SAGA O LUDZIACH LODU

Tom XXIII

W Elistrand kr�lowa�a zima.

�nieg zalega� ci�kimi zwa�ami na dachach, pokrywa� drogi, pola i skute lodem jezioro.

W domu panowa� bardzo mi�y nastr�j. W tej szczeg�lnej ciszy, jak� odznacza si� szara zimowa godzina, Vinga i jej go��, Heike, siedzieli przed kominkiem i grzali nogi przemarzni�te podczas m�cz�cej w�dr�wki po maj�tku. Rozsiedli si� w wygodnych fotelach, wyci�gni�te do ognia stopy oparli na sto�eczkach.

Vinga kokieteryjnie porusza�a palcami, rozkoszuj�c si� ciep�em.

��Dobrze znowu ci� widzie� � powiedzia�a swoim jasnym, d�wi�cznym g�osem. � Ju� od dawna czu�am si� tu bardzo samotna. Prawie mnie nie odwiedzasz!

U�miechn�� si� w odpowiedzi.

��Przecie� wiesz, dlaczego. Dziecko drogie, przecie� wiesz, �e nie mog� z tob� mieszka�. Ju� pierwszej nocy wyl�dowa�bym w twoim ��ku.

��Z w�asnej nieprzymuszonej woli? � spyta�a zaczepnie. � Czy te� dlatego, �e to ja bym ci� o to b�aga�a?

��Z w�asnej woli. O tym tak�e bardzo dobrze wiesz. Ale� Twoja beztroska wcale mi sprawy nie u�atwia.

��Heike, ja naprawd� nie rozumiem, dlaczego nie mo�emy�

Przerwa� jej natychmiast, bo zna� te argumenty. I jak�e ch�tnie by im uleg��

��Opiekun nie mo�e swojej podopiecznej odwiedza� nocami, Vingo! Zw�aszcza je�li ma ona siedemna�cie lat, a opiekun�

��Do��! � zawo�a�a, unosz�c r�k�. � Je�li jeszcze raz powiesz co� o swoim niesamowitym wygl�dzie, to przestan� z tob� rozmawia�!

��To pogr�ka czy obietnica? � spyta� z�o�liwie.

Vinga cisn�a w niego poduszk�.

On jednak tak w�a�nie my�la�. Jeszcze dzisiejszego ranka, gdy nie bez opor�w zdecydowa� si� wreszcie j� odwiedzi�, bo t�sknota stawa�a si� zbyt dotkliwa, spojrza� w lustro i pomy�la�, �e powinien raczej zosta� u siebie, w ma�ym domku niedaleko Christianii. Nie ma na ziemi cz�owieka r�wnie brzydkiego jak on. Jest co prawda przystojny, wysoki i szczup�y, ale te� i na tym koniec. Gdy patrzy� na te swoje zmierzwione ciemne w�osy, kt�re zdawa�y si� ukrywa� paskudne, spiczaste uszy trolla, ogarnia�a go nienawi�� do samego siebie. I te oczy, sko�ne, po�yskuj�ce ��tym blaskiem, te wydatne, jakby rozd�te nozdrza, te szerokie, wykrzywione w jakim� zwierz�cym grymasie usta ponad d�ug�, zako�czon� ostro jak u lisa brod�! Do tego wystaj�ce ko�ci policzkowe, niesamowite ramiona i mocno ow�osione piersi.

Jeden z najci�ej dotkni�tych potomk�w Ludzi Lodu, gdyby s�dzi� po wygl�dzie.

I oto Vinga, ta szalona, najcudowniejsza istota na ziemi, uwa�a, �e Heike jest poci�gaj�cym m�odym cz�owiekiem!

Och, stara� si�, �eby pozna�a innych m�odych m�czyzn i zrozumia�a, jak bardzo on si� od nich r�ni. Heike wiedzia� bowiem, �e kt�rego� pi�knego dnia b�dzie musia� j� utraci�. To naturalne i oczywiste. Ona jednak uwa�a�a, �e urodziwi m�odzi m�czy�ni s� nudni. �A poza tym wcale mi si� nie podobaj�! � wykrzykiwa�a. � Heike, dla mnie najpi�kniejszy jeste� ty!�

Czy to zatem takie dziwne, �e troch� si� obawia� tutaj przychodzi�?

Przecie� j� kocha�! Kocha� ka�d� cz�steczk� tej male�kiej, eterycznej istoty, burz� blond w�os�w, energiczne ruchy, weso�y �miech, radosne spojrzenie, a tak�e jej niekiedy szokuj�c� szczero��.

��No, a jak twoje starania o odzyskanie Grastensholm? � spyta�a Vinga nieoczekiwanie.

Mimo woli Heike podni�s� wzrok i spojrza� w kierunku du�ego dworu na wzg�rzu. Nie zobaczy�, oczywi�cie, nic, bo wszystko przes�ania� mrok i sypi�cy nieustannie g�sty �nieg.

��Kiepsko � westchn��. � Snivel, jak wiesz, wci�� siedzi we dworze niczym wielka, t�usta ropucha i pilnuje swoich skarb�w. To znaczy moich skarb�w! I wcale nic zamierza si� ruszy�.

��Tak, wiem. Nie pozwala mi o tym zapomnie�.

��Dokucza ci?

��Dokucza? On mnie nienawidzi, Heike! Nienawidzi mnie dlatego, �e s�d odda� mi Elistrand, i dlatego, �e przyznano mi pieni�dze, kt�re jego bratanek, adwokat Sorensen, wy�udzi� od mojego ojca. Mnie si� teraz dobrze powodzi, s�u�ba jest oddana, a Elistrand zadbane. No, do�� zadbane, powiedzmy, zreszt� sam widzia�e� dzisiaj, jak to wygl�da. Oczywi�cie wszystko wymaga wielkiej pracy! Ale dla Snivela moja obecno�� w parafii Grastensholm jest niczym cier� w oku.

��Jak on ci dokucza?

��Najpierw pr�bowa� wykurzy� mnie st�d plotkami. Ale to mu si� nie uda�o, bo mieszka�cy parafii zawsze kochali Ludzi Lodu, nikt natomiast nie lubi Snivela. Potem pr�bowa� niszczy� moj� w�asno��, a to tartak, a to �odzie albo sprz�t rybacki, moje zasiewy, lasy, wszystko. Na szcz�cie dzi�ki wiernym mi ludziom szkody udawa�o si� szybko naprawi� i jako� sobie radz�. A czasami mam wra�enie, �e opiekuje si� mn� jaka� wy�sza si�a. Zawsze kiedy nam si� wydaje, �e ju� trzeba b�dzie da� za wygran�, przychodzi nieoczekiwana pomoc: pieni�dze, ziarno na siew albo co� podobnego. Zjawiaj� si� jacy� ludzie, kt�rzy mieli d�ug wobec moich rodzic�w�

Sprawia�a wra�enie, �e nie wie, co o tym s�dzi�. Heike odwr�ci� twarz, by z jego oczu nie wyczyta�a, sk�d si� bierze ta pomoc.

Vinga ockn�a si� z zamy�lenia.

��Ale nieustanne ataki Snivela s� m�cz�ce, Heike. Czasami brak mi ju� si�.

��Nie mo�esz tego znosi�! � o�wiadczy�. � Trzeba z tym sko�czy�!

��O, nie wiesz jeszcze najgorszego. Niedawno jeden ze stajennych zauwa�y�, �e cz�owiek Snivela kr�ci si� ko�o naszej wozowni. A nast�pnego dnia, kiedy wyjecha�am w pole, odpad�o ko�o od mojej bryczki akurat na najbardziej stromym zboczu, nad samym jeziorem. Okaza�o si�, �e o� by�a przepi�owana.

Heike zerwa� si� z miejsca i zacz�� nerwowo kr��y� po pokoju.

��On musi st�d znikn�� � wykrztusi� zd�awionym g�osem. � Musi si� wynie��! Natychmiast! Bo�e drogi! Dom jest przecie� m�j! On nie ma najmniejszego prawa do niczego, ale nikt nie mo�e nic zrobi� tylko dlatego, �e Snivel jest s�dzi�! Czy raczej nikt nie ma odwagi nic zrobi�!

��A adwokat Menger?

��Nie mam sumienia go o to prosi�, Vingo. On i tak zrobi� dla nas bardzo du�o, ratuj�c dla ciebie Elistrand, ale wi�cej nie mo�emy wymaga� od cz�owieka, kt�ry jest �miertelnie chory. Snivel by go zmia�d�y�.

��W s�dzie?

��W s�dzie pewnie te�. Je�li Menger wniesie przeciwko niemu pozew, Snivel zniszczy go na sali rozpraw. Chyba pami�tasz, �e w czasie procesu o Elistrand przekupi� prawie wszystkich �awnik�w. O ile w og�le sprawy zajd� tak daleko� Obawiam si�, �e Snivel zmia�d�y�by go dos�ownie. Nie s�dz�, by zawaha� si� przed morderstwem.

��Tak, tak. Ale co opr�cz tego zrobi�e�, Heike? Nie siedzia�e� chyba z za�o�onymi r�kami? Min�y ju� przecie� trzy kwarta�y!

Heike westchn��.

��Pr�bowa�em wszystkiego. Poszed�em nawet do S�du Najwy�szego z pro�b�, by mi pomogli odzyska� w�asny dom. Potraktowali mnie jak w�os w zupie, nie mam w�tpliwo�ci, �e Snivel ma wp�ywy wsz�dzie. Przewidzia�, �e zwr�c� si� i tam. � Heike usiad� na swoim miejscu. � Dosta�em odpowied� na oba listy, kt�re wys�ali�my do cioci Ingeli i wuja Arva Gripa, zreszt� wiesz o tym, sama mi czyta�a�, co pisz�. Ch�tnie by nam pomogli, ale �adne nie mo�e zostawi� swoich spraw, �eby tu przyjecha�. Vingo, rozmawia�em z tyloma lud�mi w Christianii, upokarza�em si�, niekt�rzy wyrzucali mnie za drzwi, bo my�leli, �e jestem diab�em albo odmie�cem! Ludzie nie chc� mi pom�c! �eby� wiedzia�a ju� wszystko, to ci powiem, �e poszed�em nawet do Grastensholm, do samego Snivela. Rozmawia�em z nim, pr�bowa�em go nak�oni�, �eby dobrowolnie odda� mi moje dziedzictwo.

��Heike! Nie m�wisz tego powa�nie!

��Owszem! Okaza�em si� naiwny do tego stopnia! To nie by�o przyjemne prze�ycie, mo�esz mi wierzy�! Najsympatyczniejsze, co mi powiedzia�, to to, �e nie zamierza oddawa� swojego dworu jakiemu� diabelskiemu pomiotowi.

��C�, takie okre�lenie s�ysza�e� ju� pewnie wcze�niej.

��Setki razy. Tote� m�wi� ci, �e to by�o najsympatyczniejsze. A kiedy ju� wychodzi�em z dworu, nagle ko�o ucha �wisn�a mi kula. Strzelano z zabudowa� gospodarskich. � Och, dlaczego mi nic nie powiedzia�e�? � zawo�a�a Vinga z oburzeniem. � Ja powinnam� Nie, nie powinnam. Ale czy lensman nic nie mo�e zrobi�? To przecie� by�a pr�ba morderstwa! Lensman powinien przynajmniej wyrzuci� Snivela z Grastensholm!

��Wyrzuci� s�dziego? Chcia�bym zobaczy� takiego lensmana, kt�ry by si� na to wa�y�! W ka�dym razie je�li chodzi o Snivela. On nadal ma niewiarygodn� w�adz�, cho� ostatnio, po naszym procesie, ten i �w co� szepnie na jego temat. Lensmana mo�e pozbawi� wszystkiego jednym s�owem. A ten strza�� M�j Bo�e, �atwo powiedzie�, �e kto� polowa� na dworskim polu.

��Czy nie m�g�by� p�j�� do kr�la? Heike, Grastensholm jest przecie� twoje! Zosta�o ci po prostu ukradzione za pomoc� sfa�szowanego listu!

��P�j�� do kr�la? Do kr�la, kt�ry rezyduje w Danii i ma do�� k�opot�w z ca�ym krajem? C� go obchodzi jakie� Grastensholm w male�kiej Norwegii, c� go obchodz� Ludzie Lodu?

��M�wi�, �e kr�l jest troch� szalony, ale �e to �yczliwy ludziom monarcha.

��Mo�liwe. Tylko czy uwa�asz, �e on sam czyta wszystkie listy, jakie do niego przychodz�? Na pewno ma ca�y sztab ludzi, kt�rzy odpowiadaj� na pro�by wed�ug w�asnego widzimisi�. A poza tym kto mia�by napisa� list do kr�la? Ja? Przecie� ja nie potrafi� nawet napisa� w�asnego nazwiska.

��No wi�c najwy�szy czas, �eby si� zacz�� uczy� � sykn�a Vinga z�o�liwie, ale, naturalnie, musia� przyzna� jej racj�.

Przez chwil� milczeli, patrz�c w ogie� na kominku. To znaczy Heike patrzy� w ogie� tylko przez moment. Zaraz bowiem, jak zwykle, wzrok jego powr�ci� do Vingi, ogarn�� ca�� jej posta�. Jakby nie by� w stanie patrze� na nic innego.

Nie zastanawiaj�c si� nad tym, co robi, my�la� g�o�no. Przemawia� swoim g��bokim g�osem, a pok�j wype�nia� si� wypowiadanymi z wolna na podobie�stwo zakl�� s�owami:

��Tak naprawd� to tylko pragn� trzyma� ci� w ramionach, Vingo, nosi� ci� na r�kach jak najwi�kszy dar Boga, wyj�� z tego domu, znikn�� w �nie�ycy. Chcia�bym i�� przez �wiat z tob� spoczywaj�c� w moich ramionach tak, by twoje w�osy sp�ywa�y w d� z�ot� kaskad�. Chcia�bym z tob� w�drowa� w t� spokojn� zimow� noc, gdy �nieg pada cicho na ziemi�, i�� w g�r�, ku rozgwie�d�onemu niebu. A tam podni�s�bym ci� wysoko ponad moj� g�ow� i powiedzia�: �Sp�jrzcie, kogo wam przynios�em! Przyjmijcie le�n� bogink�, Ving� stworzon� z gwiezdnego py�u, bo tutaj jest jej dom. Ona nale�y do was. Potw�r z piekielnych otch�ani przynosi j� wam w nocnej ciszy, dajcie jej swoje b�ogos�awie�stwo�. �Nie � odpowiedz� na to gwiazdy. � To ty jeste� za ni� odpowiedzialny, duchu podziemi. Ty musisz poprowadzi� j� przez ludzkie �ycie, musisz os�ania� j� w�asnym cia�em, szanowa� j� i kocha�, lecz dotkn�� ci jej nie wolno, ty wielki, paskudny trollu!�

��Heike � j�kn�a Vinga i ukl�k�a przy fotelu, na kt�rym siedzia�, kryj�c twarz na jego kolanach. � Przecie� nie jeste� duchem z piekielnych otch�ani, wiesz o tym! Ani nie jeste� duchem podziemi! A zreszt� mo�e i jeste�, bo ja kocham w�a�nie takie demony jak ty.

U�miecha� si�, g�adz�c jej mieni�ce si� z�oci�cie w�osy.

��Demon i panna. Czy� nie tak nas nazywaj�?

Vinga roze�mia�a si�, ale nie podnios�a twarzy. Wci�� tuli�a si� do jego kolan.

��Tak nas nazywaj�, ale to nieprawda. Ja nie jestem przecie� anio�em.

��Panna czy dziewica to nie to samo co anio�.

��No w�a�nie. Zw�aszcza �e ja nie jestem te� dziewic�. No, mo�e w czysto fizycznym sensie, ale to wy��cznie twoja wina!

��Moja zas�uga, chcia�a� chyba powiedzie�?

��Nie chcia�am! A ty nie powiniene� czyni� ze mnie istoty nieziemskiej, nie mo�esz mnie czci�, jak bym by�a bogini�, Heike. Nie chc� tego! Bo cz�sto bywam ma�ostkowa, z�o�liwa, a poza tym� poza tym w ostatnim czasie sta�am si� prawie doros�� kobiet�. Czy nie widzisz, �e nie wygl�dam ju� jak dziewczynka? Czy nie dostrzegasz moich piersi i bioder? Naprawd� przesta�am by� dzieckiem!

��My�lisz, �e tego nie widz�? � u�miechn�� si� smutno. � A jak ci si� zdaje, dlaczego staram si� na ciebie nie patrze�?

Zachichota�a zadowolona. Jej r�ka jakby mimo woli zacz�a si� przesuwa� w g�r� po wewn�trznej stronie uda Heikego. Chwyci� j� i trzyma� mocno.

��Vinga, na mi�o�� bosk�!

Podnios�a g�ow� i u�miechn�a si�.

��Ale ja tak lubi� patrze�, jak dzia�a na ciebie moja blisko��. Wiesz przecie�, �e masz nie byle co do zaoferowania kobiecie. Ma�o kto m�g�by si� z tob� r�wna�.

��Ciekawe, sk�d ty o tym wiesz? � zapyta� ostro, wci�� mocno trzymaj�c jej r�ce.

��Och, istnieje przecie� sztuka. Obrazy, pos�gi. No i jak wiesz, w dzieci�stwie widzia�am ch�opca stajennego. Nikt nie jest zbudowany tak jak ty!

��Rzeczywi�cie � zako�czy� Heike dyskusj�. � Masz racj�.

��Och, dlaczego m�wisz to z tak� gorycz�? Ja ci� przecie� kocham. Czy ci to nie wystarcza?

Heike u�miechn�� si� do niej i ostro�nie podni�s� z pod�ogi.

��Niczego wi�cej od �ycia nie oczekuj�. Ale na jak d�ugo starczy twojej mi�o�ci?

��Czasami mia�abym ochot� ci� spra�! Dlaczego z takim uporem twierdzisz, �e kiedy� ulegn� innemu?

��Dlatego, �e jeste� bardzo m�oda!

��Blisko rok temu te� to m�wi�e�. Wyznaczy�e� wtedy granic� moich osiemnastu lat�

��To ty wyznaczy�a� tak� granic�. Ja powiedzia�em, �e musisz sko�czy� dwadzie�cia jeden lat.

��Tak, ale zgodzili�my si� oboje na osiemna�cie. W porz�dku, do tej pory b�d� si� trzyma� w ryzach. � Znowu usiad�a w fotelu. � Tylko �e ty k�amiesz.

��Ja nie k�ami� nigdy!

��Ha! I to jest w�a�nie twoje najwi�ksze k�amstwo. Bo nieprawda, �e jedyne, czego w �yciu pragniesz, to Vinga Tark. Przecie� chcesz tak�e zdoby� Grastensholm!

