<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>antique_ant</genre><author><first-name>Publius</first-name><last-name>Vergilius</last-name><nickname>Maro</nickname></author><book-title>Aeneis</book-title><date/><coverpage><image l:href="#cover"/></coverpage><lang>la</lang><src-lang>la</src-lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>FictionBook Editor 2.4, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2012-07-14">14 July 2012</date><src-url>http://manybooks.net/titles/virgiletext95anidl10.html</src-url><id>7144B2A2-4273-4957-9703-85ACA94171D0</id><version>1.1</version><history><p>1.0 — The Project Gutenberg, 1.1 — форматирование, скрипты, дескрипшн — Isais.</p></history></document-info><custom-info info-type="">Интерполяции выделены курсивом.</custom-info></description><body><title><p>Publius Vergilius Maro</p><p>Aeneis</p></title><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS </p><p>AENEIDOS </p><p>LIBER I</p></title><poem><stanza><v>ARMA virumque cano, Troiae qui primus ab oris</v><v>Italiam, fato profugus, Laviniaque venit</v><v>litora, multum ille et terris iactatus et alto</v><v>vi superum saevae memorem Iunonis ob iram;</v><v>multa quoque et bello passus, dum conderet urbem,</v><v>inferretque deos Latio, genus unde Latinum,</v><v>Albanique patres, atque altae moenia Romae.</v><v>Musa, mihi causas memora, quo numine laeso,</v><v>quidve dolens, regina deum tot volvere casus</v><v>insignem pietate virum, tot adire labores</v><v>impulerit. Tantaene animis caelestibus irae?</v><v>Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni,</v><v>Karthago, Italiam contra Tiberinaque longe</v><v>ostia, dives opum studiisque asperrima belli;</v><v>quam Iuno fertur terris magis omnibus unam</v><v>posthabita coluisse Samo; hic illius arma,</v><v>hic currus fuit; hoc regnum dea gentibus esse,</v><v>si qua fata sinant, iam tum tenditque fovetque.</v><v>Progeniem sed enim Troiano a sanguine duci</v><v>audierat, Tyrias olim quae verteret arces;</v><v>hinc populum late regem belloque superbum</v><v>venturum excidio Libyae: sic volvere Parcas.</v><v>Id metuens, veterisque memor Saturnia belli,</v><v>prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis —</v><v>necdum etiam causae irarum saevique dolores</v><v>exciderant animo: manet alta mente repostum</v><v>iudicium Paridis spretaeque iniuria formae,</v><v>et genus invisum, et rapti Ganymedis honores.</v><v>His accensa super, iactatos aequore toto</v><v>Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli,</v><v>arcebat longe Latio, multosque per annos</v><v>errabant, acti fatis, maria omnia circum.</v><v>Tantae molis erat Romanam condere gentem!</v><v>Vix e conspectu Siculae telluris in altum</v><v>vela dabant laeti, et spumas salis aere ruebant,</v><v>cum Iuno, aeternum servans sub pectore volnus,</v><v>haec secum: `Mene incepto desistere victam,</v><v>nec posse Italia Teucrorum avertere regem?</v><v>Quippe vetor fatis. Pallasne exurere classem</v><v>Argivom atque ipsos potuit submergere ponto,</v><v>unius ob noxam et furias Aiacis Oilei?</v><v>Ipsa, Iovis rapidum iaculata e nubibus ignem,</v><v>disiecitque rates evertitque aequora ventis,</v><v>illum expirantem transfixo pectore flammas</v><v>turbine corripuit scopuloque infixit acuto.</v><v>Ast ego, quae divom incedo regina, Iovisque</v><v>et soror et coniunx, una cum gente tot annos</v><v>bella gero! Et quisquam numen Iunonis adoret</v><v>praeterea, aut supplex aris imponet honorem?'</v><v>Talia flammato secum dea corde volutans</v><v>nimborum in patriam, loca feta furentibus austris,</v><v>Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro</v><v>luctantes ventos tempestatesque sonoras</v><v>imperio premit ac vinclis et carcere frenat.</v><v>Illi indignantes magno cum murmure montis</v><v>circum claustra fremunt; celsa sedet Aeolus arce</v><v>sceptra tenens, mollitque animos et temperat iras.</v><v>Ni faciat, maria ac terras caelumque profundum</v><v>quippe ferant rapidi secum verrantque per auras.</v><v>Sed pater omnipotens speluncis abdidit atris,</v><v>hoc metuens, molemque et montis insuper altos</v><v>imposuit, regemque dedit, qui foedere certo</v><v>et premere et laxas sciret dare iussus habenas.</v><v>Ad quem tum Iuno supplex his vocibus usa est:</v><v>`Aeole, namque tibi divom pater atque hominum rex</v><v>et mulcere dedit fluctus et tollere vento,</v><v>gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor,</v><v>Ilium in Italiam portans victosque Penates:</v><v>incute vim ventis submersasque obrue puppes,</v><v>aut age diversos et disiice corpora ponto.</v><v>Sunt mihi bis septem praestanti corpore nymphae,</v><v>quarum quae forma pulcherrima Deiopea,</v><v>conubio iungam stabili propriamque dicabo,</v><v>omnis ut tecum meritis pro talibus annos</v><v>exigat, et pulchra faciat te prole parentem.'</v><v>Aeolus haec contra: `Tuus, O regina, quid optes</v><v>explorare labor; mihi iussa capessere fas est.</v><v>Tu mihi, quodcumque hoc regni, tu sceptra Iovemque</v><v>concilias, tu das epulis accumbere divom,</v><v>nimborumque facis tempestatumque potentem.'</v><v>Haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem</v><v>impulit in latus: ac venti, velut agmine facto,</v><v>qua data porta, ruunt et terras turbine perflant.</v><v>Incubuere mari, totumque a sedibus imis</v><v>una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis</v><v>Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus.</v><v>Insequitur clamorque virum stridorque rudentum.</v><v>Eripiunt subito nubes caelumque diemque</v><v>Teucrorum ex oculis; ponto nox incubat atra.</v><v>Iutonuere poli, et crebris micat ignibus aether,</v><v>praesentemque viris intentant omnia mortem.</v><v>Extemplo Aeneae solvuntur frigore membra:</v><v>ingemit, et duplicis tendens ad sidera palmas</v><v>talia voce refert: `O terque quaterque beati,</v><v>quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis</v><v>contigit oppetere! O Danaum fortissime gentis</v><v>Tydide! Mene Iliacis occumbere campis</v><v>non potuisse, tuaque animam hanc effundere dextra,</v><v>saevus ubi Aeacidae telo iacet Hector, ubi ingens</v><v>Sarpedon, ubi tot Simois correpta sub undis</v><v>scuta virum galeasque et fortia corpora volvit?'</v><v>Talia iactanti stridens Aquilone procella</v><v>velum adversa ferit, fluctusque ad sidera tollit.</v><v>Franguntur remi; tum prora avertit, et undis</v><v>dat latus; insequitur cumulo praeruptus aquae mons.</v><v>Hi summo in flucta pendent; his unda dehiscens</v><v>terram inter fluctus aperit; furit aestus harenis.</v><v>Tris Notus abreptas in saxa latentia torquet —</v><v>saxa vocant Itali mediis quae in fluctibus aras —</v><v>dorsum immane mari summo; tris Eurus ab alto</v><v>in brevia et Syrtis urguet, miserabile visu,</v><v>inliditque vadis atque aggere cingit harenae.</v><v>Unam, quae Lycios fidumque vehebat Oronten,</v><v>ipsius ante oculos ingens a vertice pontus</v><v>in puppim ferit: excutitur pronusque magister</v><v>volvitur in caput; ast illam ter fluctus ibidem</v><v>torquet agens circum, et rapidus vorat aequore vortex.</v><v>Adparent rari nantes in gurgite vasto,</v><v>arma virum, tabulaeque, et Troia gaza per undas.</v><v>Iam validam Ilionei navem, iam fortis Achati,</v><v>et qua vectus Abas, et qua grandaevus Aletes,</v><v>vicit hiems; laxis laterum compagibus omnes</v><v>accipiunt inimicum imbrem, rimisque fatiscunt.</v><v>Interea magno misceri murmure pontum,</v><v>emissamque hiemem sensit Neptunus, et imis</v><v>stagna refusa vadis, graviter commotus; et alto</v><v>prospiciens, summa placidum caput extulit unda.</v><v>Disiectam Aeneae, toto videt aequore classem,</v><v>fluctibus oppressos Troas caelique ruina,</v><v>nec latuere doli fratrem Iunonis et irae.</v><v>Eurum ad se Zephyrumque vocat, dehinc talia fatur:</v><v>`Tantane vos generis tenuit fiducia vestri?</v><v>Iam caelum terramque meo sine numine, venti,</v><v>miscere, et tantas audetis tollere moles?</v><v>Quos ego-sed motos praestat componere fluctus.</v><v>Post mihi non simili poena commissa luetis.</v><v>Maturate fugam, regique haec dicite vestro:</v><v>non illi imperium pelagi saevumque tridentem,</v><v>sed mihi sorte datum. Tenet ille immania saxa,</v><v>vestras, Eure, domos; illa se iactet in aula</v><v>Aeolus, et clauso ventorum carcere regnet.'</v><v>Sic ait, et dicto citius tumida aequora placat,</v><v>collectasque fugat nubes, solemque reducit.</v><v>Cymothoe simul et Triton adnixus acuto</v><v>detrudunt navis scopulo; levat ipse tridenti;</v><v>et vastas aperit syrtis, et temperat aequor,</v><v>atque rotis summas levibus perlabitur undas.</v><v>Ac veluti magno in populo cum saepe coorta est</v><v>seditio, saevitque animis ignobile volgus,</v><v>iamque faces et saxa volant-furor arma ministrat;</v><v>tum, pietate gravem ac meritis si forte virum quem</v><v>conspexere, silent, arrectisque auribus adstant;</v><v>ille regit dictis animos, et pectora mulcet, —</v><v>sic cunctus pelagi cecidit fragor, aequora postquam</v><v>prospiciens genitor caeloque invectus aperto</v><v>flectit equos, curruque volans dat lora secundo.</v><v>Defessi Aeneadae, quae proxima litora, cursu</v><v>contendunt petere, et Libyae vertuntur ad oras.</v><v>Est in secessu longo locus: insula portum</v><v>efficit obiectu laterum, quibus omnis ab alto</v><v>frangitur inque sinus scindit sese unda reductos.</v><v>Hinc atque hinc vastae rupes geminique minantur</v><v>in caelum scopuli, quorum sub vertice late</v><v>aequora tuta silent; tum silvis scaena coruscis</v><v>desuper horrentique atrum nemus imminet umbra.</v><v>Fronte sub adversa scopulis pendentibus antrum,</v><v>intus aquae dulces vivoque sedilia saxo,</v><v>nympharum domus: hic fessas non vincula navis</v><v>ulla tenent, unco non alligat ancora morsu.</v><v>Huc septem Aeneas collectis navibus omni</v><v>ex numero subit; ac magno telluris amore</v><v>egressi optata potiuntur Troes harena,</v><v>et sale tabentis artus in litore ponunt.</v><v>Ac primum silici scintillam excudit Achates,</v><v>succepitque ignem foliis, atque arida circum</v><v>nutrimenta dedit, rapuitque in fomite flammam.</v><v>Tum Cererem corruptam undis Cerealiaque arma</v><v>expediunt fessi rerum, frugesque receptas</v><v>et torrere parant flammis et frangere saxo.</v><v>Aeneas scopulum interea conscendit, et omnem</v><v>prospectum late pelago petit, Anthea si quem</v><v>iactatum vento videat Phrygiasque biremis,</v><v>aut Capyn, aut celsis in puppibus arma Caici.</v><v>Navem in conspectu nullam, tris litore cervos</v><v>prospicit errantis; hos tota armenta sequuntur</v><v>a tergo, et longum per vallis pascitur agmen.</v><v>Constitit hic, arcumque manu celerisque sagittas</v><v>corripuit, fidus quae tela gerebat Achates;</v><v>ductoresque ipsos primum, capita alta ferentis</v><v>cornibus arboreis, sternit, tum volgus, et omnem</v><v>miscet agens telis nemora inter frondea turbam;</v><v>nec prius absistit, quam septem ingentia victor</v><v>corpora fundat humi, et numerum cum navibus aequet.</v><v>Hinc portum petit, et socios partitur in omnes.</v><v>Vina bonus quae deinde cadis onerarat Acestes</v><v>litore Trinacrio dederatque abeuntibus heros,</v><v>dividit, et dictis maerentia pectora mulcet:</v><v>`O socii-neque enim ignari sumus ante malorum —</v><v>O passi graviora, dabit deus his quoque finem.</v><v>Vos et Scyllaeam rabiem penitusque sonantis</v><v>accestis scopulos, vos et Cyclopea saxa</v><v>experti: revocate animos, maestumque timorem</v><v>mittite: forsan et haec olim meminisse iuvabit.</v><v>Per varios casus, per tot discrimina rerum</v><v>tendimus in Latium; sedes ubi fata quietas</v><v>ostendunt; illic fas regna resurgere Troiae.</v><v>Durate, et vosmet rebus servate secundis.'</v><v>Talia voce refert, curisque ingentibus aeger</v><v>spem voltu simulat, premit altum corde dolorem.</v><v>Illi se praedae accingunt, dapibusque futuris;</v><v>tergora deripiunt costis et viscera nudant;</v><v>pars in frusta secant veribusque trementia figunt;</v><v>litore aena locant alii, flammasque ministrant.</v><v>Tum victu revocant vires, fusique per herbam</v><v>implentur veteris Bacchi pinguisque ferinae.</v><v>Postquam exempta fames epulis mensaeque remotae,</v><v>amissos longo socios sermone requirunt,</v><v>spemque metumque inter dubii, seu vivere credant,</v><v>sive extrema pati nec iam exaudire vocatos.</v><v>Praecipue pius Aeneas nunc acris Oronti,</v><v>nunc Amyci casum gemit et crudelia secum</v><v>fata Lyci, fortemque Gyan, fortemque Cloanthum.</v><v>Et iam finis erat, cum Iuppiter aethere summo</v><v>despiciens mare velivolum terrasque iacentis</v><v>litoraque et latos populos, sic vertice caeli</v><v>constitit, et Libyae defixit lumina regnis.</v><v>Atque illum talis iactantem pectore curas</v><v>tristior et lacrimis oculos suffusa nitentis</v><v>adloquitur Venus: `O qui res hominumque deumque</v><v>aeternis regis imperiis, et fulmine terres,</v><v>quid meus Aeneas in te committere tantum,</v><v>quid Troes potuere, quibus, tot funera passis,</v><v>cunctus ob Italiam terrarum clauditur orbis?</v><v>Certe hinc Romanos olim, volventibus annis,</v><v>hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri,</v><v>qui mare, qui terras omni dicione tenerent,</v><v>pollicitus, quae te, genitor, sententia vertit?</v><v>Hoc equidem occasum Troiae tristisque ruinas</v><v>solabar, fatis contraria fata rependens;</v><v>nunc eadem fortuna viros tot casibus actos</v><v>insequitur. Quem das finem, rex magne, laborum?</v><v>Antenor potuit, mediis elapsus Achivis,</v><v>Illyricos penetrare sinus, atque intima tutus</v><v>regna Liburnorum, et fontem superare Timavi,</v><v>unde per ora novem vasto cum murmure montis</v><v>it mare proruptum et pelago premit arva sonanti.</v><v>Hic tamen ille urbem Patavi sedesque locavit</v><v>Teucrorum, et genti nomen dedit, armaque fixit</v><v>Troia; nunc placida compostus pace quiescit:</v><v>nos, tua progenies, caeli quibus adnuis arcem,</v><v>navibus (infandum!) amissis, unius ob iram</v><v>prodimur atque Italis longe disiungimur oris.</v><v>Hic pietatis honos? Sic nos in sceptra reponis?'</v><v>Olli subridens hominum sator atque deorum,</v><v>voltu, quo caelum tempestatesque serenat,</v><v>oscula libavit natae, dehinc talia fatur:</v><v>`Parce metu, Cytherea: manent immota tuorum</v><v>fata tibi; cernes urbem et promissa Lavini</v><v>moenia, sublimemque feres ad sidera caeli</v><v>magnanimum Aenean; neque me sententia vertit.</v><v>Hic tibi (fabor enim, quando haec te cura remordet,</v><v>longius et volvens fatorum arcana movebo)</v><v>bellum ingens geret Italia, populosque feroces</v><v>contundet, moresque viris et moenia ponet,</v><v>tertia dum Latio regnantem viderit aestas,</v><v>ternaque transierint Rutulis hiberna subactis.</v><v>At puer Ascanius, cui nunc cognomen Iulo</v><v>additur, — Ilus erat, dum res stetit Ilia regno, —</v><v>triginta magnos volvendis mensibus orbis</v><v>imperio explebit, regnumque ab sede Lavini</v><v>transferet, et longam multa vi muniet Albam.</v><v>Hic iam ter centum totos regnabitur annos</v><v>gente sub Hectorea, donec regina sacerdos,</v><v>Marte gravis, geminam partu dabit Ilia prolem.</v><v>Inde lupae fulvo nutricis tegmine laetus</v><v>Romulus excipiet gentem, et Mavortia condet</v><v>moenia, Romanosque suo de nomine dicet.</v><v>His ego nec metas rerum nec tempora pono;</v><v>imperium sine fine dedi. Quin aspera Iuno,</v><v>quae mare nunc terrasque metu caelumque fatigat,</v><v>consilia in melius referet, mecumque fovebit</v><v>Romanos rerum dominos gentemque togatam:</v><v>sic placitum. Veniet lustris labentibus aetas,</v><v>cum domus Assaraci Phthiam clarasque Mycenas</v><v>servitio premet, ac victis dominabitur Argis.</v><v>Nascetur pulchra Troianus origine Caesar,</v><v>imperium oceano, famam qui terminet astris, —</v><v>Iulius, a magno demissum nomen Iulo.</v><v>Hunc tu olim caelo, spoliis Orientis onustum,</v><v>accipies secura; vocabitur hic quoque votis.</v><v>Aspera tum positis mitescent saecula bellis;</v><v>cana Fides, et Vesta, Remo cum fratre Quirinus,</v><v>iura dabunt; dirae ferro et compagibus artis</v><v>claudentur Belli portae; Furor impius intus,</v><v>saeva sedens super arma, et centum vinctus aenis</v><v>post tergum nodis, fremet horridus ore cruento.'</v><v>Haec ait, et Maia genitum demittit ab alto,</v><v>ut terrae, utque novae pateant Karthaginis arces</v><v>hospitio Teucris, ne fati nescia Dido</v><v>finibus arceret: volat ille per aera magnum</v><v>remigio alarum, ac Libyae citus adstitit oris.</v><v>Et iam iussa facit, ponuntque ferocia Poeni</v><v>corda volente deo; in primis regina quietum</v><v>accipit in Teucros animum mentemque benignam.</v><v>At pius Aeneas, per noctem plurima volvens,</v><v>ut primum lux alma data est, exire locosque</v><v>explorare novos, quas vento accesserit oras,</v><v>qui teneant, nam inculta videt, hominesne feraene,</v><v>quaerere constituit, sociisque exacta referre</v><v>Classem in convexo nemorum sub rupe cavata</v><v>arboribus clausam circum atque horrentibus umbris</v><v>occulit; ipse uno graditur comitatus Achate,</v><v>bina manu lato crispans hastilia ferro.</v><v>Cui mater media sese tulit obvia silva,</v><v>virginis os habitumque gerens, et virginis arma</v><v>Spartanae, vel qualis equos Threissa fatigat</v><v>Harpalyce, volucremque fuga praevertitur Hebrum.</v><v>Namque umeris de more habilem suspenderat arcum</v><v>venatrix, dederatque comam diffundere ventis,</v><v>nuda genu, nodoque sinus collecta fluentis.</v><v>Ac prior, `Heus' inquit `iuvenes, monstrate mearum</v><v>vidistis si quam hic errantem forte sororum,</v><v>succinctam pharetra et maculosae tegmine lyncis,</v><v>aut spumantis apri cursum clamore prementem.'</v><v>Sic Venus; et Veneris contra sic filius orsus:</v><v>`Nulla tuarum audita mihi neque visa sororum —</v><v>O quam te memorem, virgo? Namque haud tibi voltus</v><v>mortalis, nec vox hominem sonat: O, dea certe —</v><v>an Phoebi soror? an nympharum sanguinis una? —</v><v>sis felix, nostrumque leves, quaecumque, laborem,</v><v>et, quo sub caelo tandem, quibus orbis in oris</v><v>iactemur, doceas. Ignari hominumque locorumque</v><v>erramus, vento huc vastis et fluctibus acti:</v><v>multa tibi ante aras nostra cadet hostia dextra.'</v><v>Tum Venus: `Haud equidem tali me dignor honore;</v><v>virginibus Tyriis mos est gestare pharetram,</v><v>purpureoque alte suras vincire cothurno.</v><v>Punica regna vides, Tyrios et Agenoris urbem;</v><v>sed fines Libyci, genus intractabile bello.</v><v>Imperium Dido Tyria regit urbe profecta,</v><v>germanum fugiens. Longa est iniuria, longae</v><v>ambages; sed summa sequar fastigia rerum.</v><v>`Huic coniunx Sychaeus erat, ditissimus agri</v><v>Phoenicum, et magno miserae dilectus amore,</v><v>cui pater intactam dederat, primisque iugarat</v><v>ominibus. Sed regna Tyri germanus habebat</v><v>Pygmalion, scelere ante alios immanior omnes.</v><v>Quos inter medius venit furor. Ille Sychaeum</v><v>impius ante aras, atque auri caecus amore,</v><v>clam ferro incautum superat, securus amorum</v><v>germanae; factumque diu celavit, et aegram,</v><v>multa malus simulans, vana spe lusit amantem.</v><v>Ipsa sed in somnis inhumati venit imago</v><v>coniugis, ora modis attollens pallida miris,</v><v>crudeles aras traiectaque pectora ferro</v><v>nudavit, caecumque domus scelus omne retexit.</v><v>Tum celerare fugam patriaque excedere suadet,</v><v>auxiliumque viae veteres tellure recludit</v><v>thesauros, ignotum argenti pondus et auri.</v><v>His commota fugam Dido sociosque parabat:</v><v>conveniunt, quibus aut odium crudele tyranni</v><v>aut metus acer erat; navis, quae forte paratae,</v><v>corripiunt, onerantque auro: portantur avari</v><v>Pygmalionis opes pelago; dux femina facti.</v><v>Devenere locos, ubi nunc ingentia cernis</v><v>moenia surgentemque novae Karthaginis arcem,</v><v>mercatique solum, facti de nomine Byrsam,</v><v>taurino quantum possent circumdare tergo.</v><v>Sed vos qui tandem, quibus aut venistis ab oris,</v><v>quove tenetis iter? `Quaerenti talibus ille</v><v>suspirans, imoque trahens a pectore vocem:</v><v>`O dea, si prima repetens ab origine pergam,</v><v>et vacet annalis nostrorum audire laborum,</v><v>ante diem clauso componat Vesper Olympo.</v><v>Nos Troia antiqua, si vestras forte per auris</v><v>Troiae nomen iit, diversa per aequora vectos</v><v>forte sua Libycis tempestas adpulit oris.</v><v>Sum pius Aeneas, raptos qui ex hoste Penates</v><v>classe veho mecum, fama super aethera notus.</v><v>Italiam quaero patriam et genus ab Iove summo.</v><v>Bis denis Phrygium conscendi navibus aequor,</v><v>matre dea monstrante viam, data fata secutus;</v><v>vix septem convolsae undis Euroque supersunt.</v><v>Ipse ignotus, egens, Libyae deserta peragro,</v><v>Europa atque Asia pulsus.' Nec plura querentem</v><v>passa Venus medio sic interfata dolore est:</v><v>`Quisquis es, haud, credo, invisus caelestibus auras</v><v>vitalis carpis, Tyriam qui adveneris urbem.</v><v>Perge modo, atque hinc te reginae ad limina perfer,</v><v>Namque tibi reduces socios classemque relatam</v><v>nuntio, et in tutum versis aquilonibus actam,</v><v>ni frustra augurium vani docuere parentes.</v><v>Aspice bis senos laetantis agmine cycnos,</v><v>aetheria quos lapsa plaga Iovis ales aperto</v><v>turbabat caelo; nunc terras ordine longo</v><v>aut capere, aut captas iam despectare videntur:</v><v>ut reduces illi ludunt stridentibus alis,</v><v>et coetu cinxere polum, cantusque dedere,</v><v>haud aliter puppesque tuae pubesque tuorum</v><v>aut portum tenet aut pleno subit ostia velo.</v><v>Perge modo, et, qua te ducit via, dirige gressum.'</v><v>Dixit, et avertens rosea cervice refulsit,</v><v>ambrosiaeque comae divinum vertice odorem</v><v>spiravere, pedes vestis defluxit ad imos,</v><v>et vera incessu patuit dea. Ille ubi matrem</v><v>adgnovit, tali fugientem est voce secutus:</v><v>`Quid natum totiens, crudelis tu quoque, falsis</v><v>iudis imaginibus? Cur dextrae iungere dextram</v><v>non datur, ac veras audire et reddere voces?'</v><v>Talibus incusat, gressumque ad moenia tendit:</v><v>at Venus obscuro gradientes aere saepsit,</v><v>et multo nebulae circum dea fudit amictu,</v><v>cernere ne quis eos, neu quis contingere posset,</v><v>molirive moram, aut veniendi poscere causas.</v><v>Ipsa Paphum sublimis abit, sedesque revisit</v><v>laeta suas, ubi templum illi, centumque Sabaeo</v><v>ture calent arae, sertisque recentibus halant.</v><v>Corripuere viam interea, qua semita monstrat.</v><v>Iamque ascendebant collem, qui plurimus urbi</v><v>imminet, adversasque adspectat desuper arces.</v><v>Miratur molem Aeneas, magalia quondam,</v><v>miratur portas strepitumque et strata viarum.</v><v>Instant ardentes Tyrii pars ducere muros,</v><v>molirique arcem et manibus subvolvere saxa,</v><v>pars optare locum tecto et concludere sulco.</v><v><emphasis>[Iura magistratusque legunt sanctumque senatum;]</emphasis></v><v>hic portus alii effodiunt; hic alta theatris</v><v>fundamenta locant alii, immanisque columnas</v><v>rupibus excidunt, scaenis decora alta futuris.</v><v>Qualis apes aestate nova per florea rura</v><v>exercet sub sole labor, cum gentis adultos</v><v>educunt fetus, aut cum liquentia mella</v><v>stipant et dulci distendunt nectare cellas,</v><v>aut onera accipiunt venientum, aut agmine facto</v><v>ignavom fucos pecus a praesepibus arcent:</v><v>fervet opus, redolentque thymo fragrantia mella.</v><v>`O fortunati, quorum iam moenia surgunt!'</v><v>Aeneas ait, et fastigia suspicit urbis.</v><v>Infert se saeptus nebula, mirabile dictu,</v><v>per medios, miscetque viris, neque cernitur ulli.</v><v>Lucus in urbe fuit media, laetissimus umbra,</v><v>quo primum iactati undis et turbine Poeni</v><v>effodere loco signum, quod regia Iuno</v><v>monstrarat, caput acris equi; sic nam fore bello</v><v>egregiam et facilem victu per saecula gentem.</v><v>Hic templum Iunoni ingens Sidonia Dido</v><v>condebat, donis opulentum et numine divae,</v><v>aerea cui gradibus surgebant limina, nexaeque</v><v>aere trabes, foribus cardo stridebat aenis.</v><v>Hoc primum in luco nova res oblata timorem</v><v>leniit, hic primum Aeneas sperare salutem</v><v>ausus, et adflictis melius confidere rebus.</v><v>Namque sub ingenti lustrat dum singula templo,</v><v>reginam opperiens, dum, quae fortuna sit urbi,</v><v>artificumque manus inter se operumque laborem</v><v>miratur, videt Iliacas ex ordine pugnas,</v><v>bellaque iam fama totum volgata per orbem,</v><v>Atridas, Priamumque, et saevum ambobus Achillem.</v><v>Constitit, et lacrimans, `Quis iam locus' inquit `Achate,</v><v>quae regio in terris nostri non plena laboris?</v><v>En Priamus! Sunt hic etiam sua praemia laudi;</v><v>sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt.</v><v>Solve metus; feret haec aliquam tibi fama salutem.'</v><v>Sic ait, atque animum pictura pascit inani,</v><v>multa gemens, largoque umectat flumine voltum.</v><v>Namque videbat, uti bellantes Pergama circum</v><v>hac fugerent Graii, premeret Troiana iuventus,</v><v>hac Phryges, instaret curru cristatus Achilles.</v><v>Nec procul hinc Rhesi niveis tentoria velis</v><v>adgnoscit lacrimans, primo quae prodita somno</v><v>Tydides multa vastabat caede cruentus,</v><v>ardentisque avertit equos in castra, prius quam</v><v>pabula gustassent Troiae Xanthumque bibissent.</v><v>Parte alia fugiens amissis Troilus armis,</v><v>infelix puer atque impar congressus Achilli,</v><v>fertur equis, curruque haeret resupinus inani,</v><v>lora tenens tamen; huic cervixque comaeque trahuntur</v><v>per terram, et versa pulvis inscribitur hasta.</v><v>Interea ad templum non aequae Palladis ibant</v><v>crinibus Iliades passis peplumque ferebant,</v><v>suppliciter tristes et tunsae pectora palmis;</v><v>diva solo fixos oculos aversa tenebat.</v><v>Ter circum Iliacos raptaverat Hectora muros,</v><v>exanimumque auro corpus vendebat Achilles.</v><v>Tum vero ingentem gemitum dat pectore ab imo,</v><v>ut spolia, ut currus, utque ipsum corpus amici,</v><v>tendentemque manus Priamum conspexit inermis.</v><v>Se quoque principibus permixtum adgnovit Achivis,</v><v>Eoasque acies et nigri Memnonis arma.</v><v>Ducit Amazonidum lunatis agmina peltis</v><v>Penthesilea furens, mediisque in milibus ardet,</v><v>aurea subnectens exsertae cingula mammae,</v><v>bellatrix, audetque viris concurrere virgo.</v><v>Haec dum Dardanio Aeneae miranda videntur,</v><v>dum stupet, obtutuque haeret defixus in uno,</v><v>regina ad templum, forma pulcherrima Dido,</v><v>incessit magna iuvenum stipante caterva.</v><v>Qualis in Eurotae ripis aut per iuga Cynthi</v><v>exercet Diana choros, quam mille secutae</v><v>hinc atque hinc glomerantur oreades; illa pharetram</v><v>fert umero, gradiensque deas supereminet omnis:</v><v>Latonae tacitum pertemptant gaudia pectus:</v><v>talis erat Dido, talem se laeta ferebat</v><v>per medios, instans operi regnisque futuris.</v><v>Tum foribus divae, media testudine templi,</v><v>saepta armis, solioque alte subnixa resedit.</v><v>Iura dabat legesque viris, operumque laborem</v><v>partibus aequabat iustis, aut sorte trahebat:</v><v>cum subito Aeneas concursu accedere magno</v><v>Anthea Sergestumque videt fortemque Cloanthum,</v><v>Teucrorumque alios, ater quos aequore turbo</v><v>dispulerat penitusque alias avexerat oras.</v><v>Obstipuit simul ipse simul perculsus Achates</v><v>laetitiaque metuque; avidi coniungere dextras</v><v>ardebant; sed res animos incognita turbat.</v><v>Dissimulant, et nube cava speculantur amicti,</v><v>quae fortuna viris, classem quo litore linquant,</v><v>quid veniant; cunctis nam lecti navibus ibant,</v><v>orantes veniam, et templum clamore petebant.</v><v>Postquam introgressi et coram data copia fandi,</v><v>axumus Ilioneus placido sic pectore coepit:</v><v>`O Regina, novam cui condere Iuppiter urbem</v><v>iustitiaque dedit gentis frenare superbas,</v><v>Troes te miseri, ventis maria omnia vecti,</v><v>oramus, prohibe infandos a navibus ignis,</v><v>parce pio generi, et propius res aspice nostras.</v><v>Non nos aut ferro Libycos populare Penatis</v><v>venimus, aut raptas ad litora vertere praedas;</v><v>non ea vis animo, nec tanta superbia victis.</v><v>Est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt,</v><v>terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae;</v><v>Oenotri coluere viri; nunc fama minores</v><v>Italiam dixisse ducis de nomine gentem.</v><v>Hic cursus fuit:</v><v>cum subito adsurgens fluctu nimbosus Orion</v><v>in vada caeca tulit, penitusque procacibus austris</v><v>perque undas, superante salo, perque invia saxa</v><v>dispulit; huc pauci vestris adnavimus oris.</v><v>Quod genus hoc hominum? Quaeve hunc tam barbara morem</v><v>permittit patria? Hospitio prohibemur harenae;</v><v>bella cient, primaque vetant consistere terra.</v><v>Si genus humanum et mortalia temnitis arma</v><v>at sperate deos memores fandi atque nefandi.</v><v>`Rex erat Aeneas nobis, quo iustior alter,</v><v>nec pietate fuit, nec bello maior et armis.</v><v>Quem si fata virum servant, si vescitur aura</v><v>aetheria, neque adhuc crudelibus occubat umbris,</v><v>non metus; officio nec te certasse priorem</v><v>poeniteat. Sunt et Siculis regionibus urbes</v><v>arvaque, Troianoque a sanguine clarus Acestes.</v><v>Quassatam ventis liceat subducere classem,</v><v>et silvis aptare trabes et stringere remos:</v><v>si datur Italiam, sociis et rege recepto,</v><v>tendere, ut Italiam laeti Latiumque petamus;</v><v>sin absumpta salus, et te, pater optume Teucrum,</v><v>pontus habet Lybiae, nec spes iam restat Iuli,</v><v>at freta Sicaniae saltem sedesque paratas,</v><v>unde huc advecti, regemque petamus Acesten.'</v><v>Talibus Ilioneus; cuncti simul ore fremebant</v><v>Dardanidae.</v><v>Tum breviter Dido, voltum demissa, profatur:</v><v>`Solvite corde metum, Teucri, secludite curas.</v><v>Res dura et regni novitas me talia cogunt</v><v>moliri, et late finis custode tueri.</v><v>Quis genus Aeneadum, quis Troiae nesciat urbem,</v><v>virtutesque virosque, aut tanti incendia belli?</v><v>Non obtusa adeo gestamus pectora Poeni,</v><v>nec tam aversus equos Tyria Sol iungit ab urbe.</v><v>Seu vos Hesperiam magnam Saturniaque arva,</v><v>sive Erycis finis regemque optatis Acesten,</v><v>auxilio tutos dimittam, opibusque iuvabo.</v><v>Voltis et his mecum pariter considere regnis;</v><v>urbem quam statuo vestra est, subducite navis;</v><v>Tros Tyriusque mihi nullo discrimine agetur.</v><v>Atque utinam rex ipse Noto compulsus eodem</v><v>adforet Aeneas! Equidem per litora certos</v><v>dimittam et Libyae lustrare extrema iubebo,</v><v>si quibus eiectus silvis aut urbibus errat.'</v><v>His animum arrecti dictis et fortis Achates</v><v>et pater Aeneas iamdudum erumpere nubem</v><v>ardebant. Prior Aenean compellat Achates:</v><v>`Nate dea, quae nunc animo sententia surgit?</v><v>omnia tuta vides, classem sociosque receptos.</v><v>Unus abest, medio in fluctu quem vidimus ipsi</v><v>submersum; dictis respondent cetera matris.'</v><v>Vix ea fatus erat, cum circumfusa repente</v><v>scindit se nubes et in aethera purgat apertum.</v><v>Restitit Aeneas claraque in luce refulsit,</v><v>os umerosque deo similis; namque ipsa decoram</v><v>caesariem nato genetrix lumenque iuventae</v><v>purpureum et laetos oculis adflarat honores:</v><v>quale manus addunt ebori decus, aut ubi flavo</v><v>argentum Pariusve lapis circumdatur auro.</v><v>Tum sic reginam adloquitur, cunctisque repente</v><v>improvisus ait: `Coram, quem quaeritis, adsum,</v><v>Troius Aeneas, Lybicis ereptus ab undis.</v><v>O sola infandos Troiae miserata labores,</v><v>quae nos, reliquias Danaum, terraeque marisque</v><v>omnibus exhaustos iam casibus, omnium egenos,</v><v>urbe, domo, socias, grates persolvere dignas</v><v>non opis est nostrae, Dido, nec quicquid ubique est</v><v>gentis Dardaniae, magnum quae sparsa per orbem.</v><v>Di tibi, si qua pios respectant numina, si quid</v><v>usquam iustitia est et mens sibi conscia recti,</v><v>praemia digna ferant. Quae te tam laeta tulerunt</v><v>saecula? Qui tanti talem genuere parentes?</v><v>In freta dum fluvii current, dum montibus umbrae</v><v>lustrabunt convexa, polus dum sidera pascet,</v><v>semper honos nomenque tuum laudesque manebunt,</v><v>quae me cumque vocant terrae.' Sic fatus, amicum</v><v>Ilionea petit dextra, laevaque Serestum,</v><v>post alios, fortemque Gyan fortemque Cloanthum.</v><v>Obstipuit primo aspectu Sidonia Dido,</v><v>casu deinde viri tanto, et sic ore locuta est:</v><v>`Quis te, nate dea, per tanta pericula casus</v><v>insequitur? Quae vis immanibus applicat oris?</v><v>Tune ille Aeneas, quem Dardanio Anchisae</v><v>alma Venus Phrygii genuit Simoentis ad undam?</v><v>Atque equidem Teucrum memini Sidona venire</v><v>finibus expulsum patriis, nova regna petentem</v><v>auxilio Beli; genitor tum Belus opimam</v><v>vastabat Cyprum, et victor dicione tenebat.</v><v>Tempore iam ex illo casus mihi cognitus urbis</v><v>Troianae nomenque tuum regesque Pelasgi.</v><v>Ipse hostis Teucros insigni laude ferebat,</v><v>seque ortum antiqua Teucrorum ab stirpe volebat.</v><v>Quare agite, O tectis, iuvenes, succedite nostris.</v><v>Me quoque per multos similis fortuna labores</v><v>iactatam hac demum voluit consistere terra.</v><v>Non ignara mali, miseris succurrere disco.'</v><v>Sic memorat; simul Aenean in regia ducit</v><v>tecta, simul divom templis indicit honorem.</v><v>Nec minus interea sociis ad litora mittit</v><v>viginti tauros, magnorum horrentia centum</v><v>terga suum, pinguis centum cum matribus agnos,</v><v>munera laetitiamque dii.</v><v>At domus interior regali splendida luxu</v><v>instruitur, mediisque parant convivia tectis:</v><v>arte laboratae vestes ostroque superbo,</v><v>ingens argentum mensis, caelataque in auro</v><v>fortia facta patrum, series longissima rerum</v><v>per tot ducta viros antiqua ab origine gentis.</v><v>Aeneas (neque enim patrius consistere mentem</v><v>passus amor) rapidum ad navis praemittit Achaten,</v><v>Ascanio ferat haec, ipsumque ad moenia ducat;</v><v>omnis in Ascanio cari stat cura parentis.</v><v>Munera praeterea, Iliacis erepta ruinis,</v><v>ferre iubet, pallam signis auroque rigentem,</v><v>et circumtextum croceo velamen acantho,</v><v>ornatus Argivae Helenae, quos illa Mycenis,</v><v>Pergama cum peteret inconcessosque hymenaeos,</v><v>extulerat, matris Ledae mirabile donum:</v><v>praeterea sceptrum, Ilione quod gesserat olim,</v><v>maxima natarum Priami, colloque monile</v><v>bacatum, et duplicem gemmis auroque coronam.</v><v>Haec celerans ita ad naves tendebat Achates.</v><v>At Cytherea novas artes, nova pectore versat</v><v>Consilia, ut faciem mutatus et ora Cupido</v><v>pro dulci Ascanio veniat, donisque furentem</v><v>incendat reginam, atque ossibus implicet ignem;</v><v>quippe domum timet ambiguam Tyriosque bilinguis;</v><v>urit atrox Iuno, et sub noctem cura recursat.</v><v>Ergo his aligerum dictis adfatur Amorem:</v><v>`Nate, meae vires, mea magna potentia solus,</v><v>nate, patris summi qui tela Typhoia temnis,</v><v>ad te confugio et supplex tua numina posco.</v><v>Frater ut Aeneas pelago tuus omnia circum</v><v>litora iactetur odiis Iunonis iniquae,</v><v>nota tibi, et nostro doluisti saepe dolore.</v><v>Hunc Phoenissa tenet Dido blandisque moratur</v><v>vocibus; et vereor, quo se Iunonia vertant</v><v>hospitia; haud tanto cessabit cardine rerum.</v><v>Quocirca capere ante dolis et cingere flamma</v><v>reginam meditor, ne quo se numine mutet,</v><v>sed magno Aeneae mecum teneatur amore.</v><v>Qua facere id possis, nostram nunc accipe mentem.</v><v>Regius accitu cari genitoris ad urbem</v><v>Sidoniam puer ire parat, mea maxima cura,</v><v>dona ferens, pelago et flammis restantia Troiae:</v><v>hunc ego sopitum somno super alta Cythera</v><v>aut super Idalium sacrata sede recondam,</v><v>ne qua scire dolos mediusve occurrere possit.</v><v>Tu faciem illius noctem non amplius unam</v><v>falle dolo, et notos pueri puer indue voltus,</v><v>ut, cum te gremio accipiet laetissima Dido</v><v>regalis inter mensas laticemque Lyaeum,</v><v>cum dabit amplexus atque oscula dulcia figet,</v><v>occultum inspires ignem fallasque veneno.'</v><v>Paret Amor dictis carae genetricis, et alas</v><v>exuit, et gressu gaudens incedit Iuli.</v><v>At Venus Ascanio placidam per membra quietem</v><v>inrigat, et fotum gremio dea tollit in altos</v><v>Idaliae lucos, ubi mollis amaracus illum</v><v>floribus et dulci adspirans complectitur umbra.</v><v>Iamque ibat dicto parens et dona Cupido</v><v>regia portabat Tyriis, duce laetus Achate.</v><v>Cum venit, aulaeis iam se regina superbis</v><v>aurea composuit sponda mediamque locavit.</v><v>Iam pater Aeneas et iam Troiana iuventus</v><v>conveniunt, stratoque super discumbitur ostro.</v><v>Dant famuli manibus lymphas, Cereremque canistris</v><v>expediunt, tonsisque ferunt mantelia villis.</v><v>Quinquaginta intus famulae, quibus ordine longam</v><v>cura penum struere, et flammis adolere Penatis;</v><v>centum aliae totidemque pares aetate ministri,</v><v>qui dapibus mensas onerent et pocula ponant.</v><v>Nec non et Tyrii per limina laeta frequentes</v><v>convenere, toris iussi discumbere pictis.</v><v>Mirantur dona Aeneae, mirantur Iulum</v><v>flagrantisque dei voltus simulataque verba,</v><v><emphasis>[pallamque et pictum croceo velamen acantho.]</emphasis></v><v>Praecipue infelix, pesti devota futurae,</v><v>expleri mentem nequit ardescitque tuendo</v><v>Phoenissa, et pariter puero donisque movetur.</v><v>Ille ubi complexu Aeneae colloque pependit</v><v>et magnum falsi implevit genitoris amorem,</v><v>reginam petit haec oculis, haec pectore toto</v><v>haeret et interdum gremio fovet, inscia Dido,</v><v>insidat quantus miserae deus; at memor ille</v><v>matris Acidaliae paulatim abolere Sychaeum</v><v>incipit, et vivo temptat praevertere amore</v><v>iam pridem resides animos desuetaque corda.</v><v>Postquam prima quies epulis, mensaeque remotae,</v><v>crateras magnos statuunt et vina coronant.</v><v>Fit strepitus tectis, vocemque per ampla volutant</v><v>atria; dependent lychni laquearibus aureis</v><v>incensi, et noctem flammis funalia vincunt.</v><v>Hic regina gravem gemmis auroque poposcit</v><v>implevitque mero pateram, quam Belus et omnes</v><v>a Belo soliti; tum facta silentia tectis:</v><v>`Iuppiter, hospitibus nam te dare iura loquuntur,</v><v>hunc laetum Tyriisque diem Troiaque profectis</v><v>esse velis, nostrosque huius meminisse minores.</v><v>Adsit laetitiae Bacchus dator, et bona Iuno;</v><v>et vos, O, coetum, Tyrii, celebrate faventes.'</v><v>Dixit, et in mensam laticum libavit honorem,</v><v>primaque, libato, summo tenus attigit ore,</v><v>tum Bitiae dedit increpitans; ille impiger hausit</v><v>spumantem pateram, et pleno se proluit auro</v><v>post alii proceres. Cithara crinitus Iopas</v><v>personat aurata, docuit quem maximus Atlas.</v><v>Hic canit errantem lunam solisque labores;</v><v>unde hominum genus et pecudes; unde imber et ignes;</v><v>Arcturum pluviasque Hyadas geminosque Triones;</v><v>quid tantum Oceano properent se tinguere soles</v><v>hiberni, vel quae tardis mora noctibus obstet.</v><v>Ingeminant plausu Tyrii, Troesque sequuntur.</v><v>Nec non et vario noctem sermone trahebat</v><v>infelix Dido, longumque bibebat amorem,</v><v>multa super Priamo rogitans, super Hectore multa;</v><v>nunc quibus Aurorae venisset filius armis,</v><v>nunc quales Diomedis equi, nunc quantus Achilles.</v><v>`Immo age, et a prima dic, hospes, origine nobis</v><v>insidias,' inquit, `Danaum, casusque tuorum,</v><v>erroresque tuos; nam te iam septima portat</v><v>omnibus errantem terris et fluctibus aestas.'</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER II</p></title><poem><stanza><v>CONTICUERE omnes, intentique ora tenebant.</v><v>Inde toro pater Aeneas sic orsus ab alto:</v><v>Infandum, regina, iubes renovare dolorem,</v><v>Troianas ut opes et lamentabile regnum</v><v>eruerint Danai; quaeque ipse miserrima vidi,</v><v>et quorum pars magna fui. Quis talia fando</v><v>Myrmidonum Dolopumve aut duri miles Ulixi</v><v>temperet a lacrimis? Et iam nox umida caelo</v><v>praecipitat, suadentque cadentia sidera somnos.</v><v>Sed si tantus amor casus cognoscere nostros</v><v>et breviter Troiae supremum audire laborem,</v><v>quamquam animus meminisse horret, luctuque refugit,</v><v>incipiam. Fracti bello fatisque repulsi</v><v>ductores Danaum, tot iam labentibus annis,</v><v>instar montis equum divina Palladis arte</v><v>aedificant, sectaque intexunt abiete costas:</v><v>votum pro reditu simulant; ea fama vagatur.</v><v>Huc delecta virum sortiti corpora furtim</v><v>includunt caeco lateri, penitusque cavernas</v><v>ingentis uterumque armato milite complent.</v><v>Est in conspectu Tenedos, notissima fama</v><v>insula, dives opum, Priami dum regna manebant,</v><v>nunc tantum sinus et statio male fida carinis:</v><v>huc se provecti deserto in litore condunt.</v><v>Nos abiisse rati et vento petiisse Mycenas:</v><v>ergo omnis longo solvit se Teucria luctu;</v><v>panduntur portae; iuvat ire et Dorica castra</v><v>desertosque videre locos litusque relictum.</v><v>Hic Dolopum manus, hic saevus tendebat Achilles;</v><v>classibus hic locus; hic acie certare solebant.</v><v>Pars stupet innuptae donum exitiale Minervae,</v><v>et molem mirantur equi; primusque Thymoetes</v><v>duci intra muros hortatur et arce locari,</v><v>sive dolo, seu iam Troiae sic fata ferebant.</v><v>At Capys, et quorum melior sententia menti,</v><v>aut pelago Danaum insidias suspectaque dona</v><v>praecipitare iubent, subiectisque urere flammis,</v><v>aut terebrare cavas uteri et temptare latebras.</v><v>Scinditur incertum studia in contraria volgus.</v><v>Primus ibi ante omnis, magna comitante caterva,</v><v>Laocoon ardens summa decurrit ab arce,</v><v>et procul: `O miseri, quae tanta insania, cives?</v><v>Creditis avectos hostis? Aut ulla putatis</v><v>dona carere dolis Danaum? Sic notus Ulixes?</v><v>aut hoc inclusi ligno occultantur Achivi,</v><v>aut haec in nostros fabricata est machina muros</v><v>inspectura domos venturaque desuper urbi,</v><v>aut aliquis latet error; equo ne credite, Teucri.</v><v>Quicquid id est, timeo Danaos et dona ferentis.'</v><v>Sic fatus, validis ingentem viribus hastam</v><v>in latus inque feri curvam compagibus alvum</v><v>contorsit: stetit illa tremens, uteroque recusso</v><v>insonuere cavae gemitumque dedere cavernae.</v><v>Et, si fata deum, si mens non laeva fuisset,</v><v>impulerat ferro Argolicas foedare latebras,</v><v>Troiaque, nunc stares, Priamique arx alta, maneres.</v><v>Ecce, manus iuvenem interea post terga revinctum</v><v>pastores magno ad regem clamore trahebant</v><v>Dardanidae, qui se ignotum venientibus ultro,</v><v>hoc ipsum ut strueret Troiamque aperiret Achivis,</v><v>obtulerat, fidens animi atque in utrumque paratus,</v><v>seu versare dolos, seu certae occumbere morti.</v><v>Undique visendi studio Troiana iuventus</v><v>circumfusa ruit, certantque inludere capto.</v><v>Accipe nunc Danaum insidias, et crimine ab uno</v><v>disce omnes.</v><v>Namque ut conspectu in medio turbatus, inermis</v><v>constitit atque oculis Phrygia agmina circumspexit:</v><v>`Heu, quae nunc tellus' inquit `quae me aequora possunt</v><v>accipere? Aut quid iam misero mihi denique restat,</v><v>cui neque apud Danaos usquam locus, et super ipsi</v><v>Dardanidae infensi poenas cum sanguine poscunt?'</v><v>Quo gemitu conversi animi, compressus et omnis</v><v>impetus. Hortamur fari; quo sanguine cretus,</v><v>quidve ferat, memoret, quae sit fiducia capto.</v><v><emphasis>[Ille haec, deposita tandem formidine, fatur: ]</emphasis></v><v>`Cuncta equidem tibi, Rex, fuerit quodcumque, fatebor</v><v>vera, inquit; neque me Argolica de gente negabo:</v><v>hoc primum; nec, si miserum Fortuna Sinonem</v><v>finxit, vanum etiam mendacemque improba finget.</v><v>Fando aliquod si forte tuas pervenit ad auris</v><v>Belidae nomen Palamedis et incluta fama</v><v>gloria, quem falsa sub proditione Pelasgi</v><v>insontem infando indicio, quia bella vetabat,</v><v>demisere neci, nunc cassum lumine lugent.</v><v>Illi me comitem et consanguinitate propinquum</v><v>pauper in arma pater primis huc misit ab annis,</v><v>dum stabat regno incolumis regumque vigebat</v><v>consiliis, et nos aliquod nomenque decusque</v><v>gessimus. Invidia postquam pellacis Ulixi —</v><v>haud ignota loquor-superis concessit ab oris,</v><v>adflictus vitam in tenebris luctuque trahebam,</v><v>et casum insontis mecum indignabar amici.</v><v>Nec tacui demens, et me, fors si qua tulisset,</v><v>si patrios umquam remeassem victor ad Argos,</v><v>promisi ultorem, et verbis odia aspera movi.</v><v>Hinc mihi prima mali labes, hinc semper Ulixes</v><v>criminibus terrere novis, hinc spargere voces</v><v>in volgum ambiguas, et quaerere conscius arma.</v><v>Nec requievit enim, donec, Calchante ministro —</v><v>sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo?</v><v>Quidve moror, si omnis uno ordine habetis Achivos,</v><v>idque audire sat est? Iamdudum sumite poenas,</v><v>hoc Ithacus velit, et magno mercentur Atridae.'</v><v>Tum vero ardemus scitari et quaerere causas,</v><v>ignari scelerum tantorum artisque Pelasgae.</v><v>Prosequitur pavitans, et ficto pectore fatur:</v><v>`Saepe fugam Danai Troia cupiere relicta</v><v>moliri, et longo fessi discedere bello;</v><v>fecissentque utinam! Saepe illos aspera ponti</v><v>interclusit hiemps, et terruit Auster euntis.</v><v>Praecipue, cum iam hic trabibus contextus acernis</v><v>staret equus, toto sonuerunt aethere nimbi.</v><v>Suspensi Eurypylum scitantem oracula Phoebi</v><v>mittimus, isque adytis haec tristia dicta reportat:</v><v>«Sanguine placastis ventos et virgine caesa,</v><v>cum primum Iliacas, Danai, venistis ad oras;</v><v>sanguine quaerendi reditus, animaque litandum</v><v>Argolica.'' Volgi quae vox ut venit ad auris,</v><v>obstipuere animi, gelidusque per ima cucurrit</v><v>ossa tremor, cui fata parent, quem poscat Apollo.</v><v>`Hic Ithacus vatem magno Calchanta tumultu</v><v>protrahit in medios; quae sint ea numina divom,</v><v>flagitat; et mihi iam multi crudele canebant</v><v>artificis scelus, et taciti ventura videbant.</v><v>Bis quinos silet ille dies, tectusque recusat</v><v>prodere voce sua quemquam aut opponere morti.</v><v>Vix tandem, magnis Ithaci clamoribus actus,</v><v>composito rumpit vocem, et me destinat arae.</v><v>Adsensere omnes, et, quae sibi quisque timebat,</v><v>unius in miseri exitium conversa tulere.</v><v>Iamque dies infanda aderat; mihi sacra parari,</v><v>et salsae fruges, et circum tempora vittae:</v><v>eripui, fateor, leto me, et vincula rupi,</v><v>limosoque lacu per noctem obscurus in ulva</v><v>delitui, dum vela darent, si forte dedissent.</v><v>Nec mihi iam patriam antiquam spes ulla videndi,</v><v>nec dulcis natos exoptatumque parentem;</v><v>quos illi fors et poenas ob nostra reposcent</v><v>effugia, et culpam hanc miserorum morte piabunt.</v><v>Quod te per superos et conscia numina veri,</v><v>per si qua est quae restet adhuc mortalibus usquam</v><v>intemerata fides, oro, miserere laborum</v><v>tantorum, miserere animi non digna ferentis.'</v><v>His lacrimis vitam damus, et miserescimus ultro.</v><v>Ipse viro primus manicas atque arta levari</v><v>vincla iubet Priamus, dictisque ita fatur amicis:</v><v>`Quisquis es, amissos hinc iam obliviscere Graios;</v><v>noster eris, mihique haec edissere vera roganti:</v><v>Quo molem hanc immanis equi statuere? Quis auctor?</v><v>Quidve petunt? Quae religio, aut quae machina belli?'</v><v>Dixerat. Ille, dolis instructus et arte Pelasga,</v><v>sustulit exutas vinclis ad sidera palmas:</v><v>`Vos, aeterni ignes, et non violabile vestrum</v><v>testor numen' ait `vos arae ensesque nefandi,</v><v>quos fugi, vittaeque deum, quas hostia gessi:</v><v>fas mihi Graiorum sacrata resolvere iura,</v><v>fas odisse viros, atque omnia ferre sub auras,</v><v>si qua tegunt; teneor patriae nec legibus ullis.</v><v>Tu modo promissis maneas, servataque serves</v><v>Troia fidem, si vera feram, si magna rependam.</v><v>`Omnis spes Danaum et coepti fiducia belli</v><v>Palladis auxiliis semper stetit. Impius ex quo</v><v>Tydides sed enim scelerumque inventor Ulixes,</v><v>fatale adgressi sacrato avellere templo</v><v>Palladium, caesis summae custodibus arcis,</v><v>corripuere sacram effigiem, manibusque cruentis</v><v>virgineas ausi divae contingere vittas;</v><v>ex illo fluere ac retro sublapsa referri</v><v>spes Danaum, fractae vires, aversa deae mens.</v><v>Nec dubiis ea signa dedit Tritonia monstris.</v><v>Vix positum castris simulacrum, arsere coruscae</v><v>luminibus flammae arrectis, salsusque per artus</v><v>sudor iit, terque ipsa solo-mirabile dictu —</v><v>emicuit, parmamque ferens hastamque trementem.</v><v>`Extemplo temptanda fuga canit aequora Calchas,</v><v>nec posse Argolicis exscindi Pergama telis,</v><v>omina ni repetant Argis, numenque reducant,</v><v>quod pelago et curvis secum avexere carinis.</v><v>Et nunc, quod patrias vento petiere Mycenas,</v><v>arma deosque parant comites, pelagoque remenso</v><v>improvisi aderunt: ita digerit omina Calchas.</v><v>Hanc pro Palladio moniti, pro numine laeso</v><v>effigiem statuere, nefas quae triste piaret.</v><v>Hanc tamen immensam Calchas attollere molem</v><v>roboribus textis caeloque educere iussit,</v><v>ne recipi portis, aut duci in moenia possit,</v><v>neu populum antiqua sub religione tueri.</v><v>Nam si vestra manus violasset dona Minervae,</v><v>tum magnum exitium (quod di prius omen in ipsum</v><v>convertant!) Priami imperio Phrygibusque futurum;</v><v>sin manibus vestris vestram ascendisset in urbem,</v><v>ultro Asiam magno Pelopea ad moenia bello</v><v>venturam, et nostros ea fata manere nepotes.'</v><v>Talibus insidiis periurique arte Sinonis</v><v>credita res, captique dolis lacrimisque coactis,</v><v>quos neque Tydides, nec Larisaeus Achilles,</v><v>non anni domuere decem, non mille carinae.</v><v>Hic aliud maius miseris multoque tremendum</v><v>obicitur magis, atque improvida pectora turbat.</v><v>Laocoon, ductus Neptuno sorte sacerdos,</v><v>sollemnis taurum ingentem mactabat ad aras.</v><v>Ecce autem gemini a Tenedo tranquilla per alta —</v><v>horresco referens-immensis orbibus angues</v><v>incumbunt pelago, pariterque ad litora tendunt;</v><v>pectora quorum inter fluctus arrecta iubaeque</v><v>sanguineae superant undas; pars cetera pontum</v><v>pone legit, sinuatque immensa volumine terga.</v><v>Fit sonitus spumante salo; iamque arva tenebant,</v><v>ardentisque oculos suffecti sanguine et igni,</v><v>sibila lambebant linguis vibrantibus ora.</v><v>Diffugimus visu exsangues: illi agmine certo</v><v>Laocoonta petunt; et primum parva duorum</v><v>corpora natorum serpens amplexus uterque</v><v>implicat, et miseros morsu depascitur artus;</v><v>post ipsum auxilio subeuntem ac tela ferentem</v><v>corripiunt, spirisque ligant ingentibus; et iam</v><v>bis medium amplexi, bis collo squamea circum</v><v>terga dati, superant capite et cervicibus altis.</v><v>Ille simul manibus tendit divellere nodos,</v><v>perfusus sanie vittas atroque veneno,</v><v>clamores simul horrendos ad sidera tollit:</v><v>quales mugitus, fugit cum saucius aram</v><v>taurus, et incertam excussit cervice securim.</v><v>At gemini lapsu delubra ad summa dracones</v><v>effugiunt saevaeque petunt Tritonidis arcem,</v><v>sub pedibusque deae clipeique sub orbe teguntur.</v><v>Tum vero tremefacta novus per pectora cunctis</v><v>insinuat pavor, et scelus expendisse merentem</v><v>Laocoonta ferunt, sacrum qui cuspide robur</v><v>laeserit, et tergo sceleratam intorserit hastam.</v><v>Ducendum ad sedes simulacrum orandaque divae</v><v>numina conclamant.</v><v>Dividimus muros et moenia pandimus urbis.</v><v>Accingunt omnes operi, pedibusque rotarum</v><v>subiciunt lapsus, et stuppea vincula collo</v><v>intendunt: scandit fatalis machina muros,</v><v>feta armis. Pueri circum innuptaeque puellae</v><v>sacra canunt, funemque manu contingere gaudent.</v><v>Illa subit, mediaeque minans inlabitur urbi.</v><v>O patria, O divom domus Ilium, et incluta bello</v><v>moenia Dardanidum, quater ipso in limine portae</v><v>substitit, atque utero sonitum quater arma dedere:</v><v>instamus tamen inmemores caecique furore,</v><v>et monstrum infelix sacrata sistimus arce.</v><v>Tunc etiam fatis aperit Cassandra futuris</v><v>ora, dei iussu non umquam credita Teucris.</v><v>Nos delubra deum miseri, quibus ultimus esset</v><v>ille dies, festa velamus fronde per urbem.</v><v>`Vertitur interea caelum et ruit oceano nox,</v><v>involvens umbra magna terramque polumque</v><v>Myrmidonumque dolos; fusi per moenia Teucri</v><v>conticuere, sopor fessos complectitur artus:</v><v>et iam Argiva phalanx instructis navibus ibat</v><v>a Tenedo tacitae per amica silentia lunae</v><v>litora nota petens, flammas cum regia puppis</v><v>extulerat, fatisque deum defensus iniquis</v><v>inclusos utero Danaos et pinea furtim</v><v>laxat claustra Sinon. Illos patefactus ad auras</v><v>reddit equus, laetique cavo se robore promunt</v><v>Thessandrus Sthenelusque duces, et dirus Ulixes,</v><v>demissum lapsi per funem, Acamasque, Thoasque,</v><v>Pelidesque Neoptolemus, primusque Machaon,</v><v>et Menelaus, et ipse doli fabricator Epeos.</v><v>Invadunt urbem somno vinoque sepultam;</v><v>caeduntur vigiles, portisque patentibus omnis</v><v>accipiunt socios atque agmina conscia iungunt.</v><v>Tempus erat, quo prima quies mortalibus aegris</v><v>incipit, et dono divom gratissima serpit.</v><v>In somnis, ecce, ante oculos maestissimus Hector</v><v>visus adesse mihi, largosque effundere fletus,</v><v>raptatus bigis, ut quondam, aterque cruento</v><v>pulvere, perque pedes traiectus lora tumentis.</v><v>Ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo</v><v>Hectore, qui redit exuvias indutus Achilli,</v><v>vel Danaum Phrygios iaculatus puppibus ignis,</v><v>squalentem barbam et concretos sanguine crinis</v><v>volneraque illa gerens, quae circum plurima muros</v><v>accepit patrios. Ultro flens ipse videbar</v><v>Compellare virum et maestas expromere voces:</v><v>`O lux Dardaniae, spes O fidissima Teucrum,</v><v>quae tantae tenuere morae? Quibus Hector ab oris</v><v>exspectate venis? Ut te post multa tuorum</v><v>funera, post varios hominumque urbisque labores</v><v>defessi aspicimus! Quae causa indigna serenos</v><v>foedavit voltus? Aut cur haec volnera cerno?'</v><v>Ille nihil, nec me quaerentem vana moratur,</v><v>sed graviter gemitus imo de pectore ducens,</v><v>`Heu fuge, nate dea, teque his, ait, eripe flammis.</v><v>Hostis habet muros; ruit alto a culmine Troia.</v><v>Sat patriae Priamoque datum: si Pergama dextra</v><v>defendi possent, etiam hac defensa fuissent.</v><v>Sacra suosque tibi commendat Troia penatis:</v><v>hos cape fatorum comites, his moenia quaere</v><v>magna, pererrato statues quae denique ponto.'</v><v>Sic ait, et manibus vittas Vestamque potentem</v><v>aeternumque adytis effert penetralibus ignem.</v><v>Diverso interea miscentur moenia luctu,</v><v>et magis atque magis, quamquam secreta parentis</v><v>Anchisae domus arboribusque obtecta recessit,</v><v>clarescunt sonitus, armorumque ingruit horror.</v><v>Excutior somno, et summi fastigia tecti</v><v>ascensu supero, atque arrectis auribus adsto:</v><v>in segetem veluti cum flamma furentibus austris</v><v>incidit, aut rapidus montano flumine torrens</v><v>sternit agros, sternit sata laeta boumque labores,</v><v>praecipitisque trahit silvas, stupet inscius alto</v><v>accipiens sonitum saxi de vertice pastor.</v><v>Tum vero manifesta fides, Danaumque patescunt</v><v>insidiae. Iam Deiphobi dedit ampla ruinam</v><v>Volcano superante domus; iam proxumus ardet</v><v>Ucalegon; Sigea igni freta lata relucent.</v><v>Exoritur clamorque virum clangorque tubarum.</v><v>Arma amens capio; nec sat rationis in armis,</v><v>sed glomerare manum bello et concurrere in arcem</v><v>cum sociis ardent animi; furor iraque mentem</v><v>praecipitant, pulchrumque mori succurrit in armis.</v><v>Ecce autem telis Panthus elapsus Achivom,</v><v>Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos,</v><v>sacra manu victosque deos parvumque nepotem</v><v>ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit.</v><v>`Quo res summa, loco, Panthu? Quam prendimus arcem?'</v><v>Vix ea fatus eram, gemitu cum talia reddit:</v><v>`Venit summa dies et ineluctabile tempus</v><v>Dardaniae: fuimus Troes, fuit Ilium et ingens</v><v>gloria Teucrorum; ferus omnia Iuppiter Argos</v><v>transtulit; incensa Danai dominantur in urbe.</v><v>Arduus armatos mediis in moenibus adstans</v><v>fundit equus, victorque Sinon incendia miscet</v><v>insultans; portis alii bipatentibus adsunt,</v><v>milia quot magnis umquam venere Mycenis;</v><v>obsedere alii telis angusta viarum</v><v>oppositi; stat ferri acies mucrone corusco</v><v>stricta, parata neci; vix primi proelia temptant</v><v>portarum vigiles, et caeco Marte resistunt.'</v><v>Talibus Othryadae dictis et numine divom</v><v>in flammas et in arma feror, quo tristis Erinys,</v><v>ullo fremitus vocat et sublatus ad aethera clamor.</v><v>Addunt se socios Rhipeus et maximus armis</v><v>Epytus oblati per lunam Hypanisque Dymasque,</v><v>et lateri adglomerant nostro, iuvenisque Coroebus,</v><v>Mygdonides: illis ad Troiam forte diebus</v><v>venerat, insano Cassandrae incensus amore,</v><v>et gener auxilium Priamo Phrygibusque ferebat,</v><v>infelix, qui non sponsae praecepta furentis</v><v>audierit.</v><v>Quos ubi confertos audere in proelia vidi,</v><v>incipio super his: `Iuvenes, fortissima frustra</v><v>pectora, si vobis audentem extrema cupido</v><v>certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis:</v><v>excessere omnes, adytis arisque relictis,</v><v>di, quibus imperium hoc steterat; succurritis urbi</v><v>incensae; moriamur et in media arma ruamus.</v><v>Una salus victis, nullam sperare salutem.'</v><v>Sic animis iuvenum furor additus: inde, lupi ceu</v><v>raptores atra in nebula, quos improba ventris</v><v>exegit caecos rabies, catulique relicti</v><v>faucibus exspectant siccis, per tela, per hostis</v><v>vadimus haud dubiam in mortem, mediaeque tenemus</v><v>urbis iter; nox atra cava circumvolat umbra.</v><v>Quis cladem illius noctis, quis funera fando</v><v>explicet, aut possit lacrimis aequare labores?</v><v>Urbs antiqua ruit, multos dominata per annos;</v><v>plurima perque vias sternuntur inertia passim</v><v>corpora, perque domos et religiosa deorum</v><v>limina. Nec soli poenas dant sanguine Teucri;</v><v>quondam etiam victis redit in praecordia virtus</v><v>victoresque cadunt Danai: crudelis ubique</v><v>luctus, ubique pavor, et plurima mortis imago.</v><v>Primus se, Danaum magna comitante caterva,</v><v>Androgeos offert nobis, socia agmina credens</v><v>inscius, atque ultro verbis compellat amicis:</v><v>`Festinate, viri: nam quae tam sera moratur</v><v>segnities? Alii rapiunt incensa feruntque</v><v>Pergama; vos celsis nunc primum a navibus itis.'</v><v>Dixit, et extemplo, neque enim responsa dabantur</v><v>fida satis, sensit medios delapsus in hostis.</v><v>Obstipuit, retroque pedem cum voce repressit:</v><v>inprovisum aspris veluti qui sentibus anguem</v><v>pressit humi nitens, trepidusque repente refugit</v><v>attollentem iras et caerula colla tumentem;</v><v>haud secus Androgeos visu tremefactus abibat.</v><v>Inruimus, densis et circumfundimur armis,</v><v>ignarosque loci passim et formidine captos</v><v>sternimus: adspirat primo fortuna labori.</v><v>Atque hic successu exsultans animisque Coroebus,</v><v>`O socii, qua prima' inquit `fortuna salutis</v><v>monstrat iter, quoque ostendit se dextra, sequamur</v><v>mutemus clipeos, Danaumque insignia nobis</v><v>aptemus: dolus an virtus, quis in hoste requirat?</v><v>Arma dabunt ipsi.' Sic fatus, deinde comantem</v><v>Androgei galeam clipeique insigne decorum</v><v>induitur, laterique Argivum accommodat ensem.</v><v>Hoc Rhipeus, hoc ipse Dymas omnisque iuventus</v><v>laeta facit; spoliis se quisque recentibus armat.</v><v>Vadimus immixti Danais haud numine nostro,</v><v>multaque per caecam congressi proelia noctem</v><v>conserimus, multos Danaum demittimus Orco.</v><v>Diffugiunt alii ad navis, et litora cursu</v><v>fida petunt: pars ingentem formidine turpi</v><v>scandunt rursus equum et nota conduntur in alvo.</v><v>Heu nihil invitis fas quemquam fidere divis!</v><v>Ecce trahebatur passis Priameia virgo</v><v>crinibus a templo Cassandra adytisque Minervae,</v><v>ad caelum tendens ardentia lumina frustra, —</v><v>lumina, nam teneras arcebant vincula palmas.</v><v>Non tulit hanc speciem furiata mente Coroebus,</v><v>et sese medium iniecit periturus in agmen.</v><v>Consequimur cuncti et densis incurrimus armis.</v><v>Hic primum ex alto delubri culmine telis</v><v>nostrorum obruimur, oriturque miserrima caedes</v><v>armorum facie et Graiarum errore iubarum.</v><v>Tum Danai gemitu atque ereptae virginis ira</v><v>undique collecti invadunt, acerrimus Aiax,</v><v>et gemini Atridae, Dolopumque exercitus omnis;</v><v>adversi rupto ceu quondam turbine venti</v><v>confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois</v><v>Eurus equis; stridunt silvae, saevitque tridenti</v><v>spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo.</v><v>Illi etiam, si quos obscura nocte per umbram</v><v>fudimus insidiis totaque agitavimus urbe,</v><v>apparent; primi clipeos mentitaque tela</v><v>adgnoscunt, atque ora sono discordia signant.</v><v>Ilicet obruimur numero; primusque Coroebus</v><v>Penelei dextra divae armipotentis ad aram</v><v>procumbit; cadit et Rhipeus, iustissimus unus</v><v>qui fuit in Teucris et servantissimus aequi:</v><v>dis aliter visum; pereunt Hypanisque Dymasque</v><v>confixi a sociis; nec te tua plurima, Panthu,</v><v>labentem pietas nec Apollinis infula texit.</v><v>Iliaci cineres et flamma extrema meorum,</v><v>testor, in occasu vestro nec tela nec ullas</v><v>vitavisse vices Danaum, et, si fata fuissent</v><v>ut caderem, meruisse manu. Divellimur inde,</v><v>Iphitus et Pelias mecum, quorum Iphitus aevo</v><v>iam gravior, Pelias et volnere tardus Ulixi;</v><v>protinus ad sedes Priami clamore vocati.</v><v>Hic vero ingentem pugnam, ceu cetera nusquam</v><v>bella forent, nulli tota morerentur in urbe.</v><v>Sic Martem indomitum, Danaosque ad tecta ruentis</v><v>cernimus, obsessumque acta testudine limen.</v><v>Haerent parietibus scalae, postisque sub ipsos</v><v>nituntur gradibus, clipeosque ad tela sinistris</v><v>protecti obiciunt, prensant fastigia dextris.</v><v>Dardanidae contra turris ac tota domorum</v><v>culmina convellunt; his se, quando ultima cernunt,</v><v>extrema iam in morte parant defendere telis;</v><v>auratasque trabes, veterum decora alta parentum,</v><v>devolvunt; alii strictis mucronibus imas</v><v>obsedere fores; has servant agmine denso.</v><v>Instaurati animi, regis succurrere tectis,</v><v>auxilioque levare viros, vimque addere victis.</v><v>Limen erat caecaeque fores et pervius usus</v><v>tectorum inter se Priami, postesque relicti</v><v>a tergo, infelix qua se, dum regna manebant,</v><v>saepius Andromache ferre incomitata solebat</v><v>ad soceros, et avo puerum Astyanacta trahebat.</v><v>Evado ad summi fastigia culminis, unde</v><v>tela manu miseri iactabant inrita Teucri.</v><v>Turrim in praecipiti stantem summisque sub astra</v><v>eductam tectis, unde omnis Troia videri</v><v>et Danaum solitae naves et Achaia castra,</v><v>adgressi ferro circum, qua summa labantis</v><v>iuncturas tabulata dabant, convellimus altis</v><v>sedibus, impulimusque; ea lapsa repente ruinam</v><v>cum sonitu trahit et Danaum super agmina late</v><v>incidit: ast alii subeunt, nec saxa, nec ullum</v><v>telorum interea cessat genus.</v><v>Vestibulum ante ipsum primoque in limine Pyrrhus</v><v>exsultat, telis et luce coruscus aena;</v><v>qualis ubi in lucem coluber mala gramina pastus</v><v>frigida sub terra tumidum quem bruma tegebat,</v><v>nunc, positis novus exuviis nitidusque iuventa,</v><v>lubrica convolvit sublato pectore terga</v><v>arduus ad solem, et linguis micat ore trisulcis.</v><v>Una ingens Periphas et equorum agitator Achillis,</v><v>armiger Automedon, una omnis Scyria pubes</v><v>succedunt tecto, et flammas ad culmina iactant.</v><v>Ipse inter primos correpta dura bipenni</v><v>limina perrumpit, postisque a cardine vellit</v><v>aeratos; iamque excisa trabe firma cavavit</v><v>robora, et ingentem lato dedit ore fenestram.</v><v>Adparet domus intus, et atria longa patescunt;</v><v>adparent Priami et veterum penetralia regum,</v><v>armatosque vident stantis in limine primo.</v><v>At domus interior gemitu miseroque tumultu</v><v>miscetur, penitusque cavae plangoribus aedes</v><v>femineis ululant; ferit aurea sidera clamor.</v><v>Tum pavidae tectis matres ingentibus errant;</v><v>amplexaeque tenent postis atque oscula figunt.</v><v>Instat vi patria Pyrrhus; nec claustra, neque ipsi</v><v>custodes sufferre valent; labat ariete crebro</v><v>ianua, et emoti procumbunt cardine postes.