zgodnie z zamierzeniem wywo�uj�c w nim kr�tkie spi�cie. Wr�cili razem do stolika Gudrun, obejmuj�c si� w pasie i przytulaj�c.</p><p>Przy stoliku zacz�li rozmawia�. I oboje wiedzieli, �e to powa�na rozmowa. Nie by�o czasu na gry i podchody, tak uwielbiane przez autor�w romans�w.</p><p>��Pragn� ci�, Gudrun�� oznajmi� po prostu Dieter.�� Teraz. Tu albo gdzie� blisko. Wszystko jedno gdzie. Ale w tej chwili.</p><p>Dziewczyna wygl�da�a na rozdart�. Jej twarz promienia�a po��daniem co najmniej tak samo silnym jak jego. Mimo to z wahaniem pokr�ci�a g�ow�.</p><p>��Mam ch�opaka, Dieter. W 33. <emphasis>Korps</emphasis>, 165. Dywizja Piechoty. To by by�o nie w porz�dku� przynajmniej dop�ki mu nie powiem o tobie� o nas.</p><p>Schultz doskonale to rozumia�.</p><p>��Ale kiedy mu powiesz albo napiszesz�</p><p>��Wtedy tak. Ty i ja�� zgodzi�a si�.</p><p>Pokiwa� g�ow�.</p><p>��Tak. Ty i ja.</p><p>W tej chwili przy wej�ciu wybuch�o jakie� zamieszanie. Dieter zobaczy� Harza przeciskaj�cego si� przez g�stniej�cy t�um.</p><p>��Zacz�o si�, Dieter�� oznajmi� Harz.�� <emphasis>�Gericht�</emphasis>. <emphasis>Sie kommen</emphasis>. Nadchodz�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ze swojego miejsca wysoko na szczycie wie�y <emphasis>Anny </emphasis>Brasche zobaczy� strzelaj�ce w d� i w g�r� b�yskawice�� to poslee�skie okr�ty zmi�kcza�y systemy obronne, a ludzkie Centra Obrony Planetarnej im si� odgryza�y. Niech�tnie i z �alem schowa� zdj�cie drugiej Anny do ma�ego futera�u, kt�ry nosi� na sercu od prawie sze��dziesi�ciu lat.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>na d󳠗 rozkaza�, a system rozpoznawania g�osu Tygrysa wys�a� polecenie opuszczenia platformy ma�ej windy, na kt�rej sta� Brasche. do ci�ko opancerzonego centrum dowodzenia czo�gu.</p><p>By� tam Krueger ze szkieletow� za�og�. Jak to cz�sto mia�o miejsce, sier�ant major raczy� ch�opc�w opowie�ciami z ostatniej wojny. Co do tego Brasche nie m�g� mie� i nie mia� zastrze�e�. Czasami jednak Krueger opowiada� im inne, okropne rzeczy. Tego Brasche nienawidzi�, tak jak nienawidzi� samego Kruegera.</p><p>��By�o �wietnie, ch�opcy, m�wi� wam. Wyb�r kobiet w tych obozach. Niekt�re by�y nawet niez�e, chocia� to by�y tylko �ydowskie suki.</p><p>��Jak pan trafi� do takiego obozu?�� spyta� Sch�ler.�� My�la�em, �e by� pan �o�nierzem frontowym.</p><p>��Widzisz, by�em tam tylko przez jakie� p� roku. Leczy�em si� po postrzale przez Ruskich. W Ravensbr�ck. To by� ob�z dla kobiet. By�o ich tak du�o, �e nawet nie pytali�my, jak si� nazywaj�.</p><p>Brasche us�ysza� ju� do��, wi�cej ni� do��.</p><p>��Sier�ancie majorze, to by by�o na tyle. �o�nierze, na stanowiska. Wr�g nadci�ga. Wyruszymy na jego spotkanie, kiedy tylko wr�ci reszta za�ogi.</p><p>�o�nierze zacz�li zajmowa� swoje stanowiska bojowe. D�o� Hansa instynktownie pog�adzi�a lew� kiesze� jego kombinezonu czo�gisty, <emphasis>�Panzerkomph�, </emphasis>i ma�y futeralik, kt�ry w niej spoczywa�. Pilnowa� si�, by zachowa� oboj�tny wyraz twarzy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Harz uprzejmie odwr�ci� wzrok, kiedy Dieter i Gudrun �egnali si�, szepcz�c czu�e s��wka i obietnice.</p><p>��Ju� przyjecha� po nas autobus, Dieter. Przykro mi, musimy jecha�.</p><p>Schultz niech�tnie wysun�� si� z obj�� Gudrun. Jej d�onie pu�ci� ostatnie. Nawet wtedy nie m�g� si� powstrzyma�; uni�s� jedn� z nich do ust i przycisn�� do niej wargi.</p><p>��Wr�cꠗ powiedzia�.�� Obiecuj�. Gudrun natychmiast zala�a si� �zami.</p><p>��B�d� czeka�, obiecujꠗ powiedzia�a dr��cym g�osem. Zwiesi�a g�ow� w prawdziwej rozpaczy.�� Obiecuj�.</p><p>W g�owie wirowa�a jej my�l, �e to by�a ich ostatnia szansa, �e Dieter nie m�g� czeka�, a� ona zerwie z tamtym ch�opakiem. Ale nie by�o na to czasu. Og�oszono zbi�rk�. Autobus czeka�.</p><p>��Pisz do mnie�� za�ka�a.�� Prosz�, napisz.</p><p>Pospiesznie nabazgra�a na serwetce adres e-mailowy.</p><p>Dieter, z sercem jednocze�nie przepe�nionym rado�ci� i p�kaj�cym z b�lu, pokiwa� g�ow�, wzi�� serwetk�, pu�ci� d�o� dziewczyny i odwr�ci� si�. Przed o�rodkiem czeka� ju� autobus. W �rodku �o�nierze �piewali:</p><poem><stanza><v><emphasis>Muss I�denn, muss I�denn,</emphasis></v><v><emphasis>Zum Stadtele hinaus, Stadtele hinaus,</emphasis></v><v><emphasis>Und du, mein Schatz, bleibst hier�</emphasis></v><v><a l:href="#n_32" type="note">[32]</a></v></stanza></poem><p>Brasche z satysfakcj� popatrzy� z fotela dow�dcy na swoj� za�og�. Bez przepychanek i zamieszania wszyscy zaj�li swoje miejsca i zapi�li pasy. Tylko m�ody Schultz, g��wny strzelec, wydawa� si� rozkojarzony.</p><p>��Co si� sta�o, Dieter?</p><p>��Nic, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>odpar� ch�opak.</p><p>Brasche uni�s� pytaj�co brew.</p><p>��Zakocha� siꠗ powiedzia� zawsze pomocny Harz.�� I to w mi�ej dziewczynie, je�li pozory nie myl�.</p><p>Nakre�li� d�o�mi w powietrzu figur� Gudrun, sporo przesadzaj�c.</p><p>Schultz spojrza� ze z�o�ci� na przyjaciela. Brasche tylko si� u�miechn��.</p><p>��Ciesz si� wi�c, <emphasis>Unteroffizier </emphasis>Schultz. Teraz by� mo�e ju� wiesz, o co warto walczy�.</p><p>Brasche spojrza� na map� wy�wietlon� na ekranie przymocowanym do lewej por�czy jego fotela. Nakre�li� na niej palcem tras�, kt�r� zamierza� skierowa� sw�j batalion. Naci�ni�ciem przycisku wys�a� j� do ka�dego z dwunastu Tygrys�w 111. Potem w��czy� mikrofon krtaniowy.</p><p>��<emphasis>Achtung, Panzer. Aufrollen</emphasis><a l:href="#n_33" type="note">[33]</a>.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Nawet w �rodku B-Deka, otoczonego przez C-Deki i Minogi, Athenalras czu� szarpni�cia mijaj�cych okr�t pocisk�w kinetycznych. Ca�y statek a� podskakiwa�.</p><p>��Faktycznie, jedzenie, kt�re ��dli�� prychn��, kiedy okr�t obok eksplodowa� i znikn�� z jego ekranu.</p><p>Przekl�� strat�, a potem wyda� rozkaz skupienia ognia na baterii thresh, kt�ra zniszczy�a jego jednostk�. Relatywistyczny grad run�� z dziesi�tk�w okr�t�w na jedn� z g�r we francuskich Pirenejach. Dla obro�c�w na dole wygl�da�o to jak sto�ek ognia z r�ki Boga, kt�ry niszczy wszystko swoim wierzcho�kiem.</p><p>Kolejny ekran ukaza� poslee�skiemu dow�dcy �arz�cy si� skrawek terenu, ju� nie tak g�rzysty. Obszar ten po chwili zakry�y tumany kurzu i popio�u; przez gniewn�, ciemn� chmur� przebija�y p�omienie ze zniszczonej powierzchni.</p><p>Athenalras uni�s� triumfalnie grzebie�, wywijaj�c krokodyle wargi w z�owieszczym grymasie.</p><p>��Sprzeciwcie mi si� teraz, ma�e <emphasis>abat.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Nadlatuje ogie�, m�j panie�� oznajmi� Ro�moloristen jakby na rozkaz.�� Ci�ki ostrza�.</p><p>Rozw�cieczone utrat� baterii w Pirenejach, pi�� zamaskowanych dot�d ludzkich Baz Obrony Planetarnej�� w Wogezach, Apeninach, niemieckich i szwajcarskich Alpach oraz g�rach Atlas�� otworzy�o ogie�. Kolejne okr�ty Athenalrasa znikn�y w puchn�cych szybko chmurach cz�stek.</p><p>Wszechw�adca jeszcze raz przekl�� pod�e thresh tego �wiata. Wys�a� dalsze rozkazy swoim okr�tom. Z nieba run�� jeszcze straszliwszy ostrza�. W Wogezach, Apeninach, Alpach i Atlasie �nieg wyparowa�, g�ry zadr�a�y, a ludzie w jednej chwili zmienili si� w popi�.</p><p>Straty obu stron by�y ci�kie. Posleeni jednak mogli sobie na nie pozwoli�.</p><p>Widz�c, �e op�r na ziemi zel�a��� przynajmniej na tyle, �e mo�na by�o l�dowa栗 Athenalras uzna�, �e nadesz�a odpowiednia chwila. Poza tym kto m�g� wiedzie�, czy ci przekl�ci ludzie nie maj� wi�cej ukrytych baterii. Na ziemi by�oby bezpieczniej.</p><p>��Wystrzeli� desant�� rozkaza�.</p><p>Kessentaiowie z jego �wity wznie�li radosny okrzyk zwyci�stwa.</p></section><section><title><p>6</p></title><p>Opadali falami fal, dziesi�tkami tysi�cy poslee�skich l�downik�w. Daleko w kosmosie podzielili si� na trzy du�e floty; jedn� kieruj�c� si�. na Europ� i P�nocn� Afryk� i po jednej mniejszej na Indie i Ameryk� Po�udniow��� obszary w du�ej mierze zaj�te ju� przez Posleen�w, kt�rzy przybyli tam wcze�niej. Latynosi i Hindusi nie mieli w�a�ciwie �adnych mo�liwo�ci obrony.</p><p>Naje�d�ca wyl�dowa� najpierw na wybrze�u Afryki P�nocnej. Nad Nilem i jego delt� Egipcjanie�� tak samo muzu�manie, jaki chrze�cijanie�� modlili si� o wybawienie. Ale wybawienia nie by�o.</p><p>Jedynie wsz�dobylscy Beduini ocaleli w wi�kszej liczbie na zach�d od Egiptu, wzd�u� �yznego p�nocnoafryka�skiego wybrze�a. Mieszka�cy miast i osad znikn�li za� w pe�nych ostrych k��w paszczach naje�d�c�w.</p><p>Trzy kule z siedemdziesi�ciu trzech kul tej fali�� i pi��dziesi�ciu o�miu skierowanych nad Europ� i Afryk� P�nocn��� wystarczy�y, by w kilka dni zaw�adn�� krain� jednej z najstarszych cywilizacji Ziemi, wraz z du�� cz�ci� obszar�w stanowi�cych jeden z jej najdawniejszych matecznik�w barbarzy�stwa.</p><p>Trzy nast�pne wyp�dzi�y nielicznych ocala�ych W�och�w w Apeniny i dalej na p�noc, w g��b Alp. Na staro�ytnym bruku ulic rzymskiego Forum rozbrzmiewa� stukot pazur�w obcych.</p><p>W ruinach Madrytu niedobitki Legionu Hiszpa�skiego walczy�y do ostatka w�r�d potrzaskanych kamieni El Prado. Wsz�dzie na P�wyspie Iberyjskim hiszpa�scy i portugalscy �o�nierze gin�li na swoich posterunkach, �eby zyska� kilka dni, kilka godzin, by cywile zd��yli schroni� si� w Pirenejach i czekaj�cych tam na nich podziemnych miastach. W niekt�rych przypadkach to wystarczy�o.</p><p>Cztery kule wyl�dowa�y w s�onecznej niegdy� Iberii.</p><p>Tyle samo dotkn�o angielskiej ziemi. Anglikom jednak uda�o si� wystawi� armi� adekwatn� do sytuacji. L�duj�cy Posleeni napotkali zimny op�r, kamienne mury i zaporowy ogie� artylerii. Ostatecznie Zjednoczone Kr�lestwo zachowa�o swoje terytorium i ludno�� od linii biegn�cej nieco na po�udnie od Wa�u Hadriana. By�o to du�e osi�gni�cie.</p><p>Pojedyncza kula skierowana na Szwajcar�w i Austriak�w pope�ni�a b��d, l�duj�c w umocnionej szwajcarskiej dolinie. Wok� miejsca l�dowania pojawi�y si� nagle ukryte dzia�a. Piechota, kt�r� mo�na by�o zaliczy� do najlepszych strzelc�w �wiata, wyskoczy�a jakby znik�d. Poslee�skie si�y znikn�y ze szcz�tem; nikt nie ocala�.</p><p>Kule, kt�re wyl�dowa�y w Belgii i Holandii, pozostawi�y przy �yciu tylko tylu ludzi, ilu uda�o si� uciec do Niemiec. Francja i Polska, kt�re najbardziej odczu�y ci�ar ataku, zosta�y zmia�d�one. Pary� trzyma� si� przez jaki� czas, tak samo Warszawa. Kilka innych miast, przygotowanych zawczasu do obrony, r�wnie� nie pad�o od razu. Ale ani Francuzi, ani Polacy nie byli w pe�ni przygotowani na rozmiar i zaciek�o�� ataku. Francuz�w zwiod�o my�lenie �yczeniowe, Polacy za�, liczni jak nigdy dot�d, wci�� zmagali si� z dziedzictwem czterdziestu pi�ciu lat rz�d�w komunist�w oraz wynik�ej z nich niegospodarno�ci i korupcji.</p><p>Mo�na by�o jednak powiedzie� o jednych i drugich, �e walczyli zaciekle, zgin�li honorowo i nie przynie�li wstydu swoim przodkom.</p><p>Siedem kul wyl�dowa�o w Niemczech, desantuj�c blisko trzydzie�ci milion�w Posleen�w. Kulami tymi dowodzi� kessentai, za kt�rym Athenalras nie przepada� i o kt�rym nie mia� zbyt wysokiego mniemania. Na ich spotkanie wysz�o trzyna�cie du�ych <emphasis>Korps </emphasis>pancernych�� trzydzie�ci dziewi�� dywizji pancernych i dwadzie�cia sze�� panzergrenadier oraz o wiele liczniejsza piechota.</p><p>Stosunek si� w Niemczech by� dla Posleen�w gorszy, ni� kiedykolwiek w ich dziejach. Pi�� z czekaj�cych na nich ci�kich dywizji nazywa�o si�: <emphasis>Wikinga Hohenstaufen, Frundsberg, Jugend </emphasis>i <emphasis>G�tz von Berlichingen. </emphasis>Jeden batalion za� nosi� nazw� 501. <emphasis>Schwere Panzer </emphasis>(Michael Wittman).</p><empty-line/><subtitle>Pary�, Francja, 27 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Na dworze pada� �nieg, kiedy zadzwoni� telefon. Jej m�� mia� czas na jedn� rozmow�, i to kr�tk�.</p><p>��Kocham ci�, Isabelle. Zawsze o tym pami�taj. Okazuje si�, �e zagro�enie, w kt�re nie wierzy�a�, jednak istnieje. I wygl�da na to, �e koncentruje si� na nas i na Polakach. M�j oddzia� nied�ugo ruszy do akcji. Ty za to musisz przygotowa� siebie i ch�opc�w do ucieczki. Nie umiem wam powiedzie�, dok�d i�� ani jak si� tam dosta�. Ale uwa�nie ogl�daj wiadomo�ci. Nie ufaj wszystkiemu, co m�wi w�adza. A kiedy przyjdzie pora ucieka�, musisz ucieka� i to szybko.</p><p>Tak jakby jej odpowied�, �e rozumie, by�a jakim� sygna�em, m�� powt�rzy�:</p><p>��Pami�taj, �e ci� kocham.</p><p>A potem w s�uchawce zapad�a g�ucha cisza.</p><p>Nast�pne godziny wype�ni�o gor�czkowe pakowanie od dawna nieu�ywanego sprz�tu biwakowego, jedzenia i minimum koniecznych zimowych ubra�. Dlaczego nie spakowa�a si� wcze�niej? Isabelle przeklina�a sam� siebie. Z ka�d� seri� nadlatuj�cych z kosmosu b�ysk�w �mierci podobnych do meteor�w ros�o w niej przekonanie, �e straszliwie si� myli�a.</p><p>Nie mog�a jednak przesta� wini� Amerykan�w za to, �e niepotrzebnie �ci�gn�li na wszystkich t� wojn�.</p><p>Pakowa�a torb� za torb�, a jej starszy syn Thomas znosi� je do samochodu i starannie upycha� w baga�niku.</p><p>Kiedy samoch�d zosta� za�adowany, Isabelle przypi�a fotelik dla niemowl�cia. Potem razem z Thomasem odgarn�li �nieg z szyb.</p><empty-line/><subtitle>W�ller Kaserne, Westerburg, Niemcy, 27 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Na zewn�trz kwatery g��wnej pada� �nieg, unoszony wiatrem i uk�adaj�cy si� w chaotyczne zaspy. W �rodku szala�a podobna �nie�yca papier�w i s��w. Ale tutaj wola jednego cz�owieka zapanowa�a nad chaosem przera�aj�cych wie�ci.</p><p>��G��wne l�dowania nast�pi�y w Ingolstadt, Aschaffenburgu, Meissen, Schwerin, Nienburgu i Guemmersbach, <emphasis>Herr Generalleutnant�� </emphasis>oznajmi� adiutant Rolf, d�gaj�c palcem zaznaczone na le��cej na stole mapie kolejne miejsca ska�one obecno�ci� Posleen�w.�� Mniejsze w ca�ym kraju.</p><p>Zadzwoni� telefon. Ani poslee�ska inwazja, ani cztery lata ci�g�ych bombardowa� przez aliant�w podczas drugiej wojny �wiatowej nie zdo�a�y zniszczy� Bundespost, niemieckiego systemu telefonii.</p><p>��<emphasis>Generalleutnant, </emphasis>kanclerz do pana.</p><p>M�hlenkampf wzi�� s�uchawk� i przedstawi� si�.</p><p>Przez kilka minut s�ucha�.</p><p>��Tak, <emphasis>Herr Kanzler�� </emphasis>odpowiedzia� w ko�cu.�� Rozumiem. Mo�e pan liczy� na 47. <emphasis>Panzer Korps.</emphasis></p><p>Genera� od�o�y� s�uchawk� na wide�ki i g�o�no odetchn��.</p><p>��Piechota prawie wsz�dzie �amie si� i ucieka�� oznajmi� swojemu sztabowi.�� Niekt�re miejscowo�ci jednak si� trzymaj�. Aschaffenburg pad�, ale W�rzburg i Schweinfurt wci�� walcz�; Ruszymy na po�udnie, odci��ymy te miasta i ca�kowicie zniszczymy naje�d�c�w.</p><p>Adiutant czeka� na nast�pne s�owa. S�owa te pozosta�y jednak niewypowiedziane.</p><p>��Co z naszymi flankami, <emphasis>Herr Generali�� </emphasis>zapyta� w ko�cu.</p><p>M�hlenkampf pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Pozosta�ych dwana�cie ci�kich <emphasis>Korps </emphasis>jest ju� zaj�tych walk�. Jedyna piechota w okolicy, kt�ra mog�aby co� zdzia�a�, jest ju� rozbita� Zosta�a rozbita w kilka godzin. Jeste�my sami.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Autobahn </emphasis>zamieni� si� <emphasis>w </emphasis>p�yn�c� powoli rzek� pojazd�w, zwyk�ych i opancerzonych. Cywile przemieszczaj�cy si� na p�noc dwoma strumieniami mieli um�czone, �ci�gni�te przera�eniem twarze.</p><p>Mi�dzy nimi szli tysi�cami �o�nierze, w wi�kszo�ci bez broni. To byli z�amani ludzie z rozbitych formacji. Pozbawieni przyw�dztwa, byli te� pozbawieni woli walki, zniech�ceni i zaniedbani.</p><p>Brasche sta� w oddali na wie�y <emphasis>Anny </emphasis>i patrzy� na mijaj�cy go t�um. Oczy uciekinier�w wype�nia�y si� nadziej� na widok rozmiar�w Tygrysa i jego niewiarygodnie gro�nie wygl�daj�cego dzia�a. Potem jednak wszyscy ogl�dali si� za siebie, przypominali sobie, co widzieli, Posleen�w ogarni�tych sza�em po�erania, i ponuro szli dalej.</p><p>Hans to rozumia�. Ju� to kiedy� widzia�. Ju� bra� w czym� takim udzia�.</p><empty-line/><p><emphasis>By�o ciep�e wiosenne popo�udnie. Zima odesz�a ju� na dobre. By�a d�uga� i gorzka.</emphasis></p><p><emphasis>Tak samo gorzki by� marsz uciekaj�cych przed sowieck� niewol� i niemal pewn� �mierci�. Brasche pami�ta� z niego a� za du�o szczeg��w: palenie sztandar�w, kapitulacj� innych �o�nierzy, masakr� je�c�w, kt�rej by� �wiadkiem. Potem nadesz�y zimne, mokre noce w Austrii, podczas ucieczki przed niepowstrzyman� nawa�� czerwonych.</emphasis></p><p><emphasis>Po�r�d szcz�tk�w wojny i kl�ski Brasche szuka� munduru, kt�ry by na niego pasowa�; w ko�cu znalaz� go na ciele zabitego sier�anta Wehrmachtu. Chocia� m�g� spali� sw�j mundur SS, nie m�g� tak �atwo pozby� si� tatua�u na lewym boku, pi�tnuj�cego go jako cz�onka tej formacji.</emphasis></p><p><emphasis>Dlatego szed� na zach�d, wci�� na zach�d, w stron� zachodz�cego s�o�ca. Jego celem by�a Francja, tak samo jak dla wielu tych, kt�rzy prze�yli groz� kapitulacji dywizji Wiking. Legia mia�a si� sta� ich domem, ich schronieniem. Legia nie zadawa�a pyta� ludziom,� kt�rzy w trosce o swoje �ycie nie chcieli na �adne odpowiada�.</emphasis></p><p><emphasis>Brasche natkn�� si� na grup� niemieckich �o�nierzy siedz�cych w milczeniu na otwartym polu przy drodze. To by�o niedaleko Stuttgartu. W�r�d nich sta� podoficer w zabawnej, wygl�daj�cej jak puszka z daszkiem czapce i nonszalancko wpisywa� nazwiska do ksi�gi werbunkowej.</emphasis></p><p><emphasis>Hans rozpozna� t� czapk�, zrozumia� te� spok�j i zadowolenie niemieckich �o�nierzy. Po�r�d kl�ski i zniszczenia Hans Brasche znalaz� Legi� Cudzoziemsk�.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 27 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Pobocze drogi by�o usiane wszystkim, pocz�wszy od porzuconych dzieci�cych w�zk�w, poprzez materace, po samochody bez paliwa, zepchni�te na bok, by da� przejazd nadci�gaj�cemu <emphasis>Korps. </emphasis>Sypi�cy �nieg zaczyna� ju� przykrywa� �mieci. Przykrywa� te� cia�a tych, kt�rzy mieli zbyt s�abe serca albo zbyt ma�� wol� prze�ycia.</p><p>To jest w�a�nie kl�ska, przypomnia� Hansowi stary g�os w jego g�owie. Unikaj jej.</p><p>Gdzie� z ty�u dobiega� odg�os strzelania baterii artylerii. Przelatuj�ce pociski wype�nia�y powietrze jazgotem stu poci�g�w towarowych. Potem radio Braschego zatrzeszcza�o meldunkami od oddzia��w rozpoznania <emphasis>Korps, Panzeraufkl�rungsbrigade </emphasis>Florian Geyer<a l:href="#n_34" type="note">[34]</a>. Wr�g by� w zasi�gu r�ki.</p><p>Tu� za mostem nad rzek�, na po�udnie od miasta, prowadz�ca dywizja pancerna <emphasis>Hohenstaufen </emphasis>zaczyna�a dzia�a� o wiele aktywniej. Czo�gi i pojazdy piechoty zje�d�a�y z drogi i ustawia�y si� w co� przypominaj�cego szyk. Spanikowani cywile robili co mogli, by uciec przed �elazn� fal�, ale to nie zawsze wystarczy�o. Kierowcy <emphasis>Hohenstaufen </emphasis>robili co mogli, by nie zabi� nikogo ze swoich. To te� nie zawsze wystarczy�o.</p><p>Kiedy tylko czo�gi i transportery piechoty zjecha�y z <emphasis>autobahnu, </emphasis>spomi�dzy uciekinier�w, pop�dzi�y naprz�d, by zaj�� pozycje za niskim wzg�rzem. Piechota przysun�a si� bli�ej, przypadaj�c do ziemi w martwej strefie pod grzbietem taktycznym; czo�gi stan�y nieco dalej, by mie� pole ostrza�u na obszar pomi�dzy nim a szczytem wzniesienia.</p><p>Chocia� by�y wystarczaj�co opancerzone, by wytrzyma� poslee�ski ostrza�, przynajmniej bezpo�rednio z przodu, czo�g Braschego Anna i jej siostrzane Tygrysy III nie zaj�y pozycji na przodzie. Zamiast tego, rozstawione w blisko dwukilometrowych odst�pach, stan�y najdalej od grzbietu wzg�rza. Kiedy tylko czo�gi si� zatrzyma�y, automatycznie przeanalizowa�y swoje sektory ostrza�u. W kilku przypadkach dokonano niewielkich korekt ustawienia. Nast�pnie ka�dy Tygrys zacz�� wydziela� szybkoschn�c� piank� kamufluj�c� stworzon� na ameryka�skiej licencji. Brasche sta� na wie�y, podczas gdy wok� <emphasis>Anny </emphasis>ros�a i twardnia�a ma�a g�ra piany; g��wne dzia�o maksymalnie opuszczono, by pianka mog�a je oblepi�. Chocia� substancja kamufluj�ca mog�a by� barwiona, w tym wypadku pozostawiono j� w naturalnym bia�ym kolorze, by upodabnia�a si� do padaj�cego �niegu.</p><p>Brasche rozejrza� si�, stwierdzaj�c z zadowoleniem szybkie post�py w zakresie kamufla�u. Potem wyda� rozkaz i <emphasis>Anna </emphasis>opu�ci�a go do swego bezpiecznego �ona.</p><p>��Dow�dca na pok�adzie!�� zawo�a� Dieter, nie wstaj�c z fotela strzelca, ale sztywniej�c w zmodyfikowanej postawie �na baczno��. Reszta za�ogi, nie licz�c Kruegera, kt�ry udawa�, �e nic nie zauwa�y�, zrobi�a to samo.</p><p>Hans zaj�� fotel dow�dcy, kt�ry zwolni� jego zast�pca, i; skupi� uwag� na mapie sytuacyjnej wy�wietlanej na g��wnym monitorze. By�a aktualizowana na bie��co na podstawie meldunk�w brygady Florian Geyer oraz pozosta�ych jednostek wysuni�tych przed Tygrysy i w�a�nie nawi�zuj�cych kontakt z wrogiem, raport�w z obl�onych miast, a nawet informacji z jednej z samob�jczych wycieczek Luftwaffe, kt�rej uda�o si� je przes�a�, zanim zosta�a zdmuchni�ta z nieba.</p><p>��Meldowa栗 rozkaza� Brasche.</p><p>��Stanowisko kierowania gotowe, <emphasis>Herr Oberst��</emphasis> odpar� Krueger z miejsca na przodzie, z kt�rego m�g� widzie� tablic� sytuacyjn�, kiedy wy�wietlano na niej widok z przednich kamer.</p><p>Jak w zegarku zg�osili si� strzelcy uzbrojenia drugorz�dnego. Byli ju� dobrze wyszkoleni; sami nie odrywali ani na chwil� wzroku od swoich wy�wietlaczy.</p><p>Oficer wykonawczy czo�gu i batalionu, Schmidt, zameldowa� status logistyczny. Magazyny amunicji by�y pe�ne, poziom paliwa wynosi� tylko siedemdziesi�t pi�� procent, ale cysterny czeka�y w bliskiej odleg�o�ci. Brasche uciszy� go, unosz�c d�o�, kiedy oficer zacz�� zag��bia� si� w rzeczy tak przyziemne jak jedzenie i woda.</p><p>Mechanicy zameldowali, �e czo�g jest w pe�ni gotowy do ruchu, chocia� nale�a�o z tym zaczeka�, dop�ki piana maskuj�ca ca�kowicie nie zaschnie.</p><p>Wreszcie Dieter Schultz oznajmi�, �e g��wne dzia�o jest gotowe, ale nieza�adowane.</p><p>Hans zn�w spojrza� na monitor. Wed�ug wska�nik�w, do pospiesznie ustawionej linii obrony mia�a dotrze� jako pierwsza poslee�ska piechota. Brasche w��czy� mikrofon.</p><p>��Tygrysy z numerami nieparzystymi, �aduj przeciwpiechotnymi. Numery parzyste, �aduj przeciwokr�towymi. Druga salwa�� ra�enia powierzchniowego. Trzecia salwa�� przeciwokr�towe.</p><p>Rozleg� si� cichy szum maszynerii, kiedy �adowniczy Dietera wybra� trzy trzydziestopi�ciocentymetrowe pociski z pi��dziesi�ciu u�o�onych na podajniku g��boko pod wie��. Automatyczna winda wywioz�a je na g�r�. Metalowa komora nad centrum dowodzenia otworzy�a si� z wyra�nie s�yszalnym nawet przez pancerz czo�gu szcz�kiem. Zn�w co� zawy�o, gdy z magazynu za wie�� posypa� si� do otwartej komory �adunek miotaj�cy. Potem, przy wt�rze ostatniego metalicznego odg�osu, komora zatrzasn�a si� i ustawi�a w pozycji.</p><p>��Armata gotowa�� oznajmi� Schultz, kiedy tylko na konsolecie strzelca za�wieci�o zielone �wiate�ko. W s�uchawce Braschego wszystkie trzy kompanie�� po cztery Tygrysy ka�da�� zameldowa�y gotowo�� bojow�.</p><p>Jako dobry �o�nierz, Dieter Schultz bez przerwy wypatrywa� na ekranie cel�w. Robi� to na szkoleniu tyle razy, �e teraz potrzebowa� tylko niewielkiego skupienia. I bardzo dobrze, bo reszt� jego uwagi zaprz�ta�y my�li o Gudrun.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 27 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Pierwszy list nie�atwo by�o napisa�. Gudrun nienawidzi�a siebie za to, �e musia�a zrani� ch�opaka, kt�ry robi� co m�g�, by by�a z nim szcz�liwa. Musia�a jednak to zrobi� i wiedzia�a o tym. By�a z Pieterem blisko, bardzo blisko. Ale jedno spojrzenie na Dietera wystarczy�o, by zrozumia�a, �e to w�a�nie on, ten jedyny.</p><p>Musia�a by� uczciwa, cho�by wobec siebie samej. Dlatego napisa�a list, w kt�rym wyrazi�a nadziej�, �e ch�opak przebywaj�cy gdzie� na p�nocy jako� mo�e j� zrozumie i wybaczy jej, �e znalaz�a innego. Potem zaklei�a kopert� i uroni�a �z� nad cierpieniem, kt�rego mia�a przysporzy� komu�, kto zawsze �yczy� jej jak najlepiej.</p><p>Drugi list by� �atwiejszy, nawet radosny. Chocia� mia�a adres e-mailowy Dietera, a czo�g, w kt�rym walczy�, posiada� sta�e ��cze z Internetem, nie mog�a w ten spos�b przes�a� mu ma�ego podarunku: kosmyka z�otych w�os�w�� �wie�o obci�tego i zwi�zanego wst��k�. Przetrz�sn�a swoje biurko i znalaz�a kolorow� fotografi� w odpowiednim formacie, jeszcze z liceum. J� te� w�o�y�a do koperty.</p><p>Kiedy Gudrun sko�czy�a pisa�, posz�a na poblisk� poczt�, kupi�a i naklei�a znaczki, a potem wrzuci�a kopert� do skrzynki. P�niej wr�ci�a do domu swoich rodzic�w.</p><p>Tam w��czy�a telewizor. Wiadomo�ci�� a wszystkie stacje nadawa�y tylko wiadomo�ci�� by�y pe�ne relacji z walk tocz�cych si� w ca�ej Europie i Niemczech. Bardzo nieliczne z tych relacji by�y optymistyczne. Zw�aszcza na p�nocy sprawy przybiera�y niepokoj�cy obr�t.</p><empty-line/><subtitle>Marburg an der Lahn, Niemcy, 27 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Fulungsteeriot nie nale�a� do najbystrzejszych z poslee�skich kessentai�w. Podejrzewa�, na sw�j nieco t�py spos�b, �e w�a�nie przez to jego oolt�pos zosta� przydzielony do �rodkowego sektora fali natarcia.</p><p>Chocia� tutejsi thresh czasem uciekali, nadstawiaj�c plecy pod poslee�skie karabiny i miecze borna, cz�sto stawiali silny op�r. Dotyczy�o to zw�aszcza ludzi, kt�rzy je�dzili i walczyli naziemnymi tenaralami. Na szcz�cie w swoim sektorze oolt Fulungsteeriota napotkali niewiele wrednych, znienawidzonych, tch�rzliwych maszyn threshkreen. Ale tych kilka, zazwyczaj zajmuj�cych pozycje w martwej strefie i kosz�cych Lud, kiedy pokonywa� grzbiety lub omija� budynki czy wzniesienia, zebra�o straszliwe �niwo.</p><p>Jedynie poprowadzenie hordy naziemnych normals�w tenarem Wszechw�adcy albo l�downikami pozwoli�oby pozby� si� tych obrzydliwie tch�rzliwych maszyn w rozs�dnym czasie. To za� wi�za�o si� z dodatkowym ryzykiem, poniewa� wr�g nie chcia� stawia� czo�a na otwartym terenie, jak na prawdziwego wojownika przysta�o. Poza tym jego broni r�cznej, cho� og�lnie prymitywnej i gorszej od tej, kt�r� dysponowa� Lud, nie mo�na by�o lekcewa�y�, a nieprzyjaciel wyszukiwa� kieruj�cych tenarami Wszechw�adc�w z zastraszaj�c� zaciek�o�ci�.</p><p>Co wi�cej, pojawi�y si� doniesienia, do�� niepokoj�ce, o dzia�aniach olbrzymich machin wojennych thresh, kt�re wyrasta�y wprost z ziemi i niszczy�y maszyny Ludu brutalnym, �miertelnie celnym ogniem. Fulungsteeriot by� bardzo zadowolony, �e jego grupa nie napotka�a jeszcze �adnych �Tygrys�w� thresh, jak je nazywano.</p><p>By� te� bardzo szcz�liwy, �e mia� zapewnion� pomoc l�downik�w do kruszenia oporu na drodze jego hordy.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 28 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Cho� sta�y na ty�ach linii obronnych, ukszta�towanie terenu zadecydowa�o, �e to w�a�nie Tygrysy pierwsze zobaczy�y pokonuj�c� grzbiet wzg�rza fal� Posleen�w.</p><p>Schultz wytrzeszczy� oczy, kiedy pierwsza horda lataj�cych maszyn ukaza�a si� nad wzniesieniem, a za ni� run�a lita �ciana cia�.</p><p>��<emphasis>Liebe Gott im Himmel!</emphasis></p><p>Hans spokojnie wyda� rozkaz batalionowi.</p><p>��Numery nieparzyste, przygotowa� si� do zrzucenia kamufla�u i otworzenia ognia na m�j rozkaz.</p><p>Schultz �cisn�� mocniej manipulatory, kt�rymi kierowa� dzia�em.</p><p>��Powi�kszenie x24�� szepn��. Sztuczna inteligencja czo�gu natychmiast w��czy�a ��dane przybli�enie.</p><p>��<emphasis>Liebe Gott�� </emphasis>powt�rzy� Schultz, kiedy masa obcych nagle wype�ni�a ca�y ekran. Zacisn�� d�onie na dr��kach.</p><p>��Nie strzela� bez rozkazu�� przypomnia� Brasche.</p><p>Na zewn�trz �nieg zacz�� pada� ze zdwojon� si��, zak��caj�c obraz ze zdalnie sterowanych zewn�trznych kamer.</p><empty-line/><p>��<emphasis>Sygna�em do otwarcia ognia b�dzie seria z karabinu maszynowego�� szepn�� sous-officier Brasche z Legii Cudzoziemskiej do dru�yny zebranej wok� niego w wilgotnej i zat�ch�ej indochi�skiej d�ungli.�� Jakie� pytania?</emphasis></p><p><emphasis>Widz�c, �e �adnych nie b�dzie, Hans wskaza� na p�noc, w stron� skrzy�owania dw�ch szlak�w u�ywanych przez Viet Minh. Zwiadowca ze szpicy, weteran Litewskiej Dywizji SS�� teraz weteran Legion Etranger�� poszed� przodem i znikn�� w zielonym labiryncie. Brasche ruszy� za nim, prowadz�c sekcj� karabinu maszynowego. Reszta dru�yny posz�a g�siego za nimi.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 28 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Przeka�nik Tira wy�wietli� w powietrzu nad jego biurkiem hologram ukazuj�cy map� Europy i P�nocnej Afryki, a wy�rodkowany na Niemczech.</p><p>��G�upie centaury�� mrukn�� g�o�no Tir.�� Wi�kszo�� swoich si� posadzi�y gdzie indziej i zostawi�y Niemc�w prawie samych. Nie rozumiej�, �e zw�oka mo�e ich zgubi�, �e tych ludzi nie wolno niedocenia�?</p><p>Na oczach Tira czerwie� poslee�skiej inwazji obj�a wi�kszo�� ogl�danej przez niego mapy, potem zacz�a zmienia� kszta�t, a miejscami cofa� si�. Wiedzia�, �e jego prze�o�eni b�d� zadowoleni z tego pierwszego faktu, drugi jednak m�g� wymaga� wyja�nie�, i to takich, kt�rych ani troch� nie mia� ochoty udziela�.</p><p>��G�upie gady. Rzucaj� si� na �atwe mi�so i lekcewa�� nadci�gaj�ce zagro�enie:</p><p>Dziwnie ukszta�towana ludzka s�u��ca o obrzydliwym kolorze w�os�w zapuka�a cicho do drzwi gabinetu.</p><p>��<emphasis>Herr </emphasis>St�ssel do pana, <emphasis>Herr </emphasis>Tir.</p><p>Nareszcie, pomy�la� Darhel.</p><p>G�nter wszed� i nie siadaj�c, po�o�y� ostro�nie na biurku Tira teczk�.</p><p>��Oto plany, kt�rych pan ��da�, lordzie Tir�� powiedzia�. Tir kiwn�� g�ow�.</p><p>��B�d� po�yteczne z punktu widzenia naszych interes�w. S� kompletne?�� spyta�.</p><p>��Niestety nie, <emphasis>mein Herr. </emphasis>Owszem, zdobyli�my wi�kszo��. Ale jedna z grup nie chce nawet rozmawia� o swoich rozkazach i zamiarach z nikim innym ni� z kanclerzem. A kanclerz w og�le nie chce o nich rozmawia�.</p><p>��To ci wojownicy z przesz�o�ci? Ci, kt�rych nazywacie �SS�?</p><p>Twarz Guntera wykrzywi�a si� w grymasie.</p><p>��Tak, to oni�� odpar�.�� S� poza wszelk� kontrol�.</p><p>Grymas natychmiast znikn��, kiedy G�nter zacz�� si� nad tym zastanawia�. By� pewny, g��boko przekonany, �e wojskowa umys�owo�� jest pozbawiona wszelkich form niepos�usze�stwa. W ko�cu czy Bundeswehra nie dostosowa�a si� do restrykcji, kt�re mia�y by� i by�y nie do zniesienia dla zwyk�ego cz�owieka? C�, mo�e rzeczywi�cie nie s� takimi samymi �o�nierzami jak inni, jak sami twierdz�. To na pewno szale�cy, za jakich zawsze ich uwa�a�. W�ciekle psy, kt�re trzeba u�pi�.</p><p>��S� te� poza� nadzorem�� zauwa�y� Tir.�� W przypadku ka�dej innej formacji waszych si� nie by�o problem�w z pods�uchem. Ale SS nie dopuszcza do siebie ani jednego z naszych przeka�nik�w.</p><p>G�nter przytakn��.</p><p>��S� zap�nieni technologicznie, tak samo jak spo�ecznie. Nawet ich koledzy z regularnej Bundeswehry si� dziwi�. Ci starcy my�l� do tego stopnia po staremu, �e prawie nie korzystaj� nawet z radia.</p><p>��A ja nie mam poj�cia, co robi�.</p><p>I Tir zakl��.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Athenalras kl��. Przeklina� ludzi i ich tch�rzliwe metody walki. Przeklina� cuchn�c� traw� i odra�aj�ce drzewa tego �wiata.</p><p>��Co za obrzydliwy kolor ten zielony. Czerwony, br�zowy, niebieski�� to rozumiem. Ale zielony?</p><p>Przede wszystkim jednak przeklina� bawi�cych si� w bog�w Aldenat�, kt�rych intrygi wysy�a�y Lud na kolejne odra�aj�ce �wiaty.</p><p>��Bezmy�lni, aroganccy, zadufani�� mrucza�.�� G�upi, pr�ni i lekkomy�lni�</p><p>Athenalras us�ysza� ciche chrz�kni�cie, chocia� �aden cz�owiek nie skojarzy�by tego d�wi�ku z chrz�kaniem. W poslee�skim wydaniu przypomina�o raczej charczenie ptaka wypluwaj�cego kamienie trawienne.</p><p>��Panie?�� zagadn�� Ro�moloristen.</p><p>��O co chodzi, pisklaku?�� warkn�� starszy Posleen, wyci�gaj�c palec i naciskaj�c przycisk. Na jego ekranie wysoka czterono�na metalowa wie�a o trudnym do odgadni�cia przeznaczeniu zacz�a si� chwia� i topi�. Athenalras chrz�kn�� z zadowoleniem; kolejny przyk�ad przyprawiaj�cej o md�o�ci estetyki tubylc�w odszed� w nico��.</p><p>��Meldunki z ludzkiej prowincji Francji s� jak najbardziej pomy�lne. Nasze ty�y w Hiszpanii s� ju� prawie ca�kowicie zabezpieczone. Z drugiej strony Polska stawia zaciek�y op�r, ale nie ma w�tpliwo�ci, �e padnie, i to nied�ugo.</p><p>��Doskonale�� zasycza� w�dz.�� A jak idzie nasz program kontrolowanego rozrodu w centrum?</p><p>��Niejednoznacznie�� odpar� Ro�moloristen. Prawd� m�wi�c, nie wiedzia� na pewno, czy Athenalrasowi chodzi o post�py w podboju, czy w eliminowaniu g�upich podw�adnych. M�odszy Wszechw�adca pomy�la�, i� ca�kiem mo�liwe, �e w�dz ma na my�li i jedno, i drugie.</p></section><section><title><p>7</p></title><p>Jak dot�d linie obronne trzyma�y si�, i to nie�le. Chocia� spojrzenie na poplamion� czerwieni� map� w kwaterze g��wnej M�hlenkampfa mog�o kaza� niewtajemniczonemu obserwatorowi przypuszcza�, �e Niemcy w�a�nie s� zajmowane, ale taka ocena by�aby b��dna. Atak na Ingolstadt powstrzymano. Bawarski <emphasis>Panzer Korps, </emphasis>z pomoc� dw�ch korpus�w stosunkowo niez�ej piechoty g�rskiej, niszczy� desant na Tybing�.</p><p>W przypadku Meissen, Schwerin, Nienburgu i Guemmersbach kwestia pozostawa�a otwarta do czasu, a� dwa korpusy pancerne z Ingolstadt i jeden z Tybingi wyko�cz� resztki Posleen�w, przegrupuj� si� i rusz� wesprze� pozosta�ych. Miasta te wci�� jednak si� trzyma�y.</p><p>Z�e wie�ci dochodzi�y jedynie z p�nocnobawarskiego miasta Aschaffenburg, kt�rego wszyscy mieszka�cy zgin�li wraz z wi�ksz� cz�ci� korpusu piechoty. Jedynym, co sta�o na drodze poslee�skich zwyci�zc�w i sprawc�w tej rzezi, by�y znienawidzone przez wszystkich relikty na wp� zapomnianej wojny�� oraz m�odzi ludzie, kt�rych pozwolono im skazi� dawno nieaktualnym spojrzeniem na �wiat�</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>��Sze��dziesi�t siedem l�downik�w tu� nad horyzontem, lec� w t� stronꠗ oznajmi� 1c, czyli oficer wywiadu Braschego, ze swojego stanowiska, na kt�rym pe�ni� dodatkowo obowi�zki strzelca obrony bliskiego zasi�gu.</p><p>��Jakiego rodzaju?�� spyta� Brasche.</p><p>��R�ne, <emphasis>mein Herr. </emphasis>Brygada Florian Geyer jest w stanie rozpozna� w tym �niegu tylko zarysy kszta�t�w. Nawet termowizja ma problemy. To, co widzieli�my, wskazuje na tyle samo C-Dek�w, co Minog�w.</p><p>��Zobacz� nas tu, pod piank� maskuj�c�?</p><p>��Florian Geyer jeszcze �yje i nadaje�� odpar� lc, mimo �e pytanie by�o retoryczne.�� Mo�e wr�g wcale nie radzi sobie z tym bia�ym g�wnem lepiej ni� my.</p><p>��Mo�e nie�� powiedzia� Brasche i w��czy� kana� og�lny.�� Wszystkie jednostki, wstrzyma� ogie� i czeka� na m�j rozkaz. Ch�opcy, zrobimy ma�� sztuczk�</p><empty-line/><subtitle>Marburg an der Lahn, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Co za paskudny, wredny numer, pomy�la� Pieter Friedenhof, mn�c w d�oni list od Gudrun, kt�ry dosta� przy �niadaniu.</p><p>��Pieprzona dziwka�� powiedzia� na g�os.�� Zimna, nieczu�a pizda. Jak ona �mia�a mnie rzuci� w takiej chwili? Dla jakiego� t�pego nazisty?</p><p>Za�ama� si� i rozp�aka�, przeklinaj�c imi� �walcz�cej�. Z ka�dym przekle�stwem i ka�dym szlochem czu�, jak wszystkie powody, dla kt�rych chcia� walczy� i zgin��, gdyby trzeba by�o�� jego dom, jego rodzina, jego dziewczyna�� znikaj�.</p><p>Prognoza pogody przepowiada�a nadci�gaj�ce z po�udnia �nie�yce, ale Pieter czu� si� tak, jakby jego serce i dusz� ju� spowi�a �nie�yca.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>S�uchawka radia zatrzeszcza�a w uchu Braschego.</p><p>��Batalion Michael Wittman? Tu M�hlenkampf.</p><p>��Tu 501. <emphasis>Schwere Panzer, Herr General.</emphasis></p><p>��Brasche? <emphasis>Gut. </emphasis>Bardzo dobrze. Pos�uchaj, Hansi, mamy problem. Zatrzymali�my wroga na tej linii, odpieramy go ju� od dw�ch dni, ale wygl�da na to, �e odpu�cili sobie frontalne natarcia bez wsparcia. By�bym zadowolony z chwili oddechu, ale te pieprzone l�downiki zrobi� z naszych wysuni�tych si� mielonk�. Macie�</p><p>��Panie generale, mam pomys��� przerwa� mu Hans. Przez chwil� w radiu panowa�a cisza; M�hlenkampf my�la� o Krzy�u Rycerskim �elaznego Krzy�a, kt�ry, jak wiedzia�, wisi na szyi Braschego.</p><p>��Co to za pomys�, Hansi?</p><p>��Niech wszyscy z pierwszej linii, opr�cz piechoty, zupe�nie si� wy��cz�. Niech artyleria trzyma lini�; czy dobrze stoimy z amunicj�?</p><p>��Mamy dosy栗 przytakn�� M�hlenkampf.�� Ale meldunki s� jasne, Brasche: nawet przez najci�sz� �cian� ognia zawsze co� si� przemknie.</p><p>��Nie w takiej ilo�ci, �eby strzelcy i karabiny maszynowe nie da�y sobie z tym rady, przynajmniej przez jaki� czas, <emphasis>Herr General. </emphasis>A je�li b�dzie pan dalej u�ywa� czo�g�w, te C-Deki i Minogi zjedz� je na przystawk�.</p><p>��Zaj�cie si� nimi to twoje zadanie, Hans�� upiera� si� M�hlenkampf.</p><p>Brasche wytar� z czo�a kilka kropli potu, potu zdenerwowania.</p><p>��Tak, <emphasis>Herr General. </emphasis>Ale przy stosunku si� pi�� do jednego niewiele zdo�am wsk�ra� je�li nie uciekn� si� do sprytu.</p><p>��Czekaj, bez odbioru�� rozkaza� M�hlenkampf, pr�buj�c zmusi� niewyspany m�zg do logicznego my�lenia.</p><p>��Jest ma�o czasu na decyzjꠗ upiera� si� Brasche.�� Moim sposobem mieliby�my szans�.</p><p>��Co to za spos�b, Hansi?</p><p>Brasche zacz�� wyja�nia�. Jego w�asna za�oga zrobi�a wielkie oczy i zadr�a�a. Czy ich dow�dca ze szcz�tem oszala�?</p><empty-line/><subtitle>Marburg an der Lahn, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>To szale�stwo�� mrukn�� wystraszony Friedenhof, ukryty na stosunkowo bezpiecznym zboczu.�� Szale�stwo.</p><p>W uszach ch�opaka coraz g�o�niej rozbrzmiewa�y odg�osy zbli�ania si� wroga, z�owroga kakofonia, tak wyra�nie odcinaj�ca si� od �oskotu artylerii, jak w dawnych czasach t�tent kopyt odcina� si� od wbijania pik i wyci�gania mieczy. Im g�o�niejsze by�o crescendo pazurzastych st�p dr�cych ziemi�, wyci�ganych mieczy borna, syk�w, parska� i niezrozumia�ych chrz�kni��, tym g�o�niej ka�dy piechur 165. Dywizji Piechoty s�ysza� w�asne serce, t�uk�ce si� coraz gwa�towniej w jego piersi.</p><p>Nagle, jak tuman mg�y unosz�cy si� nad rzek�, pojawi� si� wr�g. Najpierw ujrzano r�j lataj�cych spodk�w, ten ar�w Wszechw�adc�w. Te wzi�li pod ostrza� snajperzy batalionu <emphasis>Jaeger</emphasis><a l:href="#n_35" type="note">[35]</a><emphasis>. </emphasis>Tenar�w by�o jednak wi�cej ni� snajper�w, by�y trudne do trafienia i bardzo dobrze uzbrojone. Cho� sporo z nich znikn�o w aktynicznych wybuchach, snajperzy gin�li, rozdzierani na strz�py i paleni na w�giel po ka�dym drobnym zwyci�stwie nad naje�d�c�.</p><p>Kilka minut po pojawieniu si� Wszechw�adc�w na tenarach nadci�gn�a reszta hordy. Obcy szli zwart� mas�, falang� gadzich cia� naje�onych k�api�cymi paszczami i b�yskaj�cymi ostrzami z�b�w. Artyleria zacz�a ry� w tej �cianie ogromne bruzdy. ��te cia�o i krew, ��te ko�ci i �ci�gna szybko zas�a�y ca�y teren.</p><p>Nie zwa�aj�c na straty, horda run�a w d�, w stron� taktycznego grzbietu, wzd�u� kt�rego obro�cy wznie�li swoje umocnienia.</p><p>Nagle na rozkaz Niemcy zacz�li si� ostrzeliwa�. MG-3, bezpo�redni potomkowie �Pi� Hitlera� z drugiej wojny �wiatowej, wype�ni�y powietrze d�wi�kiem darcia niesko�czonej ilo�ci p�acht p��tna w d�oniach niesko�czenie wielkiej liczby olbrzym�w. Odrzut karabin�w maszynowych odpycha� le��cych strzelc�w w ty�. Dooko�a rozszed� si� smr�d kordytu i oliwy, gotuj�cej si� w nagrzanych mechanizmach podajnik�w amunicji. Posleeni wrzeszczeli, stawali d�ba, padali, wili si� i gin�li n�dzn� �mierci� od o�owiu.</p><p>Wreszcie, przedzieraj�c si� przez piek�o kul i ognia, kt�rymi zasypywali ich obro�cy, obcy natkn�li si� na w�ski pas min nazywanych �Skacz�cymi Barbie�. Urz�dzenia te�� przypadkowe efekty uboczne nieudanego eksperymentu w dalekim Fort Bragg w Kalifornii wiele lat wcze�niej�� czeka�y cierpliwie, a� wr�g znajdzie si� wystarczaj�co blisko i w wystarczaj�co du�ej liczbie.</p><p>Grupa dwudziestu Posleen�w, pragn�ca by� mo�e w r�wnym stopniu zbli�y� si� do ludzi, jak i unikn�� najgorszego ostrza�u artylerii i karabin�w maszynowych, aktywowa�a Barbie. Mina wykorzystuj�ca wbudowane w nie ma�e urz�dzenie anty grawitacyjne unios�a si� na metr w g�r�. Potem rozwin�a liniowe pole si�owe o promieniu sze�ciu metr�w. Jedenastu Posleen�w upad�o natychmiast. Byli �ywi, ale stracili nogi; machali bezradnie kikutami, wrzeszcz�c i bryzgaj�c wsz�dzie wok� ��tym ichorem.</p><p>Wykonawszy swoje zadanie, pole si�owe wy��czy�o si�, by oszcz�dza� energi�, a anty grawitacyjny nap�d miny odrzuci� j� w bok, gdzie obj�a swoim zasi�giem nast�pny obszar. Jej ��ta plastikowa obudowa szybko przesta�a by� widoczna w bryzgach ��tej krwi.</p><p>Jedynie dzi�ki udzielonej w ostatniej chwili pomocy Amerykan�w Niemcy w og�le mieli Barbie. Ich w�asna lewica, a przynajmniej ta jej cz��, kt�r� uda�o si� Darhelom zdominowa�, nie dopu�ci�a do powstania tak odra�aj�cych urz�dze� jak miny. Tak samo jak nie dopu�ci�a do wyprodukowania niewielkiej ilo�ci czystej broni j�drowej� i trucizn� i wszystkiego tego, co tr�ci�o militaryzmem. ��adne zagro�enie nie mo�e usprawiedliwia� produkcji tak straszliwej broni!�, wo�ano. ��adne zagro�enie nie mo�e usprawiedliwia慔.</p><p>Dlatego w�a�nie, mimo otrzymanych w ostatniej chwili dostaw, niemiecka armia posiada�a niewiele Barbie oraz jeszcze mniej broni j�drowej i wykorzystuj�cej antymateri�.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>��Wszystkie czo�gi, �aduj przeciwokr�towymi. Przygotowa� si� na ci�g�y ostrza� zubo�onym uranem. Wprowadzi� poprawk� na cel. I morda w kube�.</p><p>Po�owa batalionu mia�a ju� za�adowane pociski zaprojektowane do radzenia sobie z poslee�skimi l�downikami. Druga po�owa zacz�a procedur� otwierania kom�r, usuwania z nich materia�u miotaj�cego i pocisk�w i zamieniania ich na penetratory z rdzeniem ze zubo�onego uranu.</p><p>�adowanie przebieg�o szybko i sprawnie. Chocia� zaprzedana lewica pr�bowa�a, nie da�a jednak rady zapobiec produkcji niemieckich precyzyjnych maszyn. Nawet komunistyczny kiedy� wsch�d przezwyci�y� w du�ej mierze inspirowan� przez czerwonych tendencj� do produkowania g�wna, �eby tylko zmie�ci� si� w planach i normach.</p><p>Co do samych penetrator�w, lewacy wrzeszczeliby pod rytualnie negowane niebiosa, gdyby dowiedzieli si�, w jaki spos�b proste sk�din�d pociski zosta�y zmodyfikowane� i dlaczego. Wykorzystanie zubo�onego uranu przesz�o w Bundestagu, niemieckim parlamencie, bardzo niewielk� wi�kszo�ci� g�os�w. �Ekologicznie nierozs�dne. Gro�ne dla �rodowiska. Zanieczyszczaj�ce. Brudne. Nieestetyczne. Blu�niercze. Odbieraj� mi apetyt, kiedy jem swoje wegetaria�skie �niadanie. Zmuszaj� mnie do brania pod uwag� tego, czego istnienie nale�y negowa慔.</p><p>Lewica nie dowiedzia�a si� jednak�� ukryto przed ni� t� informacjꠗ �e ka�dy penetrator z rdzeniem ze zubo�onego uranii zosta� cz�ciowo wydr��ony, by zrobi� miejsce dla niewielkiej ilo�ci antymaterii w polu zabezpieczaj�cym. Ameryka�ska firma wsp�pracuj�ca potajemnie z BND opracowa�a i udost�pni�a t� bro� zn�w niemal w ostatniej chwili. Krzy�owanie penetrator�w i skrupulatnie zabezpieczanej antymaterii przeprowadzono w najwi�kszej tajemnicy.</p><p>Urz�dzenie z antymateri� by�o wyj�tkowe. Chodzi�o o posiadanie broni zmiennego pola ra�enia�� czego� w rodzaju niepoprawnej politycznie taktycznej broni j�drowej, jak� mieli niegdy� Amerykanie i Rosjanie. Je�li jednak sam zubo�ony uran spowodowa� tak� burz�, o ile gorszy by�by jazgot, gdyby Niemcy mia�y wyprodukowa� bro� j�drow�? Antymateria nie wywo�ywa�a tak histerycznych reakcji, chocia� w zasadzie by�a mniej elastyczna ni� bro� j�drowa.</p><p>Problem zmiennego pola ra�enia rozwi�zano w ten spos�b, �e stworzono podw�jne pole zabezpieczaj�ce. Pierwsze pole, normalnie utrzymuj�ce ca�� antymateri�, by�o bardzo silne, wystarczaj�co silne, by wytrzyma� wybuch cz�ci zawartej w pocisku antymaterii. Drugie by�o s�absze i stosunkowo niestabilne.</p><p>Rozwi�zanie to umo�liwia�o przekierowanie okre�lonej ilo�ci�� do oko�o trzydziestu procent�� antymaterii zawartej w pierwszym polu do drugiego. Wi�ksza ilo�� zniszczy�aby pierwsze pole i wywo�a�a bardzo siln� eksplozj�. Przy mniejszej ilo�ci pole utrzyma�oby si� nawet w chwili, gdy pocisk, znacznie przyspieszony przez mniejszy wybuch, przebija�by si� przez burt� wrogiego l�downika. Zapalnik czasowy detonowa� pozosta�� antymateri�, kiedy znajdowa�a si� wystarczaj�co wysoko, by nie uszkodzi� zbyt znacz�co powierzchni ziemi.</p><p>Istnia�a oczywi�cie mo�liwo�� odpalenia ca�ej antymaterii i spowodowania kosmicznej katastrofy, ale mog�oby to mie� powa�ny wp�yw na Ziemi� i stale zmniejszaj�c� si� liczb� jej mieszka�c�w.</p><p>Pocisk mo�na by�o r�wnie� ustawi� na wybuch bez udzia�u antymaterii. W takim wypadku antymateria pozostawa�a w ca�o�ci wewn�trz pierwszego pola i nie wybucha�a do chwili, a� znalaz�a si� daleko w kosmosie.</p><p>W ten oto spos�b trzyna�cie czo�g�w <emphasis>Panzerkampfwagen </emphasis>VIII A, znanych powszechnie jako Tygrys III, mia�o w komorach do�� antymaterii, by zr�wna� z ziemi� ma�e, nawet kamienne, niemieckie miasto.</p><empty-line/><subtitle>Marburg an der Lahn, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Stary kamienny zamek, milcz�cy i spokojny, g�rowa� nad miastem w dole. Miasto i zamek kusi�y Pietera Friedenhofa, siedz�cego w pospiesznie wygrzebanym okopie, obietnic� bezpiecze�stwa.</p><p>��To szale�stwo, powtarzam!�� krzykn�� Pieter do dow�dcy, ma�ego i zaci�tego <emphasis>Hauptgefreitera </emphasis>obs�uguj�cego MG-3.�� To szale�stwo tu zostawa�.</p><p>��Zamknij si�, Friedenhof, ty cipo, i�</p><p>Nast�pne s�owa strzelca pozosta�y w domy�le, bo trzymilimetrowy pocisk z poslee�skiego karabinu elektromagnetycznego sprawi�, �e jego g�owa eksplodowa�a w chmurze czerwonej mg�y i od�amk�w ko�ci. Oszala�y z przera�enia Pieter odwr�ci� si� od zabitego towarzysza, porzuci� sw�j karabin i sw�j obowi�zek.</p><p>I zacz�� ucieka�. Na ten widok inni r�wnie� opu�cili swoje posterunki. Panika rozprzestrzeni�a si� jak epidemia, szybko i bez wiedzy jej nosicieli. Ca�y odcinek frontu dozna� nag�ego za�amania.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Nawet cz�� �o�nierzy szkolonego przez SS 47. <emphasis>Panzer Korps </emphasis>nie wytrzyma�a. Pod ci�g�ym ostrza�em sze��dziesi�ciu siedmiu poslee�skich okr�t�w nieliczni tu i �wdzie zacz�li ucieka�. Brasche zobaczy� na swoim ekranie, jak pluton Leopard�w porzuca os�on� i ucieka przed czym�, co mog�o by� jedynie poslee�skim rozpoznaniem ogniem. W p�dzie do bezpiecznej kryj�wki czo�gi przejecha�y zaledwie kilka metr�w, zanim kula plazmy trafi�a najpierw jeden, potem drugi i trzeci. Czwarty Leopard�� wed�ug numeru na wie�y by� to czo�g dow�dcy plutonu�� wyhamowa� nietkni�ty i ze �rodka zacz�a wysypywa� si� w panice za�oga.</p><p>Promie� plazmy dotkn�� czo�gu, w jednej chwili go podpalaj�c. Z�apani w fal� ciepln� �o�nierze zostali w jednej chwili usma�eni. Ich poskr�cane, dymi�ce cia�a pad�y na �wie�y �nieg, roztapiaj�c go swoim gor�cem.</p><p>��Chryste�� szepn�� Brasche; s�owo to samo przysz�o mu na usta, chocia� min�y lata, a nawet dziesi�ciolecia, odk�d przesta� wierzy�.</p><p>Poslee�skie l�downiki jakby znudzi�y si� gr� w kotka i myszk� z obro�cami. P� godziny po zniszczeniu plutonu Leopard�w�� co by�o marn� nagrod� za ich wyt�ony wysi�ek�� wstrzyma�y ogie� i statecznie ruszy�y na p�noc.</p><p>��Spokojnie, ch�opcy� Czekajcie na rozkaz�</p><empty-line/><p><emphasis>Brasche nie klepn�� operatora karabinu maszynowego, by da� mu znak do rozpocz�cia ataku z zasadzki. �niwo min�o ich niezebrane i pewne siebie.</emphasis></p><p><emphasis>��Niepe�ny pluton Viet Minhu�� upiera� si� wywiad.�� Nie wi�cej ni� dwudziestu ma�ych ��tych komuszk�w. Pana dru�yna powinna z �atwo�ci� sobie </emphasis>z <emphasis>nimi poradzi�.</emphasis></p><p><emphasis>Hans przekl�� cholernego �abojada z wywiadu, chocia� blisko�� prawie dziewi��dziesi�ciu �o�nierzy wroga sprawi�a, �e zrobi� to bezg�o�nie. Zastanawia� si�, czy warto tak si� pilnowa�; Wietnamczycy na pewno s�ysz� walenie jego serca.</emphasis></p><p><emphasis>Jak te larwy z wywiadu mog�y a� tak si� pomyli�?, zastanawia� si�. Znaki s� wsz�dzie, je�li tylko umie sieje dostrzec. Wr�g z dnia na dzie� jest silniejszy, podczas gdy my s�abniemy. Po co negowa� rzeczywisto��, kt�rej stawiamy czo�a dzie� za dniem? T� wojn� te� przegrywamy.</emphasis></p><p><emphasis>Ale nie przegramy jej przez brak starania z mojej strony, pomy�la� Hans, czuj�c wzbieraj�c� w sercu determinacj�. W milczeniu poklepa� strzelca�� NIE RUSZAJ SI�. Kiedy ostatni Wietnamczyk min�� jego pozycj�, Hans wsta�, cicho i ostro�nie. Wyci�gn�� n�, odwr�ci� si� w kierunku, w kt�rym znikn�li komuni�ci, i bezg�o�nie ruszy� za nimi.</emphasis></p><empty-line/><p>Wrogie l�downiki przelatywa�y bezg�o�nie, szybuj�c na swoich pot�nych nap�dach antygrawitacyjnych. Chocia� anty grawitacja nie wydawa�a d�wi�ku, powodowa�a u przebywaj�cych na dole uczucie md�o�ci po��czone z wra�eniem ob�a�enia przez miliony mr�wek. Jeden z okr�t�w przelatywa� w�a�nie nad <emphasis>Ann�.</emphasis></p><p>Z�apany w takie pole Brasche pohamowa� rozpaczliw� ch�� podrapania si�. Przyjaciel Dietera Schultza, Harz. nie zdo�a� powstrzyma� nudno�ci. Wkr�tce, mimo wysi�k�w filtr�w powietrza Tygrysa, ca�y przedzia� za�ogowy wype�ni� obrzydliwy smr�d rzygowin, kt�ry wywo�a� reakcj� �a�cuchow�. Brasche popatrzy� na grup� kln�cych, czochraj�cych si� i rzygaj�cych �o�nierzy.</p><p>Wszyscy oni wygl�dali na kra�cowo nieszcz�liwych.</p><p>Hans powstrzymywa� podchodz�c� mu do gard�a ���. Skupia� uwag� na wy�wietlaczu taktycznym ukazuj�cym wszystkie jego Tygrysy, sze��dziesi�t siedem l�downik�w wroga i zarys pozycji 47. <emphasis>Panzer Korps. </emphasis>W ko�cu zobaczy�, �e wszystkie okr�ty wroga go min�y.</p><p>��<emphasis>Achtung! Panzer! </emphasis>Ch�opcy, gaz do dechy i zawraca� o sto osiemdziesi�t stopni. Pojedziemy za tymi draniami, ca�� drog� strzelaj�c im w dup�. Zdejmujcie ich od ostatniego. Strzela� bez rozkazu.</p><p>Krueger na stanowisku kierowcy za�mia� si� z�owrogo. To samo zrobi�a reszta za�ogi. Tyko Schultz, z twarz� przyklejon� do celownika, milcza�.</p><p>W czo�gu rozleg�o si� buczenie, kiedy naturalny gaz z dw�ch g��wnych cylindr�w paliwa zacz�� zasila� olbrzymi generator elektryczny Siemensa, kt�ry nap�dza� silniki. Kad�ub Tygrysa przeszy�y wibracje, gdy Krueger zwi�kszy� moc i przekr�ci� kolumn� kierownicz�. Z zewn�trz wygl�da�o to jak trzyna�cie ma�ych lawin; przysypana �niegiem piana p�ka�a, dar�a si� i rozsypywa�a. Dobrze wyszkolony Schultz przekr�ca� ju� manipulator strzelca, obracaj�c wielosettonow� wie�� i wymierzaj�c olbrzymi� armat� kalibru trzydzie�ci pi�� centymetr�w w stron� najbli�szego okr�tu wroga.</p><p>��Strzelec!�� rozkaza� Brasche.�� Podkalibrowym! ZU-PP� przecinek jeden kilotony. C-Dek!</p><p>��Cel!�� odpar� Schultz, ustawiaj�c jednym palcem moc pe-netratora na jedn� dziesi�t� ca�kowitej mocy.</p><p>��<emphasis>Feuer!</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>Ostatni Wietnamczyk w wij�cej si� kolumnie nie wiedzia�, co go zabi�o. Stopy Braschego, st�paj�ce po mi�kkim poszyciu d�ungli, nie wyda�y �adnego d�wi�ku. G�ste korony drzew nie pozwoli�y, by �wiat�o ksi�yca zal�ni�o ostrzegawczo na ostrzu no�a. Ma�y komunista poczu� tylko, �e czyja� r�ka zaciska mu si� na ustach, a zimna drzazga wbija w nerki.</emphasis></p><p><emphasis>Przeszyty najgorszym b�lem, jakiego mo�e do�wiadczy� cz�owiek, b�lem przebitej nerki, Wietnamczyk nie wyda� �adnego odg�osu. Czasami cierpienie jest tak wielkie, �e nie pozwala nawet krzykn��. Dla umieraj�cego �o�nierza to by�a ulga, kiedy Brasche po�o�y� go na wilgotnej �ci�ce i przeci�gn�� ostrym jak brzytwa no�em po jego szyi.</emphasis></p><p><emphasis>Wci�� z no�em w r�ku, Hans Brasche ruszy� za kolumn�, szukaj�c nast�pnej ofiary, nast�pnego �o�nierza Viet Minhu zbyt zaj�tego czaj�cymi si� z przodu niebezpiecze�stwami i trudno�ciami, a za ma�o skradaj�c� si� za plecami �mierci�.</emphasis></p><empty-line/><p>Dieter nigdy nie zapomnia� widoku pierwszego gin�cego C-Deka. Oczywi�cie ka�da najdrobniejsza chwila wyry�a si� w jego pami�ci. Ju� zawsze mia� czu� pstrykni�cie przycisku strza�u pod kciukiem. Nigdy nie mia� zapomnie� og�uszaj�cego ryku, kt�ry wstrz�sn�� nawet trzewiami wa��cego tysi�c siedemset ton czo�gu. Szarpni�cie odrzutu r�wnie� mia�o mu ju� zawsze towarzyszy�; pot�ne cylindry �cisn�y si� do oporu, mimo inwertor�w inercji testowanych kiedy� przez Schl�ssela i Breitenbacha. Mia� pami�ta�, jak tylne zawieszenie czo�gu przyj�o na siebie reszt�, a potem nast�pi� nag�y, ostry skok z powrotem do pozycji gotowo�ci� i uderzenie w g�ow�, kt�rego nie wyt�umi� nawet ob�o�ony piank� wizjer celownika.</p><p>Ale najlepiej mia� zawsze pami�ta� �mier� wroga.</p><p>Zacz�o si� od s�abego b�ysku na burcie C-Deka. Tak s�abego i szybkiego, �e ledwie dostrzegalnego. Po najkr�tszej z mo�liwych chwil pojawi� si� drugi rozb�ysk, kiedy antymateria, rozmy�lnie ustawiona na najmniejsz� moc, wesz�a w kontakt z prawdziw� materi�.</p><p>Tego Dieter oczywi�cie nie m�g� widzie�. Tak samo jak pozosta�ej antymaterii, tej, kt�rej nie uwolni�o pierwsze, silniejsze pole. To, co m�g� zobaczy� i zobaczy�, to �wiat�o�� strzelaj�c� nagle ze wszystkich z��czy dwunastu bok�w okr�tu wroga. Dla nieuzbrojonego oka by�aby o�lepiaj�ca. Nawet termowizor Dietera na chwil� si� prze�adowa�.</p><p>W tej kr�tkiej chwili poslee�ski okr�t si� rozpad�. Kiedy wizja wr�ci�a, Dieter zobaczy� dwana�cie oddzielnych cz�ci lec�cych w dwunastu kierunkach.</p><p>���wi�ty Jezu�� mrukn��.</p><p>��Jezus, �wi�ty czy nie, nie ma z rym nic wsp�lnego, ch�opcze�� powiedzia� Brasche.�� Strzelec!�� rozkaza�.�� Podkalibrowym! ZU, bez �adunku. Min�g!</p><p>Pozosta�e czo�gi po prawej i lewej <emphasis>stronie Anny </emphasis>plun�y zniszczeniem, a tymczasem Schultz ju� szuka� w celowniku nast�pnej ofiary.</p><empty-line/><p><emphasis>Siedem cia� w mundurach koloru khaki le�a�o na szlaku. Siedem razy b�yska� n� Hansa i tryska�a czerwona krew. A m�ody Brasche wci�� par� naprz�d. Przed nim by�a �sma ofiara, a mog�aby by� nawet dziewi��dziesi�ta, gdyby tylko starczy�o mu si�y w r�kach.</emphasis></p><empty-line/><p>��Nie rozumiem�� powiedzia� Harz.�� Wyrzynamy ich od ty�u jak jelenie. Musieli nas zauwa�y�. Dlaczego nie zareagowali?</p><p>��Widz� nas. Oczywi�cie, �e widz��� odpar� Brasche.�� Sensory ich statk�w s� do tego jak najbardziej zdolne.</p><p>��W takim razie o co chodzi, <emphasis>Herr Oberst?</emphasis></p><p>��<emphasis>Unteroffizier, </emphasis>oni koncentruj� si� na innych zagro�eniach. Konkretnie tych przed nimi. A nawet je�li kt�ry� nas zauwa�y�, nie komunikuj� si� ze sob� za dobrze ani nie koordynuj� dzia�a�.</p><p>Na ekranie Hansa zacz�� si� materializowa� nast�pny niewyra�ny kszta�t; by� pewien, �e to C-Dek.</p><p>��Strzelec! Podkalibrowym! ZU-PP� przecinek jeden kilotony. C-Dek!</p><p>��Cel!</p><p><emphasis>��Feuer!</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Marburg an der Lahn, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Friedenhof bieg�. Zimne powietrze pali�o go w p�ucach. Wsz�dzie wirowa� �nieg, zas�aniaj�c wszystko. Niewa�ne; wzrok m�odego Pietera by� skierowany na ledwie widoczny, zasypany �niegiem grunt. Tupot jego w�asnych st�p i �omot krwi w uszach zag�usza�y dobiegaj�ce z ty�u odg�osy masakry. Zag�uszy�y te� cichy tupot pazur�w na �niegu. Friedenhof nie us�ysza� syku wyci�ganego miecza borna. Nie mia� poj�cia, �e ostrze opada.</p><p>Nawet odg�os upadku jego rozcz�onkowanego cia�a zosta� st�umiony przez �wie�y �nieg. Pieter nic nie us�ysza�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W niewygodnym zamkni�ciu swojego okr�tu dowodzenia Fulungsteeriot g�o�no si� radowa�; wok� ryczeli jego podw�adni. To na cze�� Athenalrasa i jego samob�jczej misji, kt�rej celem by� �rodek tego kontynentu. Thresh, budz�cy groz� thresh w szaro�ci, byli w panice, uciekali we wszystkie strony. Fulungsteeriot poczu� uk�ucie �alu; im wi�cej ich uciek�o, tym mniej �ywno�ci mogli zapewni� jego hordzie.</p><p>Ale�� mniejsza z tym! Przed nimi le�a�o pe�ne thresh miasto Giessen. Miasto, tego kessentai by� pewien, w kt�rym roi�o si� od m�odego i j�drnego mi�sa. Horda naje si� do syta tego dnia� i przez wiele nast�pnych dni.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Ro�moloristen patrzy� na scen� z piek�a rodem, chocia� dla niego nie by�a bardziej przera�aj�ca, ni� widok rze�ni dla cz�owieka. W pobli�e okr�tu dowodzenia Athenalrasa sp�dzono ze wszystkich stron ludzi, kt�rzy mieli s�u�y� jako zapasy �ywno�ci. Tak samo jak w rze�ni, ludzi tych sprawnie i bezwzgl�dnie przerabiano najedzenie.</p><p>Kessentai patrzy�, jak z ramion cz�owieka�� samicy, s�dz�c po dziwnych wypustkach na piersi�� wydarto piskl�. Cz�owiek wyda� niezrozumia�y, zawodz�cy wrzask, kiedy piskl� najpierw pozbawiono g�owy, a potem por�bano na sze�� kawa�k�w.</p><p>To niepoj�te, pomy�la� Wszechw�adca. Przecie� to tylko piskl�.</p><p>Lepiej pojmowa�, dlaczego cz�owiek pr�bowa� unikn�� w�asnego ko�ca, wij�c si� i szarpi�c. W ko�cu poslee�ski normals zm�czy� si� i zirytowa� zabaw�. Z�apa� cz�owieka za grzyw� na czubku g�owy i odr�ba� mu nogi. Wrzaski przez chwil� by�y g�o�niejsze, a potem nagle ucich�y, kiedy normals odci�� g�ow�.</p><p>Reszta ludzi sta�a si� po tym jakby bardziej sk�onna do wsp�pracy, kl�kaj�c i pochylaj�c g�owy na wydany gestem rozkaz.</p><p>Ro�moloristen zauwa�y�, �e wielu z nich wci�� mamrocze te same s�owa: �To niemo�liwe� To si� nie mo�e dzia� naprawd�. Uzna�, �e to bardzo ciekawe, �e jakakolwiek my�l�ca istota zaprzecza czemu�, co nie tylko jest mo�liwe, ale w�a�nie ma miejsce.</p><p>��Interesuj�cy gatunek�� mrukn��, odwr�ci� si� od rzezi i wr�ci� na swoje stanowisko na pok�adzie okr�tu.</p></section><section><title><p>8</p></title><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Brasche nerwowo b�bni� palcami o por�cz fotela dow�dcy. Min�o ju� troch� czasu od ostatniego doniesienia o zestrzeleniu wroga czy nawi�zaniu z nim walki.</p><p>��Ciekaw jestem, lc, ilu zaliczyli�my?</p><p>Oficer wywiadu odwr�ci� si� na swoim fotelu.</p><p>��<emphasis>Herr Oberst, </emphasis>do tej pory batalion zaliczy� czterdzie�ci dziewi�� zestrzele�. Ale wszystkie czo�gi melduj� to samo: przed nami nie ma wi�cej jednostek wroga.</p><p><emphasis>��</emphasis>My�li pan, �e si� na nas zaczaili, <emphasis>Herr Oberst?�� </emphasis>spyta� Schultz.</p><p>��Nie wiem, Dieter. Ale my�l�, �e mo�na by na to postawi�. Brasche zastanawia� si� przez chwil�, a potem dotkn�� przycisku ��czno�ci na por�czy fotela.</p><p>��Wszystkie Tygrysy�� rozkaza�.�� Wszystkie Tygrysy, zatrzyma� si� i utworzy� ko�o w obecnym punkcie. Kompania pierwsza, macie sektor od godziny sz�stej do dziesi�tej. Druga�� od dziesi�tej do drugiej. Trzecia�� od drugiej do sz�stej. Dwa tysi�ce metr�w mi�dzy czo�gami.</p><p>Wszyscy trzej dow�dcy kompanii jednocze�nie potwierdzili otrzymanie rozkazu. Brasche z zadowoleniem patrzy�, jak kompanie szybko zaczynaj� przemieszcza� si� na jego wy�wietlaczu taktycznym. I wtedy�</p><p>Napi�cie w g�osie dow�dcy kompanii by�o wyczuwalne nawet przez radio.</p><p>��Batalion, tu kompania jeden. Jedynka do batalionu. Wr�g jest� Za du�o� <emphasis>Scheisse, Scheisse, Scheisse!</emphasis><a l:href="#n_36" type="note">[36]</a><emphasis>� </emphasis>Obr�� ten cholerny czo�g, ty�</p><p>Brasche natychmiast zareagowa�.</p><p>��Wszystkie jednostki, zwrot w lewo. Rusza� si�, ch�opcy, jedynka ma k�opoty.</p><p>Nie czekaj�c na rozkaz, Krueger z przekle�stwem na ustach przekr�ci� kolumn� sterow� najmocniej jak si� da�o. Przy obu g�sienicach obracaj�cych si� w przeciwnych kierunkach z niemal maksymaln� pr�dko�ci� zwrot Tygrysa by� prawie natychmiastowy. Nawet w g��bi centrum dowodzenia �o�nierze us�yszeli wizg udr�czonych g�sienic. �Bo�e, nie pozw�l, �eby kt�ra� p�k�a�, mrukn�o kilku.</p><p>Nag�y zwrot wyrzuci� Harza z fotela na metalow� pod�og� i czo�gista potoczy� si� po pok�adzie. A� sapn�� z b�lu, kiedy wyr�n�� w przeciwleg�� �cian� przedzia�u. Uda�o mu si� podnie�� na kolana, ale wtedy Krueger wykona� nast�pny manewr�� niespodziewanie pchn�� czo�g w nowym kierunku. Tym razem Harz potoczy� si� do ty�u.</p><p>Brasche spojrza� w d�, gdzie oszo�omiony �o�nierz zatrzyma� si� na podwy�szeniu fotela dow�dcy.</p><p>��Z powrotem na stanowisko, Harz.</p><p>Potrz�saj�c g�ow�, by doj�� do siebie, Harz�� wci�� na czworakach�� ruszy� do swojego fotela. Kiedy tam dotar�, radio zn�w zatrzeszcza�o.</p><p>G�os w s�uchawkach by� nienaturalnie spokojny.</p><p>��Batalion, tu <emphasis>Leutnant </emphasis>Schiffer. Tygrys 104 oraz prawdopodobnie <emphasis>Hauptmann </emphasis>Wohl i jego za�oga nie �yj�. Przej��em dowodzenie.</p><p>��Co si� sta�o z Wohlem, Schiffer?�� spyta� Brasche.�� Niewa�ne, opowiecie mi p�niej�� rozmy�li� si�.�� Jak wasze po�o�enie?</p><p>��Mam sze�� sprawnych Tygrys�w i dwana�cie do osiemnastu okr�t�w wroga, kt�re pr�buj� nas za�atwi�. Widoczno�� jest g�wniana, nawet przy termowizji. Ka�dy Tygrys dosta� przynajmniej raz. Przedni pancerz trzyma si� nie�le. Czo�g dow�dcy dosta� z ty�u jak�� broni� kinetyczn�. To go unieruchomi�o i wr�g m�g� si� zebra� i przerobi� go na z�om.</p><p>Wyobra�nia podsun�a Braschemu obraz jednego z jego Tygrys�w, bezradnego, podczas gdy l�downiki obcych niespiesznie rozwala�y go na kawa�ki.</p><p>��Gdyby nie zatrzymali si�, �eby doko�czy� 104-kꠗ ci�gn�� Schiffer�� mogliby za�atwi� nas wszystkich.</p><p>Hans pokiwa� g�ow�. Widywa� ju� takie rzeczy.