SAGA O LUDZIACH LODU

Tom XXII

Nie rozpoznany przez nikogo wraca� do rodzinnego dworu.

Ponad dwadzie�cia lat min�o, odk�d Solve, jego ojciec, opu�ci� r�d i wszelki �lad po nim zagin��. On sam uko�czy� ju� dwudziesty rok i przez ca�e swoje �ycie t�skni� do tego miejsca, kt�re uwa�a� za swoje, do tego dworu, kt�ry teraz stawa� si� jego w�asno�ci�, jego dziedzictwem.

Maj�tek Grastensholm.

On sam wy�ania� si� z nico�ci.

Przyby� z Po�udnia, szed� na P�noc, poprzez Szwecj�, ku przera�eniu wszystkich swoich szwedzkich krewnych, kt�rzy nawet poj�cia nie mieli, �e on w og�le istnieje. Sp�odzony w nienawi�ci, urodzony w rozpaczy, sta� si� przyczyn� �mierci swojej matki w tej samej chwili, w kt�rej ujrza� �wiat�o dnia. Wyszydzany, znienawidzony przez Solvego, uratowany tylko dlatego, �e wcze�niej zg�adzono jego ojca.

Heike, ochrzczony przez zoboj�tnia�ego, pozbawionego wszelkich uczu� Solvego imieniem, kt�re w�a�ciwie powinna nosi� dziewczyna. W zestawieniu jednak z jego ponur� postaci� imi� to stawa�o si� jakby synonimem m�sko�ci, pot�gi i si�y.

Heike, kt�rego przeznaczeniem by�a samotno��. Po wsze czasy.

Jego cia�o wci�� jeszcze nosi�o �lady bolesnych cios�w, zadawanych przez ojca, bo to by�o takie zabawne dra�ni� prychaj�cego ch�opca, zamkni�tego w klatce. Wci�� jeszcze dusza by�a obola�a od cierpie� przekraczaj�cych ludzkie poj�cie.

Heike, wyrzutek ze �wiata ludzi.

Owego pierwszego dnia, kiedy przyby� do rodzinnych stron w Norwegii, zatrzyma� konia na drodze, w miejscu sk�d rozci�ga� si� rozleg�y widok, i d�ugo rozgl�da� si� po okolicy.

Przed nim le�a� dw�r, dw�r tak pi�kny i wielki, �e Heike natychmiast uzna�, i� si� pomyli�. To nie jego dom, to nie mog�a by� prawda. Budowla, na kt�r� patrzy�, by�a przecie� ogromna niczym zamek.

Wzrok w�drowca przesuwa� si� dalej ponad zagrodami parafii.

Wygl�d mia� straszny. Pot�na, okropna bestia. G�ow� pokrywa�y ciemnobr�zowe w�osy tak bujne i potargane, �e patrz�cy mimo woli szuka� uszu trolla, stercz�cych gdzie� w tej g�stwie. Oczy, ogni�cie ��te, iskrzy�y si� roz�arzone pod opadaj�c� na czo�o grzyw�, ca�a twarz, ko�cista i kanciasta, by�a upiornie wykrzywiona. Z�by, wielkie i ostre, bia�e jak �nieg na tle brunatnej sk�ry. A przy tym wyraz w�ciek�o�ci wok� szerokiego, wci�� jakby w�sz�cego nosa, zapadni�te policzki i broda spiczasta jak u lisa.

I te pot�ne barki, dziedzictwo Ludzi Lodu, mordercze dla kobiet, kt�rym przysz�o rodzi� takie bestie jak ta.

Nale�a� do istot przekl�tych, skazanych i obci��onych dziedzictwem; s�dz�c z wygl�du, by� jednym z najbardziej dotkni�tych potomk�w Ludzi Lodu. Ci jednak, kt�rzy go spotkali, mogli za�wiadczy� o smutku i rozpaczy w jego sercu, o bezgranicznej czu�o�ci dla wszystkich cierpi�cych.

Kocie oczy rozgl�da�y si� wok�.

Dostrzega�y alej� wiod�c� do mniejszego dworu, w s�siedztwie du�ego. Alej� wysadzan� ogromnymi drzewami, tak starymi, jakby ros�y tam od niepami�tnych czas�w.

Chaty komornik�w i ma�e zagrody rozrzucone w dolinie�

Po�rodku sta� ko�ci�. A dalej, nad ma�ym jeziorkiem, roz�o�y� si� jeszcze jeden pi�kny dw�r. Nie tak wielki jak ten najbli�szy patrz�cemu, mimo to pi�kny.

Elistrand?

Tak, to musi by� Elistrand.

�w najmniejszy dw�r to z pewno�ci� Lipowa Aleja, nic innego.

A zatem�

My�li t�uk�y si� w g�owie Heikego. A zatem ten najwi�kszy to Grastensholm! Jego Grastensholm!

D�ugo jeszcze tak sta� i patrzy�, nie schodz�c z konia. Stara� si� poj�� swoj� now� sytuacj�. On, kt�ry by� nikim, kt�ry nie posiada� niczego, czy�by on mia� by� panem tej wspania�o�ci? Pola i ��ki, zajmuj�ce p� parafii, stajnie i obory, no i sam dw�r, ten pe�en dostoje�stwa dom na wzg�rzu!

My�li p�yn�y niespokojnie. Tam, w domu, znajdowa� si� skarb. �wi�ty skarb Ludzi Lodu, z�o�ony z zi� i czarodziejskich przedmiot�w. W�r�d nich za� najwa�niejszy � fantastyczna flaszeczka Shiry, butelka z g�rskiego kryszta�u. Nape�niona wod� z jasnego �r�d�a, ukrytego w g��bi G�ry Czterech Wiatr�w. To naczynie czeka�o, schowane w domu, kt�ry widzia� przed sob� na wzg�rzu. I woda, kt�r� zamierza� zanie�� do Doliny Ludzi Lodu, by przy jej pomocy unicestwi� si�� Tengela Z�ego. Odnale�� zakopany przez niego garnek, czy co to jest. Naczynie z ciemn� wod� ze �r�d�a z�a. Woda Shiry by�a w stanie odebra� tamtej jej z�� moc.

Heike wierzy�, �e to jest g��wne zadanie jego �ycia.

Pragn�� tego, cho� nie mia� poj�cia, czy post�puje s�usznie.

Mimo wszystko chcia� spr�bowa�.

Czo�o je�d�ca nachmurzy�o si�. Po dworskim dziedzi�cu kto� chodzi�. Ma�e niczym mr�wki postaci porusza�y si� tam i z powrotem pomi�dzy domem a zabudowaniami gospodarskimi.

Co� takiego nie powinno by�o mie� miejsca! Nie ma ju� przecie� nikogo z Ludzi Lodu, kto m�g�by tutaj mieszka�. Chyba �e ta ma�a c�reczka Vemunda�

Nie, trzeba poczeka� i przyjrze� si�.

Parafia Grastensholm� Nareszcie w domu! W�dr�wka by�a d�uga. Teraz jednak dobieg�a ko�ca.

Heike d�ugo sta� na szczycie wzg�rza, nie wiedz�c co pocz��. Wzdryga� si� na my�l o tym, �e znowu b�dzie musia� rozmawia� z obcymi, dostrzega� w ich oczach l�k i obrzydzenie na jego widok. Ju� si� chyba nie nauczy przyjmowa� tego ze spokojem.

Nieszcz�cie polega�o na tym, �e nigdy nie m�g� w �adnym miejscu pozosta� na d�u�ej. Bo kiedy ludzie poznawali go bli�ej, k�opoty mija�y. Akceptowali go na og� szybko. Heike jednak by� skazany na to, by b��dzi� z miejsca na miejsce, jecha� a� ze S�owenii, daleko na po�udniu. A przes�dni ludzie nie witali go przyja�nie. By� zm�czony, �miertelnie zm�czony nieustannymi pr�bami wyja�niania, �e ma wy��cznie dobr� wol�. T�umaczeniem, kim jest i dlaczego wygl�da tak, jak wygl�da. W ko�cu zacz�� unika� ludzi, podr�owa� przewa�nie poza ludzkimi osiedlami, trzyma� si� las�w i pustkowi.

Teraz jednak dotar� do celu.

Powoli zacz�� zje�d�a� w d�, niepewny, co powinien zrobi� najpierw.

Nie ujecha� daleko, gdy nagle zobaczy�, �e drog� zbli�a si� jaki� stary cz�owiek na furce. Heike ponownie wstrzyma� konia, na moment ow�adn�o nim pragnienie, by uskoczy� w las, ale opanowa� je. Teraz musi si� nauczy�. Dzielnie oczekiwa� wi�c tego, co mia�o nast�pi�. Tutejsi ludzie b�d� si� przecie� musieli do niego przyzwyczai�. I kiedy� trzeba zacz��.

Stary na wozie zmru�y� oczy i przygl�da� si� obcemu. A gdy zbli�y� si� ju� znacznie, przystan��.

Teraz si� zacznie, pomy�la� Heike.

��Niech b�dzie pochwalony� � pozdrowi�.

Nie wszystko jednak odby�o si� tak jak zwykle.

Bezz�bne usta starego zadr�a�y, g�os tak�e.

��Na wieki wiek�w� Ale, Panie �wi�ty, czy to nie�? Nie! Musia�o mi si� przywidzie�.

Heike mia� zamiar powiedzie�: �Nie, nie jestem Jego Wysoko�ci�, Szatanem we w�asnej osobie�, ale si� powstrzyma�, gdy dotar�o do niego, �e w g�osie i oczach starego przebija nadzieja.

��O co chodzi? � zapyta�.

��Nie, nic. Zdawa�o mi si� tylko, �em ujrza� dusz� starego Paladina. Ale tak dobrze nie ma.

��Paladina?

��No tak, Ulvhedina, jak go nazywali. Ale jego dusza nie t�ucze si� po �wiecie. To by� porz�dny cz�owiek.

Teraz Heike u�miechn�� si� i zeskoczy� z konia.

��Nie, ja nie jestem samym Ulvhedinem, ale jego krewnym. Mam na imi� Heike i jestem wnukiem Daniela, wiesz, dziadku, syna Ingrid i Dana Linda z Ludzi Lodu.

Staremu wyra�nie teraz dr�a�a broda. W oczach mia� �zy, gdy podszed� i chwyci� d�o� Heikego w swoje r�ce.

��Wnuk Daniela? M�odego pana Daniela? Czy to na pewno prawda? O, �e te� pani Ingrid nie do�y�a tej chwili! Jakie to smutne!

��Tak, ja te� bardzo �a�uj�.

��I pomy�le�, jeden z Ludzi Lodu znowu przyby� do naszej parafii! O, a my my�leli�my, �e ju� wszyscy wymarli, �e to koniec! Ach, witaj, panie, witaj jak najserdeczniej! Ale widz�, �e i ty nosisz ich pi�tno?

��Tak. Jestem obci��ony, ale nie nale�� do tych z�ych.

��Chyba nie. Sam Paladin te� z�y nie by�, no, mo�e na pocz�tku, ale p�niej by� dobry. Teraz widz�, �e ty jeste� kim innym, nie jeste� tak bardzo do niego podobny.

��Tylko te niesamowite rysy � u�miechn�� si� Heike. � No i barki.

��Tak. Chyba tak.

��A kim ty jeste�?

��Nazywam si� Eirik i s�u�y�em w Elistrand za czas�w pana Jona. Za czas�w pana Ulfa te�, ale pani Tora to by�o okropne babsko, nie mogli�my doj�� do porozumienia, wi�c na staro�� przeszed�em na swoje. Jestem teraz na do�ywociu w mojej komorniczej zagrodzie.

��Rozumiem. A kto mieszka w Elistrand?

Stary spochmurnia�.

��Ach, m�j panie, nic teraz w naszej parafii nie jest takie, jak powinno by�! Wszystko si� zmieni�o od czasu kiedy pani Ingrid, a po niej pan Tark i jego �liczna �ona, Elisabet, pomarli. W Elistrand siedzi teraz pa�stwowy urz�dnik. Niby powinno by� dobrze, ale gdzie tam! On uwa�a, �e jest w�a�cicielem dworu i wszystko do niego nale�y. A w Grgstensholm� � Eirik zni�y� g�os. � W Grastensholm to siedzi sam diabe�! Dosta� si� tam bezprawnie, ca�a okolica o tym szepcze. Ale przecie� nie by�o nikogo, kto m�g�by si� dworem zaj��.

��Teraz ja tutaj jestem � powiedzia� Heike, spogl�daj�c ponuro w stron� Grastensholm. � Powiadasz zatem, �e w Norwegii nie ma ju� nikogo z potomk�w Ludzi Lodu?

Stary pochyli� si� ku niemu i o�wiadczy� szeptem:

��Tego nikt nie wie. Tarkowie mieli przecie� c�rk�. Ale ona znikn�a.

��Co chcesz przez to powiedzie�?

��Ludzie gadaj�, �e kto� j� widzia�. Tam wysoko, w lasach. Zesz�ego roku.

Wskaza� dyskretnie na wzg�rza, rozgl�daj�c si�, czy kto� ich przypadkiem nie widzi. Heike spojrza� w tamt� stron�.

��Chcia�bym si� dowiedzie� czego� wi�cej � powiedzia�. � Czy m�g�bym pojecha� z tob� do twojej zagrody? My�l�, �e teraz jeszcze nie powinienem pokazywa� si� intruzom w Grastensholm i Elistrand. Najpierw musz� dok�adnie zapozna� si� z sytuacj�.

��Czuj si� zaproszony do mojego skromnego domu � o�wiadczy� Eirik uroczy�cie. � Tylko �e to ubogie miejsce.

Heike u�miechn�� si� najserdeczniej jak umia�.

��Mo�esz mi wierzy�, ja wiem, co to ub�stwo. Zanim jednak zrobi� cokolwiek w sprawie odzyskania dwor�w, musz� zacz�� od rzeczy najwa�niejszej: ustali�, czy c�rka Elisabet i Vemunda �yje.

��Teraz widz�, �e jeste� prawdziwym synem Ludzi Lodu! � zawo�a� rado�nie Eirik. � Najpierw cz�owiek, a dopiero potem maj�tek! Tak, gdyby ci si� uda�o odnale�� nasz� kochan� panienk�, sprawi�by� wielk� rado�� wszystkim ludziom w okolicy. Bo to okropne, �e kto� tak po prostu ginie.

��Tak � potwierdzi� Heike, kt�ry akurat to uczucie zna� bardzo dobrze. � To jest najgorsze ze wszystkiego.

Na imi� mia�a Vinga.

Zosta�a tak nazwana na pami�tk� najsilniejszej osobowo�ci w�r�d Ludzi Lodu, Villemo. Jej domem by�o Elistrand, ale teraz nie mog�a tam mieszka�.

Nikt te� nie wiedzia�, gdzie si� podziewa. To by�a jej tajemnica.

Odkry�a w lasach opuszczon� zagrod� komornicz�. T� zagrod�, kt�r� przed dwustu laty Rosa dosta�a od Tengela i Silje. Od czasu kiedy wnuczka tamtych dwojga, Elisa, wysz�a za m�� za Ulvhedina i przenios�a si� do Elistrand, nikt w le�nej chacie nie mieszka�. Przez sto lat sta�a pusta.

Zabudowania by�y w ruinie, lecz Vinga zdo�a�a jedn� izb� doprowadzi� do stanu u�ywalno�ci. Musia�a wielk� miot�� usun�� zbutwia�e kawa�ki drewna, kt�re odpad�y od sufitu, wyrzuci� zniszczone sprz�ty i wszelkie inne graty. Poza tym podpar�a niebezpiecznie wygi�ty sufit brzozowymi palikami, kt�re sama wyci�a jak�� star�, t�p� siekier� znalezion� w obej�ciu. Niestety, wci�� musia�a reperowa� swoj� siedzib�, bo dach w r�nych miejscach grozi� zawaleniem albo przecieka�. Ale co najmniej po�owa du�ej izby nadawa�a si� w ko�cu do zamieszkania.

Zdobywanie jedzenia to odr�bny rozdzia�. Zabra�a ze sob� z Elistrand dwie du�e szynki. Wisia�y teraz u sufitu mocno ju� okrojone, starannie owini�te i chronione przed muchami i myszami. Tej nocy, kiedy uciek�a, ukrad�a te� we dworze koz�. Kiedy�, jako ma�e ko�l�tko, by�a w�asno�ci� Vingi. Teraz koza mieszka�a razem z ni� w izbie, dawa�a jej mleko, z kt�rego mo�na te� by�o robi� ser, a Vinga w zamian zbiera�a dla niej traw� i siano na zim�.

Wystarczy�o stan�� na szczycie wzniesienia, by mog�a zobaczy� wszystkie trzy dwory.

Rodzinne Elistrand�

Najwyra�niej kto� tam teraz mieszka�. W �adnym razie jednak nie by� to nikt z jej bliskich. Nic wi�cej nie wiedzia�a.

Mama i ojciec umarli.

To by�o nie do poj�cia.

Jej surowy, ale taki kochany ojciec, Vemund, i mama, Elisabet, kt�ra zawsze by�a dla wszystkich dobra.

Dlaczego musieli umrze�?

Spogl�da�a w niebo i zapytywa�a raz po raz, co takiego z�ego uczynili, �e musieli umrze� od zarazy, kt�rej nazwy nawet nikt nie zna�. Jaka� �yczliwa dama powiedzia�a nad ich grobem: �Nie powinna� rozpacza�, Vingo! Musisz zrozumie�, oni byli takimi wspania�ymi lud�mi, Pan B�g kocha� ich tak bardzo, �e chcia� mie� ich przy sobie�.

Ale czy oni sami chcieli umrze�? Czy Vinga musia�a zosta� z nimi rozdzielona? O takie rzeczy pewnie dobrego Boga pyta� nie nale�y.

Ona sama nie by�a widocznie dostatecznie dobra, skoro B�g nie przejmowa� si� jej losem.

Ten gro�ny cz�owiek, kt�ry przyszed� potem�

�Maj�tek zostanie skonfiskowany, Vingo. Ci��y na nim d�ug, a ty go nie zap�aci�a��.

�Ja nie wiedzia�am� Mog�abym sprzeda� zbiory��

�Czasy s� ci�kie, dziewczyno, nie masz wcale zbo�a na sprzeda�. Kolejne lata nieurodzaju doprowadzi�y do tego, �e tw�j ojciec musia� zastawi� dom. Dalej nie mo�na tego przeci�ga�!�

Zimne, �wi�skie oczka obraca�y si� jak u starej �aby. Nazywa� si� pan Snivel i by� jak�� wa�n� pa�stwow� figur�.

�Ja i parobek mo�emy pracowa�.

�Parobek nie dostaje zap�aty od �mierci twoich rodzic�w, jak powiada. Poszuka� sobie innej s�u�by�.

U mnie � powinien by� doda� szanowny pan Snivel, ale tego nie zrobi�.

�Teraz ca�e Elistrand p�jdzie pod m�otek�.

Elistrand! Ukochane Elistrand Villemo i ca�ej rodziny!

�W takim razie przenios� si� do Grastensholm�.

Tamten u�miechn�� si� z wy�szo�ci�, z�o�liwie.

�Odk�d pani Ingrid umar�a, nikt nie ro�ci� pretensji do Grastensholm, Vingo. Korona ma inne plany wobec tego dworu�.

W tym miejscu Snivel powinien by� wyja�ni�: Grastensholm obiecano mnie, poniewa� nie ma prawowitych w�a�cicieli. A kiedy przyjdzie co do czego, to Elistrand kupi m�j bratanek, bo licytacja b�dzie jedynie fars�.

Pan Snivel jednak rozs�dnie to przemilcza�.

Vinga by�a zrozpaczona.

�Ale ja powinnam dogl�da� Grastensholm, dop�ki nie zg�osi si� kt�ry� z moich krewnych�.

�Z tego, co wiemy, nie ma �adnych spadkobierc�w Grastensholm. A poza tym jak by� ty, m�oda dziewczyna, da�a sobie rad� z takim du�ym dworem? Ty, kt�ra nie poradzi�a� sobie nawet z Elistrand?�

�Ja umiem pracowa�. Ale nikt mi nie wyt�umaczy�, jak prowadzi� interesy�.

No i bardzo dobrze, je�li o mnie chodzi, pomy�la� Snivel i u�miechn�� si� szyderczo.

�Niech b�dzie. Skoro tak, to zamieszkam w Lipowej Alei. To by� pierwszy maj�tek mojej rodziny�.

�Lipowa Aleja zosta�a wydzier�awiona, wiesz o tym dobrze, a my nie widzimy powodu, aby zrywa� umow� dzier�awn��. Pochyli� si� ku niej. �Musisz spojrze� prawdzie w oczy, dziewczyno! Jeste� sama! Zosta�a� sama na �wiecie!�

Sama� Sama na �wiecie! Te s�owa mia�y d�wi�cze� jej w uszach przez wszystkie nast�pne lata.

Snivel znowu pochyli� si� do przodu. �Ale pomy�leli�my i o tobie, Vingo. Nie jeste�my bez serca, znale�li�my ci dobre miejsce. U madame Fleden, niedaleko Christianii. To b�dzie tw�j przysz�y dom�.

Vinga poczu�a zimno na plecach. Madame Fleden s�ynna by�a ze swoich drako�skich zasad. Ci, kt�rzy tam trafili, byli traktowani gorzej ni� wi�niowie. Niczym mnisi lub zakonnice umieszczani byli w ma�ych, ciasnych izdebkach, musieli sp�dza� dnie na modlitwie i pracy, o g�odzie, a na dodatek bito ich za byle co.

Tej nocy Vinga uciek�a. Zapakowa�a na ma�y w�zek wszystko, co uzna�a za przydatne dla siebie i kozy, i wyruszy�a w stron� wzg�rz. Ch�tnie wzi�aby jeszcze par� kur, ale trudno je by�o transponowa�, krowy natomiast nie odwa�y�a si� zabra�, uwa�a�a, �e komornicza zagroda jest za ma�a i nie do�� bezpieczna dla tak du�ego zwierz�cia.

Wszystko to wydarzy�o si� dawno temu.

Dawa�a sobie jako� rad�. Ona i koza prze�y�y ju� dwie mro�ne zimy. Jesieni� Vinga oczyszcza�a okoliczny las z jag�d, w czasie �niw nocami skrada�a si� na pola i zbiera�a porzucone k�osy, w ten spos�b zdobywa�a troch� m�ki na chleb. Zdarza�o si�, �e chodzi�a na pola jeszcze przed �niwiarzami, bo zimy bywa�y d�ugie, a koza potrzebowa�a du�o jedzenia. Co to zreszt� mia�o za znaczenie, �e wzi�a tych par� k�os�w? Naprawd� trudno to liczy� jako szkod�!

Vinga niemal zapomnia�a o swoich zwi�zkach z lud�mi. Jakby stopi�a si� z lasem, sta�a si� jego cz�ci�. Drwale nie raz opowiadali o huldrze, le�nej nimfie, kt�ra to tu, to tam mign�a im czasem przed oczyma � niedu�a posta� ubrana w �achmany, o sp�oszonym wzroku i rozpuszczonych jasnych w�osach. Jeden czy drugi rzuci� czasem my�l, �e to mo�e by� Vinga, Tarkowa c�rka, kt�ra przepad�a gdzie� tak dawno temu, ale inni �miali si� wtedy z niego i m�wili, �e z pewno�ci� ma przywidzenia.

Oczywi�cie, zdarza�o si�, �e jacy� ludzie, zbieracze jag�d lub inni, przechodzili niekiedy obok porzuconej zagrody komornik�w. Z zewn�trz jednak wszystko wygl�da�o jak kompletna ruina, nikomu by do g�owy nie przysz�o, �e da si� tam mieszka�. Ganek zbutwia� do tego stopnia, �e nie mo�na si� by�o dosta� do drzwi wej�ciowych. A nikt nie pomy�la�, �e lekka Vinga przeskakuje przez spr�chnia�e deski, kt�re zostawi�a �wiadomie w�a�nie dlatego, by nikt nie zechcia� wej�� do �rodka.

Sta�a si� dzika niczym wilk, p�ochliwa jak �ania. G��d by� dla niej czym� naturalnym, podobnie jak ch��d. Ruchy mia�a zwierz�ce, szybkie, nerwowe w ka�dej chwili gotowa do ucieczki. Oczy zawsze czujne, wypatruj�ce, natychmiast dostrzega�y zbli�aj�ce si� niebezpiecze�stwo. Nawet we �nie s�ysza�a ka�dy d�wi�k, cho�by najs�abszy, za dnia umia�a odr�ni� ka�dy obcy szmer.

M�wienia nie zapomnia�a, koza wys�uchiwa�a wszystkich jej zwierze�.

Zapomnia�a natomiast p�aczu. P�acz nale�a� do pierwszego roku sp�dzonego w samotno�ci.

Najlepsze chwile prze�ywa�a w�wczas, gdy siadywa�a wysoko, na stoku wzg�rza, i wpatrywa�a si� w le��c� poni�ej parafi�.

Grastensholm. Wymar�e, opuszczone, wiatr gwizda� w pustych oknach i wie�yczce na dachu. Farba opada�a ze �cian. Jesieni� li�cie zasypywa�y dziedziniec, bo nie mia� kto ich zebra�. Pola by�y uprawiane przez dzier�awc� z Lipowej Alei. Tylko dom sta� pusty.

Ostatnio jednak zacz�a dostrzega� �ycie i ruch we dworze. Do �cian przystawiono drabiny, drewno zosta�o poci�gni�te czarn� smo��. Do ob�r i stajni wprowadzono zwierz�ta.

To cieszy�o Ving�, a z drugiej strony napawa�o l�kiem.

A gdyby to jej krewni? Ze Szwecji? Czy powinna zebra� si� na odwag� i zej�� na d�?

Pewnego dnia do dworu przyjecha� du�y w�z, zlaz� z niego niezdarnie jaki� oty�y, ci�ki m�czyzna i wszed� na schody. Zachowywa� si� jak w�adca. I to on by� tym, kt�ry przyprawi� j� o zimne dreszcze tamtego dnia, gdy o�wiadczy�, �e Vinga pojedzie do domu madame Fleden.

Pan Snivel.

Co on robi w Grastensholm? On naprawd� nie mia� tam �adnego interesu! Vinga poczu�a, �e d�awi j� w�ciek�o��, ale teraz zbyt si� ba�a ludzi, by odwa�y�a si� cokolwiek zrobi�.

Elistrand le�a�o za daleko, nie mog�a st�d zobaczy�, czy s� tam jacy� mieszka�cy.

Czasy Ludzi Lodu w parafii Grastensholm przemin�y.

Teraz zosta�a ju� tylko ona. I nie wiedzia�a nic o tamtych dw�ch rodzinach, kt�re pozosta�y w Szwecji. Te� by�y to rody nieliczne. Jedna kuzynka, Ingela, mia�a syna imieniem Ola, a w Skanii mieszka� Arv Grip, ale on �y� samotnie.

I to wszystko. Vinga nie zna�a adres�w szwedzkich krewnych.

W gruncie rzeczy w�a�ciwie o nich zapomnia�a.

Tej wiosny roku 1794 kr��y�a pewnego dnia wok� domu, zbieraj�c ma�e, m�odziutkie zio�a, z kt�rych zamierza�a ugotowa� zup�.

Kocha�a wiosn�. Czas, kiedy nie musia�a ju� sypia� przytulona do ciep�ego boku kozy, podczas gdy �nieg wdziera� si� do izby przez dziurawy dach i �ciany, kiedy nie musia�a zdziera� kory z pni brz�z, �eby j� potem zetrze� na m�k�, kt�rej dodawa�a do chleba. Kiedy nie musia�a ju� wydziela� kozie po�ywienia ma�ymi porcjami ani s�ucha� �a�osnych pobekiwa� g�odnego zwierz�cia, gdy nie czu�a ju� pod d�oni�, jak bardzo jej �ywicielka wychud�a.

Wiosn� b��dzi�y obie po lasach, ona i koza, znajdowa�y po�ywne ro�liny pod usch�ymi brunatnymi li��mi i zielon� traw� na le�nych polanach. Koza obgryza�a bezlito�nie m�ode p�dy brz�z, Vinga za� zrywa�a p�ki z ma�ych sosenek i o�ywa�a.

Pojmowa�a, oczywi�cie, �e jej �ycie zosta�o zredukowane do uporczywej walki o przetrwanie, �e nie ma w nim miejsca na nic wi�cej. Nie mog�a zaj�� si� niczym tw�rczym, nie by�o na to czasu.

W g��bi duszy jednak, pod u�pion� �wiadomo�ci�, nieustannie ko�ata�a jedna my�l. Wci�� majaczy� jej jeden cel, cho� w miar� up�ywu czasu coraz s�abiej.

Chcia�a odzyska� to, co zosta�o jej ukradzione!

W lesie da�y si� s�ysze� g�osy, m�ode i radosne. Vinga zamar�a. Rozejrza�a si� dooko�a i stwierdzi�a, �e koza pasie si� teraz w os�oni�tej kotlinie, gdzie trudno j� dostrzec. Sama natychmiast pobieg�a lekko jak gazela do kryj�wki, ale po chwili zastanowienia zacz�a si� skrada� bli�ej g�os�w, przestraszona, ale ciekawa niczym le�ne zwierz�, do kt�rego tak bardzo si� upodobni�a. Przykucn�a za pniem zwalonej sosny i po chwili ich zobaczy�a. M�ody m�czyzna i m�oda dziewczyna. Szli, trzymaj�c si� za r�ce, rozmawiali i �miali si�, ale patrzyli pod nogi, na zaro�la, przez kt�re si� przedzierali.

Vinga poczu�a uk�ucie w sercu i zala�a j� fala trudnej do opanowania t�sknoty. By�o ich dwoje i szli razem! To, �e nale�eli ka�de do innej p�ci, nie zrobi�o na niej wra�enia, to wi�za�o si� ze �wiatem, kt�rego nie zd��y�a pozna�, ale tego, �e byli we dwoje, zapomnie� nie mog�a.

Para zatrzyma�a si�. Patrzyli sobie w oczy, palce ich r�k splata�y si�. W oczach l�ni�o co�, o czym Vinga niemal ca�kiem zapomnia�a. To, co czasami powraca�o do niej w snach. Oczy mamy lub ojca, pe�ne mi�o�ci, ciep�a i czu�o�ci dla niej.

Nagle poczu�a d�awi�cy b�l w gardle. Oczy nape�ni�y si� �zami. Mama� i ojciec! Zapragn�a, aby m�oda para posz�a sobie st�d, by ona mog�a zosta� sama ze swoj� rozpacz�.

Na szcz�cie udr�ka nie trwa�a d�ugo. Je�li tamtym mign�o co� spoza zwalonych sosen, co�, co przypomina�o blond w�osy lub zal�ni�o jak para nape�nionych �zami czujnych oczu, kt�re ich �ledzi�y, to musieli uzna�, �e to zapewne blask s�o�ca w zesz�orocznych trawach i by� mo�e jaka� wiewi�rka, zaciekawiona, kto te� to chodzi po jej lesie.

Kiedy odeszli, Vinga pomkn�a, skacz�c swoim zwyczajem przez pnie i kamienie, z powrotem do komorniczej chaty. Po drodze zabra�a koz�, a przemawia�a do niej bardzo surowo.

��Chod�! Wracamy do domu!

Koza to wprawdzie nie pies, ale ta by�a tak przyzwyczajona do Vingi, �e widzia�a w niej swoj� przewodniczk� stada. Dlatego posz�a bez oporu. By�y przecie� tylko one dwie na ca�ym �wiecie, Vinga znaczy�a dla niej jedzenie, ciep�o i ochron� przed dzikimi zwierz�tami. Co prawda drapie�niki nie w��czy�y si� w tych czasach stadami po parafii Grastensholm, ale co to mo�na wiedzie�!

Wr�ci�y do domu. Vinga m�wi�a przez ca�y czas, kiedy sz�y przez wzniesienia i szuka�y w lesie czego� jadalnego.

��Wrony wrzeszcz� dzisiaj tak okropnie, pewnie buduj� gniazda. A s�ysza�a� szpaka dzi� rano? Zdaje mi si�, �e on zamierza u�cie�a� gniazdo w budce, kt�r� mu w zesz�ym roku powiesi�am na drzewie. Wtedy przylecia� tylko i poogl�da�. Nie, no wiesz, to by�y moje li�cie, mo�esz chyba poszuka� sobie w innym miejscu. Ty masz wi�kszy wyb�r ni� ja. Jedz oset albo wawrzynek, a jadalne dla ludzi zostaw mnie! Och, przepraszam, ja tylko �artowa�am, masz, prosz� bardzo! Nie chc�, �eby� jad�a wawrzynki, mam przecie� tylko ciebie.

Upad�a na kolana i przytuli�a czo�o do g�owy swojej towarzyszki, tak �e zwierz� uton�o w chmurze jasnych w�os�w.

Znowu powr�ci�a uporczywa, bolesna my�l, �e by� mo�e pewnego dnia b�dzie musia�a pogodzi� si� ze strat� kozy. Natura obdarzy�a je przecie� r�n� d�ugo�ci� �ycia i Vinga cz�sto si� ba�a, tak okropnie si� tego ba�a!

Nagle podnios�a g�ow� jak czujne dzikie zwierz�.

��A to co znowu? Do �rodka! Natychmiast!

Pomkn�y przez polank�. Vinga przeskakiwa�a zdradzieckie spr�chnia�e pnie, koza sadzi�a za ni�. Zna�a drog� do domu, umia�a unika� zbutwia�ych desek.

Vinga wygl�da�a przez szpar� w �cianie i po chwili odetchn�a z ulg�.

���o�! Nic strasznego! To samica, znamy j�. Jedynym zagro�eniem dla nas s� ludzie, wiesz o tym. Oni mog� nas st�d zabra�. A potem wpakuj� mnie do jakiego� okropnego domu i odbior� mi ciebie. Nie mo�emy im na to pozwoli�!

Skuli�y si�, przytulone do siebie, Vinga z nosem w sier�ci kozy. Zwierz� mniej si� tym wszystkim przejmowa�o, odwr�ci�o g�ow� i zacz�o prze�uwa�.

Vinga musia�a czeka� z gotowaniem zupy, dop�ki si� nie upewni�a, �e tamta m�oda para odesz�a na dobre. Dopiero wtedy rozpali�a ogie�, wyj�a garnek, przywieziony tu z Elistrand, i rozpu�ci�a troch� t�uszczu, kt�rego zapach nawet najwi�kszego biedaka musia�by przyprawi� o md�o�ci. Ale dla niej by�o to �wi�teczne jedzenie. Pierwsza wiosenna zupa!

Nast�pnego dnia Vinga dostrzeg�a co� nowego w swoim ma�ym �wiecie.

Nie by�a ju� tutaj sama.

Kto� chodzi� cicho po lesie. Musia� to by� kto� obcy, nigdy przedtem nie widzia�a nikogo podobnego do niego.

Vinga, kt�ra zna�a wszystkie �cie�ki, kt�ra potrafi�a sta� si� ca�kiem niewidzialna w le�nym mroku, �ledzi�a z niepokojem dziwnego w�drowca. Bowiem �w obcy umia� kry� si� tak samo dobrze jak ona.

Wiedzia�a, �e kto� tam jest, ale nie mog�a podej�� bli�ej, by sama si� nie ujawni�.

�wiadomo�� tego budzi�a jaki� nowy, bardzo nieprzyjemny l�k w jej sercu.

Pierwszy raz zauwa�y�a, �e co� jest nie w porz�dku, kiedy ziemia w lesie pokryta by�a dywanem b��kitnych przylaszczek. W�a�ciwie ten delikatny, jakby nie�mia�y b��kit, rozpostarty na ziemi jak okiem si�gn��, sprawi�, �e sta�a si� mniej uwa�na. Musia�a si� zatrzyma� i nazbiera� bladych kwiatuszk�w do bukietu. Jak one o�ywi� jej nieprzytuln� izb�? Przypomnia�a sobie, jak to dawnymi laty ka�dej wiosny przynosi�a mamie bukieciki niebieskich przylaszczek i bia�ych zawilc�w.

Koza nie podzi�kuje zapewne z takim zachwytem, jak to czyni�a mama. Prawdopodobnie po prostu zje bukiet.

To w�a�nie podczas zbierania kwiat�w wyczu�a w pobli�u obecno�� drugiej istoty, wyprostowa�a si� natychmiast i czujnie rozejrza�a wok�.

Nie, nikogo nie wida�. Las trwa� nieruchomy, pogr��ony w ciszy.

Mimo to nie mog�a si� pozby� uczucia, �e kto� j� obserwuje.

Vinga nie mia�a ani troch� tej intuicji, jak� obdarzeni byli dotkni�ci dziedzictwem potomkowie Ludzi Lodu. T� wra�liwo�� zmys��w i czujno��, kt�r� posiada�a, wykszta�ci�o w niej samotne �ycie w lesie. By�a to umiej�tno�� zrodzona z potrzeby.

Tym razem jednak doznawa�a czego� szczeg�lnego.

Jakby to nie ona przyjmowa�a sygna�y o obecno�ci drugiej istoty. To ta istota je wysy�a�a! �wiadomie i w pe�ni je kontroluj�c.

Le�ne zwierz�ta tak nie post�powa�y. Wprost przeciwnie, ich natura nastawiona by�a na zacieranie po sobie wszelkich �lad�w.

Vinga pochyli�a si� ostro�nie, chwyci�a koz� za rogi i powoli, cichutko usun�a si� ze swojego miejsca, z na wp� gotowym bukietem i opieraj�cym si� zwierz�ciem.

Nikt jej nie zaatakowa�, nikt si� nie pokaza�.

P�niej, w ci�gu dnia, gdy wysz�a, by nazbiera� chrustu na ogie�, znowu poczu�a co� niepokoj�cego.

W miejscu gdzie zazwyczaj zbiera�a drzewo na opa�, na rozleg�ej por�bie, zobaczy�a gotow� wi�zk� chrustu, starannie zwi�zan�, u�o�on� na kamieniu, bez w�tpienia przeznaczon� dla niej. Nie zna�a nikogo innego, kto by si� zapuszcza� tak daleko w las w poszukiwaniu opa�u.

��Nie podoba mi si� to � powiedzia�a do kozy.

Wzi�a jednak wi�zk� ze starej por�by, nale��cej do komorniczej zagrody, i posz�a do domu.

Tutaj dozna�a prawdziwego szoku.

Na �awie, kt�rej u�ywa�a jako sto�u, le�a�y stosy r�nego rodzaju jedzenia. Czego� takiego nie widzia�a od czasu, gdy opu�ci�a Elistrand. Mi�so, ryby, jaja, chleb, sery, domowej roboty piwo, ciasta i owoce, a obok tego worek wype�niony smako�ykami, kt�re lubi� kozy.

��Och, nie! � sykn�a Vinga przez zaci�ni�te z�by. � Nie oszukacie mnie! Odkryli�cie moj� siedzib�, a teraz chcecie mnie zwabi� w pu�apk�. A potem ju� prosta droga do domu madame Fieden. Je�li nie postaracie si�, bym w inny spos�b znikn�a z parafii � na zawsze. I w og�le ze �wiata!

Patrzy�a ponuro na wszystkie pyszno�ci, czu�a, �e g��d dotkliwiej ni� zwykle szarpie jej wn�trzno�ci. Sw�dzia�y j� palce, �eby po co� si�gn��.

Potem popatrzy�a na koz� i k�ciki ust jej opad�y.

��Przedtem jednak mo�emy chyba wzi�� troch� z tego, czym nas cz�stuj�, prawda? Masz tu worek, jest tw�j! Tak, m�wi� powa�nie! Zjedz wszystko do ko�ca, je�li masz ochot�!

Vinga mia�a pi�kny g�os, kt�ry wznosi� si� i opada�, kiedy tak czule przemawia�a do kozy.

Usiad�a przy �awie i obie rozpocz�y prawdziw� uczt�.

��Nie pojmuj� tylko, jak oni si� tu dostali � powiedzia�a Vinga do swojej przyjaci�ki. � Trzeba dobrze zna� miejsce, �eby nie natrafi� na zbutwia�e deski.

I si�gn�a po ciastka. Najpierw deser, a potem to mniej smakowite.

Po jedzeniu posz�y spa�, syte bardziej ni� kiedykolwiek.

Tej nocy jednak Vinga wzi�a do ��ka siekier� i nie wypuszcza�a trzonka z r�ki.

W ci�gu nast�pnych dni wci�� trwa�a ta zabawa w kotka i myszk� pomi�dzy Ving� i jej niewidzialnymi wrogami.

Nie pojmowa�a z tego absolutnie nic. Ona, kt�ra potrafi�a rejestrowa� ka�dy nowy szelest, ka�de poruszenie w lesie, nie by�a w stanie kontrolowa� tego, co si� teraz dzia�o.

Jak na przyk�ad tego dnia, gdy wybra�a si� nad jeziorko, by upra� swoje letnie ubranie, star� sukienk�, kt�ra zrobi�a si� ju� za kr�tka i za ciasna w biu�cie. Nad jeziorkiem znajdowa� si� stary kocio�ek, zawieszony na tr�jnogu, kt�ry zrobi�a z trzech zaostrzonych na ko�cach palik�w. Kocio�ek znalaz�a w cha�upie komornik�w, by� zardzewia�y i poobt�ukiwany, ale nie mia� dziur.

Kiedy zbli�a�a si� do jeziorka, z daleka poczu�a zapach dymu.

W jej saganku gotowa�a si� woda, w g�r� unosi�y si� k��by pary.

��Oni wiedz�! � j�kn�a. � Wiedz� dok�adnie, co mam zamiar robi�! Chocia� nie powiedzia�am g�o�no ani s�owa!

To przerazi�o j� nie na �arty i powa�nie zastanawia�a si�, czy nie powinna opu�ci� tego miejsca, nie poszuka� innej kryj�wki.

Cho� jednak przez ca�y czas nazywa�a niewidzialnych �oni�, w g��bi duszy wiedzia�a, �e chodzi tu o jedn� osob�. Dwie lub wi�cej istot nie mog�oby si� dok�adnie ukrywa� przed jej wprawnym, czujnym wzrokiem.

Raz, jeden jedyny raz, zamajaczy�a jej w zaro�lach na zboczu jaka� ogromna, zwalista sylwetka. Ale natychmiast znikn�a i Vinga gotowa by�a uwierzy�, �e to wyobra�nia p�ata jej figle. Mimo to czu�a, �e a� si� kurczy z przera�enia, ca�kowicie bezbronna. �e robi si� jeszcze mniejsza ni� w rzeczywisto�ci.

Ci�gle jeszcze owa istota nie uczyni�a jej nic z�ego. Wprost przeciwnie, cho� przecie� �ycie w samotno�ci uczyni�o j� podejrzliw�, nieustannie czujn�. Nie, trzeba przyzna�, �e trudno przeceni� pomoc, jakiej do�wiadcza�a. Pewnego ranka jej ma�e p�lko by�o starannie skopane i zagrabione, na wypadek, gdyby zamierza�a co� tam zasia�. Beczka przed drzwiami zawsze sta�a pe�na �wie�ej �r�dlanej wody. Wszystko, za co chcia�a si� zabra�, zosta�o zrobione, nim zd��y�a si� do tego zbli�y�.

By�o to po prostu okropne.

Ale te� i podniecaj�ce.

Pewnego dnia jednak wydarzy�o si� co� strasznego, naprawd� przera�aj�cego.

W lesie pojawi�o si� kilku ma�ych ch�opc�w. Zobaczyli koz�, poniewa� mali ch�opcy w�a�� wsz�dzie, we wszystkie mo�liwe i niemo�liwe miejsca. I, oczywi�cie, postanowili koz� z�apa�. Zwierz� przestraszy�o si� i zacz�o w panice ucieka�. Zanim ukryta Vinga zd��y�a cokolwiek zrobi�, koza przewr�ci�a si� i stoczy�a po zboczu urwiska. Ch�opcy znudzili si� zabaw� i poszli sobie.

Zrozpaczona Vinga sta�a na kraw�dzi urwiska i ws�uchiwa�a si� w �a�osne meczenie zwierz�cia na dole. Potem pobieg�a do domu, by przynie�� lin�, kt�r� kiedy� uplot�a z �oziny. Wci�� przera�ona i zrozpaczona z powodu swojej jedynej towarzyszki. I w�ciek�a na bezmy�lnych ch�opak�w.

Kiedy bieg�a z powrotem nad urwisko, w p� drogi spotka�a koz�. Zwierz� by�o podrapane, sier�� pe�n� mia�o mchu i suchych li�ci, ale poza tym ca�e i zdrowe.

Koza w �aden spos�b nie mog�a wydosta� si� z pu�apki o w�asnych si�ach.

Vinga poczu�a gor�c� wdzi�czno�� dla swojego niewidzialnego wroga. Pomoc niewinnemu stworzeniu uwa�a�a za najlepszy uczynek.

��Ale oni pewnie tylko tak udaj� � mrukn�a. � Chc� zdoby� moje zaufanie. A potem uderz�.

Niezrozumia�a zabawa w kotka i myszk� trwa�a. Vinga nie mog�a si� zdecydowa�, �eby st�d odej��. Poza tym by�a te� troch� ciekawa. Jej jednostajne �ycie zyska�o jakby nowy wymiar.

Wi�c dop�ki wszystko jest dobrze�

Wreszcie pewnego dnia, p�nym popo�udniem, wydarzy�o si� co�, co zako�czy�o zabaw�.

Zmierzch ju� zapada� ponad lasem, kiedy Vinga wraca�a do komorniczej chaty po d�ugiej wyprawie z koz� w poszukiwaniu dobrej trawy.

Na skraju lasu stan�a jak wryta, a po chwili uskoczy�a w bok i ukry�a si� za krzewami ja�owca.

Przed jej domem sta�o kilka os�b.

Jedna z nich, t�ga kobieta, z r�k� opart� na biodrze przygl�da�a si� badawczo chacie.

��Nie, ch�opcy si� pomylili! Nie mog� poj��, �e kto� m�g�by tu mieszka� � powiedzia�a skrzekliwym g�osem. � Nie, to niemo�liwe!

Od strony ganku dolecia� krzyk i j�ki. Vinga zobaczy�a, �e inna kobieta i m�czyzna pr�buj� wyci�gn�� ch�opca.

��Po co� tam w�azi�? � krzykn�a kobieta, kt�ra najwyra�niej by�a jego matk�. � Te deski s� kompletnie przegni�e.

Ch�opak zawodzi�, a ojciec burcza�. Nieco dalej sta�o jeszcze dw�ch m�czyzn i przygl�da�o si� zaj�ciu. Jeden z nich by� niezwykle wysokiego wzrostu. Czy to nie on jest t� jej niewidzialn� istot�? W takim razie mia�a racj�, w�tpi�c w jego szlachetne intencje.

Z jej izby wyszed� jeszcze jeden ch�opiec. Widocznie uda�o mu si� omin�� zbutwia�e deski.

Vinga rozpozna�a ch�opc�w, kt�rzy przed kilkoma dniami gonili koz�.

��Oczywi�cie, �e kto� tam mieszka � o�wiadczy� podniecony. � Teraz nam uwierzycie?

Doros�ym uda�o si� w ko�cu wyci�gn�� pechowego ch�opca spod pod�ogi ganku.

��Pan Snivel musi si� o tym dowiedzie� � powiedzia�a kobieta o skrzekliwym g�osie.

Vinga zamar�a z przera�enia. Teraz musi ucieka�, i to jeszcze dzisiejszej nocy!

By�a tym wszystkim tak og�uszona, �e nie pomy�la�a o kozie. A ta wymin�a spokojnie dziewczyn� i wysz�a na polank�.

��Och, nie! Wracaj natychmiast! � sykn�a Vinga.

��O, jest, znowu jest koza! � wo�ali ch�opcy.

Nie by�o wyj�cia. Vinga nie mog�a si� wyrzec swej jedynej przyjaci�ki. Wypad�a na polank�, chwyci�a mocno za sznurek, kt�ry koza zawsze nosi�a na szyi, i poci�gn�a j� za sob� do lasu. Bieg�a co si� w nogach, ci�gn�c za sob� najpierw opieraj�c� si�, a potem coraz bardziej pos�uszn� koz�.

Ludzie, rzecz jasna, zobaczyli j�. Krzyczeli i rzucili si� w pogo�, wszyscy co do jednego.

��To ona! � wrzeszcza�a kobieta. � To Tarkowa Vinga, mog�abym przysi�c. Wracaj, dziewczyno, nie chcemy zrobi� ci nic z�ego!

Vinga nie by�a w stanie odr�ni� przyjaci� od wrog�w. Dla niej ludzie oznaczali spotkanie z panem Snivelem i �ycie w domu madame Fleden. Wiele czasu min�o, od kiedy mia�a jakie� zwi�zki z lud�mi, by�a przera�ona jak ciel�, kt�re zab��dzi�o i sp�dzi�o zim� pod go�ym niebem.

Ona przecie� prze�y�a na pustkowiu du�o wi�cej ni� jedn� zim�.

Nie interesowa�o jej, czy ci ludzie �ywili przyjazne uczucia, czy nie. Byli lud�mi, i ju� przez samo to niebezpieczni.

W normalnej sytuacji uciek�aby im z �atwo�ci�. Ale ci�gn�a za sob� koz�, kt�rej za nic by nie porzuci�a. Nachodzi�y j� najokropniejsze wizje, �e oni natychmiast zabij� jej ukochan� przyjaci�k� i zrobi� z niej piecze�. Nie mog�a do tego dopu�ci�, za nic na �wiecie!

Z sercem w gardle � ze strachu, nie ze zm�czenia � p�dzi�a przez las, gna�a na o�lep, bo wiedzia�a, �e chodzi o jej �ycie i o �ycie kozy. Zwierz� stawa�o co chwila d�ba, mia�o do�� tego wyczerpuj�cego biegu, d�awi� je sznurek na szyi. Vinga ci�gn�a i szarpa�a, j�cz�c z rozpaczy. Zna�a wok� mn�stwo dobrych kryj�wek, ale mog�a si� tam schroni� sama, bez kozy.

Wci�� jeszcze mia�a spor� przewag� nad �cigaj�cymi, bo na pocz�tku oni stali przecie� po drugiej stronie polanki, ale s�ysza�a, �e ch�opcy i jeden z m�czyzn s� coraz bli�ej. Z daleka kobiety nawo�ywa�y, �eby si� zatrzymali, czego oni, oczywi�cie, nie s�uchali.

Zapada�y ciemno�ci i to sprzyja�o Vindze. O tej porze roku p�no robi�o si� ciemno, ale w lesie trudno by�o rozr�nia� szczeg�y i widzia�o si� tylko kontury. Koza nie by�a najcichsz� towarzyszk�, jakiej mo�na by sobie �yczy�, szarpa�a si�, �ama�a ga��zki i pobekiwa�a �a�o�nie, jakby si� skar�y�a na takie traktowanie.

Vinga przystan�a i nas�uchiwa�a, zrozpaczona, �e nie zdo�a si� pozby� prze�ladowc�w.

A oni byli blisko, przera�aj�co blisko!

Znowu rzuci�a si� do ucieczki, kiedy nieoczekiwanie tu� przed ni� wy�oni� si� kto� i podni�s� koz� w g�r�. Zanim zd��y�a zaprotestowa�, jaki� g�os szepn��: �Chod�!� I posta� znikn�a daleko od prze�ladowc�w.

Vinga waha�a si� nie d�u�ej ni� kilka sekund, po czym ruszy�a za tamtym.

Teraz by�o du�o l�ej. Nie widzia�a, kto biegnie przed ni�, s�ysza�a tylko szybkie kroki. Pi�li si� po zboczu wzd�u� kamiennej zagrody, Vinga bardzo dobrze wiedzia�a, gdzie si� znajduj�.

Nagle przystan�a. Bo ci, kt�rzy j� gonili, tak�e si� zatrzymali. Nas�uchiwa�a.

Zdaje si�, �e jeden z ch�opc�w upad� i pot�uk� si� bole�nie. Zdyszane g�osy ludzi �wiadczy�y, �e s� bardzo zm�czeni, stracili poczucie kierunku i maj� do�� biegania po ciemnym lesie.

��Ju� d�u�ej nie mog� � j�cza�a kobieta a skrzekliwym g�osie.

A m�ski g�os odpowiedzia�:

��Tak, trzeba z tym sko�czy�. Ch�opiec krwawi. I tak jej po ciemku nie znajdziemy, to beznadziejne. Wracamy do domu!

Kto� inny doda�:

��Ju� prawie j� mieli�my i nagle znikn�a. Nie, trzeba da� za wygran�!

G�osy zacz�y si� oddala�, ludzie schodzili w d�.

Vinga odwr�ci�a si�, by zobaczy�, czy mo�e zaufa� temu, kto jej pom�g�. Ale zobaczy�a tylko koz�.

Poczu�a si� teraz potwornie zm�czona, lecz to zm�czenie wynika�o g��wnie z bezradno�ci. Po raz pierwszy od bardzo dawna mia�a ochot� p�aka�.

Dok�d teraz p�jdzie? Komornicza zagroda zosta�a odkryta, z pewno�ci� ludzie przyjd� tu ju� jutro rano. By� p�ny wiecz�r, Vinga przywyk�a spa� o tej porze. Jak teraz pakowa� swoje rzeczy, zbiera� garnki i narz�dzia, odnale�� wszystko w ciemno�ciach i wyruszy� z tym, ci�gn�c za sob� koz�, nie wiadomo dok�d� Ogarn�o j� uczucie, jakby mia�a si� wdrapa� na jak�� ogromn� g�r�.

Nie by�a w stanie my�le�.

Ale nie mog�a po prostu machn�� na wszystko r�k�. By�a odpowiedzialna przynajmniej za koz�.

Ca�kowicie bezradna, pozbawiona wszelkiej nadziei i ch�ci do �ycia, ruszy�a w stron� domu, gdzie tej nocy ju� nie wolno jej by�o zasn��. Nie, ju� nigdy wi�cej. �zy d�awi�y j� w gardle, piek�y pod powiekami.

Elistrand. Nigdy go nie zobaczy. Teraz b�dzie zmuszona opu�ci� r�wnie� parafi� Grastensholm, nie mo�e w tych stronach d�u�ej pozostawa�. Trzyma�a si� tego miejsca z jak�� bezpodstawn�, rozpaczliw� nadziej�, nie chcia�a przerwa� wi�zi ��cz�cych j� z domem dzieci�stwa. W samotne wieczory le�a�a w swojej chacie i marzy�a, �e mama i ojciec �yj�, �e dw�r pe�en jest ruchu i �ycia jak za dawnych czas�w. Wre praca na polach i w lesie, s�u�ba pozdrawia serdecznie �yczliw� wszystkim panienk�, a ojciec unosi j� w g�r� i pyta, czy nie zechcia�aby przejecha� si� z nim konno. R�ce mamy g�aszcz� jej policzek na dobranoc, w pokoju rodzic�w pali si� lampa i Vinga widzi �wiat�o w szparze drzwi. Jak bezpiecznie jest widzie� to �wiat�o.

Sko�czy�o si�, wszystko przepad�o.

Dziadek Ulf. Zd��y�a go jeszcze pozna�. I cioci� Ingrid z Grastensholm tak�e, zanim pomarli.

Pami�ta�a wspania�y pogrzeb cioci Ingrid, na kt�ry przysz�a chyba ca�a parafia. Ostatnia z Ludzi Lodu w Grastensholm. To jedyny raz, kiedy pani Ingrid znalaz�a si� w ko�ciele, m�wi�y z�o�liwe gospodynie z okolicy.

Wspomnienia p�yn�y dalej. Pierwszy samotny rok, sp�dzony w komorniczej chacie. Panienka ze dworu, zupe�nie nienawyk�a do tego, by radzie sobie sama. Jaka by�a wtedy przera�ona. Zamieszka�a tu w lecie, i to ca�e szcz�cie, bo tylu rzeczy musia�a si� nauczy�, wszystkiego jej brakowa�o. I ten niezno�ny �al. Uczucie zagubienia, bezradno�ci, bezsi�y.

Ale najgorsza by�a samotno��! Strach przed ciemno�ci�, zanim nauczy�a si� rozr�nia� wszystkie g�osy i d�wi�ki lasu. Jak mog�a wytrzyma� to siedzenie godzinami, skulona, wci�ni�ta w najdalszy k�t ��ka, z oczyma utkwionymi w drzwi? Przypomina�y jej si� wtedy wszystkie stare opowie�ci o duchach. W tamte noce koza te� nie zazna�a wiele snu, bo Vinga bra�a j� do siebie, do ��ka i trzyma�a si� jej mocno.

L�k przed domem madame Fleden by� jedyn� si��, kt�ra zmusza�a j�, by tu pozosta�. Ba�a si� wszystkich ludzi, cho� wcale nie powinna by�a. Ale sk�d mia�a o tym wiedzie�? Nagle przecie� wszyscy zwr�cili si� przeciwko niej. S�u��cy po �mierci rodzic�w odeszli, jedno po drugim. W ko�cu pozosta� ju� tylko jeden parobek, ale i on zdradzi�, i to w chwili gdy potrzebowa�a go najbardziej. Wtedy kiedy zjawi� si� pan Snivel i ca�a ta jego ho�ota.

My�li kr��y�y bez celu i �adu. Jakby w chwili, gdy utraci�a swoj� jedyn� jako tako bezpieczn� kryj�wk�, komornicz� zagrod�, opu�ci�y j� wszelkie si�y.

Musia�a przyj�� do wiadomo�ci gorzk� prawd�: nie odwa�y si� ju� wr�ci� do zagrody. Nawet teraz, w �rodku nocy.

Vinga usiad�a po prostu na ziemi i ukry�a twarz w d�oniach.

Jutro natomiast przyjd� tamci i z pewno�ci� odbior� jej wszystko, co posiada. Owo pyszne jedzenie, kt�re tak oszcz�dza�a. Wszystko, co sama zrobi�a z materia��w ofiarowanych jej przez natur�, a co pozwala�o jej �y�.

Cho� dusza Vingi pogr��ona by�a w rozpaczy, to po pewnym czasie zacz�a jednak przywo�ywa� wspomnienia z czas�w, kiedy podj�a swoj� walk� o przetrwanie. Kiedy sama sobie powiedzia�a, �e teraz nale�y sko�czy� z bezradno�ci�, �zami i baniem si� ciemno�ci. Wtedy postanowi�a, �e b�dzie silna i nieugi�ta. I od tamtej chwili uczy�a si�, jak by� le�n� istot�, �y� jak zwierz�ta. Sta�a si� kim�, o kim ludzie m�wiliby pewnie, �e jest �troch� dziwna�. Ale, cho� brzmi to paradoksalnie, by�a to jedyna mo�liwo��, �eby zachowa� duchow� r�wnowag� i nie zwariowa�. Gdyby nadal przera�a�o j� wszystko co nieznane w przyrodzie, wszystkie du�e zwierz�ta, gdyby nadal rozczula�a si� nad swoim n�dznym �yciem, na pr�no t�skni�a za utraconym �wiatem� Gdyby tak by�a, nigdy nie wyrobi�aby w sobie takiej si�y ducha, by prze�y�. Dlatego porzuci�a my�li o �wiecie ludzi i sta�a si� �dziwna�.

Teraz to wszystko leg�o w gruzach, rozpad� si� ca�y pancerz, kt�rym os�ania�a swoj� wra�liwo��. Teraz u�wiadomi�a sobie prawd�: Nadal jest jedynie przera�on�, bezbronn� dziewczyn� tu�aj�c� si� samotnie po wielkim i wrogim �wiecie.

Vinga d�ugo siedzia�a bez ruchu. Koza po�o�y�a si� przy niej i prze�uwa�a z na wp� przymkni�tymi oczyma, przestawa�a od czasu do czasu na chwil�, po czym znowu broda zaczyna�a si� rytmicznie porusza�.

W ko�cu Vinga uzna�a, �e co� jednak musi zrobi�. Gdy nastanie ranek, powinna by� ju� daleko st�d.

Rozejrza�a si� wok� i otrz�sn�a ze swoich ponurych my�li.

I wtedy poczu�a zapach ja�owcowego dymu.

Zerwa�a si� na r�wne nogi.

Czy to las si� pali?

Czy�by ci n�dznicy pod�o�yli ogie� pod jej las?

Ale zapach by� bardzo delikatny, a smu�ka dymu, kt�r� dostrzega�a, wydobywa�a si� z urwiska. Je�li to po�ar lasu, to zd��y go ugasi�.

��Chod�! � szepn�a.

Koza rozprostowa�a nogi i wsta�a.

Przedziera�y si� przez zaro�la i krzaki jak dwie kozy, a nie jedna. Vinga w dalszym ci�gu mia�a w�tpliwo�ci; to prawda, �e tamci intruzi poszli drog� w d�, ale niczego nie mo�na by� pewnym�

Teraz widzia�a w oddali czerwono��t� po�wiat� ognia.

Po chwili musia�a przystan��. Stopy, wydelikacone zim� w obuwiu, jeszcze nie przywyk�y do k�uj�cej �ci�ki, wci�� musia�a z nich wyjmowa� jakie� kolce, ga��zki ja�owca wbija�y si� pomi�dzy palce. Latem takie rzeczy nie mia�y znaczenia, wtedy sk�ra stawa�a si� twarda, prawie zrogowacia�a, ale teraz nogi by�y okropnie wra�liwe.

Mimo wszystko przyjemnie by�o chodzi� boso, odstawi� buty, z kt�rych ju� dawno wyros�a i kt�re teraz prawie nie mia�y podeszew.

Nast�pnej zimy mo�e by� jeszcze gorzej.

Nast�pnej zimy�?

Znowu ruszy�a przed siebie, nie chcia�a si� zastanawia� co b�dzie nast�pnej zimy.

Kiedy zbli�a�y si� do �r�d�a dymu, zwolni�a kroku i ostro�nie skrada�a si� naprz�d. G�rska �ciana wznosi�a si� majestatycznie. U jej podn�a znajdowa�a si� ma�a polanka, Vinga wiedzia�a o tym. Wolna przestrze� pomi�dzy g�r� a zwartym lasem. To stamt�d wydobywa� si� niemal pionow� smug� dym. Tam w ja�owcach p�on�� z trzaskiem ogie�.

Zatrzyma�a si� nagle i sta�a bez ruchu, jakby by�a cz�ci� lasu.

Serce t�uk�o si� w piersi niby u le�nego ptaka.

R�k� przyciska�a do czo�a kozy, by zwierz� nie wyrywa�o si� do przodu. Po chwili przesun�a d�o� na r�g i mocno chwyci�a.