</v><v>Fit via vi; rumpunt aditus, primosque trucidant</v><v>immissi Danai, et late loca milite complent.</v><v>Non sic, aggeribus ruptis cum spumeus amnis</v><v>exiit, oppositasque evicit gurgite moles,</v><v>fertur in arva furens cumulo, camposque per omnis</v><v>cum stabulis armenta trahit. Vidi ipse furentem</v><v>caede Neoptolemum geminosque in limine Atridas;</v><v>vidi Hecubam centumque nurus, Priamumque per aras</v><v>sanguine foedantem, quos ipse sacraverat, ignis.</v><v>Quinquaginta illi thalami, spes tanta nepotum,</v><v>barbarico postes auro spoliisque superbi,</v><v>procubuere; tenent Danai, qua deficit ignis.</v><v>Forsitan et Priami fuerint quae fata requiras.</v><v>Urbis uti captae casum convolsaque vidit</v><v>limina tectorum et medium in penetralibus hostem,</v><v>arma diu senior desueta trementibus aevo</v><v>circumdat nequiquam umeris, et inutile ferrum</v><v>cingitur, ac densos fertur moriturus in hostis.</v><v>Aedibus in mediis nudoque sub aetheris axe</v><v>ingens ara fuit iuxtaque veterrima laurus,</v><v>incumbens arae atque umbra complexa Penatis.</v><v>Hic Hecuba et natae nequiquam altaria circum,</v><v>praecipites atra ceu tempestate columbae,</v><v>condensae et divom amplexae simulacra sedebant.</v><v>Ipsum autem sumptis Priamum iuvenalibus armis</v><v>ut vidit, `Quae mens tam dira, miserrime coniunx,</v><v>impulit his cingi telis? Aut quo ruis?' inquit;</v><v>`Non tali auxilio nec defensoribus istis</v><v>tempus eget, non, si ipse meus nunc adforet Hector.</v><v>Huc tandem concede; haec ara tuebitur omnis,</v><v>aut moriere simul.' Sic ore effata recepit</v><v>ad sese et sacra longaevum in sede locavit.</v><v>Ecce autem elapsus Pyrrhi de caede Polites,</v><v>unus natorum Priami, per tela, per hostis</v><v>porticibus longis fugit, et vacua atria lustrat</v><v>saucius: illum ardens infesto volnere Pyrrhus</v><v>insequitur, iam iamque manu tenet et premit hasta.</v><v>Ut tandem ante oculos evasit et ora parentum,</v><v>concidit, ac multo vitam cum sanguine fudit.</v><v>Hic Priamus, quamquam in media iam morte tenetur,</v><v>non tamen abstinuit, nec voci iraeque pepercit:</v><v>`At tibi pro scelere,' exclamat, `pro talibus ausis,</v><v>di, si qua est caelo pietas, quae talia curet,</v><v>persolvant grates dignas et praemia reddant</v><v>debita, qui nati coram me cernere letum</v><v>fecisti et patrios foedasti funere voltus.</v><v>At non ille, satum quo te mentiris, Achilles</v><v>talis in hoste fuit Priamo; sed iura fidemque</v><v>supplicis erubuit, corpusque exsangue sepulchro</v><v>reddidit Hectoreum, meque in mea regna remisit.'</v><v>Sic fatus senior, telumque imbelle sine ictu</v><v>coniecit, rauco quod protinus aere repulsum</v><v>e summo clipei nequiquam umbone pependit.</v><v>Cui Pyrrhus: `Referes ergo haec et nuntius ibis</v><v>Pelidae genitori; illi mea tristia facta</v><v>degeneremque Neoptolemum narrare memento.</v><v>Nunc morere.' Hoc dicens altaria ad ipsa trementem</v><v>traxit et in multo lapsantem sanguine nati,</v><v>implicuitque comam laeva, dextraque coruscum</v><v>extulit, ac lateri capulo tenus abdidit ensem.</v><v>Haec finis Priami fatorum; hic exitus illum</v><v>sorte tulit, Troiam incensam et prolapsa videntem</v><v>Pergama, tot quondam populis terrisque superbum</v><v>regnatorem Asiae. Iacet ingens litore truncus,</v><v>avolsumque umeris caput, et sine nomine corpus.</v><v>At me tum primum saevus circumstetit horror</v><v>Obstipui; subiit cari genitoris imago,</v><v>ut regem aequaevum crudeli volnere vidi</v><v>vitam exhalantem; subiit deserta Creusa,</v><v>et direpta domus, et parvi casus Iuli.</v><v>Respicio, et quae sit me circum copia lustro.</v><v>Deseruere omnes defessi, et corpora saltu</v><v>ad terram misere aut ignibus aegra dedere.</v><v><emphasis>[Iamque adeo super unus eram, cum limina Vestae</emphasis></v><v><emphasis>servantem et tacitam secreta in sede latentem</emphasis></v><v><emphasis>Tyndarida aspicio: dant clara incendia lucem</emphasis></v><v><emphasis>erranti passimque oculos per cuncta ferenti.</emphasis></v><v><emphasis>Illa sibi infestos eversa ob Pergama Teucros</emphasis></v><v><emphasis>et poenas Danaum et deserti coniugis iras</emphasis></v><v><emphasis>praemetuens, Troiae et patriae communis Erinys,</emphasis></v><v><emphasis>abdiderat sese atque aris invisa sedebat.</emphasis></v><v><emphasis>Exarsere ignes animo; subit ira cadentem</emphasis></v><v><emphasis>ulcisci patriam et sceleratas sumere poenas.</emphasis></v><v><emphasis>`Scilicet haec Spartam incolumis patriasque Mycenas</emphasis></v><v><emphasis>aspiciet, partoque ibit regina triumpho,</emphasis></v><v><emphasis>coniugiumque, domumque, patres, natosque videbit,</emphasis></v><v><emphasis>Iliadum turba et Phrygiis comitata ministris?</emphasis></v><v><emphasis>Occiderit ferro Priamus, Troia arserit igni?</emphasis></v><v><emphasis>Dardanium totiens sudarit sanguine litus?</emphasis></v><v><emphasis>Non ita: namque etsi nullum memorabile nomen</emphasis></v><v><emphasis>feminea in poena est, nec habet victoria laudem,</emphasis></v><v><emphasis>extinxisse nefas tamen et sumpsisse merentis</emphasis></v><v><emphasis>laudabor poenas, animumque explesse iuvabit</emphasis></v><v><emphasis>ultricis flammae, et cineres satiasse meorum.'</emphasis></v><v><emphasis>Talia iactabam, et furiata mente ferebar: ]</emphasis></v><v>cum mihi se, non ante oculis tam clara, videndam</v><v>obtulit et pura per noctem in luce refulsit</v><v>alma parens, confessa deam, qualisque videri</v><v>caelicolis et quanta solet, dextraque prehensum</v><v>continuit, roseoque haec insuper addidit ore:</v><v>`Nate, quis indomitas tantus dolor excitat iras?</v><v>Quid furis, aut quonam nostri tibi cura recessit?</v><v>Non prius aspicies, ubi fessum aetate parentem</v><v>liqueris Anchisen; superet coniunxne Creusa,</v><v>Ascaniusque puer? Quos omnes undique Graiae</v><v>circum errant acies, et, ni mea cura resistat,</v><v>iam flammae tulerint inimicus et hauserit ensis.</v><v>Non tibi Tyndaridis facies invisa Lacaenae</v><v>culpatusve Paris: divom inclementia, divom,</v><v>has evertit opes sternitque a culmine Troiam.</v><v>Aspice-namque omnem, quae nunc obducta tuenti</v><v>mortalis hebetat visus tibi et umida circum</v><v>caligat, nubem eripiam; tu ne qua parentis</v><v>iussa time, neu praeceptis parere recusa: —</v><v>hic, ubi disiectas moles avolsaque saxis</v><v>saxa vides mixtoque undantem pulvere fumum.</v><v>Neptunus muros magnoque emota tridenti</v><v>fundamenta quatit, totamque a sedibus urbem</v><v>eruit; hic Iuno Scaeas saevissima portas</v><v>prima tenet, sociumque furens a navibus agmen</v><v>ferro accincta vocat.</v><v>Iam summas arces Tritonia, respice, Pallas</v><v>insedit, nimbo effulgens et Gorgone saeva.</v><v>Ipse pater Danais animos viresque secundas</v><v>sufficit, ipse deos in Dardana suscitat arma.</v><v>Eripe, nate, fugam, finemque impone labori.</v><v>Nusquam abero, et tutum patrio te limine sistam.'</v><v>Dixerat, et spissis noctis se condidit umbris.</v><v>Adparent dirae facies inimicaque Troiae</v><v>numina magna deum.</v><v>Tum vero omne mihi visum considere in ignis</v><v>Ilium et ex imo verti Neptunia Troia;</v><v>ac veluti summis antiquam in montibus ornum</v><v>cum ferro accisam crebrisque bipennibus instant</v><v>eruere agricolae certatim, — illa usque minatur</v><v>et tremefacta comam concusso vertice nutat,</v><v>volneribus donec paulatim evicta, supremum</v><v>congemuit, traxitque iugis avolsa ruinam.</v><v>Descendo, ac ducente deo flammam inter et hostis</v><v>expedior; dant tela locum, flammaeque recedunt.</v><v>Atque ubi iam patriae perventum ad limina sedis</v><v>antiquasque domos, genitor, quem tollere in altos</v><v>optabam primum montis primumque petebam,</v><v>abnegat excisa vitam producere Troia</v><v>exsiliumque pati. `Vos O, quibus integer aevi</v><v>sanguis,' ait `solidaeque suo stant robore vires,</v><v>vos agitate fugam:</v><v>me si caelicolae voluissent ducere vitam,</v><v>has mihi servassent sedes. Satis una superque</v><v>vidimus exscidia et captae superavimus urbi.</v><v>Sic O, sic positum adfati discedite corpus.</v><v>Ipse manu mortem inveniam; miserebitur hostis</v><v>exuviasque petet; facilis iactura sepulcri.</v><v>Iam pridem invisus divis et inutilis annos</v><v>demoror, ex quo me divom pater atque hominum rex</v><v>fulminis adflavit ventis et contigit igni.'</v><v>Talia perstabat memorans, fixusque manebat.</v><v>Nos contra effusi lacrimis, coniunxque Creusa</v><v>Ascaniusque omnisque domus, ne vertere secum</v><v>cuncta pater fatoque urguenti incumbere vellet.</v><v>Abnegat, inceptoque et sedibus haeret in isdem.</v><v>Rursus in arma feror, mortemque miserrimus opto:</v><v>nam quod consilium aut quae iam fortuna dabatur?</v><v>`Mene efferre pedem, genitor, te posse relicto</v><v>sperasti, tantumque nefas patrio excidit ore?</v><v>Si nihil ex tanta Superis placet urbe relinqui,</v><v>et sedet hoc animo, perituraeque addere Troiae</v><v>teque tuosque iuvat, patet isti ianua leto,</v><v>iamque aderit multo Priami de sanguine Pyrrhus,</v><v>natum ante ora patris, patrem qui obtruncat ad aras.</v><v>Hoc erat, alma parens, quod me per tela, per ignis</v><v>eripis, ut mediis hostem in penetralibus, utque</v><v>Ascanium patremque meum iuxtaque Creusam</v><v>alterum in alterius mactatos sanguine cernam?</v><v>Arma, viri, ferte arma; vocat lux ultima victos.</v><v>Reddite me Danais; sinite instaurata revisam</v><v>proelia: Numquam omnes hodie moriemur inulti.'</v><v>Hinc ferro accingor rursus clipeoque sinistram</v><v>insertabam aptans, meque extra tecta ferebam.</v><v>Ecce autem complexa pedes in limine coniunx</v><v>haerebat, parvumque patri tendebat Iulum:</v><v>`Si periturus abis, et nos rape in omnia tecum;</v><v>sin aliquam expertus sumptis spem ponis in armis,</v><v>hanc primum tutare domum. Cui parvus Iulus,</v><v>cui pater et coniunx quondam tua dicta relinquor?'</v><v>Talia vociferans gemitu tectum omne replebat,</v><v>cum subitum dictuque oritur mirabile monstrum.</v><v>Namque manus inter maestorumque ora parentum</v><v>ecce levis summo de vertice visus Iuli</v><v>fundere lumen apex, tactuque innoxia mollis</v><v>lambere flamma comas et circum tempora pasci.</v><v>Nos pavidi trepidare metu, crinemque flagrantem</v><v>excutere et sanctos restinguere fontibus ignis.</v><v>At pater Anchises oculos ad sidera laetus</v><v>extulit, et caelo palmas cum voce tetendit:</v><v>`Iuppiter omnipotens, precibus si flecteris ullis,</v><v>aspice nos; hoc tantum, et, si pietate meremur,</v><v>da deinde auxilium, pater, atque haec omina firma.'</v><v>Vix ea fatus erat senior, subitoque fragore</v><v>intonuit laevum, et de caelo lapsa per umbras</v><v>stella facem ducens multa cum luce cucurrit.</v><v>Illam, summa super labentem culmina tecti,</v><v>cernimus Idaea claram se condere silva</v><v>signantemque vias; tum longo limite sulcus</v><v>dat lucem, et late circum loca sulphure fumant.</v><v>Hic vero victus genitor se tollit ad auras,</v><v>adfaturque deos et sanctum sidus adorat.</v><v>`Iam iam nulla mora est; sequor et qua ducitis adsum.</v><v>Di patrii, servate domum, servate nepotem.</v><v>Vestrum hoc augurium, vestroque in numine Troia est.</v><v>Cedo equidem, nec, nate, tibi comes ire recuso.'</v><v>Dixerat ille; et iam per moenia clarior ignis</v><v>auditur, propiusque aestus incendia volvunt.</v><v>`Ergo age, care pater, cervici imponere nostrae;</v><v>ipse subibo umeris, nec me labor iste gravabit:</v><v>quo res cumque cadent, unum et commune periclum,</v><v>una salus ambobus erit. Mihi parvus Iulus</v><v>sit comes, et longe servet vestigia coniunx:</v><v>vos, famuli, quae dicam, animis advertite vestris.</v><v>Est urbe egressis tumulus templumque vetustum</v><v>desertae Cereris, iuxtaque antiqua cupressus</v><v>religione patrum multos servata per annos.</v><v>Hanc ex diverso sedem veniemus in unam.</v><v>Tu, genitor, cape sacra manu patriosque Penatis;</v><v>me, bello e tanto digressum et caede recenti,</v><v>attrectare nefas, donec me flumine vivo</v><v>abluero.'</v><v>Haec fatus, latos umeros subiectaque colla</v><v>veste super fulvique insternor pelle leonis,</v><v>succedoque oneri; dextrae se parvus Iulus</v><v>implicuit sequiturque patrem non passibus aequis;</v><v>pone subit coniunx: ferimur per opaca locorum;</v><v>et me, quem dudum non ulla iniecta movebant</v><v>tela neque adverso glomerati ex agmine Grai,</v><v>nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis</v><v>suspensum et pariter comitique onerique timentem.</v><v>Iamque propinquabam portis, omnemque videbar</v><v>evasisse viam, subito cum creber ad auris</v><v>visus adesse pedum sonitus, genitorque per umbram</v><v>prospiciens; `Nate' exclamat, `fuge nate, propinquant.</v><v>Ardentis clipeos atque aera micantia cerno!' —</v><v>Hic mihi nescio quod trepido male numen amicum</v><v>confusam eripuit mentem. Namque avia cursu</v><v>dum sequor, et nota excedo regione viarum,</v><v>heu, misero coniunx fatone erepta Creusa</v><v>substitit, erravitne via, seu lassa resedit,</v><v>incertum; nec post oculis est reddita nostris.</v><v>Nec prius amissam respexi animumque reflexi,</v><v>quam tumulum antiquae Cereris sedemque sacratam</v><v>venimus; hic demum collectis omnibus una</v><v>defuit, et comites natumque virumque fefellit.</v><v>Quem non incusavi amens hominumque deorumque,</v><v>aut quid in eversa vidi crudelius urbe?</v><v>Ascanium Anchisenque patrem Teucrosque Penatis</v><v>commendo sociis et curva valle recondo;</v><v>ipse urbem repeto et cingor fulgentibus armis.</v><v>Stat casus renovare omnis, omnemque reverti</v><v>per Troiam, et rursus caput obiectare periclis.</v><v>Principio muros obscuraque limina portae,</v><v>qua gressum extuleram, repeto, et vestigia retro</v><v>observata sequor per noctem et lumine lustro.</v><v>Horror ubique animo, simul ipsa silentia terrent.</v><v>Inde domum, si forte pedem, si forte tulisset,</v><v>me refero: inruerant Danai, et tectum omne tenebant.</v><v>Ilicet ignis edax summa ad fastigia vento</v><v>volvitur; exsuperant flammae, furit aestus ad auras.</v><v>Procedo et Priami sedes arcemque reviso.</v><v>Et iam porticibus vacuis Iunonis asylo</v><v>custodes lecti Phoenix et dirus Ulixes</v><v>praedam adservabant. Huc undique Troia gaza</v><v>incensis erepta adytis, mensaeque deorum,</v><v>crateresque auro solidi, captivaque vestis</v><v>congeritur; pueri et pavidae longo ordine matres</v><v>stant circum.</v><v>Ausus quin etiam voces iactare per umbram</v><v>implevi clamore vias, maestusque Creusam</v><v>nequiquam ingeminans iterumque iterumque vocavi.</v><v>Quaerenti et tectis urbis sine fine furenti</v><v>infelix simulacrum atque ipsius umbra Creusae</v><v>visa mihi ante oculos et nota maior imago.</v><v>Obstipui, steteruntque comae et vox faucibus haesit.</v><v><emphasis>[Tum sic adfari et curas his demere dictis: ]</emphasis></v><v>`Quid tantum insano iuvat indulgere dolori,</v><v>O dulcis coniunx? Non haec sine numine divom</v><v>eveniunt; nec te hinc comitem asportare Creusam</v><v>fas, aut ille sinit superi regnator Olympi.</v><v>Longa tibi exsilia, et vastum maris aequor arandum,</v><v>et terram Hesperiam venies, ubi Lydius arva</v><v>inter opima virum leni fluit agmine Thybris:</v><v>illic res laetae regnumque et regia coniunx</v><v>parta tibi. Lacrimas dilectae pelle Creusae.</v><v>Non ego Myrmidonum sedes Dolopumve superbas</v><v>aspiciam, aut Graiis servitum matribus ibo,</v><v>Dardanis, et divae Veneris nurus.</v><v>Sed me magna deum genetrix his detinet oris:</v><v>iamque vale, et nati serva communis amorem.'</v><v>Haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentem</v><v>dicere deseruit, tenuisque recessit in auras.</v><v>Ter conatus ibi collo dare bracchia circum:</v><v>ter frustra comprensa manus effugit imago,</v><v>par levibus ventis volucrique simillima somno.</v><v>Sic demum socios consumpta nocte reviso.</v><v>Atque hic ingentem comitum adfluxisse novorum</v><v>invenio admirans numerum, matresque virosque,</v><v>collectam exsilio pubem, miserabile volgus.</v><v>Undique convenere, animis opibusque parati,</v><v>in quascumque velim pelago deducere terras.</v><v>Iamque iugis summae surgebat Lucifer Idae</v><v>ducebatque diem, Danaique obsessa tenebant</v><v>limina portarum, nec spes opis ulla dabatur;</v><v>cessi, et sublato montes genitore petivi.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER III</p></title><poem><stanza><v>POSTQUAM res Asiae Priamique evertere gentem</v><v>immeritam visum Superis, ceciditque superbum</v><v>Ilium, et omnis humo fumat Neptunia Troia,</v><v>diversa exsilia et desertas quaerere terras</v><v>auguriis agimur divom, classemque sub ipsa</v><v>Antandro et Phrygiae molimur montibus Idae,</v><v>incerti, quo fata ferant, ubi sistere detur,</v><v>contrahimusque viros. Vix prima inceperat aestas,</v><v>et pater Anchises dare fatis vela iubebat;</v><v>litora cum patriae lacrimans portusque relinquo</v><v>et campos, ubi Troia fuit: feror exsul in altum</v><v>cum sociis natoque Penatibus et magnis dis.</v><v>Terra procul vastis colitur Mavortia campis,</v><v>Thraces arant, acri quondam regnata Lycurgo,</v><v>hospitium antiquum Troiae sociique Penates,</v><v>dum Fortuna fuit. Feror huc, et litore curvo</v><v>moenia prima loco, fatis ingressus iniquis,</v><v>Aeneadasque meo nomen de nomine fingo.</v><v>Sacra Dionaeae matri divisque ferebam</v><v>auspicibus coeptorum operum, superoque nitentem</v><v>caelicolum regi mactabam in litore taurum.</v><v>Forte fuit iuxta tumulus, quo cornea summo</v><v>virgulta et densis hastilibus horrida myrtus.</v><v>Accessi, viridemque ab humo convellere silvam</v><v>conatus, ramis tegerem ut frondentibus aras,</v><v>horrendum et dictu video mirabile monstrum.</v><v>Nam, quae prima solo ruptis radicibus arbos</v><v>vellitur, huic atro liquuntur sanguine guttae,</v><v>et terram tabo maculant. Mihi frigidus horror</v><v>membra quatit, gelidusque coit formidine sanguis.</v><v>Rursus et alterius lentum convellere vimen</v><v>insequor, et causas penitus temptare latentis:</v><v>ater et alterius sequitur de cortice sanguis.</v><v>Multa movens animo nymphas venerabar agrestis</v><v>Gradivumque patrem, Geticis qui praesidet arvis,</v><v>rite secundarent visus omenque levarent.</v><v>Tertia sed postquam maiore hastilia nisu</v><v>adgredior, genibusque adversae obluctor harenae —</v><v>eloquar, an sileam? — gemitus lacrimabilis imo</v><v>auditur tumulo, et vox reddita fertur ad auris:</v><v>`Quid miserum, Aenea, laceras? Iam parce sepulto;</v><v>parce pias scelerare manus. Non me tibi Troia</v><v>externum tulit, aut cruor hic de stipite manat.</v><v>Heu, fuge crudelis terras, fuge litus avarum:</v><v>nam Polydorus ego; hic confixum ferrea texit</v><v>telorum seges et iaculis increvit acutis.'</v><v>Tum vero ancipiti mentem formidine pressus</v><v>obstipui, steteruntque comae et vox faucibus haesit.</v><v>Hunc Polydorum auri quondam cum pondere magno</v><v>infelix Priamus furtim mandarat alendum</v><v>Threicio regi, cum iam diffideret armis</v><v>Dardaniae, cingique urbem obsidione videret.</v><v>Ille, ut opes fractae Teucrum, et Fortuna recessit,</v><v>res Agamemnonias victriciaque arma secutus,</v><v>fas omne abrumpit; Polydorum obtruncat, et auro</v><v>vi potitur. Quid non mortalia pectora cogis,</v><v>auri sacra fames? Postquam pavor ossa reliquit,</v><v>delectos populi ad proceres primumque parentem</v><v>monstra deum refero, et quae sit sententia posco.</v><v>Omnibus idem animus, scelerata excedere terra,</v><v>linqui pollutum hospitium, et dare classibus austros.</v><v>Ergo instauramus Polydoro funus, et ingens</v><v>aggeritur tumulo tellus; stant Manibus arae,</v><v>caeruleis maestae vittis atraque cupresso,</v><v>et circum Iliades crinem de more solutae;</v><v>inferimus tepido spumantia cymbia lacte</v><v>sanguinis et sacri pateras, animamque sepulchro</v><v>condimus, et magna supremum voce ciemus.</v><v>Inde, ubi prima fides pelago, placataque venti</v><v>dant maria et lenis crepitans vocat Auster in altum,</v><v>deducunt socii navis et litora complent:</v><v>provehimur portu, terraeque urbesque recedunt.</v><v>Sacra mari colitur medio gratissima tellus</v><v>Nereidum matri et Neptuno Aegaeo,</v><v>quam pius arquitenens oras et litora circum</v><v>errantem Mycono e celsa Gyaroque revinxit,</v><v>immotamque coli dedit et contemnere ventos.</v><v>Huc feror; haec fessos tuto placidissima portu</v><v>accipit: egressi veneramur Apollinis urbem.</v><v>Rex Anius, rex idem hominum Phoebique sacerdos</v><v>vittis et sacra redimitus tempora lauro,</v><v>occurrit; veterem Anchisen adgnovit amicum.</v><v>Iungimus hospitio dextras, et tecta subimus.</v><v>Templa dei saxo venerabar structa vetusto:</v><v>`Da propriam, Thymbraee, domum; da moenia fessis</v><v>et genus et mansuram urbem; serva altera Troiae</v><v>Pergama, reliquias Danaum atque immitis Achilli.</v><v>Quem sequimur? Quove ire iubes? Ubi ponere sedes?</v><v>Da, pater, augurium, atque animis inlabere nostris.'</v><v>Vix ea fatus eram: tremere omnia visa repente,</v><v>liminaque laurusque dei, totusque moveri</v><v>mons circum, et mugire adytis cortina reclusis.</v><v>Submissi petimus terram, et vox fertur ad auris:</v><v>`Dardanidae duri, quae vos a stirpe parentum</v><v>prima tulit tellus, eadem vos ubere laeto</v><v>accipiet reduces. Antiquam exquirite matrem:</v><v>hic domus Aeneae cunctis dominabitur oris,</v><v>et nati natorum, et qui nascentur ab illis.'</v><v>Haec Phoebus; mixtoque ingens exorta tumultu</v><v>laetitia, et cuncti quae sint ea moenia quaerunt,</v><v>quo Phoebus vocet errantis iubeatque reverti?</v><v>Tum genitor, veterum volvens monumenta virorum,</v><v>`Audite, O proceres' ait `et spes discite vestras:</v><v>Creta Iovis magni medio iacet insula ponto;</v><v>mons Idaeus ubi, et gentis cunabula nostrae.</v><v>Centum urbes habitant magnas, uberrima regna;</v><v>maximus unde pater, si rite audita recordor,</v><v>Teucrus Rhoeteas primum est advectus in oras,</v><v>optavitque locum regno. Nondum Ilium et arces</v><v>Pergameae steterant; habitabant vallibus imis.</v><v>hinc mater cultrix Cybeli Corybantiaque aera</v><v>Idaeumque nemus; hinc fida silentia sacris,</v><v>et iuncti currum dominae subiere leones.</v><v>Ergo agite, et, divom ducunt qua iussa, sequamur;</v><v>placemus ventos et Gnosia regna petamus.</v><v>Nec longo distant cursu; modo Iuppiter adsit,</v><v>tertia lux classem Cretaeis sistet in oris.'</v><v>Sic fatus, meritos aris mactavit honores,</v><v>taurum Neptuno, taurum tibi, pulcher Apollo</v><v>nigram Hiemi pecudem, Zephyris felicibus albam.</v><v>Fama volat pulsum regnis cessisse paternis</v><v>Idomenea ducem, desertaque litora Cretae</v><v>hoste vacare domos, sedesque adstare relictas.</v><v>Linquimus Ortygiae portus, pelagoque volamus,</v><v>bacchatamque iugis Naxon viridemque Donysam,</v><v>Olearon, niveamque Paron, sparsasque per aequor</v><v>Cycladas, et crebris legimus freta consita terris.</v><v>Nauticus exoritur vario certamine clamor;</v><v>hortantur socii:»Cretam proavosque petamus!''</v><v>Prosequitur surgens a puppi ventus euntis</v><v>et tandem antiquis Curetum adlabimur oris.</v><v>Ergo avidus muros optatae molior urbis,</v><v>Pergameamque voco, et laetam cognomine gentem</v><v>hortor amare focos arcemque attollere tectis.</v><v>Iamque fere sicco subductae litore puppes;</v><v>conubiis arvisque novis operata iuventus;</v><v>iura domosque dabam: subito cum tabida membris,</v><v>corrupto caeli tractu, miserandaque venit</v><v>arboribusque satisque lues et letifer annus.</v><v>Linquebant dulcis animas, aut aegra trahebant</v><v>corpora; tum sterilis exurere Sirius agros;</v><v>arebant herbae, et victum seges aegra negabat.</v><v>Rursus ad oraclum Ortygiae Phoebumque remenso</v><v>hortatur pater ire mari, veniamque precari:</v><v>quam fessis finem rebus ferat; unde laborum</v><v>temptare auxilium iubeat; quo vertere cursus.</v><v>Nox erat, et terris animalia somnus habebat:</v><v>effigies sacrae divom Phrygiique Penates,</v><v>quos mecum a Troia mediisque ex ignibus urbis</v><v>extuleram, visi ante oculos adstare iacentis</v><v>in somnis, multo manifesti lumine, qua se</v><v>plena per insertas fundebat luna fenestras;</v><v>tum sic adfari et curas his demere dictis:</v><v>`Quod tibi delato Ortygiam dicturus Apollo est,</v><v>hic canit, et tua nos en ultro ad limina mittit.</v><v>Nos te, Dardania incensa, tuaque arma secuti,</v><v>nos tumidum sub te permensi classibus aequor,</v><v>idem venturos tollemus in astra nepotes,</v><v>imperiumque urbi dabimus: tu moenia magnis</v><v>magna para, longumque fugae ne linque laborem.</v><v>Mutandae sedes: non haec tibi litora suasit</v><v>Delius, aut Cretae iussit considere Apollo.</v><v>Est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt,</v><v>terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae;</v><v>Oenotri coluere viri; nunc fama minores</v><v>Italiam dixisse ducis de nomine gentem:</v><v>hae nobis propriae sedes; hinc Dardanus ortus,</v><v>Iasiusque pater, genus a quo principe nostrum.</v><v>Surge age, et haec laetus longaevo dicta parenti</v><v>haud dubitanda refer: Corythum terrasque requirat</v><v>Ausonias; Dictaea negat tibi Iuppiter arva.'</v><v>Talibus attonitus visis et voce deorum —</v><v>nec sopor illud erat, sed coram adgnoscere voltus</v><v>velatasque comas praesentiaque ora videbar;</v><v>tum gelidus toto manabat corpore sudor</v><v>corripio e stratis corpus, tendoque supinas</v><v>ad caelum cum voce manus, et munera libo</v><v>intemerata focis. Perfecto laetus honore</v><v>Anchisen facio certum, remque ordine pando.</v><v>Adgnovit prolem ambiguam geminosque parentes,</v><v>seque novo veterum deceptum errore locorum.</v><v>Tum memorat: `Nate, Iliacis exercite fatis,</v><v>sola mihi talis casus Cassandra canebat.</v><v>Nunc repeto haec generi portendere debita nostro,</v><v>et saepe Hesperiam, saepe Itala regna vocare.</v><v>Sed quis ad Hesperiae venturos litora Teucros</v><v>crederet, aut quem tum vates Cassandra moveret?</v><v>Cedamus Phoebo, et moniti meliora sequamur.'</v><v>Sic ait, et cuncti dicto paremus ovantes.</v><v>Hanc quoque deserimus sedem, paucisque relictis</v><v>vela damus, vastumque cava trabe currimus aequor.</v><v>Postquam altum tenuere rates, nec iam amplius ullae</v><v>adparent terrae, caelum undique et undique pontus,</v><v>tum mihi caeruleus supra caput adstitit imber,</v><v>noctem hiememque ferens, et inhorruit unda tenebris.</v><v>Continuo venti volvunt mare, magnaque surgunt</v><v>aequora; dispersi iactamur gurgite vasto;</v><v>involvere diem nimbi, et nox umida caelum</v><v>abstulit; ingeminant abruptis nubibus ignes.</v><v>Excutimur cursu, et caecis erramus in undis.</v><v>Ipse diem noctemque negat discernere caelo,</v><v>nec meminisse viae media Palinurus in unda.</v><v>Tris adeo incertos caeca caligine soles</v><v>erramus pelago, totidem sine sidere noctes.</v><v>Quarto terra die primum se attollere tandem</v><v>visa, aperire procul montis, ac volvere fumum.</v><v>Vela cadunt, remis insurgimus; haud mora nautae</v><v>adnixi torquent spumas et caerula verrunt.</v><v>Servatum ex undis Strophadum me litora primum</v><v>accipiunt; Strophades Graio stant nomine dictae,</v><v>insulae Ionio in magno, quas dira Celaeno</v><v>Harpyiaeque colunt aliae, Phineia postquam</v><v>clausa domus, mensasque metu liquere priores.</v><v>Tristius haud illis monstrum, nec saevior ulla</v><v>pestis et ira deum Stygiis sese extulit undis.</v><v>Virginei volucrum voltus, foedissima ventris</v><v>proluvies, uncaeque manus, et pallida semper</v><v>ora fame.</v><v>Huc ubi delati portus intravimus, ecce</v><v>laeta boum passim campis armenta videmus,</v><v>caprigenumque pecus nullo custode per herbas.</v><v>Inruimus ferro, et divos ipsumque vocamus</v><v>in partem praedamque Iovem; tum litore curvo</v><v>exstruimusque toros, dapibusque epulamur opimis.</v><v>At subitae horrifico lapsu de montibus adsunt</v><v>Harpyiae, et magnis quatiunt clangoribus alas,</v><v>diripiuntque dapes, contactuque omnia foedant</v><v>immundo; tum vox taetrum dira inter odorem.</v><v>Rursum in secessu longo sub rupe cavata,</v><v>arboribus clausi circum atque horrentibus umbris,</v><v>instruimus mensas arisque reponimus ignem:</v><v>rursum ex diverso caeli caecisque latebris</v><v>turba sonans praedam pedibus circumvolat uncis,</v><v>polluit ore dapes. Sociis tunc, arma capessant,</v><v>edico, et dira bellum cum gente gerendum.</v><v>Haud secus ac iussi faciunt, tectosque per herbam</v><v>disponunt enses et scuta latentia condunt.</v><v>Ergo ubi delapsae sonitum per curva dedere</v><v>litora, dat signum specula Misenus ab alta</v><v>aere cavo. Invadunt socii, et nova proelia temptant,</v><v>obscenas pelagi ferro foedare volucres:</v><v>sed neque vim plumis ullam nec volnera tergo</v><v>accipiunt, celerique fuga sub sidera lapsae</v><v>semesam praedam et vestigia foeda relinquunt.</v><v>Una in praecelsa consedit rupe Celaeno,</v><v>infelix vates, rumpitque hanc pectore vocem:</v><v>`Bellum etiam pro caede boum stratisque iuvencis,</v><v>Laomedontiadae, bellumne inferre paratis,</v><v>et patrio Harpyias insontis pellere regno?</v><v>Accipite ergo animis atque haec mea figite dicta,</v><v>quae Phoebo pater omnipotens, mihi Phoebus Apollo</v><v>praedixit, vobis Furiarum ego maxuma pando.</v><v>Italiam cursu petitis, ventisque vocatis</v><v>ibitis Italiam, portusque intrare licebit;</v><v>sed non ante datam cingetis moenibus urbem,</v><v>quam vos dira fames nostraeque iniuria caedis</v><v>ambesas subigat malis absumere mensas.'</v><v>Dixit, et in silvam pennis ablata refugit.</v><v>At sociis subita gelidus formidine sanguis</v><v>deriguit; cecidere animi, nec iam amplius armis,</v><v>sed votis precibusque iubent exposcere pacem,</v><v>sive deae, seu sint dirae obscenaeque volucres.</v><v>Et pater Anchises passis de litore palmis</v><v>numina magna vocat, meritosque indicit honores:</v><v>`Di, prohibete minas; di, talem avertite casum,</v><v>et placidi servate pios!' Tum litore funem</v><v>deripere, excussosque iubet laxare rudentes.</v><v>Tendunt vela Noti; fugimus spumantibus undis,</v><v>qua cursum ventusque gubernatorque vocabat.</v><v>Iam medio adparet fluctu nemorosa Zacynthos</v><v>Dulichiumque Sameque et Neritos ardua saxis.</v><v>Effugimus scopulos Ithacae, Laertia regna,</v><v>et terram altricem saevi exsecramur Ulixi.</v><v>Mox et Leucatae nimbosa cacumina montis</v><v>et formidatus nautis aperitur Apollo.</v><v>Hunc petimus fessi et parvae succedimus urbi;</v><v>ancora de prora iacitur, stant litore puppes.</v><v>Ergo insperata tandem tellure potiti,</v><v>lustramurque Iovi votisque incendimus aras,</v><v>Actiaque Iliacis celebramus litora ludis.</v><v>Exercent patrias oleo labente palaestras</v><v>nudati socii; iuvat evasisse tot urbes</v><v>Argolicas, mediosque fugam tenuisse per hostis.</v><v>Interea magnum sol circumvolvitur annum,</v><v>et glacialis hiemps aquilonibus asperat undas.</v><v>Aere cavo clipeum. magni gestamen Abantis,</v><v>postibus adversis figo, et rem carmine signo:</v><v><strong>AENEAS HAEC DE DANAIS VICTORIBVS ARMA.</strong></v><v>Linquere tum portus iubeo et considere transtris:</v><v>certatim socii feriunt mare et aequora verrunt.</v><v>Protinus aerias Phaeacum abscondimus arces,</v><v>litoraque Epiri legimus portuque subimus</v><v>Chaonio, et celsam Buthroti accedimus urbem.</v><v>Hic incredibilis rerum fama occupat auris,</v><v>Priamiden Helenum Graias regnare per urbes,</v><v>coniugio Aeacidae Pyrrhi sceptrisque potitum,</v><v>et patrio Andromachen iterum cessisse marito.</v><v>Obstipui, miroque incensum pectus amore,</v><v>compellare virum et casus cognoscere tantos.</v><v>Progredior portu, classis et litora linquens,</v><v>sollemnis cum forte dapes et tristia dona</v><v>ante urbem in luco falsi Simoentis ad undam</v><v>libabat cineri Andromache, Manisque vocabat</v><v>Hectoreum ad tumulum, viridi quem caespite inanem</v><v>et geminas, causam lacrimis, sacraverat aras.</v><v>Ut me conspexit venientem et Troia circum</v><v>arma amens vidit, magnis exterrita monstris</v><v>deriguit visu in medio, calor ossa reliquit;</v><v>labitur, et longo vix tandem tempore fatur:</v><v>`Verane te facies, verus mihi nuntius adfers,</v><v>nate dea? Vivisne, aut, si lux alma recessit,</v><v>Hector ubi est?' Dixit, lacrimasque effudit et omnem</v><v>implevit clamore locum. Vix pauca furenti</v><v>subicio, et raris turbatus vocibus hisco:</v><v>`vivo equidem, vitamque extrema per omnia duco;</v><v>ne dubita, nam vera vides.</v><v>Heu, quis te casus deiectam coniuge tanto</v><v>excipit, aut quae digna satis fortuna revisit</v><v>Hectoris Andromachen? Pyrrhin' conubia servas?'</v><v>Deiecit voltum et demissa voce locuta est:</v><v>`O felix una ante alias Priameia virgo,</v><v>hostilem ad tumulum Troiae sub moenibus altis</v><v>iussa mori, quae sortitus non pertulit ullos,</v><v>nec victoris eri tetigit captiva cubile!</v><v>nos, patria incensa, diversa per aequora vectae,</v><v>stirpis Achilleae fastus iuvenemque superbum,</v><v>servitio enixae, tulimus: qui deinde, secutus</v><v>Ledaeam Hermionen Lacedaemoniosque hymenaeos,</v><v>me famulo famulamque Heleno transmisit habendam.</v><v>Ast illum, ereptae magno inflammatus amore</v><v>coniugis et scelerum Furiis agitatus, Orestes</v><v>excipit incautum patriasque obtruncat ad aras.</v><v>Morte Neoptolemi regnorum reddita cessit</v><v>pars Heleno, qui Chaonios cognomine campos</v><v>Chaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit,</v><v>Pergamaque Iliacamque iugis hanc addidit arcem.</v><v>Sed tibi qui cursum venti, quae fata dedere?</v><v>Aut quisnam ignarum nostris deus adpulit oris?</v><v>Quid puer Ascanius? superatne et vescitur aura,</v><v>quem tibi iam Troia —</v><v>Ecqua tamen puero est amissae cura parentis?</v><v>Ecquid in antiquam virtutem animosque virilis</v><v>et pater Aeneas et avunculus excitat Hector?'</v><v>Talia fundebat lacrimans longosque ciebat</v><v>incassum fletus, cum sese a moenibus heros</v><v>Priamides multis Helenus comitantibus adfert,</v><v>adgnoscitque suos, laetusque ad limina ducit,</v><v>et multum lacrimas verba inter singula fundit.</v><v>Procedo, et parvam Troiam simulataque magnis</v><v>Pergama, et arentem Xanthi cognomine rivum</v><v>adgnosco, Scaeaeque amplector limina portae.</v><v>Nec non et Teucri socia simul urbe fruuntur:</v><v>illos porticibus rex accipiebat in amplis;</v><v>aulai medio libabant pocula Bacchi,</v><v>impositis auro dapibus, paterasque tenebant.</v><v>Iamque dies alterque dies processit, et aurae</v><v>vela vocant tumidoque inflatur carbasus austro.</v><v>His vatem adgredior dictis ac talia quaeso:</v><v>`Troiugena, interpres divom, qui numina Phoebi,</v><v>qui tripodas, Clarii laurus, qui sidera sentis,</v><v>et volucrum linguas et praepetis omina pennae,</v><v>fare age-namque omnem cursum mihi prospera dixit</v><v>religio, et cuncti suaserunt numine divi</v><v>Italiam petere et terras temptare repostas:</v><v>sola novum dictuque nefas Harpyia Celaeno</v><v>prodigium canit, et tristis denuntiat iras,</v><v>obscenamque famem-quae prima pericula vito?</v><v>Quidve sequens tantos possim superare labores?'</v><v>Hic Helenus, caesis primum de more iuvencis,</v><v>exorat pacem divom, vittasque resolvit</v><v>sacrati capitis, meque ad tua limina, Phoebe,</v><v>ipse manu multo suspensum numine ducit,</v><v>atque haec deinde canit divino ex ore sacerdos:</v><v>`Nate dea, — nam te maioribus ire per altum</v><v>auspiciis manifesta fides: sic fata deum rex</v><v>sortitur, volvitque vices; is vertitur ordo —</v><v>pauca tibi e multis, quo tutior hospita lustres</v><v>aequora et Ausonio possis considere portu,</v><v>expediam dictis; prohibent nam cetera Parcae</v><v>scire Helenum farique vetat Saturnia Iuno.</v><v>Principio Italiam, quam tu iam rere propinquam</v><v>vicinosque, ignare, paras invadere portus,</v><v>longa procul longis via dividit invia terris.</v><v>Ante et Trinacria lentandus remus in unda,</v><v>et salis Ausonii lustrandum navibus aequor,</v><v>infernique lacus, Aeaeaeque insula Circae,</v><v>quam tuta possis urbem componere terra:</v><v>signa tibi dicam, tu condita mente teneto:</v><v>cum tibi sollicito secreti ad fluminis undam</v><v>litoreis ingens inventa sub ilicibus sus</v><v>triginta capitum fetus enixa iacebit.</v><v>alba, solo recubans, albi circum ubera nati,</v><v>is locus urbis erit, requies ea certa laborum.</v><v>Nec tu mensarum morsus horresce futuros:</v><v>fata viam invenient, aderitque vocatus Apollo.</v><v>`Has autem terras, Italique hanc litoris oram,</v><v>proxuma quae nostri perfunditur aequoris aestu,</v><v>effuge; cuncta malis habitantur moenia Grais.</v><v>Hic et Narycii posuerunt moenia Locri,</v><v>et Sallentinos obsedit milite campos</v><v>Lyctius Idomeneus; hic illa ducis Meliboei</v><v>parva Philoctetae subnixa Petelia muro.</v><v>Quin, ubi transmissae steterint trans aequora classes,</v><v>et positis aris iam vota in litore solves,</v><v>purpureo velare comas adopertus amictu,</v><v>ne qua inter sanctos ignis in honore deorum</v><v>hostilis facies occurrat et omina turbet.</v><v>Hunc socii morem sacrorum, hunc ipse teneto:</v><v>hac casti maneant in religione nepotes.</v><v>`Ast ubi digressum Siculae te admoverit orae</v><v>ventus, et angusti rarescent claustra Pelori,</v><v>laeva tibi tellus et longo laeva petantur</v><v>aequora circuitu: dextrum fuge litus et undas.</v><v>Haec loca vi quondam et vasta convolsa ruina —</v><v>tantum aevi longinqua valet mutare vetustas —</v><v>dissiluisse ferunt, cum protinus utraque tellus</v><v>una foret; venit medio vi pontus et undis</v><v>Hesperium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes</v><v>litore diductas angusto interluit aestu.</v><v>Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis</v><v>obsidet, atque imo barathri ter gurgite vastos</v><v>sorbet in abruptum fluctus, rursusque sub auras</v><v>erigit alternos et sidera verberat unda.</v><v>At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris,</v><v>ora exsertantem et navis in saxa trahentem.</v><v>Prima hominis facies et pulchro pectore virgo</v><v>pube tenus, postrema immani corpore pristis,</v><v>delphinum caudas utero commissa luporum.</v><v>Praestat Trinacrii metas lustrare Pachyni</v><v>cessantem, longos et circumflectere cursus,</v><v>quam semel informem vasto vidisse sub antro</v><v>Scyllam, et caeruleis canibus resonantia saxa.</v><v>`Praeterea, si qua est Heleno prudentia, vati</v><v>si qua fides, animum si veris implet Apollo,</v><v>unum illud tibi, nate dea, proque omnibus unum</v><v>praedicam, et repetens iterumque iterumque monebo:</v><v>Iunonis magnae primum prece numen adora;</v><v>Iunoni cane vota libens, dominamque potentem</v><v>supplicibus supera donis: sic denique victor</v><v>Trinacria finis Italos mittere relicta.</v><v>`Huc ubi delatus Cumaeam accesseris urbem,</v><v>divinosque lacus, et Averna sonantia silvis,</v><v>insanam vatem aspicies, quae rupe sub ima</v><v>fata canit, foliisque notas et nomina mandat.</v><v>Quaecumque in foliis descripsit carmina virgo,</v><v>digerit in numerum, atque antro seclusa relinquit.</v><v>Illa manent immota locis, neque ab ordine cedunt;</v><v>verum eadem, verso tenuis cum cardine ventus</v><v>impulit et teneras turbavit ianua frondes,</v><v>numquam deinde cavo volitantia prendere saxo,</v><v>nec revocare situs aut iungere carmina curat:</v><v>inconsulti abeunt, sedemque odere Sibyllae.</v><v>Hic tibi ne qua morae fuerint dispendia tanti, —</v><v>quamvis increpitent socii, et vi cursus in altum</v><v>vela vocet, possisque sinus implere secundos, —</v><v>quin adeas vatem precibusque oracula poscas</v><v>ipsa canat, vocemque volens atque ora resolvat.</v><v>Illa tibi Italiae populos venturaque bella,</v><v>et quo quemque modo fugiasque ferasque laborem</v><v>expediet, cursusque dabit venerata secundos.</v><v>Haec sunt, quae nostra liceat te voce moneri.</v><v>Vade age, et ingentem factis fer ad aethera Troiam.'</v><v>Quae postquam vates sic ore effatus amico est,</v><v>dona dehinc auro gravia sectoque elephanto</v><v>imperat ad navis ferri, stipatque carinis</v><v>ingens argentum, Dodonaeosque lebetas,</v><v>loricam consertam hamis auroque trilicem,</v><v>et conum insignis galeae cristasque comantis,</v><v>arma Neoptolemi; sunt et sua dona parenti.</v><v>Addit equos, additque duces;</v><v>remigium supplet; socios simul instruit armis.</v><v>Interea classem velis aptare iubebat</v><v>Anchises, fieret vento mora ne qua ferenti.</v><v>Quem Phoebi interpres multo compellat honore:</v><v>`Coniugio, Anchise, Veneris dignate superbo,</v><v>cura deum, bis Pergameis erepte ruinis,</v><v>ecce tibi Ausoniae tellus; hanc arripe velis.</v><v>Et tamen hanc pelago praeterlabare necesse est;</v><v>Ausoniae pars illa procul, quam pandit Apollo.</v><v>Vade' ait `O felix nati pietate. Quid ultra</v><v>provehor, et fando surgentis demoror austros?'</v><v>Nec minus Andromache digressu maesta supremo</v><v>fert picturatas auri subtemine vestes</v><v>et Phrygiam Ascanio chlamydem (nec cedit honore),</v><v>textilibusque onerat donis, ac talia fatur:</v><v>`Accipe et haec, manuum tibi quae monumenta mearum</v><v>sint, puer, et longum Andromachae testentur amorem,</v><v>coniugis Hectoreae. Cape dona extrema tuorum,</v><v>O milli sola mei super Astyanactis imago:</v><v>sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat;</v><v>et nunc aequali tecum pubesceret aevo.'</v><v>Hos ego digrediens lacrimis adfabar obortis:</v><v>`Vivite felices, quibus est fortuna peracta</v><v>iam sua; nos alia ex aliis in fata vocamur.</v><v>Vobis parta quies; nullum maris aequor arandum,</v><v>arva neque Ausoniae semper cedentia retro</v><v>quaerenda. Effigiem Xanthi Troiamque videtis</v><v>quam vestrae fecere manus, melioribus, opto,</v><v>auspiciis, et quae fuerit minus obvia Graiis.</v><v>Si quando Thybrim vicinaque Thybridis arva</v><v>intraro, gentique meae data moenia cernam,</v><v>cognatas urbes olim populosque propinquos,</v><v>Epiro, Hesperia, quibus idem Dardanus auctor</v><v>atque idem casus, unam faciemus utramque</v><v>Troiam animis; maneat nostros ea cura nepotes.'</v><v>Provehimur pelago vicina Ceraunia iuxta,</v><v>unde iter Italiam cursusque brevissimus undis.</v><v>Sol ruit interea et montes umbrantur opaci;</v><v>sternimur optatae gremio telluris ad undam,</v><v>sortiti remos, passimque in litore sicco</v><v>corpora curamus; fessos sopor inrigat artus.</v><v>Necdum orbem medium Nox horis acta subibat:</v><v>haud segnis strato surgit Palinurus et omnis</v><v>explorat ventos, atque auribus aera captat;</v><v>sidera cuncta notat tacito labentia caelo,</v><v>Arcturum pluviasque Hyadas geminosque Triones,</v><v>armatumque auro circumspicit Oriona.</v><v>Postquam cuncta videt caelo constare sereno,</v><v>dat clarum e puppi signum; nos castra movemus,</v><v>temptamusque viam et velorum pandimus alas.</v><v>Iamque rubescebat stellis Aurora fugatis,</v><v>cum procul obscuros collis humilemque videmus</v><v>Italiam.»Italiam'' primus conclamat Achates,</v><v>«Italiam'' laeto socii clamore salutant.</v><v>Tum pater Anchises magnum cratera corona</v><v>induit, implevitque mero, divosque vocavit</v><v>stans celsa in puppi:</v><v>`Di maris et terrae tempestatumque potentes,</v><v>ferte viam vento facilem et spirate secundi.'</v><v>Crebrescunt optatae aurae portusque patescit</v><v>iam propior, templumque adparet in arce Minervae.</v><v>Vela legunt socii et proras ad litora torquent.</v><v>Portus ab Euroo fluctu curvatus in arcum,</v><v>obiectae salsa spumant aspargine cautes;</v><v>ipse latet; gemino demittunt bracchia muro</v><v>turriti scopuli, refugitque ab litore templum.</v><v>Quattuor hic, primum omen, equos in gramine vidi</v><v>tondentis campum late, candore nivali.</v><v>Et pater Anchises: `Bellum, O terra hospita, portas</v><v>bello armantur equi, bellum haec armenta minantur.</v><v>Sed tamen idem olim curru succedere sueti</v><v>quadrupedes, et frena iugo concordia ferre;</v><v>spes et pacis' ait. Tum numina sancta precamur</v><v>Palladis armisonae, quae prima accepit ovantis,</v><v>et capita ante aras Phrygio velamur amictu;</v><v>praeceptisque Heleni, dederat quae maxima, rite</v><v>Iunoni Argivae iussos adolemus honores.</v><v>Haud mora, continuo perfectis ordine votis,</v><v>cornua velatarum obvertimus antemarum,</v><v>Graiugenumque domos suspectaque linquimus arva.</v><v>Hinc sinus Herculei (si vera est fama) Tarenti</v><v>cernitur; attollit se diva Lacinia contra,</v><v>Caulonisque arces et navifragum Scylaceum.</v><v>Tum procul e fluctu Trinacria cernitur Aetna,</v><v>et gemitum ingentem pelagi pulsataque saxa</v><v>audimus longe fractasque ad litora voces,</v><v>exsultantque vada, atque aestu miscentur harenae.</v><v>Et pater Anchises: `Nimirum haec illa Charybdis:</v><v>hos Helenus scopulos, haec saxa horrenda canebat.</v><v>Eripite, O socii, pariterque insurgite remis!'</v><v>Haud minus ac iussi faciunt, primusque rudentem</v><v>contorsit laevas proram Palinurus ad undas.</v><v>laevam cuncta cohors remis ventisque petivit.</v><v>Tollimur in caelum curvato gurgite, et idem</v><v>subducta ad Manis imos desedimus unda.</v><v>Ter scopuli clamorem inter cava saxa dedere:</v><v>ter spumam elisam et rorantia vidimus astra.</v><v>Interea fessos ventus cum sole reliquit,</v><v>ignarique viae Cyclopum adlabimur oris.</v><v>Portus ab accessu ventorum immotus et ingens</v><v>ipse; sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis;</v><v>interdumque atram prorumpit ad aethera nubem,</v><v>turbine fumantem piceo et candente favilla,</v><v>attollitque globos flammarum et sidera lambit;</v><v>interdum scopulos avolsaque viscera montis</v><v>erigit eructans, liquefactaque saxa sub auras</v><v>cum gemitu glomerat, fundoque exaestuat imo.</v><v>Fama est Enceladi semustum fulmine corpus</v><v>urgueri mole hac, ingentemque insuper Aetnam</v><v>impositam ruptis flammam exspirare caminis;</v><v>et fessum quotiens mutet latus, intremere omnem</v><v>murmure Trinacriam, et caelum subtexere fumo.</v><v>Noctem illam tecti silvis immania monstra</v><v>perferimus, nec quae sonitum det causa videmus.</v><v>Nam neque erant astrorum ignes, nec lucidus aethra</v><v>siderea polus, obscuro sed nubila caelo,</v><v>et lunam in nimbo nox intempesta tenebat.</v><v>Postera iamque dies primo surgebat Eoo,</v><v>umentemque Aurora polo dimoverat umbram:</v><v>cum subito e silvis, macie confecta suprema,</v><v>ignoti nova forma viri miserandaque cultu</v><v>procedit, supplexque manus ad litora tendit.</v><v>Respicimus: dira inluvies inmissaque barba,</v><v>consertum tegumen spinis; at cetera Graius,</v><v><emphasis>[et quondam patriis ad Troiam missus in armis.]</emphasis></v><v>Isque ubi Dardanios habitus et Troia vidit</v><v>arma procul, paulum aspectu conterritus haesit,</v><v>continuitque gradum; mox sese ad litora praeceps</v><v>cum fletu precibusque tulit: `Per sidera testor,</v><v>per superos atque hoc caeli spirabile lumen,</v><v>tollite me, Teucri; quascumque abducite terras;</v><v>hoc sat erit. Scio me Danais e classibus unum,</v><v>et bello Iliacos fateor petiisse Penatis;</v><v>pro quo, si sceleris tanta est iniuria nostri,</v><v>spargite me in fluctus, vastoque inmergite ponto.</v><v>Si pereo, hominum manibus periisse iuvabit.'</v><v>Dixerat, et genua amplexus genibusque volutans</v><v>haerebat. Qui sit, fari, quo sanguine cretus,</v><v>hortamur; quae deinde agitet fortuna, fateri.</v><v>Ipse pater dextram Anchises, haud multa moratus,</v><v>dat iuveni, atque animum praesenti pignore firmat.</v><v>Ille haec, deposita tandem formidine, fatur:</v><v>`Sum patria ex Ithaca, comes infelicis Ulixi,</v><v>nomine Achaemenides, Troiam genitore Adamasto</v><v>paupere-mansissetque utinam fortuna! — profectus.</v><v>Hic me, dum trepidi crudelia limina linquunt,</v><v>inmemores socii vasto Cyclopis in antro</v><v>deseruere. Domus sanie dapibusque cruentis,</v><v>intus opaca, ingens; ipse arduus, altaque pulsat</v><v>sidera-Di, talem terris avertite pestem! —</v><v>nec visu facilis nec dictu adfabilis ulli.</v><v>Visceribus miserorum et sanguine vescitur atro.</v><v>Vidi egomet, duo de numero cum corpora nostro</v><v>prensa manu magna, medio resupinus in antro,</v><v>frangeret ad saxum, sanieque aspersa natarent</v><v>limina; vidi atro cum membra fluentia tabo</v><v>manderet, et tepidi tremerent sub dentibus artus.</v><v>Haud impune quidem; nec talia passus Ulixes,</v><v>oblitusve sui est Ithacus discrimine tanto.</v><v>Nam simul expletus dapibus vinoque sepultus</v><v>cervicem inflexam posuit, iacuitque per antrum</v><v>immensus, saniem eructans et frusta cruento</v><v>per somnum commixta mero, nos magna precati</v><v>numina sortitique vices, una undique circum</v><v>fundimur, et telo lumen terebramus acuto, —</v><v>ingens, quod torva solum sub fronte latebat,</v><v>Argolici clipei aut Phoebeae lampadis instar, —</v><v>et tandem laeti sociorum ulciscimur umbras.</v><v>Sed fugite, O miseri, fugite, atque ab litore funem</v><v>rumpite.</v><v>Nam qualis quantusque cavo Polyphemus in antro</v><v>lanigeras claudit pecudes atque ubera pressat,</v><v>centum alii curva haec habitant ad litora volgo</v><v>infandi Cyclopes, et altis montibus errant.</v><v>Tertia iam lunae se cornua lumine complent,</v><v>cum vitam in silvis inter deserta ferarum</v><v>lustra domosque traho, vastosque ab rupe Cyclopas</v><v>prospicio, sonitumque pedum vocemque tremesco.</v><v>Victum infelicem, bacas lapidosaque corna,</v><v>dant rami et volsis pascunt radicibus herbae.</v><v>Omnia conlustrans, hanc primum ad litora classem</v><v>conspexi venientem. Huic me, quaecumque fuisset,</v><v>addixi: satis est gentem effugisse nefandam.</v><v>Vos animam hanc potius quocumque absumite leto.'</v><v>Vix ea fatus erat, summo cum monte videmus</v><v>ipsum inter pecudes vasta se mole moventem</v><v>pastorem Polyphemum et litora nota petentem,</v><v>monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ademptum.</v><v>Trunca manu pinus regit et vestigia firmat;</v><v>lanigerae comitantur oves-ea sola voluptas</v><v>solamenque mali.</v><v>Postquam altos tetigit fluctus et ad aequora venit,</v><v>luminis effossi fluidum lavit inde cruorem,</v><v>dentibus infrendens gemitu, graditurque per aequor</v><v>iam medium, necdum fluctus latera ardua tinxit.</v><v>Nos procul inde fugam trepidi celerare, recepto</v><v>supplice sic merito, tacitique incidere funem;</v><v>vertimus et proni certantibus aequora remis.</v><v>Sensit, et ad sonitum vocis vestigia torsit;</v><v>verum ubi nulla datur dextra adfectare potestas,</v><v>nec potis Ionios fluctus aequare sequendo,</v><v>clamorem immensum tollit, quo pontus et omnes</v><v>contremuere undae, penitusque exterrita tellus</v><v>Italiae, curvisque immugiit Aetna cavernis.</v><v>At genus e silvis Cyclopum et montibus altis</v><v>excitum ruit ad portus et litora complent.</v><v>Cernimus adstantis nequiquam lumine torvo</v><v>Aetnaeos fratres, caelo capita alta ferentis,</v><v>concilium horrendum: quales cum vertice celso</v><v>aeriae quercus, aut coniferae cyparissi</v><v>constiterunt, silva alta Iovis, lucusve Dianae.</v><v>Praecipites metus acer agit quocumque rudentis</v><v>excutere, et ventis intendere vela secundis.</v><v>Contra iussa monent Heleni Scyllam atque Charybdin</v><v>inter, utramque viam leti discrimine parvo,</v><v>ni teneant cursus; certum est dare lintea retro.</v><v>Ecce autem Boreas angusta ab sede Pelori</v><v>missus adest. Vivo praetervehor ostia saxo</v><v>Pantagiae Megarosque sinus Thapsumque iacentem.</v><v>Talia monstrabat relegens errata retrorsus</v><v>litora Achaemenides; comes infelicis Ulixi.</v><v>Sicanio praetenta sinu iacet insula contra</v><v>Plemyrium undosum; nomen dixere priores</v><v>Ortygiam. Alpheum fama est huc Elidis amnem</v><v>occultas egisse vias subter mare; qui nunc</v><v>ore, Arethusa, tuo Siculis confunditur undis.</v><v>Iussi numina magna loci veneramur; et inde</v><v>exsupero praepingue solum stagnantis Helori.</v><v>Hinc altas cautes proiectaque saxa Pachyni</v><v>radimus, et fatis numquam concessa moveri</v><v>adparet Camerina procul campique Geloi,</v><v>immanisque Gela fluvii cognomine dicta.</v><v>Arduus inde Acragas ostentat maxuma longe</v><v>moenia, magnanimum quondam generator equorum;</v><v>teque datis linquo ventis, palmosa Selinus,</v><v>et vada dura lego saxis Lilybeia caecis.</v><v>Hinc Drepani me portus et inlaetabilis ora</v><v>accipit. Hic, pelagi tot tempestatibus actis,</v><v>heu genitorem, omnis curae casusque levamen,</v><v>amitto Anchisen: hic me, pater optume, fessum</v><v>deseris, heu, tantis nequiquam erepte periclis!</v><v>Nec vates Helenus, cum multa horrenda moneret,</v><v>hos mihi praedixit luctus, non dira Celaeno.</v><v>Hic labor extremus, longarum haec meta viarum.</v><v>Hinc me digressum vestris deus adpulit oris.</v><v>Sic pater Aeneas intentis omnibus unus</v><v>fata renarrabat divom, cursusque docebat.</v><v>Conticuit tandem, factoque hic fine quievit.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER IV</p></title><poem><stanza><v>AT regina gravi iamdudum saucia cura</v><v>volnus alit venis, et caeco carpitur igni.</v><v>Multa viri virtus animo, multusque recursat</v><v>gentis honos: haerent infixi pectore voltus</v><v>verbaque, nec placidam membris dat cura quietem.</v><v>Postera Phoebea lustrabat lampade terras,</v><v>umentemque Aurora polo dimoverat umbram,</v><v>cum sic unanimam adloquitur male sana sororem:</v><v>`Anna soror, quae me suspensam insomnia terrent!</v><v>Quis novus hic nostris successit sedibus hospes,</v><v>quem sese ore ferens, quam forti pectore et armis!</v><v>Credo equidem, nec vana fides, genus esse deorum.</v><v>Degeneres animos timor arguit: heu, quibus ille</v><v>iactatus fatis! Quae bella exhausta canebat!</v><v>Si mihi non animo fixum immotumque sederet,</v><v>ne cui me vinclo vellem sociare iugali,</v><v>postquam primus amor deceptam morte fefellit;</v><v>si non pertaesum thalami taedaeque fuisset,</v><v>huic uni forsan potui succumbere culpae.</v><v>Anna, fatebor enim, miseri post fata Sychaei</v><v>coniugis et sparsos fraterna caede Penatis,</v><v>solus hic inflexit sensus, animumque labantem</v><v>impulit: adgnosco veteris vestigia flammae.</v><v>Sed mihi vel tellus optem prius ima dehiscat,</v><v>vel Pater omnipotens adigat me fulmine ad umbras,</v><v>pallentis umbras Erebi noctemque profundam,</v><v>ante, Pudor, quam te violo, aut tua iura resolvo.</v><v>Ille meos, primus qui me sibi iunxit, amores</v><v>abstulit; ille habeat secum servetque sepulchro.'</v><v>Sic effata sinum lacrimis implevit obortis.</v><v>Anna refert: `O luce magis dilecta sorori,</v><v>solane perpetua maerens carpere iuventa,</v><v>nec dulcis natos, Veneris nec praemia noris?</v><v>Id cinerem aut Manis credis curare sepultos?</v><v>Esto: aegram nulli quondam flexere mariti,</v><v>non Libyae, non ante Tyro; despectus Iarbas</v><v>ductoresque alii, quos Africa terra triumphis</v><v>dives alit: placitone etiam pugnabis amori?</v><v>Nec venit in mentem, quorum consederis arvis?</v><v>Hinc Gaetulae urbes, genus insuperabile bello,</v><v>et Numidae infreni cingunt et inhospita Syrtis;</v><v>hinc deserta siti regio, lateque furentes</v><v>Barcaei. Quid bella Tyro surgentia dicam,</v><v>germanique minas?</v><v>Dis equidem auspicibus reor et Iunone secunda</v><v>hunc cursum Iliacas vento tenuisse carinas.</v><v>Quam tu urbem, soror, hanc cernes, quae surgere regna</v><v>coniugio tali! Teucrum comitantibus armis</v><v>Punica se quantis attollet gloria rebus!</v><v>Tu modo posce deos veniam, sacrisque litatis</v><v>indulge hospitio, causasque innecte morandi,</v><v>dum pelago desaevit hiemps et aquosus Orion,</v><v>quassataeque rates, dum non tractabile caelum.'</v><v>His dictis incensum animum inflammavit amore,</v><v>spemque dedit dubiae menti, solvitque pudorem.</v><v>Principio delubra adeunt, pacemque per aras</v><v>exquirunt; mactant lectas de more bidentis</v><v>legiferae Cereri Phoeboque patrique Lyaeo,</v><v>Iunoni ante omnis, cui vincla iugalia curae.</v><v>Ipsa, tenens dextra pateram, pulcherrima Dido</v><v>candentis vaccae media inter cornua fundit,</v><v>aut ante ora deum pinguis spatiatur ad aras,</v><v>instauratque diem donis, pecudumque reclusis</v><v>pectoribus inhians spirantia consulit exta.</v><v>Heu vatum ignarae mentes! quid vota furentem,</v><v>quid delubra iuvant? Est mollis flamma medullas</v><v>interea, et tacitum vivit sub pectore volnus.</v><v>Uritur infelix Dido, totaque vagatur</v><v>urbe furens, qualis coniecta cerva sagitta,</v><v>quam procul incautam nemora inter Cresia fixit</v><v>pastor agens telis, liquitque volatile ferrum</v><v>nescius; illa fuga silvas saltusque peragrat</v><v>Dictaeos; haeret lateri letalis arundo.</v><v>Nunc media Aenean secum per moenia ducit,</v><v>Sidoniasque ostentat opes urbemque paratam;</v><v>incipit effari, mediaque in voce resistit;</v><v>nunc eadem labente die convivia quaerit,</v><v>Iliacosque iterum demens audire labores</v><v>exposcit, pendetque iterum narrantis ab ore.</v><v>Post, ubi digressi, lumenque obscura vicissim</v><v>luna premit suadentque cadentia sidera somnos,</v><v>sola domo maeret vacua, stratisque relictis</v><v>incubat, illum absens absentem auditque videtque;</v><v>aut gremio Ascanium, genitoris imagine capta,</v><v>detinet, infandum si fallere possit amorem.</v><v>Non coeptae adsurgunt turres, non arma iuventus</v><v>exercet, portusve aut propugnacula bello</v><v>tuta parant; pendent opera interrupta, minaeque</v><v>murorum ingentes aequataque machina caelo.</v><v>Quam simul ac tali persensit peste teneri</v><v>cara Iovis coniunx, nec famam obstare furori,</v><v>talibus adgreditur Venerem Saturnia dictis:</v><v>`Egregiam vero laudem et spolia ampla refertis</v><v>tuque puerque tuus, magnum et memorabile nomen,</v><v>una dolo divom si femina victa duorum est!</v><v>Nec me adeo fallit veritam te moenia nostra</v><v>suspectas habuisse domos Karthaginis altae.</v><v>Sed quis erit modus, aut quo nunc certamine tanto?</v><v>Quin potius pacem aeternam pactosque hymenaeos</v><v>exercemus? Habes, tota quod mente petisti:</v><v>ardet amans Dido, traxitque per ossa furorem.</v><v>Communem hunc ergo populum paribusque regamus</v><v>auspiciis; liceat Phrygio servire marito,</v><v>dotalisque tuae Tyrios permittere dextrae.'</v><v>Olli-sensit enim simulata mente locutam,</v><v>quo regnum Italiae Libycas averteret oras —</v><v>sic contra est ingressa Venus: `Quis talia demens</v><v>abnuat, aut tecum malit contendere bello,</v><v>si modo, quod memoras, factum fortuna sequatur.</v><v>Sed fatis incerta feror, si Iuppiter unam</v><v>esse velit Tyriis urbem Troiaque profectis,</v><v>miscerive probet populos, aut foedera iungi.</v><v>Tu coniunx tibi fas animum temptare precando.</v><v>Perge; sequar. Tum sic excepit regia Iuno:</v><v>`Mecum erit iste labor: nunc qua ratione, quod instat</v><v>confieri possit, paucis, adverte, docebo.</v><v>Venatum Aeneas unaque miserrima Dido</v><v>in nemus ire parant, ubi primos crastinus ortus</v><v>extulerit Titan, radiisque retexerit orbem.</v><v>His ego nigrantem commixta grandine nimbum,</v><v>dum trepidant alae, saltusque indagine cingunt,</v><v>desuper infundam, et tonitru caelum omne ciebo.</v><v>Diffugient comites et nocte tegentur opaca:</v><v>speluncam Dido dux et Troianus eandem</v><v>devenient; adero, et, tua si mihi certa voluntas,</v><v><emphasis>[conubio iungam stabili propriamque dicabo,]</emphasis></v><v>hic hymenaeus erit.'-Non adversata petenti</v><v>adnuit, atque dolis risit Cytherea repertis.</v><v>Oceanum interea surgens Aurora reliquit.</v><v>It portis iubare exorto delecta iuventus;</v><v>retia rara, plagae, lato venabula ferro,</v><v>Massylique ruunt equites et odora canum vis.</v><v>Reginam thalamo cunctantem ad limina primi</v><v>Poenorum exspectant, ostroque insignis et auro</v><v>stat sonipes, ac frena ferox spumantia mandit.</v><v>Tandem progreditur, magna stipante caterva,</v><v>Sidoniam picto chlamydem circumdata limbo.</v><v>Cui pharetra ex auro, crines nodantur in aurum,</v><v>aurea purpuream subnectit fibula vestem.</v><v>Nec non et Phrygii comites et laetus Iulus</v><v>incedunt. Ipse ante alios pulcherrimus omnis</v><v>infert se socium Aeneas atque agmina iungit.</v><v>Qualis ubi hibernam Lyciam Xanthique fluenta</v><v>deserit ac Delum maternam invisit Apollo,</v><v>instauratque choros, mixtique altaria circum</v><v>Cretesque Dryopesque fremunt pictique Agathyrsi;</v><v>ipse iugis Cynthi graditur, mollique fluentem</v><v>fronde premit crinem fingens atque implicat auro;</v><v>tela sonant umeris: haud illo segnior ibat</v><v>Aeneas; tantum egregio decus enitet ore.</v><v>Postquam altos ventum in montis atque invia lustra,</v><v>ecce ferae, saxi deiectae vertice, caprae</v><v>decurrere iugis; alia de parte patentis</v><v>transmittunt cursu campos atque agmina cervi</v><v>pulverulenta fuga glomerant montisque relinquunt.</v><v>At puer Ascanius mediis in vallibus acri</v><v>gaudet equo, iamque hos cursu, iam praeterit illos,</v><v>spumantemque dari pecora inter inertia votis</v><v>optat aprum, aut fulvum descendere monte leonem.</v><v>Interea magno misceri murmure caelum</v><v>incipit; insequitur commixta grandine nimbus;</v><v>et Tyrii comites passim et Troiana iuventus</v><v>Dardaniusque nepos Veneris diversa per agros</v><v>tecta metu petiere; ruunt de montibus amnes.</v><v>Speluncam Dido dux et Troianus eandem</v><v>deveniunt: prima et Tellus et pronuba Iuno</v><v>dant signum; fulsere ignes et conscius aether</v><v>conubiis, summoque ulularunt vertice nymphae.</v><v>Ille dies primus leti primusque malorum</v><v>causa fuit; neque enim specie famave movetur,</v><v>nec iam furtivum Dido meditatur amorem:</v><v>coniugium vocat; hoc praetexit nomine culpam.</v><v>Extemplo Libyae magnas it Fama per urbes —</v><v>Fama, malum qua non aliud velocius ullum;</v><v>mobilitate viget, viresque adquirit eundo,</v><v>parva metu primo, mox sese attollit in auras,</v><v>ingrediturque solo, et caput inter nubila condit.</v><v>Illam Terra parens, ira inritata deorum,</v><v>extremam (ut perhibent) Coeo Enceladoque sororem</v><v>progenuit, pedibus celerem et pernicibus alis,</v><v>monstrum horrendum, ingens, cui, quot sunt corpore plumae</v><v>tot vigiles oculi subter, mirabile dictu,</v><v>tot linguae, totidem ora sonant, tot subrigit aures.</v><v>Nocte volat caeli medio terraeque per umbram,</v><v>stridens, nec dulci declinat lumina somno;</v><v>luce sedet custos aut summi culmine tecti,</v><v>turribus aut altis, et magnas territat urbes;</v><v>tam ficti pravique tenax, quam nuntia veri.</v><v>Haec tum multiplici populos sermone replebat</v><v>gaudens, et pariter facta atque infecta canebat:</v><v>venisse Aenean, Troiano sanguine cretum,</v><v>cui se pulchra viro dignetur iungere Dido;</v><v>nunc hiemem inter se luxu, quam longa, fovere</v><v>regnorum immemores turpique cupidine captos.</v><v>Haec passim dea foeda virum diffundit in ora.</v><v>Protinus ad regem cursus detorquet Iarban,</v><v>incenditque animum dictis atque aggerat iras.</v><v>Hic Hammone satus, rapta Garamantide Nympha,</v><v>templa Iovi centum latis immania regnis,</v><v>centum aras posuit, vigilemque sacraverat ignem,</v><v>excubias divom aeternas, pecudumque cruore</v><v>pingue solum et variis florentia limina sertis.</v><v>Isque amens animi et rumore accensus amaro</v><v>dicitur ante aras media inter numina divom</v><v>multa Iovem manibus supplex orasse supinis:</v><v>`Iuppiter omnipotens, cui nunc Maurusia pictis</v><v>gens epulata toris Lenaeum libat honorem,</v><v>aspicis haec, an te, genitor, cum fulmina torques,</v><v>nequiquam horremus, caecique in nubibus ignes</v><v>terrificant animos et inania murmura miscent?</v><v>Femina, quae nostris errans in finibus urbem</v><v>exiguam pretio posuit, cui litus arandum</v><v>cuique loci leges dedimus, conubia nostra</v><v>reppulit, ac dominum Aenean in regna recepit.</v><v>Et nunc ille Paris cum semiviro comitatu,</v><v>Maeonia mentum mitra crinemque madentem</v><v>subnexus, rapto potitur: nos munera templis</v><v>quippe tuis ferimus, famamque fovemus inanem.'</v><v>Talibus orantem dictis arasque tenentem</v><v>audiit omnipotens, oculosque ad moenia torsit</v><v>regia et oblitos famae melioris amantes.</v><v>Tum sic Mercurium adloquitur ac talia mandat:</v><v>`Vade age, nate, voca Zephyros et labere pennis,</v><v>Dardaniumque ducem, Tyria Karthagine qui nunc</v><v>exspectat, fatisque datas non respicit urbes,</v><v>adloquere, et celeris defer mea dicta per auras.</v><v>Non illum nobis genetrix pulcherrima talem</v><v>promisit, Graiumque ideo bis vindicat armis;</v><v>sed fore, qui gravidam imperiis belloque frementem</v><v>Italiam regeret, genus alto a sanguine Teucri</v><v>proderet, ac totum sub leges mitteret orbem.</v><v>Si nulla accendit tantarum gloria rerum,</v><v>nec super ipse sua molitur laude laborem,</v><v>Ascanione pater Romanas invidet arces?