Jakub �wiek
K�amca
2005
iMN
PROLOG
ANIO� STRӯ
Chicago
Przypadkowe wersy na otwartej na chybi� trafi� stronie Pisma. Tak zwyk� przemawia� B�g.
Raz jeszcze pochyli� g�ow� nad Ksi�g� i przeczyta� wylosowane s�owa z Ewangelii:
- Wy macie diab�a za ojca i chcecie spe�nia� po��dania waszego ojca. Od pocz�tku by� on
zab�jc� i w prawdzie nie wytrwa�, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy m�wi k�amstwo, od siebie
m�wi, bo jest k�amc� i ojcem k�amstwa.
Podni�s� wzrok i dostrzeg� w lusterku zdumione spojrzenie kierowcy.
- Prosz� zatrzyma� przy tamtej knajpce - poleci�.
- Przy �Afrodycie�? - Taksiarz u�miechn�� si� oble�nie. - Tam Biblia na niewiele si�
przyda.
- Mam um�wione spotkanie. - Pasa�er usi�owa� powiedzie� to naturalnie, jednak drwi�ce
spojrzenie kierowcy sprawi�o, �e zaczerwieni� si� niczym ma�y ch�opiec.
* * *
Taks�wka zatrzyma�a si�. Szczup�y siwy czterdziestolatek o budz�cej sympati�,
pucu�owatej twarzy, poda� kierowcy dziesi�ciodolarowy banknot. Po chwili wahania do�o�y�
jeszcze jeden i burkn�� ciche
spojrzenie taks�wkarza.
Wyci�gn�� paczk� papieros�w i przetrz�sn�� kieszenie w poszukiwaniu zapalniczki.
Zaciekawione miny mijaj�cych go przechodni�w uzmys�owi�y mu, �e za bardzo rzuca si� w
oczy. Schowa� wi�c papierosy i przetar� r�kawem spocone czo�o. Rozejrza� si� dok�adnie, po
czym ruszy� w stron� wej�cia.
Nigdy wcze�niej nie by� w takim lokalu. Tu� za drzwiami siedzia�o na sto�kach dw�ch
barczystych ochroniarzy, kt�rzy nakazali mu zostawi� p�aszcz w szatni. Nie oponowa�, cho�
twarz szatniarza poznaczona �ladami rozlicznych wstydliwych chor�b raczej nie wzbudza�a
zaufania. Sil�c si� na naturalny u�miech, wzi�� numerek i wszed� na g��wn� sal�.
W szerokim na ca�� �cian� lustrze nad barem dostrzeg� swoje odbicie i stwierdzi�, �e z ca��
pewno�ci� nie pasuje do tego migaj�cego niezliczon� liczb� neon�w wn�trza. Poczynaj�c od
wystroju, a ko�cz�c na ko�ysz�cych si� na parkiecie parach, wszystko by�o jakie��
wyzywaj�ce. �liczna, sk�po ubrana dziewczyna mrugn�a do niego, przechodz�c obok.
Obejrza� si� za ni� i zderzy� z przechodz�cym kelnerem. Przeprosi� grzecznie, ale tamten zby�
go pogardliwym prychni�ciem.
M�czyzna uciek� wi�c z przej�cia i oparty o �cian� pr�bowa� wypatrzy� tego, z kt�rym
mia� si� spotka�. Nie dosta� �adnych wskaz�wek w stylu go�dzika w klapie czy Biblii w lewej
kieszeni marynarki. Szuka� kogo� niezwyk�ego. Po chwili u�miechn�� si� i ruszy� w najbardziej
zaciemniony r�g sali.
- Przepraszam - zapyta� niepewnie, podchodz�c do stolika. - Czy mam przyjemno�� z
panem Lionelem Smithem?
Ten od�o�y� gazet� i uni�s� g�ow�.
- Tak si� nazywam - potwierdzi�. - Ale nie masz przyjemno�ci. Sp�ni�e� si�.
- Przepraszam, ale�
Smith przy�o�y� palec do ust i wskaza� miejsce naprzeciwko siebie. M�czyzna usiad�.
Przez chwil� przygl�da� si� towarzyszowi. Nie tak go sobie wyobra�a�. Oczekiwa�� Sam nie
wiedzia� kogo, ale na pewno nie d�ugow�osego blondyna, kt�ry wygl�da� na ledwie dwadzie�cia
pi�� lat, a i to tylko z powodu dodaj�cej powagi starannie przystrzy�onej brody. Ubrany w
dobrze skrojony czarny garnitur sprawia� wra�enie �wietnie zapowiadaj�cego si� prawnika lub
maklera.
- No? - ponagli� go m�ody elegant.
M�czyzna odchrz�kn��.
- Nazywam si� Kwiryniusz - powiedzia�. - I jestem anio�em str�em.
Twarz Smitha rozci�gn�a si� w u�miechu.
- Wspaniale. A ja jestem schrystianizowanym nordyckim bogiem. - Si�gn�� do stoj�cego na
stoliku kubeczka z wyka�aczkami. - Skoro mamy za sob� te �mieszne oczywisto�ci, mo�e
przeszliby�my do rzeczy. Po�ow� twojego czasu poch�on�o sp�nienie.
Anio� nerwowo poskuba� si� po czubku nosa. Jeszcze m�g� zrezygnowa�.
- Przychodz� - wyduka� po chwili - bo potrzebuj� pa�skiej pomocy, panie Smith.
- Wystarczy Loki. - Wyka�aczka pow�drowa�a do ust i znalaz�a przytu�ek w prawym
k�ciku. - I nie m�w mi rzeczy, o kt�rych ju� wiem. Nikt z waszej uskrzydlonej gromadki nie
zadaje si� ze mn�, je�li nie musi� Mo�esz odpu�ci� sobie r�wnie� histori� o dw�ch twoich
poprzednich podopiecznych. Znam relacje z ich wypadk�w w najdrobniejszych szczeg�ach.
- Nie moja wina - �achn�� si� Kwiryniusz - �e przydzielali mi samych ateist�w. Bez wiary i
modlitwy mam zwi�zane r�ce.
Loki wzruszy� ramionami.
- Nie interesuj� mnie techniczno-teologiczne niuanse. Tak samo jak nie wnikam, gdzie teraz
kryje si� tw�j aktualny klient. Nie moja sprawa. Kr�tko, czego chcesz i jak p�acisz?
- Potrzebuj�, by� nawr�ci� moj� obecn� podopieczn� - odpar� anio�. - A p�ac� tym.
Rozejrza� si� niepewnie i si�gn�� do wewn�trznej kieszeni marynarki. Poda� Lokiemu
niewielk�, cienk� kopert�. Ten zajrza� do �rodka i wyci�gn�� bia�e pi�ro. Przez chwil� g�adzi�
je, sprawdzaj�c autentyczno��, po czym w�o�y� z powrotem.
- Ma�o - zakomunikowa�.
Kwiryniusz zrobi� zdziwion� min�.
- Jak to ma�o? To przecie� anielskie pi�ro!
- Tak - odpar� spokojnie Loki. - Anielskie jak cholera, ale tylko jedno. Z tego co wiem,
jeste� po drugim ostrze�eniu i przy nast�pnej pora�ce czekaj� ci� ch�ry. A pora�ka to niemal
pewniak, je�li ci nie pomog�, prawda? Dwa pi�ra albo zacznij ju� stroi� harf�.
Anio� opu�ci� g�ow� zrezygnowany.
- Zgoda - b�kn�� w ko�cu.
Loki u�miechn�� si�. Wsta�.
- W takim razie jutro id� si� rozejrze�. B�d� w kontakcie.
* * *
Susan pchn�a drzwi i pewnym krokiem wesz�a do redakcji. Jej mina nie wr�y�a nic
dobrego. Min�a kilka boks�w, po czym zatrzyma�a si� przy zdecydowanie najbrudniejszym.
Na �ciance wisia�a tabliczka JACK RAYAN - AKTUALNO�CI. Zastuka�a we framug�.
- Jack?
M�czyzna przy lepi�cym si� od brudu biurku oderwa� wzrok od monitora. Zmierzy�
dziewczyn� wzrokiem.
- Witaj Susan - powiedzia�, nie kryj�c rozbawienia. - �licznie wygl�dasz. Nie wiedzia�em,
�e masz przebity p�pek.
- Pieprz si� - warkn�a, zas�aniaj�c odkryty brzuch torebk�. Si�gn�a do niej i wydoby�a
zrolowan� gazet�. - Dlaczego nic o tym nie wiem?
Rzuci�a rulon na biurko. Jack nawet bez rozwijania rozpozna� najnowszy numer ich pisma.
MICHAEL LEVINSON NA WOLNO�CI! - krzycza�y litery na p� tabloidu.
- Jak to nie wiesz? - zapyta� z niewinnym u�miechem. - Przecie� pisz� o tym w gazecie.
Dziewczyn� a� zatrz�s�o.
- Nie rozumiesz, idioto? - wrzasn�a. - To przecie� ja go wsadzi�am. Ja i m�j artyku�!
Stoj�cy niedaleko czarnosk�ry sprz�tacz w pomara�czowym uniformie zbli�y� si� do nich,
nie przestaj�c szura� mopem po pod�odze. Nikt nie zwr�ci� na niego uwagi.
Jack wsta� i wyci�gn�� przed siebie r�ce, pr�buj�c uspokoi� dziennikark�.
- Nie powiedzieli�my ci, bo wczoraj nie mogli�my si� do ciebie dodzwoni�, a sprawa
wysz�a niespodziewanie - wyja�ni�. - Wypu�cili go ze wzgl�du na z�y stan zdrowia. Ale jest pod
sta�� obserwacj� policji, wi�c nie masz si� czym martwi�.
Pr�bowa� po�o�y� jej r�k� na ramieniu. Odepchn�a go.
- Na przysz�o�� masz dzwoni� a� do skutku - nakaza�a, po czym odwr�ci�a si� gwa�townie.
Zawirowa�a kr�tka plisowana sp�dniczka, ukazuj�c wi�cej, ni� Susan chcia�aby pokaza�.
Jack u�miechn�� si� szeroko. Sta� w progu boksu, dop�ki dziewczyna nie znikn�a mu z
pola widzenia. Dopiero wtedy podszed� do biurka i zrzuci� z niego zwini�t� w rulon gazet�
prosto do kosza. Usiad�.
Nim napisa� akapit, czarnosk�ry sprz�tacz sko�czy� ju� z pod�og� i zabra� si� za
opr�nianie koszy.
* * *
Pomi�dzy gwar ulicy w�lizn�y si� cichutkie takty �Stairways to heaven�. Kwiryniusz
wydoby� telefon i przy�o�y� do ucha.
- S�ucham?
- Loki - odezwa� si� znajomy g�os.
Anio� westchn��. W�tpliwo�ci, jakie mia� co do K�amcy, nie zd��y�y si� jako� rozwia�.
Wr�cz przeciwnie, by� coraz mniej zadowolony z wczorajszej decyzji.
- I co? - zapyta�.
- Kim jest Michael Levinson?
- To� w�a�ciwie� - zacz�� Kwiryniusz nie do ko�ca pewien, co powinien powiedzie�.
K�amca wszed� mu w zdanie.
- Ja ci wyja�ni�. A w�a�ciwie przeczytam, co pisz� o nim we wczorajszej gazecie.
W s�uchawce zaszele�ci�o.
- Michael Levinson, znany powszechnie jako �Szubienicznik�, ponownie na wolno�ci. By�y
nauczyciel biologii jednej z nowojorskich szk�, kt�ry do czerwca ubieg�ego roku zgwa�ci� i
zamordowa� blisko dwadzie�cia dziewcz�t (dusz�c je radiowym kablem), zosta� zwolniony
wczoraj w godzinach przedpo�udniowych ze wzgl�du na z�y stan zdrowia. Levinson ca�y czas
pozostaje pod nadzorem policji� Czyta� dalej? Czy mo�e kojarzysz ju� go�cia?
Kwiryniusz przejecha� r�k� po spoconym czole. A co� mu m�wi�o, �e powinien dzi�
posiedzie� przy podopiecznej.
- Kojarz� - wycedzi�.
- Tylko ci� ostrzegam na wypadek, jakby� nie czyta� prasy - kontynuowa� Loki. - Niewiele
mnie obchodzi, dlaczego nie zajmujesz si� swoj� podopieczn� i co w takiej sytuacji da ci jej
wiara, ale wiedz jedno, jak przyjdzie co do czego, nie b�d� jej ratowa�. Nie widz� �adnego
interesu w tym, by zajmowa� si� jeszcze Levinsonem. To twoja sprawa. Ty jeste� str�em.
Jasne?
Kwiryniusz chcia� odpowiedzie�, ale K�amca ju� si� roz��czy�.
Anio� niepewnie popatrzy� wok� siebie, po czym zamacha� na przeje�d�aj�c� taks�wk�.
* * *
Loki roz��czy� si� i wsadzi� telefon do kieszeni. Wci�� mia� na sobie pomara�czowy
uniform sprz�tacza, ale wr�ci� ju� do swej twarzy. Z ni� czu� si� najlepiej.
Podszed� do najbli�szej �awki i usiad� wygodnie. Musia� pomy�le�.
Wci�� jeszcze nie wiedzia�, jak zabra� si� do zadania. A nawet gdyby na co� wpad�, to
przez wyj�tkowy antytalent Kwiryniusza i tak jego wysi�ki mog�yby p�j�� na marne. Wystarczy
tylko, �e ten ca�y Levinson postanowi si� zem�ci�.
Mimo to Loki naprawd� nie mia� ch�ci na wykonywanie pracy str�a. Zreszt�, gdyby
dowiedzia� si� o tym kto� z g�ry� A zdecydowanie wola� tego unikn��.
Jaki� m�czyzna wszed� do pobliskiej budki telefonicznej. Loki przyjrza� mu si� uwa�nie
pewien, �e sk�d� zna t� pobru�d�on� twarz. Zerkn�� na le��c� obok gazet�, gdzie widnia�o
zdj�cie Levinsona.
- O wilku mowa - burkn�� i ponownie wyci�gn�� z kieszeni telefon. Zanim us�ysza� g�os
anio�a, mia� ju� w g�owie ca�y plan.
* * *
By�o dobrze po dwudziestej drugiej, gdy Susan stwierdzi�a, �e czas i�� do domu. Dopiero
gdy oderwa�a oczy od ekranu monitora, u�wiadomi�a sobie, jak bardzo jest zm�czona.
Odchyli�a si� do ty�u i przeci�gn�a. Naprawd� potrzebowa�a snu.
Pozbiera�a wszystkie papiery, wyci�gn�a dyskietk� ze stacji, wsta�a i�
I wtedy w�a�nie dostrzeg�a kopert�. Wisia�a na �ciance boksu naprzeciwko. By�a ca�a
czerwona i mia�a namalowane oczy, kt�re spogl�da�y wprost na Susan.
Dziennikarka rozejrza�a si� niepewnie, ale nie dostrzeg�a nikogo. Ostro�nie si�gn�a po
kopert�.
W �rodku by� artyku� o Levinsonie. Na zdj�ciu przedstawiaj�cym skutego m�czyzn� o
atletycznej budowie, kt�rego dw�ch funkcjonariuszy wyprowadza�o z budynku szko�y, kto�
czarnym flamastrem dopisa�: WITAJ.
Cofn�a si� powoli do swojego boksu, po czym gwa�townie z�apa�a za s�uchawk� i
wystuka�a numer ochrony budynku. Przeczeka�a kilka sygna��w. Nikt nie odbiera�.
Chwyci�a przycisk do papieru w kszta�cie Z�otego Globu. Mocno zaciskaj�c na nim palce,
pogna�a ku wyj�ciu.
Zjecha�a na d� i zastuka�a do drzwi pokoju ochrony. �adnego odzewu. Nacisn�a klamk�,
ale drzwi by�y zamkni�te.
Jarzeni�wki nad jej g�ow� zamigota�y i zgas�y. Wrzasn�a. �wiat�o zn�w zamigota�o, by za
chwil� rozb�ysn�� blad� po�wiat�. Susan kolejny raz rozejrza�a si� nerwowo i wyrzucaj�c Glob
na posadzk�, ruszy�a biegiem w stron� wyj�cia.
Kiedy znik�a za zakr�tem korytarza, drzwi pokoju ochrony powoli si� otworzy�y. Wyszed�
zza nich u�miechni�ty Loki. Jego twarz powoli zacz�a si� zmienia�.
* * *
Michael Levinson czeka�. Tego akurat nauczy� si� w wi�zieniu ca�kiem nie�le. Ca�y ten
czas by� dla niego czekaniem. Na t� w�a�nie chwil�. Cofn�� si�, by ca�kowicie znikn�� w cieniu
zau�ka.
Z miejsca, w kt�rym sta�, doskonale wida� by�o wn�trze boksu Susan umiejscowionego
przy oknie. Nigdy nie zas�ania�a �aluzji. Widzia� wi�c, jak si� zbiera, jak wraca pospiesznie, by
porwa� co� z biurka, jak w ko�cu wybiega.
- Ju� za chwil� przestaniesz si� tak spieszy�, male�ka - szepn��, nie kryj�c zadowolenia. -
Sp�dzimy ze sob� du�o czasu. Bardzo du�o.
- Przepraszam - us�ysza� naraz za plecami.
Odwr�ci� si� b�yskawicznie i dostrzeg� m�czyzn� w prochowcu. M�g� mie� nie wi�cej jak
czterdzie�ci lat. W ustach trzyma� wyka�aczk�.
- Musimy powa�nie porozmawia� - powiedzia� nieznajomy.
* * *
Susan zmusi�a si�, aby zwolni�, cho� nadal nie przestawa�a wypatrywa� jakiej� taks�wki.
G�os rozs�dku powoli przebija� warstw� paniki.
Nieco uspokojona skr�ci�a w niewielk� uliczk� wiod�c� do domu i przystan�a. Zazwyczaj
nie ba�a si� t�dy przechodzi�, nawet p�no w nocy, ale ostatnio jacy� smarkacze wyt�ukli
wi�kszo�� lamp. Dwie cudem ocala�e dawa�y akurat tyle �wiat�a, by obudzi� groteskowe cienie
na �cianach starych kamienic. Czu�a, �e powinna zawr�ci�. Wst�pi do najbli�szej knajpki, tam
spokojnie wyjmie kom�rk� i zadzwoni na policj�. Co tam, najwy�ej si� wyg�upi�
Z drugiej jednak strony, je�li przejdzie jeszcze kilka metr�w, zobaczy ju� swoje okna.
Raptem chwilka i b�dzie bezpieczna. Poprawi�a torebk� i szybkim krokiem ruszy�a w g��b
uliczki. Przyspieszy�a, mijaj�c ciemn� bram�. W �rodku co� zaszele�ci�o, ale si� nie obejrza�a.
Kto� wypad� spomi�dzy �mietnik�w, str�caj�c pokryw�, kt�ra uderzy�a o asfalt z g�o�nym
brz�kiem. Susan z trudem st�umi�a wrzask.
M�czyzna, z ca�� pewno�ci� pijany, pos�a� jej zdumione spojrzenie, po czym schyli� si�,
by podnie�� blaszan� klap�.
- Cii - wybe�kota�. - Bez ha�asu, male�ka, ludzie �pi�.
Odruchowo skin�a g�ow�, nie kryj�c ulgi. Szybkim krokiem dosz�a do drzwi swojej
kamienicy, w�o�y�a klucz do zamka i przekr�ci�a.
Wesz�a w pogr��ony w mroku, jednak znajomy korytarz. Ale gdy nacisn�a w��cznik
�wiat�a, nic si� nie sta�o. Nacisn�a jeszcze raz. I jeszcze.
- Nie stukaj tak, nie stukaj. Wysiad� pr�d, dziecino.
Dziennikarka westchn�a z ulg�, unosz�c g�ow�. Wprawdzie nic nie widzia�a, jednak
trudno by�oby nie pozna� ochryp�ego g�osu starej dozorczyni. Dobiega� z wysokiego parteru.
- Ma pani jak�� latark�?
- A my�lisz, dziecino, �e sta�abym tak teraz po ciemku, gdybym mia�a? Baterie szlag trafi�
wieki temu, a nie ka�dego sta� na te akumulatory.
Umilk�a.
Susan wymaca�a por�cz i ruszy�a w g�r� schod�w. Przynajmniej by�a ju� w domu. C�
mog�o jej teraz zagrozi�?
- Jak chcesz, dziecino, mog� ci da� par� �wieczek - powiedzia�a po d�u�szym namy�le
dozorczyni.
- Mo�e jedn� na drog�. W domu pewnie znajd� jak�� latark�.
Susan zaczeka�a chwil�, a� staruszka odpali trzyman� w fartuchu �wiec� i podzi�kowa�a,
obiecuj�c, �e odkupi.
- Jak nie zapomnisz - odpar�a dozorczyni z rozbawieniem. - Wy, m�odzi, zawsze macie
tysi�ce spraw na g�owie. Ale niewa�ne, jak widzisz, radz� sobie i bez �wiat�a. Zawsze mia�am
kocie oczy.
Dziennikarka raz jeszcze podzi�kowa�a i ruszy�a w g�r�, chroni�c d�oni� nik�y p�omie�.
* * *
Wesz�a do mieszkania i zamkn�a za sob� drzwi. Odruchowo si�gn�a do w��cznika, ale
przypomnia�a sobie, �e to nic nie da.
Namaca�a szafk� z narz�dziami i wydoby�a z niej sporych rozmiar�w latark�. Sprawdzi�a,
czy dzia�a, i dopiero wtedy zdmuchn�a �wiec�. Uzbrojona w w�ski snop bia�ego �wiat�a
przesz�a do pokoju.
W ciemno�ci jej mieszkanie wcale nie wydawa�o si� przyjazne. Wr�cz przeciwnie. Liczne
meble - jak wtedy, gdy Susan by�a ma�� dziewczynk� - sta�y si� norami i kryj�wkami
najpaskudniejszych stwor�w. Tego dnia, rzecz jasna, wszystkie mia�y jedn� twarz. I wszystkie
nuci�y �I got you, babe�, zupe�nie jak Levinson tamtego dnia podczas og�aszania wyroku.
Poci�gn�a nosem. Mia�a wra�enie, �e teraz nawet pachnia�o inaczej. Zna�a sk�d� t� wo�
W�a�nie wtedy dostrzeg�a le��c� na stole paczk�. Poczu�a nag�e uk�ucie strachu, zaraz
opami�ta�a si� jednak. Do paczki przyklejona by�a karteczka z kr�tk� notk� od dozorczyni.
Stara kobieta, dzi�ki uk�adom z listonoszami, do�� cz�sto odbiera�a za lokator�w przesy�ki
polecone, by potem zostawia� je u nich w mieszkaniach. Z wyj�tkiem jednego gbura z
pierwszego pi�tra, wszyscy byli jej za to wdzi�czni i nikt si� nie skar�y�. Dozorczyni musia�a
po prostu zapomnie� jej o tym powiedzie�.
Susan usiad�a z paczk� i trzymaj�c w prawej r�ce latark�, lew� rozerwa�a papier. W �rodku
znajdowa�a si� prosta drewniana ramka z modlitw� do anio�a str�a.
Nakierowa�a �wiat�o na starannie wykaligrafowane litery i przeczyta�a:
- Aniele bo�y, str�u m�j, ty zawsze przy mnie st�j, rano, we dnie, wiecz�r, w nocy, b�d�
mi zawsze ku pomocy�
Przerwa�a i raz jeszcze poci�gn�a nosem. Dziwny zapach jeszcze si� nasili�. Gdzie� w jej
g�owie cicho popiskiwa� alarm, �e powinna go skojarzy�, �e�
I w tym momencie przypomnia�a sobie.
Jej cia�o przeszy� dreszcz. Nie by�a w stanie si� poruszy�. Zacisn�a palce na ramce.
Drzewo sanda�owe - dok�adnie tak pachnia� Levinson na rozprawie. A teraz ta wo�
wype�nia�a jej mieszkanie�
Wzi�a g��boki oddech, staraj�c si� wm�wi� sobie samej, �e istniej� przecie� z�udzenia
zapachowe. Gdzie� o tym czyta�a.
Znowu skupi�a wzrok na tabliczce. Czy na pewno przynios�a j� dozorczyni? Czy na
kr�tkiej notce rzeczywi�cie by�o jej pismo?
Wyczu�a za plecami jaki� ruch, odwr�ci�a si� gwa�townie, ale nikogo nie dostrzeg�a.
Mocniej chwyci�a latark�, a lew� r�k� pr�bowa�a na o�lep od�o�y� ramk� na st�.
Wtedy kto� z ciemno�ci chwyci� j� za nadgarstek. Wrzasn�a i odwin�a si�, by uderzy�
latark�. Napastnik przechwyci� cios.
- Mam ci�, dziecinko - wychrypia�.
W snopie �wiat�a na moment pojawi�a si� twarz. Ta twarz! Wykrzywiony w paskudnym
u�miechu pysk Levinsona. Wrzasn�a ponownie, pr�buj�c si� wyrwa�, ale doskonale wiedzia�a,
�e nie ma szans. By�a zbyt s�aba, by poradzi� sobie samej, a szanse, �e kto� zareaguje na jej
krzyki, r�wna�y si� zeru�
Jednak nagle eksplodowa� b�ysk - tak mocny, �e czu�a jak wypala jej oczy. Zacisn�a
powieki z ca�ej si�y.
I zn�w krzyk, ale nie jej. M�ski, obcy. Nie by� to wrzask przera�enia jak Susan, tylko b�lu,
potwornego i nieustaj�cego b�lu. Tak mogli krzycze� pot�pie�cy. Pok�j wype�ni� si� zapachem
kwiat�w i owoc�w. Woni� cudnego ogrodu podobn� do tej, kt�r� pami�ta�a z dzieci�stwa�
tylko jeszcze pi�kniejsz��
A potem �wiat�o zgas�o.
Susan siedzia�a jeszcze przez chwil� z zamkni�tymi oczyma, a gdy je otworzy�a, by�a sama.
Nie czu�a ju� tego pi�knego zapachu, ale nie czu�a te� drzewa sanda�owego.
Przez kr�tk� chwil� zacz�a nawet wierzy�, �e dozna�a tylko jakiej� niezwyk�ej
halucynacji� i wtedy w�a�nie dostrzeg�a wypalony na stoliku �lad r�ki. Tu� obok le�a� kabel,
taki sam jak ten, kt�rym Levinson dusi� swe ofiary. A na ma�ej ramce z modlitw� do anio�a
str�a zobaczy�a ogromne, �nie�nobia�e pi�ro.
* * *
- Co z ni�? - zapyta� Kwiryniusz z trosk� w g�osie. Sta� teraz na ty�ach domu ko�o �mietnika
i do pojawienia si� Lokiego zerka� na przemian to na okna mieszkania Susan, to zn�w na drzwi
wyj�ciowe budynku.
K�amca wzruszy� ramionami i wyci�gn�� z kieszeni paczk� wyka�aczek. Jedn� z nich
w�o�y� do ust.
- Zemdla�a - odpar�. - Ale my�l�, �e gdy si� obudzi, jest twoja. Aha, to iluzyjne pi�ro
zniknie za kilka dni, �lad na stoliku te�, wi�c postaraj si�, by mia�a jakie� g��bsze podstawy do
wiary. A �lad najlepiej po prostu wypal przy okazji. Niech ma pami�tk�.
- Ca�y czas zastanawiam si�, czy nie przesadzili�my - westchn�� anio� str�. - Nam nie
wolno pokazywa� si� podopiecznym w pe�nej chwale, a ju� zw�aszcza by nak�ania� ich w ten
spos�b do wiary.
Loki wzruszy� ramionami.
- To nie by�a twoja chwa�a, tylko moje sztuczki. W�tpi�, by twoja moc by�a r�wnie
pot�na. A teraz p�a�. Co� mi si� nale�y za przywdziewanie tej ohydnej g�by Levinsona. Ta
dozorczyni i pijak to te� nie by�a przyjemno��. Przy ka�dym z tej tr�jki nawet pachnie�
musia�em inaczej. Takie szczeg�y cholernie m�cz�.
- Napracowa�e� si� tej nocy - przyzna� Kwiryniusz. - I my�l�, �e�
- P�a�!
Anio� wr�czy� K�amcy kopert�.
- Mi�o si� wsp�pracowa�o - powiedzia�.
Loki wyplu� wyka�aczk� i pokiwa� g�ow�.
- No, tak si� podobno m�wi� tyle, �e zwykle w filmach.
U�cisn�� d�o� anio�a i powoli ruszy� przed siebie. Jednak nie uszed� nawet pi�ciu krok�w,
gdy poczu�, �e jest obserwowany. Odwr�ci� si�. Anio�a nie by�o. Pewnie sta� si� ju�
niewidzialny.
K�amca uni�s� g�ow�.
- Witaj, Gabrielu - powiedzia� do siedz�cej na ozdobnym gzymsie postaci.
Archanio� u�miechn�� si� i odgarn�� w�osy z czo�a.
- Oj, Loki, Loki - westchn��. - I co ja mam z tob� zrobi�?
K�amca u�miechn�� si� szelmowsko.
W budynku, kilka pi�ter wy�ej, pewna kobieta ockn�a si� i po raz pierwszy od wielu lat jej
usta zacz�y szepta� modlitw�.
JAK BY�O NA POCZ�TKU�
M�OT, W�� I SKA�A
Gdzie�
Poza czasem
Wy�oni�a si� z mg�y. Jej ko� z majestatem godnym kr�lewskiego rumaka przest�pi� szar�
granic� �wiat�w i wkroczy� na szerok� drog�. Rosn�cy po obu stronach traktu g�sty las
przywita� przyby�� cichym westchnieniem i b�yskiem kropel na li�ciach sk�panych w
ksi�ycowej po�wiacie. U�miechn�a si�. Nareszcie w domu�
Z bia�ej chmury wyjechali kolejni je�d�cy. Po czterech, ze zwieszonymi g�owami, jakby
pogr��eni w p�ytkiej drzemce. W przeciwie�stwie do swej dumnej, odzianej w �wietlist� zbroj�
i skrzydlaty he�m przewodniczki nie prezentowali si� imponuj�co. Na ich powyginanych
zbrojach dawno ju� przekwit�y rdzawe kwiaty wzrastaj�ce zwykle tam, gdzie pancerz okazuje
si� zbyt s�aby. Pop�kane puklerze pe�ne by�y zamocowanych w po�piechu klamer, a miecze i
topory szczerb. Niekt�rzy z je�d�c�w nie mieli twarzy, tylko mi�siste papki, z kt�rych
wyziera�y opuchni�te, przekrwione oczy, b�d� te� niemal nagie czaszki ze strz�pami sk�ry i
poszarpanymi mi�niami. Byli w�r�d nich i tacy, kt�rym miecz lub top�r odr�ba� �uchw�, i
teraz pozbawione oparcia j�zyki zwisa�y niczym u zm�czonych biegiem ps�w.
Wbrew wszystkiemu jednak wojownicy �yli. Jakim� cudem zros�y si� roz�upane niegdy�
g�owy, a jedyn� pami�tk� po �miertelnych ciosach by�y wg��bienia ci�gn�ce si� od czo�a po
kark. Na powr�t wepchn�li w oczodo�y wy�upione oczy i teraz spogl�da�y na �wiat z niemal
identyczn� jak niegdy� ostro�ci�, a zasklepione t�tnice poder�ni�tych garde� na nowo t�oczy�y
krew. Bez cienia w�tpliwo�ci dano im drug� szans�.
Po d�u�szej chwili, podczas kt�rej da�o si� s�ysze� jedynie miarowy stukot kopyt na ubitym
trakcie, ostatnia z blisko dwudziestu czw�rek wjecha�a na drog�. Ci wojownicy wygl�dali na
bardziej wyczerpanych ni� kompani, ale to dlatego tylko, �e krew wok� ich jeszcze nie tak
dawno �miertelnych ran wci�� mieni�a si� szkar�atem i nie przesta�a tworzy� swych w�skich,
zakrzep�ych �cie�ek. Ich oczy, wci�� pe�ne zdumienia, bezwiednie wpatrywa�y si� w plecy
jad�cych przed nimi, jakby w nich szukaj�c odpowiedzi na rodz�ce si� pytania:
Zd��yli ujecha� kilka krok�w, gdy od drzew po obu stronach drogi oderwa�y si� cztery
skrzydlate postaci odziane w barwy lasu. Jedna z tych istot unios�a do g�ry zaci�ni�t� pi��.
Lew� r�k� wyci�gn�a z przymocowanego do nogawki pokrowca d�ugi n� o czarnym,
matowym ostrzu. Poczeka�a, a� pozosta�e zrobi� to samo i chwyciwszy ostrze w z�by, woln� na
chwil� d�oni� wykona�a kilka gest�w. Towarzysze potwierdzili skinieniami g�owy. Ca�y czas
wzniesiona prawa pi�� opad�a gwa�townie.
Ksi�yc skry� si� za chmurami. Nikt nie dostrzeg�, jak sfrun�li kilka st�p nad ziemi� i
�api�c mocny powietrzny pr�d, pognali za kolumn�. Wyhamowali w ostatniej chwili, by nie
zdradzi� si� nienaturalnym powiewem, po czym wzlecieli ponownie dzi�ki delikatnemu drganiu
skrzyde�, tym razem jedynie na wysoko�� siode�.
Pi�� dow�dcy ponownie pow�drowa�a w g�r� i zaraz opad�a. Nim ofiary zd��y�y si�
odwr�ci�, skrzydlaci siedzieli ju� na koniach tu� za je�d�cami.
Doskona�e wyszkolenie lataj�cych wojownik�w da�o o sobie zna�. Skrzyd�a b�yskawicznie
zawin�y si�, otaczaj�c wrog�w i kr�puj�c im ruchy. Lewe d�onie pow�drowa�y na ich usta,
t�umi�c rodz�cy si� krzyk, a prawe, uzbrojone w no�e, g�adko rozp�ata�y gard�a. Zanim krew
wskrzesze�c�w zd��y�a dotkn�� ziemi, napastnicy, opanowawszy konie, skr�cali ju� w las, by
moment p�niej znikn�� w g�stwinach.
Chwil� potem od drzew oderwali si� kolejni skrzydlaci.
* * *
Ko� jad�cej na czele Walkirii nie by� zwyk�ym zwierz�ciem. Rzadko kt�ry rumak jest w
stanie szybowa� pod niebem i mieni� si� przy tym niezwyk�ym blaskiem niczym spadaj�ca
gwiazda. I pomimo �e zdolno�� ta zamiera�a, gdy tak jak w tej chwili wkracza� na mityczne
ziemie, zawsze pozostawa�a w nim odrobina magii. Objawia�a si� przede wszystkim niezwykle
wyczulonymi zmys�ami i ogromnym zapa�em do walki.
Gdy pierwszy oddzia� skrzydlatych postaci run�� z nieba, rumak Walkirii przystan�� na
moment. Jego pani, zm�czona �owami, zlekcewa�y�a jednak ostrze�enie. Uderzy�a pi�tami w
boki konia i wpl�t�szy palce w grzyw�, wyszepta�a zakl�cie. Wierzchowiec ruszy� zgodnie z jej
wol�. Par� krok�w dalej stan�� jednak ponownie. Zastrzyg� uszami i parskn��.
Tym razem wojowniczka zareagowa�a. Odwr�ci�a si�, by spojrze� na sw�j oddzia�, si�gn�a
do pasa po r�g i uni�s�szy go do ust, zad�a kr�tko.
Wskrzesze�cy unie�li g�owy.
- Przeka�cie tylnej stra�y, by byli ostro�ni - zawo�a�a Walkiria.
Kilka g��w odwr�ci�o si�.
Przez chwil� s�ycha� by�o szepty i pe�ne zdumienia okrzyki.
- Pani! - zabrzmia� pierwszy skierowany do niej. - Nie ma tyl�
Rzucony z g��bi lasu n� ze �wistem przeszy� powietrze i zag��biaj�c si� w gardle, st�umi�
reszt� meldunku. Drzewa zaszumia�y, jakby tysi�ce ptak�w wzbi�o si� nagle do lotu, a ksi�yc
w jednej chwili znikn�� zas�oni�ty chmar� unosz�cych si� nad drog� istot. Spomi�dzy konar�w
wylecia�y dziesi�tki strza�.
Walkiria spi�a konia i jednocze�nie zn�w si�gn�a po r�g. Gna�a przed siebie, dm�c ile si�
w p�ucach, nawet nie zauwa�aj�c grot�w, kt�re odbija�y si� od otaczaj�cej j� niewidzialnej aury.
Jednak na wzywanie odsieczy by�o ju� za p�no. D�wi�k rogu bogini miesza� si� z
wrzaskami trac�cych sw� drug� szans� wskrzesze�c�w, z g�o�nym szumem dziesi�tek par
skrzyde� i z hukiem, jaki wype�nia� jej g�ow�.
Tu� przed ni� pojawi�a si� nagle �ciana ognia. Szkolony do podobnych sztuczek rumak
nawet nie zwolni�, przeskoczy� przez p�omienie i gna� dalej przed siebie, wci�� nabieraj�c
pr�dko�ci.
Odg�osy walki cich�y powoli, gdy Walkiria dotar�a do zakr�tu. Przed sob� widzia�a wielkie
jezioro, a �e siedz�c w siodle znajdowa�a si� nad lini� tatarak�w, mog�a dostrzec p�on�ce
daleko na przeciwnym brzegu lasy, spomi�dzy kt�rych wy�ania�a si� oblegana teraz ze
wszystkich stron Walhalla.
W tej samej niemal chwili ko� zbyt ostro wszed� w zakr�t. Szarpn�a go za grzyw�, ale
by�o ju� za p�no. Zachwia�a si� i z impetem run�a na ziemi�. Na szcz�cie trafi�a na
rozmi�kczon� wod� skarp�, przez co upadek nie by� szczeg�lnie bolesny. Wojowniczka
potoczy�a si� do wody.
Przez chwil� le�a�a w bezruchu, nas�uchuj�c, czy nie naje�d�a po�cig, po czym z wysi�kiem
podnios�a si� na kolana. Na �cie�ce dostrzeg�a jaki� b�yszcz�cy przedmiot, w kt�rym, gdy
odgarn�a z czo�a w�osy i przyjrza�a si� uwa�niej, rozpozna�a sw�j he�m.
Nie posz�a po niego, tak jak i nie wsta�a, by zobaczy�, jak radz� sobie jej wojownicy
zbroi. Zdj�a z siebie wszystko i naga zag��bi�a si� w tataraki. Nie ufa�a ju� �cie�kom ani
drogom, a skrzydlaci przecie� nie pop�yn�. Dotrze do Walhalli, tam umrze. Nigdzie indziej.
Obok niej drgn�a nagle ma�a �ody�ka, a chwil� p�niej w tym samym miejscu wynurzy�a
si� ociekaj�ca wod� g�owa. W z�bach trzyma�a n�.
* * *
Cherubin Nathaniel zeskoczy� z konia i odpowiadaj�c niedba�ym gestem na saluty
wartownik�w, ruszy� w g��b obozu. Szed� pewnym krokiem z niewielkim tobo�kiem w gar�ci,
mijaj�c brudne, obszarpane namioty przepe�nione rannymi. Le�eli cicho na po�amanych
pryczach otuleni we w�asne skrzyd�a uwalane w b�ocie i krwi. Za�ywali spokojnego snu po
ci�kiej, wyczerpuj�cej walce.
Ci, kt�rzy mieli wi�cej szcz�cia, chronili swoje zabanda�owane g�owy czy r�ce i oddawali
si� �wiczeniom, by nast�pnym razem nie ulec wcze�niej ni� inni. Nathaniel podziwia� ich
zawzi�to��. Szcz�k mieczy milk� tylko na chwil� potrzebn�, by odda� ho�d mijaj�cemu ich
oficerowi, po czym znowu przybiera� na sile wzbogacony �wistem nier�wnych oddech�w.
Rumor, jaki rozleg� si� przy wartowni, �wiadczy� wyra�nie, �e reszta oddzia�u Nathaniela
dotar�a ju� do obozu. Cherubin u�miechn�� si�.
skr�caj�c w prawo, w szerok� dr�k� mi�dzy namiotem narad a jadalni� oficer�w. Przed nim
wznosi� si� ju� namiot wodza.
Nathaniel stan�� przed wej�ciem i przywo�awszy stra�nika, wyrecytowa� formu�� wej�cia
zawieraj�c� dyskretnie zawoalowane has�o i status odbytej misji. Wartownik znikn�� na chwil�
we wn�trzu namiotu, po czym pojawi� si� ponownie, wpuszczaj�c oficera do �rodka. Cherubin
poprawi� pancerz i wszed�.
Wn�trze namiotu by�o surowe jak wojna i tak jak ona pozbawione wyg�d. Na lewo sta�
pusty stojak na zbroje, a tu� obok wojskowa prycza. Wygl�da�a jak robiona na miar� dla
olbrzyma. Obok niej na sto�ku kto� pozostawi� w nie�adzie gliniane naczynia z resztkami
posi�ku.
W centrum znajdowa� si� st� otoczony tuzinem nieociosanych pie�k�w, a po lewej na
podwy�szonej �awie roz�o�ona by�a wielka makieta pola bitwy. Nad ni� w�a�nie pochyla� si�
w�dz.
Sta� ty�em do wej�cia, a trzy pary jego gigantycznych skrzyde� porusza�y si� delikatnie
jakby muskane wiatrem. Pomi�dzy nimi wisia� zamocowany wzd�u� kr�gos�upa pot�ny miecz.
Oficer odchrz�kn��.
- Melduje si� cherubin Nathaniel, archaniele - wyrecytowa�. - Z pierwszego�
W�dz wzni�s� r�k�, zmuszaj�c go do zamilkni�cia.
- Wiem, kim jeste� - odpar�. Wzi�� z makiety niewielk� figurk� i przestawi� j� odrobin�
dalej. - Gdyby by�o inaczej, nie wszed�by� tu.
Cherubin zdusi� w sobie przekle�stwo. Jego dobre samopoczucie odp�yn�o w jednej
chwili, nadal mia� jednak do zdania raport. Ca�kiem dobry raport. Godny pochwa�y. Mo�e nie
wszystko jeszcze stracone�
- Archaniele Michale! Oto g�owa Walkirii. - Z dum� rozwin�� tobo�ek i pokaza� jego
zawarto��. - Pragn� zameldowa�, �e misja zosta�a wykonana. Przy minimalnych stratach�
- Co?!
W�dz odwr�ci� si� tak gwa�townie, �e przewr�ci� skrzyd�ami makiet�. �awa run�a z
hukiem, niewielkie figurki rozsypa�y si� po klepisku, wbijaj�c swe male�kie mieczyki w
ziemi�, a miniaturowa Walhalla p�k�a na dwoje.
Do �rodka wpadli dwaj wartownicy, ale widz�c, �e dow�dca nie jest zagro�ony, wycofali
si� pospiesznie. Archanio� ruszy� powoli w stron� cherubina, a jego pi�ci na przemian
zaciska�y si� i rozlu�nia�y.
- Chcesz mi powiedzie�, �e mamy straty?!
Nathaniel bezwiednie zrobi� krok do ty�u.
- Doprawdy minimalne, panie, my� - Zamilk�, nie mog�c doda� ju� ani s�owa.
Micha� zatrzyma� si� krok od niego. Jego poznaczona bliznami twarz wyra�a�a teraz
niczym niehamowan� w�ciek�o��. Wytatuowany wok� lewego oka p�omie� zacz�� mieni� si�
czerwieni� i ��ci�, a zaci�ni�te z�by ze �wistem przepuszcza�y powietrze.
- Dosta�e� dwie setki doborowych wojownik�w - wycedzi� - i cudowne miejsce na
zasadzk�. Przeciwnik nieomal �aden, A TY MI M�WISZ O STRATACH?!
Nathaniel zrobi� male�ki kroczek do ty�u i z przera�eniem odkry�, �e oto w�a�nie dotar� do
�cianki namiotu. Wbi� skrzyd�a w p��tno.
- Oni mieli t� bro�, panie - spr�bowa� obrony raz jeszcze, prawie szeptem. - T�, kt�ra�
Archanio� wzi�� g��boki oddech, po czym cofn�� si� o krok. Sta� przez chwil� w milczeniu,
jakby co� rozwa�aj�c.
- Zostaniesz odprowadzony pod stra�� do swojego namiotu - powiedzia� wreszcie ju�
niemal spokojnym g�osem. - Nie wolno ci go opu�ci� do czasu, gdy postanowi�, co z tob�
zrobi�. Zg�o� si� do wartownik�w i powiedz im, co rozkaza�em. A teraz zabierz sobie ten wra�y
czerep i precz!
to odpraw po�wi�ci�, by zdyskredytowa� mit o owej zab�jczej broni, ow� plotk�, kt�ra
nieopatrznie wyrwa�a si� z ust stra�nik�w olbrzyma Aegira i rozlaz�a po jego armii niczym
szara�cza po polach Egiptu. Przekl�ci! Jednym zdaniem zrobili wi�cej, ni� wszystkie Alfy,
Kar�y i Walkirie swymi mieczami czy toporami.
Przez chwil� przygl�da� si� le��cym na ziemi figurkom, po czym podni�s� jedn� z nich.
By� to dobrze zbudowany wojownik o kruczoczarnej brodzie i opasce na oku. Na jego zbroi
widnia� emblemat wielkiego drzewa ze zwisaj�c� z ga��zi szubienic�.
- Nie przejmuj si�, Odynie - wyszepta� archanio� Micha�, u�miechaj�c si� krzywo. P�omie�
na jego twarzy zn�w rozgorza�. - To nie op�ni naszego spotkania.
* * *
Niemal w tym samym momencie, gdy Micha� przem�wi� do trzymanej w d�oni figurki,
siedz�cego na tronie Odyna przeszy� dreszcz.
Chwil� p�niej zatrz�s�o si� wszystko.
Kufle z czaszek zagrzechota�y na sto�ach, a z glinianych mis powypada�y piszczelowe
�y�ki. Ogo�ocone z broni stojaki run�y na rozci�gni�te na pod�odze zwierz�ce sk�ry.
Stoj�cy na �rodku sali b�g piorun�w Thor po�o�y� na ziemi sw�j m�ot i stan�wszy w
rozkroku, roz�o�y� r�ce. Nawet on nie bez trudu utrzyma� r�wnowag�.
Wstrz�sy usta�y r�wnie szybko, jak si� rozpocz�y. Zn�w s�ycha� by�o tylko dobiegaj�ce
zza mur�w odg�osy bitwy, anielskie ryki tryumfu, gdy pada�y kolejne fortyfikacje, no i
oczywi�cie r�wnomierne uderzenia tarana we wrota Walhalli.
B�g piorun�w ponownie si�gn�� po m�ot, podrzuci� go, z�apa� lew� r�k� i zakr�ci� m�ynka
nad g�ow�. Odyn skrzywi� si� z niesmakiem.
- Mog� wiedzie�, czemu ci tak weso�o, synu?
Thor wzruszy� pot�nymi ramionami.
- Trudno powiedzie� - odpar�. - To chyba przez te wstrz�sy. Przypomnia�y mi o starych
czasach. Przez to wszystko niemal zapomnia�em, �e on tam jeszcze siedzi.
Odyn spojrza� na wisz�ce pod sufitem jezioro, dar morskiego olbrzyma Aegira. Tego
samego, kt�ry wymy�li�, �e ze skrzydlatymi mo�na si� uk�ada�. Biedny g�upiec!
- Za to ja ca�y czas pami�tam o K�amcy - rzuci� smutno w�adca Walhalli. - I czasem mam
ochot� zej�� tam i zako�czy� jego pod�y �ywot.
Pan grzmot�w spojrza� na niego z wyrzutem.
- Nie mo�esz! On przecie��
- �ma by� przyczynkiem ko�ca, wiem - ojciec wszed� mu w zdanie. - Tyle tylko, �e oto
w�a�nie nadszed� koniec, nie widzisz?!
Zza drzwi od strony komnat wy�oni�a si� g�owa kar�a. Thor machn�� r�k�.
- Nie przeszkadzaj nam teraz, Gloinie.
Pokurcz pos�usznie znikn�� za drzwiami. B�g prze�o�y� m�ot za g�ow� i opar� na
ramionach.
- Wiesz, �e jest spos�b, prawda? - zapyta�. - Pami�tasz o sekretnych drzwiach w twej
komnacie i�
- Zamilcz! - niemal wrzasn�� Odyn.
B�g burzy westchn��.
- Wi�c o to chodzi - stwierdzi�. - Do niedawna my�la�em, �e masz plan, potem, �e w
rozpaczy zapomnia�e�. Ale ty pami�tasz. Tylko, ojcze� stch�rzy�e�!
- Kaza�em ci zamilkn��!
- Bo c� mi zrobisz? - szydzi� dalej Thor. - Nie masz odwagi, by zrobi� to, czego nikt z nas,
ani ja, ani ta pochowana po komnatach ho�ota, zrobi� nie mo�emy. Nie masz odwagi, by
uratowa� Walhall�.
Odyn poderwa� si� i z�apa� stoj�c� obok tronu w��czni�. Jego syn ani drgn��, tylko kilka
male�kich niebieskich b�yskawic prze�lizn�o mu si� po zbroi, a spoczywaj�cy na ramionach
m�ot zamrucza� cichutko. Zabrzmia�o to jak odleg�y grzmot. W�adca As�w usiad� i zakry� twarz.
- Nie wiesz, jak to jest - odezwa� si� cicho. - Gdy ostatni raz odda�em si� Drzewu� To by�o
co� potwornego. Ale wtedy wiedzia�em, �e mam szans� na powr�t. A teraz� Ja nie wr�c�.
Trudno to poj�� komu�, nad kim do tej pory wisia� tylko odleg�y Ragnarok.
Thor podszed� do tronu. Przez chwil� patrzy� na Odyna z g�ry, po czym przykl�kn��.
Z�o�y� m�ot pod stopy ojca i odda� mu pok�on.
- Wybacz m� zuchwa�o�� - wyszepta�. - Oczywi�cie zrobisz jak uwa�asz. Tyle tylko, �e
Drzewo to nasza jedyna szansa, a je�li� je�li�
Brama zatrzeszcza�a, posypa�y si� pierwsze drzazgi.
Odyn powoli podni�s� si� z tronu i zdj�� he�m. Pusty oczod�, do tej pory ukryty za
metalow� przes�on�, nada� jego pooranej bliznami twarzy nowy, bardziej przera�aj�cy wyraz.
Wyraz kogo�, kto nie ma ju� nic do stracenia.
- Potrzebuj� kilku chwil przygotowa�. Musisz mi da� czas, Thorze - powiedzia�, podaj�c
he�m synowi. Ten przyj�� go i od razu za�o�y�, nie bacz�c na ograniczaj�c� widzenie przes�on�.
- Ile tylko zdo�am - odpar� b�g piorun�w. Wsta� i otrzepa� kolana. Podni�s� m�ot. - Ca�y
czas naszego �wiata. Ca�y m�j czas.
* * *
Po�y namiotu wodza unios�y si� i do �rodka wkroczy� kolejny oficer, ostatni spo�r�d
wezwanych. Zasalutowa� archanio�owi i skin�� siedz�cym przy stole towarzyszom. Stoj�cych
za wodzem dw�ch mrocznych, sze�cioskrzyd�ych postaci odzianych w czarne togi wola� nie
dostrzega�, zreszt� zgodnie z przyj�tym zwyczajem.
Uda� te�, �e nie zauwa�a przewr�conej makiety, cho� jakie� wewn�trzne przekonanie
kaza�o mu dot�d my�le�, �e skutki trz�sienia ziemi omin� ten namiot. W jego g�owie powsta�a
nagle niepokoj�ca my�l, �e skoro myli� si� w tej kwestii�
- Usi�d� tutaj, Mazariaszu - poleci� archanio�, ust�puj�c mu miejsca.
Oficer pos�usznie usiad� przy stole, czuj�c si� wyr�niony tym zaszczytem, ale ju� po
chwili zakl�� w duchu na chropowato�� i w�sko�� wskazanego pie�ka. Zna� d�ugo�� odpraw -
czeka�a go nieprzyjemna godzina.
W�dz z�o�y� r�ce na piersi, otuli� si� skrzyd�ami, po czym skrzywi� usta w pozornie
z�o�liwym, a tak naprawd� starannie wy�wiczonym u�miechu.
- Pewnie dotar�a ju� do was, pod�e plotkary, wie�� o niekompetencji Nathaniela - rzuci� z
przek�sem. - Wiem, �e zw�aszcza Treazar lubuje si� w podobnych historiach.
Wskaza� g�ow� na postawnego anio�a o twarzy pucu�owatego dziecka, kt�ry zawstydzony
wzruszy� ramionami. Pozostali rykn�li �miechem.
- Nie wiem jednak, czy dotar�a do was wiadomo��, �e wasz szanowny przyjaciel pr�bowa�
t�umaczy� si� ow� rzekomo zab�jcz� dla nas broni��
Pomruki �miechu urwa�y si� nagle. Archanio� westchn��.
- Niestety, tym razem pog�oski by�y prawdziwe. Przeszukali�my wszystkie zw�oki i
dotarli�my do tego.
Pokaza� im trzymany w d�oni wisiorek. By�o to oprawione w z�oto oko.
- Oto i oko Odyna - wyja�ni�. - Dzi�ki niemu m�g� on dzieli� si� ze swymi poddanymi
w�asn� moc�. Rzecz jasna, moc ta nie by�a tak wielka, by zaszkodzi� mocniejszym anio�om jak
wy, ale wystarczaj�ca, by sia� ferment w�r�d naszych �o�nierzy. Ale teraz zdobyli�my oko
Odyna i�
- A co, je�li wyd�ubie sobie i drugie? - wyrwa� si� Mazariasz. - Wyd�ubie, oprawi i ofiaruje
na przyk�ad olbrzymom? Przecie� i bez tego giganty s� niezwykle gro�nym przeciwnikiem. A
maj�c takie oko�
Jedna ze stoj�cych za Micha�em mrocznych postaci post�pi�a krok do przodu i zdj�a
kaptur. Naraz wszyscy ujrzeli przepi�kn� twarz archanio�a Gabriela - boskiego pos�a�ca i anio�a
�mierci. Po�wiata, jaka od niej bi�a, przy czarnym stroju milcz�cego dot�d wojownika,
przywodzi�a na my�l roz�arzony do bia�o�ci metal �wiec�cy w�r�d w�gli. Tylko archanio�
Micha� wytrzyma� ten widok doskona�ego pi�kna i grozy. U�miechn�� si� z wy�szo�ci� do
swych podkomendnych.
- Nie ma potrzeby, by martwi� si� drugim okiem Odyna - zapewni� swym melodyjnym
g�osem Gabriel. - Ani �adn� inn� cz�ci� jego cia�a. By co� mog�o sta� si� artefaktem, musi
najpierw by� s�awione w legendzie. Jak to oko na przyk�ad. A na zbudowanie legendy wok�
drugiego oka nie maj� ju� czasu.
Micha� powi�d� wzrokiem po zebranych. Nie wygl�dali na przekonanych do ko�ca, ale
wystarczaj�co, by spe�nia� rozkazy. A byli wszak o krok od zwyci�stwa.
- To wszystko, co chcia�em wam dzi� powiedzie�. - U�miechn�� si�, widz�c zdziwienie na
twarzach swych oficer�w.
- Mo�ecie odej�� - zezwoli�, rozk�adaj�c skrzyd�a.
Anio�owie pos�usznie wstali z pie�k�w i opu�cili namiot. Micha� odczeka� jeszcze chwil�,
po czym odwr�ci� si� do Gabriela i drugiej mrocznej postaci.
- Znakomicie si� spisali�cie - pochwali�. - Przyznam, �e nie wpad�bym na to.
Gabriel wzruszy� ramionami.
- Ca�a zas�uga nale�y si� naszej informatorce - stwierdzi�. - To ona przekazuje nam takie
genialne pomys�y, prawda Rafaelu?
Mroczna posta� skin�a g�ow�, ale nie wyda�a z siebie �adnego d�wi�ku.
- Rafael ca�y czas jest z ni� w kontakcie - wyja�ni� Gabriel. - Zbudowa� drog� do jej
umys�u.
- Dokona� tego? - zdziwi� si� Micha�.
- Tak, bracie - odpowiedzia� mu �miech pos�a�ca �mierci. - A wiesz, co ona robi w tej
chwili? W�a�nie�
Do namiotu wpad� stra�nik wraz ze skrwawionym �o�nierzem.
- Wa�ne wie�ci z pola bitwy, panie - wyskrzecza� wojownik. - Brama Walhalli ust�pi�a.
- Doskonale! - zawo�a� Micha�, poprawiaj�c miecz.
�o�nierz pokr�ci� g�ow�.
- Nie do ko�ca, panie. Bo tak naprawd� to nam nie robi �adnej r�nicy.
* * *
Na �awie sta� kielich. Sta� tam pe�en, od kiedy pierwsze spo�r�d anielskich oddzia��w
przys�oni�y niebo swymi skrzyd�ami, i znajduj�cy si� w nim mi�d nie smakowa� ju� tak jak w
chwili, gdy zosta� nalany. Po jego powierzchni p�ywa�y drobinki kurzu i kilka ma�ych
robaczk�w, musia� wi�c smakowa� podle. Mimo to Odyn wypi� kielich do dna i nawet si� nie
skrzywi�. Widok le��cych obok lin i tej przekl�tej p�tli, kt�ra ju� za chwil� zaci�nie si� na jego
szyi, odbieraj�c resztki oddechu, nadawa� trunkowi dodatkowego posmaku. Zgni�ej s�odyczy
�ycia.