��Owszem, chc�. Ale stawiam to na drugim miejscu.

��W porz�dku! Zatem zacznijmy od drugiego miejsca, skoro tak. B�dziesz mia� p�niej czas, �eby ulitowa� si� nad swoj� niezno�n� kuzynk�.

��Vinga, co� ty! � u�miechn�� si� Heike i wsta�.

Vinga zawsze doznawa�a szoku, widz�c, jaki jest ogromny i jak nad ni� dominuje. To chyba przez te jego barki. Te osobliwe barki Ludzi Lodu, stercz�ce w budz�cy groz� spos�b. Wra�enie pog��bia�y jeszcze w�skie biodra Heikego i jego proste, d�ugie nogi. Kiedy tak przed ni� sta�, wygl�da� jak g�ra.

Ona tak�e natychmiast wsta�a i szybko podesz�a do Heikego przestraszona, �e m�g�by sobie p�j��.

��Mo�e jeszcze kieliszek wina?

��W twojej obecno�ci? O, nie! Musz� zachowa� kontrol� nad sob�!

��Szkoda! Czy ty wiesz, �e jeszcze nigdy mnie nie poca�owa�e�?

��Wiem, bardzo dobrze wiem. W�a�ciwie o niczym innym nie my�l�.

��No to zr�b to nareszcie � powiedzia�a i przywar�a do niego, patrz�c mu b�agalnie w oczy.

Heike z trudem zachowywa� powag�.

��To by dla nas by� pocz�tek ko�ca, Vingo.

��Jakiego ko�ca? � prychn�a i zacz�a go bi� w piersi zaci�ni�t� d�oni�, stwardnia�� od ci�kiej pracy. � Kto by si� przejmowa� tym, �e ty i ja prze�yjemy chwil� rozkoszy?

Heike chwyci� j� za nadgarstki i trzyma� mocno; ale nie sprawia� wra�enia rozgniewanego. Przeciwnie, �mia� si� z jej z�o�ci.

��Ja si� tym przejmuj� � powiedzia�. � Ja nigdy bym sobie nie wybaczy�, gdybym naruszy� twoj� cze��,

��Znowu traktujesz mnie jak bogink� � sykn�a. Po chwili jednak zacz�a si� do niego �asi�, u�miecha�a si� po szelmowsku i kokietowa�a go. Och, zna� wszystkie jej sztuczki! � Heike � stara�a si� go przekona�. � prze�yli�my takie pi�kne chwile wtedy na wazie, prawda? A sta�o si� tak dlatego, �e jeden jedyny raz zrezygnowa�e� ze swojego uporu.

��Tak, Vingo, to by�y pi�kne chwile. Co� takiego mo�na wspomina� przez ca�e �ycie.

��Prawda? Ja pomog�am tobie, a ty pomog�e� mnie i �adne z nas nie straci�o swojego dziewictwa ani niewinno�ci czy jak si� to nazywa. Och, marzy�am o tym tyle razy! T�skni�am za tym. Ale pozostaje mi tylko radzi� sobie samej, a to naprawd� nie to samo!

��Vinga, na Boga! � j�kn�� zaszokowany.

��A co� ty my�la�? Powiedzia�am a przecie�, �e jestem doros�� kobiet�, �e ci� kocham i po��dam. Ile� to razy w nocy �nisz mi si� w najbardziej rozkosznych sytuacjach, a potem budz� si� i jestem sama. Albo le�� i wyobra�am sobie, �e jeste� przy mnie, wyobra�am sobie, co robimy, a potem musz� si� jako� uwolni� od napi�cia, pozby� si� tego bolesnego podniecenia. Czy ty tego nie robisz?

Heike si� zaczerwieni�.

��Nie robisz? � nalega�a.

��O Bo�e, Vinga, to s� rzeczy, kt�re, wydaje mi si�, dotycz� tylko mnie!

��Aha, wi�c robisz to! Albo nasze zaufanie nie jest wzajemne. A przecie� w�a�nie to by�o mi�dzy nami najpi�kniejsze, �e mogli�my rozmawia� o wszystkim!

Czu�a si� dotkni�ta, widzia� to.

��Oczywi�cie, nadal mo�emy rozmawia� o wszystkim, ale nie m�g�bym nawet marzy�, �e ty� Naturalnie, ja te� nocami wyobra�am sobie, �e le�ysz w moich ramionach, Vingo! Przyciskam cia�o do materaca i wyobra�am sobie, �e to ty le�ysz pode mn� i� Nie, kochanie, sko�czmy z tym! To jest igranie z ogniem.

Vinga, dziecko natury, rozpromieni�a si� s�ysz�c jego wyznanie i nie ��da�a ju� niczego wi�cej. Dowiedzia�a si�, �e oboje prze�ywaj� to samo. Heike za� po�o�y� r�ce na jej ramionach, pochyli� si� i poca�owa� j� w czo�o.

��Tylko tyle potrafisz? � zapyta�a.

��Tymczasem tak.

���wietnie. To przynajmniej jest obietnica. Ale naprawd� nie mogliby�my powt�rzy� tamtych rozkosznych chwil, jakie prze�yli�my na wozie? Nie mo�emy tego zrobi� tutaj? Teraz?

��Tym razem nie zdo�a�bym si� na czas powstrzyma�!

��To wspaniale!

��Vinga, to jest powa�na sprawa. Postaraj si� cho� troch� mi pom�c!

Vinga odesz�a od niego. W milczeniu wr�ci�a do swego fotela.

��No, wi�c co s�ycha� w sprawie Grastensholm? � zapyta�a takim tonem, jakby si� nagle poczu�a bardzo zm�czona albo jakby si� wstydzi�a swojej natarczywo�ci.

Heike zauwa�y�, �e jest jej nieprzyjemnie i czuje si� upokorzona, podszed� wi�c i uj�� j� za r�k�.

��Najdro�sza Vingo, czy pozwolisz mi powiedzie� co� i nie b�dziesz mi si� rzuca� na szyj�, zanim sko�cz�?

��Dobrze, m�w � rzek�a oboj�tnie.

��Kocham ci� bardziej, ni� jestem w stanie wypowiedzie�. I w�a�nie dlatego tak si� o ciebie boj�. Pomy�l, jaki okropny by�by dla ciebie ten dzie�, w kt�rym spotkasz m�czyzn� swojego �ycia! Nie, nie protestuj, teraz ja m�wi�! Na razie chc� da� ci czas na znalezienie m�czyzny, za kt�rego chcia�aby� wyj�� za m��. B�d� jednak przygotowana na to, �e je�li tego nie zrobisz do osiemnastych urodzin, to b�dziesz moja w chwili, gdy zegar wybije p�noc, i wtedy nie oczekuj ode mnie lito�ci! O ile oczywi�cie, nadal b�dziesz mnie chcia�a!

Na to Vinga roze�mia�a si� najrado�niejszym, najszcz�liwszym ze swoich �miech�w i zacz�a jak szalona ca�owa� jego r�ce. Bo Vinga nigdy d�ugo si� nie gniewa�a.

Kr�ci�a si� potem po pokoju i �piewa�a na ca�y g�os:

��Do jesieni, byle do jesieni, a potem b�dzie naprawd� cudownie!

Heike nie m�g� ukry� rozbawienia.

Ona uspokoi�a si� nareszcie, wr�ci�a na fotel, skuli�a si� i patrzy�a na niego rozpromienionym wzrokiem.

��No, teraz jestem gotowa powa�nie porozmawia� o Grastensholm.

Heike nala� sobie jeszcze jeden kieliszek wina. Uzna�, �e zas�u�y� na to. Vinga nie dopi�a jeszcze pierwszego, zreszt� i tak nie zamierza� jej dolewa�. Skoro si� jest opiekunem, to trzeba si� odpowiednio zachowywa�!

Usiad� i zacz�� opowiada�:

Pr�bowa�em wszystkich mo�liwych rozwi�za�. Nic to nie da�o, wi�c Snivel mo�e sam sobie dzi�kowa� za to, co si� teraz stanie.

Vinga zni�y�a g�os:

��Zdecydowa�e� si� wezwa� szary ludek?

��Tak. Wzywam szary ludek!

��Nie boisz si�?

Milcza� przez chwil�.

��Wiele rozmawia�em z naszymi� opiekunami.

��Z naszymi nie�yj�cymi przodkami? Dlaczego ja nigdy nie mog� ich zobaczy�?

��Dlatego, �e jeste� zwyk�ym cz�owiekiem.

��Wcale nie jestem zwyk�a!

��O, nie! Bogowie wiedz�, �e nie! Nie nale�ysz jednak ani do obci��onych dziedzictwem, ani do wybranych.

��To niesprawiedliwe, �e tobie wolno z nimi rozmawia�, a mnie nie! No dobrze, kt�rzy to byli tym razem ci opiekunowie? Ciocia Ingrid, pradziadek Ulvhedin� M�ody Trond i� zapomnia�am.

��Dida. Kobieta, kt�ra �y�a bardzo dawno temu.

��I oni doradzaj� ci wezwa� szary ludek?

��Nie, absolutnie nie doradzaj�. Wprost przeciwnie, przestrzegaj� mnie. Ale obiecuj� mi pom�c, je�li zdecyduj� si� zrobi� ten krok w nieznane.

��Heike, kim s� te istoty, kt�re nazywamy szarym ludkiem?

��Nie jestem w stanie wyja�ni� ci tego dok�adnie. Wiesz przecie�, �e Ingrid korzysta�a z ich pomocy, kiedy mieszka�a samotnie w Grastensholm. Twoja matka, Elisabet, opowiada�a, �e czasem kt�re� z nich mign�o jej gdzie� niczym cie�

Vinga rzek�a w zamy�leniu:

��Ciocia Ingrid nazywa�a te istoty ma�ym ludkiem. Mama jednak m�wi�a, �e nie sprawia�y one wra�enia ma�ych, raczej wprost przeciwnie!

��No w�a�nie, a kiedy Ulvhedin przeprowadzi� si� do Grastensholm, szary ludek nadal tam pozostawa�, bo Ulvhedin tak�e nale�a� do obci��onych. On i Ingrid panowali nad szarym ludkiem bez trudu. Ingrid ma w�tpliwo�ci, czy ja to potrafi�.

��A ja nie w�tpi�. Ty potrafisz wszystko. I poza tym masz przecie� alraun�!

��Dzi�ki za zaufanie! Sol tak�e bardzo dobrze zna�a szary ludek, te istoty nale�� do �wiata, w kt�rym i ona czu�a si� bardzo dobrze.

��Tak, ale kim te stwory s�?

Heike zapatrzy� si� w dal.

��Szary ludek tworz� wszystkie te istoty, kt�re �yj� w �wiecie cieni, poza granicami naszego �wiata. Jest ich wiele i s� bardzo r�ne. To one mign� u czasem gdzie� z boku, dostrzegasz je k�tem oka, ale kiedy si� obejrzysz, niczego ju� nie widzisz. To one pojawiaj� si� jako cienie w ksi�ycowe noce, one strasz� w opuszczonych domostwach. S� tymi si�ami natury, w kt�re wierz� pro�ci ludzie, bywaj� z�e i dobre, niebezpieczne lub przyjazne cz�owiekowi, nieszcz�liwe lub ��dne zemsty. Nale�� do nich zmarli, kt�rzy bez wytchnienia kr��� po wszech�wiecie, bo w godzin� ich �mierci sta�o si� co�, co sprawi�o, �e zostali pochowani w nie po�wi�conej ziemi, oraz ci, kt�rzy nie zd��yli zrobi� w �yciu nic wa�nego. S� w�r�d nich demony, duchy otch�ani, elfy, istoty niebieskie i mieszka�cy podziemi, nie�miertelni�

Przy tym ostatnim s�owie Heike zadr�a�.

��Ja wiem � powiedzia�a Vinga. � Ty kiedy� spotka�e� kogo� takiego. Czyli �e szary ludek to mn�stwo r�nych istot, z kt�rych nie wyliczy�e� jeszcze nawet po�owy. Ale czy s� tam r�wnie� dotkni�ci z Ludzi Lodu?

��Nie. Dotkni�ci i wybrani z Ludzi Lodu, kt�rzy walcz� z dziedzictwem Tengela Z�ego, nie nale�� do tego kr�gu, oni stanowi� odr�bn� grup�, A ci z dotkni�tych, kt�rzy s� �li� O nich nikt nic nie s�ysza�, odk�d pomarli, tak �e nic nie wiadomo. � Heike cofn�� stop�, ogie� w kominku pali� si� silnym p�omieniem i zaczyna� go parzy�. � Ingrid powiedzia�a mi � ci�gn�� dalej � �e szary ludek w Grastensholm za jej czas�w tworzy�y wy��cznie istoty, kt�re zawsze przebywa�y w tutejszej okolicy. Widocznie musi ich tu by� sporo.

��Czy wymienia�a kogo� konkretnego? � zapyta�a Vinga z udan� swobod�, sama przed sob� nie chcia�a si� przyzna�, �e przenika j� lodowaty dreszcz z ch�ci, �eby si� odwr�ci� i zobaczy�, co czai si� w k�cie, a zarazem z przera�enia, �e mog�aby to zrobi�.

��Pyta�em j�, ale ona tylko zachichota�a.

��Czy ju� wiesz� w jaki spos�b nawi��esz z nimi kontakt?

Heike zwleka� z odpowiedzi�.

��Tak, wiem. Nasi opiekunowie mi to wyja�nili. Nie wydaje mi si� to szczeg�lnie poci�gaj�ce.

��Opowiedz!

��Nie, ja� No zreszt�, niech b�dzie. B�d� potrzebowa� wielu przepis�w ze skarbu Ludzi Lodu.

��Prosz� bardzo! Skarb jest u mnie. Dostaniesz wszystko, czego ci potrzeba. Mog� ci przeczyta�.

Jej o�ywienie by�o r�wnie g��bokie jak jego niepewno��.

��Ty chyba powinna� trzyma� si� od tego z daleka�

��Ach, tak! � zawo�a�a gwa�townie. � To czytaj sobie sam!

Po�o�y� r�k� na jej d�oni i patrzy� na ni� z czu�o�ci�, ale i z rozbawieniem.

��Nie mam nikogo opr�cz ciebie, kto by mi pom�g�. Zreszt� nie chc� te�, �eby mi kto inny pomaga�.

��No, tak ju� lepiej � zaszczebiota�a Vinga zadowolona. � Czy mo�emy zaczyna�?

��Nie, nie. Najpierw musz� si� jeszcze raz spotka� z naszymi przodkami. Potrzebuj� dok�adniejszych wskaz�wek.

��Zabierz mnie na to spotkanie.

��Nie, Vingo, nie mo�na�

Wystarczy�o, �eby spojrza� w jej b�agalnie na niego patrz�ce oczy, a by� stracony.

��No dobrze, niech b�dzie, jak chcesz!

��Kiedy? Gdzie?

��Oni si� pojawi� na moje wezwanie.

��Tutaj?

��Tak my�l�.

��Och, Heike! To cudowne!

U�miechn�� si�.

��B�d� taka dobra i przynie� skarb. Mo�emy to spotkanie zorganizowa� zaraz. Mia�em zamiar wraca� do domu, ale�

��O, nie! Nie mo�esz jecha� do Christianii po nocy! A w dodatku przy takiej �nie�ycy.

��To prawda, ale nocowa� tutaj te� nie powinienem. A rodzina Elrika o tej porze ju� pewnie od dawna �pi�

��Skoro absolutnie nie chcesz nocowa� pod tym dachem, to mamy w jednym z mniejszych budynk�w pok�j dla go�ci. Czy tam b�dzie ci dobrze?

��Na pewno. Dzi�kuj�. Pod warunkiem, �e ty swoje drzwi zamkniesz na klucz.

��Ach, o to ci chodzi�o? No dobrze, id� po skarb.

Heike poszed� tak�e, �eby jej pom�c. Przynie�li skarb do jadalni i roz�o�yli go na du�ym stole. Zapalili kilka �wiec, a przez otwarte drzwi dociera�o do jadalni ciep�o kominka.

Vinga a� podskakiwa�a z zachwytu.

��Och, jakie to wszystko podniecaj�ce! Co b�dzie ci potrzebne?

��Jeszcze nie wiem. Czy to s� przepisy?

Rozwija� jakie� pergaminy i zwitki cienkiej kory.

Vinga wzi�a jeden i zacz�a czyta�.

��Nie, fe! � prychn�a. � To jest o tym, jak nale�y� Pos�uchaj: �Od przypadku, kiedy strumie� sp�ywa ci wolno na obuwie, najlepiej jest��

��Zostaw to � powiedzia� Heike skr�powany. � To recepta na tak� chorob� starych m�czyzn, wiesz. Spr�buj znale�� co� bardziej rozs�dnego.

Czyta�a dalej.

��Uff, a co to jest �pi�ty cz�onek knura�?

��Vinga! � j�kn�� Heike. � Sko�cz ju� z tym! Najlepiej b�dzie, je�li nasi go�cie sami wybior� odpowiednie przepisy.

Vinga zapyta�a dr��cym g�osem, czy powinna wyj��, on jednak poprosi�, by zosta�a przy stole, gdzie z�o�yli recepty. To przecie� ona b�dzie musia�a je potem odczyta�.

Heike wci�gn�� powietrze. Po chwili powiedzia� cicho:

��Ingrid! Dida, Ulvhedin, Trond! Czy zechcecie by� tak dobrzy i pom�c nam? Zdecydowali�my si� podj�� walk� ze Snivelem przy pomocy szarego ludku. Vinga jest tu ze mn�, bo my oboje jeste�my nierozdzielni. Przyjd�cie i przygotujcie mnie na spotkanie z szarym ludkiem!

Vinga wsun�a d�o� w r�k� Heikego. S�ycha� by�o jej ci�ki oddech. Poza tym w pokoju cicho by�o jak na pustkowiu.

Po chwili podmuch zimnego wiatru przelecia� nad ich g�owami i wszystkie �wiece zgas�y.

Vinga by�a pewna, �e do ko�ca �ycia nie zapomni tego wieczoru w jadalni w Elistrand, kiedy wszystko ton�o w niesamowitej ciszy i tylko �nieg zacina� w szyby. Wtedy jednak nie wiedzia�a jeszcze, co b�dzie musia�a prze�y� p�niej�

W tym momencie kiedy gas�y �wiece, mia�a w g�owie tylko jedn� my�l: za nic nie pu�ci� d�oni Heikego. Zw�aszcza �e on ostro�nie pr�bowa� si� uwolni�. Vinga nie odgrywa�a tutaj g��wnej roli. By�a zaledwie figur� z drugiego planu i w og�le nie mia�a tu nic do roboty. To dziwne, ale nie odczuwa�a dumy, �e si� tu znalaz�a. Jedyne, co czu�a, to skr�powanie i co� jakby uniesienie. No i jeszcze l�kliwe bicie w�asnego serca, od tego �adn� miar� uwolni� si� nie mog�a. Cho� przecie� ju� raz towarzyszy�a Heikemu, kiedy spotyka� si� z opiekunami. Wtedy na strychu w Grastensholm.