Dym pochodzi� z ogniska.

Przy nim za� siedzia�a jaka� potwornie wielka posta�, ulokowana pomi�dzy ogniem a g�r�, tak �e jej chybotliwy cie� k�ad� si� ogromn�, groteskow� plam� na stromej �cianie. Barki mia�a ta istota tak szerokie, �e Vinga musia�a d�ugo si� wpatrywa�, by uwierzy� w to, co widzi.

Cz�owiek siedzia� jednak nisko, na jakim� zwalonym pniu, i ogie� przes�ania� jego twarz, kt�ra tylko od czasu do czasu majaczy�a w ognistej po�wiacie. Zreszt� Vinga nie by�a pewna, czy chcia�aby si� jej tak dok�adnie przygl�da�

Wolno, niesko�czenie wolno opada�a na kolana, by siedz�cy przy ogniu cz�owiek nie m�g� jej zauwa�y�.

By�a zafascynowana, ca�kowicie poch�oni�ta widokiem. Co to jest? W�a�nie tak, bo nazywa�a ow� istot� �to�; naprawd� nie mog�a uwierzy�, �e jest to kto� nale��cy do rodzaju ludzkiego. Do zwierz�cego zreszt� tak�e nie.

Vinga patrzy�a i patrzy�a, zapomnia�a, gdzie jest, nie pami�ta�a, �e czas p�ynie. Zapomnia�a nawet o w�asnym przera�eniu, bowiem w pobli�u tej niewiarygodnej istoty zapomnia�a o sobie samej. A kto�, kto zapomina o sobie, traci wiele z tej r�wnowagi, kt�r� cz�owiek powinien zachowywa�, na kt�r� sk�ada si� i l�k, i odwaga, i z�o��, i wiele jeszcze innych niezb�dnych uczu�. Vinga trwa�a teraz w jakim� dziwnym stanie, ca�� sob� ch�on�a to, co widzia�a, i nagle u�wiadomi�a sobie, �e w�a�nie tego pragnie istota przy ognisku. Jeszcze raz zda�a sobie spraw�, �e owa istota potrafi wysy�a� do niej sygna�y.

Siedzia�a na swoim miejscu cichutko jak mysz, zapomnia�a, gdzie jest, poch�oni�ta jedynie tym nowym prze�yciem.

Drgn�a gwa�townie, gdy tamten wsta� tak, �e blask ognia pad� na jego twarz. Niepewna, czy ma nadal siedzie� bez ruchu, czy raczej ucieka� na �eb na szyj�, us�ysza�a jego g�os:

��Witaj, Vingo! Nie chcia�aby� przyj�� tutaj i usi��� przy moim ognisku?

G�os by� g��boki i ostry, jakby pochodzi� od istoty nadprzyrodzonej.

Kr�l G�r, pomy�la�a, przygl�daj�c si� jego niewiarygodnej twarzy. A mo�e sam wielki troll?

Ale to w�a�nie on jej pom�g�. Wiele, wiele razy jej pomaga�. Wzi�� koz� pod pach� z tak� �atwo�ci�, jakby to by�o pi�rko, wyci�gn�� j�, gdy spad�a z urwiska, i nigdy, nigdy nie sprawi� Vindze przykro�ci.

Nie mia�a si� wi�c czego ba�, nawet je�li by� wielkim trollem czy inn� istot� nie z tego �wiata. Ona zapewne teraz zostanie wci�gni�ta do wn�trza g�ry, jak to si� przytrafi�o wielu innym dziewcz�tom, ale co mog�o j� jeszcze ��czy� ze �wiatem ludzi?

Zacz�a si� ostro�nie podnosi�. Oczywi�cie zirytowana, �e odkry� jej obecno��, nikomu przedtem si� to nie uda�o, no ale przecie� on nie jest zwyczajnym cz�owiekiem, wi�c niech ju� b�dzie!

U�miechn�� si� do niej. Jakim sposobem takie ��te oczy trolla i taka straszna twarz mog� zmieni� si� tak bardzo od jednego u�miechu?

Vinga wsta�a. I nie uciek�a. Po raz pierwszy od dawna sta�a twarz� w twarz z inn� ludzk� istot� i nie mia�a zamiaru ucieka�. A mo�e by�o tak dlatego, �e w�a�nie owa istota nie by�a ludzka?

Co za twarz! Co za fantastyczna, niewiarygodna twarz!

Dla Vingi by�a ona jak �wiat�o w mroku nocy, tak niebywale fascynuj�ca, taka poci�gaj�ca w tej swojej straszno�ci.

Znowu us�ysza�a stanowczy niski g�os.

��Szuka�em ci� � powiedzia� obcy �agodnie. � Chcia�em ci jednak da� troch� czasu, by� mog�a si� do mnie przyzwyczai� i uwierzy�, �e nie chc� ci zrobi� nic z�ego. By�a� wyl�kniona i nieufna jak le�ne zwierz�tko, kt�re przeczuwa, �e ludzie niczego nie rozumiej�.

Zamilk� na chwil�, a potem doda�:

��Jestem Heike Lind z Ludzi Lodu.

Wtedy Vinga wyda�a z siebie d�ugie, bardzo d�ugie westchnienie. Spok�j wype�ni� jej dusz� i rozlewa� si� jak pot�na, szeroka rzeka.

Wiedzia�a ju�, �e ci�kie lata samotno�ci przemin�y.

By�a to czarowna chwila, kt�rej nigdy nie mieli zapomnie�. Noc, ciemnoszafirowe wiosenne niebo, ogie� strzelaj�cy w g�r�, zapach dymu, samotno�� w lesie.

Heike po raz pierwszy widzia� z bliska c�rk� Elisabet i Vemunda. Blask ognia pada� na d�ugie z�otoblond w�osy i nape�nia� je �yciem. Oczy � wielkie, ciemnoniebieskie, mog�yby nale�e� do jakiego� le�nego zwierz�cia, sprawia� to ich wyraz. Bardzo wra�liwe usta i pi�kna twarz o czystych rysach� Nie zaskoczy�o go to, s�ysza� bowiem, �e i Elisabet, i Vemund byli bardzo urodziwi. Sukienka Vingi, wyra�nie na ni� za ciasna, by�a w strz�pach.

��Dziecko drogie � powiedzia� Heike. � Nigdy nie wiedzia�em, w jakim ty jeste� wieku, i, szczerze m�wi�c, teraz te� trudno by mi by�a powiedzie�. Mo�esz by� nad wiek rozwini�tym dzieckiem albo do�� dziecinnie wygl�daj�c� doros�� osob�. Ile ty w�a�ciwie masz lat?

��Sama ju� nie wiem � odpar�a �a�osnym g�osem.

��Urodzi�am si� jesieni� tysi�c siedemset siedemdziesi�tego si�dmego roku.

��To znaczy, �e teraz masz szesna�cie lat, wkr�tce sko�czysz siedemna�cie.

��No tak � potwierdzi�a troch� skr�powana. � A kim ty jeste�? Sk�d przychodzisz?

��Jestem synem Solvego. M�j dziadek by� synem Ingrid z Grastensholm.

��No tak � powt�rzy�a znowu niezbyt inteligentnie.

Ale m�wi�a, by�a w stanie rozmawia�. Normalnie, jak ludzie. Vinga sama by�a zaskoczona, �e tak �atwo jej to przysz�o. Niewiele zapomnia�a. Ale te� nietrudno by�o si� zwierza� akurat jemu.

��Usi�d�, prosz� � powiedzia�. � R�wnie dobrze mo�emy rozmawia� tu, jak gdzie indziej.

Vinga pos�ucha�a. Ogarn�� j� jaki� uroczysty nastr�j. To by�a wielka chwila! Jeden z Ludzi Lodu powr�ci� do jej parafii!

��S�ysza�am o przekle�stwie � powiedzia�a. � I domy�lam si�, �e ty nale�ysz do obci��onych dziedzictwem. Ale s�dzi�am, �e oni s� �li.

Heike chcia�by jej opowiedzie� co nieco o tym strasznym, kt�re czai si� w g��bi jego duszy, a kt�re nigdy, przenigdy nie mo�e wydosta� si� na powierzchni�, ale nie chcia� jej straszy�, �eby nie zburzy� zaufania, jakim go obdarzy�a.

��Tw�j pradziadek, Ulvhedin, przecie� nie by� wy��cznie z�y, chyba wprost przeciwnie! Ingrid te� nie � m�wi�.

��Nie, ale Ingrid by�a taka pi�kna!

U�miechn�� si� cierpko.

��Nie wydaje mi si�, �eby wygl�d mia� co� wsp�lnego z charakterem.

��Nie, oczywi�cie, �e nie � b�kn�a, rumieni�c si� ze wstydu, �e powiedzia�a co� tak g�upiego.

Nie powinna si� tak zachowywa�. Tak bardzo chcia�a zrobi� na nim dobre wra�enie. Chcia�a mu pokaza�, �e jest m�dra i dobrze wychowana. By�a to winna swoim ukochanym rodzicom.

Stwierdzi�a, �e Heike nad czym� si� zastanawia. Po chwili rzek�:

��Ty naprawd� masz siedemna�cie lat? Nigdy bym w to nie uwierzy�.

��Nie wygl�dam na to? � zapyta�a niepewnie.

��Nie, nie wygl�dasz. My�la�em, �e masz co najwy�ej trzyna�cie. Ale teraz, z bliska, rzeczywi�cie wida�, �e jeste� starsza.

��Jak to?

Zrobi� ruch r�k�, jakby chcia� nakre�li� jej sylwetk�.

��Kszta�ty. Figura. I wra�enie, jakie sprawiasz.

��Jak to? � zapyta�a znowu.

��Nie� � Heike znalaz� si� na grz�skim gruncie. � Nie wiem� po prostu czuj�, �e nie jeste� ju� dzieckiem. � A po chwili doda� z westchnieniem: � To znacznie komplikuje sprawy.

Po raz trzeci Vinga zapyta�a:

��Jak to?

��No wiesz, planowa�em sobie, �e wezm� ci� pod opiek�. Ale w tej sytuacji to chyba niemo�liwe.

U�miechn�� si�, kiedy zauwa�y�, �e Vinga znowu zamierza powiedzie� �jak to?�, ale zaraz tego po�a�owa�. I zacz�� pospiesznie wyja�nia�:

��Nie mo�esz ju� tu d�u�ej zosta�, a zreszt� ja te� nie chc�, �eby� tu mieszka�a. Przygotowa�em dla nas ma�y domek na kra�cach parafii. Pewien stary kamornik imieniem Eirik pom�g� mi go znale��. Ale skoro sprawy tak si� maj�, to nie mo�emy razem mieszka�, ludzie natychmiast zacz�liby gada�. Wiesz, co innego jest opiekowa� si� dzieckiem, mieszka� z nim pod jednym dachem, a co innego dzieli� dom z na wp� doros�� kobiet�.

��Nie bardzo rozumiem.

Spojrza� na ni�, �eby si� przekona�, czy �artuje, czy m�wi powa�nie, lecz twarz Vingi wyra�a�a szczere zdziwienie.

Heike westchn��.

��Pos�uchaj mnie. My oboje mogliby�my, oczywi�cie, mieszka� razem i nie sta�oby si� nic nieprzyzwoitego, niech B�g broni, zreszt� dlaczego mia�oby si� co� sta�? Ale ludzie na og� tak nie my�l�. Oni by zacz�li gada�, �e to okropne monstrum, ten demon, uwi�d� takie niewinne dziewcz�. Do wi�zienia z nimi! Trzeba zamkn�� oboje! No, by� mo�e tobie by wybaczyli, ale mnie w �adnym razie.

Vinga zastanawia�a si� przez chwil�, ale nie mog�a si� doszuka� sensu w jego s�owach.

��Pewnie zabrzmi g�upio to, co powiem � westchn�a. � Ale nie wynajduj ju� wi�cej przeszk�d.

��Spr�buj� urz�dzi� wszystko w inny spos�b � obieca�. � Powinni�my tylko jeszcze przez jaki� czas trzyma� si� na uboczu. Musz� dowiedzie� si� troch� wi�cej o Grastensholm.

��Tam mieszkaj� teraz obcy ludzie. Wprowadzili si� na wiosn�.

��Wiem. Pan Snivel. Zamierzam odebra� mu Grastensholm. Dw�r nale�y do mnie, wiesz przecie�.

Vinga ucieszy�a si�.

��Wiem! Oczywi�cie, �e wiem! A Elistrand? Czy tam te� kto� mieszka?

��Owszem. Bratanek pana Snivela i jego s�u�ba.

��Och, czego oni tam szukaj�? To przecie� m�j dom! Czy Elistrand tak�e mogliby�my odebra�? Tak ci� prosz�!

Heike zas�pi� si�.

��Eirik powiada, �e to b�dzie trudniejsze. Bo Elistrand zosta�o zlicytowane z powodu nie sp�aconych d�ug�w. Ale Eirik uwa�a, �e to by�o kr�tactwo, ta ca�a licytacja. Wiesz, krewny urz�dowego licytatora nie powinien kupowa� maj�tku! Ludzie gadaj� w dodatku, �e dosta� go za bezcen, chocia� powa�ni gospodarze proponowali du�o wi�cej.

��Ale czy uda ci si� to wszystko za�atwi�?

Odwa�y�a si� zwr�ci� do niego przez ty. Po pierwsze dlatego, �e by� jej jedynym krewnym i dlatego mu ufa�a, a po drugie� zawstydzi�a si� troch�, ale tak to by�o: Heike by� tak odstraszaj�co brzydki, �e chyba inni ludzie si� nim zanadto nie przejmowali.

Vinga pomy�la�a tak nie dlatego, �e by�a z�a. Chodzi o to, �e mia�a bardzo marne wyobra�enie o ludziach. Heike jednak by� wyj�tkiem.

Odpowiedzia� na jej pytanie:

��Nie, nie uda mi si� tego za�atwi� od r�ki. Najpierw ludzie musz� mnie troch� lepiej pozna�, nabra� do mnie zaufania. Ale tak si� stanie, zawsze ci, kt�rzy mnie znaj�, darz� mnie zaufaniem, i b�ogos�awi� ich za to. Ale pan Snivel jest przebieg�y, powiada Eirik. Je�li dowie si� o moich zamiarach, natychmiast ruszy do ataku i jeszcze bardziej umocni swoj� pozycj�

��Czy zechcia�by�� zechcia�by� by� tak dobry i nie u�ywa� takich trudnych s��w?

��No oczywi�cie. Wybacz.

Wyja�ni� jej w prostych s�owach ca�� spraw�, a Vinga kiwa�a g�ow� na znak, �e rozumie.

��I dlatego musimy si� przed nim ukrywa�?

��Z pocz�tku musimy. Ale czy nie powinni�my p�j�� teraz do twojego domu i spakowa� rzeczy? Noc ju� blednie, a ja my�l�, �e oni przyjd� wcze�nie, �eby ci� schwyta�.

��I ja tak my�l�.

Wstali, wygasili ogie� i zatarli po sobie �lady, po czym ruszyli do chaty, a koza za nimi.

��Vingo, ja si� �le wyrazi�em, �e oni chc� ci� schwyta�. My�l�, �e oni nie maj� z�ych zamiar�w. Po prostu chc� ci pom�c wr�ci� do cywilizowanego �wiata. By� mo�e przyj�� ci� do swojego domu, nauczy� dzik� Ving� dobrych manier, dzi�ki czemu sami mogliby si� poczu� wielkoduszni.

��Ale nie wolno do tego dopu�ci�!

��Nie, nie wolno. Bo pan Snivel i jego bratanek nigdy si� nie zgodz� na to, by kto� z Ludzi Lodu mieszka� w tej parafii. Na to s� jeszcze zbyt niepewni.

��Tak � potwierdzi�a Vinga powa�nie. Uj�a go za r�k� i pozwoli�a prowadzi� si� przez las. Ona, taka samodzielna! Ona, kt�ra zna�a w tym lesie ka�d� k�pk� ziela!

Sama nie mog�a tego zrozumie�!

Jej r�ka gin�a w wielkiej, kanciastej d�oni Heikego. Ale ciep�o, u�cisk, dawa�y jej poczucie bezpiecze�stwa, jakiego nie zazna�a od wielu lat.

��Vingo, ch�tnie bym si� dowiedzia� czego� wi�cej o twoim �yciu w Elistrand i p�niej, w lesie.

��Nie wiem, czy chcia�abym o tym opowiada�. Boj� si�, �e zaczn� p�aka�.

��A czy to co� z�ego? Cz�owiek musi te� pop�aka� od czasu do czasu.

Zastanawia�a si� w duchu, czy on sam tak�e kiedy� odczuwa� tak� potrzeb�. W ka�dym razie powody do tego by mia�. Jego �ycie z pewno�ci� nie by�o �atwe.

��Jednej rzeczy nie rozumiem � powiedzia�a, podbiegaj�c co chwila, �eby za nim nad��y�. � Sk�d wiedzia�e� zawsze, ca zamierzam robi� albo dok�d p�jd�?

��Ja nie wiedzia�em � u�miechn�� si�.

��Ale� tak! Zawsze.

��Tak. Ale to nie ja sam. Mia�em pomoc.

Vinga zwolni�a i Heike musia� przystan��. Tylko koza brn�a niezmordowanie naprz�d.

��Pomoc? � zapyta�a Vinga niepewnie.

��Tak. Nasi rodzice mi pomagali. To oni mi m�wili, co powinienem robi�.

��Rodzice? Chodzi ci a ojca i mam�?

��Nie, oni nie byli dotkni�ci. Ale wiesz, my, obci��eni dziedzictwem, mamy pewne szczeg�lne zdolno�ci. Moja najwi�ksza zdolno�� polega na tym, �e mog� by� po�rednikiem pomi�dzy tymi, kt�rzy umarli, a �ywymi. Sami rodzice nie byliby w stanie ci pom�c, rozumiesz? Bo oni nie mog� tu przyj��, nawi�za� z tob� kontaktu. Dlatego czekali tak niecierpliwie, a� ja wr�c� do domu, bo dopiero wtedy mogli co� dla ciebie zrobi�. Za moim po�rednictwem. I pragn�, oczywi�cie, by�my my oboje odzyskali to, co nale�y do Ludzi Lodu. Nasze dwory!

��O, tak! � westchn�a Vinga. � Pomy�l, jak ciocia Ingrid by si� cieszy�a, gdyby wiedzia�a, �e jeste� tu teraz! Ona przecie� nie mia�a nawet poj�cia o tym, �e istniejesz, nikt z nas nie wiedzia�. O, jak ona si� zamartwia�a, �e po jej �mierci nie b�dzie mia� kto przej�� Grastensholm!

Heike u�miechn�� si� ciep�o.

��Ingrid wie � powiedzia�. � I bardzo si� cieszy, mo�esz mi wierzy�. Ingrid jest jedn� z tych, kt�rzy s� tu z nami i pomagaj� nam.

��Oj! � zawo�a�a Vinga, otwieraj�c oczy ze zdumienia. � Ciocia Ingrid jest tutaj? Hej, ciociu Ingrid! � wykrzykn�a, a Heike roze�mia� si�. � I kto jeszcze opr�cz niej?

Heike wyja�nia�, ruszaj�c znowu w drog�:

��Jest, oczywi�cie, tw�j przodek Ulvhedin!

��Naprawd�? M�j stary dziadek? Ja go nie pami�tam i bardzo nad tym bolej�. Umar� wiele lat temu. Czy jest jeszcze kto�?

��Tak, jeszcze kilkoro. Ale ty ich nie znasz.

��A mo�e znam? Powiedz.

��Jest kto� imieniem Trond.

��O, ja wiem, kto to. By� ca�kiem normalnym m�odym ch�opcem, a potem nagle wszystko posz�o �le, oczy zrobi�y mu si� ��te i chcia� zabi� swego brata Tarjeia. To by�o dawno temu, w czasie wojny trzydziestoletniej.

��Tak � potwierdzi� Heike cicho. � Z nim by�o dok�adnie tak jak z Solvem. On te� by� normalny i nagle przekle�stwo si� w nim ockn�o.

��W Solvem? Twoim ojcu, ale�

��Opowiem ci o tym kiedy indziej, Vingo. To sprawia mi b�l, rozumiesz chyba.

��Tak, oczywi�cie. Ale m�wi�e�, �e jest ich tu kilkoro. Kto jeszcze nam pomaga?

��Pewna kobieta, kt�ra �y�a w bardzo dawnych czasach, na d�ugo przed Tengelem Dobrym, jest to dosy� dziwna istota. Pojawia si� cz�sto, kiedy kt�ry� z potomk�w rodu potrzebuje pomocy.

��A jak ma na imi�?

��Dida. Ja my�l�, �e ona �y�a ju� w czasach Tengela Z�ego. W ka�dym razie bardzo du�o o nim wie. Bardzo bym chcia� pozna� kiedy� histori� jej �ycia.

��To ty z nimi rozmawiasz?

��O, tak! Bo dla mnie oni s� jak �ywi. Wielu z nich spotyka�em ju� dawniej. Sol, na przyk�ad, i to wielokrotnie, Tengela Dobrego i kogo�, kto ma na imi� Mar�

��Tak, ja wiem. Mieszka� daleko st�d, na Wschodzie.

��Ot� to. I spotyka�em te�, ale tylko ja, cz�owieka z pradawnych czas�w. Nazywano go W�drowcem w Mroku, wielokrotnie ratowa� mi �ycie. Ale on przebywa gdzie indziej, nie pojawia si� w Skandynawii.

��Masz chyba wiele do opowiadania � rzek�a Vinga wolno.

Heike nie m�g� si� powstrzyma� i spr�bowa� zaimponowa� jej jeszcze bardziej � teraz, kiedy spotka� istot�, kt�ra go rozumie.

��O, mam par� tajemnic! A najwi�ksz� z nich nosz� zawsze przy sobie.

Przystan�li znowu. Teraz znajdowali si� ju� w lesie, otaczaj�cym zagrod� komornika.

��Masz przy sobie? � spyta�a Vinga zaciekawiona. � Czy mog�abym zobaczy�?

��Naturalnie! To jest alrauna, je�li wiesz, o czym m�wi� � powiedzia�, rozwi�zuj�c koszul� na piersi. � Zapewne s�ysza�a� o niej.

��O, tak! � szepn�a Vinga dr��cym g�osem. � Masz j� przy sobie? Wszyscy my�leli, �e ona zagin�a, przepad�a na zawsze.

W roz�wicie wiosennego poranka Vinga wpatrywa�a si� z przej�ciem w �w talizman, o kt�rym tyle s�ysza�a od najwcze�niejszego dzieci�stwa i o kt�rym my�la�a, �e jest tylko legend�. A jaki wielki� i taki� �ywy! No, nie dos�ownie �ywy, rzecz jasna, ale patrz�c na niego mo�na by�o sobie niemal wyobrazi�, �e w ka�dej chwili m�g�by si� poruszy�.

Vinga wyci�gn�a r�k� i z wahaniem dotkn�a amuletu. Heike zauwa�y�, �e alrauna przyj�a to dobrze wi�c nie protestowa�. Dziewczyna uj�a j� w d�onie i ostro�nie g�aska�a wskazuj�cym palcem. Nie odzywa�a si�.

Nagle u�wiadomi�a sobie, �e palcami dotkn�a piersi Heikego, poczu�a ciep�o jego sk�ry i delikatne �askotanie w�os�w. Gwa�townie cofn�a r�k�.

Heike spojrza� na ni� pytaj�co, ale ona nie umia�aby mu odpowiedzie�. Nie by�aby w stanie powiedzie� mu o tym tajemniczym dreszczu, jaki przenikn�� jej cia�o, kiedy go dotkn�a. Jeszcze nie wiedzia�a, co to znaczy, a mimo to przeczuwa�a, �e s� to sprawy, o kt�rych si� nie m�wi.

Ale �w dreszcz wyda� jej si� i rozkoszny, i straszny zarazem!

Musi o tym zapomnie�, i to natychmiast!

Heike zawi�za� koszul� pod szyj� i poszli w stron� domu. Po wschodniej stronie nieba zapala�y si� ju� poranne zorze, wkr�tce wzejdzie s�o�ce. A wtedy nie powinno ich tutaj by�.

��Jeste�my niczym trolle � roze�mia�a si� g�o�no.

��Co chcesz przez to powiedzie�?

Wyt�umaczy�a mu, co ma na my�li.

��Tak, rzeczywi�cie, masz racj� � roze�mia� si� i on.

Vinga spojrza�a na niego spod oka. Przysz�a jej do g�owy szalona my�l: A gdyby tak on naprawd� by� g�rskim trollem? Istot�, kt�ra musi kry� si� przed s�o�cem, spieszy� przed �witaniem do wn�trza g�ry?

I zaraz potem pojawi�y si� pomys�y jeszcze bardziej szalone: W takim razie ona posz�aby za nim do podziemi! Bez wahania!

Powr�ci�a my�lami do ba�ni z dzieci�stwa. Zawsze zastanawia�o j� to, �e uprowadzone do wn�trza g�r dziewczyny mia�y potem bardzo du�o dzieci. Sk�d one je bra�y?

Teraz by�a ju� niemal doros�a. I jako� nie mia�a pewno�ci, czy naprawd� tak bardzo jeszcze j� te misteria interesuj�.

Heike pom�g� jej wybra� rzeczy, kt�re powinna ze sob� zabra�, i szybko je zapakowali. W�zek, z kt�rym tu przysz�a, nadawa� si� jeszcze do u�ytku, a poza tym koza musia�a si� zgodzi� na d�wiganie juk�w, ale, oczywi�cie, nie by�o to nic ci�kiego.

Wkr�tce byli gotowi.

Vinga po raz ostatni rozejrza�a si� po izbie.

��Nie mog�abym powiedzie�, �e b�d� t�skni� do tego domu � mrukn�a.

��Trudno poj��, jak mog�a� tu �y� ca�kiem sama � powiedzia� Heike. � A jeszcze na dodatek uczyni� t� ruin� miejscem nadaj�cym si� do zamieszkania. Lepiej nie dotyka� tych palik�w, kt�rymi podpar�a� sufit. W ka�dej chwili wszystko mo�e nam run�� na g�owy. Chod�, musimy i��! Nie mamy czasu do stracenia, zaraz pojawi� si� tu ludzie!

W chwil� potem byli w drodze na drugi kraniec parafii Grastensholm. Nie schodzili w d�, trzymali si� �a�cucha wzg�rz, bo st�d nikt nie m�g� ich zobaczy�.

��Co zamierzasz zrobi�, �eby odzyska� Grastensholm?

��Tak, masz racj�, �e m�wisz tylko o Grastensholm � odpar� Heike. � Najpierw musimy skoncentrowa� si� na tym. Nie dlatego, �e to m�j maj�tek, takim egoist� nie jestem, lecz dlatego, �e oni maj� najmniej praw w�a�nie do Grastensholm. No wi�c my�la�em, �eby poszuka� jakiego� godnego zaufania urz�dnika, je�li tacy w og�le istniej�.

��Asesora?

��Tak by by�o najlepiej. Z pewno�ci� wiesz, �e jeden z naszych przodk�w by� asesorem? Dag Meiden. Ale to by�o niewiarygodnie dawno temu, wi�c nie mo�emy powo�ywa� si� na pokrewie�stwo z nim, nikt by si� dzisiaj i tak tym nie przejmowa�. Chocia� ci, kt�rzy teraz rz�dz�, z pewno�ci� nie raz o nim s�yszeli. Ale najbardziej denerwuj�ce jest to, �e �w pan Snivel sam jest wysokim urz�dnikiem. Eirik powiada, �e on ma du�e wp�ywy, tak �e nie b�dzie z nim �atwo.

��Nie brzmi to zbyt dobrze � przyzna�a Vinga.

��No, ale nie tra�my nadziei. Nie mo�emy rezygnowa�, zanim jeszcze zacz�li�my dzia�a�!

Vinga z rado�ci� przyj�a to jego �my�. To znaczy, �e ona te� si� liczy!

By�o to niezwykle przyjemne uczucie dla kogo�, kto od tak dawna �y� poza obr�bem spo�ecze�stwa.

Droga wiod�a skrajem lasu. W kt�rym� momencie pojawi�y si� na niej jakie� dwie kobiety.

Kiedy Vinga je spostrzeg�a, uskoczy�a w bok i instynktownie skuli�a si� w�r�d zaro�li.

Heike podni�s� j�.

��One przecie� nie mog� nas tu zobaczy� � roze�mia� si�. � Poza tym powinna� zapomnie�, �e musia�a� si� ukrywa� jak zwierz�. Teraz znowu mo�esz by� cz�owiekiem.

��Tylko przy tobie czuj� si� bezpieczna � odpar�a.

��Bo ja sam te� jestem jak zwierz�?

��Mo�e. I to wcale nie jest obra�liwe. Wprost przeciwnie!

��Wcale si� te� nie obrazi�em.

Szli dalej w milczeniu.

��Przede wszystkim jednak musimy zrobi� co� bardzo wa�nego. Czy wiesz, od kiedy pan Snivel mieszka w Grastensholm?

Vinga zastanowi�a si�.

��Dok�adnie nie pami�tam. Ale po raz pierwszy spostrzeg�am ruch we dworze niedawno, jakie� par� tygodni temu.

Heike skin�� g�ow�.

��W takim razie mamy jeszcze szans�.

��Co masz na my�li?

��Skarb. Musimy zabra� stamt�d skarb, zanim on go znajdzie i zniszczy albo zrobi co� szalonego.

��Wiesz, gdzie skarb zosta� ukryty?

��Tak. Moja ciotka, Ingela, wszystko mi wyt�umaczy�a. � Heike u�miechn�� si�. � Ingrid tak�e wie. Ingrid tylko na to czeka, �eby�my go znale�li.

��Powiedzia�a ci? � zapyta�a Vinga z szacunkiem, pomieszanym z l�kiem.

��Nie, nie za pomoc� s��w. Ale jestem w stanie si� domy�li�, co ona chce mi przekaza�.

��To chyba do�� zabawne by� dotkni�tym? � zapyta�a naiwnie.

Heike spowa�nia�.

��Owszem, ma to swoje dobre strony. Ale odda�bym wszystko na �wiecie za to, �eby by� zwyczajnym �miertelnikiem.

��I �adnie wygl�da�, o to ci chodzi?

��Jeste� do�� szczera � rzek� cierpko. � Ale masz racj�, w�a�nie o to mi chodzi�o.

W rozpaczliwie nieudanej pr�bie z�agodzenia b�lu, jaki mu niechc�cy sprawi�a, doda�a:

��Ale przecie� cz�owiek mo�e by� zadowolony mimo wszystko, nawet je�eli nie jest pi�kny?

��Z pewno�ci� mo�e.

Cisza stawa�a si� zbyt dokuczliwa.

��Jak zamierzasz wydosta� skarb? � zapyta�a Vinga zgn�biona. Za nic na �wiecie nie chcia�a sprawi� przykro�ci swemu nowo pozyskanemu przyjacielowi, ale w�a�nie to zrobi�a.

Heike jednak odpowiedzia� tak samo �yczliwie jak zawsze:

��Pomy�la�em, �e m�g�bym zakra�� si� noc� do dworu. A potem�

��My powinni�my si� zakra��!

��Nie, �adnych g�upstw! Ty nie mo�esz tam i��.

��A kto lepiej ni� ja potrafi si� kry� przed ludzkim wzrokiem?

��Vinga, ja� Nie, sko�czmy t� dyskusj�! Ja w ka�dym razie zamierzam dosta� si� do domu przez piwnic�.

��Tam w�a�nie ukryty jest skarb?

��Nie. Wiesz przecie�, �e w naszej rodzinie by�o wielu lekarzy. I wiesz, �e we dworze jest du�a izba urz�dzona jak� no, powiedzmy, jak laboratorium. Pod �cianami stoi tam wiele szaf, a gdy otworzy si� jedn� z nich, trzeba tylko wiedzie� kt�r�, ods�aniaj� si� ukryte drzwi, a za nimi schowany jest �wi�ty skarb. Z butelk� Shiry i wszystkim! Gdyby wi�c Snivel wpad� na pomys� urz�dzenia domu od nowa i rozmontowa� szafy, to m�g�by znale�� kryj�wk�. Nie mo�emy do tego dopu�ci�, Vingo!

��To dziwne, �e Ludzie Lodu nie zabrali tego wszystkiego po �mierci Ingrid!

��Ludzie Lodu, moje dziecko, to w�wczas byli tylko twoi rodzice w Elistrand. S�dzili zapewne, �e przyjedzie kto� ze Szwecji i osiedli si� w Grastensholm. I czy� mogli przewidzie�, �e dosi�gnie ich zaraza? A potem zosta�a� ju� tylko ty.

��Tak � pisn�a �a�o�nie. � By�am prawie dzieckiem. Zw�aszcza pod wzgl�dem duchowym. Wci�� jeszcze bawi�am si� lalkami, zreszt� mia�am zaledwie trzyna�cie lat. Nie by�am w stanie radzi� sobie ze wszystkim, co na mnie spad�o.

��Nie nale�a�o te� tego od ciebie wymaga�. Mia�a� dosy� w�asnych zmartwie�. Straszna �a�oba i k�opoty z Elistrand.

Vinga w zamy�leniu pokiwa�a g�ow�. Przygl�da�a si� w�asnym stopom krocz�cym po le�nej �cie�ce.

��Jak zamierzasz wej�� do piwnicy? � zapyta�a po chwili.

��Nie wiem � odpar� szczerze.

Vinga zastanawia�a si�. Nie by�a pewna, czy powinna mu to zaproponowa�.

��Heike� Mo�e ja jednak mog�abym pom�c?

��Co masz na my�li?

��Kiedy by�am ma�a, cz�sto chodzi�am do cioci Ingrid do Grastensholm. I kiedy� okropnie mnie skrzycza�a, bo zrobi�am co� naprawd� strasznego.

��Co takiego?

Vinga przystan�a. Poprzez drzewa widzieli st�d na stoku wzg�rza pociemnia�e �ciany domu w Grastensholm.

��Widzisz wie�yczk� na dachu, prawda? Chcia�am wtedy zaskoczy� cioci� Ingrid, rozumiesz? Wysz�am z domu przez g��wne drzwi, a po jakim� czasie wr�ci�am do hallu wewn�trznymi schodami.

Heike tak�e przystan�� i przygl�da� jej si� pytaj�co. Koza jakby od niechcenia zacz�a zjada� jakie� ubranie le��ce na w�zku.

��Po prostu z zewn�trz wdrapa�am si� na wie�� i tamt�dy wesz�am do domu.

Heike przenosi� wzrok z niej na wie�� w Grastensholm i z powrotem.

��Jest tam jaka� drabina?

��Nie ma! Ale ja wdrapa�am si� po kamiennym murze. Mo�na pomi�dzy kamieniami znale�� takie miejsca, na kt�rych oprze si� stop�. A wy�ej wchodzi�am po wystaj�cych przy naro�niku belkach.

�ciany dworu w Grastensholm zbudowane by�y z belek ��czonych na zr�b. Mimo wszystko jednak Heike nie m�g� poj��, jak ma�a dziewczynka zdo�a�a dosta� si� na wie��. Dom jest przecie� wysoki!

��Nie kr�ci�o ci si� w g�owie?

��Pewnie, �e si� kr�ci�o. Ale stara�am si� nie patrze� w d�. A kiedy ju� wesz�am na dach, by�o mi �atwiej.

On poczu� si� kiepsko na sam� my�l o takiej wysoko�ci.

��Poka� mi drog�!

��Zamierza�am sama i��.

��Nie wyg�upiaj si�!

��Ale nie mog� ci obja�nia� drogi na odleg�o��.

Heike zastanawia� si� d�ugo, w ko�cu skin�� g�ow�.

��Wygra�a�. Idziemy oboje.

Chyba nigdy jeszcze nie widzia� tak rozpromienionej twarzy.

Kiedy jednak wspomnia� o ma�ym domku, kt�ry wynaj�� od Eirika i jego syna, zacz�a stawa� d�ba.

��To przecie� gdzie� w pobli�u ich zagrody!

��Ale mo�na im ufa�. Nienawidz� pana Snivela i kochaj� Ludzi Lodu. No, mo�e z wyj�tkiem twojej babki, Tory, ale ona przecie� nie pochodzi�a z Ludzi Lodu. Cz�sto z sympati� m�wi� o tobie, martwi� si� o ciebie, bo nie wiedz� nawet, czy �yjesz. Z ich strony nie masz si� czego obawia�.

��Nie � zaprotestowa�a Vinga i stara�a si� uwolni� swoj� d�o� z jego r�ki. � Mog� zaakceptowa� ciebie, bo jeste� taki sam jak ja. Ale nikogo innego! Mog� mieszka� w lesie.

��Nie mo�esz! Ale, z drugiej strony, to ze mn� te� przecie� nie powinna� mieszka�. Porozmawiam z Eirikiem, czy by� nie mog�a zamieszka� z jego wnuczk�.

��Nie!!! � krzykn�a Vinga z uporem. � Nie mog�, nie powinnam!

��Nie zachowuj si� jak dziecko � powiedzia� zniecierpliwiony.

Natychmiast jednak si� uspokoi�. Zacz�� si� zastanawia� nad tym, co musia�a przej��, jak �ycie w samotno�ci odbi�o si� na jej uczuciach i jej my�lach, jaki wypaczony obraz rzeczywisto�ci musi mie� to przecie� jeszcze dziecko.

Westchn�� ci�ko.

��W takim razie dzisiaj zostaniesz u mnie. Ale tylko ten jeden jedyny raz. Nie mo�emy nara�a� na szwank twojej opinii.

Mia� nadziej�, �e kiedy Vinga pozna rodzin� Eirika, wszystkich jej cz�onk�w, to nabierze do nich zaufania i sprawy u�o�� si� lepiej. Za �adne skarby nie mo�e dopu�ci�, �eby mieszka�a z nim pod jednym dachem. By�a na to za du�a, a ludzie ch�tnie puszczaj� wodze fantazji i brudnym my�lom.

Gdy tylko zgodzi� si� zabra� j� ze sob�, jej twarz ponownie rozb�ys�a i dziewczyna ruszy�a za nim potulna jak baranek. Du�o potulniejsza ni� koza, kt�ra rzuca�a si� na nich z rogami, kiedy chcieli zwi�kszy� tempo albo odebra� jej smakowite zimowe ubranie Vingi.

��Tu w�a�nie mieszkam � o�wiadczy� Heike nieoczekiwanie.

Vinga stan�a jak wryta.

��Ale� to dom starego Simena! Nie mo�esz tu mieszka�!

��Dlaczego nie? Czy on umar� na jak�� straszn� zaraz�?

��Nie. Ale przecie� on nadal ten dom zajmuje!

��G�upstwa! Sp�dzi�em tu ju� wiele dni i niczego nie widzia�em. A ja, moja dobra Vingo, umiem widzie� rzeczy ukryte. Ale popatrz, koza zjada twoje zimowe buty.

Vinga odp�dzi�a �akome zwierz�.

��A przy okazji, jak ona si� nazywa?

��Jak si� nazywa? � zapyta�a Vinga zdumiona.

��Tak. Nie powiesz mi chyba, �e mieszka�a� z ni� ponad dwa lata pod jednym dachem i nawet nie znalaz�a� dla niej imienia.

��Nnie, ja� Ja nie wiem. Zwykle m�wi�am do niej tylko: �Chod� tu, moja ma�a albo co� w tym rodzaju.

��Dobrze, niech si� wobec tego nazywa Ma�a. A teraz, Ma�a, mo�e zechcesz zostawi� w�zek w spokoju? Wsz�dzie dooko�a znajdziesz mn�stwo jedzenia.

��Ale nie b�dzie takie wyszukane � roze�mia�a si� Vinga.

Heike dostrzeg� pewn� szans� w jej l�ku przed ciemno�ci�.

��No, skoro nie chcesz tutaj spa�, to�

��Oczywi�cie, �e chc�! � krzykn�a pospiesznie. � Oczywi�cie, mog� tu mieszka�.

Och, wi�c i tym razem mu si� nie uda�o!

Stan�o na tym, �e Vinga wprowadzi�a si� do domu Simena razem z Heikem i koz�, kt�ra nie by�a w stanie poj��, �e mog�aby spa� w chlewiku. Zostanie z Ving� i koniec! Nie musz� si� ju� sili� na �adne inne g�upie propozycje. I koza, oczywi�cie, wygra�a.

Vinga troch� si� ba�a. Mo�e nawet nie tylko troch�! Po pierwsze, dom Eirika le�a� zbyt blisko, a po drugie, wcale nie by�a taka pewna, czy Heike naprawd� potrafi radzi� sobie z duchami. Ca�a parafia wiedzia�a przecie�, �e Simen, kt�ry umar� dwadzie�cia pi�� lat temu, pokazywa� si� niekiedy ko�o swojej furtki. Pierwsze wi�c co Vinga zrobi�a, to wyci�a inny otw�r w p�ocie. Nie mia�a zamiaru ryzykowa�, �e spotka kogo� niepo��danego przy furtce.

Heike patrzy� na to i kr�ci� g�ow�. Mia� powa�ny k�opot, gdzie umie�ci� pos�anie dla Vingi � a raczej dla siebie, bo naturalnie odda� jej swoje ��ko � �eby przyzwoito�ci sta�o si� zado��. Dom Simena by� w du�o lepszym stanie ni� chata komornik�w w lesie, a mimo to Vindze si� nie podoba�. M�wi�a, �e panuje tu z�a atmosfera. Nawet �ciany sprawiaj� wra�enie �ywych, a szare belki by�y kiedy� �wiadkami okropnych wydarze�.

��Pos�uchaj no, Vingo � powiedzia� w ko�cu Heike surowo. � To ja mia�em to nieszcz�cie, �e los obdarzy� mnie tego rodzaju intuicj�, nie ty! W tym domu nie sta�o si� nic ponad to, �e pewien stary biedaczyna chorowa� tu w samotno�ci, a potem umar�.

Vinga zadr�a�a, s�ysz�c jego s�owa. Chyba to nie by�a najszcz�liwiej dobrana odpowied�.

��Id� teraz i po�� si� na chwil�, Vingo � powiedzia� ju� �agodniejszym tonem z trosk� w g�osie. � Depczesz mi po pi�tach od chwili, kiedy weszli�my do tego domu, jak ma�a dziewczynka, kt�ra boi si� w�asnego cienia. Ju� wprawdzie ca�kiem si� rozwidni�o, ale by�a� na nogach przez ca�� noc, a wra�e� mia�a� ostatniej doby co niemiara. Pami�taj, �e wieczorem wyruszamy po skarb!

��Och, tak! � szepn�a z entuzjazmem. � i musz� przyzna�, �e jestem troch� zm�czona. A ty? Nie potrzebujesz si� chwil� przespa�?

Nie powiedzia� jej, �e odk�d zacz�� si� ni� opiekowa�, prawie nie sypia�.

��Owszem, mia�em zamiar po�o�y� si� na dworze, w s�o�cu.

Przyskoczy�a do niego gwa�townie.

��W takim razie ja te� si� prze�pi� na dworze.

Heike spojrza� w jej du�e, patrz�ce na niego zdecydowanie oczy i z trudem zachowa� powag�.

��Nie � powiedzia� z wymuszonym spokojem. � Ale b�d� tu� za drzwiami, gdyby� mnie potrzebowa�a.

Vinga nie mia�a w�tpliwo�ci, �e b�dzie go potrzebowa�a. Wszystkie jej zmys�y bardzo si� wyostrzy�y przez lata sp�dzone w samotno�ci. I teraz by�a przekonana, �e ten dom jest dla niej niebezpieczny.

Koza zrobi�a g�upi� min� i wysypa�a na czysto zamiecion� pod�og� Heikego kilkana�cie czarnych groszk�w. Gospodarz westchn�� zrezygnowany i poszed� poszuka� miot�y.

Vinga, wbrew zapewnieniom, zasn�a w ci�gu dw�ch sekund, a wtedy Heike poszed� do ma�ej chatki Eirika.

Oczy mia� zapadni�te i twarz poszarza�� ze zm�czenia.

��No? � zapyta� Eirik. � Uda�o ci si� sprowadzi� to biedactwo do domu?

��Uda�o si�. Ale chyba dopiero teraz zaczn� si� moje prawdziwe zmartwienia.

��A co si� sta�o?

��Ona nie jest ju� dzieckiem, Eiriku. Nie mo�emy oboje mieszka� w jednej izbie. Ludzie zaraz zaczn� gada�, nie mog� nara�a� na szwank jej opinii.

Eirik u�miechn�� si�, pokazuj�c bezz�bne dzi�s�a.

��Tylko ludzkie gadanie ci� tak martwi?

��Ja sam dam sobie rad� � uci�� Heike. � Chodzi tylko o to, �eby dla niej znale�� jakie� miejsce�

��Mog�aby mieszka� u mojej wnuczki.

��Tylko �e ona �miertelnie boi si� ludzi.

��No to ty przeprowad� si� do mnie, a ona niech mieszka sama w chacie Simena.

��Na to te� si� nie zgodzi. Ona twierdzi, �e tam straszy.

��No, ludzie tak gadaj�. Ale ja nigdy niczego nie widzia�em.

��Tam naprawd� nic nie straszy. Takie rzeczy ja wiem. Ale Vinga mi nie wierzy.

��Biedna ma�a, nie mia�a ona weso�ego �ycia! Ale zastan�w si�, czy naprawd� ludzkie gadanie jest a� takim problemem? Przecie� nikt nie powinien wiedzie� o jej istnieniu, bo zaraz dosz�oby to do uszu pana Snivela. My nie b�dziemy plotkowa�, mo�esz by� pewien. O tobie te� nikomu nie powiedzieli�my!

��Tak, wiem o tym. I jestem wam bardzo wdzi�czny. Ale nie jestem pewien�

Eirik znowu si� u�miechn��.

��Co� mi si� widzi, �e gn�bi� ci� jakie� w�asne zmartwienia z tym zwi�zane!

Heike zarumieni� si�.

��To nieprawda. Chodzi tylko o to, �e ona jest tak zupe�nie niedo�wiadczona, a ja� w og�le nie znam kobiet. Poj�cia nie mam, jak si� wobec niej zachowywa�. Pomy�l, co b�dzie, je�li ona si� na przyk�ad uprze dzieli� ze mn� ��ko?

��No, ja bym wtedy nie protestowa� � zarechota� Eirik. � Rozumiem jednak, �e ty masz rycerskie obyczaje, to wida� na pierwszy rzut oka. W takim razie powiniene� porozmawia� z ni� powa�nie, powiedzie� jej, �e je�eli zbli�y si� do ciebie za bardzo, mo�esz si� zachowa� jak bestia po�eraj�ca dziewice.

��Ale przecie� ja nie jestem taki � oburzy� si� Heike. � To ja bym cierpia�. No, dobrze, poradz� sobie. Wiem, co robi� w takich sytuacjach. Ale jest jeszcze inny problem: Vinga potrzebuje nowych ubra�. Ze swoich starych ca�kiem wyros�a. Sukienka sprawia wra�enie, �e zaraz pop�ka w szwach� zw�aszcza g�rna cz��.

��Nie musisz si� tak rumieni�, ch�opcze. To naturalne sprawy � zagulgota� Eirik. � Dowiem si�, czy moje kobiety mog�yby jej co� da�. Co prawda u�ywaj� innych rozmiar�w ni� ta ma�a laleczka z Elistrand, ale jako� temu zaradzimy.

��Dzi�kuj� ci, Eiriku. Naprawd� nie wiem, jak ci si� za to wszystko odwdzi�cz�.

��O, to ju� raczej my jeste�my d�u�nikami twojej rodziny. A jakby� nas jeszcze uwolni� od Snivela, to nie potrzeba lepszej zap�aty!

Wkr�tce potem Heike wraca� do chaty Simena ze sporym tobo�kiem pod pach�. W�lizgn�� si� cichutko do �rodka i popatrzy� na �pi�c� Ving�. Ona jednak zapomnia�a chyba wszystko, czego si� nauczy�a o czujno�ci, bo spa�a spokojnie jak dziecko, kt�re wie, �e rodzice s� w pobli�u.

Tyle tylko �e i Heike dobrze zna� sztuk� bezszelestnego poruszania si�.

�Laleczka z Elistrand�, przypomnia� sobie s�owa Eirika, patrz�c na twarz �pi�cej. Tak, kiedy by�a dzieckiem, takie okre�lenie dobrze do niej pasowa�o. Nawet teraz rz�sy rzuca�y delikatny cie� na �licznie zaokr�glone policzki. W wyrazie dziecinnych jeszcze ust czai�o si� zmartwienie czy �al, jakby j� przed chwil� kto� skrzycza�, a ona nie wiedzia�a za co. Nos mia�a niezwykle kszta�tny i male�ki. Blond w�osy, nie tak cz�sto spotykane u na og� ciemnych Ludzi Lodu, otacza�y twarzyczk� �pi�cej wianuszkiem kr�tkich lok�w.

Ale Vinga nie by�a ju� podobn� do lalki dziewczynk�. Przekszta�ca�a si� w doros�� kobiet� i wszystko wskazywa�o, �e nast�pi to ju� wkr�tce.

Heike spojrza� na sukni�, kt�r� trzyma� pod pach�. By� to bardzo prosty przyodziewek, uszyty z domowej roboty p��tna, sprawia� wra�enie sztywnego i szorstkiego. Wygl�da�o na to, �e suknia by�a noszona, wobec tego Heike wzi�� znad paleniska saganek z ciep�� jeszcze wod�, wyni�s� go na dw�r, w�o�y� do wody sukienk� i pra� tak d�ugo, a� uzna�, �e jest ju� dostatecznie czysta. Potem rozwiesi� j� w s�o�cu na brzozowej ga��zi.

��I niech ci� r�ka boska broni ruszy� tu cokolwiek! � powiedzia� surowo do kozy, kt�ra le�a�a we wiosennej trawie i, jak zawsze, prze�uwa�a. Na wszelki wypadek po chwili przewiesi� sukienk� na wy�sz� ga���. Mia� z�e do�wiadczenia, je�eli chodzi o pokarmowe zwyczaje Ma�ej.

Potem Heike Lind z Ludzi Lodu znalaz� dobrze ukryte i nas�onecznione miejsce, roz�cieli� derk� na trawie i u�o�y� si� wygodnie. Po kilku sekundach zasn��.

Budzi� si� wolno. Zdawa�o mu si�, �e widzi przed sob� anio�a w glorii. Kto� potrz�sa� go za rami� i szepta�:

��Heike, chcia�by� co� zje��? Wszystko przygotowa�am.

Anio�em by�a Vinga, kt�ra pochyla�a si� nad nim w blasku s�o�ca, a z�ociste w�osy wygl�da�y jak aureola.

Poczu� si� skr�powany, �e widzia�a go, kiedy spa�. Usiad� i stara� si� sprawia� wra�enie rozbudzonego i przytomnego, ale nie bardzo mu si� to udawa�o.

S�o�ce sta�o nisko, musia�o si� mie� na wiecz�r.

��Jedzenie, powiadasz?

G�os te� odmawia� mu pos�usze�stwa. By� dziwnie piskliwy, zd�awiony i jakby z trudem wydobywa� si� z piersi. Heike odchrz�kn��.

��Tak, przygotowa�am, co uda�o mi si� znale��. Sk�d ty wzi��e� tyle jedzenia?

Czy mu si� zdawa�o, czy w jej g�osie brzmia�a podejrzliwo��?

��Eirik zdoby� je dla mnie, ale nie wiem sk�d � powiedzia� ze swobod�, kt�ra go samego zdumia�a. � Zap�aci�em mu za to nie�le. Wiesz, pieni�dzy mam do��. Moja ciotka, Ingela, zarz�dza�a kapita�em Solvego i robi�a to bardzo dobrze. Teraz, rzecz jasna, ja to wszystko odziedziczy�em. Mam tyle, �e starczy nam na d�ugo. Musz� przyzna�, �e troch� dziwnie si� z tym czuj�, bo w�a�ciwie to zawsze by�em biedny.

Vinga skin�a g�ow�. Wzrok jej jako� dziwnie pociemnia�, patrzy�a na co� za Heikem z t� sam� dziwn� podejrzliwo�ci�.

��Czy ty masz tu kobiety? � spyta�a zawstydzona.

Odwr�ci� si� i spojrza� w t� stron� co ona. Wysoko na brzozie wisia�a sukienka, kt�ra zd��y�a tymczasem wyschn�� w s�o�cu.

��Ach, to! To dla ciebie. Dosta�em j� od Eirika. Jego synowa z niej wyros�a. Mia�a zamiar przerobi� dla swojej c�rki, ale tymczasem ty mo�esz j� nosi�.

Czy naprawd� dostrzeg� na jej twarzy wyraz ulgi, zanim podbieg�a do brzozy, �eby obejrze� swoje nowe ubranie?

��To ja wypra�em sukienk�.

Kiwn�a g�ow� jakby od niechcenia, najwyra�niej zadowolona z jego odpowiedzi.

��Musz� przymierzy�! � o�wiadczy�a.

Zanim Heike zd��y� zaprotestowa�, �ci�gn�a swoj� star� sukni� i stan�a przed nim w samej koszuli, kt�ra zakrywa�a akurat najbardziej intymne miejsca i ani cala wi�cej. Heike odwr�ci� si� gwa�townie, �eby Vingi nie kr�powa�, ale jej zdaje si� nic takiego nawet do g�owy nie przysz�o. Szczebiota�a po prostu, �e wieki min�y, odk�d po raz ostatni przymierza�a nowe ubranie, och, jakie to wspania�e uczucie!

Heike by� wstrz��ni�ty, najbardziej tym, jak obraz jej zaokr�glonych ramion i ud wry� mu si� w pami�� przez tych kilka sekund, kiedy widzia� j� rozebran�. Blask s�o�ca przenika� koszul�, pod kt�r� rysowa�y si� kontury cia�a�

Przypomnia� sobie ziele, kt�re kiedy� dosta� od Sol, �rodek t�umi�cy wszystkie cierpienia. Mo�e trzeba b�dzie znowu je za�ywa�?

E, co tam, nie powinien sobie wyobra�a� B�g wie czego ju� pierwszego dnia. Przecie� nawet nie zna tej dziewczyny! A poza tym Vinga to przecie� jeszcze dziecko, mimo wszystko. Na pewno nie ma zamiaru oddzia�ywa� na niego w jaki� nieprzyzwoity spos�b.

Poczu� si�, jakby by� jej ojcem. Nie, do diab�a, to nie ma sensu. No, mo�e starszy brat. Tak, powinien by� dla niej jak starszy brat!

��No! I jak wygl�dam? Nie uwa�asz, �e jest na mnie du�o za du�a?

Spojrza� ponownie i musia� si� u�miechn��. Synowa Eirika z pewno�ci� r�ni�a si� rozmiarami od jego ma�ej kuzynki. W tej sukni zmie�ci�yby si� dwie takie jak Vinga.

Ona za� zbiera�a sukni� w pasie i zmartwiona spogl�da�a na swoje stopy.

Heike wsta�.

��Poczekaj, pomog� ci. Musimy znale�� jaki� pasek, �eby j� przytrzymywa� w talii.

��Mo�e jest jakie� wi�zanie pod spodem � powiedzia�a Vinga i bez zastanowienia podnios�a sp�dnic� wysoko do g�ry. Tym razem koszula podnios�a si� tak�e, a Heike nie zd��y� si� w por� odwr�ci�.

��Vinga! � j�kn�� i gwa�townym szarpni�ciem obci�gn�� jej sp�dnic�. Nie m�g� jednak nie dostrzec, �e Vinga jest w pe�ni doros�� kobiet�. � Nigdy nie s�ysza�a� o majtkach? � sykn��, przewi�zuj�c j� w pasie. Niepotrzebnie tak mocno zaciska� pasek, ale by� po prostu w�ciek�y.

Vinga spu�ci�a oczy.

��Podar�y mi si� � j�kn�a �a�o�nie. � A potem zapomnia�am, �e w og�le co� takiego istnieje.

Heike poczu� si� okropnie g�upio. Przecie� ona by�a jeszcze dzieckiem, kiedy musia�a ucieka� z Elistrand z koz� na postronku i w�zkiem, na kt�rym wioz�a ca�y sw�j maj�tek. Prawdopodobnie Elisabet nie zd��y�a powiedzie� jej wiele o �yciu doros�ej kobiety. A teraz przychodzi on i wrzeszczy, bo Vinga zachowuje si� spontanicznie.

To on post�pi� niew�a�ciwie.

Tyle tylko �e on tak�e zachowa� si� spontanicznie. Ze swojego punktu widzenia.

Zak�opotany, pog�aska� delikatnie palcem jej policzek.

��Przepraszam ci�, Vingo! To by�o g�upie z mojej strony, zapomnij o tym!

Uszcz�liwiona zarzuci�a mu r�ce na szyj� i po�o�y�a g�ow� na jego piersi. Wy�ej nie si�ga�a.

��Nie mo�esz na mnie krzycze�, nie znios� tego!

Heike sta� bez ruchu, nie mia� serca odsun�� jej od siebie. Musia� jednak co chwila prze�yka� �lin� i obejmowa� j� mocno, �eby nie zauwa�y�a, jak dr�� mu r�ce. Trudno by�o zapomnie� o wszystkim, co przed chwil� zobaczy�.

W ko�cu powiedzia�:

��M�wi�a� co� o jedzeniu?

��Tak. Chod�, sam zobaczysz!

Ruszy�a pospiesznie i natychmiast zapl�ta�a si� w zbyt d�ugiej sp�dnicy. Heike pom�g� jej wsta�.

��Jako� poprawimy t� sukienk� � obieca�, cho� nie mia� najmniejszego poj�cia, jak to zrobi�. Czego� tak ekstrawaganckiego jak przybory do szycia nie mia�, oczywi�cie.

Zjedli w milczeniu smaczny, cho� do�� osobliwy posi�ek Vingi. Heike by� na tyle delikatny, �eby nie dyskutowa� nad kompozycj� tych da�. Jad� bez s�owa rzep� w roztopionym ma�le i chleb rozmoczony w wodzie, przyprawiony w�dk�. Zastanawia� si� w duchu, czym ona si� �ywi�a podczas tych samotnie sp�dzonych zim, i serce �ciska�o mu si� z �alu.

Nie chcia� jej jednak rani� pouczaniem, jak nale�y przyrz�dza� jedzenie. Uzna�, �e powinien pos�ugiwa� si� si�� przyk�adu, sam przygotowywa� posi�ki z nadziej�, �e Vinga zechce go na�ladowa�.

Kiedy sko�czyli, podzi�kowa� jej serdecznie. Vinga rozpromieni�a si� w najrado�niejszym u�miechu.

��Ja si� wyspa�em � o�wiadczy�. � A ty?

Tak, ona te� by�a wyspana.

��Bardzo si� niecierpliwi�, �eby zabra� skarb Ludzi Lodu, zanim stanie si� z nim co� z�ego. Co by� powiedzia�a na to, �eby p�j�� tam dzi� w nocy?

��Och, tak! � podskoczy�a z zachwytu. Klasn�a w d�onie nad g�ow� i zapyta�a, jak maj� si� przygotowa�.

��Najpierw trzeba u�o�y� plan. Nie wolno nam pope�ni� najmniejszego b��du.

Usiedli na �awie, Vinga przysun�a si� blisko do Heikego, by�a przej�ta, m�wi�a szeptem jak do�wiadczony konspirator. Na razie jednak musieli czeka�; jeszcze by�o zbyt jasno na dworze. Wobec tego postanowili, �e opowiedz� sobie nawzajem swoje dzieje.

Vinga by�a pierwsza. Heike dowiedzia� si� teraz nieco wi�cej o Elistrand, o szcz�liwych latach dzieci�stwa, jakie tam sp�dzi�a. Dopiero p�niej zrozumia�a, �e jej ojcu nie zawsze �y�o si� lekko. Czasy by�y ci�kie, jeden nieurodzajny rok za drugim, a pa�stwo domaga�o si� coraz wi�cej i wi�cej od w�a�cicieli ziemskich. Wtedy jednak nic o tych sprawach nie wiedzia�a. Dla niej wtedy wszystko by�o pogodne i radosne.

��Ech, kiedy sobie teraz o tym pomy�l� � powiedzia�a z pretensj� do samej siebie. � Nie zawsze by�am taka grzeczna i dobra�

��O, ch�tnie w to wierz� � przekomarza� si� z ni� Heike, troch� zak�opotany jej blisko�ci�, cho� za nic nie da�by tego po sobie pozna�.

Potem Vinga opowiada�a o katastrofie, jak si� wszystko zawali�o, kiedy rodzice pomarli. O tym, �e czu�a si� wtedy jak w ciemno�ciach. Opowiedzia�a o s�u�bie, kt�ra j� opu�ci�a, a ona nie wiedzia�a przecie�, �e nale�y im si� zap�ata, w naturze i w got�wce, nikt nic jej nie powiedzia�, s�u��cy te� nie prosili o nale�no��. Po prostu odchodzili, jedno po drugim. A w ko�cu pojawi� si� pan Snivel�

Heike chcia� si� dowiedzie� czego� wi�cej o nim, wi�c m�wi�a wszystko, co wiedzia�a. Oboje ogarnia� Powoli straszny gniew na niego i na jego kuzyna.

Potem przysz�a kolej na Heikego. On mia� do opowiedzenia bardzo d�ug� histori�! Cz�sto przerywan� pe�nymi podziwu okrzykami Vingi. Szczeg�lnie interesowa�y j� jego okultystyczne doznania i chocia� Heike cenzurowa� bardzo starannie opowiadanie o wydarzeniach w Stregesti, Vinga dopytywa�a si� natarczywie o straszn� wied�m� Anciol. A kiedy o�wiadczy�a, �e nie b�dzie s�ucha� dalszego ci�gu, wykrzycza� tak�e okropn� prawd� o �mierci Solvego. Vinga rozp�aka�a si� nad losem Heikego, pochlipywa�a w jego koszul� i zapewnia�a, �e jemu by�o du�o, du�o gorzej ni� jej.

��No, no � uspokaja� j� Heike. � Nie b�dziemy chyba si� spiera�, czyja historia jest bardziej godna wsp�czucia. Mia�em i ja swoje szcz�liwe lata, mo�esz mi wierzy�. U Eleny i Milana. Bieda cz�sto zagl�da�a nam w oczy, ale atmosfera panowa�a serdeczna.

Vinga unios�a g�ow� i spojrza�a na niego przez �zy.

��M�wisz, �e mia�e� swoje szcz�liwe lata. A teraz? Czy teraz nie czujesz si� szcz�liwy?