Si�gn�� po n� i rozci�� rzemienie przy napier�niku. Zdj�� go powoli, by po�o�y� obok
sznur�w. Podobnie uczyni� z reszt� zbroi.
Po chwili by� ju� nagi. Rzuci� przelotne spojrzenie ku zwierciad�u i widok wcale go nie
ucieszy�. Spogl�da� w oczy zamkni�tego w ciele si�acza starca. Zm�czonego �yciem, ale i
przera�onego �mierci�, zagubionego w �wiecie, kt�ry zmieni� si� w jednej chwili.
Widzia� w swej twarzy oblicze stoj�cego na wzg�rzu g�upca, kt�ry ca�e wieki temu zawar�
pakt z K�amc�. Na swoj� zgub�
Nagle zakr�ci�o mu si� w g�owie. Zrobi� kilka niepewnych krok�w, a przed oczyma
zata�czy�y mu b��kitne i zielone ogniki. Jego gard�o, a potem ca�y prze�yk zacz�y si�
rozgrzewa� coraz mocniej i mocniej, a� w ko�cu zap�on�y �ywym ogniem. Spr�bowa�
krzykn��, ale nie by� w stanie wydoby� z siebie �adnego d�wi�ku. Nogi ugi�y si� pod nim i
pad� na kolana. Wszystko, co widzia�, dostrzega� jakby przez mg��.
I wtedy w�a�nie zza kotary wy�oni�a si� ona. Rozpozna� j� od razu. Sygin, �ona Lokiego
zwanego K�amc�.
Odyn pami�ta�, jak kpi� z niej, gdy przysi�g�a zosta� przy ma��onku na wieczno��, chroni�c
jego twarz przed potwornym jadem wisz�cego nad nim w�a. Wtedy nie wierzy�, �e wytrzyma.
Ale ona trwa�a na posterunku przez wszystkie te lata, stulecia, milenia, z pokor� znosz�c
docinki i wyzwiska. Nie opu�ci�a K�amcy nawet na moment. A� do dzi�.
- B�d� pozdrowiony, Odynie, kr�lu szubienic - zadrwi�a Sygin, pochylaj�c si� nad w�adc�
Walhalli. W jego oczach by�a teraz jedynie kszta�tn� plam� bieli na tle bordowych zas�on. -
Widz�, �e nie czujesz si� najlepiej.
Sapn�� co� w�ciekle w odpowiedzi. Sygin roze�mia�a si�.
- �atwo by�o zgadn��, �e b�dziesz chcia� odkupi� Walhall� przez dobrowolne m�cze�stwo.
W�a�ciwie, widz�c co si� dzieje za murami, to rzeczywi�cie by�o jedyne wyj�cie. Tyle, �e� ty
nie umrzesz m�cze�sko.
Wsta�a i podnios�a z �awy pusty kielich.
- Nie smakowa�o ci jako� inaczej? - zapyta�a. - Na przyk�ad jadem? Ta pod�a �mija wisz�ca
nad Lokim chlapie tym paskudztwem na lewo i prawo, wi�c kilka kropel mog�o wpa�� i do tego
kielicha. Smutne, prawda?
Nikt nigdy nie otworzy ju� tych drzwi, nikt nie ujrzy ju� serca Drzewa i nie odda mu swego
cierpienia. I nikt nie skorzysta ju� z jego pot�gi.
Odyn zamkn�� oczy i z potwornym wysi�kiem wycharcza�:
- Dlaczego?
Sygin pochyli�a si� jeszcze ni�ej i si�� unios�a mu powieki, zmuszaj�c w�adc� Walhalli do
spojrzenia jej prosto w oczy.
- Krzywd uczynionych rodzinie si� nie wybacza - wyszepta�a. - Nigdy.
Wsta�a i przysiad�szy na kra�cu sto�u, czeka�a, a� Odyn umrze.
* * *
Z oddali wida� by�o, �e u wr�t Walhalli wre zaci�ta walka. Gabriel co rusz dostrzega�
szturmuj�ce ku bramie oddzia�y, kt�re przy wt�rze b�yskawic i grzmot�w zamienia�y si� we
wzlatuj�ce ku niebu cia�a zmasakrowanych anio��w. S�ysza� te� potworny ryk dobiegaj�cy
jakby z przepastnych czelu�ci. To, �e w rzeczywisto�ci �w krzyk wydobywa� si� z p�uc
stoj�cego na progu twierdzy samotnego obro�cy, nie pociesza�o go ani odrobin�.
Odwr�ci� si� w stron� Micha�a. W�dz poprawia� ostatnie poluzowane paski napier�nika i
przeciera� szmatk� matowe miejsca na zbroi. P�omie� na jego twarzy mieni� si� czerwieni�.
- Rafael przekaza� mi w�a�nie, �e Odyn nie stanowi ju� zagro�enia - rzuci� Gabriel.
Micha� skin�� g�ow�.
- Zastanawiam si� tylko, dlaczego nasz kochany patron dr�g nie przekazuje mi tych wie�ci
osobi�cie - powiedzia�. - By�oby pro�ciej i szybciej.
Anio� �mierci u�miechn�� si�.
- Powiedzia� mi kiedy�, �e boi si� budowa� drogi do twego umys�u. Zbyt cz�sto spogl�dasz
w otch�a�. Powiedzia�, �e ona zwykle odpowiada tym samym.
- Kto? - w�dz nie zrozumia� aluzji.
- Otch�a�. Spogl�da r�wnie� w ciebie. A Rafael nie chce by� przez ni� podgl�dany. Poza
tym to ja jestem jej pos�a�cem i to moja praca, nie?
Micha� nie odpowiedzia�. Wydoby� miecz spomi�dzy skrzyde� i przypi�� go do boku.
Z�o�y� d�onie i wy�ama� palce.
- Dobra, jestem gotowy. Czas pogada� z tym od�wiernym.
Pewnym krokiem zszed� ze wzg�rza i wkroczy� mi�dzy wojska. Te rozst�pi�y si� przed nim
w jednej chwili, tworz�c szerok� drog� a� do samych wr�t, gdzie czeka� nieco zdezorientowany
nag�� przerw� w walce uzbrojony w m�ot olbrzym.
W�dz szed� spokojnie. Nie reagowa� na wiwatuj�ce wojska, na d�wi�k tr�b, kt�re nagle
rozbrzmia�y nad polem bitwy. W�a�ciwie jedynym, co widzia�, by�a rosn�ca z ka�dym krokiem
barczysta sylwetka na ko�cu drogi. Cie� przys�aniaj�cy sob� �wiat�o zwyci�stwa.
Gdy zbli�y� si� na jakie� dwadzie�cia krok�w, stan��. Wydoby� miecz i uni�s� go do g�ry.
- W imi� Boga Wszechmog�cego nakazuj� ci ust�pi� mi miejsca - przem�wi�. Jego twarz
wykrzywi�a si� w pe�nym drwiny u�miechu. - Ust�p z drogi silniejszemu od siebie.
Thor, stoj�cy dot�d z nisko pochylon� g�ow�, teraz j� uni�s�. Nawet zgarbiony g�rowa� nad
archanio�em, ale w owej chwili zdawa� si� przerasta� go niemal dwukrotnie. M�ot w lewej d�oni
obro�cy Walhalli mrucza� cicho niczym przychodz�ca z daleka zapowied� wiosennej burzy.
Olbrzym zdj�� z g�owy he�m Odyna i zarzuci� z�ocist� grzyw�. Stan�� w rozkroku i chwyci�
bro� w obie r�ce. Po trzonku przebieg�y dwie b��kitne b�yskawice.
- Ty i ja, przybyszu - zawo�a� hardo. - Ty i ja.
Micha� skin�� g�ow� i mocniej �cisn�� r�koje�� miecza. G�ownia zap�on�a.
Przez chwil� przeciwnicy wpatrywali si� w siebie, mierz�c swoje si�y, a� w ko�cu niemal
r�wnocze�nie ruszyli do ataku.
Syn Odyna porusza� si� z nieprawdopodobn� wr�cz szybko�ci�. Zacz�� od wykroku do
przodu, chc�c lepiej wykona� b�yskawiczny obr�t. Z impetem uderzy� w miejsce, gdzie jeszcze
przed chwil� by�a g�owa wroga. Ten jednak zd��y� si� uchyli� i wykorzysta� sytuacj�, tn�c od
do�u na udo olbrzyma. Miecz uderzy� w metalow� os�on�, nadtapiaj�c j� nieco, ale samemu
Thorowi nie czyni�c krzywdy. B�g piorun�w odskoczy� do ty�u z wykrzywion� w�ciekle
twarz�.
Stoj�cy naprzeciw archanio� r�wnie� cofn�� si� i bacznie obserwuj�c przeciwnika, ruszy�
po �uku. Najpierw wykona� jeden krok w prawo, by sprawdzi�, czy wzrok olbrzyma pod��a w
�lad za nim, a potem zacz�� powoli przemieszcza� si� w lewo. R�wnocze�nie z ka�dym
poruszeniem niemal niezauwa�alnie zmniejsza� dziel�cy ich dystans.
Thor nie da� si� zwie��. Po trzecim kroku wiedzia� ju�, �e je�li d�u�ej b�dzie czeka�,
wejdzie w bliskie starcie� i zginie. Trzymaj�c m�ot obur�cz, powoli uni�s� go do g�ry, jakby
szykuj�c si� do pot�nego uderzenia. Wygi�� lekko ca�e cia�o do ty�u, niby �e bierze pot�ny
zamach.
I nagle zabra� praw� r�k� z trzonka. Trzymany w lewej r�ce m�ot pomkn�� do ty�u, z ka�d�
chwil� nabieraj�c pr�dko�ci. Jednocze�nie wojownik wyskoczy� do przodu. Micha� zareagowa�
instynktownie, robi�c unik i ustawiaj�c miecz do bloku. I o to w�a�nie chodzi�o bogu piorun�w.
M�ot z pe�nym impetem uderzy� od do�u, bez trudu zbijaj�c bro� przeciwnika, a jego samego
wyrzucaj�c w g�r�. Archanio� wypu�ci� r�koje�� z d�oni i polecia� do ty�u, po czym zary�
skrzyd�ami w piach. B�yskawicznie owin�� si� nimi i odturla� na bok. Wycelowany w jego
g�ow� m�ot uderzy� w ziemi�.
Micha� potoczy� si� jeszcze kawa�ek i poderwa�, rozwijaj�c skrzyd�a. Poszuka� wzrokiem
miecza. Nie le�a� daleko. Podszed� do niego i chwyci�. Zakr�ci� m�ynka.
- Gramy dalej? - zapyta�.
Thor wzruszy� ramionami i uni�s� sw� bro�.
Archanio� ruszy� do przodu. Widzia�, jak przeciwnik szykuje si� do kolejnego ataku. Nawet
nie pr�bowa� przewidzie�, jakiego tym razem. Podczas ca�ej tej walki stanowczo za du�o
my�la�.
Nie czeka� ni chwili d�u�ej, tylko spi�� si� i skoczy�� w g�r�. Zatrzepota� rozpostartymi
skrzyd�ami, wzbudzaj�c wok� tumany kurzu.
Syn Odyna zmru�y� oczy i instynktownie cisn�� m�otem w stron� Micha�a. Tyle �e jego ju�
tam nie by�o, bo b�yskawicznie sk�adaj�c skrzyd�a, run�� na ziemi� i gdy �wietlisty obuch
zawraca� w powietrzu, zaatakowa�. P�on�ce ostrze pomkn�o od do�u, by zanurzy� si� w nie
do�� os�oni�tej pachwinie olbrzyma. Thor rykn�� z b�lu i straci� r�wnowag�. W�asna bro�,
kt�ra w�a�nie w tym momencie wpad�a mu do r�ki, przeci��y�a go ostatecznie. B�g piorun�w
run�� na ziemi�.
Archanio� cofn�� si� i zaczeka�, a� cia�em przeciwnika przestan� wstrz�sa� konwulsje.
Dopiero wtedy wkroczy� do Walhalli.
W rogu sali czeka�a ju� na niego Sygin. Niewiasta sk�oni�a si� lekko, wyci�gaj�c przed
siebie r�ce, w kt�rych trzyma�a napier�nik Odyna.
- Witaj, panie - powiedzia�a.
Micha� odpowiedzia� dyskretnym uk�onem i rozejrza� si� po komnacie. Podoba�o mu si� to
surowe, ale niepozbawione wdzi�ku wn�trze, te stojaki na bro�, teraz przewr�cone, ale jeszcze
niedawno pe�ne mieczy i topor�w prezentuj�cych si� dumnie niczym najwspanialsze ozdoby.
No i, rzecz jasna, tron w�adcy ze stoj�c� obok w��czni� - symbolem w�adzy.
Chowaj�c miecz podszed� do tronu. Chwyci� w��czni� i zakr�ci� ni� nad g�ow�. Wycelowa�
w jeden z zastyg�ych w suficie wodorost�w, wzi�� zamach, po czym� opu�ci� bro�. Z�apa� j�
obur�cz i z�ama� na kolanie.
- Chc� zobaczy� cia�o - za��da�.
Sygin rzuci�a napier�nik na ziemi� i bez s�owa ruszy�a ku drzwiom prowadz�cym do
dalszych komnat. Micha� ruszy� za ni�.
Dobr� chwil� trwa�o, zanim stoj�cy u wr�t anio�owie przemogli si� i wkroczyli do �rodka.
Najpierw tylko dw�ch czy trzech �mia�k�w, a potem ca�a sala wype�ni�a si� skrzydlatymi. Po
sufit.
* * *
- Co ci za to obiecano? - zapyta� Micha�. Podni�s� si� znad zw�ok i spojrza� Sygin prosto w
oczy. Dziewczyna nie opu�ci�a wzroku.
- Wolno�� i �ycie - odpar�a. - Dla mnie i mojego m�a.
Archanio� skrzywi� si� z pogard�.
- Gdzie� jest ten, kt�ry potrzebuje pomocy niewiasty, by zdoby� wolno��? Czy�by kaleka?
- W pewnym sensie, panie - odpar�a. - Ostatnie stulecia sp�dzi� przywi�zany do ska�y. Ale
mo�e miast opowiada� histori� mego �ycia, p�jdziemy umo�liwi� ci wype�nienie twojej cz�ci
umowy?
Micha� uwa�niej przyjrza� si� bogini.
- Czy tw�j m�� m�wi� ci kiedy�, �e jeste� niezwyk�a? - zapyta�, ruszaj�c do wyj�cia.
Sygin u�miechn�a si�.
- Po kilka razy dziennie. Ale to K�amca. Prawdziwy kowal k�amstw, je�li idzie o �cis�o��.
* * *
G��boko w podziemiach Walhalli le�a� nagi m�czyzna. Tkwi� w bezruchu przywi�zany do
ska�y �ci�gnami, �y�ami i splecionymi w liny kawa�kami sk�ry. Nad jego g�ow� wisia� kielich
przymocowany do wygi�tego w pa��k kija. Co jaki� czas wpada�y do niego krople jadu
le��cego na skale w�a.
Twarz m�czyzny, mimo i� w wielu miejscach wypalona i poznaczona zielonkawymi
ranami, wykrzywiona by�a w szyderczym u�miechu.
- A opowiada�em ju� - zapyta� - jak pewnego razu by�em z kumplami w Egipcie? Idziemy
sobie brzegiem Nilu i nagle jeden m�wi do mnie:
a on do mnie:
niefortunnie, �e biedakowi wylaz�y �lepia. Oczywi�cie wzi�li�my go ze sob�. Smakowa� jak
kurczak, a pasek z jego sk�ry pewnie do dzisiaj le�y gdzie� w szafie.
W�� sykn�� i dwie krople wpad�y do kielicha jedna po drugiej. M�czyzna zarechota�.
- Jak chcesz, to opisz� ci dok�adnie, jak wygl�da� - zaproponowa�. - Mo�e to jaka� twoja
rodzina. Nie chcesz? A opowiada�em ci, jak to podobno ten kretyn Herkules udusi� dwa w�e w
ko�ysce? Aegir mi opowiada�. By� podobno wtedy w tamtej okolicy. Czujesz? Niemowlak.
Tamci dwaj zaczaili si� na dzieciaka, a tu figa! Wiesz, co to jest figa, pe�zaczu? A mo�e wiesz,
co to g�wno? Wpe�z�e� kiedy� w jakie�?
Rozleg� si� kolejny syk i kolejne dwie krople wpad�y z pluskiem do kielicha. Rechot
m�czyzny przeszed� w g�o�ny �miech, kt�ry wype�ni� ca�� jaskini�.
* * *
- Co mu tak weso�o? - zapyta� Micha�, wkraczaj�c na schody wiod�ce do podziemi.
Sygin wzruszy�a ramionami.
- Zawsze by� taki. Jak chce, potrafi by� strasznie denerwuj�cy.
- A potrafi inaczej?
Kolejne wzruszenie ramion. Ruszyli w d�, bogini jednak zatrzyma�a si� gwa�townie ju� po
kilku schodkach.
- W�a�nie sobie przypomnia�am, �e zapomnieli�my o czym� wa�nym. Jego wi�zy s�
wzmocnione kl�tw� i� Poczekaj tu, zaraz wr�c�.
Podci�gaj�c sukni� do p� �ydki, wbieg�a na g�r� i znikn�a za rogiem. Micha� wydoby�
miecz, rozpali� g�owni� i u�ywaj�c broni jako pochodni, pocz�� schodzi� ni�ej.
Po pokonaniu blisko trzech setek schod�w znalaz� si� przed ogromnymi d�bowymi
wrotami podobnymi nieco do bramy Walhalli. Lewe skrzyd�o by�o uchylone.
Archanio� zgasi� ostrze miecza i delikatnie pchn�� drzwi, prosz�c w duchu, by nie
skrzypn�y. Po cichu w�lizn�� si� do o�wietlonego dziwn� b��kitn� po�wiat� wn�trza i omi�t� je
wzrokiem, przywieraj�c plecami do �ciany.
Sta� w jaskini wielkiej jak sala tronowa Pana, gdzie kiedy� z r�k Metatrona otrzyma�
w�adz� nad zast�pami. Tyle �e to pomieszczenie by�o dzie�em nie boskiej mocy, ale samej
natury. Nie mia� co do tego w�tpliwo�ci, cho� brakowa�o w niej skalnych sopli stercz�cych z
pod�o�a groty niczym k�y bestii, a �cian nie dr��y�y podziemne strumienie. Ca�o�� wygl�da�a
raczej jak wyrze�biona wiatrem, potworn� wichur�, kt�ra nieopatrznie wpad�a pod ziemi� i nie
mog�c uciec, szarpa�a si� w swym wi�zieniu przez stulecia. Mo�e nawet milenia.
Na �rodku jaskini znajdowa�a si� ska�a. Przywi�zany do niej m�czyzna o potwornie
zdeformowanej twarzy gada� do siebie, co jaki� czas wybuchaj�c ochryp�ym �miechem.
Archanio�, upewniwszy si�, �e nikogo tam wi�cej nie ma, ponownie rozpali� miecz i niemal
bezg�o�nie ruszy� ku skale.
- Czy mam do czynienia z m�em Sygin? - zapyta�, gdy ucich� kolejny wybuch �miechu.
Od ska�y dzieli�y go raptem dwa kroki.
Przykuty odwr�ci� g�ow� i spojrza� Micha�owi w oczy. Z bliska jego prze�arta jadem twarz
wygl�da�a jeszcze koszmarniej.
- To zale�y, kto pyta - odpar�. - I jak jest szybki.
Archanio� w pierwszej chwili nie zrozumia�, co ma do tego szybko��, ale nagle zauwa�y�
jaki� ruch. Zareagowa� instynktownie, odchylaj�c si� do ty�u. Tu� przed nim �mign�� z sykiem
w�owy �eb. Micha� b�yskawicznie wyci�gn�� r�k�, �api�c gada tu� za g�ow�. Szarpn��.
- To by�o dobre, padalcu - wycedzi�, zbli�aj�c tr�jk�tny �eb do w�asnej twarzy i spogl�daj�c
w zimnokrwiste oczy. - Nie do�� dobre, ale niez�e. Teraz jednak czas, by� przypomnia� sobie
s�owa Pana.
Uni�s� miecz.
- Poniewa� to uczyni�e�, b�d� przekl�ty w�r�d wszystkich zwierz�t domowych i polnych;
na brzuchu b�dziesz si� czo�ga� i proch b�dziesz jad� po wszystkie dni twego istnienia. Taka jest
wola Pana.
Zaskwiercza�o. W�� wi� si� przez chwil�, pr�bowa� nawet owin�� cielsko wok� r�ki
archanio�a, z ka�d� jednak chwil� traci� si�y, a u�cisk wodza zast�p�w nie zel�a� ani na moment.
Wr�cz przeciwnie.
Gdy by�o ju� po wszystkim, Micha� odrzuci� �cierwo na bok. P�on�cy tatua� na jego twarzy
przygas�.
- Na czym to stan�li�my? - zapyta� przykutego do ska�y m�czyzn�.
Wi�zie� obliza� nerwowo spieczone wargi. Z rany na jego czole pociek� zielono��ty �luz.
- Przedstawi�em ci si� jako Loki, m�� Sygin, i obieca�em, �e nigdy z tob� nie zadr�. Czy to
dobra odpowied�?
Twarz archanio�a wykrzywi� u�miech. Zamachn�� si� i uderzy� mieczem w splecion� z �y�
lin� kr�puj�c� praw� r�k� Lokiego. Podobnie uczyni� z reszt� wi�z�w.
Uwolniony niepewnie poruszy� najpierw d�oni�, p�niej ramieniem, stop�� Zaskoczony
sprawno�ci� zasta�ych mi�ni, szarpn�� si�, wybi�, zrobi� w powietrzu salto i po chwili sta� ju�
pewnie na w�asnych nogach. Podbieg� do �ciany jaskini, dotkn�� jej, przykucn��. Ka�demu
ruchowi towarzyszy�a ogromna, niet�umiona rado��. Dopiero gdy przypadkowo przejecha� r�k�
po twarzy, skrzywi� si� z niesmakiem. Spojrza� na swego wybawc�.
- Nie wygl�da to dobrze, co? - zapyta�.
Micha� wzruszy� ramionami.
- Wy�yjesz.
Loki przykucn�� z twarz� ukryt� w d�oniach. Wygl�da�, jakby p�aka�. Trwa�o to d�u�sz�
chwil� i w�dz zamierza� ju� podej�� i klepn�� go w rami�, gdy nagle tamten wsta�, ods�aniaj�c
twarz. Na jego obliczu nie by�o �ladu blizn ani nawet drobnych krost. Za to okry�a je r�wno
przystrzy�ona blond broda, za� nos, do tej pory bulwiasty, zmieni� si� w prosty i w�ski,
charakterystyczny dla lud�w p�nocy.
Na oczach archanio�a odrasta�y przerzedzone w�osy niedawnego wi�nia, a osi�gn�wszy
odpowiedni� d�ugo��, same zaplot�y si� w warkocz. Ponadto na nagim dot�d ciele Loki mia� ju�
sk�rzane spodnie i bia�� p��cienn� koszul�.
Roz�o�y� r�ce niczym akrobata po udanym wyst�pie.
- A jak teraz? - zapyta�.
Micha� ponownie wzruszy� ramionami.
- Jak dla mnie, nie wida� r�nicy. A teraz chod�my, twoja �ona pewnie ju� na nas czeka.
Brodaty blondyn pos�usznie ruszy� ku wyj�ciu.
- W�a�nie si� zastanawia�em - rzuci� naraz lekkim tonem - dlaczego nie przysz�a po mnie.
- M�wi�a co� o jakich� wi�zach wzmocnionych kl�tw� i czym�, co jest potrzebne, by� Ej,
gdzie biegniesz?!
Ale Loki ju� go nie s�ysza�. Biegiem dopad� wr�t i kln�c straszliwie, pogna� schodami ku
g�rze.
* * *
- Jak to si� sta�o, Gabrielu? - zapyta� Micha�, gdy tylko uda�o mu si� dopcha� do odzianego
w czer� towarzysza. Nie by�o to �atwe. Zaaferowany t�um anio��w na nic nie zwraca� uwagi.
Nawet na swego wodza.
- Nie by�o mnie przy tym - odpar� czarnow�osy pos�aniec �mierci - ale wed�ug �wiadk�w,
podbieg�a do m�ota Thora i chcia�a go podnie��. I wtedy nast�pi�o wy�adowanie. Roznios�o w
py� przesz�o dwa tuziny naszych, a ona tylko upad�a. Nawet nie jest martwa.
Micha� odepchn�� zas�aniaj�cego mu widok anio�a i przyjrza� si� le��cej na ziemi Sygin.
By�a nieprzytomna. Tu� przy niej kucn�� Loki, trzymaj�c w d�oniach jej d�o�. Nie p�aka�, ale
wida� by�o, �e cierpi.
W�dz zast�p�w pokr�ci� g�ow�.
- Wydobrzeje? - ponownie zwr�ci� si� do Gabriela.
- Kto wie, mia�a wiele szcz�cia. Jest �ywa i w jednym, nietl�cym si� kawa�ku. Mo�e kto�
nad ni� czuwa.
Z wn�trza Walhalli oddzia� anio��w wyprowadzi� grup� mieszka�c�w zamku. Na ich czele
sz�y dwa stwory w zbrojach pa�acowych stra�nik�w. Pomimo i� jeden z nich by� olbrzymem, a
drugi kar�em, ��czy�o je zadziwiaj�ce podobie�stwo. Zupe�nie jakby takie same g�owy
zamocowano na skrajnie r�nych cia�ach.
Dostrzeg�szy w t�umie wodza, prowadz�cy wi�ni�w zatrzymali si�.
- Co z nimi, panie? - zapyta� jeden z nich.
Micha� raz jeszcze spojrza� na Lokiego i Sygin.
- Zadbaj o ni�, Gabrielu - szepn��. - O niego r�wnie�. Zas�u�y�a, by�my dotrzymali
obietnicy.
Z ca�ej si�y wybi� si� w g�r� i tu� ponad anielskimi g�owami roz�o�y� skrzyd�a. Zatrzepota�
nimi, �api�c r�wnowag�.
- Zabijcie wszystkich - rozkaza�. - A zamek spalcie do fundament�w. Jego czas min��.
Po m�ocie Thora przebieg�a niewielka b�yskawica. Z obucha ze�lizn�a si� na trzonek i
dotkn�wszy ziemi, znikn�a w pyle.
* * *
Armia by�a gotowa do wymarszu. Gdzieniegdzie sta�y jeszcze, co prawda, rozbite namioty,
ale wi�kszo�� anio��w niecierpliwie wyczekiwa�a ju� tylko rozkazu opuszczenia obozu.
Gabriel i Micha� stali na skalistym wzg�rzu wpatrzeni w zgliszcza Walhalli. P�on�a ponad
tydzie� jasnym, zielonkawym ogniem i zdawa�o si�, �e nigdy nie zga�nie. Teraz by�a ju� tylko
kupk� popio�u i stert� rozrzuconych w nie�adzie kamieni.
- M�wisz, �e kim jest? - zapyta� Gabriel.
- K�amc� - raz jeszcze powt�rzy� Micha�. - Bogiem k�amstwa. A opr�cz tego adoptowanym
synem Odyna i znakomitym kowalem. No i zapowiedzi� ich wersji Apokalipsy. Jej sprawc�,
je�li idzie o �cis�o��.
Gabriel pokiwa� g�ow�.
- S�ysza�em, co to Ragnarok. M�w dalej.
- Skazany za liczne przest�pstwa - kontynuowa� sw�j wyw�d w�dz zast�p�w - w tym za
zabicie boskiego syna Baldra, zosta� przywi�zany do ska�y wn�trzno�ciami w�asnego syna i� A
w�a�ciwie to reszt� ju� znasz.
- Znam, tylko nadal nie rozumiem, dlaczego mi o tym opowiadasz. I czemu on ci� tak
interesuje.
Micha� wzruszy� ramionami.
- To proste. Mia�em nadziej�, �e pomo�esz mi znale�� co�, co mog�oby go przekona�, �eby
pracowa� dla nas. Teraz, kiedy ju� nie ma nawet cienia szansy, �e jego �ona si� ocknie.
Anio� �mierci nie pr�bowa� nawet kry� zaskoczenia.
- A po co ci on? - zapyta�. - Skoro tak bardzo chcesz dotrzyma� obietnicy, to pu�� go wolno.
Sam jeden nie stanowi zagro�enia, a poza tym mo�emy go mie� na oku. Nie widz� sensu,
dlaczego ma si� za nami ci�gn��.
W�dz przejecha� r�k� po tatua�u, jak zawsze gdy intensywnie si� nad czym� zastanawia�.
- Nie o to chodzi. My�la�em raczej, �e m�g�by by� powiewem �wie�o�ci w naszych
szeregach - wyja�ni�. - Od lat stosujemy te same metody, a naszych agent�w da si� wyczu� z
daleka. Potrzebujemy kogo�, kto b�dzie z nami, ale nie jednym z nas. Kogo�, kogo nie kr�puje
Prawo. Kto mo�e k�ama� i oszukiwa� dla dobra sprawy. Naszej sprawy.
Zaskoczenie na twarzy Gabriela ust�pi�o miejsca oburzeniu.
- Jak mo�esz tak my�le�? Mamy przecie� zasady!
Micha� przykucn�� i podni�s� z ziemi patyk. Nabazgra� na piasku chrze�cija�sk� ryb�, a po
namy�le dorysowa� jej p�etw� grzbietow� jak u rekina. Przygl�da� si� jej przez chwil�, po czym
powiedzia�:
- I rzek� Pan: Kt� z was jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamie�. - Podni�s� g�ow� i jak
zwykle bez l�ku spojrza� w oczy anio�a �mierci. - Czy to nie ty aby przekonywa�e� mnie do tej
historyjki o oku Odyna?
Gabriel chcia� odpowiedzie�, ale w�dz zast�p�w nie da� mu doj�� do g�osu.
- Trwa wojna, bracie, i jedyne, czego musimy pilnowa�, to tego, by jej nie przegra� -
stwierdzi�. Wsta� i po�o�y� r�k� na ramieniu towarzysza. - Wiem, jak wa�ne s� zasady. Je�eli
sami zaczniemy k�ama�, nie b�dziemy r�nili si� niczym od Lucyfera i jego poplecznik�w. Ale,
jak mia�e� okazj� si� przekona�, czasem k�amstwo to jedyna droga. Dlatego w�a�nie
potrzebujemy Lokiego. I dlatego musz� znale�� na niego spos�b.
Ura�ony archanio� str�ci� r�k� Micha�a, min�� go i stan�� na kraw�dzi ska�y. Na dole
skrzydlata armia, teraz wielko�ci mr�wek, uwija�a si� jak w ukropie, sk�adaj�c ostatnie z
machin obl�niczych. W takim tempie by�o niemal pewne, �e zd��� przed zmierzchem.
Gabriel podrapa� si� po g�owie.
- My�lisz, �e mo�emy mu zaufa�? - zapyta�, odwracaj�c si�.
Pooran� bliznami twarz wodza wykrzywi� okrutny u�miech.
- A kto tu m�wi o zaufaniu, bracie?
* * *
Loki powoli zaczyna� nienawidzi� swojego przewodnika. Nie do��, �e �w barczysty
cherubin o twarzy dziecka nie odst�powa� go ani na krok, to jeszcze ani na chwil� nie
przestawa� gada�. Poruszy� ju� chyba wszelkie mo�liwe tematy od kszta�tu chmur po leczenie
gangreny. Obecnie by� na etapie przedstawiania anielskiej hierarchii.
- I tak, podczas gdy Pan przemierza inne �wiaty - t�umaczy� pe�en zaaferowania -
najwy�sz� w�adz� pe�ni� Trony i Zwierzchno�ci. Podobno maj� po siedem i wi�cej par skrzyde�
i wszyscy m�wi� jednym g�osem, ale kontakt z nimi ma tylko archanio� Rafael, a on nigdy si�
nie odzywa, wi�c pewno�ci nie ma. Tak naprawd� to rz�dz� archanio�owie. Ich ju� pozna�e�. To
serafiny, czyli sze�cioskrzyd�e. Jest ich tylko trzech. Kiedy� by�o czterech, ale�
Loki przystan�� i uda�, �e wyci�ga co� z buta. W rzeczywisto�ci z ut�sknieniem zerkn�� w
stron� �o�nierzy siedz�cych wok� sto�u zrobionego z kilku z�o�onych razem skrzynek. Ci
anio�owie nie gadali o bzdurach, tylko grali w karty, �miej�c si� i popijaj�c co� z metalowych
kubk�w.
A cherubin kontynuowa�:
- W�a�ciwie to nie do ko�ca wiadomo, jak to by�o z tym Lucyferem, ale skoro zburzy�
spok�j samego Pana, to musia� naprawd� zrobi� co� z�ego. Bez obrazy, ale moim zdaniem, to
mia� on co� wsp�lnego z powstaniem ca�ej tej poga�skiej ha�astry. Tych wszystkich bog�w i�
K�amca podni�s� si� z kl�czek i nie odrywaj�c oczu od karciarzy, zapyta�:
- Dlaczego oni graj� o pi�ra?
Przewodnik wzruszy� ramionami.
- To jedyne, co przedstawia jak�� warto��. Nie dostaj� �o�du ani nic innego. Jedzenia maj�
pod dostatkiem, a inne potrzeby zaspokaja im �piew ch�r�w, naszej najni�szej kasty. W�a�ciwie
to�
Loki uciszy� go gestem r�ki. Nie mia� ochoty s�ucha� o kastach i podzia�ach, zw�aszcza gdy
rodzi�a si� okazja, by co� zarobi�.
- Jak� warto�� maj� pi�ra?
Cherubin waha� si� przez chwil�, ale w ko�cu machn�wszy r�k�, zacz�� t�umaczy�. Ka�de
kolejne zdanie sprawia�o, �e poszerza� si� u�miech na twarzy Lokiego.
Gdzie� z oddali dobieg� ich d�wi�k tr�b og�aszaj�cy wymarsz pierwszych zast�p�w.
* * *
Stra�nik wkroczy� do namiotu wodza.
- Przyby� odmieniec - zameldowa�. - Prosi, by go przyj��. M�wi, �e to pilne i �e b�dziesz
wiedzia�, panie, o co chodzi.
Micha� od�o�y� pude�ko z figurkami na stos jemu podobnych. Ca�a reszta skromnego
wyposa�enia namiotu wodza ju� zosta�a wywieziona.
- Wpu�� go - poleci� archanio�.
Wartownik zasalutowa� i znikn��, a chwil� p�niej wszed� Loki.
- Przychodz� z odpowiedzi� - rzek� od progu. - Je�li propozycja jest aktualna, mog�
pracowa� w zamian za wasz� puchat� walut�.
Archanio� u�miechn�� si� i wyci�gn�� zza pazuchy zaklejon� kopert�. Poda� j� go�ciowi.
- Od dzi� masz si� do mnie zwraca�
TERAZ�
SAMOB�JCA
Praga
Bohuslav Chrasticky wszed� do mieszkania i starannie zamkn�� za sob� drzwi. Opar� o
�cian� wys�u�on� akt�wk�, zdj�� buty i kurtk�, w�o�y� kapcie.
- Wi�c to ju� - wyszepta� do pustych �cian. - Czas najwy�szy. Sta� przez chwil� w w�skim
przedpokoju, karmi�c oczy ka�dym krzywo przyklejonym kawa�kiem tapety, ka�dym
uwypukleniem czy wg��bieniem �cian i wszystkimi innymi drobiazgami, z kt�rymi nie zd��y�
si� pomys�owo rozprawi�. Prawie by�o mu �al. Prawie.
Nie mia� podstaw, by nie wierzy� przyjacielowi. Ufa� mu, zna� go jeszcze z dawnych
czas�w akademii, kiedy to obaj zapowiadali si� na dobrych fachowc�w. Szli wtedy �eb w �eb,
ale Hor��ek nie mia� rodzic�w wywrotowc�w, za to ca�kiem solidne znajomo�ci. I to on zosta�
lekarzem.
Pierwsze oznaki� A dzi� rano Chrasticky omal si� nie zad�awi� krwi�. Lawina ruszy�a.
Westchn�� i podni�s�szy walizeczk�, wszed� do salonu. Tak nazywa� ten �redniej wielko�ci,
za to znakomicie nas�oneczniony pok�j. Te� nie by� on pozbawiony wad, podobnie jak reszta
mieszkania, tu jednak nie rzuca�y si� w oczy. Przez lata pracowa� nad tym, by skrz�tnie je
zatuszowa�: a to ciekaw� p�eczk�, a to imitacj� chi�skiej wazy czy wielkim kwietnikiem. Jak
sam niejednokrotnie stwierdzi�, mieszkanie w bloku daje niesamowite mo�liwo�ci rozwoju
wyobra�ni. I tylko jej.
Chrasticky usiad� w fotelu i zerkn�� z ukosa na wisz�cy nad oknem karnisz. Szczerze
w�tpi�, by przedmiot podo�a� nowemu zadaniu. Nie zra�aj�c si� jednak przedwcze�nie,
otworzy� akt�wk� i wyj�� z niej niewielkich rozmiar�w ksi��eczk�. Przewertowa� po��k�e
strony. To, czego szuka�, by�o na dwudziestej. W�ze� mistrzowski. Stryczek.
Kolejny raz si�gn�� do walizeczki i wyci�gn�� z niej dwa metry linki alpinistycznej. Przez
chwil� wa�y� j� w r�kach, po czym, pod��aj�c za wskaz�wkami zawartymi w ksi��ce, zabra�
si� do pracy.
Mimo pozornej prostoty zadania, wykonanie pe�nych trzynastu splot�w zaj�o mu dobre
p�torej godziny. Ale by�o warto. Takiego stryczka nie powstydzi�by si� profesjonalny kat z
czas�w Franciszka J�zefa. Zadowolony z siebie Chrasticky wzi�� sto�ek i podszed� do okna.
Stan�� na krze�le i starannie przywi�za� wolny koniec liny do karnisza. Szarpn�� kilka razy.
Trzyma�o.
Zszed� z krzes�a i przez chwil� przygl�da� si� swemu dzie�u. Zachodz�ce za oknem s�o�ce
zabarwi�o p�tl� krwist� czerwieni�. I wtem przed oczami stan�y mu te wszystkie dyndaj�ce
cia�a, kt�re jako sanitariusz odcina� przez ostatnie dziesi�� lat. Przypomnia� mu si� potworny
smr�d, jaki im towarzyszy�. Od�r niekontrolowanych opr�nie�. Prawie biegiem pogna� do
toalety.
Wr�ci� po d�u�szej chwili, wycieraj�c r�ce w jednorazowy r�cznik. W�o�y� mokry papier
do kieszeni, ostatni raz odwr�ci� si� od okna, by spojrze� na sw�j przytulnie urz�dzony salonik
i� znieruchomia�. W fotelu siedzia� szczup�y, elegancko ubrany, d�ugow�osy blondyn z
kieliszkiem czerwonego wina w prawej d�oni. Jego mina wyra�a�a ogromne znu�enie.
- Co pan tu robi?! - wrzasn�� oburzony gospodarz. - Jak pan tu wszed�?!
Nieznajomy zmru�y� oczy i sykn��, przyk�adaj�c woln� d�o� do skroni.
- Nie wrzeszcz tak - poprosi�. - I co to dla ciebie w�a�ciwie za r�nica? Zamierzasz si�
przecie� zabi�.
Trafno�� spostrze�enia by�a niepodwa�alna. Mimo to Chrasticky zaprotestowa�:
- Pan narusza moj� prywatno��! Prosz� st�d natychmiast wyj�� albo zaraz zadzwoni� na
policj�.
Przybysz westchn�� ci�ko.
- Ciekaw jestem, co im powiesz.
Gospodarz zwiesi� g�ow� na znak kapitulacji.
- Bardzo pana prosz�, niech pan wyjdzie. Czuj� si� troch� niezr�cznie.
- I s�usznie - stwierdzi� obcy. Upi� �yk wina i kantem d�oni otar� w�sy. - Bardzo s�usznie.
Przez twoje g�upie pomys�y musia�em dzi� wsta� naprawd� cholernie wcze�nie i t�uc si� przez
ca�e to pieprzone miasto w t� pod��, szar� dzielnic�. I to w�a�nie dzi�, kiedy w ko�cu uda�o mi
si� z trudem wywalczy� par� dni wolnego.
- Jak to? - nie zrozumia� Chrasticky.
Nieznajomy machn�� r�k�.
- Niewa�ne - zn�w westchn��. - Mam obowi�zek poinformowa� ci�, �e to, co zamierzasz
zrobi�, nie podoba si� Niebu.
- Ale� Ja nie wierz� w Boga.
- A kto tu m�wi o Bogu? - Przybysz wywr�ci� oczami, pokazuj�c, jak bardzo lubi
prowadzi� takie rozmowy. - Wyra�am tylko opini� Nieba. Jako og�u.
- W niebo te� nie wierz� - zapar� si� gospodarz.
- Jako� nieszczeg�lnie przeszkadza mu to istnie�. Czego dowodem jest moja tutaj
obecno��.
Na twarzy Chrastickiego zago�ci�o bezbrze�ne zdumienie.
- Jeste�� anio�em?
- Pewnie - zakpi� nieznajomy - tylko skrzyd�a zostawi�em w przedpokoju, by nie nab�oci�.
- Nie rozumiem - powiedzia� zgodnie z prawd� niedosz�y samob�jca.
Dopiero teraz, gdy min�o pierwsze zaskoczenie, dostrzeg�, w jak kiepskim stanie jest jego
go��. Owszem, na pierwszy rzut oka wygl�da� ca�kiem nie�le, ale Chrasticky, kt�ry ka�dego
dnia musia� patrze� na um�czone kacem twarze alkoholik�w, nie da� si� zwie��. Stan przybysza
by� gorszy ni� doktora Puchty po pi�tkowej partyjce szach�w, gdzie rol� pionk�w pe�ni�y
zazwyczaj literatki czystej. Z ca�� pewno�ci� ci�gn�� ostatkiem si�.
G�o�ne westchnienie i mina nieznajomego potwierdza�y te przypuszczenia. Wida� by�o, �e
wcale nie ma ochoty niczego obja�nia�. Mimo to zacz��. M�wi� powoli, jakby t�umaczy� co�
dziecku. Albo idiocie.
- Samob�jstwo jest uznawane za jedyny grzech niewybaczalny. Ci, kt�rzy si� na nie
zdecydowali, z miejsca zasilaj� armi� Lucyfera. A to, z jasnych przyczyn, nie podoba si� Niebu.
Jestem tu po to, by zapobiega� takim sytuacjom. Loki, go�� od brudnej roboty. To w�a�nie ja� I
nie musisz klaska�.
Chrasticky milcza�, walcz�c z nat�okiem my�li. W ko�cu potrz�sn�� g�ow�.
- W piek�o te� nie wierz� - powiedzia�.
- Wszyscy m�wicie to samo - odpar� zniecierpliwiony Loki. Z cierpi�tnicz� min� podni�s�
si� z fotela. - Niemal dok�adnie, s�owo w s�owo. A� si� czasem rzyga� chce. Zdziwi�bym si�,
gdyby� powiedzia� co� innego. Ale to i tak nic by oczywi�cie nie zmieni�o.
W jego lewej d�oni znik�d pojawi� si� pistolet z t�umikiem. Strzeli� dwa razy. W g�ow� i
pier�. Chrasticky zachwia� si� i polecia� na plecy.
Loki niespiesznie dopi� wino, kieliszek odstawi� na st�, ale po chwili namys�u zdecydowa�
si� go przewr�ci�.
bro�.
Gdy by� ju� na parkingu, wyci�gn�� przed siebie r�k�. Bia�e pi�ro zawirowa�o tu� przed
jego twarz� i wyl�dowa�o dok�adnie na d�oni.
KREW BARANKA
Egipt
Czas panowania Ramzesa II
Pomi�dzy glinianymi domostwami zaleg�a mg�a. W kraju walcz�cym o ka�d� kropl� wody,
w kt�rym wystarczy�o oddali� si� ledwie kilkana�cie krok�w od Nilu, by poczu� mi�dzy
z�bami suchy piach pustyni, by�o to nad wyraz niepokoj�ce.
Wielu zastanawia�o si�, czy to nie bogini wilgoci Tefnut, kt�ra zst�puj�c na ziemi�,
pragn�a uczci� swe za�lubiny z Szu, panem powietrza.
Niespotykane zjawisko wzbudza�o l�k, a dziwactwa nocy wcale si� na tym nie sko�czy�y.
Cisza. Nie licz�c mg�y, ona w�a�nie przera�a�a najbardziej. Z �adnej chaty, z �adnego
obej�cia, niewa�ne, czy egipskiego, czy hebrajskiego, nie dobiega� nawet najcichszy szelest.
Nie szemra�y zawieszone u wej�� talizmany ani wiatr nie porusza� kotar. Nie post�kiwali
schorowani starcy, nie chrapali zm�czeni prac� m�odzi. Nawet byd�o, w ubo�szych zagrodach
zwykle od zmroku do �witu rycz�ce z g�odu, tej nocy ba�o si� poruszy�, by nie zaszele�ci�a
rozsypana na ziemi wy�ci�ka.
Nagle, nie wiadomo sk�d, na niebie zacz�y pojawia� si� chmury. Wygl�da�o to, jakby
bogini Nut po kolei gasi�a gwiazdy, a zdmuchni�te przez ni� p�omyki zmienia�y si� w
b�yskawicznie rosn�ce ob�oki smolistego dymu. Ju� po chwili ca�e niebo wype�nione by�o
czarnym oparem. I wtedy w�a�nie pojawi� si� on.
Gdyby w inn� noc lub inny dzie� dostrzeg� go kt�ry� z hebrajskich niewolnik�w, pewnie
uzna�by, �e to nowy szaleniec pokroju Moj�esza. Podobnie jak tamten m�czyzna szed� bowiem
boso, wspieraj�c si� na s�katym kosturze, odziany w zgrzebn� szat� z kapturem. Przez rami�
mia� przewieszon� pastersk� torb�. By� co prawda du�o wi�kszy ni� prorok, ale czy ka�dy
szaleniec musi by� wychudzonym pustelnikiem?
Jednak to nie wszystko. Lewa cz�� twarzy w�drowca� p�on�a. Pomara�czowe j�zyki
ognia wychyla�y si� raz po raz, szarpi�c drapie�nie materia� kaptura. Czasem obejmowa�y nagle
ca�� twarz, innym razem znika�y niemal ca�kowicie, pozostawiaj�c jedynie dwa male�kie
ogniki w przymru�onych oczach.
Poza tym, co wbrew pozorom nie by�o wcale �atwo zauwa�alne, mia� skrzyd�a. I to a�
sze��. By�y jednak tak delikatne, �e dr��c, wygl�da�y jak pod��aj�ce za m�czyzn� k��by mg�y.
Nagle w�drowiec przystan��. Energicznym ruchem odrzuci� kostur, pochyli� si� i nabra� w
d�o� piasku. Pow�cha�.
Egipska ziemia pachnia�a nieprzelan� jeszcze krwi�, niespe�nionym przera�eniem.
Bezsensownym uporem i z�owrog� obietnic�. By� na miejscu.
- I powiedzia� Pan - wyszepta�, podnosz�c si� - wszystko pierworodne Egiptu, od
pierworodnego syna faraona, kt�ry siedzi na swym tronie, a� do pierworodnego tego, kt�ry by�
zamkni�ty w wi�zieniu�
Uni�s� g�ow� ku niebu.
- Na pewno tego w�a�nie chcemy? - zapyta�. Nie czekaj�c na odpowied�, uni�s� w g�r� r�ce
i wyrecytowa� formu��.
W jednej chwili znikn�a gdzie� zgrzebna szata, a skrzyd�a sta�y si� ju� dobrze widoczne
jak u ptaka. W r�ce w�drowca, kt�ry, stoj�c nago na �rodku drogi, wygl�da� jak opiewany w
greckich pie�niach m�ody b�g, znik�d pojawi� si� miecz. M�czyzna przyjrza� mu si�
krytycznie, po czym odrzuci� obok kostura.
- Nie tym razem, przyjacielu - wyszepta�, krzywi�c si� w u�miechu. Przewiesi� przez rami�
sw� podr�n� torb�. - Ale nie martw si�. Wr�c� po ciebie. Jeszcze mi si� przydasz.
Trupio blady ksi�yc prze�ama� op�r chmur i na kr�tki moment o�wietli� miasto. Gdy na
powr�t znikn��, na drodze pozosta� tylko miecz i kostur.
* * *
Zwolni� u�cisk, ale nie pu�ci� szyi ch�opca, dop�ki nie upewni� si�, �e ten nie �yje. Kilka
dom�w wcze�niej odkry� ju� ze zdumieniem, �e je�li dusza tylko wychyli sw�j zdziwiony �eb,
to jest jeszcze zdolna wr�ci�. Wi�c i on musia� si� wraca� i poprawia�. Teraz czeka� ju�
cierpliwie, a� dusza wylezie ca�a, po czym odsy�a� j�, sk�d przysz�a.
- No dalej, pierworodna cholero - wycedzi�, wciskaj�c kciuk w krta� dzieciaka. - Nie mam
ca�ej nocy.
W ko�cu wy�oni�a si�. Jak wszystkie w tej cz�ci �wiata mia�a niebiesk� po�wiat�, barw�
zmarnowanej okazji. Tak wygl�da�y dusze tych, kt�rzy mieli sposobno�� pozna� Pana, ale z
niej nie skorzystali. Pot�pie�cy inaczej.
Dusza rozejrza�a si� niepewnie po izbie. Zobaczywszy anio�a nad ��kiem, wyda�a z siebie
ciche westchnienie i� znikn�a.
Odsun�� si� od zw�ok i po cichu ruszy� ku wyj�ciu. Pog�adzi� jeszcze po twarzy �pi�c� obok
rodzic�w male�k� siostr� ch�opca, nim znikn�� za kotar�. Dziewczynka ssa�a kciuk, �ni�c o
skrzydlatych postaciach czuwaj�cych nad jej snem.
Po�udniowa Hiszpania
Wsp�cze�nie
Limuzyna stan�a przed hotelem. Ubrany w czerwony uniform od�wierny wypr�y� si� jak
struna i ju� mia� ruszy� otworzy� drzwi, gdy nagle kto� z�apa� go za rami�.
- Przecie� m�wi�em ci, Miguel - rozleg� si� cichy szept portiera Alberta - im masz nie
otwiera�. No, chyba �e chcesz, by ci� podziurawi�y pingwiny.
Miguel nie chcia�. By� tego pewien od chwili, gdy pierwsze z nich, uzbrojone w karabiny
maszynowe przewieszone na paskach, pojawi�y si� na terenie hotelu. Pingwiny, czyli agenci
ochrony, nazwani tak przez Alberta z powodu ich ubioru: czarnych marynarek na bia�ych T-
shirtach. Zdaniem Miguela nie by�a to dobra nazwa, brzmia�a tak jako� ma�o oryginalnie,
nie�wie�o. Zupe�nie jak oddech portiera.
No i oczywi�cie, co to za pingwiny, skoro wszyscy pochodzili z Egipskiej Agencji Ochrony
�Sfinks�? Ju� bardziej pasowa�yby ibisy, one przynajmniej �y�y w Egipcie. Nie by�o
w�tpliwo�ci. Stary Albert kretynia� coraz bardziej.
Mimo to Miguel postanowi� go pos�ucha� i nie ruszy� si� z miejsca, cho� stoj�ca na
podje�dzie limuzyna dra�ni�a go jak uparta my�l o niewy��czonym �elazku. A� si� skr�ca�, by
wsi��� i przejecha� cho�by te kilkana�cie metr�w na parking.
Siedz�cy w samochodzie ch�opiec, ubrany w idealnie skrojony garnitur i przepasany
czerwono-bia�� szarf�, te� nie wygl�da� na zadowolonego.
- Naprawd� nie widz� sensu mojej tu obecno�ci, tato - powiedzia� ju� chyba po raz
dziesi�ty tego dnia.
Siedz�cy naprzeciwko m�czyzna, ubrany niemal identycznie, przejecha� r�k� po czole.
- M�wi�em ci ju�, �e jako m�j syn powiniene� pokazywa� si� na jak najwi�kszej ilo�ci
imprez. Tytu� ksi���cy zobowi�zuje.
- Wiem, wiem - przerwa� ch�opiec. - Rzeczywi�cie, ju� to m�wi�e�. I nawet si� z tob�
zgodzi�em, pami�tasz? Tyle �e m�g�bym by� gdzie�, gdzie moja obecno�� na co� by si�
przyda�a. Nadal nie widz� sensu organizowania szczytu dla m�odych nast�pc�w tron�w. O
czym mamy rozmawia�? O gospodarce?
- M�ody cz�owieku, przerwa�e� mi - odezwa� si� oburzony ojciec, odczekawszy jednak, a�
syn sko�czy m�wi�. Jednak m�ody ksi��� kontynuowa� grzecznym, cho� stanowczym tonem:
- Nie licz�c tego z Anglii, b�d� tu najstarszy. A mam dopiero trzyna�cie lat. Skazujesz mnie
na tydzie� w towarzystwie dzieciak�w.
M�czyzna pokr�ci� tylko g�ow� i wcisn�� przycisk interkomu.
- Przygotujcie si� - powiedzia�. - Ksi��� wychodzi.
Spojrza� synowi prosto w oczy.
- I tak powiniene� si� cieszy�. W �redniowieczu ju� dawno by�by� zar�czony. Id� i spraw,
by Monako mia�o powody do dumy.
- Dobrze - burkn�� ch�opiec, gramol�c si� z miejsca.
dla siebie.
Otworzy� drzwi i wysiad�. Czterech ochroniarzy, dw�ch jego prywatnych i dw�ch
pot�nych Egipcjan, od razu zas�oni�o go ze wszystkich stron. M�ody ksi��� dot�d nie
zastanawia� si�, z czego �miej� si� takie draby po pracy, gdy zostaj� we w�asnym gronie. Ale
teraz pomy�la� ze wstydem, �e najbli�sze dni dostarcz� im dowcip�w na ca�y rok.
* * *
Wi�kszo�� ksi���t zd��y�a si� ju� zadomowi�. Niemowl�ta na r�kach nianiek gaworzy�y
b�d� pop�akiwa�y z cicha. Kilku brzd�c�w dost�powa�o w�a�nie przyjemno�ci przewijania na
specjalnie podstawionych stoliczkach. Nieco dalej dwu-, trzy - i czterolatki pod bacznymi
spojrzeniami opiekunek okupowa�y stoj�c� w holu fontann�, przemieniaj�c j� w staw pe�en
gumowych kaczek i ��wi.
Grupa nieco starszych dzieci, dowodzonych przez pierworodnego cesarskiej dynastii Chin,
parodiowa�a swych ojc�w, dumnie wkraczaj�c na schody tylko po to, by zaraz zjecha� po
starannie wypolerowanej por�czy.
Ksi��� Monako zatrzyma� si� w drzwiach.
- Vincent? - rozleg�o si� nagle gdzie� z g��bi holu. Ksi��� rozejrza� si�. Macha� do niego
wysoki ch�opak siedz�cy na kanapie w rogu sali. Cho� obaj mieli po trzyna�cie lat, tamten
wygl�da� nawet na pi�tna�cie. Jedyny w ca�ej tej mena�erii prezentowa� poziom godny ksi�cia.
Mimo to Monakijczyk wcale nie mia� ochoty do niego podchodzi�. Wola�by pobawi� si� z
maluchami przy brodziku.
Siedz�cy na kanapie zawo�a� raz jeszcze i ksi��� wiedzia� ju� doskonale, �e nie mo�e
odm�wi�. Kiedy� wszak obaj b�d� udawa�, �e rz�dz�, a wtedy g�upio by�oby mie� wroga w
Wielkiej Brytanii. Odmacha� i ruszy� w stron� Anglika.
- Odnie�cie moje rzeczy do apartamentu - poleci� osobistej ochronie. - A potem jeste�cie
wolni. Tu i tak jest wi�cej agent�w, ni� w �yciu widzia�em. Nic mi nie grozi.
przy kanapie.
Ksi��� Anglii wsta�.
- Witaj, Vincent - powiedzia�, wyci�gaj�c r�k�. - Nareszcie kto� w normalnym wieku.
- Witaj, Edwardzie - Monakijczyk odwzajemni� u�cisk. - D�ugo ju� tu jeste�?
- Nieszczeg�lnie. Ale wystarczaj�co, by pada� z nud�w. Pociesza mnie tylko fakt, �e
zaczynaj�ce si� wieczorem spotkanie naszych ojc�w te� jest tylko pokaz�wk� odci�gaj�c�
�wiat od prawdziwych problem�w. W�a�ciwie to, tak jak oni, jeste�my jedynie marionetkami.
Ksi��� Vincent pokiwa� g�ow�.
- Tyle �e na ich szczycie nikt pewnie nie zje�d�a po por�czach. Usi�dziemy?
Gdyby s�ysza� go teraz ojciec, z pewno�ci� by�by dumny. W g�osie ch�opca nie pojawi�a si�
najmniejsza nawet nutka niech�ci. Nic, co zdradza�oby, �e ostatnie s�owo wypowiada
ca�kowicie wbrew sobie. Z pewno�ci� szanowny rodzic powiedzia�by nawet, �e jego latoro�l to
urodzony dyplomata.