</v><v>Quid struit, aut qua spe inimica in gente moratur,</v><v>nec prolem Ausoniam et Lavinia respicit arva?</v><v>Naviget: haec summa est; hic nostri nuntius esto.'</v><v>Dixerat. Ille patris magni parere parabat</v><v>imperio; et primum pedibus talaria nectit</v><v>aurea, quae sublimem alis sive aequora supra</v><v>seu terram rapido pariter cum flamine portant;</v><v>tum virgam capit: hac animas ille evocat Orco</v><v>pallentis, alias sub Tartara tristia mittit,</v><v>dat somnos adimitque, et lumina morte resignat.</v><v>Illa fretus agit ventos, et turbida tranat</v><v>nubila; iamque volans apicem et latera ardua cernit</v><v>Atlantis duri, caelum qui vertice fulcit,</v><v>Atlantis, cinctum adsidue cui nubibus atris</v><v>piniferum caput et vento pulsatur et imbri;</v><v>nix umeros infusa tegit; tum flumina mento</v><v>praecipitant senis, et glacie riget horrida barba.</v><v>Hic primum paribus nitens Cyllenius alis</v><v>constitit; hinc toto praeceps se corpore ad undas</v><v>misit, avi similis, quae circum litora, circum</v><v>piscosos scopulos humilis volat aequora iuxta.</v><v>Haud aliter terras inter caelumque volabat,</v><v>litus harenosum Libyae ventosque secabat</v><v>materno veniens ab avo Cyllenia proles.</v><v>Ut primum alatis tetigit magalia plantis,</v><v>Aenean fundantem arces ac tecta novantem</v><v>conspicit; atque illi stellatus iaspide fulva</v><v>ensis erat, Tyrioque ardebat murice laena</v><v>demissa ex umeris, dives quae munera Dido</v><v>fecerat, et tenui telas discreverat auro.</v><v>Continuo invadit: `Tu nunc Karthaginis altae</v><v>fundamenta locas, pulchramque uxorius urbem</v><v>exstruis, heu regni rerumque oblite tuarum?</v><v>Ipse deum tibi me claro demittit Olympo</v><v>regnator, caelum ac terras qui numine torquet;</v><v>ipse haec ferre iubet celeris mandata per auras:</v><v>quid struis, aut qua spe Libycis teris otia terris?</v><v>Si te nulla movet tantarum gloria rerum,</v><v><emphasis>[nec super ipse tua moliris laude laborem,]</emphasis></v><v>Ascanium surgentem et spes heredis Iuli</v><v>respice, cui regnum Italiae Romanaque tellus</v><v>debentur.' Tali Cyllenius ore locutus</v><v>mortalis visus medio sermone reliquit,</v><v>et procul in tenuem ex oculis evanuit auram.</v><v>At vero Aeneas aspectu obmutuit amens,</v><v>arrectaeque horrore comae, et vox faucibus haesit.</v><v>Ardet abire fuga dulcisque relinquere terras,</v><v>attonitus tanto monitu imperioque deorum.</v><v>Heu quid agat? Quo nunc reginam ambire furentem</v><v>audeat adfatu? Quae prima exordia sumat?</v><v>Atque animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc,</v><v>in partisque rapit varias perque omnia versat.</v><v>Haec alternanti potior sententia visa est:</v><v>Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum,</v><v>classem aptent taciti sociosque ad litora cogant,</v><v>arma parent, et quae rebus sit causa novandis</v><v>dissimulent; sese interea, quando optuma Dido</v><v>nesciat et tantos rumpi non speret amores,</v><v>temptaturum aditus, et quae mollissima fandi</v><v>tempora, quis rebus dexter modus. Ocius omnes</v><v>imperio laeti parent ac iussa facessunt.</v><v>At regina dolos-quis fallere possit amantem?</v><v>praesensit, motusque excepit prima futuros,</v><v>omnia tuta timens. Eadem impia Fama furenti</v><v>detulit armari classem cursumque parari.</v><v>Saevit inops animi, totamque incensa per urbem</v><v>bacchatur, qualis commotis excita sacris</v><v>Thyias, ubi audito stimulant trieterica Baccho</v><v>orgia, nocturnusque vocat clamore Cithaeron.</v><v>Tandem his Aenean compellat vocibus ultro:</v><v>`Dissimulare etiam sperasti, perfide, tantum</v><v>posse nefas, tacitusque mea decedere terra?</v><v>Nec te noster amor, nec te data dextera quondam,</v><v>nec moritura tenet crudeli funere Dido?</v><v>Quin etiam hiberno moliris sidere classem,</v><v>et mediis properas aquilonibus ire per altum,</v><v>crudelis? Quid, si non arva aliena domosque</v><v>ignotas peteres, sed Troia antiqua maneret,</v><v>Troia per undosum peteretur classibus aequor</v><v>Mene fugis? Per ego has lacrimas dextramque tuam te</v><v>(quando aliud mihi iam miserae nihil ipsa reliqui)</v><v>per conubia nostra, per inceptos hymenaeos,</v><v>si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam</v><v>dulce meum, miserere domus labentis, et istam —</v><v>oro, si quis adhuc precibus locus-exue mentem.</v><v>Te propter Libycae gentes Nomadumque tyranni</v><v>odere, infensi Tyrii; te propter eundem</v><v>exstinctus pudor, et, qua sola sidera adibam,</v><v>fama prior. Cui me moribundam deseris, hospes?</v><v>Hoc solum nomen quoniam de coniuge restat.</v><v>Quid moror? An mea Pygmalion dum moenia frater</v><v>destruat, aut captam ducat Gaetulus Iarbas?</v><v>Saltem si qua mihi de te suscepta fuisset</v><v>ante fugam suboles, si quis mihi parvulus aula</v><v>luderet Aeneas, qui te tamen ore referret,</v><v>non equidem omnino capta ac deserta viderer.'</v><v>Dixerat. Ille Iovis monitis immota tenebat</v><v>lumina, et obnixus curam sub corde premebat.</v><v>Tandem pauca refert: `Ego te, quae plurima fando</v><v>enumerare vales, numquam, regina, negabo</v><v>promeritam; nec me meminisse pigebit Elissae,</v><v>dum memor ipse mei, dum spiritus hos regit artus.</v><v>Pro re pauca loquar. Neque ego hanc abscondere furto</v><v>speravi-ne finge-fugam, nec coniugis umquam</v><v>praetendi taedas, aut haec in foedera veni.</v><v>Me si fata meis paterentur ducere vitam</v><v>auspiciis et sponte mea componere curas,</v><v>urbem Troianam primum dulcisque meorum</v><v>reliquias colerem, Priami tecta alta manerent,</v><v>et recidiva manu posuissem Pergama victis.</v><v>Sed nunc Italiam magnam Gryneus Apollo,</v><v>Italiam Lyciae iussere capessere sortes:</v><v>hic amor, haec patria est. Si te Karthaginis arces,</v><v>Phoenissam, Libycaeque aspectus detinet urbis,</v><v>quae tandem, Ausonia Teucros considere terra,</v><v>invidia est? Et nos fas extera quaerere regna.</v><v>Me patris Anchisae, quotiens umentibus umbris</v><v>nox operit terras, quotiens astra ignea surgunt,</v><v>admonet in somnis et turbida terret imago;</v><v>me puer Ascanius capitisque iniuria cari,</v><v>quem regno Hesperiae fraudo et fatalibus arvis.</v><v>Nunc etiam interpres divom, Iove missus ab ipso —</v><v>testor utrumque caput-celeris mandata per auras</v><v>detulit; ipse deum manifesto in lumine vidi</v><v>intrantem muros, vocemque his auribus hausi.</v><v>Desine meque tuis incendere teque querelis:</v><v>Italiam non sponte sequor.'</v><v>Talia dicentem iamdudum aversa tuetur,</v><v>huc illuc volvens oculos, totumque pererrat</v><v>luminibus tacitis, et sic accensa profatur:</v><v>`Nec tibi diva parens, generis nec Dardanus auctor,</v><v>perfide; sed duris genuit te cautibus horrens</v><v>Caucasus, Hyrcanaeque admorunt ubera tigres.</v><v>Nam quid dissimulo, aut quae me ad maiora reservo?</v><v>Num fletu ingemuit nostro? Num lumina flexit?</v><v>Num lacrimas victus dedit, aut miseratus amantem est?</v><v>Quae quibus anteferam? Iam iam nec maxuma Iuno,</v><v>nec Saturnius haec oculis pater aspicit aequis.</v><v>Nusquam tuta fides. Eiectum litore, egentem</v><v>excepi, et regni demens in parte locavi;</v><v>amissam classem, socios a morte reduxi.</v><v>Heu furiis incensa feror! Nunc augur Apollo,</v><v>nunc Lyciae sortes, nunc et Iove missus ab ipso</v><v>interpres divom fert horrida iussa per auras.</v><v>Scilicet is Superis labor est, ea cura quietos</v><v>sollicitat. Neque te teneo, neque dicta refello.</v><v>I, sequere Italiam ventis, pete regna per undas.</v><v>Spero equidem mediis, si quid pia numina possunt,</v><v>supplicia hausurum scopulis, et nomine Dido</v><v>saepe vocaturum. Sequar atris ignibus absens,</v><v>et, cum frigida mors anima seduxerit artus,</v><v>omnibus umbra locis adero. Dabis, improbe, poenas.</v><v>Audiam et haec Manis veniet mihi fama sub imos.'</v><v>His medium dictis sermonem abrumpit, et auras</v><v>aegra fugit, seque ex oculis avertit et aufert,</v><v>linquens multa metu cunctantem et multa parantem</v><v>dicere. Suscipiunt famulae, conlapsaque membra</v><v>marmoreo referunt thalamo stratisque reponunt.</v><v>At pius Aeneas, quamquam lenire dolentem</v><v>solando cupit et dictis avertere curas,</v><v>multa gemens magnoque animum labefactus amore,</v><v>iussa tamen divom exsequitur, classemque revisit.</v><v>Tum vero Teucri incumbunt, et litore celsas</v><v>deducunt toto naves: natat uncta carina;</v><v>frondentisque ferunt remos et robora silvis</v><v>infabricata, fugae studio.</v><v>Migrantis cernas, totaque ex urbe ruentis.</v><v>Ac velut ingentem formicae farris acervum</v><v>cum populant, hiemis memores, tectoque reponunt;</v><v>it nigrum campis agmen, praedamque per herbas</v><v>convectant calle angusto; pars grandia trudunt</v><v>obnixae frumenta umeris; pars agmina cogunt</v><v>castigantque moras; opere omnis semita fervet.</v><v>Quis tibi tum, Dido, cernenti talia sensus?</v><v>quosve dabas gemitus, cum litora fervere late</v><v>prospiceres arce ex summa, totumque videres</v><v>misceri ante oculos tantis clamoribus aequor?</v><v>Improbe Amor, quid non mortalia pectora cogis?</v><v>Ire iterum in lacrimas, iterum temptare precando</v><v>cogitur, et supplex animos submittere amori,</v><v>ne quid inexpertum frustra moritura relinquat.</v><v>`Anna, vides toto properari litore; circum</v><v>undique convenere; vocat iam carbasus auras,</v><v>puppibus et laeti nautae imposuere coronas.</v><v>Hunc ego si potui tantum sperare dolorem,</v><v>et perferre, soror, potero. Miserae hoc tamen unum</v><v>exsequere, Anna, mihi. Solam nam perfidus ille</v><v>te colere, arcanos etiam tibi credere sensus;</v><v>sola viri mollis aditus et tempora noras.</v><v>I, soror, atque hostem supplex adfare superbum:</v><v>non ego cum Danais Troianam exscindere gentem</v><v>Aulide iuravi, classemve ad Pergama misi,</v><v>nec patris Anchisae cineres Manisve revelli,</v><v>cur mea dicta neget duras demittere in auris.</v><v>Quo ruit? Extremum hoc miserae det munus amanti:</v><v>exspectet facilemque fugam ventosque ferentis.</v><v>Non iam coniugium antiquum, quod prodidit, oro,</v><v>nec pulcro ut Latio careat regnumque relinquat:</v><v>tempus inane peto, requiem spatiumque furori,</v><v>dum mea me victam doceat fortuna dolere.</v><v>Extremam hanc oro veniam-miserere sororis —</v><v>quam mihi cum dederit, cumulatam morte remittam.'</v><v>Talibus orabat, talisque miserrima fletus</v><v>fertque refertque soror: sed nullis ille movetur</v><v>fletibus, aut voces ullas tractabilis audit;</v><v>fata obstant, placidasque viri deus obstruit auris.</v><v>Ac, velut annoso validam cum robore quercum</v><v>Alpini Boreae nunc hinc nunc flatibus illinc</v><v>eruere inter se certant; it stridor, et altae</v><v>consternunt terram concusso stipite frondes;</v><v>ipsa haeret scopulis, et, quantum vertice ad auras</v><v>aetherias, tantum radice in Tartara tendit:</v><v>haud secus adsiduis hinc atque hinc vocibus heros</v><v>tunditur, et magno persentit pectore curas;</v><v>mens immota manet; lacrimae volvuntur inanes.</v><v>Tum vero infelix fatis exterrita Dido</v><v>mortem orat; taedet caeli convexa tueri.</v><v>Quo magis inceptum peragat lucemque relinquat,</v><v>vidit, turicremis cum dona imponeret aris,</v><v>horrendum dictu, latices nigrescere sacros,</v><v>fusaque in obscenum se vertere vina cruorem.</v><v>Hoc visum nulli, non ipsi effata sorori.</v><v>Praeterea fuit in tectis de marmore templum</v><v>coniugis antiqui, miro quod honore colebat,</v><v>velleribus niveis et festa fronde revinctum:</v><v>hinc exaudiri voces et verba vocantis</v><v>visa viri, nox cum terras obscura teneret;</v><v>solaque culminibus ferali carmine bubo</v><v>saepe queri et longas in fletum ducere voces;</v><v>multaque praeterea vatum praedicta priorum</v><v>terribili monitu horrificant. Agit ipse furentem</v><v>in somnis ferus Aeneas; semperque relinqui</v><v>sola sibi, semper longam incomitata videtur</v><v>ire viam, et Tyrios deserta quaerere terra.</v><v>Eumenidum veluti demens videt agmina Pentheus,</v><v>et solem geminum et duplicis se ostendere Thebas;</v><v>aut Agamemnonius scaenis agitatus Orestes</v><v>armatam facibus matrem et serpentibus atris</v><v>cum fugit, ultricesque sedent in limine Dirae.</v><v>Ergo ubi concepit furias evicta dolore</v><v>decrevitque mori, tempus secum ipsa modumque</v><v>exigit, et, maestam dictis adgressa sororem,</v><v>consilium voltu tegit, ac spem fronte serenat:</v><v>`Inveni, germana, viam-gratare sorori —</v><v>quae mihi reddat eum, vel eo me solvat amantem.</v><v>Oceani finem iuxta solemque cadentem</v><v>ultimus Aethiopum locus est, ubi maxumus Atlas</v><v>axem humero torquet stellis ardentibus aptum:</v><v>hinc mihi Massylae gentis monstrata sacerdos,</v><v>Hesperidum templi custos, epulasque draconi</v><v>quae dabat, et sacros servabat in arbore ramos,</v><v>spargens umida mella soporiferumque papaver.</v><v>Haec se carminibus promittit solvere mentes</v><v>quas velit, ast aliis duras immittere curas,</v><v>sistere aquam fluviis, et vertere sidera retro;</v><v>nocturnosque movet Manis: mugire videbis</v><v>sub pedibus terram, et descendere montibus ornos.</v><v>Testor, cara, deos et te, germana, tuumque</v><v>dulce caput, magicas invitam accingier artes.</v><v>Tu secreta pyram tecto interiore sub auras</v><v>erige, et arma viri, thalamo quae fixa reliquit</v><v>impius, exuviasque omnis, lectumque iugalem,</v><v>quo perii, superimponas: abolere nefandi</v><v>cuncta viri monumenta iuvat, monstratque sacerdos.'</v><v>Haec effata silet; pallor simul occupat ora.</v><v>Non tamen Anna novis praetexere funera sacris</v><v>germanam credit, nec tantos mente furores</v><v>concipit, aut graviora timet, quam morte Sychaei:</v><v>ergo iussa parat.</v><v>At regina, pyra penetrali in sede sub auras</v><v>erecta ingenti taedis atque ilice secta,</v><v>intenditque locum sertis, et fronde coronat</v><v>funerea; super exuvias ensemque relictum</v><v>effigiemque toro locat, haud ignara futuri.</v><v>Stant arae circum, et crines effusa sacerdos</v><v>ter centum tonat ore deos, Erebumque Chaosque,</v><v>tergeminamque Hecaten, tria virginis ora Dianae.</v><v>Sparserat et latices simulatos fontis Averni,</v><v>falcibus et messae ad lunam quaeruntur aenis</v><v>pubentes herbae nigri cum lacte veneni;</v><v>quaeritur et nascentis equi de fronte revolsus</v><v>et matri praereptus amor.</v><v>Ipsa mola manibusque piis altaria iuxta,</v><v>unum exuta pedem vinclis, in veste recincta,</v><v>testatur moritura deos et conscia fati</v><v>sidera; tum, si quod non aequo foedere amantes</v><v>curae numen habet iustumque memorque, precatur.</v><v>Nox erat, et placidum carpebant fessa soporem</v><v>corpora per terras, silvaeque et saeva quierant</v><v>aequora: cum medio volvuntur sidera lapsu,</v><v>cum tacet omnis ager, pecudes pictaeque volucres,</v><v>quaeque lacus late liquidos, quaeque aspera dumis</v><v>rura tenent, somno positae sub nocte silenti</v><v><emphasis>[lenibant curas, et corda oblita laborum].</emphasis></v><v>At non infelix animi Phoenissa, nec umquam</v><v>Solvitur in somnos, oculisve aut pectore noctem</v><v>accipit: ingeminant curae, rursusque resurgens</v><v>saevit amor, magnoque irarum fluctuat aestu.</v><v>Sic adeo insistit, secumque ita corde volutat:</v><v>`En, quid ago? Rursusne procos inrisa priores</v><v>experiar, Nomadumque petam conubia supplex,</v><v>quos ego sim totiens iam dedignata maritos?</v><v>Iliacas igitur classes atque ultima Teucrum</v><v>iussa sequar? Quiane auxilio iuvat ante levatos,</v><v>et bene apud memores veteris stat gratia facti?</v><v>Quis me autem, fac velle, sinet, ratibusve superbis</v><v>invisam accipiet? Nescis heu, perdita, necdum</v><v>Laomedonteae sentis periuria gentis?</v><v>Quid tum, sola fuga nautas comitabor ovantes,</v><v>an Tyriis omnique manu stipata meorum</v><v>inferar, et, quos Sidonia vix urbe revelli,</v><v>rursus agam pelago, et ventis dare vela iubebo?</v><v>Quin morere, ut merita es, ferroque averte dolorem.</v><v>Tu lacrimis evicta meis, tu prima furentem</v><v>his, germana, malis oneras atque obicis hosti.</v><v>Non licuit thalami expertem sine crimine vitam</v><v>degere, more ferae, tales nec tangere curas!</v><v>Non servata fides cineri promissa Sychaeo!'</v><v>Tantos illa suo rumpebat pectore questus.</v><v>Aeneas celsa in puppi, iam certus eundi,</v><v>carpebat somnos, rebus iam rite paratis.</v><v>Huic se forma dei voltu redeuntis eodem</v><v>obtulit in somnis, rursusque ita visa monere est —</v><v>omnia Mercurio similis, vocemque coloremque</v><v>et crinis flavos et membra decora iuventa:</v><v>`Nate dea, potes hoc sub casu ducere somnos,</v><v>nec, quae te circum stent deinde pericula, cernis,</v><v>demens, nec Zephyros audis spirare secundos?</v><v>Illa dolos dirumque nefas in pectore versat,</v><v>certa mori, varioque irarum fluctuat aestu.</v><v>Non fugis hinc praeceps, dum praecipitare potestas?</v><v>Iam mare turbari trabibus, saevasque videbis</v><v>conlucere faces, iam fervere litora flammis,</v><v>si te his attigerit terris Aurora morantem.</v><v>Heia age, rumpe moras. Varium et mutabile semper</v><v>femina.' Sic fatus, nocti se immiscuit atrae.</v><v>Tum vero Aeneas, subitis exterritus umbris,</v><v>corripit e somno corpus, sociosque fatigat:</v><v>`Praecipites vigilate, viri, et considite transtris;</v><v>solvite vela citi. Deus aethere missus ab alto</v><v>festinare fugam tortosque incidere funes</v><v>ecce iterum stimulat. Sequimur te, sancte deorum,</v><v>quisquis es, imperioque iterum paremus ovantes.</v><v>Adsis o placidusque iuves, et sidera caelo</v><v>dextra feras.' Dixit, vaginaque eripit ensem</v><v>fulmineum, strictoque ferit retinacula ferro.</v><v>Idem omnes simul ardor habet, rapiuntque ruuntque;</v><v>litora deseruere; latet sub classibus aequor;</v><v>adnixi torquent spumas et caerula verrunt.</v><v>Et iam prima novo spargebat lumine terras</v><v>Tithoni croceum linquens Aurora cubile.</v><v>Regina e speculis ut primum albescere lucem</v><v>vidit, et aequatis classem procedere velis,</v><v>litoraque et vacuos sensit sine remige portus,</v><v>terque quaterque manu pectus percussa decorum,</v><v>flaventesque abscissa comas, `Pro Iuppiter, ibit</v><v>hic' ait `et nostris inluserit advena regnis?</v><v>Non arma expedient, totaque ex urbe sequentur,</v><v>deripientque rates alii navalibus? Ite,</v><v>ferte citi flammas, date vela, impellite remos! —</v><v>Quid loquor, aut ubi sum? Quae mentem insania mutat?</v><v>Infelix Dido, nunc te facta impia tangunt.</v><v>Tum decuit, cum sceptra dabas.-En dextra fidesque,</v><v>quem secum patrios aiunt portare Penates,</v><v>quem subiisse umeris confectum aetate parentem!</v><v>Non potui abreptum divellere corpus, et undis</v><v>spargere? Non socios, non ipsum absumere ferro</v><v>Ascanium, patriisque epulandum ponere mensis? —</v><v>Verum anceps pugnae fuerat fortuna:-fuisset.</v><v>Quem metui moritura? Faces in castra tulissem,</v><v>implessemque foros flammis, natumque patremque</v><v>cum genere extinxem, memet super ipsa dedissem.</v><v>`Sol, qui terrarum flammis opera omnia lustras,</v><v>tuque harum interpres curarum et conscia Iuno,</v><v>nocturnisque Hecate triviis ululata per urbes,</v><v>et Dirae ultrices, et di morientis Elissae,</v><v>accipite haec, meritumque malis advertite numen,</v><v>et nostras audite preces. Si tangere portus</v><v>infandum caput ac terris adnare necesse est,</v><v>et sic fata Iovis poscunt, hic terminus haeret:</v><v>at bello audacis populi vexatus et armis,</v><v>finibus extorris, complexu avulsus Iuli,</v><v>auxilium imploret, videatque indigna suorum</v><v>funera; nec, cum se sub leges pacis iniquae</v><v>tradiderit, regno aut optata luce fruatur,</v><v>sed cadat ante diem, mediaque inhumatus harena.</v><v>Haec precor, hanc vocem extremam cum sanguine fundo.</v><v>Tum vos, o Tyrii, stirpem et genus omne futurum</v><v>exercete odiis, cinerique haec mittite nostro</v><v>munera. Nullus amor populis, nec foedera sunto.</v><v>Exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor,</v><v>qui face Dardanios ferroque sequare colonos,</v><v>nunc, olim, quocumque dabunt se tempore vires.</v><v>Litora litoribus contraria, fluctibus undas</v><v>imprecor, arma armis; pugnent ipsique nepotesque.'</v><v>Haec ait, et partis animum versabat in omnis,</v><v>invisam quaerens quam primum abrumpere lucem.</v><v>Tum breviter Barcen nutricem adfata Sychaei;</v><v>namque suam patria antiqua cinis ater habebat:</v><v>`Annam cara mihi nutrix huc siste sororem;</v><v>dic corpus properet fluviali spargere lympha,</v><v>et pecudes secum et monstrata piacula ducat:</v><v>sic veniat; tuque ipsa pia tege tempora vitta.</v><v>Sacra Iovi Stygio, quae rite incepta paravi,</v><v>perficere est animus, finemque imponere curis,</v><v>Dardaniique rogum capitis permittere flammae.'</v><v>Sic ait: illa gradum studio celerabat anili.</v><v>At trepida, et coeptis immanibus effera Dido,</v><v>sanguineam volvens aciem, maculisque trementis</v><v>interfusa genas, et pallida morte futura,</v><v>interiora domus inrumpit limina, et altos</v><v>conscendit furibunda rogos, ensemque recludit</v><v>Dardanium, non hos quaesitum munus in usus.</v><v>Hic, postquam Iliacas vestes notumque cubile</v><v>conspexit, paulum lacrimis et mente morata,</v><v>incubuitque toro, dixitque novissima verba:</v><v>`Dulces exuviae, dum fata deusque sinebant,</v><v>accipite hanc animam, meque his exsolvite curis.</v><v>Vixi, et, quem dederat cursum fortuna, peregi,</v><v>et nunc magna mei sub terras ibit imago.</v><v>Urbem praeclaram statui; mea moenia vidi;</v><v>ulta virum, poenas inimico a fratre recepi;</v><v>felix, heu nimium felix, si litora tantum</v><v>numquam Dardaniae tetigissent nostra carinae!'</v><v>Dixit, et, os impressa toro, `Moriemur inultae,</v><v>sed moriamur' ait. `Sic, sic iuvat ire sub umbras:</v><v>Hauriat hunc oculis ignem crudelis ab alto</v><v>Dardanus, et nostrae secum ferat omina mortis.'</v><v>Dixerat; atque illam media inter talia ferro</v><v>conlapsam aspiciunt comites, ensemque cruore</v><v>spumantem, sparsasque manus. It clamor ad alta</v><v>atria; concussam bacchatur Fama per urbem.</v><v>Lamentis gemituque et femineo ululatu</v><v>tecta fremunt; resonat magnis plangoribus aether,</v><v>non aliter, quam si immissis ruat hostibus omnis</v><v>Karthago aut antiqua Tyros, flammaeque furentes</v><v>culmina perque hominum volvantur perque deorum.</v><v>Audiit exanimis, trepidoque exterrita cursu</v><v>unguibus ora soror foedans et pectora pugnis</v><v>per medios ruit, ac morientem nomine clamat:</v><v>`Hoc illud, germana, fuit? Me fraude petebas?</v><v>Hoc rogus iste mihi, hoc ignes araeque parabant?</v><v>Quid primum deserta querar? Comitemne sororem</v><v>sprevisti moriens? Eadem me ad fata vocasses:</v><v>idem ambas ferro dolor, atque eadem hora tulisset.</v><v>His etiam struxi manibus, patriosque vocavi</v><v>voce deos, sic te ut posita crudelis abessem?</v><v>Exstinxti te meque, soror, populumque patresque</v><v>Sidonios urbemque tuam. Date volnera lymphis</v><v>abluam, et, extremus si quis super halitus errat,</v><v>ore legam.' Sic fata, gradus evaserat altos,</v><v>semianimemque sinu germanam amplexa fovebat</v><v>cum gemitu, atque atros siccabat veste cruores.</v><v>Illa, graves oculos conata attollere, rursus</v><v>deficit; infixum stridit sub pectore vulnus.</v><v>Ter sese attollens cubitoque adnixa levavit;</v><v>ter revoluta toro est, oculisque errantibus alto</v><v>quaesivit caelo lucem, ingemuitque reperta.</v><v>Tum Iuno omnipotens, longum miserata dolorem</v><v>difficilisque obitus, Irim demisit Olympo,</v><v>quae luctantem animam nexosque resolveret artus.</v><v>Nam quia nec fato, merita nec morte peribat,</v><v>sed misera ante diem, subitoque accensa furore,</v><v>nondum illi flavum Proserpina vertice crinem</v><v>abstulerat, Stygioque caput damnaverat Orco.</v><v>Ergo Iris croceis per caelum roscida pennis,</v><v>mille trahens varios adverso sole colores,</v><v>devolat, et supra caput adstitit: `Hunc ego Diti</v><v>sacrum iussa fero, teque isto corpore solvo.'</v><v>Sic ait, et dextra crinem secat: omnis et una</v><v>dilapsus calor, atque in ventos vita recessit.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER V</p></title><poem><stanza><v>INTEREA medium Aeneas iam classe tenebat</v><v>certus iter, fluctusque atros Aquilone secabat,</v><v>moenia respiciens, quae iam infelicis Elissae</v><v>conlucent flammis. Quae tantum accenderit ignem,</v><v>causa latet; duri magno sed amore dolores</v><v>polluto, notumque, furens quid femina possit,</v><v>triste per augurium Teucrorum pectora ducunt.</v><v>Ut pelagus tenuere rates, nec iam amplius ulla</v><v>occurrit tellus, maria undique et undique caelum,</v><v>olli caeruleus supra caput adstitit imber,</v><v>noctem hiememque ferens, et inhorruit unda tenebris.</v><v>Ipse gubernator puppi Palinurus ab alta:</v><v>`Heu! quianam tanti cinxerunt aethera nimbi?</v><v>Quidve, pater Neptune, paras?' Sic deinde locutus</v><v>colligere arma iubet validisque incumbere remis,</v><v>obliquatque sinus in ventum, ac talia fatur:</v><v>`Magnanime Aenea, non, si mihi Iuppiter auctor</v><v>spondeat, hoc sperem Italiam contingere caelo.</v><v>Mutati transversa fremunt et vespere ab atro</v><v>consurgunt venti, atque in nubem cogitur aer.</v><v>Nec nos obniti contra, nec tendere tantum</v><v>sufficimus. Superat quoniam Fortuna, sequamur,</v><v>quoque vocat, vertamus iter. Nec litora longe</v><v>fida reor fraterna Erycis portusque Sicanos,</v><v>si modo rite memor servata remetior astra.'</v><v>Tum pius Aeneas: `Equidem sic poscere ventos</v><v>iamdudum et frustra cerno te tendere contra:</v><v>Flecte viam velis. An sit mihi gratior ulla,</v><v>quove magis fessas optem demittere naves,</v><v>quam quae Dardanium tellus mihi servat Acesten,</v><v>et patris Anchisae gremio complectitur ossa?'</v><v>Haec ubi dicta, petunt portus, et vela secundi</v><v>intendunt Zephyri; fertur cita gurgite classis,</v><v>et tandem laeti notae advertuntur harenae.</v><v>At procul ex celso miratus vertice montis</v><v>adventum sociasque rates occurrit Acestes,</v><v>horridus in iaculis et pelle Libystidis ursae,</v><v>Troia Criniso conceptum flumine mater</v><v>quem genuit: veterum non immemor ille parentum</v><v>gratatur reduces, et gaza laetus agresti</v><v>excipit, ac fessos opibus solatur amicis.</v><v>Postera cum primo stellas Oriente fugarat</v><v>clara dies, socios in coetum litore ab omni</v><v>advocat Aeneas, tumulique ex aggere fatur:</v><v>`Dardanidae magni, genus alto a sanguine divom,</v><v>annuus exactis completur mensibus orbis,</v><v>ex quo reliquias divinique ossa parentis</v><v>Condidimus terra maestasque sacravimus aras.</v><v>Iamque dies, nisi fallor, adest, quem semper acerbum,</v><v>semper honoratum-sic di voluistis-habebo.</v><v>Hunc ego Gaetulis agerem si Syrtibus exsul,</v><v>Argolicove mari deprensus et urbe Mycenae;</v><v>annua vota tamen sollemnisque ordine pompas</v><v>exsequerer, strueremque suis altaria donis.</v><v>Nunc ultro ad cineres ipsius et ossa parentis,</v><v>haud equidem sine mente, reor, sine numine divom,</v><v>adsumus et portus delati intramus amicos.</v><v>Ergo agite, et laetum cuncti celebremus honorem;</v><v>poscamus ventos; atque haec me sacra quotannis</v><v>urbe velit posita templis sibi ferre dicatis.</v><v>Bina boum vobis Troia generatus Acestes</v><v>dat numero capita in naves; adhibete Penates</v><v>et patrios epulis et quos colit hospes Acestes.</v><v>Praeterea, si nona diem mortalibus almum</v><v>Aurora extulerit radiisque retexerit orbem,</v><v>prima citae Teucris ponam certamina classis;</v><v>quique pedum cursu valet, et qui viribus audax</v><v>aut iaculo incedit melior levibusque sagittis,</v><v>seu crudo fidit pugnam committere caestu,</v><v>cuncti adsint, meritaeque exspectent praemia palmae.</v><v>Ore favete omnes, et cingite tempora ramis.'</v><v>Sic fatus, velat materna tempora myrto;</v><v>hoc Elymus facit, hoc aevi maturus Acestes,</v><v>hoc puer Ascanius, sequitur quos cetera pubes.</v><v>Ille e concilio multis cum milibus ibat</v><v>ad tumulum, magna medius comitante caterva.</v><v>Hic duo rite mero libans carchesia Baccho</v><v>fundit humi, duo lacte novo, duo sanguine sacro,</v><v>purpureosque iacit flores, ac talia fatur:</v><v>`Salve, sancte parens: iterum salvete, recepti</v><v>nequiquam cineres, animaeque umbraeque paternae.</v><v>Non licuit fines Italos fataliaque arva,</v><v>nec tecum Ausonium (quicumque est) quaerere Thybrim.'</v><v>Dixerat haec, adytis cum lubricus anguis ab imis</v><v>septem ingens gyros, septena volumina traxit,</v><v>amplexus placide tumulum lapsusque per aras,</v><v>caeruleae cui terga notae, maculosus et auro</v><v>squamam incendebat fulgor, ceu nubibus arcus</v><v>mille iacit varios adverso sole colores.</v><v>Obstipuit visu Aeneas. Ille agmine longo</v><v>tandem inter pateras et levia pocula serpens</v><v>libavitque dapes, rursusque innoxius imo</v><v>successit tumulo, et depasta altaria liquit.</v><v>Hoc magis inceptos genitori instaurat honores,</v><v>incertus, geniumne loci famulumne parentis</v><v>esse putet: caedit binas de more bidentes,</v><v>totque sues, totidem nigrantis terga iuvencos;</v><v>vinaque fundebat pateris, animamque vocabat</v><v>Anchisae magni Manisque Acheronte remissos.</v><v>Nec non et socii, quae cuique est copia, laeti</v><v>dona ferunt, onerant aras, mactantque iuvencos;</v><v>ordine aena locant alii, fusique per herbam</v><v>subiciunt veribus prunas et viscera torrent.</v><v>Exspectata dies aderat, nonamque serena</v><v>Auroram Phaethontis equi iam luce vehebant,</v><v>famaque finitimos et clari nomen Acestae</v><v>excierat; laeto complerant litora coetu,</v><v>visuri Aeneadas, pars et certare parati.</v><v>Munera principio ante oculos circoque locantur</v><v>in medio, sacri tripodes viridesque coronae,</v><v>et palmae pretium victoribus, armaque et ostro</v><v>perfusae vestes, argenti aurique talenta;</v><v>et tuba commissos medio canit aggere ludos.</v><v>Prima pares ineunt gravibus certamina remis</v><v>quattuor ex omni delectae classe carinae.</v><v>Velocem Mnestheus agit acri remige Pristim,</v><v>mox Italus Mnestheus, genus a quo nomine Memmi;</v><v>ingentemque Gyas ingenti mole Chimaeram,</v><v>urbis opus, triplici pubes quam Dardana versu</v><v>impellunt, terno consurgunt ordine remi;</v><v>Sergestusque, domus tenet a quo Sergia nomen,</v><v>Centauro invehitur magna, Scyllaque Cloanthus</v><v>caerulea, genus unde tibi, Romane Cluenti.</v><v>Est procul in pelago saxum spumantia contra</v><v>litora, quod tumidis submersum tunditur olim</v><v>fluctibus, hiberni condunt ubi sidera cori;</v><v>tranquillo silet, immotaque attollitur unda</v><v>campus, et apricis statio gratissima mergis.</v><v>Hic viridem Aeneas frondenti ex ilice metam</v><v>constituit signum nautis pater, unde reverti</v><v>scirent, et longos ubi circumflectere cursus.</v><v>Tum loca sorte legunt, ipsique in puppibus auro</v><v>ductores longe effulgent ostroque decori;</v><v>cetera populea velatur fronde iuventus,</v><v>nudatosque umeros oleo perfilsa nitescit.</v><v>Considunt transtris, intentaque brachia remis;</v><v>intenti exspectant signum, exsultantiaque haurit</v><v>corda pavor pulsans, laudumque arrecta cupido.</v><v>Inde, ubi clara dedit sonitum tuba, finibus omnes,</v><v>haud mora, prosiluere suis; ferit aethera clamor</v><v>nauticus, adductis spumant freta versa lacertis.</v><v>Infindunt pariter sulcos, totumque dehiscit</v><v>convulsum remis rostrisque tridentibus aequor.</v><v>Non tam praecipites biiugo certamine campum</v><v>corripuere, ruuntque effusi carcere currus,</v><v>nec sic immissis aurigae undantia lora</v><v>concussere iugis pronique in verbera pendent.</v><v>Tum plausu fremituque virum studiisque faventum</v><v>consonat omne nemus, vocemque inclusa volutant</v><v>litora, pulsati colles clamore resultant.</v><v>Effugit ante alios primisque elabitur undis</v><v>turbam inter fremitumque Gyas; quem deinde Cloanthus</v><v>consequitur, melior remis, sed pondere pinus</v><v>tarda tenet. Post hos aequo discrimine Pristis</v><v>Centaurusque locum tendunt superare priorem;</v><v>et nunc Pristis habet, nunc victam praeterit ingens</v><v>Centaurus, nunc una ambae iunctisque feruntur</v><v>frontibus, et longa sulcant vada salsa carina.</v><v>Iamque propinquabant scopulo metamque tenebant,</v><v>cum princeps medioque Gyas in gurgite victor</v><v>rectorem navis compellat voce Menoeten:</v><v>`Quo tantum mihi dexter abis? Huc dirige gressum;</v><v>litus ama, et laevas stringat sine palmula cautes;</v><v>altum alii teneant.' Dixit; sed caeca Menoetes</v><v>saxa timens proram pelagi detorquet ad undas.</v><v>`Quo diversus abis?' iterum `Pete saxa, Menoete!'</v><v>cum clamore Gyas revocabat; et ecce Cloanthum</v><v>respicit instantem tergo, et propiora tenentem.</v><v>Ille inter navemque Gyae scopulosque sonantes</v><v>radit iter laevum interior, subitoque priorem</v><v>praeterit, et metis tenet aequora tuta relictis.</v><v>Tum vero exarsit iuveni dolor ossibus ingens,</v><v>nec lacrimis caruere genae, segnemque Menoeten,</v><v>oblitus decorisque sui sociumque salutis,</v><v>in mare praecipitem puppi deturbat ab alta;</v><v>ipse gubernaclo rector subit, ipse magister,</v><v>hortaturque viros, clavumque ad litora torquet.</v><v>At gravis, ut fundo vix tandem redditus imo est,</v><v>iam senior madidaque fluens in veste Menoetes</v><v>summa petit scopuli siccaque in rupe resedit.</v><v>Ilium et labentem Teucri et risere natantem,</v><v>et salsos rident revomentem pectore fluctus.</v><v>Hic laeta extremis spes est accensa duobus,</v><v>Sergesto Mnestheique, Gyan superare morantem.</v><v>Sergestus capit ante locum scopuloque propinquat,</v><v>nec tota tamen ille prior praeeunte carina;</v><v>parte prior, partem rostro premit aemula Pristis.</v><v>At media socios incedens nave per ipsos</v><v>hortatur Mnestheus: `Nunc, nunc insurgite remis,</v><v>Hectorei socii, Troiae quos sorte suprema</v><v>delegi comites; nunc illas promite vires,</v><v>nunc animos, quibus in Gaetulis Syrtibus usi,</v><v>Ionioque mari Maleaeque sequacibus undis.</v><v>Non iam prima peto Mnestheus, neque vincere certo;</v><v>quamquam O! — sed superent, quibus hoc, Neptune, dedisti;</v><v>extremos pudeat rediisse; hoc vincite, cives,</v><v>et prohibete nefas.' Olli certamine summo</v><v>procumbunt; vastis tremit ictibus aerea puppis,</v><v>subtrahiturque solum; tum creber anhelitus artus</v><v>aridaque ora quatit, sudor fluit undique rivis.</v><v>Attulit ipse viris optatum casus honorem.</v><v>Namque furens animi dum proram ad saxa suburguet</v><v>interior, spatioque subit Sergestus iniquo,</v><v>infelix saxis in procurrentibus haesit.</v><v>Concussae cautes, et acuto in murice remi</v><v>obnixi crepuere, inlisaque prora pependit.</v><v>Consurgunt nautae et magno clamore morantur,</v><v>ferratasque trudes et acuta cuspide contos</v><v>expediunt, fractosque legunt in gurgite remos.</v><v>At laetus Mnestheus successuque acrior ipso</v><v>agmine remorum celeri ventisque vocatis</v><v>prona petit maria et pelago decurrit aperto.</v><v>Qualis spelunca subito commota columba,</v><v>cui domus et dulces latebroso in pumice nidi,</v><v>fertur in ana volans, plausumque exterrita pennis</v><v>dat tecto ingentem, mox aere lapsa quieto</v><v>radit iter liquidum, celeres neque commovet alas:</v><v>sic Mnestheus, sic ipsa fuga secat ultima Pristis</v><v>aequora, sic illam fert impetus ipse volantem.</v><v>Et primum in scopulo luctantem deserit alto</v><v>Sergestum, brevibusque vadis frustraque vocantem</v><v>auxilia, et fractis discentem currere remis</v><v>Inde Gyan ipsamque ingenti mole Chimaeram</v><v>consequitur; cedit, quoniam spoliata magistro est.</v><v>Solus iamque ipso superest in fine Cloanthus:</v><v>quem petit, et summis adnixus viribus urguet.</v><v>Tum vero ingeminat clamor, cunctique sequentem</v><v>instigant studiis, resonatque fragoribus aether.</v><v>Hi proprium decus et partum indignantur honorem</v><v>ni teneant, vitamque volunt pro laude pacisci;</v><v>hos successus alit: possunt, quia posse videntur.</v><v>Et fors aequatis cepissent praemia rostris,</v><v>ni palmas ponto tendens utrasque Cloanthus</v><v>fudissetque preces, divosque in vota vocasset:</v><v>Di, quibus imperium est pelagi, quorum aequora curro,</v><v>vobis laetus ego hoc candentem in litore taurum</v><v>constituam ante aras, voti reus, extaque salsos</v><v>porriciam in fluctus et vina liquentia fundam.'</v><v>Dixit, eumque imis sub fluctibus audiit omnis</v><v>Nereidum Phorcique chorus Panopeaque virgo,</v><v>et pater ipse manu magna Portunus euntem</v><v>impulit; illa Noto citius volucrique sagitta</v><v>ad terram fugit, et portu se condidit alto.</v><v>Tum satus Anchisa, cunctis ex more vocatis,</v><v>victorem magna praeconis voce Cloanthum</v><v>declarat viridique advelat tempora lauro,</v><v>muneraque in naves ternos optare iuvencos,</v><v>vinaque et argenti magnum dat ferre talentum.</v><v>Ipsis praecipuos ductoribus addit honores:</v><v>victori chlamydem auratam, quam plurima circum</v><v>purpura maeandro duplici Meliboea cucurrit,</v><v>intextusque puer frondosa regius Ida</v><v>veloces iaculo cervos cursuque fatigat,</v><v>acer, anhelanti similis, quem praepes ab Ida</v><v>sublimem pedibus rapuit Iovis armiger uncis;</v><v>longaevi palmas nequiquam ad sidera tendunt</v><v>custodes, saevitque canum latratus in auras.</v><v>At qui deinde locum tenuit virtute secundum,</v><v>levibus huic hamis consertam auroque trilicem</v><v>loricam, quam Demoleo detraxerat ipse</v><v>victor apud rapidum Simoenta sub Ilio alto,</v><v>donat habere viro, decus et tutamen in armis.</v><v>Vix illam famuli Phegeus Sagarisque ferebant</v><v>multiplicem, conixi umeris; indutus at olim</v><v>Demoleos cursu palantes Troas agebat.</v><v>Tertia dona facit geminos ex aere lebetas,</v><v>cymbiaque argento perfecta atque aspera signis.</v><v>Iamque adeo donati omnes opibusque superbi</v><v>puniceis ibant evincti tempora taenis,</v><v>cum saevo e scopulo multa vix arte revolsus,</v><v>amissis remis atque ordine debilis uno,</v><v>inrisam sine honore ratem Sergestus agebat.</v><v>Qualis saepe viae deprensus in aggere serpens,</v><v>aerea quem obliquum rota transiit, aut gravis ictu</v><v>seminecem liquit saxo lacerumque viator;</v><v>nequiquam longos fugiens dat corpore tortus,</v><v>parte ferox, ardensque oculis, et sibila colla</v><v>arduus attollens, pars volnere clauda retentat</v><v>nexantem nodis seque in sua membra plicantem:</v><v>tali remigio navis se tarda movebat;</v><v>vela facit tamen, et velis subit ostia plenis.</v><v>Sergestum Aeneas promisso munere donat,</v><v>servatam ob navem laetus sociosque reductos.</v><v>Olli serva datur, operum haud ignara Minervae,</v><v>Cressa genus, Pholoe, geminique sub ubere nati.</v><v>Hoc pius Acneas misso certamine tendit</v><v>gramineum in campum, quem collibus undique curvis</v><v>cingebant silvae, mediaque in valle theatri</v><v>circus erat; quo se multis cum milibus heros</v><v>consessu medium tulit exstructoque resedit.</v><v>Hic, qui forte velint rapido contendere cursu,</v><v>imitat pretiis animos, et praemia ponit.</v><v>Undique conveniunt leucri mixtique Sicani,</v><v>Nisus et Euryalus primi,</v><v>Euryalus forma insignis viridique iuventa,</v><v>Nisus amore pio pueri; quos deinde secutus</v><v>regius egregia Priami de stirpe Diores;</v><v>hunc Salius simul et Patron, quorum alter Acarnan,</v><v>alter ab Arcadio Tegeaeae sanguine gentis;</v><v>tum duo Trinacrii iuvenes, Helymus Panopesque,</v><v>adsueti silvis, comites senioris Acestae;</v><v>multi praeterea, quos fama obscura recondit.</v><v>Aeneas quibus in mediis sic deinde locutus:</v><v>`Accipite haec animis, laetasque advertite mentes:</v><v>nemo ex hoc numero mihi non donatus abibit.</v><v>Gnosia bina dabo levato lucida ferro</v><v>spicula caelatamque argento ferre bipennem;</v><v>omnibus hic erit unus honos. Tres praemia primi</v><v>accipient flavaque caput nectentur oliva.</v><v>Primus equum phaleris insignem victor habeto;</v><v>alter Amazoniam pharetram plenamque sagittis</v><v>Threiciis, lato quam circum amplectitur auro</v><v>balteus et tereti subnectit fibula gemma;</v><v>tertius Argolica hac galea contentus abito.'</v><v>Haec ubi dicta, locum capiunt, signoque repente</v><v>corripiunt spatia audito, limenque relinquunt,</v><v>effusi nimbo similes, simul ultima signant.</v><v>Primus abit longeque ante omnia corpora Nisus</v><v>emicat, et ventis et fulminis ocior alis;</v><v>proximus huic, longo sed proxumus intervallo,</v><v>insequitur Salius; spatio post deinde relicto</v><v>tertius Euryalus:</v><v>Euryalumque Helymus sequitur; quo deinde sub ipso</v><v>ecce volat calcemque terit iam calce Diores,</v><v>incumbens umero, spatia et si plura supersint,</v><v>transeat elapsus prior, ambiguumque relinquat.</v><v>Iamque fere spatio extremo fessique sub ipsam</v><v>finem adventabant, levi cum sanguine Nisus</v><v>labitur infelix, caesis ut forte iuvencis</v><v>fusus humum viridisque super madefecerat herbas.</v><v>Hic iuvenis iam victor ovans vestigia presso</v><v>haud tenuit titubata solo, sed pronus in ipso</v><v>concidit immundoque fimo sacroque cruore.</v><v>Non tamen Euryali, non ille oblitus amorum;</v><v>nam sese opposuit Salio per lubrica surgens;</v><v>ille autem spissa iacuit revolutus harena.</v><v>Emicat Euryalus, et munere victor amici</v><v>prima tenet, plausuque volat fremituque secundo.</v><v>Post Helymus subit, et nunc tertia palma Diores.</v><v>Hic totum caveae consessum ingentis et ora</v><v>prima patrum magnis Salius clamoribus implet,</v><v>ereptumque dolo reddi sibi poscit honorem.</v><v>Tutatur favor Euryalum, lacrimaeque decorae,</v><v>gratior et pulchro veniens in corpore virtus.</v><v>Adiuvat et magna proclamat voce Diores,</v><v>qui subiit palmae, frustraque ad praemia venit</v><v>ultima, si primi Salio reddentur honores.</v><v>Tum pater Aeneas `Vestra' inquit `munera vobis</v><v>certa manent, pueri, et palmam movet ordine nemo;</v><v>me liceat casus misereri insontis amici.'</v><v>Sic fatus, tergum Gaetuli immane leonis</v><v>dat Salio, villis onerosum atque unguibus aureis.</v><v>Hic Nisus, `Si tanta' inquit `sunt praemia victis,</v><v>et te lapsorum miseret, quae munera Niso</v><v>digna dabis, primam merui qui laude coronam,</v><v>ni me, quae Salium, fortuna inimica tulisset?</v><v>Et simul his dictis faciem ostentabat et udo</v><v>turpia membra fimo. Risit pater optimus olli</v><v>et clipeum efferri iussit, Didymaonis artem,</v><v>Neptuni sacro Danais de poste refixum.</v><v>Hoc iuvenem egregium praestanti munere donat;</v><v>Post, ubi confecti cursus, et dona peregit:</v><v>`Nunc, si cui virtus animusque in pectore praesens,</v><v>adsit, et evinctis attollat brachia palmis.'</v><v>Sic ait, et geminum pugnae proponit honorem,</v><v>victori velatum auro vittisque iuvencum,</v><v>ensem atque insignem galeam solacia victo.</v><v>Nec mora: continuo vastis cum viribus effert</v><v>ora Dares, magnoque virum se murmure tollit;</v><v>solus qui Paridem solitus contendere contra,</v><v>idemque ad tumulum, quo maximus occubat Hector,</v><v>victorem Buten immani corpore, qui se</v><v>Bebrycia veniens Amyci de gente ferebat,</v><v>perculit, et fulva moribundum extendit harena.</v><v>Talis prima Dares caput altum in proelia tollit,</v><v>ostenditque umeros latos, alternaque iactat</v><v>brachia protendens, et verberat ictibus auras.</v><v>Quaeritur huic alius; nec quisquam ex agmine tanto</v><v>audet adire virum manibusque inducere caestus.</v><v>Ergo alacris, cunctosque putans excedere palma,</v><v>Aeneae stetit aute pedes, nec plura moratus</v><v>tum laeva taurum cornu tenet, atque ita fatur:</v><v>`Nate dea, si nemo audet se credere pugnae,</v><v>quae finis standi? Quo me decet usque teneri?</v><v>Ducere dona iube.' Cuncti simul ore fremebant</v><v>Dardanidae, reddique viro promissa iubebant.</v><v>Hic gravis Entellum dictis castigat Acestes,</v><v>proximus ut viridante toro consederat herbae:</v><v>`Entelle, heroum quondam fortissime frustra,</v><v>tantane tam patiens nullo certamine tolli</v><v>dona sines? Ubi nunc nobis deus ille magister</v><v>requiquam memoratus Eryx? Ubi fama per omnem</v><v>Trinacriam, et spolia illa tuis pendentia tectis?'</v><v>Ille sub haec: `Non laudis amor, nec gloria cessit</v><v>pulsa metu; sed enim gelidus tardante senecta</v><v>sanguis hebet, frigentque effetae in corpore vires.</v><v>Si mihi, quae quondam fuerat, quaque improbus iste</v><v>exsultat fidens, si nunc foret illa iuventas,</v><v>haud equidem pretio inductus pulchroque iuvenco</v><v>venissem, nec dona moror.' Sic deinde locutus</v><v>in medium geminos immani pondere caestus</v><v>proiecit, quibus acer Eryx in proelia suetus</v><v>ferre manum, duroque intendere brachia tergo.</v><v>Obstipuere animi: tantorum ingentia septem</v><v>terga boum plumbo insuto ferroque rigebant.</v><v>Ante omnes stupet ipse Dares, longeque recusat;</v><v>magnanimusque Anchisiades et pondus et ipsa</v><v>huc illuc vinclorum immensa volumina versat.</v><v>Tum senior talis referebat pectore voces:</v><v>`Quid, si quis caestus ipsius et Herculis arma</v><v>vidisset, tristemque hoc ipso in litore pugnam?</v><v>Haec germanus Eryx quondam tuus arma gerebat; —</v><v>sanguine cernis adhuc sparsoque infecta cerebro; —</v><v>his magnum Alciden contra stetit; his ego suetus,</v><v>dum melior vires sanguis dabat, aemula necdum</v><v>temporibus geminis canebat sparsa senectus.</v><v>Sed si nostra Dares haec Troius arma recusat,</v><v>idque pio sedet Aeneae, prohat auctor Acestes,</v><v>aequemus pugnas. Erycis tibi terga remitto;</v><v>solve metus; et tu Troianos exue caestus.'</v><v>Haec fatus, duplicem ex umeris reiecit amictum</v><v>et magnos membrorum artus, magna ossa lacertosque</v><v>exuit, atque ingens media consistit harena.</v><v>Tum satus Anchisa caestus pater extulit aequos,</v><v>et paribus palmas amborum innexuit armis.</v><v>Constitit in digitos extemplo arrectus uterque,</v><v>brachiaque ad superas interritus extulit auras.</v><v>Abduxere retro longe capita ardua ab ictu,</v><v>immiscentque manus manibus, pugnamque lacessunt.</v><v>Ille pedum melior motu, fretusque iuventa;</v><v>hic membris et mole valens, sed tarda trementi</v><v>genua labant, vastos quatit aeger anhelitus artus.</v><v>Multa viri nequiquam inter se volnera iactant,</v><v>multa cavo lateri ingeminant, et pectore vastos</v><v>dant sonitus, erratque auris et tempora circum</v><v>crebra manus, duro crepitant sub volnere malae.</v><v>Stat gravis Entellus nisuque immotus eodem,</v><v>corpore tela modo atque oculis vigilantibus exit.</v><v>Ille, velut celsam oppugnat qui molibus urbem,</v><v>aut montana sedet circum castella sub armis,</v><v>nunc hos, nunc illos aditus, omnemque pererrat</v><v>arte locum, et variis adsultibus inritus urguet.</v><v>Ostendit dextram insurgens Entellus, et alte</v><v>extulit: ille ictum venientem a vertice velox</v><v>praevidit, celerique elapsus corpore cessit.</v><v>Entellus vires in ventum effudit, et ultro</v><v>ipse gravis graviterque ad terram pondere vasto</v><v>concidit, ut quondam cava concidit aut Erymantho,</v><v>aut Ida in magna, radicibus eruta pinus.</v><v>Consurgunt studiis Teucri et Trinacria pubes;</v><v>it clamor caelo, primusque accurrit Acestes,</v><v>aequaevumque ab humo miserans attollit amicum.</v><v>At non tardatus casu neque territus heros</v><v>acrior ad pugnam redit ac vim suscitat ira.</v><v>Tum pudor incendit vires et conscia virtus,</v><v>praecipitemque Daren ardens agit aequore toto,</v><v>nunc dextra ingeminans ictus, nunc ille sinistra;</v><v>nec mora, nec requies: quam multa grandine nimbi</v><v>culminibus crepitant, sic densis ictibus heros</v><v>creber utraque manu pulsat versatque Dareta.</v><v>Tum pater Aeneas procedere longius iras</v><v>et saevire animis Entellum haud passus acerbis;</v><v>sed finem imposuit pugnae, fessumque Dareta</v><v>eripuit mulcens dictis, ac talia fatur:</v><v>`Infelix, quae tanta animum dementia cepit?</v><v>Non vires alias conversaque numina sentis?</v><v>Cede deo.' Dixitque et proelia voce diremit.</v><v>Ast illum fidi aequales, genua aegra trahentem,</v><v>iactantemque utroque caput, crassumque cruorem</v><v>ore eiectantem mixtosque in sanguine dentes,</v><v>ducunt ad naves; galeamque ensemque vocati</v><v>accipiunt; palmam Entello taurumque relinquunt.</v><v>Hic victor, superans animis tauroque superbus:</v><v>`Nate dea, vosque haec' inquit `cognoscite, Teucri,</v><v>et mihi quae fuerint iuvenali in corpore vires,</v><v>et qua servetis revocatum a morte Dareta.'</v><v>Dixit, et adversi contra stetit ora iuvenci,</v><v>qui donum adstabat pugnae, durosque reducta</v><v>libravit dextra media inter cornua caestus,</v><v>arduus, effractoque inlisit in ossa cerebro.</v><v>sternitur exanimisque tremens procumbit humi bos.</v><v>Ille super tales effundit pectore voces:</v><v>`Hanc tibi, Eryx, meliorem animam pro morte Daretis</v><v>persolvo; hic victor caestus artemque repono.'</v><v>Protinus Aeneas celeri certare sagitta</v><v>invitat qui forte velint, et praemia ponit,</v><v>ingentique manu malum de nave Seresti</v><v>erigit, et volucrem traiecto in fune columbam,</v><v>quo tendant ferrum, malo suspendit ab alto.</v><v>Convenere viri, deiectamque aerea sortem</v><v>accepit galea; et primus clamore secundo</v><v>Hyrtacidae ante omnes exit locus Hippocoontis;</v><v>quem modo navali Mnestheus certamine victor</v><v>consequitur, viridi Mnestheus evinctus oliva.</v><v>Tertius Eurytion, tuus, o clarissime, frater,</v><v>Pandare, qui quondam, iussus confundere foedus,</v><v>in medios telum torsisti primus Achivos.</v><v>Extremus galeaque ima subsedit Acestes,</v><v>ausus et ipse manu iuvenum temptare laborem.</v><v>Tum validis flexos incurvant viribus arcus</v><v>pro se quisque viri, et depromunt tela pharetris.</v><v>Primaque per caelum, nervo stridente, sagitta</v><v>Hyrtacidae iuvenis volucres diverberat auras;</v><v>et venit, adversique infigitur arbore mali.</v><v>Intremuit malus, timuitque exterrita pennis</v><v>ales, et ingenti sonuerunt omnia plausu.</v><v>Post acer Mnestheus adducto constitit arcu,</v><v>alta petens, pariterque oculos telumque tetendit.</v><v>Ast ipsam miserandus avem contingere ferro</v><v>non valuit: nodos et vincula linea rupit,</v><v>quis innexa pedem malo pendebat ab alto:</v><v>illa notos atque alta volans in nubila fugit.</v><v>Tum rapidus, iamdudum arcu contenta parato</v><v>tela tenens, fratrem Eurytion in Pota vocavit,</v><v>iam vacuo laetam caelo speculatus, et alis</v><v>plaudentem nigra figit sub nube columbam.</v><v>Decidit exanimis, vitamque reliquit in astris</v><v>aetheriis, fixamque refert delapsa sagittam.</v><v>Amissa solus palma superabat Acestes;</v><v>qui tamen aerias telum contendit in auras,</v><v>ostentans artemque pater arcumque sonantem.</v><v>Hic oculis subito obicitur magnoque futurum</v><v>augurio monstrum; docuit post exitus ingens,</v><v>seraque terrifici cecinerunt omina vates.</v><v>Namque volans liquidis in nubibus arsit harundo,</v><v>signavitque viam flammis, tenuisque recessit</v><v>consumpta in ventos, caelo ceu saepe refixa</v><v>transcurrunt crinemque volantia sidera ducunt.</v><v>Attonitis haesere animis, superosque precati</v><v>Trinacrii Teucrique viri; nec maximus omen</v><v>abnuit Aeneas; sed laetum amplexus Acesten</v><v>muneribus cumulat magnis, ac talia fatur:</v><v>`Sume, pater; nam te voluit rex magnus Olympi</v><v>talibus auspiciis exsortem ducere honores.</v><v>Ipsius Anchisae longaevi hoc munus habebis,</v><v>cratera impressum signis, quem Thracius olim</v><v>Anchisae genitori in magno munere Cisseus</v><v>ferre sui dederat monumentum et pignus amoris.'</v><v>Sic fatus cingit viridanti tempora lauro,</v><v>et primum ante omnes victorem appellat Acesten.</v><v>Nec bonus Eurytion praelato invidit honori,</v><v>quamvis solus avem caelo deiecit ab alto.</v><v>Proximus ingreditur donis, qui vincula rupit;</v><v>extremus, volucri qui fixit arundine malum.</v><v>At pater Aeneas, nondum certamine misso,</v><v>custodem ad sese comitemque impubis Iuli</v><v>Epytiden vocat, et fidam sic fatur ad aurem:</v><v>`Vade age, et Ascanio, si iam puerile paratum</v><v>agmen habet secum, cursusque instruxit equorum,</v><v>ducat avo turmas, et sese ostendat in armis,</v><v>dic' ait. Ipse omnem longo decedere circo</v><v>infusum populum, et campos iubet esse patentes.</v><v>Incedunt pueri, pariterque ante ora parentum</v><v>frenatis lucent in equis, quos omnis euntes</v><v>Trinacriae mirata fremit Troiaeque iuventus.</v><v>omnibus in morem tonsa coma pressa corona;</v><v>cornea bina ferunt praefixa hastilia ferro;</v><v>pars levis umero pharetras; it pectore summo</v><v>flexilis obtorti per collum circulus auri.</v><v>Tres equitum numero turmae, ternique vagantur</v><v>ductores: pueri bis seni quemque secuti</v><v>agmine partito fulgent paribusque magistris.</v><v>Una acies iuvenum, ducit quam parvus ovantem</v><v>nomen avi referens Priamus, — tua clara, Polite,</v><v>progenies, auctura Italos, — quem Thracius albis</v><v>portat equus bicolor maculis, vestigia primi</v><v>alba pedis frontemque ostentans arduus albam.</v><v>Alter Atys, genus unde Atii duxere Latini,</v><v>parvus Atys, pueroque puer dilectus Iulo.</v><v>Extremus, formaque ante omnis pulcher, Iulus</v><v>Sidonio est invectus equo, quem candida Dido</v><v>esse sui dederat monumentum et pignus amoris.</v><v>Cetera Trinacrii pubes senioris Acestae</v><v>fertur equis.</v><v>Excipiunt plausu pavidos, gaudentque tuentes</v><v>Dardanidae, veterumque adgnoscunt ora parentum.</v><v>Postquam omnem laeti consessum oculosque suorum</v><v>lustravere in equis, signum clamore paratis</v><v>Epytides longe dedit insonuitque flagello.</v><v>Olli discurrere pares, atque agmina terni</v><v>diductis solvere choris, rursusque vocati</v><v>convertere vias infestaque tela tulere.</v><v>Inde alios ineunt cursus aliosque recursus</v><v>adversi spatiis, alternosque orbibus orbes</v><v>impediunt, pugnaeque cient simulacra sub armis;</v><v>et nunc terga fuga nudant, nunc spicula vertunt</v><v>infensi, facta pariter nunc pace feruntur.</v><v>Ut quondam Creta fertur Labyrinthus in alta</v><v>parietibus textum caecis iter, ancipitemque</v><v>mille viis habuisse dolum, qua signa sequendi</v><v>falleret indeprensus et inremeabilis error;</v><v>haud alio Teucrum nati vestigia cursu</v><v>impediunt texuntque fugas et proelia ludo,</v><v>delphinum similes, qui per maria umida nando</v><v>Carpathium Libycumque secant, <emphasis>[luduntque per undas.]</emphasis></v><v>Hunc morem cursus atque haec certamina primus</v><v>Ascanius, Longam muris cum cingeret Albam,</v><v>rettulit, et priscos docuit celebrare Latinos,</v><v>quo puer ipse modo, secum quo Troia pubes;</v><v>Albani docuere suos; hinc maxima porro</v><v>accepit Roma, et patrium servavit honorem;</v><v>Troiaque nunc pueri, Troianum dicitur agmen.</v><v>Hac celebrata tenus sancto certamina patri.</v><v>Hic primum fortuna fidem mutata novavit.</v><v>Dum variis tumulo referunt sollemnia ludis,</v><v>Irim de caelo misit Saturnia Iuno</v><v>Iliacam ad classem, ventosque adspirat eunti,</v><v>multa movens, necdum antiquum saturata dolorem.</v><v>Illa, viam celerans per mille coloribus arcum,</v><v>nulli visa cito decurrit tramite virgo.</v><v>Conspicit ingentem concursum, et litora lustrat,</v><v>desertosque videt portus classemque relictam.</v><v>At procul in sola secretae Troades acta</v><v>amissum Anchisen flebant, cunctaeque profundum</v><v>pontum adspectabant flentes. `Heu tot vada fessis</v><v>et tantum superesse maris!' vox omnibus una.</v><v>Urbem orant; taedet pelagi perferre laborem.</v><v>Ergo inter medias sese haud ignara nocendi</v><v>conicit, et faciemque deae vestemque reponit;</v><v>fit Beroe, Tmarii coniunx longaeva Dorycli,</v><v>cui genus et quondam nomen natique fuissent;</v><v>ac sic Dardanidum mediam se matribus infert:</v><v>`O miserae, quas non manus' inquit `Achaica bello</v><v>traxerit ad letum patriae sub moenibus! O gens</v><v>infelix, cui te exitio Fortuna reservat?</v><v>Septuma post Troiae exscidium iam vertitur aestas,</v><v>eum freta, cum terras omnes, tot inhospita saxa</v><v>sideraque emensae ferimur, dum per mare magnum</v><v>Italiam sequimur fugientem, et volvimur undis.</v><v>Hic Erycis fines fraterni, atque hospes Acestes:</v><v>quis prohibet muros iacere et dare civibus urbem?</v><v>O patria et rapti nequiquam ex hoste Penates,</v><v>nullane iam Troiae dicentur moenia? Nusquam</v><v>Hectoreos amnes, Xanthum et Simoenta, videbo?</v><v>Quin agite et mecum infaustas exurite puppes.</v><v>Nam mihi Cassandrae per somnum vatis imago</v><v>ardentes dare visa faces:»Hic quaerite Troiam;</v><v>hic domus est'' inquit» vobis.'' Iam tempus agi res,</v><v>uec tantis mora prodigiis. En quattuor arae</v><v>Neptuno; deus ipse faces animumque ministrat.'</v><v>Haec memorans, prima infensum vi corripit ignem,</v><v>sublataque procul dextra conixa coruscat,</v><v>et iacit: arrectae mentes stupefactaque corda</v><v>Iliadum. Hic una e multis, quae maxima natu,</v><v>Pyrgo, tot Priami natorum regia nutrix:</v><v>`Non Beroe vobis, non haec Rhoeteia, matres,</v><v>est Dorycli coniunx; divini signa decoris</v><v>ardentesque notate oculos; qui spiritus illi,</v><v>qui voltus, vocisque sonus, vel gressus eunti.</v><v>Ipsa egomet dudum Beroen digressa reliqui</v><v>aegram, indignantem, tali quod sola careret</v><v>munere, nec meritos Anchisae inferet honores.'</v><v>Haec effata.</v><v>At matres primo ancipites oculisque malignis</v><v>ambiguae spectare rates miserum inter amorem</v><v>praesentis terrae fatisque vocantia regna,</v><v>cum dea se paribus per caelum sustulit alis,</v><v>ingentemque fuga secuit sub nubibus arcum.</v><v>Tum vero attonitae monstris actaeque furore</v><v>conclamant, rapiuntque focis penetralibus ignem;</v><v>pars spoliant aras, frondem ac virgulta facesque</v><v>coniciunt. Furit immissis Volcanus habenis</v><v>transtra per et remos et pictas abiete puppes.</v><v>Nuntius Anchisae ad tumulum cuneosque theatri</v><v>incensas perfert naves Eumelus, et ipsi</v><v>respiciunt atram in nimbo volitare favillam.</v><v>Primus et Ascanius, cursus ut laetus equestres</v><v>ducebat, sic acer equo turbata petivit</v><v>castra, nec exanimes possunt retinere magistri.</v><v>`Quis furor iste novus? Quo nunc, quo tenditis' inquit,</v><v>`heu, miserae cives? Non hostem inimicaque castra</v><v>Argivum, vestras spes uritis. En, ego vester</v><v>Ascanius!' Galeam ante pedes proiecit inanem,</v><v>qua ludo indutus belli simulacra ciebat;</v><v>accelerat simul Aeneas, simul agmina Teucrum.</v><v>Ast illae diversa metu per litora passim</v><v>diffugiunt, silvasque et sicubi concava furtim</v><v>saxa petunt; piget incepti lucisque, suosque</v><v>mutatae adgnoscunt, excussaque pectore Iuno est.</v><v>Sed non idcirco flammae atque incendia vires</v><v>indomitas posuere; udo sub robore vivit</v><v>stuppa vomens tardum fumum, lentusque carinas</v><v>est vapor, et toto descendit corpore pestis,</v><v>nec vires heroum infusaque flumina prosunt.</v><v>Tum pius Aeneas umeris abscindere vestem,</v><v>auxilioque vocare deos, et tendere palmas:</v><v>`Iuppiter omnipotens, si nondum exosus ad unum</v><v>Troianos, si quid pietas antiqua labores</v><v>respicit humanos, da flammam evadere classi</v><v>nunc, Pater, et tenues Teucrum res eripe leto.</v><v>Vel tu, quod superest infesto fulmine morti,</v><v>si mereor, demitte, tuaque hic obrue dextra.'</v><v>Vix haec ediderat, cum effusis imbribus atra</v><v>tempestas sine more furit, tonitruque tremescunt</v><v>ardua terrarum et campi; ruit aethere toto</v><v>turbidus imber aqua densisque nigerrimus austris;</v><v>implenturque super puppes; semiusta madescunt</v><v>robora; restinctus donec vapor omnis, et omnes,</v><v>quattuor amissis, servatae a peste carinae.</v><v>At pater Aeneas, casu concussus acerbo,</v><v>nunc huc ingentes, nunc illuc pectore curas</v><v>mutabat versans, Siculisne resideret arvis,</v><v>oblitus fatorum, Italasne capesseret oras.</v><v>Tum senior Nautes, unum Tritonia Pallas</v><v>quem docuit multaque insignem reddidit arte,</v><v>haec responsa dabat, vel quae portenderet ira</v><v>magna deum, vel quae fatorum posceret ordo;</v><v>isque his Aenean solatus vocibus infit:</v><v>`Nate dea, quo fata trahunt retrahuntque, sequamur;</v><v>quidquid erit, superanda omnis fortuna ferendo est.</v><v>Est tibi Dardanius divinae stirpis Acestes:</v><v>hunc cape consiliis socium et coniunge volentem;</v><v>huic trade, amissis superant qui navibus, et quos</v><v>pertaesum magni incepti rerumque tuarum est;</v><v>longaevosque senes ac fessas aequore matres,</v><v>et quidquid tecum invalidum metuensque pericli est,</v><v>delige, et his habeant terris sine moenia fessi:</v><v>urbem appellabunt permisso nomine Acestam.'</v><v>Talibus incensus dictis senioris amici,</v><v>tum vero in curas animo diducitur omnes.</v><v>Et nox atra polum bigis subvecta tenebat:</v><v>visa dehinc caelo facies delapsa parentis</v><v>Anchisae subito tales effundere voces:</v><v>`Nate, mihi vita quondam, dum vita manebat,</v><v>care magis, nate, Iliacis exercite fatis,</v><v>imperio Iovis huc venio, qui classibus ignem</v><v>depulit, et caelo tandem miseratus ab alto est.</v><v>Consiliis pare, quae nunc pulcherrima Nautes</v><v>dat senior; lectos iuvenes, fortissima corda,</v><v>defer in Italiam; gens dura atque aspera cultu</v><v>debellanda tibi Latio est. Ditis tamen ante</v><v>infernas accede domos, et Averna per alta</v><v>congressus pete, nate, meos. Non me impia namque</v><v>Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum</v><v>concilia Elysiumque colo. Huc casta Sibylla</v><v>nigrarum multo pecudum te sanguine ducet:</v><v>tum genus omne tuum, et quae dentur moenia, disces.</v><v>Iamque vale: torquet medios Nox humida cursus,</v><v>et me saevus equis Oriens adflavit anhelis.'</v><v>Dixerat, et tenuis fugit, ceu fumus, in auras.</v><v>Aeneas, `Quo deinde ruis, quo proripis?' inquit,</v><v>`Quem fugis, aut quis te nostris complexibus arcet?'</v><v>Haec memorans cinerem et sopitos suscitat ignes,</v><v>Pergameumque Larem et canae penetralia Vestae</v><v>farre pio et plena supplex veneratur acerra.</v><v>Extemplo socios primumque arcessit Acesten,</v><v>et Iovis imperium et cari praecepta parentis</v><v>edocet, et quae nunc animo sententia constet.</v><v>Haud mora consiliis, nec iussa recusat Acestes.</v><v>Transcribunt urbi matres, populumque volentem</v><v>deponunt, animos nil magnae laudis egentes.</v><v>Ipsi transtra novant, flammisque ambesa reponunt</v><v>robora navigiis, aptant remosque rudentesque,</v><v>exigui numero, sed bello vivida virtus.</v><v>Interea Aeneas urbem designat aratro</v><v>sortiturque domos; hoc Ilium et haec loca Troiam</v><v>esse iubet. Gaudet regno Troianus Acestes,</v><v>indicitque forum et patribus dat iura vocatis.</v><v>Tum vicina astris, Erycino in vertice sedes</v><v>fundatur Veneri Idaliae, tumuloque sacerdos</v><v>ac lucus late sacer additur Anchiseo.</v><v>Iamque dies epulata novem gens omnis, et aris</v><v>factus honos: placidi straverunt aequora venti,</v><v>creber et adspirans rursus vocat Auster in altum.</v><v>Exoritur procurva ingens per litora fletus;</v><v>complexi inter se noctemque diemque morantur.</v><v>Ipsae iam matres, ipsi, quibus aspera quondam</v><v>visa maris facies et non tolerabile nomen,</v><v>ire volunt, omnemque fugae perferre laborem.</v><v>Quos bonus Aeneas dictis solatur amicis,</v><v>et consanguineo lacrimans commendat Acestae.</v><v>Tris Eryci vitulos et Tempestatibus agnam</v><v>caedere deinde iubet, solvique ex ordine funem.</v><v>Ipse, caput tonsae foliis evinctus olivae,</v><v>stans procul in prora pateram tenet, extaque salsos</v><v>proiicit in fluctus ac vina liquentia fundit.</v><v>Prosequitur surgens a puppi ventus euntes.</v><v>Certatim socii feriunt mare et aequora verrunt.</v><v>At Venus interea Neptunum exercita curis</v><v>adloquitur, talesque effundit pectore questus:</v><v>Iunonis gravis ira nec exsaturabile pectus</v><v>cogunt me, Neptune, preces descendere in omnes;</v><v>quam nec longa dies, pietas nec mitigat ulla,</v><v>nec Iovis imperio fatisque infracta quiescit.</v><v>Non media de gente Phrygum exedisse nefandis</v><v>urbem odiis satis est, nec poenam traxe per omnem:</v><v>reliquias Troiae, cineres atque ossa peremptae</v><v>insequitur: causas tanti sciat illa furoris.</v><v>Ipse mihi nuper Libycis tu testis in undis</v><v>quam molem subito excierit: maria omnia caelo</v><v>miscuit, Aeoliis nequiquam freta procellis,</v><v>in regnis hoc ausa tuis.</v><v>Per scelus ecce etiam Troianis matribus actis</v><v>exussit foede puppes, et classe subegit</v><v>amissa socios ignotae linquere terrae.</v><v>Quod superest, oro, liceat dare tuta per undas</v><v>vela tibi, liceat Laurentem attingere Thybrim:</v><v>si concessa peto, si dant ea moenia Parcae.'