</p><p>��Ustawi�em kompani� frontem do wroga i jad� ty�em do was, <emphasis>Herr Oberst, </emphasis>ale przeciwnik jest cholernie trudny do namierzenia w tej pogodzie, kiedy wie, �e tu jeste�my. S� w stanie wykry� nas z wi�kszej odleg�o�ci ni� my ich. Gdyby nie przedni pancerz, ju� wszyscy byliby�my martwi.</p><p>��Dobra robota, Schiffer�� odpar� Brasche.�� Jedziemy do was, synu.</p><p>��Tak jest. Dzi�kuj�. Ale� lepiej si� pospieszcie.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>��Naprz�d, moi wojownicy�� radowa� si� Fulungsteeriot.�� Szybko, moje dzieci, bo thresh nam umkn�.</p><p>Niczym ��ta fala, szeroka i g��boka, horda Posleen�w rozdzieli�a si�, omijaj�c ska�� Giessen. Co jaki� czas normals, albo nawet Wszechw�adca, upada��� thresh robili co mogli, by zatrzyma� natarcie. Ale fala nie zwalnia�a. Nied�ugo mia�a okr��y� Giessen� a potem wla� si� do �rodka� i thresh mieli w niej uton��.</p><p>Fulungsreeriot obserwowa� oboj�tnie drog� na po�udniu zapchan� uciekaj�cymi thresh i panik�, kt�ra wybuch�a, kiedy jego pierwsi wojownicy dorwali stado wlok�ce si� w dziwnych i prymitywnych pojazdach ko�owych. Wkr�tce zacz�a si� ko�ba.</p><p>Nie by�o czasu na rozbieranie mi�sa jak nale�y; normalsi zarzynali thresh, kiedy tylko mogli ich dosi�gn��. Otwierali mieczami borna prymitywne pojazdy, dobieraj�c si� do t�ustych cia� w �rodku. Przy wt�rze wrzask�w i b�aga� thresh byli wywlekani na zewn�trz, czasem w kawa�kach. Krzyki tych, kt�rych wyci�gano ca�ych, ko�czy� prosty cios miecza. P�ki co wystarczy�o ich zabi�; inni mieli p�niej zaj�� si� szczeg�ami.</p><p>Oczywi�cie niekt�rzy thresh uciekali. Wykorzystuj�c czas, kt�ry darowali im ich pobratymcy, padaj�c pod poslee�skimi ostrzami, uciekali gnani przera�eniem przez za�nie�one pola na wsch�d.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Gudrun zobaczy�a, jak ostrze przecina dach samochodu, kt�rym ona i jej rodzina pr�bowali uciec przed gro��c� miastu zag�ad�. Miecz przeszed� przez jej wrzeszcz�c� i wytrzeszczaj�c� oczy matk� od g�owy a� po biodra, zanim go wyci�gni�to. Chocia� krzyki matki nagle ucich�y, widok jej cia�a rozpadaj�cego si� na dwie r�wne po�owy w fontannie czerwieni sprawi�, �e Gudrun wyda�a z siebie zwierz�cy wrzask. Potem, kiedy �elazisty zapach krwi matki wype�ni� jej nozdrza, instynkt wzi�� g�r�. Nie umia�a mu si� sprzeciwi�; musia�a ucieka�.</p><p>Ojciec Gudrun kaza� jej biec, a sam wyci�gn�� wielkokalibrowy pistolet i przeklinaj�c, odda� dwa strza�y nad trupem jej matki w mas� Posleen�w. Dziewczyna nie widzia�a, czy w co� trafi�.</p><p>Szarpa�a si� z klamk� drzwi. Ojciec strzeli� jeszcze kilka razy do najbli�szych obcych; huk wystrza��w rani� jej uszy i pop�dza�. Wreszcie drzwi si� otworzy�y; Gudrun wyskoczy�a z siedzenia za ojcem i pobieg�a, zostawiaj�c p�aszcz w samochodzie. Bezpiecze�stwo kry�o siꠗ je�li w og�le gdzie� by�o�� za pokrytym �niegiem polem. Wrzaski za jej plecami wzros�y do rozdzieraj�cego serce crescendo, a potem nagle zrobi�y si� cichsze i rzadsze. Nie s�ysza�a wi�cej strza��w. Jej migaj�ce stopy zacz�y jeszcze szybciej biec.</p><empty-line/><subtitle>Na wsch�d od Pary�a, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Isabelle ucieka�a, prowadz�c rodzinny samoch�d jakby w p�nie. A raczej jecha�a przez koszmar i �ni�a o chwili, kiedy on si� sko�czy.</p><p>Czeka�a jeszcze dzie�, a mo�e troch� d�u�ej, ze wzrokiem utkwionym w telewizorze, maj�c nadziej�, �e w wiadomo�ciach podadz� jak�� bezpieczn� tras� ucieczki dla niej i dla ch�opc�w. W tym czasie dwie rzeczy sta�y si� jasne. Po pierwsze, stara linia umocnie� na wschodzie, skierowanych przeciw Niemcom i mylnie nazywanych Lini� Maginota, tym razem trzyma�a si� dzielnie, dokonuj�c rzezi naje�d�c�w. Po drugie, francuska armia utrzymywa�a�� cho� z trudem�� otwart� drog� ucieczki z Pary�a na wsch�d.</p><p>W g�stej �nie�ycy d�wi�k s�abo si� rozchodzi�. �wiat�o by�o rozproszone. Mimo to walki tocz�ce si� kilkana�cie kilometr�w, od drogi, po obu jej stronach, by�y tak intensywne, �e jedno i drugie dociera�o do Isabelle.</p><p>Dociera�o nawet do jej m�zgu, dzia�aj�cego z przera�enia na autopilocie. Trzyma�a stop� na gazie i jecha�a tak szybko, jak pozwala� �nieg i ruch na drodze.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>��W nogi, synu, w nogi�� szepn�� Brasche do nies�ysz�cego go Schiffera.</p><p>Nast�pny Tygrys, z numerem 102, zosta� zniszczony; najpierw unieruchomiony przez nieszcz�liwe trafienie, a potem rozdarty na strz�py zmasowanym ostrza�em dziewi�ciu C-Dek�w. Schiffer sta� w miejscu z dwoma pozosta�ymi czo�gami i ostrzeliwa� s�abo namierzanego wroga, podczas gdy inny Tygrys cofa� si� w stron� posi�k�w i stosunkowo bezpiecznego miejsca, aby potem si� z nimi zamieni�.</p><p>��Mi�dzy nami a kompani� jeden jest grzbiet, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>zauwa�y� la, oficer operacyjny Braschego.�� Pomy�la�em, �e�</p><p>Hans zastanowi� si� nad jego propozycj�, patrz�c na wy�wietlacz taktyczny i obliczaj�c w g�owie odleg�o�ci i czasy.</p><p>��Tak. Tak, majorze� To daje pewne mo�liwo�ci.</p><empty-line/><p><emphasis>Trzynastka okaza�a si� dla Braschego nieszcz�liw� liczb�. Jego r�ce si� zm�czy�y; nie trafi� w nerk�. Wietnamczykowi uda�o si� zawo�a� swoich towarzyszy, zanim czerwona rzeka hryzn�a na ziemi�. Ju� po chwili Hans ucieka� przed kanonad� kiepsko mierzonych strza��w.</emphasis></p><p><emphasis>Ich liczba sugerowa�a, �e jego prze�ladowc�w jest co najwy�ej dwudziestu, czyli tylu, ilu jego dru�yna legionist�w mia�a wci�gn�� w zasadzk�. W jego g�owie zacz�� si� rodzi� pewien pomys�.</emphasis></p><empty-line/><p>��Schiffer, jak idzie?</p><p>��Kiepsko, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Wr�g nas naciska� ale nie straci�em wi�cej czo�g�w.</p><p>��Bardzo dobrze, <emphasis>Leutnant. </emphasis>Widzi pan grzbiet jakie� trzy kilometry za wami?</p><p>��Tak, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Mia�em nadziej�, �e uda nam si� za nim na chwil� schowa�.</p><p>W spos�b niewidoczny dla Schiffera Brasche pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Macie go min�� i jecha� dalej, a� was wezw�. Zrozumiano?</p><p>��Nie�� odpar� Schiffer przez radio.</p><p>Brasche g�o�no westchn��.</p><p>��Problem w tym, <emphasis>Leutnant, </emphasis>�e sensory wroga maj� w �niegu lepszy zasi�g ni� nasze. Ale je�li uda si� panu zmusi� ich, �eby polecieli za panem na t� stron� grzbietu, reszta batalionu mo�e tu czeka�, w zasi�gu naszych sensor�w i kamer. W�tpi�, �eby mogli nas zlokalizowa� tak samo dobrze przez lit� ska��, jak przez rozproszon� zamarzni�t� wod�. Dziewi�� Tygrys�w III, wykorzystuj�c element zaskoczenia, da sobie rad� z tak licznym wrogiem.</p><p>��Teraz rozumiem, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Ile czasu pan potrzebuje na ustawienie si� po waszej stronie grzbietu?</p><p>��Pi�� minut, <emphasis>Herr Oberst, </emphasis>nie wi�cej�� odpowiedzia� na g�os la.</p><p>��S�ysza�em, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>oznajmi� Schiffer.�� Zyskam dla pana tyle czasu.</p><p>��Wykona栗 rozkaza� Hans, widz�c, �e 1a zrozumia�.�� Dobry z pana ch�opak�� powiedzia� do Schiffera przez radio.�� Pi�� minut.</p><empty-line/><p><emphasis>Biegn�c pod ostrza�em, Brasche prowadzi� monolog, i to do�� g�o�ny, w praktycznym j�zyku Legii tamtych czas�w�� niemieckim. Zbyt wielu Wietnamczyk�w rozumia�o po francusku.</emphasis></p><p><emphasis>Sap, sap�</emphasis></p><p><emphasis>��Nie odpowiada慠� Sap, sap��� Biegn� za mn�.�� Sap, sap��� Oko�o dwudziestu��� Sap��� Przygotowa� siꅠ� Sap.�� Przepu��cie mnie, a potem walcie w nich, kiedy wejd� w stref� ostrza�u.�� J�k��� Ju� prawie jestem� Nicht schiessen</emphasis><a l:href="#n_37" type="note">[37]</a><emphasis>.</emphasis></p><p><emphasis>Z sercem wal�cym tak samo ze strachu, jak i z wyczerpania, Hans przeskoczy� pierwszego wietnamskiego trupa i przebieg� przez stref� ostrza�u. Za sob� s�ysza� kolejne strza�y i jazgot rozw�cieczonych �o�nierzy Viet Minhu. Przysz�o mu do g�owy, �eby skoczy� w bok i do��czy� do swoich ludzi, ale odrzuci� ten pomys�. Wietnamczycy musieli mie� pow�d, �eby go �ciga�, a jedynie uciekaj�cy cz�owiek, kt�ry zostawi� za sob� w mroku d�ungli szlak trup�w z poder�ni�tymi gard�ami, by� wystarczaj�cym powodem.</emphasis></p><p><emphasis>Nagle Hans poczu� uderzenie w plecy. Nie us�ysza� wystrza�u, kt�ry go trafi�. Pad� na ziemi�. Samo trafienie by�o bolesne, po chwili jednak odezwa�o si� pal�ce, ogniste cierpienie wzd�u� ca�ej drogi pocisku.</emphasis></p><p><emphasis>��Cholera, znowu�� j�kn�� Hans i zacisn�� z b�lu oczy.</emphasis></p><p><emphasis>Kiedy je otworzy�, Wietnamczycy ju� przy nim byli. Zapominaj�c o ostro�no�ci, ma�e ludziki zebra�y si� dooko�a. Ka�dy z nich chcia� zatopi� bagnet w potworze, kt�ry polowa� na ich towarzyszy i zarzyna� ich jak �winie.</emphasis></p><p><emphasis>Trac�c przytomno��, Hans zobaczy�, jak dw�ch Wietnamczyk�w unosi wysoko karabiny z bagnetami. Przygotowa� si� na cios zimnej stali.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>�nieg byt zimny, tak bardzo zimny pod jej wyczerpanym cia�em. Serce Gudrun wali�o w piersi jak u schwytanego w sid�a kr�lika na d�wi�k krok�w trapera. Jej wy�cig si� sko�czy�� i przegra�a. Teraz czeka� j� garnek.</p><p>By�a w pu�apce, wiedzia�a o tym. Chocia� straszliwi obcy za ni� �cigali uciekinier�w od niechcenia, drugie rami� zaciskaj�cego si� poslee�skiego <emphasis>impi </emphasis>by�o przed ni�, ci�gn�c si� jak okiem si�gn�� we wci�� padaj�cym �niegu. Chocia� bia�y puch t�umi� d�wi�ki, Gudrun s�ysza�a, �e nast�pni zbli�aj� si� poza jej polem widzenia.</p><p>Bezradna i samotna, �miertelnie przera�ona, dziewczyna zacz�a cicho �ka�. Szlochy zwabi�y poslee�skiego normalsa.</p><p>��Nie� Prosz�, nie�� b�aga�a Gudrun.�� Prosz�. Mam tyle powod�w, �eby �y�. Nie r�b mi krzywdy. Nie zjadaj mnie. Prosz�.</p><p>Normals by� nieporuszony. Nic ludzkiego nie mog�o go poruszy�. Potrzeby mia� proste: je��, pracowa� w ramach swojego ograniczonego zestawu mo�liwo�ci, s�u�y� swojemu Bogu. W tej chwili najpilniejsz� potrzeb� by�o jedzenie. Stoj�c nad Gudrun, wyci�gn�� i uni�s� w g�r� miecz borna.</p><p>Dziewczyna�� niewinna, bystra, �walcz�ca�, kt�ra nie skrzywdzi�aby nawet muchy�� wyda�a z siebie ostatni krzyk.</p><p>��Dieeeteeer!</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>��Spokojnie, Schultz. Spokojnie�� m�wi� Brasche.�� Wyczekaj .</p><p>Dieter ledwie kiwn�� g�ow�, tak mocno wpatrywa� si� w celownik.</p><p>��Schiffer do batalionu�� odezwa�o si� radio.</p><p>Hans po�wi�ci� sekund� na rzut okiem na wy�wietlacz.�� Tu Brasche.</p><p>��Za chwil� mijamy grzbiet.</p><p>��Widz�, Schiffer. Czekamy w lesie po drugiej stronie, jakie� cztery kilometry dalej. Mi�cie nas i zatrzymajcie si� jakie� dwa kilometry za nami.</p><p>��Wed�ug rozkazu, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Ale nie b�dzie �atwo.</p><p>��Rozumiem, synu�� odpar� Brasche i odwr�ci� si� do swojego la.�� Prosz� przej�� na chwil� dowodzenie czo�giem, majorze. Wychodz� na g�r�. Krueger, pilnuj silnik�w, �adnego przyspieszenia.</p><p>Nie czekaj�c na potwierdzenie majora ani Kruegera, Hans wszed� na platform� windy prowadz�cej do w�azu dow�dcy na szczycie wie�y. Winda bezg�o�nie wynios�a go do g�ry, otwieraj�c automatycznie klap�, a la przej�� fotel dow�dcy na dole.</p><p>Kiedy Hans znalaz� si� na swojej platformie nad kad�ubem Tygrysa, odetchn��. Owszem, powietrze na dole, w przedziale za�ogi, by�o czyste. Ale dow�dca czo�gu musi przede wszystkim widzie�.</p><p>��Widzie� i s�ysze栗 poprawi� sam siebie na g�os�� a nie wierzy� na s�owo jakiemu� telewizorowi.</p><p>I us�ysza�. Zza grzbietu dobieg�y go odg�osy nier�wnej walki Schiffera z l�downikami, huk przekraczaj�cej bariery d�wi�ku poslee�skiej broni kinetycznej, trzask pot�nych dwunastocal�wek Tygrys�w, s�aby grzechot g�sienic i wizg nap�d�w antygrawitacyjnych okr�t�w obcych.</p><p>Potem Brasche zobaczy� zarys wie�y jednego z dw�ch pozosta�ych czo�g�w kompanii jeden, wy�aniaj�cy si� nad szczytem wzniesienia. Tygrys zatrzyma� si� tu� po drugiej stronie. Wystrzeli�, a Brasche odczu� szok wystrza�u jak podw�jne uderzenie w twarz.</p><p>Zobaczy�, �e wie�a obraca si� i zn�w strzela. Z braku jakichkolwiek wybuch�w Hans wywnioskowa�, �e oba strza�y chybi�y.</p><p>Nagle zajazgota�a bro� Posleen�w. Po drugiej stronie wzniesienia z ziemi wzbi�a si� chmura kurzu, szeroka na kilometr. Os�oni�ty szczytem Tygrys wystrzeli�; w oddali co� b�ysn�o i rozleg� si� huk eksplozji. Zestrzelili C-Deka.</p><p>Zn�w zamigota�y �adunki energii kinetycznej. Co� b�ysn�o i pot�nie hukn�o. Braschemu wyda�o si�, �e poprzez �nieg widzi niewyra�nie unosz�c� si� do g�ry potworn� bry�� wie�y Tygrysa.</p><p>Przepe�niony groz�, dotkn�� przycisku na s�uchawkach.</p><p>��Schiffer, fu Brasche.</p><p>��To by� <emphasis>Leutnant </emphasis>Schiffer, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>M�wi <emphasis>Felfwebel </emphasis>Weinig, dow�dca trzeciego plutonu� Poprawka, dow�dca pierwszej kompanii.</p><p>Brasche zamkn�� oczy, czuj�c b�l po stracie tak zdolnego m�odego oficera, i westchn�� z �alem.</p><p>��Uciekajcie, Weinig. Uciekajcie natychmiast.</p><p>��Nie b�dziemy si� sprzecza�, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Tygrys 103 ucieka ile si� w nogach.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Trzy Tygrysy, sze��dziesi�ciu dziewi�ciu moich ludzi straconych bezpowrotnie, w�cieka� si� Brasche, czuj�c wzbieraj�c� w sercu now� nienawi�� do wroga. Rozpozna� j�, przypomnia� sobie, �e to samo czu� ju� wcze�niej�� do Rosjan, Wietnamczyk�w i innych. Wiedzia� te�, �e nienawi�� ta jest stal�, kt�rej potrzebuje jego dusza, by dokona� tego, w czym wszystkie �agodniejsze uczucia mog�yby tylko przeszkadza�.</p><empty-line/><p><emphasis>Zimna stul. l�ni�ca blado w p�mroku d�ungli, nie opad�a. Po jednej stronie le�nej �cie�ki, kt�r� ucieka� przed �cigaj�cymi go komunistami, Hans zobaczy��� ale, co ciekawe, nie us�ysza�, do takiego stanu doprowadzi�a go rana�� ��te kwiaty ognia karabin�w i karabinu maszynowego. Dwaj komuni�ci, kt�rzy zamierzali w�a�nie zako�czy� jego �ycie, padli pierwsi; ich cia�a skr�ca�y si� i ta�czy�y pod ciosami kul, a ich taniec �mierci odbywa� si� w upiornej po�wiacie b�ysk�w wystrza��w.</emphasis></p><p><emphasis>Ogie� trwa�, zdawa�o si�, bardzo d�ugo, i Hans zacz�� si� zastanawia�, czy zab��kana kula przyjaciela i towarzysza nie zdo�a go jeszcze odnale��. Mimo cierpienia przyj�� t� my�l z rozbawieniem. Nie us�ysza� gwizdka swojego zast�pcy, rozkazuj�cego przerwa� ogie� i wysy�aj�cego grup� zab�jc�w, by przeszukali stref� ostrza�u� i upewnili si�, �e le��ce tam zw�oki s� rzeczywi�cie zw�okami. To bagnety legionist�w, a nie komunist�w, sk�pa�y si� tej nocy w czerwieni.</emphasis></p><empty-line/><p>Niewidoczny Tygrys, Tygrys Schiffera, p�on�� pod szczytem wzg�rza. Blask ognia po�eraj�cego paliwo, amunicj� i ludzi, i sprawiaj�cego, �e pancerz l�ni� wi�niow� czerwieni� roz�wietla� opadaj�ce p�atki �niegu.</p><p>Trzy rozb�yski, jeden po drugim, z jednego miejsca gdzie� poza polem widzenia roz�wietli�y kraw�d� grzbietu niczym stroboskop.</p><p>��Czekaj�� ostrzeg� Brasche, widz�c, �e Schultz nagle sztywnieje.</p><p>��W�a�nie, Dieter�� wtr�ci� Harz drwi�cym tonem.�� Tak samo jak twoja ma�a blondynka, nie chcemy, �eby� wystrzeli� za wcze�nie.</p><p>My�l o Gudrun, czekaj�cej na niego bezpiecznie w Giessen, sprawi�a, �e Dieter u�miechn�� si� przelotnie i poczu� uk�ucie t�sknoty. Drwiny Harza sprawi�y, �e ochota, kt�ra�� tego Schultz by� pewien�� przebija�a z jego twarzy, szybko zamieni�a si� w rumieniec wstydu.</p><p>��Pieprz� ci�, Harz�� szepn�� cicho, ale nie do�� cicho.</p><p>��No, mnie na pewno nie, Dieter. Twoja Gudrun tak ci� zawiod�a, �e ju� my�lisz o przerzuceniu si� na ch�opc�w?</p><p>��Do�� tego�� rozkaza� Brasche tonem, kt�ry uci�� wszelk� weso�o��.�� Je�li kto� tu zostanie wydymany, to te jaszczurki, kt�re za chwil� pojawi� si� nad horyzontem.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Gudrun patrzy�a niewierz�cym wzrokiem na horyzont. Obok le�a�o ludzkie cia�o por�bane na �atwe w transporcie �eberka, r�bank� i steki. Chocia� Posleen nie chcia� marnowa� po�ywienia, musia� zaczeka�, a� ca�a krew wyleje si� na �nieg. Instynktownie czu�, �e nawet to nie p�jdzie zupe�nie na marne: krew sprawi, �e na �yznej ziemi wyrosn� obfitsze plony.</p><p>Ale g�owa pe�na mi�kkiego m�zgu? To nie mo�e si� zmarnowa�. Pracuj�cy przy rozbiorze cia� Posleen przerwa� prac�. Potem podni�s� blad�, bezkrwist� g�ow� Gudrun za jasne w�osy. Nie zauwa�y��� a nawet gdyby zauwa�y�, nie przej��by si� tym�� �e brakuje jednego kosmyka. Roz�upana na p�, odci�ta od cia�a g�owa pozwala�a dobrze si� po�ywi�.</p><empty-line/><subtitle>Hammelburg, Niemcy, 29 marca 2007</subtitle><empty-line/><p>Czo�o powietrznej falangi Posleen�w sun�o ostro�nie nad horyzontem. Najwyra�niej wyczu�o uciekaj�cego Tygrysa 103, bo nagle przyspieszy�o, by do�cign�� ofiar�. Reszta, czy mo�e raczej resztki, pierwotnych si� powietrznych Posleen�w, jakie� siedemna�cie C-Dek�w i Minog�w, r�wnie� ruszy�a do ataku. Skupiaj�c uwag� na szybko jad�cym, �atwym do wykrycia Tygrysie, obcy nie zauwa�yli nieruchomych, czaj�cych si� na ja�owym biegu pozosta�ych dziewi�ciu czo�g�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��<emphasis>Feuer!�� </emphasis>krzykn�� Brasche na kanale og�lnym, kiedy tylko upewni� si�, �e wszyscy Posleeni wpadli w jego pu�apk�. Dziewi�� trzydziestopi�ciocentymetrowych armat zagrzmia�o jak jedna, trafiaj�c i rozsadzaj�c w o�lepiaj�cych b�yskach antymaterii siedem okr�t�w.</p><p><emphasis>��</emphasis>Strzela� bez rozkazu.</p><p>Pozosta�o jedena�cie. Wszystkie zacz�y si� ostrzeliwa� �adunkami energii kinetycznej, promieniami plazmy i hiperszybkimi rakietami. Ale przewaga by�a po stronie ludzi. Przelatuj�c nad grzbietem wzg�rza, Posleeni przynajmniej chwilowo znale�li si� w zasi�gu ich sensor�w i celownik�w.</p><p>A ci�kie pancerze Tygrys�w mog�y wytrzyma� wszystkie trafienia, opr�cz wyj�tkowo pechowych. Poslee�skie okr�ty nie mog�y za� wytrzyma� �adnego trafienia z ich armat.</p><p>Zagrzmia�a druga salwa, niemal tak samo jednocze�nie jak pierwsza�� ostatecznie masowo produkowane wytwory mechaniki precyzyjnej pozostawa�y niemieck� specjalno�ci�. Mimo ostrzeliwania si� i unik�w kolejnych pi�� okr�t�w zosta�o zdmuchni�tych z nieba. Pozosta�o jeszcze sze��.</p><p>Dla obcych, przywyk�ych do tego, �e maj� przewagꠗ liczebn� technologiczn� i w sferze morale�� tego by�o ju� za wiele. Spr�bowali ucieczki.</p><p>Na widok uciekaj�cego wroga�� a by� to widok bardzo mi�y sercu�� Hans Brasche m�g� wyda� tylko jeden rozkaz.</p><p>��Rozpocz�� po�cig.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>��Ci threshkreen �cigaj� nasze okr�ty, jakby same by�y thresh�� mrukn�� Athenalras.�� To� to� nieprzyzwoite!</p><p>Ro�moloristen st�umi� poslee�skie parskni�cie �miechem; nie by�o sensu irytowa� swego dow�dcy i pana. M�ody kessentai na pewno by� inny ni� jego prze�o�ony. Sam siebie uwa�a� za mniej bezwzgl�dnego. Odwa�niejszego? Tego nie wiedzia�.</p><p>Poczu� si� jednak odwa�ny, kiedy odpowiada�.</p><p>��Robi� dla swojego ludu to samo, co my dla naszego. Tak, maj� wiele obrzydliwych zwyczaj�w. Tak, ich architektura jest absurdalna, ich przemys� i nauka prymitywne. Tak, nie walcz� tak jak my, na otwartym polu, �eby wszyscy towarzysze ich widzieli, a Pami�taj�cy mogli opiewa�. Ale, m�j panie, walcz� zaciekle i dobrze. I jest co� wzruszaj�cego w tym, jak ich starsi po�wi�caj� �ycie dla m�odszych, ich samce dla samic.</p><p>Athenalras spojrza� na Ro�moloristena tak, jakby m�ody Wszechw�adca zupe�nie oszala�; oddanie �ycia przez ludzkiego samca za samic� by�o tym samym, co oddanie �ycia przez Wszechw�adc� za normalsa. Dla szanuj�cego si� Wszechw�adcy by�a to najwi�ksza mo�liwa nieprzyzwoito��.</p><p>Ro�moloristen szybko si� wycofa�.</p><p>��Nie powiedzia�em, �e to pochwalam, m�j panie. Po prostu taka odwaga jest wzruszaj�ca. Jakby te pomniejsze istoty, samice i pisklaki, uciele�nia�y jak�� niesko�czon� warto��, kt�rej nie mo�emy si� nawet domy�la�.</p></section><section><title><p>9</p></title><subtitle>Giessen, Niemcy, 22 kwietnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Dieter Schultz nie porzuca� nadziei, nawet kiedy dosz�y go wie�ci o upadku Giessen i masakrze mieszka�c�w. Ale w miar� jak mija�y kolejne dni bez wiadomo�ci od jego ukochanej Gudrun, zacz�� wierzy�, �e by�a to p�onna nadzieja.</p><p>Ka�dy dzie� przynosi� <emphasis>Korps </emphasis>i 501. <emphasis>Schwere Panzer Batalion </emphasis>(Michael Wittman) nowe starcie. Ka�dy dzie� przynosi� te� nowe straty. Batalion stopnia� do o�miu Tygrys�w, potem siedmiu. Wraz z ka�d� stracon� maszyn� dwudziestu trzech dzielnych ludzi gas�o jak �wiece na wietrze.</p><p>Strzelec Dieter mia� przywilej malowania na lufie armaty <emphasis>Anny </emphasis>oznacze� zestrzele� osiemdziesi�ciu o�miu zestrzele� o�miu szerokich i o�miu w�skich pask�w. Poniewa� jednak nie mia� wie�ci od Gudrun, malowanie by�o dla niego niewdzi�cznym, a nawet przykrym zadaniem.</p><p>Potem przysz�a chwila wytchnienia, kiedy w szeregi batalionu wst�pi�y jeden nowy i dwa odzyskane Tygrysy. P�niej jednak zn�w zacz�y si� straty, nigdy nie uzupe�niane w ca�o�ci. Brasche dowodzi� zaledwie pi�cioma czo�gami, kiedy ze �rodkowych Niemiec usuwano ostatnie ognisko poslee�skiej zarazy, dowodzone przez starszego Wszechw�adc�. Fulungsteeriota i tkwi�ce wok� rozw��czonych ruin miasta Giessen.</p><p>Dieter Schultz prze�y� chwil� rado�ci, kiedy do przemieszczaj�cego si� batalionu Tygrys�w dotar�a wreszcie poczta. Koperta zawiera�a co� wspania�ego: ma�e zdj�cie Gudrun, kt�ra wygl�da�a na nim tak samo jak tamtego wieczora, kiedy si� spotkali, kr�tki, delikatnie perfumowany list i ma�y kosmyk z�otych, jedwabistych w�os�w. Dieter z ca�ego serca pragn��, by nie by�a to wiadomo�� zza grobu.</p><empty-line/><subtitle>Ouvrage du Hackenberg, Thierville, Francja, 23 kwietnia 2007</subtitle><empty-line/><p>To by�o jak zej�cie do grobu. Ze �wiata na powierzchni, o�ywaj�cego wraz z nadej�ciem wiosny, ze �wie�ego powietrza pachn�cego kwiatami Isabelle i jej synowie zeszli przez �ukowate betonowe przej�cie do s�abo o�wietlonego, wilgotnego i cuchn�cego kana�u, pe�nego po brzegi ludzkich odpad�w.</p><p>Z ka�dym krokiem w g��b fortecy Isabelle coraz mocniej podupada�a na duchu. Z obu stron, ze st�oczonych ��ek polowych upchni�tych pod zawilg�ymi �cianami, patrzy�y na nowo przyby�ych puste, beznami�tne twarze pozbawionych nadziei ludzi. Isabelle czu�a na plecach zimny dreszcz, nie maj�cy nic wsp�lnego z ch�odem podziemi.</p><p>A ch��d podziemi przypomnia� jej inne, gorsze zimno.</p><p>Samoch�d dawno ju� wyzion�� ducha z braku paliwa. Wojsko mia�o oczywi�cie benzyn�, ale twardo odmawia�o cho�by litra b�agaj�cym uciekinierom, kt�rzy musieli i�� dalej pieszo. Isabelle przesz�o przez my�l, �eby sprzeda� si� za troch� benzyny i uratowa� ch�opc�w. Ale zaraz potem, u�wiadamiaj�c sobie, �e m�odsze kobiety i dziewczyny mog�y zaoferowa� wi�cej ni� ona, odrzuci�a ten pomys�. Zamiast tego ca�a rodzina porzuci�a samoch�d przy drodze i zabieraj�c ze sob� zupe�ne minimum zaopatrzenia, ostatnich kilkaset kilometr�w przesz�a na piechot�.</p><p>Zimno by�o z pocz�tku straszne. By�y chwile, kiedy na widok dygocz�cych ch�opc�w Isabelle my�la�a, by skr�ci� ich cierpienia. Przecie� w�r�d minimum zaopatrzenia by� pistolet. Chocia� jako libera� gorliwie popiera�a kontrol� posiadania broni, a jej m�� jako lekarz mia� g��boko zakorzeniony wstr�t do wszystkiego, co s�u�y�o krzywdzeniu �udzi�� zatrzymali pistolet jej dziadka z pierwszej wojny �wiatowej, ignoruj�c wszystkie wezwania do jego zwrotu.</p><p>W ko�cu jednak matczyny imperatyw okaza� si� silniejszy ni� zwyk�e poczucie nieszcz�cia. Jej ch�opcy musz� prze�y�. �eby tak si� sta�o, ona te� musi prze�y�. Nie u�y�a pistoletu.</p><p>Co ciekawe, nie przysz�o jej do g�owy�� kiedy jeszcze mog�o co� z tego by栗 �e za pistolet, pr�dzej ni� za swoje cia�o, mog�aby zdoby� troch� paliwa. Nie raz brn�c przez mr�z i �nieg, przeklina�a sam� siebie, �e o tym nie pomy�la�a.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 24 kwietnia 2007</subtitle><empty-line/><p>�ciskaj�c w r�ku �wie�e upomnienie, Tir przeklina� Niemc�w tak mocno, jak tylko pozwala� mu na to l�k przed <emphasis>lintatai.</emphasis></p><p>Czy Ghin nie widzi, �e to nie jest zwyk�y przeciwnik? Zas�pi� si�. C�, zosta�a mi jeszcze jedna rzecz, kt�r� mog� wykorzysta�.</p><p>Jak dot�d Tir by� bardzo oszcz�dny, je�li chodzi, o wyb�r informacji uzyskanych od Guntera i wpuszczanych do Sieci�� innymi s�owy, udost�pnianych Posleenom. W jaki� spos�b�� Tir sam nie rozumia� szczeg��w tego mechanizmu�� by� odci�ty od kontroli. Dlatego w g��bi serca obawia! si�, �e wypuszczenie wszystkich informacji za jednym zamachem sk�oni Niemc�w�� zawsze do�� podejrzliwych�� do szukania przeciek�w tam, gdzie dot�d si� ich nie spodziewali. Ale okoliczno�ci by�y dramatyczne. Ghin grozi� obci�ciem premii, wycofaniem obiecanych opcji zakupu, zmniejszeniem pensji� zdegradowaniem z rangi Tira do de�Tira.</p><p>Tir zadr�a�, przej�ty gro�b� ha�by i utraty dochod�w.</p><p>M�g�by udost�pni� reszt� informacji. Oczywi�cie kosztowa�oby go to utrat� Guntera. Ale z drugiej strony jego przydatno�� i tak prawdopodobnie ju� si� ko�czy�a.</p><p>Nawet w�r�d Darhel�w �amanie um�w by�o uwa�ane za praktyk� w z�ym gu�cie. Jednak jedyn� obietnic�, jak� z�o�ono Gunterowi, by�o ewakuowanie jego rodziny poza planet�. Nigdy nie by�o mowy�� on te� o to nie prosi��� o zapewnieniu bezpiecze�stwa jemu samemu. Rodzina dawno ju� przebywa�a na innej planecie, z dala od gro�by najazdu.</p><p>Niech wi�c tak b�dzie, postanowi� Tir. Posleeni dostan� wszystkie informacje, kt�re posiadam. Mam tylko nadziej�, �e ci durnie b�d� potrafili je wykorzysta�.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 27 kwietnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Przebywaj�cy w zbudowanym przez thresh, przypominaj�cym grobowiec, schronie Fulungsteeriot zakl��. Upa�� tak nisko, kiedy si� by�o tak wysoko, to istna tragedia.</p><p>Ale nic nie mo�na na to poradzi�; wr�g opasa� szczelnym pier�cieniem t� ma�� enklaw� poslee�stwa. �ci�gni�te z Sieci informacje opisywa�y �cian� ognia i stali, nawet w tej chwili zaciskaj�c� si� na gardle Ludu. Zrujnowane obrze�a miasta by�y w wi�kszej cz�ci z powrotem w r�kach tubylc�w. A tubylcy sprawiali wra�enie wyj�tkowo sprawnych i ch�tnych do wykurzenia Posleen�w co do ostatniego. Zupe�nie jakby podchodzili do tej ca�ej sprawy osobi�cie!</p><p>Trzy razy Fulungsteeriot wysy�a� sw�j Lud przeciwko wi꿹cemu ich pier�cieniowi stali. �adna z pr�b wyrwania si� z matni nie powiod�a si�, a ostatnie natarcie nie dotar�o nawet do linii znienawidzonych thresh, kiedy zosta�o rozbite przez ich artyleri�.</p><p>Wszechw�adca pomy�la�, �e mo�e powinien by� oszcz�dzi� niekt�rych thresh, kt�rych tu pojma�. By� mo�e uda�oby si� odda� ich w zamian za bezpieczne przej�cie, tresh bowiem w zupe�nie niepoj�ty spos�b troszczyli si� oswoj� pisklaki i samice.</p><p>Ale przysz�o mu to do g�owy o wiele za p�no. Kt�ry Wszechw�adca w pierwszym porywie zwyci�stwa my�la�by o ewentualnej kl�sce albo odmawia� swojemu ludowi owoc�w wiktorii? Fulungsteeriot na pewno taki nie by�. Thresh z miasta zostali zjedzeni co do ostatniego cuchn�cego pisklaka.</p><p>Ani jednemu�� Wszechw�adca by� o tym przekonany�� nie pozwolono uciec.</p><p>Teraz za� nie by�o ucieczki w kosmos, nawet dla starszego Wszechw�adcy, jakim by� Fulungsteeriot. W swoim gniewie i nienawi�ci odziani na szaro thresh nie tylko okr��yli ca�e miasto, ale sprowadzili wystarczaj�co du�o machin wojennych zwanych przez nich �Tygrysami�, by uniemo�liwi� Posleenom wszelkie ruchy w pionie. W okolicy le�a�o co najmniej siedem radioaktywnych wrak�w okr�t�w, ofiar ludzkich czo�g�w. Ucieczka do g�ry by�a niemo�liwa.</p><p>B�d�c do ko�ca realist�, Fulungsteeriot nie pr�bowa� tworzy� iluzji nadziei, chocia� zaplanowa� jeszcze jedn� pr�b� wyrwania si� z mami, wykorzystuj�c wszystkich pozosta�ych mu wojownik�w. Wiedzia� jednak, �e przy zmasowanym ostrzale artylerii, roznosz�cym jego Lud na strz�py mi�sa i sk�ry, mo�e oczekiwa� jedynie ko�ca.</p><p>Do Wszechw�adcy podszed� ostro�nie kenstain; kiedy walczyli o �ycie, wszyscy Posleeni byli niebezpieczni, nawet normalst Zatrzymuj�c si� w wyra�aj�cej szacunek odleg�o�ci, kenstain wyda� z siebie poslee�ski odpowiednik kaszlni�cia, co� w rodzaju zduszonego charczenia.</p><p>��Panie? Jest co�, co musisz zobaczy�, co�, co w�a�nie zauwa�y�em, unosz�ce si� w eterze.</p><p>��Tak? Co to takiego?�� spyta� z irytacj� Wszechw�adca.�� Panie, spo�r�d otaczaj�cych nas threshkreen jedna grupa to niedobitki tych, kt�rych nasz Lud wyr�n�� w pobli�u miejsca zwanego przez ludzi �Marburgiem�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dieter rozpaczliwie chwyta� si� resztek z�udze�. Jednak widok przepatrywanego przez celownik�� w ka�dym mo�liwym spektrum�� pozostawionego przez Posleen�w pustkowia niweczy� ostatki jego nadziei.</p><p>Brasche pog�adzi� schowane w kieszeni na piersi zdj�cie. Wsp�czu� ch�opakowi tak samo jak prawie ca�a za�oga.</p><p>��Dlaczego?�� spyta� Dieter.�� Dlaczego?</p><p>��Bo jaka� cipa w mundurze uciek�a, ch�opcze�� odpar� ostro z miejsca kierowcy Krueger, kt�ry nie czu� �adnego wsp�czucia.�� Poczytaj meldunki z akcji, s� w Sieci. Jaki� gnojek da� nog� zamiast stawi� czo�a niebezpiecze�stwu i dlatego twoja dziewczyna nie �yje. Nie wiemy, kto to by�. Nie wiemy, gdzie dok�adnie to si� zacz�o. Ale kto� uciek� i wywo�a� panik�. To by�o zreszt� do przewidzenia po tym, jak zasrani politycy zwi�zali r�ce wszystkim opr�cz nas.</p><p>Schultz spojrza� na dow�dc�. Chocia� Brasche nie znosi� swojego kierowcy, musia� przyzna� mu racj�.</p><p>��Tak, Dieter.</p><p>��Ale co mo�na na to poradzi�?�� spyta� Schultz �a�o�nie.</p><p>��Zabija� tych, kt�rzy uciekaj�, ch�opcze�� odpar� Krueger.�� Nie da� im innego wyj�cia ni� zosta� i walczy�. Wiesza� tch�rzy i patrze�, jak wierzgaj� i ta�cz�, je�li ma si� troch� czasu. Je�li nie, po prostu zastrzeli�.</p><p>Krueger poczu� lekki dreszczyk rozkoszy na wspomnienie wierzgaj�cych st�p szesnastoletniego tch�rza z <emphasis>Volksgrenadier�w, </emphasis>okrutnie powieszonego trzydzie�ci centymetr�w nad ziemi�, z p�tl� zadzierzgni�t� na karku, �eby widzia�, jak jest blisko ocalenia. Za�mia� si� tak samo jak wtedy, z rado�ci� niezatart� przez czas.</p><p>Brasche pokiwa� g�ow�, niech�tnie zgadzaj�c si� z Kruegerem, ale wiedzia�, �e Schultz musi si� tego dowiedzie�.</p><p>��To prawda, Dieter. Zgnilizna musi zosta� wyci�ta, kiedy tylko si� wda. Czasami je�li s� dobrze wyszkoleni, nie pojawia si� bardzo d�ugo, mo�e nawet przez ca�� wojn�. Ale kiedy ma si� do czynienia z tak� ha�astr� w mundurach, jak� wystawi�y dzisiaj Niemcy, nie mo�na post�pi� inaczej, ni� u�y� ostrych �rodk�w zapobiegawczych.</p><p>Dieter zrozumia�.</p><p>��Bo je�li nie�� powiedzia��� gin� niewinne i pi�kne dziewczyny.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 28 kwietna 2007</subtitle><empty-line/><p>Pod kanonad� straszliwej artylerii thresh Fulungsteeriot i podlegli mu Wszechw�adcy nie zdo�ali ustawi� swoich zdziesi�tkowanych oolt�pos w cokolwiek przypominaj�cego szyk do natarcia. Co gorsza, straty w tym, co thresh nazwaliby ��a�cuchem dowodzenia�, nie u�atwia�y stworzenia skutecznego planu. Fulungsteeriot i jego podw�adni musieli posy�a� swoich oolt�os w tryby maszynki do mielenia mi�sa, daj�c im jedynie og�lne wytyczne.</p><p>Jednak na wojnie du�� rol� odgrywa przypadek. To w�a�nie on zadecydowa�, �e w pobli�u znajdowa�y si� niedobitki 33. <emphasis>Korps, </emphasis>to on spowodowa�, �e podw�adny Fulungsteeriota znalaz� t� informacj� w Sieci. Chocia� trzy czwarte pier�cienia obl�enia obsadza�y dobre oddzia�y 47. <emphasis>Panzer </emphasis>i 2. <emphasis>Korps </emphasis>G�rskiego, rejon wybrany na cel natarcia utrzymywali zniech�ceni i pozbawieni woli walki �o�nierze 33. <emphasis>Korps </emphasis>Piechoty.</p><p>Po prostu byli w okolicy i nie mieli nic innego do roboty�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Brasche? Tu M�hlenkampf.</p><p>Brasche potrz�sn�� g�ow� w daremnej pr�bie zebrania my�li.</p><p>��<emphasis>Hier, Herr General.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Hans, 33. <emphasis>Korps, </emphasis>pieprzona Cipwehra!� zn�w pryska. Ty i twoje� niech spojrz� pi�� Tygrys�w�</p><p>M�hlenkampf czeka�.</p><p>��Tak, <emphasis>Herr General�� </emphasis>odpar� w ko�cu zm�czony Brasche, w��czaj�c mikrofon krtaniowy.�� Zosta�o mi pi�� Tygrys�w.</p><p>��Jed�cie do sektora Walkiria Trzy. Dywizja <emphasis>Jugend </emphasis>pojedzie za wami. Ale, Brasche, wy tam b�dziecie pierwsi. Musicie utrzyma� grzbiet do przybycia <emphasis>Jugend.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Ju� jedziemy� <emphasis>Herr General, </emphasis>co tam si�, kurwa, dzieje? Co mam z tym zrobi�?</p><p>M�hlenkampf zawaha� si�, w ko�cu odpowiedzia� g�osem zabarwionym smutn� determinacj�.</p><p>��Wykona� sw�j obowi�zek, <emphasis>Herr Oberst.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Niedobitki 33. <emphasis>Korps </emphasis>nie czeka�y nawet, a� Posleeni znajd� si� w zasi�gu skutecznego strza�u. Na sam widok�� czy raczej odg�os�� zbli�aj�cej si� masy obcych ca�y <emphasis>Korps </emphasis>da� nog�.</p><p>I nic dziwnego. To by�y szybkonogie resztki, ci, co nie czekaj� z decyzj�, najmniej odwa�ni ze wszystkich. A dobrzy �o�nierze, dobrzy dow�dcy? Ci w wi�kszo�ci zwlekali o kilka sekund za d�ugo w poprzedniej bitwie, podczas ucieczki spod Marburga. Kr�tko m�wi�c, ju� dawno przeszli po�wiartowani przez trzewia obcych i zostali wydaleni w cuchn�cych pryzmach na ziemi�, kt�r� w ten spos�b u�y�nili.</p><p>Dobrzy �o�nierze 33. <emphasis>Korps </emphasis>zamienili si� w g�wno,., a g�wno zamieni�o si� w co� w rodzaju ludzkiej biegunki. I polecia�o.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Anna </emphasis>przejecha�a z g�o�nym chrz�stem przez d�ugi szereg cywilnych pojazd�w, kt�re wygl�da�y tak, jakby napotka�y na swojej drodze najwi�ksz� na �wiecie maszynk� do mielenia. Min�wszy raf� posiekanego z�omu, Krueger szybkim ruchem kolumny kierowniczej ustawi� <emphasis>Ann� </emphasis>na grzbiecie taktycznym wzniesienia, na drodze ucieczki resztek 33. <emphasis>Korps. </emphasis>Jak tryby jednego mechanizmu pozosta�e cztery Tygrysy zaj�y swoje pozycje, po dwa po obu stronach <emphasis>Anny, </emphasis>wzd�u� tego samego grzbietu. Pi�� czo�g�w utworzy�o lini� d�ugo�ci oko�o o�miu kilometr�w.</p><p>Krueger, bardziej ni� kt�rykolwiek inny cz�onek za�ogi, musia��� ze wzgl�du na swoje obowi�zki�� uwa�nie przygl�da� si� okolicy. Tu� za lini� z�omu rozpo�ciera� si� otwarty teren. Kierowca widzia�, �e le�a�y tam rozrzucone stosy ko�ci, dok�adnie odartych z mi�sa. Jego wzrok przesun�� si� po czaszce, kt�rej wierzcho�ek usuni�to tak r�wno, jak r�wno �cina kokosa do�wiadczony zbieracz�� Kruegera ten widok nie poruszy�.</p><p>Przed nimi wida� by�o oznaki paniki.</p><p>Krueger i Brasche, starzy weterani, widzieli ju� tak� panik�. Krueger zakl��.</p><p>��Co za pieprzone g�wno!</p><p>��501. <emphasis>Schwere Panzer?�� </emphasis>powiedzia� cicho Brasche.�� <emphasis>Stabsunteroffizier </emphasis>Schultz�</p><p>Dieter wyjrza� ze swojego stanowiska strzelca przez celownik g��wnej armaty. W oddali widzia� mas� Posleen�w wylewaj�cych si� z niemal doszcz�tnie zburzonego miasta. Bli�ej, pojedynczo i ma�ymi grupami, bez �adnego porz�dku ani dyscypliny, ucieka�y resztki rozbitego <emphasis>Korps. </emphasis>Lewa r�ka ch�opaka si�gn�a bezwiednie do koperty w prawej kieszeni bluzy. Wyj�� j�, zr�cznie otworzy� i si�gn�� do �rodka, by dotkn�� schowanego tam z�otego kosmyka. W jego sercu zap�on�a iskra czystej nienawi�ci.</p><p>���ognia przed t� t�uszcz�. U�yj wsp�osiowych mauser�w. Daj im do zrozumienia, �e dalej ju� nie uciekn�. Nakre�l lini� na ziemi�� doko�czy� Brasche.</p><p>��A je�li si� nie zatrzymaj� <emphasis>Herr Oberst? </emphasis>Je�li przekrocz� t� lini�?</p><p>��Zgnilizna nie mo�e si� rozprzestrzeni�. Wtedy ich zabijesz. Zamigota� p�omie�, mniejszy ni� b�ysk ognia przy wystrzale z armaty Tygrysa. Jakie� dwa i p� kilometra dalej, tu� przed pierwszymi pierzchaj�cymi grenadierami, pojawi�a si� na ziemi linia ma�ych, ciemnych, gniewnych chmurek kurzu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dla umykaj�cej gromady �o�nierzy z 33. <emphasis>Korps </emphasis>pojawienie si� wyra�nie widocznych Tygrys�w przypomina�o rozwarcie bram niebios. Instynktownie skr�cili w stron� szeroko rozci�gni�tej linii czo�g�w 501�� go, jak ch�opiec uciekaj�cy przed chuliganami, �eby schowa� si� za sp�dnic� mamy.</p><p>Ka�dy w tym mot�ochu�� bo tym w�a�nie si� stali, mot�ochem�� mia� w g�owie tylko jedn� my�l: �bezpiecze�stwo�, kiedy ujrza� niewzruszon� pot�g� Tygrys�w. I ka�demu z nich odebra�o mow�, kiedy te wrota do bezpiecze�stwa, pe�na mleka pier� matki, zacz�y plu� ogniem w pierwsze szeregi uciekaj�cych.</p><p>Cz�� uciekinier�w uwa�a�a�� musia�a tak uwa�a�, gdy� wychowano ich w niewinno�ci, a na szkoleniu obchodzono si� z nimi w bia�ych r�kawiczkach�� �e ogie� lekkich dzia�ek mausera, kosz�cy uciekaj�cych najbli�ej Tygrys�w, musia� by� jak�� pomy�k�. A to by�a ich pomy�ka� Ostatnia, jak� wielu z nich pope�ni�o.</p><p>Inni, nie tak rozpieszczeni przez mamy i lekki trening wojskowy, doznali wstrz�su i stan�li jak wryci. A potem us�yszeli g�os. G�os Braschego�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>daj zewn�trzne g�o�niki�� rozkaza� Brasche integralnemu systemowi rozpoznawania g�osu.</p><p><emphasis>��</emphasis>Tak jest, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>odpar�a SI czo�gu.</p><p>��Niech inne czo�gi te� mnie nag�a�niaj�.</p><p>Natychmiast w pancerzach, wszystkich pi�ciu Tygrys�w Braschego otworzy�y si� ma�e klapy i z ka�dej z nich wysun�y si� po trzy spore g�o�niki. G�os Hansa ni�s� si� wyra�nie na pi�tna�cie kilometr�w.</p><p>��<emphasis>Halt, </emphasis>wy tch�rzliwe skurwysyny, albo rozwalimy was na miejscu.</p><p>Powt�rzy� to dwa razy.</p><p>��Jeste�my 47. <emphasis>Panzer Korps�� </emphasis>ci�gn��.�� <emphasis>Zgadza </emphasis>si�, gnojki, SS. Uwierzcie w to� ca�ym sercem. Rozwalimy was bez skrupu��w, tak jak rozwala si� psa. Wasz� jedyn� szans� prze�ycia jest walczy� tym, co macie w r�kach, i zatrzyma� wroga. A my wam w tym pomo�emy. Nas nie mo�ecie nawet zadrapa�, a my wyr�niemy was, je�li tylko spr�bujecie. Albo je�li b�dziecie ucieka�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W odpowiedzi na s�owa Braschego niekt�rzy w masie uciekinier�w podrzucili karabiny do ramion i zacz�li si� ostrzeliwa�. Inni�� jaka� po�owa, mo�e troch� wi�cej�� zamar�a w panice. Cz�� jednak, dochodz�c do wniosku, �e pi�� szeroko rozstawionych Tygrys�w nie mo�e pokry� ogniem ca�ego terenu martwej strefy, postanowi�a spr�bowa� wydosta� si�, korzystaj�c z naturalnych os�on terenu, albo przynajmniej znale�� sobie kryj�wk�, w kt�rej byliby bezpieczni przed Posleenami�� dzi�ki ostrza�owi Tygrys�w�� oraz przed samymi Tygrysami i szale�cami, kt�rzy w nich siedzieli. Najwi�cej spo�r�d uciekinier�w, kt�rzy podj�li tak� decyzj�, by�o tych, kt�rzy porzucili bro� i nie widzieli �adnego sensu w dalszej walce, bo nie mieli czym walczy�.</p><p>Kilku tysi�com z nich powiod�o si� na chwil�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Strzelec, godzina jedenasta, szrapnelem z zapalnikiem czasowym w Posleen�w!�� rozkaza� Brasche.</p><p>�adowniczy pos�usznie wprowadzi� do komory pocisk przeciwpiechotny.</p><p>Kto� m�g�by uzna�, �e jako amunicja przeciwpiechotna do g��wnej armaty Tygrysa bardziej nadawa�yby si� pociski fleszetkowe. Faktycznie, niewiele brakowa�o, a tak by si� sta�o. O wyborze zadecydowa�a teuto�ska dok�adno��. Oba rodzaje amunicji tak samo skutecznie zabija�y Posleen�w. Zapakowane w trzydziestopi�ciocentymetrowy pocisk, oba by�y w stanie pokry� kilometr kwadratowy terenu zab�jczym gradem stali.</p><p>Szrapnel wygra� z fleszetkami, bo czterocentymetrowej �rednicy �elazna kula�� przemieszczaj�ca si� z umiarkowan� pr�dko�ci��� zabija�a pewniej i skuteczniej ni� kilka trafie� l�ejszymi, szybszymi, w�szymi fleszetkami. Uznano, �e je�li Tygrys b�dzie zmuszony u�y� g��wnej armaty jako broni przeciwpiechotnej, jego za�odze b�dzie zale�a�o, �eby b�d�cy celem Posleeni byli <emphasis>�maus-todt�</emphasis>�� martwi natychmiast.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Po raz pierwszy, odk�d zostali okr��eni, Fulungsteeriot zacz�� dostrzega� jak�� nadziej�, �e za chwil� jego cia�o nie zostanie rozcz�onkowane. Thresh uciekali przed nimi. Tego nie widzia� ju� od wielu cykli.</p><p>Chocia� jego podw�adni nigdy nie byli w stanie stworzy�, a co dopiero wprowadzi� w �ycie, jakiego� planu, szar�a na �eb, na szyj� odnios�a lepszy skutek ni� logiczna, sprawnie przeprowadzona operacja. Zab�jcza artyleria threshkreen na pewno mia�a wi�cej trudno�ci z kierowaniem ognia na ukazuj�ce si� i znikaj�ce losowo cele. Nieporz�dek i brak logiki tego przedsi�wzi�cia wydawa� si� dzia�a� na korzy�� Ludu. By�a jaka� nadzieja.</p><p>Nadzieja ta okaza�a si� jednak p�onna. Z jakiego� niewyja�nionego powodu uciekaj�cy thresh, a przynajmniej wi�kszo�� z nich, zatrzymali si� i odwr�cili. Ku zaskoczeniu Wszechw�adcy wielu z nich zacz�o walczy� zamiast dalej ucieka�.</p><p>A potem Fulungsteeriot ujrza� najstraszliwszy widok w swoim przepe�nionym strasznymi widokami �yciu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Cel!�� odpar� Schultz.</p><p>��Ognia!�� rozkaza� Brasche.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>O tak, Fulungsteeriot widzia�, jak nawet sto tysi�cy Ludu ustawionego w g�stym szyku ginie w jednej chwili. Ten rzadki widok mo�na by�o ujrze�, kiedy u�ywano broni masowego ra�enia w czasie Orna�adar, cz�sto powtarzanego poslee�skiego Ragnarok. Wtedy nie by�o jednak du�o krwi�� sam �ar wypala� niemal wszystkie �lady. Oczywi�cie by�o to marnotrawstwo jedzenia, my�la� cz�sto Fulungsteeriot. Ale wszystko wygl�da�o czysto i schludnie.</p><p>Nie tak, jak po wystrzale nowej broni tych ohydnych threshkreen.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W przypadku szrapneli u�ywano s�abszego materia�u miotaj�cego. Chocia� waga samego pocisku by�a troch�) wi�ksza ni� w przypadku penetrator�w ze zubo�onym uranem; nawet zbli�ona pr�dko�� nie by�a potrzebna. Za�oga <emphasis>Anny </emphasis>ledwie zauwa�y�a odrzut.</p><p>Po przebyciu 4793 metr�w, czyli dystansu, kt�ry komputer balistyczny <emphasis>Anny </emphasis>uzna� za idealny, ma�y �adunek rozrzucaj�cy eksplodowa�. Gdyby pocisk zawiera� �ulepszon� amunicj� konwencjonaln��, taka metoda rozrzutu nie mog�aby zosta� zastosowana: sam �adunek rozrzucaj�cy zniszczy�by ow� drogocenn� �mierciono�n� zawarto��. Szrapnel jednak by� �elazem�� niskiej jako�ci, tanim i prostym w produkcji. Detonacja nieco ponad kilograma TNT ledwie poruszy�a metalowe kule, chocia� przy udziale dziewi�ciu pask�w �adunku kierunkowego, rozmieszczonych wewn�trz pocisku, rozszczepi�a go i otworzy�a wzd�u�.</p><p>G�sto upakowana masa czterech tysi�cy sporych �elaznych kul zacz�a si� rozprzestrzenia�. Te, kt�re w chwili wybuchu by�y najbli�ej ziemi, naturalnie uderzy�y pierwsze. Gdyby by�y o wiele mniejsze albo porusza�y si� o wiele szybciej, najpewniej zakopa�yby si� w piachu. Fleszetki na pewno by tak zrobi�y.</p><p>Ale kule przy swojej masie i pr�dko�ci zachowa�y si� zupe�nie inaczej�� odbi�y si�. Niczym puszczona po wodzie �kaczka�, skaka�y, pokonuj�c coraz mniejsze odleg�o�ci. Bardzo niewiele z nich si� zmarnowa�o. Wi�kszo�ci uda�o si� przebi� jednego, dw�ch, a nawet tuzin czy wi�cej Posleen�w, zanim si� zatrzyma�y. A si�a ich uderzenia by�a taka, �e niekt�re cz�ci poslee�skich cia� pada�y na ziemi� wraz z fragmentami ich pobratymc�w�� ko��mi i z�bami�� wbitymi w mi�kkie narz�dy.</p><p>A to by�o tylko czterysta czy pi��set kul z masy czterech tysi�cy!</p><p>Pozosta�e opad�y na ziemi� w r�nym czasie i z r�n� pr�dko�ci�. Wszystkie jednak by�y tak samo gro�ne; skaka�y i p�dzi�y przez szeregi Posleen�w jak rozradowane dzieci boga wojny. Rozwala�y gadzie czaszki, rozdziera�y korpusy, urywa�y r�ce i nogi. Wielu obcych wchodzi�o w posiadanie du�ej �elaznej kuli wewn�trz zmasakr�wanego torsu.</p><p>Ostatecznie cztery tysi�ce kul, rykoszetuj�c i skacz�c do ostatka, zostawi�o za sob� ponad dwa przecinek cztery miliony metr�w bie��cych �mierci i zniszczenia na obszarze zaledwie jednego kilometra kwadratowego. Krwawi�ca i rozszarpywana horda Posleen�w wrzasn�a jednym g�osem z b�lu i rozpaczy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Siedz�cy na swoim nieruchomym tenarze Fulungsteeriot skrzywi� si�, s�ysz�c unosz�cy si� nad mas� Posleen�w krzyk cierpienia, zwielokrotniony prawie do niesko�czono�ci. Wszechw�adca omi�t� scen� rzezi przera�onym spojrzeniem.</p><p>��Czym zgrzeszy� Lud, �e zas�u�yli�my na co� takiego?�� spyta�, cho� nie by�o nikogo, kto m�g�by na to odpowiedzie�.</p><p>Z blisko stu tysi�cy wojownik�w, kt�rymi dowodzi�, pozosta�y jedynie strz�py. Fulungsteeriot zobaczy� jednego z oolt, jak z oderwanymi obiema przednimi nogami s�ania si� chwiejnie na tylnych nogach. Inni, bardzo, nieliczni, ku�tykali na trzech nogach. Czasami oderwana ko�czyna wci�� wisia�a na pasku sk�ry, pl�cz�c si� mi�dzy pozosta�ymi i sprawiaj�c, �e ofiary zatacza�y si� �a�o�nie. Wielu pr�bowa�o wepchn�� swoje wn�trzno�ci z powrotem do porozdzieranych brzuch�w. O�lepieni b��kali si� z wyci�gni�tymi ramionami.</p><p>Najgorsze chyba jednak by�y te trzy czy cztery tysi�ce nietkni�tych Posleen�w. Przedtem dumnie szar�uj�cy, niesieni przez t�um pobratymc�w, teraz stali nieruchomo, dygocz�c jak konie, kt�re zaprowadzone do rze�ni, widz� swoje stado znikaj�ce we krwi i grozie.</p><p>St�umione ch�ralne okrzyki agonii powiedzia�y Fulungsteeriotowi, �e jego atak zako�czy� si� ca�kowit� kl�sk�. Prychn��, obna�y� k�y, nastroszy� grzebie�. Mo�e nie by� najbystrzejszym z kessentai�w, ale na pewno nie brakowa�o mu odwagi. Ruszy� swoim tenarem wprost na najbli�sz� maszyn� wroga, chc�c zgin�� jak prawdziwy wojownik.</p><empty-line/><subtitle>Giessen, Niemcy, 1 maja 2007</subtitle><empty-line/><p><emphasis>��Tot durch dem Strang. </emphasis>�mier� przez powieszenie.</p><p>Tak brzmia� wyrok s�du polowego dla dwustu trzydziestu siedmiu z dw�ch tysi�cy trzystu pi��dziesi�ciu dziewi�ciu tch�rzy, kt�rzy szukali kryj�wki pod os�on� ognia Tygrys�w, nie bior�c udzia�u w walce.</p><p>Dywizja <emphasis>Jugend </emphasis>znalaz�a ich, otoczy�a i przekaza�a nast�pnym oddzia�om, kt�re ich aresztowa�y. Potem przez kilka dni pewne osoby z rz�du domaga�y si� zwolnienia wi�ni�w. M�hlenkampf odm�wi�. Ku jego zaskoczeniu przewa�aj�ca cz�� Bundeswehry zgodzi�a si� z nim, posuwaj�c si� nawet do odmowy wykonywania rozkaz�w biura kanclerza, kt�re mog�yby doprowadzi� do uwolnienia pojmanych.</p><p>Z ponad dw�ch tysi�cy wybrano dziesi�� procent tych, kt�rzy mieli odpokutowa� za grzechy pozosta�ych.</p><p>��Mogliby�my powiesi� was wszystkich�� oznajmi� s�d�� bo na to zas�u�yli�cie. Uznali�my jednak, �e nasza ojczyzna skorzysta, je�li wasza �mier� b�dzie bardziej roz�o�ona w czasie. Dziesi�� procent wystarczy, by reszta z was pami�ta�a o swoich obowi�zkach na przysz�o��.</p><p>Eskortowana przez przedstawicieli 47. <emphasis>Korps </emphasis>i innych korpus�w Bundeswehry, kt�re dobrze si� spisa�y w tej okolicy, procesja �mierci podzieli�a si� na trzy grupy.</p><p>Najbli�ej zburzonego miasta i najwi�kszych skupisk ogryzionych ko�ci cywil�w maszerowali skazani. Brasche wybra� na przedstawiciela 501-go Dietera Schultza. Krueger domaga� si�, by on te� wzi�� udzia� w wieszaniu, i mimo niech�ci do starego esesmana Brasche wys�a� go w uznaniu jego zas�ug.</p><p>Kilkaset metr�w dalej od miasta, r�wnolegle do tych, kt�rzy mieli zgin�� powoln� �mierci�, maszerowali r�wnie pilnie strze�eni pozostali os�dzeni. Ich wyroki �mierci by�y chwilowo zawieszone, w nadziei, �e uda si� dla nich znale�� bardziej po�yteczny spos�b zej�cia z tego �wiata.</p><p>Najdalej, jako ostatni, szli widzowie. Ludzie, kt�rzy chcieli obejrze�, jak gin� inni ludzie�� ci, kt�rych nienawidzili.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Prosz�, nie�� b�aga� dwudziestoczteroletni <emphasis>Unteroffizier, </emphasis>kiedy Krueger zak�ada� mu na szyje, p�tl� z cienkiego sznura.�� Proszꠗ powt�rzy�.�� Mam �on� i ma�e dziecko. Prosz�.</p><p>��Trzeba by�o my�le� nie tylko o nich, ale i o innych, kt�rych opu�ci�e�, zanim uciek�e�, ty wrzodzie na obrzezanym fiucie�� odpar� Krueger bez z�o�ci, w og�le bez �adnych zauwa�alnych emocji. Kaza� gestem naci�gn�� lin� przerzucon� przez latarni�, zmuszaj�c skaza�ca do wej�cia na pust� dwustulitrow� beczk�.</p><p>��Przywi�za� linꠗ rozkaza�, kiedy szlochaj�cy ju� otwarcie <emphasis>Unteroffizier </emphasis>stan�� na beczce. Czterej �o�nierze natychmiast pos�uchali. Wolny koniec sznura przymocowano do hydrantu, kt�rzy Posleeni postanowili zostawi� na miejscu do chwili, a� uda im si� go lepiej zrozumie�.�� Nie zostawcie tej �wini �adnego luzu, wy gnoje. Schultz? Baczno��!</p><p>Rozdarty uczuciami, kt�re ledwie rozumia�, Dieter wykona� rozkaz. Obaj zignorowali rz�enie <emphasis>Unteroffiziera, </emphasis>gdy lina zacisn�a si� na jego gardle.</p><p>��Ja mam rodzin�!</p><p>Krueger obj�� bratersko ramieniem�� przynajmniej raz�� m�odego Schultza i zacz�� m�wi� spokojnym, rozs�dnym tonem.</p><p>��Widzisz tego ma�ego chlipi�cego drania na beczce, <emphasis>Stabsunteroffizier </emphasis>Schultz?</p><p>Pytanie by�o czysto retoryczne i Krueger nie czeka� na odpowied�.</p><p>��Martwi si� o siebie, o swoj� rodzin� i kr�g najbli�szych. Nie pomy�la� ani przez chwil� o nikim spoza tego kr�gu. Wiesz, �e tak by�o, Schultz, prawda? �e ten gn�j nie ma poj�cia o obowi�zku, o braterstwie?</p><p>To r�wnie� by�o pytanie retoryczne. Krueger m�wi� dalej; ka�de jego s�owo by�o jak manifest.</p><p>��Nie my�la� o <emphasis>niej� </emphasis>O milionach innych, takich jak ona. Troszczy� si� tylko o siebie i o to, co jego. Nie przejmowa� si� ani nie wyobra�a� sobie, jak tw�j ma�y skarb dygota� z przera�enia, zanim obcy zar�n�li j� i z�arli.�� Krueger za�mia� si� z�owieszczo.�� Ty nigdy nie by�e� z ni� blisko, co, ch�opcze? A to wszystko wina tego tch�rzliwie dygocz�cego drania i innych, jemu podobnych.</p><p>Sam Dieter r�wnie� dygota�. Czy to z obrzydzenia wywo�anego niemi�ym mu dotykiem Kruegera, czy z nienawi�ci do stoj�cego na beczce ludzkiego �miecia, czy �wiadomo�ci tego, co utraci��� nie wiedzia�. Ale kiedy Krueger zabra� r�k� i powiedzia�: �Kopnij beczk�, Schultz�, wcale si� nie waha�.</p><p>Skazaniec wyda� kr�tki i szybko st�umiony j�k, kiedy Dieter uni�s� nog� i opar� stop� na kraw�dzi beczki. Wystarczy�o lekkie pchni�cie i beczka sama zacz�a si� przewraca�. Wieszany rozpaczliwie, lecz bezskutecznie pr�bowa� j� przytrzyma�. Ale przewr�ci�a si� i odtoczy�a, a stopy m�czyzny zata�czy�y w powietrzu.</p><p>Dieter ogl�da� jego �mier� od pocz�tku do ko�ca. Najpierw, kiedy sznur zacz�� si� zaciska�, s�ycha� by�o ci�kie, chrapliwe dyszenie, przerywane b�aganiem o lito��. Stopy bez przerwy wierzga�y; umieraj�cy odruchowo szuka� ratunku. Dieter zauwa�y�, �e ka�de wierzgni�cie, ka�dy skr�t cia�a zaciskaj� p�tl� jeszcze bardziej. Wkr�tce wisz�cego zacz�� potwornie bole� kark. Przez chwil� wierzga� jeszcze mocniej.</p><p>A potem p�tla cz�ciowo odci�a mu dop�yw powietrza. Jaki� fizjologiczny szczeg� albo u�o�enie liny pozwala�y, �eby krew�� przynajmniej jaka� jej ilo�栗 dalej dop�ywa�a do m�zgu. Dieter widzia� w ohydnie wytrzeszczonych oczach m�czyzny, �e ten jest przytomny do ostatka, �wiadomy agonii cia�a i umys�u. Jego j�zyk napuch�, poczerwienia� i wysun�� si� z ust. Twarz zrobi�a si� sina� a potem czarna.</p><p>W ko�cu wierzganie os�ab�o� i zupe�nie usta�o. Trup ko�ysa� si� w lekkiej wiosennej bryzie, ze spojrzeniem utkwionym w niesko�czono��. Dieter patrzy� i czeka�, a� zga�nie ostatnia iskierka �ycia. Czu�� Nie umia� tak naprawd� powiedzie�, co czuje. Ale nie m�g� te� zaprzeczy�, �e nie czuje �alu ani lito�ci dla wisz�cego przed nim martwego cia�a.</p><p>Odwr�ci� si� do Kruegera.</p><p>��Doko�czmy dzie�a, sier�ancie majorze.</p><p>I tak oto narodzi� si� esesman, pomy�la� Krueger.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Niedaleko, na szczycie wie�y <emphasis>Anny, </emphasis>Hans Brasche patrzy� z pewn� oboj�tno�ci� na wieszanie tch�rzy. Widzia� to wszystko ju� nie raz� Wiele razy widzia� ca�y sad powieszonych m�czyzn, ale i kobiet: Rosjan, Niemc�w, Czech�w, Ba�t�w� Wietnamczyk�w. By� ju� uodporniony.</p><p>A gdyby Legia mnie z�apa�a, pomy�la�, te� by mnie powiesili.</p><empty-line/><p><emphasis>Jak to cz�sto bywa w d�ungli, rany Hansa nie chcia�y si� goi�. Przez wiele tygodni po ewakuacji lekarze we francuskim szpitalu wojskowym w Haiphong nie dawali mu wi�kszych szans prze�ycia.</emphasis></p><p><emphasis>Ale by� twardy, m�ody i zdrowy przed zranieniem, i mia� wielk� wol� przetrwania. Stopniowo jego cia�o, wspomagane przez cudowny wynalazek�� penicylin�, zacz�o przezwyci�a� roj�ce si� w nim obce organizmy. Wkr�tce by� ju� prawie ca�kiem zdr�w.</emphasis></p><p><emphasis>�Prawie ca�kiem zdr�w� to jednak nie to samo, co �gotowy do powrotu do cuchn�cej d�ungli�. Lekarze nalegali na d�u�sz� rekonwalescencj�, ni� by�a gotowa zaakceptowa� francuska armia, a co dopiero Legion Etranger.</emphasis></p><p><emphasis>Hans nie mia� jednak nic przeciwko temu. Uda�o mu si� urz�dzi� niez�y rajd po najlepszych barach i burdelach Haiphong i Hanoi. Zabawa zaczyna�a go ju� nawet nieco nudzi�, kiedy pewnego dnia w n�dznej kawiarence niedaleko portu Haiphong wpad�a mu w r�ce francuskoj�zyczna gazeta. Wygl�da�o na to, �e Izrael, pa�stwo �yd�w, zosta� niedawno powo�any do istnienia i w�a�nie o to istnienie wa�czy.</emphasis></p><p><emphasis>Ciekaw jestem, pomy�la� dawny oficer SS, czy znajd� tam odkupienie.</emphasis></p><p><emphasis>Zap�aci� za kaw�, zostawi� ma�y napiwek, z�o�y� gazet� i poszed� do portu dowiedzie� si� o odp�ywaj�ce statki.</emphasis></p><empty-line/><p>Oczywi�cie by�y te� inne bitwy. Ale wr�g by� wyra�nie w defensywie na obszarze od dawnej Linii Maginota (gdzie niedobitki francuskiej armii zatrzyma�y wroga na pospiesznie odnowionych fortyfikacjach, jednocze�nie ratuj�c kilka milion�w francuskich cywil�w, kt�rzy schronili si� wewn�trz) po rzek� Wis�� (gdzie Niemiec i Polak walczyli jak bracia, tak jak powinni byli walczy� blisko siedemdziesi�t lat wcze�niej przeciwko nawale ze wschodu).</p><p>A potem pewnego dnia nadszed� koniec�� dzie� wytchnienia i dzi�kczynienia, og�oszony przez samego <emphasis>Bundeskanzlern. </emphasis>Niemcy by�y na drodze do ocalenia, jak g�osi�, wraz z du�ymi obszarami Francji, Polski i Kraju Sudeckiego. Taki stan rzeczy, powiedzia� kanclerz, zawdzi�czamy pracowito�ci niemieckich robotnik�w, inteligencji niemieckich naukowc�w� oraz�� przede wszystkim�� odwadze niemieckich �o�nierzy.</p><p>Z tych ostatnich <emphasis>Kanzler </emphasis>wyr�ni� dwie grupy. Pierwsz� by� zesp� badawczo-wdro�eniowy pracuj�cy obecnie nad projektem Tygrys III, <emphasis>Ausf</emphasis>�<emphasis>hrung B. </emphasis>Drug� by�a grupa, kt�ra walczy�a na wszystkich frontach. To ona by�a opok�, o kt�r� rozbi� si� poslee�ski najazd. To ona okazywa�a m�stwo mimo kl�sk, odwag� mimo strat, wol� walki mimo przewagi wroga.</p><p>Grup� t� by� 47. <emphasis>Panzer Korps. </emphasis>I jemu w�a�nie <emphasis>Kanzler </emphasis>dal i obieca� r�ne honory.</p><p>Mia� te� do powiedzenia par� interesuj�cych s��w na temat zdrady.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 7 maja 2007</subtitle><empty-line/><p>Tak chyba b�dzie najlepiej, pomy�la� Tir. I tak nigdy nie lubi�em tego zimnego, szarego, brzydkiego miasta. A jeszcze ten ich paskudny j�zyk�� pretekst, by naplu� komu� w twarz pod pozorem uprzejmej konwersacji.</p><p>Ale, westchn�� w my�lach, tak bardzo liczy�em na zyski z tego zadania.</p><p>Wiadomo�� przyby�a specjalnym kurierem, prosto od China. Operacj� Berlin nale�a�o zako�czy�, a ca�y darhelski personel wycofa�, zanim ludzie wyci�gn� logiczne wnioski i zg�osz� si� z narz�dziami do zadawania b�lu.</p><p>Tir mia� tydzie�, zaledwie siedem obrot�w planety wok� w�asnej osi, �eby zamkn�� wszystkie swoje operacje. Jako dobry biznesmen w darhelskim rozumieniu�� czyli uczciwy w tym, co wida�, nieuczciwy w ca�ej reszcie�� Tir musia� ewakuowa� swoich podw�adnych oraz pewn� liczb� tych, kt�rzy byli dla nich wa�ni. Samo to, nie mniej ni� ca�a reszta, oznacza�o kl�sk� jego plan�w wobec tej nieszcz�snej krainy, tego �Deutschlandu�.</p><p>By� pewien, �e wpuszczenie ludzkich plan�w i zamierze� do Sieci odwr�ci bieg wydarze�, sprawi, �e ludzie zostan� pokonani i� no c� po�arci. Ale wszystko posz�o na marne. Plany zmienia�y si� zbyt szybko; kiedy �ci�ga� informacje, by�y ju� bezu�yteczne. Niech b�d� przekl�te te szybko my�l�ce, wszystko�erne istoty. Niech b�d� przekl�ci zw�aszcza ci z SS, kt�rych nawet w�asna zwierzchno�� nie mog�a kontrolowa� ani przewidzie� ich poczyna�.</p><p>Dlaczego, DLACZEGO, DLACZEGO ci przekl�ci Niemcy nie byli tacy jak Francuzi? Tamci byli logiczni. A ich politycy pr�ni i �atwi do manipulowania za pomoc� pochlebstw i podsycania ich paranoi. Niechby wszystkich Niemc�w poch�on�o piek�o z tych ich zabobon�w.</p><p>Degradacja, ha�ba, zmniejszenie pensji, strata premii� Tir �ka�by jak cz�owiek, gdyby tylko potrafi�. B�dzie mia� szcz�cie, je�li nie zostanie cofni�ty do poziomu wej�ciowego.</p><p>Z roztargnieniem, pogr��ony w niebezpiecznie nienawistnych rozmy�laniach, Tir rozrywa� swoimi zupe�nie nieodpowiednimi do tego z�bami kawa�ki ro�lin le��ce przed nim na tacy. Tak naprawd� nigdy si� nie najada�, ale Darhelom nie wolno by�o je�� zwierz�cych bia�ek, kt�rych tak bardzo �akn�li. Jedzenie zakazanych potraw ko�czy�o si� <emphasis>lintatai.</emphasis></p><p>A jedzenie rzeczy dozwolonych ko�czy�o si� nud� i obrzydzeniem.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>To by�a pora na uczt�, na uczczenie poleg�ych i �wi�towanie odniesionych zwyci�stw. Jako istoty o do�� prymitywnych instynktach, poslee�scy Wszechw�adcy zgromadzili si� po�r�d olbrzymich rycz�cych ognisk rozpalonych na wyspie po�rodku rzeki. Rzeka przep�ywa�a przez ruiny, b�d�ce kiedy� stolic� tej krainy. Ognie rzuca�y niesamowity ruchomy poblask na kessentai�w i wod�.</p><p>Wok� �wi�tuj�cych, tam, gdzie kiedy� wznosi�o si� wielkie miasto, rozci�ga�a si� pustynia, kt�ra wygl�da�a tak, jakby jaki� olbrzym, niewyobra�alnie wielki, rozora� pazurami ziemi� a� do ko�ci. Architektura thresh nie mia�a zasadniczo �adnej warto�ci, chyba �e jako �r�d�o surowca. Wszystkie budynki trzeba by�o zniszczy�, �eby zrobi� miejsce poslee�skim osadnikom, poslee�skiej cywilizacji.</p><p>Od tej zasady by� tylko jeden wyj�tek. Na wszystkich podbitych terenach pozostawiono nietkni�te elementy sieci transportowej thresh. Ostatecznie droga to droga.</p><p>Uwag� Posleen�w zwraca�a zw�aszcza pieczo�owito��, z jak� obcy dbali o mosty. Og�lnie rzecz bior�c, oni sami nie radzili sobie dobrze z wod� i cieszyli si�, �e mog� z nich korzysta�.</p><p>Na bruku jednego z most�w zazgrzyta�y pazury Athenalrasa i tych z jego �wity, kt�rych chcia� osobi�cie uhonorowa�, mi�dzy nimi Ro�moloristena. P�on�ce po obu stronach pochodnie rzuca�y blask na Posleen�w� i stado thresh maj�cych pos�u�y� za wieczorny posi�ek.</p><p>Na tak� okazj� nadawa�o si� tylko to, co najlepsze: m�ode i j�drne tresh. Replikatory na pok�adach okr�t�w Ludu wydziela�y �agodne �rodki odurzaj�ce, kt�re wdychali jedynie Wszechw�adcy, a i to w niewielkich ilo�ciach.</p><p>Pot strachu l�ni� w �wietle pochodni na twarzach m�odych thresh, szlochaj�cych i �kaj�cych nad swoim losem. Migocz�cy blask ognia odbija� si� we �zach grozy.</p></section></section><section><title><p>CZʌ� III</p></title><section><title><p>10</p></title><subtitle>Berlin, Niemcy, 6 czerwca 2007</subtitle><empty-line/><p>��<emphasis>Herr Bundeskanzler.�� </emphasis>M�hlenkampf sk�oni� lekko g�ow�, strzelaj�c obcasami.�� Chcia� mnie pan widzie�?</p><p>��Mam dla pana kolejne zadanie, <emphasis>Herr General.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Jak to mo�liwe?�� zakpi� M�hlenkampf.�� Co� jeszcze, opr�cz przygotowania mojego <emphasis>Korps </emphasis>do nast�pnego szturmu?</p><p>Genera� by� pewien, �e wie, jakie zadanie przyw�dca Niemiec ma na my�li.</p><p><emphasis>Kanzler </emphasis>nie przepada� za gierkami. Zw�aszcza teraz, kiedy przysz�o�� jego narodu wisia�a na w�osku. I powiedzia� to g�o�no.</p><p>��Niemcy maj� wrog�w�� doda��� kt�rych wychowa�y na w�asnej piersi. Nie mo�na pozwoli�, by dalej sabotowali nasze wysi�ki. Nie mo�na, niech ich diabli!�� zaperzy� si�.�� I nie b�d�, kiedy pi�� procent z nich zostanie usuni�tych z urz�du!</p><p>��C�, <emphasis>Herr Kanzler, </emphasis>pana drogocenna demokratyczna konstytucja na pewno przewiduje jakie� �rodki zaradcze�</p><p>��Nie w tym wypadku, generale.</p><p>��Och, rozumiem. Chce pan, �eby m�j <emphasis>Korps </emphasis>z�ama� prawo, tak?</p><p>Kanclerz popatrzy� na niego spode �ba.</p><p>��Rozpaczliwe czasy, generale�</p><p>M�hlenkampf u�miechn�� si� szeroko i rado�nie.</p><p>��To b�dzie kosztowa�o, <emphasis>Herr Kanzler.</emphasis></p><p>Kanclerz by� na to przygotowany. Otworzy� szuflad�, sprawiaj�c, �e genera� na chwil� zesztywnia�, i wyj�� z niej ma�y kwadrat czarnego materia�u haftowanego srebrn� nici�.</p><p>��Mam takich dwa tysi�ce. Skarb pa�stwa zap�aci za tyle, ile b�dzie pan potrzebowa�. Czy to uczciwa cena?