Anglik usiad� i si�gn�� r�k� w stron� wype�nionej wysokimi szklankami tacy.
- Lemoniada - wyja�ni�. - Dobrze sch�odzona. Wida� lod�wki dzia�aj� im lepiej ni�
klimatyzacja. A propos, widzia�e� gdzie� gospodarza?
Monakijczyk tak�e si�gn�� po szklank� i zaj�� miejsce w fotelu naprzeciwko.
- Pytasz o nast�pc� tronu Hiszpanii? - zapyta� z przek�sem. - Ostatnio zje�d�a� po por�czy i
z tego co widzia�em, wielka kula u jej zwie�czenia do�� bole�nie zagrozi�a ci�g�o�ci dynastii.
Obaj zachichotali. Ma�o arystokratycznie, ale za to szczerze.
- Ciekawe, czy b�dzie jeszcze kula� podczas wieczornego bankietu - zastanawia� si� ksi���
Edward. - Podobno ta�czy pierwszy taniec.
Vincent upi� lemoniady i po raz pierwszy popatrzy� na angielskiego nast�pc� z sympati�.
Wcale nie wydawa� si� taki z�y, gdy wok� nie by�o ca�ej tej g�upiej otoczki etykiety i nad�tej
arystokracji. Wi�cej, sprawia� wra�enie ca�kiem niez�ego go�cia.
- Czy to prawda - zagadn�� Monakijczyk - �e na bankiecie maj� by� jakie� modelki?
Edward ze smutkiem pokr�ci� g�ow�.
- By� podobno taki pomys�, �eby ka�dy z nas mia� partnerk� - wyja�ni�. - Mia�o to dodawa�
powagi ca�o�ci imprezy. Ale si�� rzeczy koncepcja upad�a, gdy kto� w ko�cu przypomnia�
sobie, �e wi�kszo�� owych dziewczyn musia�aby miast damami do towarzystwa zosta�
nia�kami. Wi�c bawi� si� b�dziemy w swoim gronie. No i w gronie ochroniarzy. Widzia�e�, ilu
ich tu jest?
- Nie da�o si� nie zauwa�y� - przyzna� Vincent.
- Portier nazywa ich pingwinami, ale moim zdaniem to krety�ska nazwa, bo ca�a ta banda
pochodzi z Egiptu. Podobno s� najlepsi.
Monakijczyk skrzywi� usta w z�o�liwym u�miechu.
- Albo najta�si. I ciekaw jestem, z kim Hiszpan b�dzie ta�czy�.
Kolejny raz roze�miali si� niemal r�wnocze�nie. W cie� odesz�y wszelkie animozje i
rozmowa trwa�a jeszcze przez dwie godziny. A� do momentu, gdy kto� z obs�ugi przypomnia�
im uprzejmie, �e wkr�tce rozpocznie si� bankiet.
* * *
Sala bankietowa wygl�da�a nale�ycie. �ciany, wy�o�one bia�ym marmurem, specjalnie na
t� okazj� obwieszono ogromnymi, jedwabnymi flagami z herbem ka�dego z go�ci, a otoczony
kolumnad� podest dla orkiestry ozdobiono laurem i z�otymi ni�mi. Pod sufitem skrzy�y si�
kryszta�owe �yrandole, a na u�o�onej na pod�odze mozaice czarno-srebrny torreador
tryumfowa� nad czerwono-z�otym bykiem. Ustawione w podkow� sto�y ugina�y si� pod
p�miskami owoc�w i drobnych przek�sek. W kilku miejscach ustawiono te� rze�bione w
lodzie syreny, kt�re mimo gor�ca ani my�la�y topnie�.
Wzd�u� �cian stali ochroniarze. Prawie setka.
Najwi�kszy zachwyt wzbudzi�y jednak wwiezione z chwil� rozpocz�cia zabawy pos�gi ze
stiuku. Przedstawia�y ka�dego z ksi���t w pozach charakterystycznych dla greckich bog�w.
Dzi�ki temu nawet wizerunki niemowlak�w wygl�da�y dostojnie i gro�nie.
Oczywi�cie sami najm�odsi, uspokajani w�a�nie przez nia�ki, nie potrafili doceni�
artystycznego kunsztu, ale starsi nie mogli si� powstrzyma�, by nie dotkn�� swych
nieruchomych sobowt�r�w. I nazachwyca� si� wspaniale oddanymi liniami mi�ni i dyskretnie
pozbawionymi pryszczy twarzami.
W�a�ciciel hotelu, dystyngowany Egipcjanin w �rednim wieku, powita� wszystkich i �yczy�
im mi�ej zabawy, zapewniaj�c przy okazji, �e tak on, jak i ca�a obs�uga, s� do ca�kowitej
dyspozycji ksi���t. Potem wyszed�, a do sali wkroczy�a trzydziestoosobowa orkiestra. Ustawili
si� i niemal z miejsca zacz�li gra� �Yesterday�.
Edward zbli�y� si� do Vincenta i szturchn�� go dyskretnie.
- Zauwa�y�e� co� dziwnego? - zapyta�.
Monakijczyk wzruszy� ramionami.
- Opr�cz Beatles�w na tr�bki i skrzypce?
- Nie ma okien - wyja�ni� angielski ksi���. - W ca�ej sali nie ma ani jednego okna. Sala
bankietowa bez okien?
- Pewnie zas�onili.
- Czym? - Edward nie by� przekonany. - Tymi flagami? Mo�e na d�ugo�� by wystarczy�y,
ale na szeroko�� S� za w�skie.
W drzwiach pojawili si� ostatni sp�nialscy. Jedyna pr�cz opiekunek dziewczyna, kt�ra
umia�a ju� sama chodzi� - dwunastoletnia ksi�niczka Liechtensteinu, i przysz�y kr�l Portugalii,
rok od niej m�odszy Xavier. Wed�ug plotek, w zesz�ym roku zar�czyli si� w tajemnicy przed
rodzicami, a teraz wygl�dali ju� jak chodz�ca parodia starego ma��e�stwa. Zaszczycili uk�onem
wszystkich zebranych i chwytaj�c si� za r�ce, wkroczyli dumnie do sali.
W �lad za nimi wszed� w�a�ciciel hotelu. U�miecha� si� szeroko. Stan�� przy orkiestrze i z
ukrytego za kolumn� statywu wyj�� bezprzewodowy mikrofon. Przyciskaj�c go do piersi,
czeka� ostatniego taktu.
- Dzi�kujemy bardzo naszej wspania�ej orkiestrze - powiedzia�, gdy przebrzmia�y oklaski. -
To by� naprawd� cudowny kawa�ek. Zanim jednak, szanowna publiczno�ci, us�yszymy kolejny
szlagier w arcyciekawej aran�acji, obs�uga hotelu przygotowa�a dla was ma�e przedstawienie.
Kilku agent�w ochrony wyst�pi�o z szereg�w i wyci�gn�o na �rodek sali pos�gi ksi���t i
ksi�niczek. Ustawili je w dw�ch szeregach frontem do zebranych. Vincent zauwa�y�, �e
stoj�ca za figurami orkiestra pospiesznie zabiera instrumenty i staje przy �cianach.
W�a�ciciel hotelu cofn�� si� do drzwi i z niegasn�cym u�miechem dokona� prezentacji.
- Szanowni go�cie, oto przed wami grupa teatralna �Sfinks� w przedstawieniu pod tytu�em
�Najczarniejszy scenariusz�. Prosz� o uwag�.
Ochroniarze zas�onili stiukowych ksi���t i ksi�niczki. Nawet Edward, cho� ca�kiem
wysoki, niewiele widzia�. Tylko �e lufy kr�tkich karabin�w pow�drowa�y w g�r�.
- Ognia! - wrzasn�� w�a�ciciel i sal� wype�ni� huk. Wszyscy go�cie odruchowo przykucn�li,
�api�c si� za uszy.
Gdy strza�y ucich�y, z pos�g�w pozosta�y jedynie sterty r�nokszta�tnych kamieni.
Ochroniarze opu�cili bro� i odwr�cili si� przodem do przera�onej publiczno�ci. W�a�ciciel
zaklaska�.
- Czy� to nie by�o wspania�e? - zapyta� pierwszych podnosz�cych si�. - C� za wyczucie
chwili, szanowni pa�stwo, c� za wirtuozeria w operowaniu d�wi�kiem. No i ten efekt
ko�cowy.
Wskaza� r�k� na pozosta�o�ci rze�b i pokr�ci� g�ow� z uznaniem.
- C� o tym s�dzicie? - powi�d� wzrokiem po dzieci�cych twarzach. Jego spojrzenie
zatrzyma�o si� na Edwardzie. - C� o tym my�li m�j ulubiony ksi���?
Anglik hardo uni�s� g�ow�.
- My�l�, �e to polityczna prowokacja - wycedzi� przez z�by. - I nie zamierzam odpowiada�
na ni� w �a�
W�a�ciciel a� pisn�� z rado�ci.
- Jak�e si� ciesz� - powiedzia� g�o�no, odk�adaj�c mikrofon. - Nast�pca brytyjskiego tronu
te� postanowi� wzi�� udzia� w naszej improwizacji.
B�yskawicznym ruchem wydoby� bro� z zamocowanej pod pach� kabury i wycelowa�
prosto w g�ow� ksi�cia.
- Na to te� nie zamierzasz odpowiada� w �aden spos�b? - wyszepta�.
Edward milcza�. Sta� dumnie wyprostowany, ogniskuj�c spojrzenie nieco powy�ej g�owy
hotelarza. Ten wzruszy� ramionami.
- No skoro tak� - westchn��. I strzeli�.
Kula przesz�a na wylot przez ksi���c� g�ow� i trafi�a w stoj�c� za nim nia�k�. Dziewczyna,
�api�c si� za rozoran� r�k�, wrzasn�a ile si� w p�ucach i upad�a na ziemi�. Stoj�cy najbli�ej niej
ochroniarz brutalnie podni�s� j� za zdrowe rami�. Spojrza� na w�a�ciciela hotelu z niemym
pytaniem w oczach.
- Zostaw, niech sobie �yje - poleci� tamten, podchodz�c do cia�a ksi�cia. Z ca�ej si�y kopn��
zw�oki. - To za te wszystkie lata okupowania Egiptu, kr�lewski pomiocie. I za egipskie trupy na
dnie waszego kana�u.
Na sali zapanowa�a absolutna cisza. Nia�ki najm�odszych zatyka�y swoim podopiecznym
usta tak gorliwie, �e omal ich nie dusi�y. Starsi r�wnie�, cho� wielu zbiera�o si� na p�acz, nie
wydawali z siebie �adnych d�wi�k�w. Pr�cz g��bokich oddech�w, rzecz jasna. Ka�dy �apa�
powietrze, tak jakby chcia� zrobi� sobie zapas na p�niej.
Na polecenie w�a�ciciela, orkiestra wr�ci�a na swoje miejsce i zacz�a gra� �Wonderful
Life�.
* * *
Gdy oko�o dwudziestej trzeciej Stevenson dotar� na miejsce, wsz�dzie roi�o si� ju� od
miejscowej policji. Na uboczu sta�o kilka woz�w antyterroryst�w, a polank� zajmowa�y dwa
helikoptery. Wszystko hiszpa�skie.
Zatrzyma� samoch�d i przejrza� si� w lusterku. Z dwudniowym zarostem, podkr��onymi
oczami i rozczochranymi siwymi w�osami wygl�da� nawet starzej ni� si� czu�. A czu� si�
cholernie staro.
- Czas pomy�le� o jakim� wolnym - powiedzia�, odpinaj�c pasy i poprawiaj�c kabur� z
trzydziestk� �semk� zamocowan� przy pasku. - Do�� si� ju� wys�u�y�e� w s�u�bie Jej
Kr�lewskiej Mo�ci.
Przyczesa� w�osy i raz jeszcze skrzywi� twarz w u�miechu. Wysiad�.
Chwil� trwa�o, zanim znalaz� kogo�, kto na tyle zna� angielski, by mo�na si� by�o z nim
dogada�. Przez kolejny kwadrans razem szukali dow�dcy akcji.
W ko�cu znale�li go przy wozie antyterroryst�w dyskutuj�cego zawzi�cie z ich oficerem.
Barczysty w�sacz ubrany w kamizelk� cedzi� s�owa, mi�tol�c w r�kach kominiark�.
Negocjator by� niemal pewien, �e m�wi co� w stylu:
Dow�dca akcji, opalony blondyn ubrany w kolorow� koszul� i bia�y garnitur, wygl�da� na
dwudziestoo�mio-, mo�e trzydziestoletni� gwiazd� hiszpa�skiej wersji �Policjant�w z Miami�.
Jednak inaczej ni� maj� w zwyczaju bohaterowie takich film�w, tylko bezradnie roz�o�y� r�ce. I
powiedzia� co� niemal p�aczliwie
- Ekhm - da� o sobie zna� Stevenson. - Habla ingl�s, señor? - To by�o wszystko, co umia�
powiedzie� w obcym j�zyku.
Obaj rozm�wcy spojrzeli w jego kierunku.
- A pan to�? - zapyta� dow�dca, g�adko przechodz�c na angielski.
- Samuel Stevenson, negocjator ze Scotland Yardu. Podobno macie tu jakich� terroryst�w,
kt�rzy chc� ze mn� rozmawia�.
Dow�dca antyterroryst�w skrzywi� si� pogardliwie.
- Przyjecha� pan do nas sam? - zapyta�. Jego angielski nie by� tak g�adki jak dow�dcy. Za to
m�wi� powoli i wyra�nie bez dra�ni�cych hiszpa�skich szelest�w.
Stevenson wzruszy� ramionami.
- Nasi ch�opcy w kominiarkach ju� jad� - wyja�ni�. - Ale nie zabra�em si� z nimi, bo nie
odpowiada mi ich poczucie humoru.
- Nie gra panu angielski humor? - W�saty oficer skrzywi� si� w pe�nym ironii u�miechu.
- Ale� nie - odpowiedzia� negocjator. - Ma to raczej zwi�zek z ich zawodem. I kompleksem
kulturyst�w.
Uni�s� r�k�, kciukiem i palcem wskazuj�cym pokazuj�c rozmiar czego� bardzo ma�ego.
R�ce antyterrorysty mocniej zacisn�y si� na kominiarce, ale Stevenson uda�, �e tego nie
zauwa�a.
- Jest tu gdzie� miejsce, gdzie m�g�bym doprowadzi� si� do stanu u�ywalno�ci? - zapyta�. -
Podr� by�a �rednio mi�a.
- P�jd� z panem - zaproponowa� dow�dca.
* * *
- Pojawi�y si� jakie� ��dania? - zapyta� negocjator, gdy oddalili si� od samochod�w.
Dow�dca pokr�ci� g�ow�.
- Tylko gro�by. M�wili, �e mamy si� st�d zabiera� albo zaczn� zabija� zak�adnik�w.
- Kto z nimi rozmawia�?
- Ja, ale trudno to nazwa� rozmow�. - Policjant spu�ci� wzrok. - Nie trwa�o to d�u�ej ni�
minut�.
Stevenson klepn�� go w rami�.
- I tak d�ugo jak na pierwszy kontakt - pochwali�. - Kto rozmawia� z ich strony?
- W�a�ciciel hotelu, niejaki Jeremiah Smith. Prawdziwe imi� i nazwisko nieznane.
Egipcjanin.
- Tylko tyle wiemy? - zdziwi� si� Anglik. - W�a�ciciel takiego hotelu, pewnie jeden z
najbogatszych ludzi w okolicy, a my nie wiemy, czy ma rodzin�, przyjaci�? Ile wynosi jego
maj�tek?
Dow�dca wzruszy� ramionami.
- Szukali�my u siebie, przez Interpol, a nawet CIA. Ci ostatni podobno nawet mieli akta,
organizatorzy szczytu w�a�nie u nich badali teren. A teraz nagle dokumenty wyparowa�y. Tak
jak i dane tej agencji ochrony. �Sfinks� czy jako� tak. Podobno najlepszej na �wiecie. Nie
wiem, kto zadecydowa�, by zabezpieczy� imprez� lud�mi z zewn�trz, ale pewnie wysz�o to
taniej ni� wykorzystanie setki ochroniarzy rz�dowych. W takich sytuacjach pieni�dz jest
zawsze nad rozs�dkiem.
Powoli zbli�ali si� do opancerzonego furgonu - centrali, s�dz�c po liczbie anten na dachu i
automacie z kaw� stoj�cym przy wej�ciu. Negocjator zatrzyma� si�.
- Ostatnie pytanie - powiedzia�, patrz�c rozm�wcy prosto w oczy. - Czy kt�ry� z
zak�adnik�w zgin��?
- Nie - odpar� dow�dca. Zdaniem Stevensona zbyt szybko. Poza tym jego �renice na
u�amek sekundy pomkn�y ku lewej, g�rnej cz�ci oka. Hiszpan nie mia� poj�cia, co wydarzy�o
si� w �rodku. Albo k�ama�.
* * *
Angielscy antyterrory�ci przybyli ko�o pierwszej. W tym samym niemal czasie pojawili si�
te� ludzie z Interpolu. Jeden z nich, machaj�c �wistkiem z mn�stwem podpis�w, og�osi�, �e
przejmuje spraw�.
Stevensonowi by�o to nawet na r�k�. Je�li jemu nie chciano powiedzie� prawdy o
zak�adnikach, to nowemu dow�dcy b�d� musieli wy�piewa� wszystko. A ten, w swym
nienagannym garniturku i z ulizanymi w�oskami, a� si� prosi�, by wszystko przekaza�
najlepszemu negocjatorowi Scotland Yardu. I skwapliwie skorzysta� z jego umiej�tno�ci.
W jednym z okien na pierwszym pi�trze hotelu poruszy�a si� firanka. Zaraz te� zacz�y po
niej b��dzi� dwa male�kie czerwone punkciki. Stevenson powi�d� wzrokiem po drzewach, ale
min�a d�u�sza chwila, nim z trudem uda�o mu si� dostrzec zaczajonych snajper�w. Si�gn�� do
kieszeni i wydoby� fajk�. Nabi� j� tytoniem.
Nieco dalej grupy antyterroryst�w dyskutowa�y z nowym dow�dc� akcji, kt�ra z nich
wejdzie pierwsza i jakiej u�yj� metody.
Zapowiada�a si� d�uga noc.
* * *
Ksi��� Monako mia� kiedy� opiekunk�, m�od�, �liczn� dziewczyn� o d�ugich czarnych
w�osach i najpi�kniejszych oczach, jakie ch�opiec kiedykolwiek widzia�. Kr��y�y nawet
pog�oski, �e w�a�nie uroda zapewni�a jej prac� tak blisko koronowanych g��w. Podobno w�adca
Monako lubi� konsultowa� z ni� post�py swojego syna. Zwykle w p�nych godzinach nocnych.
Jakkolwiek jednak wygl�da�y jej kontakty z ksi�ciem seniorem, m�ody Vincent uwa�a�, �e
�aden dzieciak nigdy nie mia� lepszej opiekunki. Umia�a �azi� po drzewach, bawi� si� w
strzelanego i gra� na komputerze. Potrafi�a robi�
No i nauczy�a go r�wnie� tajnego j�zyka, dzi�ki kt�remu mogli przekazywa� sobie
najwi�ksze tajemnice w towarzystwie os�b postronnych. Przez d�ugi czas ch�opiec by�
przekonany, �e sama go wymy�li�a. Dopiero gdy do jednego z kasyn Monte Carlo przyjecha�
bogaty facet w turbanie i zacz�� m�wi� w ich sekretnej mowie lepiej od Vincenta, sta�o si�
jasne, �e dziewczyna uczy�a go swego ojczystego j�zyka. Nigdy nie my�la�, �e ta wiedza mo�e
si� kiedykolwiek przyda�. A� do teraz.
Uzbrojeni m�czy�ni zmusili wszystkich do zaj�cia miejsc przy stole i czuwali, by nikt z
nikim nie rozmawia�. Kr�lewskim potomkom i nia�kom pozostawa�o wi�c tylko jedzenie.
M�ody ksi��� m�g� jeszcze s�ucha�. Wi�c s�ucha�.
- Czy ju� jest? - zapyta� po arabsku w�a�ciciel hotelu, spogl�daj�c w stron� drzwi. -
Przyby�?
Stoj�cy najbli�ej stra�nik wyjrza� na korytarz i co� zawo�a�. Po chwili us�ysza� odpowied�.
- Ci ko�o piwnicy m�wi�, �e ju�, lada moment - przekaza�. - Wszyscy s� po kolana w
piasku.
- Doskonale - ucieszy� si� hotelarz. - Mo�ecie rozwija� czerwony dywan. Orkiestra te�
niech si� szykuje.
Kilku stra�nik�w zarechota�o, a muzycy, od godziny zaj�ci jedynie gr� w karty lub
czyszczeniem swych instrument�w, unie�li g�owy z nadziej�. Do�� mieli tego czekania. Jak
chyba wszyscy.
Vincent schyli� g�ow� i pr�bowa� podnie�� do ust widelec, ale r�ka dr�a�a mu tak, �e nie
by� w stanie trafi�. Skoro chc� kogo� wita� z takimi honorami, znaczy, �e jest wa�niejszy ni�
inni. A to z kolei musi oznacza�, �e i bardziej okrutny. W filmach zawsze tak jest.
Ukradkiem spojrza� na le��ce na �rodku sali cia�o Edwarda. Nawet nie raczyli go usun��,
�ci�gn�� jako� na bok albo co. W�a�ciwie to co on im w og�le zrobi�? Zgin�� tylko dlatego, �e
jego przodkowie podbili kiedy� Egipt? Z ka�d� chwil� strach coraz bardziej ust�powa� miejsca
w�ciek�o�ci. Mocniej zacisn�� r�k� na widelcu i wyprostowa� si�.
Zauwa�y�, �e w�a�ciciel hotelu ruszy� w�a�nie kolejny raz wzd�u� sto��w, przygl�daj�c si�
wszystkim po kolei.
Monakijczykowi przez g�ow�, cho� pow�d nie mia� znaczenia. Tak w�a�nie dzia�a Opatrzno��,
stwarza okazje.
A je�li uda�oby si� go trafi� w szyj�, tak jak to zrobi� Steven Seagal w jednym ze swych
film�w, to mo�e wybuchnie zamieszanie i zdo�aj� uciec albo� Wa�ne tylko, by spr�bowa�,
zanim przyjdzie ten tajemniczy kto�. Wtedy b�dzie ju� za p�no.
Cicho zaszura� krzes�em, odsuwaj�c si� lekko i spr�aj�c do skoku. Tylko pi�� krok�w,
cztery� W nerwach uni�s� si� lekko na krze�le. Trzy, dwa� Bezwiednie uni�s� r�k� z
widelcem. I w tym samym niemal momencie poczu� potworny b�l. Co� uderzy�o go w ty�
g�owy. Osun�� si�, wpadaj�c twarz� w misk� krewetek. Us�ysza� jeszcze pe�en podniecenia
krzyk stoj�cego przy drzwiach stra�nika. Potem zapad� w ciemno��.
* * *
Jak zwykle archanio� Micha� przyby� ostatni. Na dodatek w naprawd� parszywym humorze.
- Co si� znowu sta�o, do cholery? - zapyta�, l�duj�c na najwy�szej ga��zi roz�o�ystego d�bu.
Czekali tam ju� na niego Gabriel i Rafael. - I co tu robi� te wszystkie anio�y?
R�k� wskaza� na korony pozosta�ych drzew pe�ne sm�tnych, ubranych na bia�o
skrzydlatych. Tylko kilku z nich, siedz�cych bezpo�rednio nad zamaskowanymi snajperami,
wygl�da�o na pracuj�cych. Reszta z mniej lub bardziej �a�osnymi minami gapi�a si� w niebo lub
na archanio��w.
Gabriel roz�o�y� r�ce.
- To tylko str�e uwi�zionych w tym budynku zak�adnik�w - wyja�ni�. - Podczas ataku
czuwali nad ojcami, bo jak pami�tasz, wsp�lnie uznali�my, �e tam ryzyko jest wi�ksze.
- Ale dlaczego s� tu, a nie w �rodku? - Micha� podrapa� si� pod lewym okiem. Tatua� w
kszta�cie p�omienia sparzy� mu opuszki palc�w. - Przecie� tam mo�e si� co��
- Ju� si� wydarzy�o - wszed� mu w zdanie Gabriel. - Nie �yje jeden z zak�adnik�w. Jego
dusza jednak nie wylecia�a na zewn�trz, co jest niepokoj�ce. A ca�y problem z tymi str�ami
polega na tym, �e cho�by nie wiem jak chcieli, nie s� w stanie tam wlecie�.
- A to niby dlaczego? Pi�rka p�takom zamok�y?!
Bo�y pos�aniec uspokajaj�co po�o�y� r�k� na jego ramieniu.
- Jak si� dobrze zastanowisz - powiedzia� ze smutnym u�miechem - odpowied� sama
przyjdzie. Pomy�l, mamy tu Egipcjan, spor� grup� pierworodnych i dom, do kt�rego nie mog�
wej�� anio�owie. Co to daje?
Micha� wiedzia�. Tatua� na jego twarzy zap�on�� jeszcze mocniej, a zaci�ni�te w pi�ci
d�onie pobiela�y. Tylko jedna rzecz na ziemi mo�e powstrzyma� anio�a - zakaz z ust Pana. A On
raz tylko, niepewny zachowa� wodza zast�p�w, pos�u�y� si� sw� moc� w tym celu. I co
najgorsze, nigdy nie anuluj�c tego polecenia, zostawi� wrogom furtk�.
- Krew baranka?
Gabriel potwierdzi�.
- Na wszystkich drzwiach na zewn�trz, bracie. Na wszy�ciute�kich.
Micha� zakl�� i wzlecia� w powietrze. Przez chwil� miota� si�, lataj�c to w jedn�, to w
drug� stron�, potem zawis� w miejscu i wzi�� kilka g��bokich oddech�w.
Gdy wr�ci� do towarzyszy, wzrok skierowa� od razu w stron� milcz�cego Rafaela.
- A ty co? - zapyta�, cedz�c s�owa. - Masz mo�e jaki� pomys�, czy zamierzasz tak milcze�
do usranej Apokalipsy?
Rafael przes�a� tajemniczy u�miech Gabrielowi, a ten po chwili odpowiedzia� mu tym
samym. Zrozumiawszy wszystko, zwr�ci� si� do Micha�a:
- Kaza� mi przekaza�, �e nie tylko do Apokalipsy. Ale i o wiele d�u�ej, o czym dobrze
powiniene� wiedzie�. Przypomnia� mi r�wnie�, �e nie poinformowa�em ci�, i� podj�li�my
pewne kroki. A w�a�ciwie jeden. Wezwali�my K�amc�. Jest ju� w mie�cie. Od rana.
W�dz zast�p�w pokr�ci� g�ow�.
- Nie wiem, czy nie jest jeszcze za wcze�nie, by go �adowa� w problem na tak� skal� -
powiedzia�. - To nie to samo, co strzelanie do kandydat�w na samob�jc�w.
Gabriel kolejny raz spojrza� na Rafaela. Patron lekarzy i dr�g przytakn��, po czym roz�o�y�
r�ce.
- O co mu chodzi? - nie zrozumia� Micha�.
- M�wi, �e werbowanie K�amcy to by� tw�j pomys� i �eby� teraz nie marudzi�. I ja si� z
nim zgadzam ca�kowicie. Powiem nawet wi�cej, nie tylko powinni�my da� mu szans�, ale
nawet musimy. Nie mamy innego wyj�cia.
* * *
Przebudzenie Vincenta nie nale�a�o do najprzyjemniejszych. Najpierw poczu� b�l
zaczajony w wielkim guzie z ty�u g�owy. Zaraz potem, z chwil� gdy ch�opiec postanowi�
otworzy� oczy, pojawi�o si� przera�enie. Nic nie widzia�.
W jednej chwili przypomnia� mu si� ogl�dany kiedy� program ostrzegaj�cy przed urazami
m�zgu. Wspominano tam mi�dzy innymi o �lepocie jako do�� cz�stym skutku ubocznym. Co�
tam na co� uciska, co� si� blokuje. Nie pami�ta� tych wszystkich szczeg��w, ale jednego by�
pewien - oberwa� w ty� g�owy i o�lep�. Mia� tylko nadziej�, �e nie na zawsze.
Spr�bowa� si� poruszy� i dopiero wi�zy na r�kach i nogach podpowiedzia�y mu inne
rozwi�zanie wzrokowego problemu. Skr�powali go, a oczy zas�onili opask�. Chcia� odetchn�� z
ulg� i wtedy zorientowa� si�, �e zosta� r�wnie� zakneblowany.
Tymczasem na sali by� ju� �w tajemniczy, tak wyczekiwany go��. Da�o si� to us�ysze� w
tonie g�osu w�a�ciciela hotelu. Nie by� ju� tak dumny i pewny siebie jak na pocz�tku balu.
- Ja my�la�em - m�wi� wr�cz p�aczliwie - �e skoro symbol, to jeden w t� czy w t�
Naprawd� nie wiedzia�em, panie. A to by� Anglik, jeden z tych pod�ych oprawc�w, kt�rych
przodkowie gn�bili nasz lud, i w�a�nie dlatego pomy�la�em, �e�
Vincent, opanowawszy l�k, z dzik� satysfakcj� ws�uchiwa� si� w t�umaczenie Egipcjanina.
P�aczliwy g�os w�a�ciciela zmieni� si� nagle w krzyk b�lu. Ch�opiec us�ysza� g�o�ne
warkni�cie, po czym co� chrupn�o i nasta�a cisza. Gdy przebrzmia�a, jaki� ci�ar,
najprawdopodobniej cia�o w�a�ciciela, run�� z ha�asem na ziemi�, a jego zab�jca kilka razy
mlasn�� i wycharcza� par� zda�. Uczyni� to z niewyobra�alnym wysi�kiem, zupe�nie jak� pies -
stworzenie m�dre, ale o gardle nieprzystosowanym do m�wienia, tylko do warczenia i
szczekania. Z ca�ej wypowiedzi Vincent zrozumia� tylko dwa niedaj�ce si� po��czy� ze sob�
s�owa:
* * *
Micha�a denerwowa� ju� sam wygl�d Lokiego. K�amca, cho� by� w Hiszpanii od nieca�ych
dwunastu godzin, zd��y� si� ju� dostosowa� do nowych warunk�w. Przede wszystkim mia�
doskonale br�zow� sk�r�, co w po��czeniu z niemal bia�ymi w�osami i brod� dawa�o niezwykle
ciekawy efekt. Do tego ��ta koszulka ozdobiona zielono-br�zowymi palmami, niebieskie
spodenki i czarne klapki. Na nosie okulary lustrzanki, a w r�ce trzyma� drinka. Z parasolk�.
Na dodatek, jakby samego wygl�du nie by�o a� nadto, korci�o go, by zadawa� du�o pyta�.
Niewygodnych pyta�.
- Nadal nie potrafi� zrozumie�, dlaczego te wszystkie anio�y siedz� na drzewach i udaj�
wrony, zamiast lecie� do swych podopiecznych. Dlaczego ich w og�le opu�ci�y?
Gabriel przejecha� r�k� po twarzy.
- Ile wykona�e� ju� dla nas rob�t, Loki? - zapyta�.
K�amca wzruszy� ramionami.
- Po jednym pi�rku za ka�d� setk� samob�jc�w, a ja mam trzy pi�rka. Z jakie� trzysta, jak
wychodzi.
- I nadal nie zorientowa�e� si�, �e nie ka�dy ma swojego str�a?
Loki chwyci� s�omk� w z�by i g�o�no siorbn��.
- Jasne, �e tak - odpar� po chwili. - Ale ci zak�adnicy, jak wida�, maj�. Wi�c ich ta
odpowied�, chytrze zawarta w twoim pytaniu, nie dotyczy, prawda? Czy �le m�wi�, wodzu? -
skin�� g�ow� Micha�owi, ale ten tylko burkn�� co� pod nosem.
- To skomplikowana sprawa - stwierdzi� Gabriel.
- Spokojnie mo�esz opowiada� - zapewni� go K�amca. - Dop�ki nie dowiem si�, co jest
grane i dlaczego �aden skrzydlaty nie chce si� w to �adowa�, nie kiwn� nawet paluszkiem.
Mamy wi�c mn�stwo czasu.
Bo�y pos�aniec westchn�� i ukradkiem zerkn�� na Rafaela. Ten machn�� r�k�.
- Dobrze wi�c. Wyja�ni� ci to najpro�ciej, jak potrafi�. Nie jest nowin�, �e anio��w nie
przybywa, za to ludzi jest coraz wi�cej. Dodaj�c do tego, �e nie ka�dy anio� jest str�em, a
nawet je�li chodzi o �cis�o��, zajmuje si� tym jedynie niewielka grupa wyspecjalizowanych
jednostek, �atwo zauwa�y�, �e pojawia si� problem. Do tego dochodz� jeszcze boskie przepisy
m�wi�ce na przyk�ad, �e ka�dy str� ma prawo tylko do trzech b��d�w, a potem zmienia bran��
i ju� nigdy nie mo�e wr�ci� do str�owania. To te� nas bardzo ogranicza. Wprowadzili�my
wi�c kilka ustale�. Po pierwsze, �li nie dostaj� str��w, po drugie�
- No dobra - przerwa� mu Loki. - A kto niby rozstrzyga, czy niemowlak b�dzie dobry czy
z�y?
Na chwil� zapanowa�a niezr�czna cisza. K�amca u�miechn�� si� paskudnie.
- Nie ma Pana, anio�y kombinuj� - rzuci�. - I ja tu niby jestem ten najgorszy, tak?
Kontynuuj.
- Po drugie - Gabriel podj�� przerwany w�tek - zostaje przyznany jeden anio� na rodzin� i to
on sam, albo z nasz� pomoc�, decyduje, kt�ry cz�onek rodziny najbardziej potrzebuje jego
wsparcia. Jak na przyk�ad teraz. Uwa�ali�my, �e zdecydowanie lepiej pilnowa� ojc�w, bo tam
by�a wi�ksza szansa na zamach. Wiesz, mali ludzie, ma�y problem�
Loki pokiwa� pob�a�liwie g�ow�.
- Ale nadal pozostaje kwestia, dlaczego nie mog� wej�� do �rodka. Co im stoi na
przeszkodzie? Powinni zrobi� nalot, najlepiej jeszcze wsparci przez ch�opak�w z ludzkiej
policji. Szast, prast i po robocie. Skoro mnie wezwa�e�, znaczy, �e co� kr�cisz.
- Krew baranka - wycedzi� Micha�. - Przekl�ta krew baranka na drzwiach.
K�amca wyci�gn�� ze szklanki parasolk� i cisn�� ni� w ukrytego najbli�ej snajpera. Nie
trafi�.
- Mo�e tak troch� ja�niej, wodzu - poprosi�. - Niekt�rzy s� w dru�ynie zbyt kr�tko, by �apa�
wszystkie grepsy.
- To zakaz Pana - wyja�ni� Gabriel, widz�c, �e w�dz zast�p�w zag��biony w ponurej
medytacji ani my�li odpowiada�. - Kiedy�, gdy B�g, ruszaj�c w podr�, przekazywa�
obowi�zki zarz�dcy ziemi Micha�owi, da� mu do r�ki gar�� jednorazowych �rodk�w, jak
cho�by potop, deszcz siarki czy plagi. Podyktowa� te� dziesi�� przykaza� dla ludzi. Nam doda�
jeszcze kilka innych, w tym jeden jedyny zakaz, by nigdy nie przekracza� drzwi pomalowanych
krwi� jednorocznego baranka. Tak mi�dzy innymi �ydzi uratowali swe dzieci i dobytek przed
ostatni� plag� egipsk�, pogromem pierworodnych. Po akcji syna Pana zmieni�a si� nasza
w�adza i podej�cie do ludzi, ale nakazy i zakaz pozosta�y nieanulowane.
Loki pochyli� si� i u�ama� male�k� ga��zk�. Obra� j� z listk�w.
- Rozumiem ju� teraz, po co jestem wam potrzebny - o�wiadczy�, wk�adaj�c patyczek do
ust. - Rozumiem te�, �e nagroda za tak� misj� b�dzie odpowiednia do jej wagi. I �e nie musz�
ju� m�wi� do ciebie
Ostatnie s�owa skierowa� do Micha�a, kt�ry w jednej chwili poczerwienia� z w�ciek�o�ci i
miast odpowiedzi, sapn�� co� tylko o bezczelnych p�takach.
- Macie plan, jak tam wejd�? - K�amca ponownie zwr�ci� si� do Gabriela.
Ten skin�� g�ow�.
- Wejdziesz wraz z nim.
Wskaza� r�k� siedz�cego na parkowej �aweczce Stevensona ledwie widocznego w chmurze
fajkowego dymu.
* * *
Ko�o czwartej negocjatora wezwano do przyczepy sztabu. Anglik, mimo �e potwornie
zm�czony, ucieszy� si�. Dra�ni�a go ju� ta bezczynno��. I nawet wola� nie wyobra�a� sobie
sytuacji, �e tarabani� si� z Londynu tylko po to, by zobaczy�, jak do akcji wkraczaj� te
p�g��wki z antyterrorystycznych. Raz ju� tak by�o, a potem nie mogli si� doliczy� ofiar.
Wst�pi� na metalowe schodki prowadz�ce do przyczepy i zapuka� w otwarte drzwi. Nie
czekaj�c na odpowied�, wszed� do �rodka.
- Pan Stevenson? - zagadn�� do niego agent stoj�cy najbli�ej wej�cia. - Inspektor Gustav
Munder, Interpol. Dobrze, �e ju� pan jest.
Rozejrza� si�. Przy jednej �ciance ustawiono radio i ca�� aparatur� nas�uchow�, nieco na
lewo od niej sta� stolik z planami budynku. Pochyla� si� nad nim jaki� antyterrorysta z linijk� w
r�ce. Na krzes�ach obok ekspresu do kawy siedzieli by�y dow�dca akcji i dw�ch koleg�w
Mundera, s�dz�c po identycznych garniturach.
- Gdzie pa�ski szef? - zapyta� Stevenson. Zauwa�y�, �e jego rozm�wca z ca�ej si�y stara� si�
ukry� zmieszanie.
- Odwie�li go do szpitala z zatruciem pokarmowym. Nie wzywali�my karetki, bo jak pan
widzia�, za naszymi barierkami roi si� od pismak�w, a�
Radiooperator zsun�� z ucha jedn� s�uchawk�.
- Znowu nadaj�, inspektorze - rzuci�.
Munder zatar� r�ce.
- �wietnie, powiedzcie im, �e ju� jest. - Ponownie spojrza� na Stevensona. - Zaraz panu
wszystko wyja�ni�.
Tymczasem radiooperator poprawi� s�uchawki i spl�t� d�onie, opieraj�c �okcie na blacie
stolika.
- Pytaj�, czy pan na pewno jest Anglikiem - przekaza�.
To by�o niepokoj�ce pytanie. Czy�by terrory�ci dobierali sobie negocjatora wedle
narodowo�ci? I dlaczego w�a�nie Anglika? Egipcjanie� Jedyne migaj�ce w jego g�owie
wyt�umaczenie nie nale�a�o do najmilszych.
Kolejne pytanie okaza�o si� jeszcze dziwniejsze.
- Ma pan jakie� starsze rodze�stwo?
- Jestem jedynakiem - sk�ama�. Mia� co prawda tylko m�odsz� siostr�, ale nie zamierza�
podawa� prawdziwych informacji o swej rodzinie. Nikomu, a ju� najmniej terrorystom.
Radiooperator przekaza� odpowied� i chwil� p�niej odwr�ci� si� w stron� Stevensona. Na
jego twarzy malowa� si� niepok�j.
- Zapraszaj� pana do siebie na rozmow�.
Negocjator wzruszy� ramionami.
- Prosz� im powiedzie�, �e mogliby w ramach dobrej woli wypu�ci� jakich� zak�adnik�w -
poleci�. - Cho�by tych najm�odszych. A ja ju� si� szykuj� i b�d� u nich najszybciej, jak si� tylko
da.
- Jak?! Zaraz! - dot�d biernie przys�uchuj�cy si� rozmowie Munder teraz gwa�townie
zaoponowa�. - Nigdzie pan nie p�jdzie. Jako pe�ni�cy obowi�zki dow�dcy absolutnie nie
zgadzam si�, by�
- By w najgorszym wypadku zgin�� jeden cz�owiek zamiast trzydziestu? - Stevenson
wszed� mu w zdanie. - Je�li pu�ci pan tam antyterroryst�w, rozp�ta si� rze�. Wed�ug �wiadk�w,
jest tam podobno z setka uzbrojonych ludzi. Oficjalnie, a ilu si� jeszcze czai, tego nikt nie wie.
Poza tym nie s�dz�, by chcieli mnie wyko�czy�. B�d� raczej chcieli si� przed kim� popisa�, a
ja doskonale umiem zgrywa� pe�nego pokory szaraka zachwyconego wielko�ci� psycholi.
- Ale to przecie� Egipcjanie - wtr�ci� Hiszpan, by�y dow�dca akcji. M�wi� takim g�osem,
jakby po odwo�aniu go przesta�o mu na czymkolwiek zale�e�. - A oni nie lubi� si� z Anglikami.
Stevenson potwierdzi�.
- Te� o tym my�la�em�
- Gdyby chcieli m�ci� si� na nas - machn�� r�k� jeden z milcz�cych dot�d agent�w
Interpolu - ju� dawno za�atwiliby m�odego nast�pc� tronu i daliby sobie spok�j z ca�� t� szopk�.
A tak w og�le, to lepiej by im by�o zaatakowa� ambasad�. Na przyk�ad podczas wizyty ksi�cia
lub kr�lowej.
- Te� uwa�am, �e negocjator powinien p�j�� - nieoczekiwanie popar� Stevensona
antyterrorysta. - Zainstalujemy mu dyskretn� kamerk� w klapie i zrobi nam ma�y rekonesans.
O, nawet mam tu jedn� tak�.
Pogrzeba� w przepastnej kieszeni i wyci�gn�� ma�e pude�eczko. Otworzy�.
- Znakomite - stwierdzi� z przek�sem Anglik. - Rzeczywi�cie nie spos�b podejrzewa�, �e to
kamera. Ale my�l�, �e wchodzenie mi�dzy egipskich fanatyk�w religijnych z krzy�ykiem w
klapie mo�e by� wzi�te za prowokacj�. A tego by�my chyba nie chcieli, prawda?
Policjant zmiesza� si�.
- Mamy jeszcze wersj� na luzie - stwierdzi�. - ��ty u�mieszek, ale nie s�dz�
Negocjator klepn�� go w rami�.
- Kamerk� sobie darujemy, ale i tak zrobi� wam rekonesans. Mam fotograficzn� pami��.
- Niecierpliwi� si� - ponagli� zebranych radiooperator. - Co mam nada�?
Wszyscy przenie�li wzrok na agenta Mundera. Ten westchn�� ci�ko.
- Przeka�cie to, co wam kaza� pan Stevenson. A to o zak�adnikach nawet dwa razy.
Wymin�� negocjatora i wyszed� na �wie�e powietrze. Wci�gaj�c je g��boko do p�uc, uni�s�
g�ow� i a� przetar� oczy. Pierwszy raz widzia� co� takiego. Nad koronami drzew unosi�a si�
mg�a.
* * *
Po kilku godzinach le�enia w bezruchu Vincent by� w stanie przyzwyczai� si� do prawie
wszystkich niewyg�d. Jedynymi wyj�tkami by� smr�d nieprzebieranych niemowlak�w i smak
knebla. Nas�czony jakimi� perfumami materia� smakowa� naprawd� podle i przypomnia�
ch�opcu, jak kiedy�, chc�c zatai� przed ojcem, �e pali�, psikn�� sobie w usta dezodorantem.
Tylko �e wtedy m�g� spokojnie zwymiotowa�, a potem przep�uka� usta.
Z drugiego ko�ca sali, prawdopodobnie z podestu dla orkiestry, znowu rozleg�o si� mowo-
warczenie. Tym razem ksi��� nie zrozumia� ani s�owa. Bo i nawet nie s�ucha�. Po okresie
strachu i buntu przyszed� czas rezygnacji. By�o mu wszystko jedno, byleby tylko wyj�li ten
knebel i zabrali go z dala od smrodu.
Kto� szarpn�� Vincenta do g�ry i podni�s�. Ch�opiec poczu�, �e siedzi na krze�le, a czyje�
r�ce starannie przywi�zuj� go do por�czy. Potem, ku wielkiej rado�ci ksi�cia, wyj�li knebel i
postawili przed nim co�, co pachnia�o jab�kami.
Nieco dalej kt�ra� z opiekunek, pewnie r�wnie� �wie�o odzyskawszy mo�liwo��
m�wienia, krzykn�a co� be�kotliwie. Rozleg�o si� g�o�ne pla�ni�cie i umilk�a.
- Jedz! - us�ysza� ch�opiec i zanim zd��y� zaprotestowa�, wci�ni�to mu g�ow� w miseczk�
ciep�ego jab�kowego musu.
* * *
- Sk�d wiedzieli�cie, �e on b�dzie tam szed�? - zapyta� Loki. - �e go zaprosz�?
Wraz z Gabrielem i Rafaelem, otoczeni archanielsk� aur�, niewidoczni i nies�yszalni dla
�miertelnik�w, stali tu� obok sztabowej przyczepy. Patrzyli na szykuj�cego si� Stevensona.
- Nie wiedzieli�my, �e go zaprosz� - odpar� bo�y pos�aniec. - Ale i tak byli�my pewni, �e
znajdzie spos�b, by tam wej��. Zna�em jego str�a, chyba jedyny przypadek, kt�ry dobrowolnie
zdecydowa� si� na �piewanie w ch�rach. M�wi� o nim, �e to prawdziwy maniak i wejdzie
wsz�dzie.
- Taki dobry? - W g�osie K�amcy s�ycha� by�o uznanie.
- Niez�y. - Gabriel machn�� r�k�. - Zna si� na tych psychologicznych sztuczkach. Tyle �e w
akcji �redni, rusza� si� nie potrafi. A lezie zawsze na pierwszy ogie�.
Loki u�miechn�� si�.
- Zastanawia mnie tylko, jak to mo�liwe, �e wci�� �yje, cho�, jak m�wisz, nie ma ju�
str�a. Zbieg okoliczno�ci?
Archanio� wzruszy� ramionami.
- Nagrody na loteriach to te� nie nasza zas�uga - odpar�. - A mimo to s� tacy, co wygrywaj�.
Nikt nie neguje istnienia zwyk�ego ludzkiego szcz�cia. Poza tym jego przeciwnicy s� na og�
naprawd� �li i te� nie maj� str��w. To w pewnym sensie wyr�wnuje szanse.
Stoj�cy kilka metr�w dalej negocjator odm�wi� w�a�nie przyj�cia broni i kamizelki
kuloodpornej.
- Chyba ju� rozumiem, o co chodzi�o temu str�owi - stwierdzi� K�amca. - Go�� ma
charakter, nie?
Gabriel pokiwa� g�ow�.
- Ano ma. A ty dopilnujesz, by mia� go jeszcze przez jaki� czas. Przynajmniej dop�ki nie
ustalisz, co si� dzieje w �rodku i kto u�y� tej krwi. Rafael po��czy wasze umys�y tak, �e
b�dziecie si� mogli porozumiewa� bez s��w. Znajd� tylko jaki� spos�b, by nie pomy�la�, �e
oszala�, gdy si� do niego odezwiesz.
- Spokojna g�owa - powiedzia� Loki. - Nie nazywaj� mnie K�amc� dlatego, �e umiem
dobrze cerowa�, prawda? Mam ju� nawet pomys�.
* * *
Stevenson nie czu� strachu. Dawno min�y ju� czasy, kiedy przera�a�a go akcja. Zbyt wiele
ich prze�y�.
Bez ogl�dania si� za siebie szed� pewnym krokiem ku hotelowemu wej�ciu w blasku
wstaj�cego s�o�ca. Staraj�c si� nie my�le� o czekaj�cym go zadaniu, wzrok skupi� na uko�nej
czerwonej kresce po�rodku lustrzanych drzwi. Dopiero zbli�ywszy si� na kilka metr�w,
dostrzeg�, �e to krew. Zakl�� pod nosem.
- Obym si� tylko nie sp�ni� - wyszepta�, wznosz�c oczy ku g�rze w cichej modlitwie. -
�ebym tylko zd��y� na czas i�
dostrzeg�. Przejecha� d�oni� po twarzy.
- Starzejesz si�, Sam - westchn��. - Naprawd� si� starzejesz.
Powoli ruszy� przed siebie, my�l�c, �e je�li terrory�ci to widzieli, mog� wzi�� go za
czubka. Pewnie nie b�d� ju� chcieli gada�.
Negocjator ponownie przystan��, walcz�c z rosn�c� ch�ci� odpowiedzenia tajemniczemu
g�osowi.
Stevenson waha� si� przez moment. Kr�tki, bo cz�owiek jest w stanie uwierzy� we
wszystko, co tylko pozwala mu zachowa� prze�wiadczenie, �e jest normalny.
- Nie - odpar� w ko�cu niepewnie. - Nie gniewam si�.
Mikrokomputer? Tak, chyba czyta� gdzie� ostatnio o podobnych wynalazkach. No, ale w
gazecie pisali, �e to dopiero wst�pne badania i �e te ma�e ustrojstwa zostan� oddane do u�ytku
najwcze�niej za kilka lat.
* * *
Vincent lubi� jab�ka niemal w ka�dej postaci, ca�� wi�c win� za wydarzenie, kt�re nast�pi�o
po zjedzeniu musu, obarczy� nas�czony perfumami knebel i jego ohydny posmak, z tych co na
d�ugo pozostaj� w ustach. Gdy zmiesza� si� on ze s�odycz� jab�kowej papki, ksi�ciu od razu
zrobi�o si� niedobrze. Zapiek�o go w prze�yku, a �o��dek rozpocz�� seri� skurcz�w i
rozkurcz�w, jakby chcia� zosta� sercem. Nieprzetrawiony posi�ek pomkn�� z powrotem,
wype�niaj�c usta i wypychaj�c policzki.
Nie potrafi� si� jednak zmusi�. Wymiociny pali�y go w j�zyk i utrudnia�y oddychanie. Z
ka�d� chwil� m�g� zacz�� si� dusi�.
Wyprostowa� si� na krze�le, wypr�y� i skupi� z ca�ych si�. Tym razem poskutkowa�o,
prze�yk rozlu�ni� si� odrobin� i Vincent j�� prze�yka� pal�c� zawiesin�. Jeszcze moment i w
ustach pozostanie tylko paskudne wspomnienie. Takie, kt�re mo�na wymaza� zwyk�ym
spluni�ciem i �ykiem wody. Jak odrobin� szamponu jab�kowego, kt�ra sp�yn�a do ust pod
prysznicem.
Gdy kto� przyjdzie go uwolni�, ksi��� Monako z pewno�ci� nie b�dzie pami�ta�, �e
zmuszony by� po�kn�� w�asne� Ju� prawie zapomnia�.
- On si� dusi - krzykn�� kto� nagle.
Ch�opiec, skupiony w�a�nie na tak niezb�dnym mu teraz do �ycia i szcz�cia g��bokim
oddechu, nie zdawa� sobie sprawy, �e chodzi o niego. Zrozumia� to, gdy poczu� mocne
uderzenie z otwartej r�ki w plecy, a potem nag�y t�py b�l na wysoko�ci przepony, gdy kto�
podni�s� go z krzes�a i wbi� mu pi�� tu� poni�ej splotu s�onecznego. Vincent pami�ta� ten
manewr z zaj�� z pierwszej pomocy. Nazywa� si� r�koczynem Heimlicha. A ko�czy� zawsze
tym samym.
Ksi��� zwymiotowa�.
Wydawa�o mu si� przy tym, jakby wraz z jab�kowym musem wyplu� przy okazji �o��dek i
po�ow� jelit. Kwas w prze�yku sprzed kilku chwil by� niczym w por�wnaniu do ognia, jaki
rozgorza� teraz.
Z drugiego ko�ca sali rozleg�o si� w�ciek�e wycie.
Go�� wbijaj�cy pi�� w brzuch Vincenta nagle rozlu�ni� u�cisk. Os�abiony ch�opiec osun��
si� na ziemi�.
* * *
Stevenson by� ju� przy drzwiach, gdy pad� strza�. R�ka, kt�r� wzni�s�, by zapuka�, zamar�a
w p� ruchu.
Negocjator speszy� si� troch�.
Loki nie zd��y� odpowiedzie�, bo w�a�nie drzwi hotelu otworzy�y si� i barczysty
Egipcjanin wci�gn�� Stevensona do �rodka.
* * *
Vincent przez chwil� my�la�, �e nie �yje. Jakby si� dobrze zastanowi�, wszystko na to
wskazywa�o. Najpierw zamieszanie z wymiotowaniem, potem akcja z jego rzekomym
duszeniem si�, gwa�towny odskok ratownika i strza�. A teraz le�a� na ziemi z bole�nie
pulsuj�cym �o��dkiem, czuj�c mokre ciep�o w okolicy podbrzusza. No i widzia�. Jak przez
mg��, ale czy� nie tak w�a�nie powinna patrze� uwolniona dusza?
Dostrzega� skapuj�ce z kraw�dzi sto�u wymiociny i zbli�aj�c� si� ku niemu par� n�g.
Spr�bowa� podnie�� g�ow�.
- On ma ods�oni�t� opask�! - krzykn�� kto� ostrzegawczo po arabsku. Nogi przyspieszy�y i
po chwili kanciaste, ow�osione d�onie na powr�t zas�oni�y mu oczy.
M�ody ksi��� skuli� si�. Wym�czony �o��dek kolejny raz zaprotestowa� nag�ym skurczem.
- I na dodatek si� obszcza� - doda�, nie kryj�c obrzydzenia, kl�cz�cy nad nim m�czyzna.
Z oddali dobieg�a seria cichych, ale stanowczych warkni��.
- Tak, panie - odpar� Egipcjanin. Pochyli� si� mocniej, niby poprawiaj�c ksi�ciu wi�zy i
wyszepta�: - Nie b�dziesz mia� tyle szcz�cia co tw�j przyjaciel. Jego dusza zd��y�a si� ukry�,
zanim przyby�, ale ty�
- Co ze mn�? - wydusi� z siebie ch�opiec. Jeszcze przed chwil� my�la�, �e jest mu ju�
wszystko jedno, bo i tak nie mo�e by� gorzej, najwy�ej umrze. Teraz zmieni� zdanie. - Co mi
zrobi�?
- B�dziesz przestrog�, bracie - szepn�� oprawca, nie kryj�c rozbawienia. - Nie chcia�e� je��
grzecznie, wi�c staniesz przed s�dem. I ka�dy zobaczy, ile wa�� twe winy. I czy twoja krew
naprawd� jest b��kitna.
Szept przeszed� w ciche sapanie. Egipcjanin z ca�ych si� powstrzymywa� si�, by nie
wybuchn�� �miechem.
Vincent mocniej podci�gn�� nogi i wcisn�� g�ow� mi�dzy ramiona. Pragn�� zasn��. Albo
umrze�. Byle szybko.
* * *
Wystarczy�o jedno spojrzenie na hol, by Stevenson stwierdzi�, �e jest ju� za p�no na
wszelkie akcje. Wsz�dzie le�a�y trupy.
U szczytu schod�w przewieszone przez barierk� wisia�y zw�oki hotelowego boya. M�g�
mie� z pi�tna�cie, szesna�cie lat. Na bladej twarzy okolonej przet�uszczonymi z�otymi w�osami
mieni�y si� czerwieni� rozmaite, mniejsze lub wi�ksze wypryski, a pod sinobia�ymi
paznokciami czernia�y pok�ady brudu. Jego wygl�d zupe�nie nie pasowa� do szykownego lokalu
i negocjator od razu pomy�la�, �e ch�opiec by� dzieckiem kt�rego� ze starych pracownik�w i to
w�a�nie dzi�ki koneksjom zyska� prac� na wakacje. Na swoj� zgub�. Wielkie szkar�atne krople
z jego poder�ni�tego gard�a kapa�y r�wnomiernie na ziemi� niczym woda w chi�skiej machinie
tortur.
Kilka stopni ni�ej le�a�a pokoj�wka ze z�aman� nog� i przetr�conym karkiem. Przygl�da�
si� jej przybity do �ciany tkwi�cym w gardle no�em ochroniarz. Wygl�da� inaczej ni�
otaczaj�cy negocjatora m�czy�ni, cho� podobnie jak oni mia� czarny garnitur na bia�ym T-
shircie. R�nice tkwi�y w kroju marynarki i w kolorze w�os�w m�czyzny. Przybity by� rudy.
Wprawny wzrok Stevensona wypatrzy� te� dodatkowy szczeg�. Na palcu zabitego tkwi�
z�oty sygnet z god�em Danii.
Przeni�s� wzrok ni�ej. Otaczaj�cy go terrory�ci nie przeszkadzali mu w tych ogl�dzinach,
przekonani zapewne, �e im bardziej negocjator si� zl�knie, tym bardziej b�dzie pos�uszny.
Mylili si�. Jedynym, co czu� Stevenson, by�a wzrastaj�ca z ka�dym kolejnym zauwa�onym
cia�em bezsilna w�ciek�o��. �e mo�e istnie� kto� tak okrutny, �e przecie�� �e nie zd��y�. To
bola�o go najbardziej.