��Podst�pna jeste� � u�miechn�� si�. � Nie, na razie musz� jeszcze pokona� ogromn� przeszkod�. A �ci�lej m�wi�c, dwie. Dopiero kiedy obejm� Grastensholm, a ty Elistrand, dopiero wtedy b�dziemy szcz�liwi, oboje, nie s�dzisz?

Patrzy�a na niego d�ugo rozmarzonym wzrokiem.

��Z jednego dworu do drugiego jest okropnie daleko � powiedzia�a jakby w zadumie.

��C� za g�upstwa � �achn�� si� Heike, wstaj�c. � Mo�emy przecie� je�dzi� do siebie konno. A tymczasem zrobi�o si� ciemno. Czas na odwiedziny w Grastensholm!

Byli chyba bardziej zdenerwowani, ni�by chcieli, gdy przedzierali si� noc� przez pola. Im bardziej zbli�ali si� do Grastensholm, tym dw�r wznosi� si� wy�ej, tak im si� przynajmniej zdawa�o.

Heike przystan�� tak gwa�townie, �e Vinga wpad�a mu na plecy.

��Pi�kny dw�r � szepn��. � I nale�y do mnie, chocia� jeszcze trudno mi w to uwierzy�.

Tym razem kozy ze sob� nie zabrali. Ura�ona do g��bi, siedzia�a zamkni�ta w chlewiku. Vinga, oczywi�cie, nalega�a, �eby przyjaci�ka mog�a mieszka� z nimi w izbie, ale Heike stanowczo zaprotestowa�. To on si� trudzi� nad utrzymaniem domu w czysto�ci, w ka�dym razie ci�sze prace do niego nale�a�y. A kozie nawyki nie sprzyja�y porz�dkowi.

��Nie mo�emy i�� tak po prostu przez pole � powiedzia� Heike. � Ka�dy mo�e nas st�d zobaczy�. Musimy obej�� dooko�a, trzyma� si� skraju lasu.

��Masz racj�.

Szli szybko dalej.

��Wiesz co � rzek�a Vinga � kiedy si� obudzi�am, a ciebie nie by�o w izbie, ogarn�o mnie przera�enie�

���e zjawi si� duch starego Simena? � zachichota�.

��Nie, nie. Przestraszy�am si�, �e poszed�e� sobie na zawsze, �e nigdy wi�cej ci� nie zobacz�.

��Hm � mrukn�� Heike.

��Nie mo�esz mnie zostawi�, Heike, obiecaj mi!

��Oczywi�cie, �e ci� nie zostawi� � niemal sykn��.

Zdawa�o mu si� jednak, �e dobrze j� rozumie. By� dla niej jedynym kontaktem ze �wiatem ludzi, jaki mia�a od niepami�tnych czas�w. I pochodzi� z Ludzi Lodu, nale�a� do jej bliskich, tylko jemu mog�a zaufa�, jemu mog�a si� zwierzy�.

��Och, jestem taka szcz�liwa � westchn�a z egzaltacj� za jego plecami. � �eby� wiedzia�, jak bliska by�am p�aczu, kiedy opowiada�am ci o moim samotnym �yciu! I nie z �alu, lecz z ulgi, �e ca�y m�j strach i wszystkie zmartwienia przemin�y. Ale si� opanowa�am. Prawda, �e jestem dzielna?

��Nie jestem tego taki pewien � odpar� Heike. � By�oby ci na pewno lepiej, gdyby� si� wyp�aka�a. To bardzo cz�owieka oczyszcza, tak mi si� zdaje.

��Uff, zawsze musisz zlekcewa�y� moje bohaterskie cnoty � oburzy�a si� ze �miechem. � Ale przyjdzie pewnie jeszcze wiele chwil na zwierzenia.

��Mo�esz si� zwierza� zawsze, kiedy tylko uznasz, �e do tego dojrza�a� � powiedzia� ciep�o.

Szli dalej w milczeniu, dop�ki Vinga nagle nie j�kn�a bole�nie.

��Co si� sta�o?

��Tu s� same osty! Ma�e z�o�liwe osty o cieniutkich kolcach, takich, co to ich nigdy w �yciu nie wyci�gniesz spod sk�ry. Czy nie mogliby�my i�� inn� drog�?

Heike rozejrza� si�.

��Wsz�dzie jest g�sty las. Poczekaj, pomog� ci�

��Nie, ju� wyj�am sama.

��Powiedzia�a�, �e, �nigdy�.

��Ach, to by�o takie niedu�e �nigdy�.

Zrobi�a par� krok�w i znowu przystan�a.

��Powinna� by�a w�o�y� buty � powiedzia� Heike, gdy Vinga wyjmowa�a z n�g kolejne kolce.

��Przecie� ja nie mam but�w. Stare s� za ma�e, a poza tym nie maj� wcale podeszew.

Heike zawaha� si�.

��Chod� no tu. Wdrapuj mi si� na plecy!

��Oczywi�cie! � krzykn�a rozradowana, podci�gn�a sukienk� i z jego pomoc� wskoczy�a. Heike trzyma� jej nogi pod kolanami i stara� si� nie my�le�, �e Vinga nie ma nic pod spodem.

Ona za� obejmowa�a go r�kami i przytula�a policzek do jego karku.

��Masz takie mi�e, potargane w�osy. Ca�kiem jak koza. Och, jak ja ci� lubi�!

��Sied� spokojnie! � sykn�� przez zaci�ni�te z�by.

Splot�a r�ce pod jego brod�.

��A jakie masz szerokie piersi. Mog� dotkn��?

��Mo�e nie akurat w tej chwili, je�li m�g�bym prosi�!

Vinga macha�a bosymi stopami. Przeci�ga�a si� niczym kot, wszystkie musku�y napina�y si� mi�kko, tak �e Heike wyczuwa� dok�adnie ka�dy najmniejszy detal jej cia�a.

��Czy nie zechcia�aby� by� tak mi�a i siedzie� spokojnie?

Vinga roze�mia�a si� cichutko. Bawi�a si� jego w�osami i delikatnie k�sa�a go w ucho.

��Hoop, m�j �rebaku!

��Nie jestem twoim �rebakiem!

��Oczywi�cie, �e jeste�! Wygl�dasz nawet jak prawdziwy ogier, przypominasz jednego takiego, kt�ry by� w�asno�ci� mojego taty�

Nagle zamilk�a, bo przypomnia�a sobie, co kiedy� ten ogier robi�.

��A zreszt�� � mrukn�a sp�oszona. � Prawda, �e mam �adne stopy?

I znowu zacz�a nimi wymachiwa�.

Heike j�kn�� cicho. Zrozumia�, �e musi strzec nie tylko ma�ej Vingi.

Musi wystrzega� si� tak�e siebie.

Ta jej niczym nie zm�cona niewinno��! Mog�aby si� okaza� po prostu zab�jcza, je�li on nie b�dzie si� mia� na baczno�ci.

Tej nocy �wiat�o ksi�yca mog�oby im si� przyda�. Ale ta md�a tarcza, kt�ra po�yskiwa�a matowo na majowym niebie, ani im nie pomaga�a, ani nie przeszkadza�a. Zreszt� Heike uzna�, �e to nawet lepiej, �e nie jest za jasno. Noc stanowi dla nich najlepsz� os�on�.

Stan�li pod starymi murami Grastensholm. Heike wyci�gn�� r�k� i pieszczotliwie pog�adzi� kamienie.

To jest moje, my�la�. Jestem w�a�cicielem i odbior� to wszystko na mocy prawa dziedziczenia. Problem tylko w tym, �e kto� taki jak pan Snivel nigdy dobrowolnie dworu nie odda. I on zna norweskie prawo, a ja nie znam.

Tu przyda�by mi si� gospodarz Arva Gripa, pose� do parlamentu i ustawodawca, Arvid E. Posse, pomy�la� z westchnieniem. Albo sam Arv Grip, dlaczeg�by nie on, skoro wie tak du�o o prawach i przepisach.

Tylko �e oni obaj s� Szwedami i w Norwegii niewiele mog�.

Nie, on i Vinga powinni pozna� jakiego� norweskiego wysoko postawionego prawnika. Kogo� takiego jak� No, w�a�nie, jak pan Snivel. Ale mie� w�a�nie jego za przeciwnika, to najg�upsze i najgorsze, co mog�o im si� przydarzy�.

No, dobrze. To wszystko s� problemy na przysz�o��. Tymczasem chodzi o czarodziejskie przedmioty, �rodki uzdrawiaj�ce i wszystko, co do nich nale�y.

Teraz najwa�niejszy jest owiany legend� skarb Ludzi Lodu.

Vinga pokazywa�a co� r�k�. To tam! Tamten naro�nik od strony starego, zaro�ni�tego ogrodu. Tamt�dy wdrapa�a si� w�wczas na wie��.

Heike spojrza� w g�r�. Przedsi�wzi�cie wyda�o mu si� karko�omne. Najpierw trzeba pokona� wysok� podmur�wk�, od kt�rej Grastensholm wzi�o swoj� nazw� [W j�zyku norweskim: grasten � szary kamie�; holm � wzg�rze (przyp. t�um.)] a potem �cian� z uk�adanych na zr�b okr�glak�w. Drewno by�o �wie�o smo�owane. B�d� po tej wspinaczce okropnie brudni.

Vinga zachichota�a.

��Wygl�dasz teraz jak prawdziwy demon, Helke! Powiniene� sam zobaczy� te ��te b�yski w swoich oczach!

��To moja ��dza posiadania � odpowiedzia� szeptem, rozbawiony. � M�j dw�r! Ale pozory myl�. Nie jestem demonem w najmniejszym nawet stopniu.

��Szkoda � mrukn�a.

��A tobie o co chodzi? Masz min� jak uosobienie niewinno�ci, ale, jak widz�, pozory naprawd� myl�!

��Co masz na my�li? � zapyta�a, patrz�c mu ufnie w oczy.

��Psi wiedz� � odpar�, kr�c�c g�ow�.

Stwierdzi� jednak musia�, �e kiedy j� spotka�, jego �ycie si� odmieni�o. Wszystko sta�o si� jakie� ja�niejsze i �atwiejsze, mogli �mia� si� i �artowa� niemal ze wszystkiego. ��czy�o ich wzajemne zaufanie, jakiego dotychczas nigdy nie zazna�.

Ale to by�o te� niebezpieczne, bardzo niebezpieczne! Vinga w g��bi duszy wci�� jeszcze by�a tylko dzieckiem, o tym nie wolno mu nigdy zapomnie�.

Nie wolno mu te� zapomnie�, �e on nie jest dla niej. Kiedy nadejdzie odpowiednia pora, b�dzie musia� znale�� jej dobrego m�a, urodziwego m�czyzn�, z kt�rego mog�aby by� dumna. No, niekoniecznie urodziwego, to chyba przesada, a poza tym Vinga nie jest taka, �eby przywi�zywa� wag� do pozor�w. On mia� na my�li po prostu m�czyzn� o normalnym, ludzkim wygl�dzie.

��Kto wchodzi pierwszy? � szepn�a.

��Ty powinna� zaczeka� tutaj. Ja wejd� sam.

Vinga rozz�o�ci�a si�.

��I my�lisz, �e odnajdziesz drog� po ciemku? To nie takie proste, mo�esz mi wierzy�! Ja zaczynam.

W oka mgnieniu znalaz�a si� na murze. Jak ma�e le�ne stworzenie b�yskawicznie wspina�a si� po kamiennej �cianie i Heike uzna�, �e protest nie mia�by sensu. Jedyne, co m�g� zrobi�, to p�j�� w jej �lady.

Szybko si� przekona�, �e Vinga odnajduje jedyn� nadaj�c� si� do przej�cia drog�. Kiedy�, dawno temu, w murze musia�a powsta� g��boka rysa, nic gro�nego, ale kamienie usun�y si� tworz�c wyra�n� kraw�d�, na kt�rej wspinaj�cy si� m�g� opiera� stopy. P�kni�cie nie by�o pionowe ani nawet sko�ne. Trzeba by�o wyszukiwa� szczeliny prowadz�ce zygzakiem w g�r�. Vinga mia�a racj�, trzeba by�o o tym wiedzie�, �eby odnale�� drog�, zw�aszcza w nocy.

Heike by� znacznie ci�szy ni� ona i du�o wy�szy. Zaczyna� mie� k�opoty. Mi�kkie sk�rzane buty �lizga�y si� po kamieniach, nie stanowi�y pewnego oparcia na zbyt w�skiej kraw�dzi. Wobec tego przystan�� na moment i zrzuci� buty. Upad�y bezg�o�nie w traw� pod murem.

Vinga by�a ju� przy drewnianej �cianie i tam na niego czeka�a.

Bez s��w pokazywa�a mu, kt�r�dy powinien i�� dalej. Bra�a jego r�k� i k�ad�a na kamiennych wyst�pach, kt�rych m�g� si� trzyma�. Heike czu�, �e krew burzy mu si� w �y�ach. Czy naprawd� sobie z tym poradz�? Vinga uzna�a najwyra�niej, �e nauczy� si� wszystkiego, co trzeba, bo sama zacz�a si� wspina� po drewnianej cz�ci �ciany.

Zatem nie mia� wyboru.

Nie spogl�daj w d�, powtarza� sobie raz po raz podczas przypominaj�cej z�y sen wspinaczki. Posuwaj si� powoli z jednej belki na drug� i nie my�l, �e nad tob� jest ich jeszcze tak du�o. Zapomnij te�, �e im wy�ej wejdziesz, tym bole�niejszy mo�e by� upadek!

Strach mia� jedn� dobr� stron�, Heike nie by� mianowicie w stanie my�le� o tym, �e tu� nad jego g�ow� wchodzi na g�r� m�oda, poci�gaj�ca dziewczyna, kt�ra nie ma pod spodem absolutnie nic i kt�ra bez skr�powania przestawia nogi z jednej belki na drug�. Sytuacja sk�ania�a go do dyskretnego odwracania wzroku, cho� przecie� musia� spogl�da� w g�r�, by znale�� kolejny punkt oparcia.

Bogu niech b�d� dzi�ki, �e tak ciemno�

Vinga by�a ju� przy kalenicy.

Heike nie m�g� poj��, jak zdo�aj� przeprawi� si� przez szczyt dachu na drug� stron�.

Ale nie by�o tak strasznie, jak mu si� zdawa�o. Ko�ce belek by�y wysuni�te tak daleko, �e mo�na bez trudu na nich usi���, a potem przej�� na dach.

Kiedy znalaz� si� ju� na g�rze, po kryjomu odetchn�� z ulg�. Nie chcia� pokaza� tej ma�ej, zwinnej ma�pce, jak bardzo si� ba�.

Potem by�o ju� �atwo. Dach mia� niewielkie nachylenie i wkr�tce znale�li si� na wie�y. Skradali si� jednak tak cicho, jak to mo�liwe, bo gdyby kto� spa� na g�rze, m�g�by ich us�ysze�.

Z tego, co m�wi�a Vinga, wynika�o co prawda, �e pod dachem znajduje si� tylko �w przestronny, mistyczny strych, a na nim z pewno�ci� nikt nie mieszka�, ale ostro�no�� nie zawadzi.

Siedz�c na szczycie dachu pod nocnym niebem, spogl�dali na siebie spod oka i u�miechali si� zwyci�sko. Pierwszy etap zosta� pokonany.

Heike wymaca� r�k� pokryw� w�azu. Nie by�a zamkni�ta na skobel. Nikt si� pewnie nie obawia� niepo��danych go�ci od tej strony.

Nie wiedz�c nic o tym, �e kiedy�, ponad dwie�cie lat temu, dwoje dzieci, Dag i Liv, uwielbia�o siadywa� na wie�y i ogl�da� przez okienka ca�� parafi� Grastensholm, Vinga i Heike zeszli na strych. Tym razem tak�e Vinga musia�a wskazywa� drog�. Heike by� troch� zak�opotany tym, �e zakrada si� jak z�odziej do w�asnego domu, ale nie mia� czasu na rozmy�lania, musia� pod��a� za Ving�.

Strych by� znacznie wi�kszy, ni� my�la�. Nocne �wiat�o przenika�o do �rodka przez otwory w dachu i ma�e okienka, tu� obok i daleko od niego. Strych by� po prostu rozleg�y! I� A to co znowu?

Vinga dotkn�a jego ramienia. Wspi�a si� na palce i ledwo dos�yszalnie szepn�a mu do ucha:

��Co tak stoisz jak s�up soli? Co si� sta�o?

Waha� si� chwil� z odpowiedzi�. Trzyma� j� za rami�, jakby chcia� przed czym� przestrzec.

��Co� tu jest � szepn�� po chwili. � Wyczuwam jakie�� wibracje.

��Co� wrogiego?

��Nie, nic takiego. Vingo, co� tu jest na tym strychu, co� maj�cego zwi�zek z Lud�mi Lodu.

��Jak my�lisz, co by to mog�o by�?

��Poj�cia nie mam.

Jej nast�pne pytanie brzmia�o bardzo logicznie:

��A gdzie si� to znajduje?

Heike sta� bez ruchu. Vinga jednak wyczuwa�a dok�adnie, jak zwraca� si� w stron�, sk�d dochodzi�y wibracje, cho� po prostu tylko sta�, otwarty na ich oddzia�ywanie.

Wiele z tego nie rozumia�a. Przypomnia�a sobie jednak jego opowie�� o tym, jak na jakiej� bocznej drodze w Skanii wyczu� wibracje, pochodz�ce od kogo� zmar�ego, i odnalaz� gr�b osoby nale��cej do rodziny.

Teraz jej wargi u�o�y�y si� przy jego uchu w bezg�o�ne pytanie:

��Zmar�y?

��Nie, to nie ma nic wsp�lnego z ludzkim �yciem. To s� jakie� przenikliwe, jakby d�wi�cz�ce wibracje, i z pewno�ci� jest to bardzo wa�ne. Tu� Tam dalej, teraz docieraj� do mnie wyra�nie�

Ruszy� w kierunku przeciwleg�ego naro�nika strychu.

Nagle przystan��.

��Ingrid � wymamrota�.

��Co znowu? Co chcesz przez to powiedzie�?

��Nie widzisz Ingrid? Nie, oczywi�cie, �e nie widzisz. Ona stoi tu przed nami i zagradza nam drog�.

Vinga uzna�a, �e to wszystko jest nies�ychanie podniecaj�ce. Uk�oni�a si� g��boko.

��Dzie� dobry, ciociu Ingrid! Czy patrz� teraz prosto na cioci�?

Wtedy us�ysza�a daleki, st�umiony �miech.

��Jej g�os brzmi bardzo m�odo! � szepn�a zdumiona do Heikego i odszuka�a jego d�o�. Wszystko to by�o jednak troch� straszne!

Heike u�cisn�� uspokajaj�co jej r�k�.

��Ingrid jest bardzo m�oda i bardzo pi�kna.

Znowu kokieteryjny �miech.

��Ale� ciocia Ingrid by�a okropnie stara!

��Teraz ju� nie jest. Cz�owiek przechodzi przecie� wszystkie stadia �ycia. Dlaczego Ingrid mia�aby si� tam odrodzi� w ostatnim stadium? W wieku upadku?

��Oczywi�cie, masz racj�. To by by�o niesprawiedliwe. I wcale nie takie zabawne. Ja te� chcia�abym by� m�oda, kiedy si� tam znajd�.

Heike nie m�g� sobie pozwoli� na przypomnienie jej, �e ona nie nale�y do dotkni�tych ani wybranych. Nie chcia� my�le� o �mierci teraz, kiedy ma dwadzie�cia lat.

��Czego chce ciocia Ingrid?

���eby�my sobie st�d poszli. M�wi, �e nic tu po nas.

��Uff, to brzmi, jakby chodzi�o o jakie� zw�oki czy co� takiego.

��Nie, nie, to co� zupe�nie innego. Ingrid powiada, �e mamy do wykonania bardzo wa�ne zadanie i na nim powinni�my si� skupi�.

���eby odebra� dwory? Czy tylko chodzi jej o skarb?

��O jedno i o drugie. Postaraj si� milcze� cho� przez chwil�, kiedy doro�li rozmawiaj�!

Powiedzia� to jednak z b�yskiem w oczach, kt�ry z�agodzi� szorstkie s�owa.

Na strychu by�o ciemno. Ale gdyby sta� przed nimi cz�owiek, Vinga widzia�aby jego sylwetk�. A nie widzia�a nic.

S�ysza�a, jak Heike mamrocze pytania i komu� odpowiada, ale zbyt cicho, aby mog�a rozr�ni� s�owa.

Cz�sto si� u�miecha�, poznawa�a to po g�osie, czasami nawet do�� g�o�no si� �mia�.

Vinga zaczyna�a si� niecierpliwi�. Czu�a si� niepotrzebna. To nie nale�a�o do przyjemno�ci.

Ale si� nie ba�a. I to ona, kt�ra tak naprawd� zawsze �miertelnie ba�a si� duch�w!

Tyle tylko �e pewnie swoich przodk�w z Ludzi Lodu nie uwa�a�a za duchy. Zw�aszcza po tym, co jej Heike o nich opowiedzia�. Duchy opieku�cze, mo�na by rzec. A opieku�cze duchy s� przecie� dobrymi istotami.

Nareszcie rozmowa dobieg�a ko�ca. Heike wzi�� j� za r�k� i poci�gn�� za sob�.

Vinga si� odwr�ci�a.

��Wszystkiego dobrego, ciociu Ingrid!

Jeszcze raz us�ysza�a ten cichy, weso�y �miech.

��Ona bardzo ci� kocha�a, kiedy by�a� dzieckiem, wiesz � powiedzia� Heike. � By�a� rozpieszczonym i upartym dzieckiem, ale�

��Wcale nie by�am rozpieszczona!

��Nie, ale zachowywa�a� si� tak, jak by� by�a.

��Mo�liwe. Kiedy si� nad tym zastanowi�

��W dalszym ci�gu czasami si� tak zachowujesz. Ale to nic nie szkodzi. Czasami mo�e to by� oznak� silnej woli. Trudno�ci w podporz�dkowaniu si�.

��O, tak � westchn�a.

Potem zmieni�a temat.

��Dlaczego ja nie mog�am zobaczy� cioci Ingrid? � marudzi�a, kiedy skradali si� przez strych.

��Poniewa� ty nale�ysz do zwyczajnych ludzi.

Wcale nie jestem zwyczajna, chcia�a powiedzie�, ale roztropnie przemilcza�a to.

��Wi�c oni zwyczajnym nie mog� si� ukazywa�?

��Oczywi�cie, �e mog�. Przecie� Peter widzia� ich w Stregesti, poniewa� to by�o konieczne. Ale nie czyni� tego zbyt ch�tnie. Trzeba wiele, �eby do tego dosz�o.

��Rozmawiali�cie tak d�ugo. Co ciocia Ingrid m�wi�a?

Heike roze�mia� si�, przystan�� na moment i o�wiadczy�:

��Powiedzia�a mi, �e b�d� mia� z tob� k�opoty.

��Nnie � skrzywi�a si� Vinga rozczarowana.

��Ale Ingrid by�a bardzo rozbawiona, kiedy to m�wi�a, wi�c nie wiem, co mia�a na my�li. Powiedzia�a te�, �e powinienem bardzo o ciebie dba�.

��No, to �adnie z jej strony.

��Czujesz si� ura�ona? Nie masz najmniejszego powodu. Poza tym rozmawiali�my przewa�nie o skarbie i o Grastensholm.

��A o Elistrand nie?

��Niezbyt du�o tym razem. Ale chod� ju�, idziemy!

��Jeszcze moment. Dlaczego nie wolno nam p�j�� do tego naro�nika i zobaczy�, co tam jest?

��Nie posiadam na to dostatecznej si�y, moje zdolno�ci s� zbyt ma�e.

��Tego nie rozumiem.

��Czy nie pami�tasz, na kogo Ludzie Lodu czekaj�? Nie s�ysza�a� o tym, kt�ry b�dzie mia� wi�ksz� ponadnaturaln� si�� ni� ktokolwiek przedtem?

��Oczywi�cie, �e pami�tam. Ale czy to nie jeste� ty?

��Nie! Co te� ci przychodzi do g�owy! Ja jestem po prostu Heike! Nie, tylko ten cz�owiek b�dzie w stanie poradzi� sobie z tamtymi sprawami, wiesz�

��Dlaczego? Czy to takie niebezpieczne?

��Sama w sobie sprawa bardzo niebezpieczna nie jest, ale prowadzi ona do Tengela Z�ego.

��Oj!

��Tak, tak w�a�nie jest. Teraz si� o tym dowiedzia�em. Wiesz, pocz�tkowo Ludzie Lodu nie pojmowali, jakie to, co znajduje si� na tym strychu, jest gro�ne, nie przejmowali si� niczym, dop�ki dwaj z naszych przodk�w nie znale�li tego i nie wykorzystali. Kosztowa�o to ich obu �ycie.

��Kto to by�?

��Kolgrim i Tarjei.

��Ach, tak! Oni rzeczywi�cie znale�li co� na strychu, mo�na o tym przeczyta� w ksi��kach Mikaela.

��O, tak! W tych ksi��kach. Ale to te� jest tragedia. Te ksi��ki zagin�y.

��Zagin�y? Co� ty! Przecie� s� u mnie!

Heike patrzy� na ni� oniemia�y.

Wyja�ni�a mu zatem:

��Rozumiesz chyba, �e nie mog�am ich zostawi� w Elistrand. Zabra�am je wi�c ze sob�.

��Do chaty komornika? A teraz do domu Simena? Ale jakim sposobem? Musz� by� przecie� okropnie ci�kie.

��Sam je nios�e�. W pojemnikach do sera.

Heike wci�� jej si� przygl�da�, a po chwili zacz�� si� �mia�.

��My�la�em sobie wtedy, �e to bardzo wielkie i ci�kie sery jak na mleko od jednej kozy.

Pochyli� si� ku niej, uj�� jej r�ce w swoje i z podziwem poca�owa� j� w czo�o.

Vinga roze�mia�a si� wzruszona.

��Mama mnie tam nie ca�owa�a � szepn�a.

��Ale ja ca�uj� � uci�� Heike zdecydowanie.

��Heike, co to takiego, to ukryte w k�cie strychu?

��Dla mnie lepiej, �ebym tego nie wiedzia�.

��A jeste� ciekawy?

��Zdaje si�, �e nie ja jeden � u�miechn�� si� z�o�liwie.

��Co ciocia Ingrid powiedzia�a o �wi�tym skarbie?

���e czas najwy�szy, �eby go st�d zabra�. I dosta�em wiele cennych wskaz�wek, a tak�e informacji o Snivelu i pozosta�ych domownikach. Oni trzymaj� tu psy.

��Oj, to w takim razie nie mo�emy�

��Uspok�j si�. Owa kobieta, Dida, o kt�rej ci opowiada�em, potrafi znakomicie obchodzi� si� ze zwierz�tami. Rzuci�a na nie urok i psy b�d� zahipnotyzowane, dop�ki st�d nie odejdziemy. Mar te� tak zrobi� w Stregesti. To znaczy pos�ugiwa� si� zakl�ciami.

��Tak, Mar i Shira, i wszyscy z Taran-gai, Heike� To mnie zdumiewa. Czy� Hanna, wied�ma z Doliny Ludzi Lodu, wiesz, nie powiedzia�a, �e Tengel, Silje i ich dzieci s� jedynymi z rodu Ludzi Lodu? A tymczasem gdzie�, tak daleko na wschodzie, istnia�o ca�e plemi�! Taran-gaiczycy!

Heike u�miechn�� si�.

��S�dz�, �e to przekracza�o mo�liwo�ci Hanny czy te� mo�e jej horyzonty. Mimo wszystko to, co potrafi�a, tak�e by�o ograniczone.

��Tak, chyba masz racj�. Musimy si� spieszy� � doda�a, wracaj�c do rzeczywisto�ci.

��Zgadzam si�. Nie mo�emy tak sta� tutaj i gada�.

Dlaczego zawsze musia� by� wobec niej troch� uszczypliwy? Czy to jej wina, �e ci�gle stercz� na tym strychu?

Tak, to jej wina. Bez w�tpienia.

Heike odnalaz� drzwi na schody i zacz�li si� bezszelestnie skrada� na d�, oboje boso.

��Wiesz co� � zacz�a Vinga, ale Heike natychmiast j� uciszy�. Teraz naprawd� koniec z gadaniem.

Zeszli na pierwsze pi�tro. Vinga zna�a Grastensholm jak sw�j dom, a Heike otrzyma� wskaz�wki od Ingrid. Nie trac�c czasu zeszli po jeszcze jednych schodach, bardzo cichutko, skradaj�c si� na palcach, bo Snivel i jego s�u�ba sypiali na pierwszym pi�trze.

Na parterze mogli porusza� si� znacznie swobodniej. Bez trudu odnale�li drzwi do tej cz�ci domu, w kt�rej kiedy�, dawno, dawno temu, Mattias urz�dzi� izb� przyj�� dla chorych. Teraz pomieszczenie to mia�o inn� funkcj�, nie bardzo wiadomo jak�, ale szafy nadal sta�y wzd�u� �cian.

Heike odliczy� trzeci� od lewej i otworzy� j�.

Wewn�trz pe�no by�o papier�w, jakich� ksi�g kasowych, archiwali�w i wszelkiego rodzaju szparga��w. Nie mieli czasu tego przegl�da�. Szybko i bezszelestnie opr�nili p�ki, Heike wyjmowa� papiery i podawa� Vindze, kt�ra uk�ada�a je na pod�odze.

Wkr�tce szafa by�a pusta.

Dom trwa� pogr��ony w ciszy, nigdzie najmniejszego d�wi�ku.

Poniewa� Ingrid wyja�ni�a Heikemu, jak dzia�a mechanizm, nie by�o k�opot�w z otwarciem schowka. Tylna �ciana szafy usun�a si� z lekkim trzaskiem i ods�oni�a tajemne pomieszczenie, pe�ne p�ek i przegr�dek.

Znieruchomieli, s�ysz�c zgrzyt mechanizmu, i przez chwil� nas�uchiwali w milczeniu, lecz dom w dalszym ci�gu zalega�a kompletna cisza.

Maj� mocny sen, pomy�la�a Vinga. Ale nie odwa�y�a si� tego wypowiedzie� nawet szeptem.

Heike roz�o�y� worek, kt�ry przyni�s� ze sob�, oboje zacz�li wyjmowa� po kolei wszystko, co by�o w szafie, i wk�ada� te rzeczy do worka � ostro�nie, jakby by�y ze z�ota. Wi�kszo�� tego, co skarb zawiera�, zachowa�a si� w ma�ych porcjach.

Vinga wyczuwa�a jaki� niezwyk�y nastr�j intymno�ci, kiedy tak w milczeniu pracowali nad skarbem Ludzi Lodu. Tyle czasu min�o od chwili, kiedy mia�a po raz ostatni do czynienia z lud�mi, by�a spragniona wi�zi z nimi i porozumienia, mia�a poza tym wra�enie, �e ona i Heike s� sobie bardzo bliscy. Nikt inny nie da�by jej takiego poczucia spokoju, takiego odpr�enia, przy nikim nie czu�aby si� taka bezpieczna. Gdyby po tych d�ugich latach samotno�ci spotka�a kogo� innego, na pewno nie potrafi�aby si� tak otworzy� jak przed nim, nie potrafi�aby by� sob�. Skr�powana, zachowywa�aby si� z najwi�ksz� ostro�no�ci�, sprawdza�aby w niesko�czono��, czy tamten cz�owiek j� lubi, czy nic jej nie grozi, i nie tak �atwo wyzby�aby si� nie�mia�o�ci. Z Heikem by�o zupe�ne inaczej!

To sprawia ten jego groteskowy wygl�d, szepn�� s�abiutki g�osik gdzie� w g��bi jej duszy. On z trudem zdobywa przyjaci�. Dziewcz�ta nie chc� spojrze� na niego dwa razy. On jest m�j, jest ode mnie zale�ny!

To paskudne my�li, ale Vinga nie nale�a�a chyba do wyj�tk�w, wielu przed ni� u�ywa�o takich argument�w, kiedy chodzi�o o zatrzymanie przyjaciela.

A ona by�a przynajmniej szczera!

Cho� musia�a przyzna� i to, �e Heike j� troch� przera�a. Tak�e dlatego, �e jego blisko�� wywo�ywa�a taki rozkoszny dreszcz, takie cudowne mrowienie pod sk�r�. I dlatego, �e by� bardziej demonem ni� cz�owiekiem� Dla niedo�wiadczonej dziewczyny, takiej jak ona, wszystko to by�o niewymownie podniecaj�ce.

Wreszcie od strony Heikego dobieg�o j� westchnienie pe�ne niemal nabo�nego skupienia. Uni�s� w g�r� jaki� spory przedmiot i trzyma� go bardzo troskliwie, jakby si� ba�, �e upu�ci.

W mroku wygl�da�o to jak wysoka szkatu�ka, a kiedy Vinga jej dotkn�a, przekona�a si�, �e to butelka o pi�knym kszta�cie.

Woda Shiry, zaczerpni�ta z jasnego �r�d�a, przechowywana w naczyniu z g�rskiego kryszta�u.

��We� to � szepn�� Heike. � Tylko nie upu��!

Z czci� wsun�a butelk� do g��bokiej kieszeni swojej sukni.

Heike przeci�gn�� d�o�mi po pustych p�kach, �eby si� upewni�, czy nic nie zosta�o. Potem zamkn�li sekretne drzwi i powk�adali na miejsce du�e ksi�gi. Wszystko w ca�kowitej ciszy.

Vinga nie mog�a si� jednak powstrzyma�, �eby nie szepn��:

��Czy nie powinni�my zostawi� jednak jakiego� �ladu, �e tu byli�my? �eby ich zdenerwowa�.

��Czy� ty oszala�a? Im mniej o nas wiedz�, tym lepiej!

Zawi�za� worek i zarzuci� sobie na plecy.

��Chod�!

Dopiero teraz Vinga u�wiadomi�a sobie, jaka by�a przez ca�y czas spi�ta. Odetchn�a z ulg�.

Ale jeszcze nie byli bezpieczni. Musieli wr�ci� t� sam� drog�, kt�r� przyszli. Wyj�cie g��wnymi drzwiami by�oby zbyt ryzykowne. Nie wiedzieli przecie� nawet, czy drzwi nie skrzypi� ani gdzie �pi s�u�ba.

Bezg�o�nie weszli po schodach na strych. Wszystko posz�o dobrze, cho� musieli na chwil� przystan��, bo w jednym miejscu skrzypn�a deska.

Wreszcie znale�li si� na wie�y i teraz czeka�o ich najgorsze: schodzenie w d�. Heike ni�s� na plecach ci�ki worek, Vinga mia�a w kieszeni kruch� butelk�.

Wszystko dotychczas uk�ada�o si� zbyt dobrze, pomy�la�a.

I akurat co do tego mia�a racj�

Zawsze �atwiej jest si� wspina� w g�r�, ni� schodzi� w d�, wszystko zale�y od tego, co si� widzi. Spogl�danie w d� odbiera cz�owiekowi r�wnowag� psychiczn�.

Heike schodzi� Pierwszy, �eby w razie czego os�ania� Ving� przed upadkiem. Ale on by� z nich dwojga bardziej ros�y i ci�szy i z trudem znajdowa� odpowiednie oparcie dla st�p. Worek tak�e mu przeszkadza�. Cho� przywi�za� go mocno sznurem do ramion, zaczepia� nim bez przerwy o nier�wne ko�ce bali.

Mimo to Heike zachowywa� opanowanie, czym Vinga nie mog�a si� pochwali�. Co chwila t�umi�a zniecierpliwione westchnienia, �e musi tak wisie� pomi�dzy niebem a ziemi� i czeka�, a� Heike zejdzie ni�ej.

Co by to by�o, gdyby nagle kto� wyszed� za nocn� potrzeb� z domu albo z pomieszcze� dla s�u�by, my�la�a. A oni by tak wisieli, wystawieni na widok publiczny, na tle nocnego nieba.

W ko�cu Heikemu zosta�o ju� tylko par� ostatnich �okci do kamiennej podmur�wki i wtedy worek znowu si� zaczepi�. Tym razem tak mocno, �e Heike musia� dobrze szarpn��. Sam nie bardzo mia� si� czego przytrzyma�, worek uwolni� si� z trzaskiem i tak gwa�townie, �e r�ka Heikego zsun�a si� z grubej belki, a on sam straci� r�wnowag�.

Vinga spojrza�a przez rami� i stwierdzi�a z przera�eniem, �e Heike leci w d�.

Trzeba przyzna�, �e nie wyda� z siebie najcichszego nawet j�ku, cho� obijanie si� o nier�wn� kamienn� �cian� musia�o mu sprawia� okropny b�l.

Vinga te� zdo�a�a powstrzyma� okrzyk wsp�czucia i najszybciej, jak umia�a, zacz�a schodzi� na d�.

Heike le�a� na ziemi, ale kiedy ko�o niego przycupn�a, usiad� z bolesnym st�kni�ciem. Ona za� nie mia�a czasu zastanawia� si�, czy kto� widzia� upadek Heikego. Ukl�k�a przy nim i stara�a si� go podeprze�.

��Nic ci si� nie sta�o? � szepn�a mu do ucha.

On odwr�ci� g�ow� i odpowiedzia� tak�e szeptem:

��Uda�o mi si� uratowa� worek, nie upad�em na niego.

��Dobrze, dobrze, ale ty sam?

��Dam sobie rad�. Pom� mi tylko wsta�, musimy si� st�d zbiera� jak najszybciej.

Pomaga�a mu jak mog�a, w ko�cu stan�� na nogi, opar� si� o �cian� i oddycha� przez chwil� g��boko, po czym skin�� g�ow�.

Vinga odszuka�a jego buty i w�o�y�a mu na nogi. Podnios�a worek z ziemi i zarzuci�a sobie na plecy, potem ruszyli w drog� powrotn�, Heike kulej�c, wsparty na ramieniu Vingi, a ona przepe�niona dum� z siebie. Wprost czu�a, �e ma nad g�ow� �wietlist� aureol�. By�a wa�na dla Heikego, wr�cz niezb�dna!

��Jestem okropna oferma � roze�mia� si� Heike skr�powany, kiedy znale�li si� ju� tak daleko, �e nikt z Grastensholm nie m�g�by ich zobaczy�.

Czu� si� za�enowany, to prawda, bo wydawa�o mu si�, �e w jej oczach jest teraz �a�osn� figur�, �e si� przed ni� o�mieszy�, spadaj�c w ten spos�b. Nie przypuszcza� nawet, jak bardzo uszcz�liwi� Ving� tym, �e sta� si� od niej zale�ny.

On jednak w dzieci�stwie nauczy� si�, �e powinno by�, odwrotnie � to kobieta jest istot� zale�n�, a m�czyzna jest tym silnym.

��Wcale nie jeste� oferma � zaprotestowa�a gor�co. � Ale jak si� czujesz? Tylko odpowiadaj konkretnie, nie chc� s�ucha� �adnych fa�szywych zapewnie� w rodzaju: �Dzi�kuj�, wszystko dobrze�. Skaleczy�e� si�?

��Szczerze m�wi�c to czuj�, jakbym mia� ca�y prawy bok poszarpany na strz�py. A poza tym d�onie i barki, nogi i uda po zewn�trznej stronie. Pali mnie to przez ca�y czas jak ogniem, a jeszcze tam, pod murem, przez moment ba�em si�, �e zemdlej�. Czy wyra�am si� do�� konkretnie?

��Mo�e by�. A stopy sobie nie zwichn��e�?

��Troch� mnie boli jedna kostka, ale chyba nie ma si� czym przejmowa�. Ale wiesz, co ja widzia�em na parterze w Grastensholm?

��Nie, co takiego?

��No, oczywi�cie, ty nie widzisz tak dobrze w ciemno�ciach jak ja � rzek� jakby od niechcenia, pr�buj�c odzyska� cho� troch� utraconego presti�u. � Wyobra� sobie, �e oni zacz�li na nowo urz�dza� pokoje! Pomy�l, przyszli�my po skarb naprawd� w ostatniej chwili!

Przystan�� i odwr�ci� si� do niej.

��Ale mamy skarb, Vingo! Wynie�li�my go w ca�o�ci! Czy to nie fantastyczne?

Z rado�ci, spontanicznie, obj�� j� wp�. Vinga zarzuci�a mu r�ce na szyj� i szepta�a z przej�ciem:

��Tak, och, taka jestem szcz�liwa!

Gwa�towne zachowanie Vingi sprawi�o, �e worek zsun�� si� jej na rami� i opar� o pokaleczony bok Heikego, kt�ry wyda� st�umiony okrzyk b�lu. Vinga natychmiast go pu�ci�a.

��O, Bo�e! Jak ty okropnie krwawisz! � zawo�a�a przera�ona. � Koszula jest ca�a przesi�kni�ta krwi�!

Daleko za nimi psy Snivela zacz�y w�ciekle ujada�. Najwyra�niej Dida zako�czy�a czuwanie. Teraz jednak psy mog�y szczeka�, ile chcia�y, intruzi byli ju� daleko, poza ich zasi�giem.

Heike stara� si� znale�� inn� drog� dla bosych st�p Vingi. Ale na skraju tego lasu osty ros�y wsz�dzie i bardzo g�sto.

Znowu musia� j� nie��.

��Ale teraz nie wezm� ci� na plecy � powiedzia� ponuro i nie swoje rany mia� na my�li. � Tym razem ponios� ci� na r�kach.

��A poradzisz? � zapyta�a.

Heike prychn�� tylko w odpowiedzi.

Podni�s� j�, a ona opar�a mu g�ow� na ramieniu. R�kami oplot�a mu szyj�. Heike stara� si� nie zwraca� uwagi na b�l r�k i bark�w ani na to, �e worek, kt�ry trzyma Vinga, co chwila bole�nie obija si� o jego krwawi�cy bok.

��Och, jak mi teraz dobrze! � szepta�a Vinga i przytula�a policzek do jego skroni. � Wiesz, Heike, kiedy sobie pomy�l�, jakby to by�o, gdyby� ty si� nie pojawi�, gdybym musia�a sama nadal mieszka� w lesie na wzg�rzach, to oblewa mnie zimny pot ze strachu.

On rozumia� to bardzo dobrze.

Z drugiej jednak strony Vinga wprawia�a go w zak�opotanie. By�, oczywi�cie, przyzwyczajony, �e ludzie, po pierwszym odruchu niech�ci, zaczynaj� go lubi�, ale przecie� nikt nigdy nie przyjmowa� go z tak� otwarto�ci� i tak bez �adnych warunk�w jak Vinga. Tak, ona sprawia�a po prostu wra�enie zakochanej w nim.

To niemo�liwe. Powinien, najszybciej jak tylko b�dzie w stanie, tak wszystko urz�dzi�, by mog�a si� spotyka� z normalnymi m�odymi m�czyznami, �eby mog�a zobaczy� r�nic�.

Poza tym Heike zaczyna� oszukiwa� sam siebie i przywi�zywa� si� do niej coraz bardziej, co samo w sobie nie by�o mo�e gro�ne, ale cios, jaki b�dzie musia� znie�� wtedy, gdy ona u�wiadomi sobie, �e istniej� bardziej urodziwi m�czy�ni, kt�rych mo�na kocha�, b�dzie du�o bole�niejszy.

Ona przecie� nie by�a jeszcze ca�kiem doros�a. C� to dziecko mog�o wiedzie� o zakochaniu, o mi�o�ci, ma�ej czy wielkiej?

Nie�atwo j� by�o nie��. Jej �liczne w�osy opada�y mu na twarz, �askota�y go w nos tak, �e chcia�o mu si� kicha�, jej szczup�e, ciep�e ramiona obejmowa�y jego szyj�, koniuszki palc�w b��dzi�y po brodzie tak rozkosznie delikatnie, ale w oczach mia�a weso�e b�yski, jakby chodzi�o o dziecinn� zabaw�.

Heike nie zdoby� si� na tyle dumy, by powstrzyma� si� od pytania:

��Czy ty uwa�asz, Vingo, �e jestem bardzo odpychaj�cy?

Dziewczyna przekrzywi�a g�ow� i przygl�da�a mu si� taksuj�co. Nasta� ju� brzask, zrobi�o si� na tyle jasno, �e mogli wyra�nie rozr�nia� rysy swoich twarzy.

��Je�li si� lubi demony� to jeste� pi�kny!

Nie odwa�y� si� zapyta�, czy ona lubi demony. Tch�rzy�, to oczywiste, ale nie chcia� s�ysze� odpowiedzi. Jakakolwiek by by�a!

Mniej delikatnie ni�by chcia�, postawi� j� z powrotem na ziemi.

��Mo�esz ju� i�� sama. Tu nie ma ost�w.

Vinga zapyta�a potulnie:

��Jeste� na mnie z�y? Chcia�am ci powiedzie� komplement!

Heike zacisn�� z�by. Tego w�a�nie si� ba�!

Swoim zwyczajem Vinga szybko zmieni�a nastr�j i temat.

��Czy� Grastensholm nie jest pi�kne? I jakie du�e!

��Tak � odpar�, a w jego g�osie zabrzmia�a t�sknota. � Jest pi�kne i wielkie.

Heike nie by� materialist�. Nigdy przedtem nie d��y� do zdobywania rzeczy. Ale teraz pragn�� tego dworu. Wiedzia� bowiem, �e Grastensholm jest jego i tylko jego, i �e musi je odzyska�!

Kiedy wr�cili do chaty Simena, kt�ra teraz wyda�a im si� straszliwie ciasna, Heike tak by� udr�czony b�lem i taki os�abiony od up�ywu krwi, �e bez protest�w pozwoli� Vindze przej�� dowodzenie.

��Czy ty my�lisz, �e ju� przedtem nie opatrywa�am ran? � zapyta�a z przechwa�k�. � Powiniene� by� mnie widzie� tego dnia, kiedy rozr�ba�am sobie kolano, to�

Heike zerwa� si� i usiad� na ��ku, na kt�rym Vinga dopiero co kaza�a mu si� po�o�y�.

��Co zrobi�a�?! Rozr�ba�a� kolano?

��Tak, i musia�am le�e� przez trzy tygodnie. Ale na szcz�cie to by�o lato, wi�c przyk�ada�am li�cie babki do rany, a koza musia�a wchodzi� do mnie na ��ko, �ebym j� mog�a wydoi�, nawet nie wygl�da�a na dw�r, a ja mia�am chyba najwi�ksz� gor�czk� na �wiecie.

Heike patrzy� na ni� oniemia�y.

��Ale ty wcale nie kulejesz � wykrztusi�.

��Nie. Rana by�a nie po�rodku kolana; ale ni�ej, sp�jrz tu, to zobaczysz blizn�, popatrz, jaka wielka!

��Nie! Przesta�! Wierz� ci! � zawo�a�, odwracaj�c g�ow�. Mowy nie ma, �eby znowu spojrza� na jej nagie uda! � Widywa�em ju� blizny, je�li o to ci chodzi � doda� przekornie.

My�la� jednak o tym samotnym dziecku, kt�re le�a�o w chacie komornika. Z ran�, kt�ra musia�a jej si� wydawa� �miertelna i kt�ra w istocie mog�a j� do �mierci doprowadzi�. Poczu� d�awienie w gardle, musia� kilkakrotnie prze�yka� �lin�.

��No, to zaraz si� przekonamy � powiedzia�a zaczepnie i podwin�a r�kawy sukni. � Uff, twoje ubranie ca�kiem zesztywnia�o od zakrzep�ej krwi. Ale popatrz, t� smo�� to�my si� bardzo nie wybrudzili. Znakomicie! Zdejmij teraz koszul�!

��Nie, to�

��R�b, co ci m�wi�! Ja umiem si� obchodzi� z ranami.

��Nale�ysz przecie� do Ludzi Lodu. Dobrze, wobec tego id� i ukryj gdzie� skarb, zamiast sta� tu i si� niecierpliwi�. Schowaj go na g�rze, pod belkami. Ja tymczasem zdejm� koszul�.

��Nie b�dziesz potrzebowa� pomocy?

��Nie, sk�d? Dlaczego mia�bym potrzebowa� pomocy? Czy nie nios�em ci� przez p� drogi?

��P� drogi, no wiesz! � prychn�a. Wzi�a jednak pos�usznie worek i odwr�ci�a si� do Heikego plecami. Wypu�ci�a te� koz� na pastwisko.

Heike postanowi�, �e sam zdejmie koszul�, �eby nie wiem co. Niech si� dzieje, co chce. Potem po�o�y koszul� na sobie tak, by Vinga widzia�a tylko ran�, nic wi�cej. Za nic na �wiecie nie chcia� dopu�ci�, aby zobaczy�a te jego zdeformowane barki albo w�ochate jak u zwierz�cia piersi. Nie ona. Nie Vinga!

Ale nie wzi�� pod uwag� jej woli. Kiedy wr�ci�a, le�a� przykryty pi�knie udrapowan� koszul� tak, �e tylko prawy bok by� ods�oni�ty. Sk�ra na boku by�a zdarta do �ywego cia�a i wci�� jeszcze z ran s�czy�a si� krew.

��No, to teraz zobaczymy � powiedzia�a jeszcze raz i powa�nie zmarszczy�a brwi. Z min� godn� profesora chirurgii studiowa�a rany, a po chwili, jakby mimochodem, odsun�a koszul� na bok. Heike poci�gn�� j� gwa�townie ku sobie, ale co si� mia�o sta�, to ju� si� sta�o.

Vinga zapomnia�a o ranach. Delikatnie odsun�a na bok alraun�.

Ufnie spogl�da�a na niego jasnym wzrokiem.

��Bo�e odpu��, naprawd� r�nisz si� od innych m�czyzn, kt�rych do tej pory widzia�am!

��A wielu ich widzia�a�? � zapyta� bezbarwnym g�osem.

��No, widzia�am przecie� tat�. I parobk�w podczas sianokos�w, kiedy by�o tak gor�co, �e zdejmowali koszule. I widzia�am te� pewnego ma�ego ch�opca, kt�ry latem biega� nago. Wi�c oczywi�cie wiem, jak m�czy�ni s� zbudowani! Ale ty jeste� du�o bardziej ow�osiony ni� tamci. No i masz te ramiona. Czy mog� ich dotkn��?

Heike cierpia�. Prawe rami� nie by�o tak podrapane jak ca�y bok, ale on nawet tego nie zauwa�y�. Vinga zabra�a si� najpierw za te l�ejsze rany.

��Jakie masz spiczaste ramiona � szepn�a zafascynowana, g�aszcz�c go delikatnie. � To niezwyk�e uczucie by� tak blisko jednego z dotkni�tych Ludzi Lodu. Dla mnie by�a to jedynie legenda. Mam na my�li te mordercze ramiona i wszystkie te sprawy.

��Uwa�am, �e mog�aby� by� troch� bardziej delikatna.

��Dlaczego? � zapyta�a dziecinnie. � Chyba si� nie wstydzisz, �e jeste� taki? Ja my�l�, �e jeste� fantastyczny, wiesz. I taki mnie przenika przyjemny dreszcz, kiedy ci� dotykam.

��Vinga! � powiedzia� surowo. � Moje rany trzeba opatrzy�.

��O, tak, ju�, ju�!

Heike wzdycha� i dr�a� na ca�ym ciele.

Ale Vinga by�a zr�czna. Rzeczywi�cie wiedzia�a, co robi, i mia�a znacznie wi�ksze poj�cie o sztuce leczenia, ni� m�g� si� spodziewa�. Za pomoc� szczeg�lnej mieszaniny naturalnych �rodk�w i bardziej zaawansowanej sztuki leczniczej opatrzy�a go delikatnie i troskliwie.

��W porz�dku? � powiedzia�a wreszcie. � G�ra gotowa, a teraz reszta.

��Z tym poradz� sobie sam! � Heike omal nie eksplodowa�.

��G�upstwa gadasz! Zdejmuj spodnie!

��Zostaw mnie! � sykn�� przez z�by.

��A zreszt� i tak ca�e s� podarte � o�wiadczy�a ch�odno i bez zastanowienia zerwa�a z niego spodnie. � Popatrz na swoje biodro, tu masz dopiero ran�, sp�jrz!

Potem zamilk�a. Heike bezskutecznie pr�bowa� odszuka� cho�by kawa�ek podartych spodni, �eby si� okry�, ale ona odrzuci�a je daleko.

��Oj! � j�kn�a nagle.

Poczu�a, �e si� czerwieni. Ale� by�a bezmy�lna! Usiad�a obok Heikego, plecami do tego czego� niezrozumiale wielkiego, i patrzy�a na niego ciep�o.

��Ja nie chcia�am, Heike, taka bywam czasami g�upia.

Ale nie powiniene� si� kr�powa�, ba ja uwa�am, �e jeste� bardzo �adny.

��Kochana Vingo, czy nie zechcia�aby� poda� mi tej resztki spodni, kt�re rzuci�a� na pod�og�?

Nie m�g� si� podnie��, kiedy ona siedzia�a na kraw�dzi ��ka.

Obj�a go ramieniem i bawi�a si� w�osami na jego piersi.

��Vinga, natychmiast przesta�!

��Ale ja naprawd� uwa�am, �e jeste� �adny, naj�adniejszy m�czyzna, jakiego widzia�am. Parobcy to byle co, oni nie mieli ani jednego w�osa na piersiach.

��B�d� tak dobra i nie dotykaj mnie.

��Dlaczego nie?

��Bo to mo�e mie� pewne skutki.

��Jakie skutki?

��O Bo�e, Vinga! � wrzasn��. � R�b, co m�wi�!

��Tak, oczywi�cie, masz racj�. Ju� opatruj� twoj� ran�.

Zanim zd��y� j� powstrzyma�, pochyli�a si� i poca�owa�a go w policzek. Heike j�kn��.

��Ja ciebie tak lubi�. Tak rozkosznie jest by� blisko ciebie� ale ju� si� bior� za ran�.

Znowu usiad�a na brzegu ��ka i pochyli�a si� nad jego rozszarpanym biodrem. Potem popatrzy�a na niego z otwartymi ustami i zapyta�a:

��Co to za jakie� skutki, o kt�rych m�wi�e�? O, Heike, ja si� tak dziwnie czuj�!

Po�o�y�a si� na ��ku i podkuli�a nogi. On w ko�cu m�g� si� pochyli� i podnie�� z pod�ogi co� do okrycia.

��Mo�e by� jednak wysz�a na dw�r? � sykn��. � Zostaw mi reszt�.

Vinga pos�a�a mu tylko przestraszone spojrzenie i wybieg�a z chaty.

Usiad�a na kamieniu przed wej�ciem do szopy, skuli�a si� i oddycha�a ci�ko, ze �wistem. Szuka�a wzrokiem, ale nie znajdowa�a niczego, co mog�oby przyci�gn�� jej uwag�. Niczego, czym mog�aby zast�pi� tamten widok, tamto, co poruszy�o w niej jakie� straszne, nieznane si�y. Ca�e cia�o zdawa�o si� p�on�� gor�c� t�sknot�, pragnieniem tak pot�nym, �e musia�a z ca�ej si�y napina� mi�nie, by mu si� przeciwstawi�. Czu�a palenie w piersiach, rozkoszne gor�co w dole brzucha, wargi nabrzmiewa�y i pulsowa�y.

M�j Bo�e, my�la�a. Co ja zrobi�am? Czy to o tym szeptali doro�li, kiedy jeszcze by�am dzieckiem? Czy ta s� te jakie� tajemnice, od kt�rych rumieni�y im si� policzki, a dziewcz�ta chichota�y?

Ogier. Widzia�a ogiera przy klaczy�

Heike zbudowany by� niemal tak samo jak tamto zwierz�! To by�o niewiarygodne, osza�amiaj�ce i tak niezno�nie rozkoszne, kiedy si� o tym my�la�o.

Znowu j�kn�a i skuli�a si� jeszcze bardziej w swoim s�odkim pragnieniu. Owszem, widzia�a kiedy� jednego z parobk�w, jak spu�ci� spodnie, kiedy my�la�, �e nikt go nie widzi. Ale tamten widok by� niczym, absolutnie niczym w por�wnaniu z tym, co zobaczy�a u Heikego. Vinga przyciska�a r�ce do ud. Wiedzia�a, �e �aden m�czyzna na ziemi nie b�dzie w stanie da� jej tego, czego pragn�a. �aden opr�cz Heikego!

To by�o, oczywi�cie, zwyczajne po��danie. Nie by�a a� tak g�upia, �eby sobie z tego nie zdawa� sprawy. Na pewno istnia�a te� gor�ca, p�omienna mi�o��, ale Vinga nie by�a pewna, czy w tym przypadku akurat o ni� chodzi. Zna�a Heikego przecie� zaledwie kilka dni. Czy jednak �y� na �wiecie kto�, kto m�g�by zaj�� jego miejsce? Zast�pi� go, tak�e jako przyjaciela?

Powoli dociera�a do jej �wiadomo�ci prawda, �e dziewczyna z pustkowi jest na najlepszej drodze, aby sta� si� doros�� kobiet� w �wiecie ludzi.

Wzburzone cia�o uspokaja�o si� wolno, bardzo wolno. Wci�� jednak siedzia�a na kamiennych schodkach, jeszcze nie mog�a si� odwa�y�, �eby wej�� do �rodka. Nigdy wi�cej nie chcia�a tego widzie�!

W ko�cu w drzwiach chaty stan�� Heike. Vinga spu�ci�a wzrok.

Zauwa�y�a, �e Heike idzie do niej przez zaro�ni�te traw� podw�rko, �e siada obok niej. Zdrowym ramieniem obejmuje jej plecy.

��Czy nie s�dzisz, �e powinni�my o tym zapomnie�, Vingo?

Szczera jak zawsze, pokr�ci�a przecz�co g�ow�, wci�� patrz�c w ziemi�.

Heike milcza� przez chwil�, po czym rzek� cicho:

��Na ciebie te� to podzia�a�o, prawda?

��Tak � szepn�a.

��Bardzo mnie to cieszy � powiedzia� Heike. � By�oby straszne, gdybym tylko ja sam� Ale chc�, �eby� wiedzia�a, �e nie masz si� czego obawia�. Nigdy nawet ci� nie dotkn�, mo�esz mi wierzy�. Spotkasz wielu m�odych m�czyzn, kiedy ju� odzyskamy to, co jest nasze. Znajd� ci ch�opca, kt�ry b�dzie ciebie wart. Ale ty zadecydujesz sama. O, spotkasz na pewno wielu m�odych ch�opc�w, godnych twojej mi�o�ci!

Ale ja chc� ciebie, �ali�a si� Vinga w duchu. Przytuli�a si� do niego i za�ka�a g�o�no.

Heike b��dnie zrozumia� jej p�acz.

��Rozumiem, �e si� boisz. Ale ja naprawd� nie chc� sprawia� ci b�lu, dziecko drogie, chc� dla ciebie wy��cznie dobra! Ja ci� tak bardzo lubi�. Z ca�� twoj� momentami katastrofaln� spontaniczno�ci�, z twoim niezno�nym zarozumialstwem i twoj� sk�onno�ci� do k��tni. Masz tyle wspania�ych cech, Vingo! Naprawd�, trudno mi wypowiedzie�, jak ci� lubi�, pragn� dla ciebie wy��cznie dobra!

Wtedy ona zacz�a p�aka� jeszcze bardziej.

��Co� przepad�o, Heike, prawda? Co� si� sko�czy�o?

��Tak. Ta szczero�� mi�dzy nami. Od tej chwili musimy by� wobec siebie bardziej ostro�ni. A to b�dzie nas kr�powa�o.

Poczochra� jej w�osy, jakby chcia� jej doda� odwagi.

��Ale przecie� nie zawsze b�dziemy mieszka� razem w takiej ma�ej, n�dznej chatynce. Wszystko si� u�o�y, zobaczysz.

Twarz Vingi wykrzywi�a si� w nowym ataku przejmuj�cego p�aczu.

Dzie� przeznaczyli na prace domowe, �eby uczyni� zno�niejszym �ycie w komorniczej chacie Simena. Heike przygotowa� sobie pos�anie w szopie, a Vinga powiedzia�a, �e skoro on zdecydowanie woli towarzystwo myszy ni� jej, to prosz� bardzo! Potem usadowili si� na trawie, roz�o�yli pomi�dzy sob� skarb Ludzi Lodu i przejrzeli wszystko starannie.

To w�a�nie wtedy Heike po raz pierwszy odczu� trudne do ukojenia pragnienie posiadania skarbu, to pragnienie, kt�re trawi�o wszystkich obci��onych przekle�stwem. On widocznie r�ni� si� od pozosta�ych, poniewa� nigdy przedtem tego uczucia nie doznawa�. Wiedzia�, oczywi�cie, �e skarb istnieje i �e nale�y do niego. Chcia� go, rzecz jasna, mie�, ale my�la� o tym ze spokojem.

Teraz dopiero u�wiadamia� sobie, jak bardzo skarb jest niebezpieczny dla tych, kt�rzy go po��daj�, a tak�e dla tych, kt�rzy obci��onym utrudniaj� jego zdobycie. Heike czu� niemal mrowienie w palcach, pragn�� po prostu zgarn�� to wszystko, przycisn�� do piersi i krzycze�, �e skarb jest jego, jego!

Tak oto znowu dawa�o o sobie zna� dziedzictwo z�a. A Heike nie chcia�, za nic na �wiecie nie chcia� dopu�ci�, �eby zdoby�o nad nim w�adz�. Od tak dawna przecie� walczy�, aby by� ludzk� istot�, kt�r� sta� na troskliwo�� i mi�osierdzie.

Heike nie wiedzia� o tym, �e tysi�ce normalnych ludzi ma znacznie gorsze charaktery ni� on. Uwa�a�, �e jest najmarniejszym stworzeniem na ziemi, �e nigdy nie uwolni si� od swego brzemienia, cho�by nie wiem jak zmaga� si� z losem.

Entuzjastyczny zachwyt, jaki okazywa�a mu Vinga, by� dla niego niczym nap�j z wina, mleka i miodu, cho� sam w�tpi�, czy taka mieszanina mog�aby jako� nadzwyczajnie smakowa�.

W ko�cu Heike musia� si� roze�mia� sam z siebie. Vinga dopytywa�a si�, co go tak �mieszy, wi�c jej wyja�ni�. Za�miewali si� teraz oboje i powoli napi�cie mi�dzy nimi zel�a�o i ulotni�o si� pod wp�ywem tego cudownego daru, jakim jest humor.

��No, a teraz pochowamy te graty � powiedzia� z udan� nonszalancj�, by nie pokaza�, jak wiele skarb dla niego znaczy.