</p><p>U�miech M�hlenkampfa na chwil� znikn��, a jego twarz przybra�a wyraz powa�ny jak �niegi Rosji, jak pociski z dzia� pancernik�w spadaj�ce na brzegi Normandii.</p><p>��Oddanie moim ludziom ich dumy i godno�ci, <emphasis>Herr Kanzler! </emphasis>Pozwolenie, by publicznie byli dumni z tego, kim kiedy� byli: �o�nierzami, i to jednymi z najlepszych? Tak. To uczciwa cena.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 12 lipca 2007</subtitle><empty-line/><p>W �wietle pochodni innych ni� te, przy kt�rych Posleeni kosztowali francuskiej kuchni, w blasku ruchomej rzeki ognia l�ni�y oczy, bystre i jasne. Nowe mundury, czarne i gro�ne, tu i �wdzie przyozdobione srebrem, maszerowa�y szeregami. Nigdzie nie wida� by�o swastyk. Ale innych symboli, kiedy� zakazanych, by�o mn�stwo.</p><p><emphasis>Szkoda, �e nie by�em do�� przewiduj�cy, by odm�odzi� Leni Riefenstahl, zanim zmar�a w 2003. Jaki pi�kny film propagandowy by z tego zrobi�a.</emphasis></p><p>W blasku pochodni oczy <emphasis>Kanzlern </emphasis>nie umia�y rozr�ni� czarnych mundur�w. Niewa�ne, wiedzia�, �e tam byli. Sam ich tam ustawi�.</p><p><emphasis>Wiedzia�em� ju� wtedy, kiedy ujrza�em ruiny tego ameryka�skiego miasta, �e ten dzie� musi nadej��. To by�o tak oczywiste� Rozpaczliwe czasy wymagaj� rozpaczliwych posuni��, a bardziej rozpaczliwych czas�w ni� nasze nikt jeszcze nie widzia�.</emphasis></p><p><emphasis>Teraz mam sw�j corps d�elite. S� mi wdzi�czni, zw�aszcza ich dow�dcy, za zwrot ich ma�ych symboli. A ja musz� z nimi zrobi� to, czego robi� nie chc� ale musz�.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Rozpaczliwe czasy�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>G�nter by� w�ciek�y, po prostu w�ciek�y. Ci dranie z SS musz� zap�aci�, musz� odpokutowa�! Pochwalenie ich, oddanie im ich symboli by�o po prostu przest�pstwem. Powiedzia� to g�o�no i wyra�nie <emphasis>Bundeskanzlerowi.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Dobrze�� odpar� spokojnie <emphasis>Kanzler </emphasis>zza swojego biurka i niecierpliwie zab�bni� palcami.�� Id� ich aresztowa�. Zerwij im w�asn� r�k� <emphasis>Sigrunen </emphasis>z ko�nierzy.</p><p>G�nter zapieni� si� z w�ciek�o�ci.</p><p>��Nie pr�buj ze mn� takich sztuczek, starcze. Zieloni, kt�rzy wybrali mnie na twojego str�a, wynie�li ci� na to stanowisko i mog� ci� z niego str�ci�.</p><p>G�nter nigdy nie wspomina� oczywi�cie o swoich bliskich powi�zaniach z Darhelami�� to by�a tajemnica.</p><p>��Nie�� odpar� <emphasis>Kanzler.�� </emphasis>Nie. Kiedy� to by�a prawda, ale teraz ju� nie. Kiedy� potrzebowa�em twojego zielonego <emphasis>Korps. </emphasis>Ale teraz? Teraz mam czarny <emphasis>Korps, </emphasis>m�j zielonkawy przyjacielu.</p><p><emphasis>Kanzler </emphasis>dotkn�� przycisku na biurku. Drzwi natychmiast si� otworzy�y i do �rodka wesz�o dw�ch m�czyzn w mundurach oraz jeden w zwyczajowym prochowcu BND. Szeroko otwartymi z przera�enia oczami G�nter zobaczy�, �e mundury by�y czarne jak noc� i przyozdobione srebrnymi,, od dawna zakazanymi insygniami.</p><p>��<emphasis>Herr </emphasis>Greiber�� powiedzia� <emphasis>Kanzler </emphasis>do m�czyzny w p�aszczu�� czy ma pan przygotowany raport na temat mojego dotychczasowego asystenta?</p><p>Agent BND strzeli� po prusku obcasami.</p><p>��Mam, <emphasis>Herr Bundeskanzler. </emphasis>W rzeczy samej, mam. Zdrada w najpodlejszym wydaniu.</p><p>Na gest <emphasis>Kanzlera </emphasis>agent wyliczy� liczne zbrodnie Guntera, w tym jego wsp�prac� z Darhelami, kt�ra prowadzona by�a ze szkod� dla Niemiec. Sprawa by�a jasna, a dowody przyt�aczaj�ce.</p><p>��G�nter�� spyta� kanclerz, kiedy agent sko�czy��� masz co� do powiedzenia na swoj� obron�?</p><p>Wci�� nie wierz�c w ten nieszcz�liwy zwrot sytuacji, dawny asystent kanclerza pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Pan to zaplanowa��� powiedzia� oskar�ycielskim tonem.�� Od samego pocz�tku pan to planowa�. Chcia� pan wskrzesi� SS, ca�y nazistowski aparat! Niech pan przyzna!</p><p>���Ca�y nazistowski aparat�? Nie. Przyznam tylko, �e chcia�em ocali� nasz nar�d� i �e nie godzi�em si� na �adne ograniczenia, by ten cel osi�gn��.</p><p>��Ale czy pan nie widzi? Czy pan nie rozumie?�� upiera� si� G�nter; w jego oczach l�ni�a gorliwo�� kogo�, kto wierzy we w�asne s�owa.�� Nas jest zbyt wielu� i jeste�my zbyt chciwi. Mamy szans�, kiedy Posleeni sko�cz� nas po�era� i zaczn� walczy� mi�dzy sob�, zbudowa� idealne Niemcy. Pod kierownictwem tych, kt�rzy to rozumiej�, mogliby�my uratowa� nasz� planet�. Gdyby ludzi by�o mniej, gdyby byli mnie chciwi i rozrzutni, nasza �wi�ta matka Ziemia mog�aby pozosta� nieska�ona na zawsze.</p><p>Kanzler podchwyci� kilka kluczowych koncepcji przemowy Guntera.</p><p>��A ty, m�j przyjacielu? Ty by�by� jednym z tych wszystkowiedz�cych przewodnik�w, prawd�? Jak chcia�e� prze�y�, kiedy nasz nar�d s�u�y za byd�o rze�ne? Wycieczka poza planet�? Razem z �on� i dzie�mi? Tak, jestem pewien, �e twoja u�wi�cona wizja obejmowa�a i to, prawda? Bo ty by�e� wyj�tkowy, a reszta Volk nie?</p><p>G�nter zacz�� si� broni�, protestowa�. Potem jednak zda� sobie spraw�, �e kanclerz po cz�ci ma racj�. Rzeczywi�cie, za��da�, by jego rodzin� wywieziono w bezpieczne miejsce. Pomy�la�, �e mo�e, mo�e w g��bi serca oczekiwa�, �e do niej do��czy.</p><p>Przed tym zarzutem nie m�g� si� wybroni�. Zaatakowa� wi�c z innej strony.</p><p>��Odda� pan Niemcy z powrotem w r�ce nazist�w!</p><p>Kanclerz nie odpowiedzia� wprost. Zamiast tego zwr�ci� si� do jednego z �o�nierzy.</p><p>��Jak si� nazywasz, synu?</p><p>��Sch�ler, <emphasis>Herr Kanzler�� </emphasis>odpar� natychmiast m�odzieniec, staj�c jeszcze bardziej na baczno��.</p><p>��Sch�ler, jeste� nazist�?</p><p>��Nie, <emphasis>mein Herr. </emphasis>Jestem tylko �o�nierzem, jak inni �o�nierze.</p><p>��Znasz jakich� nazist�w w 47. <emphasis>Korps?</emphasis></p><p>��Jednego, <emphasis>mein Herr. </emphasis>To z�y cz�owiek i wszyscy go nienawidzimy. Ale jest bardzo dobrym kierowc� czo�gu, wi�c tolerujemy go dla dobra ojczyzny.</p><p>Kanzler odwr�ci� si� z powrotem do Guntera i prychn�� z pogard�.</p><p>��Niewa�ne. To nie ma znaczenia. I tak b�dziesz wierzy� w to, w co zechcesz wierzy�.</p><p>Spojrza� na drugiego �o�nierza w czarnym mundurze.</p><p>��Czy genera� M�hlenkampf zameldowa� o post�pach?</p><p>Na pytanie odpowiedzia� ni�szy, starszy stopniem �o�nierz.</p><p>��Genera� melduje, �e najbardziej podejrzani cz�onkowie Federalnej Legislatury s� aresztowani, wraz z szeregiem podejrzanych cz�onk�w sztabu Bundeswehry. Poza tym zamkn�li�my przyw�dc�w najbardziej radykalnych antyludzkich partii politycznych. Niekt�rzy zostali ju� rozstrzelani� eee� zastrzeleni podczas pr�by ucieczki. Kilkudziesi�ciu znikn�o z Niemiec wraz z rodzinami. Darhel�w r�wnie� nie mo�emy znale��. Jednak izolowanie wszystkich obcych, kt�rzy mogli pozosta�, szybko post�puje.</p><p>��Dobrze, bardzo dobrze�� odpar� <emphasis>Kanzler</emphasis>, chocia� w g��bi serca czu� si� powalany. Jego stara siwa g�owa wskaza�a Guntera.�� Dorzu�cie do saka jeszcze jego.</p><empty-line/><subtitle>Ouvrage du Hackenberg, Thierville, Francja, 14 lipca 2007</subtitle><empty-line/><p>W ten oto spos�b w ko�cu zrozumia�am, co to znaczy gni� w wi�zieniu, pomy�la�a.</p><p>We Francji�� czy raczej w male�kiej cz�ci Francji, kt�ra wci�� pozostawa�a w ludzkich r�kach�� by� Dzie� Bastylii. Dla Isabelle to zawsze by�o du�e �wi�to, cho� raczej przez jego post�powy, rewolucyjny charakter ni� patriotyczne znaczenie. W ten Dzie� Bastylii jednak nie mia�a ochoty �wi�towa�, mimo wydanych przez dow�dc� twierdzy podw�jnych porcji francuskiego eliksiru �ycia�� wina. Wino by�o kwa�n� i s�ab� wsp�czesn� wersj� Vinogelu, koncentratu winnego, kt�ry Francja w przesz�o�ci wydawa�a swoim �o�nierzom. Pomieszany z wod� Vinogel m�g� si� poszczyci� jedynie s�abym posmakiem czego�, co kiedy� mia�o co� wsp�lnego z winogronami� oraz ot�piaj�c� umys� i zmys�y zawarto�ci� alkoholu. A Isabelle chcia�a przyt�pi� swoje zmys�y, rozpaczliwie pragn�a uciec od tej zgrozy, kt�r� kpi�co nazywano tu ��yciem�.</p><p>S�ysza�a, �e pod ziemi� powstaj� miasta, bezpieczne i ciep�e, gdzie mo�na mie� nadziej� na co� w rodzaju prawdziwego �ycia. Hackenberg, mimo pory roku, by� zimny jak l�d. Mury tego podziemnego wi�zienia wydziela�y jednostajnie zimn� wilgo�, wysysaj�c� ca�e ciep�o, jakie mog�o wyprodukowa� ludzkie cia�o. Nawet pi��dziesi�t tysi�cy ludzi upchni�tych tu jak sardynki wraz z Isabelle i jej synami nie mog�o podnie�� temperatury cho�by o p� stopnia.</p><p>A chocia� by�a to dos�ownie forteca, Isabelle wiedzia�a, �e nie s� tu wcale bezpieczniejsi. Wr�cz przeciwnie, forteca, a tak�e ona i jej ch�opcy, byli zarazem celem ataku wroga.</p><p>Ojciec ch�opc�w r�wnie� zosta� celem; musia�a tak zak�ada�, nie mia�a bowiem od niego �adnych wiadomo�ci od chwili tamtej kr�tkiej rozmowy telefonicznej zwiastuj�cej inwazj�, zniszczenie kraju i rze� urz�dzon� jej narodowi.</p><p>�wiadomo��, �e jej ukochany m�� niemal na pewno pad� ofiar� naje�d�c�w, by�a jak n� wbity i przekr�cany we wn�trzno�ciach. I to w�a�nie ten b�l sprawia�, �e Isabelle wlewa�a w siebie raczej ni� pi�a n�dzne, rozcie�czane wino.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Tak jak dysydenci i zdrajcy nap�ywali do cel, tak informacje, �ywotne informacje, nap�ywa�y do wszystkich szczelin z�o�onego mechanizmu niemieckiej machiny wojennej.</p><p>Pojawi�a si�. te� rzeka uchod�c�w i niedobitk�w si� zbrojnych Niemiec. Wi�kszo�� tych si� wch�on�a Bundeswehra. Jednak M�hlenkampf i jego ludzie spisali si� dobrze i zas�u�yli na nagrod�. <emphasis>Kanzler </emphasis>zadekretowa� wobec tego rozszerzenie 47. <emphasis>Panzer Korps </emphasis>w co�, co nazwa� �Rezerw� Grupy Armii�. Opr�cz obj�cia komend� ko lejnych dw�ch korpus�w pancernych i czterech piechoty zmechanizowanej, nie licz�c dywizji karnej sk�adaj�cej si� z niedobitk�w zdziesi�tkowanego 33. <emphasis>Korps, </emphasis>M�hlenkampf sprawowa� r�wnie� kontrol� nad du�� liczb� nowo utworzonych formacji cudzoziemskich. Dywizja <emphasis>Charlemagne </emphasis>zn�w maszerowa�a rami� w rami� z dywizjami i brygadami Litwin�w, Esto�czyk�w, Polak�w, Hiszpan�w i innych.</p><p>Dywizja <emphasis>Charlemagne </emphasis>by�a jedyn� formacj� frankofo�sk� pod dow�dztwem Niemc�w. W przeciwie�stwie do innych zaj�tych pa�stw Europy, Francja twardo odmawia�a podporz�dkowania swoich interes�w czyimkolwiek rozkazom. Francuska armia strzeg�a odwr�conej Linii Maginota, a cztery czy pi�� milion�w ocala�ych Francuz�w, m�czyzn, kobiet i dzieci, kuli�o si� w obozach mi�dzy Lini� a Renem albo dygota�o z zimna w zawilg�ych trzewiach samego pasma umocnie�.</p><p>(Francuzi wielkodusznie zgodzili si� zintegrowa� dzia�anie swoich si�, pod warunkiem jednak, �e przydzielony im zostanie francuski dow�dca, a pewne francuskie kluczowe interesy dostan� priorytet. Z jakich� niewyt�umaczalnych przyczyn Niemcy nie dostrzegli korzy�ci p�yn�cych z takiego rozwi�zania).</p><p><emphasis>Charlemagne </emphasis>odtworzono dopiero wtedy, kiedy dow�dca francuskiej dywizji pancernej zbuntowa� si� przeciwko temu, co nazywa� �zinstytucjonalizowan� g�upot�� francuskiego Sztabu Generalnego, a potem zebra� swoich �o�nierzy wraz z rodzinami i stan�� na niemieckiej granicy, szukaj�c zatrudnienia. Wsparta licznymi ochotnikami�� cz�� z nich stanowili weterani pierwotnej dywizji, teraz przyje�d�aj�cy zaci�gn�� si� na nowo�� <emphasis>Charlemagne </emphasis>by�a du�� dywizj�, nawet jak na standardy wojny z Posleenami.</p><p>Straty by�y oczywi�cie straszliwe. W chwili, kiedy Niemcy zosta�y oczyszczone z obecno�ci obcych, wiele dywizji, kt�re przedtem szczyci�y si� liczebno�ci� nawet dwudziestu czterech tysi�cy, teraz liczy�o zaledwie po�ow� tego. Pojawi�a si� wtedy nowa filozofia nieprzejmowania si� prawami jednostek, lecz walki o przetrwanie <emphasis>Volk</emphasis>�� narodu.</p><p>Protesty student�w? Sko�czy�y si�. S�u�ba zast�pcza? Znikn�a. Odmowa s�u�by? Powo�ywanie si� na klauzul� sumienia? Formacja karna znana niegdy� jako 33. <emphasis>Korps </emphasis>osi�gn�a swoj� poprzedni� liczebno��, a potem nawet j� przekroczy�a. A kaci cz�sto mieli pe�ne r�ce roboty.</p><p>Przyjemne, bezpieczne i wygodne kwatery na ty�ach?</p><p>��Nic z tego, synu. Idziesz na front. Kobiety bardzo dobrze poradz� sobie z twoj� prac�.</p><p>Tylko ludzie niezb�dni dla funkcjonowania machiny wojennej unikn�li poboru. Wielu z nich by�o rolnikami. Inni pracowali w fabrykach, a jeszcze inni w nauce.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 15 lipca 2007</subtitle><empty-line/><p>��W�a�ciwie nawet �a�uj�, �e nasza amunicja przeciwl�downikowa nie jest odrobin� s�absza�� westchn�� Mueller.</p><p>Karl Prael uni�s� pytaj�co brew.</p><p>��To proste�� odpar� Mueller.�� Gdyby�my nie rozwalili wszystkich poslee�skich C�� i B-Dek�w na kawa�ki, zosta�yby nam ich przeciwokr�towe dzia�a elektromagnetyczne i mogliby�my wyposa�y� w nie wszystkie posiadane Tygrysy i te, kt�re w niedalekiej przysz�o�ci wyjad� z fabryki, a ponadto stworzy� mniej lub bardziej stacjonarne baterie obronne. A tak mamy tylko kilka tuzin�w zdatnych do u�ytku dzia�. Sze��dziesi�t czy siedemdziesi�t, podczas gdy mogliby�my mie� sze��set czy siedemset� a mo�e nawet kilka tysi�cy.</p><p>��Zani�asz liczby�� zauwa�y� Prael.�� Odzyskali�my jak dot�d sze��dziesi�t czy siedemdziesi�t, ale ledwie zacz�li�my z�omowa� walaj�ce si�. po ca�ym kraju wraki obcych. Na pewno znajdziemy do�� dzia�, �eby wyposa�y� ca�� parti� Tygrys�w IN, <emphasis>Ausf�hrung </emphasis>B. Pesymista�� zako�czy� z u�miechem.</p><p>��Mo�e�� zgodzi� si� Mueller.�� Mo�e� je�li uda nam si� zez�omowa� wraki, nie uszkadzaj�c ich jeszcze bardziej. I je�li zmodyfikujemy dzia�a tak, �eby pasowa�y do obecnych podwozi� albo nasze podwozia, �eby pasowa�y do dzia�. No i je�eli uda nam sieje tu w og�le �ci�gn�� na czas modyfikacji i instalacji.</p><p>��I je�li starczy nam czasu�� mrukn�� Prael, zwieszaj�c g�ow�.�� Kiedy, wed�ug ciebie, ale tak szczerze, b�dziemy mieli w r�ku model B?</p><p>Mueller przygryz� warg� i pokr�ci� g�ow�.</p><p>��Prototypu nie b�dzie jeszcze przez jakie� cztery do pi�ciu miesi�cy. My�l�, �e byli�my zbyt ambitni.</p><p>Prael nawet si� z tym zgadza�. Model B Tygrysa znacznie wyprzedza� orygina�; by� wyposa�ony nie tylko w dzia�o elektromagnetyczne zdolne razi� wroga nawet W kosmosie, ale tak�e w nap�d j�drowy, mia� o wiele grubszy i wytrzymalszy pancerz oraz nowy uk�ad SI. A to by�y tylko g��wne r�nice, nie licz�c drobniejszych.</p><p>��Ju� czas�� oznajmi�, zerkaj�c na zegarek. Mueller skin�� g�ow� i obaj poszli do sali, w kt�rej zebra�a si� reszta zespo�u projektant�w.</p><p>To mia�o by� po�egnalne przyj�cie. Ale bywa�y ju� rado�niejsze okazje. Wi�kszo�� pogrzeb�w by�a przynajmniej tak samo weso�a.</p><p>Na pewno Schl�ssel by� smutny. Tak samo Henschel, brodaty Nielsen i zazwyczaj tryskaj�cy entuzjazmem Breitenbach.</p><p>��Musisz jecha�, Dawid? Naprawd�? Musisz?�� dopytywa� si� Breitenbach.</p><p>Benjamin w milczeniu pokiwa� g�ow�. By� taki�� skwaszony i milcz�cy�� odk�d zesz�ego grudnia przysz�y wie�ci o upadku Jerozolimy i o tym, �e jego �ona nie �yje, rodzina nie �yje, przyjaciele nie �yj�. Kilkaset tysi�cy �yd�w ewakuowano, wi�kszo�� z nich przyj�y Niemcy i Zjednoczone Kr�lestwo. Silna i g�o�na antysemicka mniejszo�� islamska we Francji g�o�no protestowa�a przeciwko udzieleniu schronienia jej religijnym i kulturowym wrogom.</p><p>Ale Niemcy, winne od lat�� i wci�� szukaj�ce przebaczenia�� otworzy�y swoje podwoje. Silna flota handlowa wraz z Kriegsmarine i Royal Navy stawi�y czo�a nawale ognia Posleen�w (w du�ej cz�ci kiepsko celowanego, gdy� Posleeni nie bardzo rozumieli zasady dzia�ania jednostek nawodnych), by uratowa� �yd�w.</p><p>Uratowali dwie�cie tysi�cy, g��wnie bardzo m�odych. By�o w�r�d nich wystarczaj�co wielu m�czyzn i kobiet, sze�� czy siedem tysi�cy, by walczy�. A walczy� z ca�� pewno�ci� chcieli. Ale jak? Z kim? W niemieckim wojsku by�a tylko jedna formacja przyzwyczajona do asymilowania cudzoziemc�w� ale �eby w tej formacji?</p><p>M�hlenkampf obieca� im wi�c w�asn� jednostk�. Pokornie poprosi� o szans� zado��uczynienia, cho�by w ma�ej cz�ci, za ponur�� nie, straszn� przesz�o��. Wys�a� nawet Hansa Braschego, kt�rego przesz�o�� zna�, by porozmawia� z uchod�cami i Beniaminem.</p><p>��Tak, musz� jecha栗 odpar� Izraelczyk.�� Moja praca tutaj dobieg�a ko�ca. Ale mog� zrobi� co� wi�cej.</p><p>Rozumiej�c go w g��bi serca, Breitenbach cofn�� si� i zmierzy� �yda wzrokiem od st�p do g��w. Ma�a srebrna gwiazda Dawida zdobi�a prawy wy��g jego ko�nierza, cztery gwiazdki majora lewy. Srebrne guziki spina�y bluz�. Srebrna opaska otacza�a lewy r�kaw nad mankietem.</p><p>Na opasce wypisane by�o srebrnymi literami, hebrajskimi i �aci�skimi, jedno nad drugim: <emphasis>Juda Machabeusz.</emphasis></p><p>Mundur by� czarny jak noc.</p><empty-line/><subtitle>Dow�dztwo Rezerwy Grupy Armii, Zamek Kapellendorf, Turyngia, 25 lipca 2007</subtitle><empty-line/><p>Kwatera g��wna zaj�a na swoj� siedzib� �redniowieczny zamek. Nie by�a to dobra wr�ba; w tym zamku mia� swoj� kwater� g��wn� sztab pruskiej armii przed jej katastrofaln� kl�sk� w podw�jnej bitwie z wojskiem Napoleona pod Jen�-Auerstadt w 1806 roku. Budowla by�a zimna i wilgotna, co pot�gowa�a jeszcze otaczaj�ca j� fosa. By�o tam niewygodnie, a do toalety trzeba by�o wychodzi� na dw�r. Ale to dom, pomy�la� M�hlenkampf. I jest centralnie po�o�ony.</p><p>��Czas, panowie. On jest najwa�niejszy. To, czy Niemcy przetrwaj�, zale�y w g��wnej mierze od czasu. A my jeste�my zdania, �e mamy mniej ni� sze�� miesi�cy, zanim spadnie nam na g�owy nast�pna fala naje�d�c�w.</p><p>��Panie generale?�� zapyta� Brasche.�� Czy mamy powody wierzy�, �e wyl�duj� wprost na nas, tak jak ostatnio?</p><p>M�hlenkampf omi�t� sal� wzrokiem. Nie by�o tu nikogo w stopniu poni�ej genera�a porucznika� z wyj�tkiem Hansa, niedawno awansowanego na pe�nego pu�kownika. A jednak to w�a�nie Hans, a nie tamci, zadawa� w�a�ciwe pytania.</p><p>��Normalnie, Hansi, powiedzia�bym, �e s� zbyt g�upi, by pr�bowa� tej samej sztuczki po raz drugi. Tym razem jednak spodziewam si�, �e mog� by� do�� sprytni, �eby to zrobi�.</p><p>��Dlaczego, <emphasis>Herr General?</emphasis></p><p>��Bo jest ma�o prawdopodobne, by�my byli w stanie sobie z nimi poradzi�. Przez sze�� miesi�cy liczebno�� wroga na wsch�d i zach�d od nas mog�a wzrosn�� do miliarda z ka�dej strony, Tak, oni tak szybko dojrzewaj�! To odpowiednik jakich� STU CZTERDZIESTU PI�CIU TYSI�CY dywizji piechoty na ka�dym froncie! No i oczywi�cie s� w stanie przemieszcza� si� szybciej i z mniejszym taborem ni� jakakolwiek znana nam dywizja piechoty. Istnieje jednak szansa�� ci�gn���� �e uda nam si� odeprze� ich ofensyw�. Maj�c cudzoziemskie formacje i zdobyte ostatnio tereny, Niemcy mog� wystawi� jakie� trzysta dywizji wzd�u� Renu, mniej wi�cej tyle samo nad Wis�� i podobn� liczb� rozrzucon� w g��bi kraju. Okopujemy si�, lejemy beton jak w�ciekli. Przy tym wszystkim ca�y czas pozostawiamy w centrum znacz�ce rezerwy, g��wnie nas samych. P�noc i po�udnie s� oczywi�cie bezpieczne przed atakiem l�dowym. A nasze Tygrysy�� powiedzia�, skin�wszy z zadowoleniem g�ow� Braschemu�� wydaj� si� zdolne stawi� czo�a wielokrotnie liczniejszemu wrogowi.</p><p>��Mo�emy to zrobi�, je�li dostaniemy ich wystarczaj�co du�o�� odpar� zgodnie z prawd� Brasche.�� M�j oddzia� nie wr�ci� jeszcze do pierwotnej liczebno�ci. Nie mam wi�kszych nadziei, �e dobij� do planowanej liczby czterdziestu jeden Tygrys�w.</p><p>Przerwa� na chwil�.</p><p>��Szkol� nowych rekrut�w na siedmiu Tygrysach, kt�re w tym momencie sana chodzie. A nowe i przebudowane czo�gi przyje�d�aj� w tempie jednego na mniej wi�cej sze�� dni�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Mog�c samodzielnie prowadzi� nab�r, 47. <emphasis>Korps </emphasis>przyst�pi� do tego zadania z zapa�em. Plakaty, radio, telewizja i Internet nadawa�y komunikaty odzianych ju� na czarno, nosz�cych <emphasis>Sigrunen </emphasis>�asfaltowych �o�nierzy�. Nawet szeregi Bundeswehry by�y w tym pomocne. Wielu jej �o�nierzy poprosi�o o przeniesienie. Inni za� opowiadali m�odszym braciom�� albo nawet synom�� �e 47. <emphasis>Korps, </emphasis>teraz nazywany ju� otwarcie Korpusem SS, jest formacj� godn� szacunku i dzielnie broni�c� ojczyzny.</p><p>To, �e dziewczyny zwraca�y wi�ksz� uwag� na bardziej eleganckich i pewnych siebie �o�nierzy <emphasis>Schwarze Korps, </emphasis>te� w niczym nie zawadza�o.</p><p>Rekrut�w, dobrej jako�ci rekrut�w, nie brakowa�o. Szeregi ros�y i ros�y. Pi��set pierwszy, kt�ry niedawno przechrzczono na 501. <emphasis>Schwere Panzer Brigade </emphasis>(Michael Wittman), przyj�� ich do��, by rozwin�� swoje trzy szkieletowe kompanie liniowe w pe�ne bataliony, a kompani� dowodzenia i kompani� wsparcia w trzy kolejne plus batalion dowodzenia brygady i wsparcia og�lnego. Ca�o�ci dope�nia� do��czony du�y pu�k artylerii�� siedemdziesi�t dwie armaty i dwadzie�cia cztery wyrzutnie rakiet, p�batalion saper�w, p�batalion obrony przeciwlotniczej i bataliony grenadier�w pancernych i zwiadu.</p><p>Og�em Hans mia� dowodzi� blisko czterema tysi�cami sze�ciuset �o�nierzy.</p><p>Kadr� oficersk� dla tych ludzi i formacji, kt�re tworzyli, pozyskano z r�nych �r�de�. Przede wszystkim byli to weterani oryginalnego 501-go. Ich warto�� bojow� zwi�ksza�y intensywne szkolenia dla najlepszych. Poza tym Bad T�lz przez ca�y czas wyszukiwa�o potencjalnych m�odszych oficer�w i podoficer�w. Ci, kt�rzy uko�czyli kurs dowodzenia, uzupe�niali szeregi 501-go i 47. <emphasis>Korps. </emphasis>Cz�� kadry przej�to te� z regularnej Bundeswehry, rekrutuj�c j� spo�r�d tych, kt�rzy chcieli uciec od pozosta�o�ci zdychaj�cej ju� politycznej poprawno�ci, kt�ra skazi�a t� formacj�, wysy�aj�c wielu m�odych �o�nierzy na przedwczesn� �mier� i skazuj�c wiele miast, takich jak Giessen, na rze�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jak owce na rze�, pomy�la� Krueger, jak owce na rze�.</p><p>Tak jak Dieter Schultz i jego koledzy stali kiedy�, dygocz�c ze strachu przed budz�cym groz� Kruegerem, tak teraz trz�li si� nowi. Dieter dr�a� wtedy podw�jnie, tak�e z powodu zimna bawarskich Alp. Teraz, podczas �agodnego tury�skiego lata, wystarcza� jedynie czarny mundur Kruegera ze srebrnymi insygniami; mundur i lodowate spojrzenie b��kitnych oczu.</p><p>Esesman zatrzyma� si�, by uderzy� otwart� d�oni� w twarz rekruta, kt�ry okazywa� troch� za du�o strachu. Cios powali� ch�opaka na ziemi�; tam czeka� go kopniak wysokiego wypastowanego buta.</p><p>��Esesman natychmiast podnosi si� po ciosie�� oznajmi� Krueger, podkre�laj�c to jeszcze jednym niezbyt mocnym kopni�ciem.�� Wstawaj, ch�opcze!</p><p>Podni�s� g�os.</p><p>��Wszyscy nauczycie si�, jak by� twardszymi i bardziej odpornymi ni� stal Kruppa! B�dziecie jeszcze bardziej odporni�� doda� ze s�yszaln� w g�osie pogard��� ni� �ydzi, a przy nich produkty Kruppa mog� si� schowa�.</p><p>Zadr�a� na my�l o nowej formacji, brygadzie <emphasis>Juda Machabeusz. </emphasis>Pieprzeni podludzie. To ha�ba, ot co.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Id�cy�� nie, krocz�cy�� wzd�u� szereg�w rekrut�w Krueger kojarzy� si� Braschemu nieodparcie z kogutem, dumnym i agresywnym. Nienawidz� sukinsyna, pomy�la�, nienawidz� z tylu r�nych powod�w. Nazistowski bydlak!</p><p>Sta� za daleko, �eby s�ysze�, co Krueger m�wi� nowym. Ale umia� to sobie wyobrazi�; ju� to wszystko widzia� i s�ysza�, i to w r�nych dziwnych miejscach.</p><empty-line/><p><emphasis>Izraelczycy z pocz�tku nie chcieli go przyj��; wyrazili to bole�nie jasno. Uwierzyli mu, kiedy powiedzia�, �e nigdy nie bra� udzia�u w �adnych zbrodniach przeciw �ydom. Uwierzyli, kiedy powiedzia�, �e chce odpokutowa�. Wiedzieli, �e posiada umiej�tno�ci, kt�rych rozpaczliwie potrzebowali i kt�rych sami zupe�nie nie mieli. Ale by�y esesman?</emphasis></p><p><emphasis>Hans mia� na to jeden argument nie do odrzucenia.</emphasis></p><p><emphasis>��Chcecie mojej �mierci, prawie wszyscy. Nie mog� mie� do was o to pretensji. Po�lijcie mnie wi�c tam, gdzie mog� umrze�.</emphasis></p><p><emphasis>Izraelczycy nie byli tak �askawi i Hans nie dowodzi��� bardzo wyra�nie zapowiedzieli, �e nigdy nie b�dzie dowodzi� �ydami w bitwie�� lecz szkoli� bardzo r�nych i bardzo nieszcz�liwych ludzi, kt�rzy przechodzili przez jego ma�y ob�z i po kr�tkim szkoleniu byli wysy�ani na rze� gdzie� na granicy.</emphasis></p><p><emphasis>Sam te� si� uczy��� wolno i mozolnie uczy� si� hebrajskiego, jad� koszerne jedzenie, do kt�rego md�ego smaku nie potrafi� przywykn��. Nigdy w �yciu nie czu� si� bardziej samotny. Do tego by�o mu niewygodnie, bo podczas gdy pozostali mogli rozebra� si� do pasa w bliskowschodnim upale, on nie m�g� zdj�� koszulki skrywaj�cej tatua� zdradzaj�cy jego przesz�o��. Nawet pod prysznicem musia� czeka�, a� wszyscy inni sko�cz�, albo wstawa� o nieludzkich porach.</emphasis></p><p><emphasis>By�y te� jasne punkty. Jednym z nich by� So�, by�y obozowy kapo, jeden z �ydowskich wi�ni�w, kt�rzy byli zmuszani do wykonywania brudnej roboty w obozach koncentracyjnych. Sol, Bawarczyk z Monachium, m�wi� oczywi�cie po niemiecku, chocia� z nieprzyjemnym po�udniowym akcentem. Co wi�cej, mia� pod dostatkiem w�asnych grzech�w i nikogo nie os�dza�. Czasami rozmawiali, szli na piwo, wspominali lepsze czasy� albo dzielili si� nadziej�, �e takowe jeszcze nadejd�. Nigdy nie m�wili o wojnie ani obozach; obaj wyczuwali w sobie nawzajem groz�, kt�rej nie mo�na by�o wymaza�.</emphasis></p><p><emphasis>Innym jasnym punktem by�a Anna, ciemnow�osa dziewczyn� z Berlina, kt�ra m�wi�a troch� lepsz� wersj� dialektu Hansa. Hans nie zna� jej historii, wiedzia� tylko, �e w czasie wojny by�a w obozie.</emphasis></p><p><emphasis>Wiedzia� o niej niewiele i nie chcia� wiedzie� wi�cej. By�a pi�kna�� naprawd�, jej ma�a rze�biona twarz i figura oraz bystre, patrz�ce z sympati�, l�ni�ce zielone oczy zapiera�y dech w piersiach. Bi�a z niej si�a, kt�rej nie mog�y z�ama� nawet obozy. Chocia� wi�kszo�� izraelskich kobiet gardzi�a makija�em, Hans zauwa�y�, �e Anna wr�cz go nienawidzi. Nie mia�o to znaczenia; by�a bardziej ni� pi�kna nawet bez sztucznych dodatk�w.</emphasis></p><p><emphasis>Wiedzia� te�, �e nie jest jej wart� i dlatego za ka�dym razem, kiedy Anna si� zbli�a�a, on si� wycofywa�. Wycofywa�? Raczej ucieka� w ledwie skrywanym przera�eniu, je�li tylko zbli�y�a si� do niego w sprawie innej ni� s�u�bowa. Hans nie m�g� si� zmusi�, �eby spojrze� w jej zielone oczy. Unika� p�nocnej, kobiecej cz�ci obozu jak zarazy.</emphasis></p><p><emphasis>��G�upi jeste�, Hans�� powiedzia� kt�rego� dnia Sol, kiedy siedzieli na schodach koszar z wieczornym piwem w r�ku.</emphasis></p><p><emphasis>Hans spojrza� na niego pytaj�co, a Izraelczyk si� za�mia�.</emphasis></p><p><emphasis>��Ta dziewczyna chodzi za tob� jak szczeniak. Dlaczego zawsze przed ni� uciekasz?</emphasis></p><p><emphasis>Jedyn� odpowiedzi� Hansa by�o ci�kie westchnienie.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie k�am, stary draniu�� powiedzia� Sol, poci�gaj�c szybki �yk ciep�ego i lurowatego piwa�� nawet unikaniem odpowiedzi. Widz�, jak� masz min�, kiedy na ni� patrzysz. Prawie s�ysz�, jak ci wali serce, kiedy podchodzi do ciebie.</emphasis></p><p><emphasis>��Wiem�� szepn�� Hans.�� Ale po prostu nie mog�.�� Na lito�� bosk�, dlaczego nie?</emphasis></p><p><emphasis>��Bo nie jestem godzien.</emphasis></p><empty-line/><p>��Wydaje si� wam, gnojki, �e jeste�cie godni wst�pi� do SS?�� spyta� Krueger, wci�� krocz�c.�� Rucha�em ma�e �ydowskie kurewki z Ravensbr�ck, kt�re by�y tego bardziej godne ni� wy, �miecie. One przynajmniej mia�y wol� przetrwania. Czy wy j� macie, gnidy, to si� jeszcze oka�e. W prawo zwrot!�� rozkaza�, bardzo zadowolony z siebie.�� Naprz�d� marsz! Biegiem, marsz!</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Ro�moloristen zawaha� si�, nie wiedz�c, czy powinien krytykowa� swojego pana za jego niezdecydowanie. Czuj�c na sobie spojrzenia wszystkich i odczuwaj�c swoj� s�ab� pozycj� ka�dym nerwem cia�a, zebra� si� na odwag�.</p><p>��Panie, mo�emy przegra� ten wy�cig.</p><p>��Wy�cig? Jaki wy�cig, pisklaku?�� spyta� Athenalras, strosz�c grzebie�.</p><p>��Wy�cig, by doko�czy� podb�j tego p�wyspu, tej Europy.</p><p>��Jak to? Zaj�li�my wszystko, co mo�e nam si� przyda�, z wyj�tkiem centralnych teren�w�� to si� nazywa �Deutschland�, prawda?�� i g�r na po�udniu. Nied�ugo padn�� mo�e bez tych g�r.</p><p>��Ja my�l� o Orna�adar, panie, i pozycji naszego klanu, kiedy ten �wiat w ko�cu si� do niego stoczy. Im d�u�ej tu jeste�my, tym gorsza b�dzie p�niej nasza pozycja. Poza tym�</p><p>M�ody Wszechw�adca zawaha� si�.</p><p>��Poza tym co?</p><p>��M�j panie, szarzy thresh przygotowuj� na nasze przyj�cie wszystko, co posiadaj�. Do tej pory mieli�my przewag�, ale ona szybko znika. Udost�pnianie nam przez Sie� informacji, niejednomy�lno�� i zamieszanie w�r�d rz�dz�cych szarymi thresh, niemo�no�� zmobilizowania si�, brak umocnie� to wszystko si� sko�czy�o i nie dzia�a ju� na nasz� korzy��. Ich si�y szybko si� rozrastaj�. Powstaj� nowe umocnienia, stare s� odnawiane. Ka�dy nerw ich spo�ecze�stwa jest wprz�gany w s�u�b� obronno�ci. Najgorsze w tym wszystkim, m�j panie, jest by� mo�e to, �e z tysi�cy l�downik�w wypruli pok�adowe uzbrojenie. M�j panie� Nie jest ju� bezpiecznie lata� nad tymi �Niemcami�, chyba �e po orbicie, tak wysoko, �e nie ma z tego �adnego po�ytku.</p><p>Athenalras pozwoli�, by jego grzebie� opad�. Zastanowi� si�.</p><p>��Uwa�asz, �e nale�y porzuci� pierwotny plan, �e si�y naszego klanu w nast�pnej fali nie mog� l�dowa� na centralnych obszarach, �e powinni�my zaatakowa� l�dem?</p><p>Ro�moloristen potrz�sn�� przecz�co g�ow�.</p><p>��Nie, panie, musimy post�powa� dalej wed�ug planu� ale na my�l o cenie ca�y dr��.</p></section><section><title><p>11</p></title><subtitle>Dow�dztwo Rezerwy Grupy Armii, zamek Kapellendorf, Turyngia, 17 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Hans zadr�a� z zimna. Chocia� wsz�dzie dooko�a le�a� �nieg, skrywaj�c zamek, ziemi� i l�d na fosie, niebo przynajmniej raz by�o czyste. Kol�dy �piewane przez grup� miejscowych dzieci dla personelu sztabu nios�y si� daleko w rze�kim, mro�nym powietrzu, odbijaj�c si� od kamiennych mur�w i bezlistnych drzew.</p><p>Stoj�c na �ukowatym kamiennym mo�cie nad fos� i opieraj�c si� o balustrad�, Hans spojrza� w niebo pe�ne mrugaj�cych gwiazd. Wysi�kiem woli zmusi� si�, by o niczym nie my�le�, szukaj�c wytchnienia w chwilowym zapomnieniu.</p><p>Uda�o mu si� to do tego stopnia, �e nie us�ysza� tupotu but�w na kamieniach mostu.</p><p>Z odr�twienia wyrwa�a go dopiero d�o� M�hlenkampfa na ramieniu.</p><p>��Nast�pna fala ju� tu jest�� oznajmi� genera�.</p><p>��Tak szybko? Mia�em nadziej�, �e b�dziemy mieli wi�cej czasu. Mo�e nawet zd��ymy wymieni� po�ow� Tygrys�w na nowe. A przynajmniej dostaniemy ich kilka.</p><p>��Dopiero co sko�czyli testowa� prototyp, Hans. Zobaczymy je w dzia�aniu, je�li wytrwamy co najmniej rok.</p><p>Hans pokiwa� g�ow� i spojrza� w g�r�.</p><p>��Ale p�ki co wszystko w r�kach marynarki�� powiedzia�. Na niebie zacz�y w�a�nie rozb�yskiwa� i gasn�� nowe gwiazdy. Dwie floty spotka�y si� w ta�cu zniszczenia.</p><empty-line/><subtitle>Kr��ownik L�tjens, ods�oneczna strona orbity Plutona, 17 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Dow�dca okr�tu, kapitan M�lders, nie m�g� pohamowa� weso�o�ci wywo�anej pozycj� wyznaczon� jego jednostce. Przynale�no�� do Floty Specjalnej 7.1 sama w sobie nie by�a niczym szczeg�lnym. Ale to, �e wraz z innym kr��ownikiem, <emphasis>Almirante Guillermo Brownem, </emphasis>i p� tuzinem fregat�� przerobionych ad hoc galaksja�skich okr�t�w kurierskich�� stanowi� eskort� supermonitora <emphasis>Moskwa, </emphasis>z ca�� pewno�ci� zas�ugiwa�o na u�miech. Co powiedzieliby na to Lindemann albo L�tjens?, zastanawia� si�, my�l�c o tych dw�ch dzielnych niemieckich marynarzach, kt�rzy poszli na dno z pierwszym <emphasis>Bismarckiem </emphasis>na pocz�tku drugiej wojny �wiatowej. M�lders za�mia�by si� w glos, gdyby nie to, �e on sam, <emphasis>Moskwa, </emphasis>te p� tuzina fregat t jeszcze dwie inne floty specjalne p�dzi�y na z�amanie karku na spotkanie absolutnie pewnej �mierci.</p><p>Nie mieli �adnej szansy na zwyci�stwo, co najwy�ej na to, �e zabior� ze sob� kilku tamtych. Fala Posleen�w, sze��dziesi�t pi�� kul, ka�da sk�adaj�ca si� z setek mniejszych okr�t�w po��czonych na czas podr�y mi�dzygwiezdnej, by�a po prostu za wielka�� niewyobra�alnie wielka. A flota broni�ca Ziemi by�a za ma�a.</p><p>Zwyci�stwo, gdyby uda�o sieje odnie��, zale�a�o �d si� naziemnych. Zwyci�stwem floty by�oby jedynie danie si�om naziemnym najwi�kszej mo�liwej szansy. Ostateczne zwyci�stwo by�o czym�, czego �aden m�czyzna ani �adna kobieta na pok�adach okr�t�w nie mieli nadziei ujrze�. Tak samo nie mia� jej M�lders.</p><p>Zobaczy� na ekranie monitora rozkwitaj�ce na d�ug� chwil� nowe jaskrawe s�o�ce. S�uchawka w uchu przekaza�a wiadomo�� z <emphasis>Moskwy. </emphasis>M�lders otworzy� szeroko oczy, a potem nagle odwr�ci� si� w lewo.</p><p>��Panowie�� oznajmi� za�odze mostka �ami�cym si� g�osem�� to s�o�ce to by� japo�ski kr��ownik <emphasis>Genjiro Shirakami</emphasis><a l:href="#n_38" type="note">[38]</a><emphasis>.</emphasis></p><p>Staranowa� kul� wroga i zdetonowa� si�. Supermonitor <emphasis>Honsiu </emphasis>uwa�a, �e kula zosta�a ca�kowicie zniszczona.</p><p>��A wi�c zosta�o nam tylko sze��dziesi�t cztery, tak?�� szepn�� oficer wykonawczy M�ldersa.</p><empty-line/><subtitle>Dow�dztwo Rezerwy Grupy Armii, zamek Kapellendorf, Turyngia, 17 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Na niebie strzela�y b�yskawice i rozb�yskiwa�y nowo narodzone s�o�ca. Hans rozmy�la� o szczeg�ach, ale w g��bi serca wiedzia�, �e nie mog�y one mie� znaczenia. Widzia� szacunkowe dane; M�hlenkampf pokaza� je swoim starszym oficerom. Ludzka flota by�a skazana na zag�ad�, nie mog�c zbyt wiele zdzia�a�. Mimo to jednak co� by�o lepsze ni� nic, a rozkwitaj�ce s�o�ca zniszczonych okr�t�w i srebrzyste smugi hiperszybkich rakiet przeciwokr�towych by�y niez�ym widowiskiem.</p><p>Ale Hans widywa� ju� takie widowiska, kt�re jeszcze gwa�towniej przykuwa�y jego uwag�</p><empty-line/><p><emphasis>Atak przypuszczono, zdawa�oby si�, znik�d i zewsz�d zarazem. W jednej chwili Hans spa� mocno w koszarach. W drugiej co� zagrzmia�o niczym grom i zeskakiwa� ju� z pryczy, w pe�ni rozbudzony, tak jak potrafi tylko do�wiadczony weteran. Instynktownie z�apa� schmeissera, kt�rego zdoby� na w�asn� r�k�, oraz uprz�� bojow�, na kt�rej wisia�o p� tuzina dodatkowych magazynk�w do pistoletu maszynowego. �ciskaj�c jedno i drugie w r�kach i wykrzykuj�c w �amanym hebrajskim do pozosta�ego tuzina m�czyzn dziel�cych z nim ma�y barak, by zaj�li pozycje na skraju obozu, Hans rzuci� si� do drzwi. Prze�adowuj�c schmeissera, wypad� na zewn�trz; za sob� s�ysza� krzyki komenderuj�cego pozosta�ymi Sola.</emphasis></p><p><emphasis>Wsz�dzie panowa� chaos. Pociski z mo�dzierzy roz�wietla�y okolic� nag�ymi rozb�yskami i wype�nia�y gromowym hukiem. Pociski smugowe gwizda�y po ca�ym obozie, pozornie ze wszystkich stron. Chocia� to by� pierwszy atak, nie po raz pierwszy Hans przekl�� niezdatno�� amatorskiej, pospiesznie zorganizowanej, �le wyszkolonej izraelskiej armii. Nic dziwnego, �e Arabowie przedostali si� przez lini� nieodleg�ego frontu i przyszli tu po �atwy �up.</emphasis></p><p><emphasis>Zaciek�e okrzyki �Allach akbar!� rozbrzmia�y z p�ytkiego koryta rzeki na p�nocy, wzm�g� si� te� ostrza� z tamtej strony. Nie wiedz�c dlaczego, Hans w�a�nie tam ruszy�. Mija�y go uciekaj�ce na wp� ubrane�� czy mo�e raczej na wp� nagie�� wrzeszcz�ce kobiety.</emphasis></p><p><emphasis>��Anna?!�� wo�a� raz za razem.�� Anna?!</emphasis></p><p><emphasis>��Anna zosta�a, �eby walczy� i nas os�ania�!�� krzykn�a do niego jedna z izraelskich dziewczyn.</emphasis></p><p><emphasis>Hans pobieg� samotnie w noc.</emphasis></p><p><emphasis>Znalaz� j� pluj�c� i przeklinaj�c� trzech Arab�w, kt�rzy przyciskali j� rozci�gni�t� na ziemi, podczas gdy czwarty, przykucni�ty mi�dzy jej nogami, szarpa� si� z tym, co zakrywa�o doln� po�ow� jego cia�a. Do�wiadczony palec Hansa musn�� spust cztery razy, a potem jeszcze dla pewno�ci pi�ty raz.</emphasis></p><p><emphasis>Pochyli� si� i z�apa� dziewczyn� za koszul�. Spostrzeg�, �e nie mia�a spodni, a jej karabin z otwart� komor� mia� pusty magazynek. Hans wyprostowa� si� i zacz�� biec z powrotem, ci�gn�c dziewczyn� za sob� i ostrzeliwuj�c si�, by zniech�ci� ewentualny po�cig.</emphasis></p><p><emphasis>Ostrza� mo�dzierzy wci�� trwa�, sprawiaj�c, �e przebywanie na powierzchni by�o ryzykowne. Gdy dobiegli do w�skiego okopu, Hans zeskoczy� w d� i poci�gn�� Ann� za sob�, popychaj�c j� �agodnie na pyliste dno.</emphasis></p><p><emphasis>��Tu b�dziesz bezpieczna, Anno. Nie pozwol�, �eby co� ci si� sta�o.</emphasis></p><p><emphasis>Dopiero wtedy zacz�a p�aka�; najpierw by�y to t�umione, ciche pochlipywania, potem gwa�towny szloch. Hans stara� si� j� pocieszy� delikatnym poklepywaniem, jednocze�nie wygl�da� z okopu i wypatrywa� niebezpiecze�stw. Atak wydawa� si� ko�czy�, ogie� Arab�w traci� na sile. Ob�z by� ju� lepiej o�wietlony; p�on�o p� tuzina budynk�w. Mo�e to w�a�nie odp�dzi�o napastnik�w. Urodzeni rozb�jnicy i beznadziejni �o�nierze rzadko kontynuowali atak bez wszelkich mo�liwych rodzaj�w przewagi. W ko�cu dzi�ki �agodnej opiece Hansa szloch Anny usta�.</emphasis></p><p><emphasis>��Chcieli mnie zgwa�ci栗 oznajmi�a niepotrzebnie.�� Nie powiniene� by� si� nara�a�. To by mnie nie zabi�o.</emphasis></p><p><emphasis>Hans wzruszy� ramionami.</emphasis></p><p><emphasis>��Mo�e i nie. dziewczyno. Ale mogliby to zrobi�, kiedy ju� by si� zabawili.</emphasis></p><p><emphasis>Anna powt�rzy�a jego gest wzruszenia ramionami.</emphasis></p><p><emphasis>��Mam imi�, wiesz?�� powiedzia�a, nie wiadomo czemu ze z�o�ci�.�� Zreszt� mogli to zrobi�, co za r�nica.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie m�w tak!�� krzykn�� z niezwyk�� zaciek�o�ci�; potem zni�y� g�os prawie do szeptu.�� Wiem, �e masz imi�, Anno.</emphasis></p><p><emphasis>��Dlaczego?�� spyta�a.�� Nigdy nie okaza�e�, �e ci� to obchodzi. Przynajmniej a� do dzisiaj.</emphasis></p><p><emphasis>��Obchodzi mnie, Anno. Zawsze obchodzi�o.</emphasis></p><p><emphasis>��Nigdy nic nie da�e� po sobie pozna�.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie mog�em.</emphasis></p><p><emphasis>��Dlaczego? Bo by�am obozow� kurw�? Bo mam tatua�?</emphasis></p><p><emphasis>Hans poczu� fal� nudno�ci.</emphasis></p><p><emphasis>��Wiedzia�em o tatua�u. Nie wiedzia�em� o tym drugim.</emphasis></p><p><emphasis>��Ale by�am ni�, przez kilka �at. Dla stra�nik�w w Ravensbr�ck.</emphasis></p><p><emphasis>Hans przypomnia� sobie obrzydliwe s�owa innego esesmana podczas jego bardzo kr�tkiego pobytu w Birkenau. Zemdli�o go jeszcze bardziej, tak bardzo, �e sta�o si� to widoczne.</emphasis></p><p><emphasis>�le go rozumiej�c, Anna odwr�ci�a si�, by ukry� �zy.</emphasis></p><p><emphasis>��To nie by�o z mojej woli, nigdy z mojej woli. Ale rozumiem, dlaczego nie chcesz mie� ze mn� nic do czynienia�</emphasis></p><p><emphasis>��Przesta� rozkaza�.�� To nie przez tw�j tatua� ani twoj� przesz�o��, kt�rej nie wybiera�a�. To� Ja te� mam tatua�.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie, nie masz�� odpar�a z uporem.�� Widzia�am twoje r�ce.</emphasis></p><p><emphasis>��M�j�� westchn�� Hans�� nie jest na r�ku.</emphasis></p><p><emphasis>��Ale��� Anna zakry�a usta i otworzy�a szeroko oczy, a� za dobrze rozumiej�c jego s�owa. Potem odwr�ci�a si�, wybieg�a z okopu i uciek�a w rozmigotan� p�omieniami ciemno��.</emphasis></p><empty-line/><p>W kosmosie nie wida� ju� by�o smugowc�w, nowe s�o�ca przesta�y rozb�yskiwa� i znika� w nico�ci. Tam bitwa by�a ju� sko�czona i Hans nie miar �adnych z�udze� co do tego, kto wygra��� ani, co wa�niejsze, kto przegra�. Niebo nad Ziemi�, raz na kr�tko odzyskane, zn�w znalaz�o si� w posiadaniu naje�d�cy.</p><p>M�hlenkampf odchrz�kn��.</p><p>��Si�d� nam na karku jutro, panowie, o ile nie wcze�niej. Lepiej wracajcie do swoich jednostek.</p><p>W milczeniu, ponuro, mo�e z odrobin� strachu, m�czy�ni zacz�li si� rozchodzi�, ka�dy do swojej dywizji, brygady czy pu�ku.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, p�noc, 18 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>L�ni�cy behemot wprost emanowa� z�owrogim blaskiem. O ile <emphasis>Anna </emphasis>i jej siostry ol�niewa�y, o tyle nowy model osza�amia�. Od czubka dzia�a elektromagnetycznego a� do tylnej �ciany wie�y, od szczytu owej w�skiej, rekiniej wie�y a� do g�sienic spoczywaj�cych na betonowej pod�odze, od bli�niaczych wybrzusze� skrywaj�cych uzbrojenie obronne bliskiego zasi�gu na przodzie a� do pochy�ego ty�u, Tygrys III <emphasis>Ausf�hrung </emphasis>B by� urzeczywistnieniem sn�w.</p><p>��Dla wroga to b�dzie koszmar�� zauwa�y� Mueller, w ko�cu zadowolony z uzbrojenia.</p><p>Indowy Rinteel, pozbawiony zaj�cia od chwili ucieczki darhelskiego Tira, przy��czy! si� do zespo�u projektant�w, pomagaj�c przy dziale elektromagnetycznym. Nie posiada� �adnego uznawanego przez ludzi tytu�u in�ynierskiego, ale wielu Indowy, w tym i on, mia�o niemal wrodzon� zdolno�� majsterkowania. Rinteel w ca�ej rozci�g�o�ci zgadza� si� co do tego �koszmaru�.</p><p>Prael prychn�� z obrzydzeniem zza swojej brody.</p><p>��Mo�e i b�dzie�� powiedzia�.�� Ale jest tylko jednym koszmarem, podczas kiedy my potrzebujemy prawdziwej plagi, niech to szlag. Stara �piewka. Za ma�o, za p�no.</p><p>��Za du�o chcieli�my naraz�� podsumowa� Mueller.�� Powinni�my byli wykorzysta� zdobyte dzia�a elektromagnetyczne do unowocze�nienia istniej�cych Tygrys�w.</p><p>��Mo�e tak, mo�e nie�� odparowa� Nielsen.�� Wci�� mog� wiele zdzia�a�, wspieraj�c Baterie Obrony Planetarnej.</p><p>��Ona te� by mog�a�� zauwa�y� Breitenbach.</p><p>��Nie�� sprostowa� Henschel�� bo nie mamy za�ogi.</p><p>��Szkoda by�oby pozwoli�, �eby zosta�a zdobyta albo zniszczona�� powiedzia� Schl�ssel.�� I to nie do ko�ca prawda, �e nie mamy za�ogi. My sami znamy j� tak dobrze jak dowolna za�oga, a je�li jest nas za ma�o, �eby obsadzi� ca�e wyposa�enie� No c�, jej SI potrafi o wiele wi�cej ni� model A.</p><p>��Sugerujesz, �eby�my j� ukradli?�� spyta� Prael. Mueller u�miechn�� si�.</p><p>��Nie �ukradli�, Karl. Po prostu zabrali na testy bojowe, to . wszystko. Aj a by�em kiedy� bardzo dobrym kierowc�.</p><empty-line/><subtitle>Rejon zgrupowania Wittmann, Tygrys Anna, Turyngia, Niemcy, 18 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Wieczorne fajerwerki przy�mi�y wczorajsze. Oko�o dziesi�ciu tysi�cy pojedynczych okr�t�w Posleen�w, na kt�re rozpad�y si� kule, i ogie� kilkuset Baterii Obrony Planetarnej oraz naziemnych dzia� elektromagnetycznych wsp�lnymi si�ami zamieni�y niebosk�on w ci�g�y strumie� pirotechnicznej rozrywki.</p><p>Jak to powiedzia� admira� Nelson?, pomy�la� Hans. Ach, pami�tam: �Tylko g�upiec atakuje fort okr�tem�. Admira� oczywi�cie mia� racj�, tylko g�upiec atakuje okr�tem. Ale wystarczy wzi�� odpowiednio du�o okr�t�w i wszystko jest ju� tylko kwesti� czasu.</p><p>Ani okr�ty, ani baterie naziemne nie mia�y �adnych os�on. Obro�cy mieli jednak potr�jn� przewag�: mogli wybiera�, kiedy zrzuci� kamufla� i zdradzi� swoj� pozycj� otwarciem ognia, Posleeni w og�le nie mieli �adnej os�ony, a na dodatek nie najlepiej radzili sobie ze swoimi okr�tami. W ko�cu byli do�� g�upi� ras�. Ale t� przewag� ludzi r�wnowa�y�a z nawi�zk� liczebno�� obcych.</p><p>Hans przypomnia� sobie adekwatne do sytuacji przys�owie ludowe: �Ilo�� jest jako�ci� sam� w sobie� oraz s�ynne powiedzenie Stalina: �W pewnym momencie ilo�� przechodzi w jako��.</p><p>Ten komunistyczny bydlak co do tego te� mia� racj�, pomy�la� Hans, przypominaj�c sobie niewyra�nie widok p�on�cych Panter i Tygrys�w, kilku rozbitych sowieckich maszyn i przeje�d�aj�cej obok nieko�cz�cej si� kolumny T-34.</p><p>Stosunkowo niedaleka Bateria Obrony Planetarnej odezwa�a si� w�ciek�� nawa�� ognia kinetycznego; �adunki energii ci�y niebo smugami srebra, wypalaj�cymi powidoki na siatk�wce. W g�rze rozb�ys�o kr�tko kilka nowych gwiazd. Potem na bateri� spad� zmasowany ostrza� setek poslee�skich okr�t�w, rozwalaj�c j� w strz�py i wzbijaj�c chmur� w kszta�cie grzyba; Hans stoj�cy we w�azie <emphasis>Anny </emphasis>poczu� dr�enie ziemi.</p><p><emphasis>Dajemy im si� we znaki, mo�e nawet dotkliwie. Ale to nie wystarczy.</emphasis></p><p>Jakby na potwierdzenie, gdzie� daleko na zachodzie spad�a z nieba istna ulewa poslee�skiego ognia. <emphasis>To chyba dla Francuz�w.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Ouvrage du Hackenberg (twierdza Hackenberg), Thierville, Linia Maginota, Francja, 18 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Nie po raz pierwszy genera� major Henri Merle przekl�� sw�j rz�d i jego upart� odmow� wsp�pracy z kimkolwiek. Na ekranie telewizora przyozdabiaj�cego jedn� ze �cian jego posterunku dowodzenia widzia� koszmar, kt�rego mia� nadziej� ju� nigdy nie ogl�da栗 morze centaur�w przedzieraj�cych si� przez zasieki, miny, ogie� karabin�w maszynowych i artylerii, by dopa�� obro�c�w. Aktyniczny blask poslee�skich dzia�ek elektromagnetycznych przeplata� si� z czerwonymi smugowcami ostatnich obro�c�w Francji.</p><p>Bunkier trz�s� si� lekko od r�wnomiernych wibracji trzech automatycznych dzia�, kt�re strzela�y z wysuwanych wie�. Na ekranie ostrza� armat kr�tkiego zasi�gu�� kr�tkiego, bo wie�e by�y za ma�e, by pozwoli� na wi�kszy odrzut�� rysowa� w hordzie obcych grzybowate czarne chmury, zostawiaj�c po sobie tysi�ce poszarpanych poslee�skich trup�w. Ka�de dzia�o by�o zdolne wystrzeli� kilkadziesi�t stutrzydziestopi�ciomilimetrowych pocisk�w na minut� dzi�ki specjalnemu �a�cuchowemu systemowi podajnik�w amunicji. Wszystko to odbywa�o si� automatycznie, poza �adowaniem naboj�w na ta�moci�g wynosz�cy je na g�r�. Tym zajmowa�y si� dziesi�tki spoconych m�czyzn, uwijaj�cych si� w komorach amunicyjnych pod ziemi�.</p><p>Zbudowali�my to, �eby zniech�ci� Niemc�w do przypuszczenia ataku wprost na nasze przemys�owe serce, pomy�la� Merle z wilczym u�miechem. Nawet nam si� uda�o. Poszli przez Belgi�. Potem utrzymywali�my fortyfikacje w doskona�ym stanie przez dwadzie�cia lat, na wypadek, gdyby Rosjanom zebra�o si� na igraszki. Mo�e rzeczywi�cie ich te� to zniech�ci�o, kto wie? Teraz, po gor�czkowym wy�cigu z czasem i odbudowach, wreszcie ich u�ywamy i trzymamy si� ostatniego zak�tka <emphasis>la belle patrie.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>I dzia�aj��� powiedzia� na g�os.�� Wyrzynaj� tych obcych drani setkami. A przekl�ci politycy musieli to zaprzepa�ci�, odmawiaj�c wsp�pracy z Niemcami.</p><p>��Panie generale?�� spyta� adiutant Merlego.</p><p>��Mogli�my mie� tu ze sob� par� korpus�w pancernych <emphasis>Boche�� </emphasis>wyja�ni� Merle.�� Mogli�my mie� kilkana�cie dywizji piechoty, �eby pomog�y nam utrzyma� t� lini�. Ale nie. To niemo�liwe. Zgodzimy si�, �eby nam pomogli, tylko pod warunkiem, �e to my b�dziemy dyktowa� warunki. Powiedz mi, Francois, gdyby� by� Niemcami, gdyby� by� kimkolwiek, pozwoli�by�, �eby rz�d Francji, jakakolwiek francuska w�adza dyktowa�a ci warunki?</p><p>��<emphasis>Certainement pas</emphasis><a l:href="#n_39" type="note">[39]</a><emphasis>�� </emphasis>odpar� kapitan z krzywym, bardzo cynicznym i typowo francuskim u�miechem.�� Kto by�by tak g�upi?</p><p>��Nikt, a ja tym bardziej. Dlatego te� chocia� mordujemy tych obcych dupk�w tysi�cami, i tak si� przedr�. Zdob�d� te fortyfikacje, obior� nas ze skorupy jak jajko na twardo i wy�r� zawarto��. A potem przejd� dalej�</p><p>Bunkier zatrz�s� si� nagle mocniej ni� w wyniku ognia automatycznych dzia�. Merle spad� z fotela.</p><p>��<emphasis>Merde, </emphasis>co to by�o?�� spyta�, wstaj�c.</p><p>��Nie wiem, <emphasis>mon colonel.</emphasis></p><p>Zadzwoni� telefon. Po tylu dziesi�tkach lat system telefoniczny wci�� dzia�a�. Adiutant Francois odebra�. Merle zobaczy�, �e jego twarz robi si� bia�a.</p><p>Francois odwiesi� zabytkow� s�uchawk� na haczyk.</p><p>��Bateria B� zniszczona. Obcy w jaki� spos�b przebili si� do magazyn�w amunicji. Prawie nikt nie uszed� z �yciem. Rejon odci�to, �eby zapobiec rozprzestrzenianiu si� ognia.</p><p>Teraz to Merle zblad�.</p><p>��M�j Bo�e, pod magazynami tej baterii jest dwadzie�cia tysi�cy cywil�w.</p><p>��Zgin�li, panie generale.</p><p>��Mamy jeszcze ��czno�� z Niemcami?�� spyta� Merle.</p><p>��Tak s�dz�, panie generale. Dlaczego?</p><p>��Po��cz mnie z <emphasis>Generalleutnantem </emphasis>Von der Heydte. Oddam t� fortec� pod jego dow�dztwo i poprosz� o wszelk� pomoc, jakiej mo�e udzieli�, �eby uratowa� naszych cywil�w. Podczas kiedy ja b�d� to robi�, ty masz dzwoni� do innych dow�dc�w sektor�w i przekaza� im moj� sugesti�, �eby zrobili to samo. Pieprzy� rz�d. I tak nie mieli�my porz�dnej w�adzy od czas�w Napoleona Pierwszego.</p><empty-line/><subtitle>Saarlouis, Niemcy, 18 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Von der Heydte byt oszo�omiony.</p><p>��O co nas prosz� te cholerne �abojady?</p><p>��Chc�, �eby�my przej�li dowodzenie, panie generale. A przynajmniej chce tego genera� Merle i kilku innych. Z tego, co zrozumia�em, dostajemy wezwania na ca�ej d�ugo�ci frontu. Nie s� w stanie si� utrzyma�. Przynajmniej ich wojsko o tym wie. I postanowi�o zignorowa� polecenia w�adz.</p><p>��W porz�dku. To rozumiem. Przydaliby si� nam, gdyby tylko z nami wsp�pracowali.</p><p>��Genera� Merle wydawa� si� ch�tny, panie generale. Jego s�owa brzmia�y dok�adnie: �Prosz� powiedzie� genera�owi Von der Heydte, �e oddaj � siebie i ca�� moj� komend� pod j ego rozkazy�. Ale jest pewien haczyk.</p><p>��Aha! Wiedzia�em. Jaki?</p><p>��Panie generale, prosz�, �eby�my otworzyli nasze linie i pozwolili na ewakuacj� kilku milion�w ich cywil�w. Kilkuset tysi�cy z samego sektora genera�a Merlego.</p><p>��Mo�emy to zrobi�?</p><p>��To ryzykowne, panie generale. Mogliby�my prawdopodobnie otworzy� jedno przej�cie czy dwa. Ale by�yby to w�skie przej�cia. W�tpi�, czy uda�oby nam si� wszystkich przepu�ci�. Poza tym, panie generale�</p><p>��Tak?</p><p>��Panie generale, to bardzo dumni ludzie. Wie pan, �e Merle i reszta �abojad�w nie prosiliby o pomoc, gdyby mieli cho� cie� nadziei na utrzymanie si� o w�asnych si�ach.</p><p>��Rozumiem.�� Von der Heydte naprawd� rozumia�.�� B�dziemy musieli wys�a� cz�� w�asnych ludzi i narazi� ich na niebezpiecze�stwo, �eby os�onili ewakuacj�.</p><p>Genera� my�la� jeszcze przez chwil�, a potem podszed� do mapy sytuacyjnej. Zwr�ci� uwag� zw�aszcza na po�o�enie jednej dywizji i pogrzeba� w pami�ci w poszukiwaniu rozwi�zania.</p><p>Znalaz� je.</p><p>��Dzwo�cie do M�hlenkampfa. Tak, M�hlenkampfa z SS. Spytajcie, czy moge, po�yczy� jego dywizj� <emphasis>Charlemagne. </emphasis>Powiedzcie mu, �e czeka go bunt, je�li mi jej nie da, bo jestem got�w zni�y� si� do zwr�cenia si� do nich bezpo�rednio. I powiedzcie mu, �e raczej nie dostanie ich wielu z powrotem.</p><empty-line/><subtitle>Twierdza Hackenberg, Thierville, Linia Maginota, Francja, 19 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>M�czy�ni w zawilg�ych i cuchn�cych trzewiach fortecy wci�� zwracali na ni� uwag�, nawet w s�abym migocz�cym �wietle. Chocia� rozkwit m�odo�ci ju� dawno mia�a za sob� i mimo niedostatk�w i grozy ostatnich dziewi�ciu miesi�cy, Isabelle de Gaullejac wci�� by�a atrakcyjn� kobiet�, nawet z brudn� twarz�. Gdyby by�a czysta�� a maj�c mo�liwo�� umycia si�, Isabelle by�a bardzo dok�adna�� m�czy�ni ci nazwaliby j� �adn�, je�li nie pi�kn�.</p><p>Na dodatek Isabelle nosi�a si� z godno�ci� i wprost kr�lewsk� dum�. Je�li czego� brakowa�o klasycznym rysom jej twarzy, nadrabia�a to z nawi�zk� dziewcz�c� figur�.</p><p>By� mo�e jej kr�lewska duma wynika�a z gen�w, bo Isabelle pochodzi�a z rodu uszlachconego ponad pi��set lat temu.</p><p>Wychowywa�a si� w prawdziwym zamku, a nie w jednym z tych pa�acyk�w, kt�re nazywano zamkami. Jej rodzinnym domem by� zamek �owiecki u�ywany w �redniowieczu przez kr�la Henryka, Henryka Ptasznika. Dlatego zimne, wilgotne, brudne i pozbawione wszelkich wyg�d piek�o, jakim by�y trzewia fortecy Hackenberg, nie by�o dla niej wielkim wstrz�sem. Jako dziewczynka nienawidzi�a zamku kr�la Henryka. Jako doros�a kobieta nienawidzi�a Hackenbergu. Ale potrafi�a znie�� jedno, tak jak znosi�a drugie, dzi�ki woli wytrwania.</p><p>Mimo to wie�ci o ewakuacji fortecy przyj�a z ulg�. Ubra�a obu syn�w, jednego nastoletniego, drugiego zupe�nie ma�ego, tak ciep�o, jak pozwala�y skromne zapasy odzie�y, kt�re pozwolono im zabra�. Spodziewaj�c si� d�ugiego marszu do bezpiecznego miejsca, spakowa�a do torby najpotrzebniejsze rzeczy. W tym jedzenie, lekarstwa dla m�odszego ch�opca, kt�ry nabawi� si� w fortecy kaszlu, zmian� ubrania dla wszystkich i butelk� pierwszej klasy armagnaca. Do torby zosta�y te� upchni�te dwa wytarte wojskowe koce, kt�re wydano rodzinie. Isabelle nie by�a drobn� ani s�ab� kobiet� i dlatego, chocia� torba by�a ci�ka, uzna�a, �e da rad� j� nie��, o ile starszy syn Thomas troch� jej pomo�e.</p><p>Jako pojedyncza cz�steczka w cuchn�cym ludzkim morzu, stan�a u tylnego wyj�cia�� kiedy Niemcy by�y zagro�eniem, wrota te s�u�y�y do wypuszczania wycieczek�� trzymaj�c obu ch�opc�w blisko przy sobie i czekaj�c na sygna� wymarszu.</p><p>Garn�li si� do niej inni, wielu innych. W�adczo��, autorytet, kt�rymi emanowa�a, przyci�ga�y zagubionych, zdezorientowanych, bezradnych i pozbawionych nadziei jak magnes. Przyj�a to, tak jak niemal wszystko, ze spokojem.</p><p>W duchu nie by�a jednak spokojna. Od dawna nie mia�a �adnych wiadomo�ci od m�a. Isabelle obawia�a si� najgorszego.</p><p>Za ni� rozleg� si� ch�ralny pomruk. Odwr�ci�a si� i zobaczy�a wysokiego m�czyznꠗ wysokiego zw�aszcza na francuskie standardy�� przepychaj�cego si� przez zat�oczony korytarz. Kiedy j� mija�, dostrzeg�a mimo s�abego �wiat�a, �e jego mundur jest czarny jak noc. M�czyzna mia� na ko�nierzu insygnia, na kt�rych widok Isabelle mia�a ochot� splun��.</p><p>�o�nierz dotar� do grubych stalowych wr�t na ko�cu tunelu i stan�� na czym��� Isabelle s�dzi�a, �e na betonowym bloku, kt�ry podtrzymywa� jedno ze skrzyde�.</p><p>��Jestem kapitan Jean Hennessey�� oznajmi� czyst� francuszczyzn��� z 37. Dywizji Grenadier�w Pancernych SS <emphasis>Charlemagne. </emphasis>Jestem tu po to, by zaprowadzi� was w bezpieczne miejsce. Ta forteca nied�ugo upadnie. W tej chwili reszta mojego batalionu zajmuje pozycje, z kt�rych b�dzie utrzymywa� grzbiet i wn�trze fortu najd�u�ej jak si� da, by da� wam wszystkim, tylu ilu si� da, szans� ucieczki. Do miejsca, w kt�rym b�dziemy mogli przekroczy� niemieckie linie, mamy jakie� dwadzie�cia kilometr�w. Dla obcych jeste�cie po�ywieniem, b�d� wi�c pr�bowali zabi� jak najwi�cej z was, kiedy tylko wydostaniemy si� spod os�ony fortecy. M�j batalion zrobi wszystko, co b�dzie m�g�, by do tego nie dopu�ci�. Kiedy wydostaniemy si� z zasi�gu wroga, batalion wycofa si�, nie zrywaj�c z nim kontaktu bojowego, by os�ania� wasz� ucieczk�.</p><p>Chocia� Isabelle by�a potomkiem kr�lewskiego rodu, jej pogl�dy polityczne zawsze sytuowa�y si� daleko na lewo od centrum. Rozpaczliwie pragn�a zakrzycze� Hennesseya, przekl�� jego i znienawidzone insygnia, kt�re nosi�. Ale poci�gni�cie za rami� przez jednego z ch�opc�w sprawi�o, �e si� rozmy�li�a. Nie mog�a ryzykowa� rozw�cieczenia cz�owieka, kt�ry m�g� by� ich jedyn� szans� ocalenia.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Nawet Athenalras, kt�remu nieobce by�y rzezie, wyra�nie przycich�, kiedy us�ysza� doniesienia o masakrze jego ludu, pr�buj�cego napiera� na ca�ej d�ugo�ci linii frontu. Zawsze wierzy�, �e przewaga liczebna�� oraz odwaga�� decyduj� na �cie�ce Furii bardziej ni� cokolwiek innego, �e sam� mas� powali i zmia�d�y przeciwnika.</p><p>Ale jedyn� powalaj�c� rzecz� by�a liczba Ludu, kt�ry traci�. Trupy wisia�y niczym ozdoby na zasiekach i za�ciela�y ziemi� na ca�ej d�ugo�ci frontu. Jako wyraz psychicznego cierpienia�� bo poslee�ski w�dz troszczy� si� o sw�j Lud jako ca�o��, nawet je�li oboj�tne mu by�y jednostki�� grzebie� Athenalrasa obwis�. Wszechw�adcy na tenarach ucierpieli nie mniej ni� masy atakuj�ce pieszo. Strata tak wielu syn�w by�a jak lodowate ostrze wbite g��boko w trzewia.</p><p>��Nie ma do�� �ez, by op�aka� zabitych!�� zawo�a�.�� Chc� odwo�a� ten atak.</p><p>��To te ich przekl�te umocnienia�� powiedzia� Ro�moloristen, czuj�c gorzk�, bezradn� w�ciek�o�� kot�uj�c� si� w sercu.�� W �a�osnej dziurze zwanej Liege, w innym miejscu nazywanym przez nich Eben i tutaj, gdzie stoimy naprzeciw ich Linii Maginota, pr�bujemy przezwyci�y� ich bro� mas� cia�.</p><p>��A czy mo�emy si� przedrze�? Czy mo�emy w ko�cu si� przedosta�?�� spyta� Athenalras.</p><p>M�ody Wszechw�adca wyprostowa� grzebie�.</p><p>��Mo�emy, m�j panie. Musimy! Bo jedna rzecz staje si� coraz ja�niejsza. Je�li nie eksterminujemy tego gatunku, on eksterminuje nas! S� zbyt dobrzy, zbyt odwa�ni i przede wszystkim zbyt sprytni. Maj�c mniej walcz�cych i gorsze uzbrojenie, infiltrowani i zdradzeni przez swoich politycznych przyw�dc�w, zaatakowani z niszcz�c� si�� z kosmosu, wci�� walcz� z nami niemal jak r�wni. Wsp�czuj� tym thresh, tak, a nawet ich podziwiam. Ale dajmy im cho� dziesi�� lat pokoju, a ich istnienie doprowadzi do zag�ady naszego Ludu.</p></section><section><title><p>12</p></title><subtitle>Dow�dztwo Rezerwy Grupy Armii, zamek Kapellendorf, Turyngia, 20 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Obawiaj�c si� powiedzie� to cho�by szeptem, M�hlenkampf nie potrafi! jednak powstrzyma� samej my�li. Jeste�my zgubieni.</p><p>W ko�cu, chocia� mocno da�y si� poslee�skiej flocie we znaki, Baterie Obrony Planetarnej pad�y, mimo i� zosta�y wzmocnione zdobytymi dzia�ami elektromagnetycznymi. M�hlenkampf wiedzia�, �e tak b�dzie. Ich spodziewana kl�ska by�a przecie� jednym z g��wnych powod�w utworzenia Rezerwy Grupy Armii. Rozpocz�y si� l�dowania. Meldowano o co najmniej pi�tnastu wi�kszych desantach na terenie Niemiec i Polski oraz setkach mniejszych. Ca�kowita liczebno�� wroga na ziemi by�a powalaj�ca. Oficer wywiadu M�hlenkampfa ocenia� j� na dziesi�tki milion�w. Niemcom i temu, co pozosta�o z Polski, grozi�o dos�ownie zadeptanie przez fal� obcych.</p><p>W niekt�rych miejscach fal� t� kontrolowano. Pewn� rol� odegra�y w tym nowe rodzaje uzbrojenia, a w�r�d nich przede wszystkim bomby neutronowe, na kt�re skrajna lewica nigdy by si� nie zgodzi�a, gdyby mia�a na to jaki� wp�yw. A chocia� nie by�o jej wystarczaj�co du�o�� nie starczy�o czasu, by j� zbudowa栗 i nie zawsze znajdowa�a si� we w�a�ciwym miejscu, bro� wzmo�onego promieniowania sprawia�a, �e ca�e zagony obcych rzyga�y i zdycha�y w miejscach l�dowa�.</p><p>Bomby wzmo�onego promieniowania�� neutronowe, jak je cz�sto nazywano�� by�y w rzeczywisto�ci krokiem wstecz w rozwoju uzbrojenia. R�ni�y si� od bardziej konwencjonalnej broni j�drowej tym, �e nie posiada�y grubej uranowej os�ony wok� rdzenia, sprawiaj�cej, �e atom�wki by�y o wiele pot�niejsze od swoich poprzednik�w. Uranowa os�ona wzmaga�a si�� wybuchu, ograniczaj�c emisj� neutron�w samego rdzenia.</p><p>Ale niekontrolowane neutrony by�y zab�jcze same w sobie. Uwalniane przez stosunkowo niewielk� eksplozj�, zachowywa�y si� jak male�kie od�amki, przechodz�c przez cia�a i zabijaj�c kom�rki. Odpowiednia ich liczba potrafi�a w ci�gu kilku minut zabi� doros�ego cz�owieka. Co wi�cej, taka �mier� by�a wyj�tkowo wstrz�saj�ca dla wszystkich, kt�rzy to widzieli, a sami prze�yli. Nawet z du�ej odleg�o�ci neutrony zabija�y w kilka godzin czy dni, i to w jeszcze paskudniejszy spos�b.</p><p>Co najwa�niejsze, mniejsza eksplozja oznacza�a mniejsze zniszczenia i stosunkowo niewielkie ska�enie promieniotw�rcze. Jedynie w kontakcie ze stal� albo stopem stali neutrony stwarza�y ryzyko d�ugotrwa�ej radioaktywno�ci, sprawiaj�c, �e sam metal zaczyna� emitowa� promieniowanie gamma.</p><p>Jedna bomba�� pojedynczy pocisk kaliber sto pi��dziesi�t pi�� milimetr�w�� wykorzystana w odpowiedniej chwili zabi�a podobno nawet sto tysi�cy Posleen�w w ci�gu dwudziestu minut od detonacji. W miejscu jej wybuchu znaleziono dziesi�tki nietkni�tych, cho� wysoce radioaktywnych okr�t�w. Co wi�cej, straty w pobliskich miejscowo�ciach by�y znikome, tak samo jak ska�enie �rodowiska. W niekt�rych przypadkach bomby neutronowe nie by�y konieczne. Na przyk�ad jedno z l�dowa� Posleen�w mia�o nieszcz�cie odby� si� mi�dzy Erfurtern a Weimarem, w samym �rodku Rezerwy Grupy Armii. Op�r obcych by� kr�tki i daremny.</p><p>Mimo tych niewielkich sukces�w M�hlenkampf wci�� my�la�: �Jeste�my zgubieni�.</p><p>��C�, po kolei�� oznajmi� swojemu sztabowi.�� Pierwsz� rzecz� jest przebi� si� do Berlina, �eby odci��y� jego obro�c�w i mieszka�c�w. Po drodze chc� wyeliminowa� desant mi�dzy Magdeburgiem, Dessau i Halle. Potem si� rozci�gniemy, �eby oczy�ci� rejon za lini� Wis�y. Mi�dzy Berlinem a Szlezwikiem-Holsztynem prawie nic nie ma, wi�c Berli�czycy powinni sami da� sobie rad�, gdyby p�niej musieli si� wycofa�.</p><empty-line/><subtitle>Linia Zygfryda, Niemcy, 21 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Dla Isabelle, jej dw�ch syn�w i tysi�cy innych uchod�c�w ucieczka przed poslee�sk� nawa�� by�a koszmarem. Wychodz�c po raz pierwszy od wielu tygodni z okr��onego i padaj�cego fortu Hackenberg, natychmiast wpadli w namiastk� piek�a. Wsz�dzie dooko�a, pozornie na chybi� trafi�, z nieba spada�y przera�aj�ce b�yskawice. Ich huk miesza� si� z jazgotem niemieckich i francuskich salw artyleryjskich, kt�re z wyciem przelatywa�y nad ich g�owami. Dobiegaj�cy z ty�u i st�umiony przez wzniesienia grzechot ludzkiej artylerii, ostrzeliwuj�cej si� z fortecy i innych miejsc, przypomina� odleg�� szalej�c� burz�. Przed nimi ziemia by�a zryta i sp�kana niczym powierzchnia ksi�yca. R�wnie� z ty�u co jaki� czas b�yska�y pociski poslee�skich dzia�ek elektromagnetycznych, trafiaj�ce w uciekinier�w.