</v><v>Tum Saturnius haec domitor maris edidit alti:</v><v>`Fas omne est, Cytherea, meis te fidere regnis,</v><v>unde genus ducis: merui quoque; saepe furores</v><v>compressi, et rabiem tantam caelique marisque.</v><v>Nec minor in terris, Xanthum Simoentaque testor,</v><v>Aeneae mihi cura tui. Cum Troia Achilles</v><v>exanimata sequens impingeret agmina muris,</v><v>milia multa daret leto, gemerentque repleti</v><v>amnes, nec reperire viam atque evolvere posset</v><v>in mare se Xanthus, Pelidae tunc ego forti</v><v>congressum Aenean nec dis nec viribus aequis</v><v>nube cava rapui, cuperem cum vertere ab imo</v><v>structa meis manibus periurae moenia Troiae.</v><v>Nunc quoque mens eadem perstat mihi: pelle timores.</v><v>Tutus, quos optas, portus accedet Averni.</v><v>Unus erit tantum, amissum quem gurgite quaeres;</v><v>unum pro multis dabitur caput.'</v><v>His ubi laeta deae permulsit pectora dictis,</v><v>iungit equos auro genitor, spumantiaque addit</v><v>frena feris, manibusque omnes effundit habenas.</v><v>Caeruleo per summa levis volat aequora curru;</v><v>subsidunt undae, tumidumque sub axe tonanti</v><v>sternitur aequor aquis; fugiunt vasto aethere nimbi.</v><v>Tum variae comitum facies, immania cete,</v><v>et senior Glauci chorus, Inousque Palaemon,</v><v>Tritonesque citi, Phorcique exercitus omnis;</v><v>laeva tenent Thetis, et Melite, Panopeaque virgo,</v><v>Nisaee, Spioque, Thaliaque, Cymodoceque.</v><v>Hic patris Aeneae suspensam blanda vicissim</v><v>gaudia pertemptant mentem: iubet ocius omnes</v><v>attolli malos, intendi brachia velis.</v><v>Una omnes fecere pedem pariterque sinistros,</v><v>nunc dextros solvere sinus; una ardua torquent</v><v>cornua detorquentque; ferunt sua flamina classem.</v><v>Princeps ante omnes densum Palinurus agebat</v><v>agmen; ad hunc alii cursum contendere iussi.</v><v>Iamque fere mediam caeli Nox humida metam</v><v>contigerat; placida laxabant membra quiete</v><v>sub remis fusi per dura sedilia nautae:</v><v>cum levis aetheriis delapsus Somnus ab astris</v><v>aera dimovit tenebrosum et dispulit umbras,</v><v>te, Palinure, petens, tibi somnia tristia portans</v><v>insonti; puppique deus consedit in alta,</v><v>Phorbanti similis, funditque has ore loquelas:</v><v>`Iaside Palinure, ferunt ipsa aequora classem;</v><v>aequatae spirant aurae; datur hora quieti.</v><v>Pone caput, fessosque oculos furare labori:</v><v>ipse ego paulisper pro te tua munera inibo.'</v><v>Cui vix attollens Palinurus lumina fatur:</v><v>`Mene salis placidi voltum fluctusque quietos</v><v>ignorare iubes? Mene huic confidere monstro?</v><v>Aenean credam quid enim fallacibus auris</v><v>et caelo, totiens deceptus fraude sereni?'</v><v>Talia dicta dabat, clavumque affixus et haerens</v><v>nusquam amittebat, oculosque sub astra tenebat.</v><v>Ecce deus ramum Lethaeo rore madentem,</v><v>vique soporatum Stygia, super utraque quassat</v><v>tempora, cunctantique natantia lumina solvit.</v><v>Vix primos inopina quies laxaverat artus,</v><v>et super incumbens cum puppis parte revolsa,</v><v>cumque gubernaclo, liquidas proiecit in undas</v><v>praecipitem ac socios nequiquam saepe vocantem;</v><v>ipse volans tenues se sustulit ales ad auras.</v><v>Currit iter tutum non secius aequore classis,</v><v>promissisque patris Neptuni interrita fertur.</v><v>Iamque adeo scopulos Sirenum advecta subibat,</v><v>difficiles quondam multorumque ossibus albos,</v><v>tum rauca adsiduo longe sale saxa sonabant:</v><v>cum pater amisso fluitantem errare magistro</v><v>sensit, et ipse ratem nocturnis rexit in undis,</v><v>multa gemens, casuque animum concussus amici</v><v>`O nimium caelo et pelago confise sereno,</v><v>nudus in ignota, Palinure, iacebis harena!'</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER VI</p></title><poem><stanza><v>SIC fatur lacrimans, classique immittit habenas,</v><v>et tandem Euboicis Cumarum adlabitur oris.</v><v>Obvertunt pelago proras; tum dente tenaci</v><v>ancora fundabat naves, et litora curvae</v><v>praetexunt puppes. Iuvenum manus emicat ardens</v><v>litus in Hesperium; quaerit pars semina flammae</v><v>abstrusa in venis silicis, pars densa ferarum</v><v>tecta rapit silvas, inventaque flumina monstrat.</v><v>At pius Aeneas arces, quibus altus Apollo</v><v>praesidet, horrendaeque procul secreta Sibyllae</v><v>antrum immane petit, magnum cui mentem animumque</v><v>Delius inspirat vates, aperitque futura.</v><v>Iam subeunt Triviae lucos atque aurea tecta.</v><v>Daedalus, ut fama est, fugiens Minoia regna,</v><v>praepetibus pennis ausus se credere caelo,</v><v>insuetum per iter gelidas enavit ad Arctos,</v><v>Chalcidicaque levis tandem super adstitit arce.</v><v>Redditus his primum terris, tibi, Phoebe, sacravit</v><v>remigium alarum, posuitque immania templa.</v><v>In foribus letum Androgeo: tum pendere poenas</v><v>Cecropidae iussi-miserum! — septena quotannis</v><v>corpora natorum; stat ductis sortibus urna.</v><v>Contra elata mari respondet Gnosia tellus:</v><v>hic crudelis amor tauri, suppostaque furto</v><v>Pasiphae, mixtumque genus prolesque biformis</v><v>Minotaurus inest, Veneris monumenta nefandae;</v><v>hic labor ille domus et inextricabilis error;</v><v>magnum reginae sed enim miseratus amorem</v><v>Daedalus ipse dolos tecti ambagesque resolvit,</v><v>caeca regens filo vestigia. Tu quoque magnam</v><v>partem opere in tanto, sineret dolor, Icare, haberes.</v><v>Bis conatus erat casus effingere in auro;</v><v>bis patriae cecidere manus. Quin protinus omnia</v><v>perlegerent oculis, ni iam praemissus Achates</v><v>adforet, atque una Phoebi Triviaeque sacerdos,</v><v>Deiphobe Glauci, fatur quae talia regi:</v><v>`Non hoc ista sibi tempus spectacula poscit;</v><v>nunc grege de intacto septem mactare iuvencos</v><v>praestiterit, totidem lectas de more bidentes.'</v><v>Talibus adfata Aenean (nec sacra morantur</v><v>iussa viri), Teucros vocat alta in templa sacerdos.</v><v>Excisum Euboicae latus ingens rupis in antrum,</v><v>quo lati ducunt aditus centum, ostia centum;</v><v>unde ruunt totidem voces, responsa Sibyllae.</v><v>Ventum erat ad limen, cum virgo. `Poscere fata</v><v>tempus' ait; `deus, ecce, deus!' Cui talia fanti</v><v>ante fores subito non voltus, non color unus,</v><v>non comptae mansere comae; sed pectus anhelum,</v><v>et rabie fera corda tument; maiorque videri,</v><v>nec mortale sonans, adflata est numine quando</v><v>iam propiore dei. `Cessas in vota precesque,</v><v>Tros' ait `Aenea? Cessas? Neque enim ante dehiscent</v><v>attonitae magna ora domus.' Et talia fata</v><v>conticuit. Gelidus Teucris per dura cucurrit</v><v>ossa tremor, funditque preces rex pectore ab imo:</v><v>`Phoebe, graves Troiae semper miserate labores,</v><v>Dardana qui Paridis direxti tela manusque</v><v>corpus in Aeacidae, magnas obeuntia terras</v><v>tot maria intravi duce te, penitusque repostas</v><v>Massylum gentes praetentaque Syrtibus arva,</v><v>iam tandem Italiae fugientis prendimus oras;</v><v>hac Troiana tenus fuerit Fortuna secuta.</v><v>Vos quoque Pergameae iam fas est parcere genti,</v><v>dique deaeque omnes quibus obstitit Ilium et ingens</v><v>gloria Dardaniae. Tuque, O sanctissima vates,</v><v>praescia venturi, da, non indebita posco</v><v>regna meis fatis, Latio considere Teucros</v><v>errantisque deos agitataque numina Troiae.</v><v>Tum Phoebo et Triviae solido de marmore templum</v><v>instituam, festosque dies de nomine Phoebi.</v><v>Te quoque magna manent regnis penetralia nostris:</v><v>hic ego namque tuas sortes arcanaque fata,</v><v>dicta meae genti, ponam, lectosque sacrabo,</v><v>alma, viros. Foliis tantum ne carmina manda,</v><v>ne turbata volent rapidis ludibria ventis;</v><v>ipsa canas oro.' Finem dedit ore loquendi.</v><v>At, Phoebi nondum patiens, immanis in antro</v><v>bacchatur vates, magnum si pectore possit</v><v>excussisse deum; tanto magis ille fatigat</v><v>os rabidum, fera corda domans, fingitque premendo.</v><v>Ostia iamque domus patuere ingentia centum</v><v>sponte sua, vatisque ferunt responsa per auras:</v><v>`O tandem magnis pelagi defuncte periclis!</v><v>Sed terrae graviora manent. In regna Lavini</v><v>Dardanidae venient; mitte hanc de pectore curam;</v><v>sed non et venisse volent. Bella, horrida bella,</v><v>et Thybrim multo spumantem sanguine cerno.</v><v>Non Simois tibi, nec Xanthus, nec Dorica castra</v><v>defuerint; alius Latio iam partus Achilles,</v><v>natus et ipse dea; nec Teucris addita Iuno</v><v>usquam aberit; cum tu supplex in rebus egenis</v><v>quas gentes Italum aut quas non oraveris urbes!</v><v>Causa mali tanti coniunx iterum hospita Teucris</v><v>externique iterum thalami.</v><v>Tu ne cede malis, sed contra audentior ito,</v><v>qua tua te Fortuna sinet. Via prima salutis,</v><v>quod minime reris, Graia pandetur ab urbe.'</v><v>Talibus ex adyto dictis Cumaea Sibylla</v><v>horrendas canit ambages antroque remugit,</v><v>obscuris vera involvens: ea frena furenti</v><v>concutit, et stimulos sub pectore vertit Apollo.</v><v>Ut primum cessit furor et rabida ora quierunt,</v><v>incipit Aeneas heros: `Non ulla laborum,</v><v>O virgo, nova mi facies inopinave surgit;</v><v>omnia praecepi atque animo mecum ante peregi.</v><v>Unum oro: quando hic inferni ianua regis</v><v>dicitur, et tenebrosa palus Acheronte refuso,</v><v>ire ad conspectum cari genitoris et ora</v><v>contingat; doceas iter et sacra ostia pandas.</v><v>Illum ego per flammas et mille sequentia tela</v><v>eripui his umeris, medioque ex hoste recepi;</v><v>ille meum comitatus iter, maria omnia mecum</v><v>atque omnes pelagique minas caelique ferebat,</v><v>invalidus, vires ultra sortemque senectae.</v><v>Quin, ut te supplex peterem et tua limina adirem,</v><v>idem orans mandata dabat. Gnatique patrisque,</v><v>alma, precor, miserere;-potes namque omnia, nec te</v><v>nequiquam lucis Hecate praefecit Avernis; —</v><v>si potuit Manes arcessere coniugis Orpheus,</v><v>Threicia fretus cithara fidibusque canoris,</v><v>si fratrem Pollux alterna morte redemit,</v><v>itque reditque viam totiens. Quid Thesea, magnum</v><v>quid memorem Alciden? Et mi genus ab Iove summo.'</v><v>Talibus orabat dictis, arasque tenebat,</v><v>cum sic orsa loqui vates: `Sate sanguine divom,</v><v>Tros Anchisiade, facilis descensus Averno;</v><v>noctes atque dies patet atri ianua Ditis;</v><v>sed revocare gradum superasque evadere ad auras,</v><v>hoc opus, hic labor est. Pauci, quos aequus amavit</v><v>Iuppiter, aut ardens evexit ad aethera virtus,</v><v>dis geniti potuere. Tenent media omnia silvae,</v><v>Cocytusque sinu labens circumvenit atro.</v><v>Quod si tantus amor menti, si tanta cupido est,</v><v>bis Stygios innare lacus, bis nigra videre</v><v>Tartara, et insano iuvat indulgere labori,</v><v>accipe, quae peragenda prius. Latet arbore opaca</v><v>aureus et foliis et lento vimine ramus,</v><v>Iunoni infernae dictus sacer; hunc tegit omnis</v><v>lucus, et obscuris claudunt convallibus umbrae.</v><v>Sed non ante datur telluris operta subire,</v><v>auricomos quam quis decerpserit arbore fetus.</v><v>Hoc sibi pulchra suum ferri Proserpina munus</v><v>instituit. Primo avulso non deficit alter</v><v>aureus, et simili frondescit virga metallo.</v><v>Ergo alte vestiga oculis, et rite repertum</v><v>carpe manu; namque ipse volens facilisque sequetur,</v><v>si te fata vocant; aliter non viribus ullis</v><v>vincere, nec duro poteris convellere ferro.</v><v>Praeterea iacet exanimum tibi corpus amici —</v><v>heu nescis-totamque incestat funere classem,</v><v>dum consulta petis nostroque in limine pendes.</v><v>Sedibus hunc refer ante suis et conde sepulchro.</v><v>Duc nigras pecudes; ea prima piacula sunto:</v><v>sic demum lucos Stygis et regna invia vivis</v><v>aspicies.' Dixit, pressoque obmutuit ore.</v><v>Aeneas maesto defixus lumina voltu</v><v>ingreditur, linquens antrum, caecosque volutat</v><v>eventus animo secum. Cui fidus Achates</v><v>it comes, et paribus curis vestigia figit.</v><v>Multa inter sese vario sermone serebant,</v><v>quem socium exanimem vates, quod corpus humandum</v><v>diceret. Atque illi Misenum in litore sicco,</v><v>ut venere, vident indigna morte peremptum,</v><v>Misenum Aeoliden, quo non praestantior alter</v><v>aere ciere viros, Martemque accendere cantu.</v><v>Hectoris hic magni fuerat comes, Hectora circum</v><v>et lituo pugnas insignis obibat et hasta:</v><v>postquam illum vita victor spoliavit Achilles,</v><v>Dardanio Aeneae sese fortissimus heros</v><v>addiderat socium, non inferiora secutus.</v><v>Sed tum, forte cava dum personat aequora concha,</v><v>demens, et cantu vocat in certamina divos,</v><v>aemulus exceptum Triton, si credere dignum est,</v><v>inter saxa virum spumosa inmerserat unda.</v><v>Ergo omnes magno circum clamore fremebant,</v><v>praecipue pius Aeneas. Tum iussa Sibyllae,</v><v>haud mora, festinant flentes, aramque sepulchri</v><v>congerere arboribus caeloque educere certant.</v><v>Itur in antiquam silvam, stabula alta ferarum;</v><v>procumbunt piceae, sonat icta securibus ilex,</v><v>fraxineaeque trabes cuneis et fissile robur</v><v>scinditur, advolvunt ingentis montibus ornos.</v><v>Nec non Aeneas opera inter talia primus</v><v>hortatur socios, paribusque accingitur armis.</v><v>Atque haec ipse suo tristi cum corde volutat,</v><v>aspectans silvam inmensam, et sic voce precatur:</v><v>`Si nunc se nobis ille aureus arbore ramus</v><v>ostendat nemore in tanto, quando omnia vere</v><v>heu nimium de te vates, Misene, locuta est.'</v><v>Vix ea fatus erat, geminae cum forte columbae</v><v>ipsa sub ora viri caelo venere volantes,</v><v>et viridi sedere solo. Tum maximus heros</v><v>maternas agnoscit aves, laetusque precatur:</v><v>`Este duces, O, si qua via est, cursumque per auras</v><v>dirigite in lucos, ubi pinguem dives opacat</v><v>ramus humum. Tuque, O, dubiis ne defice rebus,</v><v>diva parens.' Sic effatus vestigia pressit,</v><v>observans quae signa ferant, quo tendere pergant.</v><v>Pascentes illae tantum prodire volando,</v><v>quantum acie possent oculi servare sequentum.</v><v>Inde ubi venere ad fauces grave olentis Averni,</v><v>tollunt se celeres, liquidumque per aera lapsae</v><v>sedibus optatis geminae super arbore sidunt,</v><v>discolor unde auri per ramos aura refulsit.</v><v>Quale solet silvis brumali frigore viscum</v><v>fronde virere nova, quod non sua seminat arbos,</v><v>et croceo fetu teretis circumdare truncos,</v><v>talis erat species auri frondentis opaca</v><v>ilice, sic leni crepitabat brattea vento.</v><v>Corripit Aeneas extemplo avidusque refringit</v><v>cunctantem, et vatis portat sub tecta Sibyllae.</v><v>Nec minus interea Misenum in litore Teucri</v><v>flebant, et cineri ingrato suprema ferebant.</v><v>Principio pinguem taedis et robore secto</v><v>ingentem struxere pyram, cui frondibus atris</v><v>intexunt latera, et ferales ante cupresios</v><v>constituunt, decorantque super fulgentibus armis.</v><v>Pars calidos latices et aena undantia flammis</v><v>expediunt, corpusque lavant frigentis et unguunt.</v><v>Fit gemitus. Tum membra toro defleta reponunt,</v><v>purpureasque super vestes, velamina nota,</v><v>coniciunt. Pars ingenti subiere feretro,</v><v>triste ministerium, et subiectam more parentum</v><v>aversi tenuere facem. Congesta cremantur</v><v>turea dona, dapes, fuso crateres olivo.</v><v>Postquam conlapsi cineres et flamma quievit</v><v>reliquias vino et bibulam lavere favillam,</v><v>ossaque lecta cado texit Corynaeus aeno.</v><v>Idem ter socios pura circumtulit unda,</v><v>spargens rore levi et ramo felicis olivae,</v><v>lustravitque viros, dixitque novissima verba.</v><v>At pius Aeneas ingenti mole sepulcrum</v><v>imponit, suaque arma viro, remumque tubamque,</v><v>monte sub aerio, qui nunc» Misenus'' ab illo</v><v>dicitur, aeternumque tenet per saecula nomen.</v><v>His actis, propere exsequitur praecepta Sibyllae.</v><v>Spelunca alta fuit vastoque immanis hiatu,</v><v>scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris,</v><v>quam super haud ullae poterant impune volantes</v><v>tendere iter pennis-talis sese halitus atris</v><v>faucibus effundens supera ad convexa ferebat:</v><v><emphasis>[unde locum Grai dixerunt nomine Aornon.]</emphasis></v><v>quattuor hic primum nigrantis terga iuvencos</v><v>constituit, frontique invergit vina sacerdos;</v><v>et summas carpens media inter cornua saetas</v><v>ignibus imponit sacris, libamina prima,</v><v>voce vocans Hecaten, Caeloque Ereboque potentem.</v><v>Supponunt alii cultros, tepidumque cruorem</v><v>suscipiunt pateris. Ipse atri velleris agnam</v><v>Aeneas matri Eumenidum magnaeque sorori</v><v>ense ferit, sterilemque tibi. Proserpina, vaccam.</v><v>Tum Stygio regi nocturnas inchoat aras,</v><v>et solida imponit taurorum viscera flammis,</v><v>pingue superque oleum infundens ardentibus extis.</v><v>Ecce autem, primi sub lumina solis et ortus,</v><v>sub pedibus mugire solum, et iuga coepta moveri</v><v>silvarum, visaeque canes ululare per umbram,</v><v>adventante dea. `Procul O procul este, profani,'</v><v>conclamat vates, `totoque absistite luco;</v><v>tuque invade viam, vaginaque eripe ferrum:</v><v>nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo.'</v><v>Tantum effata, furens antro se immisit aperto;</v><v>ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat.</v><v>Di, quibus imperium est animarum, umbraeque silentes,</v><v>et Chaos, et Phlegethon, loca nocte tacentia late,</v><v>sit mihi fas audita loqui; sit numine vestro</v><v>pandere res alta terra et caligine mersas!</v><v>Ibant obscuri sola sub nocte per umbram,</v><v>perque domos Ditis vacuas et inania regna:</v><v>quale per incertam lunam sub luce maligna</v><v>est iter in silvis, ubi caelum condidit umbra</v><v>Iuppiter, et rebus nox abstulit atra colorem.</v><v>Vestibulum ante ipsum, primisque in faucibus Orci</v><v>Luctus et ultrices posuere cubilia Curae;</v><v>pallentesque habitant Morbi, tristisque Senectus,</v><v>et Metus, et malesuada Fames, ac turpis Egestas,</v><v>terribiles visu formae: Letumque, Labosque;</v><v>tum consanguineus Leti Sopor, et mala mentis</v><v>Gaudia, mortiferumque adverso in limine Bellum,</v><v>ferreique Eumenidum thalami, et Discordia demens,</v><v>vipereum crinem vittis innexa cruentis.</v><v>In medio ramos annosaque brachia pandit</v><v>ulmus opaca, ingens, quam sedem Somnia volgo</v><v>Pana tenere ferunt, foliisque sub omnibus haerent.</v><v>Multaque praeterea variarum monstra ferarum:</v><v>Centauri in foribus stabulant, Scyllaeque biformes,</v><v>et centumgeminus Briareus, ac belua Lernae</v><v>horrendum stridens, flammisque armata Chimaera,</v><v>Gorgones Harpyiaeque et forma tricorporis umbrae.</v><v>Corripit hic subita trepidus formidine ferrum</v><v>Aeneas, strictamque aciem venientibus offert,</v><v>et, ni docta comes tenues sine corpore vitas</v><v>admoneat volitare cava sub imagine formae,</v><v>inruat, et frustra ferro diverberet umbras.</v><v>Hinc via, Tartarei quae fert Acherontis ad undas.</v><v>Turbidus hic caeno vastaque voragine gurges</v><v>aestuat, atque omnem Cocyto eructat harenam.</v><v>Portitor has horrendus aquas et flumina servat</v><v>terribili squalore Charon, cui plurima mento</v><v>canities inculta iacet; stant lumina flamma,</v><v>sordidus ex umeris nodo dependet amictus.</v><v>Ipse ratem conto subigit, velisque ministrat,</v><v>et ferruginea subvectat corpora cymba,</v><v>iam senior, sed cruda deo viridisque senectus.</v><v>Huc omnis turba ad ripas effusa ruebat,</v><v>matres atque viri, defunctaque corpora vita</v><v>magnanimum heroum, pueri innuptaeque puellae,</v><v>impositique rogis iuvenes ante ora parentum:</v><v>quam multa in silvis autumni frigore primo</v><v>lapsa cadunt folia, aut ad terram gurgite ab alto</v><v>quam multae glomerantur aves, ubi frigidus annus</v><v>trans pontum fugat, et terris immittit apricis.</v><v>Stabant orantes primi transmittere cursum,</v><v>tendebantque manus ripae ulterioris amore.</v><v>Navita sed tristis nunc hos nunc accipit illos,</v><v>ast alios longe submotos arcet harena.</v><v>Aeneas, miratus enim motusque tumultu,</v><v>`Dic' ait `O virgo, quid volt concursus ad amnem?</v><v>Quidve petunt animae, vel quo discrimine ripas</v><v>hae linquunt, illae remis vada livida verrunt?'</v><v>Olli sic breviter fata est longaeva sacerdos:</v><v>`Anchisa generate, deum certissima proles,</v><v>Cocyti stagna alta vides Stygiamque paludem,</v><v>di cuius iurare timent et fallere numen.</v><v>Haec omnis, quam cernis, inops inhumataque turba est;</v><v>portitor ille Charon; hi, quos vehit unda, sepulti.</v><v>Nec ripas datur horrendas et rauca fluenta</v><v>transportare prius quam sedibus ossa quierunt.</v><v>Centum errant annos volitantque haec litora circum;</v><v>tum demum admissi stagna exoptata revisunt.'</v><v>Constitit Anchisa satus et vestigia pressit,</v><v>multa putans, sortemque animo miseratus iniquam.</v><v>Cernit ibi maestos et mortis honore carentes</v><v>Leucaspim et Lyciae ductorem classis Oronten,</v><v>quos, simul ab Troia ventosa per aequora vectos,</v><v>obruit Auster, aqua involvens navemque virosque.</v><v>Ecce gubernator sese Palinurus agebat,</v><v>qui Libyco nuper cursu, dum sidera servat,</v><v>exciderat puppi mediis effusus in undis.</v><v>Hunc ubi vix multa maestum cognovit in umbra,</v><v>sic prior adloquitur: `Quis te, Palinure, deorum</v><v>eripuit nobis, medioque sub aequore mersit?</v><v>Dic age. Namque mihi, fallax haud ante repertus,</v><v>hoc uno responso animum delusit Apollo,</v><v>qui fore te ponto incolumem, finesque canebat</v><v>venturum Ausonios. En haec promissa fides est?'</v><v>Ille autem: `Neque te Phoebi cortina fefellit,</v><v>dux Anchisiade, nec me deus aequore mersit.</v><v>Namque gubernaclum multa vi forte revolsum,</v><v>cui datus haerebam custos cursusque regebam,</v><v>praecipitans traxi mecum. Maria aspera iuro</v><v>non ullum pro me tantum cepisse timorem,</v><v>quam tua ne, spoliata armis, excussa magistro,</v><v>deficeret tantis navis surgentibus undis.</v><v>Tris Notus hibernas immensa per aequora noctes</v><v>vexit me violentus aqua; vix lumine quarto</v><v>prospexi Italiam summa sublimis ab unda.</v><v>Paulatim adnabam terrae; iam tuta tenebam,</v><v>ni gens crudelis madida cum veste gravatum</v><v>prensantemque uncis manibus capita aspera montis</v><v>ferro invasisset, praedamque ignara putasset.</v><v>Nunc me fluctus habet, versantque in litore venti.</v><v>Quod te per caeli iucundum lumen et auras,</v><v>per genitorem oro, per spes surgentis Iuli,</v><v>eripe me his, invicte, malis: aut tu mihi terram</v><v>inice, namque potes, portusque require Velinos;</v><v>aut tu, si qua via est, si quam tibi diva creatrix</v><v>ostendit-neque enim, credo, sine numine divom</v><v>flumina tanta paras Stygiamque innare paludem —</v><v>da dextram misero, et tecum me tolle per undas,</v><v>sedibus ut saltem placidis in morte quiescam.</v><v>Talia fatus erat, coepit cum talia vates:</v><v>`Unde haec, o Palinure, tibi tam dira cupido?</v><v>Tu Stygias inhumatus aquas amnemque severum</v><v>Eumenidum aspicies, ripamve iniussus adibis?</v><v>Desine fata deum flecti sperare precando.</v><v>Sed cape dicta memor, duri solatia casus.</v><v>Nam tua finitimi, longe lateque per urbes</v><v>prodigiis acti caelestibus, ossa piabunt,</v><v>et statuent tumulum, et tumulo sollemnia mittent,</v><v>aeternumque locus Palinuri nomen habebit.'</v><v>His dictis curae emotae, pulsusque parumper</v><v>corde dolor tristi: gaudet cognomine terrae.</v><v>Ergo iter inceptum peragunt fluvioque propinquant.</v><v>Navita quos iam inde ut Stygia prospexit ab unda</v><v>per tacitum nemus ire pedemque advertere ripae,</v><v>sic prior adgreditur dictis, atque increpat ultro:</v><v>`Quisquis es, armatus qui nostra ad flumina tendis,</v><v>fare age, quid venias, iam istinc, et comprime gressum.</v><v>Umbrarum hic locus est, somni noctisque soporae;</v><v>corpora viva nefas Stygia vectare carina.</v><v>Nec vero Alciden me sum laetatus euntem</v><v>accepisse lacu, nec Thesea Pirithoumque,</v><v>dis quamquam geniti atque invicti viribus essent.</v><v>Tartareum ille manu custodem in vincla petivit,</v><v>ipsius a solio regis, traxitque trementem;</v><v>hi dominam Ditis thalamo deducere adorti.'</v><v>Quae contra breviter fata est Amphrysia vates:</v><v>`Nullae hic insidiae tales; absiste moveri;</v><v>nec vim tela ferunt; licet ingens ianitor antro</v><v>aeternum latrans exsanguis terreat umbras,</v><v>casta licet patrui servet Proserpina limen.</v><v>Troius Aeneas, pietate insignis et armis,</v><v>ad genitorem imas Erebi descendit ad umbras.</v><v>Si te nulla movet tantae pietatis imago,</v><v>at ramum hunc' (aperit ramum, qui veste latebat)</v><v>`adgnoscas.' Tumida ex ira tum corda residunt.</v><v>Nec plura his. Ille admirans venerabile donum</v><v>fatalis virgae, longo post tempore visum,</v><v>caeruleam advertit puppim, ripaeque propinquat.</v><v>Inde alias animas, quae per iuga longa sedebant,</v><v>deturbat, laxatque foros; simul accipit alveo</v><v>ingentem Aenean. Gemuit sub pondere cymba</v><v>sutilis, et multam accepit rimosa paludem.</v><v>Tandem trans fluvium incolumis vatemque virumque</v><v>informi limo glaucaque exponit in ulva.</v><v>Cerberus haec ingens latratu regna trifauci</v><v>personat, adverso recubans immanis in antro.</v><v>Cui vates, horrere videns iam colla colubris,</v><v>melle soporatam et medicatis frugibus offam</v><v>obicit. Ille fame rabida tria guttura pandens</v><v>corripit obiectam, atque immania terga resolvit</v><v>fusus humi, totoque ingens extenditur antro.</v><v>Occupat Aeneas aditum custode sepulto,</v><v>evaditque celer ripam inremeabilis undae.</v><v>Continuo auditae voces, vagitus et ingens,</v><v>infantumque animae flentes in limine primo,</v><v>quos dulcis vitae exsortes et ab ubere raptos</v><v>abstulit atra dies et funere mersit acerbo;</v><v>hos iuxta falso damnati crimine mortis.</v><v>Nec vero hae sine sorte datae, sine iudice, sedes:</v><v>quaesitor Minos urnam movet; ille silentum</v><v>conciliumque vocat vitasque et crimina discit.</v><v>Proxuma deinde tenent maesti loca, qui sibi letum</v><v>insontes peperere manu, lucemque perosi</v><v>proiecere animas. Quam vellent aethere in alto</v><v>nunc et pauperiem et duros perferre labores!</v><v>Fas obstat, tristisque palus inamabilis undae</v><v>alligat, et noviens Styx interfusa coercet.</v><v>Nec procul hinc partem fusi monstrantur in omnem</v><v>lugentes campi: sic illos nomine dicunt.</v><v>Hic, quos durus amor crudeli tabe peredit,</v><v>secreti celant calles et myrtea circum</v><v>silva tegit; curae non ipsa in morte relinquunt.</v><v>His Phaedram Procrimque locis, maestamque Eriphylen</v><v>crudelis nati monstrantem volnera, cernit,</v><v>Evadnenque et Pasiphaen; his Laodamia</v><v>it comes, et iuvenis quondam, nunc femina, Caeneus,</v><v>rursus et in veterem fato revoluta figuram.</v><v>Inter quas Phoenissa recens a volnere Dido</v><v>errabat silva in magna; quam Troius heros</v><v>ut primum iuxta stetit adgnovitque per umbras</v><v>obscuram, qualem primo qui surgere mense</v><v>aut videt, aut vidisse putat per nubila lunam,</v><v>demisit lacrimas, dulcique adfatus amore est:</v><v>`Infelix Dido, verus mihi nuntius ergo</v><v>venerat exstinctam, ferroque extrema secutam?</v><v>Funeris heu tibi causa fui? Per sidera iuro,</v><v>per superos, et si qua fides tellure sub ima est,</v><v>invitus, regina, tuo de litore cessi.</v><v>Sed me iussa deum, quae nunc has ire per umbras,</v><v>per loca senta situ cogunt noctemque profundam,</v><v>imperiis egere suis; nec credere quivi</v><v>hunc tantum tibi me discessu ferre dolorem.</v><v>Siste gradum, teque aspectu ne subtrahe nostro.</v><v>Quem fugis? Extremum fato, quod te adloquor, hoc est.'</v><v>Talibus Aeneas ardentem et torva tuentem</v><v>lenibat dictis animum, lacrimasque ciebat.</v><v>Illa solo fixos oculos aversa tenebat,</v><v>nec magis incepto voltum sermone movetur,</v><v>quam si dura silex aut stet Marpesia cautes.</v><v>landem corripuit sese, atque inimica refugit</v><v>in nemus umbriferum, coniunx ubi pristinus illi</v><v>respondet curis aequatque Sychaeus amorem.</v><v>Nec minus Aeneas, casu concussus iniquo,</v><v>prosequitur lacrimis longe, et miseratur euntem.</v><v>Inde datum molitur iter. Iamque arva tenebant</v><v>ultima, quae bello clari secreta frequentant.</v><v>Hic illi occurrit Tydeus, hic inclutus armis</v><v>Parthenopaeus et Adrasti pallentis imago;</v><v>hic multum fleti ad superos belloque caduci</v><v>Dardanidae, quos ille omnes longo ordine cernens</v><v>ingemuit, Glaucumque Medontaque Thersilochumque,</v><v>tris Antenoridas, Cererique sacrum Polyphoeten,</v><v>Idaeumque, etiam currus, etiam arma tenentem.</v><v>circumstant animae dextra laevaque frequentes;</v><v>nec vidisse semel satis est; iuvat usque morari,</v><v>et conferre gradum, et veniendi discere causas.</v><v>At Danaum proceres Agamemnoniaeque phalanges</v><v>ut videre virum fulgentiaque arma per umbras,</v><v>ingenti trepidare metu; pars vertere terga,</v><v>ceu quondam petiere rates; pars tollere vocem</v><v>exiguam, inceptus clamor frustratur hiantes.</v><v>Atque hic Priamiden laniatum corpore toto</v><v>Deiphobum videt et lacerum crudeliter ora,</v><v>ora manusque ambas, populataque tempora raptis</v><v>auribus, et truncas inhonesto volnere nares.</v><v>Vix adeo adgnovit pavitantem et dira tegentem</v><v>supplicia, et notis compellat vocibus ultro:</v><v>`Deiphobe armipotens, genus alto a sanguine Teucri</v><v>quis tam crudeles optavit sumere poenas?</v><v>Cui tantum de te licuit? Mihi fama suprema</v><v>nocte tulit fessum vasta te caede Pelasgum</v><v>procubuisse super confusae stragis acervum.</v><v>Tunc egomet tumulum Rhoeteo litore inanem</v><v>constitui, et magna Manes ter voce vocavi.</v><v>Nomen et arma locum servant; te, amice, nequivi</v><v>conspicere, et patria decedens ponere terra.'</v><v>Ad quae Priamides: `Nihil O tibi amice relictum;</v><v>omnia Deiphobo solvisti et funeris umbris.</v><v>Sed me fata mea et scelus exitiale Lacaenae</v><v>his mersere malis; illa haec monumenta reliquit.</v><v>Namque ut supremam falsa inter gaudia noctem</v><v>egerimus, nosti; et nimium meminisse necesse est.</v><v>Cum fatalis equus saltu super ardua venit</v><v>Pergama, et armatum peditem gravis attulit alvo,</v><v>illa, chorum simulans, evantes orgia circum</v><v>ducebat Phrygias; flammam media ipsa tenebat</v><v>ingentem, et summa Danaos ex arce vocabat.</v><v>Tum me, confectum curis somnoque gravatum,</v><v>infelix habuit thalamus, pressitque iacentem</v><v>dulcis et alta quies placidaeque simillima morti</v><v>Egregia interea coniunx arma omnia tectis</v><v>amovet, et fidum capiti subduxerat ensem;</v><v>intra tecta vocat Menelaum, et limina pandit,</v><v>scilicet id magnum sperans fore munus amanti,</v><v>et famam exstingui veterum sic posse malorum.</v><v>Quid moror? Inrumpunt thalamo; comes additur una</v><v>hortator scelerum Aeolides. Di, talia Grais</v><v>instaurate, pio si poenas ore reposco!</v><v>Sed te qui vivum casus, age, fare vicissim,</v><v>attulerint. Pelagine venis erroribus actus,</v><v>an monitu divom? An quae te Fortuna fatigat,</v><v>ut tristes sine sole domos, loca turbida, adires?'</v><v>Hac vice sermonum roseis Aurora quadrigis</v><v>iam medium aetherio cursu traiecerat axem;</v><v>et fors omne datum traherent per talia tempus;</v><v>sed comes admonuit, breviterque adfata Sibylla est:</v><v>`Nox ruit, Aenea; nos flendo ducimus horas.</v><v>Hic locus est, partes ubi se via findit in ambas:</v><v>dextera quae Ditis magni sub moenia tendit,</v><v>hac iter Elysium nobis; at laeva malorum</v><v>exercet poenas, et ad impia Tartara mittit.'</v><v>Deiphobus contra: `Ne saevi, magna sacerdos;</v><v>discedam, explebo numerum, reddarque tenebris.</v><v>I decus, i, nostrum; melioribus utere fatis!'</v><v>Tantum effatus, et in verbo vestigia torsit.</v><v>Respicit Aeneas subito, et sub rupe sinistra</v><v>moenia lata videt, triplici circumdata muro,</v><v>quae rapidus flammis ambit torrentibus amnis,</v><v>Tartareus Phlegethon, torquetque sonantia saxa.</v><v>Porta adversa ingens, solidoque adamante columnae,</v><v>vis ut nulla virum, non ipsi exscindere bello</v><v>caelicolae valeant; stat ferrea turris ad auras,</v><v>Tisiphoneque sedens, palla succincta cruenta,</v><v>vestibulum exsomnis servat noctesque diesque,</v><v>Hinc exaudiri gemitus, et saeva sonare</v><v>verbera; tum stridor ferri, tractaeque catenae.</v><v>Constitit Aeneas, strepitumque exterritus hausit.</v><v>`Quae scelerum facies, O virgo, effare; quibusve</v><v>urguentur poenis? Quis tantus plangor ad auras?'</v><v>Tum vates sic orsa loqui: `Dux inclute Teucrum,</v><v>nulli fas casto sceleratum insistere limen;</v><v>sed me cum lucis Hecate praefecit Avernis,</v><v>ipsa deum poenas docuit, perque omnia duxit.</v><v>Gnosius haec Rhadamanthus habet, durissima regna,</v><v>castigatque auditque dolos, subigitque fateri,</v><v>quae quis apud superos, furto laetatus inani,</v><v>distulit in seram commissa piacula mortem.</v><v>Continuo sontes ultrix accincta flagello</v><v>Tisiphone quatit insultans, torvosque sinistra</v><v>intentans angues vocat agmina saeva sororum.</v><v>Tum demum horrisono stridentes cardine sacrae</v><v>panduntur portae. Cernis custodia qualis</v><v>vestibulo sedeat, facies quae limina servet?</v><v>Quinquaginta atris immanis hiatibus Hydra</v><v>saevior intus habet sedem. Tum Tartarus ipse</v><v>bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbras,</v><v>quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum.</v><v>Hic genus antiquum Terrae, Titania pubes,</v><v>fulmine deiecti fundo volvuntur in imo.</v><v>`Hic et Aloidas geminos immania vidi</v><v>corpora, qui manibus magnum rescindere caelum</v><v>adgressi, superisque Iovem detrudere regnis.</v><v>Vidi et crudeles dantem Salmonea poenas,</v><v>dum flammas Iovis et sonitus imitatur Olympi.</v><v>Quattuor hic invectus equis et lampada quassans</v><v>per Graium populos mediaeque per Elidis urbem</v><v>ibat ovans, divomque sibi poscebat honorem, —</v><v>demens, qui nimbos et non imitabile fulmen</v><v>aere et cornipedum pulsu simularet equorum.</v><v>At pater omnipotens densa inter nubila telum</v><v>contorsit, non ille faces nec fumea taedis</v><v>lumina, praecipitemque immani turbine adegit.</v><v>Nec non et Tityon, Terrae omniparentis alumnum,</v><v>cernere erat, per tota novem cui iubera corpus</v><v>porrigitur, rostroque immanis voltur obunco</v><v>immortale iecur tondens fecundaque poenis</v><v>viscera, rimaturque epulis, habitatque sub alto</v><v>pectore, nec fibris requies datur ulla renatis.</v><v><emphasis>[Quid memorem Lapithas, Ixiona Pirithoumque?]</emphasis></v><v>quos super atra silex iam iam lapsura cadentique</v><v>imminet adsimilis; lucent genialibus altis</v><v>aurea fulcra toris, epulaeque ante ora paratae</v><v>regifico luxu; Furiarum maxima iuxta</v><v>accubat, et manibus prohibet contingere mensas,</v><v>exsurgitque facem attollens, atque intonat ore.</v><v>`Hic, quibus invisi fratres, dum vita manebat,</v><v>pulsatusve parens, et fraus innexa clienti,</v><v>aut qui divitiis soli incubuere repertis,</v><v>nec partem posuere suis (quae maxima turba est),</v><v>quique ob adulterium caesi, quique arma secuti</v><v>impia nec veriti dominorum fallere dextras,</v><v>inclusi poenam exspectant. Ne quaere doceri</v><v>quam poenam, aut quae forma viros fortunave mersit.</v><v>Saxum ingens volvunt alii, radiisque rotarum</v><v>districti pendent; sedet, aeternumque sedebit,</v><v>infelix Theseus; Phlegyasque miserrimus omnis</v><v>admonet, et magna testatur voce per umbras:</v><v>«Discite iustitiam moniti, et non temnere divos.''</v><v>Vendidit hic auro patriam, dominumque potentem</v><v>imposuit; fixit leges pretio atque refixit;</v><v>hic thalamum invasit natae vetitosque hymenaeos;</v><v>ausi omnes immane nefas, ausoque potiti.</v><v>Non, mihi si linguae centum sint oraque centum,</v><v>ferrea vox, omnis scelerum comprendere formas,</v><v>omnia poenarum percurrere nomina possim.'</v><v>Haec ubi dicta dedit Phoebi longaeva sacerdos:</v><v>`Sed iam age, carpe viam et susceptum perfice munus;</v><v>adceleremus' ait; `Cyclopum educta caminis</v><v>moenia conspicio atque adverso fornice portas,</v><v>haec ubi nos praecepta iubent deponere dona.'</v><v>Dixerat, et pariter, gressi per opaca viarum,</v><v>corripiunt spatium medium, foribusque propinquant.</v><v>Occupat Aeneas aditum, corpusque recenti</v><v>spargit aqua, ramumque adverso in limine figit.</v><v>His demum exactis, perfecto munere divae,</v><v>devenere locos laetos et amoena virecta</v><v>fortunatorum nemorum sedesque beatas.</v><v>Largior hic campos aether et lumine vestit</v><v>purpureo, solemque suum, sua sidera norunt.</v><v>Pars in gramineis exercent membra palaestris,</v><v>contendunt ludo et fulva luctantur harena;</v><v>pars pedibus plaudunt choreas et carmina dicunt.</v><v>Nec non Threicius longa cum veste sacerdos</v><v>obloquitur numeris septem discrimina vocum,</v><v>iamque eadem digitis, iam pectine pulsat eburno.</v><v>Hic genus antiquum Teucri, pulcherrima proles,</v><v>magnanimi heroes, nati melioribus annis,</v><v>Ilusque Assaracusque et Troiae Dardanus auctor.</v><v>Arma procul currusque virum miratur inanes.</v><v>Stant terra defixae hastae, passimque soluti</v><v>per campum pascuntur equi. Quae gratia currum</v><v>armorumque fuit vivis, quae cura nitentis</v><v>pascere equos, eadem sequitur tellure repostos.</v><v>Conspicit, ecce, alios dextra laevaque per herbam</v><v>vescentis, laetumque choro paeana canentis</v><v>inter odoratum lauri nemus, unde superne</v><v>plurimus Eridani per silvam volvitur amnis.</v><v>Hic manus ob patriam pugnando volnera passi,</v><v>quique sacerdotes casti, dum vita manebat,</v><v>quique pii vates et Phoebo digna locuti,</v><v>inventas aut qui vitam excoluere per artes,</v><v>quique sui memores alios fecere merendo,</v><v>omnibus his nivea cinguntur tempora vitta.</v><v>Quos circumfusos sic est adfata Sybilla,</v><v>Musaeum ante omnes, medium nam plurima turba</v><v>hunc habet, atque umeris exstantem suspicit altis:</v><v>`Dicite, felices animae, tuque, optime vates,</v><v>quae regio Anchisen, quis habet locus? Illius ergo</v><v>venimus, et magnos Erebi transnavimus amnes.'</v><v>Atque huic responsum paucis ita reddidit heros:</v><v>`Nulli certa domus; lucis habitamus opacis,</v><v>riparumque toros et prata recentia rivis</v><v>incolimus. Sed vos, si fert ita corde voluntas,</v><v>hoc superate iugum; et facili iam tramite sistam.'</v><v>Dixit, et ante tulit gressum, camposque nitentis</v><v>desuper ostentat; dehinc summa cacumina linquunt.</v><v>At pater Anchises penitus convalle virenti</v><v>inclusas animas superumque ad lumen ituras</v><v>lustrabat studio recolens, omnemque suorum</v><v>forte recensebat numerum carosque nepotes,</v><v>fataque fortunasque virum moresque manusque.</v><v>Isque ubi tendentem adversum per gramina videt</v><v>Aenean, alacris palmas utrasque tetendit,</v><v>effusaeque genis lacrimae, et vox excidit ore:</v><v>`Venisti tandem, tuaque exspectata parenti</v><v>vicit iter durum pietas? Datur ora tueri,</v><v>nate, tua, et notas audire et reddere voces?</v><v>Sic equidem ducebam animo rebarque futurum,</v><v>tempora dinumerans' nec me mea cura fefellit.</v><v>Quas ego te terras et quanta per aequora vectum</v><v>accipio! quantis iactatum, nate, periclis!</v><v>Quam metui, ne quid Libyae tibi regna nocerent!'</v><v>Ille autem: `Tua me, genitor, tua tristis imago,</v><v>saepius occurrens, haec limina tendere adegit:</v><v>stant sale Tyrrheno classes. Da iungere dextram,</v><v>da, genitor, teque amplexu ne subtrahe nostro.'</v><v>Sic memorans, largo fletu simul ora rigabat.</v><v>Ter conatus ibi collo dare brachia circum,</v><v>ter frustra comprensa manus effugit imago,</v><v><emphasis>[par levibus ventis volucrique simillima somno.]</emphasis></v><v>Interea videt Aeneas in valle reducta</v><v>seclusum nemus et virgulta sonantia silvis,</v><v>Lethaeumque, domos placidas qui praenatat, amnem.</v><v>Hunc circum innumerae gentes populique volabant;</v><v>ac-velut in pratis ubi apes aestate serena</v><v>floribus insidunt variis, et candida circum</v><v>lilia funduntur-strepit omnis murmure campus.</v><v>Horrescit visu subito, causasque requirit</v><v>inscius Aeneas, quae sint ea flumina porro,</v><v>quive viri tanto complerint agmine ripas.</v><v>Tum pater Anchises: `Animae, quibus altera fato</v><v>corpora debentur, Lethaei ad fluminis undam</v><v>securos latices et longa oblivia potant.</v><v><emphasis>[Has equidem memorare tibi atque ostendere coram,]</emphasis></v><v>iampridem hanc prolem cupio enumerare meorum,</v><v>quo magis Italia mecum laetere reperta.'</v><v>`O pater, anne aliquas ad caelum hinc ire putandum est</v><v>sublimis animas, iterumque ad tarda reverti</v><v>corpora? Quae lucis miseris tam dira cupido?'</v><v>`Dicam equidem, nec te suspensum, nate, tenebo'</v><v>suscipit Anchises, atque ordine singula pandit.</v><v>`Principio caelum ac terras camposque liquentis</v><v>lucentemque globum Lunae Titaniaque astra</v><v>spiritus intus alit, totamque infusa per artus</v><v>mens agitat molem et magno se corpore miscet.</v><v>Inde hominum pecudumque genus, vitaeque volantum,</v><v>et quae marmoreo fert monstra sub aequore pontus.</v><v>Igneus est ollis vigor et caelestis origo</v><v>seminibus, quantum non noxia corpora tardant,</v><v>terrenique hebetant artus moribundaque membra.</v><v>Hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque, neque auras</v><v>dispiciunt clausae tenebris et carcere caeco.</v><v>Quin et supremo cum lumine vita reliquit,</v><v>non tamen omne malum miseris nec funditus omnes</v><v>corporeae excedunt pestes, penitusque necesse est</v><v>multa diu concreta modis inolescere miris.</v><v>Ergo exercentur poenis, veterumque malorum</v><v>supplicia expendunt: aliae panduntur inanes</v><v>suspensae ad ventos; aliis sub gurgite vasto</v><v>infectum eluitur scelus, aut exuritur igni;</v><v>quisque suos patimur Manes; exinde per amplum</v><v>mittimur Elysium, et pauci laeta arva tenemus;</v><v>donec longa dies, perfecto temporis orbe,</v><v>concretam exemit labem, purumque relinquit</v><v>aetherium sensum atque aurai simplicis ignem.</v><v>Has omnes, ubi mille rotam volvere per annos,</v><v>Lethaeum ad fluvium deus evocat agmine magno,</v><v>scilicet immemores supera ut convexa revisant,</v><v>rursus et incipiant in corpora velle reverti.'</v><v>Dixerat Anchises, natumque unaque Sibyllam</v><v>conventus trahit in medios turbamque sonantem,</v><v>et tumulum capit, unde omnes longo ordine possit</v><v>adversos legere, et venientum discere vultus.</v><v>`Nunc age, Dardaniam prolem quae deinde sequatur</v><v>gloria, qui maneant Itala de gente nepotes,</v><v>inlustris animas nostrumque in nomen ituras,</v><v>expediam dictis, et te tua fata docebo.</v><v>Ille, vides, pura iuvenis qui nititur hasta,</v><v>proxuma sorte tenet lucis loca, primus ad auras</v><v>aetherias Italo commixtus sanguine surget,</v><v>silvius, Albanum nomen, tua postuma proles,</v><v>quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx</v><v>educet silvis regem regumque parentem,</v><v>unde genus Longa nostrum dominabitur Alba.</v><v>`Proxumus ille Procas, Troianae gloria gentis,</v><v>et Capys, et Numitor, et qui te nomine reddet</v><v>Silvius Aeneas, pariter pietate vel armis</v><v>egregius, si umquam regnandam acceperit Albam.</v><v>Qui iuvenes! Quantas ostentant, aspice, vires,</v><v>atque umbrata gerunt civili tempora quercu!</v><v>Hi tibi Nomentum et Gabios urbemque Fidenam,</v><v>hi Collatinas imponent montibus arces,</v><v>Pometios Castrumque Inui Bolamque Coramque.</v><v>Haec tum nomina erunt, nunc sunt sine nomine terrae.</v><v>`Quin et avo comitem sese Mavortius addet</v><v>Romulus, Assaraci quem sanguinis Ilia mater</v><v>educet. Viden, ut geminae stant vertice cristae,</v><v>et pater ipse suo superum iam signat honore?</v><v>En, huius, nate, auspiciis illa incluta Roma</v><v>imperium terris, animos aequabit Olympo,</v><v>septemque una sibi muro circumdabit arces,</v><v>felix prole virum: qualis Berecyntia mater</v><v>invehitur curru Phrygias turrita per urbes,</v><v>laeta deum partu, centum complexa nepotes,</v><v>omnes caelicolas, omnes supera alta tenentes.</v><v>`Huc geminas nunc flecte acies, hanc aspice gentem</v><v>Romanosque tuos. Hic Caesar et omnis Iuli</v><v>progenies magnum caeli ventura sub axem.</v><v>Hic vir, hic est, tibi quem promitti saepius audis,</v><v>Augustus Caesar, Divi genus, aurea condet</v><v>saecula qui rursus Latio regnata per arva</v><v>Saturno quondam, super et Garamantas et Indos</v><v>proferet imperium: iacet extra sidera tellus,</v><v>extra anni solisque vias, ubi caelifer Atlas</v><v>axem umero torquet stellis ardentibus aptum.</v><v>Huius in adventum iam nunc et Caspia regna</v><v>responsis horrent divom et Maeotia tellus,</v><v>et septemgemini turbant trepida ostia Nili.</v><v>Nec vero Alcides tantum telluris obivit,</v><v>fixerit aeripedem cervam licet, aut Erymanthi</v><v>pacarit nemora, et Lernam tremefecerit arcu;</v><v>nec, qui pampineis victor iuga flectit habenis,</v><v>Liber, agens celso Nysae de vertice tigres.</v><v>aut dubitamus adhuc virtute extendere vires,</v><v>aut metus Ausonia prohibet consistere terra?</v><v>`Quis procul ille autem ramis insignis olivae</v><v>sacra ferens? Nosco crines incanaque menta</v><v>regis Romani, primus qui legibus urbem</v><v>fundabit, Curibus parvis et paupere terra</v><v>missus in imperium magnum. Cui deinde subibit,</v><v>otia qui rumpet patriae residesque movebit</v><v>Tullus in arma viros et iam desueta triumphis</v><v>agmina. Quem iuxta sequitur iactantior Ancus,</v><v>nunc quoque iam nimium gaudens popularibus auris.</v><v>Vis et Tarquinios reges, animamque superbam</v><v>ultoris Bruti, fascesque videre receptos?</v><v>Consulis imperium hic primus saevasque secures</v><v>accipiet, natosque pater nova bella moventes</v><v>ad poenam pulchra pro libertate vocabit.</v><v>Infelix, utcumque ferent ea facta minores,</v><v>vincet amor patriae laudumque immensa cupido.</v><v>Quin Decios Drusosque procul saevumque securi</v><v>aspice Torquatum et referentem signa Camillum.</v><v>Illae autem, paribus quas fulgere cernis in armis,</v><v>concordes animae nunc et dum nocte premuntur,</v><v>heu quantum inter se bellum, si lumina vitae</v><v>attigerint, quantas acies stragemque ciebunt!</v><v>Aggeribus socer Alpinis atque arce Monoeci</v><v>descendens, gener adversis instructus Eois.</v><v>Ne, pueri, ne tanta animis adsuescite bella,</v><v>neu patriae validas in viscera vertite vires;</v><v>tuque prior, tu parce, genus qui ducis Olympo,</v><v>proice tela manu, sanguis meus! —</v><v>`Ille triumphata Capitolia ad alta Corintho</v><v>victor aget currum, caesis insignis Achivis.</v><v>Eruet ille Argos Agamemnoniasque Mycenas,</v><v>ipsumque Aeaciden, genus armipotentis Achilli,</v><v>ultus avos Troiae, templa et temerata Minervae.</v><v>Quis te, magne Cato, tacitum, aut te, Cosse, relinquat?</v><v>Quis Gracchi genus, aut geminos, duo fulmina belli,</v><v>Scipiadas, cladem Libyae, parvoque potentem</v><v>Fabricium vel te sulco Serrane, serentem?</v><v>quo fessum rapitis, Fabii? Tu Maxumus ille es,</v><v>unus qui nobis cunctando restituis rem.</v><v>Excudent alii spirantia mollius aera,</v><v>credo equidem, vivos ducent de marmore voltus,</v><v>orabunt causas melius, caelique meatus</v><v>describent radio, et surgentia sidera dicent:</v><v>tu regere imperio populos, Romane, memento;</v><v>hae tibi erunt artes; pacisque imponere morem,</v><v>parcere subiectis, et debellare superbos.'</v><v>Sic pater Anchises, atque haec mirantibus addit:</v><v>`Aspice, ut insignis spoliis Marcellus opimis</v><v>ingreditur, victorque viros supereminet omnes!</v><v>Hic rem Romanam, magno turbante tumultu,</v><v>sistet, eques sternet Poenos Gallumque rebellem,</v><v>tertiaque arma patri suspendet capta Quirino.'</v><v>Atque hic Aeneas; una namque ire videbat</v><v>egregium forma iuvenem et fulgentibus armis,</v><v>sed frons laeta parum, et deiecto lumina voltu:</v><v>`Quis, pater, ille, virum qui sic comitatur euntem?</v><v>Filius, anne aliquis magna de stirpe nepotum?</v><v>Quis strepitus circa comitum! Quantum instar in ipso!</v><v>Sed nox atra caput tristi circumvolat umbra.'</v><v>Tum pater Anchises, lacrimis ingressus obortis:</v><v>`O gnate, ingentem luctum ne quaere tuorum;</v><v>ostendent terris hunc tantum fata, neque ultra</v><v>esse sinent. Nimium vobis Romana propago</v><v>visa potens, Superi, propria haec si dona fuissent.</v><v>Quantos ille virum magnam Mavortis ad urbem</v><v>campus aget gemitus, vel quae, liberine, videbis</v><v>funera, cum tumulum praeterlabere recentem!</v><v>Nec puer Iliaca quisquam de gente Latinos</v><v>in tantum spe tollet avos, nec Romula quondam</v><v>ullo se tantum tellus iactabit alumno.</v><v>Heu pietas, heu prisca fides, invictaque bello</v><v>dextera! Non illi se quisquam impune tulisset</v><v>obvius armato, seu cum pedes iret in hostem,</v><v>seu spumantis equi foderet calcaribus armos.</v><v>Heu, miserande puer, si qua fata aspera rumpas,</v><v>tu Marcellus eris. Manibus date lilia plenis,</v><v>purpureos spargam flores, animamque nepotis</v><v>his saltem adcumulem donis, et fungar inani</v><v>munere'-Sic tota passim regione vagantur</v><v>aeris in campis latis, atque omnia lustrant.</v><v>Quae postquam Anchises natum per singula duxit,</v><v>incenditque animum famae venientis amore,</v><v>exin bella viro memorat quae deinde gerenda,</v><v>Laurentisque docet populos urbemque Latini,</v><v>et quo quemque modo fugiatque feratque laborem.</v><v>Sunt geminae Somni portae, quarum altera fertur</v><v>cornea, qua veris facilis datur exitus umbris;</v><v>altera candenti perfecta nitens elephanto,</v><v>sed falsa ad caelum mittunt insomnia Manes.</v><v>His ubi tum natum Anchises unaque Sibyllam</v><v>prosequitur dictis, portaque emittit eburna,</v><v>ille viam secat ad naves sociosque revisit:</v><v>tum se ad Caietae recto fert litore portum.</v><v><emphasis>[Ancora de prora iacitur, stant litore puppes.]</emphasis></v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER VII</p></title><poem><stanza><v>TU quoque litoribus nostris, Aeneia nutrix,</v><v>aeternam moriens famam, Caieta, dedisti;</v><v>et nunc servat honos sedem tuus ossaque nomen</v><v>Hesperia in magna, siqua est ea gloria, signat.</v><v>At pius exsequiis Aeneas rite solutis,</v><v>aggere composito tumuli, postquam alta quierunt</v><v>aequora, tendit iter velis portumque relinquit.</v><v>Adspirant aurae in noctem nec candida cursus</v><v>Luna negat, splendet tremulo sub lumine pontus.</v><v>Proxima Circaeae raduntur litora terrae,</v><v>dives inaccessos ubi Solis filia lucos</v><v>adsiduo resonat cantu tectisque superbis</v><v>urit odoratam nocturna in lumina cedrum,</v><v>arguto tenuis percurrens pectine telas.</v><v>Hinc exaudiri gemitus iraeque leonum</v><v>vincla recusantum et sera sub nocte rudentum,</v><v>saetigerique sues atque in praesaepibus ursi</v><v>saevire ac formae magnorum ululare luporum,</v><v>quos hominum ex facie dea saeva potentibus herbis</v><v>induerat Circe in voltus ac terga ferarum.</v><v>Quae ne monstra pii paterentur talia Troes</v><v>delati in portus neu litora dira subirent,</v><v>Neptunus ventis implevit vela secundis</v><v>atque fugam dedit et praeter vada fervida vexit.</v><v>Iamque rubescebat radiis mare et aethere ab alto</v><v>Aurora in roseis fulgebat lutea bigis:</v><v>cum venti posuere omnisque repente resedit</v><v>flatus et in lento luctantur marmore tonsae.</v><v>Atque hic Aeneas ingentem ex aequore lucum</v><v>prospicit. Hunc inter fluvio Tiberinus amoeno.</v><v>verticibus rapidis et multa flavus arena</v><v>in mare prorumpit. Variae circumque supraque</v><v>adsuetae ripis volucres et fluminis alveo</v><v>aethera mulcebant cantu lucoque volabant.</v><v>flectere iter sociis terraeque advertere proras</v><v>imperat et laetus fluvio succedit opaco.</v><v>Nunc age, qui reges, Erato, quae tempora rerum,</v><v>quis Latio antiquo fuerit status, advena classem</v><v>cum primum Ausoniis exercitus appulit oris,</v><v>expediam et primae revocabo exordia pugnae.</v><v>tu vatem, tu, diva, mone. Dicam horrida bella,</v><v>dicam acies actosque animis in funera reges</v><v>Tyrrhenamque manum totamque sub arma coactam</v><v>Hesperiam. Maior rerum mihi nascitur ordo,</v><v>maius opus moveo. Rex arva Latinus et urbes</v><v>iam senior longa placidas in pace regebat.</v><v>Hunc Fauno et nympha genitum Laurente Marica</v><v>accipimus, Fauno Picus pater isque parentem</v><v>te, Saturne, refert, tu sanguinis ultimus auctor.</v><v>filius huic fato divom prolesque virilis</v><v>nulla fuit primaque oriens erepta iuventa est.</v><v>Sola domum et tantas servabat filia sedes,</v><v>iam matura viro, iam plenis nubilis annis.</v><v>Multi illam magno e Latio totaque petebant</v><v>Ausonia. Petit ante alios pulcherrimus omnis</v><v>Turnus, avis atavisque potens, quem regia coniunx</v><v>adiungi generum miro properabat amore;</v><v>sed variis portenta deum terroribus obstant.</v><v>Laurus erat tecti medio in penetralibus altis,</v><v>sacra comam multosque metu servata per annos,</v><v>quam pater inventam, primas cum conderet arces,</v><v>ipse ferebatur Phoebo sacrasse Latinus</v><v>Laurentisque ab ea nomen posuisse colonis.</v><v>Huius apes summum densae (mirabile dictu),</v><v>stridore ingenti liquidum trans aethera vectae,</v><v>obsedere apicem, ex pedibus per mutua nexis</v><v>examen subitum ramo frondente pependit.</v><v>Continuo vates: `Externum cernimus,' inquit,</v><v>`adventare virum et partis petere agmen easdem</v><v>partibus ex isdem et summa dominarier arce.'</v><v>Praeterea, castis adolet dum altaria taedis</v><v>et iuxta genitorem adstat Lavinia virgo,</v><v>visa (nefas) longis comprendere crinibus ignem,</v><v><emphasis>[atque omnem ornatum flamma crepitante cremari]</emphasis></v><v>regalisque accensa comas, accensa coronam</v><v>insignem gemmis, tum fumida lumine fulvo</v><v>involvi ac totis Volcanum spargere tectis.</v><v>Id vero horrendum ac visu mirabile ferri:</v><v>namque fore inlustrem fama fatisque canebant</v><v>ipsam, sed populo magnum portendere bellum.</v><v>At rex sollicitus monstris oracula Fauni,</v><v>fatidici; genitoris, adit lucosque sub alta</v><v>consulit Albunea, nemorum quae maxima sacro</v><v>fonte sonat saevamque exhalat opaca mephitim.</v><v>Hinc Italae gentes omnisque Oenotria tellus</v><v>in dubiis responsa petunt; huc dona sacerdos</v><v>Cum tulit et caesarum ovium sub nocte silenti</v><v>pellibus incubuit stratis somnosque petivit,</v><v>multa modis simulacra videt volitantia miris</v><v>et varias audit voces fruiturque deorum</v><v>couloquio atque imis Acheronta adfatur Avernis.</v><v>Hic et tum pater ipse petens responsa Latinus</v><v>centum lanigeras mactabat rite bidentis</v><v>atque harum effultus tergo stratisque iacebat</v><v>velleribus: subita ex alto vox reddita luco est:</v><v>`Ne pete conubiis natam sociare Latinis,</v><v>O mea progenies, thalamis neu crede paratis:</v><v>externi venient generi, qui sanguine nostrum</v><v>nomen in astra ferant quorumque a stirpe nepotes</v><v>omnia sub pedibus, qua Sol utrumque recurrens</v><v>aspicit Oceanum, vertique regique videbunt.'</v><v>Haec responsa patris Fauni monitusque silenti</v><v>nocte datos non ipse suo premit ore Latinus,</v><v>sed circum late volitans iam Fama per urbes</v><v>Ausonias tulerat, cum Laomedontia pubes</v><v>gramineo ripae religavit ab aggere classem.</v><v>Aeneas primique duces et pulcher Iulus</v><v>corpora sub ramis deponunt arboris altae</v><v>instituuntque dapes et adorea liba per herbam</v><v>subiciunt epulis (sic Iuppiter ipse monebat)</v><v>et Cereale solum pomis agrestibus augent.</v><v>Consumptis hic forte aliis ut vertere morsus</v><v>exiguam in Cererem penuria adegit edendi</v><v>et violare manu malisque audacibus orbem</v><v>fatalis crusti patulis nec parcere quadris:</v><v>`Heus! etiam mensas consumimus,' inquit Iulus,</v><v>nec plura adludens. Ea vox audita laborum</v><v>prima tulit finem, primamque loquentis ab ore</v><v>eripuit pater ac stupefactus numine pressit.</v><v>Continuo: `Salve fatis mihi debita tellus</v><v>vosque,' ait, `O fidi Troiae salvete penates:</v><v>hic domus, haec patria est. Genitor mihi talia namque</v><v>(nunc repeto) Anchises fatorum arcana reliquit:</v><v>cum te, nate, fames ignota ad litora vectum</v><v>accisis coget dapibus consumere mensas,</v><v>tum sperare domos defessus ibique memento</v><v>prima locare manu molirique aggere tecta.</v><v>Haec erat illa fames; haec nos suprema manebat,</v><v>exiliis positura modum.</v><v>Quare agite et primo laeti cum lumine solis</v><v>quae loca, quive habeant homines, ubi moenia gentis,</v><v>vestigemus et a portu diversa petamus.</v><v>Nunc pateras libate Iovi precibusque vocate</v><v>Anchisen genitorem, et vina reponite mensis.'</v><v>Sic deinde effatus frondenti tempora ramo</v><v>implicat et geniumque loci primamque deorum</v><v>Tellurem nymphasque et adhuc ignota precatur</v><v>flumina, tum Noctem Noctisque orientia signa</v><v>Idaeumque Iovem Phrygiamque ex ordine matrem</v><v>invocat et duplicis caeloque ereboque parentis.</v><v>Hic pater omnipotens ter caelo clarus ab alto</v><v>intonuit radiisque ardentem lucis et auro</v><v>ipse manu quatiens ostendit ab aethere nubem.</v><v>Diditur hic subito Troiana per agmina rumor</v><v>advenisse diem, quo debita moenia condant.</v><v>Certatim instaurant epulas atque omine magno</v><v>crateras laeti statuunt et vina coronant.</v><v>Postera cum prima lustrabat lampade terras</v><v>orta dies, urbem et finis et litora gentis</v><v>diversi explorant: haec fontis stagna Numici,</v><v>hunc Thybrim fluvium, hic fortis habitare Latinos.</v><v>Tum satus Anchisa delectos ordine ab omni</v><v>centum oratores augusta ad moenia regis</v><v>ire iubet, ramis velatos Palladis omnis,</v><v>donaque ferre viro pacemque exposcere Teucris.</v><v>Haud mora, festinant iussi rapidisque feruntur</v><v>passibus. Ipse humili designat moenia fossa</v><v>moliturque locum primasque in litore sedes</v><v>castrorum in morem pinnis atque aggere cingit.</v><v>Iamque iter emensi turris ac tecta Latinorum</v><v>ardua cernebant iuvenes muroque subibant.</v><v>Ante urbem pueri et primaevo flore iuventus</v><v>exercentur equis domitantque in pulvere currus</v><v>aut acris tendunt arcus aut lenta lacertis</v><v>spicula contorquent cursuque ictuque lacessunt:</v><v>cum praevectus equo longaevi regis ad auris</v><v>nuntius ingentis ignota in veste reportat</v><v>advenisse viros. Ille intra tecta vocari</v><v>imperat et solio medius consedit avito.</v><v>Tectum augustum ingens. centum sublime columnis,</v><v>urbe fuit summa, Laurentis regia Pici,</v><v>horrendum silvis et religione parentum.</v><v>Hic sceptra accipere et primos attollere fasces</v><v>regibus omen erat, hoc illis curia templum,</v><v>hae sacris sedes epulis, hic ariete caeso</v><v>perpetuis soliti patres considere mensis.</v><v>Quin etiam veterum effigies ex ordine avorum</v><v>antiqua e cedro, Italusque paterque Sabinus</v><v>vitisator, curvam servans sub imagine falcem,</v><v>Saturnusque senex Ianique bifrontis imago</v><v>vestibulo astabant, aliique ab origine reges</v><v>Martiaque ob patriam pugnando volnera passi.</v><v>Multaque praeterea sacris in postibus arma,</v><v>captivi pendent currus curvaeque secures</v><v>et cristae capitum et portarum ingentia claustra</v><v>spiculaque clipeique ereptaque rostra carinis.</v><v>Ipse Quirinali lituo parvaque sedebat</v><v>succinctus trabea laevaque ancile gerebat</v><v>Picus, equum domitor; quem capta cupidine coniunx</v><v>aurea percussum virga versumque venenis</v><v>fecit avem Circe sparsitque coloribus alas.</v><v>Tali intus templo divom patriaque Latinus</v><v>sede sedens Teucros ad sese in tecta vocavit,</v><v>atque haec ingressis placido prior edidit ore:</v><v>`Dicite, Dardanidae (neque enim nescimus et urbem</v><v>et genus, auditique advertitis aequore cursum),</v><v>quid petitis? Quae causa rates aut cuius egentis</v><v>litus ad Ausonium tot per vada caerula vexit?</v><v>Sive errore viae seu tempestatibus acti,</v><v>qualia multa mari nautae patiuntur in alto,</v><v>fluminis intrastis ripas portuque sedetis,</v><v>ne fugite hospitium neve ignorate Latinos</v><v>Saturni gentem, haud vinclo nec legibus aequam,</v><v>sponte sua veterisque dei se more tenentem.</v><v>Atque equidem memini (fama est obscurior annis)</v><v>Auruncos ita ferre senes, his ortus ut agris</v><v>Dardanus Idaeas Phrygiae penetravit ad urbes</v><v>Threiciamque Samum, quae nunc Samothracia fertur.</v><v>Hinc illum, Corythi Tyrrhena ab sede profectum,</v><v>aurea nunc solio stellantis regia caeli</v><v>accipit et numerum divorum altaribus auget.'</v><v>Dixerat, et dicta Ilioneus sic voce secutus:</v><v>Rex, genus egregium Fauni, nec fluctibus actos,</v><v>atra subegit hiemps vestris succedere terris</v><v>nec sidus regione viae litusve fefellit:</v><v>consilio hanc omnes animisque volentibus urbem,</v><v>adferimur, pulsi regnis, quae maxima quondam</v><v>extremo veniens Sol aspiciebat Olympo.</v><v>Ab Iove principium generis, Iove Dardana pubes</v><v>gaudet avo, rex ipse Iovis de gente suprema,</v><v>Troius Aeneas, tua nos ad limina misit.</v><v>Quanta per Idaeos saevis effusa Mycenis</v><v>tempestas ierit campos, quibus actus uterque</v><v>Europae atque Asiae fatis concurrerit orbis,</v><v>audiit et siquem tellus extrema refuso</v><v>summovet oceano et siquem extenta plagarum</v><v>quattuor in medio dirimit plaga solis iniqui.</v><v>Diluvio ex illo tot vasta per aequora vecti</v><v>dis sedem exiguam patriis litusque rogamus</v><v>innocuum et cunctis undamque auramque patentem.</v><v>Non erimus regno indecores, nec vestra feretur</v><v>fama levis tantique abolescet gratia facti,</v><v>nec Troiam Ausonios gremio excepisse pigebit.</v><v>Fata per Aeneae iuro dextramque potentem</v><v>sive fide seu quis bello est expertus et armis:</v><v>multi nos populi, multae (ne temne, quod ultro</v><v>praeferimus manibus vittas ac verba precantia)</v><v>et petiere sibi et voluere adiungere gentes;</v><v>sed nos fata deum vestras exquirere terras</v><v>imperiis egere suis. Hinc Dardanus ortus;</v><v>huc repetit iussisque ingentibus urguet Apollo</v><v>Tyrrhenum ad Thybrim et fontis vada sacra Numici.</v><v>Dat tibi praeterea fortunae parva prioris</v><v>munera, reliquias Troia ex ardente receptas.</v><v>Hoc pater Anchises auro libabat ad aras;</v><v>hoc Priami gestamen erat, cum iura vocatis</v><v>more daret populis, sceptrumque sacerque tiaras</v><v>Iliadumque labor vestes.'</v><v>Talibus Ilionei dictis defixa Latinus</v><v>obtutu tenet ora soloque immobilis haeret</v><v>intentos volvens oculos. Nec purpura regem</v><v>picta movet nec sceptra movent Priameia tantum,</v><v>quantum in conubio natae thalamoque moratur,</v><v>et veteris Fauni voluit sub pectore sortem,</v><v>hunc illum fatis externa ab sede profectum</v><v>portendi generum paribusque in regna vocari</v><v>auspiciis, huic progeniem virtute futuram</v><v>egregiam et totum quae viribus occupet orbem.</v><v>tandem laetus ait: `Di nostra incepta secundent</v><v>auguriumque suum; dabitur, Troiane, quod optas,</v><v>mullera nec sperno. Non vobis rege Latino</v><v>divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit.</v><v>Ipse modo Aeneas, nostri si tanta cupido est,</v><v>si iungi hospitio properat sociusque vocari,</v><v>adveniat voltus neve exhorrescat amicos:</v><v>illi pacis erit dextram tetigisse tyranni.</v><v>vos contra regi mea nunc mandata referte.</v><v>Est mihi nata, viro gentis quam iungere nostrae</v><v>non patrio ex adyto sortes, non plurima caelo</v><v>monstra sinunt: generos externis adfore ab oris,</v><v>hoc Latio restare canunt, qui sanguine nostrum</v><v>nomen in astra ferant. Hunc illum poscere fata</v><v>et reor et, siquid veri mens augurat, opto.'</v><v>haec effatus equos numero pater eligit omni</v><v>(stabant ter centum nitidi in praesaepibus altis):</v><v>omnibus extemplo Teucris iubet ordine duci</v><v>instratos ostro alipedes pictisque tapetis;</v><v>aurea pectoribus demissa monilia pendent,</v><v>tecti auro fulvum mandunt sub dentibus aurum;</v><v>absenti Aeneae currunt geminosque iugalis</v><v>semine ab aetherio, spirantis naribus ignem,</v><v>illorum de gente, patri quos daedala Circe</v><v>supposita de matre nothos furata creavit.</v><v>Talibus Aeneadae donis dictisque Latini</v><v>sublimes in equis redeunt pacemque reportant.</v><v>Ecce autem Inachiis sese referebat ab Argis</v><v>saeva Iovis coniunx aurasque invecta tenebat,</v><v>et laetum Aenean classemque ex aethere longe</v><v>Dardaniam Siculo prospexit ab usque Pachyno.</v><v>moliri iam tecta videt, iam fidere terrae,</v><v>deseruisse rates: stetit acri fixa dolore.