Znale�li odpowiedni� kryj�wk� pod belkami dachu, schowali tam skarb i znowu wyszli na dw�r powygrzewa� si� w s�o�cu.

��O, zobacz, idzie Eirik! � zwo�a� Heike uradowany. � Na pewno przynosi mi wiadomo��, czy znalaz� jakiego� dobrego prawnika, kt�ry m�g�by nam pom�c w rozprawie ze Snivelem. Prosi�em go o to.

Wita� zbli�aj�cego si� uprzejmie.

��Dzie� dobry, Eirik, chod� i przywitaj si� z moj��

Heike odwr�ci� si� w stron� Vingi, ale na podw�rku nie by�o nikogo!

��Co, u licha�?

��Z kim mam si� wita�? Z dziewczyn�? A gdzie j� podzia�e�?

��Vinga, wyjd� natychmiast! Eirik jest taki mi�y!

��Nie zmuszaj jej, Heike. Daj jej tyle czasu, ile potrzebuje! No, wi�c wypyta�em si� ostro�nie. Wiesz, Tark mia��

��Vemund Tark?

��Tak. On mia� prawnika, takiego cz�owieka nazywaj� adwokatem, kt�ry mu pomaga�. Nazywa si� Sarensen i mieszka w Christianii.

Heike wzi�� adres i podzi�kowa� serdecznie za pomoc.

Usiedli obaj z Eirikiem na progu szopy.

��Nikt jeszcze si� o nas nie dowiedzia�?

��Absolutnie nikt, to ci gwarantuj�.

��W porz�dku! A my z Ving� wybrali�my si� dzisiejszej nocy na wypraw�.

��Musia�a to by� niebezpieczna wyprawa. Jeste� pobanda�owany wzd�u� i wszerz.

Heike opowiedzia� o ich �w�amaniu� do dworu w Grastensholm.

Eirik zachichota�.

��Snivel powinien si� o tym dowiedzie�. Gdyby tylko by� w domu.

��Co? Snivela nie ma?

��Nie. Dom jest pusty. Tylko parobcy s� w obej�ciu.

Heike otworzy� usta, a po chwili wybuchn�� �miechem. A oni si� tak skradali!

Kiedy jednak Eirik odszed�, Heike spowa�nia�.

��Vinga � powiedzia� surowo. � Wy�a� natychmiast, gdziekolwiek jeste�!

Bardzo, bardzo skruszona Vinga wype�z�a spod jego st�p. Przez ca�y czas le�a�a ukryta pod pod�og� szopy. Szopa by�a postawiona na palach, a pod�og� podtrzymywa�y grube belki, u�o�one na krzy�. Pomi�dzy nimi znajdowa�a si� pusta przestrze�.

Heike chwyci� Ving� za rami�.

��By�o mi okropnie g�upio i nieprzyjemnie � powiedzia� z ponur� min�. � �eby si� tak zachowa� wobec Eirika, kt�ry zawsze chcia� dla nas tylko dobrze!

��Nic na to nie poradz�. Strach tkwi we mnie jak drzazga.

��Musisz si� przecie� do tego przyzwyczai�!

��Wiem � b�kn�a pe�na poczucia winy, ale po chwili k�ciki ust zacz�y jej drga�.

��Pomy�l, �e Grastensholm by�o puste!

I oboje wybuchn�li gromkim �miechem.

Kiedy zmrok zapad� nad parafi�, Heike poprosi� Ving�, by posz�a z nim na cmentarz. Chcia� zobaczy� rodzinne groby.

Zgodzi�a si� ch�tnie, poprosi�a tylko, by chwilk� zaczeka�, a sama pobieg�a nazbiera� kwiat�w. Znale�li te� naczynie, w kt�rym mo�na by je ustawi�, i poszli. Po drodze Vinga powtarza�a wiele razy, jak bardzo lubi chodzi� na cmentarz.

��Mama m�wi�a, �e wszyscy z Ludzi Lodu lubili chodzi� pomi�dzy grobami. Wtedy czuje si�, jak blisko nas s� nasi zmarli. Prawie mo�na z nimi rozmawia�.

��Rozumiem � powiedzia� Heike i u�miechn�� si� do ma�ej, delikatnej istoty obok siebie. � Vinga, jutro musimy odwiedzi� tego adwokata. Pami�tasz go mo�e?

Zastanawia�a si� przez chwil�.

��Serensena? My�l�, �e tak. Ale to nie by� szczeg�lnie zabawny cz�owiek.

��Nie musi by� zabawny, wystarczy, �eby by� zr�cznym adwokatem. Ale sama chyba rozumiesz, �e ja nie mog� do niego i��. Ludzie potrzebuj� sporo czasu, �eby mnie zaakceptowa�. Wi�c to ty musisz i��.

Vinga cofn�a si� gwa�townie.

��Ja? Nie, mowy nie ma! Ja nie mog�!

��Ale on ci� zna, zna twoj� sytuacj�, by� przecie� pe�nomocnikiem twojego ojca.

��O, Heike, nie pro� mnie o to! Nie tak szybko! Oni mnie po prostu z�api� i umieszcz� w tym domu.

��C� za g�upstwa! Teraz ja jestem twoim opiekunem, nie rozumiesz tego? Jako tw�j starszy krewny jestem za ciebie odpowiedzialny. I niech B�g ma w opiece tego, kto spowoduje, �e w�os ci spadnie z g�owy!

Przytuli�a si� do niego jak �asz�cy si� kot.

��O, Heike, jaki ty jeste� silny!

��Nie, no nie r�b g�upstw! Porozmawiamy o tym jutro.

��W ka�dym razie to mi�o z twojej strony, �e zabra�e� mnie na cmentarz. Tyle razy t�skni�am, �eby tam p�j�� � westchn�a.

��Mi�o? Po prostu nie umiem czyta�.

��Co? Nie umiesz czyta�? Ale przecie� jeste� na to za stary!

��Nigdy nie mia�em mo�liwo�ci si� nauczy�. Pami�taj, �e dorasta�em w ub�stwie, co prawda w�r�d dobrych, serdecznych ludzi, ale oni te� nie byli uczeni.

Znowu przytuli�a si� do niego.

��Wi�c ja ci jestem potrzebna?

��Jeste�. Dzi�kuj� za pomoc!

��O, Heike, to fantastyczne! Poka�� ci wszystkie kamienie nagrobne, wiem dok�adnie, gdzie kto le�y, i czytam bardzo dobrze.

��Nie przesadzaj z ch�ci� pomocy � roze�mia� si�. Ale by� w tak znakomitym humorze, �e u�cisn�� jej rami�. � Opowiesz mi wszystko kr�tko, �adnych szale�stw!

Kilka s�onek przelecia�o obok nich jak nocne ob�oki ze swoim charakterystycznym �wiszcz�cym poszumem. A daleko na polach odezwa�y si� derkacze. Ptaki nocy.

��W�a�ciwie powinnam by� okropnie zm�czona � powiedzia�a Vinga. � Byli�my przecie� na nogach ca�� poprzedni� noc. Ale jestem tak o�ywiona, jakbym w og�le nie potrzebowa�a snu. Heike, mnie si� zdaje, �e ty nawet poj�cia nie masz, co to znaczy tak i�� razem z przyjacielem, schodzi� do wsi!

��Przed chwil� ju� m�wi�a� co� bardzo podobnego � u�miechn�� si�. � Ale powtarzaj to jeszcze wiele, wiele razy.

��Tak, bo ty te� by�e� samotny?

��Strasznie!

Uj�a go za r�k�.

��Wi�c jeste�my sobie nawzajem potrzebni, prawda?

��Jeste�my � przyzna�. Lecz czu�, �e d�awi go w gardle. Wiedzia� bowiem, jak to �atwo zaanga�owa� si� za bardzo w znajomo�� z kim� takim jak Vinga. A jemu nie wolno tego robi�. Nie zni�s�by wi�cej b�lu i rozpaczy, tyle z�a go ju� w �yciu spotka�o. I bardzo dobrze wiedzia�, �e gdy tylko Vinga pozna innych m�odych ludzi, zapomni o nim natychmiast. By�a jak trzepocz�cy skrzyde�kami motyl.

Po co jednak wybiega� my�lami tak daleko w przysz�o��? W tej chwili pragn�� jedynie prze�ywa� t� czarown� noc. W domu, w rodzinnej parafii, o kt�rej marzy� przez ca�e �ycie!

Cmentarna furtka skrzypn�a g�o�no i �a�o�nie w zawiasach.

Ciii! � szepn�� w jej stron� roze�miany Heike. � Pami�taj, �e ludzie �pi�! �Kto si� w��czy po cmentarzu w �rodku nocy? pomy�l� sobie. Trzeba tam p�j�� i zobaczy�.

Vinga prychn�a.

��Po pierwsze, to nie jest �rodek nocy. Po drugie, to ludzie tutaj pracuj� tak ci�ko w dzie�, �e nie mog� pozwoli� sobie na taki luksus jak my, �eby nie spa� wieczorami. A po trzecie, to oni s� zbyt przes�dni, �eby odwa�yli si� tu przyj��.

��A tych, kt�rzy si� prac� nie przem�czaj�, czyli Snivela i jego rodziny, tutaj nie ma.

��O, nie wiemy nic o bratanku, tym draniu z Elistrand � stwierdzi�a Vinga.

Dla niej ten cz�owiek by� draniem, chocia� go zupe�nie nie zna�a. Bo to on �ukrad�� jej ukochany dom.

��On to na pewno nie mia�by ochoty tu przychodzi�. A nikogo innego te� do tego nie zmusi.

Czuli si� bardzo dzielni.

��A my nie boimy si� zmar�ych � o�wiadczy� Heike.

��Nnie, oczywi�cie, �e nnie � potwierdzi�a Vinga przesadnie pewna siebie, ale g�os dr�a� jej wyra�nie.

Heike my�la� o innym cmentarzu. W Stregesti. Tam zosta� zamkni�ty w trupiarni.

On, ze swoj� klaustrofobi�!

Opowiedzia� Vindze o tym. Opowiedzia� jej histori� o tych obrzydliwych kruczych skrzyd�ach czy raczej paskudnych w�osach. A ona dobrze rozumia�a strach cz�owieka, kt�rego zamkni�to w takim miejscu. Uczucie, kt�re wywo�ywa�o wszystkie l�ki dzieci�stwa.

Vinga by�a wspania�� dziewczyn�!

Teraz prowadzi�a go przez bram� i dalej, do najstarszej cz�ci cmentarza.

��Tutaj � powiedzia�a st�umionym, pe�nym czci g�osem. � Tutaj jest najwa�niejszy nagrobek!

Nagrobek by� spory, ale nieszczeg�lnie okaza�y.

��Przeczytaj mi napis � poprosi� Heike.

Vinga sylabizowa�a powoli w mroku. Z latami napis stawa� si� coraz mniej widoczny.

��Musimy p�niej oczy�ci� nagrobki � mrukn�a. � Trzeba usun�� z nich ten mech.

Po chwili zacz�a g�o�no czyta�:

���TENGEL DOBRY Z RODU LUDZI LODU. Urodzony w roku 1548. Zmar� w 1621. Ma��onka SILJE ARNGRIMSDATTER. Urodzona w roku 1564. Zmar�a w 1621. Mi�o�� by�a wasz� szlachetn� cnot��.

Heike sta� przez chwil� w milczeniu, ch�on�� uroczyst� atmosfer� tej chwili. Spotyka� przecie� Tengela Dobrego, a teraz sta� przy jego grobie.

��Ni�ej jest co� jeszcze � powiedzia� p�g�osem.

���SOL ANGELIKA Z RODU LUDZI LODU. Urodzona w roku 1579. Zmar�a w 1602. Na wieczn� pami�tk�.

��Na pami�tk�?

��Ona nie jest tutaj pochowana. W�adze zabra�y jej cia�o po �mierci. Ty� j� spotka�e�, prawda?

Heike odpowiedzia� na jej sp�oszone spojrzenie lekkim u�miechem.

��Oczywi�cie. Wiele razy. To by�a najpi�kniejsza kobieta, jak� widzia�em.

Vinga skin�a g�ow� bez �adnych podejrze�, bez zazdro�ci. Wybra�a z bukietu du�y kwiat i po�o�y�a go przy grobowym kamieniu.

��Gdybym mia� teraz co� na g�owie, to bym to zdj�� na znak szacunku dla tych trojga. Bo nie mo�emy zapomina� o Silje!

��Nie, ja my�l�, �e Silje by�a co najmniej tak samo wa�na dla rodu jak tamci dwoje, chocia� nie pochodzi�a z Ludzi Lodu.

��By�a bardzo wa�na. Dla Tengela, a przez to dla nas wszystkich.

��By�a w�a�ciwie matk� rodu, w ka�dym razie dla tej linii Ludzi Lodu, kt�r� znamy.

Heike potwierdzi� skinieniem g�owy. On pozna� wielu innych, z najdawniejszych czas�w. Did� i W�drowca w Mroku, a tak�e innych, mniej wyrazistych.

Tu jednak znajdowa�y si� nazwiska najwa�niejszych. Jeszcze przez chwil� sta� nieruchomo przed grobem i nawet z Ving� nie chcia� si� podzieli� swoimi my�lami.

Kiedy na koniec odetchn�� g��boko, Vinga powiedzia�a pospiesznie:

��Jest jeszcze druga grupa grob�w, kt�rych st�d nie wida�. To groby wielkiego rodu Meiden�w. Le�y tam Charlotta Meiden. Dag i Liv. Tarald, Sunniva i Irja, a tak�e Mattias i Hilda. Jak widzisz, znam ich wszystkich.

Jako dziecko przychodzi�am tutaj cz�sto. Meidenowie maj� w�asny grobowiec przy ko�ciele. To by� znakomity r�d, trzeba ci wiedzie�. Do nich nale�a�o Grastensholm i to oni wyci�gn�li Ludzi Lodu z n�dzy i wp�yn�li na zmian� opinii o nich. Irmelin by�a ostatni� potomkini� tego szlacheckiego rodu.

��No tak. A poza tym Paladinowie. To by� chyba jeszcze znakomitszy r�d?

��Oczywi�cie! Paladinowie po��czyli si� z Meidenami przez ma��e�stwo i w nast�pnych pokoleniach potomkowie tego rodu maj� te� w �y�ach krew Ludzi Lodu. Albo odwrotnie: potomkowie Ludzi Lodu maj� w �y�ach krew ksi���c�. Pierwszymi, jak wiesz, byli Alexander Paladin i Cecylia Meiden. Wi�kszo�� Paladin�w spoczywa jednak na cmentarzach w Danii. Tutaj zostali pochowani tylko� Ale poczekaj, zaraz tam p�jdziemy!

Pospieszy�a do kolejnego, bardziej okaza�ego nagrobka.

��Tutaj, ten wielki kamie� Pod nim spoczywa Tristan i jego Marina. A tutaj masz Ulvhedina i Elis�.

��Zaczekaj! Ulvhedina to ja spotka�em! Czy mog�aby� po�o�y� tutaj jeden kwiat?

��Bardzo ch�tnie!

Vinga z szacunkiem wybra�a pi�kny kwiat z majowego bukietu i u�o�y�a go przy nagrobku.

Potem poszli dalej.

��Tutaj le�y Jon Paladin i Branja. A tutaj moi dziadkowie ze strony mamy. Ulf i Tora Paladinowie.

Vinga zatrzyma�a si� przy kolejnym grobie. Tym razem g�os odm�wi� jej pos�usze�stwa, wi�c tylko postawi�a u st�p nagrobka naczynie na kwiaty. Heike wzi�� je i poszed� do studni przy cmentarnym murze, �eby nabra� wody. Vinga d�ugo i starannie uk�ada�a bukiet, a� w ko�cu uspokoi�a si� na tyle, �e mog�a wsta�.

Heike nie musia� pyta�, co jest napisane na nagrobku. Tutaj spoczywa� Vemund Tark i jego ma��onka, Elisabet Paladin z Ludzi Lodu.

Zapomnia�, �e Vinga Tark z Ludzi Lodu pochodzi�a, ze strony matki, z ksi���cego rodu. Zastanawia� si�, czy ona sama kiedykolwiek o tym my�li. W ka�dym razie przy nim nigdy o tym nawet nie wspomnia�a.

Vinga odchrz�kn�a, a kiedy si� odezwa�a, jej g�os brzmia� �a�o�nie.

��A teraz, Heike, teraz p�jdziemy tam, gdzie le�� Lindowie z Ludzi Lodu!

M�j r�d, my�la�, pod��aj�c za ni� w stron� licznej grupy nagrobk�w ustawionych za grobami Tengela i Silje.

Vinga czyta�a: �ARE Z LUDZI LODU, urodzony w roku 1586, zmar� w 1660. Ma��onka META, urodzona w roku 1587, zmar�a w 1635�.

Jak to strasznie dawno, pomy�la� Heike, niemal przera�ony.

Vinga m�wi�a dalej:

��Na ich grobie wyryte jest jeszcze jedno nazwisko:

TROND Z LUDZI LODU, 1608 � 1625�. On umar� m�odo.

��Tak, wiem. To ten, kt�ry zgin�� w czasie wojny trzydziestoletniej. Spotka�em go kiedy�.

Vinga powstrzyma�a u�miech. Brzmia�o to niczym szale�stwo, �e m�g� spotyka� si� z lud�mi, kt�rzy nie �yli ju� od stuleci. Dla Heikego jednak by�a to rzecz najzupe�niej naturalna.

��Ty wiesz, oczywi�cie, �e on te� by� dotkni�ty dziedzictwem z�a, w�a�ciwie wi�c nie powinien nale�e� do tych, kt�rzy pomagaj� swojemu �yj�cemu potomstwu. By� to jednak wspania�y ch�opak, a z�o nie zd��y�o si� rozwin�� w jego duszy. Ujawni�o si� tylko w jednej strasznej chwili, kiedy rzuci� si� na swego brata. I wtedy dope�ni� si� jego los.

��Tak � potwierdzi�a Vinga. � I tu w�a�nie masz gr�b tego brata.

Pokaza�a nagrobek z jednym jedynym nazwiskiem: �TARJEI LIND Z LUDZI LODU. Niezast�piony�.

Po raz pierwszy pojawia�o si� nazwisko Lind.

Heike poczu� uk�ucie w sercu, M�j przodek, pomy�la�. Tarjei by� jego� Zaraz, jak to b�dzie? Praprapraprapradziadkiem? Heike by� teraz g�ow� rodu Ludzi Lodu! Dotychczas o tym nie pomy�la�!

Vinga nie zwr�ci�a uwagi na jego roztargnienie przy grobie Tarjeja. Posz�a do kolejnego nagrobka.

��Tu le�� Brand i Matylda.

Heike zbli�y� si� do niej z wolna, przygl�daj�c si� nast�pnym grabom.

���ANDREAS LIND Z LUDZI LODU. Ma��onka ELI�. Dalej �NIKLAS LIND Z LUDZI LODU urodzi� si� w 1655, zmar� w 1713. Ma��onka�� Tak, a tutaj mamy Irmelin. Irmelin Meiden. Oni zmarli w tym samym roku. Uwa�am, �e to bardzo praktyczne. Ja te� bym tak chcia�a, je�eli wyjd� za m��. W takiej sytuacji nikt nie zostaje sam na �wiecie.

Nie�atwo by�o nad��a� za jej refleksjami.

Odczytywa�a napis na kolejnym nagrobku:

���ALV LIND Z LUDZI LODU. Ma��onka BERIT�. A tutaj� Sp�jrz tutaj, Heike: � INGRID LIND Z LUD2I LODU!�

��O! � zawo�a� Heike. � A ja nie mam ani jednego kwiatka!

��Przyniesiemy kiedy indziej. Sp�jrz na ostatnie nagrobki. Tutaj jest napis: �KALEB ELISTRAND 1618 � 1695�. Wiesz, on nie mia� w�asnego nazwiska, wobec tego przyj�� nazwisko Elistrand. �Ma��onka GABRIELLA PALADIN. 1628 � 1712�.

��Rodzice Villemo � szepn�� Heike. � No tak, a dwie linie rodu wyemigrowa�y z Norwegii i, oczywi�cie, ich grob�w tutaj nie ma. Lena Paladin, kt�ra osiedli�a si� w Skanii. I Mikael Lind z Ludzi Lodu, kt�ry zamieszka� w okolicach Sztokholmu. Wiesz, kiedy tak my�l�, jak bardzo rozga��ziony by� nasz r�d, to a� trudno uwierzy�, �e teraz zosta�o nas tak niewiele! Arv Grip z Ludzi Lodu i jego c�rka w Smalandii. Ingela i jej syn Ola w Sodermanlandii: A tutaj ty i ja. Wszystkiego sze�� os�b!

��Tak, ale jest jeszcze ten zaginiony syn Arva, Christer.

��Niestety, o nim to chyba powinni�my zapomnie�. Nigdy�my go nie spotkali. Ebba nic nie wiedzia�a o tym bogatym cz�owieku, kt�ry go zabra�. Mo�emy jedynie mie� nadziej�, �e jest mu dobrze.

��Tak, skoro tamten cz�owiek by� bogaty, to Christer przynajmniej nie cierpi niedostatku. Ale zamo�no�� to nie wszystko.

��O, nie. Masz racj�. To banalna prawda, ale prawda.

��No tak, to chyba obejrzeli�my wszystko. Czy jest jeszcze co�, co chcia�by� zobaczy�?

��Nie. Dzisiaj ju� nic. Dzi�kuj� ci za pomoc! Teraz wiem, gdzie si� kt�re groby znajduj�, wi�c p�niej tutaj wr�c�. Sam. Tyle bym chcia�� Och, Vinga, nie powinno ci by� przykro z tego powodu!

Vinga odwr�ci�a si� od niego.

��Id� sobie, ty! Z tymi swoimi talentami! A ja jestem zupe�nie zwyczajna!

��Wcale nie jeste� taka zwyczajna � powiedzia� �agodnie i pog�aska� j� po policzku. � Jeste� najwspanialszym stworzeniem, jakie kiedykolwiek spotka�em!

��Zdawa�o mi si�, �e o tej Gunilli ze Smalandii wyra�asz si� podejrzanie ciep�o.

��Gunilla tak�e jest przemi�� dziewczyn�, chocia� nie ma twego rozbrajaj�cego poczucia humoru. Poza tym nie �ywi� dla niej �adnych uczu� opr�cz po prostu rodzinnych.

M�g� tak powiedzie� z ca�ym spokojem, bowiem po wypiciu gorzkiego wywaru z zi�, kt�re wskaza�a mu Sol, blisko�� Gunilli nie robi�a na nim �adnego wra�enia. Zreszt� i tak jej blisko�� nigdy nie wywo�ywa�o w nim takiego wzburzenia, jak obecno�� niewiarygodnie zmys�owej Vingi.

Wyrazi� si� jednak niezr�cznie.

��Uwa�asz zatem, �e ja jestem nie tylko krewn�?

��Vinga� Wcale tego nie powiedzia�em! O Bo�e, wyjd�my przynajmniej z tego cmentarza!

W drodze do domu Heike szed� szybko, ze z�o�ci�, nie zwa�aj�c, czy Vinga nad��a za nim, czy nie. By� w�ciek�y na siebie dlatego, �e nigdy nie potrafi� starannie dobiera� s��w, a tak�e z powodu tych wszystkich my�li, kt�re k��bi�y si� w jego nieszcz�snej, udr�czonej g�owie.

Gdyby m�g� widzie� min� kuzynki, by�by jeszcze bardziej rozgoryczony. Vinga bieg�a za nim lekkim krokiem, a wygl�da�a jak dziecko, kt�remu obiecano pi�kny prezent. Sz�a pod�piewuj�c cichutko pod nosem.

Vinga mia�a okropn� noc!

Po pierwsze, �miertelnie si� ba�a zosta� sama w domu Simena. Bo je�eli w nim naprawd� straszy?

Vinga nale�a�a do tych irracjonalnie my�l�cych ludzi, kt�rzy nie boj� si� z�odziei ani morderc�w � o ile oczywi�cie nie gro�� oni domem madame Fleden � ale kt�rzy gotowi s� umrze� ze strachu, kiedy zobacz� jaki� poruszaj�cy si� cie� lub us�ysz� w ciemno�ciach czyje� tajemnicze westchnienie. I nigdy si� tego nie wyzby�a. Tej nocy Vinga znowu czu�a si� tak, jak w pierwszych latach sp�dzonych w chacie komorniczej, w czasach gdy ca�e noce le�a�a przytulaj�c do siebie koz�, wpatrzona w drzwi, w kt�rych, jak jej si� zdawa�o, w ka�dej chwili mogli si� pojawi� najbardziej upiorni go�cie.

Teraz by�o jeszcze gorzej. Teraz towarzystwo kozy nie wystarcza�o, teraz Vinga pragn�a obrony ze strony silnego m�czyzny. Nie zliczy�aby, ile razy gotowa by�a biec do szopy, w kt�rej spa� Heike. Za ka�dym razem jednak rezygnowa�a na my�l, jak bardzo go to zdenerwuje.

Kiedy nareszcie zasn�a, te� nie zazna�a spokoju. Dla odmiany dr�czy�y j� sny. �ni�o jej si�, �e biegnie po cmentarzu, a goni j� jaki� okropny duch, jaki� odpychaj�cy stary dziad, prawdopodobnie �w Simen, kt�ry ze z�o�liwym chichotem zaczaja� si� na ni� pomi�dzy nagrobnymi kamieniami.

Koszmarny sen by� niewiarygodnie d�ugi, zdawa�o jej si�, �e ju� nigdy si� stamt�d nie wydostanie, ale nagle wszystko si� odmieni�o. Znalaz�a si� teraz na ogromnej r�wninie, widzia�a jedynie niebo i ziemi�, nic, ani jedno wzniesienie nie przecina�o horyzontu. Ona jednak bieg�a i bieg�a, uciekaj�c od czego�, a jednocze�nie nie rusza�a si� z miejsca. Nieoczekiwanie pojawi� si� za ni� olbrzymi ogier, by� daleko, lecz nieustannie si� przybli�a�. By� czarny jak w�giel i Vinga bardzo dobrze wiedzia�a, czego on chce. By�a �miertelnie przera�ona, a jednocze�nie pragn�a, �eby j� jednak dogoni� i �eby ona musia�a si� podda� swemu losowi.

Nie potrzebowa�a si� odwraca�, by widzie�, �e goni�cy ma okropne oczy. Tak samo wyczekuj�ce i �wiadome celu, jak oczy tamtego starca z poprzedniego snu. Od czasu do czasu byli zreszt� jednym i tym samym, jakby jedna istota w dw�ch postaciach, i wtedy ogarnia�o j� przera�enie, ale potem znowu ogier by� tylko zwierz�ciem, po czym nast�powa�a kolejna zmiana, to ju� nie ko� j� goni�, lecz silny i przyjazny m�czyzna, Vinga wychodzi�a mu naprzeciw, on obejmowa� j� czule i uspokaja�, �eby si� ju� nie ba�a, ona za� czu�a, �e m�g�by teraz zrobi� w�a�ciwie wszystko, bo to przecie� tylko sen�

A poniewa� takie w�a�nie uczucie pojawia si� na zako�czenie snu, to i Vinga budzi�a si� w tym miejscu. Okropnie rozczarowana!

Ale w takim stanie ducha nie odwa�y�a si� p�j�� do szopy!

Tymczasem na dworze ca�kiem si� rozwidni�o, wi�c Vinga, z w�a�ciw� sobie przekor�, mia�a ochot� zatrzyma� noc i jeszcze troch� pospa�. Zasn�a wi�c i spa�a, tym razem mocno i bez sn�w.

Obudzi�a j� cisza. Doznawa�a przygn�biaj�cego uczucia, �e jest sama.

I tak by�o w istocie. Nawet koza znikn�a.

No tak, pomy�la�a Vinga. Heike wsta� wcze�niej i wypu�ci� zwierz� na dw�r. Wszed� tutaj i widzia� mnie �pi�c�. Okropne!

Cz�owiek rzadko bywa pi�kny w czasie snu. Kto to powiedzia�, �e kandydata do ma��e�stwa trzeba najpierw zobaczy�, kiedy je i kiedy �pi? �eby stwierdzi�, czy zdo�amy z nim w przysz�o�ci wytrzyma�. Jak inaczej mo�na by si� o tym przekona�, nie przekraczaj�c granicy tego, co przystoi?

Ale ostatecznie m�wi si� te�, �e mi�o�� wszystko czyni pi�knym?

��Zastanawiam si�, czy to prawda � powiedzia�a Vinga g�o�no, ubieraj�c si� najpi�kniej jak umia�a i czesz�c w�osy niezwykle prymitywnym narz�dziem, kt�re sama zrobi�a z kawa�ka drewna. �Z�by� w tych jej grzebieniach nieustannie si� wy�amywa�y i cz�sto, denerwuj�co cz�sto, musia�a sobie robi� nowe.

Kiedy uzna�a, �e prezentuje si� nie�le, wysz�a, a raczej wkroczy�a na podw�rze, chc�c zrobi� mo�liwie najefektowniejsze entree.

Koaza jednak nie okaza�a zachwytu.

Ohoho! pomy�la�a Vinga, Heike wr�ci� do ��ka. No to teraz zobaczy! Zaskocz� go we �nie a us�yszy to i owo na temat �pioch�w!

Z triumfuj�c� min� otworzy�a energicznie drzwi do szopy, ale Heikego tam nie by�o. Po�ciel zosta�a starannie z�o�ona, co przypomnia�o Vindze, �e ona swoj� zostawi�a w nie�adzie na ��ku.

Wszystko znajdowa�o si� w najlepszym porz�dku, ale Heikego ani �ladu. Nigdzie te� nie by�o jego rzeczy.

Vinga zacz�a szuka� w obej�ciu. Najpierw pe�na optymizmu, Heike nie m�g� przecie� odej�� zbyt daleko, potem jednak zacz�a j� ogarnia� panika.

W ko�cu stan�a po�rodku podw�rza i rozszlocha�a si� �a�o�nie. Czu�a, �e za chwil� zacznie wy� jak samotny wilk.

Pozosta�a ju� tylko jedna mo�liwo��, �e mianowicie Heike poszed� do zagrody Eirika.

Vinga jak przez mg�� przypomina�a sobie tego Eirika i jego rodzin�. By� po prostu jednym z wielu komornik�w w parafii, a jego ma�a zagroda jedn� z wielu, jakie wraz z rodzicami mija�a podczas niedzielnych spacer�w. Elisabet, matka Vingi, nauczy�a c�rk� dobrych manier, dba�a o to, by wita� si� zawsze �yczliwie z komornikami, a nawet rozmawia� z nimi, gdy to konieczne. Ludzie Lodu bowiem nigdy do nikogo nie odnosili si� wynio�le, cho� by�o rzecz� zrozumia��, �e na przesadn� familiarno�� sobie nie pozwalali.

Mieszka�cy parafii wyra�ali si� o Ludziach Lodu z szacunkiem.

Mimo wszystko Vinga nie umia�a si� zdoby� na to, by p�j�� do zagrody Eirika. L�k przed lud�mi wci�� jej nie opuszcza�.

Mo�e mog�aby si� ukry� gdzie� w rowie niedaleko zagrody i stamt�d wygl�da�, czy Heike nie nadchodzi?

Pe�na waha� posz�a poro�ni�t� traw� drog�. Koza z przyzwyczajenia powlok�a si� za ni�. My�la�a pewnie, �e id� na pastwisko. Vinga przeczesywa�a palcami jej sier�� i szepta�a co� o �swojej jedynej wiernej przyjaci�ce�.

Czu�a si� opuszczona i zwyczajnie si� ba�a.

Heike odebra� od Eirika swojego konia.

��To Vinga b�dzie musia�a odwiedzi� adwokata Serensena � powiedzia� do komornika. � Ja mog� p�j�� nast�pnym razem, kiedy ona przygotuje go na spotkanie ze mn�. Ale jak zdo�am wzbudzi� w tej dziewczynie odwag�, to naprawd� nie wiem.

��Tak, ona znika niczym mg�a, gdy tylko poczuje cz�owieka w pobli�u � zachichota� Eirik.

��Kiedy si� obudzi, spr�buj� przyprowadzi� j� tutaj. Je�li przyzwyczai si� do was, to reszta p�jdzie �atwiej. Wkr�tce wi�c tutaj wr�cimy. Przynajmniej tak� mam nadziej�.

I Heike odjecha� w stron� domu.

Gdzie� w po�owie drogi mign�o mu co� w pobliskich zaro�lach. Jak lis szukaj�cy schronienia pod os�on� lasu. Na drodze pojawi�a si� jednak koza, nie pozostawiaj�c w�tpliwo�ci co do tego, kim jest lis.

Heike zatrzyma� konia.

��Vinga! Wyjd� stamt�d! To tylko ja.

Vinga wype�z�a z zaro�li, a potem wsta�a i podbieg�a do niego. Zaraz jednak przystan�a zdumiona.

��Nie b�j si�, to m�j ko� � uspokoi� j� Heike. � Sta� w stajni Eirika.

Zbli�a�a si� do niego powoli. Wtedy zobaczy�, �e p�aka�a.

Rzuci�a si� na niego i zaci�ni�t� pi�ci� zacz�a bi� go po nogach, po udach, gdzie popad�o, zanosz�c si� gwa�townym p�aczem.

��My�la�am, �e sobie poszed�e� � szlocha�a. � My�la�am, �e mnie zostawi�e�, bo by�am taka g�upia! �e ju� nigdy wi�cej ci� nie zobacz�!

Pospiesznie zeskoczy� z konia.

��Ale� kochane, drogie dziecko, nie mia�em zamiaru ci� straszy�. My�la�em, �e �pisz.

Vinga wci�� zanosi�a si� p�aczem i nie przestawa�a go bi�, nie chcia�a na niego patrze�, nie dawa�a si� pocieszy�. Od czasu do czasu tak s�odko jest troch� pocierpie�

W ko�cu wykrztusi�a:

��Nie wolno ci wi�cej tak post�powa�! Nie chc� ju� wi�cej by� sama.

Heike pr�bowa� j� uspokoi�.

��Co mia�a� na my�li m�wi�c, �e by�a� g�upia? Przecie� to nieprawda.

��Prawda. Wczoraj wieczorem, kiedy wracali�my do domu, by�e� na mnie z�y, a ja nie wiedzia�am dlaczego i �ni�y mi si� takie g�upie rzeczy o tobie, ale nic z tego nie wynik�o i wtedy ja by�am z�a, bo ty nie mia�e� nic przeciwko temu i�

��Zaraz, zaraz, poczekaj! Nie mo�esz mnie obwinia� o to, co si� dzieje w twoich snach! Przyznaj�, �e wczoraj wieczorem by�em z�y, ale nie na ciebie, tylko na siebie, to chyba rozumiesz, ty moje g�upie, niemo�liwe ciel�!

Zamilk�. Vinga te� zdo�a�a si� troch� uspokoi�.

��ni�y mi si� takie g�upie rzeczy o tobie, ale nic z tego nie wynik�o?� Co ona chcia�a powiedzie� �I wtedy ja by�am z�a?�

Heike odwr�ci� twarz, bo u�wiadomi� sobie, �e si� zaczerwieni�. Nie tak znowu trudno by�o si� domy�li�, jakiego rodzaju sny dr�czy�y Ving�.

On sam, zm�czony ostatnimi dniami, zasn�� szybko, ale obudzi� si� z jakim� dziwnym uczuciem szcz�cia. �e oczekuje go co� bardzo radosnego.

Vinga! Vinga by�a t� rado�ci�, kt�ra na niego czeka�a. Przeczuwa� to, zanim jeszcze zdo�a� sobie cokolwiek u�wiadomi�. Przeczucie odnosi�o si� wy��cznie do przyjemnych aspekt�w sprawy. Dopiero p�niej odezwa� si� rozs�dek. Poczu� si� tak, jakby kto� grozi� mu palcem.

Zostaw t� dziewczyn� w spokoju! Ona nie jest dla ciebie!

Musia� wej�� do izby, w kt�rej spa�a, bo koza mecza�a �a�o�nie. Najpierw oczywi�cie puka� do drzwi, skoro jednak nikt nie odpowiada�, wszed�. Koza wymkn�a si� na dw�r, a on sta� na progu, zdumiony, �e to przera�one dziecko natury mo�e spa� tak mocno i spokojnie. Albo musia�a by� kompletnie wyczerpana, albo ufa�a mu ca�kowicie, przekonana, �e on czuwa. W rzeczywisto�ci w gr� wchodzi�o i jedno, i drugie.

By�a to reakcja na d�ugie miesi�ce nerwowego napi�cia i nieustannej czujno�ci.

To niezwykle przyjemne uczucie, u�wiadomi� sobie, �e kto� tak na cz�owieku polega!

Ale stwarza to tak�e powa�ne problemy, my�la�, stoj�c w progu i przygl�daj�c si� u�pionej dziewczynie.

Zreszt� widzia� niewiele. Vinga le�a�a na boku, okrycie naci�gn�a na uszy tak, �e wida� by�o tylko czo�o i zamkni�te powieki pod pi�knie ukszta�towanymi brwiami�

Gunilla i Vinga.

Prawie r�wne wiekiem, ale, o Bo�e, jakie� r�ne! Nie mia� na my�li wygl�du, cho� i pod tym wzgl�dem r�nice by�y ogromne. Gunilla, czy te� zgodnie z jej prawdziwym imieniem � Anna Maria, przypomina�a Joann� d'Arc z t� swoj� ciemnoz�ocist� karnacj�. Vinga za� by�a niczym elf, delikatna i zwiewna jak letnia noc.

Gunilla ze swoimi okropnymi k�opotami, pe�na l�ku i obrzydzenia, przera�ona blisko�ci� m�czyzny. Tymczasem Vinga b�dzie przysparza� innych zmartwie�, niezwykle trudno b�dzie j� powstrzyma� w jej d��eniu do poznania pe�ni �ycia. Bezpo�rednia, wszystkiego ciekawa, gotowa niemal na wszystko. I co najgorsze: Bezgranicznie spragniona blisko�ci cz�owieka. Ma�a, pe�na czu�o�ci dziewczynka, kt�ra ponad dwa lata t�skni�a za kim�, kto m�g�by j� przytuli�.

Gro�na sytuacja, naprawd� gro�na!

Zastan�w si�, Heike, czy sam sobie nie zadajesz ran, kt�re nigdy nie zechc� si� zagoi�!

Czy on naprawd� musi zakochiwa� si� w ka�dej dziewczynie, kt�r� spotka na swojej drodze?

Oczywi�cie, �e nie! Heike spotka� ju� wiele dziewcz�t. W S�owenii, Mir� w Stregesti, �eby ju� nie wspomina� o fatalnej Anciol; w drodze na P�noc, w karczmach i ch�opskich zagrodach, tak�e by�o ich wiele. Ledwo je zauwa�a�, nie interesowa�y go, podobnie jak on nie interesowa� ich.

Gunilla by�a pierwsz�, kt�ra poruszy�a w nim te osobliwe emocjonalne struny, kt�re s� w stanie gruntownie odmieni� ludzkie �ycie.

On jednak wyrwa� owo kie�kuj�ce dopiero uczucie z korzeniami. Gunill� bowiem otacza�o tylu innych m�odych ludzi, kt�rzy pragn�li zosta� jej specjalnymi przyjaci�mi. Zreszt� jej w�asne uczucia kierowa�y si� w zupe�nie inn� stron�, nie do Heikego.

Dlatego Vinga by�a dla niego znacznie bardziej niebezpieczna. Ona bowiem mia�a tylko jego. Nie mia�a go z kim por�wnywa�. Kiedy jednak powr�ci do �ycia, dla Heikego mo�e si� to sko�czy� katastrof�.

Vinga musi wi�c pozosta� dla niego tabu. Jego obowi�zkiem jest u�wiadomi� jej, �e na �wiecie jest wielu m�odych m�czyzn, a nie tylko jeden demoniczny potworek.

Tak! Bo Heike tak w�a�nie siebie widzia�.

I dlatego teraz powiedzia� ch�odno:

��Je�eli ju� si� uspokoi�a�, to mo�e mogliby�my porozmawia�? Chcemy odzyska� nasze domy, prawda?

Vinga skin�a g�ow�.

��W takim razie musisz oswoi� si� z lud�mi. W przeciwnym razie nigdy nie odzyskasz Elistrand!

Dziewczyna nie odpowiada�a. Wpatrywa�a si� tylko w niego ze �ci�gni�tymi brwiami, skrzywiona, ze �ladami �ez na twarzy.

��Dzisiaj spali�my za d�ugo, i ty, i ja � m�wi� dalej Heike. � Nie zd��ymy ju� do Christianii. Ale to mo�e nawet lepiej, b�dziesz mia�a troch� czasu, �eby si� przygotowa� do drogi. A teraz idziemy do Eirika, czekaj� tam na nas�

��Nie!

Ale chwyt d�oni Heikego na jej ramieniu nie zel�a�.

��Pr�dzej czy p�niej b�dziesz musia�a tam i��. Ze mn� przecie� oswoi�a� si� bez trudu!

��Tak, ale ty jeste� z Ludzi Lodu!

��Vinga � powiedzia� surowo. � Nie mo�esz my�le� w ten spos�b! Nie wyobra�aj sobie, �e wszyscy z Ludzi Lodu s� anio�ami, a reszta to tylko ho�ota. Albo podst�pne indywidua, kt�re tylko czekaj�, �eby zedrze� z ciebie ostatni� koszul�.

��Bluzk�.

��Niech b�dzie bluzk�, o Bo�e, czy ty nie mo�esz potraktowa� tego powa�nie? W naszym rodzie te� zdarza�y si� mroczne i nieprzyjemne figury, i wcale nie mam na my�li dotkni�tych, bo oni przynosz� ze sob� na �wiat obci��enie dziedzictwem z�a. By�y inne s�abe egzemplarze tak�e w naszej rodzinie i ty dobrze o tym wiesz. A kiedy poznasz Eirika i jego krewnych�

��Oni mnie zaprowadz�� do madame Fleden.

Heike potrz�sn�� ni�.

��Czy ty jeste� taka g�upia, czy�?

Tego by�o Vindze za wiele.

��Nie jestem wcale g�upia, ja�

Nie doko�czy�a, a po chwili, zrezygnowana, spu�ci�a g�ow�.

��Jak chcesz � powiedzia�a zm�czona. � Mog� z tob� i��. Ale musisz wzi�� mnie na postronek. Jak koz�, bo w przeciwnym razie mog� ci mimo wszystko uciec do lasu.

Heike u�miechn�� si�. Mo�e postronek nie b�dzie potrzebny. Odkry� w niej natomiast pewn� wra�liwo��, s�abe miejsce: jej zmienno�� uczuciow� i intelektualn�. Powinien to w razie potrzeby wykorzystywa�.

Szed� piechot�, w jednej r�ce trzymaj�c ko�sk� uzd�, a w drugiej d�o� Vingi. Ona za� wlok�a si� za nim, a od czasu do czasu, gdy na nowo ogarnia� j� strach, przystawa�a nagle i nie chcia�a si� ruszy� z miejsca. W ko�cu jednak znowu ruszali naprz�d.

�eby jako� odwr�ci� jej my�li od tego, �e, jak powiedzia�a, idzie na szafot, Heike zapyta�:

��Wiesz, nie chcia�em o tym m�wi� wczoraj przy grobach, bo byli�my wtedy w takim podnios�ym nastroju, ale jedna sprawa od dawna nie daje mi spokoju. Twoi rodzice zmarli przecie� w wyniku zarazy. Co to by�a za choroba? Jak ona si� objawia�a?

��O, Heike, to by�o straszne! Zaraza atakowa�a gard�a, nie mog� o tym m�wi�.

��Ja to znam � odpar� Heike w zadumie. � Fale tej zarazy przechodzi�y przez po�udniow� Europ� wielokrotnie�

Epidemia, o kt�rej Heike i Vinga w�a�nie rozmawiali, to by� dyfteryt, kt�ry w Skandynawii pojawi� si� po raz pierwszy w osiemnastym wieku. Nie bez powodu ta zaraza, kt�ra objawia�a si� w r�nych postaciach, a nie mia�a jeszcze wsp�lnej nazwy, sia�a postrach. Przebieg choroby by� wyj�tkowo dramatyczny; przewa�nie ko�czy�a si� ona �mierci�.

��Nie musisz o tym m�wi� � rzek� Heike. � Ale jest w tym co� dziwnego. To, �e tw�j ojciec umar�, wydaje mi si� zrozumia�e. Ale matka? Elisabet? Ona pochodzi�a przecie� z Ludzi Lodu! A my zazwyczaj jeste�my odporni na takie choroby. Zdarza�y si�, oczywi�cie, r�wnie� przypadki tragiczne, ale nale�� one do rzadko�ci. A mo�e twoja matka by�a chorowita ju� przedtem?

��Nie. Mama by�a zawsze okazem zdrowia. Ale wtedy ludzie marli jak muchy.

��Ty jednak ocala�a� � rzek� Heike.

��C�, mnie i siekier� nie dobij�, czy jak si� to m�wi. No, zdaje si�, �e jeste�my na miejscu, trzyma� mnie mocno, Heike! Teraz kieruje mn� wy��cznie instynkt, a on nakazuje mi ucieka� gdzie oczy ponios�!

Heike uwi�za� konia przy stajni i otoczy� ramieniem plecy Vingi.

��Nikt nie odbierze mi mojej Vingi.

Spojrza�a na niego tak wzruszona, �e natychmiast po�a�owa� swoich s��w.

�e te� on nigdy nic nauczy si� uwa�a� na to, co m�wi!

Op�r Vingi zel�a�, gdy tylko zobaczy�a, �e Eirik i cz�onkowie jego rodziny sami s� niezwykle onie�mieleni i zak�opotani. Kobiety dyga�y, witaj�c si� z ni� tak, jak to robi�y wobec wszystkich mieszka�c�w dworu, Eirik za� i jego syn k�aniali si� g��boko, przyciskaj�c czapki dobrzuch�w. Synowa zapyta�a uprzejmie, czy mo�na panienk� zaprosi� na miseczk� g�stej �mietany i �wie�o pieczone placki.

Vinga spojrza�a pytaj�co na Heikego, a on kiwa� g�ow� na znak, �e powinna przyj�� zaprosiny.

��Dzi�kuj�, ch�tnie skosztuj� � powiedzia�a zatem Vinga, lecz g�os jej dr�a� ze strachu i przej�cia tak, �e a� by�o to komiczne. Nikt si� jednak nie �mia�, kobiety pobieg�y do domu, by przygotowa� si� na przyj�cie go�ci. Heike bywa� tu ju� wcze�niej i wszyscy go znali, Vinga jednak po raz pierwszy od kilku lat mia�a przekroczy� pr�g ludzkiego domu. Oczy jej b�yszcza�y, kry� si� w nich l�k i dziewczyna g�o�no prze�yka�a �lin�.

W izbie znajdowa�o si� czworo czy pi�cioro dzieci, wszystkie przygl�da�y si� Vindze z szacunkiem. Jedna z dziewcz�t mog�a by� jej r�wie�nic�. To chyba w�a�nie z ni� mia�aby mieszka�, gdyby tak gwa�townie nie protestowa�a.

Vinga zwr�ci�a si� do synowej Eirika, odchrz�kuj�c, by g�os jej zabrzmia� czysto i spokojnie.

��Chcia�am podzi�kowa� za po�yczenie mi tej sukni.

Kobieta odpowiedzia�a potokiem trudnych do zrozumienia wyja�nie� i przeprosin za materia�, za fason, za wszystko.

Potem wszyscy usiedli w ubogiej izbie. Eirik i jego syn uczestniczyli w pocz�stunku, dla kobiet i dzieci miejsca tam nie by�o. Taki panowa� obyczaj. Heike nie chcia� go na razie �ama�. Na wszystko przyjdzie czas.

Synowa biega�a jak w ukropie mi�dzy piecem a sto�em, jakby w ka�dej chwili oczekiwa�a, �e go�cie zaczn� na ni� krzycze�, bo co� jest nie w porz�dku.

Heike z niepokojem popatrywa� spod oka na Ving�. R�ce jej dr�a�y tak, �e nie by�a w stanie utrzyma� okr�g�ego placka. Oczyma wci�� szuka�a jego wzroku, bliska paniki, w ka�dej chwili gotowa do ucieczki.

Stanowczo nie powinien teraz zaczyna� rozmowy o podr�y do miasta, do�� ju� prze�y� jak na jeden raz.

Nagle jednak stwierdzi�, �e Vinga spogl�da na stoj�ce pod �cian� dzieci. Jej r�wie�nica rumieni�a si� i u�miecha�a nie�mia�o, a po chwili zas�oni�a twarz r�kami. I teraz Vinga odpowiedzia�a jej u�miechem! Ale czyni�a to tak ostro�nie, jakby wiosn� bada�a kruchy l�d.

W tej w�a�nie chwili us�yszeli jakie� dziwne poruszenie na dworze, beczenie wielu zwierz�t.

��Koza! � wrzasn�a Vinga i wybieg�a na podw�rze. Dzieci ruszy�y za ni�, a na ko�cu doro�li.

Koza Vingi wda�a si� w b�jk� na rogi i kopyta z kozami gospodarzy. Nic gro�nego, ale Vinga wo�a�a ze z�o�ci�:

��Przesta�, natychmiast! Wracaj!

Koza pos�ucha�a, cho� z oci�ganiem. Ukry�a si� za plecami Vingi, wysuwa�a stamt�d raz po raz g�ow� i prowokacyjnie becza�a: �booe�. Jakby gra�a swoim przeciwnikom na nosie.

Widzowie spogl�dali na Ving� w milczeniu.

��Czy mo�na oswoi� koz�? � zapyta�a w ko�cu synowa Eirika.

Heike odpowiedzia�:

��Je�eli si� mieszka ze zwierz�ciem pod jednym dachem co najmniej przez dwa lata, to chyba mo�na.

Dzieci podesz�y do Vingi.

Najm�odszy ch�opiec, kt�ry by� jeszcze tak ma�y, �e nie mia� poj�cia o kwestiach etykiety, zapyta�:

��Chcia�aby� zobaczy� mojego kotka?

��A ja mam ciel�tko! � zawo�a� drugi z ch�opc�w. � To znaczy ono nie jest ca�kiem moje, ale wolno mi je tak nazywa�.

Vinga nie waha�a si� d�ugo. Jakby zapomnia�a o swoim opiekunie.

��Oczywi�cie, �e chc�. Bardzo ch�tnie.

Wszystkie dzieci pobieg�y do ma�ej ob�rki. Dopiero w drzwiach Vindze przysz�o na my�l, �e by� mo�e powinna si� ba�, odwr�ci�a si� wi�c i spojrza�a pytaj�co na Heikego. On jednak skin�� przyzwalaj�co g�ow�.

Nim znikn�a w g��bi ob�rki, na chwil� radosny u�miech rozja�ni� jej twarz. Widzia�a w oczach Heikego dum�. By� dumny z niej! Patrzy� na ni� dok�adnie tak jak ojciec, kiedy prezentowa� go�ciom swoj� c�rk�. Ogarn�a j� fala ciep�a, a jednocze�nie w sercu poczu�a bolesny skurcz.

��Chyba wszystko u�o�y si� dobrze � powiedzia� Eirik, wskazuj�c r�k� dzieci.

��Tak. Je�eli tak dalej p�jdzie, to jutro mo�emy rusza� do Christianii � odpar� Heike.

��Najlepiej we�cie m�j w�zek.

��Dzi�kuj� ci. My�l�, �e b�dzie nam potrzebny. Ona nie mo�e przez ca�� drog� siedzie� przede mn� na koniu.

Nikt nie skomentowa� tej wypowiedzi. I nawet sam Heike zacz�� si� zastanawia�, co w�a�ciwie mia� na my�li.

Eirik i jego syn udzielali mu rad w sprawie drogi do Christianii, a tak�e dok�d powinien si� kierowa� w mie�cie. Stali na progu i rozmawiali, gdy us�yszeli radosne okrzyki dzieci, po czym ca�a gromada wybieg�a z obory, wymin�a doros�ych i znikn�a na strychu z sianem. Mign�a im rozpalona twarz Vingi i znikn�a.

��O Bo�e! � roze�mia� si� Heike zak�opotany, ale w jego g�osie brzmia�o zadowolenie.

Synowa Eirika powiedzia�a zdumiona:

��Na pocz�tku wydawa�o mi si�, �e to ju� doros�a kobieta. Ale teraz sama nie wiem�

��Ja te� nie wiem � u�miechn�� si� Heike. � Vinga nied�ugo sko�czy siedemna�cie lat, ale niekiedy zachowuje si�, jakby mia�a dziesi��, a kiedy indziej znowu jakby ju� sko�czy�a dwadzie�cia. To troch� m�cz�ce, kiedy si� nie wie, z kim si� ma do czynienia.

��To mog� zrozumie� � wtr�ci� si� Eirik z szelmowskim b�yskiem w oku.

Wkr�tce dzieci znowu wybieg�y na podw�rze. Vinga i najstarsza wnuczka Eirika sz�y na ko�cu, bardzo blisko siebie, i rozmawia�y o czym� bardzo powa�nym, w ka�dym razie na to wygl�da�o.

��Vinga, chyba powinni�my zbiera� si� do domu � powiedzia� Heike.

Dziewczyna przystan�a.

��Tak b�dzie najlepiej. Zapomnia�am dzisiaj wydoi� koz�!

��Ale ja to zrobi�em � uspokoi� j�. � Spa�a� tak smacznie, �e nie mia�em sumienia ci� budzi�. Ale i tak mamy w domu wiele do zrobienia.

Vinga po�egna�a si� serdecznie z dzie�mi i posz�a za Heikem z rumie�cami na policzkach. Tego dnia Vinga zacz�a wraca� do normalno�ci.

Kiedy szli do domu przez las, Heike milcza� i sprawia� wra�enie przygn�bionego. Jej natomiast usta si� nie zamyka�y. Opowiada�a o Kari, wnuczce Eirika, i o tym, jak szybko si� porozumia�y. Mog� rozmawia� dos�ownie o wszystkim!

��Ja nigdy przedtem nie mia�am przyjaci�ki, wiesz � powiedzia�a w ko�cu zdyszana. � I chcia�abym tam znowu p�j�� jak najszybciej�

��Vinga � odpar� Heike. � To oczywi�cie wspaniale, �e masz nareszcie z kim porozmawia�. I na pewno b�dziecie si� sobie zwierza�, jak to zwykle m�ode dziewcz�ta robi��

Vinga zatrzyma�a si�. Patrzy�a na niego przez kr�tk� chwil�, ale nie zacz�a si� wyk��ca� o to, �e jest ju� dojrza�a i tylko on nie chce tego uzna�.

��Ty i ja mamy swoje tajemnice, kt�re innych nie mog� obchodzi� � powiedzia�a cicho i wyci�gn�a r�k�, �eby go delikatnie pog�aska� po policzku. � My pochodzimy z Ludzi Lodu. I nie jeste�my dok�adnie tacy jak inni, ale o tym wiemy tylko my, ty i ja.

Dotyk delikatnej dziewcz�cej d�oni sprawi�, �e Heikego przenikn�y strumienie rozkosznego ciep�a. Obj�� j� ramionami i ostro�nie przytuli�. Vinga z rado�ci� przylgn�a do jego piersi.

��Dzi�kuj� ci, Vingo � szepn��.

Stali przez chwil� bez ruchu. Rozkoszowali si� tym wspania�ym uczuciem spokoju. Po czym Heilte wypu�ci� Ving� z obj�� i ruszyli dalej, r�ka w r�k�, ka�de pogr��one we w�asnych my�lach, nie bardzo jednak odmiennych.

Vinga podnios�a wzrok i spojrza�a na d�ugi �a�cuch wzg�rz, majacz�cych w oddali pomi�dzy drzewami. Zadr�a�a.

��Pomy�l, �e ja tak d�ugo �y�am tam, w g�rze! W ciemne noce, zupe�nie sama. Nie mog� tego zrozumie�! Jak ja to znios�am!

��Mia�a� przy sobie koz� � odpowiedzia�.

��Tak, to prawda.

Odwr�ci�a si�, by pos�a� zwierz�ciu pe�ne wdzi�czno�ci spojrzenie. Koza jednak znalaz�a sobie co� smakowitego do jedzenia w rowie przy drodze, wida� wi�c by�o tylko kozi zad z ma�ym, nieustannie poruszaj�cym si� ogonkiem.

Heike nie m�g� w to uwierzy�, ale naprawd� nast�pnego dnia wyruszyli w drog� do Christianii.

Musia� co prawda zwabi� Ving� perspektyw� kupienia nowych ubra�, wszystkiego, od st�p do g��w.

�eby to zrobi�, przekonywa�, musz� do Christianii pojecha�.

Nie by�o to tak ca�kiem zgodne z prawd�, w okolicy te� by�y krawcowe, ale czego si� nie robi, by osi�gn�� cel!

��Tylko czy ciebie sta� na takie zakupy? � spyta�a Vinga.

��Pieni�dzy mam do�� � odpowiedzia�.

��Nie mo�esz ich jednak wydawa� na mnie!

��Nie znajduj� dla nich lepszego przeznaczenia.

Na to Vinga u�miechn�a si� tym swoim kocim, wyra�aj�cym zadowolenie u�miechem, przeznaczonym na specjalne okazje.

Bardzo chcia�a zabra� do miasta Kari, ale Heike zdecydowanie si� sprzeciwi�. W �adnym razie nie mogli miesza� w swoje sprawy Eirika i jego rodziny, zar�wno ze wzgl�du na bezpiecze�stwo tamtych, jak i w�asne. Heike nie chcia�, by ludzie Snivela odkryli ich istnienie, zanim on sam nie b�dzie gotowy do natarcia.

Przed wyjazdem pojawi� si� jednak inny problem�

Ko� Heikego za nic nie da� si� zaprz�c do wozu, s�yszane to rzeczy, �eby rasowego wierzchowca i w og�le, ile jeszcze przyjdzie mi znie��, zdawa�y si� m�wi� ko�skie oczy. Musieli wi�c po�yczy� star� klacz Eirika i dopiero wtedy mogli si� wdrapa� na w�z.

Kto�, kto nie widzia� twarzy podr�nych, m�g� ich wzi�� za par� prostych zagrodnik�w. Pi�kne rysy Vingi �wiadczy�y jednak o szlachetnym pochodzeniu, a rysy Heikego� Cokolwiek by s�dzi� o rysach Heikego, to w �adnym razie nie przypomina�y one rys�w twarzy zwyczajnego wie�niaka.

��Vingo � zacz�� Heike niepewnie, kiedy zbli�ali si� do miasta i musia� przerwa� jej pe�ne zachwytu komentarze, odnosz�ce si� do wszystkiego, co mijali po drodze. � Vingo, teraz na pewno nie omin� nas przykro�ci.

��Jakie? Masz na my�li pana Snivela?

��Nie, nie, nawet nie wiemy, gdzie on jest. Ale ludzie s�� s� nieprzyzwyczajeni do mego wygl�du. Dlatego zawsze unika�em osiedli. To� mo�e si� okaza� dla ciebie bardzo m�cz�ce, wi�c gdyby� chcia�a, to ja mog� i�� w pewnej odleg�o�ci za wozem. Tak, jakby�my si� nawzajem nie znali, wiesz.

Vinga odwr�ci�a si� do niego gwa�townie.

��Czy ty masz �le w g�owie? Ja mia�abym si� ciebie� wyprze�?

��Nie, nie � u�miecha� si�, widz�c tak� spontaniczn� reakcj�. � Chcia�bym ci tylko oszcz�dzi� nieprzyjemno�ci.

Vinga znowu patrzy�a przed siebie i sykn�a przez zaci�ni�te z�by:

��Nie s�ysza�am twojej propozycji.

��Ale�

��Ani s�owa wi�cej! Nie rozumiem ci�, Heike!

W jakie� p� godziny p�niej zacz�a jednak rozumie� lepiej. Wtedy siedzia�a wystraszana i przygotowywa�a si� do ponownego spotkania z lud�mi. Wkr�tce jednak nieustanne szczebiotanie, kt�re mia�o dodawa� jej pewno�ci siebie, umilk�o, i zupe�nie zapomnia�a o w�asnym strachu.

Nigdy nie by�aby w stanie wyobrazi� sobie takiego traktowania, na jakie nara�ony by� Heike. Po paru minutach by�a tak tym zrozpaczona, �e zacz�a p�aka� nad g�upot� ludzi, ich brakiem zrozumienia i okrucie�stwem. Krzycza�a do jakich� ch�opc�w, kt�rzy rzucali za nimi kamieniami:

��On jest du�o lepszym chrze�cijanami ni� kt�rykolwiek z was!

��Och, Vingo, nie przejmuj si� nimi. A tak przy okazji, to nie jestem chrze�cijaninem � powiedzia� Heike.

��To nie ma znaczenia! � zawo�a�a wzburzona. � Oni nie rozumiej�, �e chrze�cija�stwo nie ma wy��cznego prawa do dobroci. Dla nich chrze�cijanin znaczy tyle, co dobry. Nie chrze�cijanin to monstrum, uosobienie z�a.

Heike st�umi� u�miech wywo�any t� jej domoros�� filozofi�. Cho� Bogiem a prawd�, to prymitywne by�o pojmowanie religii przez tamtych.

Christiania zmieni�a si� ca�kowicie od czas�w, kiedy Tengel mia� zwyczaj przyje�d�a� tutaj konno i odwiedza� zamek w Akershus. W miejsce ma�ych, zbudowanych z drewna i smarowanych smo�� cha�up wybudowano wysokie kamienice z ceg�y. Wsz�dzie otwarto prawdziwe sklepy tam, gdzie dawniej sta�y tylko kramiki. Cho� jednak ulice mia�y tward� nawierzchni�, to brudno by�o na nich niemal tak samo. Nie pomaga wywieszanie przepis�w porz�dkowych, dop�ki ludzie nie umiej� czyta�.

Vinga nie mia�a czasu podziwia� architektury, wci�� oburza�o j� traktowanie Heikego.

��Przecie� oni na ciebie pluj�! Doros�e kobiety, kt�re powinny wiedzie� wi�cej, �egnaj� si� i uciekaj� z krzykiem. M�czy�ni kryj� twarze w ko�nierzach kubrak�w. A dzieciaki rzucaj� kamieniami i p�osz� konia! Jak d�ugo b�dziemy to znosi�?

��Jestem do tego przyzwyczajony � odpar� Heike cierpko. � Lato jest najgorsze, bo wtedy nie mog� ukrywa� twarzy za ciep�ym szalikiem.