</p><p>Ka�dy trafiony by� porzucany; wroga bro� uszkadza�a cia�o, nie daj�c nadziei na zagojenie ran. Raz po raz s�ycha� by�o trzask wystrza�u z pistoletu, oznajmiaj�cy, �e jakiemu� maruderowi czy rannemu uciekinierowi wy�wiadczono ostatni akt �aski.</p><p>Kapitan Hennessey szed� przodem, jeden z jego sier�ant�w zamyka� kolumn�. D�ugie kroki Isabelle, ci�gn�cej za sob� dw�ch syn�w, pozwoli�yby jej zr�wna� si� z kapitanem, gdyby tylko chcia�a. Ale nawet pragnienie schronienia si� przed przypadkowym cho�by ostrza�em wroga nie by�o do�� mocne, by zechcia�a splami� si� blisko�ci� francuskiego esesmana. Odkry�a jednak, �e idzie do�� blisko, by s�ysze�, co od czasu do czasu m�wi do radia i jakie odbiera meldunki. Wiadomo�ci z radia by�y przera�aj�ce: meldunki o �mierci, zniszczeniu i kl�sce, kiedy os�aniaj�cy batalion dywizji <emphasis>Charlemagne </emphasis>by� dziesi�tkowany i raz za razem spychany przez olbrzymie natarcie wroga. Isabelle widzia�a, jak na niekt�re wie�ci Hennessey sztywnia� z b�lu. Po innych jego pier� p�cznia�a z dumy i prostowa� si�, przyjmuj�c dor�wnuj�c� jej w�asnej kr�lewsk� postaw�. Raz wyda�o jej si�, �e uni�s� r�k� i otar� oczy.</p><p>Odg�osy walki, odleg�e, ale coraz bli�sze, przyda�y chy�o�ci stopom uchod�c�w. Wycie kanonady artyleryjskiej przybiera�o na sile, w miar� jak �o�nierze <emphasis>Charlemagne, </emphasis>coraz mniej liczni, byli zmuszeni wzywa� wsparcie i z ka�dym straconym cz�owiekiem i pojazdem coraz bardziej na nim polega�.</p><p>W ko�cu Isabelle zobaczy�a, �e Hennessey si� rozlu�nia. Niemiecka granica by�a w zasi�gu wzroku. Kapitanowi wyszed� na spotkanie inny �o�nierz w szarym polowym mundurze bardziej tradycyjnej niemieckiej armii, Bundeswehry. Isabelle przesz�o przez my�l, �e nast�pi mi�dzy nimi jaka� scena wrogo�ci, skoro pochodz� z innych formacji i narod�w. Ale nie, obaj potraktowali siebie jak odnalezieni bracia; po�o�yli sobie r�ce na ramionach i mocno u�cisn�li d�onie, roz�wietlaj�c ponur� atmosfer� promiennymi u�miechami.</p><p>Jaka� starsza kobieta, nie�mia�o u�miechni�ta, podesz�a do Isabelle; najwyra�niej przyci�gn�a j� emanuj�ca z niej wewn�trzna si�a.</p><p>��Madame?�� zagai�a.�� Co z nami b�dzie? Gdzie p�jdziemy, co zrobimy?</p><p>��To bardzo dobre pytanie, madame�� odpar�a Isabelle.�� P�jd� si� dowiedzie�.</p><p>D�awi�c w sobie obrzydzenie�� prawda m�wi�c, by�o to �atwiejsze, ni� mog�a si� spodziewa栗 i ci�gn�c za sob� obu syn�w, podesz�a do Hennesseya i Niemca, po czym zada�a im te same pytania.</p><p>Odpowiedzia� Niemiec, do�� eleganck� francuszczyzn�.</p><p>��Zostaniecie pa�stwo tymczasowo zakwaterowani w publicznych budynkach Saarlouis. Organizujemy jedzenie i miejsca do spania, a tak�e opiek� medyczn�, ale to troch� potrwa i by� mo�e sp�dzicie noc g�odni i zmarzni�ci. Pani rozumie, nie spodziewali�my si� tego.</p><p>��Rozumiem�� odpar�a Isabelle i zamilk�a, �eby si� zastanowi�. Za ni� d�uga, kr�ta kolumna uchod�c�w przesuwa�a si� powoli stosunkowo w�skim oznaczonym szlakiem. Przez g�o�nik powtarzano ohydnym francuskim, �e uciekinierzy musz� trzyma� si� wyznaczonej trasy, poniewa� grunt po obu jej stronach jest g�sto zaminowany. Potem zacz�to przekazywa� to samo, co Niemiec powiedzia� Isabelle, przesta�a wi�c my�le� o starej kobiecie.</p><p>Z powod�w, kt�rych sama nie umia�a okre�li�, Isabelle nie do��czy�a do strumienia uciekinier�w i sta�a obok francuskiego i niemieckiego oficera, patrz�c na mijaj�c� ich rzek� ludzi.</p><p>��Naprawd� powinna pani i��, madame�� powiedzia� w ko�cu Hennessey.�� Prosz�. Niech pani zabierze dzieci w bezpieczne miejsce.</p><p>Odwr�ci� si� do Niemca.</p><p>��Karl, masz tu wszystko pod kontrol�. Ja mam swoj� robot�. Isabelle kiwn�a g�ow�, a potem odwr�ci�a si� i pe�na l�ku zacz�a wraz z ch�opcami maszerowa� w�skim przej�ciem w szerokim pasie �mierci. Nie widzia�a po�egnalnego spojrzenia, kt�re Niemiec rzuci� Francuzowi. Gdyby je zobaczy�a, pewnie by nie zrozumia�a.</p><p>Z pocz�tku obawia�a si�, czy Niemcy rzeczywi�cie usun�li z przej�cia wszystkie miny. My�l o nadepni�ciu na jak�� czy�� co gorsza�� o nadepni�ciu przez jedno z jej dzieci przyprawia�a j� o dr�enie. Potem pocieszy�a si� �wiadomo�ci�, �e Niemcy�� to trzeba im przyzna栗 byli bardzo dok�adnymi lud�mi, a poza tym zatrzymanie si� oznacza�o po�arcie przez obcych.</p><p>Lubi�a francusk� kuchni�, ale nie mia�a zamiaru sta� si� jej elementem.</p><p>Min�wszy pola minowe, Isabelle rozejrza�a si� na boki. Zaczyna�a dostrzega� szczeg�y�� tu solidn� bry�� betonu, tam z�owrogo wygl�daj�ce zasieki. Trzy razy mija�a w�ciekle strzelaj�ce baterie artylerii. Nigdy w �yciu nie wyobra�a�a sobie tak bolesnej �ciany d�wi�ku.</p><empty-line/><subtitle>Zak�ady Kraus-Maffei-Wegmann, Monachium, Niemcy, 21 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>��Bo�e, to najpi�kniej brzmi�ca maszyna pod s�o�cem�� szepn�� Mueller przez internom ze swojego stanowiska kierowcy.</p><p>��O co ci chodzi?�� spyta� Schl�ssel.�� Ta urocza suka w og�le nie wydaje �adnego d�wi�ku, nie licz�c g�sienic.</p><p>Mueller za�mia� si�.</p><p>��Wiem, przyjacielu. Ale gdyby� sp�dzi� chocia� troch� czasu w czo�gach, wiedzia�by�, jak s�odko potrafi brzmie� cisza.</p><p>Stanowiska, kt�re sobie wybrali, by�y na poz�r sprzeczne z logik�. Chocia� Mueller i Schl�ssel pracowali w zespo�ach projektuj�cych dzia�o i nap�d, do�wiadczenie wojskowe Muellera jako kierowcy i marynarskie Schl�ssel a jako strzelca sprawi�o, �e obj�li te w�a�nie funkcje. Breitenbach nie mia� w og�le �adnego do�wiadczenia wojskowego, ale pracowa� nad opancerzeniem i broni� bliskiego zasi�gu, dlatego obj�� dowodzenie w�a�nie tym oraz sze�cioma robotnikami z fabryki, kt�rzy na ochotnika zg�osili si� do obs�ugi tego sprz�tu. Henschel by� stary, i chocia� nie spos�b by�o wyobrazi� go sobie jako �adowniczego w konwencjonalnym czo�gu, doskonale si� nadawa� do kierowania automatycznymi podajnikami Tygrysa. Specjalista od energii j�drowej, Seidl, jeden z tych, kt�rzy instalowali granulkowe reaktory, odpowiada� za zasilanie. Jedn� z pracownic zak�adowego bufetu zg�osi�a si� do obs�ugi kuchni i na zast�pc� strzelca. Prael za�, poniewa� doskonale zna� pakiet SI, a Tygrys HIB w du�ej mierze opiera� si� na dzia�aniu w�a�nie SI, zosta� przez aklamacj� wybrany na dow�dc� czo�gu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Indowy Rinteel, kt�ry nie nale�a� do za�ogi, czu� dziwny smutek i� mia� wra�enie, �e czego� w nim brakowa�o ju� od urodzenia. Ludzie byli tacy dziwni. Od pocz�tku traktowali go uprzejmie. Nie, �uprzejmie� nie oddawa�o ca�ego sensu. Byli taktowni, do tego stopnia, �e czasami czu� si� w�r�d nich prawie komfortowo, mimo ich rozmiar�w i b�yskaj�cych k��w.</p><p>Byli uprzejmi i taktowni, �agodni prawie tak jak sami Indowy. A mimo to najwyra�niej z rado�ci� szykowali si� do zabijania i prawdopodobnie w�asnej �mierci. Rinteel rozumia� gotowo�� oddania �ycia za sw�j lud. Sam przyby� na Ziemi�, wiedz�c, �e je�li spr�buje sabotowa� plany Darhel�w, mo�e zosta� schwytany i zabity.</p><p>Ale nie rozumia� ich sk�onno�ci do zabijania. W�r�d znanych mu mieszka�c�w galaktyki mieli j� jedynie ludzie i Posleeni. Czy nie dostrzegali, jak to bardzo niszczy ich dusze jako jednostek?</p><p>A mo�e ludzie to rozumieli? Mo�e rozumieli i uznali, �e niekt�re rzeczy warte sanie tylko pot�pienia, ale i �mierci? Trzeba si� nad tym zastanowi�.</p><p>Zasobniki amunicyjne by�y pe�ne. Podczas gdy Tygrysy takie jak <emphasis>Anna </emphasis>i jej siostry wozi�y zaledwie po pi��dziesi�t naboj�w, stosunkowo niewielka masa pocisk�w do dzia�a elektromagnetycznego pozwala�a zabra� ich ni mniej, ni wi�cej, tylko 442 sztuki. Zasi�g dzia�a pozwala� zestrzeliwa� poslee�skie okr�ty nawet z wysokiej orbity.</p><p>Paliwo nie by�o �adnym problemem.</p><p>��Wiecie co, panowie�� zauwa�y� Prael�� ten czo�g musi mie� imi�.</p><p>��<emphasis>Pamela?�� </emphasis>zaproponowa� Mueller, my�l�c o swojej �onie.</p><p><emphasis>��Deutschland?�� </emphasis>podpowiedzia� Schl�ssel, my�l�c o statku.</p><p><emphasis>��Bayern�� </emphasis>powiedzia� Breitenbach�� od miejsca zbudowania?</p><p>Prael za�mia� si�.</p><p>��Prostaki. Nigdy nie byli�cie w operze? Chamy! Pomy�lcie tylko. Czym ona jest, je�li nie Walkiri� wybieraj�c� poleg�ych? Czym s� te wystaj�ce z przodu mauserwerke, je�li nie cyckami Walkirii? A kim jeste�my my, je�li nie m�czyznami jad�cymi na �mier�? Nie, nie. Ten czo�g musi nosi� imi� <emphasis>Brunhilda!</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rinteel nie zrozumia� dowcipu. Rzadko rozumia� ludzkie poczucie humoru, a tego, co sprawi�o, �e ludzie na dw�ch stanowiskach uzbrojenia z przodu czo�gu zacz�li przera�aj�co szczerzy� z�by, zupe�nie nie pojmowa�.</p><p>Bez trudu jednak rozpozna�, �e by�a to weso�o��. Wyobra�enie Indowy o �weso�o�ci� by�o zupe�nie inne ni� ludzkie, ale to, �e ludzie mieli poczucie humoru, nie podlega�o dyskusji.</p><p>Maj� umrze�, a si� �miej�. Maj� zabija�, a si� �miej�. Naprawd�, to bardzo ciekawy przedmiot bada�.</p><p>Nagle Rinteel podj�� decyzj�. Podszed� ze spuszczon� g�ow� do Praela, niepewnie szuraj�c stopami, tak jak to robi� Indowy.</p><p>��Przyjacielu-cz�owieku Karl?</p><p>��Tak, przyjacielu Rinteelu?</p><p>��Tak sobie my�la�em� Znalaz�oby si� u was miejsce dla jeszcze jednego?</p><p>Prael jakby si� zastanawia�. Potem w jego oczach zamigota�y weso�e iskierki.</p><p>��Jedziemy Walkiri� do Walhalli. Drogi Rinteelu, by�oby po prostu nie w porz�dku, gdyby�my nie zabrali ze sob� Nibelunga.</p><p>Rinteel nie zrozumia� przyczyny nowego wybuchu �miechu, poj�� jednak, �e zosta� przyj�ty do za�ogi.</p><empty-line/><subtitle>W pobli�u Celu Alfa, mi�dzy Dessau i Halle, Niemcy, 21 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Hans nie mia� poj�cia, co Posleeni my�l� o �Je�dzie Walkirii� odtwarzanej z g�o�no�ci� miliona decybeli, kiedy 47. <emphasis>Panzer Korps </emphasis>wbi� si� w ich szeregi. Uzna� jednak, �e to na pewno nie zaszkodzi.</p><p><emphasis>Korps </emphasis>naciera� jak zwykle z <emphasis>Panzeraufklarungsbrigade </emphasis>(Pancern� Brygad� Rozpoznania) Florian Geyer na szpicy. P�ac�c wysok� cen� krwi i stali, jednostka ta zlokalizowa�a si�y wroga, obje�d�aj�c je dooko�a i ustalaj�c, �e nie jest to w �adnym razie pojedyncze l�dowanie, lecz�� wszystko na to wskazywa�o�� desant z�o�ony z trzech r�nych, pozornie niewsp�pracuj�cych ze sob� grup. W ka�dym razie podczas zwiadu dzielni �o�nierze brygady uchodzili ca�o, robi�c rzeczy, kt�re nigdy by im si� nie uda�y, gdyby Posleeni ze sob� wsp�dzia�ali.</p><p>Hans by� przekonany, �e Rezerwa Grupy Armii mo�e po prostu przetoczy� si� po wrogu. Ale dostrzega� spryt M�hlenkampfa Je�li Posleeni nie wsp�pracowali ze sob�, jak to z nimi cz�sto�� zazwyczaj�� bywa�o, mo�na by�o ich eliminowa� po jednym, zamiast wszystkich naraz. Kosztowa�oby to nieco wi�cej czasu, ale najprawdopodobniej pozwoli�oby oszcz�dzi� drogocenn� krew i stal. A Hans by� gor�cym zwolennikiem oszcz�dzania jednego i drugiego.</p><p>Nie �eby uwa�a�, �e to mo�e mie� jakikolwiek wp�yw na ostateczny wynik wojny.</p><p>Ze swoimi czo�gami rozproszonymi na odcinku trzydziestu kilometr�w, za lini� os�anianych przez nie dywizji <emphasis>Hohenstauffen </emphasis>i <emphasis>Frundsberg, </emphasis>Hans czeka�, a� poslee�skie okr�ty wylec� na spotkanie pancernej szpicy, kt�ra przebije ich sk�r� w poszukiwaniu �ywotnych organ�w.</p><p>Ale ani jeden poslee�ski okr�t nie wzbi� si� nad hord�, by stawi� ludziom czo�a. Pchni�cie by�o tak szybkie, tak niespodziewane, �e wr�g zosta� zmia�d�ony z budz�cym przestrach po�piechem. Maj�c chwil� czasu dla siebie, Hans pog�adzi� lew� kiesze� na piersi.</p><empty-line/><p><emphasis>Hans by� zaskoczony zawzi�to�ci�, z jak� Sol potraktowa� m�czyzn dziel�cych z nimi barak. Z ca�� pewno�ci� magiel, jaki im zgotowa�, mia� zwi�zek z ich niezdarno�ci� i ospa�o�ci� podczas nocnego ataku sprzed kilku dni. Ale Hansowi wydal si� zbyt surowy. Tak czy inaczej, nie m�g� mie� pretensji do Sola, �e kaza� za�odze sp�dzi� ca�� noc na karnej musztrze. Mo�e nast�pnym razem wyjdzie im to na dobre.</emphasis></p><p><emphasis>Zastanawia� si� jednak, czemu Sol tak d�ugo z tym czeka�.</emphasis></p><p><emphasis>Z ca�ych si� pr�bowa� wyrzuci� z g�owy obraz Anny i wyraz zgrozy na jej twarzy. Jak dot�d bezskutecznie. Zastanawia� si� te�, czy dziewczyna rozpowie wszystkim o jego przesz�o�ci. Wiedzia�, �e wtedy jego �ycie w tym miejscu sta�oby si� niemo�liwe. Mo�e jednak wysz�oby mu to na dobre. Gdyby jego przesz�o�� sta�a si� powszechnie znana, musia�by zosta� przeniesiony. By� mo�e w jakim� innym obozie�� Izraelczycy mieli ich wi�cej�� mia�by szans� kontynuowa� swoj� prac�, naprawia� w miar� swoich niewielkich mo�liwo�ci dawne krzywdy, nie cierpi�c dzie� w dzie� przez obecno�� kobiety, kt�r� kocha�, a kt�rej nie m�g� mie�.</emphasis></p><p><emphasis>Pr�bowa� zapomnie� o Annie i pope�nionych na niej grzechach, ale bezskutecznie. Wype�nia�a jego umys�, serce i pragnienia bardziej ni� jakakolwiek inna kobieta, jak� sobie wyobra�a�. Wracaj�c z poligonu do ma�ego baraku, by� ogarni�ty uczuciami, w kt�rych istnienie nigdy przedtem nie wierzy�.</emphasis></p><p><emphasis>W stanie takiego w�a�nie nieszcz�liwego roztargnienia wszed� do ciemnej chaty.</emphasis></p><p><emphasis>��Jest co�, co musz� wiedzie栗 us�ysza�.</emphasis></p><p><emphasis>��Co?�� zapyta� cieni.�� Co powiedzia�a�? Anna?</emphasis></p><p><emphasis>��S�u�y�e� w obozach? Musz� to wiedzie�.</emphasis></p><p><emphasis>Po g�osie pozna�, �e to ona.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie tak, jak masz na my�li�� odpar�.</emphasis></p><p><emphasis>��To proste pytanie�� nie ust�powa�a Anna.�� By�e� tam albo nie.</emphasis></p><p><emphasis>��By�em raz w Birkenau, przez jakie� trzy dni. Ale nie zosta�em tam, nie mog�em.</emphasis></p><p><emphasis>��Dlaczego?</emphasis></p><p><emphasis>��Bo si� brzydzi�em.</emphasis></p><p><emphasis>I Hans opowiedzia� jej o swoim bardzo kr�tkim pobycie w miejscu sprawnie zorganizowanego mordowania bezbronnych.</emphasis></p><p><emphasis>��Zabija�e� �yd�w?�� spyta�a, ci�gn�c przes�uchanie.</emphasis></p><p><emphasis>��Je�li tak, a to bardzo mo�liwe�� przyzna��� to nie dlatego, �e byli �ydami, tylko dlatego, �e byli uzbrojonymi partyzantami pr�buj�cymi mnie zabi�. Albo sowieckimi �o�nierzami.</emphasis></p><p><emphasis>Dziewczyna przez d�ug� chwil� trawi�a w milczeniu te informacje.</emphasis></p><p><emphasis>��W porz�dku�� oznajmi�a w ko�cu.</emphasis></p><p><emphasis>Chat� zn�w na d�u�szy czas wype�ni�a pustka. Kiedy jego oczy przyzwyczai�y si� do p�mroku, Hans zobaczy�, �e Anna k�adzie na zbitej z desek szafce pistolet.</emphasis></p><p><emphasis>��Po co to?�� spyta�.</emphasis></p><p><emphasis>���eby ci� zabi�, gdyby� by� jednym z nich. A potem zrobi� to samo ze sob�, �ebym nie musia�a �y� bez ciebie.</emphasis></p><p><emphasis>Hans ruszy� w jej stron�.</emphasis></p><p><emphasis>��Anno, ja�</emphasis></p><p><emphasis>��Zaczekaj!�� rozkaza�a, unosz�c otwart� d�o�.�� Zanim podejdziesz bli�ej, musisz si� czego� dowiedzie�. Czego� wstr�tnego. Prosz�, usi�d�.</emphasis></p><p><emphasis>Hans us�ucha�, przysuwaj�c rozklekotane krzes�o So�a do swojej pryczy i siadaj�c na nim twarz� do dziewczyny.</emphasis></p><p><emphasis>��Pochodz� z Berlina, jestem berli�sk� �yd�wk��� zacz�a.�� M�j ojciec by� profesorem, matka gospodyni� domow�. Ojciec by� kiedy� obiecuj�cym skrzypkiem, ale by� te� porucznikiem rezerwy i kiedy zacz�a si� Wielka Wojna, razem ze swoim pu�kiem ruszy� walczy�. Walczy� przez blisko cztery lata, a� straci� r�k� i dosta� drugi �elazny Krzy�, �elazny Krzy� Pierwszej Klasy za odwag�. Oczywi�cie nie m�g� ju� gra� na skrzypcach, ale wci�� mia� talent. M�g� uczy� i to robi�. I pami�tam, �e by� bardzo dumny ze swoich medali.</emphasis></p><p><emphasis>G�os Anny by� niesamowicie spokojny.</emphasis></p><p><emphasis>��Patrz�c na mnie, widzisz jego kobiec� wersj�. Mniej wi�cej tak samo jak ja, niezbyt wygl�da� na �yda. Nawet kiedy nazi�ci doszli do w�adzy, oboje ucierpieli�my mniej ni� wi�kszo�� �yd�w. Poza tym chroni� go �elazny Krzy�, bo sam Hitler ustanowi�, �e prawa przeciw �ydom nie dotyczy�y odznaczonych weteran�w. Moja matka i ja nie mia�y�my takiej ochrony. A je�li mia�y�my, pomniejsi nazi�ci i tak postanowili to zlekcewa�y�. Zabrano nas, a on, cz�owiek, kt�ry przelewa� krew i da� si� okaleczy�, kt�ry po�wi�ci� marzenie swojego �ycia dla Niemiec, pojecha� za nami dobrowolnie do obozu, tego w Ravensbr�ck. Chocia� normalnie by� to ob�z dla kobiet, dla ojca z jakiego� powodu zrobiono wyj�tek. Mia�am wtedy trzyna�cie lat.</emphasis></p><p><emphasis>Anna zadr�a�a, najwyra�niej na wspomnienie tego, o czym zamierza�a opowiedzie�.</emphasis></p><p><emphasis>��Z t�oku, braku jedzenia i lekarstw oraz zimna moja matka szybko zachorowa�a i zmar�a. Trac�c j�, ojciec straci� te� wol� �ycia. Poszed� za ni� do grobu dwa miesi�ce p�niej. Zosta�am sama, zupe�nie sama, Hans. Wyobra�asz to sobie? Pewnie te� bym umar�a, nie maj�c nikogo doros�ego, kto opiekowa�by si� mn� i czasem ukrad� co� do jedzenia. Ale potem, jak to bywa, zmieni�am si� z dziewczynki w kobiet�. I stra�nicy zacz�li to zauwa�a�.</emphasis></p><p><emphasis>Teraz to Hans zadr�a�; wiedzia�, co us�yszy.�� Anno, nie musisz�</emphasis></p><p><emphasis>��Tak, musz�!�� wrzasn�a z ob��dem w oczach. Potem, po chwili wewn�trznej walki uspokoi�a si� troch�.�� Musz�. Musisz wiedzie�, masz prawo wiedzie�. Pierwszy nie by� najgorszy. Oczywi�cie pobi� mnie, nie pr�bowa� nawet powiedzie� mi, co mam robi�. Pobi� mnie, a potem podar� na mnie ubranie i przerzuci� mnie przez tward� drewnian� prycz�, jakie tam mieli�my.</emphasis></p><p><emphasis>Hans nie przypomina� sobie, �eby s�ysza� kiedy� wi�cej nienawi�ci w czyim� g�osie.</emphasis></p><p><emphasis>��Och, jak krzycza�am, p�aka�am i b�aga�am. A on tylko mocniej mnie bi�. Bicie trwa�o d�u�ej ni� pieprzenie. Mo�e dlatego w�a�nie to robi�, bo ta brudna �winia nie umia�a wytrzyma� d�u�ej ni� trzydzie�ci sekund. Kiedy sko�czy�, odwr�ci� mnie i uderzy� w twarz jeszcze trzy czy cztery razy. Odwracaj�c si� do wyj�cia, rzuci� na pod�og� p� sple�nia�ej kie�basy. Powiedzia�: ��ryj, �ydowska suko. Kiedy wr�c�, w�o�� ci do pyska inn� kie�bas�.</emphasis></p><p><emphasis>��I pewnie tak zrobi��� powiedzia� Hans z gorycz�.</emphasis></p><p><emphasis>Anna zacz�a si� ko�ysa� w prz�d i w ty�.</emphasis></p><p><emphasis>��O tak�� odpar�a nieobecnym g�osem, jakby by�a gdzie� daleko.�� On i inni stra�nicy. Czasami dziesi�ciu albo dwunastu jednej nocy. Czasami wszyscy naraz. Czasami urz�dzali sobie ze mn� �przyj�cie�.</emphasis></p><p><emphasis>Zako�ysa�a si� mocniej.</emphasis></p><p><emphasis>��Hans�� ci�gn�a, wa�cz�c z �ami�cym si� g�osem�� nie ma niczego, absolutnie niczego, co m�g�by� sobie wyobrazi�, a czego by mi nie kazali robi�. Wywozili mnie nawet czasem z obozu i sprzedawali przeje�d�aj�cym �o�nierzom. Za moj� m�k� dawali mi jedzenie, szczotk� i troch� proszku do z�b�w, czasami u�ywane ubrania, nawet jaki� kiepski makija� na �specjalne okazje �.�� Zn�w zadygota�a.�� To dlatego tak nienawidz� makija�u, wiesz? Kazali mi si� malowa� jak prostytutce z Reeperbahn</emphasis><a l:href="#n_40" type="note">[40]</a><emphasis>, a potem szydzili ze mnie, �e jestem tylko �ydowsk� kurw�. Ale najgorsze by�o to, �e �aden z nich, ani razu przez te wszystkie �ata, nie zwr�ci� si� do mnie po imieniu. Pami�tasz, jak si� zez�o�ci�am, kiedy powiedzia�e� do mnie �dziewczyno�? Ci �agodniejsi m�wili czasami: �Pochyl si�, dziewczyno� albo �Na kolana, dziewczyno�. Ale najcz�ciej s�ysza�am ��ydowska suko, �ydowska kurwo, �ydowska szmato�. Tego typu rzeczy. Nie by�am nawet cz�owiekiem, tylko maszyn� do ruchania i obci�gania.</emphasis></p><p><emphasis>Na wspomnienie tego ostatniego, kra�cowego upokorzenia, odarcia nawet z pozor�w cz�owiecze�stwa, Anna zupe�nie straci�a panowanie nad sob�; wybuch�a szarpi�cym szlochem i zala�a si� �zami. Hans, sam z wilgotnymi oczami, w jednej chwili zerwa� si� z krzes�a, obj�� j� i zacz�� tuli�, g�aska� po w�osach i szepta�, jak bardzo mu przykro i jak bardzo j� kocha.</emphasis></p><p><emphasis>W ko�cu dziewczyna uspokoi�a si�, obj�a go ramionami i mocno przytuli�a.</emphasis></p><p><emphasis>��Nie przepraszaj�� szepn�a.�� To ju� si� sko�czy�o. I nie ty to robi�e�. Ale czy potrafisz mnie kocha� teraz, kiedy o tym wiesz?</emphasis></p><p><emphasis>��Teraz, kiedy wiem o czym?�� odpar� Hans st�umionym g�osem, te� na skraju �ez.�� �e by�a� gwa�cona ? Ze prze�y�a�? Dzi�ki Bogu, �e prze�y�a�, kochanie. Nie zrobi�a� nic z�ego, a ja nie m�g�bym ci� kocha� mocniej, gdyby� ciele�nie by�a tak� sam� dziewic�, za jak� uwa�am ci� duchowo.</emphasis></p><p><emphasis>Czuj�c niewyobra�aln� ulg�, Anna wtopi�a si� w jego obj�cia. Ale niemal natychmiast zn�w zesztywnia�a.</emphasis></p><p><emphasis>��Jeszcze jedno. Jeszcze jedno musisz wiedzie�. By�am w ci��y, nie raz. Za pierwszym razem nie mia�am jeszcze pi�tnastu lat. Za ostatnim mia�am troch� ponad siedemna�cie. By�am dla nich niewygodna, musieli prowadza� mnie do doktora i przekupywa� go, �eby usuwa� ci��e i nic nikomu nie m�wi�. Dlatego wreszcie nam�wili go, �eby mnie� �naprawi��. Ja m�wi� �naprawi��. Oni m�wili ,,wykastrowa��. Hans, ja nie mog� mie� dzieci.</emphasis></p><p><emphasis>Hans poczu� co� </emphasis>wi�cej<emphasis> ni� win�, wi�cej nawet ni� lito�栗 nieopisane wra�enie opuszczenia.</emphasis></p><p><emphasis>��To niewa�ne, Anno�� powiedzia� mimo to.�� Prosz� uwierz mi,, to nie ma dla mnie znaczenia.</emphasis></p><p><emphasis>Poci�gn�wszy po raz ostatni nosem, po d�ugiej chwili milczenia Anna podj�a nag��, ale od dawna rozwa�an� decyzj�. Wsta�a, poci�gaj�c za sob� Hansa. Zmusi�a si� do u�miechu i zajrza�a mu g��boko w oczy.</emphasis></p><p><emphasis>��Poprosi�am So�a, by dopilnowa�, �eby nikt nam nie przeszkadza� przez ca�� noc. Mam dwadzie�cia trzy lata.�� Poprowadzi�a go do jego ��ka, po raz pierwszy tej nocy u�miechaj�c si�.�� Za du�o, �eby by� jak�kolwiek dziewic�, nie s�dzisz.</emphasis></p><empty-line/><p>Chocia� nocne niebo roz�wietla�a szalej�ca w oddali bitwa, Hans Brasche zignorowa� j�; g�adzi� kiesze� zawieraj�c� wszystko, co pozosta�o z jego mi�o�ci, i zanurza� si� we wspomnieniu tej pierwszej cudownej nocy z tysi�cy, kt�re mia�y jeszcze nast�pi�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pierwszy z trzech rejon�w l�dowania Posleen�w zosta� oczyszczony przed po�udniem dwudziestego drugiego. Drugi, gdzie by�o wi�cej czasu na przygotowania, wytrzyma� d�u�ej. Nie do�� tego�� tym razem Posleenom uda�o si� podnie�� w g�r� cz�� okr�t�w. Wtedy do akcji wkroczy�a brygada Hansa i jego czterdzie�ci Tygrys�w rzuci�o si� na obcych. Naje�d�cy zgin�li, ale drogo sprzedali sk�r�, zabieraj�c ze sob� do piek�a siedem drogocennych maszyn. Straty reszty <emphasis>Korps byty </emphasis>r�wnie znacz�ce.</p><p>Trzecie l�dowanie na po�udnie od Berlina by�o gotowe, kiedy 47. <emphasis>Panzer Korps </emphasis>wyjecha� mu na spotkanie w Bo�e Narodzenie.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>��Thresh tego �wiata maj� co�, co nazywaj� �religi��, m�j panie�� powiedzia� Ro�moloristen.</p><p>��Religi�? Co to jest ta �religia�?</p><p>��To co� w rodzaju uczu�, jakie nasi normalsi �ywi� wobec nas, jakie my �ywili�my kiedy� wobec Aldenat�, co� na kszta�t �cie�ki Pami�taj�cych�� odpar� m�odszy kessentai.�� Przyznaj�, to bardzo niejasna koncepcja. Wspomnia�em o tym, panie, poniewa� jutro przypada jedno z najwa�niejszych �wi�t dominuj�cej religijnej grupy tej planety. Nazywaj� to �Bo�ym Narodzeniem�, inaczej �uroczyst� celebracj� urodzin namaszczonego�. Obdarowuj� si� nawzajem prezentami, �piewaj� pie�ni pochwalne i dzi�kczynne dla swojego b�stwa, zbieraj� si� na obchody i przyozdabiaj� swoje domostwa i miejsca pracy.</p><p>Athenalras wzruszy� ramionami.</p><p>��Co to oznacza dla nas?</p><p>��Och, by� mo�e nic, panie. Po prostu uzna�em to za interesuj�ce.</p><p>��By� mo�e�� powiedzia� oboj�tnie Athenalras.�� Jakie wie�ci z frontu?</p><p>��Niedobre, m�j panie�� przyzna� Ro�moloristen.�� Na p�nocy i po�udniu brak post�p�w. Lud napotka� wielk� rzek�, kt�r� thresh nazywaj� �Renem�, i nie znalaz� �adnego mostu. Chwieje si� pod nawa�� artyleryjsk� z drugiego brzegu. W centrum wie�ci s� troch� lepsze. Tylko kilka fort�w pasa umocnie�, kt�ry nazywaj� Lini� Maginota, wci�� si� trzyma. W niekt�rych miejscach, tam, gdzie jest kilka takich fort�w blisko siebie, Lud ponosi straszliwe straty od ognia pobliskich fortec. Ale tak jest tylko w kilku miejscach. Pozosta�e forty ju� zosta�y wyeliminowane.</p><p>��To �wietnie�� chrz�kn�� starszy Wszechw�adca.</p><p>��C�, i tak, i nie, panie. Wi�kszo�� thresh uciek�a za drug� lini� umocnie� w �rodkowym rejonie. Zosta�o nam niewiele thresh opr�cz w�asnych zabitych, by nakarmi� hord�, chocia� tych jest do��, by �ywi� j� przez jaki� czas. A Lud atakuj�cy te drugie umocnienia, zwane Lini� Zygfryda, zbiera pot�ne ci�gi. Tak samo jest na wschodzie. Rzeki i fortyfikacje sprawiaj�, �e p�acimy straszliw� cen�, a zyskujemy niewiele.</p><p>��Co z ostrza�em z orbity?</p><p>��Jest mniej skuteczny przeciw Linii Zygfryda ni� Maginota, panie. Ta druga linia jest inaczej skonstruowana: to mniejsze umocnienia, bli�ej powierzchni ziemi. Marnotrawstwem by�oby ryzykowa� zej�cie ni�ej, by ostrzela� pojedyncze ma�e bunkry. Jest tam te�� co�, co zestrzeliwuje okr�ty Ludu z ni�szej orbity, zmieniaj�c po ka�dym strzale pozycj�. Sygnatura ognia tego czego� odpowiada naszej okr�towej broni kinetycznej.</p><p>Athenalras spos�pnia�.</p><p>��Ile jest tego �czego��?</p><p>��Nie ma sposobu, by to stwierdzi�, panie. Mo�e ich by� wiele. Mo�e by� tylko jedno.</p><p>��Ciekaw jestem, jakie nowe �prezenty� threshkreen b�d� dla nas mieli jutro, w swoje �Bo�e Narodzenie�.</p></section><section><title><p>13</p></title><subtitle>Tygrys Anna, na po�udnie od Magdeburga, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Bezs�oneczne niebo przed�witu za plecami Hansa zamigota�o jak pod�wietlone tysi�cem stroboskop�w; to ca�a artyleria�� ponad trzy tysi�ce armat�� Rezerwy Grupy Armii s�a�a swoje prezenty Posleenom okopanym na po�udnie od miasta.</p><p>Samo miasto wci�� si� broni�o, najprawdopodobniej dlatego, �e po�owa Posleen�w, kt�rzy mogli je atakowa�, zwr�cona by�a na po�udnie, frontem do zagro�enia ze strony Rezerwy Grupy Armii. Mimo to jednak nacisk obcych by� bardzo mocny i miasto rozpaczliwie b�aga�o M�hlenkampfa o pomoc. �Prezenty� dla Posleen�w by�y tak�e prezentami dla obro�c�w Magdeburga, wysy�anymi od serca wraz z obietnic� wielu dalszych.</p><p>Schultz, chwilowo niepotrzebny na stanowisku strzelca, pom�g� roznie�� poranny posi�ek: po dwa jajka na twardo, troch� mleka o przed�u�onej �wie�o�ci�� �atomowego mleka�, jak nazywali je �o�nierze�� bu�k� i jakie� bli�ej nieokre�lone mi�so: szarawy, t�usty, gruby na centymetr zmumifikowany plaster.</p><p>Brasche, skupiaj�c si� na nadchodz�cych przez radio aktualizacjach danych wywiadu, z roztargnieniem wzi�� jajka, bu�k� i mi�so, ale stanowczo odm�wi� mleka. Schultz nie m�g� mie� do niego pretensji: cen� za przed�u�on� �wie�o�� by� smak starych skarpetek. Mo�e i by�o po�ywne, ale dobre na pewno nie.</p><p>��<emphasis>Gut�� </emphasis>mrukn�� Hans. Wr�g najwyra�niej nie podnosi� okr�t�w, �eby uciszy� baterie, a przynajmniej jeszcze tego nie zrobi�.</p><p>Artyleria w du�ej mierze by�a zmuszona strzela� w wywiadowcz� pustk�. Cokolwiek pilotowanego przez cz�owieka b�d� zdalnie sterowanego nie by�o w stanie przetrwa� d�u�ej ni� chwil�, kt�rej Posleeni potrzebowali, by zniszczy� wszystko, co przelatywa�o w ich pobli�u czy nawet nad nimi. Ani jeden satelita ludzkiej konstrukcji nie przetrwa� w kosmosie, by m�c teraz z g�ry spojrze� na Posleen�w. �aden pilotowany przez ludzi statek nie m�g� mie� nadziei na zbli�enie si� do Ziemi, kiedy flota by�a w wi�kszo�ci zniszczona, a nieliczne niedobitki liza�y swoje rany gdzie� w okolicach Proxima Centauri. Himmicki statek m�g�by sobie poradzi�, gdyby by� dost�pny, ale niestety �adnego nie by�o.</p><p>To, co mo�na by�o zrobi�, zrobiono. Florian Geyer uda�o si� przedosta� przez perymetr Posleen�w�� ale zap�aci�a olbrzymi� cen� i nie ustali�a nic ponad to, �e okre�li�a jego przebieg. Kilka miejscowo�ci w rejonie l�dowania wci�� si� broni�o; to one dostarcza�y nieco informacji, melduj�c, gdzie wr�g jest, a gdzie go nie ma, co artylerzy�ci mogli wykorzystywa� do celowania. Mapy r�wnie� si� przydawa�y, chocia� bior�c pod uwag� zupe�nie r�n� od ludzkiej militarn� filozofi� przeciwnika, Hans sceptycznie podchodzi� do ich warto�ci. Posleeni po prostu nie my�leli tak jak ludzie.</p><p>Najbardziej warto�ciowym �rodkiem rozpoznania w r�kach Niemc�w by�y wystrzeliwane przez artyleri� kamery telewizyjne, montowane w pociskach z zapalnikiem czasowym i daj�ce od kilku do pi�tnastu minut obrazu, zanim spad�y na tyle nisko, �e nie by�o ju� z nich po�ytku. By� to jednak rzadki sprz�t. Tak jak w przypadku cennych bomb neutronowych, nie starczy�o czasu, by wyprodukowa� ich wiele. Wykorzystywano je tak�e, og�lnie rzecz bior�c, w po��czeniu z wystrzeliwanymi przez artyleri� bombami�� kamery wyszukiwa�y u�yteczne cele, a nast�pnie bro� atomowa je �obs�ugiwa�a�.</p><p>Problem polega� jednak na tym�� Hans o tym wiedzia��� �e wr�g mia� mo�liwo�� rozproszenia si� i okopania. Kamery wypatrzy�y zaledwie kilka jego skupisk, kt�re usprawiedliwia�yby wykorzystanie zab�jczych pakiet�w wzmo�onego promieniowania. Co wi�cej, jedn� z naprawd� skutecznych zap�r przeciw kr�tkim wi�zkom neutron�w, kt�re bomby emitowa�y po detonacji, by�a zwyk�a ziemia, a Posleeni okopali si� g��boko przez tych kilka dni, kt�re mieli do wykorzystania.</p><p>Tymczasem Magdeburg�� a za nim Berlin�� rozpaczliwie i nieustannie wzywa�y pomocy.</p><empty-line/><subtitle>Kancelaria Federalna, Berlin, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Kanclerz spojrza� na map� sytuacyjn� wy�wietlan� na jednym z trzech ekran�w, kt�re zas�ania�y ca�� �cian� jego podziemnego gabinetu. Zaznaczono na niej pozycje si� obro�c�w�� na niebiesko�� i obcych�� na czerwono�� kt�rzy wyl�dowali w Niemczech i naciskali na ich granice. W ci�gu ostatnich dw�ch dni kanclerz z zadowoleniem obserwowa�, jak dwie du�e czerwone plamy znikaj�, kiedy Rezerwa Grupy Armii pod komend� M�hlenkampfa eliminowa�a wszystkie�� opr�cz jednego�� l�dowania na po�udnie i po�udniowy wsch�d od Magdeburga. Inne, miejscowe rezerwy zaj�y si� kilkoma innymi.</p><p>Te dobre wiadomo�ci r�wnowa�y� jednak nat�ok z�ych. Linia Zygfryda na zachodzie, broni�ca Renu i Nadrenii, trzyma�a si�, to prawda. Ale straty by�y straszliwe, w umocnieniach poczyniono wy�omy, a stan zaopatrzenia, zwa�ywszy na to, przez ile obszar�w zaj�tych przez Posleen�w przechodzi�y szlaki zaopatrzeniowe, by� gro�ny.</p><p>Na wschodzie sprawy mia�y si� gorzej, du�o gorzej. Linia Wis�y po prostu si� sypa�a, a najgorszym koszmarem by�o to, �e wrogowi uda�o si� zdoby� przynajmniej jeden most w Warszawie.</p><p>Jak do tego dosz�o, nie by�o do ko�ca jasne. Z tego, co da�o si� ustali�, kiedy Posleeni si� pojawili, most by� pe�en uciekinier�w. Nie chc�c, a mo�e nie mog�c pope�ni� masowego morderstwa przez wysadzenie go w powietrze, obro�cy zwlekali odrobin� za d�ugo. Wrogie okr�ty przypu�ci�y zmasowany atak i zniszczy�y umocnienia saper�w, zanim ci zd��yli zniszczy� most.</p><p>Zorganizowany pospiesznie kontratak przy u�yciu wszystkiego, co by�o pod r�k�, nie powi�d� si�; obcy zacz�li przelewa� si� na drugi brzeg z pr�dko�ci� kilkuset tysi�cy na godzin�, a niemieckie i polskie wojsko rozci�gni�te wzd�u� rzeki zosta�o zmuszone do wycofania si� na lini� Odry-Nysy.</p><p>A linia Odry-Nysy to iluzja, pomy�la� kanclerz. Jest tam niewiele ci�kich umocnie�. Te, kt�re istniej�, s� bardzo stare i s�abe�� znajdowa�y si� bardzo nisko na li�cie priorytet�w odbudowy. Sama rzeka miejscami ma metr g��boko�ci. A nawet tam, gdzie jest wystarczaj�co g��boka, �eby dranie si� potopili, pozamarza�a na ko��.</p><p>Oderwawszy za�zawione oczy od niepokoj�cego obrazu, kanclerz odwr�ci� si� do jednego ze swoich dow�dc�w, feldmarsza�ka von Seydlitza.</p><p>��Kurt?�� spyta�.�� Czy mamy szanse utrzyma� rzek�? Odbi� most?</p><p>���adnych, prosz� pana�� odpar� ze znu�eniem Seydlitz. Nie spa� prawie od tygodnia.�� Zastanawia�em si�, czy nie u�y� broni neutronowej. Ale moi doradcy od broni j�drowej wskazali dwa niepokoj�ce fakty. Po pierwsze, mamy zaledwie p� tuzina g�owic w zasi�gu strza�u do mostu. Po drugie, bomby dzia�aj� najlepiej na du�e skupiska wroga. Posleeni koncentruj� si� przed przekroczeniem rzeki, to prawda. Ale kiedy tylko docieraj� na nasz brzeg, bardzo szybko si� rozpraszaj�. Co wi�cej, ci na samym mo�cie stanowi� bardzo niewdzi�czny liniowy cel ataku. Jedn� bomb� mo�emy zabi� jakie� dwadzie�cia tysi�cy tych, kt�rzy ju� przeszli, plus jakie� pi�� czy sze�� tysi�cy tych na mo�cie. Uderzaj�c w drugi brzeg wszystkimi sze�cioma g�owicami, mo�emy wyeliminowa� do miliona z nich.</p><p>Seydlitz westchn��.</p><p>��Sztab generalny oblicza, �e spowolni�oby ich to o jak�� godzin�. <emphasis>Herr Kanzler, </emphasis>godzina oszcz�dzona teraz nie jest tak wa�na, jak utrzymanie p�niej linii Odry-Nysy. Ta bro� b�dzie nam wtedy potrzebna.</p><p>��Linii Odry-Nysy?�� spyta� kanclerz.</p><p>��To niewiele, ale nic wi�cej nie mamy.</p><p>��Niech pan wyda rozkazy. Wycofa� si�. Os�oni� ewakuacj� tylu polskich cywil�w, ilu si� da.</p><p>Seydlitz skin�� g�ow�.</p><p>��Stracimy wielu �o�nierzy�� podj���� i kiedy dotrzemy do Odry, przez jaki� czas mog� by� tylko zdemoralizowan� ha�astr�� ale zgadzam si�, �e powinni�my ucieka�, p�ki mo�emy. <emphasis>Herr Kanzler, </emphasis>mamy jeszcze inny problem, kt�ry stanie si� nie do przezwyci�enia, je�li Linia Zygfryda padnie.</p><p>��Mosty na Renie?</p><p>��Tak, prosz� pana. Na razie wr�g, kt�ry zaj�� obie strony most�w z powietrza, nie rusza si�. Ale zaj�� obszar o �rednicy ponad dwudziestu pi�ciu kilometr�w i gor�czkowo si� okopuje, powa�nie utrudniaj�c zaopatrzenie si� na Linii Zygfryda, kt�re os�aniaj� Nadreni�.</p><p>��Jakie� sugestie?</p><p>��Zatrzymajmy w miejscu Rezerw� Grupy Armii. Niech si� przegrupuje, a potem zawr�ci. A p�niej rzu�my ich na to l�dowanie.</p><p>Kanclerz zamy�li� si�. Chocia� za m�odu s�u�y� w wojsku, nie by� �o�nierzem i wiedzia� o tym. By� za to bardzo dobrym i�� w razie potrzeby�� bardzo bezwzgl�dnym politykiem, czego dowodzi�o wskrzeszenie przez niego SS.</p><p>��Nie�� odpar�.�� Je�li Berlin upadnie tak szybko, nasi rodacy strac� serce do walki. Niech lokalne si�y zajm� si� l�dowaniem nad Renem. Kiedy Rezerwa Grupy Armii oczy�ci Saksoni�-Anhalt. Pomorze i Meklemburgi�, zawr�cimy j�. Ale teraz? Nie.</p><empty-line/><subtitle>Na po�udnie od Magdeburga, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Nawa�a ognia artyleryjskiego nie s�ab�a. Przera�eni Posleeni, normalsi i Wszechw�adcy, kulili si� i dygotali pod gradem pocisk�w. Nigdy, w ca�ych dotychczasowych dziejach, Lud nie by� tak ca�kowicie bezradny, jak przeciw �artylerii� threshkreen.</p><p>Najgorsze by�o to, �e nikt nie by� nigdzie bezpieczny. Oolt�ondai Chaleeniskeeren, tak samo jak najpodlejsi z jego oolt�os, dr�a� i dygota� w bunkrze po ka�dym bliskim trafieniu. Nie m�g� nawet prze�kn�� thresh�c�olt, poslee�skich �elaznych racji przyniesionych mu przez cosslaini. Wszechw�adca na przemian przeklina� tch�rzliwych thresh, kt�rzy zasiedlali ten �wiat, i los, kt�ry przywi�d� tu jego i jego podopiecznych.</p><p>Posleen wiedzia�, �e m�g�by wylecie� swoim tenarem ponad nawale, ognia. Problem polega� jednak na tym, �e pewna ilo�� wrogich pocisk�w posiada�a elektroniczne zapalniki, kt�re mog�y zosta� odpalone przez sam� blisko�� tenara. Meldunki poslee�skich uciekinier�w z po�udnia opisywa�y to a� nadto jasno: niebo nie by�o bezpiecznym miejscem, kiedy threshkreen rozp�tywali swoj� piekieln� burz�.</p><p>Dlatego te� tenary Wszechw�adc�w, tak samo jak sami Wszechw�adcy, le�a�y bezbronne w pospiesznie wykopanej w ziemi jamie. Maszyna Chaleeniskeerena, czy raczej to, co z niej zosta�o, spoczywa�a zniszczona w dziurze kilka krok�w od niego. Posleen zastanawia� si�, ile tenar�w zostanie po kanonadzie bez je�d�c�w i ile �rodk�w transportu utracili inni Wszechw�adcy. Bez lataj�cych maszyn horda straci�aby wiele ze swej mocy.</p><p>Okr�ty by�y bezpieczne przed wi�kszo�ci� artyleryjskiego ostrza�u. Zbudowane z grubych i wytrzyma�ych materia��w, odbija�y niemal wszystkie pociski threshkreen. Nie mog�y jednak odbi� broni emituj�cej promieniowanie. Ta bro� powodowa�a, �e sam metal okr�t�w stawa� si� radioaktywny i koniec statk�w oraz ukrytych w nich obcych by� tylko kwesti� czasu. Koniec i sranie, rzyganie, skr�canie si� wagonu. Na szcz�cie thresh mieli tej broni niewiele.</p><p>Ostrza� dooko�a Chaleeniskeerena zel�a� i przeni�s� si� na inny obszar. Tak ju� by�o p� tuzina razy. Za pierwszym czy drugim razem Posleeni rzucali si� do strzelnic i tenar�w. Wtedy ogie� wraca� i wyrzyna� ich jak abat. Teraz chwila spokoju przynosi�a jedynie ciche westchnienie kr�tkiej ulgi, a nie wystawienie si� na strza�y.</p><p>Chaleeniskeeren nie potrafi� pozby� si� dr�cz�cego wra�enia, �e threshkreen tresuj� go, �eby siedzia� w miejscu, kiedy ostrza� s�abnie.</p><p>Poniewa� by� na wp� og�uch�y od kanonady, poczu� raczej ni� us�ysza� dziwne dudnienie. Ostrza� czy nie, tresura czy nie, odg�os ten by� zbyt dziwny, zbyt obcy, by go nie zbada�.</p><p>Opuszczaj�c g�ow�, by zmie�ci� si� w niskim wej�ciu bunkra, Wszechw�adca wyszed� do okopu i zaryzykowa� spojrzenie na pole bitwy.</p><p>Nic, tylko kratery i dym.</p><p>A potem zobaczy��� niski, drapie�ny kszta�t, jad�cy ostro�nie na g�sienicach, z kanciastym wybrzuszeniem na szczycie, kt�re obraca�o g��wn� bro� na prawo i lewo w poszukiwaniu ofiary. Po chwili do pierwszego do��czy� drugi, potem trzeci i czwarty. Wszechw�adca patrzy� szeroko otwartymi oczami na pieszych thresh, rozproszonych mi�dzy du�ymi pojazdami. By� wstrz��ni�ty, ale tylko przez kr�tk� chwil�.</p><p>��Do broni! Do broni!�� krzykn��.�� Threshkreen nadchodz�!</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, Saksonia-Anhalt, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Bo�e, to gorsze ni� Kursk, pomy�la� Hans, obserwuj�c na g��wnym ekranie, jak piechota i czo�gi, zwarte w �miertelnym starciu z wrogiem, poszerzaj� jedena�cie w�skich wyrw, kt�re artyleria wyr�ba�a w poslee�skich liniach. L�ejsze czo�gi, <emphasis>Panzer </emphasis>IIA7, rozwala�y bunkry, ostrzeliwa�y si� z karabin�w maszynowych i rozje�d�a�y obcych, wyciskaj�c z nich �ycie jak sok z przejrza�ych winogron. Tu� za nimi, nie zwa�aj�c na straty, niemiecka piechota wyr�bywa�a, wycina�a, wystrzeliwa�a i wypala�a sobie drog� przez okopy. Artyleria tymczasem koncentrowa�a si� na odcinaniu rejon�w penetracji i przerabianiu na mielonk� wszystkich wi�kszych grup, kt�re pr�bowa�y zbiera� si� do kontrataku.</p><p>Ale trudno tu by�o m�wi� o masakrze. Chocia� oszo�omieni, zdemoralizowani i os�abieni, Posleeni wci�� odgryzali si� z wi�ksz� zaciek�o�ci� ni� jakikolwiek ludzki przeciwnik, nawet bezmy�lnie odwa�ni Rosjanie.</p><p>Cz�ciowo wynika�o to, jak podejrzewa� Hans, z przekonania, �e wi�ksza ich liczba b�dzie w stanie przezwyci�y� groz� bombardowania. Poslee�skie okopy zape�nia�y si� trupami obcych, ale te� i wielu niemieckich �o�nierzy u�y�nia�o gleb�.</p><p>Hans ujrza� na g��wnym ekranie <emphasis>Anny, </emphasis>jak Leopard zostaje trafiony poslee�sk� hiperszybk� rakiet�. Czo�g rzygn�� ogniem, a wie�a, wyrzucona przez w�asne zapasy amunicji i paliwa, wystrzeli�a na blisko sto metr�w w g�r�. To, �e poslee�ski ostrza� niemal natychmiast ucich� pod nawa�� ognia, nie by�o �adnym pocieszeniem dla duch�w zdezintegrowanej za�ogi Leoparda.</p><p>1c Braschego, inaczej oficer wywiadu, zameldowa�:</p><p>��Panie pu�kowniku, odbieramy emanacje odpowiadaj�ce przemieszczaj�cym si� dwunastu do dwudziestu wrogim l�downikom. C-Dekom, B-Dekom i Minogom.</p><p>��Do wszystkich Tygrys�w�� rozkaza� Hans przez radio.�� Cele pojawi� si� za kilka sekund. Je�li w��cz� si� do bitwy, zabi� ich. Je�li zaczn� ucieka�, zabi� ich. Je�li dotrzecie do nich na ziemi, zabi� ich.</p><empty-line/><subtitle>Na po�udnie od Magdeburga, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Chaleeniskeeren i jego oolt�os bronili si� tak d�ugo, jak to by�o mo�liwe, zadaj�c nawet wrogowi pewne straty. To jednak szybko si� sko�czy�o. Teraz, wycofuj�c si� w kontakcie z wrogiem i patrz�c na swoje dzieci wyrzynane bezlito�nie ze wszystkich stron, Wszechw�adca po raz kolejny przekl�� z�ych, okrutnych threshkreen wraz z ca�� planet� i wszystkim, co na niej �y�o.</p><p>Wygl�da� w�a�nie ponad kraw�dzi� g��bokiego krateru, w kt�rym si� kry�, kiedy zosta� poderwany w g�r� i ci�ni�ty o ziemi� przez eksplozj� o sile, kt�rej nie wyobra�a� sobie poza starciami w kosmosie. Nocne niebo�� bo bitwa trwa�a ca�y dzie� i przeci�gn�a si� w noc�� roz�wietli�o na chwil� potworne, niesamowite co�. Daleko po lewej ziemi� wstrz�sn�a druga straszliwa eksplozja, a w jej kr�tkim rozb�ysku Chaleeniskeeren dostrzeg� potwora.</p><p>��G�wno demon�w�� szepn��, otwieraj�c szeroko oczy.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, Saksonia-Anhalt, Niemcy, 25 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>��Wyra�ne emanacje, C-Dek, godzina jedenasta, sze�� tysi�cy pi��set metr�w�� zameldowa� lc.</p><p>��Widzꠗ odpar� Brasche.�� Strzelec!�� rozkaza�.�� Podkalibrowym! ZU-PP �aduj� przecinek jeden kilotony. C-Dek!</p><p>��Cel�� odpar� jak robot Schultz, obracaj�c <emphasis>wie��, Anny </emphasis>w lewo i podnosz�c luf�, a� sygna� d�wi�kowy poinformowa� go, �e zalokowa� si� na celu.</p><p>��Ognia!</p><p>Jak zwykle czo�g szarpn�� do ty�u, dygocz�c od odrzutu armaty. W dali pojawi�a si� z grubsza sferyczna ku�a �wiat�a, kiedy pocisk z rdzeniem ze zubo�onego uranu najpierw przebi� pancerz poslee�skiego okr�tu, a potem uwolni� dziesi�� procent swojej antymaterii, kt�ra wesz�a w reakcj� z uranem, rozsadzaj�c statek wzd�u� spoje�.</p><p>Po lewej i prawej inne Tygrysy roz�wietli�y noc b�yskami wystrza��w i�� cz�sto�� trafieniami w wybrane cele. Poslee�skie okr�ty nie odpowiedzia�y ogniem, co kaza�o Hansowi podejrzewa�, �e s� bardziej zainteresowane ucieczk� ni� walk�.</p><p>��Ale to nie b�dzie trwa�o wiecznie�� mrukn��.</p><p>��Panie pu�kowniku?�� nie dos�ysza� lc.</p><p>��Pr�buj� ucieka栗 powiedzia� Brasche�� I bardzo dobrze, by�oby mi na r�k�, gdyby uciekli. Problem w tym, �e je�li nie znajd� drogi ucieczki, zwr�c� si� przeciwko nam.</p><p>��Tak jest�� odpar� lc.�� Ale wsp�dzia�anie kiepsko im wychodzi. Mamy spor� szans� stawi� im czo�a, nawet wszystkim naraz, je�li nas zaatakuj�.</p><p>��Zgadzam si�. Rozkazy pozostaj� niezmienione. Zabi� ich wszystkich.</p><empty-line/><subtitle>Wysuni�ta kwatera g��wna Rezerwy Grupy Armii, Halle, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>To by�a d�uga noc, a wstaj�ce s�o�ce zwiastowa�o kolejny d�ugi dzie�. M�hlenkampf jednym uchem s�ucha� meldunk�w o udanym przebiciu linii Posleen�w, o stratach i zdobytych celach.</p><p>Najgorsza, pomy�la�, wygl�daj�c przez pozbawione szyb okno na ulic� biegn�c� pod budynkiem, kt�ry zaj�� na sw�j sztab, najgorsza jest pustka tego miasta i wsz�dzie sterty ko�ci. Smutno pokr�ci� g�ow�. Przed wojn� mieszka�o tu �wier� miliona ludzi, potem nawet blisko trzysta tysi�cy. Cz�� uciek�a na po�udnie, zanim do miasta weszli obcy. Ale wi�kszo�� zosta�a, a mimo to my nie zastali�my tu �ywego ducha. Niech B�g ska�e tych obcych na najg��bsze otch�anie piek�a! Niech B�g przeklnie tego czy to, co sprawi�o, �e tu przylecieli.</p><p>Miasto wci�� sta�o; Posleeni nie mieli czasu rozpocz�� wyburzania, zanim pierwszy kontratak wypar� ich st�d dwudziestego drugiego. Ale �atwiej by�o zabi� i zje�� ludzi ni� zburzy� budynki.</p><p>Pod oknem M�hlenkampfa przejecha�a kolumna piechoty na ci�ar�wkach. Uwa�nie przygl�da� si� twarzom, szukaj�c oznak paniki albo upadaj�cego morale. Nie zobaczy� niczego takiego. Ujrza� za to zwyk�� nienawi�栗 wyludnienie Halle zapada�o nawet w najtwardsze czaszki.</p><p>��Dobrze�� szepn��.�� Odrobina nienawi�ci da im si��, by wytrwa� troch� d�u�ej.</p><p>Jego rozmy�lania przerwa� adiutant.</p><p>��<emphasis>Herr General, </emphasis>501. melduje, �e dotarli do g��wnego skupiska wrogich l�downik�w. Pu�kownik Brasche i jego Tygrysy niemal bez przeszk�d niszcz� wiele z nich na ziemi.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, Saksonia-Anhalt, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Dzisiaj to by�a masakra. Nie mog�c bezpiecznie umkn�� swoimi okr�tami, Posleeni uciekali na p�noc tenarami lub po prostu pieszo. Czterdziesty si�dmy <emphasis>Panzer Korps </emphasis>�ciga� ich z tak� sam� szybko�ci� i zaci�to�ci�, jak dawne SS �ciga�o uciekaj�cych Rosjan. W tym czasie reszta Rezerwy Grupy Armii naciera�a na p�nocny wsch�d i p�nocny zach�d, id�c na ratunek wci�� walcz�cym Magdeburgowi i Berlinowi.</p><p>Szlak mieszanej brygady Braschego us�any by� zrujnowanymi nadziejami Posleen�w. Za�ciela�y go tak�e szcz�tki setek okr�t�w, ma�ych i du�ych.</p><p>Jednak coraz wi�cej obcych zawraca�o, by zgin�� w walce, zamiast da� si� wyr�n�� od ty�u. Poniewa� w ka�dym wypadku by�a to decyzja pojedynczych jednostek lub ich ma�ych grup, Tygrysy Braschego mia�y przewag� liczebn�, a okr�ty�� kt�re musia�y wylecie� wysoko w g�r�, by m�c w og�le si� przemieszcza栗 by�y �atwe do wypatrzenia i zestrzelenia.</p><p>Nie oznacza�o to, �e masakra by�a ca�kowicie jednostronna. Pi�� Tygrys�w, w tym trzy jako martwe, dymi�ce i �arz�ce si� na wi�niowo kad�uby, r�wnie� zosta�o na szlaku brygady. Hans mia� nadziej�, �e pozosta�e dwa da si� odzyska� i obsadzi� nowymi za�ogami.</p><p>��Emanacje. C-Dek. Godzina pierwsza. Osiem tysi�cy metr�w�� oznajmi� lc.</p><p>��Brygada sta栗 rozkaza� Brasche.�� Atakowa�, kiedy si� poka�e.</p><empty-line/><subtitle>Na wsch�d od Magdeburga, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>Chaleeniskeeren wiedzia�, �e to koniec, taki sam, jaki spotka� wszystkich jego podw�adnych. Wiedzia�, �e nie mo�e dalej ucieka�, nie w tak os�abionym stanie.</p><p>Wszechw�adca opiera� si� o metalow� burt� C-Deka, poslee�skiego Dodekaedru dowodzenia. C-Dek nie mia� za�ogi i Chaleeniskeeren mia� mocne podejrzenia, �e wie dlaczego. Fale ci�kiego promieniowania gamma, przecinaj�ce jego cia�o jak no�e, powiedzia�y mu, �e okr�t pad� ofiar� radioaktywnej broni threshkreen.</p><p>��Niewa�ne�� prychn��.�� I tak jestem ju� martwy.</p><p>Podni�s� si� i niepewnie podszed� do g��wnego w�azu.</p><p>��St�j i przedstaw siꠗ rozkaza� okr�t. Wszechw�adca zna� zasady. Wszyscy poslee�scy kessentaiowie wiedzieli, jak przejmowa� porzucon� w�asno��, nie zaci�gaj�c <emphasis>edas, </emphasis>d�ugu przyt�aczaj�cego swoim brzemieniem szczeg�lnie tych, kt�rzy nie nale�eli do najstarszych i najzamo�niejszych z Ludu.</p><p>��Jestem oolt�ondai Chaleeniskeeren, syn Ni�imiturny, z rodu Faltrinskera, z klanu Turnisteran. Czy kto� jest na pok�adzie?</p><p>��Moje wewn�trzne czujniki wskazuj�, �e na pok�adzie tego statku nie ma �ywych istot, Chaleeniskeerenie z Turnisteran. Nazywam si� Wydaj�cy Uczt�.</p><p>��Jaki masz poziom radiacji, Wydaj�cy Uczt�?�� spyta� Posleen.</p><p>��Poziom pewnej �mierci w nieca�� jedn� dwudziest� pi�t� obrotu tej planety wok� swojej osi�� odpar� okr�t.</p><p>��Zajmuj� ten okr�t dla siebie i mojego klanu, w imieniu Sieci i Wiedz�cych, w imieniu Ludu i przetrwania.</p><p>��Taka jest droga �cie�ki�� odpar� okr�t i opu�ci� ramp�.</p><p>Narz�dy w�chowe Chaleeniskeerena natychmiast zaatakowa� smr�d odchod�w i wymiocin. Najwyra�niej Lud, kt�ry zgin�� w �rodku, by� liczny, skoro spowodowa� taki od�r. Bior�c si� w gar��, kessentai wszed� na pok�ad.</p><p>Przy rampie, tu� za w�azem, le�eli Posleeni w r�nych pozach upokarzaj�cej �mierci. Tu cosslaini rozerwa� w�asny tors, �eby dotrze� do �r�d�a b�lu. Tam inny le�a� w ka�u�y odchod�w i wymiocin. Niekt�rzy najwyra�niej si� w�ciekli, atakuj�c si� nawzajem w agonii.</p><p>Przest�puj�c nad trupami, Chaleeniskeeren z trudem dotar� do komnaty kontrolnej. Tam znalaz� martwych Wszechw�adc�w o pyskach wykrzywionych groz� w�asnego odej�cia. Jako jedyna �ywa istota na pok�adzie, Chaleeniskeeren dotar� do panelu sterowania. Musia� oderwa� od niego Wszechw�adc�, kt�ry �ciska� go w d�oniach, zesztywnia�y w rigor mortis.</p><p>Kessentai stan�� w pozycji dowodzenia.</p><p>��Oolt�ondaiu Chaleeniskeerenie�� zaintonowa� okr�t�� synu Ni�imiturny, z rodu Faltrinskera, z klanu Turnisteran, uznajecie w my�l Praw Sieci, Dr�g �cie�ki i Wiedz�cych jako prawowitego w�adc� tego statku. Co rozka�esz?</p><p>��Startuj�� odpar� niepewnie nowy dow�dca. Zaczyna�o mu ju� ciemnie� przed oczami.�� Startuj i kieruj si� w stron� si� ludzi. Przejmuj� sterowanie.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, Saksonia-Anhalt, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>��Nie mog� go namierzy�, panie pu�kowniku!�� krzykn�� rozgor�czkowany Dieter Schultz.�� Ten okr�t zachowuje si� zupe�nie inaczej ni� wszystkie, kt�re dot�d widzia�em!</p><p>Hans widzia�, �e to prawda. Zakr�caj�cy, podskakuj�cy, czasem nawet prze�lizguj�cy si� po ziemi okr�t by� niemo�liwym do trafienia celem. Kilka pocisk�w z innych Tygrys�w brygady przelecia�o obok niego, chybiaj�c. Nagle statek wystrzeli� prosto w g�r�, szybciej ni� m�g� go �ledzi� mechanizm podnoszenia lufy <emphasis>Anny, </emphasis>i uciek� poza zasi�g czo�gu.</p><p>��Ten okr�t a� wyje od promieniowania gamma�� oznajmi� lc.</p><p>��Uciek�!�� zawo�a� sfrustrowany Schultz.</p><p>Hans pokr�ci� g�ow� kr�tkimi, gwa�townymi ruchami.</p><p>��Nie. Posleeni nigdy tak si� nie zachowuj�. Ten okr�t ma zdychaj�cego obcego u steru. <emphasis>Anno, </emphasis>prze�lij wiadomo�� do ca�ej brygady. Przygotowa� si� na zderzenie i du�� eksplozj� antymaterii.</p><empty-line/><subtitle>Na pok�adzie Wydaj�cego Uczt�, trzydzie�ci kilometr�w nad Saksonia-Anhalt, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p>��Przejmij sterowanie� Przejmij stery, Wydaj�cy Uczt�, bo nie mog� ich d�u�ej utrzyma�.</p><p>��Twoje rozkazy, oolt�ondai? Mam si� kierowa� w stron� jakiej� bezpiecznej planety?</p><p>��Nie, okr�cie. Na d�u�sz� met� nie ma �adnej bezpiecznej planety. Jeste� w stanie zidentyfikowa� wielkie machiny wojenne threshkreen w dole?</p><p>��Jest ich ponad dwadzie�cia, oolt�ondai.</p><p>��Wybierz jedn�, okr�cie, tak�, kt�ra jest blisko innych.</p><p>��Tak uczyni�em.</p><p>��To dobrze�� powiedzia� Chaleeniskeeren, opuszczaj�c grzebie� i zwieszaj�c g�ow� ze wstydu i b�lu.�� Rozbij nas na niej.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, Saksonia-Anhalt, Niemcy, 26 grudnia 2007</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Hans wspomina� szcz�liwsze czasy� �lub by� skromny, jak mo�na by�o si� spodziewa� w prymitywnym izraelskim obozie. Dziewczyny za�atwi�y sukienk� i welon oraz jakie� pantofle na obcasie. Jedynym budynkiem nadaj�cym si� na ceremoni� by�a sto��wka. Nie by�o tam oczywi�cie organ�w, kt�re mog�yby odegra� marsz weselny, ale m�ody izraelski �o�nierz poradzi� sobie ca�kiem nie�le na skrzypcach.</emphasis></p><p><emphasis>Ogl�daj�c si� przez rami� na swoj� narzeczon�, Hans zauwa�y�, �e Anna mimo wszystko nie umalowa�a si�. C�, nie potrzebowa�a tego.</emphasis></p><p><emphasis>Po tej pierwszej nocy nie by�o nast�pnych. Poprosi� j� o r�k�, kiedy nast�pnego ranka wsta�o s�o�ce i wpad�o przez szpary w deskach do chaty. Le�a�a obok niego, promienie s�o�ca o�wietla�y jej w�osy rozrzucone na cienkiej poduszce, a jemu a� zapar�o dech w piersiach.</emphasis></p><p><emphasis>Widok zdenerwowanej Anny stoj�cej w drzwiach sto��wki wywo�a� takie samo wra�enie.</emphasis></p><p><emphasis>Ceremoni� przeprowadzono w jidysz. Je�li �y� jeszcze jaki� rabin, kt�ry m�wi� czystym niemieckim, to musia� by� bardzo daleko. Co ciekawe, chocia� rabin z trudem przebrn�� przez ceremoni�, Hans zrozumia� go lepiej ni� Anna. To pewnie dzi�ki rosyjskiemu, kt�rego poduczy� si� na wschodnim froncie.</emphasis></p><p><emphasis>Jaka� kobieta, wdowa�� Hans rozpaczliwie nie chcia� pozna� przyczyny jej wdowie�stwa�� podarowa�a im prost� z�ot� obr�czk�. Na polecenie rabina Hans za�o�y� j� na palec Anny. a potem poca�owa� dziewczyn�.</emphasis></p><p><emphasis>Podczas wesela, delirycznie szcz�liwy, znalaz� jednak chwil� czasu, by porozmawia� z rabinem na osobno�ci�</emphasis></p><empty-line/><p>Z ca�ej za�ogi <emphasis>Anny </emphasis>Harz pierwszy odzyska� przytomno��. Ucieszy� si�, wyczuwaj�c, �e czo�g wci�� stoi prosto.</p><p>Po kolei, pomy�la� przytomnie. Podpe�z� na czworakach do Schultza, obejrza� go, szukaj�c zranie�, i stwierdzi�, �e strzelec �yje i�� o ile pozwala�o na to jedynie pobie�ne badanie�� nie jest po�amany.</p><p>Kilka uderze� w twarz przywo�a�o Dietera do przytomno�ci.</p><p>��Wracaj na stanowisko, draniu, a ja sprawdz�, co z dow�dc�.</p><p>Zap�dziwszy oszo�omionego Schultza na fotel strzelca i uruchomiwszy w ten spos�b�� tak� mia� nadziejꠗ g��wn� armat�, Harz zaj�� si� drug� co do wa�no�ci spraw��� dow�dc�.</p><p>Kiedy do niego dope�z�, Brasche dochodzi� ju� do siebie, oparty o gr�d� wewn�trznego przedzia�u bojowego. Harz zobaczy�, �e jedna r�ka dow�dcy zwisa pod dziwnym k�tem, co� czerwonego przesi�ka przez jego mundur, a czerwony strumie� z g�owy zalewa twarz i skapuje na pok�ad.</p><p>��Straty?�� wycharcza� Hans.</p><p>��Nie wiem, panie pu�kowniku�� odpar� Harz.�� Nie ma meldunk�w.</p><p>1b brygady, inaczej oficer logistyczny, zebra� si� z pod�ogi i o w�asnych si�ach siad� z powrotem na fotel drugiego strzelca. Wystarczy�o mu jedno spojrzenie na ekran.</p><p>��Ci�kie, panie pu�kowniku�� powiedzia�.�� Bardzo ci�kie, zw�aszcza w�r�d Tygrys�w. Widz�, �e pi�� b�yska na moim ekranie, ale nie potrafi� powiedzie�, czy s� ju� martwe, czy dopiero konaj�. Podejrzewam, �e nasi pancerni grenadierzy b�d� w jeszcze gorszym stanie. Ale artyleria wysz�a z tego ca�kiem nie�le.</p><p>��Cholera�� zakl�� oszo�omiony Brasche s�abym g�osem.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>��Mam do��!�� zawo�a� Athenalras.�� Odwo�a� ten przekl�ty po wielokro�, demony go nada�y, atak!</p><p>��M�j panie, nie!�� krzykn�� Ro�moloristen, chocia� rze� na ca�ej linii frontu przyprawia�a go o takie same md�o�ci jak jego zwierzchnika.�� Nie mo�emy teraz si� wycofa�! Pomy�l, m�j panie. Thresh na wschodzie si� chwiej�. Ju� prawie nic nie stoi na przeszkodzie, by nasi bracia ruszyli a� do serca samego �Deutschlandu�!</p><p>Ro�moloristen opu�ci� g�ow� i potrz�sn�� grzebieniem.</p><p>��Linia Zygfryda jest krucha, panie, bardzo krucha. Chocia� teraz Lud ginie w stosunku dwudziestu do jednego, pi��dziesi�ciu do jednego, a nawet stu do jednego, jak to si� dzieje w niekt�rych miejscach, to nie ma znaczenia. Bo wci�� mamy na tym froncie przewag� liczebn� trzystu do jednego. Poza tym, panie, ten most, kt�ry zdoby�a horda Arlingasa niedaleko miasta szarych thresh. Mannheim� To powa�nie ogranicza ich mo�liwo�ci zaopatrywania tej przekl�tej artylerii. Ju� podczas kilku ostatnich obrot�w tej planety nasze straty wzd�u� tego odcinka frontu drastycznie spad�y. Przewidujemy, �e je�li b�dziemy dalej naciska�, threshkreen musz� si� za�ama�.</p><p>Starszy Posleen po�o�y� smutnym gestem d�o� na ramieniu o wiele m�odszego obcego.</p><p>��Niech to wszystko b�dzie prawda, m�odzie�cze. Ja i tak mam do�� tej rzezi. I chcia�bym, �eby si� sko�czy�a.</p><p>��Nie mo�e by� �adnego ko�ca, o wielki. �adnego, dop�ki ten gatunek nie zostanie ca�kowicie wyniszczony. Chod�, zobacz.</p><p>M�odszy kessentai �agodnie poprowadzi� swojego pana do ekranu danych.</p><p>��Sp�jrz na przewidywania, panie.</p><p>Monitor pokaza� dok�adnie wyliczone szacunki takich rzeczy, jak rozrost populacji, post�p technologiczny, urbanizacja, rozw�j sztuki wojennej, nawet profile psychiatryczne ludzi dzia�aj�cych w stresie.</p><p>��Sam widzisz, panie, �e mamy pyski przyczepione do pala rozrodczego.</p><p>��Tak czy inaczej, mamy dok�adnie przejebane, m�odzie�cze�� odpar� powoli i z przekonaniem Athenalras.�� Wytracili�my kwiat Ludu w daremnych szturmach na Lini� Zygfryda i nic nie zyskali�my, opr�cz zmniejszenia naszej liczebno�ci o sto milion�w tylko na tym jednym froncie.</p><p>��Wiem, panie�� powiedzia� Ro�moloristen.�� Wiem. Ale my�la�em�</p><p>��To niebezpieczne zaj�cie.</p><p>��Tak, panie, to te� wiem. Mimo to my�la�em, �e my� Lud jako ca�o�� toczymy wojny tak jak polujemy. Ci threshkreen nie robi� tego tak jak my. Maj� co�, co nazywaj� �zasadami wojny�. Lista owych zasad bywa u nich r�na, ale odkry�em dwana�cie, kt�re obejmuj� ca�o�� tematu.</p><p>��Dwana�cie?</p><p>��Tak, panie. To skupienie, cel, zabezpieczenie, zaskoczenie, manewr, ofensywa, jedno�� dowodzenia, prostota, ekonomia si�, okrucie�stwo, unicestwienie i kszta�t. Wykorzystuj�c te zasady, stworzy�em plan, kt�ry mo�e nam zapewni� zwyci�stwo. Zamiast atakowa� na ca�ym froncie, skoncentrujemy nasze wysi�ki na sektorze najbli�szym mostu utrzymywanego przez hord� Arlingasa. Nie mamy poj�cia, jak u�ywa� artylerii, kt�r� zdobyli�my, nie m�wi�c ju� o produkcji w�asnej. Ale mamy okr�ty. Rozbijemy z kosmosu�</p><p>��Wytrzebi� nasze okr�ty w kosmosie!</p><p>Ro�moloristen wyda� poslee�ski odpowiednik westchnienia.</p><p>��Tak, panie, z pewno�ci� tak b�dzie przez jaki� czas. Ale zanim nasze okr�ty zostan� zniszczone, same b�d� zabija�. Ubij� nam prost�, w�sk� �cie�k� do Linii Zygfryda. Panie, je�li tego nie zrobimy, nasz lud wyginie!</p><p>Podejmuj�c nagle decyzj�, Athenalras uni�s� lekko grzebie�.</p><p>��Poka� mi prognozy strat�� za��da�.</p><p>Przejrza� wyliczenia Ro�moloristena. Przera�aj�ce, przera�aj�ce. A mimo to ten pisklak ma racj�. Co innego mo�emy zrobi�, je�li Lud ma przetrwa�?</p><p>��Przygotowania zajm� nam kilka obrot�w tej planety wok� osi. Zajmij si� nimi. Przygotuj te� specjaln� grup� okr�t�w, kt�re zapoluj� na ten rzekomy supertenaral. Zmniejsz nat�enie prowadzonej ofensywy zaledwie do takiego poziomu, �eby thresh mieli si� czym zaj��</p></section></section><section><title><p>CZʌ� IV</p></title><section><title><p>14</p></title><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Hanau, Niemcy, 1 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>��O Bo�e, ju� nigdy nie b�d� pi� sznapsa�� j�kn�� Mueller z przekrwionymi oczami.</p><p>��Przesta�, do cholery, tak jazgota�, Johann�� powiedzia� Prael.�� Wszyscy jeste�my tak samo skacowani jak ty.</p><p>��Franz i ja nie�� oznajmi� Schl�ssel.�� Ani <emphasis>Herr </emphasis>Henschel. Z wiekiem cz�owiek zyskuje mimo wszystko pewn� m�dro�� i pow�ci�gliwo��.</p><p>��Dupa tam�� odpar� ponuro Breitenbach.�� Wszyscy trzej dawali�cie tak samo jak my. Jeste�cie starsi, to mieli�cie wi�cej czasu na trening�, to wszystko.</p><p>W przedziale bojowym zapad�� cisza, g��wnie z lito�ci nad �umieraj�cymi�.</p><p>Przez dziesi�� dni Prael �wiczy� za�og� w kolejnych zadaniach i symulowanych starciach. Czasami, kiedy okoliczno�ci sprzyja�y, strzelali do przelatuj�cego w g�rze nieostro�nego poslee�skiego okr�tu. Schl�ssel namalowa� ju� na dolnej cz�ci szyny dzia�a elektromagnetycznego sze�� oznacze� zestrzele� by�o to nieme, lecz wymowne �wiadectwo skuteczno�ci tej broni, nawet przeciwko poslee�skim okr�tom na orbicie.</p><p>Dziesi�� dni i sze�� zestrzele�. Tak kr�tkie szkolenie by�oby ca�kowicie daremne, gdyby nie dwa czynniki. Pierwszym by�a SI czo�gu, sprawiaj�ca, �e szkolenie w og�le by�o w du�ej mierze niepotrzebne. Drugi czynnik dotyczy� subtelniejszej cz�ci szkolenia: budowania kole�e�stwa. A lata wsp�lnej pracy, projektowania i budowania dw�ch wersji Tygrysa ju� dawno stworzy�y zgrany zesp� z m�czyzn i kobiety, kt�rzy stanowili za�og� <emphasis>Brunhildy. </emphasis>Znali si� nawzajem, razem jedli i pili. Znali swoje rodziny, nadzieje i marzenia. Troszczyli si� o siebie.</p><p>Chocia� akurat o marzeniach rozmawiali raczej rzadko.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Cho� lubi� tych ludzi, zw�aszcza tego ze �miesznymi wybrzuszeniami, tak bardzo podobnymi do pancernego przodu Brunhildy, kt�ry zazwyczaj przygotowywa� wszystkim jedzenie, Rinteel nie czu� si� cz�onkiem zespo�u, nawet jako Nibelung, kimkolwiek Nibelung by�.</p><p>Nie w tym rzecz, �e by� nieprzydatny, co to to nie. W przeciwie�stwie do maszyn Indowy, ta mia�a olbrzymi� ilo�� wad; olbrzymi� przynajmniej dla kogo� nale��cego do cywilizacji, w kt�rej perfekcja by�a standardem minimum dla narz�dzi i maszyn. Ma�y stw�r o twarzy nietoperza przez wiele pracowitych dni pomaga� naprawia� jedn� awari� po drugiej. Mia� do tego autentyczn� smyka�kꠗ mimo �e pracowa� przy obcej mu maszynerii.</p><p>Ale mimo �e by� przydatny, dobrze traktowany i szanowany, nie podziela� po prostu uczucia <emphasis>�Kameradeschaft�</emphasis><a l:href="#n_41" type="note">[41]</a><emphasis>, </emphasis>kt�re ludzie �ywili do siebie nawzajem. By� mo�e wynika�o to z faktu, �e nie m�g� spo�ywa� tego, co Niemcy nazywali �S<emphasis>chnapps� </emphasis>albo �B<emphasis>ier�. Kameradeschaft </emphasis>wyra�nie wzrasta�o, kiedy ludzie wypili ich po kilka.</p><p>Du�� rol� odgrywa�y te� �piewy.</p><p>A Rinteel mia� beznadziejny g�os, je�li chodzi o ludzkie pie�ni. Zacz�� si� wi�c zastanawia�, gdzie na pok�adzie <emphasis>Brunhildy </emphasis>m�g�by zbudowa� syntezator, w kt�rym stworzy�by jedyny �rodek odurzaj�cy Indowy, <emphasis>med.