</v><v>Tum quassans caput haec effundit pectore dicta:</v><v>`Heu stirpem invisam et fatis contraria nostris</v><v>fata Phrygum! Num Sigeis occumbere campis,</v><v>num capti potuere capi, num incensa cremavit</v><v>Troia viros? Medias acies mediosque per ignis</v><v>invenere viam. At, credo, mea numina tandem</v><v>fessa iacent odiis aut exsaturata quievi.</v><v>Quin etiam patria excussos infesta per undas</v><v>ausa sequi et profugis toto me opponere ponto!</v><v>Absumptae in Teucros vires caelique marisque.</v><v>Quid Syrtes aut Scylla mihi, quid vasta Charybdis</v><v>profuit? Optato conduntur Thybridis alveo,</v><v>securi pelagi atque mei. Mars perdere gentem</v><v>immanem Lapithum valuit, concessit in iras</v><v>ipse deum antiquam genitor Calydona Dianae,</v><v>quod scelus aut Lapithis tantum aut Calydona merentem?</v><v>Ast ego magna Iovis coniunx, nil linquere inausum</v><v>quae potui infelix, quae memet in omnia verti,</v><v>vincor ab Aenea. Quod si mea numina non sunt</v><v>magna satis, dubitem haud equidem implorare quod usquam est: flectere si nequeo superos, Acheronta movebo.</v><v>Non dabitur regnis, esto, prohibere Latinis,</v><v>atque immota manet fatis Lavinia coniunx:</v><v>at trahere atque moras tantis licet addere rebus,</v><v>at licet amborum populos exscindere regum.</v><v>Hac gener atque socer coeant mercede suorum:</v><v>sanguine Troiano et Rutulo dotabere, virgo,</v><v>et Bellona manet te pronuba. Nec face tantum</v><v>Cisseis praegnans ignis enixa iugalis</v><v>quin idem Veneri partus suus et Paris alter</v><v>funestaeque iterum recidiva in Pergama taedae.'</v><v>Haec ubi dicta dedit, terras Horrenda petivit:</v><v>luctificam Allecto dirarum ab sede dearum</v><v>infernisque ciet tenebris, cui tristia bella</v><v>iraeque insidiaeque et crimina noxia cordi.</v><v>Odit et ipse pater Pluton, odere sorores</v><v>Tartareae monstrum: tot sese vertit in ora,</v><v>tam saevae facies, tot pullulat atra colubris.</v><v>Quam Iuno his acuit verbis ac talia fatur:</v><v>`Hunc mihi da proprium, virgo sata Nocte, laborem,</v><v>hanc operam, ne noster honos infractave cedat</v><v>fama loco, neu conubiis ambire Latinum</v><v>Aeneadae possint Italosve obsidere finis.</v><v>Tu potes unanimos armare in proelia fratres</v><v>atque odiis versare domos, tu verbera tectis</v><v>funereasque inferre faces, tibi nomina mille,</v><v>mille nocendi artes. Fecundum concute pectus,</v><v>disice compositam pacem, sere crimina belli:</v><v>arma velit poscatque simul rapiatque inventus.'</v><v>Exin Gorgoneis Allecto infecta venenis</v><v>principio Latium et Laurentis tecta tyranni</v><v>celsa petit tacitumque obsedit limen Amatae,</v><v>quam super adventu Teucrum Turnique hymenaeis</v><v>femineae ardentem curaeque iraeque coquebant.</v><v>Huic dea caeruleis unum de crinibus anguem</v><v>conicit inque sinum praecordia ad intuma subdit,</v><v>quo furibunda domum monstro permisceat omnem.</v><v>Ille inter vestes et levia pectora lapsus</v><v>volvitur attactu nullo fallitque furentem,</v><v>vipeream inspirans animam: fit tortile collo</v><v>aurum ingens coluber, fit longae taenia vittae</v><v>innectitque comas, et membris lubricus errat.</v><v>Ac dum prima lues udo sublapsa veneno</v><v>pertemptat sensus atque ossibus implicat ignem</v><v>necdum animus toto percepit pectore flammam,</v><v>mollius et solito matrum de more locuta est,</v><v>multa super nata lacrimans Phrygiisque hymenaeis:</v><v>`Exsulibusne datur ducenda Lavinia Teucris,</v><v>O genitor, nec te miseret gnataeque tuique?</v><v>Nec matris miseret, quam primo aquilone relinquet</v><v>perfidus alta petens abducta virgine praedo?</v><v>An non sic Phrygius penetrat Lacedaemona pastor</v><v>Ledaeamque Helenam Troianas vexit ad urbes?</v><v>Quid tua sancta fides, quid cura antiqua tuorum</v><v>et consanguineo totiens data dextera Turno?</v><v>Si gener externa petitur de gente Latinis</v><v>idque sedet Faunique premunt te iussa parentis,</v><v>omnem equidem sceptris terram quae libera nostris</v><v>dissidet, externam reor et sic dicere divos.</v><v>Et Turno, si prima domus repetatur origo,</v><v>Inachus Acrisiusque patres mediaeque Mycenae.'</v><v>His ubi nequiquam dictis experta Latinum</v><v>contra stare videt penitusque in viscera lapsum</v><v>serpentis furiale malum totamque pererrat,</v><v>tum vero infelix, ingentibus excita monstris,</v><v>immensam sine more furit lymphata per urbem.</v><v>Ceu quondam torto volitans sub verbere turbo,</v><v>quem pueri magno in gyro vacua atria circum</v><v>intenti ludo exercent; ille actus habena</v><v>curvatis fertur spatiis; stupet inscia supra</v><v>inpubesque manus, mirata volubile buxum;</v><v>dant animos plagae: non cursu segnior illo</v><v>per medias urbes agitur populosque feroces.</v><v>Quin etiam in silvas, simulato numine Bacchi,</v><v>maius adorta nefas maioremque orsa furorem</v><v>evolat et natam frondosis montibus abdit,</v><v>quo thalamum eripiat Teucris taedasque moretur,</v><v>Euhoe Bacche, fremens, solum te virgine dignum</v><v>vociferans, etenim mollis tibi sumere thyrsos,</v><v>te lustrare choro, sacrum tibi pascere crinem.</v><v>Fama volat, furiisque accensas pectore matres</v><v>idem omnis simul ardor agit nova quaerere tecta:</v><v>deseruere domos, ventis dant colla comasque,</v><v>ast aliae tremulis ululatibus aethera complent,</v><v>pampineasque gerunt incinctae pellibus hastas;</v><v>ipsa inter medias flagrantem fervida pinum</v><v>sustinet ac natae Turnique canit hymenaeos,</v><v>sanguineam torquens aciem, torvumque repente</v><v>clamat: `Io matres, audite, ubi quaeque, Latinae:</v><v>Siqua piis animis manet infelicis Amatae</v><v>gratia, si iuris materni cura remordet,</v><v>solvite crinalis vittas, capite orgia mecum.'</v><v>Talem inter silvas, inter deserta ferarum,</v><v>reginam Allecto stimulis agit undique Bacchi.</v><v>Postquam visa satis primos acuisse furores</v><v>consiliumque omnemque domum vertisse Latini,</v><v>protinus hinc fuscis tristis dea tollitur alis</v><v>audacis Rutuli ad muros, quam dicitur urbem</v><v>Acrisioneis Danae fundasse colonis,</v><v>praecipiti delata noto. Locus Ardea quondam</v><v>dictus avis, et nunc magnum manet Ardea nomen,</v><v>sed fortuna fuit; tectis hic Turnus in altis</v><v>iam mediam nigra carpebat nocte quietem.</v><v>Allecto torvam faciem et furialia membra</v><v>exuit, in vultus sese transformat anilis;</v><v>et frontem obscenam rugis arat, induit albos</v><v>cum vitta crinis, tum ramum innectit olivae;</v><v>fit Calybe Iunonis anus templique sacerdos</v><v>et iuveni ante oculos his se cum vocibus offert:</v><v>`Turne, tot incassum fusos patiere labores</v><v>et tua Dardaniis transcribi sceptra colonis?</v><v>Rex tibi coniugium et quaesitas sanguine dotes</v><v>abnegat, externusque in regnum quaeritur heres.</v><v>I nunc, ingratis offer te, inrise, periclis;</v><v>Tyrrhenas, i, sterne acies; tege pace Latinos.</v><v>Haec adeo tibi me, placida cum nocte iaceres,</v><v>ipsa palam fari omnipotens Saturnia iussit.</v><v>Quare age et armari pubem portisque moveri</v><v>laetus in arma para, et Phrygios qui flumine pulchro</v><v>consedere duces pictasque exure carinas.</v><v>Caelestum vis magna iubet. Rex ipse Latinus,</v><v>ni dare coniugium et dicto parere fatetur,</v><v>sentiat et tandem Turnum experiatur in armis.'</v><v>Hic iuvenis vatem inridens sic orsa vicissim</v><v>ore refert: `Classis invectas Thybridis undam</v><v>non, ut rere, meas effugit nuntius auris.</v><v>Ne tantos mihi finge metus; nec regia Iuno</v><v>inmemor est nostri.</v><v>Sed te victa situ verique effeta senectus,</v><v>o mater, curis nequiquam exercet et arma</v><v>regum inter falsa vatem formidine ludit.</v><v>Cura tibi divom effigies et templa tueri:</v><v>bella viri pacemque gerent, quis bella gerenda.'</v><v>Talibus Allecto dictis exarsit in iras,</v><v>at iuveni oranti subitus tremor occupat artus,</v><v>deriguere oculi: tot Erinys sibilat hydris</v><v>tantaque se facies aperit; tum flammea torquens</v><v>lumina cunctantem et quaerentem dicere plura</v><v>reppulit et geminos erexit crinibus anguis</v><v>verberaque insonuit rabidoque haec addidit ore:</v><v>`En ego victa situ, quam veri effeta senectus</v><v>arma inter regum falsa formidine ludit.</v><v>Respice ad haec: adsum dirarum ab sede sororum,</v><v>bella manu letumque gero.'</v><v>Sic effata facem iuveni coniecit et atro</v><v>lumine fumantis fixit sub pectore taedas.</v><v>Olli somnum ingens rumpit pavor, ossaque et artus</v><v>perfundit toto proruptus corpore sudor;</v><v>arma amens fremit, arma toro tectisque requirit;</v><v>saevit amor ferri et scelerata insania belli,</v><v>ira super: magno veluti cum flamma sonore</v><v>virgea suggeritur costis undantis aeni</v><v>exsultantque aestu latices, furit intus aquai</v><v>fumidus atque alte spumis exuberat amnis,</v><v>nec iam se capit unda, volat vapor ater ad auras.</v><v>Ergo iter ad regem polluta pace Latinum</v><v>indicit primis iuvenum et iubet arma parari,</v><v>tutari Italiam, detrudere finibus hostem:</v><v>se satis ambobus Teucrisque venire Latinisque.</v><v>Haec ubi dicta dedit divosque in vota vocavit,</v><v>certatim sese Rutuli exhortantur in arma:</v><v>hunc decus egregium formae movet atque iuventae,</v><v>hunc atavi reges, hunc claris dextera factis.</v><v>Dum Turnus Rutulos animis audacibus implet,</v><v>Allecto in Teucros Stygiis se concitat alis,</v><v>arte nova speculata locum, quo litore pulcher</v><v>insidiis cursuque feras agitabat Iulus.</v><v>Hic subitam canibus rabiem Cocytia virgo</v><v>obicit et noto naris contingit odore,</v><v>ut cervum ardentes agerent; quae prima laborum</v><v>causa fuit belloque animos accendit agrestis.</v><v>Cervus erat forma praestanti et cornibus ingens,</v><v>Tyrrhidae pueri quem matris ab ubere raptum</v><v>nutribant Tyrrhusque pater, cui regia parent</v><v>armenta et late custodia credita campi.</v><v>Adsuetum imperiis soror omni Silvia cura</v><v>mollibus intexens ornabat cornua sertis</v><v>pectebatque ferum puroque in fonte lavabat.</v><v>Ille, manum patiens mensaeque adsuetus erili,</v><v>errabat silvis rursusque ad limina nota</v><v>ipse domum sera quamvis se nocte ferebat.</v><v>Hunc procul errantem rabidae venantis Iuli</v><v>commovere canes, fluvio cum forte secundo</v><v>deflueret ripaque aestus viridante levaret.</v><v>Ipse etiam, eximiae laudis succensus amore,</v><v>Ascanius curvo direxit spicula cornu;</v><v>nec dextrae erranti deus afuit, actaque multo</v><v>perque uterum sonitu perque ilia venit harundo.</v><v>Saucius at quadrupes nota intra tecta refugit</v><v>successitque gemens stabulis questuque cruentus</v><v>atque imploranti similis tectum omne replebat.</v><v>Silvia prima soror, palmis percussa lacertos,</v><v>auxilium vocat et duros conclamat agrestis.</v><v>Olli, pestis enim tacitis latet aspera silvis,</v><v>inprovisi adsunt, hic torre armatus obusto,</v><v>stipitis hic gravidi nodis: quod cuique repertum</v><v>rimanti, telum ira facit. Vocat agmina Tyrrhus,</v><v>quadrifidam quercum cuneis ut forte coactis</v><v>scindebat, rapta spirans immane securi.</v><v>At saeva e speculis tempus dea nacta nocendi</v><v>ardua tecta petit stabuli et de culmine summo</v><v>pastorale canit signum cornuque recurvo</v><v>Tartaream intendit vocem, qua protinus omne</v><v>contremuit nemus et silvae insonuere profundae;</v><v>audiit et Triviae longe lacus, audiit amnis</v><v>sulfurea Nar albus aqua fontesque Velini,</v><v>et trepidae matres pressere ad pectora natos.</v><v>Tum vero ad vocem celeres, qua bucina signum</v><v>dira dedit, raptis concurrunt undique telis</v><v>indomiti agricolae; nec non et Troia pubes</v><v>Ascanio auxilium castris effundit apertis.</v><v>Direxere acies. Non iam certamine agresti,</v><v>stipitibus duris agitur sudibusve praeustis,</v><v>sed ferro ancipiti decernunt atraque late</v><v>horrescit strictis seges ensibus aeraque fulgent</v><v>sole lacessita et lucem sub nubila iactant:</v><v>fluctus uti primo coepit cum albescere vento,</v><v>paulatim sese tollit mare et altius undas</v><v>erigit, inde imo consurgit ad aethera fundo.</v><v>Hic iuvenis primam ante aciem stridente sagitta,</v><v>natorum Tyrrhi fuerat qui maximus, Almo,</v><v>sternitur; haesit enim sub gutture volnus et udae</v><v>vocis iter tenuemque inclusit sanguine vitam.</v><v>Corpora multa virum circa seniorque Galaesus,</v><v>dum paci medium se offert, iustissimus unus</v><v>qui fuit Ausoniisque olim ditissimus arvis:</v><v>quinque greges illi balantum, quina redibant</v><v>armenta, et terram centum vertebat aratris.</v><v>Atque ea per campos aequo dum Marte geruntur,</v><v>promissi dea facta potens, ubi sanguine bellum</v><v>imbuit et primae commisit funera pugnae,</v><v>deserit Hesperiam et caeli convexa per auras</v><v>Iunonem victrix adfatur voce superba:</v><v>`En, perfecta tibi bello discordia tristi:</v><v>dic in amicitiam coeant et foedera iungant.</v><v>Quando quidem Ausonio respersi sanguine Teucros,</v><v>hoc etiam his addam, tua si mihi certa voluntas:</v><v>finitimas in bella feram rumoribus urbes</v><v>accendamque animos insani Martis amore,</v><v>undique ut auxilio veniunt; spargam arma per agros.'</v><v>Tum contra Iuno; `Terrorum et fraudis abunde est;</v><v>stant belli causae, pugnatur comminus armis,</v><v>quae fors prima dedit sanguis novus imbuit arma.</v><v>Talia coniugia et talis celebrent hymenaeos</v><v>egregium Veneris genus et rex ipse Latinus.</v><v>Te super aetherias errare licentius auras</v><v>haud pater ille velit, summi regnator Olympi:</v><v>cede locis; ego, siqua super fortuna laborum est,</v><v>ipsa regam.' Talis dederat Saturnia voces.</v><v>Illa autem attollit stridentis anguibus alas</v><v>Cocytique petit sedem, supera ardua linquens.</v><v>Est locus Italiae medio sub montibus altis,</v><v>nobilis et fama multis memoratus in oris,</v><v>Amsancti valles: densis hunc frondibus atrum</v><v>urguet utrimque latus nemoris, medioque fragosus</v><v>dat sonitum saxis et torto vertice torrens.</v><v>Hic specus horrendum et saevi spiracula Ditis</v><v>monstrantur, ruptoque ingens Acheronte vorago</v><v>pestiferas aperit fauces, quis condita Erinys,</v><v>invisum numen, terras caelumque levabat.</v><v>Nec minus interea extremam Saturnia bello</v><v>imponit regina manum. Ruit omnis in urbem</v><v>pastorum ex acie numerus caesosque reportant</v><v>Almonem puerum foedatique ora Galaesi</v><v>implorantque deos obtestanturque Latinum.</v><v>Turnus adest medioque in crimine caedis et igni</v><v>terrorem ingeminat: Teucros in regna vocari,</v><v>stirpem admisceri Phrygiam, se limine pelli.</v><v>Tum quorum attonitae Baccho nemora avia matres</v><v>insultant thiasis (neque enim leve nomen Amatae),</v><v>undique collecti coeunt Martemque fatigant.</v><v>Ilicet infandum cuncti contra omina bellum,</v><v>contra fata deum perverso numine poscunt,</v><v>certatim regis circumstant tecta Latini.</v><v>Ille velut pelagi rupes immota resistit,</v><v>ut pelagi rupes magno veniente fragore,</v><v>quae sese multis circum latrantibus undis</v><v>mole tenet; scopuli nequiquam et spumea circum</v><v>saxa fremunt laterique inlisa refunditur alga.</v><v>Verum ubi nulla datur caecum exsuperare potestas</v><v>consilium et saevae nutu Iunonis eunt res,</v><v>multa deos aurasque pater testatus inanis:</v><v>`Frangimur heu fatis,' inquit, `ferimurque procella!</v><v>Ipsi has sacrilego pendetis sanguine poenas,</v><v>O miseri. Te, Turne, nefas, te triste manebit</v><v>supplicium, votisque deos venerabere seris.</v><v>Nam mihi parta quies, omnisque in limine portus;</v><v>funere felici spolior.' Nec plura locutus</v><v>saepsit se tectis rerumque reliquit habenas.</v><v>Mos erat Hesperio in Latio, quem protinus urbes</v><v>Albanae coluere sacrum nunc maxima rerum</v><v>Roma colit, cum prima movent in proelia Martem,</v><v>sive Getis inferre manu lacrimabile bellum</v><v>Hyrcanisve Arabisve parant seu tendere ad Indos</v><v>Auroramque sequi Parthosque reposcere signa.</v><v>Sunt geminae belli portae (sic nomine dicunt)</v><v>religione sacrae et saevi formidine Martis;</v><v>centum aerei claudunt vectes aeternaque ferri</v><v>robora, nec custos absistit limine Ianus:</v><v>has, ubi certa sedet patribus sententia pugnae,</v><v>ipse Quirinali trabea cinctuque Gabino</v><v>insignis reserat stridentia limina consul,</v><v>ipse vocat pugnas; sequitur tum cetera pubes,</v><v>aereaque adsensu conspirant cornua rauco.</v><v>Hoc et tum Aeneadis indicere bella Latinus</v><v>more iubebatur tristisque recludere portas.</v><v>Abstinuit tactu pater aversusque refugit</v><v>foeda ministeria et caecis se condidit umbris.</v><v>Tum regina deum caelo delapsa morantis</v><v>impulit ipsa manu portas, et cardine verso</v><v>belli ferratos rumpit Saturnia postes.</v><v>Ardet inexcita Ausonia atque immobilis ante;</v><v>Pars pedes ire parat campis, pars arduus altis</v><v>pulverulentus equis furit; omnes arma requirunt.</v><v>Pars levis clipeos et spicula lucida tergent</v><v>arvina pingui subiguntque in cote secures;</v><v>signaque ferre iuvat sonitusque audire tubarum.</v><v>Quinque adeo magnae positis incudibus urbes</v><v>tela novant, Atina potens Tiburque superbum,</v><v>Ardea Crustumerique et turrigerae Antemnae.</v><v>Tegmina tuta cavant capitum flectuntque salignas</v><v>umbonum cratis; alii thoracas aenos</v><v>aut levis ocreas lento ducunt argento;</v><v>vomeris huc et falcis honos, huc omnis aratri</v><v>cessit amor; recoquunt patrios fornacibus enses.</v><v>Classica iamque sonant; it bello tessera signum.</v><v>Hic galeam tectis trepidus rapit, ille frementis</v><v>ad iuga cogit equos clipeumque auroque trilicem</v><v>loricam induitur fidoque accingitur ense.</v><v>Pandite nunc Helicona, deae, cantusque movete,</v><v>qui bello exciti reges, quae quemque secutae</v><v>complerint campos acies, quibus Itala iam tum</v><v>floruerit terra alma viris, quibus arserit armis.</v><v>Et meministis enim, divae, et memorare potestis:</v><v>ad nos vix tenuis famae perlabitur aura.</v><v>Primus init bellum Tyrrhenis asper ab oris</v><v>contemptor divom Mezentius agminaque armat.</v><v>Filius huic iuxta Lausus, quo pulchrior alter</v><v>non fuit excepto Laurentis corpore Turni,</v><v>Lausus, equum domitor debellatorque ferarum,</v><v>ducit Agyllina nequiquam ex urbe secutos</v><v>mille viros, dignus, patriis qui laetior esset</v><v>imperiis et cui pater haud Mezentius esset.</v><v>Post hos insignem palma per gramina currum</v><v>victoresque ostentat equos satus Hercule pulchro</v><v>pulcher Aventinus, clipeoque insigne paternum</v><v>centum angues cinctamque gerit serpentibus hydram;</v><v>collis Aventini silva quem Rhea sacerdos</v><v>furtivum partu sub luminis edidit oras,</v><v>mixta deo mulier, postquam Laurentia victor</v><v>Geryone extincto Tirynthius attigit arva</v><v>Tyrrhenoque boves in flumine lavit Hiberas.</v><v>Pila manu saevosque gerunt in bella dolones</v><v>et tereti pugnant mucrone veruque Sabello.</v><v>Ipse pedes, tegumen torquens immane leonis,</v><v>terribili impexum saetacum dentibus albis</v><v>indutus capiti, sic regia tecta subibat,</v><v>horridus, Herculeoque umeros innexus amictu.</v><v>Tum gemini fratres Tiburtia moenia linquunt,</v><v>fratris Tiburti dictam cognomine gentem,</v><v>Catillusque acerque Coras, Argiva iuventus,</v><v>et primam ante aciem densa inter tela feruntur:</v><v>ceu duo nubigenae cum vertice montis ab alto</v><v>descendunt centauri, Homolen Othrymque nivalem</v><v>linquentes cursu rapido; dat euntibus ingens</v><v>silva locum et magno cedunt virgulta fragore.</v><v>Nec Praenestinae fundator defuit urbis,</v><v>Volcano genitum pecora inter agrestia regem</v><v>inventumque focis omnis quem credidit aetas</v><v>Caeculus. Hunc late legio comitatur agrestis:</v><v>quique altum Praeneste viri quique arva Gabinae</v><v>Iunonis gelidumque Anienem et roscida rivis</v><v>Hernica saxa colunt, quos dives Anagnia pascit,</v><v>quos, Amasene pater. Non illis omnibus arma,</v><v>nec clipei currusve sonant: pars maxima glandes</v><v>liventis plumbi spargit, pars spicula gestat</v><v>bina manu, fulvosque lupi de pelle galeros</v><v>tegmen habent capiti, vestigia nuda sinistri</v><v>instituere pedis, crudus tegit altera pero.</v><v>At Messapus, equum domitor, Neptunia proles,</v><v>quem neque fas igni cuiquam nec sternere ferro,</v><v>iam pridem resides populos desuetaque bello</v><v>agmina in arma vocat subito ferrumque retractat.</v><v>Hi Fescenninas acies Aequosque Faliscos.</v><v>Hi Soractis habent arces Flaviniaque arva</v><v>et Cimini cum monte lacum lucosque Capenos.</v><v>Ibant aequati numero regemque canebant,</v><v>ceu quondam nivei liquida inter nubila cycni,</v><v>cum sese e pastu referunt et longa canoros</v><v>dant per colla modos, sonat amnis et Asia longe</v><v>pulsa palus.</v><v>Nec quisquam aeratas acies ex agmine tanto</v><v>misceri putet, aeriam sed gorgite ab alto</v><v>urgueri volucrum raucarum ad litora nubem.</v><v>Ecce Sabinorum prisco de sanguine magnum</v><v>agmen agens Clausus magnique ipse agminis instar,</v><v>Claudia nunc a quo diffunditur et tribus et gens</v><v>per Latium, postquam in partem data Roma Sabinis.</v><v>Una ingens Amiterna cohors priscique Quirites,</v><v>Ereti manus omnis oliviferaeque Mutuscae;</v><v>qui Nomentum urbem, qui Rosea rura Velini,</v><v>qui Tetricae horrentis rupes montemque Severum</v><v>Casperiamque colunt Forulosque et flumen Himellae,</v><v>qui Tiberim Fabarimque bibunt, quos frigida misit</v><v>Nursia, et Hortinae classes populique Latini,</v><v>quosque secans infaustum interluit Allia nomen:</v><v>quam multi Libyco volvuntur marmore fluctus</v><v>saevus ubi Orion hibernis conditur undis;</v><v>vel cum sole novo densae torrentur aristae</v><v>aut Hermi campo aut Lyciae flaventibus arvis.</v><v>Scuta sonant pulsuque pedum conterrita tellus.</v><v>Hinc Agamemnonius, Troiani nominis hostis,</v><v>curru iungit Halaesus equos Turnoque ferocis</v><v>mille rapit populos, vertunt felicia Baccho</v><v>Massica qui rastris et quos de collibus altis</v><v>Aurunci misere patres, Sidicinaque iuxta</v><v>aequora quique Cales linquunt, amnisque vadosi</v><v>accola Volturni, pariterque Saticulus asper</v><v>Oscorumque manus. Teretes sunt aclydes illis</v><v>tela, sed haec lento mos est aptare flagello;</v><v>laevas caetra tegit, falcati comminus enses.</v><v>Nec tu carminibus nostris indictus abibis,</v><v>Oebale, quem generasse Telon Sebethide nympha</v><v>fertur, Teleboum Capreas cum regna teneret,</v><v>iam senior; patriis sed non et filius arvis</v><v>contentus late iam tum dicione premebat</v><v>Sarrastis populos et quae rigat aequora Sarnus</v><v>quique Rufras Batulumque tenent atque arva Celemnae</v><v>et quos maliferae despectant moenia Abellae,</v><v>Teutonico ritu soliti torquere cateias,</v><v>tegmina quis capitum raptus de subere cortex,</v><v>aerataeque micant peltae, micat aereus ensis.</v><v>Et te montosae misere in proelia Nersae,</v><v>Ufens, insignem fama et felicibus armis;</v><v>horrida praecipue cui gens adsuetaque multo</v><v>venatu nemorum, duris Aequicula glaebis.</v><v>Armati terram exercent, semperque recentis</v><v>convectare iuvat praedas et vivere rapto.</v><v>Quin et Marruvia venit de gente sacerdos,</v><v>fronde super galeam et felici comptus oliva.</v><v>Archippi regis missu, fortissimus Umbro,</v><v>vipereo generi et graviter spirantibus hydris</v><v>spargere qui somnos cantuque manuque solebat</v><v>mulcebatque iras et morsus arte levabat.</v><v>Sed non Dardaniae medicari cuspidis ictum</v><v>evaluit, neque eum iuvere in volnera cantus</v><v>somniferi et Marsis quaesitae montibus herbae.</v><v>Te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda,</v><v>te liquidi flevere lacus.</v><v>Ibat et Hippolyti proles pulcherrima bello,</v><v>Virbius, insignem quem mater Aricia misit,</v><v>eductum Egeriae lucis umentia circum</v><v>litora, pinguis ubi et placabilis ara Dianae.</v><v>Namque ferunt fama Hippolytum, postquam arte novercae</v><v>occiderit patriasque explerit sanguine poenas</v><v>turbatis distractus equis, ad sidera rursus</v><v>aetheria et superas caeli venisse sub auras,</v><v>Paeoniis revocatum herbis et amore Dianae.</v><v>Tum pater omnipotens, aliquem indignatus ab umbris</v><v>mortalem infernis ad lumina surgere vitae,</v><v>ipse repertorem medicinae talis et artis</v><v>fulmine Phoebigenam Stygias detrusit ad undas.</v><v>At Trivia Hippolytum secretis alma recondit</v><v>sedibus et nymphae Egeriae nemorique relegat,</v><v>solus ubi in silvis Italis ignobilis aevom</v><v>exigeret versoque ubi nomine Virbius esset.</v><v>Unde etiam templo Triviae lucisque sacratis</v><v>cornipedes arcentur equi, quod litore currum</v><v>et iuvenem monstris pavidi effudere marinis.</v><v>Filius ardentis haud setius aequore campi</v><v>exercebat equos curruque in bella ruebat.</v><v>Ipse inter primos praestanti corpore Turnus</v><v>vertitur arma tenens et toto vertice supra est.</v><v>Cui triplici crinita iuba galea alta Chimaeram</v><v>sustinet, Aetnaeos efflantem faucibus ignis:</v><v>tam magis illa fremens et tristibus effera flammis,</v><v>quam magis effuso crudescunt sanguine pugnae.</v><v>At levem clipeum sublatis cornibus Io</v><v>auro insignibat, iam saetis obsita, iam bos</v><v>(argumentum ingens), et custos virginis Argus</v><v>caelataque amnem fundens pater Inachus urna.</v><v>Insequitur nimbus peditum clipeataque totis</v><v>agmina densentur campis, Argivaque pubes</v><v>Auruncaeque manus, Rutuli veteresque Sicani</v><v>et Sacranae acies et picti scuta Labici;</v><v>qui saltus, Tiberine, tuos sacrumque Numici</v><v>litus arant Rutulosque exercent vomere colles</v><v>Circaeumque iugum, quis Iuppiter Anxurus arvis</v><v>praesidet et viridi gaudens Feronia luco;</v><v>qua Saturae iacet atra palus gelidusque per imas</v><v>quaerit iter vallis atque in mare conditur Ufens.</v><v>Hos super advenit Volsca de gente Camilla</v><v>agmen agens equitum et florentis aere catervas,</v><v>bellatrix, non illa colo calathisve Minervae</v><v>femineas adsueta manus, sed proelia virgo</v><v>dura pati cursuque pedum praevertere ventos.</v><v>Illa vel intactae segetis per summa volaret</v><v>gramina nec teneras cursu laesisset aristas,</v><v>vel mare per medium fluctu suspensa tumenti</v><v>ferret iter celeris nec tingueret aequore plantas.</v><v>Illam omnis tectis agrisque effusa iuventus</v><v>turbaque miratur matrum et prospectat euntem,</v><v>attonitis inhians animis, ut regius ostro</v><v>velet honos levis umeros, ut fibula crinem</v><v>auro internectat, Lyciam ut gerat ipsa pharetram</v><v>et pastoralem praefixa cuspide myrtum.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER VIII</p></title><poem><stanza><v>UT belli signum Laurenti Turnus ab arce</v><v>extulit et rauco strepuerunt cornua cantu,</v><v>utque acris concussit equos utque impulit arma,</v><v>extemplo turbati animi, simul omne tumultu</v><v>coniurat trepido Latium saevitque iuventus</v><v>effera. Ductores primi Messapus et Ufens</v><v>contemptorque deum Mezentius undique cogunt</v><v>auxilia et latos vastant cultoribus agros.</v><v>mittitur et magni Venulus Diomedis ad urbem,</v><v>qui petat auxilium et Latio consistere Teucros,</v><v>advectum Aenean classi victosque penatis</v><v>inferre et fatis regem se dicere posci</v><v>edoceat multasque viro se adiungere gentis</v><v>Dardanio et late Latio increbrescere nomen.</v><v>Quid struat his coeptis, quem, si Fortuna sequatur,</v><v>eventum pugnae cupiat, manifestius ipsi</v><v>quam Turno regi aut regi apparere Latino.</v><v>Talia per Latium. Quae Laomedontius heros</v><v>cuncta videns magno curarum fluctuat aestu,</v><v>atque animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc.</v><v>In partisque rapit varias perque omnia versat:</v><v>sicut aquae tremulum labris ubi lumen aenis</v><v>sole repercussum aut radiantis imagine lunae</v><v>omnia pervolitat late loca iamque sub auras</v><v>erigitur summique ferit lacuaria tecti.</v><v>Nox erat, et terras animalia fessa per omnis</v><v>alituum pecudumque genus sopor altus habebat:</v><v>cum pater in ripa gelidique sub aetheris axe</v><v>Aeneas, tristi turbatus pectora bello,</v><v>procubuit seramque dedit per membra quietem.</v><v>Huic deus ipse loci fluvio Tiberinus amoeno</v><v>populeas inter senior se attollere frondes</v><v>visus; eum tenuis glauco velabat amictu</v><v>carbasus, et crinis umbrosa tegebat harundo,</v><v>tum sic adfari et curas his demere dictis:</v><v>`O sate gente deum, Troianam ex hostibus urbem</v><v>qui revehis nobis aeternaque Pergama servas,</v><v>exspectate solo Laurenti arvisque Latinis,</v><v>hic tibi certa domus, certi, ne absiste, penates;</v><v>neu belli terrere minis: tumor omnis et irae</v><v>concessere deum.</v><v><emphasis>[Iamque tibi, ne vana putes haec fingere somnum,</emphasis></v><v><emphasis>litoreis ingens inventa sub ilicibus sus,</emphasis></v><v><emphasis>triginta capitum fetus enixa, iacebit,</emphasis></v><v><emphasis>alba, solo recubans, albi circum ubera nati.</emphasis></v><v><emphasis>Hic locus urbis erit, requies ea certa laborum</emphasis></v><v><emphasis>ex quo ter denis urbem redeuntibus annis</emphasis></v><v><emphasis>Ascanius clari condet cognominis Albam.</emphasis></v><v><emphasis>Haud incerta cano.]</emphasis> Nunc qua ratione quod instat</v><v>expedias victor, paucis (adverte) docebo.</v><v>Arcades his oris, genus a Pallante profectum,</v><v>qui regem Euandrum comites, qui signa secuti,</v><v>delegere locum et posuere in montibus urbem</v><v>Pallantis proavi de nomine Pallanteum.</v><v>Hi bellum adsidue ducunt cum gente Latina;</v><v>hos castris adhibe socios et foedera iunge.</v><v>Ipse ego te ripis et recto flumine ducam,</v><v>adversum remis superes subvectus ut amnem.</v><v>Surge age, nate dea, primisque cadentibus astris</v><v>Iunoni fer rite preces iramque minasque</v><v>supplicibus supera votis. Mihi victor honorem</v><v>persolves. Ego sum pleno quem flumine cernis</v><v>stringentem ripas et pinguia culta secantem,</v><v>caeruleus Thybris, caelo gratissimus amnis.</v><v>Hic mihi magna domus, celsis caput urbibus, exit.'</v><v>Dixit, deinde lacu fluvius se condidit alto,</v><v>ima petens; nox Aenean somnusque reliquit.</v><v>Surgit et aetherii spectans orientia solis</v><v>lumina rite cavis undam de flumine palmis</v><v>sustinet ac talis effundit ad aethera voces:</v><v>`Nymphae, Laurentes nymphae, genus amnibus unde est,</v><v>tuque, o Thybri tuo genitor cum flumine sancto,</v><v>accipite Aenean et tandem arcete periclis.</v><v>Quo te cumque lacus miserantem incommoda nostra</v><v>fonte tenet, quocumque solo pulcherrimus exis,</v><v>semper honore meo, semper celebrabere donis</v><v>corniger hesperidum fluvius regnator aquarum.</v><v>Adsis o tantum et propius tua numina firmes.'</v><v>sic memorat geminasque legit de classe biremis</v><v>remigioque aptat, socios simul instruit armis.</v><v>Ecce autem subitum atque oculis mirabile monstrum;</v><v>candida per silvam cum fetu concolor albo</v><v>procubuit viridique in litore conspicitur sus.</v><v>Quam pius Aeneas tibi enim, tibi, maxuma Iuno,</v><v>mactat sacra ferens et cum grege sistit ad aram.</v><v>Thybris ea fluvium, quam longa est, nocte tumentem</v><v>leniit, et tacita refluens ita substitit unda,</v><v>mitis ut in morem stagni placidaeque paludis</v><v>sterneret aequor aquis, remo ut luctamen abesset.</v><v>Ergo iter inceptum celerant rumore secundo;</v><v>labitur uncta vadis abies; mirantur et undae,</v><v>miratur nemus insuetum fulgentia longe</v><v>scuta virum fluvio pictasque innare carinas.</v><v>Olli remigio noctemque diemque fatigant</v><v>et longos superant flexus variisque teguntur</v><v>arboribus viridisque secant placido aequore silvas.</v><v>Sol medium caeli conscenderat igneus orbem,</v><v>cum muros arcemque procul ac rara domorum</v><v>tecta vident, quae nunc Romana potentia caelo</v><v>aequavit, tum res inopes Euandrus habebat:</v><v>ocius advertunt proras urbique propinquant.</v><v>Forte die sollemnem illo rex Arcas honorem</v><v>Amphitryoniadae magno divisque ferebat</v><v>ante urbem in luco. Pallas huic filius una,</v><v>una omnes iuvenum primi pauperque senatus</v><v>tura dabant, tepidusque cruor fumabat ad aras.</v><v>Ut celsas videre rates atque inter opacum</v><v>adlabi nemus et tacitis incumbere remis,</v><v>terrentur visu subito cunctique relictis</v><v>consurgunt mensis. Audax quos rumpere Pallas</v><v>sacra vetat raptoque volat telo obvius ipse</v><v>et procul e tumulo: `Iuvenes, quae causa subegit</v><v>ignotas temptare vias, quo tenditis?' inquit.</v><v>`Qui genus? Unde domo? Pacemne huc fertis an arma?'</v><v>Tum pater Aeneas puppi sic fatur ab alta</v><v>paciferaeque manu ramum praetendit olivae:</v><v>`Troiugenas ac tela vides inimica Latinis,</v><v>quos illi bello profugos egere superbo.</v><v>Euandrum petimus. Ferte haec et dicite lectos</v><v>Dardaniae venisse duces socia arma rogantis.'</v><v>Obstipuit tanto percussus nomine Pallas:</v><v>`Egredere o quicumque es' ait `coramque parentem</v><v>adloquere ac nostris succede penatibus hospes.'</v><v>excepitque manu dextramque amplexus inhaesit.</v><v>Progressi subeunt luco fluviumque relinquunt.</v><v>Tum regem Aeneas dictis adfatur amicis:</v><v>`Optume Graiugenum, cui me Fortuna precari</v><v>et vitta comptos voluit praetendere ramos,</v><v>non equidem extimui, Danaum quod ductor et Arcas</v><v>quodque a stirpe fores geminis coniunctus Atridis;</v><v>sed mea me virtus et sancta oracula divom</v><v>cognatique patres, tua terris didita fama,</v><v>coniunxere tibi et fatis egere volentem.</v><v>Dardanus, Iliacae primus pater urbis et auctor,</v><v>Electra, ut Grai perhibent. Atlantide cretus,</v><v>advehitur Teucros; Electram maxumus Atlas</v><v>edidit, aetherios umero qui sustinet orbes</v><v>vobis Mercurius pater est, quem candida Maia</v><v>Cyllenae gelido conceptum vertice fudit;</v><v>at Maiam, auditis si quicquam credimus, Atlas,</v><v>idem Atlas generat, caeli qui sidera tollit.</v><v>Sic genus amborum scindit se sanguine ab uno.</v><v>His fretus non legatos neque prima per artem</v><v>temptamenta tui pepigi: me, me ipse meumque</v><v>obieci caput et supplex ad limina veni.</v><v>Gens eadem, quae te, crudeli Daunia bello</v><v>insequitur; nos si pellant, nihil afore credunt,</v><v>quin omnem Hesperiam penitus sua sub iuga mittant</v><v>et mare quod supra teneant quodque adluit infra.</v><v>Accipe daque fidem: sunt nobis fortia bello</v><v>pectora, sunt animi et rebus spectata iuventus.'</v><v>Dixerat Aeneas. Ille os oculosque loquentis</v><v>iamdudum et totum lustrabat lumine corpus.</v><v>Tum sic pauca refert: `Ut te, fortissime Teucrum,</v><v>accipio agnoscoque libens! Ut verba parentis</v><v>et vocem Anchisae magni voltumque recordor!</v><v>Nam memini Hesionae visentem regna sororis</v><v>Laomedontiaden Priamum, Salamina petentem,</v><v>protinus Arcadiae gelidos invisere finis.</v><v>Tum mihi prima genas vestibat flore iuventas,</v><v>mirabarque duces Teucros, mirabar et ipsum</v><v>Laomedontiaden, sed cunctis altior ibat</v><v>Anchises: mihi mens iuvenali ardebat amore</v><v>compellare virum et dextrae coniungere dextram.</v><v>Accessi et cupidus Phenei sub moenia duxi.</v><v>Ille mihi insignem pharetram Lyciasque sagittas</v><v>discedens chlamydemque auro dedit intertextam</v><v>frenaque bina meus quae nunc habet aurea Pallas.</v><v>Ergo et quam petitis iuncta est mihi foedere dextra,</v><v>et lux cum primum terris se crastina reddet,</v><v>auxilio laetos dimittam opibusque iuvabo.</v><v>Interea sacra haec, quando huc venistis amici,</v><v>annua, quae differre nefas, celebrate faventes</v><v>nobiscum et iam nunc sociorum adsuescite mensis.'</v><v>Haec ubi dicta, dapes iubet et sublata reponi</v><v>pocula gramineoque viros locat ipse sedili</v><v>praecipuumque toro et villosi pelle leonis</v><v>accipit Aenean solioque invitat acerno.</v><v>Tum lecti iuvenes certatim araeque sacerdos</v><v>viscera tosta ferunt taurorum onerantque canistris</v><v>dona laboratae Cereris Bacchumque ministrant.</v><v>Vescitur Aeneas simul et Troiana iuventus</v><v>perpetui tergo bovis et lustralibus extis.</v><v>Postquam exempta fames et amor compressus edendi,</v><v>rex Euandrus ait: `Non haec sollemnia nobis,</v><v>has ex more dapes, hanc tanti numinis aram</v><v>vana superstitio veterumque ignara deorum</v><v>inposuit: saevis, hospes Troiane, periclis</v><v>servati facimus meritosque novamus honores.</v><v>Iam primum saxis suspensam hanc aspice rupem,</v><v>disiectae procul ut moles desertaque montis</v><v>stat domus et scopuli ingentem traxere ruinam.</v><v>Hic spelunca fuit, vasto summota recessu,</v><v>semihominis Caci facies quam dira tenebat</v><v>solis inaccessam radiis; semperque recenti</v><v>caede tepebat humus, foribusque adfixa superbis</v><v>ora virum tristi pendebant pallida tabo.</v><v>Huic monstro Volcanus erat pater: illius atros</v><v>ore vomens ignis magna se mole ferebat.</v><v>Attulit et nobis aliquando optantibus aetas</v><v>auxilium adventumque dei. Nam maximus ultor,</v><v>tergemini nece Geryonae spoliisque superbus</v><v>Alcides aderat taurosque hac victor agebat</v><v>ingentis, vallemque boves amnemque tenebant.</v><v>At furiis Caci mens effera, nequid inausum</v><v>aut intractatum scelerisve dolive fuisset,</v><v>quattuor a stabulis praestanti corpore tauros</v><v>avertit, totidem forma superante iuvencas;</v><v>atque hos, nequa forent pedibus vestigia rectis,</v><v>cauda in speluncam tractos versisque viarum</v><v>indiciis raptos saxo occultabat opaco:</v><v>quaerenti nulla ad speluncam signa ferebant.</v><v>Interea, cum iam stabulis saturata moveret</v><v>Amphytrioniades armenta abitumque pararet,</v><v>discessu mugire boves atque omne querelis</v><v>impleri nemus et colles clamore relinqui.</v><v>reddidit una boum vocem vastoque sub antro</v><v>mugiit et Caci spem custodita fefellit.</v><v>Hic vero Alcidae furiis exarserat atro</v><v>felle dolor: rapit arma manu nodisque gravatum</v><v>robur et aerii cursu petit ardua montis.</v><v>Tum primum nostri Cacum videre timentem</v><v>turbatumque oculis: fugit ilicet ocior Euro</v><v>speluncamque petit, pedibus timor addidit alas.</v><v>Ut sese inclusit ruptisque immane catenis</v><v>deiecit saxum, ferro quod et arte paterna</v><v>pendebat, fultosque emuniit obice postis,</v><v>ecce furens animis aderat Tirynthius omnemque</v><v>accessum lustrans huc ora ferebat et illuc,</v><v>dentibus infrendens. Ter totum fervidus ira</v><v>lustrat Aventini montem, ter saxea temptat</v><v>limina nequiquam, ter fessus valle resedit.</v><v>Stabat acuta silex, praecisis undique saxis</v><v>speluncae dorso insurgens, altissima visu,</v><v>dirarum nidis domus opportuna volucrum.</v><v>Hanc, ut prona iugo laevum incumbebat in amnem,</v><v>dexter in adversum nitens concussit et imis</v><v>avolsam solvit radicibus; inde repente</v><v>inpulit, inpulsu quo maximus intonat aether</v><v>dissultant ripae refluitque exterritus amnis.</v><v>At specus et Caci detecta apparuit ingens</v><v>regia, et umbrosae penitus patuere cavernae:</v><v>non secus ac siqua penitus vi terra dehiscens</v><v>infernas reseret sedes et regna recludat</v><v>pallida, dis invisa, superque immane barathrum</v><v>cernatur, trepident inmisso lumine manes.</v><v>Ergo insperata deprensum luce repente</v><v>inclusumque cavo saxo atque insueta rudentem</v><v>desuper Alcides telis premit omniaque arma</v><v>advocat et ramis vastisque molaribus instat.</v><v>Ille autem, neque enim fuga iam super ulla pericli,</v><v>faucibus ingentem fumum (mirabile dictu)</v><v>evomit involvitque domum caligine caeca,</v><v>prospectum eripiens oculis, glomeratque sub antro</v><v>fumiferam noctem commixtis igne tenebris.</v><v>Non tulit Alcides animis seque ipse per ignem</v><v>praecipiti iecit saltu, qua plurimus undam</v><v>fumus agit nebulaque ingens specus aestuat atra.</v><v>Hic Cacum in tenebris incendia vana vomentem</v><v>corripit in nodum complexus et angit inhaerens</v><v>elisos oculos et siccum sanguine guttur.</v><v>Panditur extemplo foribus domus atra revolsis,</v><v>abstractaeque boves abiurataeque rapinae</v><v>caelo ostenduntur, pedibusque informe cadaver</v><v>protrahitur. Nequeunt expleri corda tuendo</v><v>terribilis oculos, voltum villosaque saetis</v><v>pectora semiferi atque extinctos faucibus ignis.</v><v>Ex illo celebratus honos, laetique minores</v><v>servavere diem, primusque Potitius auctor</v><v>et domus Herculei custos Pinaria sacri.</v><v>Hanc aram luco statuit, quae maxuma semper</v><v>dicetur nobis et erit quae maxuma semper.</v><v>Quare agite, o iuvenes, tantarum in munere laudum</v><v>cingite fronde comas et pocula porgite dextris</v><v>communemque vocate deum et date vina volentes.'</v><v>Dixerat, Herculea bicolor cum populus umbra</v><v>velavitque comas foliisque innexa pependit</v><v>et sacer implevit dextram scyphus. Ocius omnes</v><v>in mensam laeti libant divosque precantur.</v><v>Devexo interea propior fit Vesper Olympo,</v><v>iamque sacerdotes primusque Potitius ibant,</v><v>pellibus in morem cincti, flammasque ferebant.</v><v>Instaurant epulas et mensae grata secundae</v><v>dona ferunt cumulantque oneratis lancibus aras.</v><v>tum Salii ad cantus incensa altaria circum</v><v>populeis adsunt evincti tempora ramis,</v><v>hic iuvenum chorus, ille senum; qui carmine laudes</v><v>Herculeas et facta ferunt: ut prima novercae</v><v>monstra manu geminosque premens eliserit angues,</v><v>ut bello egregias idem disiecerit urbes,</v><v>Troiamque Oechaliamque, ut duros mille labores</v><v>rege sub Eurystheo fatis Iunonis iniquae</v><v>pertulerit. `Tu nubigenas, invicte, bimembris</v><v>Hylaeeumque Pholumque, manu, tu Cresia mactas</v><v>prodigia et vastum Nemeae sub rupe leonem.</v><v>Te Stygii tremuere lacus, te ianitor Orci</v><v>ossa super recubans antro semesa cruento;</v><v>nec te ullae facies, non terruit ipse Typhoeus,</v><v>arduus arma tenens; non te rationis egentem</v><v>Lernaeus turba capitum circumstetit anguis.</v><v>Salve, vera Iovis proles, decus addite divis,</v><v>et nos et tua dexter adi pede sacra secundo.'</v><v>Talia carminibus celebrant; super omnia Caci</v><v>speluncam adiciunt spirantemque ignibus ipsum.</v><v>Consonat omne nemus strepitu collesque resultant.</v><v>Exim se cuncti divinis rebus ad urbem</v><v>perfectis referunt. Ibat rex obsitus aevo</v><v>et comitem Aenean iuxta natumque tenebat</v><v>ingrediens varioque viam sermone levabat.</v><v>miratur facilisque oculos fert omnia circum</v><v>Aeneas capiturque locis et singula laetus</v><v>exquiritque auditque virum monimenta priorum.</v><v>Tum rex Euandrus, Romanae conditor arcis:</v><v>`Haec nemora indigenae fauni nymphaeque tenebant</v><v>gensque virum truncis et duro robore nata,</v><v>quis neque mos neque cultus erat, nec iungere tauros</v><v>aut componere opes norant aut parcere parto,</v><v>sed rami atque asper victu venatus alebat.</v><v>Primus ab aetherio venit Saturnus Olympo,</v><v>arma Iovis fugiens et regnis exsul ademptis.</v><v>Is genus indocile ac dispersum montibus altis</v><v>composuit legesque dedit Latiumque vocari</v><v>maluit, his quoniam latuisset tutis in oris.</v><v>Aurea quae perhibent illo sub rege fuere</v><v>saecula. Sic placida populos in pace regebat,</v><v>deterior donec paulatim ac decolor aetas</v><v>et belli rabies et amor successit habendi.</v><v>Tum manus Ausonia et gentes venere Sicanae,</v><v>saepius et nomen posuit Saturnia tellus;</v><v>tum reges asperque immani corpore Thybris,</v><v>a quo post Itali fluvium cognomine Thybrim</v><v>diximus, amisit verum vetus Albula nomen;</v><v>me pulsum patria pelagique extrema sequentem</v><v>Fortuna omnipotens et ineluctabile fatum</v><v>his posuere locis matrisque egere tremenda</v><v>Carmentis nymphae monita et deus auctor Apollo.</v><v>Vix ea dicta: dehinc progressus monstrat et aram</v><v>et Carmentalem Romani nomine portam</v><v>quam memorant, nymphae priscum Carmentis honorem,</v><v>vatis fatidicae, cecinit quae prima futuros</v><v>Aeneadas magnos et nobile Pallanteum.</v><v>Hinc lucum ingentem quem Romulus acer Asylum</v><v>rettulit et gelida monstrat sub rupe Lupercal,</v><v>Parrhasio dictum Panos de more Lycaei.</v><v>Nec non et sacri monstrat nemus Argileti</v><v>testaturque locum et letum docet hospitis Argi.</v><v>Hinc ad Tarpeiam sedem et Capitolia ducit,</v><v>aurea nunc, olim silvestribus horrida dumis.</v><v>Iam tum religio pavidos terrebat agrestis</v><v>dira loci, iam tum silvam saxumque tremebant.</v><v>Hoc nemus, hunc,' inquit, `frondoso vertice collem</v><v>(quis deus incertum est) habitat deus: Arcades ipsum</v><v>credunt se vidisse Iovem, cum saepe nigrantem</v><v>aegida concuteret dextra nimbosque cieret.</v><v>Haec duo praeterea disiectis oppida muris,</v><v>reliquias veterumque vides monimenta virorum.</v><v>Hanc Ianus pater, hanc Saturnus condidit arcem:</v><v>Ianiculum huic, illi fuerat Saturnia nomen.'</v><v>Talibus inter se dictis ad tecta subibant</v><v>pauperis Euandri passimque armenta videbant</v><v>Romanoque foro et lautis mugire Carinis.</v><v>Ut ventum ad sedes: `Haec,' inquit, `limina victor</v><v>Alcides subiit, haec illum regia cepit.</v><v>Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum</v><v>finge deo rebusque veni non asper egenis.'</v><v>dixit et angusti subter fastigia tecti</v><v>ingentem Aenean duxit stratisque locavit</v><v>effultum foliis et pelle Libystidis ursae.</v><v>Nox ruit et fuscis tellurem amplectitur alis.</v><v>At Venus haud animo nequiquam exterrita mater</v><v>Laurentumque minis et duro mota tumultu</v><v>Volcanum adloquitur thalamoque haec coniugis aureo</v><v>incipit et dictis divinum adspirat amorem:</v><v>`Dum bello Argolici vastabant Pergama reges</v><v>debita casurasque inimicis ignibus arces,</v><v>non ullum auxilium miseris, non arma rogavi</v><v>artis opisque tuae nec te, carissime coniunx,</v><v>incassumve tuos volui exercere labores,</v><v>quamvis et Priami deberem plurima natis</v><v>et durum Aeneae flevissem saepe laborem.</v><v>Nunc Iovis imperiis Rutulorum constitit oris:</v><v>ergo eadem supplex venio et sanctum mihi numen</v><v>arma rogo genetrix nato. Te filia Nerei,</v><v>te potuit lacrimis Tithonia flectere coniunx.</v><v>Aspice qui coeant populi, quae moenia clausis</v><v>ferrum acuant portis in me exscidiumque meorum.'</v><v>Dixerat et niveis hinc atque hinc diva lacertis</v><v>cunctantem amplexu molli fovet. Ille repente</v><v>accepit solitam flammam, notusque medullas</v><v>intravit calor et labefacta per ossa cucurrit:</v><v>non secus atque olim tonitru cum rupta corusco</v><v>ignea rima micans percurrit lumine nimbos.</v><v>Sensit laeta dolis et formae conscia coniunx.</v><v>Tum pater aeterno fatur devinctus amore:</v><v>`Quid causas petis ex alto? Fiducia cessit</v><v>quo tibi, diva, mei? Similis si cura fuisset,</v><v>tum quoque fas nobis Teucros armare fuisset:</v><v>nec pater omnipotens Troiam nec fata vetabant</v><v>stare decemque alios Priamum superesse per annos.</v><v>Et nunc, si bellare paras atque haec tibi mens est,</v><v>quidquid in arte mea possum promittere curae,</v><v>quod fieri ferro liquidove potest electro,</v><v>quantum ignes animaeque valent, absiste precando</v><v>viribus indubitare tuis.' Ea verba locutus</v><v>optatos dedit amplexus placidumque petivit</v><v>coniugis infusus gremio per membra soporem.</v><v>Inde ubi prima quies medio iam noctis abactae</v><v>curriculo expulerat somnum, cum femina primum,</v><v>cui tolerare colo vitam tenuique Minerva</v><v>impositum, cinerem et sopitos suscitat ignes,</v><v>noctem addens operi, famulasque ad lumina longo</v><v>exercet penso, castum ut servare cubile</v><v>coniugis et possit parvos educere natos:</v><v>haud secus Ignipotens nec tempore segnior illo</v><v>mollibus e stratis opera ad fabrilia surgit.</v><v>Insula Sicanium iuxta latus Aeoliamque</v><v>erigitur Liparen, fumantibus ardua saxis,</v><v>quam subter specus et Cyclopum exesa caminis</v><v>antra Aetnaea tonant validique incudibus ictus</v><v>auditi referunt gemitus striduntque cavernis</v><v>stricturae Chalybum et fornacibus ignis anhelat,</v><v>Volcani domus et Volcania nomine tellus.</v><v>Hoc tunc ignipotens caelo descendit ab alto.</v><v>Ferrum exercebant vasto Cyclopes in antro,</v><v>Brontesque Steropesque et nudus membra Pyragmon.</v><v>His informatum manibus iam parte polita</v><v>fulmen erat, toto genitor quae plurima caelo</v><v>deicit in terras, pars inperfecta manebat.</v><v>Tris imbris torti radios, tris nubis aquosae</v><v>addiderant, rutili tris ignis et alitis austri:</v><v>fulgores nunc horrificos sonitumque metumque</v><v>miscebant operi flammisque sequacibus iras.</v><v>Parte alia Marti currumque rotasque volucris</v><v>instabant, quibus ille viros, quibus excitat urbes;</v><v>aegidaque horriferam, turbatae Palladis arma,</v><v>certatim squamis serpentum auroque polibant</v><v>conexosque anguis ipsamque in pectore divae</v><v>Gorgona, desecto vertentem lumina collo.</v><v>`Tollite cuncta,' inquit, `coeptosque auferte labores,</v><v>Aetnaei Cyclopes, et huc advertite mentem:</v><v>arma acri facienda viro. Nunc viribus usus,</v><v>nunc manibus rapidis, omni nunc arte magistra.</v><v>Praecipitate moras.' Nec plura effatus; at illi</v><v>ocius incubuere omnes pariterque laborem</v><v>sortiti. Fluit aes rivis aurique metallum,</v><v>volnificusque chalybs vasta fornace liquescit.</v><v>Ingentum clipeum informant, unum omnia contra</v><v>tela Latinorum, septenosque orbibus orbes</v><v>impediunt. Alii ventosis follibus auras</v><v>accipiunt redduntque, alii stridentia tingunt</v><v>aera lacu. Gemit impositis incudibus antrum.</v><v>Illi inter sese multa vi bracchia tollunt</v><v>in numerum versantque tenaci forcipe massam.</v><v>Haec pater Aeoliis properat dum Lemnius oris,</v><v>Euandrum ex humili tecto lux suscitat alma</v><v>et matutini volucrum sub culmine cantus.</v><v>Consurgit senior tunicaque inducitur artus</v><v>et Tyrrhena pedum circumdat vincula plantis;</v><v>tum lateri atque umeris Tegeaeum subligat ensem,</v><v>demissa ab laeva pantherae terga retorquens.</v><v>Nec non et gemini custodes limine ab alto</v><v>praecedunt gressumque canes comitantur erilem.</v><v>Hospitis Aeneae sedem et secreta petebat</v><v>sermonum memor et promissi muneris heros.</v><v>Nec minus Aeneas se matutinus agebat.</v><v>Filius huic Pallas, illi comes ibat Achates.</v><v>Congressi iungunt dextras mediisque residunt</v><v>aedibus et licito tandem sermone fruuntur.</v><v>Rex prior haec:</v><v>`Maxume Teucrorum ductor, quo sospite numquam</v><v>res equidem Troiae victas aut regna fatebor,</v><v>nobis ad belli auxilium pro nomine tanto</v><v>exiguae vires: hinc Tusco claudimur amni,</v><v>hinc Rutulus premit et murum circumsonat armis.</v><v>Sed tibi ego ingentis populos opulentaque regnis</v><v>iungere castra paro, quam fors inopina salutem</v><v>ostentat: fatis huc te poscentibus adfers.</v><v>Haud procul hinc saxo incolitur fundata vetusto</v><v>urbis Agyllinae sedes, ubi Lydia quondam</v><v>gens, bello praeclara, iugis insedit Etruscis.</v><v>Hanc multos florentem annos rex deinde superbo</v><v>imperio et saevis tenuit Mezentius armis.</v><v>Quid memorem infandas caedes, quid facta tyranni</v><v>effera? Di capiti ipsius generique reservent!</v><v>Mortua quin etiam iungebat corpora vivis</v><v>componens manibusque manus atque oribus ora,</v><v>tormenti genus, et sanie taboque fluentis</v><v>complexu in misero longa sic morte necabat.</v><v>at fessi tandem cives infanda furentem</v><v>armati circumsistunt ipsumque domumque,</v><v>obtruncant socios, ignem ad fastigia iactant.</v><v>Ille inter caedem Rutulorum elapsus in agros</v><v>confugere et Turni defendier hospitis armis.</v><v>Ergo omnis furiis surrexit Etruria iustis:</v><v>regem ad supplicium praesenti Marte reposcunt.</v><v>his ego te, Aenea, ductorem milibus addam.</v><v>Toto namque fremunt condensae litore puppes</v><v>Signaque ferre iubent; retinet longaevus haruspex</v><v>fata canens,»O Maeoniae delecta iuventus,</v><v>flos veterum virtusque virum, quos iustus in hostem</v><v>fert dolor et merita accendit Mezentius ira,</v><v>nulli fas Italo tantam subiungere gentem:</v><v>externos optate duces''; tum Etrusca resedit</v><v>hoc acies campo, monitis exterrita divom.</v><v>Ipse oratores ad me regnique coronam</v><v>cum sceptro misit mandatque insignia Tarchon,</v><v>succedam castris Tyrrhenaque regna capessam.</v><v>Sed mihi tarda gelu saeclisque effeta senectus</v><v>invidet imperium seraeque ad fortia vires.</v><v>natum exhortarer, ni mixtus matre Sabella</v><v>hinc partem patriae traheret. Tu, cuius et annis</v><v>et generi fatum indulgent, quem numina poscunt,</v><v>ingredere, o Teucrum atque Italum fortissime ductor.</v><v>hunc tibi praeterea, spes et solacia nostri,</v><v>Pallanta adiungam; sub te tolerare magistro</v><v>militiam et grave Martis opus, tua cernere facta</v><v>adsuescat primis et te miretur ab annis.</v><v>Arcadas huic equites bis centum, robora pubis</v><v>lecta dabo totidemque suo tibi nomine Pallas.'</v><v>Vix ea fatus erat, defixique ora tenebant</v><v>Aeneas Anchisiades et fidus Achates</v><v>multaque dura suo tristi cum corde putabant,</v><v>ni signum caelo Cytherea dedisset aperto.</v><v>Namque inproviso vibratus ab aethere fulgor</v><v>cum sonitu venit, et ruere omnia visa repente</v><v>Tyrrhenusque tubae mugire per aethera clangor.</v><v>Suspiciunt, iterum atque iterum fragor increpat ingens:</v><v>arma inter nubem caeli regione serena</v><v>per sudum rutilare vident et pulsa tonare.</v><v>Obstipuere animis alii, sed Troius heros</v><v>agnovit sonitum et divae promissa parentis.</v><v>Tum memorat: `Ne vero, hospes, ne quaere profecto,</v><v>quem casum portenta ferant: ego poscor Olympo.</v><v>Hoc signum cecinit missuram diva creatrix,</v><v>si bellum ingrueret, Volcaniaque arma per auras</v><v>laturam auxilio.</v><v>Heu quantae miseris caedes Laurentibus instant;</v><v>quas poenas mihi, Turne, dabis; quam multa sub undas</v><v>scuta virum galeasque et fortia corpora volves,</v><v>Thybri pater! Poscant acies et foedera rumpant.'</v><v>Haec ubi dicta dedit, solio se tollit ab alto</v><v>et primum Herculeis sopitas ignibus aras</v><v>excitat hesternumque larem parvosque penatis</v><v>laetus adit: mactant lectas de more bidentis</v><v>Euandrus pariter, pariter Troiana iuventus.</v><v>Post hinc ad navis graditur sociosque revisit.</v><v>Quorum de numero qui sese in bella sequantur</v><v>praestantis virtute legit; pars cetera prona</v><v>fertur aqua segnisque secundo defluit amni,</v><v>nuntia ventura Ascanio rerumque patrisque.</v><v>Dantur equi Teucris Tyrrhena petentibus arva;</v><v>ducunt exsortem Aeneae, quem fulva leonis</v><v>pellis obit totum, praefulgens unguibus aureis.</v><v>Fama volat parvam subito volgata per urbem,</v><v>ocius ire equites Tyrrheni ad litora regis.</v><v>vota metu duplicant matres, propiusque periclo</v><v>it timor, et maior Martis iam apparet imago.</v><v>tum pater Evandrus dextram complexus euntis</v><v>haeret. inexpletus lacrimans, ac talia fatur:</v><v>`O mihi praeteritos referat si Iuppiter annos,</v><v>(qualis eram, cum primam aciem Praeneste sub ipsa</v><v>stravi scutorumque incendi victor acervos</v><v>et regem hac Erulum dextra sub Tartara misi,</v><v>nascenti cui tris animas Feronia mater</v><v>(horrendum dictu) dederat; terna arma movenda,</v><v>ter Leto sternendus erat; cui tunc tamen omnis</v><v>abstulit haec animas dextra et totidem exuit armis:</v><v>non ego nunc dulci amplexu divellerer usquam,</v><v>nate, tuo, neque finitimo Mezentius umquam</v><v>huic capiti insultans tot ferro saeva dedisset</v><v>funera, tam multis viduasset civibus urbem.</v><v>At vos, o superi, et divom tu maxume rector</v><v>Iuppiter, Arcadii, quaeso, miserescite regis</v><v>et patrias audite preces. Si numina vestra</v><v>incolumem Pallanta mihi, si fata reservant,</v><v>si visurus eum vivo et venturus in unum:</v><v>vitam oro, patior quemvis durare laborem.</v><v>Sin aliquem infandum casum, Fortuna, minaris:</v><v>nunc O nunc liceat crudelem abrumpere vitam,</v><v>dum curae ambiguae, dum spes incerta futuri,</v><v>dum te, care puer, mea sera et sola voluptas,</v><v>complexu teneo, gravior neu nuntius auris</v><v>volneret.' Haec genitor digressu dicta supremo</v><v>fundebat: famuli conlapsum in tecta ferebant.</v><v>Iamque adeo exierat portis equitatus apertis,</v><v>Aeneas inter primos et fidus Achates,</v><v>inde alii Troiae proceres, ipse agmine Pallas</v><v>in medio chlamyde et pictis conspectus in armis:</v><v>qualis ubi Oceani perfusus Lucifer unda,</v><v>quem Venus ante alios astrorum diligit ignis,</v><v>extulit os sacrum caelo tenebrasque resolvit.</v><v>Stant pavidae in muris matres oculisque sequuntur</v><v>pulveream nubem et fulgentis aere catervas.</v><v>Olli per dumos, qua proxuma meta viarum,</v><v>armati tendunt; it clamor, et agmine facto</v><v>quadrupedante putrem sonitu quatit ungula campum.</v><v>Est ingens gelidum lucus prope Caeritis amnem,</v><v>religione patrum late sacer; undique colles</v><v>inclusere cavi et nigra nemus abiete cingunt.</v><v>Silvano fama est veteres sacrasse Pelasgos,</v><v>arvorum pecorisque deo, lucumque diemque,</v><v>qui primi finis aliquando habuere Latinos:</v><v>haud procul hinc Tarcho et Tyrrheni tuta tenebant</v><v>castra locis, celsoque omnis de colle videri</v><v>iam poterat legio et latis tendebat in arvis.</v><v>Huc pater Aeneas et bello lecta iuventus</v><v>succedunt fessique et equos et corpora curant.</v><v>At Venus aetherios inter dea candida nimbos</v><v>dona ferens aderat; natumque in valle reducta</v><v>ut procul egelido secretum flumine vidit,</v><v>talibus adfata est dictis seque obtulit ultro:</v><v>`En perfecta mei promissa coniugis arte</v><v>munera, ne mox aut Laurentis, nate, superbos</v><v>aut acrem dubites in proelia poscere Turnum:'</v><v>Dixit et amplexus nati Cytherea petivit,</v><v>arma sub adversa posuit radiantia quercu.</v><v>Ille, deae donis et tanto laetus honore,</v><v>expleri nequit atque oculos per singula volvit</v><v>miraturque interque manus et bracchia versat</v><v>terribilem cristis galeam flammasque vomentem</v><v>fatiferumque ensem, loricam ex aere rigentem</v><v>sanguineam ingentem, qualis cum caerula nubes</v><v>solis inardescit radiis longeque refulget;</v><v>tum levis ocreas electro auroque recocto</v><v>hastamque et clipei non enarrabile textum.</v><v>Illic res Italas Romanorumque triumphos</v><v>haud vatum ignarus venturique inscius aevi</v><v>fecerat ignipotens, illic genus omne futurae</v><v>stirpis ab Ascanio. pugnataque in ordine bella.</v><v>fecerat et viridi fetam Mavortis in antro</v><v>procubuisse lupam, geminos huic ubera circum</v><v>ludere pendentis pueros et lambere matrem</v><v>impavidos, illam tereti cervice reflexa</v><v>mulcere alternos et corpora fingere lingua.</v><v>Nec procul hinc Romam et raptas sine more Sabinas</v><v>consessu caveae magnis circensibus actis</v><v>addiderat subitoque novum consurgere bellum</v><v>Romulidis Tatioque seni Curibusque severis.</v><v>Post idem inter se posito certamine reges</v><v>armati Iovis ante aram paterasque tenentes</v><v>stabant et caesa iungebant foedera porca.</v><v>Haud procul inde citae Mettum in diversa quadrigae</v><v>distulerant, at tu dictis, Albane, maneres,</v><v>raptabatque viri mendacis viscera Tullus</v><v>per silvam, et sparsi rorabant sanguine vepres.</v><v>Nec non Tarquinium eiectum Porsenna iubebat</v><v>accipere ingentique urbem obsidione premebat:</v><v>Aeneadae in ferrum pro libertate ruebant.</v><v>Illum indignanti similem similemque minanti</v><v>aspiceres, pontem auderet quia vellere Cocles</v><v>et fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis.</v><v>In summo custos Tarpeiae Manlius arcis</v><v>stabat pro templo et Capitolia celsa tenebat,</v><v>Romuleoque recens horrebat regia culmo.</v><v>Atque hic auratis volitans argenteus anser</v><v>porticibus Gallos in limine adesse canebat.</v><v>Galli per dumos aderant arcemque tenebant,</v><v>defensi tenebris et dono noctis opacae:</v><v>aurea caesaries ollis atque aurea vestis,</v><v>virgatis lucent sagulis, tum lactea colla</v><v>auro innectuntur, duo quisque Alpina coruscant</v><v>gaesa manu, scutis protecti corpora longis.</v><v>Hic exsultantis Salios nudosque Lupercos</v><v>lanigerosque apices et lapsa ancilia caelo</v><v>extuderat, castae ducebant sacra per urbem</v><v>pilentis matres in mollibus. Hinc procul addit</v><v>Tartareas etiam sedes, alta ostia Ditis,</v><v>et scelerum poenas et te, Catilina, minaci</v><v>pendentem scopulo Furiarumque ora trementem,</v><v>secretosque pios, his dantem iura Catonem.</v><v>Haec inter tumidi late maris ibat imago</v><v>aurea, sed fluctu spumabant caerula cano;</v><v>et circum argento clari delphines in orbem</v><v>aequora verrebant caudis aestumque secabant.</v><v>In medio classis aeratas, Actia bella,</v><v>cernere erat, totumque instructo Marte videres</v><v>fervere Leucaten auroque effulgere fluctus.</v><v>Hinc Augustus agens Italos in proelia Caesar</v><v>cum patribus populoque, penatibus et magnis dis,</v><v>stans celsa in puppi; geminas cui tempora flammas</v><v>laeta vomunt patriumque aperitur vertice sidus.</v><v>Parte alia ventis et dis Agrippa secundis</v><v>arduus agmen agens; cui, belli insigne superbum,</v><v>tempora navali fulgent rostrata corona.</v><v>Hinc ope barbarica variisque Antonius armis,</v><v>victor ab Aurorae populis et litore rubro,</v><v>Aegyptum viresque Orientis et ultima secum</v><v>Bactra vehit, sequiturque (nefas) Aegyptia coniunx.</v><v>Una omnes ruere, ac totum spumare reductis</v><v>convolsum remis rostrisque tridentibus aequor.</v><v>alta petunt: pelago credas innare revolsas</v><v>Cycladas aut montis concurrere montibus altos,</v><v>tanta mole viri turritis puppibus instant.</v><v>stuppea flamma manu telisque volatile ferrum</v><v>spargitur, arva nova Neptunia caede rubescunt.</v><v>Regina in mediis patrio vocat agmina sistro</v><v>necdum etiam geminos a tergo respicit anguis.</v><v>omnigenumque deum monstra et latrator Anubis</v><v>contra Neptunum et Venerem contraque Minervam</v><v>tela tenent. Saevit medio in certamine Mavors</v><v>caelatus ferro tristesque ex aethere Dirae,</v><v>et scissa gaudens vadit Discordia palla,</v><v>quam cum sanguineo sequitur Bellona flagello.</v><v>Actius haec cernens arcum tendebat Apollo</v><v>desuper: omnis eo terrore Aegyptus et Indi,</v><v>omnis Arabs, omnes vertebant terga Sabaei.</v><v>Ipsa videbatur ventis regina vocatis</v><v>vela dare et laxos iam iamque inmittere funis.</v><v>Illam inter caedes pallentem morte futura</v><v>fecerat Ignipotens undis et Iapyge ferri,</v><v>contra autem magno maerentem corpore Nilum</v><v>pandentemque sinus et tota veste vocantem</v><v>caeruleum in gremium latebrosaque flumina victos.</v><v>At Caesar, triplici invectus Romana triumpho</v><v>moenia, dis Italis votum inmortale sacrabat,</v><v>maxuma tercentum totam delubra per urbem.</v><v>Laetitia ludisque viae plausuque fremebant;</v><v>omnibus in templis matrum chorus, omnibus arae;</v><v>ante aras terram caesi stravere iuvenci.</v><v>Ipse, sedens niveo candentis limine Phoebi,</v><v>dona recognoscit populorum aptatque superbis</v><v>postibus; incedunt victae longo ordine gentes,</v><v>quam variae linguis, habitu tam vestis et armis.</v><v>Hic Nomadum genus et discinctos Mulciber Afros,</v><v>hic Lelegas Carasque sagittiferosque Gelonos</v><v>finxerat; Euphrates ibat iam mollior undis,</v><v>extremique hominum Morini, Rhenusque bicornis,</v><v>indomitique Dahae, et pontem indignatus Araxes.</v><v>Talia per clipeum Volcani, dona parentis,</v><v>miratur rerumque ignarus imagine gaudet,</v><v>attollens umero famamque et fata nepotum.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER IX</p></title><poem><stanza><v>ATQUE ea diversa penitus dum parte geruntur,</v><v>Irim de caelo misit Saturnia Iuno</v><v>audacem ad Turnum. Luco tum forte parentis</v><v>Pilumni Turnus sacrata valle sedebat.</v><v>Ad quem sic roseo Thaumantias ore locuta est:</v><v>`Turne, quod optanti divom promittere nemo</v><v>auderet, volvenda dies en attulit ultro.</v><v>Aeneas urbe et sociis et classe relicta</v><v>sceptra Palatini sedemque petit Euandri.</v><v>Nec satis: extremas Corythi penetravit ad urbes</v><v>Lydorumque manum collectos armat agrestis.</v><v>Quid dubitas? Nunc tempus equos, nunc poscere currus.</v><v>Rumpe moras omnis et turbata arripe castra.'</v><v>Dixit et in caelum paribus se sustulit alis</v><v>ingentemque fuga secuit sub nubibus arcum.</v><v>Adgnovit iuvenis duplicisque ad sidera palmas</v><v>sustulit ac tali fugientem est voce secutus:</v><v>`Iri, decus caeli, quis te mihi nubibus actam</v><v>detulit in terras? Unde haec tam clara repente</v><v>tempestas? Medium video discedere caelum</v><v>palantisque polo stellas. Sequor omina tanta,</v><v>quisquis in arma vocas.' Et sic effatus ad undam</v><v>processit summoque hausit de gurgite lymphas,</v><v>multa deos orans, oneravitque aethera votis.