Obecne spotkanie by�o inne, wydawa�o jej si� wa�niejsze.

Sama widzia�a niewiele; jadalni� rozja�nia� jedynie blask ognia z kominka i samotna �wieca na stole w s�siednim pokoju. �wiat�o ledwie dosi�ga�o drzwi. Kiedy gas�y �wiece, ma�o brakowa�o, a by�aby zawo�a�a: �Nie, zaczekajcie, my tu przecie� niczego nie zobaczymy!� Okaza�a si� jednak na tyle dobrze wychowana, by milcze�. Ale to nie by�o normalne zachowanie Vingi.

Wszystko wydawa�o jej si� strasznie podniecaj�ce i niesamowite. Pomy�le�, �e istoty z za�wiat�w chc� rozmawia� z jej Heikem! Podziw Vingi, �eby nie powiedzie�: ub�stwienie, wzr�s� znowu, jakby to jeszcze by�o potrzebne. Jej uwielbienie dla Heikego i tak przekracza�o wszelkie granice.

Nagle stwierdzi�a, �e rozmowa ju� si� toczy. S�ysza�a te dziwnie oddalone g�osy, przypominaj�ce chrz�st kryszta�u, i dostrzega�a, �e przedmioty rozstawione na stole poruszaj� si� nieznacznie. Heike odpowiada� cicho, od czasu do czasu zadawa� jakie� pytanie, zni�y� jednak g�os do tego stopnia, �e nie by�a w stanie rozumie�, co m�wi.

D�ugo tak rozmawiali w ten irytuj�co niezrozumia�y spos�b. Od czasu do czasu dociera�y co prawda do Vingi fragmenty zda�, lecz nie umia�a doszuka� si� w tym �adnego sensu. Mia�a jednak wra�enie, �e w g�osach czworga przybysz�w brzmi ostrzegawczy ton.

Rzecz jasna nie widzia�a �adnego z nich. W og�le nie widzia�a nic. Dostrzega�a jedynie, w kt�r� stron� zwraca si� Heike, i natychmiast sama te� si� pochyla�a, staraj�c si� robi� m�dr� min�.

Rozmowa trwa�a d�ugo, bardzo d�ugo. Nagle Vinga poczu�a co�, co mog�o by� czu�ym mu�ni�ciem w policzek. Jakby j� pog�aska�a jaka� du�a, m�ska d�o�. Czy to Ulvhedin? Jej w�asny przodek? Za chwil� odczu�a kolejne mu�ni�cie, tym razem delikatne, kobiece. To musia�a by� ciocia Ingrid, j� przecie� Vinga zna�a w dzieci�stwie. Pi�kna wied�ma z Grastensholm.

Mimo wszystko wi�c zauwa�yli te� i jej obecno��! Czu�a si� nieopisanie dumna. O, jak jej to pochlebia�o!

Heike zapali� �wiece i �wiat�o rozja�ni�o wielki, pi�kny pok�j. Ten pok�j, kt�ry Alexander Paladin urz�dzi�, podobnie jak ca�e Elistrand, dla swojej c�rki Gabrielli. P�niej kolejne generacje odciska�y na domu swoje pi�tno: Villemo, Tristan, Ulvhedin, Tora, Elisabet�

Teraz jednak pok�j si� odmieni�. Dla Vingi nigdy ju� nie b�dzie taki jak dawniej. Bo oto, w jej obecno�ci, odby� si� tu niesamowity seans. Wybrani z Ludzi Lodu uznali, �e w�a�nie tu mo�e si� odby� spotkanie. Zmarli z Ludzi Lodu opiekuj� si� swoimi �yj�cymi potomkami, nieustannie i bardzo troskliwie.

Och, tak niewielu zosta�o �yj�cych cz�onk�w rodu! Garstka zaledwie.

Vinga odetchn�a g��boko.

��No i jak posz�o? � zapyta�a szeptem.

Heike u�miechn�� si�.

��Nie musisz ju� szepta�. Oni odeszli.

Zauwa�y�a jednak, �e sam ma trudno�ci z uwolnieniem si� od ogromnego napi�cia, jakie towarzyszy�o spotkaniu.

Chyba i on czu� si� przy tamtych male�ki i s�aby. Jak zawsze czuje si� istota ludzka, gdy stanie twarz� w twarz z niepoj�tym.

Jego r�ce wci�� z dr�eniem przesuwa�y si� po roz�o�onych na stole przedmiotach.

��Posz�o dobrze � rzek�. � Ale sam nie wiem� Wymagania wobec nas nie b�d� ma�e.

��Wobec nas? � zapyta�a Vinga, nie dowierzaj�c, �e i jej to dotyczy.

��Tak, wobec ciebie tak�e. I mo�esz teraz podzi�kowa� mnie, swojemu stw�rcy albo okoliczno�ciom, czy nie wiem ju� komu za to, �e pozosta�a� nietkni�ta. W tym, co zamierzamy, niezb�dny jest udzia� dziewicy.

��Tak? To jakim cudem Ingrid sobie z tym poradzi�a? � zawo�a�a Vinga tak przej�ta, �e nie by�a w stanie zachowywa� si� nale�ycie. � Jak sobie poradzi�a, kiedy chcia�a nawi�za� kontakt z szarym ludkiem? I Sol? Ona te� nie �y�a w cnocie.

��Jak sobie radzi�a Sol, to ja nie wiem � u�miechn�� si� Heike, na jego twarzy nadal malowa�o si� napi�cie. � Ingrid natomiast musia�a przej�� przez inny rytua�, tak�e nie bardzo przyjemny, ale nie by�o rady, skoro nie chcia�a nara�a� nikogo innego. Nie mog�a przecie� jakiej� m�odej dziewczyny wtajemnicza� w takie sprawy. Oni m�wi�, �e ja mam szcz�cie. Z tob� wszystko b�dzie �atwiejsze.

��Chcesz powiedzie�, �e my oboje b�dziemy si� kontaktowa� z szarym ludkiem?

��Nie, ty nie. Ty musisz mi tylko pom�c przekroczy� granic�.

��Mog�am si� tego spodziewa� � mrukn�a. � Zawsze jestem tylko potrzebna do� � Nagle ockn�a si�: � Przekroczy�? Jak to przekroczy�?

��Przej�� granic� tamtego �wiata. Tego, kt�ry znajduje si� poza nami.

��To znaczy, �e mnie opu�cisz? � krzykn�a przera�ona.

��Nie. Ja te� si� tego ba�em, te� mi si� to wydawa�o okropne. Ale tu chodzi jedynie o zdolno�� widzenia tego, co zamkni�te przed lud�mi, o zdolno�� komunikowania si� z tamtymi istotami.

��No, ale� no, ale� � b�ka�a zak�opotana. � Mama w�a�ciwie mog�a je widzie�. A przecie� ona nie przekracza�a �adnej granicy!

��Cienie wszyscy widzimy. Mnie jednak b�dzie potrzebny bli�szy kontakt z nimi. B�d� musia� z nimi rozmawia�. I jeszcze wa�niejsze: b�d� musia� nad nimi panowa�! I tego w�a�nie tych czworo �miertelnie si� boi.

Vinga u�miechn�a si� pod nosem.

��Co ty m�wisz? Czy oni mog� si� �miertelnie ba�? Przecie� oni przekroczyli ju� granic� �mierci.

��No, powiedzmy, boj� si� w moim imieniu. Niech ci b�dzie. Czy ty zawsze musisz si� czepia� s��w?

��O, tak! Uwielbiam to! To cudowna zabawa!

��Owszem, wiem.

Potem Heike opowiedzia� o niekt�rych rzeczach, kt�re b�d� musieli zrobi�. Ale nie o wszystkim, �eby jej nie przera�a�. Bo ju� nie w�tpi�, �e Vinga przestraszona jest nie na �arty.

Przygl�da� jej si� z uwag�, kiedy odczytywa�a wskazane im przez opiekun�w przepisy. Vinga by�a jedn� z tych istot, kt�re powinny nale�e� do wybranych lub dotkni�tych, mia�a ten sam charakter co Ingrid, Villemo, a mo�e nawet Sol. R�wnie gwa�towna, r�wnie nienasycona. Przysz�a jednak na �wiat jako ca�kiem zwyczajna dziewczyna. Tylko �e tego nie m�g� jej m�wi�, bo to wywo�ywa�o w niej okropn� z�o��.

Duchy powiedzia�y, �e Heike i Vinga musz� czeka�. Musz� zaczeka� na pe�ni� ksi�yca po wiosennym zr�wnaniu dnia z noc�. Heike wiedzia�, kiedy to nast�pi, wszyscy bowiem pilnie �ledz� przemiany ksi�yca, co jest takie wa�ne dla zasiew�w i innych spraw. B�dzie to noc z czwartku na pi�tek, co, zdaniem Ingrid, jest wyj�tkowo pomy�lne. Teraz mieli koniec lutego, pozosta�y im zatem nie wi�cej ni� trzy tygodnie�

Ten czas powinni przeznaczy� na przygotowanie wszystkich potrzebnych eliksir�w i magicznych �rodk�w. Po to w�a�nie zosta�y wybrane przepisy i recepty. Przygotowanie mikstur tego rodzaju wymaga czasu, zw�aszcza �e w zimie trudniej dosta� niezb�dne sk�adniki.

��Poradzimy sobie z tym � rzek�a Vinga, jak zawsze pe�na optymizmu. � Ale potem? Kiedy czas si� dope�ni?

Wtedy b�d� musieli wej�� na wzg�rza, sk�d rozci�ga si� widok na Grastensholm, wyja�nia� Heike. Na najdalszym z nich znajduje si� niewielkie wzniesienie os�oni�te lasem. Sol zna�a to miejsce. Kolgrim tak�e. Tam mia�o si� to dokona�.

��Co to b�dzie?

��Zobaczymy, kiedy przyjdzie czas. � Heike zadr�a�. � To nie b�dzie chyba nic zabawnego� B�d� musia� wypi� wywar, kt�ry przygotujemy. Potem dokonamy r�nych rytua��w, potrzebne b�d� zakl�cia.

Heike westchn��.

Vinga zastanawia�a si� przez chwil�. A potem rzek�a do�� nieoczekiwanie:

��Jeste� pewien, �e dostali�my w�a�ciwe przepisy? �e nie sprowadzimy tu Tengela Z�ego lub co� w tym rodzaju� albo tak jak si� kiedy� zdarzy�o Sol, nie zobaczymy naszych obci��onych dziedzictwem przodk�w w z�ych i dobrych uczynkach?

��Czworo naszych opiekun�w bardzo dobrze wie, co robimy � odpar� Heike ze �miechem.

��Hm � westchn�a Vinga. � A kiedy ju� odzyskamy Grastensholm�

��Je�eli je odzyskamy

��Tak, oczywi�cie. Ale potem, kiedy ju� je odzyskamy� Jak si� wtedy pozb�dziemy szarego ludku? Powiedzieli ci, co masz zrobi�?

Heike pogr��y� si� w marzeniach, b��dzi� gdzie� wzrokiem i u�miecha� si� tajemniczo.

��Wcale nie jest takie pewne, �e si� ich pozb�dziemy.

��Heike! Jeste� okropny. Nie wolno ci tak m�wi�!

��Masz racj�, ale pomy�l tylko, ile po�ytku mogliby�my mie�, gdyby szary ludek tu zosta�! Ingrid i Ulvhedin mieli go tu a� do samej �mierci. Dopiero potem szary ludek musia� opu�ci� Grastensholm.

��Powiedzieli ci, jak mo�na si� pozby� tych istot?

��Ingrid m�wi, �e szary ludek dobrze si� czu� w Grastensholm i bardzo niech�tnie opuszcza� dw�r. Dzi�ki temu znacznie �atwiej b�dzie nam go tu sprowadzi�.

��Heike! Ocknij si� nareszcie i odpowiedz na moje pytanie! Boj� si� o ciebie!

Zwr�ci� ku niej twarz.

��Co? A, tak. Dosta�em niezb�dne wskaz�wki, reszty dowiemy si� p�niej. Jest jednak faktem�

Znowu popad� w zamy�lenie.

Vinga szarpn�a go za rami�.

��Co takiego, Heike? Odpowiadaj jak nale�y!

Roze�mia� si� troch� niepewnie.

��Och, wiesz, Ingrid m�wi, �e jej si� zdawa�o� Tak, ona mog�a trzyma� u siebie szary ludek, bo mia�a nad nim w�adz�. Ale zdawa�o jej si�, �e kiedy�� Kr�tko m�wi�c chcia�a podj�� pr�b� odes�ania wszystkich z powrotem do �wiata cieni i jej si� to nie uda�o.

��Co? Nie, Heike, machnijmy na to r�k�. Dajmy spok�j! Sprowadzisz si� do mnie i wsp�lnie b�dziemy gospodarowa� w Elistrand. Po co nam dwa dwory?

Heike usiad� i uj�� jej d�onie. Patrzy� na ni� powa�nie.

��Ja te� tak my�la�em. Mo�e tylko z t� r�nic�, �e to w Grastensholm powinni�my wsp�lnie gospodarowa�. Ty i ja. Je�li po sko�czeniu osiemnastu lat nadal b�dziesz mnie chcia�a.

Vindze zacz�a dr�e� broda.

��Sprzeda� Elistrand?

��Nie, nie! Tylko �e ten dw�r trudno jest prowadzi� komu�, kto ma niewiele pieni�dzy. Ja my�la�em, �e powinni�my wydzier�awi� Elistrand, czerpa� z niego zyski, a odebra� dopiero, kiedy nasze dzieci b�d� w nim mog�y zamieszka�.

Usiad�a mu na kolanach i opar�a g�ow� na jego ramieniu.

��Teraz marzenia o szcz�ciu mieszasz ze smutnymi sprawami, Heike. To za du�o jak na jeden raz. Z jednej strony niemal o�wiadczyny, kt�re ch�tnie przyjmuj�, a z drugiej takie przykre sprawy. Nie m�wi�c ju� o tym, �e nie b�dziemy mie� tyle dzieci, �eby je ulokowa� w Elistrand. Powinni�my by� wdzi�czni losowi, je�li w og�le doczekamy si� dziedzica, wiesz przecie�, �e Ludzie Lodu nie miewaj� zbyt licznego potomstwa.

��Owszem. Ale wiem te� co� innego. To mianowicie, �e czasy s� coraz ci�sze. Mo�e si� sko�czy� i tak, �e trzeba b�dzie wydzier�awi� nawet Grastensholm i osiedli� si� w Lipowej Alei.

��A dlaczego nie? Z tob� mog�abym mieszka� nawet w sza�asie.

Uca�owa� jej pi�kne w�osy.

��Tymczasem jednak musimy si� skupi� na Grastensholm. Nie ulega bowiem w�tpliwo�ci, �e tam na strychu znajduje si� co�, co mog�oby nam pom�c w rozwi�zaniu zagadki Ludzi Lodu.

��Nie nam. Ani tobie, ani mnie, lecz jednemu z tych, kt�rzy nadejd� po nas. Temu obdarzonemu wyj�tkow� si��.

��Tak. I dlatego musimy uratowa� Grastensholm.

��A przede wszystkim przegoni� stamt�d Snivela.

Wstali.

��Ale szary ludek martwi mnie nie na �arty, Heike. Naprawd� nie ma innej mo�liwo�ci pozbycia si� Snivela?

��Pr�bowa�em ju� wszystkiego z wyj�tkiem morderstwa. A nawet o tym my�la�em.

��Nie, na Boga! No i nie mo�emy oczekiwa�, �e on ust�pi z w�asnej woli. A musimy odebra� maj�tek ju� teraz, zanim on zd��y zniszczy� to, co znajduje si� na strychu. A zatem: tylko szary ludek! Odwa�ymy si�?

��Je�li mi pomo�esz, jestem got�w.

��Wiesz, �e mo�esz na mnie liczy�. A poza tym �a�uj� tego, co powiedzia�am wcze�niej. Zgadzam si�, �eby p�niej szary ludek zosta� w Grastensholm jeszcze przez jaki� czas. Mo�emy zacz�� czyta�?

Zag��bili si� w prastarych recepturach. Heike wiedzia�, w jakiej kolejno�ci przygotowywa� mikstury, dla pewno�ci jednak Vinga wszystko zapisywa�a, a od czasu do czasu wstrz�sa� ni� dreszcz, gdy sobie u�wiadamia�a, jakich sk�adnik�w b�d� musieli u�ywa�.

Wa�nym elementem by�a alrauna. Odrobina korzenia wchodzi�a w sk�ad niemal wszystkich mikstur, Heike zaczyna� si� ju� obawia�, �e zbyt du�o trzeba go b�dzie zu�y�. Korze� by� jednak spory i zachowa� kilka rozga��zie�, je�li wi�c b�d� ostro�ni�

��Heike, ten �rodek, do kt�rego potrzebna jest ziemia z cmentarza, b�dzie do�� �atwo przygotowa�.

��Tak. Gorzej z ziemi� spod szubienicy. W dzisiejszych czasach nie wieszaj� ju� ludzi tak cz�sto jak dawniej.

��Okropnie du�o w tych przepisach r�nych rzeczy z grob�w i cmentarzy. Nie podoba mi si� to. Groby, �mier� i� Uff!

��Tak, ale przecie� mam przekroczy� granic�. Przej�� na drug� stron�!

��Tu! Tu jest co� o dziewicy! To ja. Nie, fe! C� za obrzydliwo��! Musz� to wszystko zrobi�? Z nieczyst� krwi� i� Nie! Sp�jrz tutaj!

Heike, kt�ry co prawda czyta� nie umia�, ale wszystko to ju� s�ysza� od czworga opiekun�w, wiedzia�, co Vinga ma na my�li.

��Owszem. B�dziesz musia�a rozebra� si� do naga. I zrobi� wszystko, co tu jest napisane. Ingrid by�o du�o trudniej, jej �adna dziewica nie pomaga�a. Gdyby ci jednak by�o zbyt trudno, postaram si� dzia�a� sam. My�l�, �e mog�oby mi si� uda�.

��Wiesz, �e nigdy nie mia�am specjalnych opor�w przed rozbieraniem si�.

��Owszem, wiem bardzo dobrze.

Czytali dalej. Vinga uwa�a�a, �e Heike b�dzie musia� robi� okropne rzeczy, ale on ju� si� zdecydowa�. Niech si� dzieje, co chce. W�z albo przew�z.

��Heike, ale ryzyko istnieje, prawda? Nadejdzie taki moment, w kt�rym oni b�d� mogli przej�� w�adz� nad tob�? je�li nie b�dziesz do�� silny, do�� w�adczy. Wtedy przepad�by� na zawsze w ich �wiecie, prawda?