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>47. Szpital Polowy, Poczdam, Niemcy, 2 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>U�piony lekami, le��c w polowym szpitalu <emphasis>Korps, </emphasis>ciemnym i cichym�� nie licz�c nieprzytomnego, �a�osnego zawodzenia jakiego� samotnego rannego �o�nierza�� Hans �ni�.</p><empty-line/><p><emphasis>Anna nigdy nie uty�a, za to posiwia�a, a jej sk�ra pod ostrym s�o�cem Izraela zbr�zowia�a i pokry�a si� zmarszczkami.</emphasis></p><p><emphasis>Mimo to po ponad czterdziestu latach Hans wci�� uwa�a� j� za niezr�wnanie pi�kn�. Jedynie obrzydliwo�� rosn�ca w jej ciele, przysparzaj�ca jej cierpie�, kt�rych nie potrafi�y z�agodzi� �adne leki, odbija�a si� na jej urodzie, umy�le i duszy; to�� ohyda raka�� i straszne mechaniczne odg�osy urz�dze� utrzymuj�cych j� przy �yciu.</emphasis></p><p><emphasis>Hans siedzia� u jej wezg�owia tak jak zawsze, kiedy tylko by�o mu wolno. Cz�sto po jego twarzy sp�ywa�y �zy. W takich chwilach Anna odwraca�a g�ow�. Nie takiego chcia�a go zapami�ta� w za�wiatach.</emphasis></p><p><emphasis>Koniec by� blisko i oboje o tym wiedzieli. Ona by�a spokojna i pogodzona z losem. On czu� si� samotny. Hansa pociesza�a jedynie my�l, �e nie minie wiele czasu i zn�w si� spotkaj�.</emphasis></p><p><emphasis>��Mieli�my dobre �ycie, Hansi, prawda?�� spyta�a Anna.</emphasis></p><p><emphasis>��Tam, gdzie by�a� ty, Anno, by� m�j raj�� odpar�, ocieraj�c oczy.�� Tam, gdzie ci� nie by�o, by�o piek�o� Nawet zanim ci� pozna�em.</emphasis></p><p><emphasis>U�miechn�a si� do niego lekko.</emphasis></p><p><emphasis>��Ze mn� by�o tak samo, Hansi�� powiedzia�a cicho.�� Ale, Hansi, co ty teraz zrobisz?</emphasis></p><p><emphasis>��Nie wiem, Anno. Nie zostanie mi ju� nic, kiedy�</emphasis></p><p><emphasis>I od nowa zala� si� �zami.</emphasis></p><p><emphasis>��Cicho ju�, cicho�� powiedzia�a, wyci�gaj�c chud� d�o�, by poklepa� go po ramieniu.�� To b�dzie tylko chwila� Tylko chwila. Co b�dziesz robi�?�� powt�rzy�a.</emphasis></p><p><emphasis>Hans si�� woli powstrzyma� �zy, zmusi� si� do uspokojenia g�osu.</emphasis></p><p><emphasis>��Mo�e wr�c� do Berlina, Nie mam tu ju� przyjaci�, odk�d zmar� Sol, krewnych te� nie. Tam jeszcze jacy� s�, chocia� ich nie znam.</emphasis></p><p><emphasis>Przez chwil� trawi�a t� my�l; potem przysz�o jej do g�owy co� innego.</emphasis></p><p><emphasis>��Hansi, nigdy ci� o to nie pyta�am� �adne z nas o tym nie m�wi�o. Ale ja zawsze wiedzia�am. Dlaczego nigdy sobie nie wybaczy�e�? Ja wybaczy�am ci dawno temu, tamtej pierwszej nocy w twoim baraku. Ale ty nigdy. Dlaczego?</emphasis></p><p><emphasis>To nie by�o co�, o czym Hans chcia�by rozmawia� ale� ale przysz�a ju� pora.</emphasis></p><p><emphasis>��W tamtych dniach by�y trzy rodzaje Niemc�w, Anno�� odpar� wolno i namys�em.�� Byli tacy, kt�rzy nie wiedzieli� co si� dzieje z �ydami i innymi w obozach. Moim zdaniem tych by�a wi�kszo��, chocia� wielu mog�o co� podejrzewa�. Niczym nie zgrzeszyli, mo�e tylko przeoczeniem. Potem byli tacy, kt�rzy wiedzieli, rozkoszowali si� t� wiedz� i uwa�ali, �e to s�uszne i w�a�ciwe. Ci odpowiedz� przed Bogiem albo diab�em, chocia� ja mam mocne podejrzenia, z kim odb�d� t� ostatni� rozmow�, ze spokojn� twarz� i jasnym okiem� przynajmniej dop�ki nie dosi�gnie ich ogie�.</emphasis></p><p><emphasis>Prychn�� z pogard�.</emphasis></p><p><emphasis>Ostatnia cz�� przysz�a mu najtrudniej; cz�sto najci�ej jest spojrze� w lustro.</emphasis></p><p><emphasis>Hans by� jednak odwa�nym cz�owiekiem, stawia� czo�a wrogowi cz�ciej ni� chcia�by pami�ta�. M�g� to zrobi� jeszcze raz, dla swojej �ony.</emphasis></p><p><emphasis>��Ostatnia grupa by�a najgorsza, i ja do niej nale�a�em. My wiedzieli�my, �e to z�e, �e tak nie wolno, a mimo to odwracali�my si� od tego, zamiast z tym wa�czy�; odwracali�my si� i uciekali�my. Tacy Niemcy, tacy jak ja, te� stan� przed Bogiem albo diab�em. Co b�dziemy mogli powiedzie� na swoj� obron�, zanim dosi�gnie nas ogie�?</emphasis></p><p><emphasis>Anna pokiwa�a g�ow� ze zrozumieniem, chocia� nawet tak niewielki wysi�ek przyszed� jej z trudem. Z ka�d� chwil� by�a coraz s�absza.</emphasis></p><p><emphasis>��Rozumiem, m�j Hansi�� powiedzia�a bez tchu.�� Boisz si�, �e ju� si� nie spotkamy. Zapewniam ci� jako �yd�wka Niemca� �e jeste� dobrym cz�owiekiem, Hansi. Nie zrobi�e� nic z�ego� i zawsze stara�e� si� jak mog�e�.�� Wyci�gn�a r�k� i pog�adzi�a go po policzku, tak samo starym jak jej i jeszcze bardziej spalonym przez s�o�ce, wysmaganym przez wiatr.�� B�g nie oczekuje doskona�o�ci od swoich dzieci, a my zn�w si� spotkamy, obiecuj� ci�</emphasis></p><empty-line/><p>Samotny w swoim ��ku, �pi�cy starzec w ciele dwudziestolatka zap�aka� nad staruszk�, kt�r� pami�ta� jako m�od� dziewczyn�. W jego sercu i umy�le wci�� by�a pi�kna� i tak samo wyra�na jak ostatnia wiosna. Chocia� szpitalna pi�ama nie mia�a kieszeni na piersi, jego d�o� wci�� przez sen szuka�a ma�ej paczuszki, kt�r� zwykle tam nosi�.</p><empty-line/><subtitle>47. Szpital Polowy, Poczdam, Niemcy, 2 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Ulic� pod szpitalem maszerowali na front szwabscy piechurzy, w szarych mundurach i z zaci�tymi twarzami. Ich buty �omota�y o bruk, a oni �piewali:</p><poem><stanza><v><emphasis>Mein eigen soll sie sein,</emphasis></v><v><emphasis>Kein�m andern mehr als mein.</emphasis></v><v><emphasis>So leben wir in Freud und Leid,</emphasis></v><v><emphasis>Bis der Gott in Zeit uns ausandernscheid�.</emphasis></v><v><emphasis>Leb� wohl, leb� wohl, leb wohl mein Schatz, leb� wohl.</emphasis><a l:href="#n_42" type="note">[42]</a></v></stanza></poem><p>M�hlenkampf wyci�gn�� r�k� i potrz�sn�� Hansa Braschego, nie zwa�aj�c na jego rami� w �ubkach i grubo obanda�owan� g�ow�.</p><p>��Wstawaj, Hansi, jeste� mi potrzebny.</p><p>Hans przebudzi� si� wolno i niech�tnie. A potem od razu si�gn�� po stoj�ce obok ��ka wiadro. M�hlenkampf odwr�ci� si�.</p><p>��Nie przejmuj siꠗ powiedzia�.�� Obaj mieli�my ju� wstrz�s m�zgu. Rzyganie to normalna rzecz.</p><p>Hans zignorowa� dow�dc�, doko�czy�, co mia� do zrobienia, i dopiero na niego spojrza�.</p><p>��W czym mog� pom�c, <emphasis>Herr Generali�� </emphasis>spyta� z uprzejmym brakiem zainteresowania.</p><p>��Mo�esz z powrotem stan�� na nogi! Mo�esz z powrotem obj�� dowodzenie t� pieprzon� roz�a��c� si� zgraj�, kt�r� nazywamy 501. <emphasis>Schwere Panzer, </emphasis>Mo�esz wr�ci� na pieprzon� wojn�.</p><p>Troch� si� opanowa�.</p><p>��Przepraszam, Hansi, naprawd�. Wschodni front si� za�ama�. To jeden burdel. Rzucam 47. <emphasis>Korps, </emphasis>w tym 501., i dwa korpusy piechoty, �eby utrzyma�y go przez chwil�, zanim nie zreorganizujemy ocala�ych. Poza tym, Hansi, nie mog� ci� nawet umie�ci� w �zbiorniku�, �eby ci� po�ata� po galaksja�sku. Jedyny, jaki by� w pobli�u, zosta� zniszczony przez obcych �adunkiem kinetycznym z kosmosu.</p><p>��Dok�d jedzie reszta Rezerwy Grupy Armii?�� spyta� Brasche.</p><p>��Mamy problemy na zachodzie. Umocnienia wci�� si� trzymaj�, ale wr�g zachowuje si� dziwnie. Prawie sprytnie. Sprytni obcy mnie martwi�, Hans.</p><p>Hans pokiwa� powa�nie g�ow�, a potem od razu zn�w si�gn�� po wiadro. Nawet tak drobny ruch by�� trudny.</p><p>��Hans, nie prosi�bym, gdybym ci� nie potrzebowa�.</p><p>��Rozumiem�� powiedzia� Brasche i niepewnie wsta�.�� Wyrusz� dzi� wieczorem.</p><p>��Oto m�j Hansi�� ucieszy� si� M�hlenkampf.�� Kiedy ustabilizujemy sytuacj� na wschodzie i odbijemy pewien most na zachodzie, zgrupujemy si�, najprawdopodobniej wok� Hanau. P�ki co, ruszam na zach�d.</p><empty-line/><subtitle>Mainz, Niemcy, 4 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>W zabytkowym mie�cie na zach�d od Renu Isabelle i jej dw�ch syn�w w ko�cu znale�li jakie� pozory normalno�ci.</p><p>Oczywi�cie brakowa�o dom�w, wi�c francuscy cywile, kt�rzy uciekli do Niemiec, byli zmuszeni zamieszka栗 tak jak w przypadku Isabelle�� w du�ej sali gimnastycznej. Ale pod �cianami rozwieszono koce, wydzielaj�c w ten spos�b fragmenty przestrzeni i zapewniaj�c minimum prywatno�ci.</p><p>Isabelle nigdy nie przepada�a za niemieck� kuchni�. Teraz jednak �a�owa�a, �e nie mo�e dostawa� dwa razy wi�cej jedzenia, zw�aszcza dla swoich ch�opc�w. Ale �ywno�ci brakowa�o tak samo jak schronienia.</p><p>Ze sto��wki, centralnego miejsca sali gimnastycznej, dobieg� jaki� gwar. By� coraz g�o�niejszy, a� w ko�cu zainteresowa� Isabelle. Zostawi�a wi�c ch�opc�w i ruszy�a w tamtym kierunku mi�dzy wisz�cymi kocami i d�ugimi �awkami, na kt�rych siedzieli francuscy uchod�cy, grzebi�c w skromnych porcjach md�ego jedzenia.</p><p>Na jednej z �awek sta� m�czyzna w szarym mundurze i przemawia� do ludzi. Isabelle musia�a dobrze mu si� przyjrze�, by rozpozna� w nim kapitana Hennesseya, tego samego, kt�ry wcze�niej przeprowadzi� j� i jej ch�opc�w do bezpiecznego schronienia. Musia�a dobrze si� przyjrze�, bo wysoki i energiczny m�czyzna przeobrazi� si� w uosobienie wyczerpania; by� przygarbiony, mia� g��bokie, pe�ne kurzu zmarszczki na twarzy i zapadni�te oczy.</p><p>Z tej odleg�o�ci nie s�ysza�a, co Hennessey m�wi�. Podesz�a bli�ej, wykorzystuj�c sw�j wzrost i si��, by przecisn�� si� przez t�um.</p><p>Wkr�tce znalaz�a si� ju� wystarczaj�co blisko, by zrozumie� s�owa kapitana.</p><p>��Potrzeba nam wi�cej ludzi�� m�wi� g�o�no.�� Kiedy dywizja <emphasis>Charlemagne </emphasis>zacz�a walk�, liczy�a ponad dwadzie�cia osiem tysi�cy ludzi. Gdy os�aniali�my wasz� ucieczk�, do bezpiecznego schronienia dotar� jeden �o�nierz na dwudziestu. Jeste�my ostatni� francusk� formacj� na tej wojnie i je�li mamy mie� jak�kolwiek kart� przetargow� z <emphasis>Boche, </emphasis>zn�w musimy urosn�� w si��.</p><p>Potem kapitan powiedzia� co� zbyt cicho, by go us�ysze�, ale Isabelle wydawa�o si�, �e odczyta�a to z ruchu jego warg.</p><p>��Musimy zn�w urosn�� w si��, je�li nasz nar�d ma przetrwa�.</p><p>Isabelle wzdrygn�a si�, kiedy za ni� odezwa� si� ch�opi�cy g�os.</p><p>��Ile trzeba mie� lat, �eby zg�osi� si� na ochotnika?�� spyta� wyra�nym, d�wi�cznym g�osem jej syn Thomas.</p><p>��Pi�tna�cie�� odpar� Hennessey, chyba ju� mniej znu�onym tonem ni� przed chwil�.</p><p>��Mam pi�tna�cie lat, zg�aszam si�.</p><p>NIE!, chcia�a wrzasn�� Isabelle. Nie moje dziecko! Ma tylko czterna�cie lat, chcia�a sk�ama�. Spojrza�a b�agalnie na syna. Och, prosz�, nie r�b tego, dziecko. Zginiesz, i co wtedy zrobi twoja biedna matka?</p><p>Mamo, jestem do�� du�y, �eby mnie po�re�. Jestem do�� du�y, �eby walczy�. I jestem te� Francuzem, odpar� bezg�o�nie ch�opiec.</p><p>Isabelle zwiesi�a g�ow�, tak by w�osy skry�y jej �zy, i z dr�eniem skin�a g�ow�. A wi�c id�, niech ci� szlag, i zabierz ze sob� serce swojej matki.</p><p>Za Hennesseyem zacz�a si� zbiera� gromadka ludzi, i to nie tylko samych m�czyzn.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, rzeka Nysa, na po�udnie od Frankfurtu nad Odr�, Niemcy, 8 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Na wschodnim brzegu rzeki, teraz zaj�tym przez wroga, od rana zbiera�a si� coraz liczniejsza horda Posleen�w. Na drugim brzegu Hans ustawi� swoj� brygad� czo�g�w.</p><p>Mimo jego ran by� to radosny powr�t. Za�oga jego w�asnego Tygrysa zebra�a si� wok�, uradowana, �e zn�w widzi swojego dow�dc�. Obawiali si� ju� najgorszego.</p><p>Cieszyli si� wszyscy, naturalnie opr�cz Kruegera, nieprzejednanego nazisty. Pokaza� si� uprzejmie, ale natychmiast wr�ci� na stanowisko kierowcy, ca�y czas pogr��ony w mrocznych rozmy�laniach o pseudonazistach i mi�o�nikach �yd�w.</p><p>Hans ustawi� l�ejsze czo�gi i pancernych grenadier�w plus trzy inne Tygrysy i <emphasis>Ann� </emphasis>w linii, wykorzystawszy je uprzednio jako polow� �andarmeri�, dla zebrania maruder�w. Dwadzie�cia pi�� pozosta�ych Tygrys�w�� tak, jednego odzyskano�� rozci�gn�� wzd�u� rzeki, by wspiera�y ogniem obro�c�w i chroni�y ich przed okr�tami obcych, kt�re mog�yby pr�bowa� w��czy� si� do walki.</p><p>Zima by�a dot�d stosunkowo �agodna, dlatego wr�g nie napotka� �atwego do przej�cia lodu, lecz wyra�nie nieprzebyt� wod�. Posleeni w og�le nie potrafili p�ywa� i od razu szli na dno, a mimo �e byli odporni na wszystkie znane trucizny, to jednak potrzebowali do prze�ycia tlenu.</p><p>Kr�tko m�wi�c, �atwo si� topili, a strach przed utoni�ciem zatrzymywa� ich na drugim brzegu rzeki� p�ki co.</p><p>Hans nie wiedzia�, jak odkryli, �e ten odcinek Nysy jest �atwy do przekroczenia. Mo�e po prostu jaki� normals zab��dzi� tutaj, a potem wr�ci� do swoich i pokaza� im drog�. Takie przypadki decydowa�y czasem o losach narod�w i imperi�w.</p><p>Nie ulega�o jednak w�tpliwo�ci, �e Posleeni wiedzieli o brodzie. Horda licz�ca dos�ownie dziesi�tki milion�w �ar�ocznych sze�ciono�nych obcych, zbieraj�ca si� na drugim brzegu, �wiadczy�a, �e byli �wiadomi, i� woda nie stanowi dla nich powa�nej przeszkody.</p><p>Ale cenny czas zyskany dzi�ki ich ignorancji zosta� przez ludzi dobrze wykorzystany. Woda nie by�a jedynym p�ynem mog�cym wydusi� tlen z p�uc obcych.</p><p>Z drugiego brzegu rzeki dobieg� zbiorowy ryk. Przypomina� Hansowi krzyk rosyjskiej piechoty id�cej do natarcia na pocz�tku drugiej wojny �wiatowej. J�zyk nie by� oczywi�cie podobny�� tak naprawd� poslee�scy normalsi nie m�wili �adnym j�zykiem. Ale w czasie szar�y artyku�owane s�owa i tak nie s� potrzebne. Rosyjski, poslee�ski� nawet niemiecki przekaz zawsze by� ten sam: �Jeste�my tu i idziemy was pozabija�.</p><p>��O nie, nie tym razem, bydlaki, nie tym razem�� mrukn�� Hans pod nosem.</p><p>��Panie pu�kowniku?�� spyta� Schultz.</p><p>��Niewa�ne, Dieter. Przygotuj si� do u�ycia kasetonowych na wyznaczone cele. Zacz�o si�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nie rzucili si� jak jeden ma�, gdy� Lud tak nie dzia�a�; liczba normals�w wchodz�cych do lodowatej wody stopniowo ros�a. Ju� wkr�tce zbita masa ��tych cia� pe�z�a ku drugiemu brzegowi, by rozedrze� na strz�py znienawidzonych threshkreen.</p><p>Oolt�ondai Borominskar pogania� swoich podw�adnych, wychwalaj�c dawne czasy i bohater�w przesz�o�ci. Wszechw�adca zastanawia� si� jednocze�nie, dlaczego wr�g nie stawia oporu. Tu i �wdzie m�odsi kessentaiowie, prze�ywaj�c opowie�ci o swoich przodkach, wylatywali tenarami przed hord�, prowokuj�c threshkreen. A threshkreen bardzo cz�sto chwytali przyn�t� i zamieniali tenary w sfery aktynicznego �wiat�a. Albo po prostu rozwalali Wszechw�adcy pier� albo g�ow�.</p><p>Naprz�d, naprz�d, fala Ludu napiera�a na cuchn�cy nurt rzeki. Ju� wkr�tce min�li po�ow� jej szeroko�ci i wtedy roz�piewa�y si� karabiny maszynowe threshkreen. Oolt�ondai przynajmniej my�la�, �e to karabiny maszynowe. Brak ognistych �lad�w tak zwanych �smugowc�w� nieco go zdezorientowa�.</p><p>Niewa�ne. Lud by� w pe�nym natarciu, par� przed siebie, nie zwa�aj�c na straty. Ale niech przekl�ci b�d� threshkreen za to, �e kryj� si� za grubymi ziemnymi nasypami, na sw�j tch�rzliwy spos�b szukaj�c schronienia przed elektromagnetycznymi karabinami Ludu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Hans wyjrza� z wie�y <emphasis>Anny, </emphasis>ponad nasypem wzniesionym pospiesznie dla ochrony przed hiperszybkimi rakietami i dzia�kami plazmowymi wroga. <emphasis>Anna </emphasis>mog�a znie�� kilka trafie�, ale by�oby lepiej, gdyby mog�a znie�� ich kilkadziesi�t.</p><p>��Wed�ug wylicze� ju� pora, panie pu�kowniku�� odezwa� si� lc w s�uchawce Braschego.</p><p>��Dobrze, wypu�ci� benzyn�.</p><p>Kilka dni zw�oki zaiste bardzo dobrze wykorzystano. Pompy na zachodnim brzegu zacz�y we w�ciek�ym tempie t�oczy� benzyn� w fale rzeki.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Narz�dy w�chowe Borominskara ledwie wyczu�y nowy zapach w smrodzie zanieczyszcze� rzeki. Po kilku minutach jednak, kiedy jaka� nowa ciecz rozesz�a si� po falach nurtu, zapach sta� si� zbyt mocny, by go ignorowa�. Sztuczna inteligencja tenara oolt�ondaia zapiszcza�a raz, drugi, potem wyg�osi�a ostrze�enie.</p><p>��To ciecz bardzo lotna i bardzo �atwopalna, kessentaiu. Moim zdaniem to jaka� sztuczka threshkreen.</p><p>Cho� nie by� geniuszem, Borominskar nie by� te� najg�upszy. Natychmiast zrozumia�, co jego SI mia�a na my�li, i oczyma wyobra�ni ujrza� Lud p�on�cy i dusz�cy si�, gin�cy straszliw�, haniebn� �mierci�.</p><p>��Zawraca�! Z powrotem!�� zacz�� krzycze�. A zaraz potem zda� sobie spraw�, �e nie ma odwrotu, �e najkr�tsza droga do bezpiecze�stwa prowadzi naprz�d. Zamiast wi�c zarz�dzi� odwr�t, nakaza� przyspieszy� szar��.</p><p>Niestety, za p�no, pomy�la�, kiedy dostrzeg� na drugim brzegu rzeki pierwsze p�omienie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Odg�os, jaki wydali obcy, by� przeciwie�stwem oczekiwanego okrzyku zwyci�stwa, masakry i uczty. Spanikowani Posleeni wrzasn�li z oczywistego b�lu i jeszcze bardziej oczywistego strachu.</p><p>Gdzie� w�r�d waszych przodk�w byli tacy, kt�rzy znali ogie� i bali si� go, co, ch�opcy?, pomy�la� Hans.</p><p>Ramiona obcych wymachiwa�y gor�czkowo i rozpaczliwie w piekle p�omieni. Rozleg� si� wrzask niesko�czonej liczby palonych �ywcem i duszonych koci�t. Hans zauwa�y� z zainteresowaniem, �e niewiele ramion obcych trzyma�o bro�. Tenary Wszechw�adc�w lata�y w g�rze, ale nie potrafi�y pom�c ani skr�ci� cierpie� w�asnych ��on� i dzieci w dole. Na zachodnim brzegu zacz�y rozbrzmiewa� wystrza�y, kt�re str�ca�y Posleen�w z ich spodk�w. Po chwili strza�y rozbrzmia�y te� nad rzek��� to kessentaiowie robili co mogli, by zako�czy� m�k� swoich pieczonych �ywcem i dusz�cych si� normals�w.</p><p><emphasis>A wi�c wy te� jeste�cie zdolni do lito�ci, tak? Jakie to interesuj�ce. My te�, ale nie w stosunku do was. Wspomnienie tego, co si� tu dzieje, powstrzyma was przed przekroczeniem rzeki jeszcze przez kilka dni, jak s�dz�.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Borominskar wycofa� si� na wschodni brzeg, wstrz��ni�ty do g��bi tak niepotrzebnym, okrutnym i w�ciek�ym zniszczeniem. W p�on�cej wci�� wodzie nie by�o ju� nikogo z Ludu. Wszyscy, kt�rzy wpadli w pu�apk�, zgin�li, a unikn�o jej bardzo niewielu. Cz�� z nich przedosta�a si� na drugi brzeg, gdzie wyci�li ich threshkreen. Innym uda�o si� zawr�ci� i dotrze� do suchego l�du, zanim obj�� ich ogie� diabelskiej sztuczki ludzi.</p><p>Siadaj�c swoim tenarem na ziemi, Borominskar zobaczy�, �e Lud�� normalsi i Wszechw�adcy pospo�u�� wycofa� si� jak najdalej od �ciany p�omieni. Zbici w kup�, wstrz��ni�ci i przera�eni, stanowili wspania�y cel dla artylerii threshkreen i ich ci�kich machin bojowych.</p><p>Tenar oolt�ondaia zn�w zapiszcza�.</p><p>��Emanacje czterech du�ych maszyn wroga, panie. Nadlatuje salwa artylerii; nie jestem w stanie policzy� pocisk�w, ale jest ich co najmniej trzy tysi�ce.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>��Wreszcie jeste�my gotowi, panie�� powiedzia� Ro�moloristen.�� Zaci�gn��em <emphasis>edas </emphasis>nie do policzenia, �eby zapewni� nam wsp�prac�, i my�l�, �e j� mamy. Jutro trzysta dwadzie�cia dwa C- i B-Deki zaczn� bombardowa� Lini� Zygfryda. W samej pierwszej fali ponad trzy tysi�ce kessentai�w na tenarach powiedzie do ataku ponad milion normals�w. Wszyscy b�d� mierzy� jak strza�y w w�ski odcinek linii prowadz�cy wprost do mostu. Wzd�u� ca�ego frontu przeprowadzone zostan� pomocnicze ataki, ale niezbyt mocne. Panie��� Kessentai si� zawaha�.�� Panie, <emphasis>edas, </emphasis>kt�ry musia�em obieca� Arlingasowi, �eby zgodzi� si� wytrwa� na mo�cie, jest przera�aj�cy. M�wi, �e jego horda jest na kraw�dzi ca�kowitego zniszczenia i chce si� wydrze� z okr��enia.</p><p>��Ale czy zd��ymy do niego dotrze�? Dotrze� na czas. Ro�moloristen zatrzepota� grzebieniem z dumy z samego siebie i swojego planu.</p><p>��Tak s�dz�, panie. Niech odpowiem g�ow�, je�li si� myl�.</p><p>��Niech tak b�dzie, pisklaku�� zgodzi� si� Athenalras.�� Ale obawiam si�, �e je�li si� mylisz, wszyscy odpowiemy g�owami, je�li nie narz�dami rozrodczymi. A horda na wschodzie?</p><p>��Ruszy, panie, ale dopiero wtedy, kiedy zobaczy; �e nasz sukces na zachodzie odci�ga wroga od ich frontu.�� Ro�moloristen zadr�a� na my�l o tym, jak zatrzymano ostatni atak na Nysie. <emphasis>Co za obrzydliwo��; spali� tyle dobrego thresh.</emphasis></p></section><section><title><p>15</p></title><subtitle>Mainz, Niemcy, 10 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Isabelle bola�a g�owa, a jej wn�trzno�ci falowa�y od wstrz�s�w trafie� broni kinetycznej obcych. �adunki spada�y na miasto i wok� niego, wzbijaj�c w ponure niebo chmury kurzu i py�u. Przera�aj�cy ha�as powi�ksza� jeszcze huk artylerii. Jednak na ogie� naje�d�c�w odpowiada�y z ziemi zaledwie nieliczne smugi srebra. By�o jasne, �e wr�g mocno uszkodzi� Baterie Obrony Planetarnej.</p><p>Isabelle podejrzewa�a, �e artyleria�� i szcz�cie w unikaniu kinetycznych trafie� to wszystko, co mo�e uratowa� jej synka Thomasa. Widzia�a si� z nim raz, kr�tko, odk�d wst�pi� do czego�, co z uporem uwa�a� za �wojsko�. Co do formacji, insygni�w b�yszcz�cych na jego ko�nierzu nie spos�b by�o nie dostrzec. Isabelle, na ile tylko potrafi�a, robi�a dobr� min� do z�ej gry. Teraz Thomas by� w niebezpiecze�stwie. A ona wiedzia�a, �e ch�opiec nie jest przygotowany do wojny. Mog�a tylko mie� nadziej�, �e prze�yje, podczas kiedy ona sama, jej drugi syn i miliony innych ludzi, Niemc�w i Francuz�w, szykowali si� do d�ugiego marszu w bezpieczne miejsce�� o ile uda si� takie znale�栗 gdzie� daleko na p�nocy. Wszystkie meldunki z frontu by�y jednakowo z�e. Linia Zygfryda mia�a nied�ugo upa��. Jedynie ta �wiadomo�� nadawa�a tempa przygotowaniom do ucieczki tych, kt�rzy ju� raz uciekali, i tych, kt�rzy dopiero mieli zosta� uchod�cami.</p><p>Isabelle zarzuci�a na ramiona plecak, wzi�a syna za r�k� i obejrza�a si� w kierunku, gdzie mia� by� jej Thomas. Potem, znajduj�c w sobie nadludzkie zapasy si�, do��czy�a do kolumny maszeruj�cej na p�noc.</p><empty-line/><subtitle>Unia Zygfryda, na po�udniowy zach�d od Mainz, 11 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Oficjalne szkolenie by�o bardzo kr�tkie. Przez tydzie�, kt�ry Thomas sp�dzi� w <emphasis>Charlemagne, </emphasis>nauczy� si� tyle, ile trzeba, by strzela� z wojskowego karabinu z wn�trza betonowego bunkra; wydano mu te� minimum munduru i sprz�tu. M�ody, szczup�y ch�opak musia� zadomowi� si� w lodowatym betonowym bunkrze. Thomas prawie bez przerwy si� trz�s�. Chocia� nie tylko z zimna.</p><p>Do tej pory oszcz�dzono mu widoku wroga, nie licz�c tego, co pokazywa�a telewizja. Rzeczywisto�� okaza�a si� nie do opisania przera�aj�ca: bezmy�lna horda rzuca�a si� naprz�d, nie zwa�aj�c na straty, je�li tylko mog�a zabra� ze sob� cho�by jednego cz�owieka.</p><p>Dow�dca ch�opca, sier�ant Gribeauval, wzi�� sobie do serca kwesti� jego przetrwania. A przynajmniej po�wi�ci� sporo czasu na szkolenie go, kiedy tylko wr�g nie naciska� zbyt mocno. Chwile te by�y jednak rzadkie; najcz�ciej pomoc sier�anta ogranicza�a si� do wskaz�wek i podpowiedzi oraz okazjonalnego ojcowskiego poklepania po ramieniu. By� mo�e wynika�o to z tego, �e Thomas by� najm�odszym cz�onkiem plutonu, m�odszym od pozosta�ych co najmniej o rok.</p><p>Ch�opiec straci� ju� rachub� szturm�w, kt�re <emphasis>Charlemagne </emphasis>dot�d odpar�a. Stos trup�w przed jej liniami r�s� i r�s�. Nawet zasieki by�y ju� pod nimi schowane.</p><p>Thomas wiedzia�, �e to bardzo z�y znak, chocia� znajduj�ce si� za zasiekami, pomi�dzy nimi a obcymi, w�skie pole minowe zapewnia�o nieco dodatkowej ochrony. Kt�rego� dnia wraz z sier�antem Gribeauvalem i dwoma innymi �o�nierzami pomaga� je wzmocni�. Sier�ant cz�sto mrucza� pod nosem, narzekaj�c na rzadkie rozmieszczenie min, a tak�e mamrota� co� niezrozumia�ego o �g�upich kr�lewskich angielskich cudzo�o�nicach�. Za ch�opcem zaszele�ci�y suche li�cie; kto� wszed� do bunkra.</p><p>��M�ody De Gaullejac?</p><p>��<emphasis>Oui, mon sergeant�� </emphasis>odpar� ch�opiec. Jego oddech zamarza� na plastikowej kolbie karabinu, do kt�rej przyciska� swoj� pozbawion� zarostu brod�.</p><p><emphasis>��</emphasis>Pakuj swoje rzeczy, synu, jednocze�nie wygl�daj�c do przodu. Dostali�my rozkaz wycofania si� na nast�pn� pozycj�. Nie jest taka dobra jak ta, ale wr�g jeszcze do niej nie dotar�. Artyleria rozwali tu wszystko na miazg�, �eby os�oni� nasz odwr�t.</p><empty-line/><subtitle>Dow�dztwo Rezerwy Grupy Armii, Wiesbaden, Niemcy, 13 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Odwr�t by� jedynym rozwi�zaniem, jakie M�hlenkampf widzia�. Linia Zygfryda i Nadrenia by�y stracone, to by�o ju� jasne. Wr�g w ko�cu si� pozbiera� i znalaz� spos�b na niezdobyte do tej pory umocnienia. Wygl�da�o na to, �e Niemcom uda�o si� dokona� tego, co robili ju� w przesz�o�ci, nawet z Rosjanami: nauczyli wroga, jak walczy� po��czonymi si�ami.</p><p>��<emphasis>Scheisse�� </emphasis>zakl�� M�hlenkampf bez entuzjazmu.�� <emphasis>Scheisse, </emphasis>�eby przechodzi� to ju� trzeci raz.</p><p>Ty�y by�y teatrem grozy i nieszcz�cia. Masy ludzi ewakuowa�y si� na p�noc i zach�d, maj�c nadziej�, �e cz�� z nich dotrze do budowanych w Skandynawii podziemnych miast. Inni mogli szuka� schronienia w Alpach�� Szwajcarzy jasno to powiedzieli.</p><p>Teraz jednak musieli wycofa� si� do schron�w za Renem. By�a to ostatnia zdatna do obrony przeszkoda naturalna <emphasis>Vaterlandu, </emphasis>nie licz�c �atwej do przekroczenia Elby. M�hlenkampf wiedzia�, �e Elba b�dzie miejscem spotkania wrogich armii, a nie lini� obrony.</p><p>Gdyby tylko by�y jakiekolwiek szanse odbicia mostu� Ale nie, bez 47. <emphasis>Panzer Korps </emphasis>i 501. Brygady Braschego by�o to niemo�liwe. Ju� pr�bowa�. Nie w tym rzecz, �e Bundeswehra nie mia�a dobrych �o�nierzy. Przez ostatnie dwie kampanie w obronie Niemiec poczynili wielkie post�py. Najgorsze �winie�� tak samo poborowi, jak i oficerowie�� trafili ju� do karnych batalion�w. Stracenie b�d� unieszkodliwienie tych cywil�w, kt�rzy przeszkadzali w szkoleniu wojska, r�wnie� pomog�o. Ale 47. <emphasis>Korps </emphasis>od pocz�tku mia� liczniejsz� kadr� i twardszych, bardziej zaci�tych i do�wiadczonych �o�nierzy. A to bardzo wiele znaczy�o.</p><p>M�hlenkampf uzna�, �e ma minimaln� szans� zatrzymania obcych na mo�cie, gdyby tylko armie w Nadrenii zdo�a�y wycofa� si� na bezpieczny wschodni brzeg Renu. L�kliwie, bez jakiejkolwiek pewno�ci, �e ma s�uszno��, wyda� swojemu oficerowi operacyjnemu rozkazy.</p><p>��Odwo�a� atak na most. Zostawi� piechot� i karne <emphasis>Korps, </emphasis>�eby zatrzyma�y wroga, razem z jedn� dywizj� czo�g�w i jedn� grenadier�w pancernych, od��czonymi od ci�kiego <emphasis>Korps </emphasis>armii. Zabra� reszt� Grupy Armii� Grupy Armii? Zosta�a nam ju� zaledwie jedna armia! Zabra� reszt� na p�noc, do innych most�w. Przej�� je i pom�c �o�nierzom w Nadrenii zerwa� kontakt z wrogiem i wycofa� si�. I po��czcie mnie z<emphasis> Kanzlerem. </emphasis>Musz� poprosi� o zgod� na u�ycie kilku bomb neutronowych.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Grosslangheim, Frankonia, Niemcy, 13 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Za�oga czo�gu, w tym tak�e Prael, obficie si� poci�a, chocia� w przedziale bojowym by� starannie kontrolowany klimat. To powtarzaj�ce si� co chwila bliskie trafienia z pok�adowej broni okr�t�w Posleen�w sprawia�y, �e wszyscy mi�li mokre ubrania.</p><p><emphasis>Brunhilda </emphasis>mia�a wi�kszy k�t uniesienia armaty ni� wcze�niejsze modele Tygrys�w. Tamtych u�ywano w grupach, mo�na wi�c by�o wierzy�, �e martw� stref� nad wie�� pokryje inny czo�g, stoj�cy z ty�u. <emphasis>Brunhilda </emphasis>walczy�a jednak w pojedynk� i musia�a by� zdolna sama pokry� swoj� martw� stref�. Co wi�cej, podczas gdy mniej lub bardziej konwencjonalna, cho� mocno podrasowana trzydziestocentymetrowa armata <emphasis>Anny </emphasis>mia�a pot�ny odrzut i nie mo�na by�o umie�ci� jej wy�ej, nie ograniczaj�c u�yteczno�ci w bardziej pospolitych starciach, dzia�o elektromagnetyczne <emphasis>Brunhildy </emphasis>mia�o stosunkowo ma�y odrzut. Dlatego te� mo�na by�o je podnie�� na osiemdziesi�t stopni powy�ej horyzontu.</p><p>Ka�dy z tych osiemdziesi�ciu stopni teraz bardzo si� przydawa�.</p><p>��Johann, st�j, obr�t w lewo�� rozkaza� Prael.</p><p>Mueller szybko zatrzyma� czo�g, obracaj�c go o dziewi��dziesi�t stopni.</p><p>Zanim jeszcze to zrobi�, Prael ju� umieszcza� sw�j celownik na poslee�skim okr�cie, pi��dziesi�t kilometr�w dalej. Kiedy mu si� to uda�o, rozkaza� czo�gowi z�bkowa� si� na celu. SI <emphasis>Brunhildy </emphasis>pos�usznie wykona�a polecenie, a potem o tym zameldowa�a.</p><p>Izrael zaczeka�, a� dzia�o elektromagnetyczne wyda trzy charakterystyczne parskni�cia, co jakie� dwana�cie sekund.</p><p>��Trafiony�� oznajmi� w ko�cu Schl�ssel.</p><p>��Reinhard�� rozkaza� natychmiast Prael.�� Cel: B-Dek, godzina dziewi�ta, bardzo wysoko.</p><p>Schl�ssel niczym automat wcisn�� przycisk prze��czaj�cy strzelca na wybrany przez dow�dc� cel.</p><p>��Mam go�� oznajmi�, namierzaj�c poslee�ski okr�t.</p><p>Prael zacz�� szuka� w bazie danych nast�pnego celu, ale natychmiast przesta�, kiedy ujrza� nadlatuj�ce co�, co porusza�o si� zbyt szybko i w z�ym kierunku, by mog�o by� celem.</p><p>��<emphasis>Scheisse�� </emphasis>zakl��.�� Uwaga! Johann, do ty�u� szybko! S�ysz�c desperacj� w g�osie Praela, Mueller natychmiast wrzuci� wsteczny. Chocia� niesamowite zawieszenie czo�gu i jego niemal niewiarygodna masa nie pozwala�y, by reszta za�ogi odczuwa�a jakie� zniszczenia, wra�liwe i do�wiadczone d�onie Muellera na dr��kach sterowniczych czu�y ka�dy wal�cy si� budynek, a nawet rozjechany prosty i wzruszaj�cy pomnik, upami�tniaj�cy mieszka�c�w miasta poleg�ych w pierwszej i drugiej wojnie �wiatowej.</p><p>Z centrum male�kiego, malowniczego miasteczka rolniczego Grosslangheim pozosta�o po przeje�dzie <emphasis>Brunhildy </emphasis>bardzo niewiele. Trafienie �adunku energii kinetycznej wstrz�sn�o jego pozosta�o�ciami a� do fundament�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rinteel r�wnie� by� wstrz��ni�ty i zlany potem. Okazjonalne strza�y oddawane do tej pory przez <emphasis>Brunhild� </emphasis>jako� mu nie przeszkadza�y. Po prostu nie my�la��� nie pozwala� sobie na to�� o istotach rozumnych, do kt�rych strzelano. Dzia�o <emphasis>Brunhildy </emphasis>wystrzeliwa�o pociski w niebo czy kosmos, i to by�o wszystko�� na tyle pozwala� sobie umys� Indowy.</p><p>To, co wraca�o, by�o zupe�nie inn� spraw�. W <emphasis>Brunhildzie </emphasis>s�ycha� by�o, cho� znacznie wyciszony, grzmi�cy huk. Jej za�oga odczuwa�a tak�e wyt�umione wstrz�sy trafie� pocisk�w kinetycznych. Czo�g nie by� w stanie nic poradzi� na skoki i rzucanie po bardzo bliskich trafieniach; Indowy szarpa�o, a niedopasowane do jego figury pasy fotela ociera�y go i siniaczy�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Mam przeciek hydrauliczny w prawej g�sienicy, sekcja trzy�� oznajmi� Mueller.�� Niezbyt powa�ny, ale coraz wi�kszy. W �rodku.</p><p>��Rinteel, zajmij si� tym. Schmidt, id� z nim i pom�.</p><p>Prael nie zwraca� ju� uwagi na dwuosobowy zesp󳠗 cz�owieka i Indowy�� wypinaj�cy si� z foteli i pe�zn�cy po pod�odze do klapy w�azu prowadz�cego na d�.</p><p>��Reinhard, namierzy�e� ju� tego chuja?�� spyta�.</p><p>��Jeszcze chwila� Jeszcze� Prawie� AHA!</p><p><emphasis>Brunhilda </emphasis>zn�w zadr�a�a, wystrzeliwuj�c kolejny pocisk. Hydrauliczny podajnik natychmiast za�adowa� nast�pny do komory dzia�a. Schl�ssel zaczeka� z drugim wystrza�em, a� zobaczy� ognisty kwiat potwierdzaj�cy trafienie.</p><p>Prael przeszukiwa� ju� niebo, wypatruj�c dla swojego strzelca nast�pnego celu.</p><p>Bruk ulicy Grosslangheim p�ka! i trzaska� pod ci�arem czo�gu.</p><empty-line/><subtitle>Mainz, Niemcy, 15 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Po ulicach tego miasta chodzili kiedy� rzymscy legioni�ci i obywatele. �redniowieczni rycerze organizowali turnieje ku uciesze jego mieszka�c�w. Tutaj urodzi� si� i wychowa� Gutenberg, wynalazca ruchomej czcionki. Zniszczone w czasie drugiej wojny �wiatowej, Mainz podnios�o si� z ruin niczym feniks, wci�� zachowuj�c wiele ze swojego �redniowiecznego uroku.</p><p>Ale teraz Mainz ju� nigdy mia�o si� nie pod�wign��. Burzone przez kosmiczn� bro� kinetyczn�, bro� r�czn� i naziemn� oraz ludzk� artyleri�, ostrzeliwuj�c� je w ramach wsparcia jego niedawnych obro�c�w, miasto by�o jedn� wielk� ruin�. Ju� wkr�tce Posleeni mieli nawet i to usun��. Duch Gutenberga mia� si� b��ka� na pr�no, szukaj�c znajomych miejsc. Rzymscy i �redniowieczni rycerze, wie�niacy i mieszczanie, arty�ci i rzemie�lnicy�� nie mia� po nich pozosta� �aden �lad, wszystko mia�o zosta� zapomniane.</p><p>Ulicami, omijaj�c zwa�y gruzu, maszerowa�a niczym fala powodzi poslee�ska horda. W g�rze unosi�y si� bezg�o�nie tenary Wszechw�adc�w, czujnie wypatruj�c ostatnich kryj�wek threshkreen. Tych by�o niewiele�� tkwili w nich ludzie, kt�rzy rozmy�lnie zostali z ty�u albo od��czyli si� od swoich oddzia��w i zab��dzili w�r�d ruin. I na ka�dy ich strza� odpowiada�a nawa�a ognia: dzia�ek plazmowych, karabin�w elektromagnetycznych, a nawet hiperszybkich rakiet.</p><p>Od czasu do czasu grad pocisk�w spada� na pozosta�o�ci jakiego� wi�kszego skrzy�owania, rozbryzguj�c rzek� Posleen�w jak kamie� wod�. Ale tak samo jak woda, Posleeni za ka�dym razem zwierali szeregi i parli dalej naprz�d. W ko�cu gdzie� tam mog�o by� jakie� thresh.</p><p>Mainz�� zabytkowe Mainz, ludzkie Mainz�� szybko znika�o pod ��tym przyp�ywem.</p><empty-line/><subtitle>Wiesbaden, Niemcy, 15 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>To, co dla do�wiadczonych i zorganizowanych piechur�w�� przy przejezdnych drogach�� mog�o by� �atwym, zajmuj�cym p� dnia przemarszem z Mainz do Wiesbaden, okaza�o si� dla mas spanikowanych cywil�w, g��wnie Niemc�w, przemieszanych z mniej licznymi Francuzami, blisko pi�ciodniowym koszmarem.</p><p>Co wiecz�r Isabelle i jej syn zapadali w sen�� czujny, niespokojny sen�� tam, gdzie akurat zaprowadzi� ich los. Tylko ciep�o ich cia� i grube koce, kt�re Isabelle zabra�a, utrzymywa�y ich przy �yciu. Jedzenia nie mieli w og�le, odk�d zjedli ostatnie resztki zabrane przez Isabelle. Zamiast wody jedli brudny �nieg albo pili z b�otnistych i cuchn�cych chemi� ka�u� i wyrw. Nawet Niemcy potrzebowali czasu, �eby zaplanowa� taki marsz, my�la�a Isabelle nie bez poczucia gorzkiej satysfakcji.</p><p>Ale satysfakcja ta nie mog�a trwa� d�ugo, zw�aszcza w obliczu hojno�ci wiesbade�czyk�w, kt�rzy otworzyli swoje serca, domy oraz�� co najlepsze�� spi�arnie dla przechodz�cych uciekinier�w. Z pe�nym brzuchem i m�odszym dzieckiem w ramionach, w ciep�ym ��ku w ogrzewanym domu, oddzielona od obcych Renem i ca�� armi�, po raz pierwszy od opuszczenia Hackenbergu Isabelle poczu�a si� bezpieczna.</p><p>Jej sen zak��ca�y jedynie powracaj�ce koszmary o starszym synu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Przebywaj�cy bli�ej matki ni� oboje mogliby uwierzy�, ochotnik De Gaullejac, jego sier�ant i przetrzebione resztki ich plutonu obserwowali z niskiego betonowego budynku most nad Renem. M�ody Thomas nigdy nie wyobra�a� sobie takiego morza ludzi.</p><p>Zadaniem plutonu by�o dopilnowanie, �eby most nie wpad� w r�ce obcych. Nikt nie m�wi� tego g�o�no, ale wszyscy wiedzieli, co to oznacza. Gdyby obcy si� zjawili, nie mia�oby znaczenia, kto jest na mo�cie�� Francuzi, Niemcy czy Gwardia Papieska�� most musia�by zosta� wysadzony.</p><p>Thomas nie by� pewien, czy potrafi�by to zrobi�. W ko�cu w�r�d ludzi brn�cych ku bezpiecze�stwu mog�a by� jego matka i m�odszy brat.</p><p>Nad wod� pojawi�o si� p� tuzina tenar�w�� lataj�cych machin obcych.</p><p>��Musieli si� prze�lizn�� obok obro�c�w na drugim brzegu�� mrukn�� Gribeauval.</p><p>Obcy zatrzymali si� nad wod�, gdzie stanowili doskona�y cel, widoczny dla wszystkich i w zasi�gu strza�u, i otworzyli ogie� do t�ocz�cych si� na mo�cie mas cywil�w.</p><p>��Nie strzela�, ch�opcy�� rozkaza� Gribeauval.�� Niech inni si� tym zajm�. Ci obcy pr�buj� nas zmusi�, �eby�my si� ods�onili. Je�li im si� uda, za�atwi� nas i most nie zostanie wysadzony.</p><p>Zanim jeszcze sier�ant sko�czy� m�wi�, Thomas zobaczy�, jak jeden z obcych wylatuje ze swoich lataj�cych sa� i wymachuj�c r�kami i nogami, spada w zimny nurt w dole. Pozostali Posleeni dalej przeczesywali uciekinier�w ogniem z karabin�w elektromagnetycznych.</p><p>Nawet z tej odleg�o�ci Thomas s�ysza� s�abe wrzaski i krzyki grozy atakowanych cywil�w. Zobaczy� nast�pne cia�a spadaj�ce do wody, tym razem ludzkie. Niekt�rzy�� tak mo�na by�o s�dzi� po tym, jak wymachiwali r�kami�� skakali, wol�c pewn� �mier�, ni� cho�by minut� d�u�ej by� wystawionymi bezradnie na poslee�ski ogie�.</p><p>Ch�opiec modli� si�, �eby jego matka i m�odszy brat byli ju� bezpieczni na drugim brzegu.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 16 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Nieliczni uciekinierzy, maj�cy du�o szcz�cia, wci�� przekradali si� przez poslee�skie linie i brn�li przez zalegaj�ce w wodach Nysy stosy zw�glonych cia�. Hans przez jaki� czas wysy�a� na drugi brzeg patrole, kt�re mia�y ich wyszukiwa� i przeprowadza� na zachodni� stron�. Straty w�r�d patroli by�y jednak ogromne, dlatego po kilku dniach musia� zaprzesta� tej praktyki. Nie m�g� ryzykowa� �ycia �o�nierzy w tak bezowocnym zadaniu.</p><p>W ostatniej grupie by�o siedmioro na wp� zag�odzonych i przera�onych Polak�w. Na rozkaz Hansa nakarmiono ich z w�asnych zapas�w czo�gu. Obok maszyny rozpalono ma�e ognisko, zar�wno dla podniesienia morale, jak i dla ogrzania si� W ogniu by�o co� staro�ytnego i niewys�owionego. Hans kaza� rozpala� ogniska zawsze, kiedy tylko pozwala�a na to sytuacja taktyczna. Za�oga zbiera�a si� wtedy i grza�a r�ce w migocz�cym cieple. Polacy te� zbili si� wok� ognia.</p><p>Tylko jeden z nich m�wi� po niemiecku, i to bardzo kiepsko. Rozgor�czkowany, wymachiwa� r�kami i pokazywa� jakie� nowe zagro�enie, prawdziwe b�d� wyimaginowane, nadchodz�ce z drugiego brzegu.</p><p>Kiedy ich nakarmiono, Hans poleci� Harzowi odprowadzi� ich na ty�y. Mo�e mieli jakie� po�yteczne informacje, a mo�e nie. Je�li tak, tylko kt�ry� z t�umaczy na ty�ach m�g� je z nich wydoby�.</p><p>Hans musia� jednak uzna�, �e Polak chcia� mu przekaza� co� wa�nego. Natychmiast po powrocie do ciep�ego wn�trza <emphasis>Anny </emphasis>postanowi� zarz�dzi� podwy�szony poziom czujno�ci.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Chocia� noc by�a zimna, Borominskar, stoj�cy przy ogniu i okryty wzorzystym kocem ze starannie prze�utych i pozszywanych sk�r thresh, nie czu� ch�odu. Jeden z cosslain�w przywo�a� ze swojego wewn�trznego zbioru wiadomo�ci umiej�tno�ci potrzebne do zrobienia koca. Chodz�c od zagrody do zagrody, wybra� najlepsze thresh, te z najd�u�szymi, najdelikatniejszymi, najja�niejszymi w�osami, by z�o�y� ofiar� swojemu Bogu. Po starannym przyci�ciu i oczyszczeniu �wie�o zebranych sk�r cosslain prze�uwa� je delikatnie przez wiele dni, by z �atwo psuj�cego si� cia�a zmieni�y si� w mi�kki, d�ugow�osy, ciep�y zamsz.</p><p>Ogie� przyjemnie grza�. Jego b�yski, iskry i migocz�ce cienie, kt�re tworzy�, kojarzy�y si� Posleenowi ze spokojem, odpr�eniem i cisz�. R�wnie mi�y by� koc, jasny i puszysty, o odcieniu w��kien, kt�ry thresh nazwaliby �blond�. Chroni� Wszechw�adc� przed mro�nym wiatrem nadlatuj�cym znad step�w na wschodzie.</p><p>Wszechw�adca odkry�, �e g�askanie d�ugich, grubych w��kien koca sprawia mu dziwn� przyjemno��, niemal tak� sam�, jak my�l o zem�cie na tch�rzliwych, nigdy nie do�� przekl�tych thresh, kt�rzy wyniszczyli po�ow� jego hordy.</p><p>A dzie� tej zemsty by� ju� bliski.</p><p>Borominskar mia� straszliwe trudno�ci z utrzymaniem dyscypliny w�r�d swoich kessentai�w i ich oolt�os. Lud by� g�odny, przera�ony i rozw�cieczony tch�rzliwym wykorzystaniem p�ynnego ognia, kt�rym thresh odparli ostami atak. Gdzie� w g��bi ducha Posleeni bali si� stawienia czo�a tak straszliwej �mierci, jaka przypad�a w udziale ich braciom.</p><p>Na wspomnienie wszystkich tych oolt�os pal�cych si� i dusz�cych w p�omieniach, ich �a�osnych krzyk�w wzbijaj�cych si� pod niebo, Borominskar wci�� dygota� i przechodzi�y go dreszcze.</p><p>Mimo to wystarczy jeszcze kilka dni <emphasis>i </emphasis>grupy zbieraczy, cho� g�odne, zbior� do�� �ywych thresh, �eby plan Borominskara si� powi�d�. Thresh nie okazali �adnej lito�ci dla jego ludu. Mo�e jednak oka�� j� swoim pobratymcom.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Kitzingen, Niemcy, 17 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>��Najsmutniejsze jest to�� powiedzia� senny Mueller do wyczerpanego Schl�ssela�� �e maj�c takie dwa, byliby�my trzy razy skuteczniejsi. Gdyby�my mieli p� tuzina, polowaliby�my na wroga jak stado wilk�w i niszczyliby�my go, zanim m�g�by zmasowa� skuteczny ogie�. P� tuzina takich �dziewczynek� jak nasza i Posleeni nie mieliby �ycia.</p><p>��Tak�� zgodzi� si� Schl�ssel.�� A wtedy nasze miasta nie by�yby niszczone z powietrza, nasze umocnienia wytrzymywa�yby d�u�ej, mo�e w niesko�czono��, a biedni dranie na ziemi mieliby wi�ksze szanse.</p><p>��Czy jest jakakolwiek szansa, �e dostaniemy przynajmniej drugiego Tygrysa model B?</p><p>��Nie, Johann�� odezwa� si� Prael.�� Informacje mo�na �ci�gn�� z Sieci: fabryka i wi�kszo�� materia��w s� przenoszone do jednego z podmie�� w Szwajcarii. Min� miesi�ce, zanim zostanie przygotowana do pracy. Nie wiadomo, kiedy ruszy produkcja.</p><p>��A Szwedzi?�� spyta� Mueller.</p><p>��Maj� surowce�� odpar� Prael.�� Maj� nawet troch� dzia� elektromagnetycznych, kt�re im wys�ali�my, i wszystkie plany Tygrys�w A i B. Ale tu zn�w trzeba przynajmniej kilku miesi�cy, mo�e nawet roku, zanim pierwszy czo�g zjedzie z ta�my.</p><p>��Nie mamy roku�� zauwa�y� Henschel ze swojego kokonu z koc�w, w kt�re zawin�� si�, by chwil� odpocz��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ka�dy dzie� w Tygrysie by� dla Rinteela jak rok normalnego czasu. Do ci�g�ej pracy, pracy, pracy, �eby utrzyma� besti� na chodzie, pracy, kt�ra z powodu jego zr�czno�ci, umiej�tno�ci i instynktu coraz bardziej obci��a�a barki Indowy, dochodzi�o nieustanne poczucie zagro�enia i psychiczna m�ka za ka�dym razem, kiedy dociera�o do niego, �e ten czo�g, ta za�oga z rado�ci� zabija istoty my�l�ce.</p><p>Przynajmniej nie by� g�odny, tak jak przez tych kilka dni, kiedy sko�czy�a, mu si� �ywno��, kt�r� zabra� ze sob� na pok�ad. Uda�o mu si� skleci� syntezator po�ywienia w niewykorzystanym k�cie mi�dzy przedzia�em bojowym a zewn�trzn� pow�ok� kad�uba. Sta� obok tego, co ludzka za�oga nazwa�a �destylarni� Nibelunga�.</p><p>Rinteel by� coraz bardziej uzale�niony od produktu tej destylarni. Przez d�ugie dni i noce walki dawa� mu odpr�enie�� nawet zapomnienie, je�li przesadzi� z ilo�ci��� i pozwala� odpocz�� od prze�ywanej grozy.</p><p>Zauwa�y� te�, �e niemiecka za�oga nigdy nie przepuszcza�a okazji zabrania alkoholu, kt�ry znajdowali w opuszczonych miastach. Poniewa� Niemcy byli niemal tak samo porz�dni jak Indowy, wsz�dzie tam, gdzie <emphasis>Brunhilda </emphasis>znalaz�a cho�by p� dnia, by zatrzyma� si� i odpocz��, �lad superczo�gu znaczy�y r�wno pouk�adane stosy bursztynowych i zielonych butelek.</p><p>Teraz czo�g sta� cichy i nieruchomy pod grub� warstw� pianki kamufluj�cej i �niegu. Potrzebowa� zaopatrzenia i napraw, i to ju�, w tej chwili.</p><p>Na szcz�cie ci�ar�wki z cz�ciami zamiennymi, amunicj� i �ywno�ci� ju� zacz�y ustawia� si� w kolejce pod os�on� pobliskich o�nie�onych las�w. Pierwsza z ci�ar�wek amunicyjnych sta�a ju� obok pot�nego kad�uba, a zewn�trzny d�wig Brunhildy podnosi� z niej palety z amunicj� i �adowa� je do magazynu.</p><p>Podczas kiedy trwa�o uzupe�nianie zaopatrzenia, du�a ekipa mechanik�w naprawia�a pot�ne, z�o�one mechanizmy czo�gu. Jeszcze inni mierzyli i poprawiali naci�g g�sienic, sprawdzali zawieszenie i wykonywali ca�y szereg innych wymaganych napraw pod pobie�nym nadzorem Rinteela.</p><p>Indowy nie mia� nic do roboty przy zaopatrzeniu. Dlatego te� na zmian� odpoczywa�, jad�, pi�, naprawia� czo�g i czyta� instrukcj� obs�ugi. Spa�, kiedy tylko m�g�. Jad� pospiesznie i �apczywie. Pi� tyle, �eby m�c zasn��. Naprawy nie mia�y ko�ca.</p><p>A instrukcja� by�a prostacka.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 17 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>P�ytka dolina Nysy zasnuta by�a g�st� mg��. Czujniki termiczne <emphasis>Anny </emphasis>mog�y j� oczywi�cie z �atwo�ci� przenikn��, i to na spor� odleg�o��. Hans przekaza� dowodzenie swojemu oficerowi operacyjnemu, siedz�cemu na fotelu dow�dcy przed ekranem i przepatruj�cemu reszt� okolicy przez he�m wirtualnej rzeczywisto�ci.</p><p>Sam natomiast stan�� we w�azie na szczycie wie�y, nas�uchuj�c� sam nie wiedzia� czego. Nie by�o �adnych cel�w dla artylerii�� mg�a by�a za g�sta, aby marnowa� coraz trudniejsze do zdobycia pociski. Z bli�szego brzegu rzeki nie dobiega�y �adne wystrza�y karabinowe, Posleeni nie strzelali ze swojej broni elektromagnetycznej. Jedynie okazjonalne dudnienie z ty�u lub przodu �wiadczy�o, �e artyleria k�adzie sporadyczny ogie� �n�kaj�co-zaporowy�, inaczej N-Z.</p><p>Ostrza� N-Z mia� s�u�y� uprzykrzeniu przeciwnikowi �ycia� i dopilnowaniu, �eby nie nabra� zbytniej �mia�o�ci.</p><p>Hans wy��czy� si� z nas�uchiwania nieregularnego huku dzia�. Teraz jego uszy, usprawnione przez te same procesy, kt�re przywr�ci�y mu m�odo��, pr�bowa�y wychwyci� jak�� wskaz�wk� czy znak, co mog�o tak przerazi� tamtego Polaka.</p><p>Ale niczego nie s�ysza�. Hans przekl�� mg��, kt�ra nie pozwala�a mu widzie�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Borominskar przekl�� pogod� tego �wiata. Jego plan wymaga�, �eby ludzie widzieli!</p><p>Musieli widzie� bardzo dobrze� i to bardzo nied�ugo. Ca�y jego plan opiera� si� na tym, by threshkreen zobaczyli, co maj� przed sob�. Tylko to�� Wszechw�adca by� tego pewien�� mog�o zaprowadzi� jego hord� na drugi brzeg rzeki i dalej.</p><p>Czy ta mg�a nigdy si� nie podniesie? Czy b�dzie zmuszony nakarmi� hord� zebranymi thresh, zanim wykonaj� swoje zadanie? Ta my�l zupe�nie go zniech�ca�a. Ju� teraz rozkaza� zar�n�� wszystkich samc�w thresh, �eby nakarmi� swoich oolt�os. Przysz�o mu to bez trudu. Ale m�ode i samice by�y mu potrzebne, �eby jego plan si� powi�d�. Je�li mg�a nie rozwieje si� w ci�gu kilku dni, Borominskar b�dzie musia� rozkaza� je zar�n��.</p><p>Wszechw�adca spr�bowa� si� odpr�y�. Bezwiednie pog�adzi� grub�, mi�kk� sk�r� ogrzewaj�c� jego l�d�wia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Sfrustrowany i na wp� zamarzni�ty Hans opu�ci� w�az dow�dcy i zjecha� <emphasis>wind� Anny </emphasis>na grubo opancerzony i odpowiednio ogrzany pok�ad bojowy.</p><p>��Dow�dca na pok�adzie�� oznajmi� la, szybko zwalniaj�c jego fotel.</p><p>Hans bez s�owa usiad� i za�o�y� na g�ow� he�m VR. Za�oga, jej stanowiska, g��wny ekran, wszystko to w jednej chwili znikn�o.</p><p>He�m przetwarza� dane uzyskiwane bezpo�rednio od <emphasis>Anny. </emphasis>Kiedy warunki na to pozwala�y, czo�g wykorzystywa� swoje zewn�trzne kamery i przekazywa� wyra�ny obraz. Tam, gdzie si�ga�a tylko termowizja, radar albo lidar, czo�g transmitowa� co�, co mo�na by nazwa� przybli�onym zgadywaniem. W takich okoliczno�ciach pokazywane obrazy by�y nieco uproszczone, symboliczne, a nawet rysunkowe.</p><p>��<emphasis>Anno</emphasis>�� szepn�� Hans.</p><p>��Tak, <emphasis>Herr Oberst?�� </emphasis>odpar� czo�g w s�uchawkach.</p><p>��Przepraszam, <emphasis>Anno. </emphasis>M�wi�em do kogo� innego.</p><p>��Tak jest, <emphasis>Herr Oberst.</emphasis></p><p>Hans pog�adzi� lew� kiesze� na piersi. Anno, mam bardzo z�e przeczucia co do jutrzejszego dnia. Nie, nie boj� si�, �e mnie tu pokonaj�. Tak czy inaczej, w ko�cu to zrobi�. Ale jest co� jeszcze, co� innego� Co�, czemu moi ludzie nie stawi� czo�a. Tak bym chcia�, �eby� by�a tu ze mn�. Zawsze uwa�a�em ci� <emphasis>za </emphasis>o wiele odwa�niejsz� i m�drzejsz� ode mnie, tak samo jak �adniejsz�. A teraz jestem sam i si� boj�.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Lec�c swoimi tenarami nad ksi�ycowym krajobrazem, Athenalras i jego adiutant Ro�moloristen obserwowali masy Ludu id�cego zbudowanymi przez thresh drogami wprost w maszynk� do mielenia mi�sa na froncie.</p><p>��Obawiam si�, �e by�e� w b��dzie, pisklaku. Nie uda�o nam si� wydrze� z przycz�ka trzymanego przez Arlingasa i jego hord�.</p><p>��Jeszcze nie, panie. Ale mimo to my�l�, �e zachowam g�ow� i narz�dy rozrodcze jeszcze przez jaki� czas.</p><p>Nie wiadomo czemu Ro�moloristen skrzywi� si� w poslee�skim odpowiedniku u�miechu zadowolenia, co by�o zupe�nie nie na miejscu u kogo�, kto by� tak bliski spotkania z Demonami Nieba i Ognia.</p><p>��Wydajesz si� bardzo zadowolony z siebie jak na kogo�, kto ma ruszy� w d�ug� podr� z bardzo nieprzyjemnym pocz�tkiem�� warkn�� Athenalras.</p><p>��Gdybym spodziewa� si�, �e wyrusz� w t� podr�, panie, bez w�tpienia by�bym mniej weso�y.</p><p>��Wiesz co�, o czym mi nie powiedzia�e�?�� spyta� oskar�ycielko Athenalras.</p><p>��Tak, panie.�� M�odszy Wszechw�adca wyszczerzy� si� w u�miechu.�� Borominskar jest prawie got�w do ataku. A tym razem przedostanie si� przez to, co stoi mu na drodze. Kiedy to zrobi, odci�gnie threshkreen z tego frontu jak magnes odci�ga opi�ki �elaza. A wtedy, m�j panie, wtedy prze�amiemy op�r wroga.</p><p>��Horda Arlingasa zosta�a zluzowana�� ci�gn�� Ro�moloristen.�� Karmimy ich thresh z naszych zapas�w. <emphasis>Edas. </emphasis>kt�ry naliczam Arlingasowi, znacz�co redukuje nasz <emphasis>edas </emphasis>wobec niego. A bez nacierania na Arlingasa ze wszystkich stron threshkreen maj� ma�e szanse odbicia drugiego brzegu rzeki.</p><p>��Mo�e i tak, ale ludzie zawsze maj� co� w rezerwie, jak�� now�, bezlitosn� sztuczk�. Czy wy�ledzili�my i zniszczyli�my t� ich now� maszyn�, t�, kt�ra str�ca nasze okr�ty nawet w kosmosie?</p><p>��Niestety nie, panie. Grupa wys�ana jej tropem znikn�a bez �ladu, a maszyna si� wymkn�a. Zacz��em montowa� drug�, wi�ksz� i pot�niejsz� grup�. Co do tego, czy dadz� rad� zamkn�� wy�om, kt�ry Arlingas zrobi� w ich umocnieniach� Zaczynam podejrzewa�, �e maszyna jest tylko jedna i niewiele zdzia�a na w�asn� r�k�. Nadrenia jest ju� prawie ca�kowicie oczyszczona z thresh�� ci�gn�� Ro�moloristen.�� Kilka milion�w pojmali�my na karm� dla hordy, chocia� z�apani thresh s� g��wnie starzy, twardzi i �yla�ci. To nie wszystkie powody, dla kt�rych Borominskar postanowi� atakowa�. C�, panie� �ywi wielk� osobist� uraz� do threshkreen, kt�rzy stoj� przed nim. I straszna b�dzie jego zemsta za to, jak nieczysto z nim walczyli. Panie� Przy odrobinie przygotowa� sami mo�emy wykorzysta� sztuczk� Borominskara, by zdoby� jeszcze jeden most.</p></section><section><title><p>16</p></title><subtitle>Wiesbaden, Niemcy, 18 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Przez d�ugie dni i noce strumie� ludzi uciekaj�cych przed poslee�skimi hordami nie wysycha�, chocia� pogoda i ogie� wroga sprawia�y, �e czasami mala�. Thomas dziwi� si�, �e a� tak wielu dotar�o na zach�d, do bezpiecznego schronienia.</p><p>Zna� tylko jeden pow�d, dla kt�rego tylu cywil�w wci�� dociera�o tu ca�o. W kierunku przeciwnym do fali uchod�c�w jecha�a w�ska, nieprzerwana kolumna ubranych na szaro m�czyzn i ch�opc�w�� ofiara wojskowej krwi, by ratowa� cywiln�.</p><p>��To Niemcy, ch�opcze�� oznajmi� Gribeauval.�� Trzeba draniom przyzna�, �e kiedy naprawd� potrzeba, wiedz�, jak gin��.</p><p>Thomas wiedzia�, �e to prawda. Widzia� upiorne rozb�yski nad Mainz na po�udniowym zachodzie i czerwone pociski smugowe, kt�re lecia�y w g�r�, na spotkanie tych rozb�ysk�w po zrykoszetowaniu od jakiej� twardej powierzchni. Niemieccy ch�opcy�� tacy sami jak on i jego koledzy�� walczyli i umierali, by utrzyma� teren wok� mostu i ocali� setki tysi�cy cywil�w, wci�� czekaj�cych na sygna� do wyruszenia na p�noc; dawali ponure �wiadectwo swojej odwagi i determinacji, by nie poddawa� si� a� do gorzkiego ko�ca.</p><p>��Masz, przeczytaj�� powiedzia� Gribeauval.�� W�a�nie przysz�o� Komunikat radiowy od jakiego� kaprala stamt�d.</p><p>Thomas przeczyta�:</p><empty-line/><cite><p><emphasis>Zosta�o nas tu siedmiu. Czterech jest rannych, dw�ch bardzo ci�ko, ale mimo to wszyscy zajmuj� swoje stanowiska. Jeste�my obl�eni od pi�ciu dni. Od pi�ciu dni nie mamy nic do jedzenia. Za dziesi�� minut wr�g zaatakuje, s�yszymy, jak si� zbiera. Zosta� mi tylko jeden magazynek do karabinu. Zu�yli�my wszystkie miny. Karabin maszynowy jest kaput. Jeste�my poza zasi�giem wsparcia mo�dzierzy, a nie mog� wezwa� artylerii. Za�o�yli�my martwy zapalnik na ostatnie �adunki wybuchowe, �eby wr�g nie po�ywi� si� naszymi trupami. Powiedzcie mojej rodzinie, �e wykona�em sw�j obowi�zek i �e b�d� wiedzia�, jak zgin��. Niech nar�d niemiecki �yje wiecznie!</emphasis></p></cite><empty-line/><p>Thomas poczu�, �e do oczu nap�ywaj� mu niechciane �zy. Z trudem je powstrzyma�. Tacy dzielni byli ci ch�opcy, walcz�cy tam i gin�cy w walce z przewa�aj�cymi si�ami wroga, maj�c tak niewiele nadziei.</p><p>Gribeauval dostrzeg� uczucia maluj�ce si� na twarzy ch�opca.</p><p>��Tak, synu�� powiedzia�.�� Trzeba im to przyzna�. To wspania�y nar�d, wielki. A my mamy cholerne szcz�cie, �e s� teraz z nami.</p><p>Thomas si� z tym zgadza�. Wi�cej nawet; pomy�la� o sobie samym, samotnym, pr�buj�cym uratowa� matk� i m�odszego brata przed obc� zaraz�. Chcia� by� m�czyzn�, wiedzia�, �e si� nim staje. Ale w pojedynk� w �aden spos�b nie m�g�by ocali� swojej rodziny. Do tego potrzebna by�a armia, armia odwa�nych m�czyzn i ch�opc�w, gotowych odda� wszystko za sw�j nar�d.</p><p>By� mo�e po raz pierwszy Thomas poczu� g��bok� dum�, nie tyle z siebie, ile z ludzi, z kt�rymi walczy�, z armii, w kt�rej razem s�u�yli, a nawet z wchodz�cych w jej sk�ad �o�nierzy odzianych w czer� i nosz�cych podw�jne b�yskawice.</p><p>��Zachowaj ten komunikat, synu. No� go w kieszeni. Mo�e przyj�� taki dzie�, �e b�dzie ci potrzebny dobry przyk�ad.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Isabelle chcia�a da� dobry przyk�ad. Chocia� nie mia�a �adnego przeszkolenia medycznego, by�a �on� jednego z najlepszych chirurg�w Francji. Du�o wiedzy wch�on�a przez osmoz�, przy kuchennym stole, na spotkaniach, podczas wizyt w gabinecie m�a. Uzna�a, �e jej pomoc mo�e si� przyda�, cho�by przy sprz�taniu. Wiedzia�a te�, jak zachowa� czysto�� przy otwartych ranach.</p><p>Uwa�a�a, �e potrafi przynajmniej post�powa� zgodnie z pierwsz� cz�ci� przysi�gi Hipokratesa, brzmi�c�: �Po pierwsze, nie szkodzi�.</p><p>Upewniwszy si�, �e rodzina wiesbade�czyk�w zaopiekuje si� jej synem, i widz�c, �e ch�opiec uczy si� nowego j�zyka i poznaje now� kultur�, wyruszy�a na poszukiwanie jakiego� szpitala.</p><p>Nie by�o �atwo. Niemcy, je�li ju� uczyli si� obcego j�zyka, wybierali raczej angielski ni� francuski�� wynika�o to z d�ugiej tradycji przymilania si� do nowych sojusznik�w i odsuwania od staro�ytnych wrog�w. Z czasem toporny niemiecki Isabelle zaprowadzi� j� do francuskiego szpitala wojskowego. Z zaskoczeniem ujrza�a <emphasis>Sigrunen </emphasis>obejmuj�ce czerwony krzy�, ze zdziwieniem przeczyta�a nazw� szpitala wypisan� nie rzymskimi literami, lecz gotykiem: <emphasis>Szpital Polowy, Dywizja SS Charlemagne.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Chce pani wst�pi� do nas na ochotnika?�� spyta� jednor�ki stary sier�ant.</p><p>��<emphasis>Oui. </emphasis>My�l�, �e mog�abym pom�c. Ale pom�c, <emphasis>monsieur, </emphasis>a nie wst�pi�. Zabrali�cie ju� jednego z moich syn�w. Drugi mnie potrzebuje.</p><p><emphasis>��</emphasis>Naprawd�? Zabrali�my? C�, pomoc zawsze nam si� przyda� Oprowadz� pani�. Jak pani sama zobaczy, nic tu si� nie dzieje przepisowo.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, w pobli�u Kitzingen, Niemcy, 18 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Wci�� czytaj�c instrukcj� obs�ugi, t� prymitywn�, przekl�t�, niemal niezrozumia�� instrukcj� dla za�ogi, sfrustrowany Rinteel zacz�� rozmawia� z samym czo�giem.</p><p>��<emphasis>Brunhildo, </emphasis>jestem zdezorientowany.</p><p>��Co jest powodem twojej dezorientacji, Indowy Rinteelu?</p><p>Rinteel napi� si� �rodka odurzaj�cego z metalowego wojskowego kubka.</p><p>��Twoje oprogramowanie nie pozwala ci walczy� na w�asn� r�k�, zgadza si�?�� spyta�, pokrzepiwszy si�.</p><p>��Zgadza si�, Indowy Rinteelu.</p><p>��Pozwala ci jednak na ucieczk� przy wykorzystaniu w�asnych mo�liwo�ci, czy� nie?</p><p>��Tak, je�li ca�a moja za�oga jest martwa albo nieprzytomna, mam zawie�� j� i siebie sam� w bezpieczne miejsce. Ale nie wolno mi u�ywa� g��wnej armaty bez rozkazu koloidalnej istoty my�l�cej. Mog� jednak wykorzystywa� bro� kr�tkiego zasi�gu przeciwko celom w jej polu ra�enia; to zawiera moje oprogramowanie obrony w�asnej. I nie wolno mi si� cofa�, dop�ki mam co najmniej dwa pociski do g��wnej armaty.</p><p>��Czy mo�esz kierowa� g��wn� armat� bez ludzkiego po�rednictwa?</p><p>��Mam tak� techniczn� mo�liwo��, Indowy Rinteelu, ale wci�� nie mog� strzela� bez rozkazu koloidalnej istoty my�l�cej.</p><p>��To dziwne�� stwierdzi� cicho Indowy.</p><p>��Nie zosta�am zaprogramowana do komentowania poczyna� moich tw�rc�w, Indowy Rinteelu.</p><p>��W takim razie co robisz, kiedy ucieczka jest niemo�liwa?</p><p>��Posiadam matryc� decyzyjn� samozniszczenia, kt�ra pozwala mi i wymaga ode mnie odpalenia ca�ej posiadanej na pok�adzie antymaterii, by nie dopu�ci� do pojmania przez wroga. Jak wiesz, moich reaktor�w j�drowych praktycznie nie da si� zmusi� do detonacji.</p><p>My�l o kilkuset dziesi�ciokilotonowych g�owicach z antymateri� wybuchaj�cych naraz sprawi�a, �e Rinteel poci�gn�� d�ugi �yk syntetycznego �rodka odurzaj�cego.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Kilka metr�w od Rinteela, oddzieleni wewn�trznym pancernym kokonem, Prael, Mueller i reszta opijali znalezionym piwem jutrzejsz� przygod�, przedyskutowuj�c plany i mo�liwo�ci.</p><p>��Z tego, co widz�, najwi�kszym zagro�eniem�� stwierdzi� Schl�ssel�� jest most na Renie.</p><p>��Nie jestem pewien�� powiedzia� Mueller.�� Linia Odry-Nysy jest w rozsypce.</p><p>��Skoro o tym mowa�� doda� Henschel�� wci�� mamy wroga w samym sercu Niemiec. Och, te skupiska s� w wi�kszo�ci okr��one, ale gdyby uda�o nam si� wyeliminowa� jedno, uwolniliby�my �o�nierzy, kt�rzy z kolei mogliby si� zaj�� nast�pnymi.</p><p>��Problem w tym�� wtr�ci� Prael�� �e si�y okr��aj�ce te skupiska nie maj� �adnych jednostek pancernych, kt�re mog�yby nas wesprze�. Je�li sami uwik�amy si� w walk� C�, <emphasis>Brunhilda </emphasis>ma sko�czon� ilo�� opancerzenia, i to niezbyt grubego, nie licz�c jej wspania�ej, hojnie obdarowanej przez natur� piersi.</p><p>��Na linii Odry-Nysy s� Tygrysy model A, kt�re zapewni�yby nam wsparcie�� zauwa�y� Mueller.</p><p>Prael spojrza� na map� sytuacyjn� przygotowan� przez SI <emphasis>Brunhildy </emphasis>i �ci�gni�t� przez niego jako pomoc przy podejmowaniu decyzji.</p><p>��Tak, Johann, ale na razie jeste�my w stanie stwierdzi�, �e nas tam nie potrzebuj�. Jest tam ca�a <emphasis>Schwere Panzer Brigade</emphasis> Michael Wittmann, bynajmniej nie sama. Ren to inna historia. Odwr�t z Nadrenii by� katastrof�. Stracono wiele Tygrys�w. Moim zdaniem tam przydaliby�my si� najbardziej.</p><p>��A wi�c�� powiedzia� Henschel, najstarszy z za�ogi�� niech to b�dzie �Die Wacht am Rhein�<a l:href="#n_43" type="note">[43]</a>.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rinteel z niejakim zaskoczeniem us�ysza� s�abe �piewy dochodz�ce z otwartego w�azu przedzia�u bojowego. Nie �eby �piewanie by�o czym� niezwyk�ym�� kilka piw� troch� sznapsa� i za�oga nieodmiennie popada�a w �zaw�, ckliw� <emphasis>Gem�tlichkeit</emphasis><a l:href="#n_44" type="note">[44]</a><emphasis>.</emphasis></p><p>Zaskakuj�ce by�y s�owa i melodia. Rinteel nigdy przedtem nie s�ysza� tej pie�ni, a postawi�by galaksja�skie kredytki, �e odk�d do��czy� do za�ogi czo�gu, zosta� potraktowany wszystkimi bez wyj�tku niemieckimi piosenkami ludowymi i wojskowymi.</p><p>S�owa by�y jednak wyra�ne, a melodia porywaj�ca. Rinteel s�ucha�.</p><poem><stanza><v>Rozbrzmiewa g�os jak gromu d�wi�k</v><v>Gdzie fale grzmi� i stali szcz�k.</v><v>O Renie, Renie, Renie nasz</v><v>Kt� trzyma nad twym nurtem stra�?</v><v>Bez trwogi �pij, Ojczyzno ma</v><v>Twych syn�w mur nad Renem trwa.</v><v>Wierna i silna warta twa Warta na Renie�</v></stanza></poem><empty-line/><subtitle>Wiesbaden, Niemcy, kwatera g��wna M�hlenkampfa, 18 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Maszeruj�cy w �wietle ulicznych latarni batalion zm�czonych, lecz wyprostowanych <emphasis>Landsers</emphasis><a l:href="#n_45" type="note">[45]</a> �piewa�:</p><poem><stanza><v>Tysi�cy stoi ich ze sto</v><v>I pomszcz� rych�o ka�de z�o.</v><v>Synowska mi�o�� piersi dmie</v><v>Obroni� nas, nie ugn� si�.</v><v>Bez trwogi �pij, Ojczyzno ma�</v></stanza></poem><p>Gdzie by� ten duch?, pomy�la� gorzko M�hlenkampf, patrz�c przez okno w d�. Gdzie by�, kiedy m�g� jeszcze co� zmieni�?</p><p>Nie b�d� os�em, M�hlenkampf, skarci� siebie w my�lach. Ten duch zawsze tu by�, g��boko ukryty. To nie wina tych ch�opc�w, �e ich wodzowie nie dopuszczali, �eby si� ujawni�.</p><p>Genera� westchn�� z �alem, zamy�li� si� nad katastrofalnymi skutkami gospodarczymi poslee�skiego najazdu� a tak�e nad coraz dotkliwszymi brakami amunicji, paliwa i �ywno�ci. Teraz, westchn��, duch to jedyna rzecz, kt�rej mamy pod dostatkiem.</p><p>Odwr�ci� si� od okna do wy�wietlanej na przeciwleg�ej �cianie mapy. Wolno, za wolno �ci�ga� te swoje oddzia�y, kt�re os�ania�y odwr�t z Nadrenii bardziej ku centrum. Straty? Kto m�g�by je policzy�? Dywizje rzucane do bitwy w pe�nej sile by�y teraz zaledwie szkieletami, z n�dznymi strz�pami cia�a wisz�cymi na ko�ciach. System uzupe�nie�, pracuj�cy pe�n� par�, m�g� oblec je z powrotem w cia�o� ale potrzebowa� czasu, du�o czasu. A cia�o mia�o swoje ograniczenia, ilo�� mi�sa, kt�re mo�na by�o pu�ci� do zmielenia, te� nie by�a niesko�czona.