Najwi�cej trup�w zobaczy� w fontannie. Wida� by�o, �e kto� je tam przeni�s� i pouk�ada�,
bo le�a�y stanowczo zbyt r�wno. Warstwowo, po cztery osoby na pi�tro. Pi�� pi�ter. Sami
ochroniarze.
Zamkn�� na moment oczy i wzi�� g��boki oddech. Pociesza�o go tylko, �e z wyj�tkiem boya
nie dostrzeg� ani jednego cia�a dziecka. Wi�c mo�e dla nich przynajmniej jest jaka� nadzieja.
Bo�e, chro� ksi���ta!
si� uda�o.
Przez chwil� Loki milcza�. Nie przewidzia� tego jak�e oczywistego pytania i teraz szuka� w
g�owie odpowiedzi, co by�o o tyle trudniejsze, �e jednocze�nie wyzywa� si� od
nieprofesjonalnych mato��w.
Negocjator popatrzy� po zebranych wok� siebie terrorystach i zagadn�� z nie�mia�ym
u�miechem.
- Kt�ry� z pan�w m�wi po angielsku? - Stara� si� uchodzi� za bardziej przestraszonego, ni�
by� w istocie.
Jeden z uzbrojonych m�czyzn stoj�cy na wprost Stevensona, �ysy, za to z w�sem jak
Czyngis-chan, skin�� lekko g�ow�.
- Czekamy tu z jakiego� powodu, prawda? - chcia� wiedzie� negocjator. - Nie prowadzicie
mnie dalej, bo czekacie na decyzj� sze� ehm, kogo� wa�niejszego ni� wy, tak?
Ponowne skinienie g�ow�, tym razem ubarwione lekkim grymasem podobnym do
u�miechu.
- Czy w takim razie m�g�bym pana o co� prosi�? - Stevenson kontynuowa�. - Moi szefowie
czekaj� na jaki� znak. Chc� mie� pewno��, �e nie zabili�cie mnie od razu po moim wej�ciu.
Czy m�g�bym im si� tylko pokaza� i pomacha�, �e wszystko jest w porz�dku? W ko�cu okazali
si� na tyle m�drzy, �e nie dali mi �adnego mikrofonu czy kamery, by pan�w nie denerwowa�.
Prosz� te� zauwa�y�, �e nie upominam si� o zak�adnik�w, o kt�rych prosili�my w zamian za
moj� osob�.
Lekko roz�o�y� zgi�te w �okciach r�ce niczym pocz�tkuj�cy ksi�dz do nie�mia�ego
b�ogos�awie�stwa. Pochyli� g�ow�, czekaj�c na odpowied�.
Terrorysta zastanawia� si� jeszcze przez chwil�, po czym machn�� r�k� na stoj�cego
najbli�ej drzwi. Ten z�apa� za klamk� gotowy do otworzenia.
- Tylko bez sztuczek - rzuci� w�sacz. - I szybko.
- Dzi�kuj� - odpar� negocjator, staj�c przed drzwiami.
Gdy tylko si� otwar�y, Stevenson uni�s� r�k� i w tym momencie co�, jakby p�d powietrza,
waln�o w niego. Negocjator zgi�ty wp� zrobi� krok do ty�u. Terrorysta by� czujny - k�apni�cie
zamykanych drzwi niemal zatrz�s�o �cian�.
- Co� si� sta�o? - zapyta� zaniepokojony w�sacz. Mia� polecenie, by doprowadzi� Anglika
�ywego.
Stevenson wyprostowa� si� i machn�� r�k�.
- W porz�dku, to tylko skurcz - odpar�. - Ale dzi�kuj� za trosk�. Za przys�ug� r�wnie�.
�ysy wzruszy� ramionami. Od strony sali bankietowej dobieg� ich jaki� g�os i po chwili na
korytarzu rozleg�y si� kroki.
* * *
- Teraz zdejmiemy ci opask� - powiedzia� kto�, podnosz�c Vincenta. Mia� mi�y g�os i przez
kr�tk� chwil� ch�opiec �ywi� niedorzeczn� nadziej�, �e by� mo�e jest to osoba, kt�ra chce mu
pom�c. Mo�e ubrany w kevlar superbohater z twarz� ukryt� pod przeciwgazow� mask�. Tyle �e
zaraz odezwa�a si� racjonalna cz�� umys�u ksi�cia - wcale nie by�o czu� gazu ani te� s�ycha�
�adnej akcji ratunkowej. W pomieszczeniu pe�nym uzbrojonych terroryst�w nie mog�o si�
przecie� obej�� bez jednego cho�by strza�u. I dlaczego nie s�ycha� okrzyk�w wdzi�czno�ci
uwolnionych opiekunek? Czemu mieliby zacz�� w�a�nie od niego?
Zgodnie z obietnic� kto� si�gn�� ku opasce i �ci�gn�� j� jednym niedelikatnym ruchem.
Ch�opiec zmru�y� oczy i dyskretnie rozejrza� si� po pomieszczeniu.
Ochroniarze nie stali ju� pod �cianami. Wi�kszo�� z nich rozsiad�a si� przy stolikach i gra�a
w karty albo jad�a. Bro� zwisa�a im lu�no z przewieszonych przez rami� pask�w lub le�a�a
obok krzese�. Vincent nie by� pewien, czy, gdyby kto� naraz wpad� do �rodka, zd��yliby j�
podnie��.
Mimo to atmosfera wcale nie wygl�da�a na lu�n�. Graj�cy w karty szeptali, zamiast
spokojnie rozmawia�, i co chwila zerkali w stron� podestu dla orkiestry, gdzie od dawna nie
by�o ju� muzyk�w.
Na podwy�szeniu sta�o tylko ozdobne krzes�o, na kt�rym siedzia� wychudzony m�czyzna
w masce wilka.
Ksi��� wyt�y� wzrok. Nie, nie wilka. Szakala.
Wtem kto� wsta� od sto�u i ruszy� ku wyj�ciu. Rozleg� si� d�wi�k poruszanych zawias�w.
Ch�opiec zerkn�� w tamt� stron�, ale zd��y� dostrzec tylko ty� g�owy jakiego� m�czyzny.
Siedz�cy najbli�ej ochroniarz poderwa� si� i zamkn�� drzwi. Spojrza� w stron� cz�owieka-
szakala i odruchowo chyl�c g�ow�, usiad� na swoje miejsce.
- Rozbieraj si� - poleci� kto� stoj�cy za Vincentem, rozwi�zuj�c mu r�ce. Ch�opiec zerkn��
przez rami� i dostrzeg� pozosta�ych je�c�w.
Siedzieli w bezruchu i milczeniu, wyprostowani, z zas�oni�tymi oczyma niczym dziesi�tki
wciele� Temidy.
Wzdrygn�� si�.
Kto� uderzy� go bole�nie w nerk�.
- Kaza�em ci �ci�ga� �achy.
Pos�usznie zdj�� marynark�, modl�c si� w duchu, by �cierpni�te r�ce nie odm�wi�y mu
pos�usze�stwa. Odwiesi� j� na krzes�o i zaj�� si� kamizelk�, a potem krawatem.
- Szybciej, szczylu - szepn�� mu do ucha ochroniarz. - Nie chcesz si� chyba sp�ni� na s�d
ostateczny, prawda? Do naga, ale ju�.
Zawstydzony ksi��� szarpn�� za pasek i �ci�gn�� spodnie wraz z przemoczonymi szortami.
Nie chcia�, by kto� je zobaczy�.
Kobiety pomimo l�ku u�miecha�y si� drwi�co na widok skurczonych ze strachu j�der, a
ksi�niczka Liechtensteinu, lekcewa��c etykiet�, wskazywa�a palcem jego ptaszka. �mia�a si�.
Zacisn�� powieki, powstrzymuj�c �zy wstydu i bezsilno�ci. Spr�bowa� zdj�� buty, ale omal
nie upad�.
- Ja to zrobi� - sykn�� Egipcjanin i zacz�� rozwi�zywa� mu sznurowad�a. Ch�opiec z
oci�ganiem �ci�gn�� koszulk� i przejecha� r�k� po w�osach.
- Ju� - wyszepta� dr��cym g�osem.
Terrorysta pokr�ci� g�ow� i zerwa� wisz�cy na jego szyi �a�cuszek z krzy�ykiem.
- Teraz jeste� got�w - stwierdzi�, chowaj�c zdobycz do kieszeni. - Ruszaj.
Vincent us�ysza�, �e za jego plecami zacz�o si� robi� jakie� zamieszanie, zap�aka�o te�
kilka niemowl�t.
ziemi okruchy rozstrzelanych pos�g�w.
Siedz�cy na tronie wyci�gn�� r�k�, w kt�rej, nie wiadomo sk�d, pojawi�a si� nagle
szalkowa waga.
* * *
�ysy m�czyzna, kt�ry pojawi� si� w holu, m�g� uchodzi� za przyw�dc� terroryst�w. Szed�
wyprostowany, powoli i pewnie, stawiaj�c najpierw pi�ty, potem palce. R�ce trzyma� za�o�one
z ty�u jak turysta zwiedzaj�cy muzeum. Pochwyciwszy wzrok Stevensona, u�miechn�� si�.
- Witam - rzuci� rado�nie, beztrosko. - Mi�o, �e nas pan zaszczyci�.
Stevenson skin�� g�ow�, ale nie odpowiedzia�. Je�li mo�esz - brzmia�a pierwsza zasada
negocjacji - poczekaj z pierwszym s�owem, a� spojrzysz rozm�wcy w oczy. Tam zazwyczaj
czai si� najlepsze pierwsze zdanie. Czasem nawet ca�a rozmowa.
Tym razem jednak by�o inaczej. Je�li stalowoszare oczy m�czyzny by�y zwierciad�em jego
duszy, nie zapowiada�o si�, by czeka�o go �ycie wieczne.
- Nazywam si� Nagib al-Alim. - �ysy przy�o�y� r�k� do serca i sk�oni� si� lekko. -
Najwy�szy kap�an Anubisa.
Stevenson nie wiedzia�, jak potraktowa� t� cz�� o Anubisie, ograniczy� si� wi�c do
delikatnego u�miechu.
- William Swift - odpar�. - Scotland Yard.
- Mam nadziej�, �e nie wpada pan do nas jak po ogie�, panie Swift. - Kap�an po�o�y� mu
r�k� na ramieniu, a drug� wskaza� otwarte drzwi pomieszczenia ochrony. - I uda nam si� cho�
troch� porozmawia�, zanim odbijecie nam te wszystkie duszyczki.
- Te� mam tak� nadziej� - zgodzi� si� negocjator.
�ysy mrugn�� do niego i roze�mia� si�.
- Dobry pan jest - pochwali�. - Bez mrugni�cia okiem.
Stevenson wzruszy� ramionami.
- Jak kto� zamawia negocjatora, zas�uguje na pe�en serwis - odpar�.
Kolejny wybuch �miechu kap�ana da� mu potrzebn� chwil�.
Tymczasem doszli do pomieszczenia ochrony. Stevensonowi wyda�o si� �udz�co podobne
do policyjnych sal przes�ucha�. Szare �ciany malowane olejn� farb�, prosty st� o metalowych
nogach przytwierdzonych na sta�e do pod�ogi, krzes�a z niewygodnymi oparciami� Brakowa�o
tylko weneckiego lustra. By� za to automat do kawy i tarcza do rzutek. Przy automacie sta�
s�oik, na kt�rym kto� starannie wykaligrafowa�
mniej starannie:
wi�kszo�ci dziurawe dwudziestki pi�tki, nie sugerowa�a raczej, by zakup mia� nast�pi� pr�dko.
- Prosz�, niech pan spocznie. - Kap�an wskaza� krzes�o. Odczeka�, a� negocjator usi�dzie,
po czym zaj�� miejsce po przeciwnej stronie sto�u. Skin�� na jednego z Egipcjan, kt�ry w�a�nie
pojawi� si� w drzwiach.
- Przynie� panu Swiftowi deser - poleci�.
Stevenson uni�s� r�ce i pokr�ci� g�ow�.
- Nie mam ochoty, dzi� - zacz��, ale �ysy uciszy� go gwa�townym gestem.
- Je�eli nie zechce pan skosztowa� naszego deseru, nie mamy zupe�nie o czym rozmawia� -
wyja�ni�. - To tak, jakby wpad� pan na herbatk� do angielskiej kr�lowej i�
- Rozumiem - zgodzi� si� negocjator. Uwaga o angielskiej kr�lowej przypomnia�a mu nagle
dziwne kryteria narodowo�ciowe, jakimi kierowali si�, pozwalaj�c mu przyj�� tutaj. - Z
przyjemno�ci� skosztuj� waszego specja�u.
Co� w u�miechu kap�ana sprawi�o, �e nagle poczu� si� jak wi�zie� celi �mierci, gdy w
ca�ym bloku nagle zaczynaj� miga� �wiat�a.
* * *
Niewidzialno�� by�a darem, kt�ry cieszy� Lokiego najbardziej ze wszystkich. Owszem,
zmiana kszta�tu niez�a sprawa, tworzenie iluzji te� mia�o wiele zastosowa�, ale tylko
niewidzialno�� dawa�a prawdziw� radoch�. Gdyby kto� go zapyta� o zalety takiego stanu,
K�amca z miejsca m�g� wymieni� tysi�ce ju� wypr�bowanych.
s�uchaj�cych gadki o niewidzialnym grabie�cy.
Najlepszym jednak zastosowaniem niewidzialno�ci, jakie do tej pory wymy�li�, by�o
oczywi�cie sianie l�ku i niepewno�ci. Jak wtedy, wieki temu, gdy wkrad� si� do fortecy, by
zrani� pana zamku skrytob�jczym pchni�ciem. Nie musia� go zabija�, wystarczy�o tylko
skorzysta� z okazji, �e wok� byli sami zaufani. Kiedy trzy dni p�niej wr�g przypu�ci� szturm
na zamek, nie mia� ju� kto go broni�.
Loki u�miechn�� si� do swych my�li i raz jeszcze rzuci� okiem na n� wisz�cy przy pasku
w�sacza. Zerkn�� za Stevensonem, ale ten w�a�nie znika� za drzwiami pomieszczenia ochrony.
spodoba si� anio�om, zw�aszcza Micha�owi� Westchn�� bezg�o�nie. Innym razem.
Jeden z terroryst�w ruszy� w stron� sali bankietowej. K�amca postanowi� p�j�� za nim.
Teraz, gdy przesta� go kusi� n� w�sacza, m�g� zastanowi� si� nad tym, co tutaj dostrzeg� i
us�ysza�. Jak si� przedstawi� ten �ysy? Kim si� nazwa�? Najwy�szym kap�anem Anubisa? Wolne
�arty, przecie� nawet nie wygl�da� na Egipcjanina. Ale je�li to prawda, to by znaczy�o, �e�
Zacz�� �a�owa�, �e nie wzi�� ze sob� miecza. Na takich jak szakalog�owy nie pomog�
karabiny. W�a�ciwie to ostrza te� nie by� pewien. Nigdy jeszcze nie walczy� z s�dzi� �mierci.
On niew�tpliwie musi mie� u niej wzgl�dy.
Dostrzeg�, �e jego nie�wiadomy niczego przewodnik dotar� ju� do samych drzwi i z�apa� za
klamk�. Chc�c wej�� wraz z nim, musia� si� pospieszy�.
Egipcjanin otworzy�.
* * *
zwyczajna noc, ale taka, jak� zwykle pokazuj� w horrorach - Mrok, w kt�rym czai si� bestia.
Nie potrzebowa� widoku ��tych �lepi, by wiedzie�, �e one te� tam s�, cho� teraz jeszcze
przymkni�te. Ale potw�r czai si�, czekaj�c, a� uwolni go jedno szarpni�cie. Jedno jedyne
poci�gni�cie spustu.
By� przera�ony, ale mia� nadziej�, �e tamci tego nie widz�. To tylko banda tch�rzy. Gdzie�
im do niego, potomka kr�l�w?!
- Na to te� nie zamierzasz odpowiada� w �aden spos�b? - us�ysza� szept stoj�cego przed
nim Egipcjanina.
Nie odpowiedzia�. Sta� dumnie wyprostowany, ogniskuj�c spojrzenie nieco powy�ej g�owy
zbira.
Ten wzruszy� ramionami.
- No skoro tak� - westchn��. I strzeli�.
Przez u�amek sekundy ksi��� czu� b�l. Potem nagle pojawi�o si� o�lepiaj�ce �wiat�o i
uczucie, jakby chud� albo wi�d� w przyspieszonym tempie niczym ro�liny na filmach
przyrodniczych w BBC. Ze zdumieniem odkry�, �e jego cia�o pada bezw�adnie na ziemi�, a on
sam leci ku g�rze coraz wy�ej i wy�ej. Uni�s� g�ow� i dostrzeg�, �e sufit sta� si� przezroczysty.
M�g� przeze� zobaczy� niebo, chmury i� kr���cego niespokojnie anio�a. Skrzydlata posta�
miota�a si� tam i z powrotem, a jej ruchy w niczym nie przypomina�y powietrznego baletu, o
kt�rym tyle mu m�wi� biskup Thomas. Zachowywa�a si� raczej jak m�� obserwuj�cy przez
wielk� szyb� kawiarni rozp�dzon� ci�ar�wk�, kt�ra z ka�dym u�amkiem sekundy jest coraz
bli�ej jego przechodz�cej po pasach �ony.
A potem ch�opiec zacz�� spada�
Dusza Edwarda poruszy�a si� niespokojnie. Mia�a ju� do�� my�li i wspomnie�, kt�re naraz
zacz�y by� dla niej tym, czym grawitacja dla zm�czonego ptaka. Pozosta�y kawa�ek, cz�stka
Stw�rcy, z ca�ych si� ci�gn�a ku g�rze, ale to nie pomaga�o. Wr�cz przeciwnie.
Bo co z tego, �e ci�gn�a, skoro nie da�o si� wyj�� z tego budynku? Za ka�dym razem, gdy
dusza dotyka�a kt�rejkolwiek z zewn�trznych �cian hotelu, nawet najbardziej oddalonych od
sali bankietowej, powraca�o to paskudne wspomnienie z ostatnich chwil �ycia. C� znaczy, �e
zachowa� si� jak bohater, skoro nie mo�e wyj�� z tego pieprzone�
Wtem na my�lowym oceanie pojawi�a si� wysepka. Przecie� to oczywiste! Niewykonane
zadanie. Tak zawsze dzieje si� w filmach. Dusza nie idzie do nieba, dop�ki nie sp�aci d�ug�w,
nie po�egna si� z �on�, nie zbuduje synowi domku na drzewie albo�
Wzni�s� si� prawie pod sam sufit i pomkn�� przez �ciany do sali balowej.
* * *
- Trzeba wam przyzna�, �e nie�le wybrali�cie sobie cel ataku - stwierdzi� Stevenson. -
Wszyscy ksi���ta �wiata, no, no� Bardzo medialne.
- Dzi�kujemy za uznanie. - U�miech nie znika� ani na moment z twarzy kap�ana. - Zawsze
uwa�a�em, �e wystarczy setka uzbrojonych ludzi i jedna m�dra g�owa, a mo�na zawojowa�
�wiat. Jak mawiaj�, chcie� to szuka� sposobu.
- A nie boi si� pan, �e po przeciwnej stronie barykady stoi kto�, kto r�wnie� potrafi u�ywa�
m�zgu?
Kap�an uni�s� wskazuj�cy palec i pogrozi� nim negocjatorowi.
- Nie s�ucha mnie pan, panie Swift - powiedzia� z wyrzutem. - Przecie� powiedzia�em panu,
�e nie ja jestem tu szefem. Jestem tylko kap�anem. A kogo� takiego jak nasz w�dz na pewno u
siebie nie macie.
Do pomieszczenia wszed� terrorysta ze szklan� miseczk� wype�nion� jab�kowym musem.
Postawi� j� przed Stevensonem i z kieszeni wyci�gn�� �y�eczk�. Niedba�ym ruchem wytar� j� o
spodnie.
- Smacznego - burkn��. Ponaglony gestem kap�ana wyszed� i zamkn�� za sob� drzwi.
- Smacznego, panie Swift - powt�rzy� Nagib al-Alim.
Negocjator wzruszy� ramionami i zanurzy� �y�eczk� w musie. Odruchowo zamiesza�, po
czym nabra� i spr�bowa�. Nie smakowa�o wcale najgorzej.
- Mog� wiedzie�, czemu zawdzi�czam ten pocz�stunek? - zapyta�, gdy ��dna kolejnej
porcji �y�eczka zaskroba�a po dnie naczynia. - Czy znajdowa�o si� w tym jakie� serum prawdy
albo co� takiego? Bo je�li tak, to musz� pana rozczarowa�, ale nie mam poj�cia, co planuj� ci
na zewn�trz na wypadek, jakby nie uda�o mi si� z wami dogada�. Negocjatorom nie m�wi si�
takich rzeczy.
Kap�an wsta� i podszed� do wisz�cej na �cianie tarczy. Wyj�� z niej rzutki, po czym cofn��
si� o kilka krok�w. Przez moment zachowywa� si� tak, jakby Stevenson zupe�nie przesta� go
obchodzi�. Uni�s� jedn� strza�k�, wycelowa� i rzuci�. Za dwadzie�cia punkt�w.
- W pewnym sensie rzeczywi�cie podali�my panu serum - powiedzia�, celuj�c ponownie. -
Ale nie tak banalne, jak to zmuszaj�ce do m�wienia prawdy. S� lepsze sposoby na szczero��.
Zabawniejsze.
Rzutka pomkn�a do tarczy. Znowu dwudziestka, ale tym razem liczona podw�jnie.
- Zjad� pan w�a�nie jab�ko ze �wi�tego drzewa, panie Swift. Nadali�my panu bosk� moc
tworzenia.
Stevenson skrzywi� usta.
- Niech pan nie b�dzie �mieszny.
Kap�an odwr�ci� si� b�yskawicznie. Strza�ka w jego podniesionej r�ce celowa�a prosto
mi�dzy oczy Anglika.
- Kolejny raz �amie pan zasady negocjacji - powiedzia� spokojnie Nagib al-Alim, cho� w
jego oczach czai� si� gniew. - Najpierw mnie pan nie s�ucha, a teraz kpi pan z moich s��w. Czy
ja, pa�skim zdaniem, wygl�dam na b�azna? Radz� przemy�le� odpowied�, bior�c pod uwag�,
�e mam tam ca�y pok�j bachor�w i ich nianiek zamkni�tych do sp�ki z pi��dziesi�tk�
uzbrojonych ludzi.
- Przepraszam - szepn�� Stevenson, schylaj�c g�ow�.
- Tak ju� lepiej - powiedzia� �ysy z u�miechem. Ponownie odwr�ci� si� do tarczy i rzuci�.
Trafi� w sam �rodek. - A wracaj�c do pa�skiej mocy, panie Swift. Mimo i� nie dysponujemy
wi�ksz� ilo�ci� cudownych jab�ek, obdarzyli�my ni� wszystkich naszych zak�adnik�w. Wydaje
mi si� to wystarczaj�c� gwarancj�, �e nie zamierzamy zabi� ich wi�cej ni� potrzeba. A potrzeba
naprawd� niewiele.
- To pocieszaj�ce - przyzna� negocjator. - Nadal jednak nie rozumiem�
- Na czym polega pa�ska nowa moc? A mo�e dlaczego zdecydowali�my si� w�a�nie na to
miejsce? Bo tego, �e nie chodzi nam o okup, ju� si� pan pewnie domy�li�.
- Tak.
Kap�an kolejny raz podszed� do tarczy i si�gn�� po rzutki, ale rozmy�li� si�. Wygrzeba� z
kieszeni monet� i wrzuci� do stoj�cego obok automatu.
- Kawy?
- Dzi�kuj�, mo�e p�niej. Nie komponowa�aby si� ze smakiem jab�ek. - Stevenson zawaha�
si�. - No, chyba �e powinienem j� wypi�. W takim razie ch�tnie.
Nagib al-Alim wybuchn�� �miechem.
- Brawo, panie Stevenson. Gdzie� to podobno mawiaj�, �e m�drej g�owie do�� dwie s�owie.
Znakomicie. Nie musi pan pi�, je�li pan nie chce.
- W takim razie nie chc�.
Wewn�trz automatu zaszumia�o, a chwil� potem rozleg�o si� cichutkie
kubek i wr�ci� na swoje miejsce przy stoliku.
- Czyta� pan kiedy� Bibli�, panie Swift? - zapyta�. Odczeka�, a� negocjator skinie g�ow� i
kontynuowa�: - Przera�aj�ca lektura, prawda? Ta ca�a Sodoma i Gomora, albo opowie�� o
c�rkach Lota, kt�re ojciec odda� na gwa�t, by tylko ratowa� jakich� go�ci. Czy uwa�a pan za
w�a�ciwe, by �wi�ta ksi�ga proponowa�a co� takiego swoim wiernym? Ksi�ga, kt�r� uznaje
wi�kszo�� cywilizowanego �wiata?
Stevenson ponownie skin�� g�ow�. Wiedzia�, �e nie musi odpowiada�, a nie zamierza�
kolejny raz wyrywa� si� przed szereg. I tak wyj�tkowo mu dzi� nie sz�o.
- A s�ysza� pan o egipskich plagach? Zw�aszcza o ostatniej z nich, pladze anio�a �mierci?
�e, jak ka�dy nar�d w owych czasach, trzymali�my niewolnik�w. �ydzi oczywi�cie wiedzieli,
jak si� uratowa�, oni zawsze to wiedz�. Mieli t� swoj� krew baranka na drzwiach, kt�ra nie
pozwoli�a �adnemu z anio��w przekroczy� prog�w ich domostw. Wi�c pierworodne Mo�ki i
Icki ocala�y.
Przerwa� na moment, by upi� kawy i przyjrze� si�, jakie wra�enie robi� jego s�owa na
rozm�wcy.
Robi�y du�e. Z ka�dym us�yszanym zdaniem Stevensonowi trudniej by�o ukry�, �e ma
�ysego za wariata. Niebezpiecznego wariata. Kolejny raz spr�bowa� po��czy� si� z Lokim i
kolejny raz bezskutecznie. To pewnie co� z tym pokojem. A mo�e mikrokomputer nie by�
kompatybilny z jab�kami.
- Nadszed� jednak czas - podj�� zn�w kap�an - gdy postanowili�my zakosztowa� zemsty.
Zw�aszcza, �e nadesz�a wspania�a okazja. Odrodzi� si� nasz b�g i przyni�s� ze sob�
wykradziony innym bogom dar. Niby zwyk�y kosz jab�ek, a jednak s� w stanie zwi�kszy� jego
moc, gdy nakarmi� nimi ludzi. Wystarczy, �e uwierz� w jego pot�g�.
- A je�li nie uwierz�?
- Nie mo�na nie uwierzy� w co�, co si� widzi - odpar� Nagib al-Alim. - Pr�dzej czy p�niej
pa�ski wzrok wyja�ni m�zgowi, �e ma racj�. Zawsze tak jest. A dzi� nasz b�g objawi si�
wszystkim pierwszym spo�r�d pierworodnych Europy. Ich dzieci, spadkobiercy tamtych
�yd�w, stan� si� naszymi dzie�mi.
- Przecie� tu s� niemal same niemowlaki! - zauwa�y� Stevenson. - Jak one mog� rozpozna�
czyj�kolwiek pot�g�? Mo�e cho� te maluchy pan pu�ci?
- Wiara dziecka jest moc� pot�n� i daj�c� si� kszta�towa�, panie Swift. Ukszta�tuj� j�
starsze dzieci i nia�ki. No i pan, oczywi�cie.
- Nia�ki te� s� pierworodne?
- Nie, na ich wyb�r nie mieli�my wp�ywu. Ale nie musz� by�, to nie wym�g, a jedynie
symbol. Co� jak napisana szpad� litera �Z� na drzewie. Chcemy, by wiedzia�, �e to w�a�nie my.
- Kto? - nie zrozumia� Anglik.
Kap�an popatrzy� na niego z politowaniem.
- A jak pan my�li? B�g �yd�w oczywi�cie. I jego pieprzone anio�y. Te same, kt�re pewnie
kr��� teraz na zewn�trz w�ciek�e, �e nie mog� wej�� do �rodka.
Zerkn�� na zegarek.
- Chyba ju� czas na nas. Oczywi�cie pan r�wnie� b�dzie �wiadkiem tryumfu ostatniego z
egipskich bog�w, cieszy si� pan?
* * *
zapanowa� nad nogami, ale te mia�y ju� nowego pana i nie s�ucha�y rozwrzeszczanego kawa�ka
m�zgu. Stopie� po stopniu powoli nios�y cia�o na podest. -
Siedz�ca na tronie posta� nadal wyci�ga�a do ksi�cia r�k�. Dopiero teraz ch�opiec m�g�
dostrzec, �e ten p�cz�owiek trzyma� w niej male�kie pi�rko. Waga w jego drugiej d�oni
zako�ysa�a si� delikatnie jakby zniecierpliwiona.
- Chod� - warkn�� szakalog�owy. - Poka� mi, ile wa�y twoja dusza.
Nogi Vincenta zmusi�y go do wej�cia na dwa kolejne stopnie i wykonania kilku krok�w po
otaczaj�cym tron piasku. Prawa r�ka ksi�cia unios�a si�, a lewa pomkn�a ku piersi. Ku sercu.
* * *
w�a�nie w momencie, gdy r�ka Vincenta wnikn�a w klatk� piersiow�. Nie wbi�a si�, nie by�o
ani �ladu krwi, ani trzasku p�kaj�cych ko�ci, a mimo to Edward mia� pewno��, �e si� sp�ni�.
Bo �ywi nie wk�adaj� sobie d�oni do piersi i nie wyci�gaj� z nich bij�cego wci�� serca. A je�li
nawet, to nie id� z nim p�niej przed siebie, by po�o�y� je na wadze kogo� o g�owie szakala.
�ywi ludzie nie s�ysz� te� krzyk�w dusz, a Vincent odwr�ci� wzrok i spojrza� wprost na
niego. Nawet u�miechn�� si� nie�mia�o.
Edward spu�ci� sw� niematerialn� g�ow�, nie chc�c patrze� w smutne oczy ksi�cia Monako.
Mimowolnie zerkn�� na zak�adnik�w i ich oprawc�w.
Wszyscy stali jak zaczarowani rozgrywaj�c� si� na podwy�szeniu scen�. Nia�ki zn�w
zas�ania�y dzieciom usta, trzyma�y je jednak zgodnie z poleceniem tak, by brzd�ce mog�y
wszystko widzie�.
Terrory�ci zn�w stali pod �cianami, ale tym razem na baczno�� z broni� na ramieniu. Na
ich twarzach malowa�a si� duma i strach. Boja�� bo�a. Cnota wierz�cych naprawd�.
Naraz rozleg� si� cichutki brzd�k. Edward ponownie zerkn�� w stron� podwy�szenia.
Szalka wagi, na kt�rej spocz�o serce ch�opca, przewa�y�a drug�, pust�. Szakalog�owy wsta�.
- Niech os�dzona b�dzie dusza twoja - warkn�� w jednym z umar�ych j�zyk�w, kt�ry
jednak wszystkim na sali wyda� si� znajomy i zrozumia�y. - Niech uka�e mi wszystkie swe
brudy i objawi ci�ar swych grzech�w. Bo ja jestem Anubis, pan i s�dzia �mierci, a teraz tak�e i
�ycia. Po wieki wiek�w, a� przeminie ostatni z rodu ludzkiego.
Jego g�owa poruszy�a si� zupe�nie jak u aktora, kt�ry chce oceni� wra�enie, jakie wywar�
na publice. Mia� powody do rado�ci. Wszyscy, nawet jego s�udzy, wpatrywali si� w niego z
l�kiem.
Triumfuj�cym gestem powoli podni�s� do g�ry pi�rko i upu�ci� je na drug� szalk�. Puch,
wiruj�c w powietrzu, powoli opada� na w�a�ciwe miejsce, po czym ku ogromnemu zaskoczeniu
Anubisa� przewa�y� szal�.
- Niewinny? - rykn�� szakalog�owy, spogl�daj�c z nienawi�ci� na Vincenta. Mia� zamiar
rozszarpa� go pokazowo, unie�� w powietrze si�� woli i zrzuci� spod samego sufitu wprost na
kolce, kt�re nagle wyros�y z pod�ogi. M�g�by to zrobi�, gdyby waga nie drgn�a, m�g�by, nawet
gdyby szalki wyr�wna�y si�, ale teraz�
Zdj�� t�tni�ce serce z wagi i wepchn�� je w pier� ksi�cia z tak� si��, �e ch�opiec spad� z
podestu. Znieruchomia�. Dusza Edwarda b�yskawicznie rzuci�a si� ku niemu.
Wtedy w drzwiach sali stan�o dw�ch m�czyzn. Od ni�szego z nich, siwego, bi�a aura
podobna do tych, kt�re Edward wyczuwa� w nia�kach, niemowlakach i stra�nikach. Tyle �e
blask m�czyzny by� ostrzejszy. Zupe�nie jakby� okre�lony.
Nagle duch ksi�cia Anglii poczu�, �e co� go ci�gnie niczym odkurzacz wsysaj�cy paj�czyn�
bezczelnie rozci�gni�t� pod sufitem. Tym czym� by�o le��ce na pod�odze jego w�asne cia�o.
* * *
Pierwszym, co Stevenson zauwa�y� po wej�ciu do sali, by�o cia�o ch�opca le��ce przy
przeciwnej �cianie. Pierwszym, co pomy�la�:
co dzia�o si� p�niej, pewnie odpowiedzia�by stwierdzeniem w stylu:
tylko szale�cy, kt�rym wcale nie jest do �miechu.
Jeden rzut oka na zak�adnik�w upewni� go, �e wszystko, co jest w tym momencie istotne,
ma miejsce na pode�cie dla orkiestry. Pode�cie, na kt�rym miota� si� cz�owiek w masce
Anubisa. Tyle �e g�owa szakala wygl�da�a tak �ywo, tak prawdziwie. Drga�y na niej mi�nie, z
pyska ciek�a piana. No i te oczy rzucaj�ce gniewne spojrzenia. Wbrew zdrowemu rozs�dkowi
Samuel Stevenson uwierzy�. Wpatrywa� si� w�a�nie w oblicze egipskiego s�dziego dusz. Boga,
kt�remu nie wszystko sz�o zgodnie z planem. Powietrze wok� wagi zafalowa�o. Najpierw
pojawi� si� dociskaj�cy szalk� z pi�rkiem palec, a potem�
* * *
- Ty! - warkn�� Anubis. Pragn��, by owo warkni�cie zabrzmia�o przera�aj�co, ale g�os mu
si� za�ama� i przeszed� w pe�en strachu skowyt. - Ale jak?
Stoj�cy naprzeciw niego archanio� Micha� zdj�� palec z wagi i skrzywi� si� w u�miechu.
Wok� jego oka rozb�ys�y p�omienie.
- My�la�e�, �e powstrzyma mnie g�upia kreska na drzwiach? - zadrwi�. - Nie te czasy,
kundlu. Wiesz, dlaczego ci�gle jeste�my najlepsi? Bo zmieniamy metody. I zatrudniamy
nowych.
R�k� wskaza� �ysego kap�ana. M�czyzna na moment przybra� posta� ubranego w
hawajsk� koszulk� u�miechni�tego blondyna, po czym zn�w sta� si� sob�.
- Ty zdrajco! - warkn�� do niego Anubis. - Wszystko mu powiedzia�e�. P�niej si� z tob�
policz�.
Kap�an rzuci� co� w odpowiedzi, ale szakalog�owy ju� go nie s�ucha�. Cofn�� si� o krok i
stan�� got�w do walki.
* * *
Stevenson nic ju� nie rozumia�. Do tego momentu wszystko zdawa�o si� do siebie pasowa�,
cho� uk�adanka by�a zupe�nie irracjonalna. Jak sztuka psychodeliczna z czas�w jego m�odo�ci.
Ten ca�y kap�an, mus, historia z pierworodnymi, a na koniec sam Anubis. Owszem, to by�o
szale�stwo, ale przynajmniej dobrze zmontowane. Teraz jednak, odk�d obok Anubisa pojawi�
si� ten klaun ze swymi stercz�cymi na boki rudymi w�osami, ogromnym czerwonym nosem na
bia�ej twarzy i hulahoopem zamiast paska, negocjator zacz�� si� zastanawia�, jakie
halucynogeny zjad� razem z musem jab�kowym. Zw�aszcza �e szakalog�owy wygl�da�, jakby
ba� si� tego pajaca.
- Ty zdrajco! - warkn�� w�a�nie do stoj�cego obok Stevensona kap�ana. - Wszystko mu
powiedzia�e�. P�niej si� z tob� policz�.
�ysy spojrza� zdumiony najpierw na negocjatora, potem na Anubisa.
- Ale� panie, przecie� sam chcia�e�, bym mu wyja�ni�! - prawie krzykn��.
Ale jego b�g ju� nie s�ucha�. Z pe�nym l�ku wyczekiwaniem patrzy� na klauna.
Od strony zak�adnik�w dobieg�o Stevensona kilka pe�nych zdziwienia szept�w, a nawet
st�umionych chichot�w.
I wtedy w�a�nie klaun wyci�gn�� zza plec�w zrolowan� gazet�
* * *
Archanio� wzruszy� ramionami i lekcewa��c gard� przeciwnika, wyprowadzi� kr�tki prosty
dok�adnie w nos Anubisa.
Trysn�a krew. S�dzia �mierci cofn�� si�, opuszczaj�c r�ce.
- �miej� si� z ciebie - kpi� Micha�. Post�pi� krok do przodu. - Pewnie czekaj�, a� zaczniesz
aportowa�. Cho�, jak dla mnie, lepiej by� zrobi�, gdyby� spr�bowa� na przyk�ad� ja wiem,
mo�e
- Czego chcesz? - G�os Anubisa skowycza� coraz bardziej.
- Masz szcz�cie, sukinsynu� - Archanio� przerwa� na moment, by zaraz wybuchn��
�miechem. - To mi si� uda�o. Sukinsyn. Pasuje, nie?
- Powiedz mi, czego chcesz ode mnie - poprosi� szakalog�owy.
- Masz szcz�cie, bo trafi�e� na m�j dobry humor, a to nie zdarza si� cz�sto. - Micha�
dostrzeg�, �e egipski b�g zaciska d�o� w pi��. Pokr�ci� g�ow�. Anubis natychmiast rozlu�ni�
r�k�. - Zaraz obdarz� ci� niewidzialno�ci�, oczywi�cie nieca�kowit�, bo ja i moje anio�y
b�dziemy ci� widzie�. Obdarzony t� now� moc� opu�cisz hotel i b�dziesz ucieka� tak d�ugo,
dop�ki nie dostaniesz zadyszki ze zm�czenia.
- Ja nigdy nie czuj� zm�czenia. - W egipskim bogu odezwa�a si� resztka dumy.
Archanio� zby� j� kolejnym wzruszeniem ramion.
- Tym lepiej. A swoimi wiernymi si� nie przejmuj. Dopilnujemy, by wszyscy prze�yli. Nie
chcemy ci� przecie� zabi�, prawda? A teraz popatrz tutaj.
Wysun�� ku niemu pier�. Anubis pochyli� si� ku niej.
- Odskocz gwa�townie - poleci� Micha�.
Szakalog�owy wykona� polecenie.
- A teraz znikaj. I nie ogl�daj si� za siebie.
* * *
Kiedy na nos Anubisa spad�a gazeta, zak�adnicy powy�ej trzeciego roku �ycia �miali si� w
g�os, nic sobie nie robi�c ze stra�nik�w. Terrory�ci patrzyli po sobie zdezorientowani, a g�osy
zw�tpienia by�y coraz g�o�niejsze. Najwy�szy kap�an Anubisa zrobi� ma�y kroczek ku drzwiom.
Stevenson dostrzeg� to i z ca�ej si�y uderzy� go w brzuch. �ysy zgi�� si� wp�, wypuszczaj�c z
p�uc powietrze. Anglik sprawdzi�, czy ktokolwiek co� zauwa�y�, ale zgodnie z jego
oczekiwaniami wszyscy patrzyli w stron� sceny. Tam odbywa�o si� g��wne przedstawienie.
Korzystaj�c z okazji, wyci�� kap�anowi haka, a gdy ten run�� na ziemi�, kopn�� go jeszcze w
�ebra.
- �e te� negocjator�w zawsze omija najlepsza zabawa - westchn��, poprawiaj�c kopni�cie
drugim, w okolic� nerek.
Na scenie tymczasem Anubis pochyli� si�, by - tak to przynajmniej wygl�da�o - pow�cha�
wielki kwiatek na piersi klauna. Odskoczy�, gdy ochlapa� go strumie� wody, po czym� znikn��.
Stoj�cy blisko wej�cia Stevenson poczu�, jak co� odpycha go gwa�townie, a potem drzwi
otworzy�y si� i same zatrzasn�y.
Klaun na scenie spojrza� w stron� publiczno�ci, bezradnie rozk�adaj�c r�ce.
- Wygl�da, �e to ju� koniec przedstawienia - powiedzia� z udanym smutkiem. - Czas
rozej�� si� do dom�w. Oczywi�cie dla tych najbardziej opornych przygotowali�my mro��cy
krew w �y�ach pokaz najbardziej jadowitych gad�w �wiata.
Stra�nicy poczuli nagle, �e bro� wije im si� w r�kach. M�drzejsi wyrzucili j� natychmiast,
g�upsi, dopiero gdy ich karabiny zacz�y sycze�. Wrzaski z korytarza �wiadczy�y, �e pokaz
odbywa si� r�wnie� i tam.
Przera�eni terrory�ci zn�w przenie�li wzrok na klauna. Jego twarz wyda�a im si� nagle
upiorna. Obrzydliwe czerwone oczy �widrowa�y m�zgi, oble�ny d�ugi j�zyk wystawa� z
bezdennej czelu�ci, jaka kry�a si� za po��k�ymi zwierz�cymi k�ami.
- To jak? - wycharcza�a bestia. - Idziecie sobie, czy te� mo�e chcecie balonika? Albo
gumowy basenik, w kt�rym b�dziemy si� p�awi�? To dla mnie �adna sprawa.
Rzucili si� ku drzwiom. Stevenson z u�miechem obserwowa�, jak w panice tratuj� le��cego
przy wej�ciu kap�ana.
Gdy ostatni stra�nik uciek� z sali, klaun uk�oni� si� pi�knie i znikn��, pozostawiaj�c po
sobie r�owy ob�oczek w kszta�cie baranka.
* * *
Archanio� Micha� zaczyna� si� niecierpliwi�. By�o to wida� w jego ruchach i ci�g�ym
powtarzaniu:
czekania, a� wyr�cz� go inni.
W�a�nie usiad�, sko�czywszy kolejny nerwowy spacer po koronie drzewa, gdy drzwi hotelu
nagle si� otworzy�y. Zaszele�ci� zmieniaj�cy pozycj� snajper. Rozleg� si� masowy szcz�k
odbezpieczanych pistolet�w i karabin�w. Wszyscy czekali.
Tyle �e nie by�o na co.
- Co� ty tam narobi�, Loki? - szepn��, u�miechaj�c si�, Micha�.
Widok p�dz�cego na z�amanie karku Anubisa w mig rozwia� wszystkie jego troski. Doby�
miecza. Pozostali anio�owie trwali w bezruchu. Nie, �eby mieli na to ochot�, wiedzieli jednak,
�e w�dz nie �yczy sobie, by przeszkadza� mu w polowaniu. Na jego zwierzyn�.
Wzbi� si� w powietrze, przez chwil� frun�� nad szakalog�owym, po czym wyprzedzi� go i
opad� na ziemi�.
- Dok�d to? - zapyta�.
Anubis wydawa� si� zaskoczony.
- Przecie� pozwoli�e� mi odej�� - zaskomla�.
- Doprawdy? - Wzniesiony ognisty miecz zap�on�� ja�niejszym blaskiem. - Wi�c jak to
mo�liwe, �e nie pami�tam?
Nie czekaj�c na odpowied�, doskoczy� do szakalog�owego i wbi� mu ostrze prosto w
rozchylony pysk. Zaskwiercza�o.
Archanio� od razu poczu� si� lepiej.
* * *
Vincent powoli odzyskiwa� przytomno��, czy te� - o czym by� przekonany - budzi� si� z
dziwnego snu. Bo czy na jawie m�g� stan�� przed s�dem Anubisa? Czy m�g�by wyci�gn��
sobie serce i i��, trzymaj�c je w r�ce? Niedorzeczno��.
Kto� podawa� mu r�k�, kto�, kogo twarzy nie by� w stanie dojrze� z powodu �wiat�a
padaj�cego zza jego g�owy. Skorzysta� z pomocy i po chwili sta� na nogach� by za chwil� omal
nie upa�� z powrotem.
- Edward? - zapyta�. - Przecie� ty nie �yjesz!
Ksi��� Anglii wzruszy� ramionami.
- Te� mi si� tak wydawa�o - odpar�. - Ale musieli chybi�.
- Jak to chybi�?! Przestrzelili ci czaszk�! Na wylot! Cholera, Edward, teraz nie masz nawet
zadrapania. Jak to mo�liwe, �e wsta�e� z martwych?
Na d�wi�k imienia ksi�cia jaki� m�czyzna stoj�cy przy grupie zak�adnik�w odwr�ci� si�
raptownie.
- Ksi��� Edward? - krzykn��. Odda� trzymane dziecko opiekunce i podbieg� do ch�opc�w,
po drodze przyczesuj�c siwe w�osy. - Jak si� ciesz�, �e �yjesz! Z ca�ego serca wierzy�em, �e nic
ci si� nie sta�o.
Brytyjski nast�pca tronu popatrzy� na niego ze zdziwieniem, po czym wyci�gn�� r�k�.
- Pan si� nazywa�
- Stevenson. Samuel Stevenson. Scotland Yard.
- Panie Stevenson - ksi��� wyprostowa� si� - dzi�kuj� za pa�sk� wiar� i wszystko, co zrobi�
pan dla Korony. Nie b�dzie to panu zapomniane.
* * *
Te dwa dni wolnego naprawd� si� Stevensonowi nale�a�y. W�a�ciwie nale�a�o mu si� ich
du�o wi�cej, ale swoim zwyczajem odm�wi� skorzystania z d�u�szego urlopu. Tym razem nikt
nie nalega�. W ko�cu Stevenson by� bohaterem. Na dodatek m�drym, bo niewspominaj�cym w
raporcie o klaunach, w�ach czy egipskich bogach.
Zerkn�� na stoj�c� przy stoliku walizk�, potem na zegarek i zam�wi� jeszcze jedn� kaw�.
- Pan Stevenson? - zapyta� kto� za jego plecami. Negocjator odwr�ci� si�. Przed nim sta�
d�ugow�osy, brodaty blondyn w hawajskiej koszuli i kr�tkich spodenkach z wielkimi
kieszeniami.
- A kto pyta? - zapyta�.
- Nazywam si� Liarfather. Agent Loki Liarfather.
Oczy siwego m�czyzny rozszerzy�y si� na moment.
- Nikt taki nie istnieje - powiedzia� po chwili. - Sprawdza�em, pyta�em�
Loki zaj�� miejsce przy stoliku.
- I nikt nie przyzna� si� panu, �e wykorzystano pana do przetestowania prototypowego
wynalazku wartego miliony dolar�w i to na dodatek bez pa�skiej wiedzy? - uda� zdziwienie. - A
to zaskakuj�ce!
Stevenson wzruszy� ramionami.
- Skoro to takie tajne, to w takim razie, co pan tu robi? Czy�by ryzykowa� pan �ycie, �eby
mi si� ujawni�? Jak w �Archiwum X�?
Podesz�a kelnerka, postawi�a na stoliku zam�wion� kaw� i wyczekuj�co spojrza�a na
K�amc�.
- Poprosz� jakiego� drinka z parasolk�. Oboj�tnie jakiego.
Przygl�da� si� jej przez chwil�, jak odchodzi, kr�c�c pup�. Wiedzia� ju�, co b�dzie robi� w
nocy.
- Pyta�em, czy� - negocjator wyrwa� go z mi�ych plan�w.
- Wiem, o co pan pyta� - odpar� Loki, nie przestaj�c �ledzi� wzrokiem kelnerk�. -
Odpowied� brzmi
zaniepokoi� jeden szczeg� w pa�skim raporcie.
Powoli przeni�s� spojrzenie na Stevensona. Si�gn�� do pojemniczka z wyka�aczkami.
Wydoby� jedn� i w�o�y� do ust.
- Wspomnia� pan, �e karmiono pana jab�kami pochodz�cymi podobno z kosza, kt�ry ich
rzekomy b�g ukrad� innym bogom.
- Nic podobnego! - Negocjator niemal krzykn�� oburzony. - Napisa�em o pr�bie otrucia
funkcjonariusza na s�u�bie. Prosz� wr�ci� do archiwum Scotland Yardu i przeczyta� dok�adniej.
- Tak, czyta�em bardzo dok�adnie. Mam jednak na my�li ten poprzedni raport, kt�ry da� pan
niszczarce na po�arcie.
- Ja wiem, �e brzmi to niedorzecznie - zacz�� cicho Stevenson, ale Loki pokr�ci� g�ow�.
- To wcale nie brzmi niedorzecznie. A moje pytanie brzmi: czy powiedzieli, jakim bogom?
CLEANER
Gdzie� na �l�sku
Polska
Robert Majnicki nie by� satanist�. Prawda, nosi� pentagram, czyta� Czarn� Bibli� i plu� na
widok krzy�a, ale to wszystko raczej z przyzwyczajenia ni� z prawdziwej potrzeby. Cho�
w�a�ciwie by� jeden pow�d skrz�tnie ukrywany przed reszt� bractwa. Za wszelk� cen� stara� si�
ukry�, �e na pierwsze spotkanie pchn�a go jedynie obietnica, i� b�dzie tam go�a Stro�ska z IV
b. Mia� wtedy pi�tna�cie lat i szansa na obmacanie najbardziej zajebistej laski w ca�ej tej
zapad�ej dziurze, by�a dla niego najwi�kszym darem, jaki m�g� dosta�. Skorzysta�� i tak ju�
zosta�o.
Przez dwa lata, jakie min�y od tamtej pory, piwnic� u �Magusa� Koli�skiego, gdzie si�
spotykali, nawiedzi�y jeszcze tabuny innych dziewczyn, mo�e nie tak zgrabnych jak Stro�ska,
ale z pewno�ci� du�o bardziej ochoczych i zaanga�owanych w spraw�. Idea�y towarzysz�ce
powstaniu bractwa powoli wietrza�y, by sta� si� w ko�cu resztkami zatartych symboli na
�cianie, spranymi czarnymi bluzami i skrz�tnie ukrywanym przed rodzicami Magusa zestawem
rytualnym. Nie by�o �le. A� do wczoraj� Westchn�� raz jeszcze i zerkn�� na wystaw� ksi�garni,
cho� m�g�by przysi�c, �e stercz�c tu ponad p� godziny, zd��y� si� ju� nauczy� tytu��w
wszystkich le��cych tam pozycji.
Zegar na wie�y ratusza wybi� sz�st� i jak na zawo�anie po drugiej stronie szyby opad�a
pancerna roleta, zamiast ksi��ek pokazuj�c Robertowi jego w�asne zmizerowane odbicie:
podkr��one oczy na bladej, wychudzonej twarzy, poskr�cane w str�ki, ufarbowane na czarno
w�osy, lekko odstaj�ce uszy. Opu�ci� g�ow�, udaj�c przed samym sob�, �e si�ga po wci�ni�t� w
przedni� kiesze� d�ins�w sfatygowan� paczk� papieros�w.
Gdy ponownie zerkn�� na wystaw�, obok jego w�asnego odbicia pojawi�o si� drugie,
niemal identyczne. Kole� taki sam jak Robert kilka lat temu, gdy sta� przed wyborem -
coniedzielne msze i s�uchanie bana��w grubasa z ambony albo czarny ko�ci� i go�a Stro�ska.
C�, sprawa by�a oczywista�
Majnicki odwr�ci� si� i skin�� m�odemu g�ow�. Ten odpowiedzia� tym samym, po czym
ruszyli wzd�u� ulicy. Dwa dni wcze�niej pewnie przywitaliby si� normalnie, jak przysta�o na
dobrych kumpli, pogadaliby o panienkach i poszli na pizz� do �Alberta�. Ale tak by�o, zanim
Magus znalaz� t� pierdolon� ksi��k� Teraz nic ju� nie b�dzie takie samo.
* * *
Dom Koli�skich zupe�nie nie pasowa� do okolicy. W�a�ciwie to ci�ko by�oby znale��
wsp�cze�nie jakiekolwiek miejsce, gdzie ten pi�trowy budyneczek z wielk� werand� i
spadzistym, stylizowanym na drewniany dachem m�g�by si� wkomponowa�, nie dziwi�c.
Chyba tylko w westernach. Bowiem w�a�nie z Dzikiego Zachodu blisko sto lat wcze�niej
przyby� Zbig Kolinsky, przywo��c podobno kilka work�w z�ota. Ledwie postawi� ten dom,
poszed� na wojn�, gdzie zgin�� od pruskiej kuli. A budynek trwa�. Przetrzyma� obie wojny,
Stalina, Gierka i Solidarno�� i wygl�da�o na to, �e przetrwa jeszcze wiele. Podobnie jak
Koli�scy.
Robert wszed� pewnym krokiem na werand� i zadzwoni� do drzwi. Drugi ch�opak stan��
nieco z ty�u jak cie�.
Przez d�u�sz� chwil� nic si� nie dzia�o. Majnicki pomy�la� nawet, �e spotkanie zosta�o
odwo�ane, gdy wtem otworzy� im ubrany w czarn� tog� Magus.
M�g� mie� jakie� dwadzie�cia pi��, mo�e dwadzie�cia sze�� lat. Ca�y zarost na jego g�owie
ogranicza� si� do zabarwionej na czarno koziej br�dki. Wygl�da� jak prawdziwy mag. Jak
wkurzony, prawdziwy mag.
- M�wi�em, �e starych nie ma i macie wchodzi� bez pukania - powiedzia�, poprawiaj�c
okulary. - Jest jeszcze mn�stwo do przygotowania.
Nie czekaj�c, odwr�ci� si� na pi�cie i wszed� do �rodka. Robert dostrzeg� wahanie w oczach
m�odego. Rozumia� go. Sam te�, nawet po tych kilku latach, nie czu� si� tu ani troch� u siebie.
- Chcesz zobaczy�? - zapyta� jednak.
- No - nowy pospiesznie kiwn�� g�ow�.
Piwnica jak zwykle �mierdzia�a potem, kadzide�kami, sperm� i dymem. Majnicki z reszt�
ch�opak�w niejednokrotnie zastanawiali si�, jak, pomimo tego zaduchu, udaje si� utrzyma�
wszystko w tajemnicy przed rodzicami Magusa. Musieli tu przecie� czasem schodzi�.
Ale z drugiej strony, niby po co? Stary Magusa nie trzyma� tu wina, a matka kartofli. Nie
licz�c rozstawionych teraz na ziemi pi�ciu �wiec, po jednej nad ka�dym wierzcho�kiem
rozrysowanego na posadzce pentagramu, czterech betonowych filar�w w ka�dym rogu, ma�ej
m�wnicy ze stoj�c� na niej �wiec� i ko�l� czaszk�, no i, rzecz jasna, drewnianych schod�w, nic
w �rodku nie by�o. I raczej nie bywa�o.
- Nie jeste�cie potrzebni. Ch�opaki s� na g�rze. Id�cie do nich - powiedzia� Magus. Sam
podszed� do m�wnicy i po�o�y� na niej ksi�g�. Otworzy� z namaszczeniem, delikatnie odwr�ci�
kilka stron. Robert i jego kumpel spojrzeli po sobie. M�odszy ch�opak pierwszy odwa�y� si�
odezwa�.
- A czy s� tam jakie� laski? - zapyta�. Nie by�a to jednak odwaga, raczej hormony.
Magus powoli uni�s� g�ow�. Robert pami�ta�, �e jeszcze kilka miesi�cy� co tam, kilka dni
temu jego g�os niewiele mia� w sobie z powa�nego i arcym�drego przyw�dcy. Brzmia� raczej
jak szept dojrzewaj�cego dzieciaka, kt�remu po wielu trudach uda�o si� znale�� miejsce, sk�d
b�dzie m�g� podgl�da� dziewczyny pod prysznicem. Ale teraz przem�wi� jak jaki�
popieprzony, nawiedzony prorok.
- G�upcze, czy nie pojmujesz, co w�a�nie dzieje si� na twych oczach?! Oto po latach uda�o
mi si� odnale�� drog� Magii, kt�ra pozwoli kszta�towa� ca�y �wiat pod�ug naszej woli. Nie
podo�a� kr�l Salomon ani John Dee, nie uda�o si� mistrzowi Crowleyowi. Ale oni nie szukali
tam, gdzie powinni, byli bowiem, jak ty, zapatrzeni w drobne przyjemno�ci doczesno�ci, stali
si� wi�niami swej chuci, kt�ra nie pozwala�a im odkry� prawdziwej drogi. Jest ni� za� ten,
kt�ry upad�, by odrodzi� si� na ziemi. On to wraz ze �mierci� sp�odzi� nadziej�, by wszyscy mu
wierni nie ustawali w poszukiwaniach. Da� te� pocz�tek demonom, a�eby s�u�y�y jego
wyznawcom. Ci b�d� mogli sprawia�, by ich wola sta�a si� prawem. Zmieni� oblicze �wiata,
uczyni�, co dot�d niewyobra�alne� Co si� tak gapisz, kretynie? Rob, zabierz go st�d, kurwa,
bo mu zaraz przyjebi� w t� t�p� g�b�.