��Tak, ostrze�ono mnie tak�e przed tym. Mo�e si� zdarzy�, �e szary ludek przejmie Grastensholm i uczyni z niego najstraszniejszy na �wiecie dom upior�w, do kt�rego nie odwa�y si� wej�� �adna �ywa istota. W �wiecie cieni dziej� si� r�ne rzeczy, jak zapewne si� domy�lasz.

Vinga patrzy�a na niego i zmartwiona kr�ci�a g�ow�. Grastensholm mog�o zosta� unicestwione, cho� bardzo by go �a�owa�a. Ale �e Heike m�g�by na zawsze znikn�� na tamtym �wiecie� Nie, tego by nie znios�a! Wtedy i ona nie chcia�aby ju� �y�.

To w zwi�zku z poszukiwaniem rozmaitych ingrediencji do czarodziejskiego napoju Heike spotka� Nilsa.

Od pierwszej chwili wiedzia�, �e je�li Vinga mia�aby kiedy� zakocha� si� w innym m�odym cz�owieku, to musia�by to by� w�a�nie ten ucze� aptekarski o niesfornych blond w�osach, �yczliwych b��kitnych oczach i nieprawdopodobnie ujmuj�cym u�miechu. Nils by� wysoki, przystojny, urodziwy, wygl�da� na r�wnolatka Heikego, czyli na jakie� dwadzie�cia jeden lat, a sprawia� przy tym wra�enie inteligentnego i bystrego. Poczucie humoru ma takie samo jak Vinga, my�la� Heike, gdy �miali si� oboje z tego, co m�ody aptekarczyk proponowa� zamiast trudnego o tej porze do zdobycia korzenia konwalii, wymienianego w recepturach.

Przy okazji Heike dowiedzia� si�, �e konwalia jest ro�lin� silnie truj�c�, i wzdryga� si� na my�l, co b�dzie musia� jeszcze wypi� za niespe�na dwa tygodnie. Konwalia nie by�a jedyn� trucizn�. Sama alrauna ju� by wystarczy�a. Naprawd�, w tych dniach Heike nie by� w najlepszym nastroju.

On i m�ody Nils zostali przyjaci�mi. Oczywi�cie Nils nie mia� poj�cia, jakie to dziwne mikstury szykuje jego nowy przyjaciel, ale by� bardzo pomocny. No i pewnego dnia Heike zaprosi� go do Elistrand�

Nils zgodzi� si� bardzo ch�tnie, nie mia� zbyt wielu znajomych w stolicy, pochodzi� bowiem z ma�ego miasteczka na prowincji.

By� poza tym jedynym cz�owiekiem, kt�ry przyj�� Heikego najzupe�niej naturalnie, tak jak traktuje si� ka�d� inn� ludzk� istot�. Ju� tylko z tego powodu zas�ugiwa� na sympati�.

Mimo to Heike w ponurym nastroju wsiada� z nim do powozu, by pojecha� do Elistrand. Nie mia� w�tpliwo�ci, �e post�puje s�usznie, prezentuj�c Nilsa Vindze. Podejmowa� ju� i przedtem takie pr�by, przedstawi� jej kilku m�odych ludzi, kt�rych pozna� w Christianii. Wszyscy pochodzili z dobrych rodzin, z tych samych kr�g�w spo�ecznych co ona. Spotykali si� z ni� wszyscy, zapraszali do teatru i na eleganckie kolacje, potem jednak ka�da kolejna znajomo�� wygasa�a. Vinga zwykle o�wiadcza�a, �e nie ma czasu na rozrywki, i uprzejmie, cho� stanowczo, zrywa�a kontakty. Po prostu jej to nie interesowa�o.

Teraz chcia� spr�bowa� jeszcze z Nilsem, ch�opcem ni�szego rodu ni� tamci. Z usposobienia jednak znacznie bardziej do niej podobnym.

Obowi�zkiem Heikego jako opiekuna Vingi by�o znale�� jej dobrego m�a. Wiedzia�, �e sam d�ugo nie potrafi si� jej opiera�, a przecie� nie umia� si� te� pozby� my�li, �e gdyby Vinga zna�a wi�cej r�wie�nik�w, bardzo szybko przesta�aby zwraca� na niego uwag�. Pami�ta� bardzo dobrze, jak wychyla�a si� z wozu w czasie ich pierwszej podr�y do Christianii, kiedy zobaczy�a jakiego� przystojnego ch�opca, z jakim zachwytem macha�a do niego r�k�. I jak jej pochlebia� podziw innych m�czyzn. Czy powinno si� polega� na takim radosnym motylu?

Nils m�g� by� odpowiednim dla niej m�odzie�cem.

Mimo to Heike czu� si�, jakby ostra w��cznia przebija�a mu serce. To by� czy��cowy ogie�, przez kt�ry musi przej��, przecie� i tak utraci swoj� ukochan� Ving�. Lepiej wi�c, �eby si� to dokona�o jak najpr�dzej, zanim oboje zd��� si� do siebie zbyt mocno przywi�za�. I zanim on zd��y naruszy� jej cze��. Zw�aszcza �e Vinga nieustannie go kusi�

Jej osiemnaste urodziny? Co te� on sobie wyobra�a? �e Vinga nagle u�wiadomi sobie, czego chce od �ycia? I �e on uwierzy w jej mi�o�� po wieczne czasy? On, ze swoim odpychaj�cym wygl�dem? Vinga by�a tylko ciekawa, to wszystko. Chcia�a zosta� jego kochank� dlatego, �e bardziej przypomina� zwierz� ni� m�czyzn�, �e tak bardzo r�ni� si� od innych. Wszystko, co podniecaj�ce, poci�ga�o Ving�. A on zosta� przez matk� natur� wspaniale wyposa�ony jako m�czyzna, Vinga przypadkiem si� o tym dowiedzia�a i nie mog�a zapomnie�. To w�a�nie chcia�a kocha�, to j� tak fascynowa�o. Heike zdawa� sobie z tego spraw�.

Co si� jednak stanie, kiedy zmys�owe pragnienia zostan� zaspokojone? Kiedy on przestanie ju� by� taki ekscytuj�cy?

Wtedy Vinga b�dzie nieszcz�liwa. Nie b�dzie chcia�a go rani�, lecz nie przestanie t�skni�, by si� od niego uwolni�, by odej�� do innego m�czyzny, na kt�rego przyjemnie popatrze�.

Takiego jak Nils.

Nowy przyjaciel opowiada� o swoich planach na przysz�o��, Heike s�ucha� jednym uchem, �eby m�c odpowiada� �tak� lub �nie� w odpowiednich momentach, lecz jego uwag� poch�ania�o co innego. Zastanawia� si� nad swoim �yciem.

Czu� si� taki samotny w ostatnich miesi�cach. Mieszka� w ma�ym domku, do kt�rego nie dociera�y ciekawskie spojrzenia. Mimo wszystko zdarza�o si�, �e wieczorami widywa� czyj�� twarz za szyb� i wpatruj�ce si� we� oczy. Mali ch�opcy umykali z krzykiem przera�enia przed czarownikiem z lasu, gdy tylko na nich spojrza�. A stare baby chcia�y si� dowiedzie�, czy Heike zajmuje si� czarami i czy przypadkiem to nie jest sam Z�y we w�asnej osobie.

Okropne te� by�y te wszystkie podr�e do Christianii, gdy szuka� pomocy w staraniach o odzyskanie Grastensholm. T�sknota za Ving�. Czasami omal nie musia� sam siebie zwi�zywa�, tak bardzo pragn�� j� odwiedzi�.

Dnie mija�y jednak do�� szybko, wype�nione prac�. By nie by� zanadto zale�nym od innych, kupi� sobie troch� niezb�dnego inwentarza: krow�, par� k�z, jakie� kury, i radzi� sobie sam. Wiosn� zamierza� te� uprawia� kawa�ek ziemi. Najbardziej jednak poch�ania�o go szukanie kogo�, kto podj��by si� wyprocesowa� dla niego Grastensholm. Tyle �e akurat to zdawa�o si� niemo�liwe. Od czasu do czasu odwiedza� Mengera, dostawa� od niego dobre rady, lecz adwokat nie mia� si� do walki ze Snivelem.

W dniach kiedy Heike wyje�d�a�, s�siadka zajmowa�a si� inwentarzem, nie mia� wi�c z nim k�opot�w. Gorsza sprawa z narastaj�cym przygn�bieniem. W�a�nie depresja spowodowa�a, �e wtedy, przed dwoma tygodniami, pojecha� do Vingi. Spotkanie z ni� sprawia�o mu tyle rado�ci, a zarazem, niestety, wiele b�lu. Odczuwanie wzajemnej wi�zi z ni�, upewnianie si� co do jej przywi�zania, dzia�a�o na niego uzdrawiaj�co i dodawa�o si�. A jednocze�nie pragnienie, by zosta� z ni� na zawsze, bole�nie rani�o mu serce.

Nagle u�wiadomi� sobie, �e Nils zmieni� temat i m�wi teraz o Vindze. Zacz�� s�ucha� uwa�nie.

��Jak my�lisz, co powie twoja kuzynka, kiedy mnie zobaczy w swoim domu?

��Och, na pewno si� ucieszy � odpar� z wyra�n� gorycz� w g�osie.

Vinga nie jest dla mnie, my�la� zrozpaczony. Teraz b�d� musia� przyj�� to do wiadomo�ci. Co ona by ze mn� robi�a? Albo ja z ni�? �ona, jakiej ja m�g�bym oczekiwa�, to solidna ch�opska c�rka, pozbawiona fantazji, kt�ra zgodzi si� na wszystko, co robi� i jak wygl�dam. A nie ta m�odziutka i delikatna istota, kt�ra si� niemal unosi w powietrzu!

Mi�o�� jednak rzadko kiedy s�ucha g�osu rozs�dku.

��Czy ona mieszka sama? � spyta� Nils.

��Tak. Ale ma liczn� i wiern� s�u�b�. Wr�cili do Elistrand prawie wszyscy, kt�rzy pracowali tam za czas�w rodzic�w Vingi. Czcz� j� niczym ma�� bogink�. Ale, oczywi�cie, czuje si� niekiedy samotna.

��Ty jeste� jej opiekunem, tak m�wi�e�, prawda?

��Tak.

Nils milcza� przez chwil�, a potem powiedzia�:

��My�la�em, �e to jaka� stara rezydentka czy kto� w tym rodzaju.

��Nie, co� ty! Zaprosi�em ci� do Elistrand, bo my�la�em, �e mo�e ta wizyta rozproszy troch� jej samotno��. Ona jest nieco� dziwna. Nie interesuj� jej bale i przyj�cia. Chodzi w�asnymi drogami, co wielu ludzi denerwuje.

��S�ysz� w twoim g�osie wyra�n� dum�.

��Tak. Vinga jest wyj�tkow� istot�.

Moja Vinga, pomy�la�. Nie ma drugiej takiej jak ona.

��To osoba bardzo otwarta � doda�, jakby chcia� Nilsa przestrzec. � I niekiedy do�� nieobliczalna. Sta� j� na najbardziej szokuj�ce zachowanie.

��Brzmi to zach�caj�co � u�miechn�� si� Nils.

Tak, oni s� do siebie podobni. Nils i ma�a Vinga. S� z tego samego materia�u.

�wiadomo��, �e tak jest, wprawi�a Heikego w g��bokie przygn�bienie.

By�a p�na zima, ta niezwyk�a pora, kiedy co� przemija, a co� nowego nadchodzi. Kiedy wydaje si�, �e pod ziemi� buzuje jaka� gwa�towna si�a, wci�� jeszcze powstrzymywana, jeszcze na uwi�zi, bo powierzchnia nadal skuta jest mrozem. W powietrzu jednak a� wibruje od emocji, jakby ca�a natura czeka�a na sygna�, kt�ry pojawi si� niczym tr�by obwieszczaj�ce s�d ostateczny, kiedy wszystko migocze i dr�y jakby w przeczuciu strasznego, lecz nieuniknionego gwa�tu. Sk�d Heike wzi�� to ostatnie por�wnanie, sam nie umia�by powiedzie�. Ale to pewnie jego w�asny nastr�j sprawia�, �e widzia� przyrod� w taki w�a�nie spos�b.

�nieg jeszcze le�a�, ale zrobi� si� jako� chorobliwie szary i rozmi�k�y. ��tobr�zowa lub czarna ziemia wydobywa�a si� tu i �wdzie na powierzchni�. Nadchodzi�o wiosenne zr�wnanie dnia z noc�.

Kiedy wjechali na r�wniny parafii Grastensholm, Heike ju� z daleka wypatrywa� Elistrand. Tak jakby jego serce chcia�o si� wyrwa� i jak najpr�dzej dotrze� do dworu Vingi.

Nale�a�o jedynie mie� nadziej�, �e Vinga jest w domu. Ale przecie� wychodzi�a niezwykle rzadko.

Samotno�� Jak dobrze znam wszystkie twoje odcienie, my�la�. Pod tym wzgl�dem byli sobie z Ving� r�wni. Oboje do�wiadczyli samotno�ci, kt�ra zdawa�a si� nie mie� granic.

Nareszcie dojechali.

Vinga wita�a ich w drzwiach i Heike mia� wra�enie, �e ca�e jego cia�o krzyczy z b�lu na jej widok. Tak, bo uczucie szcz�cia, kt�re go ogarn�o, przepojone by�o b�lem.

Vinga mia�a na sobie robocze ubranie, Heike wiedzia� przecie�, jak ch�tnie bra�a si� za robot� w stajni czy w oborze, je�li uzna�a, �e jest tam potrzebna. A by�a przy tym zr�czna, nie �adna tam panienka, kt�ra pl�cze si� s�u�bie pod nogami i przeszkadza.

Lew� r�k� mia�a zabanda�owan�.

��Heike! � zawo�a�a. � To ty? A ja zakl�am brzydko, kiedy zobaczy�am pow�z, bo bardzo nie mam ochoty na spotkanie z wierzycielami. Och, m�j drogi, to cudowne! Zawsze pomi�dzy twoimi kolejnymi wizytami zd��� nabra� przekonania, �e ju� o mnie zapomnia�e�. Wejd�, prosz�, wejd�!

Odsun�a si�, robi�c dla go�ci przej�cie w drzwiach.

��Przywioz�e� ze sob� przyjaciela? � szczebiota�a, kiedy przedstawi� jej Nilsa. � Och, c� za przystojny m�odzieniec! To wielka rzadko�� w dzisiejszych czasach. Witam serdecznie! Ale chwileczk�, skocz� tylko na chwil� do siebie, �eby si� przebra� w co� uwodzicielskiego.

��To pani jest podopieczn� Heikego? � zapyta� Nils, kt�ry nie by� w stanie pu�ci� jej r�ki. By� tak zaskoczony, �e zacz�� si� j�ka�, on, kt�ry na og� zachowywa� pewno�� siebie. Do�� szybko jednak otrz�sn�� si� z pierwszego wra�enia i podj�� swobodny styl Vingi. � Heike, na twoim miejscu ukry�bym tak� podopieczn� przed ludzkim wzrokiem, zamkn��bym j� na siedem spust�w.

��I on w�a�nie tak robi � roze�mia�a si� Vinga. � Tylko �e, jak pan widzi, nie odwiedza mnie sam.

��Co ci si� sta�o w r�k�? � zapyta� Heike.

��Porozmawiamy o tym p�niej. Teraz jednak musz� pan�w przeprosi� na chwil�, je�li mamy dzi� mie� co� dobrego na kolacj�. Powinno by� wytwornie. Z winem!

Okropna my�l przysz�a Heikemu da g�owy.

��Vinga, czy ty nie popijasz tu w samotno�ci? Mam na my�li wino lub piwo.

��O, tak, tatusiu! W�dka do �niadania, dwie butelki wina przed po�udniem i� Nie, no wiesz co! C� to za podejrzenia! Nie jestem przecie� g�upia, bo tylko g�upi ludzie niszcz� sobie w ten spos�b �ycie.

��Nie, po prostu si� przestraszy�em, bo jeste� taka nienasycona �yciem! Nie zachowujesz umiaru w niczym, co robisz!

��Dobrze, teraz b�d� bez umiaru zachowywa� umiar! Wejd�cie, prosz�, i rozgo��cie si�. Ja za chwil� wr�c�. Musz� si� zrobi� na b�stwo.

Znowu, jak poprzednim razem, rozsiedli si� przed kominkiem. Tylko �e teraz by�o ich troje, a to du�a r�nica. Vinga wygl�da�a naprawd� prze�licznie. Obaj m�odzi m�czy�ni nie mogli oderwa� od niej oczu.

Znakomity posi�ek podano im tam, gdzie siedzieli.

��Pogoda jest taka, �e cz�owiek najch�tniej sp�dza czas przy piecu � powiedzia�a Vinga. � Uff, l�kam si� wiosennego zr�wnania dnia z noc�. Musimy si� troch� ogrza�, zanim ta noc nadejdzie.

Mia�a, oczywi�cie, na my�li to, �e b�dzie si� musia�a w lesie na wzg�rzach rozebra� do naga. Heike wola�by, �eby nie m�wi�a o tym teraz tak otwarcie. Chyba nie zamierza�a opowiedzie� Nilsowi, jakie to maj� plany?

Nie, sk�d, widz�c l�k na twarzy kuzyna, pos�a�a mu promienny, uspokajaj�cy u�miech.

Ten u�miech przyprawi� go o zawr�t g�owy.

Nils i Vinga przypadli sobie do gustu od pierwszej chwili. Heike siedzia� nachmurzony i s�ucha� ich o�ywionej rozmowy, czu� si� jak milczek, ponury i nudny, ale naprawd� nie by� w stanie wtr�ci� ani s�owa. Mia� wra�enie, �e co� �ciska go za gard�o.

Vinga chcia�a pokaza� Nilsowi dom i ca�� posiad�o��. Na ogl�danie zabudowa� nie by�o czasu, ale pokoje musia� Nils zobaczy� i nie szcz�dzi� s��w zachwytu dla ich gustownego urz�dzenia.

Heike jako� nie umia� dzieli� jego entuzjazmu. Alexander Paladin �y� p�tora wieku temu i �w przesadny barokowy styl nie bardzo pasowa� do tak ma�ego dworu gdzie� na norweskiej prowincji. Zw�aszcza obecnie, kiedy styl zdobnictwa w og�le stawa� si� znacznie l�ejszy, bardziej linearny i po prostu praktyczniejszy. Rokoko powoli ust�powa�o miejsca neoklasycyzmowi. Tych nazw Heike, oczywi�cie, nie zna�. On po prostu patrzy� i rejestrowa� zmiany.