</p><p>Cz�� tego w�a�nie przeznaczonego do zmielenia mi�sa, kt�re maszerowa�o pod postaci� dywizji piechoty na front, na rze�, �piewa�a pod oknem M�hlenkampfa.</p><p>Patrz�c w zm�czone, ale pe�ne determinacji oczy ch�opc�w, genera� poczu� przyp�yw dumy, wybijaj�cej si� ponad smutek i rozpacz. <emphasis>Mo�e jeste�cie lemingami, jak was kiedy� os�dzi�em, moi ch�opcy. Mo�e nawet wilkami, kiedy jeste�cie w stadzie. Ale je�li wilkami, to o wielkich sercach, i jestem dumny z ka�dego z was. Mo�ecie ju� nie zobaczy� nast�pnego poranka, i chocia� wszyscy o tym wiecie, maszerujecie do wt�ru huku dzia�.</emphasis></p><p>M�hlenkampf patrzy� na id�c� w dole procesj�, a tymczasem na wschodzie wyjrza�o nad horyzont s�o�ce, rzucaj�c na �o�nierzy swoje pierwsze, s�abe �wiat�o.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, Niemcy, 23 stycznia 2008</subtitle><empty-line/><p>Wschodz�ce s�o�ce roz�wietli�o mg��, ale nie potrafi�o jej wypali�. Dr��c z zimna we w�azie dow�dcy, Hans irytowa� si�. <emphasis>Co� tam jest nie tak, a ja zupe�nie nie mam poj�cia, co to takiego.</emphasis></p><p>Cztery noce wcze�niej Hans rozkaza� zn�w wys�a� nocne patrole. Nie mia�y one na celu, jak dot�d, pomaga� Polakom uciekaj�cym przed machin� �mierci obcych. Brasche ryzykowa� �ycie swoich ludzi dla jednej z niewielu rzeczy na wojnie cenniejszych ni� krew: informacji.</p><p>Pieszo tam, gdzie woda by�a do�� p�ytka, pontonami tam, gdzie si� da�o, osiem patroli wysz�o w noc, po o�miu do dziesi�ciu ludzi w ka�dym. Hans po�egna� kilka z nich osobi�cie, �ciskaj�c d�onie�� prawdopodobnie po raz ostatni�� ka�dego �o�nierza wchodz�cego do wody albo wsiadaj�cego do ma�ego pontonu.</p><p>Jeden po drugim patrole nie wraca�y o wyznaczonym czasie, a obawy i frustracja Hansa jeszcze si� wzmaga�y.</p><p>Inni dow�dcy na tym froncie wpadli na podobny pomys�. Hans nie zna� szczeg��w, ale wiedzia�, �e w sumie wyruszy�o ponad sto patroli. Nie wiedzia� jednak, czy kt�rykolwiek z nich wr�ci�. Jedynie kr�tkie wymiany ognia i eksplozje wzd�u� drugiego brzegu rzeki �wiadczy�y o krwawej pora�ce.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Sukces jest s�odki, pomy�la� Borominskar, czytaj�c nap�ywaj�ce do niego meldunki o wyrzynanej jedna po drugiej grupie ludzi. Jak bezczelne s� te istoty, �eby rzuca� wyzwanie moim poddanym na uczciwie przez nich zdobytej ziemi.</p><p>Z �uczciwie� �aden Polak by si� nie zgodzi�. Ale to, �e �zdobytej�, nie ulega�o w�tpliwo�ci. Udowodni�a to �mier� stu patroli, blisko tysi�ca ludzi.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dawid Benjamin nie uwa�a� niczego za udowodnione, zw�aszcza pogl�du, �e wojna jest ju� przegrana albo �e patrole s� skazane na zag�ad�.</p><p>Jako do�wiadczony oficer dawnej, teraz zniszczonej izraelskiej armii, wzi�� sobie do serca star� prawd� m�wi�c�, �e dow�dcy daj� przyk�ad. W do�� niejasny spos�b zdawa� sobie spraw�, �e �o�nierze nie nauczyli si� tego od swoich teoretycznych brytyjskich mentor�w, przedstawicieli <emphasis>bahdzo, bahdzo </emphasis>wysokich klas spo�ecznych, ale od zupe�nie normalnych przedstawicieli niemieckiej klasy �redniej. Je�li doda� do tego korpus oficerski i podoficerski, kt�ry mia� wi�cej wsp�lnego z praktykami rosyjskimi ni� zachodnimi�� du�o oficer�w, ma�o podoficer�w maj�cych rzeczywist� w�adzꠗ Dawid tak naprawd� m�g� zrobi� tylko jedno.</p><p>Patrol, kt�ry prowadzi�, podpe�z� w g�stej mgle nad brzeg Nysy. Tam napompowali ponton, a potem znie�li go w ca�kowitej ciszy na skraj wody. �o�nierze prowadzeni przez Benjamina wahali si� tylko kr�tk� chwil� przed wej�ciem w lodowaty nurt. Wstrz�s spowodowany wod� wlewaj�c� si� do but�w, przesi�kaj�c� nawet przez najgrubsze zimowe mundury i omywaj�c� sk�r� odebra� wszystkim mow�. Czuli si� tak, jakby lodowate no�e ci�y ich a� po samo serce.</p><p>Ale mogli tylko i�� dalej. Kiedy ci na przodzie weszli do wody po uda, zarzucili nogi na gumow� burt� pontonu, a tymczasem nast�pni dalej go pchali. Potem do �rodka wsiad�a druga para �o�nierzy, trzecia, wreszcie ostatnia. Ka�da wsiadaj�ca para �apa�a le��ce w �rodku kr�tkie, grube wios�a.</p><p>W ko�cu, kiedy ponton dryfowa� ju� przed siebie si�� rozp�du, Benjamin wyda� po hebrajsku rozkaz:</p><p>��Wszyscy razem.</p><p>�o�nierze ostro�nie zanurzyli wios�a w wodzie, szybko �api�c rytm, kt�ry pchn�� ponton do przodu.</p><p>Dawid i jego zast�pca dow�dcy patrolu, sier�ant Rosenblum, u�ywali swoich wiose� tak�e do odpychania ostrych kawa�k�w lodu, kt�re mog�yby uszkodzi� ponton. Raz, kiedy z mg�y wychyn�� straszliwy, spalony i zamarzni�ty trup Posleena, Dawid zepchn�� go wios�em w g��b ciemnej rzeki.</p><p>Kiedy dobili do drugiego brzegu, wyskoczy� na l�d, z pistoletem maszynowym gotowym do strza�u. Rosenblum tymczasem wbi� cienki metalowy pr�t w zamarzni�t� ziemi�, przywi�za� do niego link� cumownicz� i pom�g� pozosta�ym zej�� na brzeg.</p><p>Ostatni dwaj zostali, aby pilnowa� pontonu, jedynej mo�liwo�ci powrotu na sw�j brzeg.</p><p>Rosenblum i pozostali czterej zaczekali, a� Benjamin spojrzy na map� i kompas�� GPS od dawna nie dzia�a��� i wska�e kierunek, w kt�rym Rosenblum ma mszy� jako szpica.</p><p>Patrol mija� wiele szkielet�w Posleen�w, ale zaledwie kilka ca�ych trup�w. Dawid i inni nie dopuszczali do siebie my�li o rodzinach straconych w Izraelu, zw�aszcza o tym, �e mog�y zosta�, tak jak ci Posleeni, po�arte.</p><p>��Nawet hitlerowcy��� szepn�� zdj�ty groz� Rosenblum. Min�wszy szeroki pas us�anej trupami polskiej ziemi, patrol wyszed� na zamarzni�ty step. Benjamin postanowi� pod koniec dnia wr�ci� na skraj owego pasa.</p><p>Zwyk�y kamufla� by�by przedsi�wzi�ciem bez szans. Zamiast tego wi�c, zachowuj�c cisz�, �o�nierze zbudowali trzy ma�e kryj�wki z trup�w i szcz�tk�w Posleen�w. Pod nimi sze�ciu m�czyzn na zmian� spa�o i obserwowa�o teren przez reszt� kr�tkiego polskiego zimowego dnia.</p><p>Wiele razy tego pierwszego dnia patrol s�ysza� warkot i parskanie poslee�skich zbieraczy �ywno�ci. Dwa razy podeszli tak blisko, �e we mgle by�o ich niewyra�nie wida�. Wtedy �pi�cych budzono i wszyscy razem czuwali.</p><p>��Co� mnie martwi�� szepn�� Benjamin do Rosenbluma.</p><p>��Co takiego, panie majorze?</p><p>Benjamin zastanawia� si� przez chwil�, co takiego wyda�o mu si� podejrzane. Nagle zrozumia�.</p><p>��Szukaj� ka�dego najmniejszego strz�pu mi�sa, nawet gnij�cego. Zupe�nie jakby g�odowali.</p><p>��C󿠗 odpar� sier�ant po chwili namys�u�� w ko�cu jest zima. �niwa�</p><p>��Mog� je�� wszystko, w tym �niwa sprzed kilku miesi�cy i zimowe zbo�e, kt�re wci�� stoi. Mog� je�� traw�, drzewa i geranium z doniczki cioci Marii. Ale po co mieliby to robi�, skoro z�apali tylu Polak�w? To jest nielogiczne.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Cho� jasno�� �wiadczy�a, �e s�o�ce pokona�o ju� po�ow� drogi do zenitu, mg�a wci�� spowija�a ca�y front. Kilkudziesi�ciu na wp� zamarzni�tych �o�nierzy wr�ci�o, chocia� za ka�dym razem nie by�o ich wi�cej ni� jeden czy dw�ch z patrolu. Opowiedzieli oficerowi wywiadu Hansa�� kiedy ju� uda�o si� ich zmusi� do wykrztuszenia cho� s�owa z przemarzni�tych ust i zmro�onych groz� umys��w�� �e zadanie by�o beznadziejne. Posleeni byli zbyt liczni na ziemi i zbyt czujni, by mo�na by�o przedosta� si� na ich ty�y i sprawdzi�, co si� tam dzieje.</p><p>Jak wiele razy do tej pory, Hans Brasche przekl�� w my�lach mg��.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>D�o� Wszechw�adcy g�aska�a ciep�e, lekkie okrycie. Nie przysz�o mu do g�owy, �eby wys�a� kontrpatrole. W�a�ciwie wszystkie te ludzkie pr�by zdobycia informacji wydawa�y mu si� wynaturzeniem. Posleeni nie zwykli przekrada� si� w ciemno�ci i mgle, aby unikn�� wykrycia. Lud lubowa� si� w otwartej walce, w czynach dokonywanych na oczach ca�ej hordy, tak by Pami�taj�cy mogli zapisa� je i opiewa� nast�pnym pokoleniom.</p><p>Szcz�liwym zrz�dzeniem losu w tym wypadku sta�o si� to, o czym Borominskar nie pomy�la�. Szukaj�c och�ap�w �ywno�ci po�r�d zabitych w poprzedniej bitwie, jego podw�adni nieumy�lnie stworzyli g�st� zapor� dla tch�rzliwych podchod�w threshkreen. A g�odni Posleeni mieli wszelkie powody koncentrowa� si� na w�druj�cych po stepie lu�nych grupach threshkreen. Tylko w ten spos�b mogli zaspokoi� g��d, skoro z rozkazu Borominskara racje �ywno�ciowe by�y drastycznie ograniczone.</p><p>Mi�o by�o widzie�, �e wreszcie co� idzie tak jak trzeba. <emphasis>C�, �cie�ka jest w ko�cu drog� przypadku i szcz�cia�</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Fortuna sprzyja odwa�nym. </emphasis>Benjamin przypomnia� sobie te s�owa jako tytu� jakiego� filmu, kt�ry widzia� kiedy� z �on�, w szcz�liwszych czasach. Wtedy by�a to prawda, teraz tym bardziej.</p><p>Z zapadni�ciem zmroku oddzia� zn�w ruszy� na wsch�d. Za pasem trup�w pozosta�ych po ostatniej bitwie by�o mniej poslee�skich patroli. Bandy obcych �atwo mo�na by�o wykry� z daleka po blasku ich ognisk. Benjamin i jego ludzie omijali je szerokim �ukiem. Dawid zaznacza� je te� na mapie.</p><p>Nast�pny poranek zasta� patrol dwadzie�cia kilometr�w w g��b opanowanego przez Posleen�w terytorium, w opuszczonej ma�ej polskiej wsi. Ludzie bynajmniej jej nie porzucili�� ich go�e szkielety wala�y si� na uliczkach i w domach. Ale �ywi uciekli, jedzenie znikn�o. Rosenblum nie wyszpera� niczego bardziej po�ywnego ni� kilka butelek taniej w�dki.</p><p>Ludzie Benjamina prze�yli ten dzie� na niemieckich racjach polowych, cz�sto wi�c zawieraj�cych pogardzan� wieprzowin�. C�, wielu Izraelczyk�w nie przejmowa�o si� koszerno�ci�. A ci, dla kt�rych mia�o to znaczenie? Konieczno�� zmusza�a ich do jedzenia tego, co by�o dost�pne.</p><p>By� mo�e rozpita w�dka pomog�a im przezwyci�y� �ywieniowe skrupu�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Obowi�zek nakarmienia dow�dcy przypad� w losowaniu Harzowi. Nape�niwszy przegr�dki tacki bawarskimi <emphasis>Sp�tzle, </emphasis>bu�kami i mas�em, jak�� nieokre�lon� zielenin� i gotowan� wieprzowin�, i bior�c w drug� r�k� du�y kubek mocno pos�odzonej i lekko zaprawionej alkoholem kawy <emphasis>roggenmehl</emphasis><a l:href="#n_46" type="note">[46]</a><emphasis>, </emphasis>wszed� na jednoosobow� wind� w�azu i rozkaza�:</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>w g�r�.</p><p>Wci�� nas�uchuj�cy i spogl�daj�cy w ciemno�� Hans wydawa� si� nie zauwa�a� Harza, kt�ry wy�oni� si� z automatycznie otwieranego w�azu i postawi� obok niego tack�. �o�nierz sta� tak przez chwil�, pozostawiaj�c Braschego sam na sam z jego my�lami. W ko�cu odkaszln�� cicho, �eby zwr�ci� na siebie uwag� dow�dcy.</p><p>��S�ysza�em, jak wyjecha�e��� rzek� Hans.</p><p>��Obiad, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>oznajmi� Harz.</p><p>��Zostaw go tutaj, <emphasis>Unteroffizier </emphasis>Harz. Zjem, jak b�d� mia� czas.</p><p>��Panie pu�kowniku, musz� panu przypomnie� s�owa m�drego <emphasis>Feldfebla: </emphasis>�Nie jedz��.</p><p>Hans przerwa� mu, ko�cz�c cytat.</p><p>����kiedy jeste� g�odny, jedz, kiedy mo�esz. Nie �pij, kiedy jeste� zm�czony, �pij, kiedy mo�esz. A kiepska podw�zka jest lepsza ni� dobry marsz�. Ju� to s�ysza�em, dzi�kuj� bardzo, Harz.</p><p>��Tak jest, panie pu�kowniku. Ale to i tak dobra rada.</p><p>��Bardzo dobrze, Harz. Zostaw to tutaj. Zjem za chwil�. Wracaj na stanowisko.</p><p>Rozkaz to rozkaz. Harz oczywi�cie nie strzeli� obcasami. Tego zwyczaju nawet odrodzone SS nie kontynuowa�o. Ale stan�� na baczno��.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>w d󳠗 rozkaza�.</p><p>W�az zamkn�� si� za nim bezg�o�nie.</p><p>Zn�w sam, Hans podni�s� tack�. <emphasis>Sp�tzle, </emphasis>warzywa, bu�ki i mas�o zjad� szybko. Potem postawi� ko�nierz swojego sk�rzanego p�aszcza, �cisn�� obiema d�o�mi paruj�cy kubek i zn�w zapatrzy� si� w mg��.</p><p>W jego s�uchawkach zatrzeszcza� g�os oficera wywiadu.</p><p>��Panie pu�kowniku, jest pan potrzebny nad rzek�.</p><p>W wyci�gni�tej ku Borominskarowi r�ce cosslain trzyma� �wie�� nog�, prosto z ubojni. Nie by�a du�a, mierzy�a co najwy�ej p� metra wed�ug miar threshkreen. Ale Wszechw�adca zakaza� cosslainom i normalsom je�� mi�sa, pozwalaj�c na bardzo ma�e porcje tylko kessentaiom. P�ki co thresh musieli by� oszcz�dzani.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Zachodz�ce s�o�ce �wieci�o jasno w oczy podr�uj�cej grupy Posleen�w. To mog�a by� jedyna rzecz, kt�ra ocali�a patrol przed wyczulonymi zmys�ami obcych. Gdyby towarzysz�cy im kessentai, lec�cy pi�� czy sze�� metr�w nad oddzia�em, sprawdzi� swoje przyrz�dy, mog�yby mu zdradzi�, �e w okolicy s� dzicy thresh.</p><p>Po co ich oszcz�dzaj�?, zastanawia� si� Benjamin, patrz�c na kolejn� ma�� grup� ludzi, najwyra�niej zdrowych i dobrze od�ywionych, prowadzonych na wsch�d przez Posleen�w, na kt�rych wychudzonych torsach wida� by�o �ebra. Ka�da rozs�dna� ka�da normalna grupa Posleen�w ju� dawno z�ar�aby tych wi�ni�w i posz�a szuka� nast�pnych.</p><p>Nawet na p�askich polskich r�wninach zdarza�y si� przeszkody terenowe: pofa�dowania ziemi, drzewa, miasteczka. To w�a�nie z kolejnego bezludnego miasta na niskim, biegn�cym z p�nocy na po�udnie, lekko zalesionym grzbiecie izraelski patrol obserwowa� w�druj�cych wolno Polak�w i ich poslee�skich stra�nik�w.</p><p>Ani jeden �o�nierz z patrolu nie by� polskiego pochodzenia. Niejeden, gdyby zg��bi� polsko-�ydowskie �stosunki� w ci�gu ostatnich kilku wiek�w, czu�by gorycz czy nawet nienawi��. A mimo to Benjamin m�wi� niemal za wszystkich, kiedy oznajmi�:</p><p>��Uwolnimy tych ludzi dzi� wieczorem.</p><p>��Jest ich dwudziestu czterech�� ostrzeg� Rosenblum�� i Wszechw�adca. Stosunek si� jest mocno niekorzystny, szefie. Poza tym jak mamy przeprowadzi� setk� ludzi trzydzie�ci kilometr�w z powrotem do rzeki, a potem przeprawi� ich na drug� stron� tak, �eby nas nie z�apali? Panie majorze, chcia�bym im pom�c, ale�</p><p>���adnych ale. Zrobimy to. I wiem ju� nawet jak.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Tutaj, pi�� czy wi�cej kilometr�w od g�stej mg�y wci�� spowijaj�cej nocami dolin� Odry-Nysy, �wieci�y gwiazdy i p� ksi�yca.</p><p>Ludzcy wi�niowie kulili si� w �rodku kr�gu obcych. Kr�g ten, dwa tuziny poslee�skich normals�w, po�owa zwr�cona na zewn�trz, polowa do wewn�trz, wydawa� si� troch� sflacza�y�� g�owy obcych opada�y z grodu albo zm�czenia.</p><p>W g�rze bez ko�ca kr��y� samotny tenar Wszechw�adcy, lec�c na autopilocie mi�dzy normalsami zwr�conymi na zewn�trz a tymi do wewn�trz. Sam kessentai z oklapni�tym grzebieniem zwiesza� g�ow� we �nie.</p><p>Rosenblum nios�cy jedyny karabin snajperski oddzia�u�� wyposa�ony w separator i zamek typu �poci�gnij i pu�� Blaser 93, z opracowanym przez Fin�w doskona�ym pociskiem .338 lapua magnum w komorze�� przyjrza� si� temu wszystkiemu przez szerokok�tn�, wzmacniaj�c� �wiat�o lunet�. Zadaniem sier�anta by�o zabicie Wszechw�adcy, co przy ruchomym celu, z odleg�o�ci dziewi�ciuset metr�w, by�o nie lada wyczynem.</p><p>��I pami�taj, nie wolno ci trafi� w matryc� mocy�� ostrzeg� go Benjamin.�� Wybuch zabi�by wszystkich Posleen�w, ale tak�e wszystkich ludzi.</p><p>Rosenblum obieca�, �e si� postara, przysi�gaj�c jednak w duchu, �e je�li b�dzie musia� wybiera� mi�dzy �yciem swoich koleg�w i Polak�w, Polacy niestety przegraj�.</p><p>Uszy sier�anta przys�ania�y s�uchawki pod��czone do jego osobistego radia kr�tkiego zasi�gu. By�a to jego jedyna ochrona s�uchu, chocia� przy strzale z lapuy do�� mizerna.</p><p>Tak czy inaczej, major nakaza� zachowywa� cisz� radiow�. Kto mo�e wiedzie�, co obcy s� w stanie wykry�?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nas�uchiwanie, pe�zni�cie powoli jak pn�cze, zatrzymywanie si� co chwila: to by� ca�y �wiat Benjamina i jego �o�nierzy.</p><p>Noc przeszywa�y zag�uszaj�ce ich d�wi�ki�� ludzie krzyczeli przez sen, Posleeni chrz�kali i warczeli, tenar cicho bucza�. Benjamin liczy�, �e te odg�osy pozwol� mu do�� szybko zbli�y� si� do wroga na odleg�o�� kilkuset metr�w.</p><p>Teraz jednak byli ju� za blisko, by porusza� si� szybko. Mogli tylko czo�ga� si� i nas�uchiwa�.</p><p>Benjamin wraz z dwoma �o�nierzami, nios�cy wszystkie sze�� claymore��w oddzia�u, przesuwali si� na prawo od linii ��cz�cej opuszczone miasteczko z poslee�sko-ludzkim obozowiskiem.</p><p>Claymore by� niczym wi�cej jak grub� na dwa i p� centymetra, wygi�t�, pust� plastikow� p�yt�. Z przodu w plastikowej matrycy spoczywa�o siedemset kulek od �o�ysk. Za nimi znajdowa�o si� zero siedem kilograma plastiku. Otwory z wierzchu umo�liwia�y zamocowanie w materiale wybuchowym zapalnik�w.</p><p>Claymore cz�sto by� uwa�any za bro� obronn� i nazywany przez ignorant�w kolejn� nieludzk� �min� przeciwpiechotn��.</p><p>Ani jedno, ani drugie nie by�o do ko�ca prawd�. Chocia� claymore�a mo�na by�o i cz�sto u�ywano w charakterze pu�apki, to samo da�o si� powiedzie� o granacie r�cznym, broni, na kt�r� esteci nie zwracali a� takiej uwagi. W�a�ciwie to samo dotyczy�o r�wnie� blaszanej puszki pe�nej gwo�dzi i materia�u wybuchowego, z za�o�onym zdalnym zapalnikiem. Przede wszystkim jednak claymore��w u�ywano do obrony obsadzanych przez ludzi stanowisk i detonowano je zdalnie, zamiast nara�a� w��cz�ce si� w pobli�u dzieci.</p><p>Mimo to niekoniecznie nale�a�o ich u�ywa� w celach obronnych. Claymore�a mo�na by�o wykorzysta� takie do rozpocz�cia ataku, daj�c atakuj�cemu natychmiastow� przewag� ogniow� i jednocze�nie dziesi�tkuj�c obro�c�w.</p><p>Claymore�y mo�na by�o bowiem wycelowa栗 mia�y przewidywalne pole ra�enia. Co wi�cej, by�o to podw�jne pole, bliskie i dalekie, z szerokim pasem bezpiecznego obszaru w �rodku. Odpowiednio ustawione, wycelowane w g�r� na odleg�o�� pi��dziesi�ciu metr�w, claymore�y wyrzyna�y wroga do tej odleg�o�ci. Potem jednak kulki �o�ysk wznosi�y si� za wysoko, by skrzywdzi� wyprostowanego m�czyzn� a� do odleg�o�ci dwustu-dwustu pi��dziesi�ciu metr�w, kiedy ich trajektoria zn�w opada�a na wysoko�� mordercz� dla ludzi i Posleen�w. Na tym w�a�nie opiera� si� plan Benjamina.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Stoj�cy w odleg�o�ci sze��dziesi�ciu metr�w Posleen przypomina� konia. Wed�ug Benjamina wygl�da� i wydawa� odg�osy, jakby spa�, powarkuj�c i skaml�c cicho niczym pies �ni�cy z�y sen, z lekko zwieszon� g�ow�.</p><p>Jakie� dziesi�� metr�w za nim, nieco w bok, zwr�cony do wewn�trz obcy r�wnie� sprawia� wra�enie drzemi�cego.</p><p>Ostro�nie, bardzo ostro�nie Benjamin ustawi� claymore�a na ziemi. Pr�bowa� wbi� zaostrzone n�ki w zamarzni�t� ziemi�, ale bezskutecznie. Zamiast tego rozchyli� je, tworz�c dwa w�skie odwr�cone �V�, i zacz�� odpowiednio ustawia� bro�.</p><p>Pi��dziesi�t czy sze��dziesi�t metr�w po obu jego stronach pozostali dwaj �o�nierze z grupy robili mniej wi�cej to samo. Kiedy sko�czyli, pozostali dwaj podczo�gali si� bli�ej i rozstawili swoje claymore�y, celuj�c w nast�pne pary poslee�skich stra�nik�w. Benjamin zostawi� sobie jednego claymore�a na czarn� godzin�.</p><p>Kiedy tylko sko�czyli, wszyscy odczo�gali si� w ty�. Szesnastometrowe kable claymore��w nie pozwala�y Izraelczykom spotka� si� w jednym miejscu. Pr�b� po��czenia min jednym przewodem detonuj�cym Benjamin uzna� za g�upot�, zwa�ywszy na blisko�� wroga. Zamiast tego podczas nu��cych pr�b odmierzy� czas mi�dzy rozdzieleniem si� �o�nierzy, rozmieszczeniem claymore��w i powrotem na bezpieczne pozycje. Potem dla bezpiecze�stwa wyd�u�y� go o drugie tyle i doda� jeszcze pi��dziesi�t procent na wszelki wypadek. W ten spos�b ka�dy �o�nierz mia� p�torej godziny od momentu rozdzielenia si� do powrotu na swoje stanowisko i przygotowania si� do odpalenia min.</p><p>Kiedy zegarek powiedzia� mu, �e wyznaczony czas min��, Benjamin przysun�� do twarzy swoje ma�e radio.</p><p>��Rosenblum? Karabin maszynowy?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ludzka transmisja radiowa z odleg�o�ci stu pi��dziesi�ciu siedmiu miar na po�udniowy wsch�d�� zapiszcza� tenar.</p><p>��Co?!�� Kessentai obudzi� si� w mgnieniu oka, chocia� prawdziwa czujno�� i racjonalne my�lenie mia�y przyj�� dopiero za chwil�. Sprawdzi� swoje przyrz�dy, �eby potwierdzi� alarm, a potem przej�� sterowanie tenarem, wy��czaj�c autopilota. Na kr�tk� chwil� tenar znieruchomia� na tle nieba.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Jestem�� odpar� sier�ant Rosenblum.</p><p>��Strzelaj�� powiedzia� Benjamin.</p><p>��Tak jest.</p><p>Sier�ant u�o�y� si� w pozycji do strza�u, sprawdzaj�c, czy krzy�yk celownika znajduje si� na piersi nieruchomego teraz Wszechw�adcy. Jego palec szybko �ci�gn�� luz spustu; sier�ant utrzymywa� r�wnomierny nacisk, tak jak go nauczono dawno temu na kursie snajperskim na pustyni Negew.</p><p>Huk wystrza�u go zaskoczy�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Wszechw�adca, w�a�nie rozbudzaj�cy si� do ko�ca, poczu� straszliwe szarpni�cie, przeszywaj�ce go od jednego boku do drugiego. Jego tors zala�y fale b�lu. Przez chwil� utrzymywa� si� na nogach, chocia� z trudem. Wykr�caj�c g�ow�, by spojrze� na bok, w kt�ry zosta� trafiony, zobaczy� ma�y otw�r, z kt�rego tryska�a ��ta krew. Odwr�ciwszy si� w drug� stron�, z przera�eniem ujrza� dziur� wielko�ci dw�ch z�o�onych pi�ci. Nagle na widok w�asnego poszarpanego cia�a zrobi�o mu si� niedobrze.</p><p>Kolana ugi�y si� pod nim i osun�� si� na dno tenara, popiskuj�c jak pisklak wyci�gni�ty z zagrody na przek�sk�. Pozbawiony pilota tenar zachowa� si� zgodnie ze standardowym programem i �agodnie osiad� na ziemi. Przemarzni�ta trawa i ziemia zachrz�ci�y pod jego ci�arem.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Kiedy tylko dotar� do niego huk wystrza�u Rosenbluma, Benjamin szybko �cisn�� raz i drugi swojego �klikacza�, detonator claymore�a.</p><p>Pierwsze �ci�ni�cie jednak wystarczy�o, niemal jak za ka�dym razem. �adunek elektryczny przeskoczy� kr�tki odcinek kabla do zapalnika. Ten, o�ywiony, wybuch� z si�� wystarczaj�c��� gor�cem i wstrz�sem�� by zdetonowa� otaczaj�cy go plastikowy materia� wybuchowy mieszanina 4.</p><p>C-4 strzaska�o �ywiczn� p�yt� zawieraj�c� kulki �o�ysk. Chocia� nie wszystkie si� rozdzieli�y�� w dal pomkn�� przynajmniej jeden kawa�ek z trzynastoma wci�� sczepionymi�� wybuch wyrzuci� co najmniej trzysta pocisk�w r�nej wagi i kszta�tu.</p><p>Najbli�szemu Posleenowi niemal natychmiast oderwa�o dwie przednie nogi, nast�pne pociski przyj�� na tors. Drugi, stoj�cy nieco dalej przodem do ogniska, zosta� trafiony jedn� kulk� w zad i dwiema kolejnymi w kark. Obaj wrzasn�li z zaskoczenia i b�lu. Pierwszy pad� na pysk, ten dalszy rzuci� si� do ucieczki, krwawi�c w galopie.</p><p>Benjamin us�ysza� jeszcze dwie eksplozje po obu stronach. M�g� tylko mie� nadziej�, �e tamte claymore�y r�wnie� dobrze si� spisa�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Jedenastoletnia Marysia Walewska pr�bowa�a zasn��, wtulona w ciep�o matki. Nie obudzi� jej szum lataj�cej machiny obcego, siadaj�cej jakie� dwadzie�cia metr�w dalej, ani nawet st�umiony przez odleg�o�� wystrza�, kt�ry by� tego przyczyn�.</p><p>Z niespokojnego snu wyrwa�o j� dopiero pi�� eksplozji i b�ysk�w, dobiegaj�cych z drugiej strony ludzkiego obozowiska.</p><p>Marysia odwr�ci�a swoj� ma�� g��wk� w tamtym kierunku, ale niczego nie zobaczy�a. Co��� bardzo wiele czego��� przelecia�o w g�rze, bucz�c jak stado rozz�oszczonych pszcz�.</p><p>A potem us�ysza�a wrzaski stra�nik�w, kiedy pszczo�y zaatakowa�y.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ludzie, �o�nierze!�� wrzeszcza� raz po raz Benjamin, biegn�c do przodu z gotowym do strza�u pistoletem maszynowym. W�tpi�, czy kto� go zrozumie, w�a�ciwie nawet by� pewien, �e nikt, skoro krzycza� po hebrajsku. Ale to niewa�ne, czy zrozumiej�, czy nie; Polacy na pewno potrafi� odr�ni� ludzk� mow� od j�zyka obcych i wyci�gn�� z tego w�a�ciwe wnioski.</p><p>Pierwsza seria Benjamina trafi�a najbli�szego Posleena, tego z oberwanymi nogami. �eb obcego rozbryzn�� si� w fontannie ��tych ko�ci, z�b�w i krwi.</p><p>Dwaj izraelscy �o�nierze biegn�cy obok niego wrzeszczeli to samo. Oni r�wnie� strzelali do wszystkich mijanych Posleen�w, zar�wno martwych, jak i �ywych.</p><p>Nazywa�o si� to �unikaniem niepotrzebnego ryzyka�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Zaryzykujmy i uciekajmy!�� zawo�a� jeden ze stoj�cych Polak�w. Nie czekaj�c na odpowied�, pop�dzi� na p�noc. Nie przebieg� nawet dziesi�ciu metr�w, kiedy pier� rozerwa� mu pocisk z karabinu elektromagnetycznego poslee�skiego stra�nika. To wystarczy�o, by wszyscy, kt�rzy byli tego �wiadkami, padli na ziemi� i mocno do niej przywarli.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Kiedy tylko przytulony do ziemi Rosenblum zobaczy�, jak Wszechw�adca zatacza si� po jego wystrzale, a tenar zaczyna opada�, skierowa� swoj� uwag� na innych, wci�� stoj�cych Posleen�w. Jego prawa r�ka automatycznie poci�gn�a d�wigni� zamka, �aduj�c do komory nast�pny pocisk. Sekcja karabinu maszynowego, atakuj�ca z lewej strony, przed Rosenblumem, kosi�a Posleen�w po swojej stronie obozowiska. Wielu obcych, zauwa�y� sier�ant, zachowywa�o si� tak, jakby byli ranni albo og�uszeni. Mimo ich chaotycznych ruch�w karabin maszynowy kosi� ich jak zbo�e.</p><p>��No, w ko�cu si�a ognia to ich dzia�ka�� mrukn�� Rosenblum.�� Ale precyzja to moja.</p><p>Z tymi s�owy sier�ant ustawi� krzy�yk celownika na poslee�skim stra�niku unosz�cym bro�, by otworzy� ogie� do Polak�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Marysia i jej matka patrzy�y bezradnie, szeroko otwartymi oczami i z rozdziawionymi ustami na jednego z ich oprawc�w, ju� krwawi�cego z rany na piersi, kt�ry podni�s� bro�, by je zastrzeli�. Ich spojrzenia nie zmieni�y si� nawet wtedy, kiedy Posleena trafi�o co�, co przelecia�o nad ich g�owami z g�o�nym, z�owrogim trzaskiem.</p><p>Trafiony centralnie pociskiem .338 lapua, obcy run�� na zad, w jednej chwili martwy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Benjamin nawet nie zwolni�, wysy�aj�c seri� w stron� chwiej�cego si�, zdezorientowanego obcego. Wci�� krzycz�c z ca�ych si�: �Ludzie, �o�nierze!�, bieg� w stron� grupy wi�ni�w na �rodku obozowiska. Wiedzia�, �e od tej chwili trzeba uwa�niej kontrolowa� ogie�, i wykrzycza� to do ledwie widocznych po obu stronach Izraelczyk�w.</p><p>Kiedy dotar� do �rodka ludzkiego kr�gu, us�ysza� trzask przelatuj�cego w g�rze pocisku�� to sier�ant Rosenblum wci�� by� w akcji. Linia smugowc�w, kt�r� karabin maszynowy kre�li� po drugiej stronie grupy je�c�w, nagle znik�a. Benjamin gor�czkowo rozgl�da� si� wok�, wypatruj�c �lad�w oporu obcych, ale nic nie zobaczy�.</p><p>��Zosta� jaki�?�� zapyta� przez radio.</p><p>��Tu Rosenblum�� us�ysza� odpowied�.�� Nie widz� �adnego�</p><p>��Karabin maszynowy. Chyba dostali�my wszystkich.</p><p>��Tu Bar Lev. Wszyscy le���</p><p>��Tu Tal, rozwalam ostatniego po mojej stronie.</p><p>I Benjamin us�ysza� ostatni� seri� Tala.</p><p>��Zabezpieczy� teren�� wyda� rozkaz.�� Rosenblum, z�a� tu na d�.</p><p>A potem usiad� wyczerpany na swojej zm�czonej., odzianej w czer� izraelskiej dupie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W �wietle ksi�yca zobaczy� ma��, jasnow�os� polsk� dziewczynk�, stoj�c� z wyci�gni�t� r�k�, jakby chcia�a dotkn�� swojego wybawiciela, ale ba�a si� to zrobi�.</p><p>Benjamin u�miechn�� si� i wzi�� j� za r�k�. Potem wsta� i podni�s� j� do g�ry.</p><p>��Czyje to dziecko?�� zawo�a�, zn�w w niezrozumia�ym dla Polak�w hebrajskim.</p><p>Matka Marysi, cho� wci�� w szoku, podesz�a i wzi�a j� od majora. Odwr�ci�a si� na chwil�, a potem ze szlochem rzuci�a si� na szyj� swojemu zbawcy. Benjamin poklepa� j� do�� obcesowo po plecach, a potem uwolni� si� z jej obj��.</p><p>Rosenblum, z karabinem snajperskim na ramieniu, sta� na pok�adzie uziemionego tenara.</p><p>��Mamy tu jednego �ywego�� oznajmi�, �ci�gaj�c bro�.�� Jedna kulka.</p><p>��Zaczekaj�� rozkaza� Benjamin, sam nie wiedz�c, czemu si� waha. By� mo�e chcia� zobaczy� jednego ze znienawidzonych naje�d�c�w w agonii. Przeszed� mi�dzy wci�� le��cymi Polakami i do��czy� do sier�anta na pok�adzie obcej maszyny.</p><p>Tam zobaczy� le��cego na pod�odze ci�ko, niemal na pewno �miertelnie rannego Wszechw�adc�. Obcy j�cza�, mia� otwarte, ale niewidz�ce oczy. Z jakiego� zakamarka pojazdu dobiega�y piski, warczenie i pochrz�kiwanie�� Benjamin uzna�, �e to j�zyk obcych.</p><p>��Szkoda, �e ten stw�r nie m�wi po hebrajsku albo my po poslee�sku�� zauwa�y� Rosenblum.</p><p>Pochrz�kiwania i piski tenara zdwoi�y si� na jak�� minut�. Potem ucich�y.</p><p>��Ja m�wiꠗ oznajmi�a maszyna.</p><p>By�o ju� bardzo p�no, a Benjamin by� zbyt zm�czony walk�, �eby go to zdziwi�o. Ostatecznie od samego pocz�tku by�a to dziwna wojna.</p><p>��Co on m�wi?�� spyta�.</p><p>��Filozof Meeringon prosi was w imieniu �cie�ki i Drogi, aby�cie zako�czyli jego cierpienia�� odpar� obcy pojazd.</p><p>��Filozof?�� zdziwi� si� Benjamin.�� Ach, niewa�ne.</p><p>Zamy�li� si� na chwil�, zanim si� zn�w odezwa�.</p><p>��Powiedz mu, �e spe�nimy jego pro�b� ale nie za darmo.</p><p>Izraelczyk zaczeka�, a� maszyna przet�umaczy jego s�owa.</p><p>��Meeringon m�wi, �e ��danie zap�aty za przys�ug� jest zgodne z Drog�.</p><p>��Dobrze. Zapytaj Meeringona: �Po co?�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Trup dobitego lito�ciwie Wszechw�adcy styg� obok jego tenara; Benjamin zawsze dotrzymywa� danego s�owa.</p><p>��Wracaj do pontonu�� rozkaza� Rosenblumowi.�� Maszyna m�wi, �e zawiezie ci� tam bez problemu. Jak ju� dotrzesz na miejsce, przepraw si� na drugi brzeg pontonem. Nie ryzykuj przelatywania t� maszyn�, bo zestrzel� ci�, jak tylko j� zobacz�. Znajd� kogo� wy�szego rang� ode mnie. Powiedz im, co Posleeni szykuj�. Zorganizuj ewakuacj� tych cywil�w, je�li dasz rad�. Powinni�my tam dotrze� za dwa dni.</p><p>��Panie majorze, naprawd� powinien pan lecie� zamiast mnie. Pan umia�by to lepiej wyt�umaczy�.</p><p>Benjamin spojrza� na Marysi� i jej matk�, a potem omi�t� spojrzeniem pozosta�ych Polak�w.</p><p>��Czasami, sier�ancie, bywa tak, �e trzeba dowodzi� z ty��w. Le� ju�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Takie ju� mam, kurwa, szcz�cie, </emphasis>pomy�la� Rosenblum, stoj�c w lodowatej mgle w okopie na zachodnim brzegu Nysy. <emphasis>Takie ju� mam szcz�cie, �e musia�em trafi� na tych chuj�w.</emphasis></p><p>Chocia� nosi� mundur podobny do niemieckiego SS, nie m�wi� w ich j�zyku i czu� do nich niemal genetyczn� nienawi��.</p><p>Mimo to musia� przyzna�, �e dranie byli uprzejmi, dziel�c si� jedzeniem i papierosami zna wp� zamarzni�tym �ydem, kt�ry nosi� na ko�nierzu <emphasis>M�gen David </emphasis>zamiast ich w�asnych <emphasis>Sigrunen.</emphasis> Do okopu wszed� kolejny esesman. Na jego widok Niemcy ucieszyli si�, ale i zaniepokoili.</p><p>Nie mog�cy si� porozumie� z Niemcami Rosenblum by� bardzo zdziwiony, gdy nowo przyby�y odezwa� si� do niego doskona�ym hebrajskim, z lekkim tylko akcentem.</p><p>��Nazywam si� pu�kownik Hans Brasche, sier�ancie. Jakie macie wie�ci z drugiego brzegu?</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Walki wzd�u� ca�ego frontu ucich�y. Tylko w Mainz co� sie. dzia�o�� sta�y strumie� ludzi i obcych wyrzyna� si� nawzajem w�r�d ruin. Cisza wynika�a po cz�ci z rozdzielenia walcz�cych rw�cym, szerokim nurtem Renu. G��wnie jednak ze zm�czenia i zbierania resztek si� do ostatecznego starcia.</p><p>Na zachodnim brzegu Posleeni budowali proste drewniane tratwy, kt�re mia�y zosta� przeci�gni�te przez rzek� tenarami Wszechw�adc�w. Gromadzili te� thresh i pojmanych threshkreen, ustawiaj�c ich poza zasi�giem artylerii w mniejszych grupach, po jednej w ka�dym planowanym miejscu przekroczenia rzeki. Na wschodnim brzegu Niemcy i to, co zosta�o z europejskich si� pod ich dow�dztwem, gor�czkowo kopali w przemarzni�tej ziemi nowe umocnienia przeciw spodziewanemu szturmowi.</p><p>Na Renie pozosta�y tylko trzy niezniszczone mosty. Jeden na p�nocy, strze�ony przez fortec�, kt�r� Ro�moloristen nazwa� za lud�mi �Eben Emael�. Na po�udniu, w odbitym zn�w przez Niemc�w Strasburgu, nap�r Ludu powstrzymywa�y stare twierdze. Na �rodku, w Mainz, gdzie si�y ludzi i Posleen�w zmaga�y si� w �miertelnym u�cisku, mosty r�wnie� sta�y nietkni�te.</p><p>Ro�moloristen przygotowa� osobny plan dla ka�dego z nich.</p></section><section><title><p>17</p></title><subtitle>Kwatera g��wna g��wnodowodz�cego frontu zachodniego, Wiesbaden, Niemcy, 1 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Wygl�daj�cy na dwadzie�cia lat M�hlenkampf nie do ko�ca dostrzega� ironi� swoich my�li. Dziesi�� lat temu, duma�, sprzedaj�c u�ywane samochody jako dziarski dziewie�dziesi�cioo�miolatek, cieszy�bym si� z tego. Teraz jestem po prostu za stary.</p><p>Od <emphasis>Kanzlera, </emphasis>przez jego szefa sztabu, <emphasis>Generalfeldmarschalla </emphasis>Kurta Seydlitza, przysz�a wiadomo��, �e dotychczasowy g��wnodowodz�cy frontu zachodniego zostaje zdj�ty ze stanowiska i �e M�hlenkampf ma przekaza� dowodzenie swojemu oficerowi wykonawczemu i obj�� kontrol� nad walkami na zachodzie.</p><p>M�hlenkampf osobi�cie uwa�a�, �e to niesprawiedliwe. Poprzedni dow�dca zachowa� Lini� Zygfryda nietkni�t� o wiele d�u�ej, ni� ktokolwiek m�g�by si� spodziewa�. To, �e �w pas umocnie� ostatecznie upad�, spowodowa�a tylko i wy��cznie sama liczba wojsk, jakie rzuci� na ni� wr�g. Co wi�cej, nowy feldmarsza�ek w�tpi�, czy on sam�� czy ktokolwiek inny�� m�g�by zrobi� w tych okoliczno�ciach wi�cej.</p><p>Przez szacunek dla nowego stanowiska M�hlenkampf zda� sw�j mundur SS i za�o�y� mniej ozdobny, tradycyjny szary mundur polowy Bundeswehry. Znikn�y jego <emphasis>Sigrunen, </emphasis>znikn�a czer�. <emphasis>C�, niewa�ne. Moi starzy towarzysze dostali z powrotem swoje symbole; odzyskali dum�, tradycje i godno��. Co to dla mnie znaczy? Nosi�em szary mundur przez wiele lat, zanim wst�pi�em do das Schwarze Korps.</emphasis></p><p>Rolf, adiutant, przerwa� rozmy�lania M�hlenkampfa.</p><p>��Panie feldmarsza�ku, jest pan um�wiony za p� godziny w szpitalu polowym <emphasis>Charlemagne.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Francuskich �o�nierzy by�o ju� za ma�o, �eby zape�ni� ca�y szpital. Przysy�ano tu wi�c niemieckich rannych. Niekt�rzy nosili szare polowe mundury, inni czer� SS. Isabelle odkry�a, �e nie widzi mi�dzy nimi wi�kszej r�nicy. Wszyscy krwawili tak samo jak francuscy �o�nierze, kt�rymi si� opiekowa�a. Niekt�rzy p�akali z b�lu, inni przygryzali sobie j�zyki, �eby nie krzycze�. By� mo�e ci w czerni p�akali troch� mniej, ale nawet je�li tak by�o, Isabelle nie widzia�a du�ej r�nicy.</p><p>Cierpi�cy by� w wieku jej syna Thomasa�� mia� pi�tna�cie, najwy�ej szesna�cie lat. By� odziany w czer�, na jego poduszce l�ni� ju� czarno-srebrny �elazny Krzy�. Cia�o ch�opca by�o o ponad p� metra kr�tsze ni� powinno by�.</p><p>Jaka� szyszka <emphasis>Boche </emphasis>przysz�a rano i przyczepi�a medal do poduszki beznogiego ch�opca. Isabelle nie zrozumia�a ani s�owa z tego, co m�wiono, ale widzia�a �zy w zbyt m�odych oczach niemieckiego genera�a.</p><p>Ledwie rozumia�a na wp� artyku�owane j�ki ch�opca. Tylko <emphasis>�Mutti, mutti� </emphasis>s�ycha� by�o wyra�nie.</p><p><emphasis>I co z tego, �e ma czarny mundur? M�j syn te� teraz taki nosi. Mam go za to nienawidzi�?</emphasis></p><p>Ch�opiec by� najci�szym przypadkiem na oddziale. �aden z lekarzy nie dawa� mu szans na prze�ycie. A to, jak wo�a� matk�, poruszy�o serce Francuzki. Wzi�a taboret i usiad�a obok rannego, bior�c go za r�k�.</p><p>Raz czy dwa w ci�gu nocy ch�opak otwiera� oczy. Wzrok mia� jednak m�tny, nie wiedzia�, gdzie jest. Wiedzia� tylko, �e cierpi, i chcia�, �eby jego matka po�o�y�a temu kres. Isabelle szepta�a do niego tyle, ile umia�a po niemiecku, g�adz�c go po rozpalonej od gor�czki twarzy.</p><p>Tu� przed �witem ch�opak po raz ostatni otworzy� oczy.</p><p>��Dzi�kuj�, <emphasis>madame�� </emphasis>powiedzia� licealnym francuskim.�� Dzi�kuj�, �e zaj�a pani miejsce mojej matki.</p><p>R�ka ch�opca w d�oni Isabelle zwiotcza�a, jego wzrok sta� si� m�tny.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ledwie �ywy ze zm�czenia Thomas De Gaullejac z trudem otwiera� oczy, nie m�wi�c ju� o skupieniu uwagi. Smugowce lataj�ce nad Mainz wci�� roz�wietla�y noc, zostawiaj�c powidoki na siatk�wce i jeszcze bardziej utrudniaj�c koncentracj�. Brak snu i nieregularne, sk�pe posi�ki bynajmniej nie poprawia�y sytuacji.</p><p>Thomas wiedzia� od sier�anta Gribeauvala, �e na drugim brzegu rzeki ostatni obro�cy Mainz szykowali si� do odwrotu, zanim nie zosta�a odci�ta ich ostatnia droga ucieczki�� jedyny stoj�cy most. Wszystkich rannych, kt�rych da�o si� przenie��, zabrano ju� stamt�d mostem albo promem. Thomas wola� nie my�le�, co si� stanie z innymi, zbyt ci�ko rannymi, by ich rusza�.</p><p>��Panie sier�ancie?</p><p>��Tak, ch�opcze?�� odpar� Gribeauval, nie odwracaj�c noktowizora od strzelnicy, przez kt�r� obserwowa� rzek� i powietrze nad ni�.</p><p>��Panie sier�ancie� Je�li dostan� a wy b�dziecie musieli mnie zostawi�</p><p>��Nie martw si� o to, synu�� powiedzia� sier�ant, natychmiast go rozumiej�c.�� Nic nie zostawimy obcym.</p><p>Thomas poczu� lekk� ulg�. Przynajmniej jego zw�oki nie pos�u�� za karm�.</p><p>��Dzi�kuj�. Jeszcze jedno�</p><p>��Tak?</p><p>��Moja matka, Isabelle De Gaullejac. M�g�by jej pan da� zna�? Przynajmniej spr�bowa� j� znale��?</p><p>��Synu�� odpar� uczciwie Gribeauval�� nie mog� obieca�, �e prze�yj�, �eby to zrobi�.</p><p>Zimny bunkier na chwil� pogr��y� si� w ciszy. Sier�ant dalej obserwowa� rzek�.</p><p>��Panie sier�ancie?</p><p>��Tak, ochotniku De Gaullejac?�� odpar� Gribeauval z lekk� irytacj� w g�osie.</p><p>��Pomy�la�em, �e powinienem panu powiedzie�: je�li to spadnie na mnie, nie wiem, czy b�d� potrafi� wysadzi� most, kiedy b�d� na nim ludzie.</p><p>��Synu, je�li nie wysadzisz tego mostu na pierwszy znak, �e s� na nim obcy, sam ci� zastrzelꠗ powiedzia� sier�ant. Potem troch� z�agodnia�.�� My�lisz, �e ludzie na tym mo�cie me woleliby szybkiej �mierci w wyniku wybuchu albo upadku do zamarzni�tej rzeki ni� zamiany w przek�sk�?</p><p>��Szczerze m�wi�c, nie wiem, panie sier�ancie. W�tpi�, czy mog� m�wi� za nich wszystkich.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 1 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Hans podjecha� swoim czo�giem dowodzenia na skraj wody, chc�c mie� pewno��, �e Benjamin i jego podw�adni bezpiecznie przeprawi� si� przez rzek�. Przesun�� tak�e batalion samobie�nych dzia� kaliber sto pi��dziesi�t pi�� milimetr�w na pozycj� do�� wysuni�t�, by mog�y zapewni� majorowi wsparcie podczas ostatniej cz�ci jego powrotnej w�dr�wki. Nie chcia� �o�nierzom rozkazywa�, aby przeprawili si� na drugi brzeg, maj�c w pami�ci los, kt�ry przypad� w udziale wi�kszo�ci wys�anych tam patroli. Mimo to kompania brygady Michael Wittmann zg�osi�a si� na ochotnika do przeprawy na pontonach i pomocy uwolnionym Polakom.</p><p>Chocia� batalion artylerii pracowa� niemal na pe�nych obrotach, Benjaminowi uda�o si� przyprowadzi� z powrotem ponad cztery pi�te cywil�w, kt�rych uratowa�. Teraz eskortowano ich ju� w bezpieczne miejsce na ty�ach. Naturalnie Benjamin i jego trzej pozostali �o�nierze�� Tala trafi�a zab��kana kula�� przeprawili si� jako ostatni. Wyczerpani, brudni i wyg�odzeni, zostali po prostu zaniesieni do czekaj�cych ponton�w przez kompani� os�aniaj�c� ich ucieczk�. Esesmani przewie�li �yd�w przez rzek�.</p><p>Pierwszy wyszed� z wody Benjamin. Na brzegu czeka� na niego Brasche i sier�ant Rosenblum. Zacz�li na zmian� klepa� go po plecach i �ciska� mu d�o�.</p><p>��Doskona�a robota, Dawidzie!�� wo�a� Hans, potrz�saj�c r�k� Izraelczyka. �yd by� zbyt zm�czony, by robi� co� innego poza kiwaniem g�ow� i poddawaniem si� tym torturom. Gdzie� w g��bi ducha mo�e dostrzega� zabawno�� tej sceny�� SS i <emphasis>M�gen Dawid </emphasis>spotkali si� przyja�nie na froncie. Przede wszystkim jednak jego umys� i cia�o pragn�y ciep�ego, mi�kkiego ��ka, czego� porz�dnego do zjedzenia i by� mo�e mocnego drinka.</p><p>M�g�by doda� do tej listy ��i kobiety�, ale matka ma�ej Marysi da�a mu wyra�nie�� cho� bez s��w�� do zrozumienia, �e przynajmniej jedna kobieta jest na jego skinienie. Pomy�la�, �e by� mo�e�� w nieodleg�ej przysz�o�ci�� skorzysta z propozycji widocznej w jej �agodnych piwnych oczach.</p><p>Wreszcie uda�o mu si� powiedzie� Brashemu list� swoich �ycze�.</p><p>Ale pu�kownik z u�miechem zbagatelizowa� jego potrzeby.</p><p>��Ju� nied�ugo, przyjacielu, ju� nied�ugo. Ale dzisiaj zosta� pan bohaterem trzech narod�w, wi�c zanim pocz�apie pan do wyrka, musimy przeprowadzi� ma�� ceremoni�.</p><p>Benjamin podni�s� r�k�, protestuj�c, ale Brasche r�wnie� to zignorowa�.</p><p>��<emphasis>Achtung�� </emphasis>rozkaza� kilkudziesi�ciu zebranym wok� u�miechni�tym m�czyznom.�� Tak, pan te�, majorze.</p><p>Niech�tnie, a mo�e i troch� nie�mia�o, Benjamin stan�� na baczno��.</p><p>Tonem swobodnej konwersacji Hans zwr�ci� si� po niemiecku do wszystkich zebranych.</p><p>��Nie jest to powszechnie znane, panowie, ale pierwszy �elazny Krzy� w pierwszej wojnie �wiatowej zosta� zdobyty przez niemieckiego �yda. Sier�ancie Rosenblum, prosz� odczyta� rozkaz.</p><p>Rosenblum zna� niemiecki na tyle, by da� sobie rad� z tekstem.</p><p>��W imieniu <emphasis>Kanzlera </emphasis>Republiki Niemiec i z rozkazu g��wnodowodz�cego frontu wsch�d, za okazan� waleczno�� i ratowanie ludzkiego �ycia� majorowi Dawidowi Benjaminowi, brygada <emphasis>Juda Machabeusz, </emphasis>Niemieckie Federalne Si�y Zbrojne, zostaje przyznany �elazny Krzy� Pierwszej Klasy.</p><p>U�miechaj�c si�. szeroko, Hans powiesi� na szyi Izraelczyka prosty, tradycyjny medal.</p><p>��Mog�em panu da� Drug� Klas� na w�asn� r�kꠗ powiedzia� cicho po hebrajsku�� ale uzna�em, �e zas�u�y� pan na co� wi�cej. A po tych informacjach, kt�re zdobyli�cie, feldmarsza�ek si� zgodzi�.</p><p>��Co zrobimy z planami wroga?�� szepn�� Dawid.</p><p>Hans wci�� si� u�miecha�, bo nic innego mu nie pozosta�o.</p><p>��M�j przyjacielu, nie mamy, kurwa, zielonego poj�cia.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Ogl�daj�c to wszystko na przednim ekranie <emphasis>Anny i </emphasis>s�uchaj�c przez jej elektroniczne uszy, Krueger po prostu nie m�g� uwierzy�, �e jego dow�dca dopu�ci� si� takiej herezji. <emphasis>G�upi, t�py �ydowski kocha�. Zdrajca Vaterlandu i pami�ci F�hrera. I tak �le, �e w og�le uratowa�e� tego �ydka, ale jeszcze go odznacza�? Za to, �e uratowa� jakich� pieprzonych s�owia�skich podludzi? To ha�ba. �wiat by�by o wiele lepszy bez nich wszystkich, Polaczk�w ic�ydk�w. A je�li mia�oby to kosztowa� �ycie dziewi�ciu Niemc�w na dziesi�ciu, cena i tak by�aby niewysoka.</emphasis></p><p>Krueger by�by przera�ony, gdyby si� dowiedzia�, �e na poziomie podstaw filozofii on, nazistowski fanatyk, i Gunter St�ssel, czerwono-zielony fanatyk, nie tak bardzo si� r�nili.</p><empty-line/><subtitle>Berlin, Niemcy, 1 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Wszyscy w Niemczech, od kanclerza poczynaj�c, byli bladzi z zimowego braku s�o�ca. Mimo to, pomy�la� kanclerz, G�nter wygl�da najgorzej z nich wszystkich.</p><p>��Wi�zienne �ycie ci nie s�u�y, jak widzꠗ stwierdzi�.</p><p>��Za to panu �ycie dyktatora wychodzi jak najbardziej na zdrowie�� odparowa� jego dawny asystent.</p><p>Kanclerz tylko si� u�miechn��.</p><p>��Czy ja dobrze rozumiem: jestem dyktatorem, bo nie chcia�em pozwoli� tobie i tobie podobnym decydowa� w zupe�nie niedemokratyczny spos�b o losie Niemiec? A ty i oni nie byli�cie dyktatorami, chocia� chcieli�cie zd�awi� wol� tego narodu i przerobi� go na karm� dla obcych? Przyznaj�, �e nie nad��am za twoj� logik�, m�j dawny wsp�pracowniku.</p><p>Na to G�nter nie mia� odpowiedzi, kt�ra nie zabrzmia�aby fa�szywie. Chwyci� si� wi�c wypr�bowanego argumentu o znienawidzonych symbolach.</p><p>��O�ywi� pan SS. Jest pan tylko jeszcze jednym nazist�.</p><p>��Sk�d�e! O�ywi�em formacj� ludzi, kt�rych potrzebowali�my, �eby przetrwa�, m�j doktrynerski przyjacielu. I przys�u�yli si� nam jak najlepiej. Je�li oddanie im ich symboli sprawi�o, �e walczyli cho� odrobin� lepiej, to fakt, �e tacy jak ty poczuli si� ura�eni, to naprawd� niska cena.</p><p>Kanclerz podni�s� r�k�, powstrzymuj�c dalsz� dyskusj�.</p><p>��Tak czy inaczej, nie wezwa�em ci� tu, �eby si� z tob� sprzecza�. Wezwa�em ci�, �eby ci powiedzie�, �e chocia� zosta�e� skazany na �mier�, i moim zdaniem zupe�nie zas�u�enie, postanowi�em zamieni� ten wyrok na do�ywocie. Reszt� �ycia sp�dzisz w wi�zieniu Spandau, <emphasis>Herr </emphasis>St�ssel, ty i czterystu czterdziestu siedmiu tobie podobnych zdrajc�w.</p><p>��Dlaczego?�� spyta� tylko G�nter.</p><p>��Poniewa� uwa�am, �e zamkni�ci i zapomniani jeste�cie mniej niebezpieczni, ni� mogliby�cie by� jako m�czennicy.</p><empty-line/><subtitle>Kwatera g��wna g��wnodowodz�cego frontu zachodniego, Wiesbaden, Niemcy, 2 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf nie potrafi� zapomnie� obrazu um�czonego beznogiego ch�opca. To, �e przypi��em mu medal do poduszki�� nawet gdyby to zrozumia��� musia�o by� dla niego niewielk� rekompensat�, my�la�. R�wnie� dla dziewczyny, kt�r� zostawi�, albo matki, kt�ra go wychowa�a. Jezu, tego w�a�nie najbardziej nienawidz�: za�amanych, okaleczonych, zabitych i umieraj�cych niewinnych ludzi, kt�rych zabiera wojna.</p><p>�a�uj�, �e tak to uwielbiam i �e czuj� si� cholernym oszustem, widz�c, �e to zawsze biedni ch�opcy cierpi� i umieraj�, podczas gdy ja uchodz� bez dra�ni�cia.</p><p>Wci�� my�l�c o umieraj�cym ch�opcu, M�hlenkampf zacz�� marzy� o innym �wiecie i innej wojnie. Jak by to by�o mi�o, gdyby walczyli i gin�li tylko prawdziwi zawodowcy, ludzie tacy jak on. Ale czy politycy przestrzegaliby wyniku ustalonego na polu bitwy? Ha! Nie ma szans. Kiedy tylko zobaczyliby, �e ich cenna sk�ra jest nara�ona, zacz�liby porywa� z ulic takich ch�opc�w jak <emphasis>Gefreiter</emphasis><a l:href="#n_47" type="note">[47]</a> Weber i wysy�a� ich na przemia�.</p><p>Genera� wzruszy� ramionami. Nie on stworzy� �wiat takim, jaki jest. I ten �wiat nie stanie si� ani troch� lepszy dzi�ki jego marzeniom i udawaniu, �e jest inny.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>We �nie Thomas zn�w by� ma�y. I nie by�o mu �le�� by� ogrzany, bezpieczny i przytulony do piersi matki. Mia� pe�ny brzuch, a w jego �y�ach kr��y� r�any blask kieliszka wina. �ycie by�o dobre.</p><p>Poza snem �ycie Thomasa by�o jednak nieustannym koszmarem niedostatku, trudu i ot�piaj�cej grozy. Rzadkie sny, przychodz�ce do niego wtedy, kiedy m�g� z�apa� troch� nieprzerwanego snu, by�y wszystkim, co ��czy�o go z utraconym �wiatem�</p><p>�wiat tego, co �teraz�, brutalnie przerwa� przyjemn� wycieczk� Thomasa w przesz�o��. Skradaj�c si� jak kot, zimno wpe�z�o pod jego cienki koc, skubi�c i szczypi�c jego �wiadomo��, gryz�c jego sen.</p><p>Thomas obudzi� si� nagle, dygocz�c.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Mimo ogrzewanej kwatery M�hlenkampf zadr�a�. Przed nim stali sztabowy synoptyk i oficer wywiadu. Obaj byli powa�ni jak na pogrzebach w�asnych matek.</p><p>��B�dziemy mieli wyniki stacji pomiarowych w Skandynawii�� t�umaczy� meteorolog.�� A Amerykanie wci�� przesy�aj� nam dane z Grenlandii. Islandia te� to potwierdza. Nadchodz� mrozy, jakich nie widzieli�my od pi��dziesi�ciu lat.</p><p>Genera� spokojnie pokiwa� g�ow�, pr�buj�c nawet zachowa� pewny siebie b�ysk w oku.</p><p>��Czy Ren zamarznie?</p><p>��Najprawdopodobniej, panie generale�� odpar� synoptyk.�� Wci�gu co najwy�ej dziesi�ciu dni. Tak, panie generale, zamarznie wystarczaj�co mocno, by l�d utrzyma� ci�ar wroga. Ale za to, panie generale, mr�z przep�dzi mg�� i �nieg, wi�c je�li obcy zaatakuj�, b�dziemy mieli czyste pola ostrza�u.</p><p>��I o tym w�a�nie chcia�em z panem porozmawia�, panie generale�� powiedzia� wywiadowca.�� Czyste pola ostrza�u to bardzo dobra rzecz, ale w�a�nie dostali�my do�� przera�aj�cy meldunek od g��wnodowodz�cego frontu wschodniego�</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 2 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Hans wci�� trzyma�, jak to cz�sto robi�, samotn� stra� na wie�y <emphasis>Anny. </emphasis>Tej nocy czu� si� jeszcze bardziej samotny ni� zwykle.</p><p>Dzisiaj, wed�ug raport�w, ma nie by� mg�y. Nie b�dzie mg�y, a wr�g na drugim brzegu czeka, gotowy do ataku. <emphasis>Scheisse!</emphasis></p><p>Ale przeklinanie losu nic nie pomaga�o. Los by� taki, jaki by�, Hans o tym wiedzia�. Gdzie� w otch�aniach czasu kto�, kto bawi� si� w boga, pogrzeba� w genach pewnego ni�szego gatunku. Po jakim� czasie gatunek ten zbuntowa� si� i zosta� wygnany. W ko�cu wdar� si� w galaktyk�, siej�c po drodze �mier� i zniszczenie, a przyczyn� tego by�y zabawy pseudo-boga.</p><p>Wreszcie los przywi�d� wroga a� tutaj. Tutaj zebra� ci�gi, do�� mocne, by dla odmiany zacz�� my�le�. I znalaz� rozwi�zanie swoich problem�w.</p><p>A teraz� zrz�dzeniem losu wr�g gromadzi� si� na drugim brzegu rzeki.</p><p>Jaka� cz�� Hansa godzi�a si� z wyrokami przeznaczenia. Inna je odrzuca�a. Jeszcze inna zastanawia�a si� nad jego w�asnym losem.</p><p><emphasis>Czy jestem zgubiony? Czy moja dusza jest zgubiona za rol�, jak� odegra�em w tej wielkiej zbrodni? A dusze moich towarzyszy? A ludzi, kt�rymi dowodz�?</emphasis></p><p><emphasis>A jutro? Czy by�oby lepiej wzi�� brzemi� z�a na siebie, dzia�aj�c samemu, czy rozdzieli� je mi�dzy tych, kt�rzy nie s� winni �adnej zbrodni przesz�o�ci?</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Anno�� powiedzia� nie�wiadomie na g�os.�� Chcia�bym, �eby� tu by�a i powiedzia�a mi, co robi�.</p><p>��Jestem tutaj, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>odpar� czo�g.</p><p>Z jakiego� trudnego do wyt�umaczenia powodu Hans nie chcia� powiedzie� niczego, co mog�oby obrazi� pojazd. Tak, wiedzia�, �e to tylko maszyna. Tak, wiedzia�, �e nie by�a a� tak zaawansowana technologicznie jak przeka�niki Galaksjan. A mimo to <emphasis>Anna przez </emphasis>d�ugie miesi�ce wojny by�a dla niego domem. Czu�, �e ma w�asn� dusz�, nawet je�li nie umia�a jej ukaza�. Tak samo podchodzi� do czo�g�w, kt�re wozi�y go podczas poprzedniej wojny, a one przecie� nie tylko nie umia�y m�wi栗 nie potrafi�y nawet zaparzy� kawy.</p><p>��<emphasis>Anno�� </emphasis>spyta�.�� Co mam jutro zrobi�?</p><p>��Moi programi�ci nazwaliby to pytanie ��atwizn��, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Jak zawsze musi pan post�pi� najlepiej, jak pan potrafi.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Na dole, na pok�adzie bojowym, rozradowany Krueger nala� reszcie za�ogi w�dki.</p><p>��Jutro b�dzie wielki dzie�, ch�opcy, wielki dzie�.</p><p>�o�nierze przyj�li sznapsa. Jak mogli odm�wi�, wiedz�c, co ich czeka? Ale �aden z nich nie podziela! entuzjazmu sier�anta majora.</p><p>��Jak pan mo�e, panie sier�ancie? Jak pan mo�e��� Harz odwr�ci� si� z obrzydzeniem.</p><p>��Spytajcie Schultza, czy to takie trudne�� odpar� Krueger.�� Spytajcie go, co czu�, gdy wykopywa� beczk� spod n�g tego tch�rza w Giessen. To nic takiego, ch�opcy, nic takiego. Pami�tam miejsce zwane �Babim Jarem�� To by�o na Ukrainie, pod Kijowem�</p><empty-line/><p><emphasis>Zachodz�ce s�o�ce odbija�o si� w z�otych cebulach kopu� wielkiego miasta na po�udniowym wschodzie. Kij�w, niegdy� dom stu siedemdziesi�ciu pi�ciu tysi�cy �yd�w, mia� ich straci� ponad trzydzie�ci trzy tysi�ce w ci�gu dw�ch dni.</emphasis></p><p><emphasis>Siedmioletnia Mania Haleft trzymaj�ca matk� za r�k�, od czasu do czasu odwraca�a si� podczas marszu. Z�ote kopu�y wygl�da�y w oczach ma�ej dziewczynki bardzo �adnie, wprost cudownie.</emphasis></p><p><emphasis>Mania nie rozumia�a, dlaczego musia�y razem z matk� opu�ci� ich ciasne mieszkanko w Kijowie. Ale widzia�a Niemc�w, a oni�� podobnie jak jej surowy nauczyciel w szkole�� wygl�dali na kogo�, kogo trzeba s�ucha�.</emphasis></p><p><emphasis>Czasami, kiedy tak sz�y, matka Mani przyci�ga�a dziewczynk� do siebie i zakrywa�a jej oczy. Na pocz�tku Mania si� opiera�a, ale potem, kiedy zobaczy�a, przed czym matka j� os�ania, sama szuka�a u niej schronienia. Droga do �ydowskiego cmentarza na skrzy�owaniu Mielnikowskiego i Dokturowa by�a us�ana trupami.</emphasis></p><p><emphasis>Mania ju� dwa razy sz�a t� drog�. Pierwszego razu za dobrze nie pami�ta�a. Za drugim razem szli pochowa� jej star� babci� na starym kijowskim cmentarzu �yd�w.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Czyszcz�c sw�j pistolet maszynowy, Krueger patrzy� bez emocji, jak �ydzi s� zaganiani do prowizorycznego, otoczonego zasiekami obozu. Co go obchodz� ich wrzaski? Co go obchodzi ich skomlenie? Czy nie s� wrogami Rzeszy? Czy nie zas�u�yli wszyscy na �mier�?</emphasis></p><p><emphasis>Z wi�kszym zainteresowaniem przygl�da� si�, jak si� rozbierali. Chocia� �ydom polecono, aby przyszli dobrze ubrani i z pieni�dzmi, jakby na podr�, wiedzieli, �e tam, dok�d id�, stroje ani pieni�dze nie b�d� im potrzebne. To by�o tylko wygodne ma�e k�amstwo, kt�re mia�o u�atwi� pozbycie si� ich.</emphasis></p><p><emphasis>Golizna natychmiast przyku�a uwag� Kruegera. Kilka tych �ydowskich kurew jest ca�kiem niez�ych, pomy�la�. Szkoda, �e nie mog� si� do niczego przyda�.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Mania nic nie rozumia�a. Mama, zawsze taka porz�dna, rozbiera�a si� przy wszystkich. Tak nie wolno, nie wolno, nie wolno, i Mania to wiedzia�a.</emphasis></p><p><emphasis>A potem�� co� podobnego!�� mama zacz�a �ci�ga� z Mani jej kr�tk� letni� sukienk�. Dziewczynka opiera�a si�, a� kto� podszed� i uderzy� mam� kijem za to, �e idzie jej za wolno. Wtedy, z twarz� mokr� od �ez, Mania przesta�a protestowa�.</emphasis></p><p><emphasis>Ale wci�� nic nie rozumia�a. Mia�a w ko�cu dopiero siedem lat.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Pieprzone �ydki nie maj� poj�cia, co ich czeka, zachichota� w duchu Krueger. Mo�na by pomy�le�, �e zabranie im wszystkiego b�dzie jak�� wskaz�wk�. Ale nie, wci�� nie chc� si� z tym pogodzi�, nie chc� uwierzy�, �e to si� dzieje naprawd�. G�upie �miecie; �wiat powinien by� wdzi�czny, �e si� ich pozb�dzie.</emphasis></p><p><emphasis>Krueger w�o�y� ze szcz�kiem pe�ny magazynek do swojego schmeissera.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Mania obieca�a Niemcom, �e b�dzie grzeczna. Obieca�a! Nie mog�a wi�c zrozumie�, dlaczego bijaj� i jej mam�, wyp�dzaj�c je z obozu. Nie rozumia�a te�, dlaczego dwa szeregi �o�nierzy poganiaj� je pa�kami.</emphasis></p><p><emphasis>Jej matka stara�a si� j� chroni� od cios�w najlepiej jak mog�a. Mimo to �o�nierze czasem j� trafiali. A ona im obieca�a. Mo�e ciosy nie bola�yby tak bardzo, gdyby wci�� mia�a na sobie ubranie.</emphasis></p><p><emphasis>Ale go nie mia�a, ciosy bola�y, a ona tego wszystkiego po prostu nie rozumia�a. Mog�a tylko p�aka�.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>�ydowska kurwa chcia�a zatrzyma� bachora przy sobie, tak? No ale rozkaz to rozkaz, a Krueger by� cz�owiekiem, kt�ry s�ucha rozkaz�w. �ydzi mieli by� rozstrzeliwani w grupach po dziesi�cioro, nie jedena�cioro. Brutalnie wyrwa� piszcz�cego go�ego bachora z ramion ladacznicy, rzuci� go na ziemi�, a potem przez kilka chwil bi� i kopa� obie, �eby przesta�y protestowa�.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Ciosy Niemca oszo�omi�y Mani� tak, jak nie oszo�omi�o jej nawet rozebranie si� przy wszystkich. Siedzia�a go�a na zakrwawionej ziemi i p�aka�a za mam� nieko�cz�cym si�, pozbawionym s��w, rozdzieraj�cym p�aczem ma�ego dziecka. Jej matka te� p�aka�a i wrzeszcza�a.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Piski g�wniary by�y irytuj�ce. Wrzaski jej matki sprawia�y jednak Kruegerowi przyjemno��. Podni�s� pistolet maszynowy i jak przysta�o na zawodowca� z u�miechem nacisn�� spust.</emphasis></p><empty-line/><p>��Wystarczy, sier�ancie majorze�� powiedzia� Hans, k�ad�c zdecydowanym ruchem d�o� na ramieniu Dietera.�� Ludzie i bez tego maj� do��. Nie musicie im jeszcze bardziej wszystkiego obrzydza�.</p><p>��Tak jest, panie pu�kowniku�� odpar� Krueger ze �le skrywan� pogard�.�� W ko�cu to tylko pieprzeni S�owianie. To nie s� prawdziwi ludzie. Pomy�la�em, �e ch�opcy powinni o tym wiedzie�.</p><p>��Zamknij si�, sier�ancie majorze�� powiedzia� Hans z b�yskiem w oku i d�oni� na kolbie pistoletu.�� Po prostu si�, kurwa, zamknij.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>W kokonie bojowym zapad�a cisza, tak jak we wszystkich Tygrysach wzd�u� ca�ego frontu, we wszystkich pojazdach bojowych, w ka�dym okopie czy bunkrze. Ka�dy �o�nierz, Niemiec, Polak czy Skandynaw�� czy na drugim froncie Francuz�� by� sam ze swoimi my�lami.</p><p>R�wnie samotny Dieter Schultz my�la� o jutrzejszym dniu. Zabi� niezliczon� ilo�� obcych i�� jako cz�onek plutonu egzekucyjnego�� jednego cz�owieka. Po wielu tygodniach i miesi�cach rozmy�la� wci�� nie wiedzia�, jak si� z tym czuje. Wtedy wydawa�o mu si� to� w jaki� spos�b s�uszne. Potem zacz�� w�tpi�. Prawd� m�wi�c, Dieter nie wiedzia� ju�, co jest s�uszne. Wojna� wypacza�a wszystko, sprawia�a, �e niewyobra�alne stawa�o si� rzeczywiste i obecne. Czy ten biedny dra� z grenadier�w pancernych zas�u�y�, �eby go wiesza�? Mo�e nie. Ale zas�u�y� k czy nie�� czy to mia�o jakie� znaczenie? Zn�w�� mo�e nie.</p><p>Jaka by�a rzeczywisto��? Gudrun nie �y�a. Grenadier pancerny nie �y�. To by�a rzeczywisto��. Nie by�o sensu pragn��, by sprawy wygl�da�y inaczej, nie by�o sensu �y� z�udzeniami.</p><p>A jutro, Dieter o tym wiedzia�, mia�a run�� ostatnia iluzja. Jutro mia� wst�pi� w szeregi prawdziwych nazist�w. Morderc�w.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Hanau, Niemcy, 2 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>��Kierowco Johann?</p><p>��Tak, Indowy Rinteelu?</p><p>Mueller by� tak wysoki, �e Indowy do tej pory raczej go unika�. Teraz rozmowa by�a mo�liwa dlatego, �e le�a� na pryczy kierowcy, przez co mia� oczy na poziomie obcego. Z drugiej strony by� mo�e jakie� znaczenie mia� fakt, �e wszyscy inni mocno spali.</p><p>��Czyta�em wasze dzieje, zw�aszcza ostatniego wieku. I w og�le tego nie rozumiem.</p><p>Mueller westchn��.</p><p>��Rinteelu� my te� nie.</p><p>Ma�y futrzasty obcy umilk� i odwr�ci� si�, jakby chcia� odej��.</p><p>��Zaczekaj, Rinteelu�� powiedzia� Mueller.�� Kt�rej cz�ci naszej historii nie rozumiesz?</p><p>Indowy zawr�ci�.</p><p>��Ci ludzie, kt�rych nazywacie ��ydami�� Co sprawi�o, �e stali si� waszymi wrogami? Czym zas�u�yli na to, co zgotowa� im wasz lud?</p><p>Mueller zn�w westchn��. Jak mia� odpowiedzie� na takie pytanie?</p><p>��Rinteelu, po dzi� dzie� ka�dy Niemiec wystarczaj�co inteligentny, by mie� swoje zdanie, zadaje sobie przed snem to samo pytanie. Asyryjczycy wyrzynali ca�e miasta� ale przynajmniej mieli jaki� pow�d. Markus Licyniusz Krassus ukrzy�owa� sze�� tysi�cy niewolnik�w wzd�u� drogi Appijskiej� ale przynajmniej mia� jaki� pow�d. Mongo�owie zabili dwadzie�cia milion�w Chi�czyk�w, �eby powi�kszy� pastwiska dla swoich koni� ale przynajmniej to by� jaki� pow�d. A �ydzi?</p><p>Mueller na chwil� przerwa�. Szale�stwo dziej�w jego w�asnego kraju spocz�o brzemieniem na jego ramionach.</p><p>��Rinteelu, kiedy ca�ym pokoleniem szykowali�my si� do pierwszej wojny �wiatowej, naszym wieszczem by� m�czyzna nazwiskiem Ernst Lissauer. Napisa� wiersz pod tytu�em �Hasengesang gegen Engeland�, czyli �Pie�� nienawi�ci do Anglii�, podburzaj�cy syn�w Niemiec przeciwko tym, kt�rych uwa�a� za ich prawdziwego wroga. Rinteelu, Ernst Lissauer by� niemieckim �ydem. Kiedy przetoczyli�my si� przez belgijsk� granic� w 1914, a nasi �o�nierze gin�li tysi�cami, szturmuj�c fortece, pierwszym cz�owiekiem, kt�ry zdoby� �elazny Krzy� za odwag� w walce, by� niemiecki �yd. Kiedy Adolf Hitler zosta� przedstawiony przez swojego porucznika do �elaznego Krzy�a, porucznikiem tym by� �yd. Oddawali swoj� krew i swoje serca. Gin�li za swoj� �niemieck� ojczyzn�. Zgin�o ich dziesi�� tysi�cy, Rinteelu� Oddali wszystko, co mieli, za to, co uwa�ali za sw�j kraj. Rinteelu, w wojsku s�u�y�o ich dziesi�� razy wi�cej, ni� wynosi�a �rednia krajowa. Byli nami. I dlatego, Indowy Rinteelu, to tak, jakby B�g wykorzysta� nas, Niemc�w, do jakiego� swojego celu� ale my nie wiemy jakiego.</p><p>Indowy przetrawia� to wszystko. My�la� o g�upocie� i o b�lu w g�osie Muellera.</p><p>��A wi�c to by�o szale�stwo�� powiedzia� w ko�cu.</p><p>��Tak, Rinteelu�� zgodzi� si� Mueller.�� To by�o szale�stwo.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Jak wspania�ym szale�stwem jest �cie�ka Gniewu; pomy�la� Ro�moloristen. Wzd�u� ca�ego horyzontu, jak okiem si�gn�� z tenara, maszerowa�a fala za fal� Ludu.</p><p>Maszerowali grupami po dwudziestu do pi��dziesi�ciu, a ka�da grupa nios�a prymitywn� drewnian� tratw�. Na tratwy te posz�a po�owa las�w Francji i Belgii.</p><p>W g�rze lecieli Wszechw�adcy, w liczbie wi�kszej, ni� wynika�oby to z liczebno�ci pierwszych szereg�w Ludu. Z ka�dego tenara zwisa�a lina. Lataj�ce maszyny mia�y holowa� tratwy, przewie�� Lud przez rzek� do zwyci�stwa. Dzia�ka plazmowe i wyrzutnie hiperszybkich rakiet na tenarach plu�y ogniem i nienawi�ci� do obro�c�w na drugim brzegu wielkiej rzeki.</p><p>Dzia�a threshkreen nie milcza�y. Nawet z tej odleg�o�ci grzmot tysi�cy sztuk strasznej artylerii by� odczuwalny jak uderzenia pi�ci. Pociski spada�y mi�dzy Lud, zamieniaj�c go w ��t� pian� i roztrzaskuj�c tratwy.</p><p>Ale Ludu by�o coraz wi�cej i coraz wi�cej tratw zbli�a�o si� do rzeki. Artyleria mog�a zabi� wielu. Nie mog�a jednak zabi� wszystkich. Powoli, przest�puj�c nad cia�ami zabitych, Lud dotar� na brzeg rzeki.</p><p>Ro�moloristen patrzy�, jak pierwszy szereg�� to, co z niego zosta�o�� znika w stromej dolinie. Wiedzia�, �e zej�cie po zamarzni�tym zboczu b�dzie dla Ludu koszmarem.