</v><v>Iamque omnis campis exercitus ibat apertis,</v><v>dives equum, dives pictai vestis et auri;</v><v>Messapus primas acies, postrema coercent</v><v>Tyrrhidae iuvenes, medio dux agmine Turnus,</v><v><emphasis>[vertitur arma tenens et toto vertice supra est.]</emphasis></v><v>Ceu septem surgens sedatis amnibus altus</v><v>per tacitum Ganges aut pingui flumine Nilus</v><v>cum refluit campis et iam se condidit alveo.</v><v>Hic subitam nigro glomerari pulvere nubem</v><v>prospiciunt Teucri ac tenebras insurgere campis.</v><v>Primus ab adversa conclamat mole Caicus:</v><v>`Quis globus, o cives, caligine volvitur atra?</v><v>Ferte citi ferrum, date tela, ascendite muros,</v><v>hostis adest, heia!' Ingenti clamore per omnis</v><v>condunt se Teucri portas et moenia complent.</v><v>Namque ita discedens praeceperat optumus armis</v><v>Aeneas: siqua interea fortuna fuisset,</v><v>neu struere auderent aciem neu credere campo;</v><v>castra modo et tutos servarent aggere muros.</v><v>Ergo etsi conferre manum pudor iraque monstrat,</v><v>obiciunt portas tamen et praecepta facessunt</v><v>armatique cavis expectant turribus hostem.</v><v>Turnus ut ante volans tardum praecesserat agmen</v><v>viginti lectis equitum comitatus, et urbi</v><v>improvisus adest; maculis quem Thracius albis</v><v>portat equus cristaque tegit galea aurea rubra.</v><v>`Ecquis erit, mecum, iuvenes, qui primus in hostem?</v><v>En,' ait et iaculum attorquens emittit in auras,</v><v>principium pugnae, et campo sese arduus infert.</v><v>Clamore excipiunt socii fremituque sequuntur</v><v>horrisono: Teucrum mirantur inertia corda,</v><v>non aequo dare se campo, non obvia ferre</v><v>arma viros, sed castra fovere. Huc turbidus atque huc</v><v>lustrat equo muros aditumque per avia quaerit.</v><v>Ac veluti pleno lupus insidiatus ovili</v><v>cum fremit ad caulas, ventos perpessus et imbris,</v><v>nocte super media; tuti sub matribus agni</v><v>balatum exercent, ille asper et improbus ira</v><v>saevit in absentis, collecta fatigat edendi</v><v>ex longo rabies et siccae sanguine fauces:</v><v>haud aliter Rutulo muros et castra tuenti</v><v>ignescunt irae, duris dolor ossibus ardet.</v><v>Qua temptet ratione aditus et quae via clausos</v><v>excutiat Teucros vallo atque effundat in aequum?</v><v>Classem, quae lateri castrorum adiuncta latebat,</v><v>aggeribus saeptam circum et fluvialibus undis,</v><v>invadit sociosque incendia poscit ovantis</v><v>atque manum pinu flagranti fervidus implet.</v><v>Tum vero incumbunt, urget praesentia Turni,</v><v>atque omnis facibus pubes accingitur atris.</v><v>Diripuere focos; piceum fert fumida lumen</v><v>taeda et commixtam Volcanus ad astra favillam.</v><v>Quis deus, o musae, tam saeva incendia Teucris</v><v>avertit? Tantos ratibus quis depulit ignes?</v><v>Dicite. Prisca fides facto, sed fama perennis.</v><v>Tempore quo primum Phrygia formabat in Ida</v><v>Aeneas classem et pelagi petere alta parabat,</v><v>ipsa deum fertur genetrix Berecyntia magnum</v><v>vocibus his adfata Iovem: `Da, nate, petenti,</v><v>quod tua cara parens domito te poscit Olympo.</v><v><emphasis>[Pinea silva mihi, multos dilecta per annos]</emphasis></v><v>lucus in arce fuit summa, quo sacra ferebant,</v><v>nigranti picea trabibusque obscurus acernis:</v><v>has ego Dardanio iuveni, cum classis egeret,</v><v>laeta dedi; nunc sollicitam timor anxius angit.</v><v>Solve metus atque hoc precibus sine posse parentem:</v><v>ne cursu quassatae ullo neu turbine venti</v><v>vincantur, prosit nostris in montibus ortas.'</v><v>Filius huic contra, torquet qui sidera mundi:</v><v>`O genetrix, quo fata vocas, aut quid petis istis?</v><v>Mortaline manu factae immortale carinae</v><v>fas habeant certusque incerta pericula lustret</v><v>Aeneas? Cui tanta deo permissa potestas?</v><v>Immo ubi defunctae finem portusque tenebunt</v><v>Ausonios olim, quaecumque evaserit undis</v><v>Dardaniumque ducem Laurentia vexerit arva,</v><v>mortalem eripiam formam magnique iubebo</v><v>aequoris esse deas, qualis Nereia Doto</v><v>et Galatea secant spumantem pectore pontum.</v><v>Dixerat idque ratum Stygii per flumina fratris,</v><v>per pice torrentis atraque voragine ripas</v><v>adnuit et totum nutu tremefecit Olympum.</v><v>Ergo aderat promissa dies et tempora Parcae</v><v>debita complerant, cum Turni iniuria Matrem</v><v>admonuit ratibus sacris depellere taedas.</v><v>Hic primum nova lux oculis offulsit et ingens</v><v>visus ab Aurora caelum transcurrere nimbus</v><v>Idaeique chori; tum vox horrenda per auras</v><v>excidit et Troum Rutulorumque agmina complet:</v><v>`Ne trepidate meas, Teucri, defendere navis</v><v>neve armate manus: maria ante exurere Turno</v><v>quam sacras dabitur pinus. Vos ite solutae,</v><v>ite deae pelagi: genetrix iubet.' Et sua quaeque</v><v>continuo puppes abrumpunt vincula ripis</v><v>delphinumque modo demersis aequora rostris</v><v>ima petunt. Hinc virgineae (mirabile monstrum)</v><v>quot prius aeratae steterant ad litora prorae</v><v>reddunt se totidem facies pontoque feruntur.</v><v>Obstipuere animis Rutuli, conterritus ipse</v><v>turbatis Messapus equis, cunctatur et amnis</v><v>rauca sonans revocatque pedem Tiberinus ab alto.</v><v>At non audaci Turno fiducia cessit;</v><v>ultro animos tollit dictis atque increpat ultro:</v><v>Troianos haec monstra petunt, his Iuppiter ipse</v><v>auxilium solitum eripuit, non tela neque ignes</v><v>exspectans Rutulos. Ergo maria invia Teucris</v><v>nec spes ulla fugae: rerum pars altera adempta est.</v><v>Terra autem in nostris manibus, tot milia gentes</v><v>arma ferunt Italae. Nil me fatalia terrent,</v><v>siqua Phryges prae se iactant, responsa deorum:</v><v>sat fatis Venerique datum, tetigere quod arva</v><v>fertilis Ausoniae Troes. Sunt et mea contra</v><v>fata mihi, ferro sceleratam exscindere gentem,</v><v>coniuge praerepta: nec solos tangit Atridas</v><v>iste dolor solisque licet capere arma Mycenis.</v><v>Sed periisse semel satis est: peccare fuisset</v><v>ante satis penitus modo non genus omne perosos</v><v>femineum. Quibus haec medii fiducia valli</v><v>fossarumque morae, leti discrimina parva,</v><v>dant animos. At non viderunt moenia Troiae</v><v>Neptuni fabricata manu considere in ignis?</v><v>`Sed vos, o lecti, ferro qui scindere vallum</v><v>apparat et mecum invadit trepidantia castra.'</v><v>Non armis mihi Volcani, non mille carinis</v><v>est opus in Teucros; addant se protinus omnes</v><v>Etrusci socios, tenebras et inertia furta</v><v>Palladii caesis summae custodibus arcis</v><v>ne timeant, nec equi caeca condemur in alvo:</v><v>luce palam certum est igni circumdare muros.</v><v>Haud sibi cum Danais rem faxo et pube Pelasga</v><v>esse ferant, decumum quos distulit Hector in annum.</v><v>Nunc adeo, melior quoniam pars acta diei,</v><v>quod superest, laeti bene gestis corpora rebus</v><v>procurate, viri, et pugnam sperate parari.'</v><v>Interea vigilum excubiis obsidere portas</v><v>cura datur Messapo et moenia cingere flammis.</v><v>Bis septem Rutuli, muros qui milite servent,</v><v>delecti; ast illos centeni quemque sequuntur</v><v>purpurei cristis iuvenes auroque corusci.</v><v>Discurrunt variantque vices fusique per herbam</v><v>indulgent vino et vertunt crateras aenos.</v><v>Conlucent ignes, noctem custodia ducit</v><v>insomnem ludo.</v><v>Haec super e vallo prospectant Troes et armis</v><v>alta tenent, nec non trepidi formidine portas</v><v>explorant pontisque et propugnacula iungunt,</v><v>tela gerunt. Instat Mnestheus acerque Serestus,</v><v>quos pater Aeneas, siquando adversa vocarent,</v><v>rectores iuvenum et rerum dedit esse magistros.</v><v>Omnis per muros legio, sortita periclum,</v><v>excubat exercetque vices, quod cuique tuendum est.</v><v>Nisus erat portae custos, acerrimus armis,</v><v>Hyrtacides, comitem Aeneae quem miserat Ida</v><v>venatrix iaculo celerem levibusque sagittis;</v><v>it iuxta comes Euryalus, quo pulchrior alter</v><v>non fuit Aeneadum Troiana neque induit arma,</v><v>ora puer prima signans intonsa iuventa.</v><v>His amor unus erat, pariterque in bella ruebant:</v><v>tum quoque communi portam statione tenebant.</v><v>Nisus ait: `Dine hunc ardorem mentibus addunt,</v><v>Euryale, an sua cuique deus fit dira cupido?</v><v>Aut pugnam aut aliquid iamdudum invadere magnum</v><v>mens agitat mihi nec placida contenta quietest.</v><v>Cernis, quae Rutulos habeat fiducia rerum.</v><v>Lumina rara micant; somno vinoque soluti</v><v>procubuere; silent late loca: percipe porro,</v><v>quid dubitem et quae nunc animo sententia surgat.</v><v>Aenean acciri omnes, populusque patresque,</v><v>exposcunt mittique viros, qui certa reportent.</v><v>Si tibi quae posco promittunt (nam mihi facti</v><v>fama sat est), tumulo videor reperire sub illo</v><v>posse viam ad muros et moenia Pallantea.'</v><v>Obstipuit magno laudum percussus amore</v><v>Euryalus; simul his ardentem adfatur amicum:</v><v>`Mene igitur socium summis adiungere rebus,</v><v>Nise, fugis? Solum te in tanta pericula mittam?</v><v>Non ita me genitor, bellis adsuetus Opheltes,</v><v>Argolicum terrorem inter Troiaeque labores</v><v>sublatum erudiit, nec tecum talia gessi,</v><v>magnanimum Aenean et fata extrema secutus:</v><v>est hic, est animus lucis contemptor et istum</v><v>qui vita bene credat emi, quo tendis, honorem.'</v><v>Nisus ad haec: `Equidem de te nil tale verebar</v><v>nec fas, non, ita me referat tibi magnus ovantem</v><v>Iuppiter aut quicumque oculis haec aspicit aequis.</v><v>Sed siquis, quae multa vides discrimine tali,</v><v>siquis in adversum rapiat casusve deusve,</v><v>te superesse velim; tua vita dignior aetas.</v><v>Sit qui me raptum pugna pretiove redemptum</v><v>mandet humo solita aut siqua id Fortuna vetabit,</v><v>absenti ferat inferias decoretque sepulchro.</v><v>Neu matri miserae tanti sim causa doloris,</v><v>quae te sola, puer, multis e matribus ausa</v><v>persequitur magni nec moenia curat Acestae,'</v><v>Ille autem: `Causas nequiquam nectis inanis,</v><v>nec mea iam mutata loco sententia cedit:</v><v>adceleremus,' ait. Vigiles simul excitat, illi</v><v>succedunt servantque vices: statione relicta</v><v>ipse comes Niso graditur, regemque requirunt.</v><v>Cetera per terras omnis animalia somno</v><v>laxabant curas et corda oblita laborum:</v><v>ductores Teucrum primi et delecta iuventus</v><v>consilium summis regni de rebus habebant,</v><v>quid facerent quisve Aeneae iam nuntius esset.</v><v>Stant longis adnixi hastis, et scuta tenentes,</v><v>castrorum et campi medio. Tum Nisus et una</v><v>Euryalus confestim alacres admittier orant:</v><v>rem magnam, pretiumque morae fore. Primus Iulus</v><v>accepit trepidos ac Nisum dicere iussit.</v><v>Tum sic Hyrtacides: `Audite O mentibus aequis,</v><v>Aeneadae, neve haec nostris spectentur ab annis,</v><v>quae ferimus. Rutuli somno vinoque soluti</v><v>conticuere; locum insidiis conspeximus ipsi,</v><v>qui patet in bivio portae, quae proxuma ponto;</v><v>interrupti ignes, aterque ad sidera fumus</v><v>erigitur: si fortuna permittitis uti</v><v>quaesitum Aenean et moenia Pallantea,</v><v>mox hic cum spoliis ingenti caede peracta</v><v>adfore cernetis. Nec nos via fallit euntis:</v><v>vidimus obscuris primam sub vallibus urbem</v><v>venatu adsiduo et totum cognovimus amnem.'</v><v>Hic annis gravis atque animi maturus Aletes:</v><v>`Di patrii, quorum semper sub numine Troia est,</v><v>non tamen omnino Teucros delere paratis,</v><v>cum talis animos iuvenum et tam certa tulistis</v><v>pectora.' Sic memorans umeros dextrasque tenebat</v><v>amborum et voltum lacrimis atque ora rigabat.</v><v>`Quae vobis, quae digna, viri, pro laudibus istis</v><v>praemia posse rear solvi? Pulcherrima primum</v><v>di moresque dabunt vestri; tum cetera reddet</v><v>actutum pius Aeneas atque integer aevi</v><v>Ascanius, meriti tanti non immemor umquam.'</v><v>`Immo ego vos, cui sola salus genitore reducto,'</v><v>excipit Ascanius,' per magnos, Nise, penatis</v><v>Assaracique larem et canae penetralia Vestae</v><v>obtestor; quaecumque mihi fortuna fidesque est,</v><v>in vestris pono gremiis: revocate parentem,</v><v>reddite conspectum; nihil illo triste recepto.</v><v>Bina dabo argento perfecta atque aspera signis</v><v>pocula, devicta genitor quae cepit Arisba,</v><v>et tripodas geminos, auri duo magna talenta,</v><v>cratera antiquum, quem dat Sidonia Dido.</v><v>Si vero capere Italiam sceptrisque potiri</v><v>contigerit victori et praedae dicere sortem,</v><v>vidisti quo Turnus equo, quibus ibat in armis</v><v>aureus: ipsum illum, clipeum cristasque rubentis</v><v>excipiam sorti, iam nunc tua praemia, Nise.</v><v>Praeterea bis sex genitor lectissima matrum</v><v>corpora captivosque dabit suaque omnibus arma,</v><v>insuper his campi quod rex habet ipse Latinus.</v><v>Te vero, mea quem spatiis propioribus aetas</v><v>insequitur, venerande puer, iam pectore toto</v><v>accipio et comitem casus complector in omnis.</v><v>Nulla meis sine te quaeretur gloria rebus;</v><v>seu pacem seu bella geram, tibi maxima rerum</v><v>verborumque fides.' Contra quem talia fatur</v><v>Euryalus: `Me nulla dies tam fortibus ausis</v><v>dissimilem arguerit; tantum, fortuna secunda</v><v>aut adversa cadat. Sed te super omnia dona</v><v>unum oro, genetrix Priami de gente vetusta</v><v>est mihi, quam miseram tenuit non Ilia tellus</v><v>mecum excedentem, non moenia regis Acestae.</v><v>Hanc ego nunc ignaram huius quodcumque pericli est</v><v>inque salutatam linquo: nox et tua testis</v><v>dextera, quod nequeam lacrumas perferre parentis</v><v>at tu, oro, solare inopem et succurre relictae.</v><v>Hanc sine me spem ferre tui: audentior ibo</v><v>in casus omnis.' Percussa mente dedere</v><v>Dardanidae lacrimas; ante omnis pulcher Iulus,</v><v>atque animum patriae strinxit pietatis imago.</v><v>Tum sic effatur:</v><v>`Sponde digna tuis ingentibus omnia coeptis.</v><v>Namque erit ista mihi genetrix nomenque Creusae</v><v>solum defuerit, nec partum gratia talem</v><v>parva manet. Casus factum quicumque sequentur,</v><v>per caput hoc iuro, per quod pater ante solebat:</v><v>quae tibi polliceor reduci rebusque secundis,</v><v>haec eadem matrique tuae generique manebunt.'</v><v>Sic ait inlacrimans; umero simul exuit ensem</v><v>auratum, mira quem fecerat arte Lycaon</v><v>Gnosius atque habilem vagina aptarat eburna.</v><v>Dat Niso Mnestheus pellem horrentisque leonis</v><v>exuvias; galeam fidus permutat Aletes.</v><v>Protinus armati incedunt; quos omnis euntis</v><v>primorum manus ad portas iuvenumque senumque</v><v>prosequitur votis. Nec non et pulcher Iulus,</v><v>ante annos animumque gerens curamque virilem,</v><v>multa patri mandata dabat portanda: sed aurae</v><v>omnia discerpunt et nubibus inrita donant.</v><v>Egressi superant fossas noctisque per umbram</v><v>castra inimica petunt, multis tamen ante futuri</v><v>exitio. Passim somno vinoque per herbam</v><v>corpora fusa vident, arrectos litore currus,</v><v>inter lora rotasque viros, simul arma iacere,</v><v>vina simul. Prior Hyrtacides sic ore locutus:</v><v>`Euryale, audendum dextra; nunc ipsa vocat res.</v><v>Hac iter est. Tu, ne qua manus se attollere nobis</v><v>a tergo possit, custodi et consule longe;</v><v>haec ego vasta dabo et lato te limite ducam.</v><v>Sic memorat vocemque premit; simul ense superbum</v><v>Rhamnetem adgreditur, qui forte tapetibus altis</v><v>exstructus toto proflabat pectore somnum.</v><v>Rex idem et regi Turno gratissimus augur,</v><v>sed non augurio potuit depellere pestem.</v><v>Tris iuxta famulos temere inter tela iacentis</v><v>armigerumque Remi premit aurigamque sub ipsis</v><v>nanctus equis ferroque secat pendentia colla;</v><v>tum caput ipsi aufert domino truncumque relinquit</v><v>sanguine singultantem; atro tepefacta cruore</v><v>terra torique madent. Nec non Lamyrumque Lamumque</v><v>et iuvenem Serranum, illa qui plurima nocte</v><v>luserat, insignis facie, multoque iacebat</v><v>membra deo victus: felix, si protinus illum</v><v>aequasset nocti ludum in lucemque tulisset.</v><v>Impastus ceu plena leo per ovilia turbans</v><v>(suadet enim vesana fames) manditque trahitque</v><v>molle pecus mutumque metu, fremit ore cruento:</v><v>nec minor Euryali caedes; incensus et ipse</v><v>perfurit ac multam in medio sine nomine plebem,</v><v>Fadumque Herbesumque subit Rhoetumque Abarimque,</v><v>ignaros, Rhoetum vigilantem et cuncta videntem,</v><v>sed magnum metuens se post cratera tegebat;</v><v>pectore in adverso totum cui comminus ensem</v><v>condidit adsurgenti et multa morte recepit.</v><v>Purpuream vomit ille animam et cum sanguine mixta</v><v>vina refert moriens; hic furto fervidus instat.</v><v>Iamque ad Messapi socios tendebat; ibi ignem</v><v>deficere extremum et religatos rite videbat</v><v>carpere gramen equos: breviter cum talia Nisus.</v><v>sensit enim nimia caede atque cupidine ferri:</v><v>`Absistamus,' ait, `nam lux inimica propinquat.</v><v>Poenarum exhaustum satis est, via facta per hostis.'</v><v>Multa virum solido argento perfecta relinquunt</v><v>armaque craterasque simul pulchrosque tapetas.</v><v>Euryalus phaleras Rhamnetis et aurea bullis</v><v>cingula, Tiburti Remulo ditissimus olim</v><v>quae mittit dona hospitio cum iungeret absens</v><v>Caedicus, ille suo moriens dat habere nepoti,</v><v><emphasis>[post mortem bello Rutuli pugnaque potiti]</emphasis></v><v>haec rapit atque umeris nequiquam fortibus aptat.</v><v>Tum galeam Messapi habilem cristisque decoram</v><v>induit. Excedunt castris et tuta capessunt.</v><v>Interea praemissi equites ex urbe Latina,</v><v>cetera dum legio campis instructa moratur,</v><v>ibant et Turno regi responsa ferebant,</v><v>tercentum, scutati omnes, Volcente magistro.</v><v>Iamque propinquabant castris murosque subibant,</v><v>cum procul hos laevo flectentis limite cernunt</v><v>et galea Euryalum sublustri noctis in umbra</v><v>prodidit immemorem radiisque adversa refulsit.</v><v>Haud temere est visum. Conclamat ab agmine Volcens</v><v>`State, viri. Quae causa viae? Quive estis in armis?</v><v>Quove tenetis iter?' Nihil illi tendere contra,</v><v>sed celerare fugam in silvas et fidere nocti.</v><v>Obiciunt equites sese ad divortia nota</v><v>hinc atque hinc omnemque abitum custode coronant.</v><v>Silva fuit late dumis atque ilice nigra</v><v>horrida, quam densi complerant undique sentes;</v><v>rara per occultos lucebat semita calles.</v><v>Euryalum tenebrae ramorum onerosaque praeda</v><v>impediunt fallitque timor regione viarum;</v><v>Nisus abit, iamque imprudens evaserat hostis</v><v>atque locos, qui post Albae de nomine dicti</v><v>Albani, tum rex stabula alta Latinus habebat,</v><v>ut stetit et frustra absentem respexit amicum.</v><v>`Euryale infelix, qua te regione reliqui?</v><v>Quave sequar, rursus perplexum iter omne revolvens</v><v>fallacis silvae?' Simul et vestigia retro</v><v>observata legit dumisque silentibus errat.</v><v>Audit equos, audit strepitus et signa sequentum.</v><v>Nec longum in medio tempus, cum clamor ad auris</v><v>pervenit ac videt Euryalum, quem iam manus omnis</v><v>fraude loci et noctis, subito turbante tumultu,</v><v>oppressum rapit et conantem plurima frustra.</v><v>Quid faciat? Qua vi iuvenem, quibus audeat armis</v><v>eripere? An sese medios moriturus in enses</v><v>inferat et pulchram properet per volnera mortem?</v><v>Ocius adducto torquens hastile lacerto,</v><v>suspiciens altam Lunam sic voce precatur:</v><v>`Tu, dea, tu praesens nostro succurre labori,</v><v>astrorum decus et nemorum Latonia custos</v><v>Siqua tuis umquam pro me pater Hyrtacus aris</v><v>dona tulit, siqua ipse meis venatibus auxi</v><v>suspendive tholo aut sacra ad fastigia fixi:</v><v>hunc sine me turbare globum et rege tela per auras.'</v><v>Dixerat, et toto conixus corpore ferrum</v><v>conicit: hasta volans noctis diverberat umbras</v><v>et venit aversi in tergum Sulmonis ibique</v><v>frangitur ac fisso transit praecordia ligno.</v><v>Volvitur ille vomens calidum de pectore flumen</v><v>frigidus et longis singultibus ilia pulsat.</v><v>Diversi circumspiciunt. Hoc acrior idem</v><v>ecce aliud summa telum librabat ab aure.</v><v>Dum trepidant, it hasta Tago per tempus utrumque</v><v>stridens traiectoque haesit tepefacta cerebro.</v><v>Saevit atrox Volcens nec teli conspicit usquam</v><v>auctorem nec quo se ardens inmittere possit.</v><v>`Tu tamen interea calido mihi sanguine poenas</v><v>persolves amborum,' inquit; simul ense recluso</v><v>ibat in Euryalum. Tum vero exterritus, amens</v><v>conclamat Nisus, nec se celare tenebris</v><v>amplius aut tantum potuit perferre dolorem.</v><v>Me me, adsum qui feci, in me convertite ferrum,</v><v>O Rutuli, mea fraus omnis; nihil iste nec ausus</v><v>nec potuit, caelum hoc et conscia sidera testor,</v><v>tantum infelicem nimium dilexit amicum.'</v><v>Talia dicta dabat; sed viribus ensis adactus</v><v>transabiit costas et candida pectora rumpit.</v><v>Volvitur Euryalus leto, pulchrosque per artus</v><v>it cruor, inque umeros cervix conlapsa recumbit:</v><v>purpureus veluti cum flos succisus aratro</v><v>languescit moriens lassove papavera collo</v><v>demisere caput, pluvia cum forte gravantur.</v><v>At Nisus ruit in medios solumque per omnis</v><v>Volcentem petit in solo Volcente moratur.</v><v>Quem circum glomerati hostes hinc comminus atque hinc</v><v>proturbant. Instat non setius ac rotat ensem</v><v>fulmineum, donec Rutuli clamantis in ore</v><v>condidit adverso et moriens animam abstulit hosti.</v><v>Tum super exanimum sese proiecit amicum</v><v>confossus placidaque ibi demum morte quievit.</v><v>Fortunati ambo! Siquid mea carmina possunt,</v><v>nulla dies umquam memori vos eximet aevo,</v><v>dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum</v><v>accolet imperiumque pater Romanus habebit.</v><v>Victores praeda Rutuli spoliisque potiti</v><v>Volcentem exanimum flentes in castra ferebant.</v><v>Nec minor in castris luctus Rhamnete reperto</v><v>exsangui et primis una tot caede peremptis,</v><v>Serranoque Numaque. Ingens concursus ad ipsa</v><v>corpora seminecisque viros tepidaque recentem</v><v>caede locum et plenos spumanti sanguine rivos.</v><v>Agnoscunt spolia inter se galeamque nitentem</v><v>Messapi et multo phaleras sudore receptas.</v><v>Et iam prima novo spargebat lumine terras</v><v>Tithoni croceum linquens Aurora cubile:</v><v>iam sole infuso, iam rebus luce retectis</v><v>Turnus in arma viros, armis circumdatus ipse,</v><v>suscitat, aeratasque acies in proelia cogit</v><v>quisque suas variisque acuunt rumoribus iras.</v><v>Quin ipsa arrectis (visu miserabile) in hastis</v><v>praefigunt capita et multo clamore sequuntur</v><v>Euryali et Nisi.</v><v>Aeneadae duri murorum in parte sinistra</v><v>opposuere aciem, nam dextera cingitur amni,</v><v>ingentisque tenent fossas et turribus altis</v><v>stant maesti; simul ora virum praefixa movebant,</v><v>nota nimis miseris atroque fluentia tabo.</v><v>Interea pavidam volitans pennata per urbem</v><v>nuntia Fama ruit matrisque adlabitur auris</v><v>Euryali. At subitus miserae calor ossa reliquit,</v><v>excussi manibus radii revolutaque pensa.</v><v>Evolat infelix et femineo ululatu,</v><v>scissa comam, muros amens atque agmina cursu</v><v>prima petit, non illa virum, non illa pericli</v><v>telorumque memor; caelum dehinc questibus implet:</v><v>`Hunc ego te, Euryale, aspicio? Tune illa senectae</v><v>sera meae requies, potuisti linquere solam,</v><v>crudelis? Nec te, sub tanta pericula missum,</v><v>adfari extremum miserae data copia matri?</v><v>Heu, terra ignota canibus data praeda Latinis</v><v>alitibusque iaces, nec te, tua funera mater</v><v>produxi pressive oculos aut volnera lavi,</v><v>veste tegens, tibi quam noctes festina diesque</v><v>urgebam et tela curas solabar anilis.</v><v>Quo sequar, aut quae nunc artus avolsaque membra</v><v>et funus lacerum tellus habet? Hoc mihi de te,</v><v>nate, refers? Hoc sum terraque marique secuta?</v><v>Figite me, siqua est pietas, in me omnia tela</v><v>conicite, o Rutuli, me primam absumite ferro:</v><v>aut tu, magne pater divom, miserere tuoque</v><v>invisum hoc detrude caput sub Tartara telo,</v><v>quando aliter nequeo crudelem abrumpere vitam.'</v><v>Hoc fletu concussi animi, maestusque per omnis</v><v>it gemitus: torpent infractae ad proelia vires.</v><v>Illam incendentem luctus Idaeus et Actor</v><v>Illionei monitu et multum lacrimantis Iuli</v><v>corripiunt interque manus sub tecta reponunt.</v><v>At tuba terribilem sonitum procul aere canoro</v><v>increpuit; sequitur clamor caelumque remugit.</v><v>Adcelerant acta pariter testudine Volsci</v><v>et fossas implere parant ac vellere vallum.</v><v>Quaerunt pars aditum et scalis ascendere muros,</v><v>qua rara est acies interlucetque corona</v><v>non tam spissa viris. Telorum effundere contra</v><v>omne genus Teucri ac duris detrudere contis,</v><v>adsueti longo muros defendere bello.</v><v>Saxa quoque infesto volvebant pondere, siqua</v><v>possent tectam aciem perrumpere: cum tamen omnis</v><v>ferre iuvat subter densa testudine casus;</v><v>nec iam sufficiunt. Nam qua globus imminet ingens,</v><v>immanem Teucri molem volvuntque ruuntque,</v><v>quae stravit Rutulos late armorumque resolvit</v><v>tegmina. Nec curant caeco contendere Marte</v><v>amplius audaces Rutuli, sed pellere vallo</v><v>missilibus certant.</v><v>Parte alia horrendus visu quassabat Etruscam</v><v>pinum et fumiferos infert Mezentius ignis;</v><v>at Messapus equum domitor, Neptunia proles,</v><v>rescindit vallum et scalas in moenia poscit.</v><v>Vos, o Calliope, precor, adspirate canenti,</v><v>quas ibi tum ferro strages, quae funera Turnus</v><v>ediderit, quem quisque virum demiserit Orco;</v><v>et mecum ingentis oras evolvite belli,</v><v><emphasis>[et meministis enim, divae, et memorare potestis.]</emphasis></v><v>Turris erat vasto suspectu et pontibus altis,</v><v>opportuna loco, summis quam viribus omnes</v><v>expugnare Itali summaque evertere opum vi</v><v>certabant, Troes contra defendere saxis</v><v>perque cavas densi tela intorquere fenestras.</v><v>Princeps ardentem coniecit lampada Turnus</v><v>et flammam adfixit lateri, quae plurima vento</v><v>corripuit tabulas et postibus haesit adesis.</v><v>Turbati trepidare intus frustraque malorum</v><v>velle fugam. Dum se glomerant retroque residunt</v><v>in partem, quae peste caret, tum pondere turris</v><v>procubuit subito et caelum tonat omne fragore.</v><v>Semineces ad terram, immani mole secuta,</v><v>confixique suis telis et pectora duro</v><v>transfossi ligno veniunt. Vix unus Helenor</v><v>et Lycus elapsi. Quorum primaevus Helenor,</v><v>Maeonio regi quem serva Licymnia furtim</v><v>sustulerat vetitisque ad Troiam miserat armis,</v><v>ense levis nudo parmaque inglorius alba;</v><v>isque ubi se Turni media inter milia vidit,</v><v>hinc acies atque hinc acies adstare Latinas:</v><v>ut fera, quae densa venantum saepta corona</v><v>contra tela furit seseque haud nescia morti</v><v>inicit et saltu supra venabula fertur,</v><v>haud aliter iuvenis medios moriturus in hostis</v><v>inruit et, qua tela videt densissima, tendit.</v><v>At pedibus longe melior Lycus inter et hostis</v><v>inter et arma fuga muros tenet altaque certat</v><v>prendere tecta manu sociumque attingere dextras.</v><v>Quem Turnus, pariter cursu teloque secutus,</v><v>increpat his victor: `Nostrasne evadere, demens,</v><v>sperasti te posse manus?' Simul adripit ipsum</v><v>pendentem et magna muri cum parte revellit.</v><v>Qualis ubi aut leporem aut candenti corpore cycnum</v><v>sustulit alta petens pedibus Iovis armiger uncis</v><v>quaesitum aut matri multis balatibus agnum</v><v>Martius a stabulis rapuit lupus. Undique clamor</v><v>tollitur: invadunt et fossas agere complent;</v><v>ardentis taedas alii ad fastigia iactant.</v><v>Ilioneus saxo atque ingenti fragmine montis</v><v>Lucetium portae subeuntem ignisque ferentem,</v><v>Emathiona Liger, Corynaeum sternit Asilas,</v><v>hic iaculo bonus, hic longe fallente sagitta,</v><v>Ortygium Caeneus, victorem Caenea Turnus,</v><v>Turnus Ityn Cloniumque, Dioxippum Promolumque</v><v>et Sagarim et summis stantem pro turribus Idan,</v><v>Privernum Capys. Hunc primo levis hasta Themillae</v><v>strinxerat: ille manum proiecto tegmine demens</v><v>ad volnus tulit; ergo alis adlapsa sagitta</v><v>et laevo infixa est lateri manus abditaque intus</v><v>spiramenta animae letali volnere rupit.</v><v>Stabat in egregiis Arcentis filius armis,</v><v>pictus acu chlamydem et ferrugine clarus Hibera,</v><v>insignis facie, genitor quem miserat Arcens,</v><v>eductum Matris luco Symaethia circum</v><v>flumina, pinguis ubi et placabilis ara Palici:</v><v>stridentem fundam positis Mezentius hastis</v><v>ipse ter adducta circum caput egit habena</v><v>et media adversi liquefacto tempora plumbo</v><v>diffidit ac multa porrectum extendit harena.</v><v>Tum primum bello celerem intendisse sagittam</v><v>dicitur ante feras solitus terrere fugaces</v><v>Ascanius fortemque manu fudisse Numanum,</v><v>cui Remulo cognomen erat, Turnique minorem</v><v>germanam nuper thalamo sociatus habebat.</v><v>Is primam ante aciem digna atque indigna relatu</v><v>vociferans tumidusque novo praecordia regno</v><v>ibat et ingentem sese clamore ferebat:</v><v>`Non pudet obsidione iterum valloque teneri,</v><v>bis capti Phryges, et morti praetendere muros?</v><v>En qui nostra sibi bello conubia poscunt!</v><v>Quis deus Italiam, quae vos dementia adegit</v><v>Non hic Atridae nec fandi fictor Ulixes:</v><v>durum a stirpe genus natos ad flumina primum</v><v>deferimus saevoque gelu duramus et undis,</v><v>venatu invigilant pueri silvasque fatigant,</v><v>flectere ludus equos et spicula tendere cornu.</v><v>At patiens operum parvoque adsueta iuventus</v><v>aut rastris terram domat aut quatit oppida bello.</v><v>Omne aevum ferro teritur, versaque iuvencum</v><v>terga fatigamus hasta; nec tarda senectus</v><v>debilitat vires animi mutatque vigorem:</v><v>canitiem galea premimus, semperque recentis</v><v>comportare iuvat praedas et vivere rapto.</v><v>Vobis picta croco et fulgenti murice vestis,</v><v>desidiae cordi, iuvat indulgere choreis,</v><v>et tunicae manicas et habent redimicula mitrae.</v><v>O vere Phrygiae, neque enim Phryges, ite per alta</v><v>Dindyma ubi adsuetis biforem dat tibia cantum!</v><v>Tympana vos buxusque vocat Berecyntia Matris</v><v>Idaeae sinite arma viris et cedite ferro.'</v><v>Talia iactantem dictis ac dira canentem</v><v>non tulit Ascanius nervoque obversus equino</v><v>contendit telum diversaque bracchia ducens</v><v>constitit, ante Iovem supplex per vota precatus:</v><v>`Iuppiter omnipotens, audacibus adnue coeptis.</v><v>Ipse tibi ad tua templa feram sollemnia dona</v><v>et statuam ante aras aurata fronte iuvencum</v><v>candentem pariterque caput cum matre ferentem,</v><v>iam cornu petat et pedibus qui spargat harenam.'</v><v>Audiit et caeli Genitor de parte serena</v><v>intonuit laevum, sonat una fatifer arcus:</v><v>effugit horrendum stridens adducta sagitta</v><v>perque caput Remuli venit et cava tempora ferro</v><v>traicit. `I, verbis virtutem inlude superbis!</v><v>His capti Phryges haec Rutulis responsa remittunt.'</v><v>Hoc tantum Ascanius. Teucri clamore sequuntur</v><v>laetitiaque fremunt animosque ad sidera tollunt.</v><v>Aetheria tum forte plaga crinitus Apollo</v><v>desuper Ausonias acies urbemque videbat,</v><v>nube sedens, atque his victorem adfatur Iulum:</v><v>`Macte nova virtute, puer: sic itur ad astra,</v><v>dis genite et geniture deos. Iure omnia Bella</v><v>gente sub Assaraci fato ventura resident,</v><v>nec te Troia capit.' Simul haec effatus ab alto</v><v>aethere se misit, spirantis dimovet auras</v><v>Ascaniumque petit. Forma tum vertitur oris</v><v>antiquum in Buten; hic Dardanio Anchisae</v><v>armiger ante fuit fidusque ad limina custos,</v><v>tum comitem Ascanio pater addidit. Ibat Apollo</v><v>omnia longaevo similis, vocemque coloremque</v><v>et crinis albos et saeva sonoribus arma,</v><v>atque his ardentem dictis adfatur Iulum:</v><v>`Sit satis, Aenide, telis impune Numanum</v><v>oppetiisse tuis; primam hanc tibi magnus, Apollo</v><v>concedit laudem et paribus non invidet armis:</v><v>cetera parce, puer, bello.' Sic orsus Apollo</v><v>mortalis medio aspectus sermone reliquit</v><v>et procul in tenuem ex oculis evanuit auram.</v><v>Agnovere deum proceres divinaque tela</v><v>Dardanidae pharetramque fuga sensere sonantem.</v><v>Ergo avidum pugnae dictis ac numine Phoebi</v><v>Ascanium prohibent, ipsi in certamina rursus</v><v>succedunt animasque in aperta pericula mittunt.</v><v>It clamor totis per propugnacula muris,</v><v>intendunt acris arcus amentaque torquent.</v><v>Sternitur omne solum telis, tum scuta cavaeque</v><v>dant sonitum flictu galeae, pugna aspera surgit:</v><v>quantus ab occasu veniens pluvialibus Haedis</v><v>verberat imber humum, quam multa grandine nimbi</v><v>in vada praecipitant, cum Iuppiter horridus austris</v><v>torquet aquosam hiemem et caelo cava nubila rumpit.</v><v>Pandarus et Bitias, Idaeo Alcanore creti,</v><v>quos Iovis eduxit luco silvestris Iaera</v><v>abietibus iuvenes patriis et montibus aequos,</v><v>portam, quae ducis imperio commissa, recludunt,</v><v>freti animis, ultroque invitant moenibus hostem.</v><v>Ipsi intus dextra ac laeva pro turribus adstant,</v><v>armati ferro et cristis capita alta corusci:</v><v>quales aeriae liquentia flumina circum,</v><v>sive Padi ripis Athesim seu propter amoenum,</v><v>consurgunt geminae quercus intonsaque caelo</v><v>attollunt capita et sublimi vertice nutant.</v><v>inrumpunt aditus Rutuli ut videre patentis</v><v>continuo Quercens et pulcher Aquiculus armis</v><v>et praeceps animi Tmarus et Mavortius Haemon</v><v>agminibus totis: at versi terga dedere</v><v>aut ipso portae posuere in limine vitam.</v><v>Tum magis increscunt animis discordibus irae;</v><v>et iam collecti Troes glomerantur eodem</v><v>et conferre manum et procurrere longius audent.</v><v>Ductori Turno diversa in parte furenti</v><v>turbantique viros perfertur nuntius, hostem</v><v>fervere caede nova et portas praebere patentis.</v><v>Deserit inceptum atque immani concitus ira</v><v>Dardaniam ruit ad portam fratresque superbos.</v><v>Et primum Antiphaten, is enim se primus agebat,</v><v>Thebana de matre nothum Sarpedonis alti,</v><v>coniecto sternit iaculo; volat Itala cornus</v><v>aera per tenerum stomachoque infixa sub altum</v><v>pectus abit: reddit specus atri volneris undam</v><v>spumantem, et fixo ferrum in pulmone tepescit.</v><v>Tum Meropem atque Erymanta manu, tum sternit Aphidnum,</v><v>tum Bitian ardentem oculis animisque frementem</v><v>non iaculo, neque enim iaculo vitam ille dedisset,</v><v>sed magnum stridens contorta phalarica venit,</v><v>fulminis acta modo, quam nec duo taurea terga</v><v>nec duplici squama lorica fidelis et auro</v><v>sustinuit: conlapsa ruunt immania membra.</v><v>Dat tellus gemitum, et clipeum super intonat ingens.</v><v>Talis in Euboico Baiarum litore quondam</v><v>saxea pila cadit, magnis quam molibus ante</v><v>constructam ponto iaciunt; sic illa ruinam</v><v>prona trahit penitusque vadis inlisa recumbit:</v><v>miscent se maria, et nigrae attolluntur harenae;</v><v>tum sonitu Prochyta alta tremit durumque cubile</v><v>Inarime Iovis imperiis imposta Typhoeo.</v><v>Hic Mars armipotens animum viresque Latinis</v><v>addidit et stimulos acris sub pectore vertit</v><v>immisitque Fugam Teucris atrumque Timorem.</v><v>Undique conveniunt, quoniam data copia pugnae</v><v>bellatorque animo deus incidit.</v><v>Pandarus ut fuso germanum corpore cernit</v><v>et quo sit fortuna loco, qui casus agat res,</v><v>portam vi magna converso cardine torquet,</v><v>obnixus latis umeris, multosque suorum</v><v>moenibus exclusos duro in certamine linquit;</v><v>ast alios secum includit recipitque ruentis,</v><v>demens, qui Rutulum in medio non agmine regem</v><v>viderit inrumpentem ultroque incluserit urbi,</v><v>immanem veluti pecora inter inertia tigrim</v><v>Continuo nova lux oculis effulsit, et arma</v><v>horrendum sonuere; tremunt in vertice cristae</v><v>sanguineae, clipeoque micantia fulmina mittit:</v><v>agnoscunt faciem invisam atque immania membra</v><v>turbati subito Aeneadae. Tum Pandarus ingens</v><v>emicat et mortis fraternae fervidus ira</v><v>effatur: `Non haec dotalis regia Amatae,</v><v>nec muris cohibet patriis media Ardea Turnum.</v><v>Castra inimica vides; nulla hinc exire potestas.'</v><v>Olli subridens sedato pectore Turnus:</v><v>`Incipe, siqua animo virtus, et consere dextram:</v><v>hic etiam inventum Priamo narrabis Achillem.'</v><v>Dixerat. Ille rudem nodis et cortice crudo</v><v>intorquet summis adnixus viribus hastam:</v><v>excepere aurae volnus; Saturnia Iuno</v><v>detorsit veniens, portaeque infigitur hasta.</v><v>`At non hoc telum, mea quod vi dextera versat,</v><v>effugies; neque enim is teli nec volneris auctor.'</v><v>Sic ait et sublatum alte consurgit in ensem</v><v>et mediam ferro gemina inter tempora frontem</v><v>dividit inpubesque immani volnere malas.</v><v>Fit sonus, ingenti concussa est pondere tellus:</v><v>conlapsos artus atque arma cruenta cerebro</v><v>sternit humi moriens, atque illi partibus aequis</v><v>huc caput atque illuc umero ex utroque pependit.</v><v>Diffugiunt versi trepida formidine Troes:</v><v>et si continuo victorem ea cura subisset,</v><v>rumpere claustra manu sociosque immittere portis,</v><v>ultimus ille dies bello gentique fuisset;</v><v>sed furor ardentem caedisque insana cupido</v><v>egit in adversos.</v><v>Principio Phalerim et succiso poplite Gygen</v><v>excipit; hinc raptas fugientibus ingerit hastas</v><v>in tergum, Iuno vires animumque ministrat;</v><v>addit Halym comitem et confixa Phegea parma,</v><v>ignaros deinde in muris Martemque cientis</v><v>Alcandrumque Haliumque Noemonaque Prytanimque.</v><v>Lyncea tendentem contra sociosque vocantem</v><v>vibranti gladio conixus ab aggere dexter</v><v>occupat; huic uno desectum comminus ictu</v><v>cum galea longe iacuit caput. Inde ferarum</v><v>vastatorem Amycum, quo non felicior alter</v><v>ungere tela manu ferrumque armare veneno,</v><v>et Clytium Aeoliden et amicum Crethea Musis,</v><v>Crethea Musarum comitem, cui carmina semper</v><v>et citharae cordi numerosque intendere nervis.</v><v><emphasis>[Semper equos atque arma virum pugnasque canebat.]</emphasis></v><v>Tandem ductores audita caede suorum</v><v>conveniunt Teucri, Mnestheus acerque Serestus,</v><v>palantisque vident socios hostemque receptum.</v><v>Et Mnestheus: `Quo deinde fugam, quo tenditis?' inquit.</v><v>`Quos alios muros, quae iam ultra moenia habetis?</v><v>Unus homo et vestris, o cives, undique saeptus</v><v>aggeribus tantas strages inpune per urbem</v><v>ediderit, iuvenum primos tot miserit Orco?</v><v>Non infelicis patriae veterumque deorum</v><v>et magni Aeneae, segnes, miseretque pudetque?'</v><v>Talibus accensi firmantur et agmine denso</v><v>consistunt. Turnus paulatim excedere pugna</v><v>et fluvium petere ac partem, quae cingitur unda</v><v>acrius hoc Teucri clamore incumbere magno</v><v>et glomerare manum. Ceu saevum turba leonem</v><v>cum telis premit infensis, at territus ille,</v><v>asper, acerba tuens, retro redit, et neque terga</v><v>ira dare aut virtus patitur, nec tendere contra</v><v>ille quidem hoc cupiens potis est per tela virosque:</v><v>haud aliter retro dubius vestigia Turnus</v><v>improperata refert, et mens exaestuat ira.</v><v>Quin etiam bis tum medios invaserat hostis,</v><v>bis confusa fuga per muros agmina vertit;</v><v>sed manus e castris propere coit omnis in unum,</v><v>nec contra vires audet Saturnia Iuno</v><v>sufficere, aeriam caelo nam Iuppiter Irim</v><v>demisit germanae haud mollia iussa ferentem,</v><v>ni Turnus cedat Teucrorum moenibus altis.</v><v>Ergo nec clipeo iuvenis subsistere tantum</v><v>dextra valet: iniectis sic undique telis</v><v>obruitur. Strepit adsiduo cava tempora circum</v><v>tinnitu galea, et saxis solida aera fatiscunt,</v><v>discussaeque iubae capiti, nec sufficit umbo</v><v>ictibus: ingeminant hastis et Troes et ipse</v><v>fulmineus Mnestheus. Tum toto corpore sudor</v><v>liquitur et piceum, nec respirare potestas,</v><v>flumen agit; fessos quatit aeger anhelitus artus.</v><v>Tum demum praeceps saltu sese omnibus armis</v><v>in fluvium dedit: ille suo cum gurgite flavo</v><v>accepit venientem ac mollibus extulit undis</v><v>et laetum sociis abluta caede remisit.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER X</p></title><poem><stanza><v>PANDITUR interea domus omnipotentis Olympi,</v><v>conciliumque vocat divom pater atque hominum rex</v><v>sideream in sedem, terras unde arduus omnis</v><v>castraque Dardanidum adspectat populosque Latinos.</v><v>Considunt tectis bipatentibus, incipit ipse:</v><v>`Caelicolae magni, quianam sententia vobis</v><v>versa retro tantumque animis certatis iniquis?</v><v>Abnueram bello Italiam concurrere Teucris.</v><v>Quae contra vetitum discordia? Quis metus aut hos</v><v>aut hos arma sequi ferrumque lacessere suasit?</v><v>Adveniet iustum pugnae, ne arcessite, tempus,</v><v>cum fera Karthago Romanis arcibus olim</v><v>exitium magnum atque Alpes immittet apertas:</v><v>tum certare odiis, tum res rapuisse licebit.</v><v>Nunc sinite et placitum laeti componite foedus.'</v><v>Iuppiter haec paucis; at non Venus aurea contra</v><v>pauca refert:</v><v>`O pater, O hominum rerumque aeterna potestas!</v><v>Namque aliud quid sit, quod iam implorare queamus?</v><v>Cernis ut insultent Rutulli Turnusque <emphasis>[feratur</emphasis></v><v><emphasis>per medios insignis equis tumidusque]</emphasis> secundo</v><v>Marte ruat? Non clausa tegunt iam moenia Teucros:</v><v>quin intra portas atque ipsis proelia miscent</v><v>aggeribus moerorum et inundant sanguine fossas.</v><v>Aeneas ignarus abest. Numquamne levari</v><v>obsidione sines? Muris iterum imminet hostis</v><v>nascentis Troiae <emphasis>[nec non exercitus alter;]</emphasis></v><v>atque iterum in Teucros Aetolis surgit ab Arpis</v><v>Tydides. Equidem credo, mea volnera restant</v><v>et tua progenies mortalia demoror arma.</v><v>Si sine pace tua atque invito numine Troes</v><v>Italiam petiere, luant peccata neque illos</v><v>iuveris auxilio; sin tot responsa secuti,</v><v>quae superi manesque dabant: cur nunc tua quisquam</v><v>vertere iussa potest aut cur nova condere fata?</v><v>Quid repetem exustas Erycino in litore classes,</v><v>quid tempestatum regem ventosque furentis</v><v>Aeolia excitos aut actam nubibus Irim?</v><v>Nunc etiam manis, haec intemptata manebat</v><v>sors rerum, movet et superis immissa repente</v><v>Allecto, medias Italum bacchata per urbes.</v><v>Nil super imperio moveor: speravimus ista,</v><v>dum fortuna fuit; vincant quos vincere mavis.</v><v>Si nulla est regio, Teucris quam det tua coniunx</v><v>dura, per eversae, genitor, fumantia Troiae</v><v>exscidia obtestor, liceat dimittere ab armis</v><v>incolumem Ascanium, liceat superesse nepotem.</v><v>Aeneas sane ignotis iactetur in undis</v><v>et, quamcumque viam dederit Fortuna, sequatur:</v><v>hunc tegere et dirae valeam subducere pugnae.</v><v>Est Amathus, est celsa mihi Paphus atque Cythera</v><v>Idaliaeque domus: positis inglorius armis</v><v>exigat hic aevum. Magna dicione iubeto</v><v>Karthago premat Ausoniam: nihil urbibus inde</v><v>obstabit Tyriis. Quid pestem evadere belli</v><v>iuvit et Argolicos medium fugisse per ignes</v><v>totque maris vastaeque exhausta pericula terrae,</v><v>dum Latium Teucri recidivaque Pergama quaerunt?</v><v>Non satius cineres patriae insedisse supremos</v><v>atque solum, quo Troia fuit? Xanthum et Simoenta</v><v>redde, oro, miseris iterumque revolvere casus</v><v>da, pater, Iliacos Teucris.' Tum regia Iuno</v><v>acta furore gravi: `Quid me alta silentia cogis</v><v>rumpere et obductum verbis volgare dolorem?</v><v>Aenean hominum quisquam divomque subegit</v><v>bella sequi aut hostem regi se inferre Latino?</v><v>Italiam petiit fatis auctoribus, esto,</v><v>Cassandrae inpulsus furiis: num linquere castra</v><v>hortati sumus aut vitam committere ventis?</v><v>Num puero summam belli, num credere muros</v><v>Tyrrhenamque fidem, aut gentis agitare quietas?</v><v>Quis deus in fraudem, quae dura potentia nostra</v><v>egit? Ubi hic Iuno demissave nubibus Iris?</v><v>Indignum est Italos Troiam circumdare flammis</v><v>nascentem et patria Turnum consistere terra,</v><v>cui Pilumnus avus, cui diva Venilia mater:</v><v>quid face Troianos atra vim ferre Latinis,</v><v>arva aliena iugo premere atque avertere praedas?</v><v>Quid soceros legere et gremiis abducere pactas,</v><v>pacem orare manu, praefigere puppibus arma?</v><v>Tu potes Aenean manibus subducere Graium</v><v>proque viro nebulam et ventos obtendere inanis,</v><v>tu potes in totidem classem convertere nymphas:</v><v>nos aliquid Rutulos contra iuvisse nefandum est?</v><v>Aeneas ignarus abest: ignarus et absit.</v><v>Est Paphus Idaliumque tibi, sunt alta Cythera:</v><v>quid gravidam bellis urbem et corda aspera temptas?</v><v>Nosne tibi fluxas Phrygiae res vertere fundo</v><v>conamur, nos, an miseros qui Troas Achivis</v><v>obiecit? Quae causa fuit, consurgere in arma</v><v>Europamque Asiamque et foedera solvere furto?</v><v>Me duce Dardanius Spartam expugnavit adulter,</v><v>aut ego tela dedi fovive cupidine bella?</v><v>Tum decuit metuisse tuis: nunc sera querelis</v><v>haud iustis adsurgis et inrita iurgia iactas.'</v><v>Talibus orabat Iuno, cunctique fremebant</v><v>caelicolae adsensu vario, ceu flamina prima</v><v>cum deprensa fremunt silvis et caeca volutant</v><v>murmura, venturos nautis prodentia ventos.</v><v>Tum pater omnipotens, rerum cui prima potestas,</v><v>infit; eo dicente deum domus alta silescit</v><v>et tremefacta solo tellus, silet arduus aether,</v><v>tum Zephyri posuere, premit placida aequora pontus:</v><v>`Accipite ergo animis atque haec mea figite dicta.</v><v>Quandoquidem Ausonios coniungi foedere Teucris</v><v>haud licitum, nec vestra capit discordia finem:</v><v>quae cuique est fortuna hodie, quam quisque secat spem,</v><v>Tros Rutulusne fuat nullo discrimine habebo.</v><v>Seu fatis Italum castra obsidione tenentur</v><v>sive errore malo Troiae monitisque sinistris.</v><v>Nec Rutulos solvo: sua cuique exorsa laborem</v><v>fortunamque ferent. Rex Iuppiter omnibus idem.</v><v>Fata viam invenient.' Stygii per flumina fratris,</v><v>per pice torrentis atraque voragine ripas</v><v>adnuit et totum nutu tremefecit Olympum.</v><v>Hic finis fandi. Solio tum Iuppiter aureo</v><v>surgit, caelicolae medium quem ad limina ducunt.</v><v>Interea Rutuli portis circum omnibus instant</v><v>sternere caede viros et moenia cingere flammis.</v><v>At legio Aeneadum vallis obsessa tenetur,</v><v>nec spes ulla fugae. Miseri stant turribus altis</v><v>nequiquam et rara muros cinxere corona</v><v>Asius Imbrasides Hicetaoniusque Thymoetes</v><v>Assaracique duo et senior cum Castore Thymbris,</v><v>prima acies; hos germani Sarpedonis ambo</v><v>et Clarus et Thaemon Lycia comitantur ab alta.</v><v>Fert ingens toto conixus corpore saxum,</v><v>haud partem exiguam montis, Lyrnesius Acmon,</v><v>nec Clytio genitore minor nec fratre Menestheo.</v><v>Hi iaculis, illi certant defendere saxis</v><v>molirique ignem nervoque aptare sagittas.</v><v>Ipse inter medios, Veneris iustissima cura,</v><v>Dardanius caput ecce puer detectus honestum,</v><v>qualis gemma micat, fulvum quae dividit aurum,</v><v>aut collo decus aut capiti; vel quale per artem</v><v>inclusum buxo aut Oricia terebintho</v><v>lucet ebur; fusos cervix cui lactea crinis</v><v>accipit et molli subnectens circulus auro.</v><v>Te quoque magnanimae viderunt, Ismare, gentes</v><v>volnera dirigere et calamos armare veneno,</v><v>Maeonia generose domo, ubi pinguia culta</v><v>exercentque viri Pactolusque inrigat auro.</v><v>Adfuit et Mnestheus, quem pulsi pristina Turni</v><v>aggere moerorum sublimem gloria tollit,</v><v>et Capys: hinc nomen Campanae ducitur urbi.</v><v>Illi inter sese duri certamina belli</v><v>contulerant: media Aeneas freta nocte secabat.</v><v>Namque ut ab Euandro castris ingressus Etruscis</v><v>regem adit et regi memorat nomenque genusque,</v><v>quidve petat quidve ipse ferat, Mezentius arma</v><v>quae sibi conciliet, violentaque pectora Turni</v><v>edocet, humanis quae sit fiducia rebus</v><v>admonet immiscetque preces: haud fit mora, Tarchon</v><v>iungit opes foedusque ferit; tum libera fati</v><v>classem conscendit iussis gens Lydia divom,</v><v>externo commissa duci. Aeneia puppis</v><v>prima tenet, rostro Phrygios subiuncta leones,</v><v>imminet Ida super, profugis gratissima Teucris.</v><v>Hic magnus sedet Aeneas secumque volutat</v><v>eventus belli varios, Pallasque sinistro</v><v>adfixus lateri iam quaerit sidera, opacae</v><v>noctis iter, iam quae passus terraque marique.</v><v>Pandite nunc Helicona, deae, cantusque movete,</v><v>quae manus interea Tuscis comitetur ab oris</v><v>Aenean armetque rates pelagoque vehatur.</v><v>Massicus aerata princeps secat aequora tigri:</v><v>sub quo mille manus iuvenum, qui moenia Clusi</v><v>quique urbem liquere Cosas, quis tela sagittae</v><v>gorytique leves umeris et letifer arcus.</v><v>Una torvus Abas: huic totum insignibus armis</v><v>agmen et aurato fulgebat Apolline puppis.</v><v>Sescentos illi dederat Populonia mater</v><v>expertos belli iuvenes, ast Ilva trecentos</v><v>insula inexhaustis Chalybum generosa metallis.</v><v>Tertius ille hominum divomque interpres Asilas,</v><v>cui pecudum fibrae, caeli cui sidera parent</v><v>et linguae volucrum et praesagi fulminis ignes,</v><v>mille rapit densos acie atque horrentibus hastis.</v><v>Hos parere iubent Alpheae ab origine Pisae,</v><v>urbs Etrusca solo. Sequitur pulcherrimus Astur,</v><v>Astur equo fidens et versicoloribus armis.</v><v>Tercentum adiciunt (mens omnibus una sequendi)</v><v>qui Caerete domo, qui sunt Minionis in arvis,</v><v>et Pyrgi veteres intempestaeque Graviscae.</v><v>Non ego te, Ligurum ductor fortissime bello,</v><v>transierim, Cinyre, et paucis comitate Cupavo,</v><v>cuius olorinae surgunt de vertice pennae,</v><v>crimen, Amor, vestrum formaeque insigne paternae.</v><v>Namque ferunt luctu Cycnum Phaethontis amati,</v><v>populeas inter frondes umbramque sororum</v><v>dum canit et maestum Musa solatur amorem,</v><v>canentem molli pluma duxisse senectam,</v><v>linquentem terras et sidera voce sequentem.</v><v>Filius, aequalis comitatus classe catervas,</v><v>ingentem remis Centaurum promovet: ille</v><v>instat aquae saxumque undis immane minatur</v><v>arduus et longa sulcat maria alta carina.</v><v>Ille etiam patriis agmen ciet Ocnus ab oris,</v><v>fatidicae Mantus et Tusci filius amnis,</v><v>qui muros matrisque dedit tibi, Mantua, nomen,</v><v>Mantua, dives avis; sed non genus omnibus unum:</v><v>gens illi triplex, populi sub gente quaterni,</v><v>ipsa caput populis, Tusco de sanguine vires.</v><v>Hinc quoque quingentos in se Mezentius armat,</v><v>quos patre Benaco velatus harundine glauca</v><v>Mincius infesta ducebat in aequora pinu.</v><v>It gravis Aulestes centenaque arbore fluctum</v><v>verberat adsurgens, spumant vada marmore verso.</v><v>Hunc vehit immanis Triton et caerula concha</v><v>exterrens freta, cui laterum tenus hispida nanti</v><v>frons hominem praefert, in pristim desinit alvus:</v><v>spumea semifero sub pectore murmurat unda.</v><v>Tot lecti proceres ter denis navibus ibant</v><v>subsidio Troiae et campos salis aera secabant.</v><v>Iamque dies caelo concesserat almaque curru</v><v>noctivago Phoebe medium pulsabat Olympum:</v><v>Aeneas (neque enim membris dat cura quietem)</v><v>ipse sedens clavumque regit velisque ministrat.</v><v>Atque illi medio in spatio chorus ecce suarum</v><v>occurrit comitum: nymphae, quas alma Cybebe</v><v>numen habere maris nymphasque e navibus esse</v><v>iusserat, innabant pariter fluctusque secabant,</v><v>quot prius aeratae steterant ad litora prorae.</v><v>Agnoscunt longe regem lustrantque choreis,</v><v>quarum quae fandi doctissima Cymodocea</v><v>pone sequens dextra puppim tenet ipsaque dorso</v><v>eminet ac laeva tacitis subremigat undis,</v><v>tum sic ignarum adloquitur: `Vigilasne, deum gens,</v><v>Aenea? Vigila et velis immitte rudentis.</v><v>Nos sumus, Idaeae sacro de vertice pinus,</v><v>nunc pelagi nymphae, classis tua Perfidus ut nos</v><v>praecipitis ferro Rutulus flammaque premebat,</v><v>rupimus invitae tua vincula teque per aequor</v><v>quaerimus. Hanc Genetrix faciem miserata refecit</v><v>et dedit esse deas aevumque agitare sub undis.</v><v>At puer Ascanius muro fossisque tenetur</v><v>tela inter media atque horrentis Marte Latinos.</v><v>Iam loca iussa tenent forti permixtus Etrusco</v><v>Arcas eques: medias illis opponere turmas,</v><v>ne castris iungant, certast sententia Turno.</v><v>Surge age et Aurora socios veniente vocari</v><v>primus in arma iube et clipeum cape, quem dedit ipse</v><v>invictum Ignipotens atque oras ambiit auro.</v><v>Crastina lux, mea si non inrita dicta putaris,</v><v>ingentis Rutulae spectabit caedis acervos.'</v><v>Dixerat, et dextra discedens impulit altam</v><v>haud ignara modi puppim: fugit illa per undas</v><v>ocior et iaculo et ventos aequante sagitta.</v><v>Inde aliae celerant cursus. Stupet inscius ipse</v><v>Tros Anchisiades; animos tamen omine tollit.</v><v>Tum breviter super adspectans convexa precatur:</v><v>`Alma parens Idaea deum, cui Dindyma cordi</v><v>turrigeraeque urbis biiugique ad frena leones,</v><v>tu mihi nunc pugnae princeps, tu rite propinques</v><v>augurium Phrygibusque adsis pede, diva, secundo.'</v><v>Tantum effatus. Et interea revoluta rubebat</v><v>matura iam luce dies noctemque fugarat:</v><v>principio sociis edicit, signa sequantur</v><v>atque animos aptent armis pugnaeque parent se.</v><v>Iamque in conspectu Teucros habet et sua castra,</v><v>stans celsa in puppi; clipeum cum deinde sinistra</v><v>extulit ardentem. Clamorem ad sidera tollunt</v><v>Dardanidae e muris, spes addita suscitat iras,</v><v>tela manu iaciunt: quales sub nubibus atris</v><v>Strymoniae dant signa grues atque aethera tranant</v><v>cum sonitu fugiuntque notos clamore secundo.</v><v>At Rutulo regi ducibusque ea mira videri</v><v>Ausoniis, donec versas ad litora puppes</v><v>respiciunt totumque adlabi classibus aequor.</v><v>Ardet apex capiti cristisque a vertice flamma</v><v>funditur et vastos umbo vomit aureus ignes:</v><v>non secus ac liquida siquando nocte cometae</v><v>sanguinei lugubre rubent aut Sirius ardor,</v><v>ille sitim morbosque ferens mortalibus aegris,</v><v>nascitur et laevo contristat lumine caelum.</v><v>Haud tamen audaci Turno fiducia cessit</v><v>litora praecipere et venientis pellere terra.</v><v><emphasis>[ultro animos tollit dictis atque increpat ultro]</emphasis></v><v>`Quod votis optastis, adest, perfringere dextra;</v><v>in manibus Mars ipse viris. Nunc coniugis esto</v><v>quisque suae tectique memor, nunc magna referto</v><v>facta, patrum laudes. Ultro occurramus ad undam,</v><v>dum trepidi egressisque labant vestigia prima.</v><v>Audentis Fortuna iuvat,'</v><v>haec ait et secum versat, quos ducere contra</v><v>vel quibus obsessos possit concredere muros.</v><v>Interea Aeneas socios de puppibus altis</v><v>pontibus exponit. Multi servare recursus</v><v>languentis pelagi et brevibus se credere saltu,</v><v>per remos alii. Speculatus litora Tarchon,</v><v>qua vada non sperat nec fracta remurmurat unda,</v><v>sed mare inoffensum crescenti adlabitur aestu,</v><v>advertit subito proram sociosque precatur:</v><v>`Nunc, o lecta manus, validis incumbite remis;</v><v>tollite, ferte rates; inimicam findite rostris</v><v>hanc terram, sulcumque sibi premat ipsa carina.</v><v>Frangere nec tali puppim statione recuso</v><v>arrepta tellure semel.' Quae talia postquam</v><v>effatus Tarchon, socii consurgere tonsis</v><v>spumantisque rates arvis inferre Latinis,</v><v>donec rostra tenent siccum et sedere carinae</v><v>omnes innocuae, sed non puppis tua, Tarchon.</v><v>Namque inflicta vadis dorso dum pendet iniquo,</v><v>anceps sustentata diu fluctusque fatigat,</v><v>solvitur atque viros mediis exponit in undis</v><v>fragmina remorum quos et fluitantia transtra</v><v>impediunt, retrahitque pedem simul unda relabens.</v><v>Nec Turnum segnis retinet mora, sed rapit acer</v><v>totam aciem in Teucros et contra in litore sistit.</v><v>Signa canunt. Primus turmas invasit agrestis</v><v>Aeneas, omen pugnae, stravitque Latinos</v><v>occiso Therone, virum qui maximus ultro</v><v>Aenean petit: huic gladio perque aerea suta,</v><v>per tunicam squalentem auro latus haurit apertum.</v><v>Inde Lichan ferit, exsectum iam matre perempta</v><v>et tibi, Phoebe, sacrum: casus evadere ferri</v><v>quo licuit parvo? Nec longe Cissea durum</v><v>immanemque Gyan, sternentis agmina clava,</v><v>deiecit Leto: nihil illos Herculis arma</v><v>nec validae iuvere manus genitorque Melampus,</v><v>Alcidae comes usque gravis dum terra labores</v><v>praebuit. Ecce Pharo, voces dum iactat inertis,</v><v>intorquens iaculum clamanti sistit in ore.</v><v>Tu quoque, flaventem prima lanugine malas</v><v>dum sequeris Clytium infelix, nova gaudia, Cydon,</v><v>Dardania stratus dextra, securus amorum,</v><v>qui iuvenum tibi semper erant, miserande iaceres,</v><v>ni fratrum stipata cohors foret obvia, Phorci</v><v>progenies, septem numero, septenaque tela</v><v>coniciunt; partim galea clipeoque resultant</v><v>inrita, deflexit partim stringentia corpus</v><v>alma Venus. Fidum Aeneas adfatur Achaten:</v><v>`Suggere tela mihi: non ullum dextera frustra</v><v>torserit in Rutulos, steterunt quae in corpore Graium</v><v>Iliacis campis.' Tum magnam corripit hastam</v><v>et iacit: illa volans clipei transverberat aera</v><v>Maeonis et thoraca simul cum pectore rumpit.</v><v>Huic frater subit Alcanor fratremque ruentem</v><v>sustentat dextra: traiecto missa lacerto</v><v>protinus hasta fugit servatque cruenta tenorem,</v><v>dexteraque ex umero nervis moribunda pependit.</v><v>Tum Numitor iaculo fratris de corpore rapto</v><v>Aenean petiit; sed non et figere contra</v><v>est licitum, magnique femur perstrinxit Achatae.</v><v>Hic Curibus fidens primaevo corpore Clausus</v><v>advenit et rigida Dryopem ferit eminus hasta</v><v>sub mentum graviter pressa pariterque loquentis</v><v>vocem animamque rapit traiecto gutture; at ille</v><v>fronte ferit terram et crassum vomit ore cruorem.</v><v>Tres quoque Threicios Boreae de gente suprema</v><v>et tris, quos Idas pater et patria Ismara mittit,</v><v>per varios sternit casus. Accurrit Halaesus</v><v>Auruncaeque manus, subit et Neptunia proles,</v><v>insignis Messapus equis. Expellere tendunt</v><v>nunc hi, nunc illi; certatur limine in ipso</v><v>Ausoniae. Magno discordes aethere venti</v><v>proelia ceu tollunt animis et viribus aequis;</v><v>non ipsi inter se, non nubila, non mare cedit;</v><v>anceps pugna diu, stant obnixa omnia contra:</v><v>haud aliter Troianae acies aciesque Latinae</v><v>concurrunt; haeret pede pes densusque viro vir.</v><v>At parte ex alia, qua saxa rotantia late</v><v>impulerat torrens arbustaque diruta ripis,</v><v>Arcadas insuetos acies inferre pedestris</v><v>ut vidit Pallas Latio dare terga sequaci</v><v>(aspera quis natura loci dimittere quando</v><v>suasit equos), unum quod rebus restat egenis,</v><v>nunc prece, nunc dictis virtutem accendit amaris:</v><v>`Quo fugitis, socii? Per vos et fortia facta,</v><v>per ducis Evandri nomen devictaque bella</v><v>Opemque meam, patriae quae nunc subit aemula laudi,</v><v>fidite ne pedibus. Ferro rumpenda per hostis</v><v>est via. Qua globus ille virum densissimus urget,</v><v>hac vos et Pallanta ducem patria alta reposcit.</v><v>Numina nulla premunt, mortali urgemur ab hoste</v><v>mortales, totidem nobis animaeque manusque.</v><v>Ecce, maris magna claudit nos obice pontus,</v><v>deest iam terra fugae: pelagus Troiamne petemus?'</v><v>Haec ait et medius densos prorumpit in hostis.</v><v>Obvius huic primum, fatis adductus iniquis,</v><v>fit Lagus. Hunc, magno vellit dum pondere saxum,</v><v>intorto figit telo, discrimina costis</v><v>per medium qua spina dabat, hastamque receptat</v><v>ossibus haerentem. Quem non super occupat Hisbo,</v><v>ille quidem hoc sperans: nam Pallas ante ruentem,</v><v>dum furit, incautum crudeli morte sodalis</v><v>excipit atque ensem tumido in pulmone recondit.</v><v>Hinc Sthenium petit et Rhoeti de gente vetusta</v><v>Anchemolum, thalamos ausum incestare novercae.</v><v>Vos etiam, gemini, Rutulis cecidistis in agris,</v><v>Daucia, Laride Thymberque, simillima proles,</v><v>indiscreta suis gratusque parentibus error;</v><v>at nunc dura dedit vobis discrimina Pallas:</v><v>nam tibi, Thymbre, caput Evandrius abstulit ensis;</v><v>te decisa suum, Laride, dextera quaerit</v><v>semianimesque micant digiti ferrumque retractant.</v><v>Arcadas accensos monitu et praeclara tuentis</v><v>facta viri mixtus dolor et pudor armat in hostis.</v><v>Tum Pallas biiugis fugientem Rhoetea praeter</v><v>traicit. Hoc spatium tantumque morae fuit Ilo;</v><v>Ilo namque procul validam direxerat hastam,</v><v>quam medius Rhoeteus intercipit, optime Teuthra,</v><v>te fugiens fratremque Tyren, curruque volutus</v><v>caedit semianimis Rutulorum calcibus arva.</v><v>Ac velut optato ventis aestate coortis</v><v>dispersa immittit silvis incendia pastor,</v><v>correptis subito mediis extenditur una</v><v>horrida per latos acies Volcania campos;</v><v>ille sedens victor flammas despectat ovantis:</v><v>non aliter socium virtus coit omnis in unum</v><v>teque iuvat, Palla. Sed bellis acer Halaesus</v><v>tendit in adversos seque in sua conligit arma.</v><v>Hic mactat Ladona Pheretaque Demodocumque,</v><v>Strymonio dextram fulgenti deripit ense</v><v>elatam in iugulum, saxo ferit ora Thoantis</v><v>ossaque dispersit cerebro permixta cruento.</v><v>Fata canens silvis genitor celarat Halaesum:</v><v>ut senior leto canentia lumina solvit,</v><v>iniecere manum Parcae telisque sacrarunt</v><v>Evandri. Quem sic Pallas petit ante precatus:</v><v>`Da nunc, Thybri pater, ferro, quod missile libro,</v><v>fortunam atque viam duri per pectus Halaesi.</v><v>Haec arma exuviasque viri tua quercus habebit.'</v><v>Audiit illa deus: dum texit Imaona Halaesus,</v><v>Arcadio infelix telo dat pectus inermum.</v><v>At non caede viri tanta perterrita Lausus,</v><v>pars ingens belli, sinit agmina: primus Abantem</v><v>oppositum interimit, pugnae nodumque moramque.</v><v>Sternitur Arcadiae proles, sternuntur Etrusci</v><v>et vos, O Grais imperdita corpora, Teucri.</v><v>Agmina concurrunt ducibusque et viribus aequis.</v><v>Extremi addensent acies nec turba moveri</v><v>tela manusque sinit. Hinc Pallas instat et urget,</v><v>hinc contra Lausus, nec multum discrepat aetas:</v><v>egregii forma, sed quis Fortuna negarat</v><v>in patriam reditus. Ipsos concurrere passus</v><v>haud tamen inter se magni regnator Olympi:</v><v>mox illos sua fata manent maiore sub hoste.</v><v>Interea soror alma monet succedere Lauso</v><v>Turnum, qui volucri curru medium secat agmen.</v><v>Ut vidit socios: `Tempus desistere pugnae;</v><v>solus ego in Pallanta feror, soli mihi Pallas</v><v>debetur; cuperem ipse parens spectator adesset.'</v><v>Haec ait, et socii cesserunt aequore iusso.</v><v>At Rutulum abscessu iuvenis tum iussa superba</v><v>miratus stupet in Turno corpusque per ingens</v><v>lumina volvit obitque truci procul omnia visus</v><v>talibus et dictis it contra dicta tyranni:</v><v>`Aut spoliis ego iam raptis laudabor opimis</v><v>aut leto insigni: sorti pater aequus utrique est.</v><v>Tolle minas.' Fatus medium procedit in aequor.</v><v>Frigidus Arcadibus coit in praecordia sanguis.</v><v>Desiluit Turnus biiugis, pedes apparat ire</v><v>comminus; utque leo, specula cum vidit ab alta</v><v>stare procul campis meditantem in proelia taurum,</v><v>advolat: haud alia est Turni venientis imago.</v><v>Hunc ubi contiguum missae fore credidit hastae,</v><v>ire prior Pallas, siqua fors adiuvet ausum</v><v>viribus imparibus, magnumque ita ad aethera fatur:</v><v>`Per patris hospitium et mensas, quas advena adisti,</v><v>te precor, Alcide, coeptis ingentibus adsis.</v><v>Cernat semineci sibi me rapere arma cruenta</v><v>victoremque ferant morientia lumina Turni.'</v><v>Audiit Alcides iuvenem magnumque sub imo</v><v>corde premit gemitum lacrimasque effundit inanis.</v><v>Tum Genitor natum dictis adfatur amicis:</v><v>`Stat sua cuique dies, breve et inreparabile tempus</v><v>omnibus est vitae: sed famam extendere factis,</v><v>hoc virtutis opus. Troiae sub moenibus altis</v><v>tot nati cecidere deum; quin occidit una</v><v>Sarpedon, mea progenies. Etiam sua Turnum</v><v>fata vocant, metasque dati pervenit ad aevi.'</v><v>Sic ait atque oculos Rutulorum reicit arvis.</v><v>At Pallas magnis emittit viribus hastam</v><v>vaginaque cava fulgentem deripit ensem.</v><v>Illa volans umeri surgunt qua tegmina summa</v><v>incidit atque viam clipei molita per oras</v><v>tandem etiam magno strinxit de corpore Turni.</v><v>Hic Turnus ferro praefixum robur acuto</v><v>in Pallanta diu librans iacit atque ita fatur:</v><v>`Adspice, num mage sit nostrum penetrabile telum.'