��To dobrze, �e akceptujesz siebie � powiedzia�a gor�czkowo. � Bo �y� z pragnieniem, �eby inaczej wygl�da�, ta chyba najstraszniejsza z piekielnych m�k. Jak to musi cz�owieka wyniszcza�! Ale ty chyba tak nie post�pujesz? Chcia�am powiedzie�, nie pragniesz wygl�da� inaczej.

��Owszem � odpar� Heike. � Pragn�. A zw�aszcza teraz�

Tego ju� Vinga nie s�ysza�a, bo znowu musia�a krzycze�: �Wyno�cie si� st�d!� do trzech m�czyzn, kt�rzy niebezpiecznie zbli�ali si� do wozu. Wymachiwa�a batem, wi�c musieli uskoczy� w bok.

��Czy nigdy nie zosta�e� pojmany?

��Owszem, zdarza�o si�. Wiesz, stara�em si� unika� miast i osiedli, ale przecie� od czasu do czasu musia�em jednak zbli�y� si� do ludzi. Kilkakrotnie siedzia�em w wi�zieniach w Czechach i w Prusach, raz przys�ali nawet do aresztu ksi�dza, �eby mnie odes�a� z powrotem do piek�a. Ale kiedy z nim porozmawia�em, to w�a�nie on pom�g� mi wyj�� na wolno��. Wiesz, ja umiem m�wi� po niemiecku.

��Ty umiesz bardzo du�o!

U�miechn�� si�, s�ysz�c podziw w jej g�osie, naprawd� nie mia� nic przeciwko temu.

��No, chyba nie tak bardzo du�o. Ale raz by�o ze mn� rzeczywi�cie �le. Dzia�o si� to w pewnej ma�ej wiosce, zapomnianej przez Boga i ludzi. Napadli na mnie, kiedy spa�em, i chcieli mnie spali� na stosie. Wtedy uratowa�a mnie alrauna. To ona da�a mi tak� si��, �e zdo�a�em zaczarowa� wszystkich prze�ladowc�w i zmusi� ich, by rozwi�zali moje p�ta.

Vinga patrzy�a na niego oniemia�a.

��Nigdy si� nie ba�e�? � zapyta�a po chwili.

��Wtedy najbardziej si� ba�em o swojego konia. Nie by�em w stanie dopu�ci� do siebie my�li, �e m�g�bym go straci�.

��Tak, rozumiem to. Uff, czy daleko jeszcze do tego Sorensena?

��Wed�ug opisu Eirika powinno to by� gdzie� na tamtej ulicy, o, tam � wskaza� r�k�. � Ale jeste� pewna, �e odwa�ysz si� p�j�� do niego sama ju� za pierwszym razem?

��Tak. Skoro ludzie s� tak g�upi, �e zwracaj� uwag� na wygl�d zewn�trzny, a nie na ciep�o, kt�re wida� w twoich oczach, to musz� i�� sama!

��I wiesz, co masz powiedzie�?

��Oczywi�cie! Wyuczy�am si� na pami��.

��I nie boisz si� ju� obcych? Nie ogarnia ci� panika i ch�� ucieczki do lasu?

��Nie. Po tym, jak pozna�am twoje k�opoty, to ju� nie � odpar�a z gorycz�.

Gdyby wiedzieli, jak niebezpieczna dla Vingi b�dzie ta samotna wizyta u adwokata, na pewno oboje wymy�liliby co� innego.

Wjechali w szerok� ulic� i bez trudu znale�li dom Sorensena. Bogaty dom ze wspaniale zdobion� bram�.

��Ale co ty poczniesz ze sob� pod moj� nieobecno��? � zaniepokoi�a si� Vinga.

��Czy mi si� zdaje, czy tam dalej widz� stajnie do wynaj�cia?

��Tak, na to wygl�da.

��Wobec tego tam b�d� na ciebie czeka� z wozem.

Mo�e w stajni b�d� bezpieczny?

Vinga skin�a g�ow�. Jej r�ce nerwowo wyg�adza�y sukni�. Poblad�a i bezradnie zagryza�a wargi.

��Przyjd� tam po ciebie.

Teraz ju� Heike nic wi�cej nie m�g� zrobi�, �eby jej pom�c. Popatrzy� w oczy dziewczyny, by doda� jej odwagi, ale to by�o bardzo ma�o.

��Tylko czy ja mog� p�j�� do adwokata w tym stroju? � zapyta�a niepewnie.

Przygl�da�a si� z trosk� swojej ma�o eleganckiej sukni, kt�r� musia�a mocno zwi�za� w talii i podci�gn��, �eby nie zmiata� sp�dnic� �mieci z ulicy. R�kawy mia�a podwini�te, a zbyt obszerny stanik zwisa� sm�tnie na jej drobnym ciele.

Heike ze wzruszeniem przygl�da� si� jej ub�stwu.

��No, nie, ale� ja jestem g�upi! Przecie� powinna� najpierw p�j�� do krawcowej! Mamy czas, przyjechali�my do miasta wcze�nie. Synowa Eirika m�wi�a mi, �e na tej samej ulicy mieszka dobra krawcowa. S�ysza�a o tym od twojej mamy i wcale bym si� nie zdziwi�, gdyby to w�a�nie ona ubiera�a Elisabet. Mieszka podobno dwa lub trzy domy dalej. Popro� j�, �eby ci troch� poprawi�a t� sukni�, i zam�w sobie u niej now� garderob�. Wszystko, co tylko potrzebne! Powiedz, �e straci�a� ubranie w po�arze, albo sama co� wymy�l.

Wyj�� sakiewk�, kt�r� musia� zawczasu przygotowa� dla niej.

��To ci powinno wystarczy�, przynajmniej na kilka sukien i wszystko, co m�oda dama powinna mie�.

��Dama! � zachichota�a Vinga.

��Ty jeste� dam�, Vingo! I nigdy nie wolno ci o tym zapomina�! Powinna� si� do ludzi odnosi� naturalnie i �yczliwie, ale zawsze pami�taj, �e twoi rodzice byli szlachetnymi lud�mi i wysokiego rodu.

��Ech, Ludzie Lodu maj� tylko szlachetne serca.

��Akurat tym razem nie mia�em na my�li Ludzi Lodu. My�la�em o Paladinach. A i nazwisko Tark�w jest nie do pogardzenia, nie m�wi�c ju� a Meidenach.

��Ale najwy�ej z nich stoj� Ludzie Lodu.

��Jako ludzie, tak. Zgadzam si� z tob�. Ale co do pochodzenia, to przy tamtych nie mieliby nic do powiedzenia! No, jeste� gotowa? Je�li si� nie myl�, to krawcowa mieszka w�a�nie tutaj.

Vinga kilka razy wci�gn�a g��boko powietrze jak nurek przygotowuj�cy si� do zej�cia pod wod�, po czym zeskoczy�a z wozu i posz�a w stron� bramy. Heike czeka�, dop�ki jej nie otworzono, a kiedy stwierdzi�, �e na pytanie od�wierny skin�� twierdz�co g�ow� i Vinga wesz�a do �rodka, odjecha�.

Czu� jednak ssanie w do�ku. Bowiem bram� otworzy� Vindze m�ody ch�opiec, kt�ry na jej widok rozja�ni� si� w podziwie.

�wiat pe�en jest m�odych, normalnie wygl�daj�cych m�czyzn.

Vinga sz�a przez ciasne, brzydkie podw�rko. Nigdy bym nie chcia�a mieszka� w mie�cie, my�la�a. Za �adne skarby! Ale ten ch�opak, kt�ry dziarsko kroczy� u jej boku i wskazywa� drog�, ten ch�opak wyda� jej si� interesuj�cy! Nagle u�wiadomi�a sobie, �e kiedy ona wiod�a swoje pustelnicze �ycie w lesie, �wiat si� zmieni�. A mo�e to nie �wiat uleg� zmianie? To raczej ona tak si� niepostrze�enie rozwin�a. Ch�opcy nie robili ju� na niej wra�enia ha�a�liwych �obuziak�w, od kt�rych lepiej trzyma� si� z daleka.

Przeciwnie, wydawali jej si� niezwykle interesuj�cy! O, tyle rzeczy mia�a do odrobienia!

Pewnie dlatego u�miechn�a si� do m�odego cz�owieka troch� nie�mia�o i tajemniczo, ale te� i obiecuj�co. Dziewcz�ta to potrafi�! Przychodzi to samo z siebie, bo przecie� Vinga nie mia�a poj�cia o flircie. By�o czym� ca�kowicie naturalnym, �e chcia�a odpowiedzie� takim w�a�nie u�miechem na nie skrywany podziw m�odzie�ca. Niczego szczeg�lnego sobie przy tym nie my�la�a.

Jedna rzecz by�a jednak nieopisanie mi�a. To mianowicie, �e podczas swego powrotu do �wiata spotyka�a przede wszystkim sympatycznych ludzi, dzi�ki czemu jej pewno�� siebie wzrasta�a niemal z minuty na minut�. Heike, rodzina Eirika, Kari, ten m�ody ch�opak tutaj�

Tak, ale by�a jeszcze ho�ota na ulicy, kt�ra ciska�a w nich kamieniami. Nawet ona jednak nie chcieli zrobi� nic z�ego Vindze. I to nawet ona musia�a stawa� w obronie swego ub�stwianego kuzyna. Tak�e i to w jaki� paradoksalny spos�b dodawa�o jej si�y, zamiast przera�a� j� jeszcze bardziej.

Krawcowa r�wnie� okaza�a si� sympatyczna. I, oczywi�cie, pami�ta�a bardzo dobrze pani� Tark, t� �yczliw�, eleganck� dam�, jak powiedzia�a, jakie to smutne, �e musia�a umrze�, jedna z jej najlepszych klientek i w og�le! Tak, tak, krawcowa wielokrotnie je�dzi�a do Elistrand, teraz jednak mieszkaj� tam sami niemili ludzie, maj� inne krawcowe, no nie, a ten co tu robi, nie wolno ci tak sta�, kiedy mam klientki, ofukn�a syna. Vindze wyja�ni�a, �e to dobry ch�opiec, tylko czasami troch� gapowaty, i zaraz zacz�a wypytywa�, co te� panienka chcia�aby sobie uszy�.

Vinga wyt�umaczy�a, �e wszystkie jej rzeczy zgin�y w katastrofie, jak� prze�y�a, i �e jedyne, co posiada, to ta po�yczona suknia, a sprawy maj� si� tak, �e powinna wygl�da� elegancko. Czy mo�na by t� sukni� jako� poprawi�? I czy pani Sebastiansdatter mo�e jej uszy� ca�� wypraw�? Bielizn� z delikatnej materii, i buty trzeba zam�wi� u szewca, no i suknie, na co dzie� i na �wi�to. Pieni�dze nie stanowi� problemu. Vinga potrz�sn�a sakiewk� i poczu�a si� rozkosznie bogata, ona, kt�ra chyba nigdy jeszcze nie trzyma�a pieni�dzy w r�kach. Dopiero po �mierci rodzic�w musia�a sobie u�wiadomi� �w bolesny fakt, �e d�ug ci���cy na Elistrand jest trzykrotnie wi�kszy ni� ca�y jej maj�tek.

��O, jakie mi si� trafi�o wspania�e zam�wienie! � cieszy�a si� krawcowa. � Oczywi�cie zatroszczymy si� o wszystko. Ale prosz� chwileczk� zaczeka� Panno Vingo, pani jest taka drobniutka, wi�c mo�e� Nie panienka, pewna elegancka dama zam�wi�a u mnie sukni�. Na co dzie�, powiedzia�a, ale mnie nie by�oby sta� na tak� sukni� nawet na najwi�ksze �wi�to! I wie panienka, �e ta dama umar�a! Nie, to nie by�a �adna choroba, to nieszcz�cie, dramat zazdro�ci. A suknia zosta�a u mnie i nikt nie chcia� jej kupi�. Ale my�l�, �e na panienk� Ving� b�dzie w sam raz. Tylko �e ona jest� droga�

Vinga czu�a si� lekkomy�lna i nieodpowiedzialna.

��Mog�abym zobaczy�?

Suknia by�a tak pi�kna, �e Vindze po prostu dech zapar�o. Codzienne ubranie? C� to by�a za kobieta, ta dama? Mo�e lepiej nie dochodzi�.

Vinga, dziecko natury, �ci�gn�a swoj� star� sukni� przez g�ow�. Ostatni� koszul� wyrzuci�a ju� dawno, bo by�a zbyt podarta.

��Oooch! � j�kn�a krawcowa, k�ad�c palec na ustach. Podesz�a do drzwi i zamkn�a je na klucz. A potem westchn�a: � No tak, panienka musia�a rzeczywi�cie straci� wszystkie swoje rzeczy! Szybciutko, niech panienka ubiera si� w now� sukni�, na wypadek gdyby m�j syn zagl�da� przez okno!

Vinga �ci�gn�a brwi i w skupieniu wk�ada�a na siebie nowy str�j. To ju� po raz drugi kto� reagowa� tak gwa�townie, kiedy si� rozbiera�a. Nie mog�a zrozumie� dlaczego.

Krawcowa klasn�a w d�onie:

��Och, jak pi�knie! Pasuje, jak na panienk� szyta! I stroi panienk� Ving� du�o bardziej ni� t� podstarza�� koko� och, ni� tamt� klientk�, chcia�am powiedzie�.

Cofn�a si� o krok, wodzi�a wzrokiem po postaci dziewczyny.

��Niezwykle pi�knie!

Vinga promienia�a.

��Czy mog� j� zatrzyma�? Ile kosztuje?

��Tak, ale panienka musi te� mie� co� pod sp�d!

��Dlaczego? � zdziwi�a si� Vinga, g�adz�c wspania�y jedwab w kolorze rozja�nionej ultramaryny w r�any rzucik, tak �e w efekcie str�j mieni� si� r�nymi kolorami: r�owym, b��kitem i lila. Dekolt i r�kawy wyko�czono wyszukanymi koronkami. A jaki g��boki by� ten dekolt!

Krawcowa nalega�a, �eby rozpuszczone w�osy Vingi upi�� wysoko. Peruki nie by�y ju� bezwzgl�dnie obowi�zuj�cym elementem stroju, nosi�o si� w�osy upi�te lub ufryzowane w d�ugie loki. Krawcowa po�yczy�a te� Vindze par� but�w, uzgodni�y, z jakich materia��w maj� by� inne suknie i bielizna, um�wi�y si� co do ceny i krawcowa otrzyma�a okr�g�� sumk�, kt�ra bardzo wielu ludziom wyda�aby si� szokuj�ca, a kt�rej Heike m�g� si� wyzby� z lekcewa��cym u�miechem. Rachunki nie by�y najmocniejsz� stron� Vingi.

W�a�ciwie to powinna by�a wprost od krawcowej p�j�� do adwokata Sarensena, ale uzna�a, �e najpierw poka�e si� Heikemu. Zw�aszcza i� m�ody syn krawcowej gapi� si� na ni� tak, �e ma�o mu oczy z orbit nie wysz�y, i jak strza�a pomkn�� do bramy, by j� przed Ving� otworzy�. Uszcz�liwi�a go �askawie mu ofiarowanym promiennym u�miechem.

Przebieg�a kr�tk� drog� do stajni. Unosi�a lekko sukienk� w ulicznym pyle, przej�ta i pe�na oczekiwa�.

Bez trudu odnalaz�a Eirikowego konia z wozem, szkapin� �atwo by�o pozna� po plamie na siwej grzywie. Kiedy wesz�a, Heike wsta� z wi�zki siana, na kt�rej siedzia�. Innych ludzi w stajni nie by�o.

��Heike, zobacz! �adnie wygl�dam? Krawcowa mia�a gotow� sukni�, wiesz, i to w sam raz na mnie! I po�yczy�a mi buty.

Okr�ci�a si�, rozszczebiotana ze szcz�cia.

Heike nie powiedzia� ani s�owa. Nie m�g�.

Nagle Vinga przycich�a.

��Ona jest bardzo droga � szepn�a po chwili. � Tu jest reszta pieni�dzy. Zam�wi�am wszystko, co b�dzie mi potrzebne. Pieni�dzy to ju� du�o� nie zosta�o.

G�os wi�z� jej w gardle.

Bezmy�lnie wzi�� od niej sakiewk�, ale zaraz j� zwr�ci�, wci�� nie mog�c oderwa� oczu od zjawiska przed sob�.

��Wszystkie pieni�dze s� twoje.

Musia� odchrz�kiwa� wiele razy, �eby normalnie m�wi�.

Vinga znowu si� o�ywi�a.

��I krawcowa powiedzia�a, �e jestem bardzo �adna, Heike! � o�wiadczy�a zachwycona. � A jej syn, �eby� widzia�, jak on si� na mnie gapi�!

Chichota�a zak�opotana.

��Naprawd�? jestem �adna? Ca�e lata nie przegl�da�am si� w lustrze, wi�c w�a�ciwie nie wiem, jak wygl�dam.

Heike wci�� sta� w milczeniu. Teraz w jego g�owie kr��y�a tylko jedna jedyna my�l, w k�ko, i w k�ko, tak �e nie by� w stanie m�wi�, nie by� nawet w stanie widzie� wyra�nie.

Najgorsi nie powinni marzy� o najlepszych! Najgorsi nie mog� marzy� o nikim w og�le! A ju� w ka�dym razie nie o niej!

Teraz Heike nie mia� w�tpliwo�ci, �e nadesz�a pora, by ponownie za�y� tych potwornie gorzkich zi�, kt�re poleci�a mu Sol. Zi�, kt�re t�umi� wszelkie niepo��dane uczucia i cierpienia.

Tylko �e to, co czu� do tej drobnej, nie ca�kiem jeszcze doros�ej dziewczyny, nie by�o niepo��danym zauroczeniem. Tak prosto sprawy si� nie uk�ada�y. To, co wykie�kowa�o w jego duszy i rozrasta�o si�, stawa�o si� z ka�dym dniem silniejsze, by�o du�o bardziej skomplikowane. G��bsze i nie takie egoistyczne jak banalne po��danie.

��No, Heike, odpowiedz mi � nalega�a coraz bardziej niepewna. � Czy jestem �adna?

Heike ockn�� si�.

��Co m�wisz?

��To, co powiedzia�a krawcowa. Nie lubi� tego powtarza�, wydaj� si� sobie pr�na.

Co takiego powiedzia�a krawcowa? Co� mu niejasno szumia�o w g�owie. �e Vinga jest �liczna? Oczywi�cie, �e jest!

��Nie, nie jeste� �adna � powiedzia� i wtedy radosny u�miech Vingi zgas�. � Jeste� po prostu pi�kna, Vingo. Jeste��

Chcia� doda�: �najcudowniejsza na �wiecie�, ale nagle przes�oni� twarz r�kami.

��Nie, nie rozmawiajmy ju� o tym. Postaram si�, �eby� mog�a przejrze� si� w lustrze. Wtedy sama ocenisz � o�wiadczy� i bezradnie opu�ci� r�ce.

��Cz�owiek nie mo�e sam czego� takiego oceni� � zawo�a�a Vinga zgn�biona. � Ja chcia�am zna� twoje zdanie!

��Tego si� nie dowiesz � uci�� i odwr�ci� si� od niej.

Vinga sta�a markotna.

��Ale mo�esz przynajmniej powiedzie�, czy wygl�dam dostatecznie dobrze, �eby i�� do Sarensena?

Heike westchn�� g��boko i odwr�ci� si� do niej.

��Dobrze � powiedzia�. � Bardzo dobrze. Mo�e nawet za dobrze! Ta suknia jest naprawd� elegancka. Mo�esz w niej nawet udawa� dam� z kr�g�w dworskich.

Vinga znowu zachichota�a. Heike odprowadzi� j� do bramy, a ona nie przestawa�a m�wi�.

��Wiesz, Heike, to by�o naprawd� przyjemne uczucie, patrze�, jak ten ch�opak mnie podziwia. On wygl�da� bardzo �adnie. Wiesz, kiedy by�am ma�a, to w og�le nie zauwa�a�am ch�opc�w, nic dla mnie nie znaczyli. Ale teraz nagle widz� ich w jaki� zupe�nie inny spos�b. To takie rozkoszne, wiesz? Widzia�am przecie� tych okropnych �obuz�w, kt�rzy rzucali w nas kamieniami, by�o w�r�d nich kilku du�ych ch�opak�w, kiedy na nich patrzy�am, by�o mi jako� tak dziwnie, chocia� ich nie lubi�am, my�le�, �e s� zbudowani tak samo jak ja. To znaczy, �e s� zbudowani tak samo jak ty�

��No, nie ca�kiem tak samo � mrukn�� Heike.

��O, nie s�dz�, �eby mieli a� tyle do pokazania co ty � zachichota�a gard�owo. � Ale to by�o podniecaj�ce. I ten syn krawcowej� on wcale nie by� okropny. I patrzy� na mnie w taki spos�b, �e� No, czu�am takie dziwne �askotanie w piersiach. Nie by�o to takie gwa�towne jak wtedy, kiedy siedzia�am przy tobie i opatrywa�am skaleczenia, i ty wiesz, co si� wtedy sta�o z tob�, i ze mn� te� si� wtedy co� sta�o, ale te� by�o przyjemne.

Heike roze�mia� si�.

��Vinga, dziecko drogie, kiedy wr�cimy do domu, to chyba porozmawiamy o sprawach, o kt�rych twoja matka nie zd��y�a ci powiedzie�. Bo jeste� zbyt otwarta i naiwna. I taka bezpo�rednia, �e mo�esz sobie narobi� k�opot�w tylko dlatego, �e jaki� ch�opak zwr�ci na ciebie uwag�.

Stan�li przy drzwiach stajni i Heike otworzy� je przed ni�.

��Co ty mia�e� na my�li, m�wi�c to wszystko? � zapyta�a i nie chcia�a wyj��.

��P�niej o tym porozmawiamy. Teraz najwy�sza pora, �eby� odwiedzi�a adwokata. Zarzu� sobie ten r�owy szal na ramiona i zakryj dekolt. Tak, dobrze!

Wygl�da�o na to, jakby w ostatnim momencie odwaga opu�ci�a Ving�.

���ycz mi powodzenia, Heike!

Nie odwa�y� si� okaza� temu dziecku swego oddania.

��Poradzisz sobie znakomicie � powiedzia� sucho.

Vinga wygl�da�a na ura�on�, lecz Heike nie by� w stanie powiedzie� nic wi�cej. A ju� w �adnym razie dotkn�� jej.

W ko�cu posz�a. Taka by�a drobna i samotna na tej d�ugiej i niemal pustej ulicy.

Heike patrzy� za ni�, dop�ki nie znikn�a w bramie domu Sorensena.

Jak zdo�am ci� obroni� przed wszystkimi ch�opcami i m�czyznami �wiata? my�la� zgn�biony. Wpadniesz kiedy� prosto w paszcz� jakiego� wilka, ufnie ofiarujesz mu swoj� m�odo��, urod� i niewinno��. To si� nie mo�e sta�, o Bo�e, to si� nie mo�e sta�!

I jak zdo�am ci� obroni� przede mn� samym?

Mia� bardzo nik�� nadziej�, �e uda mu si� zdoby� to t�umi�ce mi�o�� ziele. A zreszt� nie chcia�. W ka�dym razie nie teraz. Jeszcze nie. Jeszcze chocia� przez chwil� chcia� zachowa� prawo odczuwania tego oszo�omienia, kt�re, jak przypuszcza�, niesie z sob� pierwsze, nie�mia�e jeszcze zakochanie.

P�niej � kiedy ona znajdzie sobie kogo� innego i wszystko stanie si� zbyt ci�kie i bolesne do ud�wigni�cia, wtedy on zd�awi swoje uczucia. Zdecydowanie i definitywnie, zanim ona zd��y si� o czymkolwiek dowiedzie�.

Adwokat Sorensen patrzy� bez s�owa na dziewczyn� stoj�c� w progu. Zdumiony podni�s� si� z miejsca.

Sk�d si� tu wzi�� ten ma�y, smakowity k�sek? On, kt�ry zna� wszystkie damy w Christianii � i mniej wytworne kobiety tak�e � nie potrafi� powiedzie�, z jakich kr�g�w towarzyskich mog�a pochodzi�.

A jednak co� w niej wydawa�o mu si� znajome. Te oczy� Takie jasne i czyste, po dziecinnemu zdziwione. A zarazem takie ciekawe �ycia i takie� przenikliwe. Nie, nie to. Sprawia�a raczej wra�enie cudownie niedo�wiadczonej, i to w wi�kszo�ci �yciowych spraw.

M�odziute�ka dziewica! Na wszystkich bog�w, czy w naszych zdeprawowanych czasach istniej� jeszcze takie istoty? Stary libertyn Sorensen czu�, �e �linka cieknie mu do ust.

Ale gdzie j� ju� kiedy� widzia�? Albo kogo mu ona przypomina? Jakby rozpoznawa� te rysy, a mimo to nie wiedzia� sk�d.

Vinga ze swej strony wkroczy�a do wytwornego, urz�dzonego zgodnie z panuj�c� mod� domu adwokata z mieszanymi uczuciami. Widzia�a, �e wszystko tu by�o perfekcyjne, do najmniejszego szczeg�u przemy�lane. Wn�trze by�o r�wnie pi�kne jak w jej ukochanym Elistrand, tylko du�o ch�odniejsze w wyrazie. R�ne rzeczy by�y po prostu identyczne. Naprawd�, czy� w pi�knej szafie adwokata nie sta�a taka sama jak w Elistrand porcelana? Podobnie srebrny dzbanuszek do �mietany, podobnie cukiernica! Dok�adnie takie same!

Aha, zatem tak wygl�da adwokat Sorensen, teraz go sobie przypomina�a! Nie mia�a te� w�tpliwo�ci, �e go nie lubi. Niebywale pi�kny m�czyzna, z naciskiem na pi�kny. Zwracaj�cy uwag� z tymi ciemnymi, b�yszcz�cymi oczyma pod pi�knymi powiekami, po kobiecemu sklepione brwi, usta zbyt mi�kkie i jakie� obwis�e� (Pod tym wzgl�dem Vinga r�ni�a si� w swoich ocenach od innych kobiet. Sp�jrz, jakie zmys�owe usta ma adwokat Sorensen, szepta�y mi�dzy sob� damy w Christianii. Musi by� wspania�ym kochankiem! Milk�y z chichotem, a od czasu do czasu kt�ra� sprawdza�a, czy tak jest w istocie.) Sorensen by� koneserem, �eby nie powiedzie� smakoszem, je�eli chodzi o kobiety. Przekroczy� czterdziestk�, lecz w dalszym ci�gu by� poci�gaj�cy, znakomicie ubrany, w modnym aksamitnym �akiecie i spodniach tak obcis�ych, �e ukazywa�y jego kszta�ty nie pozostawiaj�c zupe�nie pola dla wyobra�ni. Wiedzia�, �e wzrok dam cz�sto b��dzi w wiadomych rejonach, a to, co widzia�y, przyspiesza�o im oddech. Podwi�zki nosi� ozdobione diamentami i jedwabnymi kokardkami, a srebrna tabakiera, kt�r� zawsze mia� pod r�k�, imponowa�a wszystkim, cho� to ju� naprawd� nie by�o potrzebne.

Ale ta ma�a owieczka nie sprawia�a wra�enia zachwyconej. W�a�ciwie to przygl�da�a mu si� raczej z pewnym niesmakiem. Do czego� takiego Sorensen nie przywyk�.

��S�ucham � wyrzek� �askawie, spogl�daj�c na ni� z g�ry. � I z kim mam zaszczyt�?

��Widz�, �e pan mnie nie poznaje, adwokacie Sorensen. Nazywam si� Vinga Tark, pan by� adwokatem mojego ojca, w�a�ciciela Elistrand.

Ca�a krew wyp�yn�a z serca Sorensena i buchn�a w g�r�, na twarz, zakr�ci�o mu si� w g�owie. O, do diab�a! Do wszystkich przekl�tych diab��w! To ta nieszcz�sna istota �yje? To przecie� niemo�liwe! Ale to chyba ona, zreszt� pozna�a go. Czy� m�g� przypuszcza�, �e tamto przestraszone dziecko wyro�nie na tak� pi�kno��?

I gdzie ona si�, na Boga, podziewa�a przez te wszystkie lata?

Do diab�a!

��O, dziecko drogie � wykrztusi�, gdy zdo�a� si� jako� opanowa�. � Vinga Tark! To niemo�liwe! My�my my�leli, �e ty nie �yjesz! Gdzie ty by�a�?

Vinga usun�a si� w bok przed jego po ojcowsku wyci�gaj�cymi si� ramionami.

��Dziecko, znikn�a� pewnej nocy, jakby� si� zapad�a pod ziemi�, �ci�gaj�c �a�ob� na ca�� parafi�. I na mnie tak�e. Och, jak ja si� o ciebie zamartwia�em! Ale opowiadaj, siadaj tu na sofie i m�w!

Obj�� jej plecy i zmusi�, by usiad�a. Sofa mia�a dwa oparcia, przypomina�a dwa zestawione razem fotele i tylko po�rodku oparcie si� troch� obni�a�o.

Sorensen za�o�y� nog� na nog� i usadowi� si� tak, �e jedn� stop� wci�� dotyka� jej kolana. Podczas ca�ej rozmowy Vinga stara�a si� odsun�� od niego jak najdalej.

��Och, niewiele jest do opowiadania o moim �yciu przez te lata � powiedzia�a oschle. � Jako� sobie radzi�am, a to najwa�niejsze.

��No, widz�, �e radzi�a� sobie nie�le � stwierdzi�, spogl�daj�c wymownie na jej kosztown� toalet�.

��Chodzi o sukni�? Dosta�am j� dzisiaj od mojego krewnego.

Adwokat wyprostowa� si�.

��Od� krewnego?

��Tak. To Heike Lind z Ludzi Lodu. To w�a�nie dlatego tutaj jestem. Chcemy pana prosi�, on i ja, �eby nam pan pom�g� odzyska� nasze maj�tki. Pracowa� pan przecie� dla mojego ojca. Podejmie si� pan tego?

Sarensen wierci� si� na kanapie. W ustach zasch�o mu tak, �e ledwo porusza� j�zykiem.

��Poczekaj no chwilk�. Kim jest �w Lind z Ludzi Lodu i dlaczego z tob� nie przyszed�?

��On jest dziedzicem Grastensholm, ale przecie� ten dw�r zosta� naszej rodzinie podst�pnie odebrany. Heike jest wnukiem Daniela Linda z Ludzi Lodu, prawnukiem cioci Ingrid. Tak �e jest pe�noprawnym dziedzicem, jedynym, jaki chodzi po tej ziemi. Przez wiele lat mieszka� zagranic�, ale teraz wr�ci�, chce si� osiedli� w swoim maj�tku i powa�nie si� nim zaj��. I prosi�, �ebym przysz�a do pana sama i przygotowa�a pana na spotkanie z nim, bo on nie wygl�da tak jak wi�kszo�� ludzi. On nale�y do dotkni�tych, obci��onych dziedzictwem.

Sorensen usiad� wygodniej, z�o�y� d�onie i j�� si� zastanawia�. Pami�ta� bardzo dobrze Ulvhedina Paladina z Ludzi Lodu i jego wygl�d. Ca�a sprawa wymaga�a wywa�onej odpowiedzi.

��Ci dotkni�ci� � zacz��. � Uwa�a si� ich za niebezpiecznych, prawda? Trudno si� spodziewa�, �eby powierzono mu odpowiedzialno�� za taki du�y maj�tek.

��Ciocia Ingrid te� by�a dotkni�ta � odpar�a Vinga ostro. � I stary Ulvhedin, a nikt nie podawa� w w�tpliwo�� ich praw maj�tkowych.

��Ale to byli ludzie zr�wnowa�eni. Nie by�o w nich z�o�ci.

Oczy Vingi rozb�ys�y.

��Nie ma nikogo lepszego ni� Heike. W por�wnaniu z nim inni ludzie to diab�y.

Przekl�ta dziewczyna! Jak co� tak delikatnego mo�e by� takie uparte?

Ale dojrza� w jej oczach tak�e co� innego. L�k, kt�rego nie by�o, kiedy tu przysz�a. Co�, co niemal przypomina�o panik�, jakby w ka�dej chwili gotowa by�a si� zerwa� i uciec, daleko, jak najdalej st�d.

Doprawdy, fascynuj�ca dziewczyna! Co to si� kryje za tym jej pop�ochem? Czy to niepok�j erotyczny? Adwokatowi tylko jedno mog�o przyj�� do g�owy, gdy chodzi o kobiety, o nic wi�cej nie by� w stanie ich pos�dza�. Podniecaj�ce, niebywale podniecaj�ce, my�la�. Niezwyk�a odmiana po dotychczasowych, trzeba powiedzie� do�� trywialnych mi�osnych podbojach.

��Czego zatem oczekujesz z mojej strony? � zapyta� przymilnie.

���eby si� pan podj�� odzyskania dla nas Grastensholm i Elistrand. Zap�acimy dobrze.

W tym miejscu adwokat uni�s� brwi.

��Tak. Heike ma pieni�dze � zapewni�a Vinga stanowczo. Zaczyna�a by� zirytowana. Ten oble�ny obrzydliwiec siedzia� i bez �enady przyciska� swoj� �ydk� do jej kolana, ju� nie mia�a gdzie si� odsun��. �wie�o odzyskana pewno�� siebie Vingi topnia�a w oczach, powoli zaczyna� w niej narasta� dawny, dobrze znany l�k przed lud�mi. Ale dlaczego? Przecie� zna�a tego cz�owieka z dawnych lat!

Zacz�a mu znowu t�umaczy� swoj� spraw�.

��Jak pan zapewne wie, pan Snivel zaj�� Grastensholm, wprowadzi� si� do dworu, co jest nadu�yciem, bo nie ma do tego �adnych praw.

Sorensen zmieni� pozycj�, rozpostar� teraz r�ce na oparciu kanapy.

��W takim razie dlaczego �w Heike nie p�jdzie po prostu i go stamt�d nie wyp�dzi? � zapyta�.

��Dlatego, �e pan Snivel jest przebieg�y niczym lis. Jak� on w�a�ciwie ma godno��?

��Pan Snivel jest s�dzi�. Specjalist� od spraw spadkowych i maj�tk�w ziemskich.

��No w�a�nie. Wi�c rozumie pan chyba, �e Heike z nim nie wygra, skoro on nawet po norwesku dobrze nie m�wi. Taki stary wyjadacz jak Snivel zawsze znajdzie w prawie jak�� luk�, kt�r� b�dzie m�g� wyt�umaczy� na swoj� korzy��. Pan jednak mia�by wa�ny atut w r�ku, gdyby si� pan zdecydowa� nam pom�c. Bo pan Snivel, kt�ry by� egzekutorem podczas licytacji Elistrand, tak pokierowa� sprawami, �eby m�j dom m�g� kupi� za bezcen jego bratanek. Wed�ug tego, co m�wi� ludzie w okolicy, zarezerwowa� maj�tek dla niego.

��Wi�c wy macie kontakty z mieszka�cami parafii?

Pytanie Sarensena pad�o jak b�yskawica, tak szybko, �e Vinga zdwoi�a czujno��.

��Nie, ja tylko s�ysza�am takie pog�oski.

Adwokat pochyli� si� ku niej, mru��c swoje podst�pne oczka.

��A gdzie ty mieszkasz, moje dziecko? I gdzie mieszka tw�j krewny, Heike Lind?

Co do tego Vinga otrzyma�a wyra�ne polecenia: Nikomu pod �adnym pozorem nie zdradzi�, gdzie si� ukrywaj�!

��Nigdzie na sta�e. Zatrzymujemy si� to tu, to tam, po r�nych gospodach. Nigdy nie wiem, gdzie si� znajd� nast�pnego wieczora.

��Ale czy to nie jest troch� niemoralne?

��Niemoralne? Co takiego?

��No, skoro dzielicie ze sob� pok�j, czy co� takiego?

��Nie dzielimy! Kto tak powiedzia�?

Przygl�da� jej si� uwa�nie. Vindze nie podoba�o si� to spojrzenie:

��Wygl�da mi na to, �e tw�j przyjaciel, Heike, jest cz�owiekiem bardzo zamo�nym, skoro sta� was na taki styl �ycia.

��Tak, otrzyma� w Szwecji spadek po ojcu. Nie wiem, ile tego jest, ale chyba sporo. No to co? Pomo�e nam pan?

Adwokat zastanawia� si� d�ugo. Sprawia� wra�enie, �e �le si� czuje.

��No wi�c powiem ci, Vingo, �e pan Snivel to nie jest cz�owiek, z kt�rym mo�na �artowa�, co do tego masz racj�. I chocia� trzymasz takie wa�ne karty w r�ku, to ja m�g�bym �le na tym wyj��. On mo�e pozbawi� mnie godno�ci, zrujnowa� mnie. Ale daj mi par� dni, bym m�g� wysondowa� spraw�, przyjd�cie wi�c oboje, ty i tw�j krewny, Heike Lind z Ludzi Lodu, powiedzmy w czwartek, wtedy zobaczymy, co si� da zrobi�.

Brzmia�o to wszystko zbyt g�adko, Vinga nie by�a zadowolona. Jeszcze wi�ksz� podejrzliwo�� wzbudzi�o w niej nast�pne pytanie, kt�re zada� Sorensen, prowadz�c j� przyja�nie, lecz stanowczo ku drzwiom.

��To naprawd� wielka rado�� zobaczy� znowu c�rk� Vemunda Tarka! Co by� powiedzia�a na zjedzenie ze mn� kolacji dzi� wieczorem? Znam pewne wspania�e towarzystwo, w kt�rym zrobi�aby� furor�.

��Dlaczego mia�abym to zrobi�? To znaczy furor�?

Jego r�ce wykonywa�y wok� niej wymowne gesty.

��Dzi�ki swojej �wie�o�ci! Jeste� jak nikomu nie znany ma�y kwiatek! Zostaniesz kr�low� wieczoru!

Obrzydzenie, a zarazem t�umiony l�k ogarn�y Ving�, P�j�� z nim wieczorem? Nigdy!

Zmusi�a si� do uprzejmej odpowiedzi:

��Dzi�kuj�, ale dzi� nie mog�. Mo�e wr�cimy do tej sprawy w czwartek?

Sorensen przyj�� niezwykle wystudiowan� poz�, jakby od niechcenia opar� si� o framug� drzwi tak, �e wszystkie jego m�skie atrybuty uwydatni�y si� w tych obcis�ych, szarosrebrzystych jedwabnych spodniach. Ponownie uderzy� go wyraz obrzydzenia w jej wzroku. Jakby por�wnywa�a go z kim� innym i r�nica j� �mieszy�a.

Zabawne, sk�d mu si� bior� takie my�li?

��W takim razie umawiamy si� na czwartek � powiedzia� z udan� swobod�, czu� bowiem, �e przegrywa w jaki� idiotyczny spos�b, nie m�g� tylko zrozumie� dlaczego. Ta dziewczynka mia�aby zyska� nad nim przewag�? Oczywi�cie, �e nie!

��Przyjd� z tym swoim nieszcz�liwym ciotecznym bratem, czy kim on tam dla ciebie jest.

��Nie, Heike nie jest moim ciotecznym bratem. To zaledwie daleki kuzyn. S�dz�, �e jeste�my spokrewnieni w si�dmym pokoleniu.

��Tak? To ju� nawet nie mo�e by� uwa�ane za pokrewie�stwo!

��Wszyscy Ludzie Lodu s� ze sob� spokrewnieni, zawsze, bez wzgl�du na to, jak dalekie s� ta powi�zania.

Jednak my�l, �e zwi�zki krwi pomi�dzy ni� i Heikem s� tak dalekie, nieoczekiwanie przepe�ni�a j� ogromn� rado�ci�.

��Och, rozumiem, �e w poczuciu mi�osierdzia chcesz cz�owieka dotkni�tego uwa�a� za bliskiego krewnego.

Vinga domy�la�a si�, �e adwokat dostrzeg� wyraz ulgi na jej twarzy. Ale nie, m�j drogi panie, pan si� myli! Ca�kiem niew�a�ciwie t�umaczy pan sobie moj� reakcj�. Niech jednak tak b�dzie, nie powinno ci� obchodzi�, co ja i Heike ze sob� mamy, ty stary baranie!

Sorensen mia� szcz�cie, �e nie potrafi czyta� w my�lach.

��W porz�dku, wi�c przyprowad� swego nieszcz�snego dalekiego kuzyna, czy jak tam, a ja tymczasem rozejrz� si�, co m�g�bym dla was zrobi�. Nie mog� jednak obieca�, �e si� sprawy podejm�. To mog�oby mie� dla mnie fatalne skutki.

Raz jeszcze w jej wzroku pojawi� si� wyraz niech�ci.

��Je�li pan nie chce� To mo�e jest jaki� inny adwokat, kt�rego m�g�by pan poleci�?

Mog�aby do tego doda� jeszcze: �� kt�ry b�dzie mia� wi�cej odwagi�.

Inny adwokat? Bo�e uchowaj, my�la� Sorensen. G�o�no jednak powiedzia�:

��Zastanowi� si� nad tym. Eeech� Gdzie zamierzacie si� zatrzyma� dzisiaj? W jakiej gospodzie?

Vinga machn�a r�k�:

��Nie mam poj�cia.

��Mo�e m�g�bym poleci� zajazd �Pod B��kitnym Pucharem�. �wietne pokoje i dobre jedzenie.

��Dzi�kuj�, pomy�l� o tym � powiedzia�a Vinga, cho� przecie� �adna gospoda nic j� nie obchodzi�a.

Adwokata Sorensena ogarn�o trudne do zniesienia pragnienie, by uca�owa� te rozkoszne, czerwone jak owoce g�ogu usteczka. W�a�ciwie m�g�by to zrobi�, powo�a� si� na dawn� przyja�� z jej rodzicami. Taki �yczliwy, ojcowski poca�unek.

Powstrzyma� si� jednak z dw�ch powod�w. Po pierwsze, ba� si� tej oboj�tno�ci w jej oczach, a po drugie, nie by� pewien, czy on sam zdo�a przerwa� w odpowiednim momencie.

Tak �atwo ulega� nami�tno�ciom, a ona by�a taka s�odka!

Ale b�dzie j� mia�. T� r�yczk� musi zerwa�! Niecz�sto w dzisiejszych czasach mo�na spotka� tak zupe�nie niezepsut� dziewic�. A do tego tak �liczn� jak ona!

Kiedy jednak wysz�a, musia� usi��� i powa�nie si� zastanowi�. Co robi� z tym nieoczekiwanym dziedzicem Grastensholm? No i z dziedziczk� Elistrand.

Co robi�?

Elistrand zosta�o przecie� zlicytowane, wi�c mo�e nie b�dzie tak �le. Ale je�li dziewczyna zacznie robi� trudno�ci?

No a ten potw�r, kt�ry wr�ci� do Norwegii razem z ni�? Tak, Sorensen zna� przecie� starego Ulvhedina z Ludzi Lodu i m�g� sobie wyobrazi�, jak ten nowy wygl�da. Je�li za��da zwrotu Grastensholm, to co b�dzie?

Pot�ny s�dzia Snivel mo�e mie� k�opoty�

Sorensena przenikn�� dreszcz od koniuszk�w palc�w po korzonki w�os�w.

Co� trzeba zrobi�. I to szybko!

��No i jak? � zapyta� Heike, kiedy Vinga wr�ci�a do stajni. � Jak ci posz�o?

��Jedziemy do domu � odburkn�a.

Dostrzeg�, �e jest wzburzona.

��Jed�my, ale chyba nie b�dziesz siedzia�a na wozie w tym ubraniu?

Naturalnie, �e nie. Pi�kna suknia mog�aby si� ubrudzi�, a poza tym dama na ch�opskiej furze budzi�aby zapewne og�lne zainteresowanie!

��Czy mo�esz mi da� moj� star� sukni�?

Vinga przebra�a si� szybko, zupe�nie nieskr�powana jego obecno�ci�.

��O, Bo�e! � j�kn�� Heike.

��O co ci chodzi, przecie� tu nikogo nie ma � warkn�a ze z�o�ci�, wci�gaj�c sukni� przez g�ow�.

Ja jestem, mia� ochot� powiedzie�, ale da� za wygran�. Odwr�ci� si� i powiedzia�:

��Pospiesz si�!

Nie pyta� o nic, dop�ki nie wyjechali z miasta.

��W twoich oczach znowu pojawi� si� tamten wyraz przera�enia, Vingo.

��Masz racj�. Ja nie dowierzam temu adwokatowi! To odpychaj�cy typ.

Wykona�a r�k� gest, jakby chcia�a strz�sn�� z siebie co� obrzydliwego.

Heike zmartwi� si�.

��Mam nadziej�, �e nie by� wobec ciebie natarczywy?

��Natarczywy? Nie, nie w ten spos�b. W ka�dym razie nie wprost, ale patrzy� si� na mnie jako� tak�

To mnie nie dziwi, pomy�la� Heike, kt�ry sam nie bardzo m�g� oderwa� oczy od tej ma�ej postaci skulonej obok niego na twardym siedzeniu dla wo�nicy.

��Opowiedz, co m�wi�. Zgodzi si� nam pom�c?

Vinga westchn�a g��boko i powt�rzy�a rozmow� tak dok�adnie, jak tylko by�a w stanie, dodaj�c wiele osobistych s�d�w na temat adwokata Sorensena. Na Heikem tak�e nie wywar�o to najlepszego wra�enia, ale by� mo�e sta�o si� tak pod wp�ywem Vingi?

��Dobrze, �e mu nie powiedzia�a�, gdzie mieszkamy � pochwali� j�.

��Nie mam ochoty i�� do niego w czwartek.

��Ale mo�e on do tej pory znajdzie nam innego adwokata? Musimy tam p�j��, ja te� chc� go zobaczy�.

Vinga uj�a mocno jego r�k�.

��Je�eli b�dziesz ze mn�, to mog� i��. Heike, jestem taka g�odna, �e burczy mi w brzuchu! Zjad�e� ca�y nasz prowiant?

��Nie, sk�d? � roze�mia� si�. � Mog�aby� wyj�� zawini�tko? Le�y za tob�. Sam te� co� bym ch�tnie przek�si�.

Ze wzgl�du na Heikego nie mogli p�j�� do �adnej gospody, dlatego synowa Eirika zaopatrzy�a ich w jedzenie na drog�. Teraz zatrzymali konia, siedzieli na wozie i jedli grube kromki czarnego chleba, popijaj�c mlekiem.

Po chwili Heike wytar� usta r�k� i rzek�:

��Vinga, czy pami�tasz, co powiedzia�em w stajni? �e musimy ze sob� powa�nie porozmawia�?

��Tak. Zabrzmia�o to bardzo zabawnie.

��Zabawnie? � skrzywi� si�. � No, dobrze. My�l�, �e mo�emy to zrobi� ju� teraz, nie czekaj�c na powr�t do domu. Zreszt� mo�e nawet b�dzie nam �atwiej teraz, kiedy trz�siemy si� na tym w�zku.

Och, czy� m�g� si� biedak domy�la�, czym si� ta rozmowa sko�czy?

Vinga przygl�da�a mu si� pytaj�co i czeka�a.

Ju� jaki� czas temu opu�cili miasto z jego zawistnymi lud�mi ma�ej wiary, kt�rzy tak niewiele rozumiej�. Tolerancja ani szerokie horyzonty nie by�y spraw� normaln� tam, gdzie pojawia� si� Heike. Odmie�cy, ludzie inni, cz�sto byli bezlito�nie t�pieni. �wiat wymaga, by wszyscy byli tacy sami! Ludzie tacy s�, zawsze tacy byli i pewnie na zawsze takimi pozostan�. Nowe generacje co prawda budzi�y nadzieje na zmian�, lecz na og� nadzieje te szybko gas�y. Tote� nasi podr�nicy z rado�ci� spogl�dali znowu na wiejskie, czyste i na og� bezludne okolice. Pola, ��ki, lasy i zagajniki, skowronki, kr���ce nad ziemi� jask�ki, koniki polne i ko�ysane wiatrem trawy. Ludzi widzieli jedynie z daleka, na polach lub w pobli�u zagr�d.

Tutaj Vinga i Heike czuli si� jak w domu.

Zreszt� wyjazd z miasta te� by� spokojniejszy ni� upokarzaj�cy wjazd rano. Po po�udniu jako� mniej by�o ludzi na ulicach, czas targowy si� sko�czy�.

��Wiesz, Vingo � zacz�� Heike t� okropnie dla niego trudn� rozmow�. � Wiesz, je�li nadal b�dziesz post�powa� tak jak dotychczas, to �ci�gniesz na siebie jakie� nieszcz�cie, a w ka�dym razie nieprzyjemno�ci.

��Dlaczego?

��Postaram ci si� to wyt�umaczy�. Pami�tasz, �e zaraz po wje�dzie do miasta spotkali�my pewnego ch�opca, kt�ry jecha� ma�� bryczk�. Bardzo ci si� podoba�. Odwraca�a� si� za nim, wychyla�a� z wozu i wzdycha�a�: �O, jaki przystojny m�odzieniec! Chcia�abym go pozna�!�

��Tak, ale on by� przystojny, to musisz przyzna�!

��By�, oczywi�cie, tylko teraz nie rozmawiamy o jego wygl�dzie, lecz o twoim zachowaniu! Rozumiesz, ty� Ech, nie mia�em zamiaru ci tego m�wi�, bo zdawa�o mi si�, �e mog�aby� zachowywa� si� jeszcze bardziej lekkomy�lnie, ale teraz jestem zmuszony. Musisz wiedzie�, �e jeste� osob� niebywale poci�gaj�c�. M�czy�ni, starsi i m�odsi, b�d� ci� pragn��, po��da�, a ty, taka niefrasobliwa, taka spragniona ludzkiej blisko�ci, �atwo mo�esz pope�ni� b��d.

��Dlaczego?

Heike znowu westchn��. Czu�, �e d�onie ma wilgotne, a na skroniach perli mu si� pot.

��Posiadasz co�, Vingo, co dla m�odej kobiety ma wielk�, naprawd� wielk� warto��. Posiadasz dziewictwo i musisz je chroni� do dnia, w kt�rym wyjdziesz za m��.

��Nie mam zamiaru wychodzi� za m��.

��Wszystkie dziewcz�ta tak m�wi�, twierdzi�a moja piastunka, Elena, i ja si� z ni� zgadzam. W ka�dym razie wszystkie tak m�wi� w twoim wieku. Ale wiesz, teraz ja jestem twoim opiekunem i�

��Naprawd�? To cudownie!

��Oczywi�cie. Jako tw�j jedyny krewny w Norwegii jestem twoim opiekunem prawnym. A poza tym jestem od ciebie du�o starszy.

��Ha! Cztery lata! Uwa�asz, �e to tak du�o?

��Wystarczaj�co du�o, zw�aszcza �e do�wiadczenie wyry�o �lady na mojej twarzy�

Oczy Vingi pociemnia�y.

��Do�wiadczenie z dziewcz�tami?

��Nie! � uci�� ostro. � Je�li o to chodzi, to nie mam �adnego do�wiadczenia i w�a�nie to czyni t� rozmow� tak trudn�! W ka�dym razie jako tw�j opiekun mam obowi�zek zatroszczy� si� o to, by� wysz�a dobrze za m��, a tak�e o to, by tw�j przysz�y m�� dosta� za �on� dziewic�.

��Uwa�am, �e wygadujesz g�upstwa � powiedzia�a �a�o�nie.

��Ale to wcale nie s� g�upstwa! Mog�aby� mie� wielkie nieprzyjemno�ci, gdyby si� okaza�o, �e wcze�niej straci�a� niewinno��.

Vinga prychn�a.

��To s� g�upstwa! Dlatego, �e ja nie �ycz� sobie by� komukolwiek oddana i dlatego, �e nie rozumiem ani s�awa z tego, co ty m�wisz. Co to takiego ta jaka� niewinno��, o kt�rej mi tu prawisz?

��O Bo�e, Vinga, ty jeste� straszn� kokietk�! I to �wiadom� swojej przewagi! Przecie� musisz wiedzie�, co mam na my�li!

Vinga spowa�nia�a i zamilk�a.

��Troch� wiem o tych sprawach i troch� si� domy�lam � powiedzia�a powoli, gdy w�z znowu toczy� si� przed siebie po mokrej od deszczu drodze. � Nikt mi jednak niczego dok�adnie nie wyt�umaczy�.

Heike zas�pi� si�.

��I dlaczego to akurat ja mam by� tym, kt�ry musi ci to wyja�nia�? Ja, kt�ry te� nigdy nic takiego nie prze�y�em!

Oczy Vingi ponownie rozb�ys�y i spyta�a zaciekawiona:

��Czego nie prze�y�e�?

��W�a�nie to powinienem ci wyja�ni�. Ale jak? Jak?

Ving� ta rozmowa zaczyna�a bawi�. Ognie bi�y na twarz Heikego, nie m�g� tego ukry�.

��Ech � machn�� r�k�. � Czy nie wystarczy, je�li ci m�wi�, �e powinna� si� trzyma� z daleka od m�odych m�czyzn?

��Nie, nie wystarczy � odpar�a bezlito�nie. � Ale pozw�l, �e najpierw opowiem ci, co wiem, czy co mi si� wydaje, �e wiem.

Odetchn�� z ulg�.

��Oczywi�cie, opowiedz!

��No wi�c tak, jest co�, o czym nie wolno m�wi�. Jest to zakazane i w og�le skandaliczne�

��Niemniej jednak jest to co� najpi�kniejszego i najbardziej czu�ego, co mo�e ��czy� dwoje ludzi.

��Tak, ale gdy kiedy� widzia�am ogiera, kt�ry robi� co� bardzo dziwnego z klacz�, to wszyscy dostawali histerii i przep�dzali mnie jak najdalej z tego miejsca.

By�am wtedy ma�a i nie mia�am o niczym poj�cia. Ale mi�dzy lud�mi bywa podobnie, prawda?

��Prawda � wykrztusi� Heike i tym razem mia� trudno�ci z utrzymaniem powagi. � Ale ludzie zachowuj� si� inaczej ni� konie. Le�� przy sobie, przytulaj� si�, obejmuj�.

��Aha � rzek�a Vinga przeci�gle.

��Co� ci si� przypomnia�o?

��Nie, tylko kiedy� widzia�am jednego parobka z pokoj�wk� w ogrodzie. Nie mog�am poj��, co oni robi�. Ale dziewczyna poj�kiwa�a cicho, a potem zacz�li�

��No dobrze, wystarczy � rzek� Heike pospiesznie. � No wi�c wiesz, o co chodzi. I wiesz, �e powinna� mie� si� na baczno�ci.

��Tak, ale im by�o bardzo dobrze razem. Nawet nie widzieli, �e tam jestem.

��Oczywi�cie, �e by�o im dobrze! Przecie� to jest w�a�nie ta sprawa, za kt�r� t�skni� wszyscy ludzie.

��No to dlaczego to jest takie okropne?

��Wcale nie jest okropne. Sami ludzie tak zrobili, �e ma to by� okropne i zabronione. I �e musz� by� przestrzegane pewne zasady. �e ludzie musz� by� ma��e�stwem i w og�le.

��Ale ten parobek i s�u��ca wcale nie byli ma��e�stwem!

��Hm, mog�o si� i tak zdarzy� � mrukn�� Heike. � Ale p�niej ona na pewno mia�a k�opoty. Kiedy jej m�� odkry�, �e nie jest nietkni�ta.

��Ona nie mia�a �adnego m�a.

��Vinga, nie m�cz mnie. Mnie i tak nie jest �atwo!

Przez chwil� siedzia�a w milczeniu. Od czasu do czasu spogl�da�a na niego spod oka, a potem powiedzia�a:

��Uwa�am, �e to brzmi tak jako�� rozkosznie. I rozkosznie jest o tym my�le�.

Heike nie odpowiedzia�.

��Nie mogliby�my spr�bowa�? � zapyta�a.

Heike ze zdumienia straci� dech.

��Ale�, Vinga! � wyj�ka� po chwili.

��Ja bym mia�a ochot�!

Heike zakrztusi� si� i d�ugo kaszla�.

��Ale nie ze mn�, na Boga! Czy� ty oszala�a? Obiecuj�, �e znajd� ci bardzo dobrego m�a � doda� pospiesznie.

��Nie chc� �adnego dobrego m�a. Ja chc� ciebie!

Przysun�a si� do niego i g�adzi�a delikatnie jego udo. Heike odepchn�� jej r�k�.

��Pr�bujesz mnie uwie��? � zapyta� zgn�biony. � A co potem? Co, je�li si� oka�e, �e wcale nie jeste� tym zachwycona? Co si� wtedy z nami stanie?

Patrzy�a na niego nieszcz�liwa, poczu�a, �e jest jej zimno.

��To ja ci mog� powiedzie�, co si� stanie � rzek� gwa�townie: � Odejdziesz ode mnie. Odlecisz niczym motyl i znajdziesz innych m�odych m�czyzn, pi�knych, godnych twojej mi�o�ci, a ja zostan�, pogr��ony w rozpaczy. Tego chcesz?

��Nie, ja my�la�am tylko, �eby tak, na pr�b�, jak w zabawie. �eby zobaczy�, jak to jest � szepn�a na p� z p�aczem. � Od tego nikt by si� chyba nie pogr��y� w rozpaczy!

Opanowa� si� i po chwili m�wi� ju� spokojniej:

��Czy ty naprawd� niczego nie rozumiesz? Wszyscy m�odzi ludzie, ja tak�e, t�skni�, �eby si� dowiedzie�, jak to jest. �eby cho� raz spr�bowa�. I m�czyznom pozwala si� pr�bowa�, bo po nich niczego potem nie wida�. Kobieta jednak zostaje naznaczona na zawsze.

��Dlaczego?

��O bogowie, pom�cie mi! � j�kn��. � Po pierwsze dlatego, �e pierwszy raz jest dla dziewczyny zawsze bardzo trudny. A je�li tak nie jest, to m�� domy�la si�, �e to ju� nie jest pierwszy raz. Rozumiesz mnie?

��To znaczy, �e m�czyzna chce mie� zawsze czyst� narzeczon�, ale on sam to mo�e fruwa�, gdzie chce i pozbawia� je� o to w�a�nie ci chodzi�o z tym dziewictwem.

��O to. Chyba zaczynasz co� rozumie�. I dlatego musisz si� mie� na baczno�ci, bo na �wiecie jest mn�stwo m�czyzn pozbawionych skrupu��w.

��Zdaje mi si�, �e adwokat Sorensen jest pozbawionym skrupu��w m�czyzn� � o�wiadczy�a powa�nie.

��Mo�liwe, ale ja go nie znam.

��Powiedzia�e� �po pierwsze�. To znaczy, �e chcesz mi powiedzie� co� jeszcze?

��Tak. Po drugie, mo�esz by� w ci��y.

��Co? � j�kn�a Vinga g�ucho.

��St�d si� w�a�nie bior� dzieci � odpar� z cierpkim u�miechem.

��O Bo�e, poj�cia o tym nie mia�am. Ja my�la�am, �e�

��Ciekawe, co te� my�la�a�?

��O rany, nie wiem! �e to B�g decyduje, �eby si� tak sta�o.

��B�g ma z tym niewiele wsp�lnego.

��No, to teraz zaczyna mi si� rozja�nia� w g�owie. Jedna dziewczyna w naszej parafii zosta�a wyp�dzona z domu. Zaraz potem urodzi�o jej si� dziecko i ona si� razem z nim utopi�a. Ona to zrobi�a z jakim� m�czyzn�, tak?

��Tak.

��No a on? Czy m�czy�ni nigdy nie s� za to karani?

��Rzadko. Rozumiesz teraz, dlaczego tak si� o ciebie boj�? Wsz�dzie jest tylu m�czyzn egoist�w.

Znowu przygl�da�a mu si� spod oka.

��Ale ty nie jeste� egoist� � szepn�a czule.

��Staram si� nie by�.

W jej oczach ponownie rozb�ys�y szelmowskie ogniki.

��Ale mia�by� ochot�?

��Zamilcz wreszcie! � sykn�� przez z�by.

��Przecie� m�g�by� mu powiedzie�. Heike, b�d� mi�y!

��Dlaczego musisz mnie dr�czy�?

��Dlatego, �e sama mam straszn� ochot�.

��Na mnie? Nic z tego nie b�dzie.

��Mam ochot� tylko na ciebie.

O ma�o nie zawo�a�: Ale czy ty nie widzisz, jak okropnie ja wygl�dam? Uzna� jednak, �e lepiej milcze�.

Ona nie zna nikogo innego, spotka�a tylko mnie, my�la� gor�czkowo. Ale serce bi�o mu jak szalone.

��Teraz wiem, �e nie wolno nam tego robi� � powiedzia�a Vinga pospiesznie. � Wi�c ci� o to nie prosz�. Ale bardzo bym chcia�a wiedzie�, czy ty podzielasz moje uczucia. Na tyle szczero�ci mo�emy sobie chyba pozwoli�?

Heike odwr�ci� si� od niej udr�czony. Nie by� w stanie odpowiedzie�.

Vinga odsun�a si� od niego, czu�a si� zawiedziona, zdradzona, okaza�a zbyt du�o zaufania.

��Przepraszam � powiedzia�a. � Nie mia�am na my�li nic z�ego. A zreszt� to nieprawda z t� ochot�.

Jej �a�osnego tonu nie by� w stanie znie��. Wzi�� jej r�k� i zamkn�� w swojej d�oni. Vinga zwr�ci�a si� ku niemu z niepewn� nadziej� w oczach.

Wtedy on si� u�miechn��.

��A ja mam � powiedzia�. � Wi�ksz� ni� mo�esz przypuszcza�!

Wargi jej zadr�a�y i po chwili pojawi� si� u�miech. Przysun�a si� do niego i patrzy�a mu prosto w oczy, jakby prosi�a o pozwolenie. Heike poprowadzi� jej r�k� tam, gdzie chcia�a, by sama mog�a si� przekona�.

��Oooooch � j�kn�a. � Och, Heike!

Nie�atwo by�o mu siedzie� spokojnie, gdy jej ma�a r�czka delikatnie pie�ci�a to, czego przez ca�e doros�e �ycie nienawidzi� w sobie najbardziej, bo tak bardzo r�ni�o go od innych m�czyzn. Wci�ga� powietrze przez zaci�ni�te z�by i j�cza� z cicha.

��O, Heike � szepta�a Vinga, �ciskaj�c kolana i kr�c�c si� niespokojnie na siedzeniu. � Ca�a jestem mokra. Chcesz zobaczy�?