Robert skin�� g�ow� i chwyci� m�odego pod rami�. Dochodzi�a dwudziesta druga.
* * *
Majnicki wiedzia�, �e Koli�ski ma odloty. Mo�e nie takie jak teraz, ale zdarza�y si�
kurcz�, mniej wi�cej co p� roku. Jak wariatom albo geniuszom.
M�ody chcia� wyj�� i cho� Robert dobrze to rozumia�, jednak w��czy� mu si� instynkt
bractwa. Przet�umaczy� m�odemu na schodach, �e nie pyta si� Magusa o takie rzeczy.
- Troch� szacunku, a nie po�a�ujesz. Wczoraj m�wi�, �e kto wie, czy sama Pamela
Anderson nie b�dzie ci� b�aga�, by� da� jej swojego ma�ego� - szepn��.
- Ja? - zdziwi� si� nowy. I �ykn��.
Teraz siedzieli w sze�cioosobowym kr�gu na pod�odze w salonie. Wygl�dali niemal tak
samo, r�nili si� jedynie niewiele znacz�cymi szczeg�ami, jak aparat korekcyjny na z�bach,
okulary, liczba pryszczy czy wielki nos. Teraz do ich cech wsp�lnych nale�a�oby do��czy�
jeszcze skupienie i rozmarzenie na twarzach. Bo jak ju� Magus co� powiedzia��
- Pieprzysz, Beniu! Pamela Anderson to pewnie by�a tylko przeno�nia - powiedzia� ten z
aparatem, wys�uchawszy rewelacji m�odego. - No wiecie, metafora�
Wszyscy pozostali jak na zawo�anie spr�bowali sobie wyobrazi� przyw�dc� m�wi�cego
co� w przeno�ni. Niemal r�wnocze�nie pokr�cili g�owami. Je�li istnia�o co� takiego jak prosty
j�zyk, to w�a�nie Magus by� jego aposto�em. Satanista z aparatem nie dawa� jednak za wygran�.
- No bo nie wiem, co jest w tej ksi��ce, ale raczej nie s�dz�, by po przeczytaniu jakiego�
tam zdania pojawi�a si� tu Pamela, �eby da� nam dupy.
- Nie nam, �adne
Rob to sam s�ysza�, niech powie.
- No - rzuci� niech�tnie Majnicki i szybko zmieni� temat. - A poza tym nie pami�tasz, co
Magus zrobi� z t� od polskiego, jak rzuci� kl�tw�? On ma moc, a w tobie nie ma wiary, bracie.
- Zgadza si� - doda� pospiesznie okularnik. By� mniej wi�cej w wieku Roberta. Jego zbyt
r�wna grzywka i kilka przedzieraj�cych si� spod niej blond w�osk�w demaskowa�y na�o�on�
peruk�. - A niewiara winna by� karana.
Majnicki pokiwa� g�ow�.
- Te� my�l�, �e mo�e si� uda� - powiedzia� powa�nie. Mia� nadziej�, �e je�li przekona
ch�opak�w, to mo�e i samego siebie. - Wcze�niej nie robili�my niczego tak wielkiego, ale
wtedy nie by�o te� ksi�gi. Magus wygl�da�, jakby by� o krok od odkrycia czego� wielkiego.
Mo�e nie od razu Pameli�
Wybuchli �miechem.
- Ta to rzeczywi�cie ma wielkie - wychrypia� Wrona. Nazywali go tak z powodu d�ugiego i
spiczastego nosa przypominaj�cego nieco dzi�b. Pozostali potwierdzili jego s�owa zgodnym
rechotem. Tylko Benio nie podziela� og�lnego rozbawienia.
- Nie rozumiem, dlaczego nie Pamela - burcza� pod nosem - przecie��
Zegar wybi� p�noc. Wszed� Magus.
- Idziemy, panowie - powiedzia�, pozwalaj�c sobie na ledwo zauwa�alny u�miech. - Czas
zaczyna�.
* * *
Co� si� rzeczywi�cie zmieni�o. Pi�ciu braci stoj�cych za wierzcho�kami pentagramu co
chwil� zerka�o. Robert sta� obok Magusa, �ciskaj�c nerwowo czarn� �wiec�, z twarz� skryt� w
mroku czarnego kaptura�
Co� si� zmieni�o.
Niby wystr�j piwnicy by� identyczny jak przy ka�dych mod�ach czy kl�twach, niby
porz�dek taki sam, ale�
Zacz�o si�, gdy Magus zacz�� czyta� fragment ksi�gi. Z pocz�tku jego wykonanie
staroaramejskej pie�ni brzmia�o, jakby dosta� ataku kaszlu, ale ju� po chwili s�owa sta�y si�
wyra�niejsze, a improwizowana melodia d�wi�czniejsza. Wtedy te� p�omienie �wiec zmieni�y
kolor. Najpierw sta�y si� czerwone, potem cz�� przybra�a odcie� pomara�czowy, inne bia�y, a�
w ko�cu wszystkie zap�on�y nierealnym, bezbarwnym blaskiem. Drobinki kredy, kt�r� by�
nakre�lony pentagram, unios�y si� niczym kurz poderwany wiatrem, po czym opad�y, tworz�c
na posadzce wz�r zwarty jak namalowany farb�. Wn�trze piekielnej gwiazdy zap�on�o.
- Magus� - wyszepta� Robert. Chyba po raz pierwszy w �yciu by� naprawd� przera�ony. -
Magus! - powt�rzy� g�o�niej.
Tamten nie reagowa�. Pie�� zaw�adn�a nim ca�kowicie. Z ka�dym wy�szym d�wi�kiem
unosi�a mu brwi i w�oski na karku. Z ka�dym ni�szym zmusza�a do pochylenia g�owy i
przymkni�cia oczu. Ogie� we wn�trzu pentagramu wzbi� si� ku sufitowi, barwi�c go czerni�
sadzy.
�piewaj�cy wzni�s� r�ce i rozpocz�� ostatni� strof�. Powietrze wok� zadr�a�o. I wtedy
w�a�nie wewn�trz kr�gu stan�� demon. Wy�oni� si� z ognia, ukazuj�c najpierw sw�j rogaty �eb,
a zaraz potem tu��w i obfite kobiece piersi. Jego nogi pozosta�y ukryte w p�omieniu, przez co
wygl�da� niczym rze�ba na dziobie dawnego �aglowca.
Magus umilk�. Wtedy w piwnicy na chwil� zaleg�a cisza i bezruch. Czas zdawa� si� sta� w
miejscu, zastyg�y nawet krople potu na twarzach ch�opak�w.
A� demon rykn��. Jego pot�ny �eb poderwa� si� w niekontrolowanym spazmie, wielkie
czerwone oczy rozszerzy� b�l i przera�enie, a mi�dzy piersiami wykwit� i zaraz znikn�� j�zyk
ognia. W miejscu gdzie rozb�ysn�� p�omie�, pojawi�a si� pot�na dziura. Demon raz jeszcze
zarycza� rozpaczliwie, po czym polecia� do przodu. Gdy jego �eb znalaz� si� nad lini�
pentagramu, eksplodowa� nagle, a z nim i reszta bestii. Wn�trze gwiazdy zasnu� dym.
Koli�ski pierwszy wyrwa� si� z odr�twienia. I znik�o ca�e jego nawiedzenie.
- Chodu! - krzykn��, ale by�o ju� za p�no.
Z dymu wysz�a skrzydlata posta� z ognistym mieczem w d�oni. Nie zwa�a�a na pentagram,
bez obawy przekroczy�a lini� maj�c� odgradza� �wiaty. Pomieszczenie wype�ni�a jasno��. Nie
blask, przed kt�rym nale�y mru�y� oczy, ale jasno��, ciep�a i dobra. W tym �wietle nawet twarz
przybysza, pe�na starych blizn i z tatua�em w kszta�cie p�omienia wok� lewego oka, wydawa�a
si� dobrotliwa. Jego u�miech przestawa� wygl�da� cynicznie, a trzy pary osmolonych skrzyde�
zaczyna�y l�ni�. I tylko g�os, g��boki i sykliwy, odbiera� resztki nadziei.
- Witam, panowie - powiedzia�a posta�, nie kryj�c z�o�liwo�ci. - Dzi� porozmawiamy o
pot�pieniu.
* * *
- Co tu si� sta�o? - zapyta� Loki, staj�c w progu piwnicy.
Siedz�cy na przewr�conej ambonce Gabriel nawet na niego nie spojrza�. Wzruszy� tylko
ramionami.
- Micha� da� si� ponie�� emocjom.
Loki zszed� powoli po �liskich od krwi stopniach i podni�s� d�o� le��c� w ka�u�y wosku.
Przytakn�� z uznaniem.
- I on to wszystko sam? Z emocji? Nie ma co, wra�liwy typ�
Gabriel przejecha� d�oni� po w�osach.
- �ciga� jakiego� demona ze swojej listy - wyja�ni�. - Nie pami�tam imienia, ale to by�
kt�ry� z L.E.G.I.O.N.-u. Chyba jaki� od po��dania albo� niewa�ne. Walczy� z nim i nagle
bestia zacz�a mu znika�. W ostatniej chwili z�apa� si� jej kurczowo. Przenios�o go tutaj. Te
dzieciaki robi�y jaki� rytua� i�
- Przyzwa�y archanio�a? - za�mia� si� Loki. - Niez�e. Pewnie mia�y niespodziank�.
Gabriel ponownie wzruszy� ramionami.
- Jak wida�.
Loki podszed� do miejsca, gdzie wida� by�o jeszcze resztki kredy. Po�lini� palec i dotkn��
linii. Niewielka iskra skoczy�a ku jego r�ce. K�amca sykn�� i dmuchn�� kilka razy na oparzony
kciuk. Wsta�, si�gaj�c do kieszeni po wyka�aczk�.
- Nie rozumiem tylko, dlaczego nie ma tu Micha�a - powiedzia�, wk�adaj�c zaostrzony
patyczek do ust. - I co my tu w�a�ciwie robimy?
- Micha� ma swoj� list� i krucjat�. Nie mo�e jej przerwa� z byle powodu. A co do mnie,
to� Czeka�em tu na ciebie. Z zadaniem.
- Je�li powiesz to, o czym my�l� - zacz�� Loki.
- Dobrze my�lisz - przerwa� mu Gabriel. - Chc�, �eby� tu posprz�ta�.
K�amca jeszcze raz rozejrza� si� po piwnicy.
- S� co najmniej trzy powody, dla kt�rych nie powinienem bra� tej roboty - powiedzia�. -
Po pierwsze, z ca�� pewno�ci� jestem uczulony na detergenty. Jeszcze nie by�em u lekarza, ale
na pewno tak jest. Po drugie, nie wywi�za�em si� jeszcze z ostatniego zlecenia od Micha�a. I po
trzecie� chyba mi si� nie chce.
- Znaczy, nie zrobisz tego? - zapyta� zdumiony archanio�. - To chcesz powiedzie�?
W oczach Lokiego pojawi� si� dobrze ju� znany Gabrielowi b�ysk chciwo�ci.
- Daj� ci tylko do zrozumienia, �e b�dziesz potrzebowa� co najmniej czterech solidnych
argument�w, by mnie przekona�.
- Ilu?! Odbi�o ci?
- Komu� na pewno - odgryz� si� K�amca, szturchaj�c nog� przypalony korpus z dziur�
zamiast serca. - Ale na twoim miejscu nie upiera�bym si�, �e chodzi o mnie.
Gabriel machn�� r�k� zrezygnowany.
- Zgoda, dostaniesz cztery pi�ra. Masz jaki� pomys�?
- Dopiero w tej chwili przekona�e� mnie, �e warto w og�le my�le� - odpar� Loki. Rozejrza�
si�. - Gdzie s� w�a�ciciele domu?
- Podobno na kilkudniowym wyje�dzie - wyja�ni� archanio�. - Tylko wtedy ci tutaj bawili
si� w te swoje czarne msze.
- A czy ktokolwiek s�ysza�, co si� tu wydarzy�o?
Gabriel pokr�ci� g�ow�.
- Ma�o prawdopodobne. Ludzie t�dy nie chodz�. Stary domek na odludziu, cisza, spok�j i
szanowana rodzina. Nie ma czego szuka�.
K�amca sta� przez chwil�, w zamy�leniu �uj�c wyka�aczk�. Jego umys� pracowa� na
najwy�szych obrotach, odrzucaj�c coraz to nowe koncepcje.
- Mo�e zamieszamy w to jakiego� psychopat� - podpowiedzia� archanio�. - Wielu jest
takich, co to twierdz�, �e dzia�aj� z polecenia diab�a. Jeszcze konkurencj� wmieszamy.
- Dobrze kombinujesz - pochwali� Loki. - Ale sprawy z diab�em te� podchodz� pod obsesje
religijne. Potem jest gadka, �e owszem, zadzia�a� diabe�, ale gdzie by� wtedy B�g i jego
anio�owie? Lepiej sprawi�, �eby ludzie pozrzucali win� na siebie nawzajem, a nam, znaczy
wam, dali spok�j.
- Chyba masz racj� - zgodzi� si� Gabriel, lekko czerwieniej�c na twarzy. - Paln��em.
- Bywa. Psychopata to nie taki g�upi pomys�, ale trzeba te� wiedzie�, jak go wykorzysta�.
Potrzebujemy odrobinki szalonej finezji, co� w stylu krwi jednej z ofiar i w miar� czystej
�ciany. Na przyk�ad tamtej.
Ruszy� w kierunku muru najdalszego od pentagramu i najbardziej skrytego w cieniu. Gdy
doszed�, wyplu� wyka�aczk� i uni�s� g�ow�. Stoj�cy za jego plecami archanio� nie widzia�
twarzy, ale by� pewien, �e Loki si� u�miecha.
- Co takiego odkry�e�? - zapyta�.
K�amca tylko pokr�ci� g�ow�.
- Wydaje mi si�, �e �aden psychopata nie b�dzie nam potrzebny. - Spojrza� na Gabriela.
Tak, anio� �mierci nie pomyli� si�. Na twarzy Lokiego rzeczywi�cie go�ci� u�miech. B�g fa�szu
wskaza� palcem kilka le��cych wok� fragment�w zw�ok. - Pobaw si� w puzzle. Ja b�d� za
jakie� p� godziny.
* * *
Gdy Loki wr�ci� z wielk� torb� na ramieniu, Gabriel ko�czy� w�a�nie sk�ada� Magusa.
Pozostali le�eli ju� dopasowani, na ile to by�o mo�liwe. Tu i �wdzie brakowa�o jakiego�
kawa�ka albo wr�cz ca�ej ko�czyny. W jednym przypadku d�o� wtopi�a si� w udo, w innym
przedrami� zespoli�o z klatk� piersiow�, przywodz�c na my�l manipulacj� genetyczn�
szalonego naukowca b�d� pozosta�o�� po po�arze w gabinecie figur woskowych. Archanio�
pokr�ci� g�ow� z rezygnacj�.
- Nie wygl�da to przekonuj�co.
- A w�a�nie, �e jest idealnie - zaprzeczy� K�amca, otwieraj�c torb�. Wyci�gn�� z niej gar��
nadpalonych szmat, kt�re jeszcze niedawno by�y koszulkami, spodniami, bielizn�. Rzuci� nimi
w Gabriela. - Ubierz w to, co si� da. Jakie� wi�ksze kawa�ki n�g, korpusy i tak dalej. Potem
wynie� trzech ko�o drzwi wej�ciowych. Kt�ry to gospodarz?
Archanio� przygl�da� si� przez chwil� zw�okom, po czym niepewnie wskaza� na resztki
Magusa. Loki skin�� g�ow�.
- Wi�c niech b�dzie w�r�d tych trzech. Jednego wsad� na kibel, jednego tu przy schodach.
Pozostali do salonu na kanap�. I daj tam te� par� szklanek i ciasteczka. Niech si� ch�opcy
rozerw�.
- A co ty b�dziesz robi�? - zapyta� nieco zdezorientowany Gabriel. K�amca raz jeszcze
si�gn�� do torby i wyci�gn�� klucz francuski.
- Sodom� i Gomor�, przyjacielu.
* * *
Staszek Wo�ory�ski, przez kumpli zwany Stanem, mia� w�a�nie swoje erotyczne pi�� minut.
D�ugie miesi�ce zaj�o mu nam�wienie na ten wypad Kingi, s�siadki z naprzeciwka, kt�ra
wed�ug plotek r�n�a si� ju� z ka�dym, pr�cz Stana w�a�nie. Potem obieca� przez dwa miesi�ce
pomaga� ojcu w warsztacie w zamian za samoch�d na jedn� noc, a matce my� gary, je�li da
st�w�. Du�o wyrzecze� kosztowa�a go ta sprawa. Teraz jednak, czuj�c drobn� d�o� Kingi
zaci�ni�t� na swym kutasie, stwierdzi�, �e by�o warto. J�kn��.
Dziewczyna u�miechn�a si�, �cisn�a troch� mocniej, a potem wsadzi�a g�ow� mi�dzy jego
nogi� I wtedy w�a�nie nast�pi� wybuch.
Przez chwil� o�lepiony i og�uszony Stan nie wiedzia�, co jest grane. Potem pojawi�a si�
my�l, �e to pewnie boska kara i w�a�nie nie �yje. Spanikowany odepchn�� od siebie r�wnie
oszo�omion� dziewczyn� i wyskoczy� z forda. Dopiero wtedy dostrzeg� �un� za wzg�rzem.
Biegiem wr�ci� do samochodu.
- Pali si� cha�upa Koli�skich! - wrzasn�� i odpali� silnik. Ruszy� w stron� miasteczka.
* * *
- No dobra - usi�owa� zrozumie� Gabriel. Jechali w�a�nie czarnym BMW autostrad� na
Krak�w, daleko za sob� zostawiwszy male�kie miasteczko z p�on�cym kowbojskim domkiem. -
Ale ci�gle nie wiem, dlaczego w�a�nie w tym domu wybuch gazu nie powinien wzbudza�
podejrze�.
- To� w�a�nie ci t�umacz�. Swego czasu wszyscy tu czerpali gaz koksowniczy. Mia� on to
do siebie, �e sam uszczelnia� rury smolistymi substancjami. Ale potem okaza�o si�, �e nie jest to
substancja szczeg�lnie bezpieczna czy dobrze pachn�ca, niewa�ne. Grunt, �e wymienili to
wszystko na gaz ziemny, kt�ry pr�cz wszystkich swych zalet mia� jedn� powa�n� wad�. By�,
nazwijmy to, suchy i wykrusza� wszystko, co tamten uszczelni�. Oczywi�cie w wielu miejscach
wraz z wymian� gazu wymieniono te� ca�� instalacj�, ale takie stare domy jak owa hacjenda
chyba by tego nie prze�y�y. Wyciek by� wi�c tylko kwesti� czasu. Tak przynajmniej twierdzi�
ten facet od gazu.
Archanio� pokr�ci� g�ow� z uznaniem.
- Sprytne, ale nie obawiasz si�, �e ten gazownik pokojarzy fakty?
- A my�lisz, �e dlaczego wyszli�my tylnym wyj�ciem?
- Co� ty mu zrobi�? - Archanio� tak gwa�townie odwr�ci� si� ku K�amcy, �e o ma�o nie
straci� panowania nad kierownic�.
- Zawiadomi�em o wycieku. - Loki wzruszy� ramionami. - I poczeka�em z wybuchem, a�
go�� si� zbli�y. Czy to podchodzi pod nieumy�lne?
- Jeste� potworem!
- Tak - zgodzi� si� K�amca. Si�gn�� pod siedzenie i wyci�gn�� nadpalon� ksi�g�. - I to
sprytnym. Jak my�lisz, ile da mi Micha� za, powiedzmy, jak�� po�ow� jego listy?
* * *
Anio�om dobrze by�o w czerni. Loki kr��y� wok� zakapturzonych skrzydlatych postaci i z
u�miechem przygl�da� si� goszcz�cemu na ich twarzach speszeniu. W ko�cu Gabriel nie
wytrzyma�.
- Jeste� pewien, �e to zgodnie z zasadami?
K�amca nie zd��y� odpowiedzie�. Za jego plecami rozleg� si� tubalny g�os archanio�a
Micha�a.
- A my�lisz, Gabrielu, �e ta wojna wci�� jeszcze ma jakie� zasady? Uwa�am, �e pomys�
Lokiego jest wr�cz genialny.
- Ciesz� si� - odpar� b�g fa�szu z u�miechem. - Ale ten komplement nie zbije ceny.
G�ow� wskaza� wyrysowan� na posadzce pi�cioramienn� gwiazd�.
- Czas zaj�� miejsca - powiedzia� i ruszy� w stron� ambonki.
Co� si� zmieni�o. Pi�� stoj�cych za wierzcho�kami pentagramu anio��w spogl�da�o
niepewnie na boki. Micha� z twarz� skryt� w mroku czarnego kaptura zaj�� pozycj� obok
Lokiego, �ciskaj�c w d�oni p�on�cy miecz�
Po chwili w kr�gu pojawi� si� demon. Jego zamkni�te oczy i wysuni�ty lubie�nie j�zyk
m�wi�y wyra�nie, jak� przyjemno�� czerpa� z przyzwania. Trwa� tak w ca�o�ci ju�
zmaterializowany, a jego rogaty �eb kiwa� si� w ekstazie.
Loki krytycznie obejrza� rycin� w ksi�dze.
- Niepodobny wcale - stwierdzi�. - To ten?
Archanio� skin�� g�ow� i ruszy� w stron� demona. Ten, s�ysz�c g�osy, otworzy� oczy� i
zamar�. Ostatnim jego widokiem by�a pozbawiona wyrazu twarz wodza zast�p�w Micha�a.
K�amca wykona� o��wkiem haczyk w rogu strony i raz jeszcze przewertowa� ksi�g�.
- Dzia�amy dalej, ch�opaki - powiedzia� z u�miechem. - Czeka nas jeszcze mn�stwo pracy.
PRZEPOWIEDNIA
Przeddzie�
w Los Angeles
Loki podni�s� karty i westchn�� w duchu. Zupe�nie nie sz�o mu tego wieczora. Powi�d�
wzrokiem po g�adkich twarzach pozosta�ych graczy. A mia�o by� tak pi�knie! W ko�cu anio�y
nie potrafi� blefowa�. Z ich oczu zwykle czyta� jak z otwartych ksi�g.
Dopiero po p� godziny spostrzeg�, �e przeoczy� ma�y szczeg� - oni czytaj� w my�lach.
Zanim nauczy� si� blokowa� sw�j umys�, min�o nast�pne trzydzie�ci minut, a potem po
prostu mia� pecha. Tak si� przynajmniej �udzi�, licz�c, �e fart wr�ci.
- To jak, Loki? - zapyta� zniecierpliwiony Araazel. - Grasz czy nie? Pami�taj, �e niekt�rzy z
nas maj� prac�.
- Ty to nazywasz prac�? - prychn�� K�amca. - Le�y sobie tw�j podopieczny w szpitalu i
zasysa kropl�wy. Jedyne, co mu grozi, to nag�y wzw�d i tym samym niedokrwienie m�zgu. A
wtedy przynajmniej odetchn� piel�gniarki. Wiesz, ile one maj� ju� siniak�w na ty�kach od jego
szczypania?
- A ty sk�d to wiesz? - zaciekawi� si� siedz�cy po lewej Mirael.
Loki rzuci� mu pe�ne pogardy spojrzenie.
- Bo to normalne dla tych, co nie maj� brak�w w aparaturze, skrzydlaty - odpar�. Przeni�s�
wzrok na milcz�cego dot�d Kerrousa. Biedak chyba nie bawi� si� najlepiej tego wieczora. - Jak
tam stawki?
Anio� wzruszy� ramionami. My�lami by� gdzie indziej. A� dziw, �e wygra� niemal
wszystkie kolejki.
- Jest tak - wyja�ni� szybko Mirael - �e w�a�nie rozdanie temu przegra�e� sw�j ostatni
samoch�d, a teraz Kerri postawi� wszystko, co dzi� zdoby�, i dwa pi�ra. Ja wszed�em, Araazel
spasowa�. Wchodzisz?
Loki si�gn�� do kieszeni po pude�ko wyka�aczek. W�o�y� jedn� z nich do ust.
- G�upia sprawa - powiedzia�, u�miechaj�c si� przymilnie - ale nieszczeg�lnie mam ju� z
czym.
- A gdyby� mia� z czym, to wszed�by�? - zapyta� Kerrous. Jego g�owa nie opiera�a si� ju� na
�okciu, a oczy nagle zap�on�y ognikami nadziei.
- Co ci si� zrodzi�o pod t� blond grzywk�, cwaniaczku? - Nordycki b�g spojrza� na�
podejrzliwie. Anio� niepewnie poruszy� skrzyd�ami.
- Powiedzmy, �e jak przegrasz, przejmiesz za mnie robot�. Na jeden dzie�. Z ca��
odpowiedzialno�ci� przed g�r� - zaproponowa�.
Araazel pokr�ci� z dezaprobat� g�ow� i po�o�y� r�k� na ramieniu towarzysza.
- Kerri, nie szalej. Wiesz, �e jemu nie wolno. On mo�e tylko w sytuacji, gdy�
- Gdy dostanie polecenie z g�ry lub gdy pojawia si� problem z si�ami mitycznymi -
doko�czy� Kerrous. - To jest taka w�a�nie sytuacja.
Loki u�miechn�� si� na my�l o ewentualnej pracy. Zaczyna� ju� troch� gnu�nie� w tym Los
Angeles. A siedzenia tu bez grosza w og�le sobie nie wyobra�a�.
- S�ucham ci� uwa�nie - powiedzia�. Anio� odchrz�kn��.
- Rzecz w tym, �e nie tak dawno uda�em si� z kumplami do Mojr. Wiesz, tych z Grecji,
prz�dek czy jak je tam zw��
- Parki - podpowiedzia� Mirael.
- W�a�nie. Poszli�my do nich tak dla zabawy. Mieli�my troch� wolnego, jaki� tydzie�
rozejmu czy Zwierzchno�ci wiedz� co jeszcze. A Grecja to pi�kny kraj�
Loki skin�� g�ow�.
- By�em tam. Do rzeczy.
- One przepowiedzia�y mi - Kerrous skrzywi� si� - �e moja podopieczna zginie w tym
tygodniu. Dok�adniej m�wi�c, jutro i to przed obiadem.
- Na Trony i Zwierzchno�ci - westchn�� Araazel. - Teraz rozumiem tw�j nastr�j.
Poklepa� go po ramieniu.
- Przykro mi, stary - wyszepta�, a Mirael zrobi� min� pe�n� zarazem wsp�czucia i rado�ci,
�e pad�o na kogo� innego.
- Tak, tak, mnie te� przykro - rzuci� niecierpliwie Loki. - Czyli moj� stawk� jest teraz
ewentualne str�owanie przez jeden dzie� przy jakiej� ofierze losu?
- Tak w�a�nie - zgodzi� si� Kerrous. - Ale skuteczne str�owanie.
- Niech b�dzie. Wchodz� i wymieniam dwie karty.
- Tak po prostu? - nie dowierza� anio�.
K�amca wzruszy� ramionami.
- A nad czym tu si� g�owi�? Zw�aszcza �e i tak wygram to rozdanie. Kto� jeszcze dobiera?
- Podbijam - powiedzia� Araazel, ale pod wzrokiem Lokiego skapitulowa�. - Ale
w�a�ciwie�
B�g fa�szu u�miechn�� si� do swojej karety. Tym razem posz�o dobrze. Cho� mo�e i szkoda
tej roboty. Zapowiada�a si� nie�le�
- Sprawdzam - powiedzia� i zanim pozostali zd��yli zaprotestowa�, dorzuci�: - i zastawiam
to, co mam na sobie.
Poranek
gdzie� w Teksasie
- Mamusiu! - Ma�y Johny raz jeszcze szarpn�� �pi�c� matk�. Rosie otworzy�a zaspane oczy.
- Co jest? - zapyta�a.
Ch�opiec patrzy� na ni� z konspiracyjn� min�.
- Znowu przyszed� ten pan. Siedzi na �awce naprzeciwko i gapi si� w nasze okna.
Kobieta usiad�a i przetar�a powieki.
- Jaki pan?
Johny zamy�li� si�, po czym wyrecytowa� z pami�ci:
- Ten skurwiony wielbiciel psich ty�k�w i w�a�ciciel najmniejszego fiutka w ca�ym
pieprzonym stanie.
- Komornik przyszed�? - skojarzy�a w�asne s�owa. - Znowu?
- Tak, mamo - potwierdzi� ch�opiec. - Puka�, ale ba�em si� otworzy�. Zostawi� to w
drzwiach i poszed�.
Poda� matce kopert� z kilkoma urz�dowymi piecz�ciami. Rosie wzi�a j� do r�ki, przez
chwil� zastanawia�a si�, czy mo�e jednak nie rozklei�, po czym si�gn�a do szuflady kom�dki
stoj�cej przy ��ku i wrzuci�a list na stosik podobnych nigdy nieotwieranych kopert.
- Tak sobie my�l� - Johny zmarszczy� sw�j pi�cioletni nosek - �e jak tata wr�ci, to mu si�
dobierze do dupy, prawda, mamo?
- Pewnie tak, kochanie - potwierdzi�a, wstaj�c. Nie mia�a sumienia t�umaczy� dziecku, �e to
w�a�nie przez jego kochanego tatusia znajdowali si� w takiej sytuacji. Do dzi� nie potrafi�a
zrozumie�, gdzie mia�a rozum, kiedy postanowi�a zamieszka� z tym facetem. Ale jak zawsze
mawia�a jej matka pe�na swych pijackich m�dro�ci:
- Jest co� w lod�wce? - zapyta�a, si�gaj�c po wisz�cy na krze�le szlafrok. �cisn�a pasek i
spi�a w�osy.
Ch�opiec biegiem opu�ci� pok�j.
- Jest jeszcze troch� sa�atki - zawo�a� ju� z kuchni. - Tej od pana, co przyszed� z kwiatami.
Jaki� kawa�ek sera i dwa pomidory.
Przez chwil� milcza�, po czym doda� z wahaniem:
- A nie, pomidory ju� si� nie licz�. S� za to jajka i mleko. A w szafce troch� p�atk�w. Na
�niadanie starczy.
Rosie wesz�a do kuchni i nastawi�a wod�. Potrzebowa�a kawy.
* * *
Loki otworzy� oczy. Jak na zawo�anie do jego umys�u j�y intensywnie dobija� si�
wydarzenia z wczorajszego wieczora. Pami�ta�, �e przegrana zapewni�a mu now� robot�,
przypomnia� sobie nawet, jak jeden z anio��w pisa� mu na r�ce adres jakiej� kobiety, tak �eby
na pewno nie zgubi�� Za nic jednak nie potrafi� sobie przypomnie�, sk�d wzi�� si� nagi w tym
pieprzonym polu kukurydzy.
- Cholera - zakl��, wstaj�c.
Po jego stopie przebieg�a polna mysz. Przystan�a na moment, pow�szy�a sekund� i
pogna�a dalej. Loki patrzy� przez chwil� za zwierz�tkiem, po czym odruchowo uni�s� r�k�, by
zerkn�� na zegarek. Pod wypisanym czarnym tuszem adresem kt�ry� dowcipni� narysowa� mu
tarcz� zegarka wskazuj�cego za pi�� dwunast� i doda� kr�tk� notatk�:
- Cholera jasna - rzuci� ponownie i ruszy� przed siebie.
Mimo wczesnej godziny upa� wyra�nie dawa� mu si� we znaki. Suszy�o go potwornie, a do
tego wcale nie mia� pewno�ci, czy idzie we w�a�ciw� stron�. Je�eli �le obra� kierunek, m�g�
brn�� przez pola godzinami�
Mia� szcz�cie. Po nieca�ej p�godzinie marszu dobieg� go nieprzyjemny zapach gaszonego
moczem ogniska. Loki przyspieszy�. Nied�ugo p�niej sta� ju� na skraju pola.
Tu� obok drogi, na niewielkim wypalonym kawa�ku ziemi motocyklowy gang odsypia�
nocn� orgi�. �wiadczy�y o tym porozrzucane wsz�dzie butelki i kawa�ki damskiej bielizny.
W�a�cicielki wszechobecnej garderoby wtula�y si� w le��cych wok� prymitywnego paleniska
odzianych w sk�ry brodaczy. Nieco dalej sta�y zaparkowane motocykle Harley Davidson. Loki
obejrza� grafiki na bakach. Przedstawia�y gorej�cy krzak z dwoma anielskimi skrzyd�ami.
- Dzi�ki - westchn�� b�g k�amstwa, unosz�c oczy ku niebu, po czym podszed� do le��cego
najbli�ej m�czyzny i szturchn�� go nog�.
Brodacz powoli otworzy� przekrwione oczy. Zaraz jednak, sycz�c z b�lu, zamkn�� je z
powrotem.
- Czego, kurwa?! - warkn��.
Loki u�miechn�� si�.
- Potrzebne mi twoje ubranie, bro� i motor - odpar�.
- To bierz i spierdalaj! - motocyklista odwr�ci� si� na drugi bok, zaraz jednak, kolejny po
raz kopni�ty, wr�ci� do swej poprzedniej pozycji.
- Daj mi spa�, cz�owieku - w przepitym g�osie s�ycha� by�o b�agaln� nut�. K�amca
przykucn�� obok i z�o�y� r�ce, opieraj�c �okcie na kolanach.
- Zapomnia�e� si� rozebra� - przypomnia�.
- Hej! - us�ysza� nagle. - Co ty tam robisz, zboku?!
Po przeciwnej stronie paleniska siedzia�, o dziwo, niemal ca�kowicie rozbudzony facet i
mierzy� do niego z obrzyna. Pozostali, zbudzeni krzykiem, podnosili w�a�nie skacowane g�owy.
Dziewczyny pr�bowa�y zas�oni� nagie piersi, ale przyjrzawszy si� intruzowi, stwierdzi�y, �e nie
warto. Go�� stoj�cy nago na kukurydzianym polu, kt�ry na dodatek w�a�nie podpad�
uzbrojonym gangerom, z pewno�ci� ma na g�owie inne rzeczy ni� gapienie si� na nagie biusty.
A nawet je�li� pewnie i tak nie po�yje d�ugo. Czemu zabiera� mu ostatni� przyjemno��?
Tylko jeden cz�onek gangu spa� dalej - ten tu� przed Lokim. K�amca pokr�ci� g�ow� z
dezaprobat�.
- S�uchajcie, ja tylko� - spr�bowa� t�umaczenia, ale ledwie zacz��, ju� wiedzia�, �e to na
nic. Dyskretnie powi�d� wzrokiem po ciele le��cego brodacza. Gdyby si� dobrze postara�, mo�e
zd��y�by wyci�gn�� pistolet z kabury przy jego udzie i wycelowa� w go�cia z obrzynem. Mo�e
nawet zd��y�by wystrzeli�
B�yskawicznym ruchem wyszarpn�� bro� i rzuci� si� na plecy. Chmurka �rutu przemkn�a
tu� nad jego nagim torsem. Loki zrewan�owa� si� dwoma strza�ami. Trafi�.
Pozostali, odpychaj�c od siebie sztywne ze strachu towarzyszki, r�wnie� si�gn�li po
spluwy, ale ich przeci��one umys�y nie nad��a�y z wydawaniem rozkaz�w cia�u. Loki zd��y�
wsta� i rozwali� jeszcze dw�ch, nim pad� kolejny strza� w jego kierunku. Kobieta! Kl�cza�a
przy pierwszym zabitym i trzyma�a bro� w obu r�kach niczym wystraszona kadetka w
tandetnym serialu o szkole policyjnej. Mog�aby stanowi� niema�e zagro�enie, gdyby nie
przej�a si� oddanym strza�em do tego stopnia, �e zupe�nie zapomnia�a o reszcie pocisk�w w
magazynku. Zanim si� opami�ta�a, kula przeszy�a jej krta�.
Loki tymczasem przeskoczy� przez ognisko, wyrwa� dziewczynie pistolet i zgrabnym
przewrotem zszed� z linii strza�u dw�m cz�onkom gangu. Co prawda zorientowali si�, �e teraz
mierz� do siebie nawzajem, ale wcze�niej zd��yli nacisn�� spusty. Sekund� p�niej obaj le�eli
ju� w ka�u�ach krwi.
K�amca odwr�ci� si� i spojrza� w oczy ostatniemu gangerowi, kt�ry zdo�a� si� w ko�cu
obudzi�.
- Czego chcesz? - zapyta� przera�ony widokiem nagiego szale�ca z giwer�. Ten tylko
westchn��.
- M�wi�em ci ju� - odpowiedzia�. - I radz� wysili� g��wk�, bo wi�cej powtarza� nie b�d�.
Po chwili siedzia� na motorze ubrany w sk�rzane spodnie, kurtk� i czarny T-shirt. Na nosie
mia� okulary przeciws�oneczne, a w olstrze obrzyna. W�osy zwi�za� w ko�ski ogon.
- Ma kt�ra� z was lusterko? - zwr�ci� si� do kobiet. Jedna zacz�a grzeba� w swoich
rzeczach i po chwili poda�a mu kosmetyczk�. Loki przejrza� si� i u�miechn��.
- A wyka�aczk�?
* * *
Johny zastuka� do drzwi �azienki. Po chwili jeszcze raz, tylko g�o�niej. Wewn�trz ucich�
szum prysznica i ch�opiec us�ysza� przyt�umiony g�os matki: - Tak?
- Przyszli jacy� panowie. M�wi�, �e s� od pana Deedsa.
- Wpu�ci�e� ich?!
Ch�opiec odruchowo wzruszy� ramionami, cho� kobieta nie mog�a go przecie� widzie�.
- Sami weszli. - Przysun�� g�ow� bli�ej drzwi. - Wiedz�, �e jeste� w domu. Czekaj� na
ciebie.
Przez �azienk� przebieg� cichy pluton przekle�stw. Potem zaleg�a cisza. Johny zaniepokoi�
si�.
- Mamo?
- Powiedz, �e zaraz wyjd�, tylko co� w�o��.
Cicho przekrad�a si� do sypialni, wyszuka�a najkr�tsz� mini, a do tego przyciasn� bluzk�
na rami�czkach i z du�ym dekoltem. Jenny, jej przyjaci�ka z pracy, nazywa�a ten str�j OBA -
Ostatni Babski Argument. Wyj�tkowo rzadko zdarza�o si�, by nie skutkowa�, gdy za�atwia�a co�
z facetami.
Jednak wchodz�c do salonu, spostrzeg�a, �e tym razem nie mia�a szans. Nie mia�aby ich
nawet w samej bieli�nie.
W pokoju znajdowa�o si� trzech m�czyzn w garniturach i w okularach
przeciws�onecznych na nosach. Dw�ch sta�o przy drzwiach wyj�ciowych, wyra�nie sugeruj�c,
�e cho�by nawet kopn�a w jaja ich towarzysza, przeskoczy�a kanap� i dobieg�a do wyj�cia, to
korytarza nie zobaczy. Nie m�wi�c ju� o �wiate�ku na jego ko�cu.
- Witam w prawdziwym �wiecie, pani McNugget - powiedzia� trzeci m�czyzna. Cho�
wygl�da� jak dwaj pozostali, nie by�o w�tpliwo�ci, �e to on jest szefem. Siedzia� na kanapie,
prawy �okie� opieraj�c o blat szklanego stolika. W palcach drugiej r�ki obraca� du�� srebrn�
monet�. - Odnosz� wra�enie, �e raczej si� on pani nie spodoba.
Wskaza� fotel naprzeciwko siebie. Rosie skin�a g�ow� i pos�usznie zaj�a miejsce. �cisn�a
nogi, a r�ce z�o�y�a na podo�ku. Szlag trafi� pewno�� siebie.
- Panowie przyszli w sprawie� - zacz�a, z trudem opanowuj�c dr�enie g�osu.
- D�ugu pani m�a oczywi�cie - m�czyzna odpar� z u�miechem. - A z jakiego� innego
powodu trzech uzbrojonych drab�w straszy�oby pani syna i brudzi�o pod�og� zapaskudzonymi
buciorami?
Za�mia�a si� nerwowo. Na d�wi�k s�owa
Johnego nie by�o w drzwiach, ale na pewno uwa�nie przys�uchiwa� si� rozmowie z drugiego
pokoju. I tak jak ona by� uwi�ziony w mieszkaniu. Musia�a spr�bowa�.
- Panowie - rzuci�a nieco odwa�niej - nie jest chyba tak �le, by�
- Nie mog�o by� lepiej? - kolejny raz rozm�wca wszed� jej w zdanie. - Niew�tpliwie.
Obawiam si� jednak, �e jedynym, co poprawi pani sytuacj� w chwili obecnej i sk�oni nas do
opuszczenia tego pomieszczenia bez pani serca w skrzyneczce, jest wypowiedziane w ci�gu
najbli�szej minuty zdanie:
A� podskoczy�a.
- Ile?!
M�czyzna wzruszy� ramionami.
- Nie wiem, jak to uj��, �eby nie m�wi� �le o zmar�ym, ale pani m�� by�� No c�, lubi�
damskie towarzystwo.
Rosie z niedowierzaniem pokr�ci�a g�ow�.
- Pi��dziesi�t tysi�cy! I on wyda� to wszystko na dziwki? - zapyta�a, zupe�nie zapominaj�c
o stoj�cym gdzie� za drzwiami Johnym.
Zrozumia�aby, gdyby sz�o o prochy, hazard, ale to� Przecie� dziesi�� lat temu zdoby�a
pieprzony tytu� cholernej miss stanu!
- Prosz� sobie nie bra� tego do serca - powiedzia� m�czyzna ze �wietnie zagranym
wsp�czuciem, pochylaj�c si� w jej stron�. - Jest pani pi�kn� kobiet�. On po prostu mia� natur�
�owcy� No, mo�e turysty na safari. W ko�cu za wszystko p�aci�.
Siedzia�a z t�p� min�. Ju� nie walczy�y w niej g�owa i dupa, tylko l�k z w�ciek�o�ci�.
Stoj�cy w przedpokoju Johny najciszej jak potrafi� podni�s� s�uchawk� telefonu i wystuka�
dobrze znany z telewizji numer 911.
* * *
Wje�d�aj�c do miasta, zwolni�. Zerkn�� na adres na przegubie, potem na drogowskaz. By�
prawie na miejscu. Skr�ci� i zacz�� uwa�niej przygl�da� si� numeracji dom�w. Ju� z daleka
dojrza� ten, do kt�rego zmierza� - niewielk� trzypi�trow� kamienic� o zrujnowanej elewacji i
tak przerdzewia�ych schodach przeciwpo�arowych, �e nawet ptactwo wola�o nie ryzykowa�.
Kiedy� by� to naj�adniejszy budynek w okolicy. W�a�ciciel pobliskiej fabryki obuwia,
zafascynowany Europ�, kaza� go postawi�, by m�g� s�u�y� rodzinom fachowc�w �ci�gni�tych
ze starego kontynentu. W zamy�le tak biznesmena, jak i architekta mia�a to by� w�ska
kamieniczka na wz�r paryskich, z lekko spadzistym dachem i w�skimi gzymsami wyra�nie
oddzielaj�cymi pi�tra. Cel uda�o si� osi�gn��, cho� nie bez kompromis�w - schody po�arowe
szpec�ce zachodni� �cian� budynku by�y tego najwyra�niejszym przyk�adem.
Potem, pod koniec lat sze��dziesi�tych fabryka upad�a, fachowcy rozjechali si� po ca�ym
kraju, a kamienica, oddana miastu, marnia�a z roku na rok, staj�c si� przez jaki� czas
siedliskiem narkoman�w, potem za� ju� tylko domem �yciowych nieudacznik�w, kt�rych nie
sta� by�o na nic lepszego.
Na chodniku przed budynkiem sta� zaparkowany czarny mercedes, a na �aweczce po
przeciwnej stronie ulicy siedzia�, skubi�c orzeszki i gapi�c si� w okna na pi�trze, gruby, �ysawy
pi��dziesi�ciolatek ubrany w zgni�ozielony prochowiec.
Loki zatrzyma� motor ko�o mercedesa i wyci�gn�� z olstra obrzyna. Zakr�ci� nim,
wycelowa� w ziemi� i w�o�y� do umocowanej przy udzie kabury. Wok� jego pojazdu zacz�y
gromadzi� si� okoliczne dzieciaki, barwnym slangiem komentuj�c to harleya, to spluw�.
Kilkoro rzuci�o te� par� pe�nych podziwu komentarzy o samym przybyszu, cho� te z racji
przewagi czarnosk�rych uton�y w morzu rasistowskich wyzwisk.
K�amca obrzuci� przelotnym spojrzeniem siedz�cego po przeciwnej stronie ulicy
m�czyzn� i pewnym krokiem ruszy� w stron� budynku. Nagle, tkni�ty jakim� dziwnym
przeczuciem, zawr�ci�, min�� garstk� dzieciak�w, przekroczy� jezdni� i stan�� tu� przy
�aweczce.
Grubas uni�s� g�ow�.
- Czy mog� w czym� pom�c? - zapyta� z nutk� l�ku w g�osie. Loki u�miechn�� si�.
- Ma pan mo�e wyka�aczk�?
Napi�cie spe�z�o z twarzy siedz�cego, nadal jednak lekko dr�a�y mu r�ce i nogi.
- Nie, ale mam zapa�ki i scyzoryk - odpar�, si�gaj�c do kieszeni. - Jak si� obetnie g��wk� z
siark�, niemal nie wida� r�nicy. Chce pan?
K�amca pokr�ci� g�ow�.
- Nie lubi� prowizorki. Ale chcia�em spyta� o co� jeszcze. Nie wie pan, czy zasta�em Rosie
McNugget?
Nieco zmieszany m�czyzna odruchowo zerkn�� w stron� okien, kt�rym przygl�da� si� od
rana. Jedynych okien w tym budynku z firankami i� z ca�ymi szybami.
- Nie wiem. Te� na ni� czekam. Mam jej do�
Cios w skro� pozbawi� go przytomno�ci. Grubas osun�� si� z �awki wprost na stos skorupek
po orzechach.
- Tylko tyle chcia�em wiedzie� - powiedzia� Loki i ruszy� w stron� kamienicy. Gdy
przeszed� ko�o motoru, dzieciaki zgotowa�y mu gor�c� owacj�.
* * *
- Zobacz, co tam si� dzieje - poleci� m�czyzna siedz�cy naprzeciw Rosie, nawet na u�amek
sekundy nie spuszczaj�c jej z oka. Jeden z jego milcz�cych kumpli podszed� do okna. Drugi
natychmiast przesun�� si�, zas�aniaj�c drzwi swoimi plecami. Dojrzawszy min� Rosie,
wyszczerzy� po��k�e z�by.
- To tylko dzieciaki - us�yszeli po chwili. - Gapi� si� na jaki� motor.
Siedz�cy podrzuci� monet� i z�apa� j� tu� nad ziemi�, cho� ani na chwil� nie oderwa�
wzroku od przestraszonej kobiety.
- Mam nadziej�, �e nie siedz� na masce naszego wozu, bo je�eli tak, to�
Sko�czy� nie zd��y�. Rozleg� si� potworny huk i m�czyzna strzeg�cy wej�cia nagle
przycisn�� r�ce do brzucha, a chwil� p�niej le�a� ju� na pod�odze z drzwiami na plecach. Jego
stoj�cy przy oknie towarzysz odwr�ci� si�. Zd��y� tylko dostrzec szczup�ego m�czyzn� w
sk�rzanej kurtce i z obrzynem w r�ce. Nic wi�cej ju� nie zobaczy�, bo wielka giwera plun�a
mu �rutem prosto w twarz.
Siedz�cy na sofie mia� wi�cej szcz�cia i rozumu ni� jego towarzysze. Rzuci� si� na
pod�og� za sof�, mocnym szarpni�ciem zmuszaj�c do tego samego Rosie. Wyszarpn�� bro� z
kabury i wetkn�� j� dziewczynie pod brod�.
- Zabij� j�, je�li si� zbli�ysz! - wrzasn��. Ca�y spok�j i pogoda ducha, z jak� prowadzi�
rozmow�, znikn�y w jednej chwili. Odg�os podkutych but�w przybysza zdawa� si� by� coraz
bli�szy.
- Tylko nie postrzel jej w spos�b uniemo�liwiaj�cy zabaw� - poprosi� z rozbawieniem Loki,
cicho prze�adowuj�c bro� - a wszystko b�dzie w porz�dku.
- Czego chcesz?! - rozleg� si� kolejny wrzask zza sofy.
K�amca pochyli� g�ow� i zamkn�� oczy. Pod jego powiekami zacz�y kr��y� zapomniane
s�owa zapomnianego j�zyka.
- Przeje�d�a�em obok i zastanawia�em si�, ile mo�e pali� taki mercedes. I jak bardzo mo�na
go rozbuja� - rzuci� dla niepoznaki nieco dr�twym g�osem. S�owa pod jego powiekami zacz�y
uk�ada� si� w zdania, a te z kolei w obrazy. Jeszcze tylko chwila i�
By� got�w.
* * *
Pomimo uwieraj�cej j� w podbr�dek lufy, Rosie ucieszy�a si� z takiego przebiegu sytuacji.
Niewa�ne, kim by� �w nowy przybysz, czy tajemniczym supermanem, czy te� kolejnym
wierzycielem jej m�a - by� zwyk�ym facetem, nie bubkiem w garniturze, a to zawsze dawa�o
jej jak�� szans�. �eby tylko nie da� si�
Wtem zobaczy�a jego g�ow� wychylon� zza oparcia sofy. Wstrzyma�a oddech, modl�c si�
w duchu, by jej oprawca niczego nie zauwa�y�. Jeszcze tylko kawa�ek, jeszcze tylko�
Nagle przesta�a czu� ch��d lufy. Bro� �mign�a jej tu� przed oczami i wypali�a dwukrotnie.
Tajemniczy przybysz pad� na ziemi� zalany krwi�. Szef mafijnych egzekutor�w poderwa� si�
b�yskawicznie, raz jeszcze wypali� do zw�ok i z u�miechem poprawi� marynark�.
- Na czym to sko�czyli�my? - zd��y� zapyta�, zanim jego g�owa zmieni�a si� w co� na
kszta�t przegni�ego arbuza zrzuconego z wie�owca. Obryzgana krwi� i kawa�kami m�zgu Rosie
z ca�ych si� zmusza�a si�, by nie wrzeszcze�. Zamkn�a oczy.
Gdy je otworzy�a, sofa by�a odsuni�ta, a przed ni� sta� wybawca, tajemniczy przybysz, ca�y
i zdrowy. Zerkn�a w stron� okna. Jego zw�oki nadal tam le�a�y, z tym �e teraz stawa�y si�
nieco niematerialne i mog�a przez nie zobaczy� b�ysk le��cego na pod�odze kolczyka, kt�ry
zgubi�a w zesz�ym miesi�cu.
- Jasna cholera - westchn�a tylko, nim zemdla�a.
Samo po�udnie
Zast�pca szeryfa Taylor ko�ysa� si� na krze�le, nerwowo b�bni�c palcami o blat biurka. Z
ca�ego serca nienawidzi� takich sytuacji. Jego uczucie by�o tym silniejsze, �e od kiedy pi�� lat
temu znalaz� robot� w tym miasteczku, zdarza�y si� one nagminnie. �rednio raz na tydzie�
stawa� przed wyborem: lojalno�� wobec szefa b�d�� no w�a�nie, kogo? Spo�ecze�stwa?
Siebie? Idea��w?
Zwykle jego my�li dociera�y do tego w�a�nie momentu, po czym zast�pca Taylor
podejmowa� zawsze t� sam� decyzj�. Tak by�o i tym razem.
Pochyli� si� nad biurkiem i nacisn�� przycisk interkomu. Czeka� przez chwil�, a jego palce
j�y uderza� w biurko coraz szybciej. Mo�e to znak, �eby jednak si� wycofa�? Mo�e�
Z g�o�nika dobieg� najpierw cichy chichot, a zaraz potem bas szeryfa.
- Czego?
Taylor prze�kn�� �lin�.
- Mamy wezwanie, szefie. Dzwoni� pewien dzieciak i m�wi�, �e u niego w domu s� jacy�
go�cie i strasz� mu matk�. Podobno wygl�daj� gro�nie i�
- Jak my�lisz, Taylor, co mnie to obchodzi? - zapyta� mocno znu�ony g�os. - Standardowa
procedura, kurwa, czy wszystko musz� powtarza� po tysi�c razy?
Co� w g�owie zast�pcy kolejny raz zaproponowa�o mu wycofanie si�. Ma�o brakowa�o, a
tym razem pos�ucha�by tej my�li.
- Znam procedur�, ale doniesienie pochodzi z domu Rosie McNugget.
Szeryf nie odpowiedzia�. Taylor doskonale wiedzia�, �e wzrok i my�li szefa skupione s�
teraz na stoj�cym na biurku zdj�ciu syna. Zdj�ciu z czarn� tasiemk� w naro�niku ramki.
Postanowi� da� mu chwil�, zanim doko�czy�:
- Podobno ci ludzie s� uzbrojeni. I my�l�, �e jest bardzo prawdopodobne, �e zaczn�
strzela�, a wtedy�
- Stul dzi�b, kretynie - rykn�� szeryf. - Zaraz wyjd�.
Po chwili z gabinetu wypad�a rudow�osa dziewczyna, zas�aniaj�c nagie piersi trzyman� w
r�kach koszulk�. Spomi�dzy palc�w wystawa�y jej dolarowe banknoty. Za chwil� znikn�a za
przeszklonymi drzwiami biura.
Wtedy w progu gabinetu stan�� szeryf. Usi�owa� zapi�� pasek, w czym usilnie przeszkadza�
mu pot�ny brzuch.
- Nigdy - zacz�� spokojnie i co dziwne, uda�o mu si� utrzyma� w tym tonie reszt�
wypowiedzi: - nie wa� si� m�wi� o interesach w towarzystwie os�b postronnych. A ju�
zw�aszcza, gdy osoba postronna to pierdolona irlandzka dziwka.
Taylor skin�� g�ow�.
- Mam wezwa� ch�opak�w? - zapyta�.
- Dwa patrole. I niech si� dobrze przygotuj�. Ci od koronera w ko�cu dostan� jak�� robot�.
* * *
Obudzi�o j� g�o�ne pla�ni�cie i uczucie, jakby wsadzi�a policzek do kominka. Krzykn�a, a
jej d�o� b�yskawicznie pow�drowa�a w stron� twarzy, by rozetrze� bol�ce miejsce. Pochylony
nad ni� Loki u�miechn�� si� paskudnie.
- Wyspana? Czas ju� najwy�szy wstawa�.
Pokiwa�a g�ow�. W jednej chwili wr�ci� do niej ca�y koszmar tego poranka. Zupe�nie jakby
kto� pozbiera� wydarzenia kropla po kropli, zamiesza�, a na koniec chlusn�� jej nimi w twarz.
Przekr�ci�a si� na bok i zwymiotowa�a.
- Gdzie jest Johny? - zapyta�a po chwili, ocieraj�c usta.
Loki wsta� z kl�czek i otrzepa� kolana. Poczeka� a� dziewczyna wstanie, po czym poda� jej
znalezion� w spodniach wymi�tolon� paczk� chusteczek. Nie przyj�a.
- Gdzie jest m�j syn? - ponowi�a pytanie, tym razem g�o�niej i bardziej stanowczo.
K�amca wzruszy� ramionami.
- Siedzi w kuchni i bawi si� no�ami. Kiedy go ostatnio widzia�em, szczeniak wygl�da�,
jakby chcia� si� nimi przede mn� broni�.
Rosie u�miechn�a si�.
- Nic dziwnego, �e si� pana wystraszy� - stwierdzi�a. Przez moment zamajaczy�a jej przed
oczyma wizja najpierw le��cych pod oknem, a potem znikaj�cych zw�ok. Odegna�a ten obraz,
bior�c go za wywo�an� strachem halucynacj�.
- Johny, Johny! - zawo�a�a i ruszy�a w stron� kuchni.
- W�a�ciwie ja te� mu si� nie dziwi� - burkn�� pod nosem Loki, pod��aj�c za ni�. -
Powiedzia�em, �e skr�c� mu kark. Przez niego b�dziemy tu mieli za chwil� ca�� lokaln� policj�.
Na d�wi�k g�osu matki ch�opiec wybieg� z kuchni, machaj�c tasakiem wielkim jak jego
rami�. Ze szcz�cia nawet nie zdawa� sobie sprawy, �e go trzyma.
- Mamo! - zawo�a�. - Tak si� ba�em!
Kobieta kucn�a, roz�o�y�a r�ce�
I wtedy w�a�nie Johny si� potkn��. Na kr�tk� chwil�, balansuj�c szeroko roz�o�onymi
r�kami, wywalczy� sobie dodatkowy u�amek sekundy w pionie, potem jednak run�� przed
siebie, zupe�nie przypadkowo mierz�c ostrzem prosto w szyj� matki.
Loki zachowa� zimn� krew. Pewnym ruchem z�apa� Rosie za w�osy i poci�gn�� na bok.
Upad�a, a ostrze o kilka centymetr�w min�o grdyk� kobiety, rani�c j� tylko bole�nie w rami�.