</v><v>Dixerat; at clipeum, tot ferri terga, tot aeris,</v><v>quem pellis totiens obeat circumdata tauri,</v><v>vibranti cuspis medium transverberat ictu</v><v>loricaeque moras et pectus perforat ingens.</v><v>Ille rapit calidum frustra de volnere telum:</v><v>una eademque via sanguis animusque sequuntur.</v><v>Corruit in volnus, sonitum super arma dedere</v><v>et terram hostilem moriens petit ore cruento.</v><v>Quem Turnus super adsistens,</v><v>`Arcades, haec,' inquit, `memores mea dicta referte</v><v>Euandro; qualem meruit, Pallanta remitto.</v><v>Quisquis honos tumuli, quidquid solamen humandi est,</v><v>largior. Haud illi stabunt Aeneia parvo</v><v>hospitia.' Et laevo pressit pede talia fatus</v><v>exanimem, rapiens immania pondera baltei</v><v>impressumque nefas, una sub nocte iugali</v><v>caesa manus iuvenum foede thalamique cruenti,</v><v>quae Clonus Eurytides multo caelaverat auro;</v><v>quo nunc Turnus ovat spolio gaudetque potitus.</v><v>Nescia mens hominum fati sortisque futurae</v><v>et servare modum, rebus sublata secundis!</v><v>Turno tempus erit, magno cum optaverit emptum</v><v>intactum Pallanta et cum spolia ista diemque</v><v>oderit. At socii multo gemitu lacrimisque</v><v>impositum scuto referunt Pallanta frequentes.</v><v>O dolor atque decus magnum rediture parenti</v><v>haec te prima dies bello dedit, haec eadem aufert,</v><v>cum tamen ingentis Rutulorum linquis acervos.</v><v>Nec iam fama mali tanti, sed certior auctor</v><v>advolat Aeneae, tenui discrimine leti</v><v>esse suos, versis tempus succurrere Teucris.</v><v>Proxima quaeque metit gladio latumque per agmen</v><v>ardens limitem agit ferro, te, Turne, superbum</v><v>caede nova quaerens. Pallas, Euander, in ipsis</v><v>omnia sunt oculis, mensae, quas advena primas</v><v>tunc adiit, dextraeque datae. Sulmone creatos</v><v>quattuor hic iuvenes, totidem, quos educat Ufens,</v><v>viventis rapit, inferias quos immolet umbris</v><v>captivoque rogi perfundat sanguine flammas.</v><v>Inde Mago procul infensam contenderat hastam.</v><v>Ille astu subit ac tremibunda supervolat hasta,</v><v>et genua amplectens effatur talia supplex:</v><v>`Per patrios manis et spes surgentis Iuli</v><v>te precor, hanc animam serves natoque patrique.</v><v>Est domus alta, iacent penitus defossa talenta</v><v>caelati argenti, sunt auri pondera facti</v><v>infectique mihi. Non hic victoria Teucrum</v><v>vertitur aut anima una dabit discrimina tanta.'</v><v>Dixerat. Aeneas contra cui talia reddit:</v><v>`Argenti atque auri memoras quae multa talenta,</v><v>natis parce tuis. Belli commercia Turnus</v><v>sustulit ista prior iam tum Pallante perempto.</v><v>Hoc patris Anchisae manes, hoc sentit Iulus.'</v><v>Sic fatus galeam laeva tenet atque reflexa</v><v>cervice orantis capulo tenus applicat ensem.</v><v>Nec procul Haemonides, Phoebi Triviaeque sacerdos,</v><v>infula cui sacra redimibat tempora vitta,</v><v>totus conlucens veste atque insignibus armis.</v><v>Quem congressus agit campo lapsumque superstans</v><v>immolat ingentique umbra tegit; arma Serestus</v><v>lecta refert umeris, tibi, rex Gradive, tropaeum.</v><v>Instaurant acies Volcani stirpe creatus</v><v>Caeculus et veniens Marsorum montibus Umbro:</v><v>Dardanides contra furit. Anxuris ense sinistram</v><v>et totum clipei ferro deiecerat orbem;</v><v>dixerat ille aliquid magnum vimque adfore verbo</v><v>crediderat caeloque animum fortasse ferebat</v><v>canitiemque sibi et longos promiserat annos:</v><v>Tarquitus exultans contra fulgentibus armis,</v><v>silvicolae Fauno Dryope quem nympha crearat,</v><v>obvius ardenti sese obtulit. Ille reducta</v><v>loricam clipeique ingens onus impedit hasta;</v><v>tum caput orantis nequiquam et multa parantis</v><v>dicere deturbat terrae truncumque tepentem</v><v>provolvens super haec inimico pectore fatur:</v><v>`Istic nunc, metuende, iace. Non te optima mater</v><v>condet humi patrioque onerabit membra sepulchro:</v><v>alitibus linquere feris aut gurgite mersum</v><v>unda feret piscesque impasti volnera lambent.'</v><v>Protinus Antaeum et Lucam, prima agmina Turni,</v><v>persequitur fortemque Numam fulvumque Camertem,</v><v>magnanimo Volcente satum, ditissimus agri</v><v>qui fuit Ausonidum et tacitis regnavit Amyclis.</v><v>Aegaeon qualis, centum cui bracchia dicunt</v><v>centenasque manus, quinquaginta oribus ignem</v><v>pectoribusque arsisse, Iovis cum fulmina contra</v><v>tot paribus streperet clipeis, tot stringeret enses:</v><v>sic toto Aeneas desaevit in aequore victor,</v><v>ut semel intepuit mucro. Quin ecce Niphaei</v><v>quadriiugis in equos adversaque pectora tendit.</v><v>Atque illi longe gradientem et dira frementem</v><v>ut videre, metu versi retroque ruentes</v><v>effunduntque ducem rapiuntque ad litora currus.</v><v>Interea biiugis infert se Lucagus albis</v><v>in medios fraterque Liger; sed frater habenis</v><v>flectit equos, strictum rotat acer Lucagus ensem.</v><v>Haud tulit Aeneas tanto fervore furentis:</v><v>inruit adversaque ingens apparuit hasta.</v><v>Cui Liger:</v><v>`Non Diomedis equos nec currum cernis Achillis</v><v>aut Phrygiae campos: nunc belli finis et aevi</v><v>his dabitur terris.' Vesano talia late</v><v>dicta volant Ligeri. Sed non et Troius heros</v><v>dicta parat contra: iaculum nam torquet in hostem.</v><v>Lucagus ut pronus pendens in verbera telo</v><v>admonuit biiugos, proiecto dum pede laevo</v><v>aptet se pugnae, subit oras hasta per imas</v><v>fulgentis clipei, tum laevum perforat inguen:</v><v>excussus curru moribundus volvitur arvis.</v><v>Quem pius Aeneas dictis adfatur amaris:</v><v>`Lucage, nulla tuos currus fuga segnis equorum</v><v>prodidit aut vanae vertere ex hostibus umbrae:</v><v>ipse rotis saliens iuga deseris.' Haec ita fatus</v><v>arripuit biiugos; frater tendebat inertis</v><v>infelix palmas, curru delapsus eodem:</v><v>`Per te, per qui te talem genuere parentes,</v><v>vir Troiane, sine hanc animam et miserere precantis.'</v><v>Pluribus oranti Aeneas: `Haud talia dudum</v><v>dicta dabas. Morere et fratrem ne desere frater.'</v><v>Tum latebras animae pectus mucrone recludit.</v><v>Talia per campos edebat funera ductor</v><v>Dardanius, torrentis aquae vel turbinis atri</v><v>more furens. Tandem erumpunt et castra relinquunt</v><v>Ascanius puer et nequiquam obsessa iuventus.</v><v>Iunonem interea compellat Iuppiter ultro:</v><v>`O germana mihi atque eadem gratissima coniunx,</v><v>ut rebare, Venus, nec te sententia fallit,</v><v>Troianas sustentat opes, non vivida bello</v><v>dextra viris animusque ferox patiensque pericli.'</v><v>Cui Iuno summissa `Quid, o pulcherrime coniunx,</v><v>sollicitas aegram et tua tristia dicta timentem?</v><v>Si mihi, quae quondam fuerat quamque esse decebat,</v><v>vis in amore foret, non hoc mihi namque negares,</v><v>omnipotens, quin et pugnae subducere Turnum</v><v>et Dauno possem incolumem servare parenti.</v><v>Nunc pereat Teucrisque pio det sanguine poenas.</v><v>Ille tamen nostra deducit origine nomen</v><v>Pilumnusque illi quartus pater et tua larga</v><v>saepe manu multisque oneravit limina donis.'</v><v>Cui rex aetherii breviter sic fatur Olympi:</v><v>`Si mora praesentis leti tempusque caduco</v><v>oratur iuveni meque hoc ita ponere sentis,</v><v>tolle fuga Turnum atque instantibus eripe fatis</v><v>hactenus indulsisse vacat. Sin altior istis</v><v>sub precibus venia ulla latet totumque moveri</v><v>mutarive putas bellum, spes pascis inanis.'</v><v>Et Iuno adlacrimans: `Quid si, quae voce gravaris,</v><v>mente dares atque haec Turno rata vita maneret?</v><v>Nunc manet insontem gravis exitus, aut ego veri</v><v>vana feror. Quod ut O potius formidine falsa</v><v>ludar et in melius tua, qui potes, orsa reflectas!'</v><v>Haec ubi dicta dedit, caelo se protinus alto</v><v>misit, agens hiemem nimbo succincta per auras,</v><v>Iliacamque aciem et Laurentia castra petivit.</v><v>Tum dea nube cava tenuem sine viribus umbram</v><v>in faciem Aeneae, visu mirabile monstrum,</v><v>Dardaniis ornat telis clipeumque iubasque</v><v>divini adsimulat capitis, dat inania verba,</v><v>dat sine mente sonum gressusque effingit euntis,</v><v>morte obita qualis fama est volitare figuras</v><v>aut quae sopitos deludunt somnia sensus.</v><v>At primas laeta ante acies exsultat imago</v><v>inritatque virum telis et voce lacessit.</v><v>Instat cui Turnus stridentemque eminus hastam</v><v>conicit: illa dato vertit vestigia tergo.</v><v>Tum vero Aenean aversum ut cedere Turnus</v><v>credidit atque animo spem turbidus hausit inanem,</v><v>`Quo fugis, Aenea? Thalamos ne desere pactos;</v><v>hac dabitur dextra tellus quaesita per undas.'</v><v>Talia vociferans sequitur strictumque coruscat</v><v>mucronem nec ferre videt sua gaudia ventos.</v><v>Forte ratis celsi coniuncta crepidine saxi</v><v>expositis stabat scalis et ponte parato,</v><v>qua rex Clusinis advectus Osinius oris.</v><v>Huc sese trepida Aeneae fugientis imago</v><v>conicit in latebras; nec Turnus segnior instat</v><v>exsuperatque moras et pontis transilit altos.</v><v>Vix proram attigerat: rumpit Saturnia funem</v><v>avolsamque rapit revoluta per aequora navem.</v><v>Illum autem Aeneas absentem in praelia poscit;</v><v>obvia multa virum demittit corpora morti:</v><v>tum levis haud ultra latebras iam quaerit imago,</v><v>sed sublime volans nubi se immiscuit atrae.</v><v>Cum Turnum medio interea fert aequore turbo.</v><v>Respicit ignarus rerum ingratusque salutis</v><v>et duplicis cum voce manus ad sidera tendit:</v><v>`Omnipotens genitor, tanton me crimine dignum</v><v>duxisti et talis voluisti expendere poenas?</v><v>Quo feror? Unde abii? Quae me fuga quemve reducit?</v><v>Laurentisne iterum muros aut castra videbo?</v><v>Quid manus illa virum, qui me meaque arma secuti?</v><v>Quosne (nefas) omnis infanda in morte reliqui</v><v>et nunc palantis video gemitumque cadentum</v><v>accipio! Quid ago? Aut quae iam satis ima dehiscat</v><v>terra mihi? Vos O potius miserescite venti:</v><v>in rupes, in saxa, volens vos Turnus adoro</v><v>ferte ratem saevisque vadis immittite Syrtis,</v><v>quo neque me Rutuli nec conscia fama sequatur.'</v><v>Haec memorans animo nunc huc, nunc fluctuat illuc,</v><v>an sese mucrone ob tantum dedecus amens</v><v>induat et crudum per costas exigat ensem,</v><v>fluctibus an iaciat mediis et litora nando</v><v>curva petat Teucrumque iterum se reddat in arma.</v><v>Ter conatus utramque viam, ter maxima Iuno</v><v>continuit iuvenemque animi miserata repressit.</v><v>Labitur alta secans fluctuque aestuque secundo</v><v>et patris antiquam Dauni defertur ad urbem.</v><v>At Iovis interea monitis Mezentius ardens</v><v>succedit pugnae Teucrosque invadit ovantis.</v><v>Concurrunt Tyrrhenae acies atque omnibus uni,</v><v>uni odiisque viro telisque frequentibus instant.</v><v>Ille velut rupes, vastum quae prodit in aequor,</v><v>obvia ventorum furiis expostaque ponto,</v><v>vim cunctam atque minas perfert caelique marisque,</v><v>ipsa immota manens, prolem Dolichaonis Hebrum</v><v>sternit humi, cum quo Latagum Palmumque fugacem,</v><v>sed Latagum saxo atque ingenti fragmine montis</v><v>occupat os faciemque adversam, poplite Palmum</v><v>succiso volvi segnem sinit, armaque Lauso</v><v>donat habere umeris et vertice figere cristas.</v><v>Nec non Euanthen Phrygium Paridisque Mimanta</v><v>aequalem comitemque, una quem nocte Theano</v><v>in lucem genitori Amyco dedit et face praegnans</v><v>Cisseis regina Parin creat: urbe paterna</v><v>occubat, ignarum Laurens habet ora Mimanta.</v><v>Ac velut ille canum morsu de montibus altis</v><v>actus aper, multos Vesulus quem pinifer annos</v><v>defendit multosve palus Laurentia, silva</v><v>pastus harundinea, postquam inter retia ventum est,</v><v>substitit infremuitque ferox et inhorruit armos,</v><v>nec cuiquam irasci propiusque accedere virtus,</v><v>sed iaculis tutisque procul clamoribus instant;</v><v>haud aliter, iustae quibus est Mezentius irae,</v><v>non ulli est animus stricto concurrere ferro;</v><v>missilibus longe et vasto clamore lacessunt:</v><v>ille autem impavidus partis cunctatur in omnis,</v><v>dentibus infrendens, et tergo decutit hastas.</v><v>Venerat antiquis Corythi de finibus Acron,</v><v>Graius homo, infectos linquens profugus hymenaeos.</v><v>Hunc ubi miscentem longe media agmina vidit,</v><v>purpureum pennis et pactae coniugis ostro:</v><v>impastus stabula alta leo ceu saepe peragrans,</v><v>suadet enim vesana fames, si forte fugacem</v><v>conspexit capream aut surgentem in cornua cervum,</v><v>gaudet, hians immane, comasque arrexit et haeret</v><v>visceribus super accumbens, lavit inproba taeter</v><v>ora cruor,</v><v>sic ruit in densos alacer Mezentius hostis.</v><v>Sternitur infelix Acron et calcibus atram</v><v>tundit humum expirans infractaque tela cruentat.</v><v>Atque idem fugientem haud est dignatus Oroden</v><v>sternere nec iacta caecum dare cuspide volnus:</v><v>obvius adversoque occurrit seque viro vir</v><v>contulit, haud furto melior, sed fortibus armis.</v><v>Tum super abiectum posito pede nixus et hasta:</v><v>`Pars belli haud temnenda, viri, iacet altus Orodes.'</v><v>Conclamant socii laetum paeana secuti.</v><v>Ille autem exspirans: `Non me, quicumque es, inulto,</v><v>victor, nec longum laetabere: te quoque fata</v><v>prospectant paria atque eadem mox arva tenebis.'</v><v>Ad quae subridens mixta Mezentius ira:</v><v>`Nunc morere. Ast de me divom pater atque hominum rex</v><v>viderit.' Hoc dicens eduxit corpore telum:</v><v>olli dura quies oculos et ferreus urget</v><v>somnus, in aeternam clauduntur lumina noctem.</v><v>Caedicus Alcathoum obtruncat, Sacrator Hydaspen</v><v>Partheniumque Rapo et praedurum viribus Orsen,</v><v>Messapus Croniumque Lycaoniumque Erichaeten,</v><v>illum infrenis equi lapsu tellure iacentem,</v><v>hunc peditem. Pedes et Lycius processerat Agis,</v><v>quem tamen haud expers Valerus virtutis avitae</v><v>deicit; at Thronium Salius Saliumque Nealces</v><v>insidiis, iaculo et longe fallente sagitta.</v><v>Iam gravis aequabat luctus et mutua Mavors</v><v>funera: caedebant pariter pariterque ruebant</v><v>victores victique, neque his fuga nota neque illis.</v><v>Di Iovis in tectis iram miserantur inanem</v><v>amborum et tantos mortalibus esse labores:</v><v>hinc Venus, hinc contra spectat Saturnia Iuno,</v><v>pallida Tisiphone media inter milia saevit.</v><v>At vero ingentem quatiens Mezentius hastam</v><v>turbidus ingreditur campo. Quam magnus Orion,</v><v>cum pedes incedit medii per maxima Nerei</v><v>stagna viam scindens, umero supereminet undas</v><v>aut summis referens annosam montibus ornum</v><v>ingrediturque solo et caput inter nubila condit:</v><v>talis se vastis infert Mezentius armis.</v><v>Huic contra Aeneas, speculatus in agmine longo,</v><v>obvius ire parat. Manet imperterritus ille,</v><v>hostem magnanimum opperiens, et mole sua stat;</v><v>atque oculis spatium emensus, quantum satis hastae:</v><v>`Dextra mihi deus et telum, quod missile libro,</v><v>nunc adsint! Voveo praedonis corpore raptis</v><v>indutum spoliis ipsum te, Lause, tropaeum</v><v>Aeneae.' Dixit stridentemque eminus hastam</v><v>iecit; at illa volans clipeo est excussa proculque</v><v>egregium Antoren latus inter et ilia figit,</v><v>Herculis Antoren comitem, qui missus ab Argis</v><v>haeserat Euandro atque Itala consederat urbe.</v><v>Sternitur infelix alieno volnere caelumque</v><v>aspicit et dulcis moriens reminiscitur Argos</v><v>tum pius Aeneas hastam iacit: illa per orbem</v><v>aere cavum triplici, per linea terga tribusque</v><v>transit intextum tauris opus imaque sedit</v><v>inguine, sed viris haud pertulit. Ocius ensem</v><v>Aeneas, viso Tyrrheni sanguine laetus,</v><v>eripit a femine et trepidanti fervidus instat.</v><v>Ingemuit cari graviter genitoris amore,</v><v>ut vidit, Lausus, lacrimaeque per ora volutae.</v><v>Hic mortis durae casum tuaque optima facta,</v><v>siqua fidem tanto est operi latura vetustas,</v><v>non equidem nec te, iuvenis memorande, silebo.</v><v>Ille pedem referens et inutilis inque ligatus</v><v>cedebat clipeoque inimicum hastile trahebat:</v><v>prorupit iuvenis seseque immiscuit armis</v><v>iamque adsurgentis dextra plagamque ferentis</v><v>Aeneae subiit mucronem ipsumque morando</v><v>sustinuit. Socii magno clamore sequuntur,</v><v>dum genitor nati parma protectus abiret,</v><v>telaque coniciunt proturbantque eminus hostem</v><v>missilibus. Furit Aeneas tectusque tenet se.</v><v>Ac velut effusa siquando grandine nimbi</v><v>praecipitant, omnis campis diffugit arator</v><v>omnis et agricola et tuta latet arce viator,</v><v>aut amnis ripis aut alti fornice saxi,</v><v>dum pluit in terris, ut possint sole reducto</v><v>exercere diem: sic obrutus undique telis</v><v>Aeneas nubem belli, dum detonet omnis,</v><v>sustinet et Lausum increpitat Lausoque minatur:</v><v>`Quo moriture ruis maioraque viribus audes?</v><v>Fallit te incautum pietas tua.' Nec minus ille</v><v>exsultat demens; saevae iamque altius irae</v><v>Dardanio surgunt ductori, extremaque Lauso</v><v>Parcae fila legunt: validum namque exigit ensem</v><v>per medium Aeneas iuvenem totumque recondit.</v><v>Transiit et parmam mucro, levia arma minacis,</v><v>et tunicam, molli mater quam neverat auro,</v><v>implevitque sinum sanguis; tum vita per auras</v><v>concessit maesta ad manis corpusque reliquit.</v><v>At vero ut voltum vidit morientis et ora,</v><v>ora modis Anchisiades pallentia miris,</v><v>ingemuit miserans graviter dextramque tetendit,</v><v>et mentem patriae subiit pietatis imago.</v><v>`Quid tibi nunc, miserande puer, pro laudibus istis,</v><v>quid pius Aeneas tanta dabit indole dignum?</v><v>Arma, quibus laetatus, habe tua, teque parentum</v><v>manibus et cineri, siqua est ea cura, remitto.</v><v>Hoc tamen infelix miseram solabere mortem:</v><v>Aeneae magni dextra cadis.' Increpat ultro</v><v>cunctantis socios et terra sublevat ipsum,</v><v>sanguine turpantem comptos de more capillos.</v><v>Interea genitor Tiberini ad fluminis undam</v><v>volnera siccabat lymphis corpusque levabat</v><v>arboris adclinis trunco. Procul aerea ramis</v><v>dependet galea et prato gravia arma quiescunt.</v><v>Stant lecti circum iuvenes: ipse aeger anhelans</v><v>colla fovet, fusus propexam in pectore barbam;</v><v>multa super Lauso rogitat multumque remittit</v><v>qui revocent maestique ferant mandata parentis.</v><v>At Lausum socii exanimem super arma ferebant</v><v>flentes, ingentem atque ingenti volnere victum.</v><v>Agnovit longe gemitum praesaga mali mens:</v><v>canitiem multo deformat pulvere et ambas</v><v>ad caelum tendit palmas et corpore inhaeret.</v><v>`Tantane me tenuit vivendi, nate, voluptas,</v><v>ut pro me hostili paterer succedere dextrae,</v><v>quem genui? Tuane haec genitor per volnera servor,</v><v>morte tua vivens? Heu, nunc misero mihi demum</v><v>exitium infelix, nunc alte volnus adactum!</v><v>Idem ego, nate, tuum maculavi crimine nomen,</v><v>pulsus ob invidiam solio sceptrisque paternis.</v><v>Debueram patriae poenas odiisque meorum:</v><v>omnis per mortis animam sontem ipse dedissem!</v><v>Nunc vivo neque adhuc homines lucemque relinquo.</v><v>Sed linquam.' Simul hoc dicens attollit in aegrum</v><v>se femur et, quamvis dolor alto volnere tardet,</v><v>haud deiectus equum duci iubet. Hoc decus illi,</v><v>hoc solamen erat; bellis hoc victor abibat</v><v>omnibus. Adloquitur maerentem et talibus infit:</v><v>`Rhaebe, diu, res siqua diu mortalibus ulla est,</v><v>viximus. Aut hodie victor spolia illa cruenti</v><v>et caput Aeneae referes Lausique dolorum</v><v>ultor eris mecum aut, aperit si nulla viam vis,</v><v>occumbes pariter; neque enim, fortissime, credo,</v><v>iussa aliena pati et dominos dignabere Teucros.'</v><v>Dixit et exceptus tergo consueta locavit</v><v>membra manusque ambas iaculis oneravit acutis,</v><v>aere caput fulgens cristaque hirsutus equina.</v><v>Sic cursum in medios rapidus dedit: aestuat ingens</v><v>uno in corde pudor mixtoque insania luctu,</v><v><emphasis>[et furiis agitatus amor et conscia virtus.]</emphasis></v><v>Atque hic Aenean magna ter voce vocavit.</v><v>Aeneas agnovit enim laetusque precatur:</v><v>`Sic pater ille deum faciat, sic altus Apollo,</v><v>incipias conferre manum.'</v><v>Tantum effatus et infesta subit obvius hasta.</v><v>Ille autem: `Quid me erepto, saevissime, nato</v><v>terres? Haec via sola fuit, qua perdere posses.</v><v>Nec mortem horremus nec divom parcimus ulli.</v><v>Desine: nam venio moriturus et haec tibi porto</v><v>dona prius.' Dixit telumque intorsit in hostem;</v><v>inde aliud super atque aliud figitque volatque</v><v>ingenti gyro, sed sustinet aureus umbo.</v><v>Ter circum adstantem laevos equitavit in orbes</v><v>tela manu iaciens, ter secum Troius heros</v><v>immanem aerato circumfert tegmine silvam.</v><v>Inde ubi tot traxisse moras, tot spicula taedet</v><v>vellere et urgetur pugna congressus iniqua,</v><v>multa movens animo iam tandem erumpit et inter</v><v>bellatoris equi cava tempora conicit hastam.</v><v>Tollit se arrectum quadrupes et calcibus auras</v><v>verberat effusumque equitem super ipse secutus</v><v>implicat eiectoque incumbit cernuus armo.</v><v>Clamore incendunt caelum Troesque Latinique.</v><v>Advolat Aeneas vaginaque eripit ensem</v><v>et super haec: `Ubi nunc Mezentius acer et illa</v><v>effera vis animi? `Contra Tyrrhenus, ut auras</v><v>suspiciens hausit caelum mentemque recepit:</v><v>`Hostis amare, quid increpitas mortemque minaris?</v><v>Nullum in caede nefas, nec sic ad proelia veni,</v><v>nec tecum meus haec pepigit mihi foedera Lausus.</v><v>Unum hoc per siqua est victis venia hostibus oro:</v><v>corpus humo patiare tegi. Scio acerba meorum</v><v>circumstare odia: hunc, oro, defende furorem</v><v>et me consortem nati concede sepulchro.'</v><v>Haec loquitur iuguloque haud inscius accipit ensem</v><v>undantique animam diffundit in arva cruore.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER XI</p></title><poem><stanza><v>OCEANUM interea surgens Aurora reliquit:</v><v>Aeneas, quamquam et sociis dare tempus humandis</v><v>praecipitant curae turbataque funere mens est,</v><v>vota deum primo victor solvebat Eoo.</v><v>Ingentem quercum decisis undique ramis</v><v>constituit tumulo fulgentiaque induit arma,</v><v>Mezenti ducis exuvias, tibi, magne, tropaeum,</v><v>bellipotens: aptat rorantis sanguine cristas</v><v>telaque trunca viri et bis sex thoraca petitum</v><v>perfossumque locis clipeumque ex aere sinistrae</v><v>subligat atque ensem collo suspendit eburnum.</v><v>Tum socios, namque omnis eum stipata tegebat</v><v>turba ducum, sic incipiens hortatur ovantis:</v><v>`Maxima res effecta, viri; timor omnis abesto,</v><v>quod superest: haec sunt spolia et de rege superbo</v><v>primitiae, manibusque meis Mezentius hic est.</v><v>Nunc iter ad regem nobis murosque Latinos.</v><v>Arma parate animis et spe praesumite bellum,</v><v>nequa mora ignaros, ubi primum vellere signa</v><v>adnuerint superi pubemque educere castris,</v><v>impediat segnisve metu sententia tardet.</v><v>Interea socios inhumataque corpora terrae</v><v>mandemus, qui solus honos Acheronte sub imo est.</v><v>Ite,' ait, `egregias animas, quae sanguine nobis</v><v>hanc patriam peperere suo, decorate supremis</v><v>muneribus, maestamque Evandri primus ad urbem</v><v>mittatur Pallas, quem non virtutis egentem</v><v>abstulit atra dies et funere mersit acerbo.'</v><v>Sic ait inlacrimans recipitque ad limina gressum,</v><v>corpus ubi exanimi positum Pallantis Acoetes</v><v>servabat senior, qui Parrhasio Evandro</v><v>armiger ante fuit, sed non felicibus aeque</v><v>tum comes auspiciis caro datus ibat alumno.</v><v>Circum omnis famulumque manus Troianaque turba</v><v>et maestum Iliades crinem de more solutae.</v><v>Ut vero Aeneas foribus sese intulit altis,</v><v>ingentem gemitum tunsis ad sidera tollunt</v><v>pectoribus, maestoque immugit regia luctu.</v><v>Ipse caput nivei fultum Pallantis et ora</v><v>ut vidit levique patens in pectore vulnus</v><v>cuspidis Ausoniae, lacrimis ita fatur obortis.</v><v>`Tene,' inquit, `miserande puer, cum laeta veniret,</v><v>invidit Fortuna mihi, ne regna videres</v><v>nostra neque ad sedes victor veherere paternas?</v><v>Non haec Evandro de te promissa parenti</v><v>discedens dederam, cum me complexus euntem</v><v>mitteret in magnum imperium metuensque moneret</v><v>acris esse viros, cum dura proelia gente.</v><v>Et nunc ille quidem spe multum captus inani</v><v>fors et vota facit cumulatque altaria donis:</v><v>nos iuvenem exanimum et nil iam caelestibus ullis</v><v>debentem vano maesti comitamur honore.</v><v>Infelix, nati funus crudele videbis!</v><v>Hi nostri reditus expectatique triumphi!</v><v>Haec mea magna fides! At non, Evandre, pudendis</v><v>vulneribus pulsum adspicies nec sospite dirum</v><v>optabis nato funus pater. Ei mihi, quantum</v><v>praesidium Ausonia et quantum tu perdis, Iule!'</v><v>Haec ubi deflevit, tolli miserabile corpus</v><v>imperat et toto lectos ex agmine mittit</v><v>mille viros, qui supremum comitentur honorem</v><v>intersintque patris lacrimis, solacia luctus</v><v>exigua ingentis, misero sed debita patri.</v><v>Haud segnes alii crates et molle feretrum</v><v>arbuteis texunt virgis et vimine querno</v><v>exstructosque toros obtentu frondis inumbrant.</v><v>Hic iuvenem agresti sublimem stramine ponunt,</v><v>qualem virgineo demessum pollice florem</v><v>seu mollis violae seu languentis hyacinthi,</v><v>cui neque fulgor adhuc necdum sua forma recessit:</v><v>non iam mater alit tellus viresque ministrat.</v><v>Tum geminas vestes auroque ostroque rigentis</v><v>extulit Aeneas, quas illi laeta laborum</v><v>ipsa suis quondam manibus Sidonia Dido</v><v>fecerat et tenui telas discreverat auro.</v><v>Harum unam iuveni supremum maestus honorem</v><v>induit arsurasque comas obnubit amictu,</v><v>multaque praeterea Laurentis praemia pugnae</v><v>aggerat et longo praedam iubet ordine duci.</v><v>Addit equos et tela, quibus spoliaverat hostem.</v><v>Vinxerat et post terga manus, quos mitteret umbris</v><v>inferias, caeso sparsuros sanguine flammas,</v><v>indutosque iubet truncos hostilibus armis</v><v>ipsos ferre duces inimicaque nomina figi.</v><v>Ducitur infelix aevo confectus Acoetes:</v><v>pectora nunc foedans pugnis, nunc unguibus ora</v><v>sternitur et toto proiectus corpore terrae.</v><v>Ducunt et Rutulo perfusos sanguine currus.</v><v>Post bellator equus positis insignibus Aethon</v><v>it lacrimans guttisque umectat grandibus ora.</v><v>Hastam alii galeamque ferunt, nam cetera Turnus</v><v>victor habet. Tum maesta phalanx Teucrique sequuntur</v><v>Tyrrhenique omnes et versis Arcades armis.</v><v>Postquam omnis longe comitum praecesserat ordo,</v><v>substitit Aeneas gemituque haec addidit alto:</v><v>`Nos alias hinc ad lacrimas eadem horrida belli</v><v>fata vocant: salve aeternum mihi, maxime Palla,</v><v>aeternumque vale.' Nec plura effatus ad altos</v><v>tendebat muros gressumque in castra ferebat.</v><v>Iamque oratores aderant ex urbe Latina,</v><v>velati ramis oleae veniamque rogantes:</v><v>corpora, per campos ferro quae fusa iacebant,</v><v>redderet ac tumulo sineret succedere terrae;</v><v>nullum cum victis certamen et aethere cassis;</v><v>parceret hospitibus quondam socerisque vocatis.</v><v>Quos bonus Aeneas haud aspernanda precantis</v><v>prosequitur venia et verbis haec insuper addit:</v><v>`Quaenam vos tanto fortuna indigna, Latini,</v><v>implicuit bello, qui nos fugiatis amicos?</v><v>Pacem me exanimis et Martis sorte peremptis</v><v>oratis? Equidem et vivis concedere vellem.</v><v>Nec veni, nisi fata locum sedemque dedissent,</v><v>nec bellum cum gente gero: rex nostra reliquit</v><v>hospitia et Turni potius se credidit armis.</v><v>Aequius huic Turnum fuerat se opponere morti.</v><v>Si bellum finire manu, si pellere Teucros</v><v>apparat, his mecum decuit concurrere telis:</v><v>vixet, cui vitam deus aut sua dextra dedisset.</v><v>Nunc ite et miseris supponite civibus ignem.'</v><v>Dixerat Aeneas. Illi obstipuere silentes</v><v>conversique oculos inter se atque ora tenebant.</v><v>Tum senior semperque odiis et crimine Drances</v><v>infensus iuveni Turno sic ore vicissim</v><v>orsa refert: `O fama ingens, ingentior armis</v><v>vir Troiane, quibus caelo te laudibus aequem?</v><v>Iustitiaene prius mirer belline laborum?</v><v>Nos vero haec patriam grati referemus ad urbem</v><v>et te, siqua viam dederit fortuna, Latino</v><v>iungemus regi: quaerat sibi foedera Turnus.</v><v>Quin et fatalis murorum attollere moles</v><v>saxaque subvectare umeris Troiana iuvabit.'</v><v>Dixerat haec, unoque omnes eadem ore fremebant.</v><v>Bis senos pepigere dies et pace sequestra</v><v>per silvas Teucri mixtique inpune Latini</v><v>erravere iugis. Ferro sonat alta bipenni</v><v>fraxinus, evertunt actas ad sidera pinus,</v><v>robora nec cuneis et olentem scindere cedrum</v><v>nec plaustris cessant vectare gementibus ornos.</v><v>Et iam Fama volans, tanti praenuntia luctus,</v><v>Evandrum Evandrique domos et moenia replet,</v><v>quae modo victorem Latio Pallanta ferebat.</v><v>Arcades ad portas ruere et de more vetusto</v><v>funereas rapuere faces; lucet via longo</v><v>ordine flammarum et late discriminat agros.</v><v>Contra turba Phrygum veniens plangentia iungit</v><v>agmina. Quae postquam matres succedere tectis</v><v>viderunt, maestam incendunt clamoribus urbem.</v><v>At non Evandrum potis est vis ulla tenere,</v><v>sed venit in medios. Feretro Pallanta reposto</v><v>procubuit super atque haeret lacrimansque gemensque,</v><v>et via vix tandem vocis laxata dolore est.</v><v>`Non haec, O Palla, dederas promissa parenti,</v><v>cautius ut saevo velles te credere Marti;</v><v>haud ignarus eram, quantum nova gloria in armis</v><v>et praedulce decus primo certamine posset.</v><v>Primitiae iuvenis miserae bellique propinqui</v><v>dura rudimenta et nulli exaudita deorum</v><v>vota precesque meae! Tuque, O sanctissima coniunx,</v><v>felix morte tua neque in hunc servata dolorem!</v><v>Contra ego vivendo vici mea fata, superstes</v><v>restarem ut genitor. Troum socia arma secutum</v><v>obruerent Rutuli telis! Animam ipse dedissem</v><v>atque haec pompa domum me, non Pallanta, referret,</v><v>nec vos arguerim, Teucri, nec foedera nec quas</v><v>iunximus hospitio dextras: sors ista senectae</v><v>debita erat nostrae. Quod si immatura manebat</v><v>mors natum, caesis Volscorum milibus ante</v><v>ducentem in Latium Teucros cecidisse iuvabit.</v><v>Quin ego non alio digner te funere, Palla,</v><v>quam pius Aeneas <emphasis>[et quam magni Phryges et quam</emphasis></v><v><emphasis>Tyrrhenique duces, Tyrrhenum exercitus omnis.]</emphasis></v><v>Magna tropaea ferunt, quos dat tua dextera Leto:</v><v>tu quoque nunc stares immanis truncus in armis,</v><v>esset par aetas et idem si robur ab annis,</v><v>Turne. Sed infelix Teucros quid demoror armis?</v><v>Vadite et haec memores regi mandata referte:</v><v>quod vitam moror invisam Pallante perempto,</v><v>dextera causa tua est, Turnum natoque patrique</v><v>quam debere vides. Meritis vacat hic tibi solus</v><v>fortunaeque locus. Non vitae gaudia quaero,</v><v>nec fas, sed nato Manis perferre sub imos.'</v><v>Aurora interea miseris mortalibus almam</v><v>extulerat lucem, referens opera atque labores:</v><v>iam pater Aeneas, iam curvo in litore Tarchon</v><v>constituere pyras. Huc corpora quisque suorum</v><v>more tulere patrum, subiectisque ignibus atris</v><v>conditur in tenebras altum caligine caelum.</v><v>Ter circum accensos cincti fulgentibus armis</v><v>decurrere rogos, ter maestum funeris ignem</v><v>lustravere in equis ululatusque ore dedere;</v><v>spargitur et tellus lacrimis, sparguntur et arma:</v><v>it caelo clamorque virum clangorque tubarum.</v><v>Hic alii spolia occisis derepta Latinis</v><v>coniciunt igni, galeas ensesque decoros</v><v>frenaque ferventisque rotas; pars munera nota,</v><v>ipsorum clipeos et non felicia tela.</v><v>Multa boum circa mactantur corpora Morti,</v><v>saetigerosque sues raptasque ex omnibus agris</v><v>in flammam iugulant pecudes. Tum litore toto</v><v>ardentis spectant socios semustaque servant</v><v>busta neque avelli possunt, nox umida donec</v><v>invertit caelum stellis ardentibus aptum.</v><v>Nec minus et miseri diversa in parte Latini</v><v>innumeras struxere pyras, et corpora partim</v><v>multa virum terrae infodiunt avectaque partim</v><v>finitimos tollunt in agros urbique remittunt,</v><v>cetera confusaeque ingentem caedis acervum</v><v>nec numero nec honore cremant: tunc undique vasti</v><v>certatim crebris conlucent ignibus agri.</v><v>Tertia lux gelidam caelo dimoverat umbram:</v><v>maerentes altum cinerem et confusa ruebant</v><v>ossa focis tepidoque onerabant aggere terrae.</v><v>Iam vero in tectis, praedivitis urbe Latini,</v><v>praecipuus fragor et longi pars maxima luctus.</v><v>Hic matres miseraeque nurus, hic cara sororum</v><v>pectora maerentum puerique parentibus orbi</v><v>dirum exsecrantur bellum Turnique hymenaeos:</v><v>ipsum armis ipsumque iubent decernere ferro,</v><v>qui regnum Italiae et primos sibi poscat honores.</v><v>ingravat haec saevus Drances solumque vocari</v><v>testatur, solum posci in certamina Turnum.</v><v>Multa simul contra variis sententia dictis</v><v>pro Turno, et magnum reginae nomen obumbrat,</v><v>multa virum meritis sustentat fama tropaeis.</v><v>Hos inter motus, medio in flagrante tumultu,</v><v>ecce super maesti magna Diomedis ab urbe</v><v>legati responsa ferunt: nihil omnibus actum</v><v>tantorum impensis operum, nil dona neque aurum</v><v>nec magnas valuisse preces, alia arma Latinis</v><v>quaerenda aut pacem Troiano ab rege petendum.</v><v>Deficit ingenti luctu rex ipse Latinus.</v><v>Fatalem Aenean manifesto numine ferri</v><v>admonet ira deum tumulique ante ora recentes.</v><v>Ergo concilium magnum primosque suorum</v><v>imperio accitos alta intra limina cogit.</v><v>olli convenere fluuntque ad regia plenis</v><v>tecta viis. Sedet in mediis et maximus aevo</v><v>et primus sceptris haud laeta fronte Latinus.</v><v>Atque hic legatos Aetola ex urbe remissos,</v><v>quae referant, fari iubet et responsa reposcit</v><v>ordine cuncta suo. Tum facta silentia linguis,</v><v>et Venulus dicto parens ita farier infit:</v><v>`Vidimus, o cives, Diomedem Argivaque castra</v><v>atque iter emensi casus superavimus omnis</v><v>contigimusque manum, qua concidit Ilia tellus.</v><v>Ille urbem Argyripam patriae cognomine gentis</v><v>victor Gargani condebat Iapygis agris.</v><v>Postquam introgressi et coram data copia fandi,</v><v>munera praeferimus, nomen patriamque docemus,</v><v>qui bellum intulerint, quae causa attraxerit Arpos.</v><v>Auditis ille haec placido sic reddidit ore:</v><v>«O fortunatae gentes, Saturnia regna,</v><v>antiqui Ausonii, quae vos fortuna quietos</v><v>sollicitat suadetque ignota lacessere bella?</v><v>Quicumque Iliacos ferro violavimus agros,</v><v>mitto ea, quae muris bellando exhausta sub altis,</v><v>quos Simois premat ille viros, infanda per orbem</v><v>supplicia et scelerum poenas expendimus omnes,</v><v>vel Priamo miseranda manus: scit triste Minervae</v><v>sidus et Euboicae cautes ultorque Caphareus.</v><v>Militia ex illa diversum ad litus abacti</v><v>Atrides Protei Menelaus adusque columnas</v><v>exsulat, Aetnaeos vidit Cyclopas Ulixes.</v><v>Regna Neoptolemi referam versosque penates</v><v>Idomenei? Libycone habitantis litore Locros?</v><v>Ipse Mycenaeus magnorum ductor Achivom</v><v>coniugis infandae prima inter limina dextra</v><v>oppetiit: devictam Asiam subsedit adulter.</v><v>Invidisse deos, patriis ut redditus aris</v><v>coniugium optatum et pulchram Calydona viderem?</v><v>Nunc etiam horribili visu portenta sequuntur,</v><v>et socii amissi petierunt aethera pennis</v><v>fluminibusque vagantur aves, heu dira meorum</v><v>supplicia, et scopulos lacrimosis vocibus implent.</v><v>Haec adeo ex illo mihi iam speranda fuerunt</v><v>tempore, cum ferro caelestia corpora demens</v><v>adpetii et Veneris violavi volnere dextram.</v><v>Ne vero, ne me ad talis impellite pugnas:</v><v>nec mihi cum Teucris ullum post eruta bellum</v><v>Pergama, nec veterum memini laetorve malorum.</v><v>Munera, quae patriis ad me portatis ab oris,</v><v>vertite ad Aenean. Stetimus tela aspera contra</v><v>contulimusque manus: experto credite, quantus</v><v>in clipeum adsurgat, quo turbine torqueat hastam.</v><v>Si duo praeterea talis Idaea tulisset</v><v>terra viros, ultro Inachias venisset ad urbes</v><v>Dardanus, et versis lugeret Graecia fatis.</v><v>Quidquid apud durae cessatum est moenia Troiae,</v><v>Hectoris Aeneaeque manu victoria Graium</v><v>haesit et in decimum vestigia rettulit annum.</v><v>Ambo animis, ambo insignes praestantibus armis</v><v>hic pietate prior. Coeant in foedera dextrae,</v><v>qua datur; ast armis concurrant arma cavete.''</v><v>Et responsa simul quae sint, rex optime, regis</v><v>audisti et quae sit magno sententia bello.'</v><v>Vix ea legati, variusque per ora cucurrit</v><v>Ausonidum turbata fremor: ceu saxa morantur</v><v>cum rapidos amnis, fit clauso gurgite murmur</v><v>vicinaeque fremunt ripae crepitantibus undis.</v><v>Ut primum placati animi et trepida ora quierunt,</v><v>praefatus divos solio rex infit ab alto:</v><v>`Ante equidem summa de re statuisse, Latini,</v><v>et vellem et fuerat melius, non tempore tali</v><v>cogere concilium. cum muros adsidet hostis.</v><v>Bellum importunum, cives, cum gente deorum</v><v>invictisque viris gerimus, quos nulla fatigant</v><v>proelia: nec victi possunt absistere ferro.</v><v>Spem siquam adscitis Aetolum habuistis in armis,</v><v>ponite. Spes sibi quisque, sed haec quam angusta videtis;</v><v>cetera qua rerum iaceant perculsa ruina,</v><v>ante oculos interque manus sunt omnia vestras.</v><v>Nec quemquam incuso: potuit quae plurima virtus</v><v>esse, fuit; toto certatum est corpore regni.</v><v>Nunc adeo quae sit dubiae sententia menti</v><v>expediam et paucis, animos adhibete, docebo.</v><v>Est antiquus ager Tusco mihi proximus amni,</v><v>longus in occasum, finis super usque Sicanos;</v><v>Aurunci Rutulique serunt et vomere duros</v><v>exercent colles atque horum asperrima pascunt.</v><v>Haec omnis regio et celsi plaga pinea montis</v><v>cedat amicitiae Teucrorum, et foederis aequas</v><v>dicamus leges sociosque in regna vocemus.</v><v>Considant, si tantus amor, et moenia condant.</v><v>Sin alios finis aliamque capessere gentem</v><v>est animus possuntque solo decedere nostro:</v><v>bis denas Italo texamus robore navis</v><v>seu pluris complere valent, iacet omnis ad undam</v><v>materies, ipsi numerumque modumque carinis</v><v>praecipiant, nos aera manus navalia demus.</v><v>Praeterea qui dicta ferant et foedera firment</v><v>centum oratores prima de gente Latinos</v><v>ire placet pacisque manu praetendere ramos,</v><v>munera portantis aurique eborisque talenta</v><v>et sellam regni trabeamque insignia nostri.</v><v>Consulite in medium et rebus succurrite fessis.'</v><v>Tum Drances idem infensus, quem gloria Turni</v><v>obliqua invidia stimulisque agitabat amaris,</v><v>largus opum et lingua melior, sed frigida bello</v><v>dextera, consiliis habitus non futilis auctor,</v><v>seditione potens (genus huic materna superbum</v><v>nobilitas dabat, incertum de patre ferebat),</v><v>surgit et his onerat dictis atque aggerat iras:</v><v>`Rem nulli obscuram nostrae nec vocis egentem</v><v>consulis, O bone rex: cuncti se scire fatentur,</v><v>quid fortuna ferat populi, sed dicere mussant.</v><v>Det libertatem fandi flatusque remittat</v><v>cuius ob auspicium infaustum moresque sinistros</v><v>(dicam equidem, licet arma mihi mortemque minetur)</v><v>lumina tot cecidisse ducum totamque videmus</v><v>consedisse urbem luctu, dum Troia temptat</v><v>castra fugae fidens et caelum territat armis.</v><v>Unum etiam donis istis, quae plurima mitti</v><v>Dardanidis dicique iubes, unum, optime regum,</v><v>adicias nec te ullius violentia vincat,</v><v>quin natam egregio genero dignisque hymenaeis</v><v>des, pater, et pacem hanc aeterno foedere iungas.</v><v>Quod si tantus habet mentes et pectora terror,</v><v>ipsum obtestemur veniamque oremus ab ipso:</v><v>cedat, ius proprium regi patriaeque remittat.</v><v>Quid miseros totiens in aperta pericula cives</v><v>proicis, O Latio caput horum et causa malorum?</v><v>Nulla salus bello: pacem te poscimus omnes,</v><v>Turne, simul pacis solum inviolabile pignus.</v><v>Primus ego, invisum quem tu tibi fingis, et esse</v><v>nil moror, en supplex venio. Miserere tuorum,</v><v>pone animos et pulsus abi. Sat funera fusi</v><v>vidimus ingentis et desolavimus agros.</v><v>Aut si fama movet, si tantum pectore robur</v><v>concipis et si adeo dotalis regia cordi est,</v><v>aude atque adversum fidens fer pectus in hostem.</v><v>Scilicet ut Turno contingat regia coniunx,</v><v>nos animae viles, inhumata infletaque turba,</v><v>sternamur campis. Etiam tu, siqua tibi vis,</v><v>si patrii quid Martis habes, illum aspice contra,</v><v>qui vocat.'</v><v>Talibus exarsit dictis violentia Turni;</v><v>dat gemitum rumpitque has imo pectore voces</v><v>`Larga quidem, Drance, semper tibi copia fandi</v><v>tum, cum bella manus poscunt, patribusque vocatis</v><v>primus ades. Sed non replenda est curia verbis,</v><v>quae tuto tibi magna volant, dum distinet hostem</v><v>agger murorum nec inundant sanguine fossae.</v><v>Proinde tona eloquio, solitum tibi, meque timoris</v><v>argue tu, Drance, quando tot stragis acervos</v><v>Teucrorum tua dextra dedit passimque tropaeis</v><v>insignis agros. Possit quid vivida virtus,</v><v>experiare licet; nec longe scilicet hostes</v><v>quaerendi nobis: circumstant undique muros.</v><v>Imus in adversos: quid cessas? An tibi Mavors</v><v>ventosa in lingua pedibusque fugacibus istis</v><v>semper erit?</v><v>Pulsus ego? Aut quisquam merito, foedissime, pulsum</v><v>arguet, Iliaco tumidum qui crescere Thybrim</v><v>sanguine et Evandri totam cum stirpe videbit</v><v>procubuisse domum atque exutos Arcadas armis?</v><v>Haud ita me experti Bitias et Pandarus ingens</v><v>et quos mille die victor sub Tartara misi,</v><v>inclusus muris hostilique aggere saeptus.</v><v>«Nulla salus bello.'' Capiti cane talia, demens,</v><v>Dardanio rebusque tuis. Proinde omnia magno</v><v>ne cessa turbare metu atque extollere vires</v><v>gentis bis victae, contra premere arma Latini.</v><v>Nunc et Myrmidonum proceres Phrygia arma tremescunt,</v><v>nunc et Tydides et Larissaeus Achilles,</v><v>amnis et Hadriacas retro fugit Aufidus undas.</v><v>Vel cum se pavidum contra mea iurgia fingit</v><v>artificis scelus et formidine crimen acerbat.</v><v>Numquam animam talem dextra hac, absiste moveri,</v><v>amittes: habitet tecum et sit pectore in isto.</v><v>Nunc ad te et tua magna, pater, consulta revertor.</v><v>Si nullam nostris ultra spem ponis in armis,</v><v>si tam deserti sumus et semel agmine verso</v><v>funditus occidimus neque habet Fortuna regressum?</v><v>oremus pacem et dextras tendamus inertis.</v><v>Quamquam O, si solitae quicquam virtutis adesset!</v><v>Ille mihi ante alios fortunatusque laborum</v><v>egregiusque animi, qui, nequid tale videret,</v><v>procubuit moriens et humum semel ore momordit.</v><v>Sin et opes nobis et adhuc intacta iuventus</v><v>auxilioque urbes Italae populique supersunt,</v><v>sin et Troianis cum multo gloria venit</v><v>sanguine, sunt illis sua funera parque per omnis</v><v>tempestas: cur indecores in limine primo</v><v>deficimus? Cur ante tubam tremor occupat artus?</v><v>Multa dies variisque labor mutabilis aevi</v><v>rettulit in melius, multos alterna revisens</v><v>lusit et in solido rursus Fortuna locavit.</v><v>Non erit auxilio nobis Aetolus et Arpi:</v><v>at Messapus erit felixque Tolumnius et quos</v><v>tot populi misere duces, nec parva sequetur</v><v>gloria delectos Latio et Laurentibus agris.</v><v>Est et Volscorum egregia de gente Camilla,</v><v>agmen agens equitum et florentis aere catervas.</v><v>Quod si me solum Teucri in certamina poscunt</v><v>idque placet tantumque bonis communibus obsto,</v><v>non adeo has exosa manus Victoria fugit,</v><v>ut tanta quicquam pro spe temptare recusem.</v><v>Ibo animis contra, vel magnum praestet Achillem</v><v>factaque Vulcani manibus paria induat arma</v><v>ille licet. Vobis animam hanc soceroque Latino</v><v>Turnus ego, haud ulli veterum virtute secundus,</v><v>devovi.»Solum Aeneas vocat'': et vocet oro,</v><v>nec Drances potius, sive est haec ira deorum,</v><v>morte luat, sive est virtus et gloria, tollat.'</v><v>Illi haec inter se dubiis de rebus agebant</v><v>certantes; castra Aeneas aciemque movebat:</v><v>nuntius ingenti per regia tecta tumultu</v><v>ecce ruit magnisque urbem terroribus implet,</v><v>instructos acie Tiberino a flumine Teucros</v><v>Tyrrhenamque manum totis descendere campis.</v><v>Extemplo turbati animi concussaque vulgi</v><v>pectora et adrectae stimulis haud mollibus irae.</v><v>Arma manu trepidi poscunt, fremit arma iuventus,</v><v>flent maesti mussantque patres. Hic undique clamor</v><v>dissensu vario magnus se tollit in auras</v><v>haud secus atque alto in luco cum forte catervae</v><v>consedere avium piscosove amne Padusae</v><v>dant sonitum rauci per stagna loquacia cycni.</v><v>`Immo,' ait, `O cives' adrepto tempore, `Turnus,'</v><v>`cogite concilium et pacem laudate sedentes:</v><v>illi armis in regna ruunt.' Nec plura locutus</v><v>corripuit sese et tectis citus extulit altis.</v><v>`Tu, Voluse, armari Volscorum edice maniplos,</v><v>duc,' ait, `et Rutulos. Equitem Messapus in armis</v><v>et cum fratre Coras latis diffundite campis.</v><v>Pars aditus urbis firmet turrisque capessat,</v><v>cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma.'</v><v>Ilicet in muros tota discurritur urbe.</v><v>Consilium ipse pater et magna incepta Latinus</v><v>deserit ac tristi turbatus tempore differt</v><v>multaque se incusat, qui non adceperit ultro</v><v>Dardanium Aenean generumque adsciverit urbi.</v><v>Praefodiunt alii portas aut saxa sudesque</v><v>subvectant. Bello dat signum rauca cruentum</v><v>bucina. Tum muros varia cinxere corona</v><v>matronae puerique: vocat labor ultimus omnis.</v><v>Nec non ad templum summasque ad Palladis arces</v><v>subvehitur magna matrum regina caterva</v><v>dona ferens, iuxtaque comes Lavinia virgo,</v><v>causa mali tanti, oculos deiecta decoros.</v><v>Succedunt matres et templum ture vaporant</v><v>et maestas alto fundunt de limine voces:</v><v>`Armipotens, praeses belli, Tritonia virgo,</v><v>frange manu telum Phrygii praedonis et ipsum</v><v>pronum sterne solo portisque effunde sub altis.'</v><v>Cingitur ipse furens certatim in proelia Turnus.</v><v>Iamque adeo rutilum thoraca indutus aenis</v><v>horrebat squamis surasque incluserat auro,</v><v>tempora nudus adhuc, laterique adcinxerat ensem</v><v>fulgebatque alta decurrens aureus arce,</v><v>exsultatque animis et spe iam praecipit hostem:</v><v>qualis ubi abruptis fugit praesaepia vinclis</v><v>tandem liber equus campoque potitus aperto</v><v>aut ille in pastus armentaque tendit equarum</v><v>aut adsuetus aquae perfundi flumine noto</v><v>emicat adrectisque fremit cervicibus alte</v><v>luxurians, luduntque iubae per colla, per armos.</v><v>Obvia cui Volscorum acie comitante Camilla</v><v>occurrit portisque ab equo regina sub ipsis</v><v>desiluit, quam tota cohors imitata relictis</v><v>ad terram defluxit equis; tum talia fatur:</v><v>`Turne, sui merito siqua est fiducia forti,</v><v>audeo et Aeneadum promitto occurrere turmae</v><v>solaque Tyrrhenos equites ire obvia contra.</v><v>Me sine prima manu temptare pericula belli</v><v>tu pedes ad muros subsiste et moenia serva.'</v><v>Turnus ad haec, oculos horrenda in virgine fixus:</v><v>`O decus Italiae virgo, quas dicere grates</v><v>quasve referre parem? Sed nunc, est omnia quando</v><v>iste animus supra, mecum partire laborem.</v><v>Aeneas, ut fama fidem missique reportant</v><v>exploratores, equitum levia improbus arma</v><v>praemisit, quaterent campos; ipse ardua montis</v><v>per deserta iugo superans adventat ad urbem.</v><v>Furta paro belli convexo in tramite silvae?</v><v>ut bivias armato obsidam milite fauces.</v><v>Tu Tyrrhenum equitem conlatis excipe signis;</v><v>tecum acer Messapus erit turmaeque Latinae</v><v>Tiburtique manus, ducis et tu concipe curam.'</v><v>Sic ait, et paribus Messapum in proelia dictis</v><v>hortatur sociosque duces et pergit in hostem.</v><v>Est curvo anfractu valles, adcommoda fraudi</v><v>armorumque dolis, quam densis frondibus atrum</v><v>urget utrimque latus, tenuis quo semita ducit</v><v>angustaeque ferunt fauces aditusque maligni.</v><v>Hanc super in speculis summoque in vertice montis</v><v>planities ignota iacet tutique receptus,</v><v>seu dextra laevaque velis occurrere pugnae,</v><v>sive instare iugis et grandia volvere saxa.</v><v>Huc iuvenis nota fertur regione viarum</v><v>arripuitque locum et silvis insedit iniquis.</v><v>Velocem interea superis in sedibus Opim,</v><v>unam ex virginibus sociis sacraque caterva,</v><v>compellabat et has tristis Latonia voces</v><v>ore dabat: `Graditur bellum ad crudele Camilla,</v><v>O virgo, et nostris nequiquam cingitur armis,</v><v>cara mihi ante alias.' Neque enim novus iste Dianae</v><v>venit amor subitaque animum dulcedine movit.</v><v>Pulsus ob invidiam regno viresque superbas</v><v>Priverno antiqua Metabus cum excederet urbe,</v><v>infantem fugiens media inter proelia belli</v><v>sustulit exsilio comitem matrisque vocavit</v><v>nomine Casmillae mutata parte Camillam.</v><v>Ipse sinu prae se portans iuga longa petebat</v><v>solorum nemorum: tela undique saeva premebant</v><v>et circumfuso volitabant milite Volsci.</v><v>Ecce fugae medio summis Amasenus abundans</v><v>spumabat ripis: tantus se nubibus imber</v><v>ruperat. Ille, innare parans, infantis amore</v><v>tardatur caroque oneri timet. Omnia secum</v><v>versanti subito vix haec sententia sedit.</v><v>Telum immane manu valida quod forte gerebat</v><v>bellator, solidum nodis et robore cocto,</v><v>huic natam, libro et silvestri subere clausam,</v><v>implicat atque habilem mediae circumligat hastae;</v><v>quam dextra ingenti librans ita ad aethera fatur:</v><v>`Alma, tibi hanc, nemorum cultrix, Latonia virgo,</v><v>ipse pater famulam voveo; tua prima per auras</v><v>tela tenens supplex hostem fugit. Accipe, testor,</v><v>diva tuam, quae nunc dubiis committitur auris.</v><v>Dixit et adducto contortum hastile lacerto</v><v>immittit: sonuere undae, rapidum super amnem</v><v>infelix fugit in iaculo stridente Camilla.</v><v>At Metabus, magna propius iam urgente caterva,</v><v>dat sese fluvio atque hastam cum virgine victor</v><v>gramineo donum Triviae de caespite vellit.</v><v>Non illum tectis ullae, non moenibus urbes</v><v>accepere neque ipse manus feritate dedisset:</v><v>pastorum et solis exegit montibus aevom.</v><v>Hic natam in dumis interque horrentia lustra</v><v>armentalis equae mammis et lacte ferino</v><v>nutribat, teneris immulgens ubera labris.</v><v>Utque pedum primis infans vestigia plantis</v><v>institerat, iaculo palmas armavit acuto</v><v>spiculaque ex umero parvae suspendit et arcum.</v><v>Pro crinali auro, pro longae tegmine pallae</v><v>tigridis exuviae per dorsum a vertice pendent.</v><v>Tela manu iam tum tenera puerilia torsit</v><v>et fundam tereti circum caput egit habena</v><v>Strymoniamque gruem aut album deiecit olorem.</v><v>Multae illam frustra Tyrrhena per oppida matres</v><v>optavere nurum: sola contenta Diana</v><v>aeternum telorum et virginitatis amorem</v><v>intemerata colit. `Vellem haud correpta fuisset</v><v>militia tali, conata lacessere Teucros:</v><v>cara mihi comitumque foret nunc una mearum.</v><v>Verum age, quandoquidem fatis urgetur acerbis,</v><v>abere, nympha, polo finisque invise Latinos,</v><v>tristis ubi infausto committitur omine pugna.</v><v>Haec cape et ultricem pharetra deprome sagittam:</v><v>hac quicumque sacrum violarit volnere corpus,</v><v>Tros Italusque, mihi pariter det sanguine poenas.</v><v>Post ego nube cava miserandae corpus et arma</v><v>inspoliata feram tumulo patriaeque reponam.'</v><v>Dixit; at illa levis caeli delapsa per auras</v><v>insonuit, nigro circumdata turbine corpus.</v><v>At manus interea muris Troiana propinquat</v><v>Etruscique duces equitumque exercitus omnis,</v><v>compositi numero in turmas. Fremit aequore toto</v><v>insultans sonipes et pressis pugnat habenis</v><v>huc conversus et huc; tum late ferreus hastis</v><v>horret ager campique armis sublimibus ardent.</v><v>Nec non Messapus contra celeresque Latini</v><v>et cum fratre Coras et virginis ala Camillae</v><v>adversi campo apparent hastasque reductis</v><v>protendunt longe dextris et spicula vibrant,</v><v>adventusque virum fremitusque ardescit equorum.</v><v>Iamque intra iactum teli progressus uterque</v><v>substiterat: subito erumpunt clamore furentisque</v><v>exhortantur equos; fundunt simul undique tela</v><v>crebra nivis ritu caelumque obtexitur umbra.</v><v>Continuo adversis Tyrrhenus et acer Aconteus</v><v>conixi incurrunt hastis primique ruina</v><v>dant sonitum ingenti perfractaque quadrupedantum</v><v>pectora pectoribus rumpunt: excussus Aconteus</v><v>fulminis in morem aut tormento ponderis acti</v><v>praecipitat longe et vitam dispergit in auras.</v><v>Extemplo turbatae acies, versique Latini</v><v>reiciunt parmas et equos ad moenia vertunt.</v><v>Troes agunt, princeps turmas inducit Asilas.</v><v>Iamque propinquabant portis, rursusque Latini</v><v>clamorem tollunt et mollia colla reflectunt:</v><v>hi fugiunt penitusque datis referuntur habenis.</v><v>Qualis ubi alterno procurrens gurgite pontus</v><v>nunc ruit ad terram scopulusque superiacit unda</v><v>spumeus extremamque sinu perfundit arenam,</v><v>nunc rapidus retro atque aestu revoluta resorbens</v><v>saxa fugit litusque vado labente relinquit:</v><v>bis Tusci Rutulos egere ad moenia versos,</v><v>bis reiecti armis respectant terga tegentes.</v><v>Tertia sed postquam congressi in proelia totas</v><v>implicuere inter se acies legitque virum vir:</v><v>tum vero et gemitus morientum et sanguine in alto</v><v>armaque corporaque et permixti caede virorum</v><v>semianimes volvuntur equi, pugna aspera surgit.</v><v>Orsilochus Remuli, quando ipsum horrebat adire,</v><v>hastam intorsit equo ferrumque sub aure reliquit.</v><v>Quo sonipes ictu furit arduus altaque iactat</v><v>vulneris impatiens arrecto pectore crura:</v><v>volvitur ille excussus humi. Catillus Iollan</v><v>ingentemque animis, ingentem corpore et armis</v><v>deicit Herminium, nudo cui vertice fulva</v><v>caesaries nudique umeri, nec vulnera terrent:</v><v>tantus in arma patet. Latos huic hasta per armos</v><v>acta tremit duplicatque virum transfixa dolore.</v><v>Funditur ater ubique cruor; dant funera ferro</v><v>certantes pulchramque petunt per vulnera mortem.</v><v>At medias inter caedes exsultat Amazon,</v><v>unum exserta latus pugnae, pharetrata Camilla,</v><v>et nunc lenta manu spargens hastilia denset,</v><v>nunc validam dextra rapit indefessa bipennem;</v><v>aureus ex umero sonat arcus et arma Dianae.</v><v>Illa etiam in tergum, siquando pulsa recessit,</v><v>spicula converso fugientia dirigit arcu.</v><v>At circum lectae comites, Larinaque virgo</v><v>Tullaque et aeratam quatiens Tarpeia securem,</v><v>Italides, quas ipsa decus sibi dia Camilla</v><v>delegit pacisque bonas bellique ministras:</v><v>quales Threiciae cum flumina Thermodontis</v><v>pulsant et pictis bellantur Amazones armis</v><v>seu circum Hippolyten, seu cum se Martia curru</v><v>Penthesilea refert, magnoque ululante tumultu</v><v>feminea exsultant lunatis agmina peltis.</v><v>Quem telo primum, quem postremum, aspera virgo,</v><v>deicis? Aut quot humi morientia corpora fundis?</v><v>Eunaeum Clitio primum patre, cuius apertum</v><v>adversi longa transverberat abiete pectus:</v><v>sanguinis ille vomens rivos cadit atque cruentam</v><v>mandit humum moriensque suo se in volnere versat.</v><v>Tum Lirim Pagasumque super; quorum alter habenas</v><v>suffosso revolutus equo dum colligit, alter</v><v>dum subit ac dextram labenti tendit inermem,</v><v>praecipites pariterque ruunt. His addit Amastrum</v><v>Hippotaden, sequiturque incumbens eminus hasta</v><v>Tereaque Harpalycumque et Demophoonta Chrominque;</v><v>quotque emissa manu contorsit spicula virgo,</v><v>tot Phrygii cecidere viri. Procul Ornytus armis</v><v>ignotis et equo venator Iapyge fertur,</v><v>cui pellis latos umeros erepta iuvenco</v><v>pugnatori operit, caput ingens oris hiatus</v><v>et malae texere lupi cum dentibus albis,</v><v>agrestisque manus armat sparus; ipse catervis</v><v>vertitur in mediis et toto vertice supra est.</v><v>Hunc illa exceptum, neque enim labor agmine verso,</v><v>traicit et super haec inimico pectore fatur:</v><v>`Silvis te, Tyrrhene, feras agitare putasti?</v><v>Advenit qui vestra dies muliebribus armis</v><v>verba redarguerit. Nomen tamen haud leve patrum</v><v>manibus hoc referes, telo cecidisse Camillae.'</v><v>Protinus Orsilochum et Buten, duo maxima Teucrum</v><v>corpora, sed Buten aversum cuspide fixit</v><v>loricam galeamque inter, qua colla sedentis</v><v>lucent et laevo dependet parma lacerto,</v><v>Orsilochum fugiens magnumque agitata per orbem</v><v>eludit gyro interior sequiturque sequentem,</v><v>tum validam perque arma viro perque ossa securim</v><v>altior exsurgens oranti et multa precanti</v><v>congeminat: vulnus calido rigat ora cerebro.</v><v>Incidit huic subitoque aspectu territus haesit</v><v>Appenninicolae bellator filius Auni,</v><v>haud Ligurum extremus, dum fallere fata sinebant.</v><v>Isque ubi se nullo iam cursu evadere pugnae</v><v>posse neque instantem reginam avertere cernit,</v><v>consilio versare dolos ingressus et astu</v><v>incipit haec: `Quid tam egregium, si femina forti</v><v>fidis equo? Dimitte fugam et te comminus aequo</v><v>mecum crede solo pugnaeque adcinge pedestri:</v><v>iam nosces, ventosa ferat cui gloria fraudem.'</v><v>Dixit, at illa furens acrique adcensa dolore</v><v>tradit equum comiti paribusque resistit in armis,</v><v>ense pedes nudo puraque interrita parma.</v><v>At iuvenis, vicisse dolo ratus, avolat ipse,</v><v>haud mora, conversisque fugax aufertur habenis</v><v>quadrupedemque citum ferrata calce fatigat.</v><v>`Vane Ligus frustraque animis elate superbis,</v><v>nequiquam patrias temptasti lubricus artis,</v><v>nec fraus te incolumem fallaci perferet Auno,'</v><v>haec fatur virgo et pernicibus ignea plantis</v><v>transit equum cursu frenisque adversa prehensis</v><v>congreditur poenasque inimico ex sanguine sumit:</v><v>quam facile accipiter saxo sacer ales ab alto</v><v>consequitur pennis sublimem in nube columbam</v><v>comprensamque tenet pedibusque eviscerat uncis;</v><v>tum cruor et vulsae labuntur ab aethere plumae.</v><v>At non haec nullis hominum sator atque deorum</v><v>observans oculis summo sedet altus Olympo:</v><v>Tyrrhenum genitor Tarchonem in proelia saeva</v><v>suscitat et stimulis haud mollibus incitat iras.</v><v>Ergo inter caedes cedentiaque agmina Tarchon</v><v>fertur equo variisque instigat vocibus alas,</v><v>nomine quemque vocans, reficitque in proelia pulsos.</v><v>`Quis metus, O numquam dolituri, O semper inertes</v><v>Tyrrheni, quae tanta animis ignavia venit?</v><v>Femina palantis agit atque haec agmina vertit!</v><v>Quo ferrum quidve haec gerimus tela inrita dextris?</v><v>At non in Venerem segnes nocturnaque bella</v><v>aut ubi curva choros indixit tibia Bacchi,</v><v>exspectate dapes et plenae pocula mensae,</v><v>hic amor, hoc studium, dum sacra secundus haruspex</v><v>nuntiet ac lucos vocet hostia pinguis in altos!'</v><v>Haec effatus equum in medios, moriturus et ipse,</v><v>concitat et Venulo adversum se turbidus infert</v><v>dereptumque ab equo dextra complectitur hostem</v><v>et gremium ante suum multa vi concitus aufert.</v><v>Tollitur in caelum clamor, cunctique Latini</v><v>convertere oculos. Volat igneus aequore Tarchon</v><v>arma virumque ferens; tum summa ipsius ab hasta</v><v>defringit ferrum et partis rimatur apertas,</v><v>qua vulnus letale ferat; contra ille repugnans</v><v>sustinet a iugulo dextram et vim viribus exit.</v><v>Utque volans alte raptum cum fulva draconem</v><v>fert aquila implicuitque pedes atque unguibus haesit,</v><v>saucius at serpens sinuosa volumina versat</v><v>adrectisque horret squamis et sibilat ore,</v><v>arduus insurgens; illa haud minus urget obunco</v><v>luctantem rostro, simul aethera verberat alis:</v><v>haud aliter praedam Tiburtum ex agmine Tarchon</v><v>portat ovans. Ducis exemplum eventumque secuti</v><v>Maeonidae incurrunt. Tum fatis debitus Arruns</v><v>velocem iaculo et multa prior arte Camillam</v><v>circuit et quae sit fortuna facillima, temptat.</v><v>Qua se cumque furens medio tulit agmine virgo,</v><v>hac Arruns subit et tacitus vestigia lustrat;</v><v>qua victrix redit illa pedemque ex hoste reportat,</v><v>hac iuvenis furtim celeris detorquet habenas.</v><v>Hos aditus iamque hos aditus omnemque pererrat</v><v>undique circuitum et certam quatit improbus hastam.</v><v>Forte sacer Cybelo Chloreus olimque sacerdos</v><v>insignis longe Phrygiis fulgebat in armis</v><v>spumantemque agitabat equum, quem pellis aenis</v><v>in plumam squamis auro conserta tegebat.</v><v>Ipse, peregrina ferrugine clarus et ostro,</v><v>spicula torquebat Lycio Gortynia cornu;</v><v>aureus ex umeris erat arcus et aurea vati</v><v>cassida; tum croceam chlamydemque sinusque crepantis</v><v>carbaseos fulvo in nodum collegerat auro</v><v>pictus acu tunicas et barbara tegmina crurum.</v><v>Hunc virgo, sive ut templis praefigeret arma</v><v>Troia, captivo sive ut se ferret in auro</v><v>venatrix, unum ex omni certamine pugnae</v><v>caeca sequebatur totumque incauta per agmen</v><v>femineo praedae et spoliorum ardebat amore,</v><v>telum ex insidiis cum tandem tempore capto</v><v>concitat et superos Arruns sic voce precatur:</v><v>`Summe deum, sancti custos Soractis Apollo,</v><v>quem primi colimus, cui pineus ardor acervo</v><v>pascitur et medium freti pietate per ignem</v><v>cultores multa premimus vestigia pruna,</v><v>da, pater, hoc nostris aboleri dedecus armis,</v><v>omnipotens. Non exuvias pulsaeve tropaeum</v><v>virginis aut spolia ulla peto (mihi cetera laudem</v><v>facta ferent): haec dira meo dum vulnere pestis</v><v>pulsa cadat, patrias remeabo inglorius urbes.</v><v>Audiit et voti Phoebus succedere partem</v><v>mente dedit, partem volucris dispersit in auras:</v><v>sterneret ut subita turbatam morte Camillam,</v><v>adnuit oranti; reducem ut patria alta videret,</v><v>non dedit, inque Notos vocem vertere procellae.</v><v>Ergo ut missa manu sonitum dedit hasta per auras,</v><v>convertere animos acris oculosque tulere</v><v>cuncti ad reginam Volsci. Nihil ipsa nec aurae</v><v>nec sonitus memor aut venientis ab aethere teli,</v><v>hasta sub exsertam donec perlata papillam</v><v>haesit virgineumque alte bibit acta cruorem.</v><v>Concurrunt trepidae comites dominamque ruentem</v><v>suscipiunt. Fugit ante omnis exterritus Arruns,</v><v>laetitia mixtoque metu, nec iam amplius hastae</v><v>credere nec telis occurrere virginis audet.</v><v>Ac velut ille, prius quam tela inimica sequantur,</v><v>continuo in montis sese avius abdidit altos</v><v>occiso pastore lupus magnove iuvenco,</v><v>conscius audacis facti, caudamque remulcens</v><v>subiecit pavitantem utero silvasque petivit:</v><v>haud secus ex oculis se turbidus abstulit Arruns</v><v>contentusque fuga mediis se immiscuit armis.</v><v>Illa manu moriens telum trahit, ossa sed inter</v><v>ferreus ad costas alto stat vulnere mucro:</v><v>labitur exsanguis, labuntur frigida leto</v><v>lumina, purpureus quondam color ora reliquit.</v><v>Tum sic exspirans Accam ex aequalibus unam</v><v>adloquitur fidam ante alias, quae sola Camillae,</v><v>quicum partiri curas; atque haec ita fatur:</v><v>`Hactenus, Acca soror, potui: nunc vulnus acerbum</v><v>conficit, et tenebris nigrescunt omnia circum.</v><v>Effuge et haec Turno mandata novissima perfer:</v><v>succedat pugnae Troianosque arceat urbe.</v><v>Iamque vale.' Simul his dictis linquebat habenas,</v><v>ad terram non sponte fluens. Tum frigida toto</v><v>paulatim exsolvit se corpore lentaque colla</v><v>et captum leto posuit caput, arma relinquunt,</v><v>vitaque cum gemitu fugit indignata sub umbras.</v><v>Tum vero immensus surgens ferit aurea clamor</v><v>sidera: deiecta crudescit pugna Camilla,</v><v>incurrunt densi simul omnis copia Teucrum</v><v>Tyrrhenique duces Evandrique Arcades alae.</v><v>At Triviae custos iamdudum in montibus Opis</v><v>alta sedet summis spectatque interrita pugnas.</v><v>Utque procul medio iuvenum in clamore furentum</v><v>prospexit tristi multatam morte Camillam,</v><v>ingemuitque deditque has imo pectore voces:</v><v>`Heu nimium, virgo, nimium crudele luisti</v><v>supplicium, Teucros conata lacessere bello!</v><v>Nec tibi desertae in dumis coluisse Dianam</v><v>profuit aut nostras umero gessisse sagittas.</v><v>Non tamen indecorem tua te regina reliquit</v><v>extrema iam in morte, neque hoc sine nomine letum</v><v>per gentis erit aut famam patieris inultae.