��Vinga, tak nie mo�na! Przesta�!

Ale jego r�ka ju� pie�ci�a jej udo. Kurczowo mi�� w palcach materia� sukni.

Vinga gwa�townym ruchem podci�gn�a sp�dnic�. Dla niej nie by�o w tym nic nieprzyzwoitego.

��Tutaj! Dotknij!

Heike oddycha� g��boko, z dr�eniem.

��Nie mog�!

��Dlaczego nie mo�esz? Ja ci pozwalam. Musisz!

Jak mia� jej wyt�umaczy�, �e je�li posunie si� tak daleko, �e je�li jej dotknie, to ca�a jego latami t�umiona t�sknota wybuchnie z wielk� si��. Lecz ona tak gwa�townie �ciska�a jego r�k�, �e nie m�g� jej odepchn��.

Musia� natomiast powiedzie�, co mog�oby si� sta�.

��Och, to cudowne! � zawo�a�a z rozmarzonym wzrokiem. � Czy mog� zobaczy�?

��Prosz� ci�, Vinga! Przesta�!

��Czy mog�abym ci pom�c w jaki� inny spos�b?

��W�a�nie to robisz.

Bez cienia wstydu wsun�a r�k� pod jego ubranie.

��Tak? Teraz dobrze? Och, Heike, dotknij mnie, b�agam ci�!

Nie m�g� si� powstrzyma�. Gdy dotkn�� palcami ciep�ej sk�ry, by� stracony. �wiat zawirowa� mu w oczach.

��Oooch! � dysza�a Vinga z dr�eniem. � S�uchaj, usi�d� ci na kolanach, obejm� nogami, chc�, musz�!

��Nie, na Boga, nie teraz! Nie teraz, Vingo, ja ci pomog�, zdaje mi si�, �e wiem, co powinno si� zrobi�. Musisz mi tylko powiedzie�, gdzie.

Nie trzeba jej by�o o to prosi� dwa razy, wi�a si� niczym w�gorz i kierowa�a jego r�k�, tym sposobem dozna�a pierwszego zmys�owego spe�nienia; ko� wl�k� si� przez dziki las, gdy tych dwoje na wozie powraca�o do rzeczywisto�ci, obejmuj�c si� czule.

Gdy si� ju� uspokoili i znowu siedzieli obok siebie jak przedtem, Heike powiedzia�:

��To si� nie mo�e nigdy powt�rzy�, to zbyt niebezpieczne. Teraz zdo�ali�my zaradzi� najgorszemu, ale nie jestem pewien, czy nast�pnym razem utrzymamy si� w ryzach!

Vinga skin�a g�ow�. Niezupe�nie podziela�a jego zdanie w sprawie ewentualnych powt�rek, ale g�o�no tego nie powiedzia�a.

��Jednak bardzo nam to by�o potrzebne, prawda? � zapyta�a zdyszana.

��Jeszcze si� pytasz! Dzi�kuj� ci, Vingo.

��To raczej ja powinnam dzi�kowa�.

��Tak, my�l�, �e ty te� tego potrzebowa�a�.

��To cudowne, boskie, nie do opisania! Ale mo�e by� jeszcze lepiej, prawda?

��Nie powinni�my o tym my�le�.

Vinga nie powiedzia�a ju� nic wi�cej, u�miechn�a si� tylko tajemniczo. Po�o�y�a mu g�ow� na ramieniu, a gdy Heike obj�� j� mocniej, przytuli�a si� do niego ufnie.

Heike czu� bolesny ucisk w piersiach. Ona mnie chcia�a, my�la� wzruszony. Chcia�a mnie! I jak prosto i naturalnie mi o tym powiedzia�a? A ja zawsze si� tak ba�em, �e dla mnie musi to by� zbyt bolesna i wstydliwa sprawa, tak�e dlatego unika�em dziewcz�t. Nie tylko dlatego, �e by�em przekonany, i� �adna nie b�dzie mnie nigdy chcia�a.

Vinga jednak chcia�a! I taka by�a radosna!

Je�li nawet mia�bym j� zaraz straci�, to i tak da�a mi t� chwil� pe�nej wsp�lnoty. To wi�cej ni� m�g�bym pragn�� w naj�mielszych snach. To naprawd� nieocenione, dodaje mi wiary w siebie!

Odwr�ci� g�ow� i poca�owa� j� w czo�o.

��Mmm � westchn�a. � Zr�b to jeszcze raz! Ale porz�dnie, tak jak trzeba!

��Nie � szepn��. � Zostawimy to na inn� okazj�.

��Dobrze, znakomicie � ucieszy�a si� Vinga, natychmiast pe�na marze� o jeszcze cudowniejszej chwili rozkoszy.

My�li Heikego by�y smutniejsze: Nigdy nie b�dzie drugiego razu. Szybko, bardzo szybko znajdziesz sobie kogo�, kogo naprawd� zechcesz pokocha�!

��Teraz mamy jeszcze jedn� wsp�ln� tajemnic� � mrucza�a Vinga.

Heike skin�� g�ow�, ale by� zbyt wzruszony, �eby co� powiedzie�.

Zwr�ci� twarz ku niebu. O Bo�e, je�li naprawd� istniejesz tam w g�rze, modli� si� w duchu, je�li naprawd� istniejesz, odpowiedz, co ja takiego zrobi�em, �eby zas�u�y� na taki los jak m�j. Czy obrazi�em Ci� tak g��boko tym, i� zosta�em pocz�ty w grzechu i gniewie, �e musz� cierpie� za z�e post�pki mojego �ycia? Co jeszcze musz� zrobi�, by� mnie uwolni� od krzy�a, kt�ry d�wigam? Czy nie cierpia�em ju� dostatecznie du�o? Ja, w mojej n�dzy, naprawd� si� stara�em. Ale teraz prosz� Ci�, chyba pierwszy raz w �yciu i mo�e jedyny: spraw, aby ta ma�a cudowna dziewczyna o gor�cym sercu nigdy si� nie dowiedzia�a, jak bardzo j� kocham. I spraw, bym ja nigdy nie zrani� jej wyznaniem, jak bardzo jestem w niej zakochany!

A potem doda� w my�lach: Wybacz mi jednak, je�li nie wierz� w Ciebie tak mocno, jak powinienem!

Znowu pochyli� g�ow� i musn�� wargami jej pi�kne z�oto blond w�osy. W ka�dym razie mam zio�a, pomy�la�, �eby si� pocieszy�. Zawsze mog� za�y� zi�, uwolni� si� od b�lu i od mi�o�ci do niej.

Na razie jednak nie mam ochoty na zio�a. Jeszcze nie! Czasami dobrze jest troch� pocierpie�, nawet z powodu niepo��danej mi�o�ci.

Kiedy adwokat Sorensen przemy�la� gruntownie spraw�, wyruszy� do modnej gospody, w kt�rej zbierali si� urz�dnicy pa�stwowi, prawnicy, wyspecjalizowani w wyszukiwaniu kruczk�w prawnych i tym podobne towarzystwo, by w �rodku dnia zje�� posi�ek. Przychodzi�y tu tak�e rozmaite gryzipi�rki i podrz�dni biurali�ci, kt�rzy za pieni�dze gotowi byli za�atwi� wszystko. Siadywali tam ch�tnie, wyobra�aj�c sobie, �e nale�� do lepszych sfer.

Prawdziwi reprezentanci palestry spogl�dali na nich z pogard� i przy ka�dej okazji wysy�ali do diab�a.

Sorensen zalicza� si� do solidnych cz�onk�w adwokatury, ale to by�a iluzja. By� po prostu zr�czniejszy ni� inni w ukrywaniu swoich podejrzanych sprawek. Mia� kilku przyjaci�, tak�e adwokat�w, z kt�rymi zawsze zajmowa� w gospodzie ten sam st�. Koledzy byli ju� na miejscu, kiedy wszed�. Sorensen niczym �aglowiec sun�� przez sal� z uniesion� g�ow� i �askawym u�miechem niezwykle pewnego siebie cz�owieka na wargach. K�ania� si� na prawo i na lewo urz�dnikom r�nego rodzaju, ale wy��cznie wy�szej rangi. Drobnych kancelist�w nie dostrzega�.

Tego dnia jednak jego urodziwa niczym z obrazka twarz nosi�a �lady wzburzenia.

��Wygl�dasz na zdenerwowanego � stwierdzi� jeden z przyjaci�.

Adwokat Sorensen usiad�, lustruj�c pospiesznie niedu�e, mroczne wn�trze lokalu, zatrzymuj�c wzrok na ma�ych szybkach okien i miedziorytach zawieszonych na �cianach. Przedstawia�y one mniej lub bardziej podchmielonych ludzi w czasie jakiego� do��, zdaje si�, orgiastycznego przyj�cia. Skin�� na kelnerk� i zam�wi� jak zwykle karafk� wina, po czym zwr�ci� si� do koleg�w.

��No tak, wygl�da na to, �e znalaz�em si� w niez�ych tarapatach! � roze�mia� si� jako� sztucznie.

��Co ty m�wisz? � w g�osie pytaj�cego trudno by�o nie zauwa�y� ironii. � Opowiedz, co si� sta�o! Czy�by kt�ra� z twoich przyjaci�eczek popad�a w k�opoty?

��Ech, niestety, takie proste to nie jest! Nie, sprawa jest du�o gorsza. Czy kto� z was widzia� ostatnio Snivela?

Za jego plecami siedzia� przy stoliku pewien starszy m�czyzna, kt�ry s�ysz�c te s�owa nastawi� uszu, bo w sali panowa� szum.

Jeden z przyjaci� Sorensena odpar�:

��Snivel pojecha� do Moss w jakiej� sprawie dotycz�cej tamtejszej odlewni �elaza. Dlaczego pytasz?

��Co� mi si� zdaje, �e piek�o spu�ci�o wszystkie swoje psy z �a�cuch�w. Musz� do niego natychmiast napisa�. Albo nie, najlepiej b�dzie, je�li jeszcze dzisiaj wy�l� do niego specjalnego kuriera. W takim przypadku ju� jutro b�d� mia� odpowied�. Bo teraz naprawd� sytuacja jest gro�na!

��No, ale co si� takiego sta�o?

Sorensem zrobi� wymown� pauz�, a potem o�wiadczy�:

��Pojawi� si� prawdziwy dziedzic Grastensholm!

��Poj�cia nie mia�em, �e istnieje jaki� dziedzic.

��My te� nie. On po prostu spad� z nieba!

Koledzy Sorensena rozsiedli si� wygodniej. Jeden z nich powiedzia� p�g�osem:

��A jak b�dzie z Elistrand? Tym twoim �ma�ym gniazdkiem na wsi�?

��Ciii! � sykn�� Sorensen, jakby Vinga siedzia�a gdzie� w pobli�u. � R�wnie� i zaginiona c�rka by�ych w�a�cicieli Elistrand si� odnalaz�a i chce dochodzi� swoich praw. To w�a�nie ona przysz�a dzisiaj, �eby mnie prosi� o prawnicz� pomoc dla nich obojga. Mnie! Bo�e �wi�ty! Ona si� nigdy nie mo�e dowiedzie�, �e to ja kupi�em na licytacji ten dw�r! Wiesz, �adne z nich nawet nie przypuszcza, �e Snivel jest moim stryjem. Mamy przecie� r�ne nazwiska. [Snive � w j�zyku norweskim: nosacizna, zaka�na choroba zwierz�t, przede wszystkim koni, gro�na tak�e dla cz�owieka (przyp. t�um.)]

��Rzeczywi�cie. A w�a�ciwie to sk�d on wzi�� to swoje nazwisko� do��, trzeba powiedzie�, trafne?

��W m�odo�ci by� przez jaki� czas w�a�cicielem dworu o takiej w�a�nie nazwie, ale dw�r nie mia� wielkiej warto�ci, wi�c szybko go sprzeda�. Za podw�jn� cen�, ma si� rozumie� � wyja�ni� Sorensen z u�miechem zadowolenia.

��Tak, Grastensholm jest niew�tpliwie du�o bardziej reprezentacyjne � doda� kto� inny oboj�tnie. � Zastanawiam si�, co Snivel teraz powie.

��Och, on na pewno znajdzie jak�� metod�.

��Zgodn� z prawem?

Sorensen wzruszy� ramionami.

��Powiedzia�em, �e on znajdzie metod�. Na pewno nie dopu�ci, �eby dosz�o do procesu. Cho� i proces na pewno by wygra�. Ale on po prostu nie b�dzie chcia� mie� nieprzyjemno�ci.

M�czyzna przy s�siednim stoliku, kt�ry przys�uchiwa� si� rozmowie, zwr�ci� uwag�, �e Sorensen pos�uguje si� okre�leniem: metoda, zamiast � wyj�cie. To sprawi�o, �e zacz�� poci�ga� nosem, jakby poczu� jaki� smr�d.

��No, a co z Elistrand? � zapyta� inny z przyjaci� Sorensena.

��Zamierzam je utrzyma�. Zakocha�em si� w tym dworze od pierwszego wejrzenia, jeszcze kiedy tam je�dzi�em ze wzgl�du na interesy Tarka. Ten maj�tek b�dzie m�j, powiedzia�em sobie wtedy. A jaki wytworny dom! Urz�dzony przez potomka ksi���cego rodu, mog� was zapewni�! Zbudowa� go przecie� Alexander Paladin.

��Wiemy, wiemy, przecie� byli�my tam na przyj�ciu, kiedy� go obejmowa�! � wo�ali koledzy. � Rzeczywi�cie, czaruj�ce miejsce. Rezydencja godna tak znakomitego adwokata. Ty chyba jednak mocniej siedzisz w siodle ni� Snivel z jego pozycj� w Grastensholm?

��Tak, naturalnie!

Jeden z zebranych, patrz�c w sufit, powiedzia� znacz�co:

��Nawet je�li zaczn� chodzi� s�uchy o nepotyzmie?

���e Snivel jako egzekutor faworyzowa� swoich krewnych, chcesz powiedzie�? Z tego, co m�wi dziewczyna, ludzie w parafii ju� dawno o tym gadaj�.

��Niedobrze. Niedobrze!

Wino rozgrzewa�o Sorensena i czyni�o go mniej ostro�nym.

��Sami zagrodnicy, kto by si� tam nimi przejmowa�! Ale ja rozwa�am inne wyj�cie. Dziewczyna jest odkryciem, to per�a, podobnej za moich czas�w w Christianii nie by�o. Jagni�ce mi�sko, moi panowie, taka kruchutka i delikatna, �e� mmm! � Cmokn�� wymownie swoimi zmys�owymi wargami ko�ce palc�w. � Je�eli b�d� k�opoty, to si� z t� panienk� o�eni� i tym sposobem utrzymam Elistrand. Nie b�dzie to wymaga�o z mojej strony specjalnej ofiary, mog� was zapewni�. W og�le jestem zdecydowany uwolni� j� od dziewictwa, bez wzgl�du na okoliczno�ci. A im szybciej, tym lepiej!

��Jak�e to si� nazywa �w smakowity k�sek?

��Vinga Tark z Ludzi Lodu. A jej krewny, kt�ry wyobra�a sobie, �e jest dziedzicem Grastensholm, nazywa si� Heike Lind z Ludzi Lodu. Podobno jest jednym z tych potwor�w, jakie zdarzaj� si� w tej rodzinie.

��E tam, potwory! Babskie gadanie, nic wi�cej!

��O nie, widzia�em jednego z nich, nazywa� si� Ulvhedin Paladin z Ludzi Lodu. Zna�em te� Ingrid Lind z Ludzi Lodu, ostatni� w�a�cicielk� Grastensholm. Ale to by�a pi�kna wied�ma, a� do samego ko�ca. Zreszt� oboje z Ulvhedinem byli starzy niczym trolle, kiedy ich pozna�em. �w Heike jest, niestety, m�ody � mrukn�� na koniec pod nosem.

��Nie boisz si�, �e i tobie urodzi si� potworek?

��Oszala�e�? Przecie� ja nie zamierzam p�odzi� z t� dziewczyn� dzieci! Tego si� zawsze wystrzega�em, dzieci to okropny k�opot.

��Jak ona wygl�da?

��Cudownie! Po prostu rozkosznie! Z�ociste w�osy, sp�ywaj�ce w lokach na ramiona, twarzyczka okr�g�a z najbardziej niewinnymi, ufnymi oczyma na �wiecie. Jestem ca�kowicie pewien, �e mo�na j� uwie��; a ona nawet nie zauwa�y, co si� dzieje! A przy tym ubranie wskazuje na maj�tek te� nie do pogardzenia. Suknia pastelowob��kitna w delikatny r�any wz�r. Bo�e, nigdy jeszcze nie widzia�em tak wdzi�cznej dziewczyny. � Sorensen zachichota� oble�nie. � Ona powiedzia�a, �e sukni� podarowa� jej kuzyn, i to dzisiaj. To tak jakby troll chcia� sobie bogactwem kupi� przychylno�� ksi�niczki!

��A gdzie oni mieszkaj�?

��Wed�ug tego, co powiedzia�a, przenosz� si� z gospody do gospody. Ja natychmiast poleci�em jej zajazd �Pod B��kitnym Pucharem�, �eby wiedzie�, gdzie jej szuka� w razie czego, gdyby to mia�o by� potrzebne� Ale i tak przyjd� do mnie w czwartek, wi�c nie musz� si� martwi�. Najpierw powinienem si� porozumie� ze stryjem.

Przyjaciele adwokata odnie�li si� do tego sceptycznie.

��Czy naprawd� chcesz si� podj�� prowadzenia ich sprawy?

��No, nie, czy� ty oszala�? Nie mog� przecie� broni� tej dziewczyny przede mn� samym! I wiecie co? Ona mnie prosi�a, �ebym im znalaz� jakiego� adwokata, gdybym sam nie m�g� im pomaga�. Dobrze zap�ac�, zapewnia�a. A ja obieca�em, �e si� rozejrz�. Rozumiecie wi�c, �e czas nagli.

��Owszem, owszem � zachichota� jeden z zebranych. � Ju� zacieram r�ce. Nikt dobrowolnie nie wyst�pi przeciwko Snivelowi, bo by�by przegrany od samego pocz�tku, ale ja ch�tnie popatrz�, jak si� sprawy potocz�. To b�dzie podniecaj�ce!

��Nie, w sprawie przeciwko Snivelowi nie maj� �adnych szans � przekonywa� inny.

��Przeciwko mnie te� nie � zapewni� Serensen. � Jak tylko usidl� t� panienk�, b�dzie mi we wszystkim uleg�a. A z nim obejd� si� bez lito�ci.

��Zdawa�o mi si�, �e masz zamiar si� z ni� o�eni�?

��W najgorszym razie, tak. Ale tak daleko rzeczy nie zajd�. Jestem pewien, �e nie b�dzie nawet procesu.

Przyjaciele milczeli troch� skr�powani. Sami te� nie mieli nigdy skrupu��w, gdy chodzi�o o wygranie sprawy, ale my�l o cz�owieku, kt�ry mia� za przeciwnika Snivela, budzi�a w nich dreszcz zgrozy.

M�czyzna przy s�siednim stoliku odczuwa� to samo.

Zacz�li rozmawia� o innych sprawach, za� �w obcy starszy m�czyzna za nimi wsta� w milczeniu od stolika i wyszed� z gospody.

Na ulicy przystan��.

Pastelowob��kitna suknia w r�any wzorek? To mu co� przypomina�o.

Pewna m�oda Dunka trafi�a kiedy� do domu jego kuzynki� by�a to do�� lekkomy�lna dama, nale��ca do budz�cych najwi�cej zastrze�e� kr�g�w towarzyskich, gdzie� na peryferiach kr�lewskiego dworu. By�a zamieszana w jaki� uczuciowy dramat, ponios�a �mier� pod ko�ami powozu i nikt nie umia� powiedzie�, czy to zazdrosna �ona wypchn�a rywalk� na ulic�, czy te� by� to po prostu nieszcz�liwy wypadek.

Teraz nie mia�o to ju� znaczenia. Wa�niejsze, �e materia�, kt�ry opisywa� Sorensen, on widzia� u swojej kuzynki. Owa lekkomy�lna Dunka go pokazywa�a, a wszyscy chwalili jej dobry gust. Wybiera�a si� do krawcowej, zamierza�a uszy� z tego sukni�. Wymieni�a nawet nazwisko krawcowej.

Vinga Tark dosta�a now� sukni� od swego kuzyna w�a�nie dzisiaj? To znaczy, �e znalaz�a u krawcowej co� gotowego. Do�� niezwyk�y zbieg okoliczno�ci.

Tamta dama nigdy nie odebra�a sukni, bo zmar�a.

Czy mog�oby tu chodzi� o jedn� i t� sam� kreacj�?

Wiele na to wskazuje.

Jak nazywa�a si� krawcowa?

Sypriansdatter? Sorensen? Nie, to ten skorumpowany adwokat! Salvesen? Sebastiansen? Sebastiansdatter! Tak! Przypomnia� sobie!

Musi si� natychmiast dowiedzie�, gdzie ona mieszka.

Dom kuzynki znajdowa� si� niedaleko, nie min�o zatem wi�cej ni� p� godziny, a starzej�cy si� m�czyzna znalaz� si� w izbie pani Sebastiansdatter, do�� zdziwiony, �e mieszka ona tak blisko domu Sorensena. Trzeba dzia�a� nadzwyczaj ostro�nie, �eby unikn�� kolizji.

��Tak, to prawda, by�a tu przed po�udniem m�oda panna i kupi�a t� sukni�. Nie, �aden m�czyzna jej nie towarzyszy�, kupowa�a sama. Pi�kna niczym elf, a jak �licznie wygl�da�a w tej sukni! Panienka jest bogata, z�o�y�a kosztowne zam�wienie. Czy zrobi�am co� niew�a�ciwego? Z t� sukni�? Mo�e pan chcia�by j� zabra�? � m�wi�a pani Sebastiansdatter niemal jednym tchem.

��Nie, nie, w �adnym razie! Musz� tylko jak najpr�dzej odnale�� panienk�. Zapomnia�em jej powiedzie� co� bardzo wa�nego.

��A, wi�c o to chodzi. Prosz� zaczeka�, ja tu zapisa�am�

Przybysz czeka� cierpliwie. Na jego wargach igra� przebieg�y u�mieszek.

��O, prosz� spojrze�. Panienka nazywa si� Vinga Tark, ja szy�am tak�e dla jej nieboszczki matki, pani Elisabet z Elistrand. To by�a elegancka dama i wysokiego rodu. Ach, jakie to smutne, co si� z ni� sta�o! O, tu wszystko zapisa�am: dwie suknie, dwa p�aszcze�

��Dobrze, dobrze, ale ma pani jej adres?

Pani Sebastiansdatter opu�ci�a notes.

��Nie. Ona mi nie poda�a �adnego adresu.

��Czy ona mo�e mieszka w jakiej� gospodzie?

��Och, nie, jej kuzyn nie chce si� pokazywa� ludziom. Panienka m�wi�a, �e ze wzgl�du na jego wygl�d� ludzie s� dla niego okrutni.

Ach, tak? A zatem ona oszuka�a Sorensena?

Krawcowa nie przestawa�a m�wi�:

��Nie, oni mieszkaj� gdzie� w lesie, w rodzinnej parafii. O ile dobrze zrozumia�am, musz� si� ukrywa�. Wspomnia�a o czym�� co to ona m�wi�a? �e po�yczyli� O, Bo�e, co to oni po�yczyli? Ona by�a taka mi�a i taka rozmowna, wie pan, wcale nie jest zarozumia�a.

�e po�yczyli� Ach, ju� wiem: po�yczyli konia od Eirika!

Popatrzy�a na niego, dumna ze swojej pami�ci.

��Od Eirika?

��Tak. Nic wi�cej nie m�wi�a. Ale ma do mnie przyj�� za dwa tygodnie, wi�c je�li pan�

��Dzi�kuj�. Ale ja chyba znam tego Eirika.

Nie zna� go, oczywi�cie, ale mia� trop, za kt�rym zamierza� p�j��.

Jeszcze tego samego popo�udnia wyruszy� swoim powozem do parafii Grastensholm.

Wiedzia� bowiem, �e czas nagli. Nie ma ani chwili do stracenia!

Zatem oni si� ukrywaj�. Nawet przed w�asnym adwokatem. No, no, rozs�dni m�odzi ludzie!

To jednak oznacza, �e nie powinien w Grastensholm o nich rozpytywa�. Powinien odszuka� Eirika.

Zostawi� t� spraw� stangretowi, ale byli obaj na tyle ostro�ni, by nie pyta� w Elistrand czy Grastensholm, lecz w najbli�szej zagrodzie komorniczej.

No tak, Eirik, on ma do�ywocie w ma�ej zagrodzie na skraju lasu. Trzeba jecha� tamt� drog� i�

Komornicy patrzyli za powozem, dop�ki nie znikn�� w lesie. Czego tacy eleganccy ludzie mogli chcie� od Eirika? Ciekawe.

U Eirika jednak przybysza czeka�y trudno�ci. Usta komornika by�y zamkni�te na siedem piecz�ci. Pozostali cz�onkowie rodziny znikn�li, nagle wszyscy mieli jakie� bardzo pilne zaj�cia.

Nie, tutaj nie ma �adnej Vingi ani Heikego Linda. Sk�d to szanownemu panu przysz�o do g�owy?

Go�� by� wi�c zmuszony wy�o�y� staremu ca�� histori�.

Eirik przygl�da� mu si�, mrugaj�c oczyma. I nagle znalaz�a si� i Vinga, i jej kuzyn, mieszkaj� w ma�ej zagrodzie w g��bi lasu. Ustalono, �e Eirik musi tak�e jecha� (w pi�knym powozie), w przeciwnym razie oboje na widok obcych znikn� bez �ladu.

Go�� da� staremu napiwek i prosi�, �eby wsiad� do powozu. Eirik rozpromieni� si�. Op�acalne przedsi�wzi�cie, doprawdy! Rodzinie komornik�w zacz�o si� du�o lepiej powodzi�, od kiedy Heike pojawi� si� w parafii.

�eby tylko jeszcze uda�o mu si� wyrzuci� tych poganiaczy niewolnik�w z Grastensholm i Elistrand i �eby dwory znowu nale�a�y do Ludzi Lodu, to ca�a parafia zakrzyknie: hura!

Vinga posprz�ta�a w zagrodzie przeznaczonej dla kozy i zadba�a, �eby zwierz� mia�o wszystko, czego mu potrzeba. Koza zacz�a dawa� du�o wi�cej mleka, odk�d sprowadzili si� do domu Simena, wok� kt�rego ros�a bujna trawa.

Kiedy znowu wesz�a do izby, zasta�a Heikego obok kryj�wki, w kt�rej znajdowa� si� skarb, trzymaj�cego w r�kach niezwyk�� butelk� Shiry.

By� tak pogr��ony w my�lach, �e nie zauwa�y� wej�cia Vingi. Uni�s� amfor� z g�rskiego kryszta�u pod �wiat�o i porusza� ni�, a naczynie skrzy�o si� i mieni�o. Izdebka by�a ciemna, jedyne �wiat�o wp�ywa�o przez niedu�e okienko, a Heike trzyma� butelk� tak, �e �w �wietlny strumie� musia� si� w niej za�amywa�.

Nietrudno by�o zauwa�y� wod� wewn�trz butelki. Nie uby�o ani odrobiny, wype�nia�a butelk� a� po brzeg szyjki, chocia� min�o ponad p� wieku, od kiedy Shira przynios�a j� z G�ry Czterech Wiatr�w.

��Nad czym tak rozmy�lasz? � zapyta�a Vinga.

Heike drgn�� gwa�townie.

��Vinga, nie wolno ci mnie straszy�! Przecie� mog�em upu�ci� butelk�!

��Przepraszam! O czym my�la�e�?

��Nasz�o mnie takie niezno�ne pragnienie, �eby� �e, no� gdybym spr�bowa� wody, jedn� czy dwie kropelki� to wtedy sta�bym si� mo�e zwyczajnym cz�owiekiem.

��Chcesz tego?

��Je�li chodzi o wygl�d, to tak. Ale czy s�ysza�a� kiedykolwiek o cz�owieku, kt�ry by pragn�� mie� inn� dusz�?

��Nie � odpar�a z u�miechem. Podesz�a do niego i wyj�a mu butelk� z r�k. � My�l�, �e powiniene� zapomnie� o tym pragnieniu. Uwa�am, �e to wyj�tkowo g�upie.

��Dlaczego?

Vinga umie�ci�a butelk� na powr�t w skrytce.

��Dlatego, �e wiesz, co by� straci�, ale nie wiesz, co mo�esz zyska�.

��To zbyt og�lnikowa odpowied�.

��Shira utraci�a swoj� si�� i sta�a si� zwyczajn� dziewczyn� � odpar�a, patrz�c mu surowo w oczy. � Ty nie mo�esz sobie na to pozwoli�, skoro masz walczy� o dom Ludzi Lodu.

��Mam jeszcze alraun�.

��A mo�e ona ci� zawiedzie, kiedy b�dziesz jak wszyscy inni? A mo�e tak�e nasi przodkowie rzuc� ci� na pastw� losu, skoro nie b�dziesz m�g� ich wi�cej widzie�. A poza tym ja nie chc�, �eby� wygl�da� inaczej. No, ale to nie ma znaczenia.

��Nie � zaprotestowa� cicho. � Ma znaczenie! Ale mimo to bardzo bym chcia� wygl�da� cho� troch� mniej strasznie.

��Mnie si� podobasz! � o�wiadczy�a Vinga kr�tko. � Ale by� mo�e ja mam niezwyk�y gust.

��Chyba rzeczywi�cie masz � powiedzia� Heike g�osem tak ostrym, �e mo�na by si� o niego skaleczy�. O butelce jednak wi�cej nie wspomina�.

W chwil� potem Vinga dokona�a do�� przera�aj�cego odkrycia: Heike wyj�� ca�y skarb Ludzi Lodu z kryj�wki. Uderzy� j� wyraz jego oczu, kiedy wpatrywa� si� w skarb, a d�onie b��dzi�y od jednego przedmiotu do drugiego. W jego oczach widzia�a przemo�n�, nieugaszon� ��dz� posiadania!

Od dawna zreszt� m�wiono w rodzinie, �e dotkni�ci odczuwaj� nieodparte pragnienie posiadania skarbu. �e gotowi s� i�� po trupach, byleby tylko go dosta�.

��On nale�y wy��cznie do ciebie, wiesz o tym � powiedzia�a tak oboj�tnie, jak tylko mog�a.

Heike spojrza� na ni�, jakby go wyrwa�a z koszmarnego snu.

��Naprawd�? Tak� No oczywi�cie, masz racj�. Solve cz�sto m�wi� o skarbie. �e powinien go mie�, bo przecie� on te� by� dotkni�ty. Ale nie mia� odwagi zjawi� si� tutaj.

Vinga bez s�owa skin�a g�ow�.

Heike m�wi� dalej:

��Ale jak to si� sta�o, �e skarb znajdowa� si� w Grastensholm? Z tego co s�ysza�em, to po �mierci Ingrid mia�a go odziedziczy� twoja matka, Elisabet. Solve w�cieka� si� z tego powodu, uwa�a�, �e Elisabet nie jest tego godna. Ale przecie� twoja matka mia�a zdolno�� leczenia ludzi, a nikt nie wiedzia�, co si� dzieje z Solvem, nie m�wi�c ju� o tym, �e nikt nie wiedzia� o moim istnieniu.

��Tak, a poza tym ciocia Ingrid zmar�a nie tak dawno temu. A moi rodzice uwa�ali, �e skarb najbezpieczniejszy jest w�a�nie w Grastensholm. Zreszt� mama nigdy nie mia�a na niego specjalnej ochoty.

��Pos�uchaj no, Vinga! Te podejrzliwe spojrzenia wcale mi si� nie podobaj�. Co ty sobie my�lisz? �e stan� si� niebezpieczny, je�li nie dostan� skarbu?

Na to Vinga nie odpowiedzia�a.

��Moi rodzice zawsze wierzyli, �e Solve przyjedzie do Norwegii i obejmie swoje dziedzictwo. Rozmawiali te�, oczywi�cie, o tym, by zabra� skarb do Elistrand, ale jako� do tego nie dosz�o. A potem umarli�

Heike pog�adzi� palcem jej policzek.

��A ty by�a� za ma�a, �eby wiedzie�, jakie to wa�ne, by dobrze ukry� skarb. Ale ksi��ki Mikaela uratowa�a�!

��Uratowa�am! � potwierdzi�a dumna jak paw.

��Zechcesz mi je kiedy� przeczyta�?

Vinga by�a wzruszona.

��Oczywi�cie, bardzo ch�tnie. Ale kiedy? Mo�e jutro rano?

��Je�li starczy nam czasu � roze�mia� si�. � Mamy du�o pracy. Musimy wszystko dok�adnie zaplanowa�.

��Tak. Heike, wci�� zastanawiam si� nad pewn� spraw�. Z tego co wiemy, to w Grastensholm nie ma nikogo opr�cz s�u�by. Co by si� sta�o, gdyby� pod nieobecno�� Snivela zaj�� dw�r? Wtedy on by nie m�g� tu wr�ci�.

��My�lisz, �e i ja si� nad tym nie zastanawia�em? Ale wyobra� sobie, co by si� wtedy sta�o! Snivel jest przecie� prawnikiem! Mo�e mnie oskar�y� o napad, naruszenie spokoju domu, wtr�ci� do wi�zienia, zanim zd��� znale�� jak�� prawnicz� pomoc. Nie mog� przecie� stawa� w s�dzie sam bez ochrony jakiego� wa�nego urz�dnika! W przeciwnym razie Snivel os�dzi mnie, zanim zd��� cokolwiek powiedzie�, a do tego, Vingo, nie mog� dopu�ci�! Wszystko tylko nie to!

We wzburzeniu bardzo u niego rzadkim zas�oni� twarz r�kami.

��Tylko nie wi�zienie, chcesz powiedzie� � szepn�a Vinga. � Tak, ja to rozumiem.

��Nie mog� dopu�ci� do tego, by mnie zamkni�to w celi. Odebra�bym sobie �ycie, i to wcale nie jest czcza pogr�ka.

Vinga pomy�la�a o ma�ym ch�opcu imieniem Heike, kt�ry wiele lat swego dzieci�stwa sp�dzi� siedz�c skulony w ciasnej klatce. By� k�uty i d�gany szpikulcami, i to przez w�asnego ojca, obci��onego dziedzictwem z�a Solvego. Podesz�a do rozdygotanego kuzyna i pr�bowa�a go jako� uspokoi�.

��Ja wiem, ja wiem � powtarza�a. � To si� nie mo�e sta�. Nikt ci� nie wtr�ci do wi�zienia.

Opl�t� j� ramionami i przytuli� twarz do jej w�os�w. Teraz mog�a si� przekona�, �e jej nios�ce otuch� s�owa by�y mu naprawd� potrzebne. Przypomnia�a sobie tak�e tamten moment, kiedy Heike opowiedzia� jej o swoim dzieci�stwie. I o tym, jak ca�kiem niedawno temu zamkni�to go w trupiarni na tym upiornym cmentarzu. O panice, kt�ra go wtedy ogarn�a, i o tym, �e pozdziera� sobie paznokcie a� do krwi, by si� stamt�d wydosta�.

��To si� nie mo�e powt�rzy� � szepta�a wci�� Vinga uspokajaj�co, g�aszcz�c go po twarzy. � Nigdy, nigdy wi�cej!

Heike z ca�ych si� stara� si� zwalczy� strach. Vinga chcia�a mu pom�c, rozmawiaj�c o powszednich sprawach.

��Tutaj te� mieszkasz w ciasnej kom�rce. Mo�esz tam spa�?

Nareszcie odetchn�� g��boko i wyprostowa� si�.

��Oczywi�cie, �e tak, bo wiem, �e w ka�dej chwili, gdy zechc�, mog� otworzy� drzwi.

��Tak, naturalnie, nie pomy�la�am o tym. Heike, jak dobrze jest nam teraz razem, prawda? Tacy jeste�my sobie bliscy, a mimo to nie mam ochoty� No wiesz, co mam na my�li.

U�miechn�� si� do niej. W wieczornym mroku jego groteskowa twarz wydawa�a si� niemal pi�kna. A Vinga wiedzia�a, �e to jego dobro� �agodzi rysy.

��Wiem � powiedzia�. � Ja te� nie odczuwam po��dania. Poniewa� to, co jest mi�dzy nami, opiera si� nie tylko na erotyzmie. Mamy co� wi�cej, stoimy wsp�lnie na du�o pewniejszym gruncie. I to jest bardzo pi�kne.

��Tak, ale� Heike, skoro mamy tyle wsp�lnego� dlaczego ty mnie nie chcesz? Dlaczego nie mo�esz spa� tutaj, w izbie? Dlaczego wci�� mnie od siebie odpychasz?

��Dlatego, �e masz szesna�cie lat, Vingo!

��Nied�ugo sko�cz� siedemna�cie!

��To ma�a r�nica. Wr�cimy do tej kwestii, kiedy b�dziesz mia�a dwadzie�cia.

��Nie, no wiesz co!

��Dobrze, wobec tego dziewi�tna�cie.

��Osiemna�cie. I nie s�dz�, bym si� do tego czasu mia�a zmieni�.

Potrz�sn�� g�ow� i roze�mia� si�.

��Ty, kt�ra ogl�dasz si� za ka�dym m�odym ch�opcem? Vinga, to, co robili�my dzisiaj na wozie, nie ma znaczenia, to nie czyni �adnemu z nas szkody, a raczej przeciwnie. Ale zdarzy�o si� to po raz ostatni! Zapami�taj to sobie!

��Dop�ki nie sko�cz� osiemnastu lat?

��Dobrze, powiedzmy osiemnastu. Zobaczysz, �e b�dziesz wtedy my�la�a zupe�nie inaczej ni� dzisiaj. �Ten ca�y Heike, jak mog�am posun�� si� do tego, �eby znosi� jego blisko��? Skoro jest tylu innych?� Tak b�dziesz wtedy my�la�a, mog� si� za�o�y�.

��Nie przystoi ci ta samokrytyka, Heike. Powiniene� da� sobie z tym spok�j.

��Musz� stale patrze� na siebie krytycznie, nie rozumiesz tego? �ebym sobie nie zacz�� wyobra�a� niestworzonych rzeczy, bo p�niej ciosy b�d� jeszcze bole�niejsze.

��Ech, jeste� jak stary ko� w mane�u, kt�ry chodzi w k�ko po tym samym torze, �eby si� nie wiem co dzia�o� Ciii!

Zacz�li nas�uchiwa�.

��Zbli�a si� tu jaki� w�z, zaprz�ony w jednego konia � szepn�a Vinga, patrz�c na Heikego rozszerzonymi ze strachu oczyma.

W jego oczach pojawi�y si� ogniki.

��Mo�e to ten tw�j stary ko� z mane�u? Nie, to chyba jaka� powa�na sprawa! Czy koza jest w chlewiku?

��Oczywi�cie!

���adne pranie nie suszy si� na dworze?

��Nie. Heike, ja musz� ucieka�! Ogarnia mnie panika, pom� mi!

��Schowaj si�. Wyjrz� ostro�nie przez okno, zobacz�, co si� dzieje.

Vinga na czworakach przemkn�a pod �cian�.

��To jaki� �adny ekwipa� � mrukn�� Heike, staraj�c si�, �eby go nie by�o wida� przy oknie. � Ze stangretem� A obok stangreta siedzi Eirik! Och, nie, Eirik, jak mog�e� nam co� takiego zrobi�? O co ci chodzi?

Heike przykucn�� pod �cian� obok Vingi.

��Pow�z si� zatrzyma�. O, przekl�ci! A my�my my�leli, �e na Eiriku mo�na polega�!

��Co teraz zrobimy?

��Musimy siedzie� cicho i udawa�, �e nas nie ma.

Otoczy� j� opieku�czo ramieniem i siedzieli tak, boj�c si� niemal oddycha�, oparci o �cian�. Vinga dygota�a tak osikowy li��. Dawny l�k opanowa� j� znowu.

��Heike! � us�yszeli o�ywiony g�os Eirika.

D�o� Heikego zacisn�a si� ostrzegawczo na ramieniu Vingi.

Rozleg�o si� stukanie do drzwi.

��Heike, ten pan jest przyjacielem. On chce by� waszym adwokatem!

Heike i Vinga popatrzyli na siebie bez s�owa.

��To jest pan adwokat Menger i ma w�asne porachunki ze Snivelem!

Heike waha� si�. Nim zd��y� cokolwiek postanowi�, Eirik odezwa� si� znowu:

��On m�wi, �e panna Vinga nie powinna by�a chodzi� do Sorensena, bo to on zagarn�� Elistrand. To znaczy Sorensen. On jest bratankiem Snivela!

��To rozstrzyga spraw� � powiedzia� Heike i wsta�. � Chod�, Vinga!

Otworzyli drzwi i wpu�cili Eirika do �rodka, a razem z nim tego starszego pana, kt�ry by� tak wychudzony, �e zdawa�o si�, i� w ka�dej chwili mo�e umrze�. Obcy odwr�ci� si� do Heikego plecami. Oddycha� z trudem, towarzyszy�o temu �wiszcz�ce rz�enie, przybysz nikomu nie poda� r�ki na powitanie.

��Dzie� dobry � powiedzia� z wysi�kiem. � Jestem adwokat Menger. Czy mo�emy porozmawia� przez chwil�? Heike uk�oni� si�, przedstawi� Ving� i siebie i zaproponowa� go�ciowi jedyne siedz�ce miejsce w izbie. Eirik sta� przez chwil� w progu, nie mog�c opanowa� ciekawo�ci, potem jednak o�wiadczy�, �e p�jdzie na dw�r i porozmawia ze stangretem. Wszyscy skin�li mu �yczliwie g�owami, adwokat wpatrywa� si� w Heikego.

��Pos�uchajcie teraz � rzek� Menger, kiedy zostali sami. � Powodem, kt�ry sprawi�, �e tutaj przyby�em, jest pewna rozmowa, pods�uchana dzisiaj przeze mnie w gospodzie w Christianii. Uzna�em, �e sprawa jest niezwykle pilna, i dlatego bez zw�oki wyruszy�em w drog�.

��To do�� d�uga podr� � powiedzia� Heike przeci�gle, nie kryj�c sceptycyzmu. � I jakim sposobem pan nas odnalaz�? Czy to znaczy, �e Sorensen tak�e wie, gdzie mieszkamy?

��Nie, nie, on my�li, �e zatrzymali�cie si� w gospodzie �Pod B��kitnym Pucharem� � u�miechn�� si� Menger. � Dotar�em tu dzi�ki wielu przypadkowym zbiegom okoliczno�ci, kt�re naprowadzi�y mnie na wasz �lad.

Opowiedzia� o sukni, o kt�rej wspomnia� Sorensen, o tym, jak on sam odszuka� krawcow�, i o tym, co mu ona powiedzia�a o koniu Eirika�

��Chwileczk� � wtr�ci�a Vinga. � Powiedzia� pan, �e to adwokat Sorensen jest obecnie w�a�cicielem Elistrand. Co� mi si� tu nie zgadza. Eirik, co tam Eirik, wszyscy w ca�ej parafii musieliby o tym wiedzie�! A Eirik nic o tym nie wspomnia�.

��Nie ma w tym nic dziwnego. Bo tak naprawd� to ten oszust nazywa si� Sigurd Sorensen Hvitbekk i tutejsi ludzie znaj� go tylko pod nazwiskiem Hvitbekk. Dobrze jest czasami mie� kilka nazwisk i m�c wybiera� zale�nie od potrzeby. On by� przecie� adwokatem ojca panienki, wi�c to jasne, �e pod tamtym nazwiskiem nie chce tu wyst�powa�.

��Rozumiem. A dlaczego pan si� nami interesuje?

��O, nie mam czego ukrywa�. Przed wieloma laty to ja by�em kandydatem do urz�du s�dziego ziemskiego i spraw maj�tkowych. By�em najstarszym i najbardziej do�wiadczonym w�r�d oczekuj�cych na to stanowisko. Przez ca�e zawodowe �ycie przy�wieca� mi w�a�nie ten cel. Snivel jednak, cho� by� ode mnie du�o gorszy, zdo�a� mnie wyprzedzi�. Dzi�ki zmowie, protekcji, korupcji� Ale pozbawienie mnie stanowiska wcale go nie zaspokoi�o. On mnie po prostu zniszczy�. Jako adwokat sta�em si� martwy, rozg�osi� wsz�dzie, �e zajmuj� si� podejrzanymi interesami, �e pracuj� nieuczciwie, co nie jest prawd�, ale teraz mog� liczy� jedynie na takie sprawy, kt�rych nikt inny nie chce. A zatem wy, moi przyjaciele, i wasza sprawa, to dla mnie jedyna szansa. Je�li uda mi si� j� doprowadzi� do ko�ca, to b�d� m�g� wr�ci� do zawodu, zostan� zrehabilitowany. A poza tym od dawna jedynym marzeniem mojego �ycia jest zniszczy� Snivela. I bardzo ch�tnie poci�gn��bym razem z nim w d� jego nieuczciwego bratanka. Dlatego, panno Vingo, kiedy us�ysza�em w gospodzie, �e pani prosi�a Sorensena o znalezienie innego adwokata, kt�ry zechcia�by wam pom�c, czego on naturalnie nie zamierza� zrobi�, uzna�em, �e mo�e pa�stwo zainteresowaliby si� moj� osob�. Interesuje pa�stwa moja propozycja?

��Bardzo � odpar� Heike.

Szykowny niczym z �urnala adwokat Sorensen wys�a� kuriera do miasta Moss i pewien zwyci�stwa poszed� do gospody �Pod B��kitnym Pucharem�, by si� przekona�, czy jego go�� ju� przyby�.

Vingi jednak nie by�o.

Czy gospodarz dok�adnie sprawdzi�? A mo�e zatrzyma�a si� tu pod innym nazwiskiem? Nie. Mo�e by�o ich dwoje? Nie.

Sorensen zaczyna� mie� do�� niem�dr� min�, co raczej nie dodawa�o mu urody.

Naprawd� jednak nie m�g� sobie wyobrazi�, �e m�odziutka panienka mog�aby go zlekcewa�y�. A on przygotowa� si� tak starannie na to spotkanie, ubra� si� elegancko i w napi�ciu oczekiwa� wspania�ego wieczoru i upojnej nocy. Dziewica, taka niedojrza�a, taka niedo�wiadczona, �e nie mog�a si� nawet niczego domy�la�. A gdyby przysz�a w towarzystwie swojego groteskowego kuzyna, to adwokat b�dzie przynajmniej mia� oboje pod kontrol�, dop�ki nie nadejdzie odpowied� od stryja Snivela.

I oto zosta� z pustymi r�kami!

No niech tam, przecie� przyjd� w czwartek�

Ale to dopiero za trzy dni.

Pieni�c si� ze z�o�ci Sorensen wr�ci� do domu i wys�a� natychmiast s�u��cego, by szuka� Vingi i jej towarzysza we wszystkich miejscach noclegowych w Christianii i najbli�szej okolicy.

S�u��cy wr�ci� p�no w nocy, lecz Sorensen siedzia� i czeka�. Przywyk� do nocnego �ycia.

Nie, nigdzie nie by�o �adnej Vingi. Kamie� w wod�!

W bardzo ponurym nastroju k�ad� si� adwokat spa�, kiedy �wit zaczyna� ju� rozja�nia� niebo. Zastanawia� si�, czy zrobi� awantur� s�u��cemu, �eby wy�adowa� na nim w�asne rozczarowanie, ale uzna� to za zbyt ryzykowne. S�u��cy by� ros�ym i silnym m�czyzn�, a pr�cz nich w domu nie by�o nikogo. Adwokat wola� nie kusi� losu. Ciekawe, co te� stryj powie na to wszystko?

Tego mia� si� dowiedzie� ju� wkr�tce. Stryj Snivel bowiem przyby� osobi�cie, i to najszybciej jak m�g�. Zostawi� swoje wa�ne sprawy w kupieckim mie�cie Mose i ju� nast�pnego dnia wpad� do biura Sorensena niczym rozjuszony byk. Biuro by�o, rzecz jasna, jedynie pi�knie urz�dzonym salonikiem w jego mieszkaniu, tym samym, w kt�rym odwiedzi�a go Vinga.

Pi�kne koronki u mankiet�w Sorensena dr�a�y, gdy wita� przyby�ego. Snivel jednak wobec niego wrogo usposobiony nie by�. Nale�y bezzw�ocznie odnale�� tych natr�t�w, kt�rzy odwa�yli si� wyst�pi� przeciwko niemu, chc� mu odebra� jego w�asny maj�tek! Snivelowi! A przy okazji tak�e Sorensenowi!

��Musisz ich odnale��, zanim zd��� wyrz�dzi� nam jak�� szkod� � parska�a wielka, stara ropucha, podrywaj�c si� co chwila z rokokowego fotela. Obwis�e policzki Snivela i podbr�dek podnosi�y si� tak�e ponad ko�nierzem i jedwabn� kamizelk�. W obrz�k�ej twarzy p�on�y gniewem ma�e, jak u �wini albo u amfibii, oczka.

��Maj� przyj�� tu w czwartek.

��Wtedy mo�e ju� by� za p�no � uci�� ostro Snivel. � Jak mog�e� j� wypu�ci�, kiedy ju� mia�e� j� we w�asnym domu?

��Sprawia�a wra�enie bardzo pos�usznej, dygn�a i powiedzia�a: �Tak, dzi�kuj�, kiedy zaproponowa�em, �eby si� zatrzymali �Pod B��kitnym Pucharem�. A zreszt� zaprosi�em j� na obiad, ale ona wtedy nie mog�a, obieca�a, �e wr�cimy do tej sprawy w czwartek. Wi�c nie by�a ca�kiem niech�tna.

U�miech Sorensena �wiadczy�, i� to niemo�liwe, by kto� okazywa� niech��, kiedy on zaprasza.

��Czwartek. To pojutrze � mrukn�� Snivel, przymkn�wszy oczy. � Tak d�ugo nie mo�emy czeka�. A co b�dzie, je�li oni tymczasem znajd� sobie innego adwokata?

��Ja obieca�em, �e podejm� si� sprawy, je�li to b�dzie konieczne. Ona tu nikogo nie zna.

��Hm� � Snivel zastanawia� si�.

��Czy� Stryj ma jak�� propozycj�?

��Propozycj�? � sykn�� Snivel. � Nie mamy przecie� wyboru! Proces by�by niebezpieczny dla nas obu. Tylko patrze�, jak si� dowiedz�, �e to ty dosta�e� Elistrand. Adwokat rodziny! Bratanek egzekutora! Jak to brzmi, twoim zdaniem? Musisz ich odszuka�, Sigurd. i unieszkodliwi� raz na zawsze!

Adwokat Menger d�ugo rozmawia� z Heikem i Ving�. Musieli mu opowiedzie� wszystko o swoim �yciu, z najdrobniejszymi szczeg�ami, i wszystko, co wiedzieli o historii rodu, a tak�e o historii trzech dwor�w Ludzi Lodu. Dzia�o si� to tego samego wieczora, kiedy Snivel p�dzi� na �eb na szyj� do Christianii i kiedy Sorensen u�wiadomi� sobie, �e �adne z dwojga m�odych nie mieszka �Pod B��kitnym Pucharem� ani w innej gospodzie w mie�cie i okolicach.

Zmrok zapada� w domku Simena, wi�c Heike zas�oni� derk� ma�e okienko i zapali� �wiec�.

Adwokat Menger kaszla� okropnie. Heike od dawna si� temu przys�uchiwa�. Z wahaniem, �eby nie urazi� go�cia, powiedzia� w ko�cu:

��S�ysz�, �e cierpi pan na powa�n� chorob� p�uc. Chcia�bym panu powiedzie�, �e dotkni�ci z�ym dziedzictwem cz�onkowie naszego rodu zawsze znali si� na leczeniu chor�b, przynosimy to ze sob� na �wiat. Tylko �e metody, jakie stosujemy, mog� si� niekiedy wyda� niezbyt ortodoksyjne. Ja sam nie mia�em mo�liwo�ci kszta�cenia si� w tym kierunku, nie mia�em te� czasu, �eby zapozna� si� z leczniczymi �rodkami, jakie Ludzie Lodu przekazuj� sobie z pokolenia na pokolenie, poniewa� dopiero niedawno przyby�em do parafii Grastensholm. Vinga jednak nauczy�a si� sporo od swojej matki, Elisabet, a poza tym ona umie odczytywa� etykiety i recepty na s�oiczkach i szkatu�kach. Ja tego nie potrafi�. Gdyby pan chcia�, to przed nast�pnym spotkaniem znajdziemy co�, co z�agodzi pa�skie cierpienia.

Menger u�miechn�� si� smutno. W blasku �wiecy jego twarz by�a trupio blada.

��Och, gdyby�cie mogli uwolni� mnie od tego krzy�a! Ale ja by�em ju� u wszystkich lekarzy, jacy istniej�, i �aden nie robi mi najmniejszych nadziei. Spr�buj� wytrwa� jako� do ko�ca procesu przeciwko Snivelowi, bo ca�e �ycie marzy�em, �eby go zdemaskowa�. Ale na nic wi�cej raczej nie powinienem ju� liczy�.

��Gdybym m�g� zaraz obejrze� dok�adniej �rodki lecznicze Ludzi Lodu, to chyba znalaz�bym lekarstwo jeszcze dzi� � rzek� Heike. � Ja wiem, �e mam odpowiednie zdolno�ci.

��Ja te� jeszcze nie zd��y�am tego przejrze� � powiedzia�a Vinga. � Co prawda nie mam �adnych tego rodzaju zdolno�ci, ale ch�tnie pomog�.

��Dzi�kuj�, wiem, �e pani to zrobi � u�miechn�� si� Menger. � Czy wolno mi powiedzie�, �e jeste�cie par� niezwykle sympatycznych m�odych ludzi?

��Dzi�kujemy, oczywi�cie, �e wolno panu � rozpromieni�a si� Vinga i Menger zapragn�� nieoczekiwanie mie� o czterdzie�ci lat mniej i by� zdrowym.

Nagle Heike wstrzyma� oddech, jakby si� czemu� przys�uchiwa�.

��Co si� sta�o? � szepn�a Vinga.

��Ciii! My�l�, �e nie b�dziemy musieli czeka� z kuracj� do nast�pnego razu.

Energicznie podszed� do schowka, wyj�� skarb i pochyli� si� nad nim.

Menger spojrza� pytaj�co na Ving�.

��Heike otrzyma� pomoc � szepn�a.

��Pomoc?

��Tak. Poznaj� to po jego minie. Przyby�o ich tu wielu. Nasi przodkowie bardzo chc�, �eby�my odzyskali Grastensholm. Teraz kilkoro z nich zjawi�o si� na strychu. Tak, �e ma pan pot�nych opiekun�w, panie adwokacie. Widocznie ��cz� z panem spore nadzieje i chc�, �eby pan by� silny i podo�a� trudom walki.

Menger zacisn�� wargi, poczu� si� troch� niepewnie, cho� na og� nie wierzy� w przes�dy ani tym bardziej w duchy.

��Widzisz ich? � zapyta� Ving�.

��Nie, ale wiem, �e przyszli.

��Mo�esz by� przez chwil� cicho? � sykn�� Heike przez z�by.

��Oczywi�cie, przepraszam. Kto to przyszed�?

��Ingrid i Ulvhedin.

��Witajcie! � szepn�a Vinga ze �zami w oczach. Zna�a przecie� Ingrid i tyle s�ysza�a o Ulvhedinie. � To oczywiste, �e w�a�nie oni chc� pom�c, to oni s� najbardziej zainteresowani, by�my odzyskali to, co do nas nale�y. Ciocia Ingrid by�a ostatni� na Grastensholm i musia�a patrze� na upadek swojego ukochanego dworu.

Heike westchn�� g��boko.

��Adwokacie Menger, czy by�by pan tak dobry, zamkn�� buzi� tej pleciudze i trzyma�, jak d�ugo pan zdo�a?

Adwokat nie przestawa� u�miecha� si� sceptycznie.

��Powinien pan w to uwierzy� � przekonywa�a go Vinga, kt�rej nikt nie by� w stanie zmusi� do milczenia. � Dziadku Ulvhedinie, prosz� zrobi� co�, by adwokat uwierzy�!

Natychmiast ma�y �wiecznik przesun�� si� z jednego skraju sto�u na drugi.

Menger prze�kn�� g�o�no �lin� i skin�� g�ow�. Potem siedzia� bez s�owa, poblad�y, i wpatrywa� si� w Heikego.

Ten za� sta� pochylony nad �rodkami leczniczymi. Przygl�da� im si� tak, jakby kto� mu co� pokazywa� i wyja�nia�. Od czasu do czasu bra� jak�� ma�� szkatu�k� z kory brzozowej i odstawia� na bok. W ko�cu sta�y tam cztery r�ne naczynka. Reszt� Heike znowu zebra� razem i schowa� pod belkami.

��Dzi�kuj� bardzo � powiedzia� gdzie� w przestrze� i wr�ci� do sto�u. � Teraz jeste�my sami.

Menger tak d�ugo wypuszcza� powietrze, �e nie by�o w�tpliwo�ci, i� musia� bardzo d�ugo wstrzymywa� oddech. Twarz mia� teraz bladozielon�, ale mo�e to wina �wiat�a?

Heike zarz�dzi� zdecydowanie:

��Vinga, podaj mi ten ma�y garnek! Nape�nij go do po�owy wod�!

Pospiesznie zrobi�a, co kaza�, widocznie pod wp�ywem nastroju, jaki teraz panowa� w izbie, bo na og� niech�tnie przyjmowa�a polecenia.

Woda zagrza�a si� szybko, bo przez ca�y wiecz�r dok�adali do ognia. Potem Heike wsypa� do garnka po odrobinie zawarto�ci trzech szkatu�ek. W izbie rozszed� si� silny aromat przypraw.

Szczypt� zawarto�ci czwartej szkatu�ki zmiesza� z olejem i w�o�y� do garnuszka.

��Poprosz� teraz, �eby si� pan po�o�y� na ��ku � zwr�ci� si� do Mengera. � Po�ciel jest czysta, nie ma �adnych insekt�w, Vinga wyt�pi�a je w ca�ym domu ju� pierwszego dnia, kiedy si� tu wprowadzili�my. Powinien by� pan widzie�, jak traktowa�a mnie i koz�! Ani jedna wesz, ani jedna pch�a nie usz�a z �yciem. Ja sam ich nie mia�em, ale w domu, to owszem, owszem!

Oboje z Ving� przedrze�niali si� nawzajem.

Menger kiwa� g�ow�, w dalszym ci�gu poruszony wszystkimi wra�eniami, jakie tu na niego spad�y, i ostro�nie po�o�y� si� na ��ku. Mo�e po prostu nie mia� odwagi oponowa�?

Heike rozpi�� mu koszul� pod szyj� i ods�oni� jego bia�e, wychudzone piersi, a nast�pnie rozsmarowa� na sk�rze przygotowan� mikstur�. Adwokat spogl�da� na niego z przera�eniem w oczach. By� wstrz��ni�ty wygl�dem tego m�odego cz�owieka w pierwszej chwili, kiedy go zobaczy�, to naturalne. Teraz jednak wszelkie granice zosta�y przekroczone. �w m�odzieniec, jakby nigdy nic, radzi� si� duch�w, kt�re przesuwaj� �wieczniki, a potem poczyna� sobie swobodnie z wyniszczonym cia�em Mengera. Czy mo�na si� dziwi�, �e serce adwokata bi�o zbyt mocno i zbyt szybko?

Tymczasem Winga przela�a gotowy wywar do kubka i poda�a Heikemu.

��Prosz� to wypi� takie gor�ce, jak tylko mo�e pan prze�kn�� � powiedzia� Heike do adwokata. � Reszt� zabierze pan do domu.

��Ale zaczyna si� robi� p�no � powiedzia�a Vinga.

��Adwokat Menger nie powinien chyba podr�owa� noc�?

Heike wyprostowa� si�.

��Nie. Nocne powietrze jest zbyt zimne. Ale stangret czeka� Jak my to urz�dzimy?

Po d�u�szej naradzie ustalili, �e adwokat powinien zosta� na noc w domku Simena, Heike b�dzie jak zwykle spa� w szopie, a Vinga p�jdzie do Kari, wnuczki Eirika. Stangret mia� przenocowa� u Eirika. Wszyscy o�wiadczyli, �e im to odpowiada, adwokat za� westchn�� z rezygnacj�.

��Porozmawiamy jeszcze jutro rano � zdecydowa� Heike. � Teraz wszyscy powinni p�j�� spa�.

Menger usiad� na ��ku. Powoli, jakby si� dystansowa� od w�asnych s��w, powiedzia� do Heikego:

��Skoro macie takich� hm� takie pot�ne powi�zania z tamtym �wiatem� Dlaczego nie skorzystacie z ich pomocy przeciw Snivelowi?

��Tak! � wrzasn�a Vinga z entuzjazmem. � Wezwijmy szary ludek!

��A to znowu co takiego?

��Moja matka, kt�ra nie by�a dotkni�ta, ani nic w tym rodzaju, opowiada�a mi, �e czasami widywa�a szary ludek w Grastensholm. No, mo�e niedok�adnie widzia�a, ale jakby domy�la�a si� obecno�ci tych istot. Ciocia Ingrid nazywa�a je ma�ym ludkiem, mama jednak m�wi�a, �e niekt�re z nich wcale nie by�y ma�e, jak cienie ucieka�y i t�oczy�y si� w k�tach, kiedy mama przychodzi�a. Mama u�ywa�a nazwy �szary ludek� i opowiada�a mn�stwo r�nych historii z czas�w, kiedy Ulvhedin i ciocia Ingrid mieszkali w Grastensholm. Dla tych dwojga sympatycznych szale�c�w szary ludek by� czym� w rodzaju s�u�by. Czy ciocia Ingrid nie mog�aby go do nas sprowadzi�?

��Zaraz, zaraz, nie galopuj tak � powstrzyma� j� Heike. � Po pierwsze, nikt z naszych przodk�w nie mo�e tak sobie pojawi� si� w �wiecie �ywych. Mo�e si� to zdarzy� jedynie za po�rednictwem dotkni�tych lub wybranych. Na przyk�ad za moim. Nie mogli ci przecie� pom�c, Vingo, dop�ki ja si� nie pojawi�em. Po drugie, ja nic nie wiem o tym szarym ludku, wi�c nie mog� sprowadza� go na ziemi�. Po trzecie, to by wymaga�o mojej obecno�ci w Grastensholm. A co mog�oby si� sta�, gdybym tam poszed�?