Ch�opiec wyl�dowa� na matce i dopiero w tym momencie wypu�ci� z d�oni �mierciono�ne
narz�dzie. Wtuli� si� z ca�ej si�y w Rosie, dr��c z przera�enia.
K�amca ukl�k� i obejrza� ran�. Pokr�ci� g�ow�.
- Znaj�c moje szcz�cie, umrzesz na t�ec - wymrucza�, po czym ruszy� w stron� �azienki
na poszukiwanie apteczki. Za plecami s�ysza� cichy szloch dziecka i matczyne s�owa otuchy.
* * *
- Jak to nie mog� go zabra�?! - wrzeszcza�a Rosie ku uciesze zgromadzonych wok�
motoru dzieciak�w. Loki z u�miechem obr�ci� w r�ce pude�eczko zabranych z kuchni
wyka�aczek.
- Bardzo mi przykro - odpar� - ale nie mog� sobie pozwoli� na ryzyko. G�wniarz o ma�o ci�
nie zabi�. Poza tym mam tylko dwa miejsca, a tego oto m�odzie�ca moja umowa nie dotyczy. I
tak mo�e by� problem, gdy postanowisz zemdle� albo co. Jedna osoba do nia�czenia to dla
mnie a� nadto.
Wskaza� brod� na jej niefachowy opatrunek ukryty pod przewiewnym sweterkiem. Rosie
nie dawa�a za wygran�.
- Prosz� pana - powiedzia�a, u�ywaj�c tonu zarezerwowanego dla szczeg�lnie
skrupulatnych urz�dnik�w - jestem panu niezmiernie wdzi�czna za ratunek, jednak� Bez niego
nie jad�. I je�eli nie pomo�e pan nam obojgu, pa�ski wysi�ek p�jdzie na marne.
K�amca wzni�s� oczy ku niebu i pokr�ci� g�ow�. Z oddali dobieg�o ich ciche zawodzenie
policyjnej syreny. Czasu by�o coraz mniej.
- No dobrze - zgodzi� si�. - Wy�lij go, niech poszuka u twoich go�ci kluczyk�w do tego
mercedesa.
- Chyba pan nie my�li, �e� - zacz�a, ale spojrzenie Lokiego by�o a� nadto wymowne.
Zmusi�a ch�opca, by pu�ci� jej nog�.
- Poczekaj tu, kochanie, mamusia�
- Nie mamusia - Loki wskaza� na dzieciaka. - On. Zrobi to szybciej.
Rosie ju� otwiera�a usta, by zaprotestowa�, ale K�amca nagle pochyli� si� i na u�amek
sekundy ukaza� Johny�emu swe prawdziwe, strawione jadem oblicze.
- Buu - wyszepta�, u�miechaj�c si� upiornie.
Ch�opiec na z�amanie karku pop�dzi� do wn�trza kamienicy.
Wstaj�c, Loki strzepn�� z ramienia niewidzialny py�.
- A teraz wsiadaj na motor. I nie my�l, �e skoro ci� dzisiaj broni�em, to nie potrafi� by�
brutalny. Ju�!
Chwil� p�niej patrzy�, jak dziewczyna znika w drzwiach budynku. Jego mina wyra�a�a
podziw i zdumienie.
- Czy ja dobrze s�ysza�em? - zapyta� stoj�cego najbli�ej dzieciaka. - Czy ona w�a�nie kaza�a
mi si� pierdoli�?
Nie czekaj�c na odpowied�, pobieg� z powrotem do �rodka. D�wi�k syren stawa� si� coraz
g�o�niejszy, a ju� po chwili zza rogu wyjecha� pierwszy radiow�z.
* * *
Ka�de normalne dziecko ma swoje ciche miejsce. Zak�tek, do kt�rego udaje si�, gdy nagle
odkrywa kolejn� niesprawiedliwo�� �wiata. Zwykle wchodzi tam z zamiarem trwania w swym
ma�ym buncie do chwili, gdy rzeczywisto�� nie przyjmie jego warunk�w, i najcz�ciej
wychodzi zmuszone do kapitulacji przez zdradziecki �o��dek lub p�cherz.
Ka�da dobra matka zna kryj�wk� swojego dziecka, cho� �adna nie przyzna�aby si� do tego
dobrowolnie. Nigdy te� bez potrzeby by do niej nie wesz�a�
Tym razem jednak potrzeba by�a i Rosie, uwa�aj�ca si� za ca�kiem niez�� matk�, gna�a na
strych, przeskakuj�c naraz po dwa, a czasem i trzy schodki.
- Johny! - zawo�a�a, staj�c pod uchylonymi drzwiami na najwy�szym pi�trze. - Chod� tu do
mnie.
Nie doczeka�a si� jednak odpowiedzi. Pchn�a wi�c drzwi i powoli wesz�a do �rodka.
Na strychu panowa� p�mrok. Wi�kszo�� niewielkich okienek z braku szyb by�a zas�oni�ta
deskami, a te pokryte ponadto g�st� warstw� kurzu i paj�czyn. Mimo to Rosie doskonale
wiedzia�a, gdzie ma i��. Nogi nios�y j� niemal same.
- Jeste� tu, kochanie? - zapyta�a, stawiaj�c stop� o p� cala od krzywej trzydrzwiowej szafy
zniszczonej i wyrzuconej tu pewnie jeszcze przez pierwszych lokator�w kamienicy. - Johny? To
ja. Ju� nie ma si� czego ba�.
Z zewn�trz dobieg� j� d�wi�k, jakby syrena zad�awi�a si�, a zaraz potem wszystko umilk�o.
S�ycha� by�o tylko ciche brz�czenie owad�w gdzie� w g��bi strychu.
Stan�a przed starym, nakrytym p�acht� sto�em i kucn�a, zagl�daj�c pod sp�d. W
ciemno�ci dostrzeg�a zarys cia�a ch�opca i jego rozszerzone ze strachu oczy. Rosie odetchn�a.
- Ju� dobrze - wyci�gn�a w stron� syna lew� r�k�. Zaraz jednak sykn�a z b�lu, a ledwo
przyschni�ta rana zn�w zacz�a krwawi�. - Nie b�dziemy si� ju� zadawa� z tamtym panem.
Sami sobie poradzimy. Tylko musimy si� spieszy�, zanim przyjedzie tu pan szeryf, dobrze?
Chod� do mnie.
Johny ani drgn��. Wygl�da� jak pogr��ony w transie. Rosie wsta�a i z�apa�a za kraw�d�
sto�u, chc�c go odsun��. Stan�a bokiem do blatu, by �atwiej si� zaprze�, i szarpn�a z ca�ej si�y.
Wtedy za jej plecami rozleg�o si� g�o�ne
* * *
Szeryf wy��czy� silnik i si�gn�� po kapelusz le��cy na fotelu pasa�era. D�u�sz� chwil�
zaj�o mu wygramolenie si� z samochodu. Ale nie musia� si� nigdzie spieszy�. Zw�aszcza �e,
jak poda� mu przez radio chudszy i szybszy Taylor, strza�y ju� pad�y� i by�y trupy.
- Przy odrobinie szcz�cia, synu, tej suki nie ma w�r�d �ywych - powiedzia� cicho grubas,
zak�adaj�c kapelusz i ocieraj�c r�kawem gromadz�ce si� pod nosem krople potu. - A w razie
czego s� sposoby, by dopom�c szcz�ciu. B�dzie �a�owa�a, �e nie da�a ci wtedy sko�czy�.
Przyrzekam ci, George. To pewne, jak B�g na niebiosach.
Charkn��, splun�� i rozejrzawszy si�, oceni� sytuacj�. Oba radiowozy by�y ju� na miejscu.
Stan�y zdecydowanie bli�ej ni� on, po obu stronach mercedesa, blokuj�c mu wyjazd. Koguty
na dachach miga�y ostrzegawczo. Wszystko jak w regulaminie. Szeryf u�miechn�� si�, lubi�
profesjonaln� robot�. Wszak nie ma jak pozory.
Stoj�cy przy motorze Taylor rozmawia� w�a�nie z grup� dzieciak�w. Zauwa�ywszy szeryfa,
skin�� g�ow� i wyrwa� si� z otaczaj�cego go kr�gu.
- Ch�opaki s� w �rodku - powiedzia�, podchodz�c. - Wszystko ustawi�em tak, jak pan
chcia�. Jak tylko j� znajd�, rozpoczn� strzelanin�. �adnych budz�cych podejrzenia
pojedynczych strza��w. I niech pan si� nie martwi postronnymi �wiadkami. - Brod� wskaza�
grupk�, z kt�r� rozmawia� przed chwil�. - Powiedzia�em tym dzieciakom, �e szukamy kilku
kieszonkowc�w. Powinni zaraz zacz�� si� ulatnia�. Musia�em te� sp�awi� czekaj�cego na
McNugget roz�alonego komornika, ale to raczej p�otka i nie powinno by� k�opot�w.
U�miechn�� si� niepewnie, jak ch�opczyk oczekuj�cy aprobaty nauczyciela. Doczeka� si�.
Szeryf odpowiedzia� u�miechem.
- Jeszcze rok temu pierwszego, kt�ry trafi�by j� przede mn� - rzuci�, wyci�gaj�c paczk�
papieros�w - przywi�za�bym do zderzaka i przeci�gn�� po ca�ym tym cholernym miasteczku.
Ale ludzie si� zmieniaj�, nie? Czyj to motor?
Zast�pca wydoby� z kieszeni zapalniczk�, zapali� i podstawi� pod nos szefowi.
- No w�a�nie o tym chcia�em m�wi�. To mo�e by� nasz kozio� ofiarny, jakby tamci w
domu�
- Jacy w domu? - zdziwi� si� szeryf.
- W domu mamy trzy trupy. Jeden nie ma bebech�w, a dw�ch straci�o mak�wki. Koroner
rzeczywi�cie nie b�dzie szcz�liwy.
Grubas podrapa� si� po g�owie.
- Ostry facet. Znamy go? Barwy na motorze to�
- To �aden z nich - przerwa� Taylor. - Poza tym �G�osy Pana� s� na naszej li�cie p�ac. Nie
robi� nam nieweso�ych numer�w. A ten facet? Pewnie jaki� pajac, kt�ry podpieprzy� �G�osom�
maszyn�. W Teksasie nie brak na�ladowc�w Eastwooda snuj�cych si� ze spluw� przy udzie.
Wa�ne tylko, �e nie tak dawno chcia� st�d zabra� nasz� pani� McNugget i troch� si�
poprztykali. Teraz oboje siedz� w budynku i nikt nie b�dzie zdziwiony, je�li poodstrzelaj� sobie
�by. Idealny kozio�ek.
Szeryf zaci�gn�� si� papierosem i wyrzuci� go.
* * *
Czas zwolni�. Zupe�nie jakby w swej z�o�liwo�ci zapragn�� nie oszcz�dzi� Rosie nawet
najdrobniejszej konsekwencji pochopnego ruszania sto�u. Teraz nie pozosta�o jej ju� nic innego,
jak patrze�. Sta� w bezruchu, z palcami wbitymi w blat i z przera�eniem czeka� chwili, gdy
wywo�ana przez ni� lawina si�gnie celu - wielkiego i obrzydliwego gniazda os. Od nieszcz�cia
dzieli�o j� coraz mniej.
Popchni�te przez st� wiadro zd��y�o ju� wywr�ci� si� i uderzy� w kosz ze starymi
parasolami. Zahaczony o r�czk� jednego z nich kabel, kt�rego drugi koniec nikn�� gdzie� na
szafie, napr�y� si�, �ci�gaj�c z g�ry star� lampk� z aba�urem. Ta spad�a wprost na wysuni�ty
koniec deski, kt�ra, oparta na kawa�ku dach�wki, pewnie nieraz s�u�y�a Johny�emu za
hu�tawk�. Teraz jednak zmieni�a si� w katapult� - lampka poruszy�a ni�, a drugi koniec r�bn��
w wieszak bez jednej nogi.
Ten zachybota� si� zupe�nie jak drzewo �cinane przez bohatera �Siedmiu narzeczonych dla
siedmiu drwali� i z przera�aj�cym PAC run�� prosto na gniazdo os, wreszcie� zatrzyma� si�
wsparty o owadzi� siedzib� niczym pijak o �cian�. Z wn�trza gniazda wygl�daj�cego jak
zmutowana pi�ka do rugby dobieg� cichy pomruk niezadowolenia� i tyle.
Rosie sta�a jeszcze przez chwil� zlana zimnym potem, po czym powoli odwr�ci�a si�, by
podzi�kowa� za ostrze�enie. Ujrzawszy Lokiego znieruchomia�ego w p� kroku niczym jaka�
grecka rze�ba atlety, tyle �e z wyka�aczk� przyklejon� do dolnej wargi, nie wytrzyma�a.
Wybuchn�a �miechem.
* * *
- Wi�c jednak zmieni� pan zdanie? - zapyta�a, patrz�c, jak Loki ostro�nie odsuwa wieszak i
stawia pod gniazdem stary kosz na pranie. K�amca wzruszy� ramionami.
- W�a�ciwie to pomy�la�em, �e pomys� zwiewania przed glinami wcale nie jest taki m�dry.
Wezm� tych trzech na siebie, z ciebie zrobimy ofiar�, a ja potem�
Potrz�sn�a g�ow�.
- Pomys� zwiewania przed glinami by� jedynym sensownym, je�eli mam wyj�� z tego ca�o.
Nie lubimy si� z miejscowym szeryfem.
Loki wskoczy� na st� i u�miechn�� si� paskudnie na widok Johny�ego. Ten natychmiast
uciek� za matk�. Dopiero potem wytar� o spodnie brudne od kurzu r�ce.
- A c� to takiego spowodowa�o ow� niech��? - zapyta� K�amca.
Rosie stan�a bokiem do syna i zas�oni�a mu uszy.
- Powiedzmy, �e nie pozwoli�am w�o�y� pewnemu skurwielowi tego, co chcia� mi wcisn��.
P�niej okaza�o si�, �e ten gnojek by� zast�pc�, a co gorsza, te� synem szeryfa.
- By�? - zapyta� Loki, unosz�c brwi. Dziewczyna u�miechn�a si� smutno.
- Moje
naplu�a prosto w twarz. S�d potraktowa� to jako obron� konieczn��
- Ale szeryf nie mo�e ci tego darowa�, tak? - doko�czy� K�amca, kiwaj�c g�ow�. - Wi�c
rzeczywi�cie gliny odpadaj�. Wcale bym si� nie zdziwi�, gdyby� w raporcie okaza�a si� jedn� z
ofiar tej rzezi. A ja przy tobie.
Us�ysza� co�. Podszed� do ma�ego okienka i przetar�szy je, wyjrza�.
- Chyba w�a�nie przyjecha� szanowny tatu�.
- Taki oble�ny grubas? Je�li tak, to na pewno on. Nie ma drugiego takiego w ca�ym stanie.
Nie zmie�ci�by si�.
Loki lekkim uk�onem pochwali� jej dowcip.
- Niez�e. Wi�c mo�e masz te� pomys�, jak st�d wyj��? - Powi�d� wzrokiem po strychu.
Rosie nie odpowiedzia�a, wi�c spojrza� na Johny�ego.
- Ch�opcze, czas zapomnie� o naszych ma�ych nieporozumieniach. Musisz mi pom�c�
* * *
Taylor, kln�c na czym �wiat stoi, wszed� do budynku. Wcale a wcale nie podoba�a mu si�
rola jedynego zaufanego. Zw�aszcza �e wi�za�a si� niemal tylko z obowi�zkami, bo szeryf
rzadko pami�ta� o czym� takim jak nagroda. Za to s�owo
wisie� nad ��kiem. Zna� je jak ma�o kto.
Zast�pca wkroczy� w szaro�� �mierdz�cego uryn� korytarza, wyci�gn�� bro� z kabury i
odbezpieczy�. Jej ci�ar w d�oni jako� zawsze dodawa� mu odwagi. Ale tym razem czu� si�
g�upio. W jego g�owie zaszumia�y niedawne s�owa koleg�w, te o wygl�dzie trzech le��cych w
mieszkaniu ofiar. Jak to powiedzieli? Kto� mia� chyba armat� z celownikiem.
Wzdychaj�c ci�ko, zacz�� powoli i ostro�nie wchodzi� po schodach: pierwsze pi�tro,
drugie� Tam przeszed� d�ugo�� korytarza i zajrza� przez wywa�one drzwi. Policjanci uwijali si�
jak w ukropie, zabezpieczaj�c �lady. Jeden z funkcjonariuszy zauwa�y� go i pokr�ci� g�ow�.
- Nigdzie ich nie ma - rzuci�. - Tylko ci trzej.
Taylor pokiwa� g�ow� ze zrozumieniem. Jego uwag� przyku�a ��tozielona plama na �rodku
pokoju. U�miechn�� si� z�o�liwie.
- Kt�ry nie wytrzyma�? - zapyta�. Gliniarz wzruszy� ramionami.
- To ju� by�o - odpowiedzia�, po czym wskaza� r�k� w stron� st�p Taylora. - W naszych
stoisz. A przy okazji, kiedy pojawi� si� ch�opaki ze stan�wki? Bardzo ch�tnie us�ysza�bym ju�
to ich nad�te
- Jad� - sk�ama� Taylor. - Ale znasz ich. Uwa�aj�, �e do trup�w nie musz� si� spieszy�.
Wtem z wy�szego pi�tra dobieg� ich wrzask dziecka. Zast�pca odwr�ci� si� gwa�townie,
uni�s� bro�. Powoli ruszy� w kierunku schod�w, z kt�rych ju� po chwili zbieg� Johny,
wrzeszcz�c jak op�tany. Policjant schowa� bro� i z�apa� ch�opca. Dzieciak przesta� krzycze�,
cho� nadal chlipa� nerwowo. Funkcjonariusz pog�adzi� go po w�osach.
- Co si� sta�o, ma�y? - zapyta�. Johny wskaza� palcem w g�r�.
- Tam - wydusi� z siebie. - Ten pan� robi brzydkie rzeczy mamie.
Taylor postawi� malca na ziemi i przyjrza� mu si� z uwag�.
- Nazywasz si� McNugget, prawda?
Johny potwierdzi� skinieniem g�owy, po czym przetar� nos r�kawem. Zast�pca szeryfa
zn�w wydoby� bro� z kabury.
- I twoja mama jest z tym panem na strychu?
Kolejne potakni�cie. Taylor u�miechn�� si�.
- Zaczekaj tu na mnie, dobrze?
Jak najciszej i jak najszybciej pobieg� na g�r�. Je�li si� pospieszy, mo�e zd��y jeszcze na
igraszki� Jako� niestraszny mu by� harleyowiec ze spodniami na wysoko�ci kolan. P�yn�ca z
ci�aru broni moc pomkn�a wzd�u� palc�w, wype�niaj�c go po brzegi.
Na igraszki nie zd��y�. I s�dz�c z tego, co ujrza�, nie mia� prawa zd��y�. Rosie co prawda
le�a�a na pod�odze w poszarpanym ubraniu, ale j�ki siedz�cego obok harleyowca, a ju�
zw�aszcza fragment z�amanego wieszaka tkwi�cy w jego brzuchu, �wiadczy�y wyra�nie o tym,
�e cho� Rosie McNugget cz�sto rozk�ada nogi, to tylko przed tym, przed kim sama chce.
Dziewczyna zauwa�y�a policjanta i u�miechn�a si� nerwowo.
- Zast�pca szeryfa - powiedzia�a przymilnie. - Jak to mi�o pana zobaczy�.
Taylor wycelowa� jej w g�ow�.
- Zaraz nie b�dzie ci tak mi�o, suko - wycedzi�. Jego palec powoli zwi�ksza� nacisk na
spu�cie.
I nagle harleyowiec zacz�� si� zmienia�. Zast�pca zauwa�y� to k�tem oka i w pierwszej
chwili wzi�� za grymas b�lu. Ale ju� za moment zorientowa� si�, �e ozdobiona blond brod�
twarz wpatruje si� w niego z w�ciek�o�ci�.
- Nie wolno tak m�wi� o mojej mamie! - ranny m�czyzna niemal wykrzycza� te s�owa.
Jego g�os brzmia� jak�
- Takie ma�e pytanie - rozleg�o si� za plecami Taylora. Zast�pca odwr�ci� si�, wbrew logice
doskonale wiedz�c, co zobaczy. Tak by�o w istocie. Ma�y Johny celowa� z wielkiego obrzyna
wprost w jego pier�. - Ogl�da�e� film �Omen�?
G�o�ny huk i nag�y, potworny b�l odebra�y mu ch�� do odpowiedzi.
* * *
Szeryf ufa� swojemu zast�pcy i wiedzia�, �e zadba o ka�dy szczeg�. Nawet przez my�l mu
nie przesz�o, �e Taylor m�g�by okaza� si� na tyle g�upi, by czeka�, a� przeciwnik wyci�gnie
bro�. Kto ma spluw� w r�ce, ten ma przewag� - to zasada stara jak �wiat. Kto ma przewag� i j�
traci, nie zas�uguje na to, by �y�.
Mimo wszystko, gdy z wn�trza budynku dobieg�y dwa strza�y, szeryf wcale nie mia�
pewno�ci, czy wszystko posz�o tak, jak powinno. Odetchn�� z ulg� dopiero, gdy z
kr�tkofal�wki dobieg� go pe�en przej�cia g�os Taylora.
- Czysto - powiedzia� zast�pca, nie wdaj�c si� w szczeg�y. Szeryf z u�miechem podrapa�
si� po poro�ni�tym szczecin� podbr�dku.
- Jestem z ciebie dumny, Taylor. Dzi� bawisz si� na m�j koszt.
Z g�o�nika dobieg� pomruk zadowolenia, a zaraz potem ponownie g�os zast�pcy.
- Pewnie chcia�by pan to zobaczy�. Zapraszam na strych. Ja tymczasem odwo�am
ch�opak�w.
- Ju� tam id� - rzuci�, odwieszaj�c mikrofon. Wysiad� z radiowozu i poprawi� kapelusz.
Wa�ne chwile wymagaj� odpowiedniej prezencji.
Zanim doszed� do drzwi wej�ciowych, min�li go funkcjonariusze dot�d obstawiaj�cy
mieszkanie. Zatrzyma� ich, wypyta� o zabezpieczenie �lad�w i zapewni�, �e sam poczeka na
koronera i policj� stanow�. Pozwoli� te� skorzysta� z barku w swoim gabinecie, zapewniaj�c,
�e dzi� raczej nie b�dzie mu potrzebny.
Taylora spotka� ko�o mieszkania Rosie. W�a�nie pochyla� si�, by przyklei� koniec
policyjnej ta�my do pod�ogi. Gdy wsta�, na moment skrzywi� twarz w grymasie b�lu. Szeryf
zauwa�y�, �e zast�pca ma strzaskane rami�.
- Prosz� na g�r�, szefie. - Taylor wykona� zdrow� r�k� zapraszaj�cy gest. - Pewna dama
czeka tam na pana.
Obaj wybuchn�li �miechem, jakby to by� najprzedniejszy dowcip w historii �wiata. Gdy si�
opanowali, zast�pca zszed� po schodach, zostawiaj�c szeryfa samego. Grubas poczeka�, a�
zamkn� si� drzwi na dole i dopiero wtedy kontynuowa� wspinaczk�. Na strych dotar�, ci�ko
dysz�c, z czo�em mokrym od potu. Mimo to, jak zauwa�y�, warto by�o.
Nieco na lewo od wej�cia le�a�
trzyma� zaci�ni�t� na skrwawionym no�u. Dalej, ale z pewno�ci� w zasi�gu r�ki harleyowca,
znajdowa�y si� zw�oki ch�opca z poder�ni�tym gard�em. Po plecach szeryfa przebieg� dreszcz.
Ale z t� akurat �mierci� jego zast�pca raczej mia� niewiele wsp�lnego.
Ponure rozwa�ania przerwa� mu nag�y, ledwo dostrzegalny ruch. Grubas spojrza� uwa�niej i
z miejsca zapomnia� o dzieciaku.
- Masz u mnie podwy�k�, Taylor - powiedzia�, kr�c�c g�ow� z uznaniem. - Zajebi�cie
wielk� podwy�k�.
Dziewczyna z pozoru wydawa�a si� martwa, co wcale nie by�oby takie z�e. Jednak jej
rozszerzone przera�eniem oczy i nerwowe, ograniczone ruchy d�oni sprawi�y szeryfowi jeszcze
milsz� niespodziank�. Jak w pornolu sado-maso! McNugget le�a�a zwi�zana, cho� w p�mroku
nie by�o tego wida�. Wi�kszo�� knebla zas�ania�y rozpuszczone w�osy.
T�u�cioch przykucn�� przy Rosie i z u�miechem wyj�� jej z ust star� pi�eczk� do ping-
ponga. Gor�co pragn��, by przed �mierci� cho� raz b�aga�a go o lito��.
- Uwaga, szefie! - wrzasn�a McNugget g�osem Taylora. - To pu�apka.
Pomimo swej tuszy szeryf niemal b�yskawicznie poderwa� si� na r�wne nogi i rozejrza� po
pomieszczeniu.
Przeci�gni�ty od drzwi do kub�a na pranie sznurek dostrzeg� w chwili, gdy ten napr�y� si�
gwa�townie. Kube� upad�, otwarta nagle klapa wypu�ci�a r�j w�ciek�ych os. A drzwi na strych
jednocze�nie si� zatrzasn�y.
* * *
Rosie i ma�y Johny wyszli przed budynek, zostawiaj�c za sob� pe�ne b�lu wrzaski
uwi�zionych na strychu m�czyzn. Trzymaj�c si� za r�ce, poczekali, a� czarny mercedes
wykr�ci i zahamuje tu� przed nimi. Wsiedli.
- I jak? - zapyta� Loki. Dalej ubrany by� w mundur zast�pcy szeryfa, ale gdzie� znikn�a
zdobi�ca rami� czerwona plama, a twarz na powr�t sta�a si� obliczem harleyowca.
- Dok�adnie tak, jak pan przewidzia� - odpar�a Rosie. - Trudno, by si� nie nabrali na te�
czary. Ale� dlaczego pan to zrobi�?
K�amca zerkn�� w lusterko.
- Taka moja praca. Jedni rozwo�� pizze, inni ratuj� damy z opresji, czy� nie?
Zauwa�y�, �e dziewczyna na tylnym siedzeniu odpowiedzia�a mu pe�nym ulgi u�miechem.
Jak na filmie, gdy popcorn si� ko�czy i wiadomo, �e zaraz b�dzie HAPPY END. Wyjechali
w�a�nie zza budynk�w i wpadaj�ce przez okno z�ote promienie s�o�ca roz�wietli�y jej twarz.
Przez jedn� kr�tk� chwil� dziewczyna wygl�da�a zupe�nie jak Sygin w dniu ich �lubu.
Brakowa�o tylko wianka ze stokrotek�
Loki westchn�� ci�ko. Stanowczo zbyt dawno nie odwiedza� �ony. B�dzie to musia�
nadrobi�. Kto wie, mo�e nawet go us�yszy, mo�e si� obudzi�
- A, zapomnia�bym - powiedzia� po chwili, raz jeszcze spogl�daj�c w lusterko. Tak jak si�
spodziewa�, z�udzenie min�o. - Twoi mili go�cie zostawili ci niespodziank�. Pod moim
siedzeniem jest czarna walizka.
Rosie si�gn�a po ni� i otworzy�a. Zapar�o jej dech.
- Ile tego jest? - wykrztusi�a.
- W sam raz, by� zaprosi�a mnie na obiad, nie uwa�asz? S�dz�, �e najwy�szy czas co�
zje��.
Odwr�ci� si� i spojrza� na Johny�ego.
- Masz na co� ochot�, partnerze?
- Hamburgera wielkiego jak ca�y stan - zawo�a� ch�opiec, rozk�adaj�c r�ce.
- Jak Teksas? Mam nadziej�, �e b�d� mieli do�� keczupu.
Wiecz�r
w Grecji
Stara kobieta od�o�y�a ksi��k�, wy��czy�a lampk� nad g�ow� i przymkn�a oczy. Wiej�cy
od morza wiatr przyjemnie g�adzi� j� po twarzy, a zachodz�ce s�o�ce ogrzewa�o wychud�� pier�.
Unios�a r�ce, przeci�gaj�c si� leniwie, w ko�cu po�o�y�a je na okrywaj�cym nogi kocu. Jak
na sw�j wiek czu�a si� i wygl�da�a wspaniale. Odwr�ci�a g�ow�, by powiedzie� o tym siedz�cej
w fotelu obok siostrze. Ta prychn�a.
- W twoim wieku ka�dy �yj�cy wygl�da wr�cz idealnie - powiedzia�a, poprawiaj�c okulary
zsuni�te na czubek nosa. - Ile znajomych ci os�b prze�y�o dwadzie�cia tysi�cy lat?
- Znasz odpowied� na to pytanie, An - kobieta odpar�a z u�miechem. - Ale ty wygl�dasz
du�o starzej. Za bardzo si� tym wszystkim przejmujesz.
- A jak, twoim zdaniem, mam si� nie przejmowa�?! - wykrzykn�a siostra. - Nasza
przepowiednia zawiod�a! Teraz ci skrzydlaci pomyle�cy pomy�l�, �e nie jeste�my im
potrzebne. Mo�e nawet przy�l� tu tego maniaka z tatua�em.
Pomimo �e w�o�y�a w te s�owa ca�y sw�j l�k, druga staruszka wcale nie sprawia�a wra�enia
przej�tej.
- Mia� anio�ek szcz�cie - rzuci�a tylko, wzruszaj�c ramionami. - Albo niejednoznacznie
utka�y�my wydarzenia. Zdarza si�.
An milcza�a przez chwil�.
- My�l�, �e to nie zas�uga naszego strachliwego go�cia - powiedzia�a w ko�cu. Jej oczy
zmieni�y si� w male�kie szparki, jak zawsze gdy przysz�o jej obcina� tkane przez siostry nici. -
Kto� mu pom�g�. I my�l� sobie, �e ten kto� zas�u�y� na w�asn� przepowiedni�.
Za�mia�a si� skrzekliwie i w tej samej chwili gdzie� na drugiej p�kuli pewien odziany w
sk�r� m�czyzna odstawi� talerz z ledwie napocz�tym posi�kiem. W jego g�owie nagle powsta�a
dziwna, obca my�l.
przepowiednia.
GALERIA
Alpy Szwajcarskie
Loki sta� na wzg�rzu i z satysfakcj� wpatrywa� si� w swoje dzie�o. Wiatr szala� w jego
rozpuszczonych w�osach, mr�z na twarzy, zdobi�c j� krwist� czerwieni� rumie�c�w� Kolejne
zimowe zwyci�stwo. Czy� mog�o by� co� cudowniejszego dla nordyckiego boga?
Od�o�y� palet� i starannie wytar� p�dzel, nie odrywaj�c oczu od obrazu. Czego� wci��
jeszcze mu brakowa�o. Zastanawia� si� przez moment, po czym roz�o�y� szmatk� i narzuci� na
sztalug�. Policzy� do trzech i �ci�gn�� z wpraw� magika. P��tno wygl�da�o teraz na du�o
starsze. Co najmniej sto lat.
K�amca u�miechn�� si�, odwr�ci� i uni�s� r�k� w ge�cie pozdrowienia.
- Mo�esz ju� wyj��, Gabrielu - powiedzia�. - I tak wiem, �e tam jeste�.
Z mroku wy�oni�a si� zakapturzona posta�.
- Dobra robota - pochwali�a, ods�aniaj�c g�ow�. L�ni�ca czarna grzywa archanio�a mieni�a
si� blaskiem ksi�ycowego �wiat�a. - Zw�aszcza ta chatka u podn�a g�r wygl�da ciekawie.
Loki skin�� g�ow�.
- Prawda? Troch� si� ba�em, �e umieszczaj�c domek nieco po lewej zachwiej� kompozycj�,
ale postanowi�em malowa� zgodnie z rzeczywisto�ci�. Musia�em jednak zastosowa� barw� o
dwa tony ciemniejsz�, maluj�c dach chaty, by stanowi� kontrapunkt. Inaczej zlewa�by si� z�
Archanio� nie kry� zaskoczenia.
- Od kiedy interesujesz si� malarstwem?
- Od jakiego� miesi�ca. - K�amca wzruszy� ramionami. - Uzna�em, �e powinienem sobie
znale�� jakie� relaksuj�ce hobby. Jak my�lisz, czy Johan Veritus b�dzie odpowiedni?
- Co prosz�?
- Podpis. Obraz jest sko�czony, gdy autor strzeli parafk� - wyja�ni� niegdysiejszy
mieszkaniec Walhalli. - A przecie� nie podpisz� si�
Na widok miny Gabriela pokr�ci� g�ow� z dezaprobat�.
- Jak ty si� nic nie znasz na sztuce - westchn��, si�gaj�c po w�ski p�dzelek. Gdy podpis by�
ju� gotowy, postarzy� go tak jak wcze�niej ca�y pejza�.
Chwil� stali w milczeniu. Archanio� przyjrza� si� uwa�niej o�nie�onym po�aciom
otaczaj�cego wzg�rze lasu i md�ym �wiat�om le��cej w dolinie wioski. Okolica by�a wr�cz
wymarzona dla cudu Bo�ego narodzenia. A� dziw, �e znaj�cy przysz�o�� Chrystus nie wybra�
na pocz�tek swej misji takiej w�a�nie alpejskiej wioseczki. I tak �wi�ta prawie wszystkim
kojarz� si� z zim�. I �niegiem�
- My�l� sobie - oznajmi�, przerywaj�c swoje rozmy�lania - �e zas�u�y�e� na ma�� premi�.
Si�gn�� do kieszeni p�aszcza i wyci�gn�� dwa pi�ra.
- Tak z okazji �wi�t - doda�, wr�czaj�c je K�amcy. Ten przyj�� podarek i sprawdziwszy
dok�adnie jako��, ostro�nie schowa� do kieszeni.
- Dzi�ki! - B��kitne oczy Lokiego zaiskrzy�y. - W�a�ciwie to ja te� mam co� dla ciebie.
W jego d�oni pojawi�a si� nagle elegancko zdobiona koperta. Gabriel uni�s� j� ostro�nie i
delikatnie otworzy�. W �rodku by�a jaka� tekturka.
- To zaproszenie - wyja�ni� K�amca. Wyci�gn�� pude�ko wyka�aczek, wydoby� jedn� i
w�o�y� do ust. - Na zabaw� sylwestrow� w kasynie w Monte Carlo.
Archanio� ju� pewniejszym ruchem wydoby� tekturowy prostok�cik.
- To mi�o z� - powiedzia�, zaczynaj�c czyta�, ale zaraz skrzywi� si� z niesmakiem. -
Bardzo �mieszne.
- Co takiego? - Loki zrobi� zdziwion� min�.
-
si� jak nigdy.
K�amca wzruszy� ramionami.
- Po prostu �le zrozumia�e� - odpar�.
- A co tu jest do rozumienia?
- Tylko to. - Palec nordyckiego boga pow�drowa� ku zaproszeniu. Zatrzyma� si� przy
przeczytanym chwil� wcze�niej nazwisku i, jakby po namy�le, zjecha� jeszcze linijk� ni�ej. -
- Sugerujesz, �e ja i� - zacz�� bo�y pos�aniec podejrzliwym tonem.
Loki wszed� mu w zdanie.
- Ta zabawa to przede wszystkim wielka impreza charytatywna - wyja�ni�. - Odb�dzie si�
na niej aukcja, a od ka�dego sprzedanego obrazu a� czterdzie�ci procent idzie na g�oduj�ce
dzieci. A skoro nadarzy�a si� okazja i ta modelka sama wpad�a mi w r�ce, pomy�la�em
- Ale po co ci do tego ja? Bo nie uwierz�, �e to tylko przyjacielski gest.
- I s�usznie - przyzna� K�amca. - Doszed�em do wniosku, �e taka �licznotka nie mo�e si�
pokaza� z byle �achmyt�. Musia�em jej znale�� jakiego� przystojniaka. No a kt� prezentuje si�
wspanialej ni� archanio� i do tego bo�y pos��
- Loki!
- Poza tym wy, skrzydlaci, macie t� zdolno�� do przekonywania si�� woli, a to mo�e si�
przyda�.
- Mog�em si� domy�li� - powiedzia� Gabriel. - A co si� sta�o z t� Mary Ann?
K�amca u�miechn�� si� szelmowsko.
- Zostawi�em j� w dobrych r�kach - odpar�. - Na pewno nie b�dzie �a�owa�a tej imprezy.
Ubierz si� jako� schludnie i wpadnij po mnie o �smej.
* * *
Gdy archanio� w nieskazitelnym, dopasowanym fraku zapuka� do drzwi hotelowego
pokoju, rozleg�o si� w�ciek�e
Na �rodku sta�a wysoka, szczup�a kobieta o si�gaj�cych ramion blond w�osach. Ubrana
by�a tylko w koronkow� bielizn�.
- Loki? - zapyta�.
- A kogo si� spodziewa�e�? - warkn�a dziewczyna ju� tonem K�amcy. - Zamknij drzwi i
poczekaj chwil�. Musz� si� ubra�.
Gabriel opanowa� zdziwienie i u�miechn�� si� z przek�sem.
- I pewnie nie za bardzo masz w co?- zadrwi�.
Odpowiedzia�o mu piorunuj�ce spojrzenie.
- Wiesz - odpar� Loki - gdyby nie ten tw�j s�ynny anielski defekt, kaza�bym ci si� pieprzy�.
- R�k� wskaza� na wypoczynkowy komplet w rogu pokoju. - Si�d� gdzie� sobie i poczekaj, a�
b�d� got�w� to znaczy gotowa. Pi�� minut.
Min�o jednak dobre p� godziny, zanim K�amca wyszed� z �azienki.
Znudzony archanio� wsta� z fotela i ju� mia� postuka� wymownie w tarcz� zegarka, ale
zastyg� z p�otwartymi ustami. Nawet mimo daru odporno�ci na kobiece wdzi�ki d�ugo nie
m�g� si� napatrzy� na czerwon� sukni� z si�gaj�cym biodra rozci�ciem, tr�jk�t g��bokiego
dekoltu, doskonale opalone ramiona i� Sta�by tak pewnie jeszcze d�ugo, gdyby z zachwytu nie
wyrwa�o go gniewne chrz�kanie.
- M�g�by� przesta�? - skrzywi� si� Loki. - Jeste� w ko�cu anio�em. A ja, wbrew pozorom,
facetem.
Gabriel zaczerwieni� si� i odwr�ci� wzrok.
- Chod�my - powiedzia�. I poszli.
Monte Carlo
Przez ca�� drog� Loki milcza� i tylko pilnowa�, aby odbicie jego dekoltu ani na chwil� nie
znikn�o z lusterka kierowcy. Na kr�tych, g�rskich drogach nie by�o to rozs�dne, zw�aszcza
zim�. Siedz�cy obok na tylnym siedzeniu Gabriel wyobra�a� sobie w r�nych wariantach, jak
w�z wpada w po�lizg i stacza si� po zboczu. Co prawda on nie mia� powod�w do strachu, ale
szofera szkoda� Jednak ten, cho� z pewno�ci� nie by� anio�em, najwyra�niej mia� podzieln�
uwag�.
- Zosta�o niewiele czasu - odezwa� si� wreszcie K�amca, gdy weszli do kasyna, a od�wierny
zabra� ich wierzchnie okrycia. Loki prowadzi� archanio�a przez ogromn�, wy�o�on� marmurami
sal� przechodni� i ca�y czas szepta�: - Ksi��� obieca� s�odkiej Mary Ann przewodnika po
wystawie i nie da�o si� go ju� odwo�a�. S�uchaj wi�c teraz uwa�nie. Przede wszystkim g�upi
u�miech. Szczerz z�by� O w�a�nie! Tam po lewej, przy stole bilardowym stoi sam ksi���
Monako, organizator tej imprezy. Mieli�my ostatnio okazj� pozna� jego syna, kt�ry zapowiada
si� na znacznie lepszego w�adc� ni� tatu�� Obok niego Leon Negerblack, aktor, z kt�rym�
- Kojarz� go - odszepn�� Gabriel. - Do niego jeszcze kiedy� wr�cimy.
- Zgadza si� - potwierdzi�a uczepiona jego ramienia blond pi�kno��. Ruchem g�owy
wskaza�a przeciwny kraniec sali. - Przy barze, tam g��biej� Nie gap si� tak, dyskretniej, to�
Ech, jako� wylecia�o mi jego nazwisko. C�, jestem przecie� blondynk�! - zachichota� K�amca.
- Ale to te� aktor. Zwykle grywa w g�upawych komedyjkach lub zabawia si� z transwestytami
w taks�wkach. W�a�nie rzuci�a go dziewczyna, dlatego tak pije. A tam, przy wej�ciu na g��wn�
sal� stoi� Cholera!
- Co si� sta�o? - spyta� zaniepokojony archanio�.
- Id� tu moje kole�anki po fachu - wyja�ni� cicho Loki. - Mia�em okazj� pozna� je na
podobnej imprezie, b�d�c w twojej obecnej roli. U�miechaj si� i pod �adnym pozorem nic nie
m�w. Ani s��weczka� Aaa, witam, kochane!
Odsun�� si� od Gabriela i z gracj� wyca�owa� policzki trzech nimf o piersiach pe�nych
silikonu i z nogami niemal do sufitu.
- Jak si� ciesz�, �e was widz�! Wygl�dacie tak cudnie!
- Ty r�wnie� jak zwykle �liczna, Mary Ann - zrewan�owa�a si� smuk�a Metyska o
zmys�owo wydatnych ustach. Sta�a w �rodku i wygl�da�a na zdecydowan� liderk� przyby�ej
tr�jki.
- Zawsze wiedzia�a�, jak o siebie zadba� - popar�a j� rudow�osa, ubrana w ziele� kole�anka.
By�a nieco okr�glejsza od pozosta�ych, ale w �aden spos�b nie dzia�a�o to na jej niekorzy��.
Loki tylko u�miechn�� si� i wzruszy� smuk�ymi ramionami.
- Wiecie, takie tam�
- Ale wida� skuteczne - wtr�ci�a si� trzecia, kr�tko ostrzy�ona brunetka, do tej pory
uwa�nie przygl�daj�ca si� Gabrielowi. - �adny, lepszy nawet ni� poprzedni. Ni� wszyscy oni
razem wzi�ci.
Ponownie zerkn�a na archanio�a, ale ten wydawa� si� niewzruszony. Patrzy� tylko z
przyklejonym g�upawym u�miechem, jakby w og�le nic nie s�ysza�. Za to Mary Ann wyra�nie
ubod�o wspomnienie o poprzednim menie.
- Nie trud� si�, Susan. - Loki skrzywi� si� w pe�nym z�o�liwo�ci u�miechu. - Nie jest zbyt
rozgarni�ty i na dodatek nie zna angielskiego. Wyobra�asz sobie? Ale masz racj�. Warto si�
by�o potrudzi�.
- Ty? Potrudzi�? - zapyta�a rudow�osa z rozbawieniem. - Ale� skarbie, zawsze mia�a�
ka�dego, jakiego tylko zapragn�a�.
Blondynka u�miechn�a si� promiennie. Jak my�liwy, kt�ry ustrzeli� najwi�kszego jelenia.
- Odbi�am go temu znanemu piosenkarzowi. Wiecie, temu od �adnych ballad i piosenek o
�wi�tach. Staruszek troch� robi� sceny.
- Chcesz powiedzie�, �e on� - Metysk� a� zatka�o ze zdumienia. - Znaczy tw�j i� on� a
teraz ty� razem? Prawdziwy gej! Jak tego dokona�a�?
Zapad�a pe�na podziwu cisza. Zadowolony Loki upaja� si� wra�eniem, jakie zrobi�. A
jeszcze bardziej tym, �e tak naprawd� Gabriel rozumia� ka�de jego s�owo i w przeciwie�stwie
do bywalc�w salon�w mia� konserwatywne pogl�dy.
Sta� przecie� przy Michale, gdy ten pali� ogniem Sodom�, a teraz w oczach tej tr�jki
dziewczyn sam by�� sodomit�.
Jednak K�amca wiedzia�, �e nie mo�e przeci�ga� tej chwili w niesko�czono��. No i
dostrzeg� ju� zbli�aj�cego si� w ich stron� m�czyzn� w uniformie kasyna.
- Przepraszam was, moje drogie, ale chyba idzie tu m�j, znaczy nasz przewodnik. Ma nas
oprowadzi� po galerii.
Modelki, cho� kipia�y z zazdro�ci, u�miechn�y si� s�odko. Loki z rozbawieniem
spostrzeg�, �e zrobi�y to niemal jednocze�nie.
- My te� powinny�my ju� wraca� na g��wn� sal� - oznajmi�a nagle brunetka.
Pozosta�e skwapliwie potwierdzi�y.
- Mi�o by�o ci� znowu zobaczy� - rzuci�a na odchodnym Metyska. Jej spojrzenie m�wi�o
wyra�nie, �e je�li b�dzie mia�a co� do powiedzenia w tej kwestii, nast�pne spotkanie nie nast�pi
zbyt szybko.
* * *
- Nie musia�e� tego m�wi� - mrukn�� z wyrzutem archanio�, korzystaj�c z okazji, �e ich
przewodnika zagadn�� jaki� gruby jegomo�� o siwych, g�stych bokobrodach. - �e niby ja i ten
piosenkarz, �e my�
Loki stan�� na palce i poca�owa� Gabriela.
- Anio�ku, nie r�b scen. Jak mo�esz by� tak ma�ostkowy?
- Jeszcze raz mnie poca�ujesz - Gabriel ze wstr�tem wytar� policzek - a zobaczysz, dlaczego
zw� mnie pos�a�cem �mierci.
Stali przez chwil�, czekaj�c, a� m�czyzna w uniformie sko�czy rozmawia� i zbli�y si� do
nich.
- Pani Mary Ann Garrety, jak mniemam? - zapyta� nienagann� angielszczyzn�. - Niestety,
nie podano mi nazwiska szanownego pana.
- M�j towarzysz nazywa si� Gabrielo Messaggero. Ale jest W�ochem i nie m�wi po
angielsku.
Przewodnik u�miechn�� si�. Z siwymi, zaczesanymi do ty�u w�osami, nienagann� sylwetk�
i w doskonale skrojonym stroju wygl�da� jak najprawdziwszy angielski lokaj. Z rodzaju tych,
kt�rzy taktu i og�ady maj� w sobie wi�cej ni� ich lordowie.
- My�l�, �e nie b�dzie to �aden problem, szanowna pani - stwierdzi�. - Do�� biegle
pos�uguj� si� j�zykiem w�oskim.
Lekko schyli� g�ow�.
- Signore Messaggero.
Archanio� zrewan�owa� si� uk�onem. Na szcz�cie obdarzony by� darem j�zyk�w.
- Pozwol� pa�stwo, �e oprowadz� po galerii - przewodnik ruszy� w stron� g��wnej sali. -
Nie ma tu dzi�, niestety, zbyt wielu wielkich dzie�, ogromna szkoda, zwa�ywszy na szczytny
cel, jaki przy�wieca dzisiejszej aukcji, ale Jego Ksi���cej Mo�ci uda�o si� pozyska� kilka
pere�ek. Mam nadziej�, �e znajd� pa�stwo co� dla siebie.
Zd��y� powt�rzy� to wszystko po w�osku, niemal s�owo w s�owo, zanim dotarli na miejsce.
W �rodku panowa� i�cie targowy gwar. Niewielkie grupki ludzi skupione w kilku punktach
olbrzymiej sali komentowa�y upatrzone dzie�a, a ka�dy, nie przerywaj�c subtelnej konwersacji,
szacowa� jednocze�nie, ile b�d� gotowi zap�aci� jego konkurenci. Stoj�cy na podwy�szeniu
panowie uzbrojeni w niewielkie m�oteczki dokonywali ostatnich poprawek w porz�dku
licytacji.
Przewodnik odwr�ci� si� do Lokiego, z wewn�trznej kieszeni fraka wyci�gaj�c tabliczk� z
numerem czterdzie�ci dwa.
- Prosz� o wybaczenie, ale na �mier� o niej zapomnia�em. Niestety otrzymali pa�stwo tylko
jeden numer, kt�ry jest przypisany madame Garrety. Je�li pani sobie �yczy, mog� przynie��
drug� dla pana Messaggero. Z identycznym numerem, wtedy zakupy b�d� naliczane na to samo
konto.
K�amca pokr�ci� g�ow�.
- Nie b�dzie takiej potrzeby - zapewni�. - Nie b�d� bra�a udzia�u w aukcjach, bo kompletnie
si� na tym nie znam - zachichota�, uroczo trzepocz�c rz�sami. - Gabrielo, ty to we�, anio�ku.
Przekaza� tabliczk� swemu milcz�cemu W�ochowi, po czym stan�� na palcach, by szepn��
mu jeszcze do ucha:
- Mam dziwne wra�enie, �e tamten blondyn si� na mnie gapi. Mo�esz sprawdzi�, czy on
aby nie leci na m�j ty�ek? Nie chc� k�opot�w.
Archanio� zerkn�� dyskretnie we wskazanym kierunku, marszcz�c brwi, jak zawsze gdy
skanowa� czyje� umys�y. Pokiwa� g�ow� lekko zaczerwieniony.
Loki u�miechn�� si�.
- Czy dobrze kojarz�? - zapyta� przewodnika. - Tamten d�entelmen w kremowym
garniturze i z apaszk� na szyi to Gerard Frotenbauer, ten s�ynny niemiecki miliarder-filantrop?
- Owszem, to on we w�asnej osobie. - Ku zdumieniu K�amcy dystyngowany starszy pan nie
spojrza� nawet we wskazanym kierunku. Prawdziwy profesjonalista, m�g�by wskaza�
umiejscowienie dowolnego go�cia na sali, nie zastanawiaj�c si� d�u�ej ni� pi�� sekund.
- Mo�emy ju� rusza�? - zapyta�. - Nie chcia�bym, by co� pa�stwa omin�o.
Poprowadzi� ich wzd�u� �cian, zatrzymuj�c si� przy ka�dym obrazie i omawiaj�c go kr�tko.
- A tutaj umieszczone zosta�y p��tna mistrz�w holenderskich - powiedzia�, gdy zbli�yli si�
do niemal osobnej wystawy urz�dzonej w rogu sali. - Tam, prosz� zobaczy�, znajduje si�
�Wskrzeszenie �azarza� Rembrandta. Niestety, to jedyne dzie�o tego wielkiego artysty tutaj,
zreszt� tylko wypo�yczone. A tam, nieco po lewej obraz van Swanenburga z Lejdy. Je�li si�
pa�stwo orientuj�, by� on nauczycielem Rembrandta. Artysta nie zatytu�owa� dzie�a, ale m�wi
si�, �e to jego autoportret. Niestety, r�wnie� nie na sprzeda�.
Wolno przesuwali si� naprz�d, s�uchaj�c przy ka�dym malunku po angielsku i w�osku, �e
zaskakuj�ca technika, frapuj�cy temat, mistrzowskie uj�cie, a cena wywo�awcza tylko�
Gabrielowi by�o �al mi�o�nik�w sztuki, �e musz� si� tak m�czy�. Czasem tylko
przewodnik, specjalnie dla Mary Ann, dodawa� jaki� pikantny szczeg�lik z �ycia artysty, a Loki
jak na komend� zaczyna� trzepota� rz�sami. Gdy jednak starszy m�czyzna odwraca� wzrok,
obaj, K�amca i archanio�, coraz cz�ciej rozgl�dali si� ze znudzeniem.
Wreszcie dotarli pod ogromn� ram� zas�oni�t� p��tnem. Loki u�miechn�� si� szelmowsko
do swego towarzysza.
- A to, szanowni pa�stwo - zacz�� przewodnik - jest cel wielu naszych dzisiejszych go�ci.
Zaginiony obraz Jacksona Pollocka, kt�ry cudownie odnalaz� i zaoferowa� naszej galerii
pragn�cy zachowa� anonimowo�� kolekcjoner. Przez ostatni miesi�c jedenastu ekspert�w
sprawdza�o autentyczno�� dzie�a i wszyscy zgodnie potwierdzili, �e nie m�g� namalowa� go
nikt inny. Przepraszam na moment.
Energicznym krokiem podszed� do m�odego kelnera trzymaj�cego w opuszczonej r�ce tac�
z drinkami i szepn�� ch�opcu kilka s��w. Ten zaczerwieni� si� i b�yskawicznie podni�s� rami� na
wysoko�� brzucha.
- Co mu powiedzia�? - zainteresowa� si� archanio�.
-
s�u�bowe po�ajanki - wyja�ni� Loki. - A ten obraz Pollocka to i nasz cel.
Gabriel uni�s� brwi.
- Chcesz go kupi�? - zapyta�.
- Nie, raczej pom�c sprzeda�. Ma najwy�sz� cen� wywo�awcz�, ale i tak wszyscy ostrz�
sobie na niego z�by. Dzieciaki z ca�ej pieprzonej Afryki b�d� mie� �arcia na miesi�c�
K�amca rozejrza� si� i u�miechn�� do kogo� w t�umie.
- Kiedy wr�ci przewodnik, powiedz mu, �e poszed�em si� przewietrzy� - poleci�. - Musz�
za�atwi� par� spraw przed wieczorem. Spotkamy si� pewnie ko�o dwunastej. Baw si� dobrze i
dzia�aj. Pami�taj, �e cel jest szczytny.
Zanim archanio� zd��y� zaprotestowa�, zosta� sam. Przez chwil� wpatrywa� si� w zakryte
p��tnem malowid�o, po czym ruszy� zobaczy� przebieg pierwszej aukcji.
Licytowano jaki� pejza�. Z daleka wygl�da� jak kiczowaty zach�d s�o�ca nad wod�, ale
oferty sz�y ca�kiem wysoko. Mo�e dlatego, �e g��wni zainteresowani, niski oble�ny grubas i
zbyt intensywnie wypudrowana pani po pi��dziesi�tce, wyra�nie chcieli co� sobie nawzajem
udowodni�.
- �Zach�d s�o�ca nad Tamiz�� - szepn�� po w�osku przewodnik, kt�ry nagle pojawi� si� tu�
obok Gabriela. - Artysta nieznany, ale kr��� pog�oski, �e to dzie�o Jego Ksi���cej Mo�ci. Warto
mie�.
Archanio� skin�� g�ow�. Troch� dra�ni� go piskliwy g�os wypudrowanej damy, wola� wi�c
obejrze� uwa�niej obrazy wisz�ce z ty�u sali. Przewodnik szed� krok za nim. Nie pyta� o Mary
Ann, wida� by�o jednak, �e wci�� jej wypatruje, got�w pojawi� si� na jedno skinienie. Gabriela
zaciekawi�o tylko, co by�o tego g��wn� przyczyn� - profesjonalizm czy nowe cia�o Lokiego.
Nast�pna aukcja wygl�da�a ju� znacznie ciekawiej. Podobnie zreszt� jak licytowany obraz.
Amator�w �Kary dla Marchiasza� autorstwa wsp�czesnego malarza z RPA by�o pi�ciu i ka�dy
przebija� z r�wn� zawzi�to�ci�. Podczas tego starcia naprawd� czu�o si� magi�. Tabliczki sz�y
w g�r� i opada�y, popiskiwa�y klawisze palmtop�w i klawiatury przeno�nych komputer�w.
R�ni ludzie mruczeli do siebie, raz po raz powtarzaj�c ostatni� sum� podan� przez
prowadz�cego.
Gabriel sta� dobre pi�� minut, z rosn�cym podnieceniem ws�uchuj�c si� w coraz to wy�sze
oferty. S�ysza� wahania ludzi, gdy zaczynali podawa� stawki, i wr�cz euforyczne westchnienia,
gdy ko�czyli je wykrzykiwa�. Odruchowo zacz�� sczytywa� my�li licytuj�cych. W jednej
chwili uderzy�a go skumulowana mieszanina l�ku, podniecenia i rado�ci. A� zakr�ci�o mu si� w
g�owie. Otoczy�y go sumy i kwoty - ka�da z nich po��czona z gam� r�norakich uczu�. To by�o
niesamowite� i wspania�e.
W ko�cu nie wytrzyma�, uni�s� tabliczk� i podbi� cen� Za wysoko.
Wszyscy, mo�e z wyj�tkiem przewodnika, kt�ry zachowa� twarz pokerzysty, spojrzeli na
niego ze zdumieniem. Nawet prowadz�cy zaniem�wi� na moment, zaraz jednak na nowo podj��
si� odliczania. Archanio�owi przesz�a aukcyjna gor�czka i spojrzawszy niepewnie na stoj�cych
najbli�ej graczy, uderzy� jednego z nich strumieniem my�li. Trafiony b�yskawicznie podni�s�
tabliczk� i wykrzycza� now� ofert�. Gabriel odetchn��, pospiesznie si� oddalaj�c.
* * *
D�ugo b��dzi� po sali, cz�stuj�c si� smako�ykami ze stoj�cych wzd�u� �ciany sto��w i
rozmawiaj�c z przewodnikiem. Mo�e troch� snob, jednak po d�u�szej pogaw�dce okaza� si�
ca�kiem sympatycznym cz�owiekiem i praktykuj�cym katolikiem.
Archanio� zagl�da� w�a�nie do talerza z ostrygami, obja�niaj�c towarzyszowi zawi�o�ci w
hierarchii anielskich ch�r�w, gdy poczu� na swym ramieniu r�k�. Odwr�ci� si� gwa�townie.