Vinga, jak zawsze spontaniczna, otworzy�a tak�e drzwi do swojej sypialni i tutaj wysz�y na jaw pewne sprawy wymagaj�ce raczej dyskrecji, jak rozrzucona po pokoju nocna bielizna czy pewna sk�onno�� w�a�cicielki do zbytku. Przebiera�a si� pospiesznie i nie zd��y�a posprz�ta�.

��Och � roze�mia�a si� zawstydzona i zatrzasn�a z powrotem ci�kie barokowe drzwi. � Tutaj mieszka osoba bardzo roztrzepana, nie b�dziemy wymienia� jej nazwiska.

Nils przyj�� to ze �miechem. By� ca�kowicie zawojowany przez Ving�.

��Gdzie� cz�owiek musi by� sob� � powiedzia�.

��Och, kocham ci� za te s�owa! � zawo�a�a Vinga i u�cisn�a go.

��Nie bierz tego dos�ownie � wtr�ci� Heike cierpko. � Takie wyznania czyni ona na prawo i lewo.

Tamtych dwoje �mia�o si� rado�nie, a Heike po raz pierwszy w �yciu poczu� b�l prawdziwej zazdro�ci.

Kiedy schodzili na d�, poprosi� Nilsa, by poczeka� na niego w powozie. On musi chwil� porozmawia� ze swoj� podopieczn� o interesach, wyja�ni�.

��Nie rozumiem twojego zachowania � zaprotestowa�a Vinga. � Nils mo�e zaczeka� w salonie przy kominku, a my p�jdziemy do gabinetu. Jest to co prawda tylko biblioteka, ale ja lubi� nazywa� ten pok�j gabinetem, kiedy chc� by� elegancka i zaimponowa� moim wierzycielom. Chod�, Heike! On lubi gra� rol� opiekuna � powiedzia�a do Nilsa.

W bibliotece panowa� mrok. Heike chcia� zapali� �wiec�, lecz Vinga nie uwa�a�a, �e to konieczne. Tak b�dzie bardziej intymnie!

No w�a�nie, tego ba� si� najbardziej.

Rozmawiali p�g�osem, by ich nikt nie s�ysza�. Nareszcie m�g� zapyta�, co si� sta�o z jej r�k�.

��Zosta�am napadni�ta � wyja�ni�a, stoj�c niemo�liwie blisko niego. � By�am na cmentarzu, a gdy wraca�am, zaczai� si� na mnie w krzakach jeden z ludzi, wiesz kogo.

Pos�ugiwa� si� no�em, ale ja mam kolana. Kopn�am go w przyrodzenie, a kiedy zwija� si� z b�lu, uciek�am.

Heike u�cisn�� jej zdrow� r�k�.

��Czas najwy�szy, �eby co� z tym zrobi�.

��Tak � przyzna�a szeptem.

��Nie wychod� wi�cej sama z domu. Wr�c� do ciebie w czwartek.

��Heike, w receptach jest co� o krwi koz�a. I o krwi koguta, kt�r� nale�y zmiesza� z krwi� dziewicy. Heike, ja nie mog� z tego powodu mordowa� zwierz�t! Nie zgadzam si� na to!

��Uspok�j si� � powiedzia�. � Ju� to wszystko za�atwi�em. I wcale nie zabi�em koz�a, tylko troch� zrani�em. Rana zreszt� ju� si� zagoi�a.

��Och, jak dobrze! A kogut?

��To by�o jeszcze �atwiejsze. To tak�e za�atwi�em.

��Ale to nie wszystko! Do innego napoju potrzebna jest g�owa czarnego kota. Heike, najdro�szy, ja nie mog�, ja tak kocham zwierz�ta! Nie, to nie jest potrzebne do sporz�dzenia napoju. To ty b�dziesz musia� mie� przy sobie t� g�ow�.

��I mam. G�owa czarnego kota znajdowa�a si� w zbiorach Ludzi Lodu. Kompletnie wysuszona, le�a�a tam zapewne kilkaset lat, ale to nie ma znaczenia. Zosta�a przygotowana przez jak�� m�dr� wied�m� i na pewno nadal jest w niej magiczna moc. Kochanie, m�wi�a� o wierzycielach. Czy ty masz k�opoty?

Vinga skuli�a si�.

��Tak, chocia� nie powiniene� o tym wiedzie�.

��Czy ty masz �le w g�owie? Przecie� w�a�nie po to tutaj jestem. No wi�c?

��Musia�am kupi� siano dla zwierz�t, bo nasze ju� si� sko�czy�o. I nie mam czym zap�aci�.

��Ile tego jest?

Vinga wymieni�a sum� i Heike obieca�, �e za�atwi spraw�.

��Dzi�kuj� � szepn�a. � Co ja bym bez ciebie zrobi�a? Czy zdoby�e� ju� wszystko? Wszystko, co b�dzie nam potrzebne w czwartek w nocy?

��Tak. Nils bardzo mi pom�g�.

��Czy on wie?

��Nie. Oszala�a�? Gdyby co� takiego si� wyda�o, oboje wyl�dowaliby�my w wi�zieniu. Albo jeszcze gorzej, ciemny nar�d mo�e wzi�� sprawy w swoje r�ce i sko�czymy na stosie. Lubisz Nilsa? � zako�czy� dr��cym g�osem.

��Tak, bardzo.

Teraz moje serce przestanie bi�, pomy�la� Heike, ale nic takiego si� nie sta�o, rzecz jasna.

��Ja mam przecie� �rodek � wypowiedzia� nieoczekiwanie g�o�no to, co pomy�la�.

��Jaki �rodek?

��Ach, niewa�ne.

Vinga chwyci�a go za rami�.

��Masz na my�li te zio�a, kt�re poleci�a ci Sol? Wspomina�e� mi kiedy� o nich. Te zio�a, kt�re t�umi� po��danie � sykn�a. � Zio�a, kt�re zgasz� twoje uczucie do mnie. Dlaczego chcia�by� to zrobi�?

��Po to, �eby ciebie uwolni�.

��Nie prosi�am ci� a wolno��! Tylko spr�buj za�y� tych zi�! Nie wolno ci, s�yszysz? Nie wolno!

Rozp�aka�a si�! Vinga p�aka�a, �zy toczy�y si� po policzkach.

��Przecie� ty jeste� m�j � �ka�a �a�o�nie.

Czy mo�na zachowa� r�wnowag� wobec czego� takiego?

��Nie b�d� niczego za�ywa� � obieca�. � Nawet gdyby� mia�a mi odebra� wszelk� rado�� �ycia, niczego takiego nie zrobi�.

S�ysz�c to Vinga pospiesznie otar�a �zy i znowu by�a dawn� radosn� dziewczyn�.

Rozmowa dobieg�a ko�ca, wr�cili do Nilsa.

��Musicie nied�ugo znowu przyjecha� � zawo�a�a Vinga i u�cisn�a Nilsa na po�egnanie tak serdecznie, �e Heike poczu� skurcz serca. � Musicie przyjecha� obaj.

Heike dosta� przyjacielskiego ca�usa w policzek, jakby by� jej starym, dobrym wujaszkiem, po czym go�cie odjechali. Vinga d�ugo im macha�a obanda�owan� r�k�.

Zaczyna�o si� zmierzcha� i �nieg wygl�da� bardziej szaro ni� za dnia. Niebo wznosi�o si� nad ziemi� ci�kie jak z o�owiu, a w zimnym powietrzu nie by�o ju� zapachu wiosny.

Heike martwi� si�, co to b�dzie w czwartek. Musi si� rozebra�, i on, i Vinga. Na dworze, podczas mro�nej ksi�ycowej nocy.

Uspokaja�a go jedynie my�l, �e i Ulvhedin, i Ingrid musieli spe�ni� taki sam rytua�. Mo�e jednak oni robili to w lecie?

Je�li chodzi o Sol, to w�tpi�, by ona tak�e musia�a przej�� przez t� makabryczn� ceremoni�. Sol sama by�a czarownic�, ona przynios�a ze sob� na �wiat zdolno�� kontaktowania si� z demonami i duchami zmar�ych.

Heike by� podobny do Tengela Dobrego. Tengel tak�e nigdy si� zbytnio nie przejmowa� skarbem Ludzi Lodu, dobrowolnie z niego zrezygnowa� i korzysta� ze zbior�w tylko do leczenia chorych. Musia� jednak odczuwa� ten sam poci�g do magicznych przedmiot�w co Heike.

Heike zostawi� skarb w Elistrand, nie chcia� trzyma� go przy sobie. Domy�la� si�, jak� w�adz� m�g� nad nim mie� ten dziwny zbi�r, jak gro�nie m�g� oddzia�ywa� na z�� stron� jego natury, kt�r� sam Heike chcia� ukry� jak najg��biej.

Z�o bowiem wci�� tkwi�o w jego duszy, tak jak w duszach wszystkich dotkni�tych dziedzictwem potomk�w Ludzi Lodu. Tengel Dobry wielokrotnie musia� zaciekle walczy� z sob� samym. Heike z tego powodu tak bardzo nie cierpia�, ale oczywi�cie nawiedza�y go nieraz ponure my�li. Ogarnia� go wtedy wielki strach i najch�tniej wychodzi� z domu, b��dzi� po polach i lasach, dop�ki si� znowu nie uspokoi�. Tak by�o przez ca�e �ycie i tak mia�o pozosta� na zawsze.

Spojrza� spod oka na Nilsa, ale nie umia� ju� wzbudzi� w sobie tej zazdro�ci co przed chwil�, kiedy zdawa�o mu si�, �e ukochana Vinga mo�e mu by� odebrana. Ch�opiec by� zbyt sympatyczny, by budzi� takie uczucia. Heikego ogarn�� natomiast niezmierny smutek. K�ad� si� ci�kim cierniem na duszy i sercu i wyciska� �zy z oczu.

Gdyby by� normalnie zbudowany, bez tego strasznego dziedzictwa, walczy�by o jej mi�o��. I wtedy do g�owy by mu nie przysz�o przedstawia� jej Nilsa. Ale w tej sytuacji musia� da� jej mo�liwo�� wyboru, nie zamyka� drogi do normalnego �ycia.

Nils nie przestawa� si� zachwyca� urod� i charakterem Vingi, a Heike we wszystkim si� z nim zgadza�.

��Obiecaj, �e kiedy nast�pnym razem b�dziesz do niej jecha�; zabierzesz mnie tak�e � prosi� Nils.

No, nast�pnym razem to nie, bo to b�dzie ju� w czwartek, pomy�la� Heike, ale obieca�, �e go zabierze p�niej.

��Wiesz, ja w rodzinnym miasteczku mam dziewczyn� � zwierzy� si� Nils. � Piszemy do siebie. Ale w por�wnaniu z Ving� tamta ca�kiem blednie.

Heike zacz�� sobie robi� wyrzuty. I do czego on zamierza doprowadzi�? Przecie� powinien by� najpierw zbada�, jak si� sprawy maj�. Jakim prawem lekkomy�lnie doprowadza do zerwania mi�dzy Nilsem i jego przyjaci�k�? By� mo�e �miertelnie rani t� dziewczyn�? Och, ale� on jest niezdarny! Nie�le si� przys�u�y�, i to tylu ludziom!

Nast�pnego dnia pogoda zmieni�a si� gruntownie, Zewsz�d sp�ywa�a i kapa�a woda z topniej�cego �niegu, s�o�ce ogrzewa�o mocno po�udniowe �ciany i stoki, powy�azi�y nawet z ukrycia pierwsze muchy na sztywnych jeszcze i niezdarnych nogach. Przelotny ciep�y deszcz w kilka dni p�niej ostatecznie zako�czy� zim�. Resztki nasi�kni�tego wod� �niegu spada�y z drzew i dach�w, co by�o wida� i s�ycha�.

Potem znowu wyjrza�o s�o�ce, wysuszy�o ka�u�e i ogrza�o ziemi�. Zdradliwe to by�o ciep�o, bo pod powierzchni� wci�� czai� si� lodowaty ch��d. Ale natura o�ywa�a i zbli�a�o si� wiosenne zr�wnanie�

W �rod� wieczorem Heike umy� si� od st�p do g��w w drewnianej balii, kt�r� ustawi� w kuchni. Tym razem zatroszczy� si�, by nikt z zewn�trz nie m�g� go podgl�da�. W czwartek rano, po niespokojnej nocy i d�ugach bezsennych godzinach, sp�dzonych na rozmy�laniach, pe�nych l�ku i w�tpliwo�ci, w�o�y� na siebie czyste, starannie wywietrzone ubranie. Jeszcze raz przypomnia� sobie, krok po kroku, ca�� czekaj�c� go ceremoni�, wci�� odczuwa� md�o�ci na my�l o tym, co b�dzie musia� prze�y�, przejrza� rzeczy, kt�re powinien ze sob� zabra�, i wyruszy� do Elistrand.

Nie chcia�, by go zobaczy� Snivel lub kto� z jego ludzi, jecha� wi�c le�nymi �cie�kami, wiod�cymi nad jezioro w pobli�u dworu.

Vinga przyj�a go z tajemnicz� min�, m�wi�a szeptem, najwyra�niej przej�ta powag� chwili. Domowa s�u�ba dosta�a wolny dzie� i wi�kszo�� wybra�a si� do miasta. Zostali tylko ci, kt�rzy zajmowali si� zwierz�tami, oni jednak nie mieszkali w g��wnym budynku.

��Jak pi�knie wygl�dasz � szepn�a Vinga. � Ja te� ubior� si� bardzo �adnie.

��My�l�, �e wa�niejsze jest, �eby� ubra�a si� ciep�o � powiedzia� sucho. � I powinna� zabra� co�, co b�dziesz mog�a na siebie w�o�y� ju� po wszystkim.

Heike pouk�ada� potrzebne rzeczy na stole w jadalni. Tak jak poprzednio. Nast�pnie przyni�s� skarb Ludzi Lodu i wyj�� wszystkie zawczasu przygotowane �rodki. Vinga do�o�y�a ma�� buteleczk�, odwracaj�c twarz. Heike podzi�kowa� i zmiesza� zawarto�� butelki z krwi� koz�a i koguta. O pozosta�ych sk�adnikach mieszanki Vinga wola�a nie my�le�.

Zmieszanie przygotowanych dawniej wywar�w z tym, co Heike teraz przyni�s�, zabra�o im wiele godzin, szczerze m�wi�c, zszed� im na tym ca�y dzie�.

Kiedy niebieski zmrok zacz�� zapada� na dworze, Vinga powiedzia�a:

��Pogod� w ka�dym razie mamy pi�kn�.

��Tak, chocia� w nocy b�dzie zimno.

��Oczywi�cie, noce bywaj� o tej porze ch�odne. Upiek�am chleb, jak prosi�e�. I doda�am wszystkie potrzebne zio�a.

��Dobrze. My�l�, �e powinni�my zje�� go teraz, cho� po tej pracy nie bardzo mam ochot� na jedzenie.

Vinga bardzo dobrze rozumia�a jego nastr�j. To on b�dzie musia� dzisiejszej nocy przej�� przez ca�� t� makabryczn� procedur�. Ona sama by�a od rana spi�ta jak nigdy przedtem. Kiedy spogl�da�a na swoje r�ce, widzia�a, �e dr��, a przyczyn� by�o w�a�nie owo napi�cie, kt�re nie opuszcza�o jej ani na chwil�. Broda te� jej dr�a�a, niekiedy nawet s�ycha� by�o, jak dzwoni z�bami. W ko�cu od tego napi�cia rozbola�y j� plecy.

Kiedy Heike nareszcie uzna�, �e wszystko co trzeba zosta�o zrobione � brakowa�o mu tylko paru gatunk�w zi�, ale to bez znaczenia, zast�pi� je innym � usiedli oboje przy kuchennym stole i zjedli pierwszy tego dnia posi�ek. Heikemu wolno by�o je�� tylko chleb, kt�ry upiek�a Vinga, a ona nie chcia�a by� gorsza. Zreszt� najedli si� do syta. Siedzia�a i spogl�da�a na pot�n� sylwetk� po drugiej stronie sto�u. On, pogr��ony we w�asnych my�lach, nawet nie zauwa�y�, �e Vinga go obserwuje. Sk�ra Heikego mia�a br�zowy kolor, ogorza�a podczas w�dr�wek. Na jej tle ��te oczy wydawa�y si� jeszcze ja�niejsze ni� w istocie by�y. Vinga nie pojmowa�a, jak on sam i inni ludzie mogli uwa�a�, �e Heike jest odpychaj�co brzydki. Dla niej by� niesko�czenie poci�gaj�cy, fascynuj�cy, nawet z tymi niesfornymi w�osami, kt�rym �aden grzebie� nie by� w stanie da� rady. Sko�ne oczy przydawa�y mu jakiego� marzycielskiego, troch� smutnego wyrazu, a nos, cho� z pewno�ci� nie arystokratyczny, znakomicie pasowa� do jego prawie barbarzy�skich, niczym u trolla, rys�w twarzy. O tym jednak, �e Heike nie by� w najmniejszym stopniu barbarzy�c�, ona wiedzia�a lepiej ni� ktokolwiek inny. By� po prostu nieszcz�liwym, samotnym cz�owiekiem, kt�ry teraz wybiera� si� w podr�, jakiej za jego czas�w nie odby�a �adna �ywa istota. Mo�e nawet Vinga b�dzie go musia�a utraci�?

Nie! Temu ona postara si� zapobiec. Nie wiedzia�a tylko jak.

��Du�o pijesz � stwierdzi�a.

Karafka do wina by�a prawie pusta.

Opar� �okcie na stole i r�kami zas�oni� twarz.

��Tak � powiedzia� spoza swoich d�oni. � Potrzebuj� tego.

To tak�e rozumia�a. A poza tym m�g� pi�. Opiekunowie mu pozwolili.

��Tylko musisz zachowa� kontrol� nad sob� � upomnia�a cicho.

��Masz racj�. Ju� wi�cej nie b�d�.

Vinga zapyta�a ostro�nie:

��Czy spotka�e� ostatnio swego przyjaciela?

Heike ockn�� si� z zamy�lenia. Kiedy dotar�o do niego, o co Vinga pyta, wpad� w gniew.

��Dlaczego zadajesz takie pytania w�a�nie teraz? � wybuchn��.

Vinga przestraszy�a si�. Nigdy przedtem nie widzia�a, �eby Heike tak si� z�o�ci�. A ju� zw�aszcza na ni�.

��Ja� ja chcia�am tylko roz�adowa� nastr�j. Uwolni� si� od tego dr�cz�cego niepokoju.

Heike wsta� i zacz�� chodzi� tam i z powrotem. Od czasu do czasu poj�kiwa� bole�nie.

��Nie, nie widzia�em. Ale nast�pnym razem go przywioz�. Jeste� zadowolona?

Vinga by�a zbyt napi�ta przez ca�y dzie�. Teraz wybuchn�a g�o�nym, �a�osnym szlochem.