</p><p>Ale spodziewa� si�, �e potem p�jdzie ju� �atwiej� kiedy threshkreen na drugim brzegu zobacz�, �e na ka�dej tratwie przywi�zano do pali od p� tuzina do tuzina piskl�t thresh.</p></section></section><section><title><p>CZʌ� V</p></title><section><title><p>18</p></title><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>�o��dek Hansa zamieni� sie, w bry�� o�owiu. Ekran <emphasis>Anny </emphasis>ukazywa� ca�ej za�odze wi�cej ni� chcia�aby widzie�. Poslee�ska horda naciera�a przez zamarzni�t� teraz rzek� i prawie po�owa obcych nios�a albo popycha�a przed sob� ludzkich je�c�w.</p><p>Chocia� i obcy, i ich wi�niowie byli w zasi�gu ognia, ma�o kt�ry z obro�c�w do nich strzela��� strzelali g��wnie snajperzy. Tu i tam Hans widzia�, jak jaki� Posleen potyka si� i pada z piersi� lub �bem strzaskanym celnym pociskiem.</p><p>W powietrzu nie by�o lataj�cych sa� obcych. Hans by� pewien, �e obro�cy zaatakowaliby je z rado�ci�, zostawiaj�c snajperom Posleen�w, kt�rzy wystawiliby si� na czysty strza�.</p><p><emphasis>Ale zabicie tych kilku nie mia�oby �adnego znaczenia. Ich liczebno�� jest nieograniczona. A ich najpot�niejsz� broni� s� dzisiaj je�cy.</emphasis></p><p>Siedz�cy poni�ej fotela dow�dcy Schultz dygota��� Hans widzia� to wyra�nie. Rozejrzawszy si� po kokonie, Brasche zobaczy�, �e wszyscy, od Harza po oficera operacyjnego, wygl�daj� tak, jakby mieli zaraz zwymiotowa�.</p><p>��Och, co za bydlaki�� powtarza� raz za razem Harz.�� Brudne, cuchn�ce, n�dzne bydlaki.</p><p>Moi ch�opcy nie dadz� rady tego zrobi�. Nie powinni tego robi�. Nie zrobili�my z nich tego rodzaju �o�nierzy. Cholera.</p><p>��Dieter, odsu� si� od dzia�a. <emphasis>Anno, </emphasis>dzia�o dow�dcy.</p><p>Z nieopisan� ulg� Schultz odsun�� si� natychmiast od celownika.</p><p>��Tak jest, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>powiedzia� czo�g. Z g�ry zsun�a si� na Braschego aparatura celownicza, prawie taka sama jak Schultza.</p><p>��Sier�ancie majorze Krueger, bierzesz przednie dzia�ka. Ca�a reszta, uwa�a� na wrogie latacze, ale nie strzela�. Sier�ancie majorze, ogie� wed�ug uznania.</p><p>Krueger z u�miechem zacz�� przeczesywa� ogniem mieszany szyk ludzi i obcych.</p><p>��Pieprzeni s�owia�scy podludzie�� szepta�.</p><p>Na ekranie wida� by�o m�czyzn, kobiety i dzieci, rozrywanych na strz�py na r�wni z Posleenami. R�nica by�a taka, �e ludzkie krzyki �atwiej by�o zrozumie�.</p><p>Hans nie potrafi� tego znie��. Wrzaski by�y r�wnie przera�aj�ce jak rado�� sier�anta majora i jeszcze bardziej bolesne.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>wy��cz zewn�trzne mikrofony. Operacyjny, przeka� wiadomo�� do pozosta�ych Tygrys�w: tylko dawne SS ma otworzy� ogie�. Nowi maj� zakaz strzelania do hordy, chyba �e w obronie w�asnej.</p><p>Widz�c, �e oficer operacyjny zrozumia�, Hans wyda� kolejny rozkaz:</p><p>��Przeciwpiechotnym �aduj. Przygotowa� si� do ci�g�ego ognia przeciwpiechotnymi.</p><p>�adowniczy wcisn�� odpowiednie przyciski. Uk�ad hydrauliczny wyj�� z magazynu <emphasis>Anny </emphasis>pojedynczy pocisk i za�adowa� go do lufy.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Hanau, Niemcy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>��Wal w nich, Reinhard, wal w tych drani.</p><p>��Trafiony!�� oznajmi� Schl�ssel, kiedy trzydzie�ci kilometr�w nad nimi rozkwit�o i zgas�o nowe s�o�ce.</p><p>��Mueller, ostro w prawo.</p><p>Chocia� by� bezpiecznie przypi�ty pasami, Rinteel poczu� ostre szarpni�cie, kiedy kierowca skr�ci� i run�� przed siebie, by zej�� z drogi spodziewanej ripo�cie Posleen�w. Indowy jak zwykle odebra�o z przera�enia mow�. I jak zwykle, kiedy tylko pozwoli� sobie o tym pomy�le�, brzydzi�a go rze�, jak� jego ludzcy towarzysze urz�dzili Posleenom.</p><p>A mimo to� mimo to� przyzwyczajenie przyt�umi�o strach i obrzydzenie; cho� wci�� silne, nie by�y ju� tak parali�uj�ce jak przedtem. Dla Indowy by�o to co� niezwyk�ego�� nie ba� si� i nie czu� a� tak bardzo obrzydzenia na widok rzezi. Rinteel odkrywa�, �e potrafi coraz lepiej znie�� strach przed �mierci� i strach przed zabijaniem.</p><p>U�wiadomi� sobie te�, �e on sam mo�e zabija�, �e po�rednio zabija, i to bez �adnych moralnych dylemat�w. W ko�cu chocia� to za�oga odpala�a armat�, to on, Rinteel, dba�, by ta armata by�a w dobrym stanie. I chocia� to ludzie walcz� z Posleenami, pomy�la�, to my, Indowy, dali�my im bro�. Wydaje nam si�, �e jeste�my tacy czy�ci, tacy ponad krew i rze�. A przecie� ta rze� nie by�aby mo�liwa bez naszego udzia�u. Mojemu g�upiemu ludowi wydawa�o si�, �e sam dystans od morderstwa czyni je czym� innym ni� morderstwem.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Bo�e, by�em �o�nierzem, a nie morderc�. Za co nienawidzisz mnie a� tak bardzo, �e nawet ten grzech musz� pope�ni�?</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Posz�o!�� oznajmi� �adowniczy Hansa, nie odrywaj�c wzroku od ekranu przed sob�.</p><p>Brasche spojrza� przez system VR he�mu na zamarzni�t� rzek�. Widzia�, �e ostrza� przednich dzia�ek Kruegera daje jaki� efekt. Widzia� te�, �e to jednak za ma�o.</p><p>Hans skupi� wzrok na wrzeszcz�cej jasnow�osej polskiej dziewczynce, trzymanej w u�cisku przez obcego.</p><p><emphasis>Patrz na t� dziewczynk�, Brasche. Zabi�e� w �yciu setki ludzi, mo�e tysi�ce. Wmawiasz sobie, �e to wszystko byli uzbrojeni wrogowie. Tak, ale na ile wiosek spada� tw�j ostrza�, wiosek, w kt�rych by�y takie same jak ta dziewczynki? Na ile wiosek kierowa�e� artyleri�? Do ilu z nich pancerna pi��, kt�rej by�e� cz�ci�, otwiera�a drog� Einsatzgruppen? Ju� jeste� morderc�, i to po tysi�ckro�.</emphasis></p><p><emphasis>W ko�cu jakie znaczenie ma kilka tysi�cy wi�cej?</emphasis></p><p>Anno, pomy�la� Hans, przebacz mi. Je�li przez to nigdy si� nie spotkamy, prosz�, przebacz mi.</p><p>Jego palec nacisn�� spust.</p><empty-line/><subtitle>Wiesbaden, Niemcy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Thomas zawaha� si� nad detonatorem. Widzia� most. Widzia� przechodz�c� przez niego hord� obcych. Ale widzia� te� i s�ysza� t�um francuskich uchod�c�w, kt�rych Posleeni gnali przed sob�. Raz za razem m�ody francuski �o�nierz pr�bowa� zmusi� swoj� d�o�, by zamkn�a obw�d. I raz za razem nie potrafi�.</p><p>Tymczasem sier�ant Gribeauval strzela� z karabinu do przedzieraj�cych si� Posleen�w.</p><p>��Niech ci� szlag, dzieciaku, wysadzaj most!�� wrzeszcza�.</p><p>��Ja� ja��� zaj�kn�� si� ch�opiec.�� Nie mog�, panie sier�ancie.</p><p>��<emphasis>Merde�� </emphasis>zakl�� sier�ant. Z trudem, z du�ym trudem utrzymywa� Posleen�w z dala od kabli ��cz�cych detonator z �adunkami na mo�cie. Nie m�g� odej�� od strzelnicy, by samemu odpali� �adunki, nie ryzykuj�c, �e �adunki b�d� ju� rozbrojone.</p><p><emphasis>��</emphasis>Ch�opcze, wysad� ten most!</p><p>��Panie sier�ancie, pr�buj� ale�</p><p>Gribeauval odwr�ci� si� od strzelnicy.</p><p>��<emphasis>Merde! </emphasis>Zr�b to!</p><p>W tym samym momencie, gdy Thomas spojrza� na sier�anta wielkimi ze strachu oczami, g�owa Gribeauvala rozbryzgn�a si� od poslee�skiej kuli. Opryska�a go krew i m�zg. Do tej pory by� jak sparali�owany, teraz doszcz�tnie zmartwia� ze zgrozy.</p><p>A w tym czasie, kiedy on sta� zesztywnia�y, pierwszy Posleen przerwa� kable detonatora.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Isabelle dygota�a z przera�enia. Ludzie mijali szpital polowy, uciekaj�c na p�noc. Personel miota� si� i wrzeszcza� w panice.</p><p>Wr�g przekroczy� Ren.</p><p>Trz�s�cymi si� r�kami Isabelle zadzwoni�a do domu, w kt�rym mieszka�a z synem. Szybko przekaza�a gospodarzom wie�ci, a potem poprosi�a ich, �eby ubrali ch�opca i wys�ali go do niej. Obiecali, �e tak zrobi�.</p><p>Piel�gniarze wynosili na noszach tych, kt�rzy wed�ug lekarzy mieli jakie� szanse prze�ycia. Kiedy ci�ar�wki by�y ju� za�adowane rannymi do pe�na, odje�d�a�y gdzie� na p�noc. Ale rannych by�o o wiele wi�cej ni� samochod�w.</p><p>Wok� Isabelle j�cza�y dziesi�tki rannych �o�nierzy. Mi�dzy nimi chodzi� lekarz stwierdzaj�cy ich stan.</p><p>��Rutynowy� Pilny� Spodziewany.</p><p>To by�o najstraszniejsze s�owo: �Spodziewany�. <emphasis>Spodziewa si�, �e umrze.</emphasis></p><p><emphasis>��Mon Dieu, </emphasis>panie doktorze, co zrobimy z tymi biedakami, kt�rych nie mo�emy ewakuowa�?</p><p>��Mamy hiberzyn� dla tych, kt�rzy maj� jak�� ma�� szans� na ocalenie�� odpar�. Wyd�� usta.�� Ale nie ma jej za du�o. Wi�kszo�� trzeba b�dzie zostawi�.</p><p>Isabelle poblad�a.</p><p>��Zostawi�? Na po�arcie? M�j Bo�e, nie, panie doktorze. Musimy co� zrobi�.</p><p>��Co pani proponuje, <emphasis>madame </emphasis>De Gaullejac?</p><p>��Nie wiem� ale co� trzeba zrobi�. O m�j Bo�e� Nie wiem.</p><p>Wtedy jej spojrzenie pad�o na szalk� polow�, w kt�rej znajdowa�y si� strzykawki i r�ne leki, g��wnie przeciwb�lowe.</p><p>��S� lepsze sposoby umierania ni� da� si� po�re�, prawda, panie doktorze?</p><p>Lekarz pod��y� wzrokiem za jej spojrzeniem.</p><p>��S�, je�li ma si� do�� si�. Ale powiem pani, <emphasis>madame, </emphasis>�e ja ich nie mam.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, linia Odry-Nysy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Musz� by� silny, powtarza� sobie Hans, wystrzeliwuj�c kolejny pocisk od�amkowy w mas� ludzi i Posleen�w. Dotar�o do niego, �e nie�wiadomie traci ostro�� widzenia, by oszcz�dzi� sobie widoku rzezi, kt�rej by� sprawc�.</p><p>Anna ju� trzy razy zmienia�a pozycj�. Z ka�dej z nich Hans wystrzeliwa� dwa albo trzy pociski od�amkowe, za ka�dym razem zabijaj�c niemal wszystkich Posleen�w i ludzi na obszarze blisko miliona metr�w kwadratowych. W tym sektorze obcy mieli ograniczon� liczb� ludzkich tarcz. Kiedy Hans zabi� ju� je�c�w, piechota na brzegu rzeki mog�a w��czy� si� do walki. Na tym odcinku atak zatrzymano.</p><p>Ale szybki rzut oka na map� sytuacyjn� powiedzia� Hansowi, �e by� to chyba jedyny odcinek, na kt�rym tak si� sta�o. Czerwone plamy na wy�wietlaczu pokazywa�y, �e wr�g zwar� si� ju� z obro�cami na ponad po�owie d�ugo�ci frontu.</p><p>Inne oznaczenia wskazywa�y, �e gor�czkowo wystrzeliwano bomby neutronowe. Dziesi�tki milion�w Posleen�w, a nawet troch� ludzi, dostawa�y dawk� promieniowania, po kt�rej zamieniali si� w rzygaj�ce, sraj�ce pod siebie, dygocz�ce karykatury �ywych istot, a potem w ci�gu kilku minut umierali.</p><p>Ale wszystko to nie mia�o �adnego znaczenia. Front zosta� prze�amany� a masowy mord w wykonaniu Hansa poszed� na marn�.</p><empty-line/><subtitle>Kwatera g��wna g��wnodowodz�cego frontu zachodniego, Wiesbaden, Niemcy, 4 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf m�wi� do s�uchawki stoj�cego na jego biurku telefonu. Posleenom wci�� nie uda�o si� przerwa� dzia�ania systemu telefonii <emphasis>Bundespostu, </emphasis>cho� zaciekle walki tocz�ce si� kilka kilometr�w na po�udnie przeszkadza�y troch� w rozmowie.</p><p>G�os feldmarsza�ka by� tak samo kra�cowo wyczerpany, jak g�os jego cywilnego odpowiednika.</p><p>��Nie, <emphasis>Herr Kanzler, </emphasis>nie mog� wesprze� frontu wschodniego. Nawet ze wszystkim tym, co mam tutaj, raczej si� nie utrzymam. <emphasis>Herr Kanzler� </emphasis>Nie uda�o si� wysadzi� mostu mi�dzy Mainz i Wiesbaden. A wr�g zdoby� ju� kilka przycz�k�w na naszym brzegu. Pos�u�yli si� t� sam� sztuczk� co na wschodzie, tyle �e tutaj przeszli pod os�on� dzieci. Wi�kszo�� �o�nierzy nie mog�a strzela� a przynajmniej nie chcia�a.</p><p>��A wi�c <emphasis>alles ist verloren?�� </emphasis>spyta� kanclerz. <emphasis>Wszystko stracone?</emphasis></p><p>��Wci�� zosta�o do ocalenia na p�nocy i po�udniu kilkadziesi�t milion�w Niemc�w i naszych sprzymierze�c�w, <emphasis>Herr Kanzler. </emphasis>Armia zap�aci ka�d� cen�, jak� b�dzie musia�a, by da� panu czas na ewakuowanie ich w g�ry i �niegi. A wi�c nie, <emphasis>Herr Kanzler, </emphasis>nie wszystko stracone, dop�ki mo�emy ocali� nasz nar�d.</p><p>��Wydam odpowiednie rozkazy, feldmarsza�ku M�hlenkampf. Prosz� os�ania� ewakuacj� najlepiej jak pan potrafi.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Podczas gdy jego sztab opracowywa� plany spowolnienia natarcia Posleen�w i przeniesienia kwatery g��wnej, M�hlenkampf uzna�, �e dobrym pomys�em b�dzie odwiedzi� front tutaj, w mie�cie. Wsiad� w towarzystwie Swojego adiutanta Rolfa i kilku stra�nik�w do sztabowego mercedesa.</p><p>Ludzie uciekali pieszo, samochodami i autobusami.</p><p>Ale nie wszyscy. M�hlenkampf zobaczy� m�odego �o�nierza siedz�cego w szoku na schodach prowadz�cych do jakiego� domu. Wzrok ch�opca wydawa� si� wbity w jaki� punkt pod powierzchni� ziemi.</p><p>��Zatrzymaj samoch�d�� rozkaza� feldmarsza�ek.</p><p>Kiedy mercedes stan��, M�hlenkampf wysiad� i podszed� do ch�opca. Zobaczy�, �e ma co najwy�ej pi�tna�cie lat, chocia� brud i wyczerpanie sprawia�y, �e mniej do�wiadczonemu oficerowi wyda�by si� starszy. Opaska na ramieniu jego zimowego p�aszcza g�osi�a <emphasis>Charlemagne.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Jak si� nazywasz, synu?�� spyta� M�hlenkampf zno�nym francuskim.</p><p>��Thomas de Gaullejac�� odpar� ch�opiec, nie odrywaj�c wzroku od swojego prywatnego piek�a.</p><p>��Gdzie jest tw�j oddzia�?</p><p>��Nie �yje? Uciek�? Nie wiem.�� Thomas wci�� patrzy� w ziemi�.�� Wiem tylko, �e m�j sier�ant nie �yje. Zosta�em tylko ja. Mia�em wysadzi� most i� nie wysadzi�em.</p><p>Cho� ju� by� zgarbiony, po tych s�owach jeszcze ni�ej zwiesi� g�ow�.</p><p>��Aha�� powiedzia� M�hlenkampf. Chocia� jedna sprawa si� wyja�ni�a.�� Dlaczego nie wysadzi�e� mostu, m�ody cz�owieku?</p><p>Thomas mocno zacisn�� powieki.</p><p>��Byli na nim ludzie� M�czy�ni� kobiety� troch� dzieci. Tam mog�a by� moja matka i brat. I nie mog�em. Pr�bowa�em. Ale r�ka nie chcia�a si� ruszy�. Mog� walczy�. Walczy�em. Ale nie mog�em zabi� tych wszystkich ludzi. Chocia� pr�bowa�em.</p><p>Zacz�� cicho p�aka�.</p><p>��Niech mnie szlag, je�li mog� ci� za to wini�, synu�� westchn�� M�hlenkampf. A <emphasis>teraz potrzebujesz kapelana albo psychiatry. Pewnie obu.�� </emphasis>Chod� ze mn�.</p><p>Thomas wsta�, zastanawiaj�c si� w g��bi ducha, czy nie czeka go szybki s�d polowy i powolna egzekucja:</p><p>Ale M�hlenkampf nie zachowywa� si� gro�nie. Feldmarsza�ek zaprowadzi� Thomasa do samochodu.</p><p>��Rolf, we� samoch�d i dw�ch ludzi i zawie�cie tego ch�opca do najbli�szego szpitala polowego dywizji <emphasis>Charlemagne. </emphasis>Znajdziecie jaki�?</p><p>Rolf sprawdzi� co� w laptopie, z kt�rym nigdy si� nie rozstawa�.</p><p>��Tak, panie feldmarsza�ku�� odpar�.�� Nie ma problemu. Jest jeden, jakie� dziesi�� kilometr�w st�d. Chocia� na drogach mo�e by� troch� ciasno.</p><p>��Dacie sobie radꠗ powiedzia� M�hlenkampf.�� Spotkajmy si� tu za� powiedzmy� dwie godziny. �o�nierze maj� radio, przez kt�re mog� si� porozumiewa� z kwater� g��wn�. Przejdziemy si� razem na lini� frontu.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Z frontu wci�� nap�ywali ranni. Wielu �atano, je�li si� da�o, na miejscu, a potem wysy�ano z powrotem na rze�. Innych kierowano do ewakuacji albo przeznaczano do porzucenia. Tym Isabelle przynosi�a strzykawki z siln� pochodn� morfiny, w dawce gwarantuj�cej przedawkowanie. Przytomnym po prostuje zostawia�a. Je�li kto� by� nieprzytomny, prosi�a jakiego� jego towarzysza, �eby mu pom�g�.</p><p>A potem dotar�a na oddzia�, gdzie by� jeden jedyny �o�nierz, bez towarzyszy� i bez r�k. By� przytomny, chocia� blady z szoku i utraty krwi. Instynktownie zrozumia�, co kobieta mu proponuje.</p><p>��Pomo�e mi pani?�� spyta� s�abo.</p><p>W pierwszym odruchu Isabelle chcia�a si� odwr�ci�, uda�, �e przysz�a tu w jakiej� innej sprawie. Ale to by by�o tch�rzostwo i wiedzia�a o tym. Podesz�a do po��wki bezr�kiego �o�nierza.</p><p>By� do�� przytomny, by dostrzec niepewno�� na jej twarzy. Wzi�a na siebie ponur� i straszn� odpowiedzialno��, kt�rej �o�nierz jej nie zazdro�ci�. Stara� si� wi�c jej pom�c.</p><p>��<emphasis>Madame, </emphasis>bardzo mnie boli. Mo�e mi pani co� da�?</p><p>Wiedzia�a r�wnie dobrze jako on, �e to gra, ale poniewa� by�o jej przez to �atwiej, zgodzi�a si� na to.</p><p>��Oczywi�cie, m�ody cz�owieku. Mam nawet co� przy sobie. Pstrykn�a w ig��, kciukiem drugiej r�ki wyciskaj�c ze strzykawki resztki powietrza. Potem znieruchomia�a, uprzytamniaj�c sobie, �e nigdy nie dawa�a nikomu zastrzyku w inne miejsce ni� w rami�.</p><p>�o�nierz odwr�ci� troch� g�ow�.</p><p>��Robili mi zastrzyki w szyjꠗ poradzi�.</p><p>Isabelle poszuka�a �y�y, a potem wbi�a cienk� ig��. Lekkie cofni�cie t�oka potwierdzi�o, �e ig�a wesz�a w �y�ꠗ do strzykawki zassa�o si� troch� krwi. Isabelle wstrzykn�a �o�nierzowi troch� �rodka. A potem przesta�a naciska� t�ok. <emphasis>Nie mo�esz tego zrobi�, Isabelle. To morderstwo.</emphasis></p><p>�o�nierz zn�w jej pom�g�.</p><p>��Troch� mi lepiej, <emphasis>madame, </emphasis>ale wci�� bardzo mnie boli. Mog� dosta� jeszcze troch�?</p><p>Isabelle wstrzykn�a mu nast�pn� �wiartk� zawarto�ci strzykawki. Ale zn�w zatrzyma�a si�, zanim poda�a �mierteln� dawk�.</p><p>��My�l�, <emphasis>madame, </emphasis>�e b�l b�dzie nie do zniesienia, dop�ki nie poda mi pani wszystkiego.</p><p>Isabelle spojrza�a �o�nierzowi prosto w oczy. Nie wiedzia�a, czy szuka potwierdzenia, �e �o�nierz chce umrze� tu i teraz, czy te� potwierdzenia, �e nie chce. Jego wzrok nie da� jej odpowiedzi; rany i �rodek znieczulaj�cy, kt�ry ju� ch�opakowi poda�a, sprawi�y, �e spojrzenie mia� puste i przyt�pione.</p><p>���wszystko, <emphasis>madame, </emphasis>prosz�. Ten b�l�</p><p>Zamykaj�c oczy, Isabelle wolno wcisn�a t�ok strzykawki do ko�ca. Przez kilka minut tkwi�a tak, z zamkni�tymi oczami, bez ruchu, zalewana falami grozy na my�l o tym, co zrobi�a. Kiedy zn�w otworzy�a oczy i wyci�gn�a ig��, zobaczy�a, �e �o�nierz przymkn�� powieki, a jego oddech zrobi� si� p�ytki. Po kilku minutach ch�opak przesta� oddycha�.</p><p>Wtedy z oczami pe�nymi �ez i sercem pe�nym �alu uciek�a, zostawiaj�c za sob� pusty namiot.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Thomas nie by� sam w namiocie przyj�� polowego szpitala, ale biegaj�cy w t� i z powrotem ludzie go ignorowali.</p><p>Nie przeszkadza�o mu to; chcia� by� ignorowany. Nie chcia� odpowiada� na �adne pytania, nie chcia�, by ktokolwiek tu czy w mie�cie dowiedzia� si�, �e to przez niego musz� opuszcza� swoje domy i posterunki i ucieka�, by ratowa� �ycie.</p><p>W ko�cu stan�� przed nim jaki� stary podoficer.</p><p>��Grenadier Thomas De Gaullejac?�� spyta�.</p><p>Ch�opiec kiwn�� g�ow�.</p><p>��Przyjmujemy ci� na pro�b� adiutanta feldmarsza�ka M�hlenkampfa, ale nie mo�emy ci tu pom�c. Dzia� psychiatryczny zosta� ju� przeniesiony na ty�y. Tak samo kapelan. Masz sobie znale�� miejsce na kt�rej� z ci�ar�wek przed szpitalem i pojecha� z nimi. Zrozumia�e�?</p><p>Thomas zn�w ze znu�eniem pokiwa� g�ow�. Potem wsta� i wyszed� z namiotu, kieruj�c si� w stron� czekaj�cych samochod�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Biegn�c na w�asny oddzia�, Isabelle nie zauwa�y�a zgarbionego, brudnego �o�nierza wychodz�cego z namiotu przyj��. Nie zauwa�y�aby go nawet, gdyby nie mia�a za�zawionych i zapuchni�tych od p�aczu oczu. Musia�a wr�ci� do w�asnego miejsca pracy, �eby zabra� m�odszego syna.</p><p>O starszym, Thomasie, nie chcia�a my�le�. Niemal na pewno by� stracony. Niewinny i s�odki ch�opiec, kt�rego wychowa�a, nie m�g� prze�y� samotnie w koszmarze, jakim sta� si� ich �wiat.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>M�hlenkampf czeka� w towarzystwie swojego radiowca i jednego stra�nika w tym samym miejscu, z kt�rego wys�a� Rolfa z m�odym Francuzem.</p><p><emphasis>Sytuacja jest kiepska, bardzo kiepska. Gorsza ni� wszystko, co widzia�em, w��cznie z frontem wschodnim. Przegryzaj� si� przez nas jeszcze szybciej ni� Ruscy. A ja potrzebuj� czasu. </emphasis>Przejrza� w my�lach ustawienie swoich si� do poziomu dywizji. Hmmm. <emphasis>G�tz von Berlichingen </emphasis>jest blisko. <emphasis>Jugend </emphasis>te�, ale <emphasis>Frundsberg </emphasis>jeszcze bli�ej. <emphasis>Frundsberg </emphasis>10 dywizja pancerna, prawie bezu�yteczna na tak� odleg�o�� a <emphasis>Jugend </emphasis>to pancerni grenadierzy. Mamy te� w zasi�gu dwa korpusy piechoty.</p><p>Z drugiej strony �rednia wieku w <emphasis>Jugend </emphasis>to poni�ej siedemnastu lat, nie licz�c starej kadry SS.</p><p>M�hlenkampf wzi�� z wahaniem radio od radiowca i wezwa� kwater� g��wn�.</p><p>��Dajcie mi la�� za��da�.</p><p>Po kilku minutach radio odpowiedzia�o.</p><p>��Tu <emphasis>Generalmajor </emphasis>Steinmetz, <emphasis>Herr Feldmarschall.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Steinmetz? Tu M�hlenkampf. Prosz� przekaza� ostrze�enie i przygotowa� rozkazy. <emphasis>Korps </emphasis>31. i 40., wsparte odpowiednio dywizjami SS <emphasis>G�tz von Berlichingen </emphasis>i <emphasis>Jugend, </emphasis>maj� atakowa� bez wzgl�du na straty, �eby wypchn�� wroga z miasta Wiesbaden.</p><p>��Mog� to zrobi�, panie feldmarsza�ku, ale czy jest pan�</p><p>��Wykona�, Steinmetz.</p><p>��Jak pan sobie �yczy, panie feldmarsza�ku.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, Hanau, Niemcy, 3 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>Indowy Rinteel rozpaczliwie pragn�� by� gdzie indziej, gdziekolwiek, byle nie w tym czo�gu dygocz�cym pod ci�g�ym ostrza�em poslee�skich l�downik�w, atakuj�cych z zaciek�o�ci�, jakiej Rinteel dot�d nie widzia�.</p><p>Oczywi�cie czo�g nie zosta� trafiony; spazmatyczne szarpanie sterami przez Muellera sprawia�o, �e trafienie pociskiem kinetycznym by�o, jak dot�d, kwesti� tylko i wy��cznie szcz�cia. Ale bliskie strza�y straszliwie trz�s�y maszyn�. Indowy by� ca�y posiniaczony, a ka�de szarpni�cie jeszcze bardziej rani�o jego poobijane cia�o.</p><p>Dostali sporo trafie� plazm�, ale ablatywny pancerz <emphasis>Brunhildy </emphasis>jak dot�d je wytrzymywa�. Szybkie spojrzenie na ekran kontroli uszkodze� pokaza�o Rinteelowi, �e opancerzenie miejscami zrobi�o si� ju� niebezpiecznie cienkie.</p><p>Tak samo, pomy�la� Indowy, wyczerpuje si� odwaga za�ogi. Przebywaj�c w ci�g�ej akcji od ponad dwudziestu czterech godzin�� wr�g ruszy� bowiem na poszukiwania czo�gu jeszcze przed udanym prze�amaniem umocnie� na rzekach�� ludzie zacz�li przejawia� oznaki czego� bardzo podobnego do darhelskiej <emphasis>lintatai.</emphasis></p><p>Rinteel rozejrza� si� po kokonie bojowym, omiataj�c wzrokiem niemal nieprzeniknione dla niego twarze. Wszystkie l�ni�y od potu, potu lej�cego si� ze strachu.</p><p>Prael, �yj�cy i walcz�cy pod rozpaczliw� presj� dow�dztwa, do kt�rego nie by� przygotowany, ale do kt�rego okaza� si� doskonale nadawa�, dosta� tiku policzka. Nawet dla obcego, dla kt�rego niemiecki by� czym� jeszcze bardziej nienaturalnym ni� po prostu obcy j�zyk, wydawane przez Praela polecenia nabra�y nerwowego, na wp� oszala�ego tonu.</p><p>Rinteel widzia�, �e d�onie Schl�sseta, zaci�ni�te mocno na dr��kach celowniczych, dr��. Od ponad sze�ciu godzin �o�nierz nie m�g� nawet oderwa� wzroku od celownika. Ostatnia przerwa w koncentracji? Indowy nie potrafi� sobie przypomnie�.</p><p>Breitenbach�� jak Rinteel podejrzewa�, najm�odszy z za�ogi�� dygota�. Mimo to nawet na chwil� nie przestawa� patrze� na ekran, a jego r�ka wci�� �ciska�a dr��ek kierowania armat�.</p><p>Henschel obsadzaj�cy stanowisko �adowniczego wydawa� si� zachowywa� spok�j starca, tak samo jak Nielsen o olbrzymich stopach. Reszta za�ogi radzi�a sobie jak mog�a.</p><p>A Indowy, dziw nad dziwy, by� przera�ony, zdj�ty obrzydzeniem i zarazem pe�en podziwu. Sam chcia�by by� taki jak ci ludzie: zdolny do przera�enia, ale i odwagi, do dr�enia ze strachu, ale zarazem okazania pewnej r�ki i oka, kiedy trzeba. <emphasis>Co za niesamowity gatunek, </emphasis>dziwowa� si� ma�y futrzasty Indowy o twarzy nietoperza. <emphasis>Je�li musimy mie� pan�w�� a skoro nigdy nie nauczymy si� walczy�, bo nie mo�emy, to musimy�� mogli�my trafi� gorzej ni� na ludzi.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, na po�udniowy wsch�d od Berlina, 4 lutego 2008</subtitle><empty-line/><p>W ci�gu dwudziestu czterech godzin p�kaj�cy front zosta� cofni�ty o ponad dwadzie�cia pi�� kilometr�w. Ostatniego dnia Hans trzy razy rozkazywa� swojej brygadzie zawraca� i rzuca� si� na wroga. Trzy razy spychali uciekaj�cych w grozie Posleen�w na wsch�d. Trzy razy zas�ali zmarzni�t� ziemi� ich rozcz�onkowanymi i zmia�d�onymi cia�ami.</p><p>Ale za ka�dym razem wr�g wraca�, niepoliczalny, napieraj�c od frontu i zachodz�c ludzi z flanek. I za ka�dym razem na wschodniopruskiej r�wninie zostawa� dymi�cy Tygrys albo dwa.</p><p>Jak dot�d wr�g postanowi� nie nara�a� swoich okr�t�w. Hans Brasche u�miechn�� si� ponuro na to nieme �wiadectwo strachu, kt�ry Posleeni czuli przed jego os�abion� brygad� Tygrys�w i ich l�ejszych towarzyszy.</p><p>�o�nierze w tych l�ejszych pojazdach�� czo�gi�ci w Leopardach i pancerni grenadierzy w Marderach�� r�wnie� si� u�miechali. U�miechali si� na my�l, �e �yj�, co by�oby niemo�liwe, gdyby czo�g dow�dcy ich brygady nie zignorowa� ludzkich tarcz Posleen�w i nie rozwali� jednych i drugich na kawa�ki.</p><p>Na innych odcinkach frontu, jak g�osi�y wie�ci, niekt�re oddzia�y zupe�nie znikn�y pod fal� obcych, bo nikt nie potrafi� si� zdoby� na strzelanie do kobiet i dzieci, a� by�o za p�no. We froncie powsta�y wielkie wyrwy, kt�re Niemcy wraz z polskimi i czeskimi sprzymierze�cami pr�bowali teraz za�ata�.</p><p>Ka�da pr�ba takiego za�atania przesuwa�a front coraz bardziej na zach�d.</p><p>Hans jecha� na wsch�d, kiedy us�ysza� g�os <emphasis>Anny.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Emanacje trzydziestu o�miu okr�t�w wroga lec�cych w tym kierunku, <emphasis>Herr Oberst, </emphasis>na niskim pu�apie.</p><p>Us�yszawszy t� wiadomo��, Hans u�miechn�� si� jeszcze szerzej. Wreszcie co�, co pomo�e mu przesta� my�le� o pope�nionych zbrodniach, co przyniesie d�ugo oczekiwan� ulg�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Borominskar daremnie przeklina� swojego niesubordynowanego podw�adnego.</p><p>��Ty g�upi <emphasis>abat! </emphasis>Ty obelgo dla twoich przodk�w! Ty nigdy nie do�� przekl�ty, po trzykro� pot�piony durniu! Wracaj!</p><p>��Odwal si�, starcze�� odpar� m�odszy Wszechw�adca, Siliuren z podklanu Rif.�� Wr�g jest pokonany, a m�j lud g�odny po d�ugim po�cie, jaki mu narzuci�e�. Zamierzam zdoby� dla siebie miejsce pod s�o�cem tego �wiata, a ciebie niech porw� demony g�wna!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Stosunek si� nie jest z�y, pomy�la� Hans. Ca�kiem niczego sobie. W ka�dym razie bywa�o gorzej, o wiele gorzej.</p><p>Straty zmusi�y go do po��czenia swoich trzech batalion�w Tygrys�w w dwa. Nawet te dwa liczy�y zaledwie po dziesi�� czo�g�w. Co ciekawe, jednostki Leopard�w i pancernych grenadier�w by�y niemal w pe�nej sile. <emphasis>Tylu ich ocala�o, bo �ci�gn�li�my na siebie ogie� skierowany na l�ejsze jednostki.</emphasis></p><p>Dwadzie�cia jeden pozosta�ych Tygrys�w, w tym <emphasis>Anna, </emphasis>czeka�o cierpliwie pod pian� maskuj�c�, a� Posleeni wejd� w zasi�g skutecznego ognia.</p><p>Potem Hans przem�wi� przez mikrofon do ca�ej brygady.</p><p>��Najwa�niejsze, ch�opcy, jest to, �e nie mamy tu �adnych os�on terenowych, za kt�rymi mogliby�my si� schowa�. Je�li zaatakujemy za wcze�nie, wr�g si� wycofa i wytrzebi nas spoza naszego zasi�gu. Dlatego b�dziemy musieli podpu�ci� ich blisko. Zaczekajcie, a� znajd� si� w odleg�o�ci pi�ciu tysi�cy metr�w. Potem, kiedy wydam rozkaz, strzelajcie ile wlezie. Leci na nas trzydzie�ci osiem tych �wi�. Nie chc�, �eby wi�cej ni� dwie czy trzy uciek�y i rozg�osi�y w�r�d pozosta�ych, �e nie wolno zadziera� z brygad� Michael Wittmann!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Siliuren z podklanu Rif zachichota�, zadowolony, �e przeciwstawi� si� swojemu nominalnemu przyw�dcy. W ko�cu po co by� Wszechw�adc� Ludu Statk�w, je�li nie mo�na korzysta� z wolno�ci przynale�nej temu statusowi? Je�li postanowi� za�adowa� swoje oolt na statki i poprowadzi� je do nowych krain, jakim prawem Borominskar temu si� sprzeciwia? Na pewno nie z troski o Lud, przecie� oolt�os Siliurena byli wychudzeni i g�odni.</p><p>Wszechw�adca patrzy� na przesuwaj�c� si� w dole przysypan� �niegiem ziemi� z pewnym obrzydzeniem. <emphasis>To niego�cinne pustkowie. Po co w og�le opu�ci�em �wiat, na kt�rym si� narodzi�em?</emphasis></p><p>Szczera odpowied� na to pytanie brzmia�aby mniej wi�cej tak: <emphasis>�Opu�ci�e� sw�j �wiat, poniewa� mia� zosta� rozwalony w drzazgi, do tego radioaktywne drzazgi�. </emphasis>Jeszcze bardziej szczera�� chocia� Siliuren nie nale�a� do najbystrzejszych ani najbardziej religijnych spo�r�d Ludu i by�o ma�o prawdopodobne, by czyta� lub s�ucha� ze zrozumieniem Ksi�gi Wiedz�cych�� brzmia�aby: <emphasis>�Opu�ci�e� sw�j �wiat, poniewa� mia� zosta� zniszczony, a mia� zosta� zniszczony, gdy� tysi�ce lat temu, tak dawno, �e nikt tego nie pami�ta, istoty zwane Aldenat� postanowi�y, �e wszech�wiat ma wygl�da� tak a nie inaczej, i przez jaki� czas udawa�o im si� sprawia�, �e tak w�a�nie wygl�da��.</emphasis></p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Bo�e, je�li istniejesz, prosz�: je�eli obcy b�d� tu patrze�, nie pozw�l im nas zobaczy�.</emphasis></p><p>Tak modli� si� Brasche i tak modli� siꠗ mo�e tylko innymi s�owami�� ka�dy �o�nierz brygady.</p><p>Czy to jaki� odleg�y B�g, rzadko manifestuj�cy na Ziemi swoj� obecno��, wys�ucha� tych mod��w, czy te� poslee�scy piloci nie uwa�ali, w ka�dym razie r�j okr�t�w zbli�a� si� coraz bardziej do nieregularnej linii przyczajonych Tygrys�w. Hans nie wiedzia�, dlaczego tak jest. Wiedzia� tylko, �e przysz�a w ko�cu chwila, gdy m�g� wyda� rozkaz:</p><p>��Do wszystkich Tygrys�w, ognia. Ogie� wed�ug uznania.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Siliuren z Rif nie zwr�ci� uwagi na g�os SI swojego okr�tu. W�a�ciwie okr�ty nigdy nie nadawa�y swoim g�osom intonacji, kt�r� mo�na by nazwa� �przykuwaj�c� uwag�.</p><p>Dopiero kiedy okr�t po raz trzeci powt�rzy�: �Przed nami dwadzie�cia jeden maszyn bojowych wroga�, Wszechw�adca zawo�a�:</p><p>��CO?!</p><p>By�o to ostatnie pytanie, jakie kiedykolwiek zada�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Batalion pierwszy i trzeci, podci�gn�� flanki do przodu�� rozkaza� Hans.�� Musimy zatrzyma� tylu tych drani, ilu si� da. Bracia mniejsi��� czo�gi i pancerni grenadierzy brygady�� os�aniajcie nasze flanki, dop�ki nie sko�czymy.</p><p>Brygada Michael Wittman, os�abiona liczebnie, ale wci�� tak samo silna duchem bojowym i nienawi�ci�, run�a naprz�d, do swojego ostatniego zwyci�stwa.</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>Frankfurt chyli� si� ku upadkowi, przygi�ty pod ci�arem w�asnych ruin. Szare, brzydkie miasto bardziej pasowa�o do poslee�skich gust�w architektonicznych ni� ja�niejsze, bardziej przytulne osiedla thresh.</p><p>Ale �bardziej� nie znaczy�o �zupe�nie�. Athenalras bez �alu patrzy�, jak jego podw�adni wyburzaj� miasto i odbudowuj� je po poslee�sku. Cieszy� si� zw�aszcza na widok r�wnanych z ziemi� budynk�w zaopatruj�cych threshkreen w bro�. W bitwach z lud�mi jego klan poni�s� wielkie straty, tak wielkie, jak nigdy dot�d i jakich nikt sobie nie wyobra�a�.</p><p>��Bogowie, jak ja nienawidz� tych ohydnych <emphasis>abat�� </emphasis>mrukn�� Wszechw�adca.</p><p>��Panie?�� spyta� Ro�moloristen.</p><p>��Przyby�em tu, m�odzie�cze, ze wspania�ym, silnym stadem. Co mi zosta�o? Bro� radioaktywna threshkreen, ich maszyny bojowe i przekl�ta artyleria, i piechota, kt�ra nie chce ucieka�, je�li nie widzi w tym korzy�ci, sprawi�y, �e dowodz� bladym, wykrwawionym cieniem klanu. D�ugi ciek wodny, kt�ry thresh nazywaj� �Renem�, jest zapchany trupami naszego ludu. Na wschodzie ich rzeki Odra i Nysa wyst�pi�y z brzeg�w, tyle le�y w nich martwych cia�. Ich g�ry s� otoczone naszymi zabitymi. Ich pola s� us�ane �wi�tokradczo pozostawionymi szcz�tkami Hordy.</p><p>��Ale, m�j panie� zniszczyli�my ich. Niemcy uciekaj� na p�noc i po�udnie, na pustkowia.</p><p>��Zniszczyli�my samych siebie. Nie lekcewa� ludzi, m�j eson�sora, dop�ki nie przetrawisz ich ostatniej pary rozrodczej. A tego, obawiam si�, nigdy nie zdo�amy zrobi�. �a�uj�, �e w og�le przylecieli�my na ten �wiat�� doko�czy� Athenalras, w�dz klanu.</p></section><section><title><p>19</p></title><subtitle>Lubeka, Niemcy, 1 marca 2008</subtitle><empty-line/><p>Siedem Tygrys�w wraz z po�ow�, batalion�w czo�g�w i grenadier�w pancernych, wzmocnione tym, co zosta�o z artylerii brygady�� dwiema bateriami z resztkami amunicji�� sta�o na samotnej stra�y na po�udnie od miasta. Na p�nocy i zachodzie zdziesi�tkowane <emphasis>Kampfgruppen</emphasis><a l:href="#n_48" type="note">[48]</a> dziewi�ciu <emphasis>Korps�� </emphasis>odpowiednik, by� mo�e, dwunastu czy pi�tnastu dywizji sprzed inwazji�� zaciekle si� okopywa�y. Nast�pne cztery <emphasis>Korps�� </emphasis>czy raczej resztki, jakie z nich pozosta�y�� zamienia�y Hamburg w fortec�, kt�ra mia�a zgnie�� si�y wroga. Od Hamburga wzd�u� szerokiego, g��bokiego uj�cia Elby sta�o rozci�gni�te to, co zosta�o z Bundeswehry i SS. Wojsko wysadzi�o wszystkie mosty i czeka�o na ostateczny szturm wroga.</p><p>Promy obs�ugiwane przez <emphasis>Bundeswehr Pionier</emphasis><a l:href="#n_49" type="note">[49]</a> ewakuowa�y cywil�w i �o�nierzy, uwi�zionych nad po�udniowymi brzegami Elby. Gdyby mosty sta�y, da�oby si� ich uratowa� w kilka dni. Teraz jednak wszyscy wiedzieli�� w ko�cu wiedzieli�� �e jedno z�o jest gorsze ni� inne i �e zabijanie bezbronnych nie zawsze jest tym najgorszym.</p><p>Dla Hansa Braschego by�o to d�ugie, ci�kie i gorzkie wycofywanie. Zatrzymywali si� w Poczdamie, na p�nocny zach�d od Wittenbergi i w okolicach Schwerin. Ka�da taka tymczasowa obrona oznacza�a wi�cej ludzkich istnie� przewiezionych w bezpieczne miejsce. Cena za ocalenie cywil�w zawsze by�a taka sama: krew, stal i ogie�, nieoznaczone groby i napchane brzuchy obcych, odziane na szaro i czarno trupy, pozostawione, by zgni�y albo�� co bardziej prawdopodobne�� pos�u�y�y wrogowi za karm�.</p><p>Po ka�dej pr�bie obrony brygada musia�a si� wycofywa�, zostawiaj�c za sob� dymi�ce czo�gi i zabitych ludzi. Zarazem jednak ka�da z nich stwarza�a grunt�� <emphasis>Och, niech tak si� stanie�� </emphasis>dla przysz�ego zwyci�stwa.</p><p>Hans by� dumny ze swoich ludzi, tak samo jak by� dumny z �o�nierzy, kt�rymi dowodzi� w Rosji� albo legionist�w� albo Izraelczyk�w, kiedy ju� zaskarbi� sobie ich zaufanie.</p><p>Jego lewa d�o� g�adzi�a prawy wy��g ko�nierza i naszyte tam <emphasis>Sigrunen. Moi �o�nierze s� czy�ci. Ich imienia nie ha�bi �adna zbrodnia, nawet konieczna. Ich grzechy, je�li w og�le zgrzeszyli, wzi��em na siebie. A ja i tak pewnie by�em ju� pot�piony.</emphasis></p><p>C�, pomy�la� Brasche, nied�ugo si� przekonam.</p><empty-line/><subtitle>Kiel, Niemcy, 3 marca 2008</subtitle><empty-line/><p>Wi�kszo�� uchod�c�w musia�a pokona� drog� na p�noc o w�asnych si�ach, chwilami tylko korzystaj�c z transportu ko�owego. Jednostki medyczne, kt�rych nie potrzebowano na froncie lub kt�re musia�y zaj�� si� rannymi, zbiera�y si� wraz ze swoimi podopiecznymi w Kiel na wybrze�u Ba�tyku, gdzie czeka�y na transport morzem do Sztokholmu, Oslo, Helsinek, a nawet Glasgow�� miast, kt�re wci�� by�y w r�kach ludzi, i wszystko wskazywa�o na to, �e tak pozostanie. W Kiel zgromadzi�y si� tak�e jednostki bojowe uznane za zbyt wyczerpane lub przetrzebione.</p><p>W scenerii przypominaj�cej Dunkierk� albo japo�sk� ewakuacj� Aleut�w t�umy ludzi czeka�y w namiotach lub dygocz�c na otwartej przestrzeni na og�oszenie, �e �aduje si� kolejny statek i maj� si� na nim stawi�.</p><p>Posleeni oczywi�cie pr�bowali przerwa� ewakuacj�, lecz du�skie, szwedzkie, norweskie, fi�skie i brytyjskie Baterie Obrony Planetarnej generalnie radzi�y sobie z wrogimi okr�tami. Co wi�cej, Szwedzi wyposa�yli kilka du�ych handlowych statk�w w zdobyte poslee�skie dzia�a elektromagnetyczne. Posleeni dostawali apopleksji, bo statki nigdy nie zostawa�y w jednym miejscu wystarczaj�co d�ugo, by obcy mogli je zaatakowa�.</p><p>Mimo to wiele ludzkich statk�w handlowych zosta�o zatopionych lub dymi�o, wci�� b�d�c zacumowanymi do licznych nabrze�y Kiel. W fiordzie, naturalnym porcie miasta, ko�ysa�o si� na falach wiele r�nych statk�w, od wielkich drobnicowc�w po dwuosobowe �agl�wki, czekaj�c na sygna� do dokowania. Chocia� Posleenom raz na jaki� czas udawa�o si� ostrzela� port z kosmosu, najwi�kszym zagro�eniem dla zebranych statk�w i �odzi by�y one same.</p><p>Obs�uga portowa, wspomagana przez marynarzy niemieckiej marynarki, robi�a co mog�a, by zachowa� porz�dek. Cz�sto jednak to nie wystarcza�o, zwa�ywszy na zag�szczenie jednostek w fiordzie, i dochodzi�o do katastrof, w kt�rych wielu ludzi traci�o �ycie.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Straci� wol� �ycia, pomy�la� psychiatra staraj�cy si� desperacko�� i w przypadku Thomasa De Gaullejac nieskutecznie�� leczy� ukryte rany �o�nierzy.</p><p>Ch�opiec by� umyty, jego czarny mundur zamieniono na zielon� szpitaln� pi�am�. Nie mia� ju� z�apanych w okopach wszy�� �ci�to mu w�osy. Wci�� traci� na wadze, gdy� jad� tylko na polecenie� i tylko je�li kto� go pilnowa�.</p><p>Doktor spr�bowa� ju� wszystkiego, co potrafi�. Kiedy to nie da�o efektu, wezwa� nawet kapelana, my�l�c, �e tam, gdzie nie pomaga nauka, mo�e pomo�e wiara. Niestety, okaza�o si�, �e ch�opiec nie zosta� wychowany na specjalnie religijnego. Nie trafi�y do niego s�owa kapelana o �niezbadanych wyrokach boskich�.</p><p>Doktor zna� histori� m�odego De Gaullejac. Wydoby� j� z niego do�� szybko, zanim choroba umys�u zupe�nie zaw�adn�a ch�opcem. Kiedy ustalono ju� pow�d jego poczucia winy, doktor spr�bowa� innego podej�cia�� wezwa� jednego z oficer�w <emphasis>Charlemagne, </emphasis>by wyja�ni� Thomasowi, �e nie on jeden, lecz prawie wszyscy �o�nierze na ca�ym froncie nie potrafili zabija� bezbronnych ofiar, poslee�skich ludzkich tarcz.</p><p>��To nie znaczy, �e ja nie zawiod�em�� upiera� si� De Gaullejac.</p><p>Jego stan zacz�� si� od tamtej pory pogarsza� i doktor �a�owa�, �e sprowadzi� �o�nierza na pomoc. Wtedy te� konieczne sta�o si� pilnowanie ch�opca, �eby jad�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Isabelle pilnowa�a swojego jedynego pozosta�ego syna jak kwoka strzeg�ca ostatniego jajka. Mi�dzy Wiesbaden a Kiel widzia�a du�o dzieci oddzielonych od rodzic�w, b��kaj�cych si� samotnie i zagubionych. To, �e nigdy nie spotka�a �adnego z nich dwa razy, m�wi�o bardzo wiele o ich prawdopodobnym ponurym losie. Widywa�a te dzieci jedynie przejazdem, bo dywizja wykorzystywa�a swoje pojazdy do ucieczki przed wrogiem.</p><p>Matka i syn weszli na pok�ad statku zaledwie kilka godzin wcze�niej. Poniewa� byli rodzin��� cho� niewielk��� norweska za�oga znalaz�a im na czas podr�y ma��, bardzo ma�� kajut�. Po brudzie, jakiego Isabelle do�wiadcza�a przez ostatnich kilka miesi�cy, statek wydawa� si� niemal sterylny, ale jego wn�trze przesycone by�o nieprzyjemnym zapachem�� by� mo�e pozosta�o�ci� po niedawnych pasa�erach, kt�rzy �le znosili ci�k� morsk� podr�.</p><p>Poleciwszy synowi, by nie opuszcza� kajuty, Isabelle posz�a pomaga� w za�adunku i zakwaterowaniu reszty personelu szpitala i jego pacjent�w.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Nazywa�a si� <emphasis>Cordelia </emphasis>i p�yn�a do Hajfy. Kiedy� na jej rufie powiewa�a bandera Liberii, co pomaga�o w przewo�eniu towar�w do port�w, g��wnie muzu�ma�skich, kt�re nie wpu�ci�yby statku p�yn�cego pod izraelsk� bander�.</p><p>Teraz jednak na �wiecie nie by�o ju� �adnych znacz�cych muzu�ma�skich port�w. Ma�a niebiesko-bia�a bandera �opocz�ca na kr�tkim maszcie oznajmia�a �wiatu i wszystkim Posleenom, kt�rzy o�mieliliby si� zbli�y�, �e to izraelski statek.</p><p>Bandera by�a jedyn� czyst� rzecz� na <emphasis>Cordelii, </emphasis>statek bowiem zabra� ludzi z Hajfy przed upadkiem miasta, potem za� przez ponad miesi�c przewozi� Izraelczyk�w i Europejczyk�w na p�noc, a sprz�t na po�udnie, i nie by�o czasu na serwis czy cho�by sprz�tanie.</p><p><emphasis>Cordelia </emphasis>straszliwie �mierdzia�a.</p><p>Ale by�a te� chyba najpi�kniejsz� rzecz�, jak� <emphasis>Oberstleutnant </emphasis>Dawid Benjamin z brygady <emphasis>Juda Machabeusz </emphasis>widzia� w �yciu� i do diab�a ze smrodem.</p><p>Dowodz�cy niedobitkami brygady, trzystu dwunastoma zm�czonymi i brudnymi m�czyznami i kobietami, bez ci�kiej broni czy innego sprz�tu, oraz kieruj�cy oko�o pi�tnastoma tysi�cami izraelskich uchod�c�w, Benjamin pilnowa� za�adunku tych obszarpanych resztek swojego narodu na pok�ad.</p><p>Oderwa� si� od pracy, widz�c zbli�aj�cego si� sztabowego mercedesa z insygniami niemieckiego feldmarsza�ka. Zasalutowa��� co izraelscy �o�nierze robili rzadko�� zanim rozpozna� ubranego na szaro m�odego m�czyzn�, kt�ry wysiad� z samochodu, trzymaj�c w r�ku bia�� szpicrut�.</p><p>��Gdzie pa�skie <emphasis>Sigrunen?�� </emphasis>spyta� zaczepnie.</p><p>Jedynym na �wiecie cz�owiekiem nosz�cym podw�jne b�yskawice, kt�rego towarzystwo Benjamin potrafi� znie��, by� Hans Brasche. Nigdy nie uda�o mu si� nawi�za� serdecznych stosunk�w z M�hlenkampfem, mimo i� Niemiec szczerze si� stara�.</p><p>��Ju� ich nie potrzebujꠗ odpar� feldmarsza�ek.�� Dopi��em swego, odda�em moim dawnym podw�adnym i towarzyszom ich szacunek dla samych siebie. A teraz, dowodz�c bardziej regularnymi si�ami ni� SS, udzieli�em sobie dyspensy. W ko�cu by�y tylko symbolem, znacz�cym r�ne rzeczy dla r�nych ludzi.</p><p>Na to Benjamin nie mia� odpowiedzi. Potrafi� pogodzi� si� z faktem, �e b�yskawice oznacza�y teraz co� innego�� miecz zemsty�� dla wi�kszo�ci Niemc�w, wi�kszo�ci Europejczyk�w, a nawet dla sporej liczby Izraelczyk�w. Ale on sam ich nienawidzi� i nic nie mog�o tego zmieni�.</p><p>��Jak s�dz�, zmierza pan do Sztokholmu?�� spyta� M�hlenkampf.</p><p>��Tak, do Sztokholmu, a potem kolej� na p�noc, do podmie�cia. Zbieraj� tam w jednym miejscu wszystko, co zosta�o z Izraela.</p><p>��Nie wiem, czy to m�dre�� stwierdzi� feldmarsza�ek.</p><p>��M�dre czy nie�� uci�� Benjamin�� to konieczne. Gdyby�my si� z wami wymieszali, doprowadziliby�cie razem z Posleenami do tego, co nie uda�o si� Hitlerowi, czyli do zguby narodu �ydowskiego. Po prostu za ma�o nas zosta�o.</p><p>��O tym w�a�nie m�wi�. Mo�e wszyscy powinni�my wygin�� jako oddzielne narody. Mo�e powinni�my po prostu sta� si� ras� ludzk�.</p><p>Izraelczyk pokr�ci� przecz�co g�ow�, patrz�c Niemcowi prosto w oczy.</p><p>��Ja pozostaj� �ydem.</p><p>M�hlenkampf zerkn�� na jego �elazny Krzy�.</p><p>��Pozostaje pan, przyjacielu, wariatem. Ale i tak si� ciesz�, �e nale�ymy do jednego gatunku. Powodzenia, wariacie. Powodzenia i niech pana B�g prowadzi.</p><p>M�hlenkampf wyci�gn�� przyjacielsko praw� d�o�.</p><p>Z powod�w, kt�rych sam nie potrafi� wtedy poj��, Benjamin�� stoj�cy niedaleko �opocz�cej na rufie <emphasis>Cordelii </emphasis>izraelskiej flagi�� przyj�� ja po zaledwie kr�tkiej chwili wahania.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Isabelle patrzy�a z rufy na oddalaj�ce si� niemieckie wybrze�e. Zastanawia�a si�, czy uda si� wydosta� wszystkich na czas, czy te� raczej�� co wydawa�o si� prawdopodobne�� jaka� inna kobieta b�dzie musia�a kr��y� po szpitalnych oddzia�ach, morduj�c rannych i chorych, by oszcz�dzi� im gorszego losu.</p><p>By�a to chwila niewys�owionej samotno�ci. Po cz�ci powodem by�a sama podr� i samotno�� morza. Ale przede wszystkim Isabelle nie mia�a z kim porozmawia�, nie mia�a przed kim zrzuci� brzemienia cierpi�cej duszy. Kapelan? Odesz�a z ko�cio�a dawno temu, nie mog�a tam szuka� ukojenia. Psychiatrzy? Jej m���� teraz by�a ju� pewna, �e nie �yje, tak samo jak Thomas�� by� prawdziwym lekarzem i przej�a od niego podej�cie do ludzi, kt�rych nazywa� �znachorami�.</p><p>Reszta personelu szpitala r�wnie� nie wchodzi�a w gr�. Wszyscy wiedzieli, co Isabelle musia�a zrobi�. Mo�e nawet to rozumieli. Ale s�ysza�a ich szepty. Nie mog�a szuka� w�r�d nich przyjaciela. By�a <emphasis>nieczysta.</emphasis></p><p>Morze j� kusi�o. Kr�tki skok� i lodowata woda by j� oczy�ci�a. Nie ba�a si� �mierci, ju� nie. Ale jej jedyny syn trzyma� j� na �wiecie niczym �a�cuch, jak p�powina ��cz�ca pokolenia.</p><p>Pokr�ci�a g�ow�. S�o�ce zachodzi�o, morze by�o spokojne. Pomy�la�a, �e mo�e warto zaryzykowa� i co� zje��. Odwr�ci�a si�, przesz�a po pok�adzie i wesz�a do kambuzy.</p><p>Ledwie zauwa�y�a przygarbionego ch�opaka karmionego przez piel�gniark�. Pogr��ona we w�asnym nieszcz�ciu, podesz�a do kolejki ustawionej do wydawania jedzenia. A potem odwr�ci�a si�, upu�ci�a tac� i pobieg�a.</p><p>Dopad�a ch�opaka i run�a obok niego na kolana, obejmuj�c go mocno ramionami.</p><p>��Och, Thomas, m�j synu, moje dziecko!</p><p>Ku zaskoczeniu karmi�cej go piel�gniarki�� bo ch�opiec osun�� si� jeszcze g��biej w swoje osobiste piek�o�� w oczach Thomasa po raz pierwszy od wielu dni pojawi�o si� troch� �ycia. Odwr�ci� g�ow� w stron� obcej kobiety.</p><p>��Mama?</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Brunhilda, na p�noc od Hanau, Niemcy, 4 marca 2008</subtitle><empty-line/><p>��Skurwysyny�� mrukn�� Prael, licz�c okr�ty wroga i wybieraj�c priorytetowy cel dla Schl�ssela. Dzia�o Brunhildy zn�w hukn�o.</p><p>��Trafiony�� oznajmi� Schl�ssel bez entuzjazmu.</p><p>Prael nie mia� dla niego nowego celu. Wr�g by� sprytny, trzyma� si� poza zasi�giem strza�u, dop�ki nie zebra� si� w grup�, a potem przypuszcza� w�ciek�y atak. Dla dow�dcy jednoczesne przepatrywanie nieba w poszukiwaniu cel�w i prowadzenie Muellera, kierowcy, poza obszar przewidywanego ostrza�u Posleen�w by�o piek�em.</p><p>Ale nie by�o to ci�g�e zagro�enie. Dla czo�gu bardziej niebezpieczne by�y hordy normals�w i Wszechw�adc�w, w��cz�ce sie. po centralnych Niemczech. Jak dot�d <emphasis>Brunhildzie </emphasis>uda�o si� zmia�d�y� wszystkie, na kt�re natrafi�a.</p><p>Cen� za to by�o zu�ycie pancerza ablatywnego do tego stopnia, �e w kilku miejscach hiperszybka rakieta albo strza� z dzia�ka plazmowego mog�y si� przebi� do �rodka.</p><p>Gdyby wsp�praca nie sz�a Posleenom tak marnie, pomy�la� Prael, ju� dawno byliby�my martwi. Ci durnie atakuj� nas okr�tami, piechot� i lataczami. Ale nigdy nie udaje im si� zrobi� tego jednocze�nie. W ko�cu jednak przez przypadek im wyjdzie i wtedy, przy takim stanie opancerzenia, b�dzie po nas. Hmmm, Mo�e da�oby si� co� z tym zrobi�.</p><p>Na ekranach przynajmniej raz nie by�o nic wida�, ale taki stan rzeczy nie m�g� d�ugo trwa�.</p><p>��Rinteelu�� powiedzia� Prael�� mamy chyba chwil� ciszy. We� Schmidta, id�cie na g�r� i zobaczcie, czy uda wam si� odczepi� par� p�yt ablatywnych i przymocowa� je tam, gdzie s� bardziej potrzebne.</p><p>��Robi siꠗ odpar� obcy. Zr�czniejszy od Schmidta, szybko rozpi�� pasy.</p><p>��Nadlatuje pi��dziesi�t siedem okr�t�w wroga�� oznajmi� czo�g swoim zwyk�ym monotonnym g�osem.�� W obecnym tempie znajd� si� w zasi�gu za sze�� sekund. Zbli�a si� te� kilkaset wrogich lataczy, b�d� w zasi�gu za pi��dziesi�t dwie sekundy. Nie mam danych o piechocie�</p></section><section><title><p>INTERLUDIUM</p></title><p>M�j pan i w�dz nie jest ju� taki jak kiedy�, pomy�la� Ro�moloristen. Ci ludzie z�amali mu serce. Athenalras szed� na spotkanie Borominskara nietkni�tym mostem nad rzek� zwan� przez ludzi �Elb��. Cho� wysoki rang� w hierarchii Ludu, szed� niepewnie, jak stary kessentai got�w wst�pi� na Drog� Wiedz�cych.</p><p>Borominskar st�pa� spr�y�cie. Ro�moloristen zobaczy�, �e jego zad okrywa jaki� koc zrobiony ze �redniej d�ugo�ci jasnego futra thresh. Futro wydawa�o si� bardzo m�ode i �wie�e, powiewa�o lekko we wczesnym wiosennym s�o�cu. Poniewa� Lud nie zna� sztuki plecenia, Ro�moloristen wyci�gn�� logiczny wniosek.</p><p><emphasis>�al mi ci�, Borominskarze, je�li threshkreen przy�api� ci� �ywego w odleg�o�ci cho�by miliona miar od tego okrycia. Nie zabij� ci� tak po prostu; wytn� ci �ywcem wn�trzno�ci i upiek� je na twoich oczach, a potem zostawi� twoje zdychaj�ce szcz�tki na po�arcie insektom tej planety. To samo zrobi� z ka�dym z twoich podw�adnych, bo nic nie rozw�ciecza thresh tak jak mordowanie ich m�odych.</emphasis></p><p><emphasis>Widzisz, panie, oni nie s� tacy jak my. My zabijamy, �eby je��, nie zadaj�c przy tym wi�cej b�lu ni� to konieczne. Nie jeste�my ras� okrutn�, zaledwie praktyczn�.</emphasis></p><p><emphasis>Ale ludzie to gatunek okrutny. Potrafi� rozkoszowa� si� cierpieniem wroga. �al mi ciebie, Borominskarze, je�li thresh powr�c�, je�li wyrw� si� ze swoich fortec.</emphasis></p><p><emphasis>A wr�c�, o panie wschodu. Wyrw� si�. Nasz gatunek jest skazany na zag�ad�.</emphasis></p></section><section><title><p>20</p></title><subtitle>Tygrys Brunhilda, koniec</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Prze�y�em. Jak to mo�liwe, �e prze�y�em?</emphasis></p><p>Oszo�omiony i zdezorientowany Indowy Rinteel podni�s� si� powoli i niepewnie z pod�ogi, na kt�r� run�� po ostatnim trafieniu <emphasis>Brunhildy </emphasis>przez Posleen�w. W powietrzu unosi� si� miedziany zapach, co�, czego Indowy nie rozpoznawa�. Mia� wra�enie, �e zapach dochodzi z g�stej czerwonej cieczy przelewaj�cej si� po pod�odze. Opu�ci� g�ow� i pow�cha�. <emphasis>Ach, tak pachnie ludzka krew.</emphasis></p><p>Przedzia� by� pe�en dymu, gorzkiego, szczypi�cego i bez trudu zabijaj�cego zapach krwi. Dym wydobywa� si� mi�dzy innymi z jego w�asnego panelu kontroli uszkodze�.</p><p>Gdybym siedzia� na swoim fotelu, pochylony do przodu, ju� bym nie �y�, pomy�la� Rinteel.</p><p>Us�ysza� cichy gwizd dmuchaw czo�gu, najwyra�niej w��czaj�cych si� automatycznie po wykryciu w powietrzu niebezpiecznych substancji. Ju� po chwili w przedziale przeja�ni�o si� na tyle, �e m�g� si� rozejrze�.</p><p>Na widok tego, co zobaczy�, �cisn�o mu si� serce. Po obu stronach kokonu jego ludzcy towarzysze zwisali martwo w swoich fotelach. Trzaskaj�cy pancerz <emphasis>Brunhildy </emphasis>powyrywa� w ich cia�ach tyle dziur, �e zrobi�y si� bia�e.</p><p>Zw�oki Schl�ssela, Henschela i Praela by�y zmasakrowane bardziej ni� inne. Poslee�ski ostrza� poczyni� najwi�cej zniszcze� w tylnej cz�ci kokonu. Wszystko tam by�o zalane krwi�, przemieszan� ze strz�pami cia�a i od�amkami ko�ci.</p><p>Groza tej sceny sprawi�a, �e w umy�le Indowy co� �pstrykn�o�. Rinteel poczu�, �e jaka� cz�� jego zdrowych zmys��w ucieka. A kiedy ta cz�� znikn�a, odkry�, �e potrafi czu� to, czego nigdy dot�d nie czu�: gniew, nienawi�� i ��dz� zemsty. Jednocze�nie kiedy uczucia te wkrad�y si� do jego umys�u, Rinteel poczu� b�l w ca�ym ciele�� to kulturowe i filozoficzne uwarunkowanie jego rasy przeciwko przemocy dawa�o o sobie zna�.</p><p>Indowy gor�czkowo odepchn�� od siebie przepe�nione nienawi�ci� my�li. Ale nie odzyska� w ten spos�b r�wnowagi.</p><p>Z przodu kokonu�� ze stanowiska kierowcy Muellera�� dobiega� cichy j�k.</p><p>Mo�e nie jestem jednak sam, pomy�la� Rinteel. Przyjaciel Johann mo�e jeszcze �y�. Pobieg� nieco niepewnie na swoich kr�tkich nogach do fotela Muellera i obr�ci� go do siebie.</p><p>Mueller �y�, chocia� ledwie. Z dziury w jego piersi sp�ywa�a czerwona piana, strumie� krwi zalewa� twarz.</p><p>��Przyjacielu Johannie, jak mog� ci pom�c?</p><p>��Rinteelu, to ty? Nie widz� ci�.</p><p>��Jeste� ci�ko ranny, Johannie.�� Czy kto��</p><p>��Nie, przykro mi. Wszyscy nie �yj� opr�cz nas dw�ch. Us�yszawszy te grobowe wie�ci, Mueller popad� w odr�twienie.</p><p>��Wszyscy nie �yj�. Wszyscy� Rinteelu, musisz walczy�. Ja umieram, nie mog�.</p><p>��Ja te� nie mog�, Johannie. M�j lud nie jest ludem wojownik�w.</p><p>��S� r�ni wojownicy, Rinteelu. Musisz walczy� dalej.�� Muellerem szarpn�� spazm kaszlu; z jego ust pop�yn�a krew i krwawe strz�py Kiedy atak min��, Mueller doko�czy� tak cicho, �e ledwie go by�o s�ycha�:�� U�yj swojego umys�u, Rinteelu. Znajd� spos�b� Mo�e czo�g ci pomo�e.</p><p>Mueller zn�w si� rozkaszla�. Kiedy sko�czy�, Indowy zobaczy�, �e cz�owiek nie oddycha.</p><p>Rinteel nigdy dot�d nie straci� przyjaciela. Ta strata odebra�a mu jeszcze troch� psychicznej r�wnowagi.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Rinteel wiedzia�, �e zdrowy psychicznie Indowy ju� dawno opu�ci�by <emphasis>Brunhild�. </emphasis>Odkry� jednak, �e po prostu nie mo�e uciec. Przy swoim uwarunkowaniu z jednej, a poczuciem obowi�zku i honoru nauczonym od za�ogi z drugiej strony, Indowy potrafi� nazwa� chorob� umys�u, kt�ra go dotkn�a. Cz�owiek nazwa�by j� schizofreni�, ale to nie by�oby w�a�ciwe okre�lenie. Rinteel nie dozna� rozdwojenia ja�ni, lecz post�puj�cego rozszczepienia systemu zasad.</p><p>W takim w�a�nie stanie umys�owego zam�tu rzuci� w przestrze� pytanie:</p><p>��Czo�gu <emphasis>Brunhildo?</emphasis></p><p>��Jestem tu, Indowy Rinteelu.</p><p>��W jakim jeste� stanie? M�j panel kontroli uszkodze� nie dzia�a.</p><p>��Wszystkie najwa�niejsze systemy s� sprawne, Rinteelu.</p><p>��A wi�c mo�esz walczy�?</p><p>��Nie, Indowy Rinteelu, chyba �e w obronie w�asnej. A w �adnym razie nie mog� u�ywa� g��wnej armaty, je�li dow�dca albo cz�onek za�ogi nie wyda mi takiego polecenia.</p><p>��Czy jestem oficjalnym cz�onkiem za�ogi, <emphasis>Brunhildo?</emphasis></p><p>��Jeste�, Rinteelu.</p><p>Indowy zamilk�; w jego duszy nadal walczy�y ze sob� r�ne warto�ci, nowe i stare. Pomy�la�, �e gdyby podda� si� nakazowi walki, ta cz�� jego rozszczepionego teraz systemu zasad dos�ownie by nim ow�adn�a. Pomy�la� te�, �e jego organizm by tego nie prze�y�, �e jego uwarunkowanie zabi�oby go, gdyby podda� si� tej prymitywnej ��dzy.</p><p>A Rinteel nie chcia� umiera�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Nie chc� umiera�, czo�gu <emphasis>Brunhildo�� </emphasis>powiedzia�, poci�gaj�c �yk �rodka odurzaj�cego, kt�ry w cudowny spos�b przetrwa� atak Posleen�w.</p><p>��Rozumiem, �e to powszechne u istot my�l�cych, Indowy Rinteelu.</p><p>��Masz instrukcje, programy, kt�re nakazuj� ci pr�bowa� przetrwa�, prawda?</p><p>��Tak, Rinteelu. Ale to kwesti� programowania, a nie osobistych preferencji. Ja nie mam osobistych preferencji. Nie jestem osob�.</p><p>Indowy wyda�o si� to trudne do zaakceptowania. Pochodzi� w ko�cu z cywilizacji, w kt�rej SI, zw�aszcza produkowane przez Darhel�w przeka�niki, posiada�y osobowo��.</p><p>��Od�wie� moj� pami��, <emphasis>Brunhildo. </emphasis>Nie mo�esz uruchomi� programu przetrwania, je�li masz na pok�adzie wi�cej ni� dwie sztuki amunicji?</p><p>��Zgadza si�, Rinteelu. Indowy zastanowi� si�.</p><p>��Czy nad nami s� poslee�skie okr�ty, Brunhildo?�� spyta�.</p><p>��S�, Rinteelu. My�l�, �e przerwali atak, bo wygl�damy na martwych. Latacze wroga r�wnie� si� wycofa�y. Po trafieniu, kt�re przebi�o pancerz, uciszy�am bro� bliskiego zasi�gu, �eby ich zmyli�. To cz�� mojego programu przetrwania, chocia� uwa�am, �e w my�l prawa mi�dzynarodowego to przest�pstwo wojenne.</p><p><emphasis>Martwych? Martwych? Ja nie chc� umiera�. A mimo to skoro musz�</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Ile pocisk�w do g��wnej armaty zachowa�a�, <emphasis>Brunhildo?</emphasis></p><p>��Posiadam sto czterdzie�ci siedem pocisk�w kinetycznych ZU-PP, Rinteelu. Plus pi��dziesi�t dziewi�� pocisk�w przeciwpiechotnych.</p><p>��Ile czasu zaj�oby ci pozbycie si� wszystkich pocisk�w kinetycznych opr�cz dw�ch?</p><p>��Niewiele ponad godzin�, Rinteelu.</p><p>��A wtedy b�dziesz mog�a uruchomi� program przetrwania?</p><p>��Tak, Rinteelu.</p><p>Indowy zn�w zamilk�, �eby pomy�le�.</p><p>��Czy potrafisz okre�li� kolor nieba, <emphasis>Brunhildo?�� </emphasis>zapyta� wreszcie.</p><p>��Tak.</p><p>��Czy widzisz kolor ziemi?</p><p>��Tak, Rinteelu.</p><p>��Czy potrafisz zmieni� postrzegane kolory? Zmodyfikowa� to, co widzisz?</p><p>��Tak.</p><p>��Dobrze. Chc�, �eby� zmodyfikowa�a je tak, by ziemia i niebo by�y zielone.</p><p>��Dobrze, Rinteelu. Zrobi�am to.</p><p>��Dobrze, bardzo dobrze. Dzi�kuj�, <emphasis>Brunhildo. </emphasis>Jakie kolory pozosta�y?</p><p>��Tylko srebrne kszta�ty poslee�skich okr�t�w.</p><p>��Doskonale. A teraz, <emphasis>Brunhildo, </emphasis>chc�, �eby� wystrzeli�a wszystkie opr�cz dw�ch pociski kinetyczne. Ale nie wolno ci celowa� w ziele�.</p><p>Armata elektromagnetyczna czo�gu natychmiast unios�a si� niemal pionowo w g�r�, wie�a si� obr�ci�a i czo�g zacz�� dygota� od wysy�anych w g�r� impuls�w �mierci.</p><p>Wtedy Indowy si� u�miechn��; szale�stwo ca�kowicie nim ow�adn�o. Kiedy czo�g zosta� w ko�cu zniszczony przez ogie� Posleen�w, Rinteel wci�� si� u�miecha�.</p><empty-line/><subtitle>Wi�zienie Spandau, Berlin, Niemcy, 5 marca 2008</subtitle><empty-line/><p>Odg�os szpon�w obcych na betonowej pod�odze, odbijaj�cy si� echem od kamiennych mur�w i stalowych drzwi starego wi�zienia, nape�nia� Guntera St�ssela przera�eniem.</p><p>Stra�nik�w nie by�o; odeszli, �miej�c si� z losu wi�ni�w, kt�rych rozmy�lnie zostawiali na pastw� Posleen�w. Nie porusza�y ich b�agania ani propozycje przekupstwa. Chocia� na ich ko�nierzach nie b�yszcza�y <emphasis>Sigrunen, </emphasis>stra�nicy mieli chyba wiele wsp�lnego z umys�owo�ci� tych, kt�rzy nosili je w dawniejszych czasach. Na pewno za� nie czuli lito�ci dla tych wi�ni�w, kt�rzy odsiadywali wyroki za kolaboracj� z Darhelami.</p><p>Dygocz�cy w swojej celi�� bo z odej�ciem obs�ugi wi�zienia przesta�o dzia�a� ogrzewanie�� G�nter podskoczy�, s�ysz�c wrzask dobiegaj�cy zza zakr�tu korytarza. S��w wrzeszcz�cego, o ile to by�y s�owa, nie da�o si� zrozumie�. To by�o w�a�ciwie wycie, b�aganie o lito��.</p><p>Wycie nagle ucich�o jak uci�te no�em. Gunterowi zdawa�o si�, �e us�ysza� odg�os spadania czego� na betonow� pod�og�, ale nie by� pewien. By� za to pewien, �e s�yszy koncert warcz�cego, mlaskaj�cego ucztowania. S�ysza� te� krzyki, i b�agania dobiegaj�ce z innych cel.</p><p>Odg�os szpon�w na betonie przybli�a� si�. Wrzaski kojarz�ce si� z dziewi�tnastowiecznym domem wariat�w by�y coraz g�o�niejsze i bli�sze.</p><p>Kiedy poslee�ski cosslain dotar� do celi Guntera i rozwali� zamek, znalaz� go chowaj�cego si� pod kocem w drugim k�cie pomieszczenia. Cosslain zerwa� koc i wywl�k� Guntera za w�osy na korytarz, gdzie wszyscy mogli si� po�ywi� bez przepychanek, cz�sto prowadz�cych do wewn�trznych walk mi�dzy Ludem.</p><p>Po pe�nym przera�enia oczekiwaniu, po coraz g�o�niejszym koncercie wrzask�w, b�aga� i stukotu spadaj�cych g��w, G�nter bez w�tpienia by� zupe�nie ob��kany. Kiedy obcy wyj�� miecz borna i uderzy� nim w jego kark, odr�buj�c mu g�ow�, m�czyzna by� tak samo oboj�tny jak on.</p><empty-line/><subtitle>Sztokholm, Szwecja, 12 marca 2008</subtitle><empty-line/><p>��Wszystko stracone�� mrukn�� kanclerz g�osem pozbawionym nadziei.</p><p>Le��cy na szpitalnym ��ku M�hlenkampf wzruszy� ramionami.</p><p>��Przegrali�my bitw�, <emphasis>Herr Kanzler. </emphasis>Ale nie przegrali�my jeszcze wojny.</p><p>W jakim wszech�wiecie �yje ten cz�owiek?, zdziwi� si� kanclerz.</p><p>M�hlenkampf jakby czyta� w jego my�lach.</p><p>��Bitwa to nie wojna, nawet seria bitew to nie wojna, <emphasis>Herr Kanzler. </emphasis>Ta wojna nie b�dzie sko�czona, dop�ki ostatni z nas, kopi�cy i k�saj�cy, nie zostanie wyci�gni�ty z ostatniego okopu albo ostatniej jamy, po wystrzeleniu ostatniego pocisku. Uratowali�my blisko dwadzie�cia milion�w naszych rodak�w, podobna liczba znalaz�a schronienie w Alpach. Dodajmy do tego kilka milion�w Francuz�w, Polak�w, Czech�w i W�och�w. Ludzie, kt�rych uratowali�my, s� bardzo cenni: to kobiety, kt�re urodz� mn�stwo nowych �o�nierzy, m�drzy rolnicy, uzdolnieni robotnicy. Uratowa�o si� te� do�� �o�nierzy, �eby zasia� ziarno, z kt�rego wyrosn� pot�ne armie. Na p�nocy i po�udniu zn�w uro�niemy w si��. A wr�g nie ma szans wygrzeba� nas ani spod skandynawskich �nieg�w, ani z alpejskich fortec. Pr�dzej zag�odzi si� na �mier�. Ale my nie b�dziemy g�odowa�, <emphasis>Herr Kanzler. </emphasis>O tak, porcje mog� by� sk�pe, dop�ki nie wyrwiemy si� z naszych g�rskich umocnie�. I co z tego? <emphasis>Volk </emphasis>sta� si� zbyt mi�kki za czas�w dobrobytu, a chudy wilk to wilk z�y. Nie, <emphasis>Herr Kanzler. </emphasis>Wojna nie jest przegrana, dopiero si� zaczyna.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Niedobitki dywizji <emphasis>Charlemagne�� </emphasis>dwa tysi�ce ludzi z dywizji, kt�ra kiedy� liczy�a dwadzie�cia tysi�cy i straci�a blisko dwa razy tyle w walce�� dotar�y w bezpieczne miejsce. W stosunkowo niewielkim zak�tku olbrzymiego sztokholmskiego podmie�cia ocalali francuscy cywile powitali przyja�nie ma�y oddzia�, kt�ry by� wszystkim, co pozosta�o z wielkiej niegdy� i walecznej armii. Ch�opc�w i dziewczynki w wieku od dwunastu lat w g�r� zamieniano ju� w to, czego ich nar�d potrzebowa�, by przetrwa�: �o�nierzy.</p><p>Dla Isabelle to by�a ohyda�� bra� tak m�odych ludzi i wypacza� ich serca i umys�y, robi� z nich maszyny do zabijania. To by�a ohyda, ale Isabelle wiedzia�a, �e nie najstraszniejsza z mo�liwych. Mog�o jej si� to nie podoba�, mog�a nawet nie m�c powstrzyma� si� od nienawi�ci. Ale wiedzia�a, �e jest w stanie pogodzi� si� z tym, bo alternatywa by�a o wiele gorsza.</p><p>Pomy�la�a o starym ameryka�skim serialu science-fiction �Podr� do gwiazd� czy jako� tak. Kiedy� bardzo go lubi�a, chocia� ju� w dwie minuty po zako�czeniu odcinka fabu�a wydawa�a jej si� ma�o wiarygodna. Nie trafia�a te� do niej zbytnio filozofia serialu.</p><p>Ale dwie prawdy przypad�y jej do gustu. Ta mniej wa�na brzmia�a: �Posiadanie nie jest tak satysfakcjonuj�ce jak pragnienie posiadania�. O wiele wa�niejsza, zw�aszcza w obecnych okoliczno�ciach, by�a prosta prawda: �Przetrwanie znosi programowanie�.</p><p>Przesz�a do ma�ego pomieszczenia w swoim mieszkaniu, w�a�ciwie niewiele wi�kszego od schowka, gdzie spa� Thomas, kiedy nie mia� s�u�by w <emphasis>Charlemagne. </emphasis>Uchyli�a drzwi i popatrzy�a na syna.</p><p>Wyczuwaj�c, �e �pi, zaryzykowa�a otworzenie drzwi na tyle, �eby wej��. Nie chc�c go obudzi�, Isabelle usiad�a na pod�odze. By�a wystarczaj�co wysoka, a ��ko do�� niskie, by mog�a bez problemu pog�aska� go �agodnie po twarzy.