Przed nim sta� na oko trzydziestoletni facet, mocno ju� podchmielony. W lewym r�ku trzyma�
napocz�t� butelk� whisky, w prawej szklank�. I szczerzy� z�by.
- Widzia�em przed chwil� twoj� dziewczyn� - wybe�kota� nieznajomy. - I pomy�la�em, �e
pewnie chcesz si� napi�.
Gabriel ju� mia� zamiar zapyta�, co jest nie tak z jego dziewczyn�, ale us�ysza� g�os
przewodnika i przypomnia� sobie, �e przecie� oficjalnie nie zna angielskiego. Odczeka�
cierpliwie do ko�ca t�umaczenia, po czym zada� pytanie po w�osku.
- Jeszcze nie wiesz, tak? - zdziwi� si� nieznajomy, gdy starszy pan mu je powt�rzy�. - C�
przyjacielu, wszystkie one to dziwki i twoja wcale nie stanowi wyj�tku. Wysz�a w�a�nie z
jakim� bogatym paniczykiem na balkonik, a wierz mi, na tym si� nie sko�czy�
Archanio� zerkn�� w stron� pot�nego okna i rzeczywi�cie ujrza� stoj�c� na balkonie par�
�ciskaj�c� si� nami�tnie. Kobiet� by� niew�tpliwie Loki, m�czyzn� za� najprawdopodobniej
Frotenbauer.
Przewodnik przet�umaczy�, wyra�nie krzywi�c si� przy s�owie
- Je�li mog� doda� co� od siebie, signore Messaggero - zako�czy�. - To uwa�am, �e by�a to
zniewaga wymagaj�ca zaj�cia ostrego stanowiska.
Archanio� popatrzy� na niego zdumiony, w pierwszej chwili nie wiedz�c, o co chodzi.
Zerkn�� te� na twarze gromadz�cych si� wok� ludzi. Ze wszystkich m�g� wyczyta� to samo.
�e powinien zareagowa� I przypomnia� sobie, �e tutaj Loki to przecie� nie Loki, tylko s�odka
Mary Ann.
- Si, certo! - odpowiedzia� z u�miechem mi�emu starszemu panu, a chwil� potem jego pi��
pomkn�a z pr�dko�ci� b�yskawicy ku twarzy nieznajomego. Ten zachwia� si� zdezorientowany,
po czym run�� jak d�ugi na ziemi�.
Gabriel wytar� r�k� o kamizelk� i u�miechn�� si� przepraszaj�co, a t�um nagrodzi� go
gor�cymi oklaskami. Przewodnik us�u�nie podsun�� mu miseczk� z lodem, by m�g� do�
wsadzi� d�o�. Odm�wi�.
Z oddali rozbrzmia� d�wi�k dzwonka i wsz�dzie pojawili si� kelnerzy z tacami pe�nymi
kieliszk�w szampana. Dochodzi�a dwunasta.
* * *
G��wna licytacja odby�a si� zaraz po p�nocy. Loki odnalaz� Gabriela w t�umie i klepn�� go
w rami�.
- Co ty�? - sykn�� archanio�, ale K�amca gestem nakaza� mu milczenie.
- Patrz teraz uwa�nie - wyszepta�.
Z pocz�tku nic si� nie dzia�o. Ale gdy ods�oni�to obraz, gdy przebrzmia�y liczne ochy i
achy na jego cze��, rozgorza�a walka wieczoru. Pomimo do�� wysokiej ceny wywo�awczej
ch�tnych znalaz�o si� wielu. To nie by�o ju� jakie� tam dzie�ko podrz�dnego p��tnoskroba. To
by� Pollock, nazwisko, za kt�re warto zap�aci�.
Szybko si� jednak okaza�o, �e niewielu entuzjast�w tw�rcy sta� by�o na jego zaginione
dzie�o. Liczba wznoszonych w g�r� tabliczek kurczy�a si� gwa�townie. Gdy licytant�w zosta�o
tylko dw�ch, Loki szturchn�� Gabriela.
- Archaniele, poznaj pot�g� kobiecych wdzi�k�w - wyszepta�.
Prowadz�cy drugi raz wywrzeszcza� zlicytowan� cen� i ju� szykowa� si� do trzeciego, gdy
nagle suma zosta�a podwojona. Po sali przebieg�o westchnienie pe�ne zdumienia, a zaraz za nim
gar�� oklask�w.
Nowy lider nied�ugo cieszy� si� jednak zwyci�stwem, gdy� jego przeciwnik w mig dokona�
podobnego zabiegu. Maszyna ruszy�a i - Gabriel czu� to wyra�nie - mniej ju� chodzi�o o
Pollocka, a bardziej o gr� ambicji.
Walka trwa�a dobry kwadrans, a cena wzbogaci�a si� ju� o tak� kolekcj� zer, �e nawet
prowadz�cy nerwowo ociera� pot z czo�a. W ko�cu jeden z zawodnik�w, setny raz
wystukawszy co� na kalkulatorze, skapitulowa�.
Zwyci�zca - Frotenbauer, kt�ry przed aukcj� zd��y� si� przebra� i wygl�da� teraz jak
ameryka�ski macho epoki twista, przy wt�rze g�o�nych braw podszed� do stolika, by dope�ni�
formalno�ci. Po chwili, trzymaj�c w r�ce niewielki kwit, podszed� do Lokiego.
- Oto i obraz, droga pani - powiedzia� z u�miechem, wr�czaj�c mu �wistek. - Licz�, �e i ty
dotrzymasz swojej cz�ci umowy - doda�, lekko zezuj�c na archanio�a.
- Oczywi�cie, panie Frotenbauer - zaszczebiota� K�amca. - Pozwoli pan, �e za chwilk� do
pana do��cz�.
- B�d� czeka� z niecierpliwo�ci� - zapewni� m�czyzna i ruszy� w stron� toalet.
- Co ty znowu kombinujesz? - zapyta� Gabriel.
- Musz� tylko dotrzyma� umowy - odpar� z rozbawieniem Loki. - Spotkamy si� przy
wyj�ciu. Za kwadrans albo nawet szybciej.
* * *
Archanio� ledwie zd��y� po�egna� si� z przewodnikiem, gdy wymin�� go czerwony jak
burak Frotenbauer. M�czyzna szybkim krokiem zd��a� ku wyj�ciu i wida� by�o, �e z wielkim
trudem zmusza si�, aby nie biec. Chwil� p�niej, ko�ysz�c biodrami, nadszed� Loki.
- Co� ty mu zrobi�? - zapyta� bo�y pos�aniec.
- Pokaza�em mu. - K�amca skrzywi� si� w u�miechu. - Ale on nie to chcia� zobaczy�. Moja
przemiana w kobiet� nie by�a ca�kowita i troch� si� zawi�d�.
Gabriel zamruga� z niedowierzaniem. Loki chwyci� go pod rami�.
- Chod�, zanim postanowi odebra� mi obraz. Poza tym chyba do�� ju� narobili�my
k�opot�w s�odkiej Mary Ann.
* * *
Loki spa� w najlepsze, gdy do drzwi jego hotelowego pokoju kto� za�omota�. B�g wsta�,
spi�� w�osy i przyg�adzi� brod�. Powoli podszed� do drzwi. Za progiem sta� Gabriel.
- Nie mog�e� jako� przez �cian�? - skrzywi� si� K�amca. - W promieniu �wiat�a albo co�?
Od tego �omotania omal mi m�zg nie odpad�.
Archanio� rozsiad� si� w fotelu, nie czekaj�c na zaproszenie.
- Po tej naszej akcji - zacz�� - postanowi�em sobie, �e zapoznam si� lepiej z tw�rczo�ci�
pana Pollocka. Ot tak, dla poszerzenia wiedzy. I nie zgadniesz, czego si� dowiedzia�em.
Zamilk� na chwil�, licz�c, �e Loki zacznie zgadywa�, o co chodzi. Ten jednak nie wydawa�
si� zainteresowany teleturniejami.
- Ot� ten obraz, kt�ry dosta�e�, �Ragnarok��
- Co z nim? - spyta� Loki z cierpi�tnicz� min� kogo�, kogo w �rodku nocy budzi
pomy�kowy telefon.
- Wygl�da dok�adnie tak samo jak �Rytm jesieni�, tylko dob�r barw ma inny. My�l�, �e ci�
oszukano, a ten obraz to falsyfikat!
Loki, ponownie przyczesawszy brod�, podszed� do le��cego na krze�le garnituru.
Wyci�gn�� z marynarki z�o�ony na cztery arkusz papieru i poda� go archanio�owi.
-
Archanio� uni�s� g�ow� znad kartki. Z�o�y� j� i poda� K�amcy.
- Nie rozumiem.
- To proste - odpar� K�amca, wzruszaj�c ramionami. - Przez kilka tygodni przygl�da�em si�
�Rytmowi jesieni�, by zapami�ta� ka�dy szczeg�, kszta�t ka�dego zacieku. A potem kupi�em
zwyk�e p��tno i na�o�y�em iluzj�, zmieniaj�c tylko kolory. Ludzie patrz� po pozorach. A ju�
zw�aszcza nad�ci fachowcy. Rozpoznali Pollocka, bo to w pewnym sensie by� Pollock, tylko
troch� pokolorowany� W�tpi�, by ktokolwiek si� zorientowa�� Pr�cz ciebie oczywi�cie,
Gabrielo. Zrobi� si� z ciebie prawdziwy koneser.
Po chwili pos�pnego milczenia archanio� klepn�� Lokiego w rami�.
- Nie mieszaj mnie wi�cej do takich rzeczy - powiedzia� i nie czekaj�c na odpowied�,
wyszed�, cicho zamykaj�c za sob� drzwi.
Zatrzyma� si� przy windzie. Wcisn�� przycisk.
- G�oduj�ce afryka�skie dzieci� - mrukn��, kr�c�c g�ow�.
CICHA NOC
Wroc�aw
�wi�ty Miko�aj ucieka� przez miasto, a elf-pomocnik pod��a� w �lad za nim.
Ulica, kt�r� biegli, nie r�ni�a si� niczym szczeg�lnym od innych g��wnych ulic w wielkich
miastach - pe�na by�a kolorowych sklepowych witryn, sun�cych powoli samochod�w i
spiesz�cych gdzie� ludzi, tego wieczoru najpewniej do dom�w na wigilijn� kolacj�. Z
niesionych reklam�wek wystawa�y nawet zakupione w ostatniej chwili pi�knie opakowane
prezenty.
Pada�o. Niby nie deszcz, ale to, co dociera�o do ziemi, w niczym nie przypomina�o bia�ej
�niegowej ko�derki. Niemal z miejsca zmienia�o si� w �lisk� czarnoszar� brej�, postrach
nieostro�nych staruszk�w.
Miko�aj dobieg� do skrzy�owania i, nawet nie zwalniaj�c, ruszy� na drug� stron� ulicy.
Zatr�bi� klakson.
- Gdzie na czerwonym, kretynie?! - wrzasn�� jaki� kierowca, kt�ry tylko cudem nie wpad�
w po�lizg.
�wi�ty nawet si� nie obejrza�. Nie musia�. Ludzie cz�sto mu m�wili, �e chyba ma oczy
naoko�o g�owy. Doskonale wiedzia�, co dzieje si� za nim i jak niewiele brakowa�o, by wszystkie
ogniwa ogromnego �a�cucha samochod�w nie wyhamowa�y w por�. Ale wiedzia� te�, �e nie
mo�e si� teraz zatrzyma� ani nawet zwolni�. Nie teraz.
- Z�odziej - rozleg�o si� za jego plecami. - �apcie tego Miko�aja! Okrad� dzieci!
Przechodnie nie zareagowali. �apa� z�odzieja w wigilijny wiecz�r, sp�ni� si� przez to na
kolacj� i kto wie - mo�e nawet dosta� po twarzy? Nie po to p�ac� podatki. Elf najwyra�niej
zrozumia� nastroje spo�eczne, bo przy nast�pnym okrzyku by� ju� skuteczniejszy:
- Trzymajcie go! Zboczeniec!
Kto� zast�pi� drog� uciekaj�cemu i spr�bowa� z�apa� za przyklejon� brod�. �wi�ty
wywin�� si�, waln�� napastnika pi�ci� w brzuch, a biodrem pchn�� w stron� sklepowej witryny.
Jednak goni�cy go elf by� coraz bli�ej.
I wtedy w�a�nie z pobliskiego sklepu wysypa�a si� nagle z dwudziestka Miko�aj�w, ka�dy z
reklam�wk� pe�n� cukierk�w. Kilku z nich, korzystaj�c z uprzejmo�ci kierowc�w, przebieg�o
szybko przez ulic�, a pozostali ruszyli w jedn� i drug� stron�, rozdaj�c �akocie dzieciom, a
ulotki starszym. Zadyszany �wi�ty nie mia� poj�cia, co reklamuj� jego pobratymcy ani
dlaczego zaczynaj� to robi� dopiero w wigilijny wiecz�r. Ale dzi�ki nim mia� nadziej� uratowa�
sk�r�.
Elf r�wnie� dostrzeg�, co si� szykuje. Przyspieszy�, jednak za p�no. Miko�aj by� ju�
pewien, �e zd��y. Wpad� mi�dzy pierwsz� par� przebiera�c�w w czerwonych czapkach i
przecisn�� si� mi�dzy nimi, uderzaj�c od do�u w jedn� reklam�wk� z cukierkami. Tak jak
oczekiwa�, zawarto�� zasypa�a chodnik, a wszystkie dzieci na ulicy skwapliwie zaoferowa�y
sw� pomoc w sprz�taniu. �wi�ty tymczasem min�� drug� i trzeci� par� swych sobowt�r�w, po
czym skr�ci� wprost do najbli�szej bramy. Na moment zamar�, widz�c skrzynk� domofonu, ale
drzwi okaza�y si� otwarte. Wzdychaj�c z ulg�, wbieg� na podw�rze i kucn�� mi�dzy
pojemnikami na �mieci.
Min�� dobry kwadrans, zanim w og�le odwa�y� si� poruszy�. P�uca pali�y go �ywym
ogniem, a w pe�nych �liny ustach czu� metaliczny posmak. Mimo to nie pozwoli� sobie ani na
g��bszy oddech, ani tym bardziej na spluni�cie. Ca�e jego cia�o dr�a�o z wysi�ku� I nie tylko.
W ko�cu wyszed� z ukrycia, otrzepuj�c czerwony kubrak i pr�buj�c wypl�ta� ze sztucznej
brody pachn�c� wspomnieniem mi�ty gum�. Nie da�o si�, wi�c mocnym szarpni�ciem wyrwa�
ca�y k��b bawolego w�osia i cisn�� go na ziemi�.
- I tak musz� si� tego pozby� - powiedzia� na g�os. - W tym na pewno mnie rozpozna.
- Bez tego te�, �wiatowidzie - us�ysza�.
Miko�aj uni�s� g�ow� i zobaczy� siedz�cego na murku elfa. Spiczastouchy trzyma� w r�ku
pistolet. U�miecha� si�.
- Szach i mat, brachu - rzuci� z drwin�.
�wi�ty �ci�gn�� z g�owy czerwon� czapk�. Pokr�ci� g�ow� z rezygnacj�.
- Wi�c to ju� koniec? - zapyta�.
Elf zeskoczy� i podszed� na kilka krok�w, pilnuj�c si� jednak, by nie wej�� w zasi�g r�k
przeciwnika.
- Tak, �wiatowidzie - potwierdzi�. - To ju� koniec. Jak mawiaj�, z wiary powsta�e�, a w
nico�� si� obr�cisz. Got�w?
- A je�li odpowiem, �e nie?
- Nie warto - odpar� elf, wzruszaj�c ramionami. - Mam zabawn� puent� na ka�d� okazj�.
Miko�aj westchn��, po czym rozejrza� si� po podw�rku. Szare, odrapane i �mierdz�ce, z
wykrzywionym przerdzewia�ym trzepakiem. Z pewno�ci� nie nale�a�o do pierwszej dziesi�tki
miejsc, gdzie chcia�by zgin��. Nawet niebo by�o jak za kratami, odgrodzone rozci�gni�tymi na
wysoko�ci drugiego pi�tra sznurami na pranie. S�usznie kto� zauwa�y�, �e �mier� nie wybiera.
Na pewno nie miejsca, gdzie si� pojawia. A je�li nawet, to w swych wyborach nie kieruje si�
dobrym gustem.
- Ko�czmy to - wyszepta� zdemaskowany �wiatowid. - Jestem got�w.
Elf ju� mia� co� odpowiedzie�, gdy nagle tu� nad nimi otworzy�o si� okno. Spiczastouchy
b�yskawicznie schowa� r�k� z pistoletem za plecami.
- Tylko bez sztuczek - sykn�� i nieznacznie uni�s� g�ow�.
Z okna pierwszego pi�tra spojrza�a na niego pyzata, umorusana czym� buzia.
- Naprawd�, tatusiu! - krzycza� kto� wewn�trz mieszkania. - Naprawd� jest tam �wi�ty
Miko�aj. I to prawdziwy, bo z pomocnikiem.
Po chwili w oknie pojawi�a si� druga g�owa uzbrojona w dwa stercz�ce w g�r� kucyki.
- Chod�, zobacz, tato! - zawo�a�a pe�nym przej�cia g�osem dziewczynka. - Dalej tu s�.
- Odsu�cie si� od okna - rzuci� m�ski g�os z g��bi. Ma�a wystawi�a r�k� i pomacha�a
Miko�ajowi przyja�nie.
- Odmachaj - sykn�� elf.
�wiatowid pos�usznie spe�ni� rozkaz. Doda� tak�e zupe�nie nadobowi�zkowy u�miech.
Szczery, cho� troch� zbyt smutny.
- Co teraz?
- Powoli ruszaj w stron� bramy - wyszepta� niedosz�y zab�jca. - Tylko bez g�upich
numer�w, bo roz�
Umilk�, gdy w oknie pojawi� si� ojciec dziewczynki. W zapadaj�cym powoli mroku da�o
si� dojrze� jedynie jego czarn� sylwetk� na tle ��tego �wiat�a z wn�trza mieszkania.
- Panowie si� zgubili? - zapyta�.
Elf zadar� g�ow� i pos�a� mu pogodny u�miech.
- Ale� sk�d, my tylko�
- Nie mamy dok�d p�j�� - doko�czy� g�o�no Miko�aj. - Jeste�my bezdomnymi z o�rodka
brata Alberta. Mieli�my dosta� prac� w�
A� sykn�� z b�lu, gdy �okie� drugiego przebiera�ca uderzy� go pod �ebra. Mimo to m�g�
by� z siebie dumny. Je�li w�a�nie pojawi�a si� jego szansa, wykorzysta� j� nale�ycie. Je�li nie,
no c�, zawsze warto spr�bowa�.
M�czyzna w oknie uni�s� r�k� i podrapa� si� po g�owie, po czym na chwil� znikn�� im z
oczu.
- Kochanie, czy mo�esz do�o�y� jeszcze jedno nakrycie? - us�yszeli. - W tym roku
niespodziewanych go�ci b�dzie dw�ch.
* * *
- My�lisz, �e to ci co� pomo�e? - sykn�� elf, gdy wspinali si� po schodach na pierwsze
pi�tro.
Miko�aj wzruszy� ramionami.
- Ju� pomog�o - odpar�. - Wiedzia�em, �e nie zabijesz mnie na ich oczach. To by si� nie
spodoba�o twoim panom, co? Zasia�oby zgorszenie, a� Jak to by�o?
- Znasz �wi�t� Ksi�g�, �wiatowidzie? - Elf wydawa� si� naprawd� zdziwiony.
- Znam wiele �wi�tych ksi�g, Loki, trzeba zna� zwyczaje wroga.
Na g�rze szcz�kn�� zamek i zaskrzypia�y otwierane drzwi. Do pokonania zosta�o im tylko
p�pi�tro. Loki przysun�� usta do ucha �wiatowida.
- I tak ci� zabij� - szepn��. - Skopa�e� mi wiecz�r.
* * *
Przed drzwiami czeka� na nich gruby, mo�e czterdziestoletni m�czyzna o sympatycznej
twarzy ozdobionej kr�tko przyci�t� czarn� br�dk�. Jego g�adko wygolone policzki b�yszcza�y
od wtartego w nie kremu, a starannie zaczesane na bok w�osy mieni�y si� jeszcze kroplami
wody. Na lewej klapie jego szarej marynarki widnia�o co�, co Loki w pierwszej chwili wzi�� za
plam�, a okaza�o si� znaczkiem honorowych krwiodawc�w - male�ka, u�miechni�ta czerwona
kropelka.
- Mam do pan�w ogromn� pro�b� - powiedzia� cicho, gdy obaj przebiera�cy weszli na
pi�tro. - Oczywi�cie mog� panowie odm�wi�, ale pomy�la�em, �e skoro maj� panowie te stroje,
a moje brzd�ce wci�� jeszcze wierz� w Miko�aja� i jego pomocnika oczywi�cie. No wi�c
pomy�la�em�
�wiatowid bezradnie roz�o�y� r�ce.
- Bardzo ch�tnie, ale jak pan widzi, nie mamy nic pr�cz tych �ach�w.
Grubas machn�� r�k�.
- Mam dla nich prezenty - wyja�ni�. - Chcia�em im je podrzuci� pod choink�, ale gdyby
panowie byli tak mili, by�bym bardzo wdzi�czny. To naprawd� wspania�e dzieciaki i nie trzeba
ani ich karci�, ani straszy� r�zgami. Podejrzewam, �e nawet za�piewaj� bez proszenia.
- Jak cudnie! - westchn�� cicho Loki, wznosz�c oczy ku niebu.
- Oczywi�cie je�li panowie odm�wi� - ci�gn�� dalej gospodarz - to nie ma sprawy.
Rozumiem, �e mog� by� panowie zm�czeni i tak czy inaczej zapraszam na wigilijn� wieczerz�.
Tyle �e�
�wiatowid uciszy� go gestem i u�miechn�� si� weso�o.
- Panie�
- Dorek - przedstawi� si� grubas, wyci�gaj�c r�k�. - Roman Dorek.
- Bogus�aw Widze�ski - zrewan�owa� si� �wiatowid, �ciskaj�c podan� d�o�. - A to jest
K�am�czy�ski. Mirek. Znaczy Miros�aw.
Loki, kt�ry do tej pory sta� nieco z ty�u i blokowa� schody, zrobi� krok w prz�d i r�wnie�
przywita� si� z gospodarzem.
- Z przyjemno�ci� wr�czymy prezenty pa�skim dzieciom, panie Dorek.
Sympatyczny brodacz u�miechn�� si� pogodnie i zastuka� cichutko do drzwi. Te uchyli�y
si� i kobieca r�ka wystawi�a na pr�g niewielki czerwony worek.
- Je�li panowie pozwol�, to ja teraz wejd� do �rodka, a panowie tak za jakie� dwie, trzy
minuty. To m�dre dzieci i mog�yby si� czego� domy�li�.
Przest�pi� pr�g.
- Nazywaj� si� Ja� i Ma�gosia - szepn�� jeszcze i zamkn�� za sob� drzwi.
Przebiera�cy zostali sami na korytarzu.
- Ja� i Ma�gosia - parskn�� Loki. - Jakie to oryginalne!
�wiatowid nie odpowiedzia�. W my�lach uk�ada�, co powie. Nie m�g� zacz�� tak jak w
supermarkecie, sk�d mia� str�j, bo tam wszystko by�o przygotowane na mas�wk�: siada� na
krze�le, a obok ustawia�a si� kolejka dzieci. Ka�de z nich siada�o mu na kolanach, m�wi�o
�yczenie i dostawa�o kupon na balonik i zni�k� w McDonaldzie. Tam by�o prosto, a tu�
- Masz jaki� pomys�, jak to zrobimy? - zapyta�.
K�amca poprawi� zielony kubraczek.
- My�l� raczej, jak najlepiej odwdzi�czy� ci si� za ca�� t� szopk� - odpar�. - Zupe�nie nie
rozumiem, dlaczego da�em si� w to wci�gn��.
jednak takie rzeczy si� zdarzaj�.
Fa�szywy Miko�aj zarzuci� worek na plecy i z�apa� za klamk�.
* * *
Wchodz�c do saloniku Dork�w, �wiatowid po raz pierwszy odkry�, �e naprawd� istniej�
ludzie, kt�rzy nie potrzebuj� wiele, by by� szcz�liwymi. Owszem, zna� wielu, kt�rzy
wyrzekali si� d�br doczesnych dla takich czy innych cel�w. Oni �yli w wi�kszym nawet
ub�stwie, za to z ogromn� nadziej� na przepych w wieczno�ci. Mieszka�cy tego domu nie
potrzebowali �adnych nagr�d. To, co mieli, wystarcza�o im w zupe�no�ci.
Ca�e wyposa�enie pokoju sprowadza�o si� do kanapy, kilku krzese�, suto zastawionego
sto�u, stoj�cej przy oknie choinki i rega�u. Ten ostatni nie by� niczym innym jak drewnian�,
rozk�adan� drabin� malarsk�. Pomi�dzy jej szczeblami po�o�ono polakierowane szerokie deski.
Na drabinowych p�kach sta�y ksi��ki. Na samym dole gumowe i tekturowe Jasia, wy�ej
dwie p�eczki na ba�nie Ma�gosi. Potem kolekcja ksi��ek przygodowych wymieszanych ze
starymi wydaniami powie�ci Clancy�ego i MacLeana, a na przedostatniej p�ce r�wno stoj�cy
szereg wszelkiego rodzaju poradnik�w. Najwy�sz� i zarazem najw�sz� p�k� zajmowa�a
oprawiona w sk�r� Biblia. Ku zdumieniu �wiatowida, nigdzie nie by�o telewizora ani nawet
radia.
Przy oknie po drugiej stronie pokoju sta�a u�miechni�ta, wygl�daj�ca na dwadzie�cia kilka
lat szczup�a brunetka z bliznami po tr�dziku na poci�g�ej, a mimo to niezwykle sympatycznej
twarzy. Zas�ania�a oczy dw�m pociechom, z kt�rych starsze, dziewczynka, mog�o mie� z pi��
lat. M�odsze - dwa lub trzy.
Gospodarz zatar� r�ce i gestem zaprosi� go�ci do pokoju. �wiatowidowi wskaza� specjalnie
dla niego ustawione krzes�o.
- Uwaga, dzieci - powiedzia� g�o�no pan Dorek. - Zaraz ods�onimy wam oczy, a wtedy
oka�e si�, czy by�y�cie grzeczne. Wiecie, kto przychodzi do grzecznych dzieci?
- Miko�aj! - zawo�a�a dziewczynka.
- Ko�aj! - spr�bowa� powt�rzy� Ja�.
Stoj�ca za nimi matka wybuchn�a �miechem. Gospodarz pos�a� �onie karc�ce spojrzenie,
ale zaraz r�wnie� si� roze�mia�.
- Uwaga - powiedzia� po chwili. - Ju�.
Gospodyni cofn�a r�ce.
Oczom �wiatowida i Lokiego ukaza�y si� dwie najszcz�liwsze bu�ki na �wiecie. Dawka
uwielbienia, jaka pop�yn�a w ich kierunku, sprawi�a, �e nawet K�amca poczu� si� nieswojo.
Tylko troszk� i przez kr�tki moment, ale i tak by�o to dla niego nowe odkrycie. Nagle nabra�
przekonania, �e powinni st�d i�� jak najszybciej.
�wiatowid czu� si� w swej roli du�o pewniej. Nie na darmo niemal ka�dy supermarket
chcia� go mie� u siebie. Wszystkie w�tpliwo�ci co do tego, jak zacz��, rozwia�y si� w jednej
chwili. Pozwoli� doj�� do g�osu tkwi�cej w nim miko�ajowato�ci.
- Dobry wiecz�r, kochane dzieci - powiedzia�, przeci�gaj�c s�owa. - Czeka�y�cie na mnie?
- Bardzo, Miko�aju - powiedzia�a Ma�gosia, odruchowo chwytaj�c brata za r�k�. - Tatu�
powiedzia�, �e nie mog�e� do nas przyj�� sz�stego grudnia, bo mia�e� du�o spraw, ale �e
przyjdziesz dzisiaj. I jak Jasiu zobaczy� ci� za oknem, i mnie zawo�a�, i ja te� ci� wtedy
zobaczy�am, to od razu wiedzia�am, �e idziesz do nas, bo my naprawd� byli�my bardzo
grzeczni.
�wiatowid s�ucha� tego monologu, u�miechaj�c si� i kiwaj�c g�ow�. Przymocowany do
czapki pompon podrygiwa� w rytm jego potakiwa�.
- Z wyj�tkiem tego razu - nie przestawa�a m�wi� dziewczynka - gdy Jasiu wszed� na
parapet i prawie nie spad�, ale wtedy mamusia mocno go przytuli�a i powiedzia�a, �e si� nie
gniewa, wi�c to si� chyba nie liczy, prawda?
- Nie - odpar� �wiatowid, z ca�ej si�y pr�buj�c ukry� rozbawienie. - Skoro mamusia
powiedzia�a, �e si� nie gniewa, i nikomu nic si� nie sta�o, to si� nie liczy.
U�miech na twarzy dziewczynki by� coraz szerszy. Zerkn�a najpierw na mam�, potem na
tat� i puszczaj�c r�k� brata, post�pi�a do przodu kilka krok�w.
Loki pomy�la�, �e pewnie to przez ciekawo��, co te� �wiatowid ma w worku, ale
dziewczynka nawet nie spojrza�a na prezenty. Bardziej interesowa� j� sam �wi�ty. Si�gn�a r�k�
do du�ej kieszonki na piersi i wyci�gn�a zamalowan�, zgi�t� na p� kartk�.
- To dla ciebie, Miko�aju - powiedzia�a.
Ten wzi�� prezent i przyjrza� si� uwa�nie. Obrazek przedstawia�, a jak�e, �wi�tego
Miko�aja stoj�cego przed swoimi br�zowymi saniami, na kt�rych ju� le�a� przepe�niony w�r
wielokolorowych paczek. Psopodobne r�owe renifery czeka�y cierpliwie, a� ich pan wsi�dzie
na nier�wny, fioletowy kozio�, i nic sobie nie robi�c z kiepskiej pogody, pogoni je do roboty.
- Dzi�kuj� ci bardzo, Ma�gosiu - szepn�� �wiatowid. Po�o�y� obrazek na swoim krze�le.
Dziewczynka dygn�a i przenios�a wzrok na Lokiego.
- Dla pana elfa te� bym co� narysowa�a, ale nie wiedzia�am, �e pan przyjdzie.
- Nic nie szkodzi - rzuci� K�amca, pr�buj�c si� u�miechn��. Jak si� okaza�o, nie by�o to
wcale takie trudne. - Nast�pnym razem� - zacz��, ale dziewczynka b�yskawicznie odwr�ci�a si�
na pi�cie i wybieg�a z pokoju. Loki zerkn�� zdziwiony na gospodarza, ten jednak tylko wzruszy�
ramionami.
Ma�y Ja� zaniepokoi� si� troch�, gdy zosta� bez siostry. Wygi�� buzi� w podk�wk�, a r�ce
wznios�y si� ku mamie. Kobieta wzi�a go na r�ce i przytuli�a.
- Co si� sta�o, Jasiu? - zapyta�a. - Przecie� to Miko�aj. Tak czeka�e� na niego. Mo�e
za�piewasz mu piosenk�?
- Nie - szepn�� stanowczo ch�opiec, wciskaj�c nos w rami� matki.
Pan Dorek podrapa� si� po g�owie.
- C� - westchn��. - My�l�, �e�
I w tym w�a�nie momencie do pokoju wr�ci�a Ma�gosia, trzymaj�c pod pach� szarego
pluszowego misia. Dumnym krokiem podesz�a do Lokiego.
- To dla pana - powiedzia�a z pe�nym przekonaniem.
K�amca popatrzy� po zebranych w pokoju, wyczekuj�c jakiej� reakcji ze strony rodzic�w
ma�ej. Jakiego�
zaradno�ci swej pociechy. Loki kucn��.
- Nie mog� go wzi�� - powiedzia� z pogodnym u�miechem. Sam si� zdziwi�, �e przychodzi
mu to coraz �atwiej. Niemal odruchowo. - On jest tw�j.
Dziewczynka stanowczo pokr�ci�a g�ow�.
- Ju� nie - odpar�a. - Kiedy wesz�am do pokoju z zabawkami i zapyta�am, kto chce i�� z
panem elfem, sam si� zg�osi�. To dobry mi�. Nazywa si� K�amczuch.
Brwi Lokiego unios�y si�.
- Jak? - zapyta� przekonany, �e �le us�ysza�.
- K�amczuch, panie elfie. Nazwa�am go tak, bo ci�gle opowiada r�ne rzeczy, a jak si�
potem pytam mamy, to m�wi, �e to jakie� bzdurki i pyta, gdzie to us�ysza�am. Prosz�, niech pan
go we�mie.
Wzi�� zabawk� i podzi�kowa�. Nie by�o sensu dyskutowa� z t� dziewczynk�. Odda potem
misia rodzicom. Zerkn�� w stron� �wiatowida. Ten u�miecha� si� drwi�co, a gdy spotka� wzrok
Lokiego, bezd�wi�cznie powiedzia�
Ten przejecha� palcem po szyi. W prz�d, w ty� i z powrotem. Ale kto nie wiedzia�, o co
chodzi, my�la�by, �e tylko chcia� si� podrapa�.
- Dzieci - rzek� pan Dorek - o prezenty poprosimy Miko�aja p�niej, a teraz zaprosimy jego
i pana elfa na kolacj�. Co wy na to?
* * *
Jedzenie by�o dobre, cho� przywyk�emu do mi�sa Lokiemu czego� w smaku potraw
brakowa�o. Mimo to, na�laduj�c gospodarzy, pr�bowa� wszystkiego i ani razu nie po�a�owa�.
Gdzie� za �cian� nieszczeg�lnie dobrany ch�rek zawy�:
Pan Dorek u�miechn�� si�.
- Kto� tu wida� zacz�� wcze�niej - skomentowa�. - Strawi�scy s� ju� pewnie po kolacji.
niesmakiem. -
Gospodyni wychwyci�a jego spojrzenie.
- Co� nie smakuje, panie elfie? - zapyta�a.
Loki pokr�ci� g�ow�.
- To tylko o�� - wyja�ni� i na dow�d wyci�gn�� iluzyjn� igie�k� z ust.
Gdy tylko kobieta pochyli�a si� ponownie nad talerzem synka, spojrza� na �wiatowida.
do ust p�ku sztucznych w�os�w. -
Poczu� na sobie wzrok gospodarza. Pan Dorek wskaza� g�ow� na trzymany w r�kach
p�misek.
- Pyta�em, czy chce pan jeszcze uszek? Niestety, spiczastych nie mamy.
Ma�gosia parskn�a �miechem, zaraz jednak opanowa�a si� i wytar�a buzi� serwetk�.
przed sob�, �e polubi� t� ma��. Ostatecznie lubienie kogo� to �adna sprawa i do niczego nie
zobowi�zuje. Absolutnie do niczego.
Ma�y Ja� wsta� od sto�u, podszed� do mamy i wtuli� si� w jej rami�. Zerkaj�c w stron�
go�ci, szepta� co� do ucha pani Dorkowej.
- Nie wiem, Jasiu - g�o�no odpowiedzia�a. - Musisz spyta� pan Miko�aja.
Ch�opiec przytuli� si� mocniej i znowu co� wyszepta�. Gospodyni wzruszy�a ramionami.
- No dobrze - zgodzi�a si�. - Ja zapytam. Panie Miko�aju, Jasiu pyta, czy m�g�by ju�
poprosi� o jaki� prezent?
* * *
Samo rozdawanie prezent�w pewnie nie trwa�oby d�ugo, bo nie by�o ich zbyt wiele. Jednak
Dorkowie i tym razem musieli wszystko K�amcy skomplikowa�. Dlatego te� Ja�, �eby dosta�
nakr�can�, u�miechni�t�
s�odyczy, musia� za�piewa� piosenk�. Oczywi�cie jak ka�dy maluch albo nie pami�ta� s��w,
albo te� �piewa� tak cicho, �e musia�a mu pomaga� ca�a rodzina.
Potem Ma�gosia, w zamian za paczk� pasteli, du�y blok i dwie drewniane ramki,
wyrecytowa�a wierszyk o Warszawie. By�a tak przej�ta, �e nie robi�a przerw nawet na wdechy,
czasem wi�c d�awi�a si� w�asnymi s�owami. Mimo to, a mo�e w�a�nie dlatego, pr�cz paczki
dosta�a te� gor�ce owacje. Nawet Loki z�apa� si� na tym, �e klasn�� kilka razy.
Po ceremonii z paczkami przysz�a kolej na wsp�lne �piewanie kol�d. Pan Dorek przeprosi�
wszystkich na moment, a po chwili wr�ci�, nios�c w jednej r�ce gitar�, a w drugiej saksofon.
Gitar� poda� �onie.
- Mam nadziej�, �e Miko�aj i elf potrafi� �adnie �piewa� - powiedzia�, mrugaj�c do nich.
Potem zacz�� gra� �Cich� noc�.
* * *
Loki by� naprawd� szcz�liwy, mog�c w ko�cu nada� swoim uszom w�a�ciwy kszta�t.
Zrobi� to oczywi�cie dopiero w chwili, gdy zostali w pokoju tylko we dw�ch. Dla niepoznaki
stworzy� te� iluzj� gumowych nak�adek.
- Jak my�lisz, dlaczego chcia�, �eby�my jeszcze zostali? - zapyta� stoj�cy przy oknie
�wiatowid. W�a�nie upora� si� ze sztuczn� brod� i u�ywaj�c szyby jako lustra, zdrapywa� z
twarzy resztki zaschni�tego kleju.
K�amca wzruszy� ramionami.
- Najpewniej, by jeszcze bardziej mnie wkurzy� - odpar�.
Podszed� do sto�u i po�o�y� na nim iluzyjne nak�adki. Si�gn�� te� po sw�j pluszowy
prezent, ale zaraz gwa�townie cofn�� r�k�.
Zamkn�� oczy, a gdy otworzy� je ponownie, ujrza� K�amczucha poszarpanego, bez �apki i
ociekaj�cego szarozielonym �luzem. Z lewego oczodo�u nied�wiadka wypada�y jedna po
drugiej bia�e, wij�ce si� larwy.
- Tak lepiej - szepn�� do siebie.
Ale ju� za chwil� widok zmasakrowanego pluszaka wyda� mu si� nagle nieprzyjemny.
B�yskawicznie zdj�� iluzj� i westchn�� ci�ko.
- �wiatowidzie? - zagadn��, podchodz�c do okna.
- Tak?
- Czy ty aby nie m�cisz mi w�a�nie w g�owie?
Mia� to by� tylko �art na poprawienie humoru. Spodziewa� si�, �e s�owia�ski b�g
zaprzeczy gwa�townie lub chocia� zapewni, �e to nie w jego stylu. Ten jednak z lekkim
u�miechem poklepa� K�amc� po ramieniu.
- Ju� nie - odpar�. - Moja moc nie jest ju� tak wielka jak kiedy�. Zadba�em tylko o pierwsze
wra�enie, ale jak widz�, wystarczy�o. Prawda, �e �liczna jest ta ma�a?
- Zabij� ci� za to - sykn�� Loki.
W my�lach jednak przyzna� mu racj�. Ma�a naprawd� by�a �liczna. I taka m�dra. A gdy
recytowa�a�
Do pokoju wszed� gospodarz, trzymaj�c w r�ku butelk� wina.
- Bardzo przepraszam, �e tyle to trwa�o, ale nie mog�em znale�� korkoci�gu. �ona do��czy
do nas p�niej, jak tylko u�pi dzieci.
Postawi� butelk� na stole i zerkn�� na elfie nak�adki. Niby przypadkiem dotkn�� jednej i
u�miechn�� si� weso�o.
- Zaraz wracam z kieliszkami.
K�amca patrzy�, jak gospodarz najpierw uchyla lekko drzwi, zagl�da, a potem powi�ksza
szczelin� tak, by si� przecisn��, i cicho je zamyka.
- B�yska - o�wiadczy� �wiatowid wpatrzony w okno.
Loki odwr�ci� si� ku niemu.
- Co m�wi�e�?
- �e b�yska. - Uni�s� r�k�. - Tam, na horyzoncie.
- No i?
- Przypomnia� mi si� ten kap�an, kt�ry wkroczy� mi�dzy naszych i waszych wiernych
wtedy na wybrze�u, pami�tasz?
- Nie.
- No co� ty?! - Zapomniany b�g zacz�� m�wi� z coraz wi�kszym o�ywieniem. - Musisz
pami�ta� tego faceta. Twierdzi�, �e wszyscy maj� tych samych bog�w, tylko inaczej ich
nazywaj�. M�wi�, �e to nie pow�d do wojny. By�e� tam na pewno.
- Nie - ponownie zaprzeczy� K�amca. - Zupe�nie sobie nie przypominam.
- No, w ka�dym razie - �wiatowid nie dawa� si� �atwo zbi� z tropu - ten go�� rzeczywi�cie
dokona� zjednoczenia. Thor wraz z Perunem pos�ali mu naraz swe cude�ka. Bili piorunami, a�
si� piasek na szk�o przetopi�. Zeus to im potem przez lata nie m�g�: darowa�, �e�
- A propos Zeusa. - K�amca nagle u�miechn�� si� krzywo. - Nie wiesz, gdzie on teraz jest?
- Niez�a podpucha, cwaniaku - burkn�� s�owia�ski b�g i zamilk�.
Gdzie� z przedpokoju dobieg� ich brz�k t�uczonego szk�a. Zaraz potem pojawi� si� pan
Dorek, informuj�c go�ci, �e przyjdzie, jak tylko posprz�ta. Obaj niezbyt wylewnie
zaproponowali mu pomoc. Grzecznie odm�wi�.
- Dlaczego chcia�e�, �ebym polubi� t� dziewczynk�? - zapyta� Loki, gdy zn�w zostali sami.
- Bo inaczej m�g�by� j� zabi� - wyja�ni� �wiatowid, siadaj�c przy stole. - Teraz ju� tego nie
zrobisz..
K�amca opar� si� plecami o parapet.
- Przecie� nie zamierza�em jej zabija�. Nawet o tym nie my�la�em.
- Ale m�g�by�, przyjacielu. Gdyby� na przyk�ad spr�bowa� sobie wyobrazi�, jak g��boko
umieszczam w g�owie Ma�gosi obraz z twarz� Miko�aja, kt�ry dzi� ujrza�a. Tak, by nigdy go nie
zapomnia�a. Ona g��boko wierzy w czerwonego �wi�tego, a od dzi� jest przekonana, �e ten
�wi�ty to ja. Gdy mnie teraz zabijesz, odrodz� si� z brod� i w czapce z pomponem. Ale je�li
zabi�by� dziewczynk�
- Przecie� ona nie b�dzie wierzy� w Miko�aja wiecznie.
- Nie, ale czy ona jedna jest na �wiecie? Dzisiaj da mi szans�. Jutro znajdzie si� inny
dzieciak.
Loki patrzy�, jak �wiatowid z u�miechem rozk�ada r�ce, i czu�, �e ponownie wzbiera w nim
w�ciek�o��. Jak m�g� da� si� tak wykiwa�? On, pan k�amstwa, mistrz sztuczek i intryg.
Gwa�townie potrz�sn�� g�ow�.
- Nie mo�esz mie� a� takiej mocy - stwierdzi�. - To niemo�liwe. Przecie��
- Mo�esz to sprawdzi�, przyjacielu. - S�owia�ski b�g wskaza� r�k� drzwi. - Z wyj�tkiem
tego ca�ego Dorka wszyscy �pi� grzecznie i bezbronnie. Jeden strza� i�
- Wiesz, �e mi nie wolno.
- Wi�c zabij mnie - zaproponowa� �wiatowid. - Tu i teraz. Mo�esz si� zdziwi�.
Drzwi do pokoju ponownie skrzypn�y i tym razem do �rodka wesz�a gospodyni, nios�c na
tacy kieliszki. Pan Dorek wola� ju� nie ryzykowa� kontaktu ze szk�em. Na palcu wskazuj�cym
lewej r�ki mia� plaster w hipopotamy.
* * *
�wita�o ju�, gdy Loki wszed� do wynaj�tego dwa dni wcze�niej hotelowego pokoju. D�ugi
spacer opustosza�ymi ulicami miasta wywia� z niego niemal ca�� z�o��. W�a�ciwie to przecie�
wype�ni� swe zadanie. Gdy odchodzi�, �wiatowid le�a� w�r�d kontener�w na �mieci z
przestrzelon� g�ow�. Nie �y� z ca�� pewno�ci�. A to, �e ju� nied�ugo pojawi si� prawdziwa
konkurencja dla �wi�tego Miko�aja� Mo�e nawet i lepiej, w ko�cu interesy to nie tylko
zaspokajanie poda�y, ale te� wzbudzanie popytu.
Wydoby� spod kurtki pluszowego misia i przyjrza� si� du�ej dziurze w jego piersi.
smutna, szara mordka obudzi�a wspomnienia.
Sygin zawsze nabiera�a si� na takie spojrzenie, dlatego te� Loki przesta� zabiera� j� na
polowania. Zawsze mia� wra�enie, �e wypuszczone sarny czy kr�liki kpi� sobie potem z
lito�ciwego �owcy. O tak, jego �onie z pewno�ci� spodoba�by si� K�amczuch. Gdyby tylko
otworzy�a oczy�
Siedzia� tak jeszcze przez chwil�, po czym z�apa� za stoj�cy na stoliku nocnym telefon.
- Obs�uga? Prosz� o ig�� i szar� ni�. Nie, to nie �aden dowcip. To kaprys znudzonego
milionera! Pok�j 115.
EGZORCYSTA
Po�udniowe W�ochy
- To ju� nie jest moja c�rka - kolejny raz wyszepta� Michaelo Tonsi, mocniej zaciskaj�c
palce na r�koje�ci kuchennego tasaka.
Powoli zbli�a� si� do zwie�czenia schod�w. Jeszcze tylko kilka metr�w korytarza dzieli�o
go od pokoju dziewczynki. Przystan�� na chwil� i zerkn�� za siebie. Z tego miejsca podj�ta na
dole decyzja nie wydawa�a si� ju� tak dobrym pomys�em, a �wiadomo��, �e w domu nie ma
nikogo pr�cz Mar�
- To ju� nie jest Marietta - zgani� si�. Zrobi� kolejny krok. Skryta pod dywanikiem deska
zatrzeszcza�a zdradziecko. Zamar� w bezruchu. I wtedy w�a�nie us�ysza� warkot�
Pies, pot�ny doberman, wy�oni� si� z cienia i b�ysn�� szkar�atnymi �lepiami. Z na wp�
rozwartego pyska skapywa�y bia�e p�aty piany.
Michaelo przera�ony upu�ci� n�. Bestia, jakby tylko na to czekaj�c, ruszy�a do przodu. W
u�amku sekundy przewr�ci�a m�czyzn� i zatopi�a po��k�e k�y w jego krtani. Trysn�a krew�
* * *
Gdyby ojciec Paolo mia� w tej kwestii co� do powiedzenia, z pewno�ci� nie wybra�by
jezuity. Jak przysta�o na franciszkanina, darzy� ten zakon szczer� i dog��bn� niech�ci�. Nie
odpowiada�y mu ich metody, przenikliwe spojrzenia i psychoanalityczne gierki. No i ten
czwarty �lub, daj�cy wi�cej przywilej�w ni� ogranicze�.
Oczywi�cie zdanie ojca Paola nie mia�o najmniejszego znaczenia. Bo czym�e jest opinia
prostego gwardiana wobec decyzji Watykanu?
Stoj�cy po drugiej stronie biurka kr�tko ostrzy�ony blondyn w koszuli z koloratk�
odchrz�kn��, daj�c do zrozumienia, �e znudzi�o mu si� kontemplowanie skromnie
wyposa�onego gabinetu.
Ojciec Paolo uni�s� g�ow� i odda� mu wizyt�wk�. Powoli zdj�� okulary. Nie mia� zamiaru
proponowa� przybyszowi, by usiad�. M�ody jest, postoi�
- C�, ojcze Lokianie - wychrypia� zdartym od hymn�w g�osem. - Skoro tak chce Stolica,
nie zamierzam si� sprzeciwia�. Ona wszak nieraz radzi�a sobie w podobnych sytuacjach. Tyle
tylko, �e nie jestem przekonany, czy wiek - ostentacyjnie zmierzy� m�odego kap�ana wzrokiem -
a co za tym idzie, do�wiadczenie ojca jest�
- Mam trzydzie�ci trzy lata, ojcze - przerwa� jezuita. - Nasz Pan, b�d�c w tym wieku,
zbawi� �wiat. My�l�, �e z jego pomoc� dam rad� jednemu demonowi.
Gwardian westchn�� i pokr�ci� g�ow� z dezaprobat�.
- Pycha jest atutem dla szatana.
- Nie pycha, ojcze - zaprzeczy� m�ody kap�an. - Wiara. Wszak, jak m�wi aposto�, wszystko
mog� w Chrystusie, kt�ry mnie umacnia.
Franciszkanin kolejny raz westchn��. Z niema�ym trudem wsta� i ruszy� w kierunku stoj�cej
przy �cianie szafy. Otworzy� jedn� z szuflad, by wyci�gn�� niewielk� teczk�. W por�wnaniu z
innymi by�a cieniutka. Mog�a mie�ci� w sobie raptem par� stroniczek. Ale tylko t� ozdabia�
czerwony pasek.
Ojciec Paolo rozwi�za� sznurek. Ostatni raz rzuci� okiem na znajduj�ce si� w �rodku
zdj�cie, po czym poda� dokumentacj� jezuicie. Ten, nie zagl�daj�c do teczki, zamkn�� j� i
w�o�y� pod pach�.
- Nawet ojciec nie spojrzy? - zdziwi� si� franciszkanin.
Lokian wzruszy� ramionami.
- Zak�adam, �e b�dzie jeszcze w takim stanie, i� rozpoznam j� bez k�opotu - wyja�ni�. - A
jakbym mia� si� zgubi�, zamkn� oczy i dojd� po zapachu. Gdyby demony walczy�y tak jak
�mierdz�, ju� dawno rz�dzi�yby niebem.
- Ojciec chyba nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji! - nie wytrzyma� gwardian. - Ta
smarkula zamordowa�a w�asnego ojca! Poszczu�a go psami!
- Jednym psem - sprostowa� jezuita. - Dzieciaki robi� gorsze rzeczy z byle powodu.
S�ysza�em, �e w Teksasie dziesi�ciolatek zastrzeli� ojca, bo ten nie chcia� mu da�
kieszonkowego.
- Te� op�tany?
- Raczej zdesperowany. W �Playboyu� prezentowali zdj�cia Julii Roberts.
Ojciec Paolo zaczerwieni� si� po czubki uszu.
- Ale�� - zacz��, jednak Lokian nie pozwoli� mu doko�czy�.
- Niech ojciec pos�ucha - powiedzia� lekko zniecierpliwionym g�osem. - Kilka kilometr�w
st�d jaki� demon posiad� cia�o ma�ej dziewczynki i z ka�d� chwil� ro�nie w si��. Proponuj�
wi�c, �eby da� mi ojciec co� do zjedzenia i wskaza� drog�. Niczego wi�cej mi nie trzeba, tote�
pewnie wi�cej mnie ju� ojciec nie zobaczy. Prosz� tylko o obiad i transport. W tej kolejno�ci.
Gwardian zastanawia� si� przez chwil�.
- Z tego, co s�ysza�em, nie ponosi ojciec zbyt d�ugo tego obiadu.
Jezuita si�gn�� do kieszeni i wyci�gn�� pude�eczko wyka�aczek.
- Zaryzykuj�.
* * *
Oko�o dwudziestej samoch�d zatrzyma� si� przed domem Tonsich. Ojciec Lokian wszed�
na ganek i cichutko zastuka� do drzwi. Otworzy�a mu trzydziestoletnia kobieta o poci�g�ej
twarzy i ognistorudych w�osach. Ich p�omie� wyra�nie kontrastowa� z biel� wym�czonego
brakiem snu oblicza. Na widok koloratki o�ywi�a si� nieco.
- Czy ksi�dz jest� tym, na kogo czekamy? - Jej g�os pe�en by� niepewno�ci i bezsilnego
smutku.
Jezuita skin�� g�ow�.
- Jestem egzorcyst� - powiedzia�. - Przybywam z polecenia Ojca �wi�tego, by pom�c pani
c�rce.
W oczach kobiety b�ysn�y iskierki b�lu.
- To ju� nie jest moja ma�a Marietta. Ona� odesz�a, a tam�
Kap�an po�o�y� r�k� na jej ramieniu i u�miechn�� si�.
- Tam siedzi teraz kto�, komu nale�y da� do zrozumienia, �e pomys� z op�taniem pani c�rki
nie by� jego najlepszym. A nikt nie zrobi tego lepiej ni� ja.
Kobieta gwa�townie potrz�sn�a g�ow�.
- Nawet ksi�dz tam nie dojdzie - oznajmi�a, a po jej policzkach sp�yn�y �zy. - Ten pies�
Jezuita chwyci� j� za podbr�dek i zmusi�, by spojrza�a mu w oczy. Kolejny raz skrzywi� si�
w u�miechu.
- Prosz� tu tylko zaczeka� na mojego asystenta� ojca Michelangelo. Niech czeka na mnie
pod oknem - powiedzia�. - Reszt� niech pani zostawi mnie� I niebiosom.
Min�� j� i pewnym krokiem ruszy� w stron� schod�w. Warczenie rozleg�o si�, gdy dotar� do
ich po�owy. Powoli i jakby od niechcenia uni�s� g�ow�. Bestia sta�a nad nim, szczerz�c dziko
k�y. Jezuita nie zwolni� ani na chwil�. Nie zatrzyma� si� nawet wtedy, gdy pies zacisn�� szcz�ki
na jego szyi, �api�c w pysk� powietrze. Doberman przechyli� �eb z niedowierzaniem i nagle
popchni�ty si�� pot�nego kopni�cia pomkn�� w d�. Wyl�dowa� gdzie� pomi�dzy trzecim a
czwartym stopniem. Z p�kni�tej czaszki wyciek�a str�ka krwi�
Stoj�ca u szczytu schod�w p�przezroczysta sylwetka na powr�t sta�a si� ojcem Lokianem.
Jezuita przechyli� gwa�townie g�ow�, a� chrupn�y kr�gi, w�o�y� do ust wyka�aczk� i powoli
ruszy� w g��b korytarza.
Zatrzyma� si� przy sporych rozmiar�w lustrze wisz�cym nad zabytkowym sekretarzykiem.
Odsun�� marynark�. Do pasa mia� zamocowan� sk�rzan� torebk� z Pismem �wi�tym i
drewnianym krzy�em. Wiedzia�, �e gdyby przysz�o co do czego, �aden z tych przedmiot�w nie
zda�by mu si� na nic, ale czasem trzeba zachowywa� pozory. Wierni patrz�.
- M�wisz do mnie? - wycedzi�, u�miechaj�c si� paskudnie do swego odbicia.
B�yskawicznie doby� krzy�a i wycelowa� nim w lustro.
- Strze� si�, demonie - doda�, nie kryj�c rozbawienia. - Szeryf jest w mie�cie.
Delikatnie pchn�� drzwi i wszed� do wype�nionego b��kitnym blaskiem pomieszczenia.
Odrzuci� go potworny smr�d. Przetar� �zawi�ce oczy i wci�gn�� kilka razy przepe�nione
odorem powietrze. Pomog�o. Przesta� czu� cokolwiek. Za to zacz�� widzie�.
Pok�j nie prezentowa� si� imponuj�co. Jedna wisz�ca szafka do po�owy wype�niona
ksi��kami, niewielkie biurko z przykr�can� czarn� lampk� i obrotowym krzes�em. Opr�cz tego
du�a, d�bowa szafa pami�taj�ca m�odo�� Mussoliniego. Z jej masywnych drzwi u�miecha�y si�
twarze Enrique Iglesiasa i Ricky�ego Martina.
No i oczywi�cie ��ko. To z niego bi� ten trudny do wytrzymania smr�d gnij�cego mi�sa.
Zaduch �ycia, kt�re staje si� �mierci� - dobrze znany policjantom wy�awiaj�cym zw�oki z
mulistych kana��w lub forsuj�cym drzwi mieszka� samotnych staruszek, kt�rych brak na �awce
przed domem s�siedzi u�wiadomili sobie dopiero po tygodniu. Ale egzorcysta wyczu� w nim
co� jeszcze� Przyjrza� si�.
Dziewczynka siedzia�a ty�em do drzwi, wlepiaj�c wzrok w okno. Przez chwil� mog�o si�
wydawa�, �e nie zdaje sobie sprawy z obecno�ci ksi�dza, �e wszystko p�jdzie �atwiej, ni�by
oczekiwa�� I wtedy w�a�nie w male�kim karku co� strzeli�o cicho i g�owa op�tanej odwr�ci�a
si� o sto osiemdziesi�t stopni. Demon spojrza� na kap�ana pe�nymi w�ciek�o�ci oczami dziecka.