��Dlaczego si� tak z�o�cisz? � �ka�a rozpaczliwie.

Heike zatrzyma� si� i spogl�da� na ni� z g�ry, potem westchn��, ukl�kn�� przy niej i przytuli� twarz do jej kolan.

��Akurat to pytanie wytr�ci�o mnie z r�wnowagi � j�kn��. � Nie mog� tego znie��. Nie teraz, kiedy mog� polega� tylko na tobie.

��Ale jedno drugiemu nie przeszkadza � szlocha�a. � Ja ciebie nie rozumiem. Nadal mo�esz na mnie polega�, to by�o tylko takie zwyczajne pytanie.

Heike wsta� i znowu westchn��.

��Naprawd�? Nie, nie odpowiadaj, nie wiem, czy by�bym w stanie wys�ucha� twojej odpowiedzi. I nie p�acz teraz, prosz� ci�, nie mamy ju� czasu, nie chcia�em ci� urazi�, masz przecie� prawo my�le�, co chcesz� Nie, nie m�wmy ju� o tym! Jeste� gotowa? No to idziemy!

Vinga wci�� patrzy�a na niego nie bardzo rozumiej�c, w ko�cu jednak zrobi�a, co kaza�, wzi�a swoj� cz�� baga�u, kt�ra wcale me by�a taka ma�a.

��Zabieram te derki � powiedzia�a. � �eby by�o na czym siedzie�. Mo�na si� te� w nie owin��, gdyby�my musieli d�ugo czeka� na zimnie.

��Bardzo dobrze � rzek� Heike cierpko i otworzy� przed ni� drzwi. Zamkn�li dom na klucz i pogr��yli si� w mroku wiosennej nocy.

Vinga ubra�a si� bardzo �adnie. Z my�l� o tej niezwyk�ej okazji szczeg�lnie starannie wybra�a str�j. Suknia kt�rej nigdy jeszcze nie widzia�, uszyta by�a z grubej materii przypominaj�cej brokat i mo�e w�a�nie tak by�o.

Z ramion opada�a ku stopom, a brzegi mia�a obszyte futrem jak p�aszcz rosyjskiej bojar�wny, cho� ani tego ubioru, ani s�owa �bojar�wna� �adne z nich nie zna�o.

Jaki pi�kny str�j, pomy�la� Heike. Naprawd� godny poga�skiej ceremonii, tego rytua�u, przez kt�ry mieli za chwil� przej��.

Ale Vinga by�a smutna i to sprawia�o mu b�l. Tej nocy nie mieli ani czasu, ani si� na uzewn�trznianie w�asnych uczu�.

��Wybacz mi, Vingo � poprosi�. � Nie powinienem sobie pozwala� na wybuchy z�o�ci, zw�aszcza teraz. To by�o niesprawiedliwe wobec ciebie, egoistyczne i niepotrzebne.

��Czym� ci� zdenerwowa�am � pochlipywa�a Vinga, kiedy opuszczali Elistrand. Piechot�, bo koni nie nale�a�o do tego miesza�. � Nie rozumiem tylko, co takiego powiedzia�am.

Heike przystan��, od�o�y� na bok wszystko, co ni�s�, i otoczy� Ving� ramionami i zawstydzony przytuli� twarz do jej policzka.

��By�em zazdrosny, Vingo!

��Zazdrosny? Ty? Heike, to brzmi cudownie! Ale dlaczego?

��To wcale nie by�o cudowne, mog� ci� zapewni�! Nie chcia�em ci tego m�wi�, ale skoro jeste� taka nieszcz�liwa, a nie powinna� tak si� czu� dzi� w nocy, bo to dodatkowe obci��enie dla nas obojga� Zrozum, ja uwa�am, �e ty i Nils bardzo do siebie pasujecie. A tego przecie� zawsze chcia�em, �eby� znalaz�a sobie odpowiedniego m�czyzn�. W ka�dym razie, �eby� mia�a jakie� por�wnanie. Teraz, zanim b�dzie za p�no. Ale, moja najdro�sza, w ostatnich dniach by�o mi bardzo trudno. A dzisiaj nie chcia�em my�le� o b�lu, jakim by dla mnie by�a utrata ciebie, bo musz� si� koncentrowa� na tym okropnym rytuale, kt�ry mnie czeka. Dlatego twoje pytanie o Nilsa tak mnie wytr�ci�o z r�wnowagi. T�umaczy�em sobie to tak, �e ty t�sknisz za Nilsem. A poza tym by�em chyba za bardzo napi�ty. Co� we mnie p�k�o.

Pog�aska�a jego zmierzwione w�osy.

��Bardzo dobrze to rozumiem, bo ja te� by�am strasznie napi�ta, to dlatego zacz�am p�aka�. Nie zapraszaj tu wi�cej Nilsa, skoro ma ci ta sprawia� taki b�l. On jest mi�y, przyjemnie si� z nim rozmawia, ale on nie jest tob�! Istnieje mi�dzy wami ogromna r�nica.

Heike wyprostowa� si� i u�miechn��.

��Nils bardzo chce znowu ci� zobaczy�. Porozmawiamy o tym p�niej. Dzi�kuj� ci, teraz jestem spokojniejszy.

��Ja tak�e. I szcz�liwa.

Spojrza� na ni� pytaj�co.

��Bo jeste� o mnie zazdrosny � szepn�a z �obuzerskim b�yskiem w oczach.

U�miechn�� si� za�enowany i palcem odgarn�� jej w�osy ze skroni. By�a w tym ge�cie tyle czu�o�ci, �e Ving� zala�a gor�ca fala szcz�cia.

Trzeba by�o jednak wraca� do przera�aj�cej rzeczywisto�ci.

Heike zarzuci� Vindze jej baga� na plecy, a potem podni�s� sw�j ci�ar z ziemi i poszli. Milcz�ce cienie w ksi�ycow� noc.

Ona ubra�a si� jak na poga�sk� uroczysto��, pomy�la� znowu, patrz�c na poruszaj�c� si� przed nim posta�. Jakby mia�a uczestniczy� w rytuale powitania wiosennego s�o�ca, w sk�adaniu wiosennej ofiary�

Wiosenna ofiara? Te s�owa przenikn�y jego m�zg jak lodowata strza�a. Co sk�adano w takiej ofierze w najdawniejszych czasach? Zwierz�ta? Ludzi? Dziewice?

��Wracajmy do domu � rzek� bez tchu.

Vinga zatrzyma�a si� i przygl�da�a mu si� badawczo.

��Nie � powiedzia� Heike, ju� spokojniej. � Nagle ogarn�� mnie strach. Ale to min�o.

Nie pyta�a o nic. Mo�e instynktownie wyczuwa�a, �e nic wi�cej o jego strachu nie powinna wiedzie�.

��Zap�aci�e� m�j d�ug � powiedzia�a. � Dzi�kuj� ci. Jak to zrobi�e�?

��Mia�a� �rodki, o kt�rych sama nie wiedzia�a� � odpar� kr�tko. Nie chcia� si� teraz wdawa� w wyja�nianie, sk�d wzi�� te pieni�dze.

Zreszt� jego w�asna sytuacja ekonomiczna tak�e zaczyna�a go martwi�. Mia� pod dostatkiem pieni�dzy, kiedy przyby� do Norwegii, ale �aden kapita� nie wystarczy na wieki, zw�aszcza je�li si� jeszcze ma m�od� kuzynk�, w�a�cicielk� du�ego dworu, wymagaj�cego nak�ad�w. A on sam b�dzie tak�e potrzebowa� pieni�dzy, kiedy przejmie Grastensholm. Menger pom�g� mu ulokowa� kapita� w godnych zaufania przedsi�biorstwach, ale na razie �adnych dochod�w mu to nie przynosi�o.

Czas nagli�, trzeba by�o jak najszybciej odzyska� Grastensholm, r�wnie� z przyziemnych powod�w.

��W ka�dym razie lepszej pogody nie mogli�my sobie wymarzy� � powiedzia�a Vinga, kiedy znale�li si� na wzg�rzach pod os�on� drzew.

��Jak na t� por� roku, tak. Ale mo�e powinni�my zaczeka� do lata?

��Nie mamy czasu.

��To prawda.

Oboje odwr�cili si� i popatrzyli na Grastensholm sk�pane w niebieskawej ksi�ycowej po�wiacie. Dachy l�ni�y jasno i odbija�y si� od antracytowogranatowych cieni na ziemi. Okna starego dworu po�yskiwa�y zimnym blaskiem.

��Tam mieszka ten stary z�odziej � powiedzia� Heike ze z�o�ci� i najwyra�niej nie mia� z tego powodu wyrzut�w sumienia.

��Ju� nied�ugo � zapewni�a Vinga.

��Masz racj�. Zobaczymy, co si� stanie dzi� w nocy. To nasza ostatnia mo�liwo��.

��Ale tak okropnie stary to on chyba nie jest?

��Nie s�dz�. My�l�, �e mo�e mie� gdzie� ko�o sze��dziesi�tki. Po prostu za bardzo rozkoszowa� si� �yciem. Jad� i pi� za du�o.

��I oszuka� zbyt wielu ludzi. To te� nie pozostaje bez �ladu.

��To prawda. Z�o�� bezlito�nie ryje g��bokie bruzdy na twarzy.

��To dlatego twoja twarz wydaje mi si� taka �adna, Heike.

Wci�� stali i spogl�dali w dolin�.

��Jaki cudowny wiecz�r � szepn�a Vinga.

��Tak. Kiedy byli�my tu po raz ostatni, my�la�em co� podobnego. Wydaje mi si�, �e wszystko wibruje.

��Masz racj� � potwierdzi�a z o�ywieniem. � Pod ziemi�. I nad ni�. Jak dziwnie migotliwe wydaje si� powietrze, cho� przecie� jest do�� ciemne. Jakby rozja�nia�o je jakie� wewn�trzne �wiat�o.

��To wiosna � stwierdzi� Heike. Jego g��boki g�os mia� tego wieczora jakie� nowe, niezwyk�e brzmienie. Cho� sam nie zdawa� sobie z tego sprawy, wci�� by� potwornie napi�ty, nie tylko ze wzgl�du na czekaj�ce go zadanie, lecz tak�e przyczynia�a si� do tego �wiadomo��, �e oto teraz wykorzysta to, co odziedziczy� po przodkach, a czym tak rzadko si� pos�ugiwa�. Nadprzyrodzone zdolno�ci, kt�re przyni�s� ze sob� na �wiat jako jeden z obci��onych potomk�w Ludzi Lodu.

W�a�ciwie to nie nale�a�o Heikego nazywa� obci��onym. Mia� co prawda wszystkie charakterystyczne cechy obci��onych dziedzictwem i by� bez w�tpienia jednym z nich, zachowywa� si� jednak raczej jak jeden z wybranych, cho� akurat do nich nie nale�a�. W swej prostocie Heike by� pewnie jednym z najbardziej skomplikowanych potomk�w rodu. Mo�na go by�o por�wnywa� z Tengelem Dobrym, cho� nie posiada� ogromnego autorytetu swego przodka. W ka�dym razie jeszcze nie teraz, ale to mo�e przyj�� z czasem. Jego najbardziej rzucaj�c� si� w oczy cech� by�a skromno��, brak przekonania o w�asnej warto�ci.

Teraz my�la� g�o�no:

��Wiosna to wielkie przemiany w naturze. I w�a�nie w tych dniach dzieje si� najwi�cej. � U�miechn�� si� skr�powany. � Pami�tam, �e kiedy� mia�em takie wra�enie, jakby ziemia� by�a gwa�cona.

Vinga skin�a g�ow�.

��To wcale nie takie g�upie por�wnanie. Samo si� narzuca, �e ziemia le�y i czeka. Przera�ona, a zarazem pe�na oczekiwania. Gotowa podda� si� swemu losowi.

��Tak w�a�nie my�la�em � powiedzia� Heike. Uj�� r�k� Vingi i stali tak obok siebie, spogl�daj�c w dolin�. � Czy widzisz, jak mg�a unosi si� nad jeziorem? I czy s�yszysz ten dziwny ton w powietrzu, jakby dociera� do nas z niebieskiej przestrzeni? Wysoki, delikatny, wibruj�cy ton� jak zapowied� czego� nieodwo�alnego.

��To, co mamy zrobi�, jest nieodwo�alne � potwierdzi�a Vinga. � I chocia� wszystko zdaje si� takie zwiewne i otwarte, to nastr�j staje si� coraz bardziej intensywny.

��Ja te� tak to odczuwam!

Znowu ruszyli w drog�, tym razem w milczeniu, bo musieli si� wspina� po stromym zboczu. Wszystko ton�o w �wietle ksi�yca, cienie k�ad�y si� wyra�nymi plamami na ziemi; Vinga nie mia�a odwagi spogl�da� w d�, pod sosny, gdzie panowa�y ciemno�ci. Natomiast na polanach widno by�o jak w dzie�, odr�nia�o si� wszystkie szczeg�y.

Wci�� jednak by� do�� wczesny wiecz�r. Ksi�yc na bezchmurnym niebie �wieci� blado, nie nabra� jeszcze intensywnego nocnego blasku. Jedna po drugiej ukazywa�y si� gwiazdy; najpierw te najwi�ksze. Niekt�re s� tak s�abe, �e w t� ksi�ycow� noc wcale nie rozb�ysn�. Vinga spogl�da�a w g�r� poprzez spl�tane ga��zie sosen. jaka� blada gwiazdka migota�a na skrawku nieba nad g�owami id�cych. �Hej � pozdrowi�a j� Vinga w duchu. � B�d� z nami tej nocy! Przyszli�my tu w szalonej sprawie, z kt�rej zwyczajni ludzie pewnie by si� �miali. Ale my pochodzimy z Ludzi Lodu, wiesz. My si� nie �miejemy.�

Szli wolno, bo baga�e mieli ci�kie, cho� akurat z tego p�yn�� te� pewien po�ytek � zgrzali si� w czasie wspinaczki tak bardzo, �e nie odczuwali nocnego ch�odu. Mieli wra�enie, i� wiecz�r jest nadzwyczaj ciep�y i �agodny, taki pi�kny, spokojny wiecz�r wiosenny, jaki w tych stronach czasami si� zdarza. Sprzyjaj�ca pogoda by�a im rzeczywi�cie bardzo potrzebna. Heike doznawa� od czasu do czasu uczucia strachu na my�l, �e wci�ga Ving� w gro�n� dla zdrowia przygod�. On sam by� silny i odporny, przezi�bienie to dla niego fraszka, ale ona�?

Owszem, przeczuwa�, �e Vinga w istocie nie jest taka krucha i delikatna, jak by na to wskazywa� jej wygl�d. Poza tym ostatnio wydoro�la�a pod ka�dym wzgl�dem. Rozwin�a si�, sta�a si� bardziej kobieca, bardziej zmys�owa.

Sz�a przed nim teraz, ko�ysz�c biodrami. To kobieta tam idzie, my�la�. Nie jakie� bezradne dziecko.

A zreszt�, bezradna? C� za g�upstwa! Ona? Kt�ra prze�y�a na pustkowiach dwa lata, i to zupe�nie sama?

My�l o Vindze rozproszy�a na chwil� jego uwag�. Nagle stwierdzi�, �e s� ju� na szczycie.

To na tych wzg�rzach sta� kiedy� Ulvhedin i spogl�da� na Grastensholm z sercem przepe�nionym nienawi�ci� i ��dz� posiadania czarodziejskiego zbioru Ludzi Lodu. Jego my�li mia�y tak� moc, �e Irmelin obudzi�a si� zlana potem ze strachu i patrzy�a w stron� ton�cych w mroku wzg�rz. Wyczuwa�a, �e stamt�d pochodzi to, co j� tak przera�a, nie mog�a jednak zrozumie�, co to takiego.

Bywa� na wzg�rzach tak�e i Kolgrim. Tutaj jako dziecko przeprowadza� pierwsze i nieporadne magiczne pr�by. Robi� z patyk�w ludzkie figurki, przedstawiaj�ce tych, kt�rych Kolgrim nienawidzi�, bo nie dali mu skarbu Ludzi Lodu. A potem pali� te figurki.

Sol wielokrotnie przychodzi�a na wzg�rza. Co tam jednak robi�a, nikt nie wiedzia�, Sol bowiem swoje sprawy najch�tniej zachowywa�a w tajemnicy. Na pewno nie tutaj zajmowa�a si� czarami, ale st�d w�a�nie mia�o si� rozleg�y widok na ca�� okolic�, st�d panowa�o si� nad wszystkim. Wci�� jeszcze w powietrzu unosi�y si� zakl�cia Sol.

Heike dobrze to wyczuwa�, to miejsce by�o zaczarowane. Ingrid, Ulvhedin, Dida i Trond wybrali je dla niego z najwi�ksz� staranno�ci�.

Stoj�c na szczycie Vinga i Heike u�wiadomili sobie jaki intensywny jest nastr�j tej wiosennej nocy. W powietrzu panowa�o znacznie wi�ksze napi�cie ni� w lesie na dole.

Mg�a wype�nia�a teraz ca�� dolin�. Wida� by�o tylko szczyt wie�y ko�cio�a w Grastensholm i jakie� pojedyncze cienie, kt�re musia�y by� wierzcho�kami drzew w Elistrand. Lipowa Aleja spa�a otulona bezkszta�tn� mg��, nawet prastara aleja by�a niewidoczna. Znikn�� cmentarz, nie wida� by�o dr�g, jeziora, p�l, ��k ani ch�opskich zagr�d.

W pobli�u wzg�rz mg�a zag�szcza�a si�, poszarpane strz�py niczym ob�oki przep�ywa�y pomi�dzy drzewami, wznosi�y si� ku g�rze, jakby chcia�y dogoni� tych dwoje m�odych na szczycie, samotnych w �wiecie pustki.

Tylko na samej g�rze by�o widno. Musia�a zbli�a� si� p�noc, no, mo�e jeszcze nie zaraz, ale nied�ugo. Ksi�yc odcina� si� ju� ostro na tle nieba, wida� by�o najmniejsze cienie na jego tarczy. �wieci� tak mocno, �e po tej stronie firmamentu nie pokaza�a si� ani jedna gwiazda.

��Ksi�yc powinien by� dzi� blady i mistyczny � powiedzia�a Vinga szeptem, jakby si� ba�a w�asnego g�osu. � To by lepiej pasowa�o do naszego nastroju.

��Chyba powinni�my by� wdzi�czni, �e �wieci tak mocno � wycedzi� Heike przez z�by. � Miejmy tylko nadziej�, �e mg�a nas nie dosi�gnie. Mo�emy zaczyna�?

��Gdzie jest to miejsce? Tutaj?

��Troch� dalej w lesie.