��Chwileczk� � wtr�ci� Menger. � Szary ludek� Czy to s� wasi przodkowie?

��Nie, nie � zaprotestowa�a Vinga pospiesznie. � To co� ca�kiem innego.

��Kim wi�c s� ci szarzy ludkowie?

��Poj�cia nie mam.

��No, nie ma co � wymamrota� Menger. Sprawia� wra�enie, jakby zaczyna� �a�owa�, �e podj�� si� poprowadzi� spraw� tych szale�c�w.

Ale nie! To przecie� jego jedyna szansa, �eby naprawd� dobra� si� Snivelowi do sk�ry. Ci dwoje s� tak niewinni, �e musz� wygra� proces. Pod warunkiem, �e uda im si� doprowadzi� Snivela do s�du!

W to jednak Menger chwilami powa�nie pow�tpiewa�. S�dzia Snivel nie zawaha si� u�y� wszelkich zb�jeckich chwyt�w, by do tego nie dopu�ci�. Zrobi wszystko! Posunie si� do ostateczno�ci.

Menger zaczyna� si� l�ka� o �ycie obojga m�odych. O swoje zreszt� tak�e, ale to mia�o teraz mniejsze znaczenie, poza tym naprawd� jemu niewiele ju� si� nale�y.

Ale zdumiewaj�ce, jak lekko mu si� oddycha�o po zabiegu Heikego. B�l w piersiach zel�a�. Na pewno sprawi�y to owe olejki eteryczne, zawarte w ma�ci.

Na podw�rzu Vinga sta�a przez chwil� niepewna, czy powinna i�� z Eirikiem i stangretem. Heike poszed� do swojej szopy, wi�c mo�e i ona�?

Nie, nie powinna. Akurat w tym momencie Heike rzuci� jej przez rami� spojrzenie, rozbawione, ale i ostrzegawcze. Ech, on zawsze wie, co Vinga chcia�aby powiedzie�, teraz te� bez s��w powstrzyma� jej pytanie, czy mo�e sp�dzi� t� noc w szopie.

Jakie� to irytuj�ce! Da�a znak Eirikowi, �e powinna rusza�, i wsiad�a do powozu.

Heike sta� w progu, dop�ki ekwipa� nie znikn�� za drzewami.

Nikt nie m�g� si� dowiedzie�, ile go kosztuje rozstanie z Ving�, jak bardzo pragnie mie� j� przy sobie.

Nie wiedz�c o tym, �e Snivel i Sorensen rozes�ali szpieg�w na wszystkie strony, troje ludzi w ma�ej chatce rozmawia�o przez ca�y nast�pny dzie�, jak najlepiej poprowadzi� spraw� s�dow�. Adwokat Menger nadziwi� si� nie m�g�, na jak wiele sta� jego wyniszczony organizm. Wypi� eliksir, kt�ry przygotowa� dla niego Heike, a oboje m�odzi obiecali znale�� wi�cej zi�, bo kuracja musia�a potrwa� d�u�ej. Heike zrobi� te� go�ciowi inhalacje � wla� do gor�cej wody silnie pachn�ce lekarstwa i adwokat, pochylony nad bali�, z g�ow� nakryt� prze�cierad�em, musia� wdycha� par� z balsamicznymi olejkami. Potem zosta� wysmarowany rozgrzewaj�c� ma�ci� i opatulony we�nianymi derkami. Zni�s� to wszystko dobrze, a rano czu� si� znacznie lepiej i kaszel nie m�czy� go ju� tak okropnie.

Nikt nie mia� jednak z�udze�, choroba Mengera posun�a si� zbyt daleko. Teraz chodzi�o ju� tytko o si�y niezb�dne do przeprowadzenia ostatniej sprawy w �yciu.

Vinga pe�na by�a nadziei i dobrych ch�ci. Zasypywa�a Heikego radosnymi opowie�ciami o swoich wieczornych rozmowach z Kari. Ona sama wie teraz znacznie wi�cej o �yciu, twierdzi�a, a Heike zastanawia� si�, czego te� obie panny sobie naopowiada�y. Wygl�da�o na to, �e nie on by� bohaterem tych opowie�ci, na szcz�cie. Cho� tego akurat m�g� si� spodziewa�. Vinga, mimo swych niekiedy jeszcze bardzo dziecinnych reakcji, by�a lojalna.

Mia�a szczere ch�ci przygotowa� co� do jedzenia, Heike jednak �yczliwie, cho� stanowczo jej to wyperswadowa� i sam zrobi� �niadanie. Adwokat Menger do�� ju� ma niezwyk�ych i wstrz�saj�cych prze�y�, o�wiadczy�. Vinga powinna pami�ta�, �e ma do czynienia z cz�owiekiem wra�liwym. Potraktowa�a to wszystko z humorem, �mia�a si� d�ugo i szczerze ze swojej niezwyk�ej sztuki kulinarnej.

To w�a�nie lubi� w niej najbardziej. Poczucie humoru i szczer� autoironi�.

Kiedy po po�udniu znowu usiedli, �eby jeszcze raz wszystko om�wi�, Heike rzek�:

��Jednego ci�gle nie rozumiem. Jak to si� sta�o, �e Snivel tak po prostu dosta� Grastensholm? Na jakiej podstawie?

��Nie wiecie, na jakiej podstawie? No, przecie� on przedstawi� list Ingrid z Ludzi Lodu.

��Co takiego? � wykrzykn�a Vinga. � Nie s�ysza�am o �adnym li�cie?

��Ale tak by�o � odpar� Menger. � W tym li�cie do s�dziego zajmuj�cego si� sprawami maj�tkowymi pani Ingrid napisa�a, �e je�li przez trzy lata nie zg�osi si� �aden dziedzic Grastensholm, to pan Snivel mo�e rozporz�dzi� maj�tkiem wed�ug w�asnej woli. Sprzeda� lub zatrzyma� dla siebie, byleby tylko nowi w�a�ciciele utrzymywali go w nale�ytym porz�dku.

Heike patrzy� na Ving�. Obaj m�czy�ni oczekiwali, co ona na to powie.

��Och, nie! � krzykn�a stanowczo. � Nie, nigdy w to nie uwierz�! Ciocia Ingrid nie mog�a napisa� takiego listu. Nigdy! Nigdy! Nikt nie by� tak wyczulony na sprawy rodu jak ona. Nie odda�aby maj�tku w obce r�ce, dop�ki by� cho� cie� nadziei, �e �yje przynajmniej jeden potomek rodziny. Tyle razy rozmawia�a przecie� z moimi rodzicami, �eby po jej �mierci zaj�li si� wszystkim, zanim kto� ze Szwecji zechce si� tu osiedli�. I m�wi�a te�, �e gdyby mia�o nie by� dziedzica, to maj�tek powinien nale�e� do mnie. S�ysza�am to wielokrotnie. Nie, ten list Snivel musia��

��No, no, �adnych brzydkich s��w! � przerwa� jej Heike.

Vinga m�wi�a dalej:

��On nie mo�e twierdzi�, �e ciocia Ingrid by�a pod koniec �ycia niespe�na w�adz umys�owych czy co� takiego, bo to nieprawda. Ciocia zachowa�a do ko�ca tyle przytomno�ci umys�u, ile cz�owiek w og�le mo�e mie�.

��Uwa�asz zatem, �e on sfa�szowa� list?

��Nie mam co do tego najmniejszych w�tpliwo�ci!

��No, to dzi�kuj� ci. Mam teraz powa�ny atut w r�ce. Zna�a� charakter pisma cioci Ingrid?

��Ja mam nawet list od niej. �yczenia z okazji urodzin.

��Tylko �e zostawi�a� go pewnie w Elistrand i wpad� w r�ce Sorensena.

��Nie! Mam go tutaj. Jestem, niestety, do�� sentymentalna � o�wiadczy�a Vinga i wsta�a, �eby przynie�� list.

Menger z nabo�e�stwem uj�� papier.

��Bogu dzi�ki, �e jeste� sentymentalna � mrukn��. � Teraz jednak, moje dzieci, musz� wam powiedzie�, �e d�u�ej nie mo�ecie tu mieszka�. Poniewa� jecha�em do was powozem i ca�a parafia mnie widzia�a, a poza tym pytali�my o Eirika, to nie trzeba wiele czasu, �eby Snivel i Sorensen odkryli wasz� kryj�wk�.

��Snivel i Sorensen � prychn�a Vinga. � To brzmi, jakby byli par� w�drownych drwali! My�l� jednak, �e pan ma racj�. Musimy st�d ucieka�, je�li ju� nie dla naszego w�asnego bezpiecze�stwa, to ze wzgl�du na spok�j rodziny Eirika. Gospodarstwo nale�y do Elistrand, mog�oby si� to dla nich �le sko�czy�.

��Tak � zgodzi� si� Heike. � Musimy ucieka�. Ale dok�d?

Odpowiedzia� mu Menger:

��Zastanawia�em si� nad tym dzi� w nocy. Pewna moja daleka krewna ma niedaleko Christianii dom, po�o�ony tak, �e raczej trudno go znale��. Na razie nikt tam nie mieszka. Porozmawiam z krewn� i postaram si� wynaj�� dla was ten dom na jaki� czas. � Menger u�miechn�� si� pod nosem. � My�l�, �e jest on nieco bardziej komfortowy ni� ten tutaj.

Vinga i Heike mieli wyrzuty sumienia z powodu niewyg�d, jakie musia� u nich znosi�, ale adwokat u�miecha� si� tylko serdecznie.

Po po�udniu Menger musia� wr�ci� do miasta; Vinga i Heike postanowili zaczeka� do jutra i porozmawia� z Eirikiem. Menger b�aga� ich, by dzia�ali ostro�nie, nie nara�ali si� na niepotrzebne ryzyko.

��Je�li m�wi�, �e Snivel nie cofnie si� przed niczym, nawet przed morderstwem, to nie s� to czcze pogr�ki � przestrzega�. � Je�li si� dowie, gdzie jeste�cie, uderzy na pewno. Bo wtedy uniknie procesu, kt�ry mo�e si� dla niego okaza� k�opotliwy.

Oboje przyrzekali solennie, �e pos�uchaj� jego przestr�g.

Menger patrzy� na nich rozmarzonym wzrokiem.

��Bardzo bym chcia� jak najszybciej wytoczy� spraw� Snivelowi, ale nie mog�. Musz� si� najpierw bardzo dobrze zabezpieczy�, pod ka�dym wzgl�dem, bo on zna wszystkie s�abo�ci i luki prawa. Musz� wi�c zacz�� od Sorensena i Elistrand�

��A czy to nie zwi�ksza ryzyka? � zapyta� Heike. � Czy to nie daje takich samych szans zabezpieczenia si� Snivelowi jak panu?

Adwokat popatrzy� na budz�c� groz� twarz m�odego m�czyzny i zdziwi� si� w duchu, �e m�g� si� go wczoraj l�ka�. Przecie� w tych ��tych, sko�nych oczach nie by�o nawet cienia z�o�ci!

��Oczywi�cie, jego szanse tak�e wzrastaj�! Mam jednak nadziej� uderzy� w Snivela, atakuj�c jego bratanka. Wsp�lnie dokonali oszustwa w zwi�zku z Elistrand i nie mo�e im to uj�� na sucho!

Skin�� im na po�egnanie i pow�z ruszy� w drog�.

Vinga i Heike znowu zostali sami.

I w�a�nie to by�o teraz najtrudniejsze. Unikali patrzenia sobie w oczy. Teraz, po wielu godzinach, kiedy pracowali razem, dyskutowali, zastanawiali si�, jak post�pi�, stali si� sobie jeszcze bli�si, i to w jaki� bardziej neutralny spos�b. Stali si� przyjaci�mi, towarzyszami pracy. ��czy�o ich teraz tak wiele jak nigdy przedtem.

Tego wieczora nie mieli sobie nic do powiedzenia. Ka�de s�owo bowiem oznacza�o ryzyko, kt�rego woleli nie podejmowa�. Nawet Vinga by�a milcz�ca i skupiona. W ciszy zjedli kolacj�, unikaj�c zb�dnej blisko�ci, wykonali swoje wieczorne obowi�zki, nakarmili koz�, wydoili j� i poszli spa�, ka�de do siebie, �egnaj�c si� kr�tkim, cichym �dobranoc�.

Nagle �ycie sta�o si� trudne, wype�nione a� po brzegi uczuciami, kt�re dla nich by�y zakazane.

Tylko dlatego, �e Vinga wci�� jeszcze by�a dzieckiem, kt�re zbyt ma�o wiedzia�o o �wiecie i zbyt ma�o jeszcze spotka�o m�odych m�czyzn. I dlatego, �e Heike doszed� ju� do takich granic cierpienia, �e nie zni�s�by wi�cej b�lu. Nie teraz i nie przez ni�, t� dziewczyn�, kt�ra znaczy�a dla niego wi�cej ni� ktokolwiek na �wiecie. By� za ni� odpowiedzialny. Jedno s�owo, jaki� nieostro�ny ruch, mog�y rzuci� ich sobie nawzajem w ramiona. A w ten spos�b on zniszczy�by jej �ycie.

To wszystko Vinga tak�e wiedzia�a. Przygn�bia�o j� to tak bardzo, �e chcia�o jej si� p�aka�. Dlaczego Heike nie chce uwierzy�, �e ona potrafi odr�ni� niewa�ny flirt od prawdziwego przywi�zania, kt�re jest na najlepszej drodze, �eby przekszta�ci� si� w g��bok� mi�o��? Czy on s�dzi, �e Vinga odczuwa tylko czysto fizyczne po��danie, �e tylko jego m�sko�� na ni� dzia�a? Czy on nie rozumie, �e ona, skoro go ju� spotka�a, nie b�dzie szcz�liwa z �adnym innym m�czyzn�? Czy nie dostrzega, jacy stali si� sobie bliscy, jak szczerze ona pragnie by� z nim, odczuwa� jego blisko��, s�ysze� jego g�os, widzie� jego u�miech, wiedzie�, �e on jest z ni�?

Co takiego przywiod�o Silje do Tengela Dobrego? Albo Elis� do Ulvhedina? Vinga wiedzia�a, co to. Obie dziewczyny urzeka� demoniczny wygl�d ukochanych m�czyzn, ale przecie� najwa�niejsze by�y ich szczere, otwarte, dobre serca.

Heike, Heike, �ali�a si� w duchu. Pochodzimy przecie� oboje z Ludzi Lodu. Czy nie widzisz, �e mnie ci�gnie do demon�w? Je�li Silje i Elisa mog�y to zrobi�, cho� by�y zwyk�ymi kobietami, to dlaczego nie mog� ja, dziewczyna z Ludzi Lodu? One obie kocha�y swoich m��w przez ca�e d�ugie �ycie. Czy my�lisz, �e ja jestem od nich gorsza, czy te� mo�e ty nie jeste� wart, �eby ci� tak d�ugo kocha�? Przyznaj�, �e pragn� twego cia�a; w chwili, kiedy ci� zobaczy�am, wszyscy inni m�czy�ni przestali si� dla mnie liczy�, ale przecie� nas ��czy du�o, du�o wi�cej!

Ech, co to pomo�e, je�li b�d� wci�� od nowa powtarza� te same zapewnienia! Nigdy nie zrozumiem tego upartego koz�a, kt�ry postanowi� by� szlachetny i po�wi�ci� si�. Ale dlaczego chce po�wi�ci� tak�e mnie, moj� t�sknot�?

W�ciek�a zrzuci�a na ziemi� okrycie, jakby chcia�a ��ko rozbi� na kawa�ki, i przykry�a koz�, kt�rej t� ostatni� noc pozwolono sp�dzi� w izbie. Potem b�dzie si� musia�a przenie�� do zagrody Eirika, bo nie mogli jej przecie� ci�gn�� za sob� do nowego domu ani tym bardziej do s�du, je�li sprawy w og�le zajd� tak daleko.

Koza protestowa�a pe�nym g�osem przeciwko takiemu traktowaniu, szamota�a si� przez chwil� z derkami, w ko�cu jako� si� od nich uwolni�a. Vinga pad�a przy niej na kolana i prosi�a o przebaczenie. Szepta�a czule do ow�osionego ucha:

��B�d� musia�a ci� opu�ci�, moja przyjaci�ko, ale tylko na jaki� czas. P�niej b�dziesz mog�a wr�ci� do naszego kochanego Elistrand. Wiesz, jak tam b�dzie pi�knie?

Czy naprawd� sama wierzy�a, �e tak si� kiedy� stanie?

Zm�czona na ciele i duszy wsta�a i zabra�a si� za �cielenie ��ka. Jej szcz�cie, �e Ludzie Lodu nale�� do odpornych. Innym nie usz�oby na sucho spanie w po�cieli po cz�owieku chorym na p�uca.

Nad tym si� jednak Vinga nie zastanawia�a.

Rzadko pozwala�a swoim my�lom zajmowa� si� tym, co nieprzyjemne.

Wola�a my�le� o Heikem.

Nadszed� czwartek.

Min�y ju� dwie godziny od ustalonego terminu, w kt�rym Vinga i Heike mieli odwiedzi� adwokata Sorensena.

S�dzia Snivel, kt�ry czeka� w s�siednim pokoju, ukryty przed wzrokiem go�ci, ju� dawno wyszed� do gabinetu swego oblewaj�cego si� zimnym potem bratanka.

��Ja tego nie rozumiem � powt�rzy� ju� chyba po raz dwudziesty Sorensen. � Nie pojmuj�! Co� jej si� musia�o sta�!

Snivel uni�s� w g�r� obrzmia�e powieki i pos�a� mu pe�ne z�o�ci spojrzenie.

Nie, Sorensen naprawd� nie by� w stanie zrozumie�, co si� sta�o. Gdzie si� podzia�a ta dziewczyna? Czy naprawd� nie mo�na by�o na niej polega�? On po�wi�ca sw�j cenny czas dla takiego zera, a ona nie przychodzi! I stryj si� po�wi�ci�! To dr�czy�o go tak okropnie, �e ma�o nie umar�. Zw�aszcza �e tak si� przechwala�, jakie to wra�enie zrobi� na dziewczynie, jaka by�a zauroczona.

Teraz nazywa� Ving� zerem, tak. Ale g��wnie ze z�o�ci, jak �w lis z bajki, kt�ry nie m�g� si�gn�� do winogron, wobec czego rozg�asza� wszem i wobec, �e s� kwa�ne i niesmaczne. Nigdy chyba nie ubiera� si� r�wnie starannie i nie pudrowa� w�os�w tak dok�adnie jak dzisiejszego ranka. Nareszcie ta �licznotka b�dzie moja, my�la�. Ju� raz mu si� wymkn�a, nie zamieszka�a �Pod B��kitnym Pucharem�, zapewne nie mia�a odwagi. Ale teraz b�dzie j� mia�! Kto�, kto czeka na co� wyj�tkowego, nigdy nie czeka za d�ugo.

Okaza�o si� jednak, �e to nieprawda. Teraz czeka� ju� zbyt d�ugo. Przekonywa�o go o tym gniewne sapanie Snivela, kt�re nie wr�y�o nic dobrego.

��Chyba maj� jakie� k�opoty � pr�bowa� jeszcze u�agodzi� stryja. � A mo�e nie wiedz�, kt�ra godzina?

��Albo mo�e si� potopili, albo ulecieli w powietrze � warkn�� Snivel ze z�o�ci�. � Ciii, kto� idzie!

Z trudem podni�s� swoje nalane cielsko z fotela i wytoczy� si� do s�siedniego pokoju.

Sorensen wsta� zarumieniony i poprawi� koronkowy ko�nierzyk. Znakomicie, widocznie jego uwodzicielska si�a jeszcze nie wygas�a! Dziewczyna przysz�a mimo wszystko.

Ale w drzwiach pojawi� si� tylko s�u��cy, kt�ry przyni�s� poczt�. Sorensen st�umi� uczucie zawodu. Przejrza� listy, na og� wiedzia�, czego dotycz�. Z wyj�tkiem jednego.

Z zaciekawieniem z�ama� piecz�cie.

Powoli, bardzo powoli krew odp�ywa�a mu z twarzy. Sorensen opad� bezsilnie na fotel.

��Nie! � szepta� przera�ony. � Nie! Nie! To nieprawda!

Do pokoju wpad� Snivel.

��Co z tob�? Co si� sta�o?

Sorensen zebra� si� na odwag� i powiedzia�, co zawiera list

��Co? � rykn�� Snivel. Twarz zrobi�a mu si� purpurowa, a �y�y na szyi nabrzmia�y. Pochyla� si� nad eleganckim biurkiem swego bratanka, jakby za chwil� mia�a go trafi� apopleksja.

Serensen skuli� si� w fotelu.

��Tak, to prawda � wyj�ka�. � Prosz� tu spojrze�! Czarno na bia�ym. Panna Vinga Tark z Ludzi Lodu wyst�pi�a do s�du przeciwko mnie za bezprawne zagarni�cie jej maj�tku Elistrand.

Snivel wyrwa� mu papier z r�k, ale wzrok mia� nie najlepszy.

��Czytaj! � rozkaza�. � Albo nie! Powiedz tylko, kto jej w tym pom�g�, a rozszarpi� go na strz�py!

��Adwokat Fridtjof Menger.

S�ysz�c to, Snivel ma�o si� nie ud�awi�.

��Co takiego? � za�mia� si� ordynarnie. � Ten stary wrak? Dmuchnij na niego, to si� przewr�ci! On mia�by si� odwa�y� Nie, nigdy nie s�ysza�em czego� podobnego! Sigurd, ten proces wygrali�my, zanim jeszcze si� zacz��!

��Czy w takim razie w og�le powinien si� zaczyna�? � zapyta� bratanek przytomnie.

Twarz Snivela znowu nabrzmia�a.

��Nie! � wrzasn��.

��Tamten nie traci czasu � zauwa�y� Sorensen, przegl�daj�c dokumenty. � Sprawa ma si� zacz�� ju� w poniedzia�ek. Nie bardzo mamy kiedy si� przygotowa�.

��Ja porozmawiam z s�dziami � powiedzia� Snivel ostro. � Nikt jeszcze nie odm�wi� przyj�cia gratyfikacji za przys�ug�. Ale dla pewno�ci: teraz jest spraw� niezwyk�ej wagi, by twoi ludzie odszukali tych dwoje smarkaczy. I to natychmiast!

��Oczywi�cie. Ale oni jakby si� zapadli pod ziemi�. Czy ludzie stryja nie natrafili na jaki� �lad? � spyta� bratanek, kt�ry zawsze najch�tniej przerzuca� odpowiedzialno�� na innych.

��Nie. Ale do Mengera dobior� si� osobi�cie. To znaczy moi ludzie.

Sorensen nie by� pewien, czy wolno mu to powiedzie�, ale zdoby� si� na odwag�:

��S�ysza�em w gospodzie, jak kto� m�wi�, �e nie widziano go od wielu dni. To niezwyk�e, bo zawsze tam przesiadywa�. On tak�e znikn�� bez �ladu.

Snivel wyda� z siebie ryk tak g�o�ny, �e bratanek musia� zatka� uszy.

��Odszukaj go! � wrzeszcza� stryj. � Odszukaj go! Odszukaj wszystkich troje! I zetrzyj ich z powierzchni ziemi, zanim narobi� nam k�opot�w!

Sorensen powstrzyma� si� od przypomnienia, �e w�a�nie to od kilku dni staraj� si� uczyni�, ale bez rezultatu. Nie odwa�y� si� nawet pisn��.

Nowa kryj�wka zapewnia�a komfort, jakiego Vinga od dw�ch lat z g�r� nie zazna�a i z jakim Heike zetkn�� si� jedynie w Szwecji.

Vinga przeci�ga�a si� rozkosznie w jedwabnej po�cieli, a w ci�gu dnia wielokrotnie biega�a do pokoju k�pielowego tylko po to, by zobaczy�, jak tam pi�knie.

I nareszcie mog�a si� przegl�da� w lustrze!

��Heike, przecie� ja jestem doros�a!

��No, no! � prze�miewa� si� Heike za jej plecami, ale ona zdawa�a si� tego nie s�ysze�.

��I wcale nie wygl�dam tak �le, jak my�la�am! Tylko ter nos mam okropny!

��Tw�j nos jest bez zarzutu.

Jak wszystko inne, je�li o ciebie chodzi, pomy�la�, lecz g�o�no tego nie powiedzia�.

Vinga wci�� krygowa�a si� przed lustrem, ocenia�a figur�, komentowa�a wszelkie szczeg�y swojej urody. Heike jej nie przeszkadza�. Przez tyle czasu �y�a w ukryciu, w samotno�ci i w n�dzy, nale�a�o jej wybaczy� t� odrobin� pr�no�ci.

Wi�kszo�� czasu sp�dzali jednak oboje na rozmowach z Mengerem, kt�ry nocowa� razem z nimi w domu kuzynki. U�o�yli bardzo szczeg�owy plan dzia�ania, w kt�rym Vindze przypada�a rola do�� nieznaczna. Obaj m�czy�ni bowiem �miertelnie si� bali jej wyst�pie� na sali s�dowej. Przez swoj� impulsywno�� i uzasadniony gniew na Sorensena mog�a wszystko popsu�.

Heike i Vinga starali si� odnosi� do siebie mo�liwie oboj�tnie, ko�ca nie by�o konwencjonalnym uprzejmo�ciom, jakie sobie prawili. �Zechcia�by� poda� mi salaterk�?� �Bardzo prosz�!� �Czy chcesz jutro d�u�ej pospa�?� �Nie, dzi�kuj�, by�abym wdzi�czna, gdyby� zechcia� mnie obudzi慔

Nawet Menger musia� zauwa�y� ogromne napi�cie mi�dzy nimi i kr�ci� g�ow� nad dziwactwami m�odo�ci. On sam promienia�, od dawna nie czu� si� tak zdrowo. Pracowa� du�o, codziennie zajmowa� si� spraw�, je�dzi� do miasta, rozmawia� ze �wiadkami i przeprowadza� prywatne �ledztwo.

Mimo pewnych komplikacji osobistych mi�dzy m�odymi wszystko sz�o dobrze � a� do poniedzia�ku, kiedy mia� si� rozpocz�� proces.

Menger bardzo wcze�nie pojecha� do s�du, �eby wszystko przygotowa�. Dotar� na miejsce bez k�opot�w, bo zawsze podr�owa� w przebraniu �ebraka.

Vinga i Heike jednak popadli w tarapaty.

Ludzie Sorensena i Snivela pilnowali wej�cia do sali s�dowej. Specjalni wys�annicy strzegli te� wszystkich bram do miasta. Szczeg�lnie pilnowana by�a, rzecz jasna, droga z zachodu, z parafii Grastensholm, tote� po wschodniej stronie znalaz�o si� tylko trzech wynaj�tych opryszk�w. Przyczaili si� w pewnej odleg�o�ci od bramy i czekali.

Mengera przepu�cili, bo w�drowa� noc�, gdy drzemali w krzakach po paru g��bszych, kt�rych sobie wieczorem nie mogli odm�wi�. Oboje m�odzi jednak wpadli w zasadzk�.

Opryszkowie mieli rozkaz zabi�. Bez skrupu��w. Heike i Vinga szli piechot�, by nie ryzykowa�, �e pi�kny ko� padnie �upem miejskich z�odziei, kiedy oni b�d� w sali s�dowej, a poza tym nie mieli daleko.

Zostali ca�kowicie zaskoczeni, tak daleko od miasta napa�ci si� nie spodziewali.

Droga by�a zbyt ucz�szczana, by ludzie Sorensena odwa�yli si� pos�u�y� broni� paln�. Postanowili, �e zaskocz� id�cych od ty�u, zatkaj� im usta i przy�o�� no�e do garde�. Cicho i dyskretnie.

Nie wzi�li jednak pod uwag� si�y wy�szej. Nie wiedzieli nic o alraunie. Gdy si� szykowali do ataku, Heike poczu�, �e amulet drgn�� szybko i gwa�townie. Nie zastanawiaj�c si� nad. przyczynami, odepchn�� Ving� w bok i sam rzuci� si� za ni�.

Plan opryszk�w nie do ko�ca si� powi�d�, ale Vinga dosta�a jednak cios no�em w bok i krzykn�a z b�lu. Kiedy Heike odwr�ci� si�, �eby jej pom�c, zosta� uderzony czym� ci�kim w ty� g�owy tak mocno, �e �wiat zawirowa� mu w oczach. Napastnik�w by�o trzech, nie m�g� os�oni� si� przed wszystkimi.

Dwaj bandyci podnie�li no�e, by zada� Heikemu i Vindze �miertelne pchni�cia, gdy trzeci zawo�a�:

��Ludzie na drodze! Ca�a gromada! jazda na w�z, wszyscy!

W najwi�kszym po�piechu poci�gn�li za sob� nieprzytomnego Heikego i sparali�owan� b�lem Ving� na w�z stoj�cy na skraju drogi. Napastnicy wskoczyli za swoimi ofiarami i w�z ruszy� spokojnie na spotkanie zbli�aj�cych si� �o�nierzy.

Vinga pr�bowa�a wo�a� o pomoc, lecz natychmiast zatkali jej usta. Heike zaczyna� odzyskiwa� �wiadomo��, ale wci�� nie m�g� si� rusza�.

�o�nierze znikn�li wkr�tce za zakr�tem.

��Co z nimi zrobimy? � zapyta� jeden z bandyt�w.

��Pojedziemy na polan� po tamtej stronie drogi, zrobimy z nimi koniec i wrzucimy do wody.

Reszta uzna�a, �e to dobre wyj�cie.

Do nadbrze�nej polany nie by�o daleko. Heike le�a� niespokojnie, wygl�da� przez szczeliny w wozie i pr�bowa� si� skoncentrowa�. B�l rozsadza� mu czaszk�, ale trzeba by�o dzia�a� szybko. Za par� chwil mo�e by� za p�no!

Alrauna! Alrauna pomaga�a mu ju� dawniej, w latach dzieci�stwa. Pomog�a te� Danielowi, alrauna podporz�dkowywa�a si� pewnej metodzie�

Teraz musi pom�c tak�e Vindze. Heike mia� nadziej�, �e amulet zechce to zrobi�. A je�eli si�a alrauny s�u�y� mo�e wy��cznie temu, kto j� posiada, i nikomu innemu?

Chyba nie, bo przecie�, kiedy tego pragn��, pomog�a te� Mirze w Stregesti. Inaczej, to prawda, ale jednak!

Teraz przeciwnik�w by�o trzech. Czy alrauna sobie z nimi poradzi?

Heike ca�� swoj� si�� woli skupi� w niemej pro�bie do alrauny.

Najbardziej niebezpieczny by� napastnik, kt�ry zaciska� usta Vingi.

Panie Bo�e, jaka� ona jest drobna i bezradna w tej swojej pi�knej sukni! Serce Heikego �ciska�o si� z �alu.

Ile Vinga zdo�a znie��? Jak powa�nie zosta�a zraniona?

Pom� mi, b�agam ci�! Ty, kt�ra tylekro� mi pomaga�a�!

Zbli�ali si� do brzegu.

Nagle napastnik wrzasn�� przera�liwie. Pu�ci� Ving� i z�apa� si� za gard�o purpurowy na twarzy.

��Zabierzcie to ode mnie! Zabierzcie! � charcza� zd�awionym g�osem.

��Co? Co si� z tob� dzieje?

Jeszcze jeden wyda� z siebie ryk przera�enia i chwyci� si� za gard�o, szarpi�c co�, czego jednak nie by�o wida�. Heike dostrzeg�, �e pierwszy jakby zacz�� odzyskiwa� r�wnowag�, ale w tej samej chwili d�awi�ce skurcze chwyci�y trzeciego. Za moment znowu pierwszy wi� si� z b�lu i tak ataki chwyta�y to jednego, to drugiego w osza�amiaj�cym tempie. Alrauna nie mog�a porazi� wi�cej ni� jednego bandyty naraz. Zmiany jednak nast�powa�y tak szybko, �e �aden nie by� w stanie odetchn�� g��biej.

��Teraz! Szybko! � zawo�a� Heike, zeskoczy� z wozu i poci�gn�� Ving� za sob�. Upadli na tward� ziemi�, ale natychmiast zerwali si� na r�wne nogi i pobiegli do lasu po drugiej stronie drogi.

S�yszeli krzyki jednego z napastnik�w:

��To jaki� potwornie wielki paj�k albo inne cholerne �wi�stwo! Pomocy! Ja�

Po czym g�os uwi�z� mu w gardle.

Zbocze by�o strome, a rana Vingi bolesna. Heike podtrzymywa� kuzynk�, kt�ra s�ania�a si� na nogach, ale i jemu b�l rozsadza� g�ow�.

Musieli jednak ucieka� st�d jak najszybciej i najdalej jak to mo�liwe.

Byli ju� do�� wysoko ponad drog�, gdy zorientowali si�, �e napastnicy doszli jako� do siebie i uwolnili si� od dzia�ania alrauny.

��To s� jakie� czary! wy� jeden piskliwie.

��Masz racj�! Widzieli�cie g�b� tego potwora? Niech mnie piek�o, je�li to nie by� Z�y we w�asnej osobie! I z takim mieli�my si� zmierzy�?

��Chod�cie, znikamy st�d! Niech sobie te diabelskie adwokaty same z tym radz�!

Zaci�li konia i w�z w szalonym p�dzie ruszy� ku miastu. Heike jednak bieg� dalej, ci�gn�c za sob� udr�czon� Ving�. On tak�e zmierza� do miasta, w �adnym razie nie mogli przecie� zawie�� Mengera, droga jednak wiod�a przez trudny do przebycia las.

��Zaczekaj� ja ju� nie mog� musz� odpocz�� � wydysza�a Vinga.

Heike przystan��. Znajdowali si� wysoko w ciemnym lesie, w�r�d obro�ni�tych g�az�w, tworz�cych jaki� dziwaczny krajobraz z grotami i mi�kkimi dywanami z mchu na ziemi. Byli tu jakby zamkni�ci, odgrodzeni od zewn�trznego �wiata.

Heike widzia�, �e Vinga jest kompletnie wyczerpana. Osun�a si� na ziemi�, ledwie mog�a oddycha�. Usiad� obok niej.

��Jak z twoj� ran�? � spyta�.

��Nie wiem. Okropnie mnie piecze. My�l� jednak, �e nie jest g��boka. Czy podarli mi sukni�?

O, kobieca pr�no�ci!

Heike pochyli� si�, �eby obejrze� ran�.

��Dra�ni�cie jest rzeczywi�cie nieznaczne � potwierdzi�. � Ale wci�� krwawi.

��O, Bo�e, jak ja wywabi� krew? O, moja �liczna, �liczna suknia!

��Wyp�uczemy po drodze w jakim� stawie. Krew naj�atwiej zepra� w zimnej wodzie, wiesz?

Skin�a g�ow� wci�� zmartwiona.

��Ale mimo wszystko powinienem ci za�o�y� opatrunek.

Vinga wsta�a. Zrobi�a szybki ruch, jakby chcia�a po prostu rozpi�� g�r� sukni i zsun�� j� z ramion, tak jak to zazwyczaj czyni�a, lecz zaraz powstrzyma�a si� z wyrazem bezradno�ci na twarzy. Niepewna przytrzymywa�a r�k� rozpi�t� ju� sukni� i spogl�da�a spod oka na Heikego.

On sta� w milczeniu. Vinga utraci�a swoj� spontaniczno��, my�la�. I to ja jestem temu winien.

Nigdy by nie przypuszcza�, �e odczuje to tak bole�nie.

��Nie, Vingo � powiedzia� naj�agodniej, jak potrafi�, a jego ��te oczy spogl�da�y na ni� smutno. � Wybacz mi! Powinna� pozosta� taka, jaka by�a�. To by� m�j b��d. Chod�, pomog� ci zdj�� sukni�!

Patrzy�a na niego onie�mielona, ale pozwoli�a mu rozpi�� sukni�. Szczerze m�wi�c przypuszcza�, �e tylko g�ra stroju zsunie si� z ramion, Vinga jednak potraktowa�a dos�ownie to, co powiedzia�, i pozwoli�a, by ca�a suknia opad�a na ziemi�.

Tym razem Heike nie wzdycha� ju� wzburzony. Ju� si� nauczy�, �e nie nale�y depta� niewinnych r�. Udawa�, �e nic si� nie sta�o, cho� policzki mu p�on�y. Vinga by�a niewiarygodnie poci�gaj�ca, gdy tak sta�a, zupe�nie naga, i pozwala�a mu obejrze� ran�.

��Musz� to najpierw przemy� � mrukn��. � Nie mog� nawet stwierdzi�, czy skaleczenie jest bardzo g��bokie�

��Zdaje mi si�, �e jest bardzo d�ugie � roze�mia�a si� Vinga niepewnie.

��Tak, znacznie d�u�sze ni� dziura w sukni. Widocznie mocny szew powstrzyma� ci�cie, ale koniec no�a jednak wszed� g��biej i skaleczy� sk�r�.

��Ale niezbyt mocno?

��My�l�, �e nie. Ale jestem pewien, �e musi ci� bole� � doda� pospiesznie.

��O, tak � potwierdzi�a dr��cym g�osem. Bardzo chcia�a, �eby jej wsp�czu�. � Czuj� si� taka oszo�omiona, kr�ci mi si� w g�owie.

W ko�cu przypomnia�a sobie, �e on te� by� poszkodowany.

��A co z twoj� g�ow�, Heike?

��Dudnienie powoli ustaje, ale kiedy bieg�em, bola�o mnie nie na �arty.

Wzrok Vingi zapowiada� ch�� czu�ego zaj�cia si� jego obola�� g�ow�, wi�c Heike pospiesznie wyruszy� na poszukiwanie wody. Znalaz� ka�u�� przy jednym z wielkich kamiennych blok�w w do�� podejrzanym zag��bieniu, woda by�a m�tna, ale na to nie mo�na ju� by�o nic poradzi�.

Vinga wci�� sta�a spokojnie w tym samym miejscu, uwodzicielsko pi�kna kr�lowa elf�w, kwiat, kt�ry zaraz si� rozwinie� Sam ju� nie wiedzia�, do czego jeszcze por�wna� to kryszta�owo czyste, niczym kropla rosy, stworzenie.

Cia�o zaczyna�o ju� nabiera� kobiecych kszta�t�w, piersi by�y jeszcze niedu�e, ale pi�knie uformowane, brzuch p�aski, mi�nie spr�yste od pracy fizycznej, biodra pi�knie sklepione, nogi d�ugie i smuk�e. Barki Vinga mia�a stosunkowo szerokie, tali� za� bardzo szczup�� � sylwetka mo�e jeszcze odrobin� ch�opi�ca, zarazem jednak wyrafinowanie kobieca. Heike z trudem koncentrowa� si� na opatrywaniu rany.

Znalaz� kilka li�ci babki, zmoczy� je i za ich pomoc� ostro�nie przemywa� brzegi rany. Vinga znosi�a to dzielnie, raz tylko wyda�a zd�awiony j�k, bo jednak mo�na chyba okaza� cho� troch�, �e si� cierpi! Heike nie powinien by� s�dzi�, �e jej to nie sprawia najmniejszego b�lu.

On za� pilnie uwa�a�, by sta� za jej plecami. Trudno mu by�o robi� cokolwiek, gdy mia� jej twarz tu� przy swojej, gdy jej wzrok szuka� jego oczu, blisko, coraz bli�ej�

W ko�cu jednak musia� stan�� przed ni�.

��Jakie ty masz pi�kne oczy � szepn�a Vinga.

Nie by�o wyj�cia, musia� na ni� spojrze�. Jej oczy by�y przymkni�te, jakby chcia�a ukry� my�li.

��Wcale nie s� �adne!

��Oczywi�cie, �e s�. Jest w nich co� niezwyk�ego. Tyle wyrazu, nie umiem okre�li� � mistyka, czary, co� z niezwykle odleg�ej przesz�o�ci, wszystko, co mnie tak poci�ga i kusi. Jakby si� w nich odbija�y rozleg�e pustkowia sprzed niepami�tnych wiek�w. Tak odleg�ych, �e wszystko przes�ania mg�a.

��Z czas�w Tengela Z�ego � mrukn�� Heike cierpko.

��Nie, nie, ze znacznie dawniejszych! Mam wra�enie, �e z twoich oczu mog�abym wyczyta� najwcze�niejsz� histori� Ludzi Lodu. T�, kt�r� Mikael opisa� w swoich ksi��kach.

��No w�a�nie, musisz mi je przeczyta�, Vingo. Nie zapomnij o tym!

��Jakbym mog�a zapomnie�? � u�miechn�a si�, a twarz jej poja�nia�a. � To przecie� jedyne, w czym mam nad tob� przewag�, to �e umiem czyta�!

��Masz nade mn� przewag� w wielu innych sprawach, moja kochana � powiedzia�, osuszaj�c delikatnie li�ciem oczyszczon� ju� ran�. � Gdyby� wiedzia�a, w jak wielu, traktowa�aby� mnie jak niewolnika.

��Cudownie! � zawo�a�a Vinga. � Powiedz, w czym konkretnie?

��O nie, nic z tego! No, rana jest czysta!

Skaleczenie by�o niegro�ne. D�uga, cienka rysa na sk�rze, z kt�rej jednak wci�� kapa�a krew.

��Ale to mnie naprawd� bola�o! � pisn�a Vinga.

Heike pog�aska� jej policzek.

��Oczywi�cie, �e bola�o. Ani przez chwil� w to nie w�tpi�em.

Zauwa�y�a, �e Heike staje si� coraz bardziej roztargniony, i przebieg�y kobiecy u�miech zadowolenia pojawi� si� na jej twarzy.

��Mo�esz mnie pie�ci�, pozwalam ci � powiedzia�a cichutko, gdy r�ka Heikego musn�a jej biodro.

��Vinga, wiesz, �e nie powinienem ci� nawet tkn��. Ale jeste� mi dro�sza ni� wszystko na �wiecie. Czy naprawd� mam prawo czu� pod r�kami twoj� sk�r�? Ca�e twoje cia�o?

��Oczywi�cie, Heike. Bo tak�e i ty jeste� mi dro�szy ni� cokolwiek innego, wiesz o tym.

��Akurat teraz wiem i dlatego prosz� ci�, �ebym m�g� wykorzysta� ten czas, kiedy jeszcze jeste� ze mn�.

��Chcia�abym, aby� a� tak nie w�tpi� w sta�o�� moich uczu�. Ale, oczywi�cie, prosz�, wykorzystuj, jak powiadasz, czas. Daj i mnie przy okazji kilka okruch�w z twojego sto�u.

��Vinga! � sykn��, ale nic wi�cej ju� nie powiedzia�. Jego d�onie przesuwa�y si� delikatnie po jej sk�rze, po biodrach, piersiach, wznosi�y si� do szyi, potem na kark, pod w�osy, unios�y je do g�ry, a potem przesun�y si� na plecy i z powrotem w d�, do bioder. Na kr�ciutk� chwil� przygarn�� j� do siebie, delikatnie, ostro�nie, i Vinga u�wiadomi�a sobie, jak bardzo Heike jej po��da. Ale nie zamierza� posuwa� si� za daleko, mia� na wzgl�dzie wy��cznie jej dobro.

Heike osun�� si� na kolana, rozpalon� twarz przytuli� do jej cia�a, ko�cem j�zyka dotyka� sk�ry na jej brzuchu, Ving� przenikn�� dreszcz i j�kn�a cicho. Wtedy Heike zerwa� si� na r�wne nogi, odnalaz� jej sukni�, bez s�owa pom�g� jej si� ubra�, po czym, trzymaj�c si� za r�ce, ruszyli w dalsz� drog�.

Vinga nie potrzebowa�a pyta�, dlaczego Heike zburzy� tamten nastr�j. Rozpali� w niej po��danie i za chwil� nie m�g�by si� wycofa�, �eby jej nie rani�. Dlatego nie m�g� przed�u�a� tamtej pi�knej chwili, kiedy byli sobie tacy bliscy.

Och, tak, my�la�a Vinga. Kobiety z Ludzi Lodu nigdy nie umia�y wynio�le odrzuca� m�skich uczu�. Je�li nie czu�y nic do m�czyzny, nie waha�y si� odtr�ci� jego umizg�w stanowczo i raz na zawsze, ale gdy kogo� kocha�y, gotowe by�y da� mu wszystko, kiedy tylko zapragn��!

Damy jednak tak si� nie zachowuj�, tyle Vinga pojmowa�a, ale ani nie umia�a, ani nie chcia�a si� zmieni�. Prapraprababka Heikego, Villemo, nigdy nie ukrywa�a swojej mi�o�ci do Dominika, nara�a�a swoje �ycie i cze��, byleby tylko by� z nim, nie waha�a si� przed niczym, stosowa�a wszelkie dost�pne �rodki. Podobnie zreszt� post�powa�a, kiedy chcia�a zdoby� swoj� pierwsz� sympati�, Eldara Svartskogen. Villemo nie wiedzia�a, co to nie�mia�o��. I taka sama by�a Vinga, przynajmniej je�li chodzi o Heikego. Ale czeka� umia�a. Zreszt� to by�o nawet podniecaj�ce: obserwowa�, ile czasu musi up�yn��, nim on, z w�asnej woli, znajdzie si� w jej ramionach. I bez specjalnych zabieg�w z jej strony.

Vinga odkry�a jedn� z najpi�kniejszych kobiecych gier mi�osnych. Cho� t� spraw� traktowa�a niezwykle powa�nie, to przecie� cz�owiek ma tak�e prawo do radosnej zabawy.

Zreszt� ona nale�a�a do ludzi, kt�rzy dostrzegaj� w �yciu przede wszystkim jego radosne strony. Nie �eby odnosi�a si� oboj�tnie do tych, kt�rzy cierpi�, nie, wprost przeciwnie! Kiedy jednak w gr� wchodzi�y jej najbardziej prywatne sprawy, zamierza�a czerpa� z tego przede wszystkim rado��. By�a urodzon� optymistk� i zawsze znajdowa�a powody do rado�ci, nawet w swoim samotnym �yciu w lesie dostrzega�a nie tylko rozpacz, cho� wtedy jedyn� jej towarzyszk� by�a koza. Wszelkie pora�ki jak najszybciej odsuwa�a od siebie i rozgl�da�a si� wok�, co j� dalej czeka, czy w najbli�szym k�cie nie dostrze�e jakich� ciekawych mo�liwo�ci. Dzi�ki temu Vinga zalicza�a si� do nielicznych naprawd� szcz�liwych ludzi na �wiecie.

A teraz za�wieci�o jej przecie� s�o�ce wielkiego szcz�cia. Znalaz�a Heikego i stara�a si� ze wszystkich si�, by go zdoby�, przekona�, �e nie chce nikogo innego i �e mo�e do niego nale�e�, kiedy tylko on zechce. Nie zamierza�a jednak dokonywa� na nim gwa�tu, Heike sam musi chcie�, nic innego nie wydawa�o jej si� godne zachodu.

Uff, c� to za my�li chodz� mi po g�owie, pomy�la�a zawstydzona. Natychmiast jednak podskoczy�a weso�o, pe�na rado�ci �ycia.

Co tam Sorensen i Snivel! Ci dwaj s� bez znaczenia wobec tego, co ona prze�ywa!

Heike znajdowa� si� w zupe�nie odmiennym nastroju. Szed� przez las, trzymaj�c Ving� za r�k�, dr�czony potwornymi wyrzutami sumienia.

To biedne, ma�e, niewinne stworzenie, jak mog�em si� tak okropnie wobec niej zachowa�? Da� si� ponie�� egoistycznym pragnieniom, pie�ci� j� w ten spos�b? Przecie� obiecali�my sobie, po tamtej chwili s�abo�ci na wozie, nigdy wi�cej nie doprowadza� do takich intymnych sytuacji. Nie mam prawa nara�a� jej na cierpienia, to nie w porz�dku z mojej strony.

M�j Bo�e, jak to dobrze, �e ona si� nie zorientowa�a, jak strasznie jej po��dam! Moje cia�o by�o niczym wulkan� Jak mog�em wystawia� j� na takie niebezpiecze�stwo?

Owszem, Heike obiecywa� ju� nigdy nie doprowadza� do takich sytuacji. Ale �eby sobie obiecywali nawzajem�? Bardzo w�tpliwe. Vinga nie mog�aby chyba powa�nie niczego takiego obieca�.

Przy najbli�szym le�nym jeziorku zatrzymali si� na chwil� i Heike zepra� z sukni plamy z krwi, ale Vinga tym razem jej nie zdj�a. Po wszystkim by�a z jednej strony przemoczona do suchej nitki, dzie� by� jednak ciep�y, wi�c powinno szybko wyschn��.

��Jak my wejdziemy do miasta? � zapyta�a.

��S�dz�, �e nasi �przyjaciele� maj� nas ju� do�� � odpar� Heike. � Powinni�my mie� nadziej�, �e wszystko u�o�y si� jak najlepiej. Wci�gnij g��boko dech, Vingo, bo zbli�amy si� ju� do pierwszych zabudowa�!

Adwokat Menger musia� rozstrzygn�� wa�n� kwesti�: albo bardzo starannie przygotowa� spraw� przeciwko swemu koledze Sorensenowi, albo dzia�a� szybko.

Ze wzgl�du na Ving� i Heikego wybra� to drugie. Nie byli oni bezpieczni, w ka�dej chwili mogli wpa�� w r�ce Snivela, a wtedy marny ich los. Dlatego nie mia� czasu na tak drobiazgowe przygotowanie si� do procesu, jak by chcia�. Po�piech dawa� jednak t� korzy��, �e Sorensen tak�e mia� niewiele czasu, on i jego stryj zostali kompletnie zaskoczeni.

Menger, rzecz jasna, zdo�a� mimo wszystko przygotowa� wa�ne dowody, mimo wszystko mia� w r�kach niebagatelne atuty. By�y one naprawd� niezb�dne w potyczce z dwoma tak bezwzgl�dnymi lud�mi.

Zak�adano, �e sprawa zako�czy si� w ci�gu jednego dnia. Nikt przecie� nie dawa� Mengerowi najmniejszych szans; mn�stwo koleg�w prawnik�w zebra�o si� w sali s�dowej, byli przyjaciele i wrogowie Sorensena. Wielu chcia�o jedynie zobaczy�, jak Menger zostanie zmia�d�ony, bo tylko tak� mo�liwo�� dopuszczali. Wrogowie Sorensena natomiast, a nawet niekt�rzy z jego przyjaci�, mieli nadziej�, �e on jednak troch� sobie skrzyde�ka osmali. Wi�kszo�� przyj�aby co� takiego ze z�o�liw� rado�ci�, czy si� do tego przyznawali, czy nie.

Snivel, oczywi�cie, przyszed� tak�e. Jako s�dzia zna� pomieszczenia s�du na wylot, zatem, �eby nie wystawia� si� na widok publiczny, znalaz� sobie wygodne, dobrze ukryte miejsce na galerii. Nikt z sali nie m�g� go dostrzec, on natomiast widzia� najwa�niejsze persony procesu, cho� one same nawet si� nie domy�la�y, kim jest owa ukryta w cieniu posta�. Poza tym usiad� przy drzwiach, na wszelki wypadek, gdyby musia� wyj�� niepostrze�enie�

Tylko bratanek wiedzia�, gdzie si� stryj znajduje.

Snivel nie straci� tych kilku dni, jakie mieli, pracowa� ci�ko nad dobrze przemy�lan� intryg�. Sk�ad s�dziowski, w osobach lagmana, czyli wyznaczanego przez kr�la prawnika, s�dziego okr�gowego i s�dziego miejskiego, zosta� przez niego gruntownie urobiony. Mia� po swojej stronie lagmana, kt�ry zreszt� by� jego przyjacielem, i s�dziego miejskiego. Tylko s�dzia okr�gowy jednak nie chcia� zrozumie� jego delikatnych napomknie� o odwdzi�czeniu si�, gdyby s�d zechcia� popatrze� przez palce na to, co Sorensen zrobi�. Przekl�ty up�r! Snivel wys�a� jednego ze swoich ludzi do domu s�dziego, by dosypa� mu potajemnie do jedzenia silnie dzia�aj�cego �rodka, w wyniku czego s�dzia nie b�dzie m�g� w dniu procesu wyj�� z domu i trzeba b�dzie poszuka� kogo� na zast�pstwo, kogo� bardziej ch�tnego do wsp�pracy, ma si� rozumie�. Akurat jednak tamtego dnia s�dzia okr�gowy pojecha� gdzie� z wizyt� i w og�le nie jad� w domu. I oto teraz siedzia� za sto�em, niegodziwiec, i m�g� wszystko wywr�ci� do g�ry nogami!

Powszechnie zatem s�dzono, i� jest to spektakl na jedn� ods�on�, �e Sorensen bez wi�kszych k�opot�w zostanie uwolniony od oskar�enia jakiej� nikomu nie znanej dziewczyny. Ona, rzecz jasna, nie chce przyj�� do wiadomo�ci, �e maj�tek zosta� jej zabrany, ale przecie� nie p�aci�a podatk�w, nie oddawa�a d�ug�w, nie wynagradza�a s�u�bie ani nie pokrywa�a innych wydatk�w. Idiotyczne pretensje!

Tymczasem jednak sprawa nie by�a taka prosta! Rozci�ga�a si� w czasie, bowiem ka�dy dzie� przynosi� nowe, nieoczekiwane zwroty i zmiany.

Pierwsze zaskoczenie przysz�o na samym wst�pie. Pow�dka, czyli owa panna, nie pojawi�a si� na sali. A mia� jej te�, jak m�wiono, towarzyszy� kuzyn, ale i jego jako� nie by�o wida�.

Sorensen czeka�, z ka�d� minut� coraz bardziej arogancki. Snivel ukryty na galerii m�g� sobie pozwoli� na triumfuj�cy u�miech, nikt go bowiem nie widzia�. Spogl�da� w d�, na dwunastu �awnik�w, kt�rzy zaczynali si� niespokojnie wierci�. O�miu z nich przekupi�. Czterech pozosta�ych zasiada�o w s�dzie po raz pierwszy, ale Snivel si� ich nie obawia�. Nowi �awnicy czuj� si� zazwyczaj niepewnie i najch�tniej g�osuj� za przyk�adem bardziej do�wiadczonych koleg�w. Tyle zd��y� si� nauczy� w ci�gu wielu lat pracy s�dziowskiej.

A wi�c ta os�awiona m�oda para nie przysz�a? Widocznie wynaj�ci przez Snivela ludzie zrobili, co do nich nale�a�o.

Menger, starannie ubrany, denerwowa� si� okropnie. Nie powinien by� w �adnym razie opuszcza� dzieci, jak ich w my�lach nazywa� (cho� gro�nego olbrzyma, Heikego, raczej trudno by�o uwa�a� za dziecko) � wyrzuca� sobie. Ich nieobecno�� nie zwiastuje niczego dobrego. Czy�by Sorensen i Snivel zdo�ali ich pojma�?

W takim razie wszystko traci sens, wszystko przepada. Rozprawa nie mo�e si� rozpocz�� bez Vingi najwa�niejszego �wiadka Mengera. Ostatecznie bowiem ustalili, �e Vinga b�dzie zeznawa�, niezale�nie od ryzyka, �e powie co� nieodpowiedniego, Menger by� teraz obro�c�, kt�ry nie ma kogo broni�. Cios wymierzony w Sorensena w tej sytuacji trafi w pr�ni�, a na zadanie kolejnego mog�o Mengerowi zabrakn�� si�.

Przewodnicz�cy s�du zaczyna� si� niecierpliwi�. Widzowie z coraz wi�kszym rozbawieniem spogl�dali na Mengera, kt�ry przecie� od dawna mia� nie najlepsz� opini�. Snivel opowiada� o nim jak najgorsze rzeczy, zarzuca� mu przekupno��, nazywa� gryzipi�rkiem.

A dlaczego nie ma tu dzi� Snivela? pyta� ten i �w. Czy� to nie jego bratanek zosta� w ten niewiarygodny spos�b pozwany przed s�d? Niecodziennie si� zdarza, by adwokat musia� broni� samego siebie.

Mimo wszystko nazywanie Mengera gryzipi�rkiem by�o grub� przesad� i pod�o�ci�. Tak przewa�nie okre�lano ludzi, kt�rzy wykonywali zaw�d adwokata bez odpowiednich egzamin�w. Menger natomiast by� cz�owiekiem gruntownie wykszta�conym i nieprawda te�, jakoby podejmowa� si� spraw podejrzanych czy nieuczciwych. Mia� po prostu nieszcz�cie stan�� Snivelowi na drodze do stanowiska, kt�re tamten sobie upatrzy�, i ponosi� tego konsekwencje.

Trzej s�dziowie pochylili g�owy nad sto�em, by si� naradzi�, czy nie nale�y oddali� sprawy, gdy wo�ny otworzy� drzwi i do sali wesz�a Vinga.

Sorensen drgn�� i rzuci� przestraszone spojrzenie w stron� stryja, ten jednak nie m�g� widzie�, co si� sta�o.

Vinga sta�a niepewnie w progu, wszyscy ci ludzie przera�ali j�. Dawny l�k budzi� si� w niej na nowo. I adwokat Sorensen siedzi w pierwszym rz�dzie. Czy to pu�apka? A mo�e oni moc� s�dowego wyroku wy�l� j� do tego okropnego domu? Chocia� Heike powiedzia�, �e Vinga jest ju� za doros�a, �eby tam mieszka�.

Heike�? O, Bo�e!

Zapomnia�a o swoim przera�eniu i sta�a si� na powr�t spontaniczn� Ving�, cho� mo�e nie pod ka�dym wzgl�dem by�a to zmiana pomy�lna. Nie zastanawiaj�c si� nad powag� s�du, pospieszy�a w stron� adwokata Mengera. Zebrani nie spuszczali z niej oczu, a przez sal� przeszed� szmer. Wielu si� zdawa�o, �e jaki� elf sp�yn�� tu z wysoko�ci, opromieniony jasnym blaskiem.

Vinga wspi�a si� na palce i szepn�a co� adwokatowi do ucha.

��No? � zapyta� s�dzia zniecierpliwiony. Zdenerwowa� si� troch�, bo nie przypuszcza�, �e b�dzie musia� rozstrzyga� spraw� pomi�dzy bratankiem swego przyjaciela a tak� bezbronn�, kruch� pi�kno�ci�. Dlaczego nikt go o tym nie uprzedzi�?

��Wysoki S�dzie � powiedzia� Menger. � Moja klientka, Vinga Tark z Ludzi Lodu, prosi o wybaczenie, �e si� sp�ni�a, lecz ona i jej krewny zostali z�o�liwie zatrzymani po drodze. Komu� chodzi�o o to, �eby nie mogli si� tu zjawi� na czas.

W tym momencie Vinga pokaza�a rozdart� sukni� i ca�y sk�ad s�dziowski m�g� zobaczy� d�ugie skaleczenie na jej boku. Gdyby Heike by� na sali, odetchn��by pewno z ulg�, �e swoim zwyczajem nie zdj�a sukni, �eby pokaza� ran�.

��Moja klientka prosi te�, by wpuszczono na sal� jej kuzyna.

��Oczywi�cie, on ju� tu powinien by�!

��Musz� tylko wyja�ni� Wysokiemu S�dowi � powiedzia� Menger � �e Heike Lind z Ludzi Lodu ma do�� niezwyk�� powierzchowno��. Ale ja go znam jako cz�owieka honoru i pod ka�dym wzgl�dem porz�dnego, bardzo �agodnego, �yczliwego innym. Przes�dnych ludzi jednak jego wygl�d mo�e przera�a�. Jest to sprawa dziedziczna w jego rodzie, taki wygl�d.

S�dzia pomy�la�, �e je�li chodzi o Ving�, to dziedzictwo by�o wyj�tkowo korzystne. Pi�kniejszej istoty w �yciu nie spotka�. Da� wo�nemu znak, by wprowadzi� Heikego.

Vinga znalaz�a si� ju� w zasi�gu wzroku Snivela. Zmarszczy� brwi i pochyli� si� ku przodowi niczym tur szykuj�cy si� do ataku. Czy to ta ma�a, drobna dziewczynka, kt�r� przed dwoma laty spotka� w Elistrand? Teraz jest po prostu czaruj�ca! Snivel zaniepokoi� si�. Jej uroda mo�e oddzia�ywa� na s�d. Nie wolno do tego dopu�ci�! Co robi�? Skoro wynaj�te opryszki nie zdo�a�y unieszkodliwi� tych dwojga szczeniak�w, to co teraz robi�?

Obieca� wi�cej pieni�dzy cz�onkom s�du! To zawsze skuteczne posuni�cie.

Kiedy do sali wszed� Heike, z r�nych stron rozleg�y si� okrzyki przera�enia, cho� przecie� Menger uprzedza�. Wo�ny wskaza� Heikemu miejsce obok Vingi. Snivel wyci�ga� szyj� niczym stary ��w, �eby co� zobaczy�, ale mu si� to nie uda�o. Wreszcie rozprawa mog�a si� rozpocz��.

W tamtych czasach rozprawy s�dowe r�ni�y si� znacznie od dzisiejszych. Zasady nie by�y takie surowe, wiele spraw rozstrzygano bez przygotowania i na sali s�dowej dochodzi� mog�o do osobliwych wydarze�. Respekt wobec s�du by� jednak taki sam, a przynajmniej powinien taki by�.

Proces przeciwko Sorensenowi by� spraw� pod ka�dym wzgl�dem niezwyk��. Niecodziennie oskar�a si� adwokata. A wci�� jeszcze tylko Menger i jego przyjaciele wiedzieli, �e tak�e s�dzia czeka na swoj� kolejk�. Je�li Mengerowi si� powiedzie, rzecz jasna.

On za� by� powa�nie zmartwiony. Czy jego schorowane p�uca wytrzymaj�? Atak kaszlu na sali s�dowej nie zrobi�by dobrego wra�enia, jeszcze bardziej podkopa�by jego renom�. Nikt nie zechce zaufa� tak choremu cz�owiekowi. Jednak �rodki lecznicze, kt�rymi Heike go wysmarowa� lub kt�re w niego wla�, dokona�y cudu. A mo�e tylko tak mu si� zdawa�o? Nie umia� powiedzie�, ale czu� si� znacznie lepiej ni� kiedykolwiek od wielu miesi�cy.

Menger g��boko odetchn�� i wsta�.

Nienagannie, wed�ug ostatniej mody ubrany adwokat Sigurd Sorensen Hvitbekk wy�lizgn�� si� g�adko z pierwszych pu�apek oskar�yciela.