A w�a�ciwie ju� nawet nie dziecka, tylko rozczochranego, zielonego potwora o dzikich oczach i
zaschni�tych strugach wymiocin na brodzie. Dopiero teraz by�o wida�, jak bardzo nowy lokator
zadomowi� si� w ciele Marietty. Pokryty ple�ni� j�zyk muska� brudne z�by z odstr�czaj�c�
lubie�no�ci�, a skapuj�ce z czo�a krople potu nadawa�y trupio zgni�ej sk�rze z�owrogiego
blasku. Monstrualnie napuchni�te t�tnice dr�a�y pompowan� krwi�, za� r�ce same, bez
patrzenia dorysowywa�y w�sy postaciom na �wi�tych obrazkach, kt�rych co najmniej
kilkana�cie dziewczynka trzyma�a na kolanach.
Ojciec Lokian nawet nie drgn��. Tylko tkwi�ca w jego ustach wyka�aczka przew�drowa�a z
jednego k�cika ust do drugiego. Przez chwil� trwali w bezd�wi�cznym pojedynku, mierz�c si�
niczym rewolwerowcy w oczekiwaniu na pierwsze uderzenie dzwonu wybijaj�cego po�udnie.
W ko�cu jednak jezuita przem�wi�:
- Nie za daleko jak na ciebie?
Nie by�o dymu, syku ani nag�ego wichru. �adnej odpowiedzi.
Egzorcysta u�miechn�� si�. Podszed� do biurka i usiad� na krze�le.
- Jeste� �ydem? - zapyta� znowu. - Bo na Chi�czyka mi nie wygl�dasz. Nie da�e� tej ma�ej
sko�nych oczu. Egipt odpada, Grecja te�� czekaj, ju� wiem. Pers?
Spojrzenie dziewczynki z�agodnia�o. J�zyk i z�by znikn�y w zamkni�tych ustach, prawa
r�ka upu�ci�a kredk�. Ojciec Lokian skin�� g�ow�.
- Tak my�la�em - stwierdzi�, wskazuj�c na zbezczeszczone obrazki. - Tylko �yd albo Pers
m�g�by rysowa� takie loczki. No i ten pies� Jakbym zn�w widzia� kr�la Dariusza.
G�owa Marietty kilkakrotnie poruszy�a si� w g�r� i w d�.
- Ale i tak uwa�am, �e spisa�e� si� nie�le - kontynuowa� egzorcysta. - Zdradzi� ci� smr�d.
Chrze�cija�skie demony raczej nie cuchn� odle�ynami i tr�dem. Siarka i spalenizna to co
innego� No, powiesz mi, jak si� nazywasz, czy mam sam na to wpa��?
Z ust dziewczynki doby� si� bulgot. Niewidoczny przybysz dopiero po chwili zapanowa�
nad zdobycznym aparatem mowy.
- Astowidad - wycharcza�. - �mier� i Zaraza.
- Wi�c nie pomyli�em si�. Pers. I pomy�la�e� sobie, �e odbierzesz diab�u kilku wiernych,
tak? - dr��y� jezuita. - �e stary, dobry Lucyfer nie przejmie si� jedn� ma�� w�osk� wiosk�?
Ledwie par� setek mieszka�c�w! Dla niego jak splun��, a dla ciebie ziemia obiecana, co? C�,
gdyby nie by�o to tak bezdennie g�upie, powiedzia�bym, �e to nawet sprytny pomys�.
Oczywi�cie jednak zdajesz sobie spraw�, �e nie mo�emy tego tak zostaw�
W tym momencie demon zaatakowa�. B�yskawicznie opu�ci� cia�o ma�ej i skoczy� w stron�
kap�ana. Jego wielkie, pokryte �uskami �apy momentalnie �cisn�y szyj� Lokiana, a olbrzymi
ogon owin�� si� wok� piersi, mia�d��c �ebra. Bestia odchyli�a do ty�u rogaty �eb, wysun�a
rozdwojony j�zyk�
Rozleg� si� g�o�ny brz�k i powietrze wype�ni� r�j szklanych od�amk�w. Potw�r os�abi�
u�cisk i obejrza� si�. W miejscu, gdzie jeszcze przed momentem by�o okno, zion�a teraz
pot�na wyrwa, a w niej sta� sze�cioskrzyd�y, odziany w szar� tog� serafin z p�on�cym
mieczem w d�oni. Jego twarz skryta by�a w cieniu kaptura.
Bestia oderwa�a si� od ledwo �ywego jezuity i b�yskawicznie odwr�ci�a, wznosz�c �apy do
walki. Serafin niespiesznie si�gn�� lew� r�k� do kaptura i zdj�� go, ods�aniaj�c poznaczon�
bliznami i spalon� s�o�cem twarz. Wytatuowany wok� lewego oka p�omie� zal�ni�
krwistoczerwonym blaskiem, gdy k�ciki ust anio�a unios�y si� w nik�ym u�miechu.
- Ho, ho, ho - wycedzi� przez z�by.
Dalej wszystko posz�o ju� b�yskawicznie. Przybysz uni�s� miecz i szybkim jak my�l
ci�ciem odci�� demonowi �ap�. Potw�r rykn�� z b�lu, odruchowo atakuj�c ogonem. Anio�
kucn��, chlasn�� besti� przez korpus i zanim ta zd��y�a zareagowa�, uni�s� si� w powietrze,
wykona� taneczny obr�t, po czym uderzy� na �eb. Rogaty czerep podskoczy� w g�r�, grzmotn��
o sufit i spad� tu� obok wstaj�cego z pod�ogi ojca Lokiana.
Jezuita spojrza� z pogard� na odr�ban� g�ow� i splun�� jej mi�dzy �lepia. Powoli przeni�s�
wzrok na stoj�cego teraz przed nim anio�a.
- Nie za wcze�nie, Michale? - zapyta�, nie kryj�c sarkazmu. - Przecie� spokojnie mog�e�
poczeka� jeszcze z jaki� kwadrans.
Serafin zgasi� ostrze i wsadzi� miecz do ukrytej mi�dzy skrzyd�ami pochwy.
- Nie j�cz, Loki. Przecie� zd��y�em. Czemu si� gor�czkujesz?
- Ty si� jeszcze pytasz? To mia� by� demon mityczny. Tak mi powiedzia�e�, nie?
powiem ci co�, panie ekspercie. Pomniejsze mityczne stwory nie maj� pieprzonych dw�ch
metr�w i �ap jak wystawa no�y. To, co tu le�y, to demon z waszego cholernego piek�a!
- Z wygl�du pasuje - stwierdzi� Micha�. - Ale nie �mierdzi jak one. Tu czu� raczej�
- Zgnilizn�? Te� tak my�la�em - zgodzi� si� K�amca. - I w�a�nie dlatego uwierzy�em w tego
ca�ego Astowidada. Swoj� drog�, piek�u bardzo musi ju� na mnie zale�e�, skoro specjalnie dla
mnie demony zaczynaj� u�ywa� innych perfum.
- Jak to dla ciebie? - archanio� skrzywi� si� z pow�tpiewaniem.
Loki wzruszy� ramionami.
- Przecie� to o mnie mu chodzi�o. �mierdzia� i dzia�a� jak mityczny, wi�c by�o oczywiste,
po kogo po�lecie. Zastanawiam si� tylko, jak�
Przerwa� i przy�o�y� palec do ust. Brod� wskaza� co� za plecami archanio�a. Ten odwr�ci�
si� gwa�townie. W sam� por�, by z�apa� wychylaj�c� si� z cia�a dziewczynki mglistobia�� d�o�.
Szarpn�� i wyci�gn�� z wn�trza op�tanej chud�, pokraczn� posta�. K�amca u�miechn�� si� z
satysfakcj�.
- O prosz�! O tym nie pomy�la�em - powiedzia� z uznaniem. - Siedzia�o w niej dw�ch,
jeden od mokrej roboty, drugi od gadki i �mierdzenia. Teraz zn�w mam przyjemno�� z panem
Astowidadem, nieprawda�?
Chuda posta� spr�bowa�a wyrwa� si� ze stalowego u�cisku Micha�a. Bez powodzenia.
Zrezygnowana skin�a g�ow�.
- Fantastycznie - ucieszy� si� Loki. W jego oczach zap�on�� przez chwil� b�ysk zab�jcy
Baldra. - Mam nadziej�, �e znajdziemy chwilk�, �eby pogada�. O pu�apkach na przyk�ad. I
konsekwencjach.
- Co masz na my�li? - zapyta� w�dz zast�p�w.
Egzorcysta wskaza� na uchylone drzwi.
- Tam przy schodach siedzi teraz pewnie matka tej dziewczynki. Ko�ci� obieca� jej
egzorcyzmy� Wi�c, na niebiosa, dope�nijmy obietnicy.
* * *
Monica Tonsi rzeczywi�cie siedzia�a przy schodach, wlepiaj�c przera�one oczy w �cierwo
le��cego na stopniach psa. Straci�a ju� niemal ca�� nadziej�, �e jeszcze zobaczy c�rk�. Nie
spodziewa�a si� tak�e ujrze� m�odego kap�ana. Nie po tym potwornym wybuchu, przera�liwym
ryku i �omocie. Nie po przeci�gaj�cej si� w niesko�czono�� ciszy�
* * *
- A nie m�wi�em? - ucieszy� si� Loki. - Wrzeszczy! Znaczy si�, wcale nie taki twardy.
Micha� wzruszy� ramionami i rzuci� pe�ne pogardy spojrzenie na zwisaj�cego z �yrandola
Astowidada. Sznur, kt�rym archanio� zwykle przewi�zywa� tog�, teraz opasywa� nog� demona,
wgryzaj�c si� g��boko w jego ko�cist� �ydk�. G�owa zwisa�a dwie stopy od pod�ogi. R�ce
Astowidada by�y mocno skr�powane na plecach, a druga noga zgi�ta w kolanie i przywi�zana
sztywno do pierwszej pod k�tem prostym. Ustawienie go w takiej pozie zaj�o mn�stwo czasu,
ale K�amca upiera� si�, �e musi by� dok�adnie jak na jego karcie tarota.
Micha� raz jeszcze zbli�y� p�on�cy miecz do torsu wisielca.
- Tym razem wypal co� d�u�szego - poradzi� Loki, ogl�daj�c czarne �lady na piersi demona
uk�adaj�ce si� w imiona egzorcyst�w. - Na przyk�ad Konstantynopol albo
i drugie.
- Ale po co to robimy? - zapyta� archanio�. - Przecie� on i tak nie umie czyta�.
- S�usznie - zgodzi� si� K�amca. - Napisz mu wi�c alfabet. A przy ka�dej literze narysuj
przyk�ad. Przy A wytnij mu jego g�b�, tak �atwo zapami�ta, przy B�
- Ba�wana? - podpowiedzia� Micha�.
- Nie, co� ty?! Przecie� on z Persji jest, �niegu na oczy nie widzia�. Mo�e lepiej banana albo
od razu ca�� ki��, �eby z ksi�ycem nie pomyli�.
Pe�ne przera�enia oczy wisielca rozszerzy�y si� jeszcze bardziej. I tak ju� pozosta�y.
Archanio� prze�o�y� bro� do lewej r�ki, a praw� dotkn�� szyi Astowidada. Powoli wsta� i
zerkn�� na egzorcyst�.
- Czy demon mo�e umrze� ze strachu? - zapyta�.
Loki zdumiony pokr�ci� g�ow�. K�ciki ust Micha�a zn�w unios�y si� w u�miechu.
- A chcesz si� za�o�y�?
Hollywood
Torrence Wildhood siedzia� przy swoim d�bowym biurku i pal�c cygaro, czyta� �USA
Today�. Zdawa� si� zupe�nie nie dostrzega� �lad�w b�ota, jakie zostawia�y jego kowbojki na
b�yszcz�cym od lakieru blacie.
Ale c� znaczy brak manier, gdy jest si� cz�owiekiem sukcesu?
W wieku dwudziestu o�miu lat by� ju� jednym z najbogatszych ludzi w Hollywood, mia�
w�asne studio, udzia�y w kilku innych i przynajmniej raz w roku wypuszcza� przeb�j, kt�ry
ustanawia� nowy rekord kasowy. Ju� nieraz zdarza�o mu si�, �e do Oskar�w kilka jego film�w
nie rywalizowa�o wcale z konkurencj�, tylko same ze sob�.
Wszystko to Wildhood zawdzi�cza� swemu niezwyk�emu wyczuciu. Nie uznawa� bada�
rynku, a mimo to w niezrozumia�y dla nikogo spos�b wiedzia�, kiedy ludzie pragn�
romantycznej komedii, a kiedy przyda�aby si� aura skandalu. Zawsze na czas dawa� widzom
epickie widowiska czy psychologiczne thrillery. Albo western� jak teraz.
Kto� zapuka� cicho do drzwi. Torrence nie musia� trudzi� si� wo�aniem
jego ludzie sami wiedzieli, dla kogo gabinet jest zawsze otwarty, a dla kogo wy��cznie na
wyra�ne wezwanie. Ka�dy tak jak saper mia� prawo tylko do jednej pomy�ki.
W progu sta� niewysoki facet z nieco za du�ym nosem i paskudnym u�miechem, kt�ry jak
na z�o�� niemal nigdy nie znika� mu z twarzy. Teraz r�wnie�.
- Nadal szukasz horroru? - zapyta�. - Bo mam tu scenariusz napisany przez autentycznego
egzorcyst�, niejakiego ojca Lokiana, kt�ry�
Wildhood machn�� r�k�.
- Odpada. Prawdziwe egzorcyzmy nie s� ciekawe. To tylko troch� modlitw, drobna
szarpanina i �zy szcz�cia. Ciut zabawniejsza pierwsza komunia czy inna bar micwa. Nie
zrobisz z tego porz�dnego filmu.
Niski m�czyzna podszed� do biurka i rzuci� na nie skrypt.
- Za�o�ysz si�? Przeczytaj cho� par� scen.
Usiad� w fotelu naprzeciwko, robi�c min� Nicholsona z �Chinatown�:
Szef z wyra�nym oci�ganiem �ci�gn�� nogi z blatu i si�gn�� po scenariusz�
Z ka�d� kolejn� przewr�con� stron� u�miech na jego twarzy si� poszerza�. Gdy po jakiej�
godzinie sko�czy�, by� wyra�nie zachwycony.
- Wt�rne do b�lu - stwierdzi�. - Ale nie da si� ukry�, �e znakomite. Sprawd�, czy mo�emy
kupi� prawa do serii �Egzorcysta�. Ju� nawet mam dla tego tytu�. - Roz�o�y� r�ce, jakby
umieszcza� napis na afiszu. - POWR�T EGZORCYSTY - ZEMSTA DEMONA.
Niewysoki poderwa� si� z miejsca.
- Znakomity! - zawo�a� podekscytowany. - Zaraz dzwoni� do Tarantino.
Torrence pokiwa� g�ow�.
- Aha - doda�, oddaj�c skrypt - na plakatach ma by� koniecznie, �e to historia na faktach.
Ludzie wierz� teraz w ka�d� g�upot�.
�I ZAWSZE
G�UPIEC NA WZG�RZU
Wybrze�a Skandynawii
Dawno, dawno temu�
Stary g�upiec sta� na wzg�rzu. Wspieraj�c si� na s�katym kosturze, patrzy� w stron� brzegu.
W stron� wioski. Pomimo odleg�o�ci d�wi�ki z pl�drowanej osady dociera�y do niego z okrutn�
wyrazisto�ci�. Ka�dy krzyk zarzynanego starca, ka�dy j�k gwa�conej kobiety, ka�da
wyszeptana modlitwa. Zacisn�� oczy. Wikingowi nie przystoi p�aka�.
Za jego plecami rozleg�o si� ciche chrz�kni�cie. Starzec mocniej �cisn�� kostur.
- Obieca�e� nam opiek� - wyszepta�, z trudem opanowuj�c dr�enie g�osu. - Obieca�e�, �e
nie dasz nas skrzywdzi�, gdy wojownicy rusz� na wyprawy. �e b�dziesz czuwa� i ze�lesz swoj�
moc przeciwko wrogom�
Stoj�ca w mroku posta� schyli�a si� i wyrwa�a z ziemi �d�b�o trawy. Przez chwil� bawi�a
si� nim, przek�adaj�c mi�dzy palcami, po czym w�o�y�a do ust.
- C� - przem�wi�a w ko�cu, nie kryj�c rozbawienia - wszystko wskazuje na to, �e
sk�ama�em. Nie�adnie z mojej strony.
Palce na kosturze zbiela�y. Starzec jeszcze mocniej zacisn�� wilgotne powieki, pragn�c
pozby� si� ju� nie tylko �ez, ale i obrazu pozosta�ej w wiosce c�rki. I wszystkich innych c�rek,
syn�w, si�str, braci�
- Oby Odyn wywar� na tobie srog� pomst�, zdrajco.
Posta� za�mia�a si�.
- Odyn? Przeka� mu serdeczne pozdrowienia. Powiedz, �e dla niego szykuj� co� lepszego.
- B�d� przekl�ty, Loki�
�d�b�o trawy przew�drowa�o z jednego k�cika ust do drugiego.
- Zobacz�, co da si� zrobi�.
Nowy Jork
Wsp�cze�nie
Z zasady Loki nie mia� nic przeciwko technice. Wr�cz przeciwnie, odpowiada�a mu
wi�kszo�� ludzkich osi�gni�� na czele z samochodem, telewizorem i lod�wk�. By�y jednak
chwile, gdy ich nienawidzi�. Takie chwile jak ta.
Po omacku, zaj�ty odwzajemnianiem poca�unk�w siedz�cej na nim nagiej pi�kno�ci,
pr�bowa� zlokalizowa� r�k� telefon. Wreszcie si� uda�o.
Zr�cznie zrzuci� z siebie dziewczyn� i przy�o�y� s�uchawk� do ucha.
- Lokstar Val Hallen - wycedzi�. - S�ucham.
Zaszczebiota� jaki� przej�ty kobiecy g�osik. K�amca poderwa� si� na r�wne nogi.
- Naprawd�? Ale� oczywi�cie. Zaraz b�d�.
Od�o�y� s�uchawk� i jakby z niedowierzaniem popatrzy� na roz�o�on� na ��ku, gotow� na
wszystko kocic�.
- Musz� lecie� - powiedzia�, wci�gaj�c d�insy.
- Za�atw to i wracaj szybko - odpar�a dziewczyna. Loki u�miechn�� si� smutno.
- Nie, to mo�e potrwa� ca�� wieczno��. A po takim czasie to nawet taki kretyn, jak ter tw�j
osi�ek, zorientowa�by si�, �e co� jest nie tak.
- Nie nazywaj Dave�a kretynem! - oburzy�a si� dziewczyna. - M�g�by ci� rozgnie�� na
miazg�.
- Wcale by mnie to nie zdziwi�o. - K�amca upora� si� z koszulk� i wsun�� buty. Podni�s� z
krzes�a p�aszcz. - Taka szafa jak on? Szkoda tylko, �e z tak male�kim kluczykiem, prawda?
- A ty to niby co masz, z�amasie?! - wrzasn�a za nim, ale odpowiedzia� jej tylko tupot n�g
na schodach.
* * *
La�o jak z cebra. Wielkie krople b�bni�y w dach samochodu i rozbija�y si� o przedni�
szyb�. Wycieraczki raczej wios�owa�y, a nie odgarnia�y wod�.
Loki z trudem zmusza� si� do patrzenia na jezdni�. Jego my�li kr��y�y wok� us�yszanych
przez telefon s��w. Jakim cudem mog�a si� obudzi�? Przecie� Gabriel nie dawa� jej �adnych
szans. Dziwi� si�, �e w og�le prze�y�a. A teraz� Jakim cudem?
Samoch�d zahamowa� na miejscu dla karetek. K�amca wysiad�, ale co� mu si� jeszcze
przypomnia�o. Pstrykn�� palcami, po czym si�gn�� ku siedzeniu pasa�era. Gdy po chwili
wyprostowa� si� ponownie, trzyma� w r�ku bukiet czerwonych r�. Niekt�re p�atki dr�a�y
jeszcze niedawn� niematerialno�ci�, a wst��ka z komputerow� precyzj� dobiera�a sobie kolor.
- Prosz� pana - rozleg�o si� gdzie� z boku.
Loki powoli odwr�ci� g�ow� i zobaczy� m�odego piel�gniarza. Ch�opak u�miechn�� si�
niepewnie.
- Pan wybaczy, ale tu nie wolno parkowa�. To miejsce dla karetek.
K�amca skin�� g�ow�. Si�gn�� do kieszeni i wyci�gn�� kluczyki. Rzuci� je ch�opcu.
- Tylko nie zarysuj lakieru. - Pewnym krokiem ruszy� w stron� szpitalnego wej�cia.
* * *
Starzec stan�� na ruinach wioski.
Zgliszcza pobliskiej chaty nale��cej niegdy� do m�odego Olafa, ch�opca, kt�ry mia� poj��
za �on� jego c�rk�, wci�� jeszcze nie przesta�y si� tli�. Tam w�a�nie, u progu, starzec znalaz�
cia�o swego jedynego dziecka, zupe�nie jakby dziewczyna by�a przekonana, �e nawet pusty
dom jej wojownika mo�e da� schronienie przed ha�b� i �mierci�. Le�a�a teraz w strz�pach
ubrania, ze spalon� twarz�, przybita do ziemi ostrym ko�kiem. Jak wszystko wok�, �mierdzia�a
spalenizn��
Siwy, zgn�biony cz�owiek zacisn�� z�by, odetchn�� g��boko, po czym wykre�li� kosturem
okr�g. Wewn�trz naszkicowa� drzewo. Dobywszy no�a, zrobi� naci�cie na r�ce i pozwoli�, by
kilka czerwonych kropel skapn�o na rysunek. Na koniec z przewieszonej przez rami� sakwy
wydoby� �wiec�. Zapali� j�. Wiedzia�, �e przyjdzie mu teraz d�ugo czeka�, ale nie dba� o to. I
tak nie mia� ju� gdzie i��.
Przybyli ko�o po�udnia i cho� wcale nie wygl�dali jak ci, kt�rych si� spodziewa�, nie
w�tpi�, �e to oni. Po pierwsze, by�o ich dw�ch. W t� okolic� zapuszczali si� albo samotni
szale�cy, albo zbrojne hufce wojska czy znakomicie strze�one kupieckie karawany. Po wt�re,
jeden z nich mia� m�ot, a drugi w��czni�
Gdy si� zbli�yli, upad� na twarz i stukn�� g�ow� o ziemi� z takim impetem, �e rozbi� sobie
czo�o. Pot�niejszy przybysz wybuchn�� �miechem. Ni�szy, jednooki, skarci� go gniewnym
spojrzeniem i grotem w��czni wskaza� starca.
- Kim jeste�? - zapyta� dudni�cym g�osem. - I kt� da� ci prawo, by wezwa� swego boga?
Zw�aszcza po tym, co uczyni� tw�j lud�
Jakby w odpowiedzi na te ostatnie s�owa rozleg� si� g�o�ny skrzek i po chwili na ramieniu
Odyna usiad� czarny kruk. Starzec po raz pierwszy zw�tpi�, czy modlitwa aby na pewno by�a
dobrym pomys�em�
* * *
Holowi szpitala daleko by�o do dramaturgii tego z �Ostrego dy�uru�, ale i tak wygl�da�
przyt�aczaj�co. No i �mierdzia�. Wszystko przez to, �e zgodnie z prawem stanowym na parter
mia� wst�p ka�dy, nawet ten, kt�rego nie sta� by�o na op�acenie ��ka na wy�szych pi�trach.
Nie mo�na wszak sobie pozwoli�, by jaka� zaraza rozprzestrzeni�a si� po ca�ym kraju tylko
dlatego, �e chory nie mia� akurat ubezpieczenia.
Pe�en altruizmu przepis okaza� si� nie lada gratk� dla niezliczonych rzesz bezdomnych czy
narkoman�w. Zw�aszcza wieczorami. Zw�aszcza deszczowymi wieczorami. Loki bywa� tu
wiele razy i doskonale wiedzia�, �e gdy tylko przekroczy szklane drzwi, skieruj� si� ku niemu
oczy wi�kszo�ci zgromadzonych w holu, a ledwie zrobi kilka krok�w, zaatakuje go legion
niemal ka�dego, kto nie by� odziany w wylinia�e futro i trzy warstwy owini�tego drutem
kartonu. Ale K�amca wiedzia� te�, jak sobie z tym radzi�.
Przekroczywszy pr�g, zatrzyma� si� i si�gn�� do kieszeni. Ze �rodka wydoby� pude�eczko
wyka�aczek. Pozwoli� te�, by na pod�odze wyl�dowa� sk�rzany portfel. Sta� jeszcze przez
chwil�, karmi�c si� wyg�odnia�ymi, skierowanymi ku pod�odze spojrzeniami, po czym ruszy�
ku recepcji. Nim zd��y� doj�� do po�owy holu, za jego plecami rozpocz�a si� uliczna wersja
ameryka�skiego futbolu - bez kibic�w i dru�yn, ka�dy przeciw ka�demu. I nikt nie zaczepi� go
o �adne drobne.
przelotnie Loki.
Podszed� do zielonego kontuaru recepcji i cichutko zastuka� w blat. Po drugiej stronie
szczup�a Meksykanka, na oko czterdziestoletnia, wlepia�a przekrwione oczy w monitor. G�o�ne,
nerwowe staccato palc�w na klawiaturze sugerowa�o, �e nie by�o to jej ulubione zaj�cie.
K�amca poprawi� opadaj�ce na twarz w�osy i chrz�kn��. Kobieta unios�a g�ow�.
- S�ucham? - burkn�a.
- Czy m�g�bym rozmawia� z doktor McCornick? Nazywam si� Val Hallen.
Meksykanka spojrza�a na niego podejrzliwie.
- Jest pan jej pacjentem?
- Moja �ona jest - odpar� Loki z nienagannym u�miechem. - W�a�nie si� przebudzi�a po
ca�ych wiekach �pi�czki.
Recepcjonistka, wyra�nie zaznajomiona ze spraw�, spu�ci�a nieco z tonu.
- Ta spod pi��set dwa? - zapyta�a tylko. - Niech pan chwileczk� zaczeka. - Wskaza�a mu
wolne krzes�o, a sama podnios�a s�uchawk�.
K�amca usiad� i spojrza� za siebie na hol. Ostatnia kwarta meczu o portfel w�a�nie mia�a si�
ku ko�cowi. Zwyci�zca, wychudzony Murzyn z d�ugimi czerwonymi dredami na g�owie,
wygrzeba� si� z pobojowiska i zgrabnie umkn�� pr�buj�cemu go z�apa� stra�nikowi. Po chwili
by� ju� na ulicy. Z wypchanym po brzegi portfelem deszcz przestawa� stanowi� problem.
Pozostali uczestnicy zawod�w r�wnie�, cho� mniej ch�tnie, opu�cili hol szpitala. Kilku
opornych stra� wynios�a. Wyka�aczka w ustach Lokiego przew�drowa�a do drugiego k�cika ust.
Rozleg� si� dzwonek. Z windy wysiad�a doktor McCornick. Wygl�da�a bardziej naukowo
ni� niejeden mikroskop: �le dopasowane oprawki okular�w zsuni�tych na sam czubek nosa,
zapi�ty pod sam� szyj�, nieskazitelnie bia�y uniform i kok, kt�ry spokojnie m�g�by by� chlub�
najbardziej nawet wybrednej gejszy. No i oczywi�cie wystaj�ce z kieszeni s�uchawki - lekarze
nosz� je przecie� jak znak rozpoznawczy, cho�by zajmowali si� chorobami st�p.
K�amca wsta�. Ze zdziwieniem zauwa�y�, �e na twarzy doktor McCornick nie pozosta�
najmniejszy nawet �lad niedawnej ekscytacji. A przecie� gdy dzwoni�a, wr�cz szala�a z
podniecenia.
- Niestety - powiedzia�a, gdy wsiedli razem do windy - mam dla pana z�e wie�ci. Te kwiaty
raczej nie b�d� potrzebne.
Loki nie zrozumia�.
- Jakie� badania?
- Przykro mi, ale nie - zaprzeczy�a. - Przebudzenie by�o jedynie chwilowe. Obudzi�a si�,
reagowa�a na pytania. Powiedzia�a, �e chce si� z panem widzie�, a gdy wysz�am pana
zawiadomi�, zasn�a znowu. Dzwoni�am ponownie, ale ju� pana nie by�o. A ta kobieta, kt�ra
odebra�a�
K�amca zbli�y� si� do stoj�cego w rogu �mietnika i z obrzydzeniem wyplu� wyka�aczk�.
- Skoro przebudzi�a si� raz, to mo�e obudzi i drugi. A i tak dawno u niej nie by�em.
Winda zatrzyma�a si� na pi�tym pi�trze. Wysiedli i razem poszli do sali pi��set dwa.
Le�a�a na ��ku - z�otow�osa i ci�gle m�oda. Jak zwykle gdy przychodzi� do niej, dreszcz
podniecenia i silny ucisk w okolicy podbrzusza przypomnia�y mu, dlaczego dawno temu da� si�
usidli�. Pi�kna Sygin o pe�nych ustach, oczach g��bokich i zielonych jak morskie kr�lestwo
Aegira, teraz niestety zamkni�tych, piersiach jak�
McCornick wyj�a z jego r�ki kwiaty i wstawi�a je do stoj�cego na stoliku pustego wazonu.
Podszed� do ��ka, po chwili wahania usiad� na jego skraju.
- Je�eli pan chce - powiedzia�a lekarka, podchodz�c do drzwi - zostawi� was samych.
- Gdyby by�a pani tak uprzejma - odpar� Loki z wdzi�czno�ci�.
- W razie czego b�d� na ko�cu korytarza. Tak bardzo mi przykro.
Wysz�a. K�amca wsta� i zdj�� p�aszcz. Powiesi� go na stoj�cym w k�cie wiesz ku. Gdy
ponownie spojrza� na �on�, jej oczy by�y otwarte. Zamiast zieleni kry�y w sobie jednak� drog�.
Zna� zasady, wiedzia�, �e Droga Umys�u jest najwy�sz� pr�b� zaufania, �e ca�kowicie powierza
si� osobie, w g��b kt�rej wchodzi. Mimo to ani przez chwil� nie mia� w�tpliwo�ci. Dotkn�wszy
czo�a Sygin, ruszy� w podr�.
* * *
Zna� t� �cie�k�, tak jak i nieobce mu by�o wzg�rze, ku kt�remu wiod�a. Czarny py� pod
stopami przypomina�, �e w tym miejscu sta�a niegdy� wioska. Gdzieniegdzie wznosi�y si�
jeszcze poro�ni�te mchem resztki niedopalonych �cian, coko�y obalonych pos�g�w, �lady po
zasypanych spi�arniach. Powy�ej, nieco w g��bi l�du bia�e z�by skalistego klifu szczerzy�y k�y
ku morzu. Loki uni�s� g�ow� i zdumia� si� niepomiernie. Na szczycie, tym samym, gdzie
drwi� kiedy� ze starego g�upca, znajdowa� si� teraz dom, a w�a�ciwie zamek� Walhalla.
W szarym, bladym �wietle wygl�da�a niezwykle ponuro, wr�cz mrocznie. Porastaj�ce j�
ciemnobr�zowe pn�cza zd��y�y uschn�� i teraz sztywno drga�y poruszane wiatrem. Ogromne
okiennice, wszystkie zamkni�te na g�ucho, pociemnia�y jak puste oczodo�y. Trup starej wiary
wpatrywa� si� w K�amc� zarazem bezradnie i m�ciwie.
Loki poczu� dreszcz niepokoju. Nie, nie przez sam widok Walhalli. Mniejsza o now�
lokalizacj�, to w �aden spos�b K�amcy nie zaskoczy�o. Zanim nast�pi� jej koniec, bywa�o, �e
siedziba As�w pojawia�a si� w r�nych miejscach jako niemal idealne odbicie orygina�u. Tyle
�e� no w�a�nie. Przecie� nie zosta�o z niej nic pr�cz fundament�w. Nawet ona nie mog�a si�
tak odrodzi�. Nie po tym, co spotka�o Odyna i reszt�.
- Zdziwiony, zdrajco?
Wyrwany z zamy�lenia K�amca odwr�ci� si� gwa�townie i spojrza� prosto w oczy starego
g�upca. Jeszcze przed chwil� ich tu nie by�o, to pewne, bo tylko �lepiec m�g�by nie zauwa�y�
odci�tej g�owy na wbitym w ziemi� kiju. Szczeg� bardzo pasuj�cy do spalonej wioski, ale nie
tak nieznaczny, by stopi� si� z t�em. Czerep zarechota�.
- Nie spodziewa�e� si�, �e mnie jeszcze spotkasz, prawda?
- Chyba nawet o tym nie my�la�em - powiedzia� Loki, kr�c�c g�ow�, po czym skrzywi� si�
w dzikim u�miechu. - Ale nawet je�li, nie wpad�bym na to, �e specjalnie dla mnie nadziejesz
sobie g�ow� na kij. Jestem pod wra�eniem. D�ugo czekasz?
- Nie kpij, zdrajco - �achn�� si� starzec. - S� du�o gorsze rzeczy ni� pozbawienie cia�a
g�owy i nabicie jej na w�asny kostur.
- Niech zgadn� Ju� wiem. Utrata honoru?
- �eby� wiedzia�! - G�owa tak mocno zako�ysa�a si� na kiju, �e niewiele brakowa�o, aby
spad�a. - Honor jest najwa�niejszy. I dana obietnica� To przez ciebie tu tkwi�. Przez uk�ad z
tob�. Skazany przez w�asnego boga.
K�amca wzruszy� ramionami, usiad� na zw�glonym kawa�ku krokwi i si�gn�� do kieszeni
po wyka�aczki. Ze zdumieniem odkry�, �e nie ma ju� na sobie koszulki i d�ins�w. Zamiast nich
odziany by� w kr�tk� p��cienn� tunik� i sk�rzane spodnie. Przy zdobionym pasie wisia� sztylet i
sakiewka, a nieopodal sta� prosty miecz oparty o resztki nadpro�a.
Stary g�upiec z satysfakcj� przygl�da� si� zaskoczonej twarzy boga.
- Jak widzisz, Odyn nierychliwy, ale sprawiedliwy. Nie tylko ja zosta�em ukarany. A ju�
my�la�e�, �e ci si� upiecze, co? My�la�e�, znikniesz tam, gdzie chodz� w cudacznych,
jarmarcznych kaftanach, a wtedy nie dosi�gnie ci� zemsta? Ale przeliczy�eee� - Loki poderwa�
si� nagle i z ca�ej si�y kopn�� g�ow�, a ta wzbi�a si� w powietrze i z g�uchym �omotem
roztrzaska�a na pobliskiej skale. Zamilk�a.
Przez d�u�sz� chwil� K�amca s�ysza� tylko szum morza. Potem, cicho szuraj�c podeszwami
sk�rzanych but�w po pokrytej czarnym py�em ziemi, coraz pewniejszym krokiem ruszy� przed
siebie. Do Walhalli.
* * *
- Sam jeste� g�upcem, skalna pokrako! - wrzasn�� karze�, wskazuj�c struganym kijkiem
olbrzyma. - A� niepodobna, �e jeste�my z tego samego �ona.
- Ano niepodobna - zgodzi� si� oparty o pot�ne wrota boskiej siedziby wielkolud. W
przeciwie�stwie do brata wydawa� si� wzorem spokoju. Tylko g�aszcz�ca pot�n� maczug�
chropowata d�o� i drgaj�ce nerwowo czarne w�siska pozwala�y odr�ni� go od pos�gu. - Przy
mnie wygl�dasz, jakby matce przed po�ogiem zebra�o si� na gazy.
Twarz kar�a, przed chwil� ledwie r�owa, spurpurowia�a z w�ciek�o�ci.
- Mo�e ja i jestem pierdni�ciem, ale w takim razie ty jeste� tym, co zwykle pojawia si�
chwil� p�niej. I tak samo �mierdzisz!
Olbrzym wzruszy� pot�nymi ramionami. Od pocz�tku nie mia� ch�ci na �adne gadki. No
ale brat to brat, cho� pokurcz. Wypada�o go cho� spyta�, czy te� nie ruszy w drog�. A ten od
razu si� w�ciek�, jakby rzeczywi�cie byli tu komu� potrzebni. Nikt przecie� nie odwiedza�
Walhalli co najmniej od kilku stuleci, nawet sam Odyn zmieni� si� nie do poznania. Podobno�
- Kto� si� zbli�a - powiedzia� nagle karze�, a w jego g�osie s�ycha� by�o satysfakcj�. - I co
na to powiesz, tch�rzu?
Olbrzym przyjrza� si� w�drowcowi. Pomimo przypasanego miecza i pewnego kroku nie
wygl�da� gro�nie. Nie uzna�by go za wojownika nawet dzieciuch, co wierzy w babcine
bajeczki� Mimo to wielkolud wzni�s� maczug� i wspar� j� na ramieniu. Ukradkiem zerkn�� w
stron� brata i z ulg� odkry�, �e nawet po solidnej k��tni rozumiej� si� bez s��w. Karze� uni�s�
sw�j kostur, by wykre�li� wok� kr�g ochronny. Palce lewej r�ki u�o�y� w pierwsz� z run i
ukry� d�o� w r�kawie szaty. By� gotowy.
Tymczasem obcy min�� ju� stoj�cy u szczytu wzg�rza z�amany drogowskaz i nie
zwalniaj�c, ruszy� w stron� zamku.
Pokurcz opar� kostur na ramieniu i post�pi� krok do przodu, uwa�aj�c, by nieopatrznie nie
opu�ci� kr�gu.
- Ja b�d� m�wi� - sykn�� i nie czekaj�c na odpowied� olbrzyma, zawo�a�: - Kim jeste�?
Sk�d idziesz? I dok�d zmierzasz?
Ale przybysz szed� spokojnie dalej, a� znalaz� si� w odleg�o�ci kilku krok�w od stra�nik�w
zamku.
- Jestem w�drowcem - rzek�. - Id� stamt�d. - Wskaza� kciukiem za plecy. - A gdzie
zmierzam, m�g�by pyta� tylko ostatni mato�.
- Ty! - wycharcza� karze�. W�ciek�o�� nieomal odebra�a mu g�os. - Teraz ci� poznaj�.
Jednak wr�ci�e�, psie!
Loki b�yskawicznie wyszarpn�� miecz i pogrozi� nim olbrzymowi pr�buj�cemu zaj�� go od
ty�u. Wielkolud zastyg� w p� kroku, po czym drobnymi kroczkami wycofa� si� za plecy brata i
schowa� w jego magicznym kr�gu.
Przybysz z u�miechem opu�ci� or�.
- Jak widzisz - powiedzia�, nie kryj�c rozbawienia - i k�amca Loki musi czasem dotrzyma�
obietnicy. Ciekaw jestem tylko, jak zbudowali�cie to wszystko po tym, jak zmi�t� was
Ragnarok?
Bracia spojrzeli po sobie i niemal r�wnocze�nie wzruszyli ramionami.
- Zapytam kogo� lepiej poinformowanego. - Loki machn�� r�k�. - Kto jest teraz panem na
tym zamku?
- Jak �wiat �wiatem - wycedzi� karze� - Walhall� rz�dzi� i rz�dzi� b�dzie Odyn, w�adca
As�w. A ty, zdrajco, nie uczynisz ju� ani jednego kroku w stron� domu bog�w.
Uni�s� do g�ry d�o�, wok� kt�rej mieni� si� b��kitn� po�wiat� utkany czar. K�amca
odrzuci� miecz i powoli uni�s� r�ce.
- Wyrabiasz si�. - Skin�� g�ow� z uznaniem. - Nie podejrzewa�em ci� o to.
- Wyrabiasz si�? Dziwnie nauczyli ci� m�wi�, ale domy�lam si�, co chcia�e� powiedzie� -
rzek� mag z dumnym u�miechem. - Ale to raczej z ciebie, Loki, jest ju� stary dziad. Da�e� mi
wiele czasu na utkanie czaru.
- Ale ja wcale nie m�wi�em o czarze. - U�miechn�� si� b�g. - Mia�em na my�li k�amstwa.
A� dwa na jednym oddechu, to naprawd� osi�gni�cie�
Zanim przebrzmia�o ostatnie s�owo, Loki zn�w trzyma� w r�ku bro�. Karze� zacz��
wykrzykiwa� zakl�cie i ju� mia� nim cisn��, gdy w miejscu, gdzie przed chwil� sta� przybysz,
naraz spostrzeg� brata. Powstrzyma� sw� moc w ostatniej chwili i obr�ci� si� na pi�cie. Tak jak
przypuszcza�, Loki by� teraz za nim, unosz�c ostrze do zadania ciosu. Mag cofn�� si� o krok i
wystrzeli� moc� prosto w twarz boga k�amstwa. Ten wrzasn��. Upad�, przez chwil� wstrz�sa�y
nim konwulsje, lecz po chwili sta� si� martwym� olbrzymem.
Pokurcz oniemia�, a palce jego prawej d�oni mocniej �cisn�y kostur. G�o�ny �miech
potwierdzi� jego obawy. Zerkn�� pod nogi. Jego lewa stopa znajdowa�a si� poza kr�giem.
- Czy nie wydaje ci si�, �e magiczne stwory powinny by� jako� przygotowane na takie
sztuczki? - zapyta� g�os Lokiego za jego plecami. - Wiesz, wykrywanie iluzji, odporno��, jak
my�lisz?
Karze� nie zd��y� odpowiedzie�. Poczu� tylko ch��d, potem ciep�o, a p�niej� jego g�owa
potoczy�a si� i zatrzyma�a na �rodku kr�gu.
K�amca spojrza� na ni� z niesmakiem. I wtedy w�a�nie opad�y go demony.
Przysz�y zewsz�d. Cz�� z dzikim rykiem wy�oni�a si� z ziemi, bryzgaj�c wok� b�otem i
law�. Niekt�re sfrun�y z dachu, gdzie do tej pory udawa�y ozdobne gargulce. Najwi�cej jednak
wypad�o przez otwarte z impetem wrota. Wygl�da�y przer�nie, a jednak zna� w nich by�o
pomiot tego samego nasienia. Jak nocne koszmary, kt�re czy �ypi� ��tymi �lepiami w
ciemno�ciach, czy szepcz� z�owrogo tu� za uchem, tak samo �ciskaj� serce, a umys� wp�dzaj�
w szale�stwo. Jedne mia�y rogi proste niczym g�rskie kozice, inne zakr�cone jak barany. No i
szpony. Ca�y asortyment szpon�w, k��w czy pazur�w przez tysi�clecia przysposabianych tylko
do jednego - niesienia jak najokrutniejszej �mierci� I to w�a�nie czyni�y. Chcia�y czyni�.
Loki mia� prawo by� z siebie dumny. Nie tylko unikn�� pierwszego lec�cego na� stwora,
ale i zgrabnie trzepn�� go mi�dzy oczy r�koje�ci�. Podobnie g�adko posz�o mu z nast�pnym
demonem, niedawnym gargulcem, kt�ry, pikuj�c, nabi� si� na wystawione w g�r� ostrze.
Potw�r pisn�� przera�liwie i gwa�townie wzlecia� w powietrze. Opad� kilka krok�w dalej,
przygniataj�c sob� kilku wsp�towarzyszy wy�aniaj�cych si� w�a�nie z ziemi. K�amca wiedzia�
jednak, �e najgorsze jeszcze przed nim. Przy wt�rze demonich wrzask�w wzlatywa�y ku niebu
odci�te �apy, �by, bryzga�a cuchn�ca, gor�ca posoka�
Jednak mimo wszystko Loki czu� ju�, �e przegra�. Demon�w wci�� przybywa�o, miast
ubywa�, i te nowe by�y coraz silniejsze. I cho� nie zaprzesta� walki, niemal z ulg� powita�
ciemno��, jaka przyby�a do� wraz z ciosem w kark� i b�lem. Ostatni� rzecz�, kt�r� pami�ta�,
by�a �wiadomo��, �e przynajmniej nie padnie przed swym wrogiem. T�ok wok� na to nie
pozwala�.
* * *
Istoty mityczne nie maj� za�wiat�w ani �wietlistych tuneli. Zdziwi� si� wi�c niepomiernie,
gdy po�r�d ciemno�ci nagle ujrza� �wiat�o. Zdziwi� i nawet troch� ucieszy�. Ale rado�� nie
trwa�a d�ugo. B�l karku, �eber i s�ony, metaliczny posmak w ustach uzmys�owi�y mu, �e nadal
�yje� i tkwi po uszy w g�wnie. Cho� musia� przyzna�, przygl�daj�c si� dobrze znanemu
wn�trzu, �e wpad� w g�wno wyj�tkowo okaza�e - wprost do sali biesiadnej, najwa�niejszej
komnaty Walhalli. Wygl�da�a zupe�nie jak w latach swej �wietno�ci. Suto zastawione sto�y
ustawione w podkow�, �ciany ozdobione przepi�knymi gobelinami tkanymi z�otem oraz krwi�
podbitych i ofiarowanych bogom lud�w. Na klepisku roz�o�one sk�ry mitycznych zwierz�t, a w
ka�dym rogu stojak na bro� bohater�w. Nad g�ow� mia� zastyg�e w nieczasie jezioro
zawieszone wol� pana w�d, Aegira, a wok� wszechobecny zapach krwi. Oto raj prawdziwych
wojownik�w.
Loki zmru�y� oczy. W przeciwleg�ym ko�cu sali na tronie rze�bionym w smoczym kle
siedzia� Odyn. Ojciec i w�adca As�w trzyma� na kolanach w��czni�, t� sam�, kt�r� wieki temu
z�ama� archanio� Micha�. Nie mog�o by� mowy o pomy�ce, na ca�ym �wiecie istnia�a tylko
jedna taka w��cznia. Tak jak jeden tylko by� Odyn. By�!
K�amca z niema�ym trudem uni�s� si� na kolana, a potem wsta�. Poczu� zawroty g�owy,
jednak wolno ruszy� w stron� tronu. Nie wiedzia� po co, ale czu�, �e musi. Gdy od pana zamku
dzieli�a go ju� tylko szeroko�� sto�u, Odyn u�miechn�� si�. Jego dudni�cy g�os obudzi� echo:
- Czy nie wydaje ci si�, �e b�g k�amstwa powinien by� jako� przygotowany na takie
sztuczki? Wiesz, wykrywanie pu�apek, szybki kontratak, jak my�lisz?
Loki rozmasowa� obola�y kark.
- I co? - odgryz� si�. - Mia�em ich wszystkich wyko�czy�, a p�niej zwyczajnie tu
zapuka�? Zepsu�bym ca�y efekt.
Odyn przytakn�� i opar� w��czni� o tron. Po chwili wybuchn�� �miechem.
- Wiesz, �e swoim sarkazmem niszczysz mi ca�y plan rozmowy?
K�amca wzruszy� ramionami. I zaraz po�a�owa�. Ostrze b�lu pogna�o wzd�u� plec�w i
nieomal zwali�o go z n�g.
- Pewnie liczy�e� - wycedzi� przez zaci�ni�te z�by - �e zapytam ci�, kim jeste�?
Przeliczy�e� si�, mam to w dupie. Wystarczy mi tylko fakt, �e nie jeste� Odynem, a wszystko tu
wok� to jedna wielka bzdura.
Przyci�gn�� najbli�sze krzes�o i usiad�. W tym momencie na stole pojawi� si� ma�y
pojemnik z wyka�aczkami. Loki wzi�� jedn� i w�o�y� do ust. Siedz�cy na tronie ani przez
moment nie wydawa� si� zbity z tropu. Wr�cz przeciwnie. Nie kry� rozbawienia.
- Gdybym by� prawdziwym Odynem, mia�by� si� z pyszna, prawda? Ale to niewa�ne. Na
twoje szcz�cie b�d� nieszcz�cie to nie jest Walhalla, a ja nie jestem jej w�adc�.
Z ka�dym kolejnym s�owem jego twarz ulega�a przemianie. Znikn�a gdzie� przepaska
skrywaj�ca pusty oczod�, wysuni�te ko�ci policzkowe zmala�y, czyni�c twarz bardziej
poci�g�� i jakby g�adsz�. W�osy okry�a czer�, a g�sta broda zmieni�a si� w ob�ok szarej mg�y i
rozwia�a w nico��. Pot�ne ramiona wojownika, jego szeroki, ozdobiony napier�nikiem tors,
ogromne jak bochny chleba d�onie - wszystko pocz�o traci� kszta�t. Po chwili na tronie, miast
dostojnego wikinga, siedzia�� anio�. Dwie pary z�ocistobia�ych skrzyde� mieni�y si� w
o�wietlaj�cym Walhall� blasku, a kruczoczarne w�osy opada�y na jasnobr�zow� twarz. Tylko
u�miech nie uleg� zmianie. Nadal by� pe�en rozbawienia i niemal przyja�ni. Gdyby rekin �mia�
si� do swych ofiar, robi�by to pewnie identycznie. Loki skrzywi� usta z niesmakiem.
- Czy ju� do ko�ca prze�ladowa� mnie b�d� te skrzyd�a i pedalskie g�by?
Anio� roz�o�y� r�ce z u�miechem, jakby chcia� powiedzie�:
- Wiesz, kim jestem? - zapyta�, wstaj�c. Powoli zszed� po stopniach i usiad� przy stole
naprzeciwko Lokiego. - Powiedzmy, �e masz trzy szanse.
K�amca wyci�gn�� wyka�aczk� z ust i rzuci� w twarz rozm�wcy. Tak jak si� domy�la�,
przelecia�a przez ni� i cicho wyl�dowa�a na pod�odze.
- Zak�adam, �e nie jeste� jednym z tych dobrych. Oni mnie nie bij�.
- Ciep�o.
Loki opar� �okcie na stole i z�o�y� d�onie, skubi�c kciukami czubek nosa.
- Nie podejrzewam te�, �eby� by� wielkim szefem.
- A to dlaczego? - zapragn�� wiedzie� skrzydlaty.
- Taki pedant jak on nie przybra�by nawet na moment tak g�upiego wygl�du.
- Jak Odyn?
- Jak ty - wyja�ni� K�amca. Si�gn�� po kolejn� wyka�aczk�. - Zgad�em?
- Tak, nie jestem Lucyferem - wycedzi� anio�. - Nazywam si� Belzebub.
- Czyta�em, czyta�em - Loki pokiwa� g�ow�. - �wi�ska g�owa na kiju, wyspa pe�na
ch�opc�w. To chyba tw�j najwi�kszy sukces, co?
Oczy Belzebuba zap�on�y ��dz� mordu.
- Jak rozumiem, przys�ano ci�, by� si� ze mn� dogada�. - B�g fa�szu kontynuowa� z
u�miechem. - Nie uda�y si� zamachy, nie uda�y si� kuszenia, wi�c przyszed�e� wprost. A ca�a ta
pu�apka to tylko pokaz si�. Mam racj�?
- Zapytaj sw�j kark - odpar� upad�y anio�, powoli odzyskuj�c zimn� krew. - I ka�dej rany,
jak� zada�y ci moje demony. A co do mojej misji, mia�em sprawdzi�, czy oka�esz si� dla nas
przydatny.
- I co?
- Jak wida� - Belzebub uni�s� r�k� i wykre�li� w powietrzu dziwny znak - nie jeste�.
Spodziewali�my si�, �e twoja hardo�� to jedynie poza, ale nawet je�li, wyplenienie jej z ciebie
nie jest warte zachodu. Pozw�l wi�c, �e oka�� ci rozczarowanie mojego pana. Nazywa si�
Behemot i stoi w�a�nie za tob�.
Jak na zawo�anie powietrze wype�ni�o si� odra�aj�cym odorem zgnilizny.
K�amca spojrza� za siebie. Pot�ne, si�gaj�ce sklepienia wrota Walhalli niemal w ca�o�ci
zas�ania� teraz stw�r wygl�daj�cy jak �cierwo szarego goryla, kt�rego kto� dla zabawy
skrzy�owa� z nietoperzem, a potem doda� po dwie r�ce z ka�dej strony. Behemot przez chwil�
bezskutecznie usi�owa� roz�o�y� skrzyd�a, po czym rykn��. G�os bestii zawiera� w sobie ca�y
b�l ludzko�ci, wszystkie cierpienia upad�ych anio��w, agoni� p�on�cej ziemi, a nawet wrzask
b�lu rodz�cego si� wszech�wiata. Brzmia�o to, jakby z boskich opowie�ci o pocz�tku kto�
wyj�� ca�e cierpienie i w�o�y� je w jeden ryk. Po raz pierwszy od niepami�tnych czas�w Loki
r�wnie� zacz�� wrzeszcze�. Zamkn�� oczy, przy�o�y� d�onie do uszu i krzycza�, byleby tylko
zag�uszy� otaczaj�cy go d�wi�k. I gdy ju� prawie si� podda�, g�os Behemota przybra� ton jakby
bardziej kobiecy, a potem przeszed� w niemal ludzki wrzask b�lu� i walki. K�amca powoli
otworzy� oczy.
Nie by�o ju� potwora, a przy wrotach sta�a Sygin. Jego Sygin. Krzycza�a ostatkiem si�. Loki
odwr�ci� g�ow� i popatrzy� na przera�onego Belzebuba. Jego niematerialne cia�o migota�o
coraz intensywniej, a� zacz�o si� rozmywa�. B�g fa�szu, nie czekaj�c, rzuci� si� przez st�,
wskoczy� na stopnie prowadz�ce do tronu i z�apa� za w��czni�.
my�la� gor�czkowo. G�os jego �ony z wolna na powr�t przeradza� si� w ryk bestii. Sygin s�ab�a.
-
uchwyci� drzewce i cisn�� w��czni� w tron Odyna. Przez moment s�dzi�, �e chybi�, ale po
chwili zraniony demon pojawi� si� w�r�d b�ysk�w. S�ug� Lucyfera wstrz�sa�y konwulsje,
jednak jego oczy ca�y czas by�y pe�ne skupienia. A g�os Sygin cich� jak szept w�r�d piekielnych
wrzask�w. Loki wyszarpn�� w��czni� i z ca�ych si� wbi� j� ponownie, i jeszcze raz, i jeszcze. W
sali zaleg�a ju� cisza, a on dalej dziurawi� martwy zew�ok.
Z odr�twienia wyrwa�o go dopiero ledwie s�yszalne wo�anie �ony.
- Loki!
K�amca odwr�ci� si� i ujrza�, �e jego wybawczyni le�y na posadzce. Pogna� ku niej,
odrzucaj�c skrwawion� w��czni�. Przeskoczy� przez st� i nieomal przewr�ci� si� na �bie
jakiego� rozci�gni�tego na pod�odze zwierz�cia. Sygin oddycha�a p�ytko, z wysi�kiem, ale
pozna�a go, by�a przytomna.
- Uratowa�am ci� - wyszepta�a, u�miechaj�c si�, a cienka stru�ka krwi wyciek�a z k�cika
ust. Loki pog�adzi� �on� po z�otych w�osach.
- Zgadza si�. Uratowa�a�. Jak zawsze. Tylko co ty tu robisz?
- M�j umys� - odpowiedzia�a z wysi�kiem. - Jeste�my w moim� on obieca�, �e si� obudz�,
je�li tylko umo�liwi� wam spotkanie. Powiedzia�, �e ma dla ciebie lepsz� ofert� ni� tamci i�
Loki, tak mi przykro� ale chyba jestem silniejsza ni� my�la�� on�
Zakrztusi�a si�. Krople krwi trysn�y na twarz K�amcy, ale ten nawet nie mrugn��. Mocniej
przycisn�� do siebie Sygin.
- Spokojnie - wyszepta�. - Teraz na pewno si� obudzisz. I wszystko b�dzie dobrze.
Pokr�ci�a g�ow�.
- Ja umieram, Loki.
- Bzdura! - niemal krzykn��. - Dop�ki ja �yj�
- Ty te� umierasz, kochanie - odpar�a ze spokojem.
U�miechn�� si� i raz jeszcze pog�adzi� j� po w�osach.
- Nie zabij� mnie, dop�ki trwa moja legenda. To przepowiednia. A mnie si� wcale nie
spieszy, by�
- Spotkamy si� ju� nied�ugo - przerwa�a mu i to by� koniec. Jej cia�em targn�� jeszcze
dreszcz, a potem odesz�a�
K�amca siedzia� tam jeszcze przez chwil� z zamkni�tymi oczami, a gdy je otworzy�, zn�w
znajdowa� si� w szpitalnej sali. W�a�ciwie w jej progu wynoszony przez dw�ch ros�ych
piel�gniarzy. Doktor McCornick i ca�a chmara innych bia�ych kitli razi�a Sygin pr�dem, tocz�c
zaciek�� walk� z piskiem aparatury i prost� lini� na ekranie. Loki szarpn�� si� ju� niemal dla
zasady, zerkaj�c na kwiaty w wazonie. Zanim go wyprowadzono, stworzy� jeszcze niewielk�
kopert�. Na bileciku w �rodku widnia� kr�tki napis:
Wybrze�a Skandynawii
Wsp�cze�nie
Loki sta� na wzg�rzu. Jeszcze miesi�c temu nie by� pewien, czy je odnajdzie. Potem te
wszystkie formalno�ci z przewozem cia�a. Teraz jednak patrzy� na �wie�o usypan� mogi��, nad
kt�r� zamiast krzy�a wyrasta� niewielki d�b. K�amca zmusza� si�, by zap�aka�, ale bez skutku.
W uszach mia� wci�� jej krzyk, ten sam, kt�rym go uratowa�a. Dzik� pie�� mi�o�ci i ofiary�
Za plecami us�ysza� chrz�kni�cie. Pokr�ci� g�ow�.
- P�niej, Gabrielu - wyszepta�. - Du�o p�niej