Wkr�tce weszli na otwart� le�n� polank� pod skalnym urwiskiem. Nie mo�na si� by�o pomyli� co do tego miejsca. Po prawej stronie zamyka�a je g�rska �ciana, poza tym wzniesienie otacza� las. Polanka w cz�ci poro�ni�ta by�a traw�, w cz�ci pod�o�e stanowi�a naga ska�a. Wzniesienie mia�o kolisty, jakby magiczny kszta�t, las wok� sprawia� wra�enie zaczarowanego. A wszystko zalane �wiat�em ksi�yca, sprzymierze�ca wszelkich istot nadprzyrodzonych.

Heike sta� przez chwil�, jakby chcia� pozna� teren wszystkimi zmys�ami. Vinga widzia�a, jak bada wzrokiem polank�, jego d�onie zaciska�y si� powoli i otwiera�y, i by�a to jedyna oznaka ogromnego nerwowego napi�cia.

W ko�cu wiedzia� ju� wszystko, co chcia�. Odetchn�� kilka razy g��boko, a potem powoli zdj�� z szyi alraun�. Podszed� do g�rskiej �ciany i na ga��zce rosn�cego tam ja�owca powiesi� magiczny korze�, najcenniejszy amulet Ludzi Lodu. Nast�pnie wzi�� od Vingi jedn� derk� i roz�cieli� j� na ziemi. Starannie, z wielk� troskliwo�ci�.

��Tu b�dzie twoje miejsce, Vingo. Sied� tutaj, kiedy ja b�d� zajmowa� si� rytua�ami. Pod alraun� jeste� bezpieczna.

Bezpieczna przed czym? pomy�la�a, lecz nie odwa�y�a si� zapyta�. Nie chcia�a us�ysze� odpowiedzi.

Heike rozebra� si� do pasa. Jego cia�o, rozgrzane wspinaczk� w ciep�ym ubraniu, odczu�o nocny ch��d niemal jak rozkosz.

��Wiesz, co masz teraz zrobi�? � zapyta� d�wi�cz�cym metalicznie g�osem.

��Tak. Mam wymalowa� magiczne znaki.

Heike skin�� g�ow�. Ze swojego worka wyj�� niedu�e naczynie z drewna. Vinga rozpozna�a je i odetchn�a z ulg�.

��Nie, nie mia�em zamiaru tego pi� � u�miechn�� si� Heike.

Poda� jej zaostrzony na ko�cu patyk i naczynie z mikstur�. Potem odwr�ci� si� do niej plecami.

��Jeste� zbyt wysoki � szepn�a.

��Mog� si� po�o�y� na brzuchu. A poza tym nie musisz szepta�. Jeste�my tu sami.

Zdawa�o si�, �e zamierza doda� jeszcze: �Tymczasem�. Vinga ucieszy�a si�, �e tego nie zrobi�.

To miejsce wywo�ywa�o w niej zimne dreszcze, cho� wci�� by�a rozgrzana po szybkim marszu w g�r�. Owo milcz�ce oczekiwanie, owo nierzeczywiste rozedrganie w przyrodzie� Czu�a si� tak, jakby ona i Heike wkroczyli w g��b natury, zjednoczyli si� z ni�.

To by�a straszna my�l, cho�, z drugiej strony, mog�aby si� wydawa� pi�kna. Cz�owiek i Ziemia jako cz�� uniwersum, cz�� kosmosu. Czy� to nie pi�kne? Tej nocy jednak nie by�o to takie oczywiste.

Mo�e dlatego, �e starali si� pozna� niew�a�ciw� cz�� kosmosu? Jego ciemn� stron�? Pragn�li dotrze� do �wiata, kt�ry by� mo�e istnieje r�wnolegle z naszym, ale pozostaje niewidoczny?

W�a�ciwie co takiego kryje si� w tamtym �wiecie? Czy naprawd� chcia�aby si� tego dowiedzie�? I tak, i nie.

Heike po�o�y� si� na derce pod alraun�. Vinga ukl�k�a przy nim i malowa�a magiczne znaki na jego plecach i barkach.

Ciemnobr�zowa mieszanina w butelce zawiera�a nie tylko krew. Heike doda� te� �rodki zapobiegaj�ce jej krzepni�ciu i jeszcze inne, o kt�rych wola� Vindze nie wspomina�.

��Czy pami�tasz, jak te znaki maj� wygl�da�? � zapyta�, gdy niepewnie przyst�pi�a do pracy. Drgn�� gwa�townie, kiedy patyk po raz pierwszy dotkn�� jego sk�ry, a Vinga zrozumia�a, �e jego nerwy napi�te s� do ostateczno�ci.

��Oczywi�cie, �e pami�tam. Wszystko b�dzie dobrze.

Dr��c� r�k� przesuwa�a patyk po jego plecach. Kr�gi, tr�jk�ty, fale, magiczne s�owa, kt�rych nie rozumia�a, malowa�a wszystko, co trzeba. Mo�e nie by�o to pi�kne, ale przecie� nie o to chodzi.

Ze zdumieniem stwierdzi�a, �e obraz pojawiaj�cy si� na plecach Heikego ma orientalny charakter. Czy�by znowu odleg�a przesz�o�� Ludzi Lodu? Sk�d czw�rka opiekun�w to zna? A1e wiedzia�a przecie� z ksi��ek o Ludziach Lodu, �e Ulvhedin przeklina� w jakim� obcym j�zyku, kt�rego nikt poza nim nie rozumia� a kt�ry uwa�ano w rodzinie za j�zyk ich pierwt2nych, znaj�cych si� na czarach przodk�w. I Mar te� zna� ten j�zyk, zdaniem Heikego, a zreszt� Heike sam miewa� wizje, pochodz�ce z bardzo odleg�ej przesz�o�ci. Przechowywa� r�wnie� w pami�ci niejasne wspomnienie, �e w dzieci�stwie �piewa� dziwne magiczne piosenki, kt�rych znaczenia nie pojmowa�.

Przygotowywali si� bardzo starannie do ca�ego rytua�u, wielokrotnie w ci�gu ostatnich tygodni malowali wszystkie te ponure znaki, i ona, i Heike! Tu nic nie mog�o by� zrobione �le.

��No � rzek�a zadowolona. � Wszystko jest na swoim miejscu. A teraz z przodu.

Heike odwr�ci� si�.

��Wystarczy �atramentu�?

��Jest jeszcze mn�stwo.

��To dobrze. B�dziemy go potrzebowa�.

��Och, Heike � roze�mia�a si� Vinga. � Jak ja mam cokolwiek narysowa� na tych twoich ow�osionych piersiach?

��Zr�b, co mo�esz. Nie zabra�em ze sob� brzytwy � odpar� rozbawiony.

Westchn�a z rezygnacj� i zabra�a si� do roboty. Jej czu�e d�onie dotyka�y sk�ry Heikego, kt�ry z rado�ci� stwierdzi�, �e nie robi na Vindze niemi�ego wra�enia.

Zala�a go fala bezgranicznej mi�o�ci.

Tym razem praca zabra�a znacznie wi�cej czasu. Kiedy Vinga nareszcie sko�czy�a, przyjrza�a si� swemu dzie�u krytycznie:

��No, lepiej nie potrafi�. Ale zdaje mi si�, �e magiczne znaki s� te� potrzebne nieco� ni�ej.

Heike poczu�, �e si� czerwieni, a zarazem pojawi�y si� wyrzuty sumienia.

��Tak. Ale ja� odk�ada�em t� niemi�� spraw�, jak d�ugo si� da�o.

��Dla mnie to nie jest nic niemi�ego, ty g�uptasie � sykn�a ze z�o�ci� i jednym szarpni�ciem zerwa�a mu pas. � Nie nauczy�e� mnie tych znak�w wcze�niej, a na dodatek teraz tracisz czas. Ju� dawno mog�am sko�czy�, gdyby nie ta twoja beznadziejna wstydliwo��! I to przed kim? Przede mn�?

Nie przestaj�c m�wi�, �ci�gn�a z niego spodnie i kaza�a po�o�y� si� na brzuchu; mo�e to zreszt� Heike sam si� o to zatroszczy�, odwr�ci� si� zr�cznie niczym kot.

��Jak to ma wygl�da�? � w g�osie Vingi nadal pobrzmiewa� agresywny ton.

��Bardzo prosto. Wsz�dzie takie same kreski.

Wyja�nia�, rysuj�c wzory palcem na derce. Vinga zabra�a si� do pracy, wci�� zirytowana. Kiedy sko�czy�a, a w podnieceniu pracowa�a szybko, rozkaza�a mu kr�tko, �eby si� odwr�ci� na plecy.

��I nie str�j tu �adnych foch�w � powiedzia�a. � Widzia�am ci� ju� przedtem. I od tamtej pory t�skni� za tob�.

Heike zrozumia�, �e j� zrani�, i chc�c nie chc�c odwr�ci� si� na plecy.

��No, oto Heike w ca�ej swojej okaza�o�ci � powiedzia�a Vinga. � A poza tym, m�j kochany, dlaczego tak si� boisz pokaza�, jak jeste� zbudowany? Zreszt� mo�e to lepiej, �e nie chcesz si� pokazywa�. Wszystkim innym, oczywi�cie. Ale �eby mnie?

Heike wyja�ni�, co nale�y jeszcze wymalowa�. Tak�e nie by�o to nic skomplikowanego. Vinga zrobi�a, co poleci�.

��Powiniene� by� chocia� odrobin� podniecony � powiedzia�a z pretensj� w g�osie. � W ka�dym razie w chwili kiedy malowa�am te p�ksi�yce na najszlachetniejszej cz�ci twojej osoby. Mnie te� by wtedy by�o �atwiej, mia�abym wi�cej miejsca do malowania. Zw�aszcza �e tw�j widok bardzo mnie porusza.

��A jak ci si� wydaje, o czym ja my�l�, kiedy tak le�� z zamkni�tymi oczyma? Wydaje mi si�, �e p�ywam w ch�odnej �r�dlanej wodzie, a ona delikatnie pie�ci moj� sk�r�.

Vinga u�miechn�a si�, udobruchana, i poca�owa�a go w czubek nosa. Ostro�nie, by nie zniszczy� swojego malarskiego dzie�a.

��Nie, przesta�! � j�kn�� Heike. � Musz� by� w dobrym stanie.

Vinga wybuchn�a serdecznym �miechem, ale natychmiast umilk�a, pe�na poczucia winy, i l�kliwie rozejrza�a si� wok�.

��W dobrym stanie? To bardzo wieloznaczne. Co masz na my�li?

Wtedy i on si� roze�mia�, cho�, podobnie jak Vinga, natychmiast umilk�.

��I jak? Sko�czy�a�?

��Tak. Jeste� wymalowany niczym wojownik.

Heike wsta�, w�o�y� spodnie i bardzo starannie zapi�� pas.

Vinga mia�a wra�enie, �e ksi�yc wykrzywia si� do nich szyderczo.

��No, a teraz dziewica� � rzek� Heike.

Vinga skin�a g�ow�.

��Czy mam� si� rozebra�? � zapyta�a niepewnie.

��Oczywi�cie! Zdejmuj wszystko.

Rozpi�a swoj� wspania�� brokatow� sukni�, kt�ra zsun�a si� z ramion i opad�a na ziemi�. Heike podni�s� j� niemal z pietyzmem i powiesi� w pobli�u alrauny. Ze skalnej �ciany stercza�o mn�stwo suchych ga��zi i martwych korzeni krzew�w rosn�cych w szczelinach.

Kiedy si� odwr�ci�, Vinga czeka�a rozebrana ju� ca�kowicie, spokojna, bez cienia wstydu. Musia� przymkn�� na chwil� oczy, �eby si� opanowa�.

��Po�� si� tam, na skalnym wyst�pie. Na plecach.

Pos�ucha�a natychmiast, a on sprawdzi�, czy zajmuje w�a�ciw� pozycj�.

��Roz�� r�ce i nogi! Tak szeroko jak mo�esz!

��Och, Heike, to cudowne! Co ty zamierzasz?

��Ja nic � sykn�� przez zaci�ni�te z�by, dzi�kuj�c losowi, �e ma na sobie spodnie. � R�ce wy�ej nad g�ow�! I wyci�gnij je jak najdalej, jakby� chcia�a utworzy� krzy� na ziemi.

Zrobi�a to, nie spuszczaj�c z niego oczu.

��Ska�a jest zimna! I nier�wna � skar�y�a si�.

��Wiem, ale tu nie mo�esz mie� derki. I teraz koniec z �artami, Vinga! �adnych �miech�w!

Potwierdzi�a skinieniem. Vinga umia�a by� powa�na, je�li chcia�a. A w�a�nie w tej chwili nie mia�a ochoty na zabaw�. Nagle wszystko sta�o si� takie straszne. Patrzy�a w g�r� na zimny, nie�yczliwy ksi�yc, potem przenios�a wzrok na twarz Heikego, wymalowan� w magiczne wzory i przedziwne prastare symbole. Poczu�a, �e strach chwyta j� za gard�o. Oczy Heikego p�on�y jakim� mrocznym �arem, ca�a jego posta� kojarzy�a jej si� z poga�stwem, wywieraj�c bardziej niesamowite ni� kiedykolwiek przedtem wra�enie.

Nastr�j stawa� si� coraz bardziej mistyczny, przera�aj�cy. Byli sami w �wiecie z odleg�ej przesz�o�ci, oddzieleni od ludzi g�st� mg��, �ciel�c� si� u st�p wzg�rza. Tutaj by� tylko ksi�yc, milcz�cy las, oczekuj�ca ziemia i oni� I mo�e jeszcze kto�, kryj�cy si� w le�nych ost�pach.

Nie, nikogo jeszcze nie ma! Heike by� tego pewien, ale jak wiele Heike wie? Och, wie, Heike wie du�o!

Teraz wzi�� butelk� z mazid�em i zacz�� malowa� magiczne znaki na jej ciele. Vinga stwierdzi�a, �e maj� one zdecydowanie erotyczny charakter. I pewnie to wi�za�o si� w jaki� spos�b z jej dziewictwem. Wok� piersi Heike malowa� krwi� czerwone kr�gi, a w ich obr�bie jeszcze jakie� znaki. Poni�ej, na brzuchu i na udach, nakre�li� jakie� archaiczne symbole.

Tylko nie po wewn�trznej stronie ud, chcia�a szepn��. �askota� j�, to by�o takie podniecaj�ce.

Zmusi�a si� jednak do milczenia. Tylko oczyma szuka�a Heikego, a jej pier� wznosi�a si� i opada�a ci�ka. Od czasu do czasu spotykali si� wzrokiem i czuli, �e oboje trawi ta sama gor�czka.

Nic jednak na to nie mogli poradzi�, przynajmniej teraz.

��My�l�, �e fakt, i� odczuwamy po��danie, jest korzystny � powiedzia� Heike cicho. � Dzi�ki temu rytua�y b�d� bardziej intensywne, magia skuteczniejsza.

��Tak � zgodzi�a si� Vinga. Teraz wiedzia�a, �e Heike jej pragnie. Ubranie nie mog�o tego ukry�. Musia�a bardzo nad sob� panowa�, by go nie dotkn��.

Kre�li� jakie� d�ugie linie na jej ciele i przeci�ga� je dalej, po skalnym pod�o�u. Linie te krzy�owa�y si�, tworz�c gwiazd�. Poza jej cia�em tak�e rysowa� jakie� wzory, ale bardzo uwa�a� przez ca�y czas, by nie wychodzi�y poza ow� gwiazd�.

��No, zrobione � o�wiadczy� szeptem. � Le� teraz bez ruchu, dop�ki ja si� nie rozbior�. � Spr�buj czu� si� tak, jakby� by�a symbolem ziemi! Ziemi, kt�ra czeka na wiosenny cud. Czeka na zap�odnienie.

��Ale�, Heike! � wykrztusi�a zaskoczona. � Ja chyba nie powinnam�

��Jeste� tylko symbolem, Vingo!

��Czy w takim razie tak�e i ty nie powiniene� by� symbolem? Symbolem nieba, wiosny, wiatru czy czego� takiego?

��Nie. Nie wolno mi. Je�li ty stracisz dziewictwo, wszystko przepadnie.

Zostawi� j� sam� i odszed�. Vinga spojrza�a w g�r�, na ksi�yc, i odnios�a wra�enie, �e to twarz kogo�, kto jej si� przygl�da. W swoim rozpalonym ciele poczu�a delikatne mrowienie, jakby kto� jej dotyka�, jakby kto� bra� j� w posiadanie.

Oddycha�a szybko, przera�ona. Ale nic si� nie sta�o. Po chwili Heike wr�ci�, tym razem ca�kiem nagi. Pom�g� jej wsta�, a potem podni�s� j� wysoko w g�r�, ku niebu. Vinga wyci�ga�a ramiona i rozk�ada�a je, jakby chcia�a wzi�� niebo w obj�cia, i wci�� patrzy�a w rozja�nion� blaskiem ksi�yca niebiesk� kopu��. Heike wolno, bardzo wolna zacz�� opuszcza� sw�j ofiarny dar, cia�o Vingi zsuwa�o si� ku niemu. Przez moment znajdowali si� tak blisko siebie, jak kobieta i m�czyzna mog� by�, zanim stan� si� jedno�ci�, ale natychmiast potem u�o�y� j� na ziemi.

��Po�� si� tak samo jak przedtem, ale na brzuchu � nakaza�. � W rozkrzy�owanej pozycji, je�li mo�esz.

Vinga u�o�y�a si� na dawnym miejscu, na ziemi rysowa� si� wyra�ny �lad jej cia�a. Wyci�gn�a r�ce. Och, jakie zimne i nieprzyjemne jest skalne pod�o�e! Nie potrafi�a opanowa� dr�enia.

Heike pomalowa� jej plecy. Wydawa�o si� to znacznie mniej skomplikowane, tylko jeden du�y symbol po�rodku, na wysoko�ci �opatek. Vinga mia�a wra�enie, �e to diabelskie oblicze, ale oczywi�cie tak jej si� tylko zdawa�o.

Ten rytua� nie mia� przecie� nic wsp�lnego z kultem Szatana, Ludzie Lodu nie zajmowali si� nigdy czym� takim. To, do czego zmierzali, by�o czym� wi�cej ni� zwyk�e czary.

Heike wsta�.

��Ale ty le�, nie ruszaj si� � powiedzia� do Vingi, gdy chcia�a p�j�� w jego �lady. � Teraz b�dzie ci trudniej.

Koniuszki twoich palc�w u r�k i n�g wska�� rozmiary magicznego kr�gu. Ja musz� je zaznaczy�, wszystkie cztery punkty. Kiedy dojd� do ostatniego, to znaczy do twojej lewej stopy, musisz zerwa� si� z szybko�ci� b�yskawicy i uciec z kr�gu. Wyskocz lub wytocz si�, czy co chcesz, byle szybko! Zrozumia�a�?