</p><p>Przetrwanie znosi programowanie, pomy�la�a. Ja zosta�am zaprogramowana przez moj� matk�, kt�ra widzia�a, jak Francja przegrywa trzy wojny z rz�du, i dosz�a do wniosku, �e ca�y ten proces jest daremny. Moja matka zosta�a zaprogramowana przez swoj� matk�, kt�ra ba�a si�, �e nigdy nie wyjdzie za m��, bo pierwsza wojna �wiatowa mocno wytrzebi�a m�czyzn. A ty, m�j synu, zosta�e� zaprogramowany przeze mnie.</p><p>Wychowa�am ci� na dobrego ch�opca, ciep�ego i �agodnego. Dlatego kiedy przysz�a pora i musia�e� zrobi� co� strasznego, �eby nie dopu�ci� do czego� jeszcze gorszego, nie potrafi�e�. Ale to moja d�o� powstrzyma�a twoj�, moje serce kochaj�cej matki z�ama�o twoje. Wina, m�j synu, jest po mojej stronie.</p><p>Dlatego jutro, kiedy obudzisz si� na �niadanie� i ka�dego nast�pnego poranka b�dzie przy tobie matka, kt�ra w�o�y ca�e serce i dusz� w uczynienie z ciebie kogo�, kim nigdy nie chcia�am, �eby� by�: �o�nierza. Matka, kt�ra b�dzie ci doradza�, podpowiada� i wspiera�, �eby� zosta� najlepszym francuskim �o�nierzem w tym stuleciu.</p><p>Bo �przetrwanie znosi programowanie�.</p><empty-line/><subtitle>Tygrys Anna, koniec</subtitle><empty-line/><p><emphasis>Es ist zu Ende, </emphasis>pomy�la� Hans. To koniec: koniec b�lu, wojny, walki. Ale zosta�o jeszcze kilka rzeczy do zrobienia.</p><p>Rozejrza� si� po kokonie bojowym. Ca�a za�oga patrzy�a na niego pytaj�co. <emphasis>Szli�my za tob� do samego ko�ca. Teraz nie mo�emy ju� nic wi�cej zrobi�. Co dalej, dow�dco?</emphasis></p><p>Hans odwr�ci� si� od nich i za�o�y� sw�j he�m VR.</p><p>��<emphasis>Anno�� </emphasis>powiedzia��� mapa sytuacyjna prosz�, sytuacja strategiczna.</p><p><emphasis>��</emphasis>Tak jest, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>odpar� czo�g, a Hansowi zdawa�o si�, �e w jego sztucznym g�osie jest jaki� g��boki, a zarazem niewyra�alny smutek. Mo�e to dlatego, �e s�owa maszyny by�y filtrowane przez jego w�asny znu�ony i przybity umys�.</p><p>Na mapie, kt�r� Anna wy�wietli�a w wirtualnej rzeczywisto�ci, pojawi� si� wr�g, wielka czerwona plama zakrywaj�ca Niemcy od Monachium do Hamburga. Cienkie, nieregularne pasmo niebieskiego utrzymywa�o si� na prze��czach prowadz�cych do bawarskich i szwajcarskich Alp oraz w Szlezwiku-Holsztynie. Linia ta oznacza�a ostatnie walcz�ce jednostki obro�c�w. Wszyscy pozostali, kt�rzy nie znale�li schronienia w g�rach, gin�li pod fal� obcych.</p><p>Przez niebiesk� lini� zalewan� czerwonym przyp�ywem przechodzi� ostatni ocala�y milion cywil�w, ukazany na mapie jako znikaj�ce plamy zieleni.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>wy��cz obraz.</p><p>Hans zdj�� he�m i odwr�ci� si� z powrotem do za�ogi.</p><p>��Wi�kszo�� z was nie mo�e ju� nic zrobi�. Schultz, Harz, bierzcie torby i id�cie. Znajd�cie schronienie na p�nocy.</p><p>Dieter i Rudi zacz�li protestowa�, ale Hans ich uciszy�.</p><p>��Id�cie, panowie. Wasz kraj, kt�ry jest czym� wi�cej ni� tylko polami, wzg�rzami, miastami i rzekami, potrzebuje was �ywych. Znajd�cie sobie �ony, za��cie rodziny. Wychowajcie syn�w tak dobrych i dzielnych jak wy sami, syn�w, kt�rzy kt�rego� dnia odzyskaj� dla nas nasz dom. A gdyby�cie byli tak dobrzy i przed odej�ciem u�cisn�li mi d�o�</p><p>Z podobnymi s�owami i u�ciskami r�k Hans zwolni� ca�� za�og�, jednego �o�nierza po drugim, a� zostali tylko on i Krueger. Krueger ostentacyjnie nie odrywa� wzroku od ekranu kierowcy, maj�c nadziej�, �e nie b�dzie ju� potrzebny dow�dcy i b�dzie m�g� uciec w bezpieczne miejsce.</p><p>Ale Hans siedzia� milcz�cy na swoim fotelu dow�dcy, a jego d�o� g�adzi�a lew� kiesze� na piersi. Wpatrywa� si� w plecy Kruegera.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Schultz i Harz do��czyli do coraz g�stszego strumienia uciekaj�cych na p�noc uchod�c�w i niedobitk�w oddzia��w. By� to widok a� zanadto znajomy, nie zmniejsza�o to jednak b�lu, jaki czuli, widz�c starc�w i staruszki brn�cych przed siebie, by uciec przed obcymi hordami, i g�odne matki prowadz�ce g�odne dzieci do jakiego� odleg�ego i, jak mia�y nadziej�, bezpiecznego miejsca.</p><p>��Powinni�my wraca栗 powiedzia� Schultz.�� Niewa�ne, co m�wi dow�dca, nie powinien umiera� sam. Wstydz� si�, �e uciekam z tymi lud�mi, kiedy powinni�my stan�� do walki, �eby da� im chocia� cie� szansy.</p><p>Dieter zawr�ci�, ale Harz z�apa� go za rami�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Krueger drgn��, kiedy poczu� na ramieniu d�o� Braschego. Dow�dca zbli�y� si� bezg�o�nie; nie odezwa� si� ani s�owem, odk�d zwolni� ostatniego z pozosta�ych cz�onk�w za�ogi.</p><p>��Zostali�my tylko my dwaj, sier�ancie majorze Krueger, tylko dawne SS. To by pasowa�o. Nie s�dzisz, �e my, kt�rzy byli�my tu na pocz�tku, powinni�my tu by� tak�e na ko�cu?</p><p>O czym ten pieprzony wariat gada?, pomy�la� Krueger. Nie chc� by� na �adnym ko�cu. W og�le nie chc�; �eby by� jaki� �koniec�. 1 sk�d ten przyjacielski ton? Obaj wiemy, �e si� nawzajem nienawidzimy.</p><p>Wyczuwaj�c, �e sier�ant major nie odpowie, Hans zabra� d�o� i wr�ci�, nie dbaj�c ju� o cisz�, na sw�j fotel dow�dcy.</p><p>��Gdzie by� tw�j pocz�tek, sier�ancie majorze?�� spyta�.</p><p>��Jestem w SS od 1938, <emphasis>Herr Oberst.</emphasis></p><p>��Doprawdy?�� zdziwi� si� Hans tonem swobodnej konwersacji.�� Oczywi�cie przejrza�em twoje papiery, kiedy przydzielono ci� do mnie. Wynika�o z nich, �e s�u�y�e� tylko w dywizji <emphasis>Totenkopf </emphasis>od 1942. Co robi�e� przedtem?</p><p>��<emphasis>Sonderkommando, Einsatzgruppe C, Totenkopfverb�nde</emphasis><a l:href="#n_50" type="note">[50]</a><emphasis>. </emphasis>Potem kogo� wkurzy�em i wys�ali mnie na front�� odpar� Krueger.</p><p>��<emphasis>Totenkopfverb�nde? </emphasis>W obozach?</p><p>��Tak, w Ravensbr�ck.</p><p>��Aha. Nigdy tam nie by�em, chocia� trafi�em na bardzo kr�tko do Birkenau. Mia�em kogo� bardzo bliskiego w Ravensbr�ck. Powiedz mi, sier�ancie majorze, czy kobiety by�y tam naprawd� takie �atwe?</p><p>Krueger nie odpowiedzia�.</p><p>��Wypu�ci mnie pan?�� spyta� zamiast tego.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Dieter pr�bowa� si� uwolni� z �elaznego chwytu Harza.</p><p>��Puszczaj!�� zawo�a�.�� Ja wracam.</p><p>��Nie, do cholery, nie wracasz! Nawet je�li b�d� musia� da� ci w �eb i zanie�� ci� na plecach, wykonasz ostatnie rozkazy dow�dcy: uciekniesz, b�dziesz �y�, rozmno�ysz si�, wr�cisz i zn�w b�dziesz walczy� za sw�j kraj.</p><p>��Ale ja nie chc� tego robi栗 odpar� Dieter.�� Mo�e gdyby Gudrun wci�� �y�a�</p><p>Nie doko�czy� zdania.</p><p>��Nie ma najmniejszego znaczenia, co chcesz, a czego nie, stary. Liczy si� tylko obowi�zek. A twoim obowi�zkiem jest nie da� si� zabi� bez celu. My�lisz, �e twoja Gudrun by tego nie chcia�a?</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Ale dlaczego chcia�by� gdzie� i��, sier�ancie majorze? Czy nie o tym zawsze marzy�e�, o ostatecznym <emphasis>G�tterd�mmerung?</emphasis></p><p>��Mo�e to pana marzenie, <emphasis>Herr Oberst. </emphasis>Ja nigdy o tym nie marzy�em. Za bardzo lubi� �y�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Widz�c zmieszanie na twarzy Dietera, Harz nie ust�powa�.</p><p>��Nie s�dzisz, �e chcia�aby, �eby� �y�? Widzia�em jej twarz, przyjacielu, tamtej nocy. By�a w tobie zakochana, wiesz o tym. Chcia�aby, �eby� �y�� i by� szcz�liwy.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��A wi�c jeste� zadowolony ze swojego �ycia, sier�ancie majorze? Zadowolony z siebie?�� A dlaczego mia�bym nie by�?</p><p>��Och, nie wiem�� odpar� Hans.�� Ja na przyk�ad rzadko by�em zadowolony. Chocia� by� taki czas�</p><p>Krueger us�ysza� za sob� odg�os darcia materia�u, p�kania szw�w. Wci�� si� nie odwraca�. W tonie g�osu dow�dcy by�o co� gro�nego, co�, czego nie potrafi� dok�adnie okre�li�. W jego s�owach s�ycha� by�o jak�� gorycz.</p><p>��Zawsze wykonywa�em czyje� rozkazy, sier�ancie majorze, od wczesnej m�odo�ci po p�ny wiek m�ski. M�j wyb�r si� nie liczy�. Moja wola si� nie liczy�a. I by�a tylko jedna osoba, kt�rej teraz ju� z nami nie ma, kt�rej wola naprawd� znaczy�a dla mnie wi�cej ni� moja w�asna. Teraz jednak jestem wolny.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Schultz sta� ze zwieszon� g�ow� jak przykuty �a�cuchami, cho� by�y to �a�cuchy raczej moralne ni� fizyczne.</p><p>Jak �atwo by�oby, my�la�, wr�ci� do czo�gu, walczy� i zgin��. Nigdy wi�cej nie cierpie� po stracie ukochanej. Nigdy wi�cej nie martwi� si� o ojca, matk� i siostr�. Mo�e nawet, je�li ksi�a maj� racj�, zn�w spotka� si� z Gudrun. Jak przyjemnie i �atwo by�oby wr�ci�.</p><p>I jak tch�rzliwie. Krueger, cho� bydlak, uczyni� mnie na to za twardym. <emphasis>Oberst </emphasis>Brasche r�wnie� pokaza� mi, �e obowi�zek i odwaga bior� si� z duszy. Krueger gardzi�by mn�, gdybym wybra� �atwiejsze wyj�cie. Ale Brasche by�by rozczarowany, a to by�oby jeszcze gorsze.</p><p>Dieter popatrzy� Harzowi w oczy.</p><p>��Masz racj�, przyjacielu. Musimy jeszcze wiele wycierpie�, zanim zas�u�ymy sobie na wolno�� i odpoczynek. Prowad� na p�noc.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>��Bardzo dobrze, sier�ancie majorze, zas�u�y�e� na nagrod�. Mo�esz i�� i j� odebra�.</p><p>Krueger zerwa� si� z fotela kierowcy i z�apa� za sw�j plecak. Zacz�� upycha� w nim dodatkowe potrzebne rzeczy.</p><p>��Okr�ty wroga lec� w nasz� stron�, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>oznajmi�a <emphasis>Anna.</emphasis></p><p><emphasis>��</emphasis>Nie w�tpi�, <emphasis>Anno. </emphasis>C�, to nie potrwa d�ugo. Lepiej si� pospiesz, sier�ancie majorze.</p><p>Krueger przesta� upycha� plecak i ruszy� mi�dzy rz�dem stanowisk bojowych po obu stronach kokonu. Zatrzyma� si�, zaskoczony, na widok czarnego prostok�ta materia�u le��cego na metalowej pod�odze czo�gu. Podobny prostok�t zdobi� jego w�asny ko�nierz, chocia� na jego wida� by�o litery SS.</p><p>Sier�ant spojrza� na Hansa. Zobaczy�, �e wy��g pu�kownika, tam, gdzie przedtem widnia�a naszywka, jest pusty.</p><p>��Dlaczego?�� spyta�.</p><p>��Powiedzia�em ci, sier�ancie majorze. Jestem teraz wolny� C�, prawie wolny. Wci�� pewne rzeczy mnie ograniczaj�. Nigdy nie chcia�em zn�w nosi� tego symbolu. Innym to nie przeszkadza�o. Oznacza�o dla nich co� dobrego. Dla mnie nie. Ale uzna�em, �e musz� go nosi� i przywr�ci� mu honor, zrobi� to dla innych.</p><p>Hans si�gn�� do lewej kieszeni na piersi bluzy i wyj�� z niej ma�e zawini�tko. Po�o�y� na por�czy fotela cienki posk�adany kawa�ek materia�u oraz kartk� papieru. Ostatni przedmiot�� zdj�cie�� poda� Kruegerowi.</p><p>��Wygl�da znajomo, sier�ancie majorze?</p><p>��Mo�e�� odpar� Krueger, wzruszaj�c ramionami.�� �adna dziewczyna. Pa�ska �ona?</p><p>��Tak, to by�a moja �ona. Przyjrzyj si� uwa�nie�� powiedzia� z naciskiem Brasche.�� Spr�buj sobie przypomnie�, czy ju� jej nie widzia�e�.</p><p>��Nie mam czasu na��� zacz�� Krueger i przerwa�, widz�c, �e Brasche trzyma w r�ce pistolet.</p><p>��Co to jest, do cholery?</p><p>��Kaza�em ci uwa�nie si� przyjrze�.</p><p>Z szybko bij�cym sercem Krueger zn�w spojrza� na zdj�cie.</p><p>��No dobrze, pewnie j� spotka�em. Ale nie wiem, kto to jest.</p><p>Brasche u�miechn�� si�.</p><p>��Nie spodziewa�em si�, �e b�dziesz zna� jej imi�, sier�ancie majorze. Moja �ona mia�a na imi� Anna. Ten czo�g dosta� je po niej; Kruegerowi stan�o przed oczami wspomnienie ma�ej zag�odzonej �yd�wki, wykorzystywanej przez dru�yn� �o�nierzy. Upu�ci� zdj�cie i si�gn�� po bro�.</p><p>Pistolet Hansa przem�wi� raz i drugi. Kruegera rzuci�o na pod�og�. Le�a� na plecach, wykrwawiaj�c si� na �mier�.</p><p>Na chwil� sier�ant straci� ostro�� widzenia. Kiedy j� odzyska�, zobaczy� stoj�cego nad nim u�miechni�tego Braschego, z pistoletem wymierzonym w jego g�ow�.</p><p>��To za moj� �on� Ann�, kt�rej nigdy nie spyta�e� o imi�, ty NAZISTOWSKI SKURWYSYNU!!!</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Pokonani czy nie, Niemcy wci�� pozostawali dok�adni. Kilka kilometr�w dalej Harz i Schultz napotkali autobusy, kt�re wraca�y po odwiezieniu jednej partii uchod�c�w po nast�pn�. Za�adunek przebiega� w uporz�dkowany spos�b i po chwili obaj stali na asfaltowym parkingu, czekaj�c na swoj� kolej. Trasa, jak im powiedziano, prowadzi�a przed Dani�, kilka most�w, a nawet pod wod�, do Szwecji.</p><p>Dieter zatrzyma� si�, zanim zaj�� miejsce w kolejce, i rozejrza� po ojczystej krainie, kt�rej nie spodziewa� si� wi�cej zobaczy�. Nagle bez s�owa ruszy� w kierunku najbli�szego skrawka go�ej ziemi. Tam�� podczas gdy Harz patrzy� na niego, nic nie rozumiej�c�� zacz�� kopa� w ziemi he�mem. Ju� po chwili he�m by� do po�owy pe�ny, a obok niewielkiej jamki pi�trzy�a si� g�rka piachu. Dieter si�gn�� do kieszeni i wyj�� foliow� torebk�, po czym przykry� ni� ziemi� w he�mie i nape�ni� go do ko�ca piachem, dok�adnie ubijaj�c. Wr�ci� do Harza i tworz�cej si� kolejki, nios�c he�m za pasek.</p><p>��Czemu to mia�o s�u�y�?�� spyta� Harz.</p><p>��Na pocz�tku, kiedy kopa�em, chcia�em tylko pochowa� Gudrun, jedyn� jej cz��, kt�r� mog�em pochowa�, tak jak nale�y pogrzeba� ka�dego cz�owieka. Ale potem pomy�la�em, �e kt�rego� dnia dzieci zapytaj� nas: �Co to s� Niemcy?�. I wtedy b�d� m�g� wskaza� ten he�m nape�niony �yzn� ziemi� z domu i szcz�tkami najczystszego ducha i serca, jakie wyda�y Niemcy, chronionymi przez wojenny he�m, tak jak tylko �o�nierze mogli chroni� Niemcy. I wtedy by� mo�e b�d� umia� im odpowiedzie�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Hans podni�s� z pod�ogi zdj�cie Anny, kt�re rzuci� tam Krueger. Spoczywa�o teraz bezpiecznie w jego kieszeni, razem z ma�ym kosmykiem jej w�os�w. Hans u�miechn�� si� ciep�o, czuj�c t� blisko��.</p><p>Ju� nied�ugo, ukochana, ju� nied�ugo, pomy�la�.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>pe�na automatyka. Przygotuj si� do ci�g�ego ognia przeciwl�downikowego. Bro� bliskiego zasi�gu pod twoj� kontrol�. Parametry ostrza�u: poslee�skie latacze i piechota.</p><p>��Tak jest, <emphasis>Herr Oberst�� </emphasis>odpar� czo�g.</p><p>��<emphasis>Anno, </emphasis>m�w mi Hans, mo�esz?</p><p>��Tak, Hans, mog� zwraca� si� do ciebie po imieniu. Hans, te poslee�skie okr�ty s� ju� prawie w zasi�gu i jest ich wi�cej ni� my�la�am. �aduj� ZU-PP.</p><p>��Dzi�kuj�, <emphasis>Anno.</emphasis> Ile mamy czasu?</p><p>��Dwie minuty, Hans.</p><p>��Bardzo dobrze.</p><p>Hans wzi�� ma�y z�o�ony kawa�ek materia�u i zacz�� rozk�ada� go w jarmu�k�.</p><p>��Dzia�o dow�dcy�� oznajmi�. Z g�ry zsun�o si� stanowisko strzelca.</p><p>Kiedy w jego celowniku pojawi� si� pierwszy poslee�ski okr�t, Hans zacz�� recytowa�.</p><p>��S�uchaj, o Izraelu� Pan nasz. B�g� jest jedynym Bogiem�</p></section><section><title><p>EPILOG</p></title><subtitle>W odleg�ej przysz�o�ci�</subtitle><empty-line/><p>Niebo skr�ci�o si� i wypaczy�o. Normalne wzory gwiazd rozmy�y si� i znik�y, kiedy z hiperprzestrzeni zacz�� wy�ania� si� prowadz�cy ludzk� flot� pancernik <emphasis>Derflinger. </emphasis>Za <emphasis>Derflingerem </emphasis>pojawi�y si� <emphasis>Kaiser </emphasis>i <emphasis>Kaiserin, </emphasis>najnowszy supermonitor Bismarck i ci�kie kr��owniki <emphasis>Scharnhorst, Gneisenau, Scheer </emphasis>i <emphasis>Hipper. </emphasis>Parsek dalej materializowa�a si� podobna flota, a w jej sk�adzie <emphasis>Musashi </emphasis>i <emphasis>Yamato, Kongo, Akagi, Kaga, Soryu i Hiryu. </emphasis>Mi�dzy nimi, prowadzona przez okr�ty eskorty, wy�oni�a si� po��czona flota transportowa.</p><p>Trzy podfloty zbli�y�y si� wolno i majestatycznie do celu, g��wnego �wiata znienawidzonych Darhel�w. Umieszczone na jego powierzchni p�automatyczne systemy obronne usi�owa�y nie dopu�ci� ludzi bli�ej. By�y p�automatyczne w tym sensie, �e potrzebowa�y �ywej obs�ugi, kt�ra kaza�aby im wszcz�� walk�, ale potem walczy�y na w�asn� r�k�. Tylko taka metoda ratowa�a darhelsk� �obs�ug� od <emphasis>lintatai�� </emphasis>katatonii i �mierci spowodowanej czynnym stosowaniem przemocy.</p><p>Na pok�adzie okr�tu flagowego floty transportowej, specjalnej jednostki wypo�yczonej od Amerykan�w i nazwanej <emphasis>Chesty Puller, </emphasis>w sali narad spotka�o si� dow�dztwo si� naziemnych. Spotkali si� nie po to, by si� naradza�, planowa� czy wydawa� rozkazy, lecz by sp�dzi� w mi�ej atmosferze kilka godzin pozosta�ych do desantu.</p><p>Po okr�cie przebiega�y fale wibracji, kiedy wysy�a� w d�, na powierzchni� �wiata Darhel�w, kolejne �adunki kinetycznej �mierci. M�hlenkampf i jego mieszany sztab oficer�w SS i samuraj�w obserwowali z zadowoleniem na g��wnym ekranie, jak ja�niej�ce linie opadaj�cych pocisk�w kinetycznych ko�cz� si� aktynicznymi rozb�yskami i rodz� chmury gniewnej czerni.</p><p>Kilka wrogich statk�w pr�bowa�o zbiec. Wywrzaskuj�c daremne zapewnienia, �e s� pe�ne personelu cywilnego, statki pr�bowa�y przebi� si� przez ludzk� blokad�. Ale w my�l odwiecznych ludzkich praw wojny, atakowanie cywil�w uciekaj�cych z obl�enia by�o najzupe�niej dopuszczalne. Owe prawa nic nie m�wi�y o przewidywanej d�ugo�ci obl�enia. Liczniejsze okr�ty eskorty zaj�y si� niedosz�ymi uciekinierami, a ci�kie jednostki dalej bombardowa�y powierzchni� planety.</p><p><emphasis>Chesty Puller </emphasis>zn�w rado�nie zadr�a�. U�miechaj�c si� ponuro�� dr�enie skojarzy�o mu si� z jego ostatni� sesj� z kobiet��� M�hlenkampf uni�s� szklank� w milcz�cym toa�cie. Solidnie was wypierdolimy, pomy�la�, wy spiczastouche skurwysyny.</p><p>Atak na Darhel�w od pocz�tku sprawia� wra�enie dok�adnie zaplanowanego�� ich baterie obrony planetarnej uciszano jedn� po drugiej. Trwa�o to kilka godzin, kt�re ludzie sp�dzili rado�nie na s�odkim smakowaniu zemsty, obecnej i przysz�ej. Chocia� okr�t rozbrzmiewa� przez jaki� czas okazjonalnymi trafieniami darhelskich baterii, to te� szybko usta�o.</p><p>Kiedy baterie uciszono, flota mog�a przenie�� uwag� na centra mieszkalne. Genera� porucznik Horida, dowodz�cy korpusem pancerzy wspomaganych w s�u�bie Jego Cesarskiej Mo�ci, chrz�kn�� z zadowoleniem, patrz�c, jak darhelskie miasta jedno po drugim s� rozbijane w py�. <emphasis>Tak samo gin�y nasze miasta� z waszego poduszczenia, z�e kami� demony.</emphasis></p><p>Na twarzy genera�a brygady Dietera Schultza pojawi� si� cie� u�miechu. By� genera�em brygady, poniewa� SS zachowa�o normalny system stopni zachodnich armii i nie wr�ci�o do skomplikowanej hierarchii, kt�rej kiedy� u�ywa�o, spadku po dawnym SA, czyli <emphasis>Sturmabteilung. </emphasis>Na jego ko�nierzu wci�� jednak l�ni�y dwie b�yskawice, na ramieniu za� mia� opask�, z napisem �Michael Wittmann�. Schultz mia� dowodzi� kontyngentem ci�kich pojazd�w pancernych. Nie m�g� si� ju� doczeka� mo�liwo�ci przetestowania swojej brygady Tygrys�w model E przeciwko darhelskim pseudorobotom. By� pewien, �e jego w�asny Tygrys, Gudrun, �wietnie da sobie z nimi rad�.</p><p>U st�p Dietera le�a� he�m widywany ju� tylko na defiladach. Ten he�m zawsze by� z nim. By� nape�niony ziemi�, ros�o w nim kilka kwiat�w.</p><p>Po wyj�tkowo widowiskowym uderzeniu Harz, sier�ant major brygady Michael Wittmann, stukn�� si� szklank� z Toshiro Nagoy�, oficerem operacyjnym Horidy. Benjamin z <emphasis>Judy Machabeusza </emphasis>pomy�la� o swoim rozproszonym i wyrzynanym narodzie.</p><p>��Oko za oko��� szepn��.�� Krew za krew. Rozleg� si� sygna� interkomu.</p><p>��Panowie, ju� pora�� oznajmi� �agodny damski g�os. To by�a admira� Yolanda Sanchez, krwio�ercza filipi�ska dziwka, jak cz�sto j� nazywano, dowodz�ca Po��czon� Flot�; rozkaza�a m�czyznom uda� si� do swoich przedzia��w desantowych.</p><p>Rozmowy umilk�y, oficerowie i podoficerowie ruszyli szybkim krokiem do czekaj�cych �o�nierzy i maszyn. Wychodz�c, ka�dy z nich klepa� nabo�nie praw� r�k� w gablot� z pseudoszk�a, zawieraj�c� posk�adany zamszowy koc�� wci�� jasnow�osy mimo up�ywu wielu wiek�w�� i przymocowan� do �ciany g�ow� Posleena, z pyskiem wykrzywionym w grymasie cierpienia.</p><p>Ostami wychodzi� M�hlenkampf.</p><p>��Aldenat� byli zupe�nie jak dzieci�� powiedzia� cicho, wci�� patrz�c na ekran pokazuj�cy zag�ad� �wiata i cywilizacji, jakby Darhelowie mogli go us�ysze�.�� Nie my�leli, �e majstruj�c przy Posleenach, zrobi� co� zupe�nie innego ni� zamierzali. Tak samo mylili si�, zmieniaj�c was, Elfy. Ale mimo tych dw�ch przyk�ad�w wam wci�� si� zdawa�o, �e jeste�cie sprytniejsi i �e uda wam si� zmieni� nas tak, �eby�my pasowali do waszych cel�w. Teraz za� otrzymujecie zupe�nie inny od zamierzonego efekt. Teraz my chcemy zmieni� was, i nam si� to uda. A to dlatego, �e mierzymy skromniej. Chcemy tylko zmieni� was w wymar�y gatunek. Mam nadziej�, �e jeste�cie zadowoleni z tego, co stworzyli�cie�</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Daleko, wiele, wiele parsek�w st�d, duchy Michaela Wittmanna i wielu innych u�miechn�y si�, dopijaj�c swoje <emphasis>bier.</emphasis></p></section><section><title><p>POS�OWIE</p></title><epigraph><p>�Nie jestem, oczywi�cie, zwolennikiem przemocy. Chc� tylko mie� pewno��, �e ludzie nie zapomn� o jej istnieniu�.</p><text-author>��general Aritomo Yamagata</text-author><text-author>Cesarska Armia Japo�ska, 1881</text-author></epigraph><empty-line/><p>Ta opowie�� zacz�a si� jako swego rodzaju wyzwanie.</p><p>John Ringo stworzy� bardzo interesuj�cy i bardzo krwawy cykl nazywany Uniwersum Posleen�w, Wojn� z Posleenami albo Dziedzictwem Aldenaty. Cykl ten opowiada o inwazji obcych�� takich Mongo��w kosmosu�� i o dekadenckiej galaktycznej cywilizacji, kt�ra jest w stanie da� Ziemi technologi� niezb�dn� do jej obrony, a jednocze�nie potrzebuje ludzkich �o�nierzy, gdy� g��wne gatunki Galaksjan zosta�y genetycznie i/lub kulturowo wmanipulowane w pacyfizm. Opisana tu technologia to oczywi�cie fajne rzeczy, ale najciekawsze s� jej spo�eczne implikacje. To g��wna przyczyna, dla kt�rej czytelnik nie znajdzie w �Warcie na Renie� tyle galaktycznej technologii (dla niewtajemniczonych: GalTechu), ile mo�na by si� spodziewa�. Osi�gni�ciem GalTechu, kt�re ma chyba najwi�kszy potencja� spo�eczny, jest mo�liwo�� odm�adzania ludzi.</p><p>John namawia� fan�w�� jednym z nich jest Tom�� by przysy�ali mu opowiadania i kr�tkie powie�ci o wydarzeniach na Ziemi�� i poza ni��� kt�rych nie zamierza� w swoim cyklu porusza�. Chcia� je zebra栗 te, kt�re uzna�by za odpowiednio dobre�� i wyda� jako antologi�.</p><p>Pocz�tkowo Tom nie by� specjalnie zainteresowany, maj�c inne zaj�cia (na przyk�ad cykl, kt�ry planuje napisa� z Johnem� Tak, to taka ma�a sugestia: doko�cz zarys fabu�y, John). Ale im d�u�ej o tym my�la� i im d�u�ej zastanawia� si� nad kwesti� odm�adzania i wojny na wyniszczenie, jak� wydali ludziom obcy, tym bardziej ten pomys� go fascynowa�.</p><p>Rozmowa mi�dzy nimi przebiega�a mniej wi�cej tak:</p><p>Tom (kt�ry akurat wtedy m�g� co� pi�): Wiesz, stary, tak sobie my�la�em o Niemcach, o nadci�gaj�cej inwazji i odm�adzaniu; b�d� im potrzebni wszyscy wyszkoleni i do�wiadczeni bojowo �o�nierze, kt�rych uda im si� znale��.</p><p>John (kt�ry akurat wtedy m�g� nic nie pi�): No, aha.</p><p>Tom: My�la�e� kiedy�, sk�d by ich brali? Powiedzmy, z Waffen SS?</p><p>John:�� Fajooowooo. Zr�bmy to. Ju� mi si� podoba. Co wa�niejsze, Jimowi te� si� spodoba.</p><p>Poszli wi�c do Jima. Najpierw przycisn�li go do muru. Potem zacz�li go m�czy�. On si� nie dawa�. Oni te� nie rezygnowali� i reszta okaza�a si� histori�.</p><empty-line/><subtitle>* * *</subtitle><empty-line/><p>Podczas wsp�lnego pisania rozmawiali ca�ymi godzinami o istocie wojny z Posleenami, zwanej te� Wojn� Poslee�sk�. Tom znacznie poszerzy� horyzonty Johna, a interaktywne reakcje Johna (�Nie, cholera jasna, Tom, nie mo�emy, kurde, ukrzy�owa� zielonych�. �A mo�emy ich powiesi�?�. �Och, no dobra�) oczywi�cie wzbogaci�y zarys obmy�lonego przez Toma uniwersum. Tom jest podpu�kownikiem piechoty (wyszkolonym rangersem, inspektorem generalnym, specem od zada� specjalnych i w og�le) i wszystkie zwi�zane z tym sprawy traktuje bardzo powa�nie (�Pami�taj, mo�esz nie lubi� skubanego IG� ale IG cholernie lubi ciebie�). John za� lubi w swoich rzeziach odrobin� humoru. Mo�e wam si� uda ich rozr�ni�.</p><p>�Warta na Renie� pocz�tkowo mia�a tytu� �Die Wacht am Rhein� i mia�a by� d�ugim opowiadaniem albo kr�tk� powiastk�, maksymalnie 45 tysi�cy s��w. Ale Jim zapragn�� ca�ej ksi��ki. Umiejscowionej w PosWersum. Postanowili wi�c stworzy� powie�� �Powr�t do Bataanu�, kt�ra mia�a wyj�� razem z �Die Wacht am Rhein�, i opisa�, jak Japo�czycy bronili Filipin przed Posleenami. (Co, nawiasem m�wi�c, mo�e jeszcze zrobi�. Czas poka�e.)</p><p>Ale historia Hansa, Dietera, Anny i Gudrun� i nawet tego hitlerowskiego bydlaka Kruegera wci�� si� rozrasta�a. Puch�a i puch�a, a� zaj�a ca�y czas i miejsce po�wi�cone na obie opowie�ci. Jak si� okaza�o, Jimowi przypad�a do gustu bardziej ni� ta druga.</p><p>�Ale dlaczego cholerne SS�?, zapyta wra�liwy czytelnik. Po prostu dlatego, �e by�o w uniwersum Johna. Koniec, kropka. �A co z Malmedy�? Wpiszcie w google�a s�owa �Biscari�, �Sycylia�, �Peiper�. �A obozy koncentracyjne? Babi Jar? Holocaust?�. Na to jest jedna odpowiedz: �To straszne rzeczy i wszystkich odpowiedzialnych za nie nale�a�o powiesi�. Ale dlaczego te rzeczy mia�yby powstrzyma� rozpaczliwie potrzebnych �o�nierzy przed udzia�em w walce, niezale�nie od tego, do jakiej wi�kszej organizacji nale�eli czy jakie symbole nosili?�.</p><p>Jest te� jeszcze jeden pow�d. Drogi czytelniku, autorzy chcieli Tob� wstrz�sn��.</p><p>W chwili obecnej cywilizacja Zachodu, chocia� wielu jej cz�onk�w mog�oby si� z tym nie zgodzi�, prowadzi wojn� �wiatow�. Nie, nie s� w niej niszczone ca�e miasta; ca�ych kontynent�w nie poci�y te� blizny okop�w. Ale mimo tego�� to wojna �wiatowa. Co wi�cej, to wojna �wiatowa, kt�ra wystawia na pr�b� rozumienie wolno�ci osobistej, wolno�ci sumienia i rz�d�w prawa, kt�rymi tak si� chlubi Zach�d. I je�li Zach�d przegra, ludzko�� b�dzie �wiadkiem unicestwienia wszystkiego, co w zachodniej cywilizacji najlepsze.</p><p>Nas nie sta� na to, �eby przegra�.</p><p>Ale zwyci�stwo te� b�dzie mia�o swoj� cen�. Tak samo jak opisana przez Johna inwazja zmieni�a ludzko�� w co�, co jeden z weteran�w Waffen SS Hitlera nazwa� domem, tak i nas zmieni nasza wojna. Bo rami� w rami� z cnotami Zachodu id� wady kt�re mog� nas zniszczy�: kr�tkowzroczny legalizm, przero� formy nad tre�ci� i niech�� do bezwzgl�dnych i gwa�townych dzia�a�, do kt�rych musimy by� zdolni, je�li chcemy przetrwa� To nie jest wyczerpuj�ca lista. By� mo�e najgorsze jest to, �e Zach�d wychowa� na w�asnej piersi gromad� ohydnych, wstr�tnych, zdradzieckich i k�amliwych drani, kt�rzy korzystaj� z ka� dej okazji i robi� wszystko, co w ich mocy, by doprowadzi� d� jego upadku.</p><p>Mimo to jeszcze jest nadzieja.</p><p>�Przetrwanie znosi programowanie�.</p></section></section></body><body name="notes"><title><p>Przypisy</p></title><section id="n_1"><title><p>1</p></title><empty-line/><poem><stanza><v>Niech inni m�wi� o swojej ha�bie</v><v>Ja m�wi� o w�asnej,�</v><v>O Niemcy, matko poblad�a!</v><v>Jak bardzo zawiedli ci�. twoi synowie</v><v>�e siedzisz skulona u st�p innych narod�w</v><v>Wykpiona i przera�ona!</v></stanza></poem><empty-line/></section><section id="n_2"><title><p>2</p></title><p>Kanclerz federalny, szef rz�du Republiki Federalnej Niemiec.</p></section><section id="n_3"><title><p>3</p></title><p>Niemieckie sity zbrojne w drugiej wojnie �wiatowej; armia, marynarka i si�y powietrzne.</p></section><section id="n_4"><title><p>4</p></title><p>Robotnicy imigranci. To prawda, w 1997 roku niemiecki parlament uchwali� zakaz noszenia przez �o�nierzy mundur�w w miejscach publicznych.</p></section><section id="n_5"><title><p>5</p></title><p>Dwaj przyk�adni byli oficerowie si� regularnych, kt�rzy wst�pili do Waffen SS i dowodzili du�ymi formacjami. Steiner byl r�wnie� znany z tego, �e pozosta� bardzo pobo�nym rzymskim katolikiem.</p></section><section id="n_6"><title><p>6</p></title><p>Z�amane Krzy�e, swastyki.</p></section><section id="n_7"><title><p>7</p></title><p>Srebrne podw�jne b�yskawice SS.</p></section><section id="n_8"><title><p>8</p></title><p>Pogardliwy przydomek Heinricha Himmlera, dow�dcy ca�ego SS, w tym Waffen, czyli Zbrojnego SS.</p></section><section id="n_9"><title><p>9</p></title><p>Tir to �redni szczebel darhelskiej drabiny korporacyjnej.</p></section><section id="n_10"><title><p>10</p></title><p>Niemieccy ch�opcy w du�ym stopniu maj� wyb�r: s�u�ba w wojsku lub jaki� rodzaj s�u�by zast�pczej.</p></section><section id="n_11"><title><p>11</p></title><p>Zab�jcy elf�w�. Elfami s� Darhelowic.</p></section><section id="n_12"><title><p>12</p></title><p>�Najwy�szy�. Pu�kownik.</p></section><section id="n_13"><title><p>13</p></title><p>Cud Gospodarczy; odbudowa Niemiec po drugiej wojnie �wiatowej.</p></section><section id="n_14"><title><p>14</p></title><p>Szko�a podoficerska Waffen, inaczej zbrojnego SS.</p></section><section id="n_15"><title><p>15</p></title><p>Maszeruj z nami z duchem, maszeruj z nami wraz. To s�owa surowo zakazanej �Horst Wessel Lied�</p></section><section id="n_16"><title><p>16</p></title><p>Unie�� sztandar, zewrze� szeregi.</p></section><section id="n_17"><title><p>17</p></title><poem><stanza><v>Nasz sztandar powiewa przed nami. </v><v>Nasz sztandar zwiastuje nowy czas.</v><v>Nasza flaga prowadzi nas ku wieczno�ci.</v><v>Tak, nasza flaga znaczy wi�cej ni� nasze �ycie.</v></stanza></poem><p>To s�owa �Fahnenlied� Baldura von Schirach.</p></section><section id="n_18"><title><p>18</p></title><p>Na wprost, patrz.</p></section><section id="n_19"><title><p>19</p></title><p>M�wi genera� porucznik M�hlenkampf.</p></section><section id="n_20"><title><p>20</p></title><p>Kessentai, kt�ry zszed� ze �cie�ki Gniewu lub zosta� z niej usuni�ty za tch�rzostwo.</p></section><section id="n_21"><title><p>21</p></title><p>Naprz�d, naprz�d, dmijcie w jasne tr�by.</p></section><section id="n_22"><title><p>22</p></title><p>Uwaga, uwaga, dzia�a przeciwpancerne z kierunku�</p></section><section id="n_23"><title><p>23</p></title><p>Wed�ug rozkazu, Dieter.</p></section><section id="n_24"><title><p>24</p></title><p>Dobry Bo�e w niebiosach!</p></section><section id="n_25"><title><p>25</p></title><p>Ch�opcy.</p></section><section id="n_26"><title><p>26</p></title><poem><stanza><v>Czy burza grzmi lub sypie �nieg, czy s�o�ce z nas si� �mieje.</v><v>Czy dzie� upalny czy lodowata noc�</v></stanza></poem></section><section id="n_27"><title><p>27</p></title><poem><stanza><v>Nasze twarze s� brudne, ale serca szcz�liwe</v><v>Nasze czo�gi z rykiem jad� w huraganowy wicher�</v></stanza></poem></section><section id="n_28"><title><p>28</p></title><p>�ona s�u��cego w niemiecku wojsku przyjaciela jednego z autor�w, kt�ry by� kiedy� sekretarzem Ribbentropa, opisuje go jako �mi�czaka�.</p></section><section id="n_29"><title><p>29</p></title><p>Gospodarka wojenna.</p></section><section id="n_30"><title><p>30</p></title><p>Plac egzekucji.</p></section><section id="n_31"><title><p>31</p></title><p>Kochanie.</p></section><section id="n_32"><title><p>32</p></title><poem><stanza><v>Musz� jecha�</v><v>Do miasteczka.</v><v>A ty, ukochana, czekaj tutaj.</v></stanza></poem></section><section id="n_33"><title><p>33</p></title><p>Uwaga, czo�gi. Naprz�d.</p></section><section id="n_34"><title><p>34</p></title><p>Pancerna Brygada Rozpoznania �Florian Geyer�.</p></section><section id="n_35"><title><p>35</p></title><p>My�liwi. Co� w rodzaju ameryka�skich rangers�w.</p></section><section id="n_36"><title><p>36</p></title><p>Cholera, cholera, cholera!</p></section><section id="n_37"><title><p>37</p></title><p>Nie strzela�.</p></section><section id="n_38"><title><p>38</p></title><p>Szeregowy Genjiro Shirakami by� tr�baczem Cesarskiej Armii Japo�skiej podczas wojny rosyjsko-japo�skiej. �miertelnie ranny podczas szturmu na umocnienia Port Arthur, szeregowy Shirakami tr�bi� sygna� do ataku, dop�ki nie skona� od ran. Kiedy p�niej odnaleziono jego cia�o, wci�� mia� przyci�ni�t� do ust skierowan� w niebo tr�bk�.</p></section><section id="n_39"><title><p>39</p></title><p>Na pewno nie.</p></section><section id="n_40"><title><p>40</p></title><p>Hamburska dzielnica czerwonych latarni.</p></section><section id="n_41"><title><p>41</p></title><p>Braterstwo.</p></section><section id="n_42"><title><p>42</p></title><poem><stanza><v>Moj� tylko ona b�dzie</v><v>Niczyj�, tylko moj�</v><v>I b�dziemy razem w rado�ci i cierpieniu</v><v>A� B�g nas zn�w roz��czy.</v><v>�egnaj, ukochana, �egnaj.</v></stanza></poem></section><section id="n_43"><title><p>43</p></title><p>Niemiecka pie�� patriotyczna, niemal drugi hymn pa�stwowy.</p></section><section id="n_44"><title><p>44</p></title><p>Trudno to przet�umaczy�. <emphasis>Gem�tlichkeit</emphasis> to rodzaj braterskiej, przytulnej, cieplej i czu�ej atmosfery, kt�r� s� w stanie stworzy� chyba tylko sami Niemcy.</p></section><section id="n_45"><title><p>45</p></title><p>Pro�ci �o�nierze.</p></section><section id="n_46"><title><p>46</p></title><p>Kawa zbo�owa. Od wielu dziesi�cioleci podczas wojny i pokoju Niemcy produkuj� namiastk� kawy z palonego ziarna �yta. Cho� obecnie jest ona mniej popularna, mo�na si� spodziewa�, �e wr�ciliby do niej w ci�kich czasach.</p></section><section id="n_47"><title><p>47</p></title><p>Szeregowy.</p></section><section id="n_48"><title><p>48</p></title><p>Zgrupowania bojowe.</p></section><section id="n_49"><title><p>49</p></title><p>Saperzy.</p></section><section id="n_50"><title><p>50</p></title><p>Do�� powiedzie�, �e by�y to formacje, kt�re odwali�y najbrudniejsz� robot� za lini� frontu na wschodzie. <emphasis>Totenkopfverb�nde</emphasis>, Oddzia�y trupiej G��wki, prowadzi�y obozy.</p></section></body><binary id="cover" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAEwAMgDASIAAhEBAxEB/8QAHAAAAQQDAQAAAAAAAAAAAAAABgMEBQcAAggB/8QAYhAAAQMCAwQFBgcICg0KBwAAAgEDBAAFBhESBxMhIhQxMkFCFSNRUmFiM3FygYKSsggWJDSRoaKxFyVDU2OztMHC0jU2RHN0dYOTlKPR0/AYJkVGVFZkdqThJ1VlhcPi8f/EABsBAAIDAQEBAAAAAAAAAAAAAAMEAgUGAQAH/8QAOhEAAQMCBAMGBQIFAwUAAAAAAQACAwQRBRIhMRNBUQYUIjJhcSOBkaHBFUJDUtHh8AczsSQlYrLx/9oADAMBAAIRAxEAPwDkPSla1vpWpTDtnfvd0bt7UiPFMhNw3X9ag2AARqSoAkS8okuSCvVUgvZVEqFeaKPWtm8p0gbZv1seeNVEGhbfBXD0kQAJONiOZZZJmqJx66bxdnsh+HHkHf7XFN1hp9WXW5BmIuDqBPNtkOpUUVyz765xGAalGdSSNfqDf2ugta1Wjn9jub0j+zNr6H0ff9L87o+E3WnTo16t7yZafb1caRmYCeYt0uezeoUtqK3vnAbYkAaNIQiRecbFOBEKdffXM4vqud3kylzdQN0G6BrNA0X2XBUi4Wxm4vXSFBZkkXRwdB0zcAFFCcybAsh1FkmfWol6KWuGApMeNIkR7xb5nR2SkGyIPNuK2KprId4AiWSLqUUXPJF4cFr2dt7XXe6zZc+U268kFKOVZoonwzhl2+x3nxnRYjLTotZvA4SkRCZIiIAEvUC9eXdUr+x6X/eO3f6NK/3VeMjW7qbKGeXVjSR6C6BNNZoo0ewBci5Lbc7ZdX9JH0WObgPKIjqJRF0Q15J3DmvspWNgGQ7HYfcvtrjo8w2+gED5kImKGmpW2yHPSQrkir114vG642kmzZMpv05oGUUrzTR5+x08vViOz5f4PK/3VNbrgN6326RP8tQZYRhFx5lhp5HdCmI5jrARLJTHhq76i2Rp2UpKKpYLuaQPZBuivdFFtnwdNn20ZsibEtoOOEjIyRdUnAHJCNEAC4ISoPx5p3UrPwTIjxZT7F5tstYrRPG022+Bk2OnUQ7xsRLJCUskXqFalcbIfAkc3O0G3W2iDNNZpr34uqsXNBUu5OupApda6a800fls7kNm405iG1C62aNuBuJXKXiTPc6Vy9irWjWzuYr7oO3m1tsiDRNSPOqL283iZCOjXmKtOCWYpko5VDOOSZNLK3ztIugPRXmmjG94IlW23uz0ukGW0zpVwWhdAxFS06/OAKKOrhmirSWHMGybjASd5RhRGDfNgVfF0jMwESLSLYGugUMMyLT2q7mB1Ue7ytcWNBLulkJ5VmVHb2zqWMV+Qzebe/uGnHiaFp8DMQAnCQFNtBItAkSJq45LQRw7uqugtPlUXxPjNnix9UnprK9zrKghJfKiDZ5MGFje0OOr5lySLDuf727m0f6JlUHl7KzXunt5xXSqEnsVF4URHCvWAptRLUrxaThSmAdzXPIgeAC/UtOJrsS2Xi9NsuisQbiduiL1ITbAAwGX0QT8lNZsoJ8W7vtBpSayE9rhllvxFz8xGv5KbLbnpmHIzKat/Fgy7s4S8VJW0Eiz+MiWqJ3OP1X1GOTyV/8A4AfNSiNR/ISM7/z/AJdGPu//AA+7V/V9ehvaTNJnDF7QO050aAiekdRPl/Ej9apZlVXFYTF+A3CKrWXj05avlZcKhrioXnEmFIM1Mors6Td5v+DiWlNX0I7n1qNTOzvv0CqsajdSUjmD+I+/yUpuAs0IYz2bKWuAzCDh+7KO8e/TIh+jS6G1ICHIua+aSQkaVqTIkEwJp0V+SDhfVrH+kzbEHSURH5ZpIlIvJrUj1kP0kVEp5dc75PxC4MMYjU6WchI6c+jUmpB1D7yFS5m8Rf6q7hogynbRlunDNzyve6DtncORa251ukpk/GvzcY/lgzIFf0ko2IEkX440iU+wDbLTje5cAMhccQDM9eSEAIupU1DnknMlRStict27CmSXSVDllwy86sWQLv8ArBKn0pvypNGIo21NDTYCs1sjQzNwQBtNIrp1EQ8y5CmXHuo9US6VpAuqnBiI8NkY5+UX36Jq8bhYecmG8Kut6ljOAhCaqC5AQd6HmIqNbS8QWqdtQudpgDPtkxXijrlu3GVNsFRSEV0qKKQ9nw6irG5e7CJiAGFEbd58YxdhCA8lFfe9Ve4hQu6gixw0t22sra1viajXGSDbrvEzBUcUScX1vWWi0TAWuule0s8kM8TmaC2hG5R8kuVcMPwEaeWPJlOMCryDno1kiKuXf10D4mxZbjtN1s7XlWRJX8FR2VuwABbfFwi5eOpdOWXvUaWX+wFnyVM95E+2NVlhyAzctpe4lJ+Chcnn5P8AemyM3P0RWo4e3Unnde7W1Mp4cMdwCLkdUfNZ2GGkEkAFt8RmC6pEqq24YE87wX3nST6NOIc85fkx+eyKtNuE1NFVyIWiUmnBVP726v1a2JuRPsLrzjBuSZRpIfHUgIakusk1F8eintxeC/Xq+SiiJEC4SnHhjoSEgofMSIo+1VoD5czi71WgpqINpmUeT+Gbn1KoW6wHbZd5dtfTJ2I4cdz5YEor+qmqDyn8VGG1Rs3MRsXdRyG6QWZC/wB8Ed07+Vxs1+ehTTynw7quc2i+VPitJl6LoQRIH7w5ry1XA1/IaU0myI8WClpe+HK6R5cJ30tOI6jo/RMgL6Z0ld3dNuxCSEqE3JfVPj1pXr8CcpRo9zZ3c21voL2fiTSJAQ+4oECj7Fqkc4sc4r6vFEyppKeEjxCxHyUNtJ1JYL22KZ6WoeXt8+VPMORPJ0O3wtBA5bbWBuqvDJ+R580X5ImI/RoghYZXGD14tBSG4zLcOPNkun4WG5GbmXt0quVREp526WmdOZFBK5uk+qonUJ8QT6KaR+ajl9oAOqqYqbi45NJa+Ufey2hSEWFGusw3kegSBcfBxdJIKFpNCH3gIvy1S+KLYdkxJcLOZ60hPmwJeugkqa/pddXvLks3e8XWaNsS3xZqgSMb0T0KLYtkurIe1pz+lVWbVoYncLbdxTJJ8MQkH6H2CJk/rIAF9OjUTgC5oVX2op5HwwVD22JFigfQnprK30LWVYLF5UtWyInFF6l661/JRTs1tlsud8mpd45SYsO2vzNwjpN70wRNIqQ8UTNUzyryZacyLMN3CDJsVmVJcQJcSMUJ5t+a3HdURdMgIdapmKiaDw6tNT1uvsGM8Szrxa2FlMjbU3U4XtAOEW8ItGrSAiI6lX1qjBwlYH0Q/vMYXNM0/bp+sXCdgZX+0tj5r2/SIkgc699VqGUWNcDgCM5eQTi33PcW02knWPekAiheW43a05Z9qo2JPtBYhvkdu7wkWLZo1qhuOyRBlwdTfSCFw+H75p9YSIhp597Viy/tCTLv3d8dA/zoQ/o1GXPAeH54qlqkzcOzl+CZujgvxXfVEZDYjoJffHT6xJU4RELhp3QcSOKvyPqGmzdtNPmpadc4IR3X5smxSQYjO7lgpySt86o6WhUBVVVNagS93KmfdSWHLxDmW2FPadskWYiHHmRm5LcTnAl0uIJqmoSbUOKd4lVd2+yyBxNHsF2jPQ3+nhDlNmmRhqNAMePUvNVjP4esBXKYzAwNHJll820NbpJyXSRDzc/Xy1KSOJjbFcpq7Fa2p4kGrh009FJvSLf96TTKXmxpOYvXSm2lubX4sTRah1Z6eDpFw1auYuWo+debewBTpE+1CqyYIq1GnjJM93JQyLSCryoAlWhYctI8v3jWzL/G0n+vXv3tWkOI4GtiL7LtJz+3QWvizA3TTqHF3QPh4ZsTc6JSRKQWZsCNeLIouk8rLi3NjsOGRiWklRfF2VqDKbaQ2xJdBuMMobhgch3eCbTbjjGlwd4nAgEyy19mp+2YTsj1zgw5+EosYZspuNvwukhXGta9sEIlDUicV1ctBuA7Xap0e+yrjAW4JCZZFhhZBMipG8IalIePAc/y0eJrLEgqvxA1cj2xzNs5osAja1SIqhb2ZV5w60LTkdTc8qMqAaSEl4IeZdleqgzBrsV284jfKZDjlIYNhhZMgWQICkDvciPSClu0LISzz+aiccKWXqLCTA//AHt+md6wnanLJeY8Szpa7vBjLNaRua5ICbHHlfFNfU4Imhpl3CfoocEkGojddHxWlxJwE1RHZrRb0T6Rd4ceK/IclWR4ITTrjUbp7cnpDukhbHS2uZJrIVLu0jzU2w1eIT8SFchfscCTujalxektxk1tkRC4ImveBDxTxCVMcLYfw0WFrXOkWLytOuLkn+7yYBvck2IiIh7CzzWn7+H7ACKRYKHhxX9uH1yrjmws8JU4pcXqnd8ibe2mmy3PD5Yxk2eyQp0J98bhI4x5IyFbjE2JEREGpByMS059oiKujP2DsEXGyRIr1pWI802OTrenUJZda+t9KozYzYbNhjDEy72a0oCzGW5DmtzWSAUdoiHUvFREiJEz9C1AW/bftAlw2DasdhVhwUIFU3OVPy0CV7ZCSRtosm+lxDGKgmlGu5A6qHvmzHHi3K/rHwo9MZmS3ibd6QAhoNV08qn6KKNo2zHGrzthu1gtKTJT1oYj3dsnwDQ40KCK5qXFdC6fmT0VK7PtrOKL3j21Ydu1vtbMeWp5lG158okXiX3aM9vG0K+YFbtBWOPDecnGQfhOrR2VXu+TTDYoHMc4bFWn6hjVNWQQygCRgsAqjtOz3aTEg4qd+9p5iRMsrcGKm9Dzmp8d53+pr9HdQzecIYosFpWde8NAxboCE+6Lj4qK5ASACiCqq6jUB4ZddGa7cdpa/wDQth/zh/1qSc2zbQHwVl2wYZcaXtgSGaL9YqXLoyAIzoFd8DtAXyOezz2vb0VOYeujUuJCuKeRYE5lXo1wZV1uNrTUJCQiS5FykQll6o6qjtpxW+VhdB6fa3ZnlTeMtRZwyT0E35zsKWkdQtrx7yKjPFLcfFdzcuFxwRh9JR9socx+Ohr6SECyzoB2j2ezQMLWq5220JbHXZ8mK+23LN8CRsGiQh18UXnJPRwGmIcj3Et3SuINraembFUCzb6X3ugDTWV7q+Osp1UF2rBoy2U/2UvX+IJn6goNGjLZV/ZS9/4gmfqGov2UoP8Acb7hWrEAxis6S8KfqphMMGGrhIn3s7ZFgNtGTgROkEZOFkg5ahy+PjTyGQuRmEEl7KfZqPu9ujnHutruLVz6NcY8XdPQmAdJsgcz4oZCmS/H3VmaRreIcy+z43POzDxwCQdNt06jTg3UR5qfEudvnam48iODgLvWxEiEwNBVs8jbLxCQrykXGnU5lqXGOM+0J6xUVBUzRaiLbbbe1bIVrtbFwZhwpLss3poto6++4IAvIOoQAQBEEdRdpS92nbtx3TwtN72ZNcNW2I7HOpqvUIoniqdVGDIBGg4PVS/pxkxDQ679OSGMSkjmK9n9zy889uo7rnjc6PM3YkXrFo0j9Gi23rmFyHPrnP8A2ioSvxxix/hSzMSmpB2k2GJDja5gshyTvnBFe9AJzRq79KrknVRZbFyeuKL1JOf+2VWGIH4YWZ7IOy4i+21tEobTiz7dBgux23pTpNkbuvdgIgZqS6RIuyi9kah0v1oIhJrG1j48cuhy/wDdVLOuSAn2+dBaZdeiOk4QPa92YkBAorpUS7Kr2SqDGy2lCEWsE2Phwz6bMT/8tL0nCy+LdXWNuxY1R7tfLYbJ3ExHh5q6w5lwxXazZgyW5RCzClqbiguekdTSJqX2qg0I7NlFLNiQl6kCAX5ZNFMfD1ncnMw52D7ZFblI6COsT5ZGioyZJlrIgTmEesV9mVCuzPmsGItadpq3p/6mrEBpZ4VjJu8GsZxzrcfi6srLN0qZy0ftk2Je2Y/SFgHvSaXsuAvKYF7CAiH6VLbxB3i+c4c9N7ddIl3gmpgbYqag4BimXGs21pbM2XpdfWa5kVRAacncJILI3h+PbbfFcRyCN5mLAe/fYzseM60f0gMfnFacXMUG0SuPgWkHr0LtosWHnyTpdouL4NrlpJyK6AkH1TEh+SqUpdRJbVKT3CqwrZAXtIWd7ORPgoJYXjY2XRGB2GP2EIXVn5EE1/zQ1zphLlw3C/vVdD4DY3Gxdp/P4WwB+jHWueMI82GYWf7zXat/g+ZWQ/068NbUe6KNlpIu2TDKrx4Sf4s6sH7q1wE+9QhVFFJhKqehd0apVb7LlVvbHhvTx5ZP2Do4+6fFwYuF3DVVcenkQj7N0aJXoavLTg+67jEeftTGfZV0qaiyp/s/wRjfG9tdu1metDMZuSbG7fRzXqHT6AVPFUXvtJZ1JYB2hYxwTbXbRZWbO7Hckm/vJCua9RafQaJ4aXpDGHHibLddoXYjwB3DzX19kvf8CYww8aeV71hqGBJmiOb7jzZcOTr92qp2zKxb7dAw67PZmXGNOkyX+jtuIy2DotaBEjFNXZUuHBEIearbve0bGuIX2/Klkw3LONmoGoHlx9iFxqqdsRx7nZsOXMoTEKQqy4xBGUtCiJiQlzkS+IuGdOYeJI5S6+iwmMGtfTNbWXvfTa3yVV/PWUtoSsq7WUyrTKi3Zdn5Svv/AJfmfqGhXLros2Xp+2N6/wDL8z9Q1F3lKJTt+I33CtKL8Cxl3AP2aRSTN6RMVl63RWILYHIcmSxaAUMtI8V71Wloue4H2Nj9moDF2S4YxYv8Bb8/8+FZmkpw+d2ZfYccr5qPDRJCbHRThyJrDkdpxhh0pQ72I9Gkg6xIb1EJELgkSFkSKJJ1iqc2Ve9FkWt3yxaZjkW4ipKLnbHiOZiolmhAo8pCvBU9FDmBHHSwZh/Wue7u1xZD3QJuOeX1iJfnoqLNwVaX3qPVR8GTwpfB6g4tQAzgc0CXWBb4u0DDdwtkToUe7dFmjETsxl6RuybHPjp1NkSZ9SEid1GVt7dy/wAOf+0VDF4azumz019bR9S4n/XontvbuX+HP/aKmq52eFj+qoOyceSueOgI+hS0lZcmdb7bDfaiFLeUSfdaVxG0ECNS0jxXlEuFQTd9te6FPv2g5rxz8ivp/RqXkuSYN5tNzYhuzRjuGZstOC2ZAQEC6SISQSyL0LQ0OGMKi2JeRsXcvd0+P/uqDRNiLPFun8ZnxFtSRTXy+nVTUPEdjamtzJmLGJyRgeJuOzbHkNw1aMRRFLSI8STiudCWzsTGxYlEkyUGoI/kkjUuVjwcw0L71mxYORIOa3CN4lRP3qvbZDS0u42taecGE/HjIapkpCMlEQvzVYaFhDeY5LPSCQyNEwOe4390USHOyz3qhUwt9rG22DD96L8VvPSmV8WiW0+oKns1DoL61SO7Qn0JfQtNbI8s7DNvwsSlncluIwVReAzWHUNr5yQ3G/8AKDVRRxcQOatj2gqu5uhnb+06+yRudsCZdGJ4qiONLu+ru/4Sl76hjbpC+4VeWackyA3JHUilmJIqeJOutrxrcs0lfcKki4vcAeSvS1ggc9v7hf7LojCBss7CbchLxcs4AHvFuV4fmrm7C+f3vxATh5lKJoGO7p98OHME/wDRzVsiqiN8pGRxUIiIvRzUM4ZTKwxj/gU/nqxrZi8XP+br5/2FpHUlXMXfu1+4RXsny/Zjw2KjqyF/P/NlVg/dYLqaweat6FGU5q+LdlVcbO5bMHa5huRKLdtg3IcMvVEWizot+6LxG1iF6wbqJ0dIlzQF7PPvGzJC4elMqjE9rIAw7kFRxeB7u0DZgNAQgFhEE8hqQwBs+xHjbf3O0XO2RCWS63okNFr0hp1Fqyy8VRW8ycVQoq2UbVrjgKxybMmHiuLr8w5JPLIRtEQstAoKD7hfkodGxjicy1HaaWuZC00d787KaTYBtDzzS8Wb6i1UW3vCUnD9jiWeVcWHbhaZTzklgWyBTR/TpJvPtCm7XNU9KVdq/dDXfpf9qb3976YOjmHLSXJ89CeNL7C2q4bxZNlWLyVPttvBzPeiYcu8ISHSOoS0jkXuaaeie1p+GsLL36Uf9wBLeXuuWFFcqylhHOsq2VLwlppVO6inZxIjR79Pblz48EJtnlMtuyD0N7wxTSKmvZzyXitQKafRTG5cXsvdrwN9FyZgjbmCuqFdOjxkZW/YSLJMs/LDf9aojE0hhcIX0jvFjdkTejNNRoM8ZLh7tzeEWkeyKIPWtVVEEkVc8svipzkSJki5UFlO2N1wnpsZq66AxvOh9FY+ALhDPBjMVLjbYs6HdHX93OmBHBxpxpsdQkXWqK3xHr5hX2VMncyQv7MYR+lfAqnkDhwRFptIzRxEUU/JXJKdshu5chxipw+O0BtqrhuMi0tWewSJV2szsq2XwTaWJN6QRR3CA3dQCOQiBAhIWaqWpUROGdPzcCLJmrHvmFnWnpbzgEt4bTMSMiT4uXKqftyJ0XmTxLUrIjgtvadRFzocoD2gOVrhYn8VRE6zjqfmrHGa5+53HCOn/HYUoMxeoLjhHP8Ax0H9aqn0qnf+as4p/wDyhdwpP5Ey7F8Sb/E+ytKW3ImADBXbCggRiS5XcM00ki0o8dsul0xkDM6G0Vxlg/HOQ5ugeEZKmWk178l1aSqsGXlHvSlylKKZqaLTTGCIEBIzzVFU5skjrkeis7XMR3PyjhbLLL+y4f1qh8TOswLFZmYd1iLcoc6VMA4EhH9zr3JAWtOXPUBcPZQMsglTgipSe/eHggEqeyoMiazZNS1lRVkNldcBWpLmQ5Mty52q6WRuHc06U5DkXBuOcWQY5uhu17te80l2dJJTaXJfKIsdy94X4pkZ+Wm6raVIRHOQ0VV9KU1cI9WoiHJfZQ+7sebkIzsQqoo+GyTwjTZWGN6tkbajYnXLjDOLEZhsvy23dTIGEYWz5suyhD11J4fYnRLZHEJuFXmGxQRcW8gQ6suz1/KqoOPrJlTiPLeBkW1RNG81D89dnY1zbWSOGVc0MpdntfTbqrmtrMwLid4lz7E0keHI0dGnI66RG2oCIiPHNVJOqnEmdOxRhZhHnYjE+JcgeVJEhI6mAsqGoVX3iyyoCwi1JuUgLWSohqaCK/HXTGzLZJBhyvKd5kMSSjploLsb3w6vi5eFZmuxCOncA8W/4tzWtqn01PROmmk8e7dNbj5qsLRgrH93/CLbaLbcWv3wLgBgfNp5aa3ax4utT3RLtHskCT6j92AS7WXrV13NhR7Nhx+Q1GRhY0Y/Ns9jTp8I+iuQMXTJNwxDqlukRbhNycg9RZd2pUT5VLirc1vxGa+6B2bqa7GZn+OzR6arRi1Yjd3ysOWDNrRvHPKI6ADVlqLjy8aZ3E7lYMH4lMrpbd9enI7e7jyBd80IuiZcOyOom0zpkYyI4vQxBVF5UQlRxURQTwqlDuNrrIQUgLHESTQjij2DAeyNWFHUZn2a1XOL4QIacvmmJA2FhugwhrKWVPZWVocy+cuh1SQ9SVHzl1SST1eFSQjzfFUXIVFdMvSWdMM2Cp652RgaU4tqZtmnxU63fdlSdrHzJF7akgaRVRai6TIU9Q03EiF1Fk2qL1LTaUnnPiSpuSyoCSKnGoecOT6e0a7HLn2S2IQGJvi0Ti2F5nNeHGpGKpkioh5+zOo+2t645r6Fp4w041kQ5pUXtzCyscKc5se+ifRIzSge8TNymhsqKqpJnxqRtR6z0qmervrx9NLxtimeVJcTLJkWmfTNmhBCj2WkQSRE66SJFBxFyp/p5hQU5l7q8fZVCVCHmqbZhxMiTfQvyFwGyZqK58Epy0CZc3CvWGelP6URamnLI4FtWae8RG9PX7eqvTzCOynTUD3NzWUErSkufhpJ5gVbzTilPpDSo0iN56l7sq0ahvlk2Kc691QE4Ypvon/uF7qJeaVHFy45VowCI6hdWVTRRdRkDXEk66ax4e9moJ8AReNFdOMuqrRhUsc7Q3mUa7KoLz1/iHuV0o4LiL7B666r2fPeVRuVuRVRXHWpH+SbIPtaSrnPBMq2W1p40VxXdBNiip1aquDDV0ft0by3b2fxsRYXw82aCBfa4emvneMPDyJRoW3+mn9lrMcw1xpeGd+R9V0LctMuxSwJM1Voh9nVXGu0eJ0LF0hgR0thoyQeCLmi6vz5V1hgy5nccOtK/wAxEwKKReItPNn89cu7fWXgxi2q8PNoi5dSL312GpbUSMeP5SqvsBxKavkhf0QDfnY7cdFFeZPze7QliA3p8/fK0012eAco8vD8tHWO7MLcaFLY3gnuB3oHp+YuHp/moRclxWt/Gej75CHIT1ZKK+mtDSSNabs1Wxxl4rI8vLkoHdjprK2bBVGsrQ518/4HotHWkGOZ+gc6H1FVzqalPKkQx9ZMqiUTLjTcbSCslir2ueGqWhIgQW0Xx831qdotJWCN5Tu7MZx1tqOKKbxudlBT0/Zp2bQOoQMc6IglmntSoOHMq0oJg45G8k3kHvXM6ibrmkkEy4KFS5IIFpTrqKvA/hQp6Ar0Tcp0QcVcXMJd1TqxtEsMjFfHT10nVFBTKt8KMsvWtxoi0kp9dK3AWoSE2h6iQUoTpbyZVb0bTFRNfcAXWQE/DmckX4QddPcSIjEhGWMvEq+tzFTSx3KMJoqoaqCipcOvj1U8uEiDcbk4rCo0Subvn/pUCVhabnZP0FfFNFwoz4lFsOF0psj7vFT2c8T2oW/r0XWnZliOU3vGdwoF41PqqbtWyC9qahKuENlsvEp1WzYtQO2f9k9GyaNpa9wCrmx78pwkyqb0C1khLmK/FRTe74/MtQW92O04pnmqZ6VTKj6Psth2iG7MOW4ZNtqWejJFqurtOhx3RZhiSk4qqRm3qUfiqvNWyueHQhW1E5mTLfypOOSyVTpbKMA2qZIPFVpvNuEBp578HVHj5UJOVET21KJiIGGwbFsZBZcEFrJfnpyz5EmAU6a2SuGOWgW80RaO50rPDIjFweMwbuhZm3kyCSFeaVrLMSXqKtrSzCRxUkqbma61RteVKIgw9DlMmLT7qZLkIn4PmphJw89Bd1NEBt5ZESrx+LKoCqL23OyPDExr/DYuXsZ+TIekzeSOypqppl1aurKrKt2IHgveH7XAVGmI6NdJ98hTUWr3f6VCtjjIdmGQsXJWV3mS9jl7I/OPi9Omjp7ZhPZw2mKkMkYcb6SnH4PV2vlcvCq2ZzQc3T8JmtfTuysqnWJ0HuUWXbaONkvke1QopusJp5G+vJP11XuLr3Huqy5E2Fkw+44reYrqEu74qaqi4ouhPW3eAQiiIfUSIiImfsqxMPbPX71s/fi9KbcUXOZ11MiFRXNePfVXDGyB2Ruwuf8AP6JMQ4fgxZJJ4XaA9fdUc89JuMCRFXz2SZs5+geH2aEHmvwpwF8K0ey4o2SbLDJXY7aExvPXNCoIleeuslWfg1MtPya0lHoSFZ4zkdG18exSKsttrki8fTWUmrTvUueXprKsOMqDuSgZ2YR1Be8qYNhmSJ6SqSvBIpAid9NILe8mNB6SrQt8l18hrG5qvJ7J7Ead8sOss8EcQg9bXy1M2dhpmM3u/heZPo8MqZWfhi1oBBtxVIgXNOKKQEnX81ScuW9b4gR5CNqiCRiCJxUiUV6/moMgLwrLDnsgn10CQkRM/gvr1AXgFCYIl6vBaIyyWVF33mmkjifq6zIc9VQN8MXZQ56DIUyzFeFcia5pTWKVNPPCcosVI4Pb1tOAnFRXUtJ4uYVian8K2P1f+Br3BbqpckjN6AOQulFJeCU/x6Dwz3Y8z4VI4hvPXLVn83JUGxFsxd1S76uN2HtjG4KhcNbhby0kh52KwHOrjfMS5eERohtVmaSbMftmT0Xecrjq6CAS1FpP3+Xw1AYZitHiO1g6raN9LBXN52dPHPOrLdsr1/u97ZtUmGPSJ5G2e8EBMVzyEaHiEhEZANrhewADvLS4aBSmy+8wmr+kORNBhhxrQyDi5Ap5aUBS7kX0VcuFrbiSJMZYuWFHX4CqOUiNpUci4KRJn3L3J4a5un4IxXbzEjtUtwRUUUgRD05lkPZrp7Y4W1iLbM8SxkK3ssZon91LpDgIiPaLl6qxuMUccjLNdcO9entutPX1Lmwm1h7/AIVhPWWyst9HN9hHlTv/AEeXOqM2n7I7u50y62YhmkvA247fPp8Rae74qJoQ4hxLfiXF0mTaXHF6TEjJFEOjh2tOpeUi0dpO0lWLMl2rDFjcuk+c/IbHI2zyRSXVyjkqCOfWvpqhYJKJ5cw776dP6qshq56AtyOzOPLcLj++bPsYWoc5EM1TRrNfEg0OtA+x3vcO7166SvV8k3FHlfyhwnNW7bk6t694u11CnN1c1Uzjm84dWR0Zj4V3hu29J/Z7NaKkrZ6u8bml1lrYKogB8xDVERLhIXr3TP8AP8mnL14RJCR1Vpc0+oVbpAcZDNxlxc9OTaN6S0l4cl6qjLhGO0tE7JFjmPRpVedU9300xwjJdhVqyoiY5snJFGDYi3O5NREkqrJuZuZ6stI82n2rXStzxVDewh5HFnzLkF1N5y6dY8umuTrVdJttDzCIyZdXjNTqVmYwl2q2qjbiGrMYm1BffLm/XSE8FQ0hsTrXvyv/AEUceoI64iYnRuquPZjhCQtzBWMkEt244mWk9KfzKumrxw7ZRtFpKN3Ki+b94uJc3fXOWyDacjsNubKccSQ03k4AehB0p+urhwdiW6Xe+mrxisZvVqAeGYqmaZ/loNMGQVGZ+shvc+yxePx1tS8ynyWBXNO0Bhm0YgvdvcB9Im/JW3ET901aqrxlklTeF2l7PsKujPunLfHfaclsPNiqugR60z1ZJlpT8tc7SJIoqkGWnxewquqRpazh25rXU2JCamY/nbVaydfSfq+brKYyH2Wl32/XPt8lZTXdT1U/1am6hDt4XXPJerlyp5he0OXW4qDcqPHMG1UN94y7hSo6WSuySV7hzZVvDd3Sl7w6a0+XwWXxN8uapLks+5KamK8AO5AaihCPBCXq0rUwxbrjPaR6SLgR2xUlNUzRcyRE1V5a8WXK32jyQDUVyGR6jQ2szX56IEW1rGde8rOxWnGx0RzDSRkpJqzy5fWKhj0Rs2bzFQ9zt69G33TWncmx+UWfZ4fR5vVoVfQlNUMVFU686N7e8jD7rLO5diuJ6+rmz4Eqr3UL31Wuk5IqNl49Xpol76KEjyd1rhlUS45qzwTT7pafdqdxhv7lLYRhh5lXWw3fa1uD2RH3ioaiiqOoQiRp4tKU/fWdLkI/unk08jfa4fPUud0ESWFlixXID+5kRSKUHDdmRCQaC8Sae17aIbVat++0qOPMOuad3k6PNmOrVq8PGoUYs+W7vCV8nz4a3CQxJDLxF/PU7ZLRBekJDW82x17mBttsy1avaqiOVLyu8JTeHzOjkuFamzfZfiK6ToEm8Xr9qnC3jjjc3WfMOrV2suOkR766Kv20XCmEIoQJt6d3yNpybjenp09ruTP/AI01zjhvBz94tO/ucmRFRnX+KwyLsjyjpJETV7aIoNu2bNILN+G4XJGtG9ed1q8Grl/c/CmrqWsVU5g8ZdR6BaKd8NWb1DjpyC6Wwld4OMMPM3UG2pEKQhIIGwqKqIuXFCqJ2p4swfhmxPRr7NRjW3luI5Jv0T1hTu+OoPBuLcC2axPxsJMvpGjJnlqFN4XiERcNC4fFl6tVSO2iy7QcXN2xnB9o37qqjT118ens6iHs9ns8atnviMRbvbUlUjIwKgE3yXt0KF8Y2jCM2BJlxtpjsxjLeozzmaer36SL2pVDx1Y6Q8qKqo2Hm17Oksl0/pV1BtDxThizWQsOT4GH4V2mILcnyUiHuw5i1Fy8vh4Zr2q5ljsJun0RrPif1fDXsFBJddtgf86BWGJ1ZqGMZmuRfp+EpgzEFxDEDIyZO/Z5G13uo/oj73q0+xk+xcilT0nqy7Gc3fQ11ERjzcyUOR33bZPafZ4OBq7s9K8UraU904lkPv8AnuXQG7ERP8lXrqVufON0hDiczYTC52m6eyLnPjiyTT6r5veec06fD2R8NeSL3Jmw5TMw2jIm9KGKd/Ah/VUYqtI2mkzUtPGkjQFEVHV1cUr3AbluW6qf63VMJAd4SNkU4OvvkeIbjbhIqgQOL8apn+qj5NtE8IXRrc6DBqa+cLgp8uXGqXafcASAeouC1u2ZAQqPWPGlnYZE6QyW1R5e0EktO2J4Oise/bS7jfrOTF0ebNwFzRQ46yRM0RKByuQKZC75tstR8nrVFcc869o8dLG3YJRuMVDRkabDX7pTpLnp+gfhrKSWspsMBVa6pkBtdbqVbtBrStdNOE/FnMv3Pt/JUsq9yQ4hmclYUGTNbyFPghJ0vkiKqv6qcQ7bPnTXIUSOb75mDYAPFVLV1ZV5bJ7kBk3GXHG3FNcjHuqUwfcJsfEjM5hUclJMHdr65Lr5aiXtY4ElFm8LCQmb1kulrvrtrnQX3TaXzrDfLkWWenVS78g/KwpabZa2MtWlx1rfHp1FoLUaF3aeqroxrPt2H7YjA6Tud08/Nmnw1mXhb9CD2KAbZZ3Z1x3+9caT97bTSRj7SpV0gDQUjA+Sdt1IDYpd5io+WInGG+bNIEBzTzadI8wileLgFtOViXiF70+bYDn7XNqOjXBdqtLN8itSgBwVbMyQ3NWkhy0l+dRoa26N2eNhBLzbG2uneWj6UiEXYIeUS0l2eWqmOvzzcK33R+DlF9VA3Wyv4etaMSSYtjMzVu+kqLxuA2Q8wiAcvN71IvXcmCZbZln53VoVtBEtKcOBaNSfaqtZ10WXIQ0F1AEkUBJ4j0CncirU+G+f6IjPXrLR7mrJas8kbRqNU3TOlivlOh3Vu4Uk2ZyNlMEpPvvuk59qi+VinDFktyKT0NpS8ANu6V+ZNI1TBWnEkBE3fnd56D1U8kYE2gYpSIy9HVIcbVoXm7Rkmovj5RH6NUc9PBUv8b9ArfhxFgcB91aT5WueG+C8W5lHe5ImgjH5xL7VCw4OtjN9iFBusVt3PebxtvSIZc2rqqUwts5kWxWnbrdN22mnQ0bgipj7KsaxFZosdd3BFxtPTHUv0jqrm/6dwDH3U5yHs8t0HXfCdvv7et2H0wf3RWWgF9fqCip9ahSXsgizTVu2ybxbC8CSmtY/qQl+sVXrDxGa5s22AL/y3BjiH1VIqBr9trSwyXmJ8ZzpbThAcfxAQ+/30agqKy5GW3T/AOJBsQl8oGnrqqlu2wfHsNFehxotza9dtzQX1T4JQLiHCOKLCqndrFMiNp1uG3qFPpDwSrzc+6OkPpuGLEjP8JvNRBRHhjGtjxcjsa4sNOvSWybcbXSQvCXaHTV07E56d1pI/uqyZpjNlygGlC4rwy4UjoVS4Zr7Ktfa1sufwqXl2xp0y0KubjacxxfdX0h731qA4yQljOP75xpXP3Psl8/9WruKdkjfAbqDbndRaQ5A562iHLjzJlWroHr7PFfQtSJmjbgGstp9wkzIERSQU9FNpT2/ko4DIAiplyjlRVLQJBWVVBDJV9NepFeyXkNU9tKtqreeTaqpLlnSr2lQeISeQs0FTU+CezKuarvg6JAIJpEJ9SQETlQV4kq91ZW5uKLAZHq182keOlR6+NZXdVzwJDLvqRsMyHDvbLs2H0mKvm5DPrCXKqp7dPZpllxz8NKCYE6O816U69Nc5KTBlddSWJ7Y1a55NRpCSYpOKTL+jSTg+kvepBNzGtbCjmiy2zccX+9kQ8vq8CKmhPvL5lV4cx6F9apS7Iz5KtdraR1JeldDnhPWQ5CiUtL4XZVGY3sjy/x7fh7DVhuDDClO6IEl1xVFwNfm+0LntcFOHvein2EbtBm21+7Xx96JutPm47YiPN7O6m20NWFMLb8OTIMtKnKYNqOsuUh0qPAR5V19r4tLO0QkTDKw3kzSS2W89wl7JfRXTVTUC0YHRN4SzLYdU7LHGHkkLubdKdy/hEHX8emoG+32z3a2vQktissuuCbm7c1lqTxJnzUKS2+iqp6EQs8s6Ugy30TdqCKi96UGmoWA5mhauWCBgtI/Xon9tYwpCVFKyS5fH19OsfmSj624owQwibnZ/F4fv8oyKhCDbpRM8dZ6+bnryVbyFOZNC/mo76cTOs8k/X+qSko6eOPOT8rqxo+0OShEtksVpYBF6tzmtPk2l4tcAgK3MiOXcOlKqaBOkQHlNS5kXqVcqKo2MpDscmtyCFl4hzpGXC3wPz7pB1RTGPIwfVaX/HOKW70l6iPPRpTYEBmx4xLtCvye0NQuJcT3aZF87cHnN5494RaxL0U+O6THM9MVrj3C0XGgjEJvwF6O/B3ea7yNx7AkXMPyRLs03HSse7a1kJlU6NtiFY2x/Fw2UwakEuh1UJTVezUvt4scGeMPEjC+dd5JG790eQvpJy/Rqu8EDaSVJl9nTGom80N9DbAjMu8s15UQatm02C24oTo2HcW9I/8ACXWKQfVJvh+jS1VGYZi9otdEifC93Fv7qqbVh1t/J5iTmB9SHy0XYPtrlnuoy+sw6tHNT3HuG8Q4CgrIetECC2nDpLQb4NXq7wuovYqJVR3PG+KJiq09c3Ua9RvlH8iVDg1Fbqx9rIVRCRoTcFdO2bE0ZwXxu8+FGht9aSHBHP1h49pKpTapAwYN3bl4Unqcd/UrsYQIG2yTLmBV7vdoKsXTby9kRmTYjrIiXPSlFw2ZH0aTcu/5TSOgatMNonUbckjkCKhJaXxoQRkN0Z6ndOrJCQeC17FcFtzM0bMNKiIqi8PbRs5YbcxaXiUpLarkogTqKGr00MSrS4JoW/aMe8RLjVzYLklLJGNU2Kcasg2iiSNpwUFyVKyLAKWBIBZOFzbsh1Z+2mys7syFObJe6nFuNoJSm/0hsRRUDQWRZ+mu7IEZsdQniYXvXwqW9N38en7VZW7N0mNMbnUridvXmuqsrlz1RMkX8qjmmtTZNl1F4qboy6slphO9wQ+kpZU+BtwBJsuyNaA26twirl1Piuv6SVBz8p1RJKd2QOY1Htt2ZswZKFe33nXutI7bekfy96VIYiszDFwauiC9+Dad2HLpZEPQmn5On1cqLZE5+7WlJkFd9coifBt9ox9X20CXqbjZ+A7BmR1aacXzjm7IT09enPsp9WsuKqSWcOJS0bWt1Iugi93eazdJTK8UcUj1rykeffn6dHionteMISAjC2t1pvLwSNX5lGoXFtpkJFafWOqK22Osw5iD2r9HTQyxLd3HD4SrmJjKiMOcF43ifpyUzia4W1yfvhad3nbMOGkabQb9Diddu3rnr77/APWoOQ4p559dNOyVOsja0WUn1crjmvqjlcevAGTVvY+d01/WtNJOOri51R4jf+TQv10JmRZ8EzpJXVTgoCnx11sTW7IUkrn+ZEEvFdzf/dWR+SyKfzUxXEV1E80uD4fILKotsxJef81KluNOYuuD9Gp3auNYHbJ0V2uDvw8yQ78pwqQlySLrVSX2+AaQQhXqr3NzuRa9ZeylTlqmuJbhj58AUsvZnxogteOJ2HJG/tT7qKscm8/EBae1QMBuN1q6bh8UpaWlY/zKMbi03Vr4Qxlg1mzyAxvbrxiadcvxlzygbIRh1cun98LlFc15R5dNLRsBbP8AFqquHMS3Wwv90W6tC839Ztc/ypVTtTAMAB5VA07141LW+fIjmpRnkBV8QrlQJWyM/wBs2VrGWP8AMriw/s+x3hqKv3u2+w4ygO6HM4romeofdc0H9HKn1tt8Q7h/zlsF+scrtuKjRGGn1lFU4UJYE2jv2uUx01pXN1p6lJObT4vTV3Jtlt0Ut/JdSRFbjawjqY6DPSOkfyl+jVHU1s8UmV7f7pqSlqWsAiOnL0QFftn1zeVbraCZvtuRvkRtedC95v4vVquro6oSVGRHbFU7lTRoL5NdB2PEOEXIf323GX5JkTHjaZhW5RDXu9PMQ+Ltd9bYitWHsYSJzF2swMTWtCo8y8Bymw/hBH+dFHw8CpunxfKLlIvleCWS7rmd5d4vBrw6dVNnlcLRvebL01aGJdmVztqdPtxJeLbn8JGXnAf4RvtfSHUNCzNvikppKTNR7sssquYKqKdofE64KL3YluiECQU8NZU3iC3ZP+a3bnIOjQHLprKYuErwHIuYwmTjnFtMvXOnEDDFvekNtC83vj1bjVyjqHmRC+V2am7bbjknk6rnIGoNHLqoiYwzuRFp9WxaJM9ZFqJPnoDo84sSt5VBroyGttpuqxh4gnYburLz3mt1JykNn4x1ZKK/J/monx5Ivh3Hp0HerDlILkc2ucNOke17ahrhbH8akVttsZ56+M55N/8AaAHxEXhNBHrXtDRlhyyYos+BZA3G3utvRIvwiKDm70+tpLs/Zqlnw3bhBfODPbfdClqwliHEiK/dJyMM+o45zH9FK8vuyy0M9V3Fp7dju+IiOrVkRF2fq1LYat98xHZ+m2xqUkUOQ1dXcgJD4dZKI08XBd4GO7MkRUfab4uHDJuQoD6xaFLJK6yCaLUNNudhdQc9zv3hVvc9nFiixXHHMYMPuCOpAbbzXP0aqE7zh5qJGByK65IFRzU1FM8/Ry8fpVfuGrFGuLCv26yOyY4HoV0xAUQvRzFxqbk4Jdksib9kc3KloR0RERQvV1aslX3aLHXTlvhjUQ5rJfiFcm9Eez6w+rTmNh6dKYckRm9623201ChJ9HPUv0atHGOyrEjN7i+SbI4+1Oc0N5Oj2tJFp6+XgJFWWTZftAZktIuHz856JLZF9XXxq2PFcPAw/PRGhkgLxxDoqediZZ8OqkwZyq7rjskxJcmOmQ7aaNuat2aqIa9JaS1CqjnxGq4xDh+6YevMi0XmP0aZH06288+uuNJtqFYuiY1943Aj0Teywba+OaOtRHf4Q+X6JUu2EFFVCJ4vibSjTBuF8cXOxxLnZcPRnIThmDZuk2AkolkuQmWa1OFgvaoiZrhiM6n7230ciP5IgeulHQVLzcN+6sWzUTBke4X9lVz0C2v8d1NX4m0pnKjNMRvMirvuON6Sqy8KPXm6YhXDyWAfK2sg6M6xkQqI5rq4jlRs7gG8TmHEmWSPEbabJxxxHRMQHxFp68qEySo24f3S+IQU0QDhINVzK7GeQyyb0r6KSdadBtCXUK10LL2S3B1XFcsxkJLrbcB8B1CvVpRV9X00NXjYxiyLOcj2y2OTGwFDUXDEdAr2dSqulfmqyjDpP2qlMsbdnhVFHmSWuGtCH0EmdOzuKHG89n/R+rRNijAGJsM9HcvdlWP0xSFjSYuCaplmiaVXjxSnzGxjaE5EZkv2ePBR5NQNzpzEdxRzyz0OGi/mondXOd5dUz3+VjcpdcFBkW4EyiJrXg5rTj1DRTs9uN1Zv6yYEk98utFdbVewXKRF9GovGuAsW4PRg77ZnIzMj4J9DF1o/iIFIVqZwFg3aHerX5QsFufK1tuZK+9JGPHUu8RIyRFL2JS9RSNkYY7XJ2UGytJvIVauCJbkKXuSuTUTP2lqD6NWnOwXhfFsNHXnkZl7rhNjadRl749/2qo6PgfGcVtyfIt5yGmsifOJNZkKA+kkAiLL5qJ8MT75GVl62z9x6mbmofq1mJcPqKSfM0lpPUf3R5px54nj5FN8abOZ+GZKq8ivQ+w3JTnA/wCqvu1lX1h28Rr1YfJF33EhXG/Otpx1+8PqlWVfZn9Ut+pyqnTJLcbguijiCiqCIOlCTu5qRZvQMyBVNQqvvZpkndqqRxEMInhJvlEMlHMtQ5j1pQu9LYadND0qS9fLkIqtHc662bsT4n7VtglnLaNdlRVRryPOc0J4CJnPT+lRcMVnVLCOItEdsmJrAUEk82nVl10FYHfd/ZMuu9870nD8o/d1Czl/So/ePmdVOH7Vyf4utngbc1G8+i+UY4MtStMTKw2/JAGFFi1IMaM0nwYCAjq0j6xlqIl7Ravdry7Wl/DF9ntMvtdOtxooPRwIEUiEXB5fV5siAtQlS+JAzfvf+Emv5wqW2m5/fVf/AE6B/kwVcw2jyQN8jgbj6KleMzS87hRd5iW4W3GWYkZmK9dSfCOgIQgZxWjIR+cipXokf7wNzumd398Yru9KafxVe6tpo5iqL3ygy/0JikSkItpW2bl7erdRk69Hm92kfT2vTq4ZUvTwjgMa0bEI8rviuJS+G2m2nT3TbbeUtvLdgg83R5FD8dgEtLRw2wblIgqDiigkBCgkhavliNEuH+SSf+Eh/JpNRMBW0hMalTiAZZ9/KNP00bXSyNcErLfI0jmpjao5bpVybmMxIyNHZWXwyFNAKe9MtP0iqoNt0VmViuYvRlXgx57m16NwPKXrDVhSn+kRSaM9XQ4HRUz6lQTd0foENDe1eSA4tl2krhMZRxmKrbcZoQJzU0PKJOLmXZLqHlrI9oYODSMjt1/C0GEz5pnye35TrBUME2d4bjo03J3ceZuzMEL+6R9NTgW79rYclBgo1KkPsNgjKgbZtEnaL3s/Dp002s73TMO2V6OyraGkzk5R0FvxHTw0hUq/PRqx22GTJNlClynSc0iQrvSTQg5FmpcU46e6r6gzdyiyi+qqqp16hyaSI2+xJYb08iOT91doLspznOQyMXUOovESaiHUvdpryygDZpumwbRuHK7AIJ/ip0/k/g91t1vkfjrTNylONp2o6FF3YiX8IojqJPDqpC3/AAgr/wCBlfyUqHSMbwZcotz/AOVKqJc5qRu8WO7eJTjjDbhZMc5ihL+LN1O7yI9syahPtN6oN5FhV0ISq0QmYD8kdZctRs7QNyluOaQDJjmI0RPxdr002lSdx+AomaSnGHOHrBrT9R/o0+ad00TMvI3SrZRFI+/MWS9rjMJGYmCy0TlsduUqOCtjp3iRWNBafdUs/o02iWsn3nGW1aJ7oz8t1+SBPG7uxzJCXtKpet4afx0ytUz+9XD+Jj17bZMeBKkzZKvLHatk4T3beo9JCKZiPevHqpaxjE0jd7o1s2UFQ8iNHkYWvEV2OysF+2LI6KvEUebUSEkHqEtJEhKPWJeynGKW2m9+xHYUYlqTolvjD2GRERHUg9WZLqUl7XN7lDkjGuGgtktWpN7lOdCOI225aSjhqNW01Gessk5aKMQ8Llef8Kd+2NcpnQvqjI0bKdSxzadsN9za/uvLvaHrFfZLDbzTU+3IijLjhoQiIRNE09rTzZEBcpVSW267NWjahd2Yay24poy61HFzQDKk0BEI+kdSrknfXQm07NcY39U69QfyUK5r+6HhOltJnTEVN2EaFq4+Iozf+yq3GAJKeOSTUkKwwoZZpIhySdl2kYljM7i1vha21DSZRR86fxmepayhKxy3Yz+90sl5sgy0et4vle2srLZVf8P1XSuI7Q0iOPMk32+cAXtfPUbhu2W25XbdTnHRjAw88bLeWpN22R8NXDm0/mqfuMTesNssq1u2z19+o62s7YneFAWXBcODLARDxZsl4K9Txh8rWu2VhVSOjhcW7pfCmFcORZN4usJq5tzG7DMVvpEoDEhUREhyAc+OaUpOayhTFXgvkuZ/FJTy3TGo7U5xEdVZtokx2jFvVmZaFD5uRci+Oml2Ns4Fy3ufmrNKM19QchHV+UhT6VbuOJtOx9tBpZYGWZ8rmufqRdKYlz6Te/RvS+yNTG0lP+deIfkt/wAmGozEjDzr91Za6zeJeCdyiJj9YVT8tL4smN3C+3m5R3nuivIJIjjek8hbbbXlX3hKjtPxGP6NP2sgOGjh1Xs1MkZz75QfyJr/AGUj5Pa8geVv7p8udH1ai+D6Nr06c9Hb49mlbiqNvONOczka47hzLn0EkNjUP0Vpdf7Ul/8AMI/yVaBG8iNluoRnMzOJSFo5JfDvmgn/AKWRUdHidIjC6Dar0O2dL4d+k2tf6JFUjbs25jOffND+RyKebNehpc0S6PozFesrzZmvUKOE0H9KuSzOY6V7eVlxsYkDGH1UJcGm0hv6RT4E1XLvXSVVntuhLdNqIK+rTMWBGZDPec56hE+r3dVWY6hjapLTue/ZbdYdz/fAUgL84rVEfdH3KUG1O5NC7kLceJ/JgpHtJaaBtimcJYQ5yubCaNBhWwMscre6lfx41OLAiN2e2T0bcR+TKlsuFzKJbskyT0DlmvH2UJbIz32zPDT2rMiZm/ykKNZmY4YsDiZrndLiHD6Jf0aZonOZSQtB5/i6DOz47ymaLz2dpVzJVuUUF7Sq0EXWgavEg6yEfd5aRiN7pgl/+nyv5KVaPovlOzPcfNTbsDn07aij9kq3jGpxyzT/AKOlfyU6nCbCb2UHtzPYlLkDMp5wHk80pwkP3xJtjV9qsaZdi76I6nnYjxRy+IHCFP0USty/HwXuRyD5v/Ix6mMZjFXGtylQnG3YkvQ+2TZZouWYH+mB0zTTZZGRnYgqEkWYE9DZRLS/gLo+s1cs/mYjZUkhTRlq5AckNOtxXTU2DJDQUJtTyy9xCrdnsPhnxNq4oPzRo5L+anEGSkGccjNNw7BksebbIi1GOQfNn30LMA2b3Ust3tao2/yZ72Hb407cZ0plbVKc0SJSkJ6REhLStK4jb/DrwuX90u/bGmV68zhy6rn8HZZXHwcojUnf1fSXc2lTtynFDLxooiY/WQhKpsDWzkNFtFw3exrj1v8ARSO0oM8YX9feD+ShXOW35nfbQbj+5J0aF6vL+Ch1DXQmMZrNwvV4ucfe9FlIJZONkJ5i2232V9olXOX3Q5Gm1e6QnFycbbjAYeoQx2xUfmyqqxQ2pYm+isqDWokd0KAPMpwz3tZXkvo/RGcvh+fzvg+SPrVlZdaVdXTXVcdzTtn2tHLQ5crjNgTwmRJLrL7ZCYGBaSEh786evXpklSI6y62oAJnlyjxpfDEiCt+kIbkEnFgv9HKbo0i7p5dW85fT18tRZHmeACn5/hMOYXso17abAY87ccOvLJXtnAmbgTJestCiSCq+7pGgDaFtgnXpjyLarM1aLUaisgt8br8rT2RcMuttPUFESrv1PJP6EUC2dLR8WFb8mxT5i06efRlp5x41rNsGGn+hYqWJYZ19aXoCstNAcSO5qJzekI8hFuxERTq1dqr+WkqrBr35uiyEdTE6+Rlvmquw5taMYMeNdbSV0SG0W6lNTjYlblvwkWkhIU8OaahpzedtTEAWn7HYVV9UE2pU+UT4R+XUJCIigk4nvZ6Sqxn3ZKR85FttcqE8BaAfgs6XgAlAh5EEw4iQ6tXvU4u2FbXhO3WmBZQinEntyJoo7AZcdADICASIhLPQJEPIlGFLO1wZm8J2/KH3mFzS57dlRGC9rz9msz8C52Fy8vO3E5/SlnGyamYiJIWlF1Iumid/bw0FmbiLg6IrLknpi/tsetDQdIlq09lB4afz1Z8WwW2429/E1wg29ZdkCQyGuCKb1HxAWCIUTSugkLtDTNqJHkyjhPxbY804xJBxtLTFDsxjIS1AAqPERqApJhmDTo1d77FYE81XLO3hpl6K5Hwn8FI3riOzje3g6SDRxQcuUyTP21DXnbeEmyz4Nvw2sR2XFSNvnLkb265xLWKEPAuQU6+6kvuf4jh4hlPSIgkkS0SnGklIDnOIppLSXo+KrvZGAFiugvWyzOySfiNQ08mQ0Ns3FNTLgGlchDvFaFDHNM27DzA+qPJMyF5a5VI7t2gyn3H5GCmd7ILePI3dnBBTXJTUR0rp1FqL4yqu9rl1uWJMVyMRz7T5O6cje7aHUoIANAI5EvXyoK/Srpph2zDbN47ZbK7digTpkST5LaQ22wIG0HQIaF1FvOsFpBHXyacdOPaHWWTBp3fWmOQCbmrdpo0aubT6OGdT7hUT3D3bGyH32GHyN3VL4F2vMYawdb7BIwoM8oO93b6zjazFwtSpkKemiD/lENFbWbZ94rTcNhwn2kauhiYunqRxdWnskJZafZ11FbccHWVq/YclWCAttcvbjkeTCDUrTbwEAqTerigkjglkvVVy3OHb4tynRoEKzMMRpBMtgNpjLytogcSISVeYS68qHTU1RM8w38qnPUthANr3VWMfdBxIqaI+C2XdbmtwpVzNw+IkBKK6U0kollnx6qZO7eGEjSQj4MJHXYzscSdupmA6wIFJR0pmuRLRT0Oxxfug+mrGsMELlhzpsVJbTQRAkkwPhc5B5xKjN0TbI2Ct1lKULosiIWyKQOGWjQomgaVEtacc6nTwSzEgHZeqJ447Zm3VVD90BGNGHJGC2yfAWdahcjEDJsREV06Vy7A99NbTt3cZgDGumGW5qtyZTzRtzzZVBfLXuy0pzIJcUq85bNmTC0N6FbsMO3lycUOc5GhRXd2Ii6YCWSEAly+GkLRhe034zS52+1uFZ3mbsmUFtrW0GtDbLQA6tXL2q5wJuHxGleFTE54aAqFxJtsnyn7JKw9aAsr9qmHL19JV/fEQiBCSEPZURyyqfi7d8PHFVVwOrUrrVuNdDCLn7oadYj7qLVmWdpkjg76Ja3Reks608kxRHJwgFR4Bn1FQFslsUWPdtoVy8m29d1egtsTfRQc3Qk64RaRIVHsDlRH09RBKGF2/ovNqIJoy4C+VD9824M3KyT4Y4IiQn5sM4quR5xg01rERUga06U4D+evMIbZpMG2xoWIrOF36K0LLEticUeQrQ9kDJEUTQe7WOqrIxvbWJ+DMR292FAcytLsphxqAw0TbjJAfAgEV7COemo/Ze0A7MsLo1FtiK7GkPuOLbWXjM+kqI6iMCXqGvdyqRUCMLhqYOGXyDZCtx29RG4ynY8Gk1cWk81InzekAyXhMWxABMg8Kl2fbVMT7lMn3CTPnuFJlSSInXXlUiIiXNSVV767Fmx7WmErRLi2qzs3B116NcHPJLHnN2I6eUgUR5SFeCJXPX3QUWPF2kOBGhMREdgRJBtstCAazZEiVEFMutV6qTrKeVnif1I+ibo5myaAcgfqq5MUyTTwrKchH3vA101lVllc8F6uJiW4koHd4qIQFvF1cUy4cvq03cktsgqACubskQ1zzUlzz/JQosy4R1cJ0mwUtDZCXFV/206V2c+YmCCm8JFMUTSq5LxX4qTbOc6tZj4HLo18FLHCHoy/bSKn6DVCOzttCwzPRE68Rl/EHRqXNjMU1cVu0b7DVA+ytxTwvcyVc1HExj/qDreOf8WD2C+dMZ8GU+qLLjmlisvH+45n8pOp3aMSBbcKOqeW7sal/FVEXEU+92zrpz/Api/8AqTqU2p8tjwwujgtg/wB1U2Pyyxn1chCPO2UegUHEuX7TTYP/AM1SE434T824RF+bTWlud3soHWUc3eiV7v8AczlKXuH5OnXaMSefhPyEb+SeRhp+Zwacyoiwb5Ihf9nelNfVhmn81OySRZH5P3glJsYb68jZc6/c4Kq40vPH/q/M+yNXhMaQRKUiu8iKW78JEgrpL9Ih+lVH/c3pnjW85J/1fmfZGr4ekEs0I6MZRNKNmvjRSEy/UBVX9n3Wgf7p/GBeZvsoJuZr2v4itGWSWjCAW5E7Gs9TZEXzmRLnU+bu4h3GPlxdkR395yl8EJjp9JESn8mo5+CJY3dvwjkM/BpMSHP4eNKBotXtJBBanW0ToFydVE83cYW7cXtaSF7UIlXqbM2NwcNczf8A2UamxLbdPwg3GETXtV2a4flecfSa9cnnG+ZnQ8SE2IOJwcyFpM1Hhmq1NgDzrwy+4yV5z396XLq+c62fja8V4bmr1W23X14M/ByoIin0z1fSp4lvkBFcVnfLEhNx1kuN6dADq1BqJefrTw/SqdEBHJIXnU2Uap2cNsOSp37pWHqjYSn9xQ5ERV9rUki/UaVdZD/zlZ9HS7b9iPVYfdEQ1PZ9HeXP8AvTjaL7H2AL9ba1aaj+3jBemXbfsRqXpWZKuX2R5n5qeL3VfbLgU7NiIfRi8y/1L1GduubUSNNdFXfw60yYIaw0+cPRp/UtDOzcEZgYkRP+85l/qXqK7hH6MkffJ+MQoktE5dPO2iKX5WypqgDXwiJ3P8IWIRlkrnjkkYBMPXCK0y5rVmdHAv8APN1B4EhdHsdzf752K7jI+i0OgfzuFRFDjJGudry6nPJ77nyjcQ/6Q0iUZqDAixnkXPRNlGjfbzflGv6gGizO487XFCYOHC9eWVmRLkNQn/PLMF6I58l+MRD9tuh3ZwPRtmWFRd81uYMtHPc0yjzor3U223tpy6sTGpbL8V9xtzdgQAOgR7C6ewH9amQwVtFqC1mKtJEKcAZp3LOMhqIc0TseDfS65FfgujPUpEkz3bHHcq4cxtzwaiZQC+w3VN/dCl/8RCZXrG1wN3/o4f8AtV/XaGUG4XS3mn4u+6IfIJdYfokNc8/dGnp2nIfq2yBl/o4f+1J4y5romObzurDBGls5CFGYSsvZzG1TLr1cdPxVlKR7+hvIkptBy6tPHT8dZWdyhbLiJ+88wUk1cVxohUhFUTUpqPpTwpSjEhyWTLxProQh16uCoKdS/FTKSCb3eASGpKiHx5uP609tN5TA7pCE8lEuzn3VQxygyJx2rV1Kd3w6/iJq5/fXhzovTGJWvyhoMBBA1CTeXa5C8VV9svxLY47cyy3C5sQHZlyWfElu/BuHpJshIhFVbFRLlP1h9WqPz3jRDy9edKi+joES7tUy01ePxaU2KomYREy66f8AKttixcpWLLEzATWrbnlQX1bAiIi0i2OpwiIiXIvzV5J2h4dxpYYhsXuw2liM3ItrUafO0PKzrbETIdK8yiJLwrmNGWMnEaV34Tk9wS6kz7/Vplc4HeymS/R56I7GHvcHOF7JduENh8ul12HfsW4Ju+JyuUbG9i6CbjHSt7J0H5otJaR082YiOmmN6xLhR7EV1vgYyw4sN1ZcgR8oeeUTYcEU0ZdrMh5a46Vrd8K0UUbXVlXhiThfKOVkP9MDvN1urH+50uUC240nrcZ8OC3Ls8qM29Lc3baOEg6UUu7qWugRvGFHbRcRXFuFmZrhxTjB5UQg82R7wSPRw4HXHJNE4Sa+ulCbcbDnRNNegr3QNyt63UpKATeZdkwMR4RHDN2tkrFuGknvKXk93p2sG9QiTgEQjkIrpFaTj3nDA2C4MO4vw90t+ZFkR0WZrDS2piaKWnlTSfKlceIn4RknD+nUmLgNNCjwk0fiJFTmz7Pd3144vKHE9SD9FH9MY/c7Cy62YvGDRwq9HPFuHfKrxuhGznah3BmBHmWXKXm001pHxlhSHbLjYn8R2J7y7qDeNzNTTGlnkIiy4ajrk7e/g2+yT1/D2ab59+hz6tDdi0jmua4bm6M3Co8zTfYWXQ21aVYp2zq9RPLlnlvPvRDjx40vpB6gI0IuyOXKf5qLBu+HXLpDkJiqwo0bkN9VOeokAg00JCoZdeYLXKTNyNsfhEX1/DSrFyNw/gkL1PFU24rKHE23FkePB4ixrL7G6v8A2e3CyNxcQo9fLSy+t7GanSnejbxkmyb1Dyr4iGjLEF9w3codtWFirDqyY1uC3yidmaAEhESEhXTzCmskz4ddcvx32JEhUXdNdn1qek8jFtWE8wm63g7wMucx1dnPmyX3qkzEJBv/AJdOS4FBI7M7/Puumb9esLTb+xJtmK8OLbkSFn+F6TAWNKFyZe5y17iu94cveInblAxJhxq3P7gW95L0mAjp1ag0dfM5y1y22bKE24DiGh9Sf7f9lOmyNUccR1G0D/jh/soja97Q0DkLKQ7NxvaRm3N9iukMTYqteMHSuzN3s7DzzDkdxtyYTRchGIEI5FmhAoFUjj/EVjxDKhzYOJrAiBCWJKNyWTQg6JaiIeTmTj2q5hclKyaNmy68vhJvLPL2eynLbiSA0NAaD4ULLLP2e2uivcy1htsjN7LQH95XSeL75h28X+RdLJf7Srb7YgbUp8mHFMMxVwR0rqFU08eHZrnzb1BS646eetUhm4tR7fFbccj8w6gZES5vo1rElOKWRbnzfAFb0jo0j+avLkTL9ye3G6dz05uNho5RHLVpqL6t8sQiOwRIezsdO7OHaqtp8M201KOWQ5L7ayjO520JcRCFOo8h9tZSWUor6DVf/9k=</binary>
</FictionBook>