To prawda, by� prawnym doradc� Vemunda Tarka z Elistrand. Z arogancj� wyja�nia�, �e to wcale nie by�o �atwe zadanie, Tark bowiem by� cz�owiekiem lekkomy�lnym, mia� liczne wydatki, o kt�rych nie informowa� swego adwokata i trudno je by�o kontrolowa�.

��Ta nieprawda! � zawo�a�a Vinga wzburzona. � Ojciec by� cz�owiekiem odpowiedzialnym, a rachunki prowadzi�a mama.

Przewodnicz�cy s�du zastuka� w st�.

��Panno Tark, p�niej przyjdzie kolej na pani�. Prosz� nie przerywa�!

��Przepraszam � powiedzia�a Vinga i usiad�a. Poczu�a na plecach ciep��, uspokajaj�c� d�o� Heikego i chwyci�a j� mocno.

Sorensen opowiada� dalej udr�czonym g�osem o swojej niebywale trudnej pracy nad tym, by utrzyma� Elistrand na jakim takim poziomie. By�o to jednak beznadziejne zadanie, powtarza� raz po raz.

Menger poprosi� go o przedstawienie rachunk�w Elistrand z tamtego okresu.

Nie istniej� �adne rachunki, wyja�ni� Sorensen.

Menger uzna�, �e to do�� dziwne. Zwr�ci� si� wi�c do Vingi z zapytaniem, czy nie zachowa�a jakich� dokument�w.

Nie, po �mierci rodzic�w nie widzia�a �adnych papier�w.

Teraz Menger zada� tendencyjne pytanie: Czy s�d nie uwa�a, �e to do�� dziwne, i� adwokat i zaufany przyjaciel rodziny kupi� tak zrujnowany i wystawiony na licytacj� maj�tek?

Sorensen odpar� pospiesznie, �e jego zdaniem to wcale dziwne nie jest. W tym czasie bowiem on ju� od dawna adwokatem rodziny nie by�, zrezygnowa� ze zbyt k�opotliwych obowi�zk�w na d�ugo przed �mierci� Tarka.

��Ale teraz Elistrand jest znowu w dobrym stanie?

��O, tak, to wzorowy maj�tek!

��To doprawdy zdumiewaj�ce! Zaj�cie adwokata musi by� bardzo intratne � rzek� Menger cierpko. � Bo mimo wszystko min�y zaledwie dwa lata, od kiedy pan Sorensen obj�� maj�tek, a wtedy podobno Elistrand znajdowa�o si� w stanie kompletnego upadku!

Menger wezwa� swego pierwszego �wiadka, pani� Anne Persdatter.

Vinga zerwa�a si� z miejsca.

��Anne! � zawo�a�a uradowana.

Starsza kobieta szepn�a wzruszona:

��Niech panienk� B�g b�ogos�awi, panno Vingo! Wyros�a panienka na prawdziwego anio�a!

S�ysz�c to Heike dosta� ataku kaszlu.

Menger k�ad� od czasu do czasu d�o� na piersiach, jakby chcia� sprawdzi�, jak d�ugo p�uca jeszcze wytrzymaj�, i przes�uchiwa� �wiadka. Tak, Anne Persdatter by�a zatrudniona w Elistrand, tak, przez wiele lat. W czasach pa�stwa Tark mia�a tam bardzo dobrze. To byli wspaniali ludzie!

Owszem, s�ysza�a ostry g�os pana Vemunda, kiedy adwokat Sorensen po raz ostatni przyjecha� do Elistrand. To by�o na kr�tko przed �mierci� obojga pa�stwa.

��Jak kr�tko?

��My�l�, �e to by�o w tym samym tygodniu. Tak, chyba tak, bo akurat mia�am wtedy robi�

Tu nast�pi�y d�ugie wyja�nienia, kt�re Menger musia� w ko�cu przerwa�, nie mia�y bowiem nic wsp�lnego ze spraw�. Powiedzia� natomiast:

��Wydawa�o mi si�, �e adwokat Sorensen przesta� pracowa� dla Elistrand na d�ugo przed �mierci� pa�stwa Tark.

��Nie, prosz� pana. Adwokat Sorensen by� zatrudniony u pana Tarka do ostatniej chwili.

Sorensen poruszy� si� niespokojnie. Jakby jego fotel sta� si� nagle bardzo niewygodny�

��Anne Persdatter, prosz� nam opowiedzie�, jak to by�o, kiedy pan Vemund podni�s� g�os!

��No, ja nie mog�am tego nie s�ysze�, szanowni panowie, ja nigdy nie pods�uchuj� z w�asnej woli, ale wtedy tam by�am. I pan Vemund krzycza�, �e adwokat oszukuje we wszystkim, co robi. �e wygl�da na to, jakby sam chcia� przej�� Elistrand. �Nawet si� tak kiedy� wyrazi�e�, Sigurd�, krzycza� pan Tark� Pan Vemund znaczy. �Ale si� przeliczy�e�. Tylko ze wzgl�du na dawn� przyja�� nie zamelduj� o twoich sprawkach. Ale ��dam rzetelnych rachunk�w, tego tutaj nie mam zamiaru przyj��!�

Urodziwa twarz Sorensena zrobi�a si� zielonkawa.

Sk�d si� wzi�a ta baba? Dlaczego nikt mu nie powiedzia�, �e byli �wiadkowie tamtej rozmowy?

Menger pyta� dalej:

��Czy adwokat Sorensen prowadzi� rachunki Vemunda Tarka?

��Nie, wydaje mi si�, �e nie. Nigdy nie widzia�am. Takie sprawy pa�stwo za�atwiali sami. Zw�aszcza pani Elisabet, kt�ra by�a bardzo zdolna. Adwokat Sorensen za�atwia� tylko niekt�re interesy. Udzia�y i akcje�

��Pani by�a ochmistrzyni� w Elistrand przez wiele lat.

Kiedy pani odesz�a?

��Wym�wiono mi po pogrzebie pa�stwa.

��Kto wym�wi�? Panna Vinga?

��Nie, nie, to biedactwo by�o ca�kiem za�amane, my�l�, �e nawet nie wiedzia�a, co si� wok� niej dzieje. To adwokat Sorensen mi wym�wi�.

��Ale on przecie� ju� tam nie pracowa�?

��Twierdzi�, �e jego obowi�zkiem jest pomaga� rodzinie swoich przyjaci�. A ja musia�am mu wierzy�.

��To przeczy twierdzeniu pana Sorensena, �e opu�ci� swoje stanowisko na d�ugo przedtem. No, dobrze. Czy tylko pani zosta�a zwolniona?

��Nie, wi�kszo�� s�u�by musia�a odej��. Niekt�rzy otrzymali nowe miejsca, innych po prostu wyrzucono. Biedna panienka Vinga, by�o nam jej bardzo �al, �y�a tam coraz bardziej samotna, a my, jedno po drugim, musieli�my opuszcza� nasze kochane Elistrand.

Menger podzi�kowa� �wiadkowi i ponownie wezwa� Sorensena. Pozwany nie mia� bowiem obro�cy, uwa�a�, �e sam sobie znakomicie poradzi. W takiej sprawie�!

Teraz jednak w�osy mu si� lepi�y od potu, a cienkie stru�ki wyp�ywa�y spod peruki na skronie. Chyba nie tylko dlatego, �e w sali by�o bardzo gor�co. Poty musia�y mie� g��bsz� przyczyn�.

Cho� powietrze w sali rzeczywi�cie stawa�o si� g�ste. Cierpka wo� tabaki miesza�a si� ze smrodem nie przewietrzonych wyj�ciowych ubra� publiczno�ci i s�dzi�w. Vinga wygl�da�a jak polna r�a na tle uszytych z lnianego samodzia�u ubra� ch�opskich i obsypanych pudrem stroj�w mieszka�c�w miasta. Adwokat Sorensen by�, oczywi�cie, ubrany bardzo elegantko i wed�ug ostatniej mody, kt�ra zaczyna�a powoli odchodzi� od bogactwa i przepychu na korzy�� nieco bardziej prostego stylu. Ale je�li kto� chcia� by� naprawd� wytworny, nadal obowi�zywa�y jedwabie, aksamity i z�ote hafty.

Sorensen broni� si� ze z�o�ci� przed oskar�eniami pani Persdatter. To wszystko nonsens, twierdzi�. On mia�by oszukiwa� Vemunda Tarka, swego wieloletniego przyjaciela, i narazi� si� na jego gniew? C� to za k�amstwa! Ciekawe, komu zale�y na tym, �eby go oczernia�? Nie wierzy si� w pom�wienia, rzucane przez nieodpowiedzialne dziewczyny, o�wiadczy� i pos�a� Vindze mordercze spojrzenie. On sam wym�wi� prac� u Tarka. P�niej, po �mierci obojga Tark�w, bez �adnego wynagrodzenia, wy��cznie z lito�ci nad tym dzieckiem, pr�bowa� postawi� maj�tek na nogi. Ale to by�o beznadziejne przedsi�wzi�cie.

Zm�czony potar� r�k� czo�o, by podkre�li�, jak zaciekle walczy�, ale mimo wszystko musia� zrezygnowa�.

Adwokat Menger nie da� si� nabra� na takie sztuczki.

Czy Sorensen kontaktowa� si� z Ving�, kiedy zosta�a sama?

Nie, dzia�a� dyskretnie, trzyma� si� w cieniu. To ma�e biedactwo by�o przecie� takie zrozpaczone.

Zaraz potem pad�o bardzo podst�pne pytanie:

��Dlaczego pan, adwokacie Sorensen, naby� Elistrand pod swoim drugim, mniej znanym nazwiskiem, Hvitbekk?

Teraz dobry pan Sorensen zirytowa� si� nie na �arty.

��Dlatego, oczywi�cie, �e jest to tak�e moje nazwisko!

��Ale w parafii Grastensholm wyst�puje pan tylko jako Hvitbekk. Z jakiej przyczyny?

��Hvitbekk brzmi lepiej ni� Sorensen, mniej pospolicie, czy� nie? � brzmia�a sarkastyczna odpowied�.

��To dlaczego nie u�ywa pan tak�e tego nazwiska tutaj, w Christianii?

Pozwany mia� odpowied� na wszystko.

��Dlatego, �e nazwisko Sorensen jest dobrze znane w kr�gach prawniczych miasta, pomaga mi w dzia�alno�ci adwokackiej.

Menger zawaha� si� na moment przed nast�pnym pytaniem.

��Czy w parafii Grastensholm woli si� pan nazywa� Hvitbekk po to, by nikt si� nie dowiedzia�, �e to pan by� doradc� w�a�ciciela Elistrand?

��Oczywi�cie, �e nie! A zreszt� nie jest zabronione, �eby adwokat kupi� sobie dw�r.

��Nie jest. Ale to, co si� sta�o z Elistrand, te� nie jest zbyt pi�kne z etycznego punktu widzenia. Ale� mo�e to z innych powod�w nie chcia� pan u�ywa� swego prawdziwego, to znaczy pe�nego, nazwiska?

��Teraz pana nie rozumiem.

��Dobrze. My�l�, �e do tej kwestii wr�cimy jeszcze p�niej. Dzi�kuj�, jest pan wolny.

Menger pozwoli�, by ta sprawa pozosta�a nie wyja�niona. Stwierdzi�, �e Sorensen jest tym nieprzyjemnie poruszony, i to by�o dla niego wa�ne. Gdyby Sorensen mia� czyste sumienie, z�o�y�by na r�ce przewodnicz�cego s�du gwa�towny protest wobec post�powania Mengera, on jednak wola� przemilcze� niewygodne pytanie i zastanowi� si�.

Adwokat Menger wezwa� na �wiadka Ving� Tark.

Na galerii Snivel zaczyna� si� niespokojnie kr�ci�. M�g� si� domy�la�, jaki cel maj� insynuacje Mengera, zadba� wi�c, by drzwi na schody by�y otwarte i by, w razie potrzeby, mo�na si� by�o przez nie wymkn��.

Najpierw jednak chcia� zobaczy�, jak jego bratanek rozgniata na miazg� t� impertynenck� pann� Ving�. Jako obro�ca w�asnej sprawy Sorensen mia� prawo wzi�� j� w krzy�owy ogie� pyta�.

Widok przera�onej dziewczyny m�g�by kamie� wzruszy�. W jej g�owie ko�ata�a tylko jedna my�l: st�d wiedzie prosta droga do domu madame Fleden! Chocia� wiedzia�a, �e to niedorzeczne, nie mog�a si� pozby� strachu.

Wszyscy obecni zdawali si� by� zaj�ci tylko ni�, jej delikatna sylwetka wyr�nia�a si� zdecydowanie na tle tej mrocznej sali i ubranych na szaro ludzi. Tak�e lagman nie spuszcza� z niej oczu. I to w�a�nie jest najgorsze, my�la� Snivel ukryty na galerii.

Vinga natomiast szuka�a wzroku Heikego, by doda� jej otuchy i si�y, a on kiwa� g�ow� i u�miecha� si�, cho� w duchu umiera� z l�ku, �eby nie powiedzia�a czego�, co zaszkodzi sprawie.

Menger zacz�� przes�uchanie:

��Panno Tark� Vingo, ile ty masz lat?

��Nied�ugo sko�cz� siedemna�cie.

��To znaczy, �e obecnie masz szesna�cie?

��Szesna�cie i trzy kwarta�y � sprostowa�a Vinga z godno�ci�. Powiedzia�a to g��wnie ze wzgl�du na Heikego, �eby si� nie obawia� jakiego� dziecinnego zachowania z jej strony, gdyby by� tak uprzejmy i chcia� j� uwie��.

��A ile mia�a� lat, kiedy twoi rodzice umarli?

��Dwana�cie, nie, trzyna�cie lat. Tak, sko�czy�am ju� trzyna�cie.

Menger spojrza� wymownie na s�dzi�w, potem na sal� i rzek�:

��Trzyna�cie lat, moi panowie! I sama, z trudnym do poj�cia �alem i z odpowiedzialno�ci� za du�y dw�r, z kt�rego adwokat rodziny postara� si� usun�� ca�� s�u�b�.

Menger ponownie zwr�ci� si� do Vingi:

��Prosty rachunek wskazuje, �e mieszka�a� w Elistrand jeszcze przez rok. Jak sobie dawa�a� rad�?

Vinga mia�a niepewn� min�.

��Nie wiem. S�dzi�am, �e robi� wszystko najlepiej, jak umiem. Ale nie mia�am poj�cia o tak wielu sprawach. Czasami wydawa�o mi si�, �e jaka� z�a si�a kryje si� gdzie� w pobli�u i przeciwstawia mi si� we wszystkim, wszystko psuje.

��Ja protestuj�! � przerwa� Sorensen. � To s� niczym nie uzasadnione pom�wienia. I w og�le ordynarna insynuacja!

Protest zosta� przyj�ty.

��Wr��my zatem do bli�szych nam w czasie wydarze� � powiedzia� Menger. � Chcia�bym mianowicie dowiedzie� si� czego� wi�cej o tym, o czym wspomnia�a� wchodz�c dzisiaj do tej sali. �e ty i tw�j kuzyn, Heike Lind z Ludzi Lodu, zostali�cie w drodze do s�du podst�pnie napadni�ci.

��Panie s�dzio! � zawo�a� Sorensen i zerwa� si� z miejsca. � Nie �ycz� sobie takich s��w! Co to znaczy podst�pnie? To sugeruje, �e chodzi�o o to, �eby im uniemo�liwi� przybycie do s�du!

Przewodnicz�cy s�du zwr�ci� si� do Vingi.

��Prosz� u�ci�li�, co mia�a� na my�li?

��Bardzo ch�tnie. A wi�c zostali�my napadni�ci przez trzech czaj�cych si� przy drodze m�czyzn. I nie ulega w�tpliwo�ci, �e chcieli nas zabi�. Ja zosta�am zraniona no�em, a Heikego uderzyli czym� ci�kim w g�ow� tak, �e straci� przytomno��. Po chwili na drodze zjawi�a si� kolumna �o�nierzy i napastnicy ukryli nas na wozie. Ustalili mi�dzy sob�, �e na tym wozie nas pomorduj� i cia�a wrzuc� do wody.

Przewodnicz�cy s�du zrobi� surow� min� i powiedzia�:

��Nic z tego, o czym m�wisz, nie wskazuje, �e chcieli wam uniemo�liwi� przyj�cie do s�du. To by� zwyczajny zb�jecki napad.

Vinga wpad�a w z�o��.

��O, nie, nie! Bo kiedy zdo�ali�my si� im wyrwa�, jeden z nich powiedzia�: �Chod�cie, wiejemy st�d! Niech sobie te adwokackie diab�y same z tym radz�!�

W sali zawrza�o. Menger dzia�a� szybko.

��Heike Lind!

Vinga wr�ci�a na miejsce, a do barierki dla �wiadk�w podszed� Heike. Widzowie zwr�cili uwag�, �e Menger nie nakaza� mu po�o�y� r�ki na Biblii, natomiast odebra� od niego przysi�g� na cze�� i honor, �e b�dzie m�wi� prawd� i tylko prawd�. S�dziowie nie protestowali, bowiem Menger zawczasu im wyja�ni�, �e �Heike Lind jest innego wyznania�, jak to wyrazi�.

��Heike Lind z Ludzi Lodu� Czy to prawda, co Vinga m�wi?

��Niezupe�nie. Ten napastnik powiedzia�: �Niech sobie diabelskie adwokaty same z tym radz�!�

Zebrani t�umili �miech. Heike jednak zosta� uznany za cz�owieka wiarygodnego, kt�ry wyra�a si� precyzyjnie.

Przewodnicz�cy rozprawie lagman otworzy� usta, by zada� nast�pne pytanie, gdy w g�rze, na galerii, mign�� mu jaki� mroczny cie�. To Snivel odwa�y� si� wysun�� nieco do przodu, a teraz dawa� s�dziemu znaki, �e nale�y przerwa� przes�uchania.

Przekupiony lagman poczu� si� niepewnie.

��Sprawa przeci�ga si� bardziej, ni� s�dzili�my. W hallu czekaj� ju� ludzie na rozpocz�cie drugiej rozprawy. Zatem s�d zarz�dza przerw� do jutra, do godziny dziewi�tej.

Menger zacisn�� z�by ze z�o�ci. Ju� ich prawie mia�, i Sorensena, i Snivela. A teraz oni dostaj� tyle czasu, �eby przygotowa� si� do odparcia ataku!

Wyci�gn�� r�k� i zanim publiczno�� zd��y�a podnie�� si� z miejsc, zawo�a�:

��Jeszcze chwileczk�! Chcia�bym tylko o�wiadczy�, �e je�li Vindze Tark albo jej kuzynowi stanie si� co� do jutra rana, b�d� to uwa�a� za pr�b� przerwania tego procesu!

By�o to bardzo roztropne o�wiadczenie.

Sorensen krzykn�� z oburzeniem:

��To niech si� pilnuj�, �eby znowu po drodze nie wpadli w r�ce opryszk�w! Ja takich insynuacji nie bior� do siebie. A pan, adwokacie Menger, zostanie przeze mnie pozwany do s�du, kiedy ju� ta sprawa si� sko�czy. Za obra�aj�ce mnie pom�wienia!

Menger wzruszy� ramionami.

Vinga podbieg�a do Heikego i chwyci�a go kurczowo za r�k�.

��Spisa�a� si� �wietnie, Vingo � powiedzia� cicho, a ona stwierdzi�a, �e to niezwyk�a przyjemno�� spogl�da� mu w oczy w obecno�ci tak wielu ludzi. Czy on wci�� nie rozumie, jacy stali si� sobie bliscy? Czy nie zdaje sobie sprawy, �e mog� dotyka� si� nawzajem w najbardziej intymny spos�b i nie odczuwa� po tym nie�mia�o�ci ani zawstydzenia, a wy��cznie czu�o��? �e mog� przytula� si� do siebie bez erotycznych pragnie�

Dlaczego wi�c Heike wci�� si� przed ni� broni? Dlaczego wci�� m�wi o odpowiedzialno�ci za ni� i o tym, �e b�dzie musia�a wyj�� za m�� za jakiego� odpowiedniego ch�opca? Ach, id� sobie gdzie pieprz ro�nie z tymi swoimi planami!

Sorensen czu� si� niemal chory. Tego ju� naprawd� za du�o! Widzia� spojrzenie przewodnicz�cego s�du i zrozumia�, �e to Snivel przerwa� rozpraw�. Ale co stryj teraz powie? Sorensen zdawa� sobie spraw�, �e si� nie popisa�. Proces by� du�o bardziej niebezpieczny, ni� si� na pocz�tku spodziewa�; to, co powiedzia�a ta Anne Persdatter, by�o jak uk�szenie kobry. Sorensen u�wiadomi� sobie, �e by� niezwykle lekkomy�lny, zar�wno dzisiaj, jak i trzy lata temu. Chcia�by od tego wszystkiego uciec. A najbardziej ze wszystkiego od stryja!

Nawet przyjaciele Sorensena spogl�dali na niego z�o�liwie, kiedy wychodzili z sali.

Nie posz�o mu tak dobrze, jak si� spodziewa�. Zdecydowanie nie posz�o dobrze!

Dzi�ki o�wiadczeniu, kt�re Menger z�o�y� w s�dzie, Vinga i Heike mogli spokojnie oczekiwa� nast�pnego dnia. Sam Menger zosta� w mie�cie, by przygotowa� si� do czekaj�cej go batalii, m�odzi natomiast wr�cili do swojej kryj�wki na wschodnich obrze�ach Christianii.

Vinga by�a zm�czona. Tak zm�czona, �e przez ostatni odcinek drogi Heike musia� j� nie�� na r�kach. Zapada� ju� wiecz�r i nad ziemi� unosi�a si� lekka mg�a, rozja�niona ostatnimi promieniami s�o�ca.

Heike domy�la� si�, �e zm�czenie Vingi mia�o bardziej psychiczne ni� fizyczne przyczyny. Powr�t do tego ponurego okresu, kiedy rodzice umarli, strach przed prawnikami, z kt�rymi mia�a takie niedobre do�wiadczenia, l�k przed tym, co b�dzie, co przyniesie kolejny dzie� rozprawy w s�dzie, to wszystko podcina�o jej si�y.

Ods�oni�te w�osy Vingi �askota�y go po twarzy. Zdawa�o mu si�, �e Vinga zasn�a w jego ramionach. I nagle poczu� ogromn� dum� z tego, �e ma prawo by� jej opiekunem, �e mo�e jej towarzyszy�, �e go wybra�a.

Ale gdyby si� znalaz� jaki� inny m�ody ch�opiec i zainteresowa� si� ni�? Czy i tamtego wybra�aby z tak� sam� naturalno�ci�?

Pe�ne goryczy rozwa�ania!

Vinga jednak nie spa�a. Spoczywa�a tylko os�ab�a w obj�ciach Heikego, rozkoszowa�a si� jego blisko�ci� i si��.

Jak cudownie, jak dobrze by� przy tobie, Heike, my�la�a. Chc�, �eby zawsze tak by�o. Chc� znowu ogl�da� twoje cia�o, twoj� sk�r�, twoje ow�osione niczym u zwierz�cia piersi, podniecaj�c� spr�ysto�� twoich mi�ni, twoje silne r�ce, chc�, �eby mnie wci�� obejmowa�y, chc� s�ucha� twego g��bokiego g�osu, twego obcego akcentu, nawet spos�b, w kt�ry �amiesz j�zyk norweski, jest mi bliski�

Nagle zrozumia�a, gdzie ma �r�d�o to jej straszne zm�czenie. To nie proces ani nie d�ugi, pe�en napi�cia dzie�. By�a zm�czona i przygn�biona, bo bez skr�powania b�aga�a Heikego o mi�o�� i nie znalaz�a wzajemno�ci. Zrozumia�a, �e si� po prostu wyg�upi�a, a nie uzyska�a w zamian absolutnie nic. On pr�bowa� nauczy� j� kobiecej nie�mia�o�ci i pow�ci�gliwo�ci, natomiast ona my�la�a tylko o tym, jak z�ama� jego op�r.

A co b�dzie, je�li dla niego jest to zachowanie odpychaj�ce? Je�li jej natr�ctwo budzi w nim niech��? Zaczyna�a powoli rozumie�, �e powinna pozwoli�, by on sam stara� si� j� zdoby�, a nie tylko ulega� jej pro�bom i naciskom. Wci�� jednak zbyt by�a szczera, by nie okazywa� mu nieustannie, jak bardzo jej na nim zale�y. Powinna, to nieodzowne, przesta� o nim my�le�. B�d� przecie� musieli czeka� jeszcze ca�y rok, a� do jej osiemnastych urodzin. Nie mo�e wi�c przez ca�y ten czas my�le� o tym, co nieosi�galne, nie mo�e skazywa� si� na udr�k�.

My�l raczej o swojej przysz�o�ci, Vingo, m�wi�a sobie. My�l o Elistrand, koncentruj si� na walce o odzyskanie ojcowizny, kt�r� podj�a�!

Jakie to rozkoszne uczucie � podj�� trudn� decyzj�. Jakby si� cz�owiek uwolni� od niepotrzebnych a dokuczliwych obci��e�.

Doszli do domu. Heike otworzy� zamkni�te na klucz drzwi, zani�s� Ving� do jej pokoju i pom�g� jej si� po�o�y� do ��ka. Kiedy otworzy�a oczy, zebra� wszystkie si�y, �eby przeciwstawi� si� jej uwodzicielskim sztuczkom.

Ale nic si� nie dzia�o.

��Dzi�kuj�, Heike. I dobranoc!

Powinien by� odczu� ulg�, a tymczasem ogarn�� go jaki� dziwny �al. �al za czym� wyj�tkowo dobrym.

��No i co? � zapyta�. � Nie b�dziesz pr�bowa�a zastawia� na mnie swoich sieci? Nie chcesz rzuci� mnie na kolana?

Po�o�y�a si� na boku i popatrzy�a na niego szczerym, pe�nym powagi wzrokiem.

��Nie � powiedzia�a po prostu. � Naprawd� nie mam ochoty. I to nie jest kokieteria. Mo�e i ja czasami potrafi� cho� troch� rozumie�, co my�l� i czuj� inni.

Po czym odwr�ci�a si� do �ciany i wygl�da�o na to, �e zaraz za�nie.

Takiej pustki w duszy Heike nie odczuwa� jeszcze nigdy. Nigdy, w ca�ym �yciu!

Nast�pnego dnia jako pierwszy przes�uchiwa� Ving� Sorensen. Broni� si� przecie� sam.

��A wi�c mia�a� wtedy zaledwie dwana�cie lat � zacz�� nieprzyjemnym tonem. �wiadomie m�wi� �dwana�cie�, a nie �trzyna�cie, bo dwana�cie lat to jednak jeszcze dziecko.

��Tak, mniej wi�cej � potwierdzi�a Vinga.

��Jak mo�esz tak wiele pami�ta� z czas�w, kiedy by�a� taka ma�a?

��O, wszystko zale�y od tego, co pan ma na my�li. Bo przecie� nie chodzi chyba o to, �ebym opowiada�a, jak si� nazywa�y koty albo �e trzyletni synek s�siad�w siusia� w majtki.

S�uchacze chichotali. Sorensen zaczerwieni� si� z gniewu, a przewodnicz�cy s�du zastuka� w st�.

��Ale Anne Persdatter pami�tasz?

��Naturalnie!

��Jak d�ugo by�a ona u was w Elistrand?

��Odk�d pami�tam.

��Czyli �e bardzo d�ugo.

��Tak.

��I czu�a si� u was dobrze?

��My�l�, �e tak.

Vinga uwa�a�a, �e adwokat zadaje g�upie pytania.

��Mo�na wi�c przypuszcza�, �e b�dzie wobec twojej rodziny lojalna?

��Tak. Bez w�tpienia.

��By�aby gotowa zrobi� dla was wszystko?

��My�l�, �e tak.

��Dzi�kuj�, to wszystko.

To dra�, pomy�leli jednocze�nie Heike i Menger. Mo�e nie dos�ownie tak samo, ale sens by� jeden.

Vinga nie zauwa�y�a, jak da�a si� podej��. Ona tak�e by�a lojalna, wyra�a�a si� jak najlepiej o wieloletniej, zaufanej ochmistrzyni domu. Tylko tyle, ale w�a�nie to okaza�o si� fatalne.

Nie rozumia�a niczego, dop�ki Sorensen znowu nie zacz�� m�wi�. Wyrazi� on mianowicie wobec s�du opini�, �e skoro Anne Persdatter gotowa jest dla rodziny chlebodawc�w zrobi� wszystko, to s�d powinien rozwa�y�, czy jej zeznanie na temat k��tni pomi�dzy nim, adwokatem rodziny, a Vemundem Tarkiem zas�uguje na zaufanie i czy nie nale�a�oby go wykre�li� z protoko�u. Miny wi�kszo�ci �awnik�w �wiadczy�y, �e podzielaj� oni jego pogl�d.

Sorensen nie mia� ju� do Vingi wi�cej pyta�. Osi�gn�� swoje, doprowadzi� do wyeliminowania najpowa�niejszego �wiadectwa przeciwko sobie.

Ale Menger jeszcze nie sko�czy�. Teraz wezwa� swego nast�pnego �wiadka, doktora Juliussena.

Na galerii co� si� niespokojnie poruszy�o. Snivel dzisiaj tak�e by� na posterunku, cho� jeszcze bardziej � je�li to mo�liwe � anonimowy. Przed s�dem czeka� na niego pow�z, by, w razie czego, m�g� szybko znikn��. Najch�tniej w og�le by tu nie przychodzi�. Wczorajszy dzie� sko�czy� si� nadzwyczaj nieprzyjemnie. Musia� jednak mie� oko na to, co si� dzieje, i interweniowa� jak wczoraj, gdyby si� to znowu okaza�o konieczne.

Pora�ka Vingi wywo�a�a z�o�liwy u�miech na jego nalanej, podobnej do ksi�yca w pe�ni twarzy. Zreszt� czy to ksi�yc� Twarz Snivela przypomina�a raczej wielk� gruszk�. Teraz jednak znowu zmarszczy� brwi. Kim, na Boga, jest ten jaki� doktor Juliussen?

Wyja�ni�o si� zaraz, �e to lekarz, kt�ry opiekowa� si� rodzicami Vingi podczas choroby i kt�ry stwierdzi� ich zgon.

Lekarz opowiedzia�, �e najpierw umar� Vemund Tark. Zarazi� si� t� straszn� chorob� gard�a i wydarzenia potoczy�y si� bardzo szybko, na szcz�cie dla niego, bo ta choroba (dyfteryt), gdy trwa�a d�u�ej, by�a dla cierpi�cych okropn� udr�k�.

Menger zapyta�:

��Nie wie pan, czy adwokat Sorensen przyje�d�a� do Elistrand w tym ostatnim tygodniu?

Lekarz odszuka� adwokata wzrokiem. Ten za� sprawia� wra�enie, jakby z ca�ych si� pragn�� znale�� si� gdzie indziej, daleko st�d, wyj�� du�� chustk� i d�ugo, bardzo d�ugo wyciera� nos.

Doktor czeka� cierpliwie. Nie przerywa� Sorensenowi, cho� trwa�o to w niesko�czono�� i przez ca�y czas chustka z jakiego� powodu przes�ania�a prawie ca�� twarz adwokata; w ko�cu jednak musia� j� schowa�.

��Owszem � powiedzia� doktor Juliussen. � Widzia�em tego pana. On ma do�� rzucaj�c� si� w oczy powierzchowno��. Przyjecha� do Elistrand, �eby z�o�y� kondolencje.

��Co takiego? Po �mierci Vemunda Tarka?

��Tak.

��Czy zechce pan nam to wyja�ni�, adwokacie Sorensen?

Adwokat �achn�� si� zirytowany.

��Mia�em przecie� obowi�zek okaza� wsp�czucie nieszcz�liwej wdowie!

��Ale przedtem nie wspomnia� nam pan o tej wizycie.

��Po prostu zapomnia�em o tym. Ale to prawda, by�em tam po �mierci Tarka. Ostatecznie byli�my przez wiele lat przyjaci�mi.

��Dzi�kuj� � rzek� Menger i zwolni� Sorensena. Tymczasem.

��Doktorze Juliussen, czy wielu ludzi zmar�o wtedy w wyniku zarazy?

��W parafii Grastensholm wielu. W Elistrand zmar�o troje ze s�u�by i kilkoro ich krewnych.

��I pani Elisabet Tark?

��Nie.

��Jak to?

��Zaraz wyja�ni�! Pani Elisabet Tark pochodzi�a z Ludzi Lodu, a oni bardzo rzadko padaj� ofiarami epidemii. Zdarza�y si� takie przypadki, ale tylko wyj�tkowo.

��Na co wi�c zmar�a pani Tark?

��Wtedy s�dzi�em, �e to jaka� nietypowa posta� tamtej choroby gard�a. Ale w ci�gu nast�pnych lat du�o o tym my�la�em i wci�� mi si� co� nie zgadza�o. Wreszcie niedawno, kilka miesi�cy temu, trafi� mi si� pacjent z dok�adnie takimi samymi objawami, jak u pani Tark. On tak�e zmar�. Ale on zosta� otruty. Podano mu wysuszone i sproszkowane k��cze tojadu, zmieszane z kapu�niakiem.

��Przypuszcza pan wi�c, �e pani Tark zosta�a otruta?

��Jestem tego absolutnie pewien. Wtedy nie mia�em takiej pewno�ci, bowiem tojad tak�e wywo�uje trudno�ci z oddychaniem, podobnie jak �wczesna zaraza.

��A kiedy dok�adnie pani Tark zmar�a?

��W dwa dni po m�u. Zmar�a bardzo szybko, ale w m�czarniach.

Vinga wybuchn�a rozpaczliwym, st�umionym szlochem. Heike pochyli� si� i obj�� ramieniem jej plecy. Przytuli�a si� do niego, opar�a policzek o jego d�o�, by poczu� obecno�� kogo� bliskiego, kto troszczy si� o ni� w tym otaczaj�cym j� zewsz�d uczuciowym ch�odzie.!

Przes�uchanie trwa�o.

��A kiedy adwokat Sorensen by� w Elistrand?

Sorensen Zerwa� si� z miejsca.

��Protestuj�! Do czego w�a�ciwie oskar�yciel zmierza?

Przewodnicz�cy s�du waha� si� przez chwil�, spojrza� na galeri�, ale by�o ju� za p�no. S�dzia okr�gowy uwa�a�, �e protest nale�y oddali�. Lagman nie mia� odwagi ponownie spojrze� na galeri�.

��No wi�c kiedy adwokat Sorensen tam by�? � powt�rzy� Menger.

��W dzie� po �mierci Vemunda Tarka, przed �mierci� jego ma��onki.

��Czy Vemund Tark nie m�g� by� te� otruty?

��Nie. Symptomy, jakie u niego wyst�pi�y, by�y typowe, takie same jak innych chorych. J�zyk i krta� pokrywa� ten paskudny bia�y nalot.

��A u pani Tark tego nie by�o?

��Nie, �adnego nalotu.

Sorensen poprosi� o g�os.

��Po tych zawoalowanych, ale nies�ychanych wprost oskar�eniach mam, jak s�dz�, prawo si� broni�, ale mam te� obowi�zek powiedzie�, �e ta m�oda dama, Vinga Tark, mia�a bardzo z�y stosunek do swojej matki. Wielokrotnie by�em �wiadkiem jej wybuch�w z�o�ci, niekiedy tak gwa�townych, �e �yczy�a matce �mierci.

��To nieprawda! � krzykn�a Vinga ze �zami w oczach. � Oczywi�cie, �e czasem mog�am si� nie zgadza� z czym� i protestowa�, ale przecie� wszystkie dzieci w moim wieku protestuj�, kiedy si� je zbyt wcze�nie wysy�a spa�.

Przewodnicz�cy sk�adu s�dziowskiego znowu zastuka� w st�. Vinga musia�a usi��� i zachowywa� si� odpowiednio.

Menger powiedzia�:

��To prawda, trzynastolatki nie zawsze wa�� swoje s�owa, a nawet mog� niekiedy wyra�a� si� do�� drastycznie.

��Ale ona pochodzi z Ludzi Lodu. A, jak wiadomo, oni s� zdolni do wszystkiego.

W tym miejscu Snivel uzna�, �e najlepiej b�dzie na dzi� spraw� zako�czy�. Znowu zaczyna�o si� robi� gor�co, a odnie�li przynajmniej taki sukces, �e wiarygodno�� Vingi zosta�a podwa�ona.

Lagman nie mia� innego wyj�cia, jak pos�ucha� go. Menger jednak o�wiadczy� stanowczo, �e je�li nast�pnego dnia nie dostanie tyle czasu, ile potrzebuje na przes�uchania i b�dzie musia� znowu je przerywa�, to z�o�y protest w wy�szej instancji.

Przewodnicz�cy skin�� g�ow� z dosy� kwa�n� min�.

Dopiero trzeciego dnia procesu po raz pierwszy pad�o nazwisko Snivela.

Sorensen wezwa� wielu �wiadk�w, kt�rzy mieli ostatecznie zniweczy� wiarygodno�� zezna� Vingi. �wiadkowie byli kupieni, Vinga na og� tych ludzi nie poznawa�a. Pojawi�a si� jaka� dziewczyna, kt�ra jakoby s�u�y�a w Elistrand w tamtym czasie. Mo�liwe, Vinga przypomina�a sobie jak przez mg�� t� s�u��c�, kt�ra pracowa�a tylko przez tydzie� i zosta�a zwolniona za kradzie�. By� te� ch�opak stajenny, kt�rego w og�le nie zna�a. Twierdzi�, �e Vinga by�a rozpuszczonym dzieckiem, u�ywa�a brzydkich s��w i dr�czy�a konie.

Vinga wobec tego poprosi�a Mengera, by pozwoli� jej odpowiedzie� na te oskar�enia. Zdecydowanie zaprzeczy�a, by kiedykolwiek �le odnosi�a si� do zwierz�t, to ostatnie, o co mo�na pos�dza� Ludzi Lodu, i gdyby by�a taka potrzeba, ona mo�e przedstawi� setki �wiadk�w, �e to nieprawda. Potem opowiedzia�a o kr�tkim pobycie tamtej dziewczyny w Elistrand i jak si� to sko�czy�o. Wr�ci�a tak�e do wczorajszych insynuacji, jakoby �yczy�a matce �mierci. Adwokat Menger powo�a� innych �wiadk�w, kt�rzy potwierdz�, �e by�o inaczej, o�wiadczy�a. I tak te� si� sta�o.

Tego dnia zeznawa� tak�e Heike. Musia� opowiedzie�, od pocz�tku do ko�ca, o wszystkim co prze�y� i czego do�wiadczy� od dnia, gdy przyby� do Grastensholm, by odzyska� sw�j dw�r. Opowiada� spokojnym, �agodnym g�osem, bez zb�dnego rozczulania si�, o tym, jak odszuka� zrozpaczon� Ving�, i o tym, jak musieli si� ukrywa�. Sorensen zerwa� si� w tym miejscu i za��da�, by Heike powiedzia�, gdzie si� ukrywaj�; chyba zaczyna� traci� panowanie nad sob�. Tego jednak Heike nie chcia� ujawni�. Opowiada� dalej o tym, jak Vinga odwiedzi�a Sorensena, adwokata rodziny b�d� co b�d�, z pro�b�, by pom�g� jej odzyska� Elistrand. Wtedy jednak Sorensen nie wspomnia� ani s�owem, �e to w�a�nie on jest nowym w�a�cicielem dworu. I wreszcie Heike opowiedzia�, jak odszuka� ich adwokat Menger i zaproponowa� im pomoc.

Sorensen znowu zerwa� si� z miejsca i nie zastanawiaj�c si� nad tym, co m�wi, zawo�a�:

��Ot� to, panowie s�dziowie! Czy wy nie s�yszycie, co on opowiada? Przecie� to, naj�agodniej m�wi�c, mistyczne sprawy! Jak w�a�ciwie dosz�o do spotkania tych ludzi?

Pomruk niezadowolenia da� si� s�ysze� z galerii. Ale by�o za p�no. Szkody nie mo�na ju� by�o naprawi�.

Heike zako�czy� informacj� o napadzie, kt�rego ofiar� stali si� w drodze do s�du. Zrobi� bardzo dobre wra�enie na zebranych w sali. Zamiast �egna� si� na jego widok, wsp�czuli mu, a niekt�rych jego twarz po prostu fascynowa�a.

Menger natomiast poprosi�, by s�d pozwoli� mu wyja�ni�, w jaki spos�b on sam zetkn�� si� z t� spraw�.

To by� dla Sorensena cios �miertelny.

Menger opowiedzia� o tamtej fatalnej rozmowie Sarensena z kolegami, kt�r� pods�ucha� w gospodzie.

I to w�a�nie on po raz pierwszy w czasie tego procesu wymieni� nazwisko Snivela.

�awa przysi�g�ych przyj�a to z najwy�szym niesmakiem, przewodnicz�cy s�du natomiast skuli� si� w swoim krze�le.

Menger jednak nie kontynuowa� tego w�tku. Zako�czy� t� cz�� przes�ucha� wnioskami. Konkluzja by�a taka, �e oto zosta�o odkryte ma�o poci�gaj�ce oblicze adwokata Sorensena.

��Mamy przed sob� lichego cz�owieka, pozbawionego honoru � stwierdzi� Menger. � Cz�owieka, kt�ry nie przebiera w �rodkach. Stara si� nie dopu�ci�, by tych dwoje m�odych dochodzi�o swoich praw przed s�dem, nara�a ich �ycie na niebezpiecze�stwo, wysy�aj�c napastnik�w�

��To jest k�amstwo! � krzykn�� Sorensen, kt�ry wci�� wyciera� pot z twarzy.

��Na szcz�cie uda�o im si� wydosta� z pu�apki�

��Tak, za pomoc� czar�w! � wrzasn�� znowu Sorensen z triumfem. � Ten cz�owiek tutaj, ten Heike Lind z Ludzi Lodu, ma w sobie diabelsk� krew!

Menger odwr�ci� si� powoli w stron� Sorensena. Robi�c d�ugie pauzy po ka�dym s�owie, zapyta�:

��A sk�d pan o tym wie? �e uratowali si� dzi�ki czarom?

��On� on to powiedzia�!

��Czy jest na sali kto� jeszcze, kto s�ysza�, �e Heike Lind lub Vinga Tark powiedzieli co� takiego?

Pomrukiwanie i odwracanie g��w na sali by�y wystarczaj�c� odpowiedzi�.

��No, ale to mimo wszystko bardzo mo�liwe � pr�bowa� si� broni� Sorensen.

Menger spogl�da� na niego uparcie.

��Jest faktem, �e w gr� wchodzi�a tam magia, ale to nie Heike si� ni� pos�u�y�. Trzej napastnicy rzeczywi�cie zostali unieszkodliwieni przez magiczn� si��. I to oni opowiedzieli o tym p�niej swemu mocodawcy, prawda?

��Nonsens, to tylko przypuszczenie z mojej strony� wygl�d Heikego Linda�

��Do�� osobliwe twierdzenie, trzeba powiedzie�. Ale sko�czmy z tym! Chcia�bym teraz przedstawi� ca�� spraw� tak, jak j� widz� � powiedzia� Menger niewzruszony, cho� akurat w tym momencie czu� si� �miertelnie zm�czony. � Pierwszy fakt, jaki zdo�ali�my tu ustali�, to to, �e Vemund Tark oskar�a swego adwokata Sorensena o nara�anie maj�tku Elistrand na powa�ne straty. M�wi przy tym, �e adwokat wyrazi� pragnienie posiadania takiego samego dworu. Sorensen zostaje zwolniony. W tym samym tygodniu Vemund Tark umiera. Umiera w wyniku zarazy i jest to �mier� naturalna. Ale nast�pnego dnia do Elistrand przyje�d�a Sorensen, by z�o�y� wdowie kondolencje. W dzie� p�niej ona r�wnie� umiera na co�, co mo�e przypomina� ow� zaka�n� chorob� gard�a, ale ni� nie jest. Trzeba pami�ta�, �e Sorensen nie ma poj�cia, i� jest jaki� �wiadek jego zwolnienia przez Vemunda Tarka. W domu zostaje tylko trzynastoletnia dziewczynka. Jak dziecko mog�oby sobie poradzi� z takim du�ym dworem, doprowadzonym do upadku przez wyzutego ze skrupu��w adwokata?

��Ja protestuj�!

��Protest zostaje uznany. Prosz� wa�y� swoje s�owa, adwokacie Menger!

Ten kiwn�� g�ow� i spokojnie m�wi� dalej:

��Ot� ten adwokat dzia�a za jej plecami i na w�asn� r�k� zaczyna zwalnia� s�u�b� z Elistrand. Niekt�rym z nich znajduje dobre miejsca, innymi si� nie interesuje. Tak pozbywa si� jednego po drugim. Po up�ywie roku dw�r musi by� wystawiony na licytacj�. Czy mo�na by�o oczekiwa� czego� innego?

Sorensen wsta�.

��Wszystko odbywa�o si� zgodnie z prawem. A panna Tark w �adnym razie nie mo�e domaga� si� zwrotu dworu, kt�ry zosta� zlicytowany!

Menger uda�, �e tego nie s�yszy. Heike patrzy� z trosk� na jego szaroblad� twarz. Ten cz�owiek d�ugo si� ju� nie utrzyma na nogach. Czy nie powinien przerwa� rozprawy? Z drugiej jednak strony Menger zaszed� tak daleko, �e by�aby wielka szkoda przerywa�. Milcza� wi�c i s�ucha�.

��I kto kupi� maj�tek? No w�a�nie, adwokat Sigurd Hvitbekk. Opu�ci� przy tej okazji pierwszy cz�on swego nazwiska, pod kt�rym jest najbardziej znany. Ju� samo to warte jest zapami�tania. Inna sprawa, to sk�d zwyczajny adwokat mia� pieni�dze na kupno takiego du�ego maj�tku? Wprost samo si� nasuwa podejrzenie, �e to owe sprzeniewierzone pieni�dze z Elistrand trafia�y do kieszeni adwokata w�a�nie na ten cel.

��Protest!

��Protest przyj�ty. Udzielam panu upomnienia, adwokacie Menger!

Menger uk�oni� si�. Ale wiedzia� bardzo dobrze co robi. Zasia� mianowicie ziarno podejrze� w umys�ach cz�onk�w s�du. By� do tego zmuszony, wiedzia� bowiem, �e walczy ze skorumpowanym przewodnicz�cym sk�adu s�dziowskiego.

��Czas przej�� do konkluzji. Adwokat Sorensen nie jest siln� osobowo�ci��

��Co? � sykn�� Sorensen, ugodzony w najbardziej czu�y punkt. Ka�dy by si� tak oburzy�, gdyby w ten spos�b go oceniano.

Przewodnicz�cy s�du zastuka� w st�.

��Nie rozumiem, co wsp�lnego ze spraw� ma osobowo�� adwokata Sorensena?

��To dosy� z�o�one, panie s�dzio, czy m�g�bym wyja�ni�?

S�dzia okr�gowy skin�� do przewodnicz�cego, kt�ry nie m�g� zrobi� nic innego, jak tylko powiedzie�:

��Mam w�tpliwo�ci, ale prosz� kontynuowa�!

��Sorensen jest nieciekawym cz�owiekiem pod ka�dym wzgl�dem. Jako adwokat na przyk�ad. W �yciu osobistym wykazuje poci�g do w��czenia si� po knajpach, alkoholu i kart. Kobiety traktuje jak zabawki. Zdobywa je i odrzuca. Na to m�g�bym przedstawi� licznych �wiadk�w�

��Czy�bym s�ysza� w pa�skim g�osie zazdro��? � wtr�ci� arogancko Sorensen, pr�buj�c si� broni�.

��A zmierzam mianowicie do tego, �e w sprawie Elistrand adwokat Sorensen nie dzia�a� sam. Sta� za nim kto� znacznie silniejszy.

Menger zrobi� wymown� pauz�. S�dziowie i zebrani na sali wstrzymali dech. Sorensen nie by� ju� w stanie walczy� z potem, kt�ry strumieniami wyp�ywa� spod peruki. Ten proces powoli, lecz zdecydowanie przybiera� fatalny obr�t.

A Menger m�wi� dalej, bez lito�ci. Czy nikt nie mo�e mu przerwa�?

��Ta silna osobowo�� to stryj Sorensena, s�dzia, specjalista od spraw maj�tkowych, Snivel. To on przeprowadzi� licytacj� Elistrand. To dlatego Sorensen nie musia� u�ywa� swego w�a�ciwego nazwiska. Nie chcieli, �eby si� wyda�o, �e mamy tu do czynienia z najordynarniejszym nepotyzmem! Dzia�ali wsp�lnie i w porozumieniu. Potrafili te� usun�� wszelkie przeszkody z drogi Snivela do jeszcze wi�kszego dworu ni� Elistrand. Mianowicie do Grastensholm! A ostatni� przeszkod� na tej drodze by�a ma�a Vinga. Postanowili wi�c zamkn�� j� w pewnym otoczonym z�� s�aw� domu, ale ona uciek�a, zanim zd��yli to zrobi�.

W tym momencie Sorensen da�by wiele za to, �eby m�c zawo�a� w g�r� ku galerii: �Stryju, chod� i pom� mi! Chod� i przekonaj ich, �e to czyste k�amstwo!�

Nie odwa�y� si� jednak.

Natomiast odwa�y� si� Menger:

��Wzywam niniejszym s�dziego Snivela na miejsce dla �wiadk�w. Wiem, �e znajduje si� on na sali. Na galerii, jak powiada Heike z Ludzi Lodu, kt�ry wie takie rzeczy, nawet je�li ich nie widzi. S�dzia przez ca�y czas ukrywa� si� na galerii.

Jeden z wo�nych wyszed� na korytarz, ale niemal natychmiast wr�ci�.

��M�j kolega m�wi, �e s�dzia Snivel wyszed� w�a�nie bocznymi schodami.

���apa� go! Szybko!

Wo�ny wybieg� znowu. Oczy wszystkich skierowa�y si� ku drzwiom.

Przewodnicz�cy sk�adu s�dziowskiego, s�dzia miejski i o�miu �awnik�w siedzieli, jakby ich tkn�� parali�, nie wiedzieli, co teraz robi�. Sorensen czu� si� coraz bardziej opuszczony, samotny, zdradzony.

Czekanie przed�u�a�o si�. Vinga, Heike i ich adwokat gotowi byli uzna�, �e ju� za p�no, �e Snivel si� wymkn��.

Naraz jednak na dworze rozleg�y si� krzyki i niebywale oty�y cz�owiek zosta� przez trzech wo�nych wprowadzony do sali.

��Drogo was to b�dzie kosztowa�o! � wrzasn�� Snivel do trzech przekupionych s�dzi�w. Potem zwr�ci� si� do �awnik�w i powt�rzy� gro�b�.

Wci�� krzywi�c si� i z�orzecz�c, wkroczy� na miejsce dla �wiadk�w. Vinga zastanawia�a si�, czy jego nalane cielsko nie zaklinuje si� w ciasnym boksie, i z trudem powstrzyma�a �miech. Delikatny u�cisk r�ki Heikego na jej ramieniu da� jej pozna�, �e kuzyn my�li to samo.

��To nies�ychane! � wysapa� Snivel. � To po prostu nies�ychane! Ale prosz� bardzo! Ja nie mam nic do ukrycia!

��S�dzio Snivel � zacz�� Menger �agodnie. � Tutaj siedzi prawowity dziedzic Grastensholm, Heike Lind z Ludzi Lodu. Prosz� nam powiedzie�, jak pan wszed� w posiadanie tego maj�tku?

��Ja mam list! � krzykn�� ostro Snivel. � Od ostatniej dziedziczki, Ingrid Lind z Ludzi Lodu, w kt�rym o�wiadcza ona, �e je�li w ci�gu trzech lat nie pojawi si� �aden dziedzic, ja mam prawo swobodnie rozporz�dza� maj�tkiem pod warunkiem, �e dw�r b�dzie prowadzony bez zarzutu. I jest tak prowadzony. Ka�dy mo�e si� o tym przekona�.

��Wa�niejsze wydaje si� jednak przed�o�enie tego listu s�dowi.

��M�g�bym to zrobi� w ka�dej chwili. Mam go w domu. Ale nie zamierzam go przedk�ada�, bo to by by�a obraza samej istoty prawa. �le si� dzieje w Norwegii, je�li ju� nie ufa si� s�owom s�dziego!

��Nalegam mimo to, by pan jutro przedstawi� s�dowi ten list.

Twarz Snivela pociemnia�a niczym gradowa chmura.

��Poddaje pan w w�tpliwo�� moje s�owa?

��Posiadam inny list pani Ingrid. Chcia�bym najpierw por�wna� charakter pisma.

Snivel zwr�ci� si� do przekupionego przez siebie s�dziego:

����dam, by s�d respektowa� s�owa s�dziego!

��Naturalnie, naturalnie � wyj�ka� przewodnicz�cy.

��Oddalam ��danie adwokata Mengera.

Teraz nawet publiczno�� zaczyna�a zdawa� sobie spraw� z tego, �e s�dziowie zostali przekupieni. Uczciwy s�dzia okr�gowy zastanawia� si�, czy nie powinien opu�ci� zespo�u, do kt�rego nie ma zaufania, podobnie my�leli czterej �awnicy, pozostali jednak na miejscach, bo przecie� jacy� porz�dni ludzie musieli dopilnowa� zako�czenia procesu.

Menger pozwoli� Snivelowi odej��, gdy� nie by� to proces przeciwko niemu, a sam adwokat by� ju� tak zm�czony, �e ledwo patrzy� na oczy.

Snivel jednak, kt�ry zdawa� sobie spraw�, �e jego bratanek przegra� z kretesem, stan�� przed s�dem w ca�ej swojej okaza�o�ci i odda� ostatni� salw�:

��Oto jak� otrzymuje si� zap�at�, kiedy cz�owiek chce wspiera� m�odszego krewnego! Zamiast podzi�kowania dostaje si� cios w plecy. To, co on zrobi�, zrobi� sam, ja umywam r�ce. Kupi� Elistrand przez podstawionego cz�owieka, a ja dopiero w ubieg�ym roku si� dowiedzia�em, �e to on jest w�a�cicielem dworu.

A Grastensholm jest moje, bowiem ten spadkobierca nie zg�osi� si� we w�a�ciwym czasie, i zamierzam zachowa� to, co do mnie nale�y! Wszystko pozosta�e, jak napad na m�odych Ludzi Lodu i tak dalej, prosz� zapisa� na konto adwokata Sorensena. �egnam, moi panowie!

Wyszed� bez niczyjej pomocy z ciasnego boksu, cho� przez chwil� wygl�da�o to dosy� niepewnie.

Menger zako�czy� oskar�eniem adwokata Sorensena o to, �e oszukiwa� swojego pracodawc� Tarka i podst�pnie przyw�aszczy� sobie Elistrand, wykorzysta� niewiedz� czy te� nadu�y� zaufania licytatora, kt�ry jest jego bliskim krewnym, cho� w g��bi duszy Menger nie mia� najmniejszych w�tpliwo�ci, jak to by�o naprawd�. Dalej oskar�y� go o pr�b� zamordowania Vingi Tark i Heikego Linda, oboje z Ludzi Lodu. �e wszystko to by�o przygotowane w zmowie ze Snivelem, musia� Menget przemilcze�. Teraz nie m�g� tego oskar�enia sformu�owa�. Musia� te� przemilcze� to, czego by� absolutnie pewien. �e ci dwaj po nag�ej �mierci Vemunda Tarka uznali, i� nadarza si� okazja przyw�aszczenia sobie obu znakomitych maj�tk�w.

Zako�czy� swoje wyst�pienie ��daniem, by adwokat Sorensen zosta� pozbawiony stanowiska i by s�d zastosowa� wobec niego najsurowszy wymiar kary, jaki za takie przest�pstwa przewiduje prawo.

Po tym wszystkim poinformowa�, �e wniesie do s�du spraw� w imieniu Heikego Linda z Ludzi Lodu, prawowitego w�a�ciciela maj�tku Grastensholm. Ale ta sprawa b�dzie musia�a jeszcze poczeka�. Na szcz�cie Snivela nie by�o ju� na sali i nie s�ysza� tej zapowiedzi.

Menger by� kompletnie wyczerpany. Heike i Vinga odwie�li go do domu powozem i piel�gnowali najlepiej, jak umieli. Przez ca�� noc na zmiany czuwali przy jego pos�aniu, dop�ki gor�czka nie ust�pi�a i stan adwokata si� nie poprawi�.

Wiedzieli, �e surowy wyrok na Sorensena jest nieunikniony. Nikt go ju� nie uratuje, nikt zreszt� nie b�dzie si� nim przejmowa�. Musia� zosta� z�o�ony w ofierze na o�tarzu swego stryja.

W�tpili jednak, czy Menger b�dzie mia� do�� si�, by przeprowadzi� jeszcze jeden proces, tym razem przeciwko du�o bardziej niebezpiecznemu s�dziemu Snivelowi. Nie wiadomo te�, czy Vinga odzyska Elistrand. Wierzyli, �e tak. Je�li zostanie udowodnione, �e Sorensen �wiadomie doprowadzi� do wystawienia maj�tku na licytacj�, to mog�a mie� nadziej�. Je�li jednak s�d uzna, �e to ona zawini�a, to nie bardzo b�dzie mia�a na co liczy�.

W nocy Heike przekaza� opiek� nad Mengerem Vindze, a sam wyszed� do pogr��onego w mroku salonu. �wieci� ksi�yc i jego blask k�ad� si� na meblach i na pod�odze delikatn�, seledynow� po�wiat�.

Heike po�o�y� r�k� na alraunie i wyszepta� w mrok:

��Nigdy nie zdo�amy wykurzy� Snivela z Grastensholm, je�li p�jdziemy wy��cznie drog� prawa. Skoro tak �atwo jest kupi� s�dziego� Ingrid! Przyjd� i pom� mi! Zdecydowa�em si�, chcia�bym skorzysta� z pomocy szarego ludku.

Z zielonkawego mroku wy�oni�y si� cztery cienie i powolutku stawa�y si� ludzkimi postaciami. Ingrid, Ulvhedin, Dida i m�ody Trond.

��Czy naprawd� musisz to robi�, Heike? � zapyta�a Ingrid. � Jeste� pewien, �e sobie z nimi poradzisz?

��Ty i Ulvhedin umieli�cie nad nimi panowa�!

Ulvhedin u�miechn�� si� tym swoim cierpkim u�miechem, jakby si� krzywi�.

��Tak, ale my byli�my starzy i od dawna wprowadzeni w sztuk� czar�w. Ty wiesz bardzo ma�o.

��Szary ludek, jak ty ich nazywasz, to nie s� �arty � przestrzeg�a Ingrid. � Trzeba post�powa� z nimi wed�ug specjalnych, bardzo surowych zasad, by trzyma� ich w pos�uchu. Oni nie uznaj� �adnych praw ludzi.

��Czy zatem wy czworo nie mogliby�cie mi pom�c? Tylko w tym, �eby wystraszy� Snivela z Grastensholm.

��My sami nie mamy �adnej w�adzy. Musimy mie� po�rednika. A ty nigdy nie wejdziesz do Grastensholm, dop�ki on tam jest.

��A proces przeciwko niemu�

��Nigdy do niego nie dojdzie. Ten cz�owiek, tutaj, nie jest w stanie go przeprowadzi�, a nikt inny si� nie odwa�y.

Heike spu�ci� g�ow�.

��A zatem wszystko na pr�no? Czy ma�a Vinga te� nie odzyska swojego Elistrand?

��Vinga dostanie Elistrand � powiedzia� Ulvhedin. � Teraz ju� wszystko p�jdzie g�adko, sprawili�cie si� bardzo dobrze.

��Ale tw�j pomys� z szarym ludkiem wcale nie jest taki bezsensowny � powiedzia�a Dida. � Mogliby�my ci pom�c w opanowaniu tych istot.

��A mnie to martwi � westchn�a Ingrid. � Naprawd� musimy to robi�? Je�eli Heike sobie nie poradzi, to i on, i Vinga znajd� si� we w�adzy strasznych si�. Nie tylko zreszt� oni�

��Ja rozumiem Heikego � rzek� Trond. � Ja sam te� nigdy nie zd��y�em si� nauczy� niczego o czarach. Na szcz�cie, mo�na by powiedzie�, bo w przeciwnym razie by mnie tu teraz nie by�o. Jak wiesz, zbudzi�a si� we mnie z�a krew naszego rodu. Tylko kuli Jespera, kt�ra przerwa�a moje m�ode �ycie, zawdzi�czam, �e nie sta�em si� jednym z tych naprawd� z�ych w rodzinie.

��Jak Solve � mrukn�� Heike.

��Tak. On zd��y� rozwin�� w sobie z�o. Ale proponuj�, �eby�my poparli plan Heikego.

��Ja tak�e � o�wiadczy�a Dida, pi�kna, tajemnicza kobieta z niesko�czenie odleg�ej przesz�o�ci.

��I ja te� � przy��czy� si� Ulvhedin. � Plan jest dobry. Szczerze m�wi�c, jedyna dobra rzecz, jak� mamy.

Ingrid westchn�a.

��On nie jest waszym prawnukiem. Ale mo�e ja w�a�nie dlatego zachowuj� si� jak ta kura, co wysiedzia�a kacz�ta. No, dobrze, Heike. Niczego ci nie obiecujemy. Pozw�l, �e naradzimy si� wszyscy czworo, i zobaczymy, co si� da zrobi�. Tymczasem opiekuj si� dobrze Ving�, spotkamy si� niebawem!

Znikn�li, rozp�yn�li si� w migotliwym ksi�ycowym �wietle.

Heike sta� przez chwil� bez ruchu. Nie m�g�by zaprzeczy�, �e l�ka si� troch� przysz�o�ci.

Co on pr�buje wprawi� w ruch? Jakie si�y? Szary ludek? Kim w�a�ciwie s� ci szarzy ludkowie?

Z niepokoj�cym uczuciem, �e wkracza na tereny, kt�rych ludzka zdolno�� pojmowania nie ogarnia, poszed� powoli do Vingi. Do tej istoty, o kt�r� tak si� troszczy�, kt�ra wype�ni�a jego �ycie ciep�em i rado�ci�, a kt�r� � by� tego pewien � pewnego dnia b�dzie musia� odda� jednemu z tych normalnie zbudowanych m�odych ludzi, jakich tylu jest na �wiecie