</v><v>Nam quicumque tuum violavit vulnere corpus,</v><v>morte luet merita.' Fuit ingens monte sub alto</v><v>regis Dercenni terreno ex aggere bustum</v><v>antiqui Laurentis opacaque ilice tectum:</v><v>hic dea se primum rapido pulcherrima nisu</v><v>sistit et Arruntem tumulo speculatur ab alto.</v><v>Ut vidit laetantem animis ac vana tumentem,</v><v>`Cur,' inquit, `diversus abis? Huc dirige gressum,</v><v>huc periture veni, capias ut digna Camillae</v><v>praemia. Tune etiam telis moriere Dianae?'</v><v>dixit, et aurata volucrem Threissa sagittam</v><v>deprompsit pharetra cornuque infensa tetendit</v><v>et duxit longe, donec curvata coirent</v><v>inter se capita et manibus iam tangeret aequis,</v><v>laeva aciem ferri, dextra nervoque papillam.</v><v>Extemplo teli stridorem aurasque sonantis</v><v>audiit una Arruns, haesitque in corpore ferrum.</v><v>Illum exspirantem socii atque extrema gementem</v><v>obliti ignoto camporum in pulvere linquunt,</v><v>Opis ad aetherium pennis aufertur Olympum.</v><v>Prima fugit domina amissa levis ala Camillae;</v><v>turbati fugiunt Rutuli, fugit acer Atinas</v><v>disiectique duces desolatique manipli</v><v>tuta petunt et equis aversi ad moenia tendunt.</v><v>Nec quisquam instantis Teucros letumque ferentis</v><v>sustentare valet telis aut sistere contra,</v><v>sed laxos referunt umeris languentibus arcus,</v><v>quadrupedumque putrem cursu quatit ungula campum.</v><v>Volvitur ad muros caligine turbidus atra</v><v>pulvis, et e speculis percussae pectora matres</v><v>femineum clamorem ad caeli sidera tollunt.</v><v>Qui cursu portas primi inrupere patentis,</v><v>hos inimica super mixto premit agmine turba;</v><v>nec miseram effugiunt mortem, sed limine in ipso,</v><v>moenibus in patriis atque inter tuta domorum</v><v>confixi exspirant animas. Pars claudere portas:</v><v>nec sociis aperire viam nec moenibus audent</v><v>accipere orantis, oriturque miserrima caedes</v><v>defendentum armis aditus inque arma ruentum.</v><v>Exclusi ante oculos lacrumantumque ora parentum</v><v>pars in praecipitis fossas urgente ruina</v><v>volvitur, immissis pars caeca et concita frenis</v><v>arietat in portas et duros obice postis.</v><v>Ipsae de muris summo certamine matres,</v><v>monstrat amor verus patriae, ut videre Camillam,</v><v>tela manu trepidae iaciunt ac robore duro</v><v>stipitibus ferrum sudibusque imitantur obustis</v><v>praecipites primaeque mori pro moenibus ardent.</v><v>Interea Turnum in silvis saevissimus implet</v><v>nuntius, et iuveni ingentem fert Acca tumultum:</v><v>deletas Volscorum acies, cecidisse Camillam,</v><v>ingruere infensos hostis et Marte secundo</v><v>omnia corripuisse, metum iam ad moenia ferri.</v><v>Ille furens, et saeva Iovis sic numina pellunt,</v><v>deserit obsessos collis, nemora aspera linquit.</v><v>Vix e conspectu exierat campumque tenebat,</v><v>cum pater Aeneas saltus ingressus apertos</v><v>exsuperatque iugum silvaque evadit opaca.</v><v>Sic ambo ad muros rapidi totoque feruntur</v><v>agmine nec longis inter se passibus absunt;</v><v>ac simul Aeneas fumantis pulvere campos</v><v>prospexit longe Laurentiaque agmina vidit,</v><v>et saevum Aenean adgnovit Turnus in armis</v><v>adventumque pedum flatusque audivit equorum.</v><v>Continuoque ineant pugnas et proelia temptent,</v><v>ni roseus fessos iam gurgite Phoebus Hibero</v><v>tinguat equos noctemque die labente reducat:</v><v>considunt castris ante urbem et moenia vallant.</v></stanza></poem></section><section><title><p>PUBLI VERGILI MARONIS</p><p>AENEIDOS</p><p>LIBER XII</p></title><poem><stanza><v>TURNUS ut infractos adverso Marte Latinos</v><v>defecisse videt, sua nunc promissa reposci,</v><v>se signari oculis, ultro implacabilis ardet</v><v>attollitque animos. Poenorum qualis in arvis</v><v>saucius ille gravi venantum vulnere pectus</v><v>tum demum movet arma leo gaudetque comantis</v><v>excutiens cervice toros fixumque latronis</v><v>inpavidus frangit telum et fremit ore cruento:</v><v>haud secus adcenso gliscit violentia Turno.</v><v>Tum sic adfatur regem atque ita turbidus infit:</v><v>`Nulla mora in Turno; nihil est quod dicta retractent</v><v>ignavi Aeneadae, nec quae pepigere recusent.</v><v>Congredior, fer sacra, pater, et concipe foedus.</v><v>Aut hac Dardanium dextra sub Tartara mittam,</v><v>desertorem Asiae (sedeant spectentque Latini),</v><v>et solus ferro crimen commune refellam,</v><v>aut habeat victos, cedat Lavinia coniunx.'</v><v>Olli sedato respondit corde Latinus:</v><v>`O praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci</v><v>virtute exsuperas, tanto me impensius aequum est</v><v>consulere atque omnis metuentem expendere casus.</v><v>Sunt tibi regna patris Dauni, sunt oppida capta</v><v>multa manu, nec non aurumque animusque Latino est;</v><v>sunt aliae innuptae Latio et Laurentibus arvis,</v><v>nec genus indecores. Sine me haec haud mollia fatu</v><v>sublatis aperire dolis, simul hoc animo hauri.</v><v>Me natam nulli veterum sociare procorum</v><v>fas erat, idque omnes divique hominesque canebant.</v><v>Victus amore tui, cognato sanguine victus</v><v>coniugis et maestae lacrumis, vincla omnia rupi:</v><v>promissam eripui genero, arma impia sumpsi.</v><v>Ex illo qui me casus, quae, Turne, sequantur</v><v>bella, vides, quantos primus patiare labores.</v><v>Bis magna victi pugna vix urbe tuemur</v><v>spes Italas; recalent nostro Thybrina fluenta</v><v>sanguine adhuc campique ingentes ossibus albent.</v><v>Quo referor totiens? Quae mentem insania mutat?</v><v>Si Turno exstincto socios sum adscire paratus,</v><v>cur non incolumi potius certamina tollo?</v><v>Quid consanguinei Rutuli, quid cetera dicet</v><v>Italia, ad mortem si te-Fors dicta refutet! —</v><v>prodiderim, natam et conubia nostra petentem?</v><v>Respice res bello varias; miserere parentis</v><v>longaevi, quem nunc maestum patria Ardea longe</v><v>dividit.' Haudquaquam dictis violentia Turni</v><v>flectitur: exsuperat magis aegrescitque medendo.</v><v>Ut primum fari potuit, sic institit ore:</v><v>'Quam pro me curam geris, hanc precor, optime, pro me</v><v>deponas letumque sinas pro laude pacisci:</v><v>et nos tela, pater, ferrumque haud debile dextra</v><v>spargimus; et nostro sequitur de volnere sanguis.</v><v>longe illi dea mater erit, quae nube fugacem</v><v>feminea tegat et vanis sese occulat umbris.'</v><v>At regina, nova pugnae conterrita sorte,</v><v>flebat et ardentem generum monitura tenebat:</v><v>`Turne, per has ego te lacrimas, per siquis Amatae</v><v>tangit honos animum (spes tu nunc una, senectae</v><v>tu requies miserae, decus imperiumque Latini</v><v>te penes, in te omnis domus inclinata recumbit).</v><v>unum oro: desiste manum committere Teucris.</v><v>Qui te cumque manent isto certamine casus,</v><v>et me, Turne, manent: simul haec invisa relinquam</v><v>lumina nec generum Aenean captiva videbo.'</v><v>Accepit vocem lacrimis Lavinia matris</v><v>flagrantis perfusa genas, quoi plurimus ignem</v><v>subiecit rubor et calefacta per ora cucurrit.</v><v>Indum sanguineo veluti violaverit ostro</v><v>siquis ebur, aut mixta rubent ubi lilia multa</v><v>alba rosa: talis virgo dabat ore colores.</v><v>Illum turbat amor, figitque in virgine voltus:</v><v>ardet in arma magis paucisque adfatur Amatam.</v><v>`Ne, quaeso, ne me lacrimis neve omine tanto</v><v>prosequere in duri certamina Martis euntem,</v><v>O mater; neque enim Turno mora libera mortis.</v><v>Nuntius haec Idmon Phrygio mea dicta tyranno</v><v>haud placitura refer: cum primum crastina caelo</v><v>puniceis invecta rotis Aurora rubebit,</v><v>non Teucros agat in Rutulos, Teucrum arma quiescant</v><v>et Rutuli; nostro dirimamus sanguine bellum,</v><v>illo quaeratur coniunx Lavinia campo.'</v><v>Haec ubi dicta dedit rapidusque in tecta recessit.</v><v>poscit equos gaudetque tuens ante ora frementis,</v><v>Pilumno quos ipsa decus dedit Orithyia,</v><v>qui candore nives anteirent, cursibus auras.</v><v>Circumstant properi aurigae manibusque lacessunt</v><v>pectora plausa cavis et colla comantia pectunt.</v><v>Ipse dehinc auro squalentem alboque orichalco</v><v>circumdat loricam umeris; simul aptat habendo</v><v>ensemque clipeumque et rubrae cornua cristae.</v><v>ensem, quem Dauno ignipotens deus ipse parenti</v><v>fecerat et Stygia candientem tinxerat unda.</v><v>Exin quae mediis ingenti adnixa columnae</v><v>aedibus adstabat, validam vi corripit hastam,</v><v>Actoris Aurunci spolium, quassatque trementem</v><v>vociferans: `Nunc, O numquam frustrata vocatus</v><v>hasta meos, nunc tempus adest: te maximus Actor</v><v>te Turni nunc dextra gerit. Da sternere corpus</v><v>loricamque manu valida lacerare revulsam</v><v>semiviri Phrygis et foedare in pulvere crinis</v><v>vibratos calido ferro murraque madentis.'</v><v>His agitur furiis; totoque ardentis ab ore</v><v>scintillae absistunt, oculis micat acribus ignis:</v><v>mugitus veluti cum prima in proelia taurus</v><v>terrificos ciet atque irasci in cornua temptat,</v><v>arboris obnixus trunco, ventosque lacessit</v><v>ictibus aut sparsa ad pugnam proludit harena.</v><v>Nec minus interea maternis saevos in armis</v><v>Aeneas acuit Martem et se suscitat ira,</v><v>oblato gaudens componi foedere bellum,</v><v>tum socios maestique metum solatur Iuli,</v><v>fata docens, regique iubet responsa Latino</v><v>certa referre viros et pacis dicere leges.</v><v>Postera vix summos spargebat lumine montis</v><v>orta dies, cum primum alto se gurgite tollunt</v><v>solis equi lucemque elatis naribus efflant:</v><v>campum ad certamen magnae sub moenibus urbis</v><v>dimensi Rutulique viri Teucrique parabant</v><v>in medioque focos et dis communibus aras</v><v>gramineas. Alii fontemque ignemque ferebant,</v><v>velati limo et verbena tempora vincti.</v><v>Procedit legio Ausonidum, pilataque plenis</v><v>agmina se fundunt portis. Hinc Troius omnis</v><v>Tyrrhenusque ruit variis exercitus armis,</v><v>haud secus instructi ferro, quam si aspera Martis</v><v>pugna vocet; nec non mediis in milibus ipsi</v><v>ductores auro volitant ostroque decori,</v><v>et genus Assaraci Mnestheus et fortis Asilas</v><v>et Messapus equum domitor, Neptunia proles.</v><v>Utque dato signo spatia in sua quisque recessit,</v><v>defigunt tellure hastas et scuta reclinant.</v><v>Tum studio effusae matres et volgus inermum</v><v>invalidique senes turris ac tecta domorum</v><v>obsedere, alii portis sublimibus adstant.</v><v>At Iuno e summo, qui nunc Albanus habetur,</v><v>tum neque nomen erat nec honos aut gloria monti,</v><v>prospiciens tumulo campum aspectabat et ambas</v><v>Laurentum Troumque acies urbemque Latini.</v><v>Extemplo Turni sic est adfata sororem</v><v>diva deam, stagnis quae fluminibusque sonoris</v><v>praesidet (hunc illi rex aetheris altus honorem</v><v>Iuppiter erepta pro virginitate sacravit):</v><v>`Nympha, decus fluviorum, animo gratissima nostro,</v><v>scis ut te cunctis unam, quaecumque Latinae</v><v>magnanimi Iovis ingratum ascendere cubile,</v><v>praetulerim caelique lubens in parte locarim:</v><v>disce tuum, ne me incuses, Iuturna, dolorem.</v><v>Qua visa est Fortuna pati Parcaeque sinebant</v><v>cedere res Latio, Turnum et tua moenia texi:</v><v>nunc iuvenem imparibus video concurrere fatis,</v><v>Parcarumque dies et vis inimica propinquat.</v><v>Non pugnam aspicere hanc oculis, non foedera possum.</v><v>Tu pro germano siquid praesentius audes,</v><v>perge: decet. Forsan miseros meliora sequentur.'</v><v>Vix ea, cum lacrimas oculis Iuturna profudit</v><v>terque quaterque manu pectus percussit honestum.</v><v>`Non lacrumis hoc tempus,' ait Saturnia Iuno:</v><v>`Adcetera et fratrem, siquis modus, eripe morti,</v><v>aut tu bella cie conceptumque excute foedus:</v><v>auctor ego audendi.' Sic exhortata reliquit</v><v>incertam et tristi turbatam volnere mentis.</v><v>Interea reges, ingenti mole Latinus</v><v>quadriiugo vehitur curru, cui tempora circum</v><v>aurati bis sex radii fulgentia cingunt,</v><v>Solis avi specimen; bigis it Turnus in albis,</v><v>bina manu lato crispans hastilia ferro;</v><v>hinc pater Aeneas, Romanae stirpis origo,</v><v>sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis,</v><v>et iuxta Ascanius, magnae spes altera Romae,</v><v>procedunt castris, puraque in veste sacerdos</v><v>saetigeri fetum suis intonsamque bidentem</v><v>adtulit admovitque pecus flagrantibus aris.</v><v>Illi ad surgentem conversi lumina solem</v><v>dant fruges manibus salsas et tempora ferro</v><v>summa notant pecudum paterisque altaria libant.</v><v>Tum pius Aeneas stricto sic ense precatur:</v><v>`Esto nunc Sol testis et haec mihi Terra voeanti,</v><v>quam propter tantos potui perferre labores,</v><v>et pater omnipotens et tu Saturnia coniunx,</v><v>iam melior, iam, diva, precor, tuque inclute Mavors,</v><v>cuncta tuo qui bella, pater, sub numine torques;</v><v>fontisque fluviosque voco, quaeque aetheris alti</v><v>religio et quae caeruleo sunt numina ponto:</v><v>cesserit Ausonio si fors victoria Turno,</v><v>convenit Evandri victos discedere ad urbem,</v><v>cedet Iulus agris, nec post arma ulla rebelles</v><v>Aeneadae referent ferrove haec regna lacessent,</v><v>sin nostrum adnuerit nobis Victoria Martem</v><v>(ut potius reor et potius di numine firment),</v><v>non ego nec Teucris Italos parere iubebo</v><v>nec mihi regna peto: paribus se legibus ambae</v><v>invictae gentes aeterna in foedera mittant.</v><v>Sacra deosque dabo; socer arma Latinus habeto,</v><v>imperium sollemne socer; mihi moenia Teucri</v><v>constituent, urbique dabit Lavinia nomen.'</v><v>Sic prior Aeneas; sequitur sic deinde Latinus</v><v>suspiciens caelum tenditque ad sidera dextram:</v><v>`Haec eadem, Aenea, terram mare sidera iuro</v><v>Latonaeque genus duplex Ianumque bifrontem</v><v>vimque deum infernam et duri sacraria Ditis;</v><v>audiat haec genitor, qui foedera fulmine sancit.</v><v>Tango aras, medios ignis et numina testor:</v><v>nulla dies pacem hanc Italis nec foedera rumpet,</v><v>quo res cumque cadent; nec me vis ulla volentem</v><v>avertet, non, si tellurem effundat in undas</v><v>diluvio miscens caelumque in Tartara solvat;</v><v>ut sceptrum hoc' (dextra sceptrum nam forte gerebat</v><v>`numquam fronde levi fundet virgulta nec umbras,</v><v>cum semel in silvis imo de stirpe recisum</v><v>matre caret posuitque comas et bracchia ferro,</v><v>olim arbos, nunc artificis manus aere decoro</v><v>inclusit patribusque dedit gesture Latinis.'</v><v>Talibus inter se firmabant foedera dictis</v><v>conspectu in medio procerum. Tum rite sacratas</v><v>in flammam iugulant pecudes et viscera vivis</v><v>eripiunt cumulantque oneratis lancibus aras.</v><v>At vero Rutulis inpar ea pugna videri</v><v>iamdudum et vario misceri pectora motu;</v><v>tum magis, ut propius cernunt non viribus aequis.</v><v>Adiuvat incessu tacito progressus et aram</v><v>suppliciter venerans demisso lumine Turnus</v><v>tabentesque genae et iuvenali in corpore pallor.</v><v>Quem simul ac Iuturna soror crebrescere vidit</v><v>sermonem et volgi variare labantia corda,</v><v>in medias acies, formam adsimulata Camerti,</v><v>cui genus a proavis ingens clarumque paternae</v><v>nomen erat virtutis, et ipse acerrimus armis,</v><v>in medias dat sese acies haud nescia rerum</v><v>rumoresque serit varios ac talia fatur:</v><v>`Non pudet, O Rutuli, pro cunctis talibus unam</v><v>obiectare animam? Numerone an viribus aequi</v><v>non sumus? En omnes et Troes et Arcades hi sunt</v><v>fatalesque manus, infensa Etruria Turno:</v><v>vix hostem, alterni si congrediamur, habemus.</v><v>Ille quidem ad superos, quorum se devovet aris,</v><v>succedet fama vivusque per ora feretur:</v><v>nos patria amissa dominis parere superbis</v><v>cogemur, qui nunc lenti consedimus arvis.'</v><v>Talibus incensa est iuvenum sententia dictis</v><v>iam magis atque magis, serpitque per agmina murmur;</v><v>ipsi Laurentes mutati ipsique Latini.</v><v>Qui sibi iam requiem pugnae rebusque salutem</v><v>sperabant, nunc arma volunt foedusque precantur</v><v>infectum et Turni sortem miserantur iniquam.</v><v>His aliud maius Iuturna adiungit et alto</v><v>dat signum caelo, quo non praesentius ullum</v><v>turbavit mentes Italas monstroque fefellit.</v><v>Namque volans rubra fulvus Iovis ales in aethra</v><v>litoreas agitabat aves turbamque sonantem</v><v>agminis aligeri, subito cum lapsus ad undas</v><v>cycnum excellentem pedibus rapit improbus uncis.</v><v>Adrexere animos Itali, cunctaeque volucres</v><v>convertunt clamore fugam, mirabile visu,</v><v>aetheraque obscurant pennis hostemque per auras</v><v>facta nube premunt, donec vi victus et ipso</v><v>pondere defecit, praedamque ex unguibus ales</v><v>proiecit fluvio penitusque in nubila fugit.</v><v>Tum vero augurium Rutuli clamore salutant</v><v>expediuntque manus; primusque Tolumnius augur</v><v>`Hoc erat, hoc, votis,' inquit, `quod saepe petivi.</v><v>Adcipio adgnoscoque deos; me, me duce ferrum</v><v>corripite, O miseri, quos improbus advena bello</v><v>territat invalidas ut aves et litora vestra</v><v>vi populat: petet ille fugam penitusque profundo</v><v>vela dabit. Vos unanimi densete catervas</v><v>et regem vobis pugna defendite raptum.'</v><v>Dixit et adversos telum contorsit in hostis</v><v>procurrens: sonitum dat stridula cornus et auras</v><v>certa secat. Simul hoc, simul ingens clamor et omnes</v><v>turbati cunei calefactaque corda tumultu.</v><v>Hasta volans, ut forte novem pulcherrima fratrum</v><v>corpora constiterant contra, quos fida crearat</v><v>una tot Arcadio coniunx Tyrrhena Gylippo,</v><v>horum unum ad medium, teritur qua sutilis alvo</v><v>balteus et laterum iuncturas fibula mordet</v><v>egregium forma iuvenem et fulgentibus armis</v><v>transadigit costas fulvaque effundit harena.</v><v>At fratres, animosa phalanx accensaque luctu,</v><v>pars, gladios stringunt manibus, pars missile ferrum</v><v>corripiunt caecique ruunt. Quos agmina contra</v><v>procurrunt Laurentum, hinc densi rursus inundant</v><v>Troes Agyllinique et pictis Arcades armis:</v><v>sic omnis amor unus habet decernere ferro.</v><v>Diripuere aras, it toto turbida caelo</v><v>tempestas telorum ac ferreus ingruit imber,</v><v>craterasque focosque ferunt. Fugit ipse Latinus</v><v>pulsatos referens infecto foedere divos.</v><v>Infrenant alii currus aut corpora saltu</v><v>subiciunt in equos et strictis ensibus adsunt.</v><v>Messapus regem regisque insigne gerentem,</v><v>Tyrrhenum Aulesten, avidus confundere foedus,</v><v>adverso proterret equo: ruit ille recedens</v><v>et miser oppositis a tergo involvitur aris</v><v>in caput inque umeros. At fervidus advolat hasta</v><v>Messapus teloque orantem multa trabali</v><v>desuper altus equo graviter ferit atque ita fatur:</v><v>`Hoc habet, haec melior magnis data victima divis.'</v><v>Concurrunt Itali spoliantque calentia membra.</v><v>Obvius ambustum torrem Corynaeus ab ara</v><v>corripit et venienti Ebuso plagamque ferenti</v><v>occupat os flammis: olli ingens barba reluxit</v><v>nidoremque ambusta dedit. Super ipse secutus</v><v>caesariem laeva turbati corripit hostis</v><v>inpressoque genu nitens terrae adplicat ipsum:</v><v>sic rigido latus ense ferit. Podalirius Alsum</v><v>pastorem primaque acie per tela ruentem,</v><v>ense sequens nudo superimminet: ille securi</v><v>adversi frontem mediam mentumque reducta</v><v>disicit et sparso late rigat arma cruore.</v><v>Olli dura quies oculos et ferreus urget</v><v>somnus, in aeternam conduntur lumina noctem.</v><v>At pius Aeneas dextram tendebat inermem</v><v>nudato capite atque suos clamore vocabat:</v><v>`Quo ruitis? Quaeve ista repens discordia surgit?</v><v>O cohibete iras! Ictum iam foedus et omnes</v><v>compositae leges; mihi ius concurrere soli;</v><v>me sinite atque auferte metus; ego foedera faxo</v><v>firma manu; Turnum debent haec iam mihi sacra.'</v><v>Has inter voces, media inter talia verba</v><v>ecce viro stridens alis adlapsa sagitta est</v><v>incertum qua pulsa manu, quo turbine adacta,</v><v>Quis tantam Rutulis laudem, casusne deusne,</v><v>adtulerit: pressa est insignis gloria facti.</v><v>nec sese Aeneae iactavit vulnere quisquam.</v><v>Turnus ut Aenean cedentem ex agmine vidit</v><v>turbatosque duces, subita spe fervidus ardet:</v><v>poscit equos atque arma simul saltuque superbus</v><v>emicat in currum et manibus molitur habenas.</v><v>Multa virum volitans dat fortia corpora Leto,</v><v>semineces volvit multos aut agmina curru</v><v>proterit aut raptas fugientibus ingerit hastas.</v><v>Qualis apud gelidi cum flumina concitus Hebri</v><v>sanguineus Mavors clipeo increpat atque furentis</v><v>bella movens immittit equos; illi aequore aperto</v><v>ante Notos Zephyrumque volant; gemit ultima pulsu</v><v>Thraca pedum; circumque atrae Formidinis ora</v><v>Iraeque Insidiaeque, dei comitatus, aguntur:</v><v>talis equos alacer media inter proelia Turnus</v><v>fumantis sudore quatit, miserabile caesis</v><v>hostibus insultans; spargit rapida ungula rores</v><v>sanguineos, mixtaque cruor calcatur harena.</v><v>Iamque neci Sthenelumque dedit Thamyrumque Pholumque,</v><v>hunc congressus et hunc, illum eminus; eminus ambo</v><v>Imbrasidas, Glaucum atque Laden, quos Imbrasus ipse</v><v>nutrierat Lycia paribusque ornaverat armis,</v><v>vel conferre manum vel equo praevertere ventos.</v><v>Parte alia media Eumedes in proelia fertur,</v><v>antiqui proles bello praeclara Dolonis,</v><v>nomine avum referens, animo manibusque parentem,</v><v>qui quondam, castra ut Danaum speculator adiret,</v><v>ausus Pelidae pretium sibi poscere currus;</v><v>illum Tydides alio pro talibus ausis</v><v>adfecit pretio, nec equis adspirat Achillis.</v><v>Hunc procul ut campo Turnus prospexit aperto,</v><v>ante levi iaculo longum per inane secutus</v><v>sistit equos biiugis et curru desilit atque</v><v>semianimi lapsoque supervenit et pede collo</v><v>impresso dextrae mucronem extorquet et alto</v><v>fulgentem tinguit iugulo atque haec insuper addit:</v><v>`En agros et quam bello, Troiane, petisti,</v><v>Hesperiam metire iacens: haec praemia qui me</v><v>ferro ausi temptare ferunt, sic moenia condunt.'</v><v>Huic comitem Asbyten coniecta cuspide mittit.</v><v>Chloreaque Sybarimque Daretaque Thersilochumque</v><v>et sternacis equi lapsum cervice Thymoeten.</v><v>Ac velut Edoni Boreae cum spiritus alto</v><v>insonat Aegaeo sequiturque ad litora fluctus,</v><v>qua venti incubuere, fugam dant nubila caelo:</v><v>sic Turno, quacumque viam secat, agmina cedunt</v><v>conversaeque ruunt acies; fert impetus ipsum,</v><v>et cristam adverso curru quatit aura volantem.</v><v>Non tulit instantem Phegeus animisque frementem:</v><v>obiecit sese ad currum et spumantia frenis</v><v>ora citatorum dextra detorsit equorum.</v><v>Dum trahitur pendetque iugis, hunc lata retectum</v><v>lancea consequitur rumpitque infixa bilicem</v><v>loricam et summum degustat volnere corpus.</v><v>Ille tamen clipeo obiecto conversus in hostem</v><v>ibat et auxilium ducto mucrone petebat:</v><v>cum rota praecipitem et procursu concitus axis</v><v>impulit effunditque solo, Turnusque secutus</v><v>imam inter galeam summi thoracis et oras</v><v>abstulit ense caput truncumque reliquit harenae.</v><v>Atque ea dum campis victor dat funera Turnus,</v><v>interea Aenean Mnestheus et fidus Achates</v><v>Ascaniusque comes castris statuere cruentum,</v><v>alternos longa nitentem cuspide gressus.</v><v>Saevit et infracta luctatur arundine telum</v><v>eripere auxilioque viam, quae proxima, poscit</v><v>ense secent lato vulnus telique latebram</v><v>rescindant penitus seseque in bella remittant.</v><v>Iamque aderat Phoebo ante alios dilectus Iapyx</v><v>Iasides, acri quondam cui captus amore</v><v>ipse suas artes, sua munera, laetus Apollo</v><v>augurium citharamque dabat celerisque sagittas.</v><v>Ille ut depositi proferret fata parentis,</v><v>scire potestates herbarum usumque medendi</v><v>maluit et mutas agitare inglorius artes.</v><v>Stabat acerba fremens, ingentem nixus in hastam</v><v>Aeneas magno iuvenum et maerentis Iuli</v><v>concursu, lacrimis immobilis. Ille retorto</v><v>Paeonium in morem senior succinctus amictu</v><v>multa manu medica Phoebique potentibus herbis</v><v>nequiquam trepidat, nequiquam spicula dextra</v><v>sollicitat prensatque tenaci forcipe ferrum.</v><v>Nulla viam Fortuna regit, nihil auctor Apollo</v><v>subvenit; et saevus campis magis ac magis horror</v><v>crebrescit propiusque malum est. Iam pulvere caelum</v><v>stare vident: subeunt equites, et spicula castris</v><v>densa cadunt mediis. It tristis ad aethera clamor</v><v>bellantum iuvenum et duro sub Marte cadentum.</v><v>Hic Venus, indigno nati concussa dolore,</v><v>dictamnum genetrix Cretaea carpit ab Ida,</v><v>puberibus caulem foliis et flore comantem</v><v>purpureo; non illa feris incognita capris</v><v>gramina, cum tergo volucres haesere sagittae:</v><v>hoc Venus, obscuro faciem circumdata nimbo,</v><v>detulit; hoc fusum labris splendentibus amnem</v><v>inficit occulte medicans spargitque salubris</v><v>ambrosiae sucos et odoriferam panaceam.</v><v>Fovit ea volnus lympha longaevus Iapyx</v><v>ignorans, subitoque omnis de corpore fugit</v><v>quippe dolor, omnis stetit imo volnere sanguis;</v><v>iamque secuta manum nullo cogente sagitta</v><v>excidit, atque novae rediere in pristina vires.</v><v>`Arma citi properate viro! Quid statis?' Iapyx</v><v>conclamat primusque animos adcendit in hostem.</v><v>`Non haec humanis opibus, non arte magistra</v><v>proveniunt neque te, Aenea, mea dextera servat:</v><v>maior agit deus atque opera ad maiora remittit.'</v><v>Ille avidus pugnae suras incluserat auro</v><v>hinc atque hinc oditque moras hastamque coruscat.</v><v>Postquam habilis lateri clipeus loricaque tergo est,</v><v>Ascanium fusis circum complectitur armis</v><v>summaque per galeam delibans oscula fatur:</v><v>`Disce, puer, virtutem ex me verumque laborem,</v><v>fortunam ex aliis. Nunc te mea dextera bello</v><v>defensum dabit et magna inter praemia ducet.</v><v>Tu facito, mox cum matura adoleverit aetas,</v><v>sis memor, et te animo repetentem exempla tuorum</v><v>et pater Aeneas et avunculus excitet Hector.'</v><v>Haec ubi dicta dedit, portis sese extulit ingens,</v><v>telum immane manu quatiens; simul agmine denso</v><v>Antheusque Mnestheusque ruunt omnisque relictis</v><v>turba fluit castris: tum caeco pulvere campus</v><v>miscetur pulsuque pedum tremit excita tellus.</v><v>Vidit ab adverso venientis aggere Turnus,</v><v>videre Ausonii, gelidusque per ima cucurrit</v><v>ossa tremor: prima ante omnis Iuturna Latinos</v><v>audiit adgnovitque sonum et tremefacta refugit.</v><v>Ille volat campoque atrum rapit agmen aperto.</v><v>Qualis ubi ad terras abrupto sidere nimbus</v><v>it mare per medium; miseris heu praescia longe</v><v>horrescunt corda agricolis, dabit ille ruinas</v><v>arboribus stragemque satis, ruet omnia late;</v><v>ante volant sonitumque ferunt ad litora venti:</v><v>talis in adversos ductor Rhoeteius hostis</v><v>agmen agit, densi cuneis se quisque coactis</v><v>adglomerant. Ferit ense gravem Thymbraeus Osirim,</v><v>Archetium Mnestheus, Epulonem obtruncat Achates</v><v>Ufentemque Gyas; cadit ipse Tolumnius augur,</v><v>primus in adversos telum qui torserat hostis.</v><v>Tollitur in caelum clamor, versique vicissim</v><v>pulverulenta fuga Rutuli dant terga per agros.</v><v>Ipse neque aversos dignatur sternere Morti</v><v>nec pede congressos aequo nec tela ferentis</v><v>insequitur: solum densa in caligine Turnum</v><v>vestigat lustrans, solum in certamina poscit.</v><v>Hoc concussa metu mentem Iuturna virago</v><v>aurigam Turni media inter lora Metiscum</v><v>excutit et longe lapsum temone relinquit:</v><v>ipsa subit manibusque undantis flectit habenas,</v><v>cuncta gerens, vocemque et corpus et arma Metisci.</v><v>Nigra velut magnas domini cum divitis aedes</v><v>pervolat et pennis alta atria lustrat hirundo,</v><v>pabula parva legens nidisque loquacibus escas,</v><v>et nunc porticibus vacuis, nunc umida circum</v><v>stagna sonat: similis medios Iuturna per hostis</v><v>fertur equis rapidoque volans obit omnia curru</v><v>iamque hic germanum iamque hic ostentat ovantem</v><v>nec conferre manum patitur, volat avia longe.</v><v>Haud minus Aeneas tortos legit obvius orbes</v><v>vestigatque virum et disiecta per agmina magna</v><v>voce vocat. Quotiens oculos coniecit in hostem</v><v>alipedumque fugam cursu temptavit equorum,</v><v>aversos totiens currus Iuturna retorsit.</v><v>Heu quid agat? Vario nequiquam fluctuat aestu,</v><v>diversaeque vocant animum in contraria curae.</v><v>Huic Messapus, uti laeva duo forte gerebat</v><v>lenta levis cursu praefixa hastilia ferro,</v><v>horum unum certo contorquens dirigit ictu.</v><v>Substitit Aeneas et se collegit in arma,</v><v>poplite subsidens; apicem tamen incita summum</v><v>hasta tulit summasque excussit vertice cristas.</v><v>Tum vero adsurgunt irae; insidiisque subactus,</v><v>diversos ubi sensit equos currumque referri,</v><v>multa Iovem et laesi testatus foederis aras</v><v>iam tandem invadit medios et Marte secundo</v><v>terribilis saevam nullo discrimine caedem</v><v>suscitat irarumque omnis effundit habenas.</v><v>Quis mihi nunc tot acerba deus, quis carmine caedes</v><v>diversas obitumque ducum, quos aequore toto</v><v>inque vicem nunc Turnus agit, nunc Troius heros,</v><v>expediat? Tanton placuit concurrere motu.</v><v>Iuppiter, aeterna gentis in pace futuras?</v><v>Aeneas Rutulum Sucronem, ea prima ruentis</v><v>pugna loco statuit Teucros, haud multa morantem</v><v>excipit in latus et, qua fata celerrima, crudum</v><v>transadigit costas et cratis pectoris ensem.</v><v>Turnus equo deiectum Amycum fratremque Dioren,</v><v>congressus pedes, hunc venientem cuspide longa,</v><v>hunc mucrone ferit curruque abscisa duorum</v><v>suspendit capita et rorantia sanguine portat.</v><v>Ille Talon Tanaimque neci fortemque Cethegum,</v><v>tris uno congressu, et maestum mittit Oniten,</v><v>nomen Echionium matrisque genus Peridiae,</v><v>hic fratres Lycia missos et Apollinis agris</v><v>et iuvenem exosum nequiquam bella Menoeten,</v><v>Arcada, piscosae cui circum flumina Lernae</v><v>ars fuerat pauperque domus nec nota potentum</v><v>munera conductaque pater tellure serebat.</v><v>Ac velut immissi diversis partibus ignes</v><v>arentem in silvam et virgulta sonantia lauro,</v><v>aut ubi decursu rapido de montibus altis</v><v>dant sonitum spumosi amnes et in aequora currunt</v><v>quisque suum populatus iter: non segnius ambo</v><v>Aeneas Turnusque ruunt per proelia; nunc nunc</v><v>fluctuat ira intus, rumpuntur nescia vinci</v><v>pectora, nunc totis in Volnera viribus itur.</v><v>Murranum hic, atavos et avorum antiqua sonantem</v><v>nomina per regesque actum genus omne Latinos,</v><v>praecipitem scopulo atque ingentis turbine saxi</v><v>excutit effunditque solo: hunc lora et iuga subter</v><v>provolvere rotae, crebro super ungula pulsu</v><v>incita nec domini memorum proculcat equorum.</v><v>Ille ruenti Hyllo animisque immane frementi</v><v>occurrit telumque aurata ad tempora torquet:</v><v>olli per galeam fixo stetit hasta cerebro.</v><v>Dextera nec tua te, Graium fortissime Cretheu</v><v>eripuit Turno. Nec di texere Cupencum</v><v>Aenea veniente sui: dedit obvia ferro</v><v>pectora, nec misero clipei mora profuit aerei.</v><v>Te quoque Laurentes viderunt, Aeole, campi</v><v>oppetere et late terram consternere tergo</v><v>Occidis, Argivae quem non potuere phalanges</v><v>sternere nec Priami regnorum eversor Achilles;</v><v>hic tibi mortis erant metae: domus alta sub Ida,</v><v>Lyrnesi domus alta, solo Laurente sepulchrum.</v><v>Totae adeo conversae acies, omnesque Latini,</v><v>omnes Dardanidae, Mnestheus acerque Serestus</v><v>et Messapus equum domitor et fortis Asilas</v><v>Tuscorumque phalanx Evandrique Arcades alae,</v><v>pro se quisque viri summa nituntur opum vi:</v><v>nec mora nec requies, vasto certamine tendunt.</v><v>Hic mentem Aeneae genetrix pulcherrima misit,</v><v>iret ut ad muros urbique adverteret agmen</v><v>ocius et subita turbaret clade Latinos.</v><v>Ille ut vestigans diversa per agmina Turnum</v><v>huc atque huc acies circumtulit, aspicit urbem</v><v>immunem tanti belli atque impune quietam.</v><v>Continuo pugnae adcendit maioris imago:</v><v>Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum</v><v>ductores tumulumque capit, quo cetera Teucrum</v><v>concurrit legio nec scuta aut spicula densi</v><v>deponunt. Celso medius stans aggere fatur:</v><v>`Nequa meis esto dictis mora; Iuppiter hac stat,</v><v>neu quis ob inceptum subitum mihi segnior ito.</v><v>Urbem hodie, causam belli, regna ipsa Latini,</v><v>ni frenum accipere et victi parere fatentur,</v><v>eruam et aequa solo fumantia culmina ponam.</v><v>Scilicet exspectem, libeat dum proelia Turno</v><v>nostra pati rursusque velit concurrere victus?</v><v>Hoc caput, O cives, haec belli summa nefandi:</v><v>ferte faces propere foedusque reposcite flammis.'</v><v>Dixerat, atque animis pariter certantibus omnes</v><v>dant cuneum densaque ad muros mole feruntur.</v><v>Scalae improviso subitusque apparuit ignis.</v><v>Discurrunt alii ad portas primosque trucidant,</v><v>ferrum alii torquent et obumbrant aethera telis.</v><v>Ipse inter primos dextram sub moenia tendit</v><v>Aeneas magnaque incusat voce Latinum</v><v>testaturque deos, iterum se ad proelia cogi,</v><v>bis iam Italos hostis, haec altera foedera rumpi.</v><v>Exoritur trepidos inter discordia civis:</v><v>urbem alii reserare iubent et pandere portas</v><v>Dardanidis ipsumque trahunt in moenia regem,</v><v>arma ferunt alii et pergunt defendere muros.</v><v>Inclusas ut cum latebroso in pumice pastor</v><v>vestigavit apes fumoque implevit amaro:</v><v>illae intus trepidae rerum per cerea castra</v><v>discurrunt magnisque acuunt stridoribus iras;</v><v>volvitur ater odor tectis, tum murmure caeco</v><v>intus saxa sonant, vacuas it fumus ad auras.</v><v>Accidit haec fessis etiam fortuna Latinis,</v><v>quae totam luctu concussit funditus urbem.</v><v>Regina ut tectis venientem prospicit hostem,</v><v>incessi muros, ignis ad tecta volare,</v><v>nusquam acies contra Rutulas, nulla agmina Turni:</v><v>infelix pugnae iuvenem in certamine credit</v><v>exstinctum et, subito mentem turbata dolore,</v><v>se causam clamat crimenque caputque malorum,</v><v>multaque per maestum demens effata furorem</v><v>purpureos moritura manu discindit amictus</v><v>et nodum informis leti trabe nectit ab alta.</v><v>Quam cladem miserae postquam accepere Latinae,</v><v>filia prima manu flavos Lavinia crinis</v><v>et roseas laniata genas, tum cetera circum</v><v>turba furit: resonant late plangoribus aedes.</v><v>Hinc totam infelix volgatur fama per urbem.</v><v>Demittunt mentes; it scissa veste Latinus,</v><v>coniugis attonitus fatis urbisque ruina,</v><v>canitiem immundo perfusam pulvere turpans.</v><v><emphasis>[Multaque se incusat, qui non acceperit ante</emphasis></v><v><emphasis>Dardanium Aenean generumque adsciverit ultro.]</emphasis></v><v>Interea extremo bellator in aequore Turnus</v><v>palantis sequitur paucos iam segnior atque</v><v>iam minus atque minus successu laetus equorum</v><v>attulit hunc illi caecis terroribus aura</v><v>commixtum clamorem adrectasque impulit aures</v><v>confusae sonus urbis et inlaetabile murmur.</v><v>`Ei mihi! Quid tanto turbantur moenia luctu?</v><v>Quisve ruit tantus diversa clamor ab urbe?'</v><v>Sic ait adductisque amens subsistit habenis.</v><v>Atque huic, in faciem soror ut conversa Metisci</v><v>aurigae currumque et equos et lora regebat,</v><v>talibus occurrit dictis: `Hac, Turne, sequamur</v><v>Troiugenas, qua prima viam victoria pandit;</v><v>sunt alii, qui tecta manu defendere possint.</v><v>Ingruit Aeneas Italis et proelia miscet:</v><v>et nos saeva manu mittamus funera Teucris.</v><v>Nec numero inferior pugnae nec honore recedes.'</v><v>Turnus ad haec:</v><v>`O soror, et dudum adgnovi, cum prima per artem</v><v>foedera turbasti teque haec in bella dedisti,</v><v>et nunc nequiquam fallis dea. Sed quis Olympo</v><v>demissam tantos voluit te ferre labores?</v><v>An fratris miseri letum ut crudele videres?</v><v>Nam quid ago? Aut quae iam spondet Fortuna salutem?</v><v>Vidi oculos ante ipse meos me voce vocantem</v><v>Murranum, quo non superat mihi carior alter,</v><v>oppetere ingentem atque ingenti volnere victum.</v><v>Occidit infelix nostrum ne dedecus Ufens</v><v>adspiceret; Teucri potiuntur corpore et armis.</v><v>Exscindine domos (id rebus defuit unum)</v><v>perpetiar, dextra nec Drancis dicta refellam?</v><v>Terga dabo et Turnum fugientem haec terra videbit?</v><v>Usque adeone mori miserum est? Vos O mihi Manes</v><v>este boni, quoniam superis aversa voluntas!</v><v>Sancta ad vos anima atque istius nescia culpae</v><v>descendam, magnorum haud umquam indignus avorum.</v><v>Vix ea fatus erat: medios volat ecce per hostis</v><v>vectus equo spumante Saces, adversa sagitta</v><v>saucius ora, ruitque implorans nomine Turnum:</v><v>`Turne, in te suprema salus: miserere tuorum.</v><v>Fulminat Aeneas armis summasque minatur</v><v>deiecturum arces Italum exscidioque daturum;</v><v>iamque faces ad tecta volant. In te ora Latini,</v><v>in te oculos referunt; mussat rex ipse Latinus,</v><v>quos generos vocet aut quae sese ad foedera flectat.</v><v>Praeterea regina, tui fidissima, dextra</v><v>occidit ipsa sua lucemque exterrita fugit.</v><v>Soli pro portis Messapus et acer Atinas</v><v>sustentant aciem. Circum hos utrimque phalanges</v><v>stant densae, strictisque seges mucronibus horret</v><v>ferrea: tu currum deserto in gramine versas.'</v><v>Obstipuit varia confusus imagine rerum</v><v>Turnus et obtutu tacito stetit. Aestuat ingens</v><v>uno in corde pudor mixtoque insania luctu</v><v>et furiis agitatus amor et conscia virtus.</v><v>Ut primum discussae umbrae et lux reddita menti,</v><v>ardentis oculorum orbes ad moenia torsit</v><v>turbidus eque rotis magnam respexit ad urbem.</v><v>Ecce autem flammis inter tabulata volutus</v><v>ad caelum undabat vortex turrimque tenebat,</v><v>turrim, compactis trabibus quam eduxerat ipse</v><v>subdideratque rotas pontisque instraverat altos.</v><v>`Iam iam fata, soror, superant; absiste morari;</v><v>quo deus et quo dura vocat Fortuna, sequamur.</v><v>Stat conferre manum Aeneae, stat quidquid acerbi est</v><v>morte pati; neque me indecorem, germana, videbis</v><v>amplius. Hunc, oro, sine me furere ante furorem.'</v><v>Dixit et e curru saltum dedit ocius arvis</v><v>perque hostis, per tela ruit maestamque sororem</v><v>deserit ac rapido cursu media agmina rumpit.</v><v>Ac veluti montis saxum de vertice praeceps</v><v>cum ruit avulsum vento, seu turbidus imber</v><v>proluit aut annis solvit sublapsa vetustas;</v><v>fertur in abruptum magno mons improbus actu</v><v>exsultatque solo, silvas armenta virosque</v><v>involvens secum: disiecta per agmina Turnus</v><v>sic urbis ruit ad muros, ubi plurima fuso</v><v>sanguine terra madet striduntque hastilibus aurae,</v><v>significatque manu et magno simul incipit ore:</v><v>`Parcite iam, Rutuli, et vos tela inhibete, Latini;</v><v>quaecumque est Fortuna, mea est: me verius unum</v><v>pro vobis foedus luere et decernere ferro.'</v><v>Discessere omnes medii spatiumque dedere.</v><v>At pater Aeneas audito nomine Turni</v><v>deserit et muros et summas deserit arces</v><v>praecipitatque moras omnis, opera omnia rumpit,</v><v>laetitia exsultans, horrendumque intonat armis;</v><v>quantus Athos aut quantus Eryx aut ipse coruscis</v><v>cum fremit ilicibus quantus gaudetque nivali</v><v>vertice se attollens pater Appenninus ad auras.</v><v>Iam vero et Rutuli certatim et Troes et omnes</v><v>convertere oculos Itali, quique alta tenebant</v><v>moenia quique imos pulsabant ariete muros,</v><v>armaque deposuere umeris. Stupet ipse Latinus</v><v>ingentis, genitos diversis partibus orbis,</v><v>inter se coiisse viros et cernere ferro.</v><v>Atque illi, ut vacuo patuerunt aequore campi,</v><v>procursu rapido, coniectis eminus hastis,</v><v>invadunt Martem clipeis atque aere sonoro.</v><v>Dat gemitum tellus; tum crebros ensibus ictus</v><v>congeminant: fors et virtus miscentur in unum.</v><v>Ac velut ingenti Sila summove Taburno</v><v>cum duo conversis inimica in proelia tauri</v><v>frontibus incurrunt; pavidi cessere magistri,</v><v>stat pecus omne metu mutum mussantque iuvencae,</v><v>quis nemori imperitet, quem tota armenta sequantur;</v><v>illi inter sese multa vi volnera miscent</v><v>cornuaque obnixi infigunt et sanguine largo</v><v>colla armosque lavant; gemitu nemus omne remugit:</v><v>non alitur Tros Aeneas et Daunius heros</v><v>concurrunt clipeis; ingens fragor aethera complet.</v><v>Iuppiter ipse duas aequato examine lances</v><v>sustinet et fata imponit diversa duorum,</v><v>quem damnet labor et quo vergat pondere letum;</v><v>Emicat hic, impune putans, et corpore toto</v><v>alte sublatum consurgit Turnus in ensem</v><v>et ferit: exclamant Troes trepidique Latini,</v><v>arrectaeque amborum acies. At perfidus ensis</v><v>Frangitur in medioque ardentem deserit ictu.</v><v>ni fuga subsidio subeat. Fugit ocior euro,</v><v>ut capulum ignotum dextramque aspexit inermem.</v><v>Fama est praecipitem, cum prima in proelia iunctos</v><v>conscendebat equos, patrio mucrone relicto,</v><v>dum trepidat, ferrum aurigae rapuisse Metisci.</v><v>Idque diu, dum terga dabant palantia Teucri,</v><v>suffecit: postquam arma dei ad Volcania ventumst,</v><v>mortalis mucro glacies ceu futilis ictu</v><v>dissiluit; fulva resplendent fragmina harena.</v><v>Ergo amens diversa fuga petit aequora Turnus</v><v>et nunc huc, inde huc incertos implicat orbes</v><v>undique enim densa Teucri inclusere corona,</v><v>atque hinc vasta palus, hinc ardua moenia cingunt.</v><v>Nec minus Aeneas, quamquam tardata sagitta</v><v>interdum genua impediunt cursumque recusant,</v><v>insequitur trepidique pedem pede fervidus urget:</v><v>inclusum veluti siquando flumine nanctus</v><v>cervum aut puniceae saeptum formidine pinnae</v><v>venator cursu canis et latratibus instat;</v><v>ille autem, insidiis et ripa territus alta,</v><v>mille fugit refugitque vias; at vividus Umber</v><v>haeret hians, iam iamque tenet similisque tenenti</v><v>increpuit malis morsuque elusus inani est.</v><v>Tum vero exoritur clamor, ripaeque lacusque</v><v>responsant circa et caelum tonat omne tumultu.</v><v>Ille simul fugiens Rutulos simul increpat omnis,</v><v>nomine quemque vocans, notumque efflagitat ensem.</v><v>Aeneas mortem contra praesensque minatur</v><v>exitium, si quisquam adeat, terretque trementis</v><v>excisurum urbem minitans et saucius instat.</v><v>Quinque orbis explent cursu totidemque retexunt</v><v>huc illuc; neque enim levia aut ludicra petuntur</v><v>praemia, sed Turni de vita et sanguine certant.</v><v>Forte sacer Fauno foliis oleaster amaris</v><v>hic steterat, nautis olim venerabile lignum,</v><v>servati ex undis ubi figere dona solebant</v><v>Laurenti divo et votas suspendere vestes,</v><v>sed stirpem Teucri nullo discrimine sacrum</v><v>sustulerant, puro ut possent concurrere campo.</v><v>Hic hasta Aeneae stabat, huc impetus illam</v><v>detulerat fixam et lenta in radice tenebat.</v><v>Incubuit voluitque manu convellere ferrum</v><v>Dardanides teloque sequi, quem prendere cursu</v><v>non poterat. Tum vero amens formidine Turnus</v><v>`Faune, precor, miserere,' inquit, `tuque optima ferrum</v><v>terra tene, colui vestros si semper honores,</v><v>quos contra Aeneadae bello fecere profanos.'</v><v>Dixit opemque dei non cassa in vota vocavit.</v><v>Namque diu luctans lentoque in stirpe moratus</v><v>viribus haud ullis valuit discludere morsus</v><v>roboris Aeneas. Dum nititur acer et instat,</v><v>rursus in aurigae faciem mutata Metisci</v><v>procurrit fratrique ensem dea Daunia reddit.</v><v>Quod Venus audaci nymphae indignata licere</v><v>adcessit telumque alta ab radice revellit.</v><v>Olli sublimes armis animisque refecti,</v><v>hic gladio fidens, hic acer et arduus hasta,</v><v>adsistunt contra certamina Martis anheli.</v><v>Iunonem interea rex omnipotentis Olympi</v><v>adloquitur fulva pugnas de nube tuentem:</v><v>`Qua iam finis erit, coniunx? Quid denique restat?</v><v>Indigetem Aenean scis ipsa et scire fateris</v><v>deberi caelo fatisque ad sidera tolli.</v><v>Quid struis, aut qua spe gelidis in nubibus haeres?</v><v>Mortalin decuit violari volnere divom,</v><v>aut ensem (quid enim sine te Iuturna valeret?)</v><v>ereptum reddi Turno et vim crescere victis?</v><v>Desine iam tandem precibusque inflectere nostris,</v><v><emphasis>[ni te tantus edit tacitam dolor et mihi curae</emphasis></v><v><emphasis>saepe tuo dulci tristes ex ore recursent,]</emphasis></v><v>ventum ad supremum est. Terris agitare vel undis</v><v>Troianos potuisti, infandum adcendere bellum,</v><v>deformare domum et luctu miscere hymenaeos:</v><v>ulterius temptare veto.' Sic Iuppiter orsus;</v><v>sic dea submisso contra Saturnia voltu:</v><v>`Ista quidem quia nota mihi tua, magne, voluntas,</v><v>Iuppiter, et Turnum et terras invita reliqui;</v><v>nec tu me aeria solam nunc sede videres</v><v>digna indigna pati, sed flammis cincta sub ipsa</v><v>starem acie traheremque inimica in proelia Teucros.</v><v>Iuturnam misero, fateor, succurrere fratri</v><v>suasi et pro vita maiora audere probavi,</v><v>non ut tela tamen, non ut contenderet arcum:</v><v>adiuro Stygii caput implacabile fontis,</v><v>una superstitio superis quae reddita divis.</v><v>Et nunc cedo equidem pugnasque exosa relinquo.</v><v>Illud te, nulla fati quod lege tenetur,</v><v>pro Latio obtestor, pro maiestate tuorum:</v><v>cum iam conubis pacem felicibus, esto,</v><v>component, cum iam leges et foedera iungent,</v><v>ne vetus indigenas nomen mutare Latinos</v><v>neu Troas fieri iubeas Teucrosque vocari</v><v>aut vocem mutare viros aut vertere vestem.</v><v>Sit Latium, sint Albani per saecula reges,</v><v>sit Romana potens Itala virtute propago:</v><v>occidit, occideritque sinas cum nomine Troia.'</v><v>Olli subridens hominum rerumque repertor</v><v>`Es germana Iovis Saturnique altera proles:</v><v>irarum tantos volvis sub pectore fluctus.</v><v>Verum age et inceptum frustra submitte furorem</v><v>do quod vis, et me victusque volensque remitto.</v><v>Sermonem Ausonii patrium moresque tenebunt,</v><v>utque est nomen erit; commixti corpore tantum</v><v>subsident Teucri. Morem ritusque sacrorum</v><v>adiciam faciamque omnis uno ore Latinos.</v><v>Hinc genus Ausonio mixtum quod sanguine surget,</v><v>supra homines, supra ire deos pietate videbis,</v><v>nec gens ulla tuos aeque celebrabit honores.'</v><v>Adnuit his Iuno et mentem laetata retorsit.</v><v>Interea excedit caelo nubemque relinquit.</v><v>His actis aliud genitor secum ipse volutat</v><v>Iuturnamque parat fratris dimittere ab armis.</v><v>Dicuntur geminae pestes cognomine Dirae,</v><v>quas et Tartaream Nox intempesta Megaeram</v><v>uno eodemque tulit partu paribusque revinxit</v><v>serpentum spiris ventosasque addidit alas.</v><v>Hae Iovis ad solium saevique in limine regis</v><v>adparent acuuntque metum mortalibus aegris,</v><v>siquando letum horrificum morbosque deum rex</v><v>molitur meritas aut bello territat urbes.</v><v>Harum unam celerem demisit ab aethere summo</v><v>Iuppiter inque omen Iuturnae occurrere iussit.</v><v>Illa volat celerique ad terram turbine fertur.</v><v>Non secus ac nervo per nubem impulsa sagitta,</v><v>armatam saevi Parthus quam felle veneni,</v><v>Parthus sive Cydon, telum immedicabile, torsit,</v><v>stridens et celeris incognita transilit umbras:</v><v>talis se sata Nocte tulit terrasque petivit.</v><v>Postquam acies videt Iliacas atque agmina Turni,</v><v>alitis in parvae subitam conlecta figuram,</v><v>quae quondam in bustis aut culminibus desertis</v><v>nocte sedens serum canit importuna per umbras,</v><v>hanc versa in faciem Turni se pestis ob ora</v><v>fertque refertque sonans clipeumque everberat alis.</v><v>Olli membra novus solvit formidine torpor,</v><v>adrectaeque horrore comae, et vox faucibus haesit.</v><v>At procul ut Dirae stridorem adgnovit et alas,</v><v>infelix crinis scindit Iuturna solutos,</v><v>unguibus ora soror foedans et pectora pugnis:</v><v>`Quid nunc te tua, Turne, potest germana iuvare?</v><v>Aut quid iam durae superat mihi? Qua tibi lucem</v><v>arte morer? Talin possum me opponere monstro?</v><v>Iam iam linquo acies. Ne me terrete timentem,</v><v>obscenae volucres: alarum verbera nosco</v><v>letalemque sonum, nec fallunt iussa superba</v><v>magnanimi Iovis. Haec pro virginitate reponit?</v><v>Quo vitam dedit aeternam? Cur mortis ademptast</v><v>condicio? Possem tantos finire dolores</v><v>nunc certe et misero fratri comes ire per umbras!</v><v>Immortalis ego? Aut quicquam mihi dulce meorum</v><v>te sine, frater, erit? O quae satis ima dehiscet</v><v>terra mihi Manisque deam demittet ad imos?'</v><v>Tantum effata caput glauco contexit amictu</v><v>multa gemens et se fluvio dea condidit alto.</v><v>Aeneas instat contra telumque coruscat</v><v>ingens arboreum et saevo sic pectore fatur:</v><v>`Quae nunc deinde mora est? Aut quid iam, Turne, retractas? Non cursu, saevis certandum est comminus armis.</v><v>Verte omnis tete in facies et contrahe quidquid</v><v>sive animis sive arte vales; opta ardua pennis</v><v>astra sequi clausumve cava te condere terra.'</v><v>Ille caput quassans ' Non me tua fervida terrent</v><v>dicta, ferox: di me terrent et Iuppiter hostis.'</v><v>Nec plura effatus saxum circumspicit ingens,</v><v>saxum antiquum ingens, campo quod forte iacebat,</v><v>limes agro positus, litem ut discerneret arvis.</v><v>Vix illud lecti bis sex cervice subirent,</v><v>qualia nunc hominum producit corpora tellus:</v><v>ille manu raptum trepida torquebat in hostem</v><v>altior insurgens et cursu concitus heros.</v><v>Sed neque currentem se nec cognoscit euntem</v><v>tollentemve manus saxumve immane moventem;</v><v>genua labant, gelidus concrevit frigore sanguis.</v><v>Tum lapis ipse viri, vacuum per inane volutus,</v><v>nec spatium evasit totum neque pertulit ictum.</v><v>Ac velut in somnis, oculos ubi languida pressit</v><v>nocte quies, nequiquam avidos extendere cursus</v><v>velle videmur et in mediis conatibus aegri</v><v>succidimus, non lingua valet, non corpore notae</v><v>sufficiunt vires, nec vox aut verba sequuntur:</v><v>sic Turno, quacumque viam virtute petivit,</v><v>successum dea dira negat. Tum pectore sensus</v><v>vertuntur varii. Rutulos aspectat et urbem</v><v>cunctaturque metu letumque instare tremescit;</v><v>nec quo se eripiat, nec qua vi tendat in hostem,</v><v>nec currus usquam videt aurigamve sororem.</v><v>Cunctanti telum Aeneas fatale coruscat,</v><v>sortitus fortunam oculis, et corpore toto</v><v>eminus intorquet. Murali concita numquam</v><v>tormento sic saxa fremunt, nec fulmine tanti</v><v>dissultant crepitus. Volat atri turbinis instar</v><v>exitium dirum hasta ferens orasque recludit</v><v>loricae et clipei extremos septemplicis orbes.</v><v>Per medium stridens transit femur. Incidit ictus</v><v>ingens ad terram duplicato poplite Turnus.</v><v>Consurgunt gemitu Rutuli, totusque remugit</v><v>mons circum, et vocem late nemora alta remittunt</v><v>Ille humilis supplexque oculos, dextramque precantem</v><v>protendens, `Equidem merui nec deprecor,' inquit:</v><v>`utere sorte tua. Miseri te siqua parentis</v><v>tangere cura potest, oro (fuit et tibi talis</v><v>Anchises genitor), Dauni miserere senectae</v><v>et me seu corpus spoliatum lumine mavis</v><v>redde meis. Vicisti, et victum tendere palmas</v><v>Ausonii videre; tua est Lavinia coniunx:</v><v>ulterius ne tende odiis.' Stetit acer in armis</v><v>Aeneas, volvens oculos, dextramque repressit;</v><v>et iam iamque magis cunctantem flectere sermo</v><v>coeperat, infelix umero cum apparuit alto</v><v>balteus et notis fulserunt cingula bullis</v><v>Pallantis pueri, victum quem volnere Turnus</v><v>straverat atque umeris inimicum insigne gerebat.</v><v>Ille, oculis postquam saevi monimenta doloris</v><v>exuviasque hausit, furiis accensus et ira</v><v>terribilis, `Tune hinc spoliis indute meorum</v><v>eripiare mihi? Pallas te hoc volnere, Pallas</v><v>immolat et poenam scelerato ex sanguine sumit,'</v><v>hoc dicens ferrum adverso sub pectore condit</v><v>fervidus. Ast illi solvuntur frigore membra</v><v>vitaque cum gemitu fugit indignata sub umbras.</v></stanza></poem></section></body><binary id="cover" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAGRAQwDASIAAhEBAxEB/8QAGwAAAwEBAQEBAAAAAAAAAAAAAAECBAUDBgf/xAA/EAABBAEDAgIIBAUEAQIHAAABAAIDEQQSITEFQRMiBhQ0UWFxcoEyUpGxFSMkM6FCYsHw0RayFyVjdIKSw//EABkBAQEBAQEBAAAAAAAAAAAAAAABAgMEBf/EACQRAQEAAgEEAgIDAQAAAAAAAAABAhExAxIhQTJCEyIEUWGh/9oADAMBAAIRAxEAPwD8h9ID/St+Dgt+M0mONoFkgUuf1/2QfUF08OQx+DI2rYAQvhZT9X05yvIglgcBLG5hO4DhSgWSGtBJOwAW3rHUpupziadrQ4c6Rz/2lnxJIo3l0jXlwosLX6aN99ja5y3W7y083t0mk3M0ttb+oy4pyISSZYmg7NcK5NVtte3IR1CSH+HsMcjTqLfIHNvg87XtxvfKkyHP8P8Al6/+/FEUb3/g3XSEuJ/DpPDl8P8AF5NY8TTt8Bd/A8DhHR8iCFx0PMLvKdbnAkEH8QJFAgX9yOeE77oc1oLnaW8DlJrNUmgcrX05+Mx5/H4hc4Fzn01za4rSaJ4v4/dekksP8RkkJc+YPaRIXgNBHP4QQR7q7J3DDX2/5QY9lv6lJjOy4XAvkgaxwa0Ob5W6nFoBA25sggHc/asySH1EaZQTrb5NvcfgDsKHcfFO4054ie1mpAje5mtdMS4p6dJ4UvhndugvBdVtNcC734O1ce99KlxW34cjoXW29b22D3c221sLqze/JU77/S6cqLzo0OMgjDSXE0AtnT5MVri1zPOdVue8Brh2G7TSsSwN6o+Rz5JHeNbJdYpvxNA379vdwr3IwPa9ppNzHNba350kBzInyudJFoP8tjm+UWaDTwPebF7qs6WJ2HEBK141t8jHN3Nc8WPcLsJ3rpznMf4etDGvLNS6Zlh/hEnhS+H/AKNGsatOsEA7Anudia2T6TLiEHwv6bbu8avw7kWK+QsHdTv/AMNOVGzWjQ/xREGnWTVHbdbemywi2gVMWOaXPeNLuC2hp23A5NV3HavFh/ikj5pHya5r8W/ju40Dfv2VuXmw0wPaWmiE3MLW6ls6g6H1xhmMkzBFp0tlaQ3mgCBx9gvbqEkEkONUuqMO1PYxzdxQvsCD23B9/wA73I5uh/h60BjzHrXSlljPS3silDW6KDS5tga9mna/e7a+VWFNjHFkbH/Idp2LnNLgSwgkeXfsKBvf9Jc7/S6cpjC4W3hDGguLW/iW7pcmM077Saf9bhpcb25aQOx3/LyE8fIxx1GSafW/VJfjOIFjuSADdp3U0572va6k3sc1tlbs18Dsv+brkYI2jyyNJBA4sCiPsPvyvXqEsT2Y5c/xIQ9ztLHDew3URtYJII3HYcp3f4jm+F3pQurJJA7pemGbRY3bsXXZ2NgGu+1jcLljY2rjlssekuPkRMa+WF7Gu/CXCrXkuh1LrGVnY8cEoYGR7gAd99/8lc9XHdnkc70g9kb9S3Rf2I7/AChYPSD2Nv1BdCAgRREixpFrp9WJydE9kWuxiZ8TIHSEf2WAeZzRq3FN43G24ri9+y4rjZJXPHLbegSi1NpWtoq0EqCUWl8ooHZMG1ANqogXyNaOXGk1pVJqpYJYm6pG6fMWc9xykYniBs1eRzi0H4ir/cKcoBymrbBI6ESjTp1Ftk8EC/2/YpxQuma5zSPLV/Ae/wCSbHkE16Rxl4fTmt0CzfusD/kKTG8SuiLac0kHf3K7VKFUkRY5rTvqFilTovKTY8po/BZtV5oXqIv5Yf8A6TY/Sv8AykIyR27/AOBaWjzRaF6ux5GsEjqDHN1A+/eq+dqb0PJC9WxWwvsf9CGw6xeobLW008kJkUa/ZJTShCEJQIQhKBCFr6aI3ZHnfpcKLBqDbdYA3Ngc39lN6GQ7coW/qYxyGTRP1B7nA263bHkjtfz/AE4XPtJl3GnP6/7K36gtuP8A2Y740j9li9ID/St+oLbBvDGD+Ufsun1YnLsYzenPhL5IYXeGwa9AeR23JJFE7/DdcZ5FmuF14MHG02+WRjHMGoa287b+47Wau9lxn7EgLjhN7boJStIlTa6oolK1JKVoLHKuJ+iRrvcbXkDsqbwg15OW6eBkbm7tcTqvnYD/AIv7lUMlpxTB4f5SDfBF/wDkrI1U1ZsK1wZBijc0NB1tc119wRX+OVME3h6/Lephb+q8QqTWke2LP4BkIB87dNh1Ebg/8I8f+pdL4bacT5K2o3svEJoLdJv5W0Am+Vrg4tYWl/O680KNNDMnTheq6AW6i674J08f/r/kohynRQSRt1efY77EVW4/yvApJoC925J9Vdj6AWkcnsbux+y8EK2bHvBkeHHoLSWk2adV7KIpPDL9r1NLfkvNMKaCQhC0BCEKbAhCFA7WnpmP6zk6aJ0DVQaXXuABQ33JA2WVe2HGZJvc1vmcdQbQ+ZUvA09UxvC0yta8RyOdpJZpaaPY9+VgWrNxjjyOtxI7NPI+ayqY3wVzevn+lb9YW2DeGMD8o/ZYvSD2Rv1hbIb8GOudIXe+cWZPLpYmHkvicyHJhEcwaHOonfUPJdWDZaTW3C5UmxI9y60P8UawgxTvfJCPCfvqDSRx3IPHNb8LjvO5tcsW6RKVoJUkroyCUWkShUUFQUBU1BYXoxeY4VtURYVBSmOVBSY4STCihCEKGwhCENhCEIbCEIQ2EIQihCEKAQhCAXvgzTxzgQO0l1B1iwQCDuO4sA/ZeC09Nndj5QLGFxeAzZ5adyOCO5qvupeBWd6y1jYpnufG1ztDjweLpZlqz8mWSRzJYWNkaSHGydVm996593Px5WVTHgcv0g9mb9YW2I1DGR+ULF6QeztP+8LZCQIoyeNI/Zd7wxOW7HzXRwPDY2Nc0XGAzVvYsnUT2/47LlPNmzyu5i5zGQvkGomONrQHObuNTSBVbjbcUdu44PCebcT7yufT9ulIpFCRK6MhAU2mCgscqgoCoILCtqhW1SosKgoCoLIpUFITCBoQhAIQhAIQhAIQhAIQhSrAhCFFCEIQC09OfDHK4z2AW01wYH6dxZo87X7jdLMtfTmsOR536SK0eYNt1gDcggc39lLwK6hlQT6HRBzXb6mluw91OJJPyPCxLf1MY7g2aN+rW51263Hfkjtfz/ThYFMbuDm+kHszPrC1wi4mA/lCyekPszPrC1xf2Y/pC72bxZnLq4v8MEJkkijeWRjxNHiaeW7myCHHdu22445XCdyaXbg6cyQBxlfE2RoLjJpbXF1btxV13NcLhurURdrl0/bdJSUypK6oSoKUwgsKwvMKwiLCsKsWLx5hH4kcXlc4ufdAAEngE9l0HdIc2LFlOfiaMokRHz7kGj/p2+655ZycmtueFQWzO6c/EbAZMnHPjsEjNJcfKe522WgdEyPXIMT1nH8SePxGC3bj9Pgf0U/Jiac4KgvebDEcLpW5cE2l4YWsLrBN77gbbLzxY3z5MePGAXyODRfvKu4IQtTMKU9S9Re5kcuvRbrq+24HdemX052OZmuy8Z74fxsaXWNwO4+Kx+SbNMKFu6j0ufDxoMh0kUkc4BY5hPBFi7A7KsXpUk+RBDFlY73TsL2G3VQJHu+B/RPyYybtNOeha5cRrGFzczHkp4Y4N1Ai733A22Wh/RMhvUx0/wBZxzORfLq4v3e5XvhpzELdB0508pigyseWSjTAXAu+A1AWViIokHsrLKhIQhWqEIQooQhCAWrp2O7JnLQNQaNRGkm9wAKG+5IGyyr2xYXzSUw1W7twDXfn9kGjqeN4OiVrX+FK52g6KbsdwD3q1hWnMxTBK5pJAs+Vx8w+Y2pZlMeBzfSI/wBNH9YWqKzEwf7QsnpF7NH9YWqI/wAllflC7/Vj26GPh5DonMjyYDHM1oc4gkB2pvlutiNQvsuO4USPcuzF/FAxw8LIe+SEeE+zYYXDjuQeKut+FxjybXHp+3SpUqlJXWILTClMK0WFYUBUFkWF3OsAj0c6NsR/e/8AcFwweFqnzczIa1mRlTSsabDXyFwB+6xljuz/ABI7HpA/GEHTPFglefUo/wAEob/wV04wf/VXRf8A7Ef+16+Wkzc2XR4uXPJoIc3VITpI4IV/xDPMjZPXcjW29LvFdYvnuuGXRtmt/wBr3NGe+CSCNmNjSxaXuL3Pdq1XVb0PcV69JYyKGfKfMyF7Roic69nEbnYHgfuFjmzcydmifLnmbdgPkLgD90/WZzj+rmaQxfk1HT7+F0uN1pH0Wc2OXq3TOoRbsnfHe3+oEf8AfssHXDE7JzYRCfGM5PifDfb/ACsEebmtY1rMzIaGABoEpAFcUibOzpGFj82d7TyHSEgrlh0rLytu3Yxc2NmScDNcfU5YIgP/AKZ8Nu/+FowsQYPpF03GB1BkTiD8LkK+cyMjIyNPjzyS6eNbia/VUMvKD2yDJmD2N0NcHmw33fJL0qSvXNdDIweBA+MxvOtz3Ak3Vdh7iu/R/wDiB8NP/wDNfNyZ2ZJp8TKnfpcHN1SE0Rwfmq9ezfEbJ63PrbdO8Q2Fculcv+kunv0IP/jEUlFrIn+I5x4ACy5kjZcuaVvD5HOHyJRLl5UrdMuVNI33OeSF4rpjjd7qBCELdAhCFFCEIQC0Ycs0UtQua0urVqaHNoEO3BBFWAfss609Nnfj5QLGF5eAyg4tO5HBG+9V91LwHm+smopjcbCdDtNXfO9Wfusq2Z2TJLIRLE0StJDn2bdve+9fpX3WNJwOZ6RD+mj+sLVEdMLPpCy+kV+rRn/eFrhoRMJ/KF2+rM5bMfOdHA8NjY17RcYDNW9i71E9h+3Zcl5JJJ5XfxM+JkBkI/ssA8zmt1bim8eYbbiuL37LgSG3E+9cun7bqSkUypK6oE0k1aKHKtqgK2qCwqCkKgozVBWFA5VBQWFYUBUFKKQkCmgdpIQoBCEFUCEBCVYAhCFKoQhCgEIQgFp6c+GOVxnsAtprgwP07izR52v3G6WZa+nNjOR536SK0eYNt1gDcggc39lLwK6hlwT6HRBzXb6mluw91OJJPyPCxLf1MY7g2aN+rW51263Hfkjtfz/ThYFMbuDmekPsrPrC1w0YmXxpCyekPsjPrC1xeaJg/wBoXe/Fn26mNH010JlmhheImDxAwPNCx5juNzuPuuE6rNcLt4/TYXx+fIliY9o16mtbRsbi3Cxz+i4jhuRzS5YeW6gpHlMpLtELumOEu6Y4SihyrHCgKwoLCYUhUFEWFQUBWFEWFQUBUoqkJJoQIQhRQhCEBaaQTVAhCFkCEIQCEIQC1dPxzk5AaAHBtOIIJvcCqG+5IGyyr2xYnzSUw1W7twDXfn9kvA0dUxvB0yta/wAKVztB0U3Y7gHvVrCtOZinHlc0kgWfK4+YfMbELMpjwOZ6Q+yM+sLXENULAOdIWT0h9kZ9YWuL+0yudIXa/Fn23Y+HkOhfHFkw+HM1oc6iaOoU07bHj4LkHYke5dmL+Jhjh4WQ98kI8J9nUGEjjuQeKut+FxXclc+neW6R4UqjwpXWIRTHCSY4SigqCgKwsi2qgoCsIigrCgJhZpFhUFIVBRTTCSYShoQhQCEICoYQhCAQhCaAhCE0BCEJoC0Ycs0UtQua0urVqaHNoEO3BBFWAfss61dNnfBO7Q3UXgN2cWnkHYjjivuplPBKM4ZRqOY6o2E6Haau+d6s/dZVrzcmWV2mWJrXtJ1OBNus3vvX6UsizjwOZ6Q+xs+sLZGahjI/KFj9IvZGfWFriIEcZP5Qu9+LPtsx8/w4JGthYJGi4gGahdiydRPb/gcLlHckld7EzYo4XPreFg/E5rdW7abx5htuK4vccLguNuJ95XPD23UlSqKkrpEJMcJJhWhhUFI5VBZosKgoCsKCwmFI5VBRFBUpCoKKpA5QgcoKQhCQCAgBNKBCEKB0ik0rQFIpFpoEUkykrALV06WGKVxmsAtprg0O07izR52vgg3SyrX05sbsjzu0uFaPMG26wBubA5v7LOXArqGVBOGGIOa7fU0t2Hup12fvx2WJbupjHcGzRP1a3Ou3W478kdr+f6cLCpjwOZ6Q+yM+ta4hcUf0hZPSH2Rn1ha4xcUYH5Qu/wBWPbqxDp/q/iPhjk0MAl0a9PI3NkEE7jbbfsuC+rNcLuQ9KY4MdLPJE1zATekAHazRcLFWR3NLiSDzEXYXLp+3SoUlUVK7ISaSO6lFKgoVDlSiwqCgKwoLCoKArCIoKxyoCsLKmmEkwgaEIUAE0kIHaLSQpsNCSdpsCYSQtBlJM8JJA7Wnp+OcjIDQA4NpxBBN7gVQ33JA2WVe2LE+aSmGq3duAa78/speBo6pjCHTK1r/AApHO0HRTdjuAe9WsK05mKceVzSSBZ8rj5h8xsQsyk4HM9IfZo/rC1xWYmfSFk9IR/TR/WFrjP8AJZX5Qu1m8WfbfiYeRJE5keRB4czWhziCQHam+W62IJF9lyHinEe4rsw/xRrCPCyHvkhHhOs3oLhx3IPFXW/C4r7s+9c8G6k8pKipK6olMJFAShqmqVQWaKCpqlUFBY5VNUjlU1ZosKwoCoKGlJgpWhA0JIQO0WkhZ2GmpCpAIQhABNIcprUDPCSZ4SVgFow5Zopahc1pdWrU0ObQIduCCKsA/ZZ1q6bO/Hn8jS4yAN2cWnkHYjjivus0Gd6yajmNxsJ0O01d871Z+6yrXm5Msr9MsTWvaTqdZ81m996/SlkScDm+kI/pmfWFqjNQs+kLL6Q36sz6wtUO0TL/AChdt7xZnLbj5ro4HhsbGvaAYgGat7F3qJ7f8dly3mySeV3sPNjjgL6swsH4nNGrcU3jcbbiuL37LgPNuJ95XPD23UnhSVRUldUSeUJlJA0wkmFmigrCgKwoKCsKAqCzSLCoKArUaNCAmptKLTSpNCBCEKATSVKEgQhCsQBNJMKwNJCFrYFq6dLDFK4zA0W01waHadxZo87XwQbpZVr6a2N2QNb9LhWjzBtusAbmwOb+yzlwKz8qCYMMQc12+ppbsPdTrs/fjssS39TbjuDZo36tbnXqdbjvyR2v5/pwsCmN3BzfSH2WP6wtcVeGy/yhY/SL2aP6wtcQ1RsH+0Lvr9WJy62KOn+CZHxRSaIx4mjXp5G5sghx3G22445XBfWo1xa7mP0pjwwunki1AatehlcEnd24q67mlw3inEDsVzw15dKkqSqKkrqhFJMpBAwmEk1BQVBSFQWaKCoKWqgs1VhWFDVVqKYTSTCgYKalMIGhFoRAE0BBUDQhCIEIQgaErTVAtPTMf1nJ00ToGqg0uvcAChvuSBssy9sWF80tM7C3bgbd+Us0NPVMUQlszS90UrnaD4elux3APerWBaczFOPK5pJG58rvxD5jkLMmPA5npF7NH9YWuIao2AflCyekXssf1ha478Nlc6Qu/wBWJy6GPh5BidHHkwaJmta5xBIDtQ8t1sRYvsuQ8U4g9l2ID1QMkHq2U+Z8Q8J29tYTyNrIPHNb/Jcd13vyuWDpUFSVRUldUIpBMpBAwhAQoKCsKQqWV0bVYUNVrNVQVKQqCyGE0gmgaEkwmymE1KEFJpJgqIE0gmhQhCEQIQgIGvfDmmilqFzWl1atTQ5tAh24IIqwD9l4LX02d0GSNEZe540U1xDtyOCN9+PumQWb6yailIMbCSxwbV3zvVn7rKtnUclz36ZIQJWucHPDjbt+CLrb4LGrjPA5vpD7Mz6wtcRqKM/7R+yyekPszPrC1wkCOO/yhdr8WfbdjdQbFiyhsTGPaLjAZqs2LNnjYdvcuS42bXfw82NkBeRfgsDfM5o1bim8bjbcVxe44Xz7zbifeVz6ftupPCR4TPCR4XVEnhJM8JIGEJBNQWE0gms1VBUFI5VBZVYTCkKgs0NUpTtQNAQhQNMJITYYTSCaIEwEk7QNCEKpQhCEAFq6fJjxyudkAlpbQpuqtxvVjtfdZQtfS2xOyf5j9JFaBq026wOarvf2UvA9M/Ixpmgwgh5c7U0xBtC9jqslx554+KxWtvU245ayaN+rW5wNut2x5I7X/wBrhYVcOFrm+kPsrPrC1RC4o/pCy+kPszPrC1xbxR1+UL0fVz9urijp/gl8kUUmhg8XRr08jc2QQ47t223HHK4clWaXbg6VHI1rjO6Jj2gudIGto7XVu3FXXc1wuHINyLtccNXbpUFI8JlI8LtESeEkzwkgEwkmOFmimqlIVKVVDlUFI5VDhZqqVKArWLQ0JDlUFFATSKaIdoSTQphNIJqUCEIRDCEkKikIQrEAWrp2OcjIDQLDSHEUTe4FUN9ya2WUL3xYXzSaWdhbtwNu/KUaOqYohLZml7o5XO0nw9LdjuAe9WsK05mKceVzSSBZ8rtnD5jkLMrjwOb6Q+ys+sLVCLhZ9IWX0g9lZ9YWuH+0z6Qu31ZnLfj4eQYXMiyIPDna0OdRIvU3y3WxBIvsuS8U4j3FdgHqgZIPVsyR8kLfCeCbawkbjuQePduuM7Y7rl0/bdQUjwmUjwu6JPCSZ4SUAmEkxwoKHKpSFSzVUEwpCYXOtNmTgZWM+FszY2mYB0Z8VpBB4Ng7D4lPJw8jGa50zGtDX+G6ng+bkjZdHBy8R3R4/HlrIwXnwWfnB4/Q/wCFfSY8Y9OxjMcLxDm2/W9gd4Xe739//aXK52cmtuIveDEyJ2sdGwEPk8NvmAt1XX+V2448Q+LJNFjNbHlARmN0Z8VtE1zVcb8qoWMjEDpm4kE7c8OcNcbSyMUffdcrP5B8/K10cjo3inNJaRfBChaOpD/5jkkOY5rpXOaWuDgQTY3CzrezSk0kwVpDCYSCYRTKSEIgTCSEQ0whAViGtGHLNFLULmtLq1amhzaBDtwQRVgH7LOtXTp3Q5ILIy9zxoppIcbI4I334+6tu4DN9ZNRSkGNhOhwbV3zvVn7rKtnUclz36ZIQ2VrnB7w427fgi62+CxpOBzfSD2Vn1haojULPpCy+kPsrPrC1xf2WX+ULrfizOW7F6g2LFlDYmMc0XGAzVZsWbPGw7e5cp5s3713sPOiZAZCP7LA3zOaNW4pvG423FcXv2XAebJPvWMZtupPCk8JnhI8LrESeEkzwkgEwkmOFFigmEhwmFiikwkmFlpY5VBSE1jKmmiDKnhZoa5hbeoB8bXAH3iwa4C855ZJ5XSyvL3uNuceSVCFmeFsUChJCppYQEgmEQ0wkmE2GhCEQIQmEiGgcoQOVqIO61YD8eOVzsgEtLaFN1VuLNWO191l7rX0tsTsn+Y/SRWgatNusDmq739lLwLz8jFmaDCDrLnammINoXsdVkuPPPHxWJbupDHLWTRv1a3OBt1u2PJHa/8AtcLCrjwtc30g9lZ9YWuKvBZf5QsnpD7Kz6wtcIuFg/2hdsvixOXVxIun+AZJIopNDB4ujXp5bubIIcd27bbjjlcN9ajXFrtQdMZI1rjM6Jj61GQMbR2si3birruaXFeKcRzRXPp2Xeq3XmkrKkrttEJKikgSaEwFlYYTQEws0NUkE1lo19D6P9BxeoYQnklnjOrT8D8l8+vqfQecyQ5GB/8Alf4v8c/def8AkbmG41hy5fWejz9Oc17v5kLmhzZG/H9kuj9HyeqkmMaImPDXSO7X+6+xnDBiZbM2K4WwltaK2G4K5/ovnOl6S3Ajj/nNJdGdVeIR5gF5p18rg1qbeDvRSHx3xszySAB+Dh1bjn7/ACIXz3UsYYWbLjCVspjOkubxa++LooIJJzPI2Vv4zIGt1f4X5/nZDsrNmyXgB0jy4gcBOh1Ms7dmUkeAVApUmAvawaoJAJogQhCATCVbJhVk0IQFYhrT07HORkBoFhtOIom9wAKG+5NbLMvXFifNJpZ23duBt35SwaeqY3g6ZWtf4cjnaDopux3APelhWnNxTjyuaSRufK4+YfMdlmTHgc30h9lZ9YWuIXCwD8oWT0h9lZ9YWuG/BZXOkLv9WZy6GJh5D4XRx5EHhzNa1ziCadqHl42N1fZcp4oke5deI9TdDJG7GynySRB0b6IIYSNxtZBuua3XJcK55XPp+268yEiFZCkroyghKlZUkIJpMIpMKLDATQOEws1TCYQEwFlo16400uNOyeF2mRhtpq6K8lSxlNjbm9X6hmOY/IyHF0d6S0BtfovfI6hMzJxMvHe2ORsIsN7Os3t/3lcscprN6cXboZ/WM/NhMOTPrjJutDefnVrCpVUrjJj4iUAJoTVQwhCEAmEkwiGkmhCgoCAmtRDXvhyzRS1C5rS6tWpoc2gQ7cEEVYB+y8Oy09MyH4+UCyMvMgDNnFrtyOCO5qvul4Bm+smopSDGwnQ7TV3zvVn7rNa19RyXTv0yQhkrHODnhxt2/BF1t8FjSDm+kHszPrC2w7RR/SFi6/7Mz6wtsO0Uf0hdsuGJy34vUBHjyMZCxjwAY2hmqzYs2eNgOPcuW+ybK7uLnMjxXSOJe6JjQQ5zQSNQpoFbjbiuLXEfuSfeuOE5dK81JC9CFJXZlBCVKyFNIJRSqkwFKJATCqkUstQwmEAKgFKsJNOkUsgAQnSaBAKgikKaAmEUmmkCE6RSApNCEAhPskhQE0IWkC1dPdAyRxna5wI0toXVmiasdrrfmllWrpjY3ZNvfocK8PzabcSAN6I739lLwPTPyMaVoMIIeXO1NMQbQvY6rJceeePisK39UGM4MmZMJNbn3brfseSO1/M/bhYFMeFrm+kHszPrC34+8Ud/lCw+kHszPrC2w/2o6/KF3y4c5y7GM3pz4S6SGJ3hsGssbIRyLJsiidx7t+y4x5NDZelnSWgkX8VFLnjjpvbzpSQvWkiFvaPGkAL0pFJseelPSrpMBZtEaUUvSkUptqJpMBVSYCm1SilVJ0gmk6TTAUE0nSoBBV0mypCqkqUpsIRSKUTYCaE+y1pdp3TpCE0gQhCAWrp2OcjIDQAQ2nEUTe4AFDfckDZZUNLmm2uIPwTWxu6pjeDpma14jlc7QdGlpo70e/KwoIJ5JKFJNDnde9nZ9S3QAmJgAs6R+yw9e9mZ9S6XT3+D4M1Xp0ur5LpfjGfZyRyRPLJY3Md7nCitEGC2XD8cS0/fy7diB779/atvnXt1rqbupSRvMTY9DaoVuffsvCPLMWKIQ0AAuO1+axW+/bsuXdnrx4a8Hj9PZI+SOaYRPY6qBB99nncCuymHBccnwpyGXHrFOadQrgb1aeHlOx3OLWtpxaSSNxV7D4G6K88WUwTmVoa5xaRv2vuPin7eRWR090U4aZGGNz9AkBFX8r25VZfTvCGpkgc0CyCWgjevfvfO1rzkmL8z1ggag4O34NJ5WQ6Ut1VwQaV/bwPaTph8ON8UjSXiyC4Dtfv/AHpKHAZNiNlbKPFP+mxQ3oA77e/itlE+W6WEMcAK01pHuFf57qost7cTwAGgBpHHOo2Sd+3b5lT9tB4mA2bxWyShsjHhgaCDfNnnj5XyohwS6d8U8jIwGh1hwPPHdPDzH44e0ADU5ry4DzbX5eeD3UYuQ6CQyMaCSCNxxfcfFP28rt6PwCzKZH4jfDe8sEhIrnnn7p5eF4bXSRPD4mgEmxYsnar37LzdkOOWMggOOvVpI2Ndj+gRlzuyHNLz+FtX79z8U1ldDRN02mNdBK2U0S4W0DYXYN/P9FLcBsmIyWOUOeRenYDmq555O688rKdPE1hAFEUAKDQBW2/zKZy3HFGOaDWtLQAObN3zzyPusyZU2vEwBLFMXzNY+M1psG/8/sljYJdO6CdwjIbqBDmm/wDNFRi5ToY3xj8LjZ2+FVzwpxsl8DnvYQHOYWaq3aD3G+xV1l5Ho7BdHksjkkZ4b3kB+oDvW++33Rm4LoDZe3TQJ3AIu/j8F5jJ/rm5NNcQ8P0uGxI7Ee5LKnfOW6nEkCiSOefj8VZMto05XTjGwPjkEmziRbRekA2N/wDtIj6cJMVksUodI6tTdQptmtze3F70vHLy3TsALA0g3txwBsgZj3YnqxYxrQ3TbRu7zarPx3r5Kay0PXFwGzQSPdJpka4gAEVsL33+QSx8EyZEkT3NDmtBoOabuqrffnsvPGzHwwGFrWhpdqO258tV8uD81ONkOhke5obqcKs9twbHx2/ymsvI9fUdOWyJ0gbG91CTU33n47cd0szBdCC8PDoQBvYsEi6q7UNnPrfrOlriHag1w2/f/tKcuY5EgceWtDb99Jq7GnL6aYhcMjZALvzt4Fbg3vyk3p4fiRyxzBzngEgkCie3O1fFeWbluywNTWs8xdTRQG1UN+EzmOdieAWta3SGihud7vlNZCsbDEsL3uk0uaXCtuwFd73JoUE8XAMs74ZZBE9lbBzTZJAFeajz2UY+VJDD4LWs0+Yk1udTaon3Dn5qMed0JeWAanN0h3du4Nj47V8iU1QZWM+At1UWvstIINi/dyPuvBXPJ4sz5KA1OLqHayo43W5Bbo5Y2h0kT2Nd+EkUD8v1ULpdR6s/NxIsd8bGCPcEd+f/ACVzb+CmNt5HN697Iz6guhD7Kz6R+yELrl8YzPkoIQhZqwFCEKgPCOyEKRQOEIQsgR2QhAIQhUAQhCgEIQgDwjsEIVgEDhCEoEHshCQCEIUAUHshCoYSQhQCEIVgRTQhQf/Z</binary>
</FictionBook>