��Tak, ale dlaczego?

��Bo w tym momencie kr�g b�dzie prawie zamkni�ty. Prawie, czyli jeszcze przed najgorszym, i ty musisz stamt�d uciec, zanim go ostatecznie zamkn�, w przeciwnym razie zostaniesz wci�gni�ta do �rodka. Nie s�dz�, �eby ci si� co� mog�o sta�, zanim do-prowadz� spraw� do ko�ca, ale nie chcia�bym ci� nara�a�.

Wci�gni�ta do �rodka? Co on chce przez to powiedzie�? Vinga postanowi�a jednak nie zag��bia� si� w istot� tego misterium.

��Zrobi�, jak sobie �yczysz.

��To dobrze! A potem trzymaj si� z boku. Usi�d� pod alraun� i czekaj! Nie mo�esz sama wraca� do domu, bo trudno przewidzie�, kto si� b�dzie w��czy� po polach tej nocy. Owi� si� ciep�o w derk�, a je�li nie chcesz patrze� na to, co si� b�dzie dzia�o, to nie patrz!

��Nie patrze�? Heike, my�la�am, �e znasz mnie lepiej!

Pozwoli� sobie na delikatny u�miech. Jakby wiedzia�, co us�yszy w odpowiedzi. Poza tym jednak nie wygl�da� na rozbawionego. Vinga nigdy jeszcze nie widzia�a w jego twarzy takiego napi�cia, takiego skupienia ani takiego l�ku.

Heike podszed� tam, gdzie le�a�y jej d�onie, i zacz�� krwi� malowa� lini�, potem prowadzi� j� dalej, do prawej stopy, a na koniec do lewej. Vinga czu�a, �e patyk �askocze j� w palce.

��Teraz! � szepn�� Heike.

Odwr�ci�a si� gwa�townie, jakby usi�owa�a wyszarpn�� si� z jakiej� uwi�zi, i wypad�a poza obr�b ko�a.

��Zauwa�y�a� co�? � zapyta� Heike.

��Co� jakby szum. Ale w zdenerwowaniu mog�o mi si� tak wydawa�.

��Tak, oczywi�cie.

Jego twarz w blasku ksi�yca zdawa�a si� trupio blada. Stali teraz poza magicznym kr�giem, wi�c Vinga pozwoli�a sobie na delikatn� pieszczot�, kt�r� Heike natychmiast odwzajemni�. Potem odesz�a i usiad�a pod alraun�. Dygota�a i dzwoni�a z�bami, narzuci�a wi�c na siebie derk� i skuli�a si�.

Siedzia�a nie spuszczaj�c oczu z Heikego, kt�ry przyni�s� teraz dwa du�e worki. Z jednego wyj�� r�ne przedmioty, kt�re znalaz� w skarbie Ludzi Lodu i gdzie indziej. By�a tam wysuszona kocia g�owa, czaszka ma�ego dziecka, zapewne noworodka, kt�ry zosta� wyniesiony do lasu i porzucony, by umar�, r�ne obrzydliwe rzeczy spod szubienicy i wiele, wiele innych, przewa�nie starych i wysuszonych.

Wszystko to uk�ada� wok� krwawego kr�gu. Potem wzi�� drugi worek i Vinga zobaczy�a, �e jest w nim ziemia z cmentarza, z najstarszego grobu. T� ziemi� Heike zasypa� krwawy zarys kr�gu, tak �e granice magicznego ko�a znalaz�y si� pod ni�.

Na koniec zwr�ci� si� do Vingi:

��Cokolwiek by si� sta�o, pami�taj, cokolwiek si� stanie, nie wchod� w obr�b tego kr�gu!

Pcha� si� prosto na cmentarz? Wchodzi� do krainy zmar�ych? Vinga nie zamierza�a niczego takiego robi�!

W bezgranicznej ciszy Vinga us�ysza�a od strony ska�y delikatny d�wi�k, jakby krople wody pada�y na ziemi�. W ci�gu nocy ten d�wi�k mia� rozbrzmiewa� jeszcze wielokrotnie w regularnych odst�pach czasu. Mo�e to woda z topniej�cego �niegu zbiera�a si� przy jakiej� ga��zce, a potem przelewa�a si� przez kraw�d� ska�y i spada�a w d�?

��Miej si� na baczno�ci, Heike � prosi�a st�umionym g�osem. � B�d� ostro�ny!

Skin�� jej g�ow�, lecz zbyt by� zaj�ty, by odpowiedzie�. Przygotowania dobieg�y ostatecznie ko�ca. Pozostawa�o mu ju� tylko mie� nadziej�, �e przypomni sobie odpowiednie zakl�cia, kiedy b�d� potrzebne. Nie by�o nikogo, kto m�g�by go tego nauczy�. Ale kiedy� umia� przecie� zaklina�!

Przodkowie moi, b�aga� w duchu, stoj�c nieruchomo i wpatruj�c si� w magiczny kr�g. Przodkowie moi, nie opuszczajcie mnie!

Spojrza� pospiesznie na alraun�. I ty mnie nie opuszczaj! Ale przede wszystkim chro� Ving�! Czuwaj nad jej cia�em i dusz�!

Popatrzy� w g�r�, troch� przestraszony. Ksi�yc nie by� ju� taki jasny jak przedtem. Przyczyna by�a oczywista: k��by mg�y unosi�y si� znad doliny i chwia�y si� pomi�dzy drzewami niczym p�ywaj�ce w morzu wodorosty.

Vinga tak�e je dostrzeg�a i przel�k�a si�. Chcia�a przez ca�y czas widzie� Heikego, a nie mog�a podej�� bli�ej. Jak�� fantastyczn� postaci� wydawa� jej si� teraz Heike! Te jego niesamowite ramiona, zmierzwione w�osy, prymitywne niczym u trolla rysy twarzy, te dzikie wilcze oczy, ca�a wysoka sylwetka, teraz pokryta krwawymi malowid�ami, no i nago��, to wszystko robi�o ogromne wra�enie. Vinga zauwa�y�a, �e Heike ju� si� nie kr�puje tym, �e jest rozebrany, i porusza si� ze swobod�. Stwierdzi�a te�, �e podniecenie wywo�ane jej blisko�ci� wcale jeszcze nie min�o. Ale przecie� b�dzie musia� przej�� przez rytua� o silnym zabarwieniu erotycznym. Wi�c mo�e dlatego jego cia�o chce przez ca�y czas by� pobudzone, cho� nic pewnego nie wiadomo. Vinga czu�a tylko, �e obecno�� Heikego oddzia�uje na ni� z ogromn� si�� i tak chyba musia�o by�. Jej nastr�j tak�e mia� niebagatelne znaczenie dla ca�ego przedsi�wzi�cia.

Heike d�ugo si� waha�, koncentrowa� si�, jakby w wyobra�ni przechodzi� przez wszystko, co go czeka�o, i ba� si� tego.

W ko�cu zamkn�� oczy i przekroczy� granice kr�gu.

B�l, jakiego dozna�, odczu�a tak�e Vinga. Widzia�a, jak Heike wije si� i skr�ca, i mia�a wra�enie, �e j� sam� przebija ostra w��cznia. A poniewa� jej cierpienie by�o jedynie odbiciem jego dozna�, mog�a domy�la� si�, co on czuje.

Heike kl�cza�, stara� si� pokona� bole�ci. Nagle wyprostowa� si� z wolna i wyci�gn�� ramiona ku niebu.

Mg�a by�a coraz g�stsza, sylwetka Heikego pojawia�a si� i znika�a. Ksi�yc �wieci� teraz w�t�ym, matowym blaskiem, a wok� jego tarczy pojawi� si� wieniec; lasu po drugiej stronie polanki Vinga nie widzia�a wcale.

Wewn�trz kr�gu nie dzia�o si� prawie nic. Nic zupe�nie przez bardzo d�ugi czas�

I nagle Vinga us�ysza�a s�owa. Z ust Heikego pada�y st�umione, lecz wyra�ne. Najpierw nie�mia�e, potykaj�ce si�, niepewne. Powoli jednak nabiera�y mocy i Vinga zaczyna�a je rozr�nia�.

Zda� jednak nie pojmowa�a!

To musi by� j�zyk naszych najdawniejszych przodk�w, pomy�la�a, a w�osy zje�y�y jej si� na g�owie. J�zyk owych pot�nych czarownik�w ze Wschodu! Wci�� jeszcze ziarno ich dziedzictwa �yje w duszach dotkni�tych potomk�w Ludzi Lodu. Ulvhedin tak�e zna� zakl�cia. I Mar. Oni przynosz� to ze sob� na �wiat, s�owa kryj� si� w najwi�kszych g��biach ich dusz.

Teraz te s�owa przychodz� tak�e do Heikego. Nieznane pie�ni jego dzieci�stwa.

Zdo�ali doj�� tak daleko! Ona i Heike. O tym jednak, co mia�o sta� si� p�niej, Heike wiedzia� niewiele, a Vinga w og�le nic.

Heike m�g� jedynie pod��a� za rytua�em, kt�ry przedstawili mu opiekunowie.

D�ugo, bardzo d�ugo trwa�y zakl�cia, a ksi�yc toczy� si� swoim zwyczajnym torem po niebosk�onie. Mg�a ju� nie g�stnia�a, mo�e nawet przeciwnie: zrzed�a nieco. Tak wi�c Vinga widzia�a przez ca�y czas Heikego w b��kitnej po�wiacie ksi�ycowej nocy.

Widzia�a te� co� jeszcze, co sprawi�o, �e poczu�a na plecach lodowaty ch��d. Wydawa�o jej si�, �e co� czy kto� czai si� w ciemnym lesie. Co�, co pojawi�o si� na �wiecie przywo�ane przez posta� na polance. Jakby tysi�ce par oczu obserwowa�o Heikego i j� z tajemniczych kryj�wek po�r�d cieni na skraju lasu. To nie ludzie, ludzie nie zdobyliby si� na tyle wyobra�ni, by tu przyj��. Nie by�y to te� zwierz�ta.

Innych mo�liwo�ci Vinga nie chcia�a rozwa�a�.

Uciekaj! szepta� jaki� ostrzegawczy g�os. Uciekaj co tchu! Ratuj �ycie!

Zmusi�a si� jednak, by pozosta� na miejscu. Ze wzgl�du na Heikego.

Nagle zakl�cia umilk�y. Heike opu�ci� swoje wyci�gni�te r�ce.

Zacz�a si� kolejna, jeszcze straszniejsza cz�� tej d�ugiej ceremonii.

Wraz z innymi magicznymi przedmiotami w obr�bie kr�gu, wyznaczonego krwi� i cmentarn� ziemi�, znajdowa�o si� tak�e siedem niewielkich naczy�. Heike wzi�� pierwsze z nich, a Vinga je rozpozna�a. W naczyniu znajdowa� si� jeden z czarodziejskich wywar�w, kt�re wsp�lnie przyrz�dzili.

Nie by�a to najgro�niejsza z mikstur, sk�ada�y si� na ni� jedynie nalewki z kilku gatunk�w rytualnych zi� i w�dki.

Heike uj�� obur�cz naczynie i pi� zawarto�� powoli, wstrzymuj�c dech. Widzia�a na jego twarzy grymas niesmaku, musia�o to by� do�� gorzkie. Puste naczynie Heike odstawi� na ziemi�.

Vinga doznawa�a dziwnego wra�enia. Cho� na polance nie widzia�a nikogo, to jednak zdawa�o jej si�, �e dziwne istoty z g��bi lasu wychodz� z cienia na otwart� przestrze� i powolutku zbli�aj� si� do skalnej �ciany, pod kt�r� ona si� schroni�a.

C� za szalony pomys�!

Heike wzi�� drugie naczynie. To tak�e Vinga poznawa�a, ale tym razem troch� si� przestraszy�a. Nigdy jej si� nie podoba�y zio�a, kt�re wchodzi�y w sk�ad tej mikstury. By�y w�r�d nich trucizny, dzieciom zabraniano bra� je do ust, a nawet w og�le dotyka�. Jagody le�ne i ogrodowe, korzenie truj�cych ro�lin.

Chcia�a go przestrzec. Heike jednak lepiej ni� ona zna� zawarto�� naczynia, wi�c milcza�a. On dobrze wiedzia�, co robi, cho� spostrzeg�a, �e waha si� d�u�ej ni� poprzednio.

O, Heike, Heike, czy to wszystko konieczne?

Nap�j zosta� prze�kni�ty. Nie by�o odwrotu.

Niewidoczny t�um zbli�y� si� jeszcze a krok z szelestem, jakby leciutki wiatr poruszy� traw�.

Vinga zobaczy�a, �e Heike z trudem �apie powietrze.

R�ce przyciska� do �o��dka.

��Och, nie � szepta�a ledwo dos�yszalnie. � Nie mo�esz si� rozchorowa�! Nie ty, m�j ukochany! �wiat�o mojego �ycia! Moja t�sknoto!

No, Bogu dzi�ki, Heike si� wyprostowa�. Ale wci�� nie wstawa� z kl�czek. Si�gn�� po kolejne naczynie.

Zrozumia�a teraz, �e zamierza wypi� zawarto�� wszystkich siedmiu. Poczu�a si� chora, wiedzia�a bowiem, co mie�ci si� w dw�ch ostatnich. By�y to rzeczy tak obrzydliwe, �e nie mog�a o tym my�le�. Przedostatni nap�j mia� zwi�zek z grobami, a ostatni zawiera� �miertelne trucizny.

Wszystko, co je poprzedza�o, te� mog�o cz�owieka przyprawi� o md�o�ci i ci�k� chorob�. Wiele sk�adnik�w pochodzi�o ze skarbu Ludzi Lodu, a w ka�dym z siedmiu naczy� znajdowa� si� male�ki okruch alrauny i ju� samo to by wystarczy�o do zabicia cz�owieka.

Teraz Heike wzi�� naczynie z wywarem z narkotycznych zi�. Alrauna te� jest narkotykiem. Heike, nie oddalaj si� ode mnie, b�aga�a Vinga w duchu. Je�li wypijesz ten wywar, stracisz przytomno��, nie b�dziesz nic wiedzia� o �wiecie ani o mnie.

Tymczasem coraz wyra�niej czu�a, �e na polanie a� si� roi od niewidzialnych istot. Mia�a wra�enie, �e tylko niewielka przestrze� wok� kr�gu jest od nich wolna.

Heike cierpia�, widzia�a to. Mia�a ochot� krzykn��, czy potrzebuje pomocy, ale przecie� zabroni� jej m�wi� cokolwiek, bo to mog�oby wyrwa� go z transu.

Kolejna flaszeczka, tym razem z afrodyzjakami, �rodkami na wzmocnienie podniecenia erotycznego. Jakby to by�o potrzebne!

Heike jest ju� ca�kowicie otoczony, stwierdzi�a.

Po opr�nieniu ka�dego kolejnego naczynia Heike wyg�asza� inne zakl�cia. A mo�e by�y to za ka�dym razem te same? Vinga odnosi�a wra�enie, jakby kogo� nawo�ywa�, wabi�, przyzywa�.

Ogarnia�a j� coraz bardziej dojmuj�ce uczucie grozy.

S�yszy co�, czy mo�e jej si� tylko zdaje? G�osy, st�umione mamrotanie? Nie, c� za g�upstwa! Na polanie panuje grobowa cisza.

Heike musia� zrobi� przerw�. Vinga widzia�a, �e pot pozlepia� mu w�osy i strumieniami sp�ywa po twarzy. Ca�e cia�o l�ni�o od potu, Heike dysza� ci�ko, najwyra�niej mia� bole�ci, co zreszt� jej nie dziwi�o.

Czy Grastensholm naprawd� warte jest takiej ofiary? zastanawia�a si�. Ho ta by�a ofiara, ofiara wiosenna, cho� tej nocy �adna dziewica nie zostanie oddana si�om natury.

Uff, co za pomys�y!

Ale Grastensholm odzyska� musieli. Nie ze wzgl�du na jego materialn� warto��, to nie interesowa�o ani jej, ani Heikego, lecz ze wzgl�du na to, �e ca�a przysz�o�� Ludzi Lodu od tego zale�y: uwolnienie rodu od ci���cego na nim przekle�stwa. Teraz tylko Vinga i Heike mogli tego dokona�. Musieli si� po�wi�ci� dla dobra rodu.

Nie ona, oczywi�cie. To Heike musia� cierpie�. I cierpia�. By�o mu bardzo trudno, to widzia�o si� z daleka, zbola�ymi wargami szepta� zakl�cia. I�

Och, nie! Zawarto�� poprzedniej butelki musia�a fatalnie na niego podzia�a�. M�sko�� Heikego nabra�a niesamowitych rozmiar�w! Vinga wpatrywa�a si� jak zaczarowana w kl�cz�cego m�czyzn�, kt�ry wznosi� do ksi�yca zaci�ni�te pi�ci.

Nie zastanawiaj�c si� nad tym, co robi, odrzuci�a derk� i ona tak�e pad�a na kolana. Wstrzyma�a dech i nie spuszcza�a oczu z Heikego.

On zauwa�y�, co si� sta�o. Patrzy� na ni� przez chwil�, g��boko wci�ga� powietrze i zdawa�o si�, �e otrz��nie si� z transu. Zaraz odwr�ci� wzrok, Vinga zd��y�a jednak dostrzec, �e nie jest na ni� z�y. Co wi�cej, odnios�a wra�enie, �e ta kr�tka chwila wsp�lnoty i silnego seksualnego napi�cia mi�dzy nimi mia�a niezwykle pozytywny wp�yw na �w mistyczno-erotyczny rytua�, w kt�rym uczestniczyli.

Jego p�niejsze zachowanie te� by�o dziwne. Po�o�y� si� mianowicie na brzuchu dok�adnie w miejscu, gdzie przedtem le�a�a ona.

O Bo�e, on zap�adnia dziewic�, pomy�la�a. Symbolicznie, rzecz jasna, ale ja odczuwam to tak, jakby wszystko dzia�o si� naprawd�. Powinnam tam by�, Heike! Powinnam by� z tob�!

Dzia�o si� z ni� co� strasznego. Chocia� ju� i przedtem zauwa�y�a, �e jego doznania odbijaj� si� jakby echem w jej zmys�ach. Z j�kiem skuli�a si� na derce, po chwili u�o�y�a si� na plecach, a gdy zamyka�a oczy, czu�a, �e Heike bierze jej cia�o. Czu�a ci�ar na piersiach, czu�a� och, jak to opisa�? Czu�a go w sobie, bez b�lu, kr�ci�o jej si� w g�owie, pali�o j� po��danie tak wielkie, �e mimo woli krzykn�a. I nagle zrozumia�a, �e te narkotyczne �rodki, kt�re za�ywa� Heike, mia�y wp�yw tak�e i na ni�. By�a lekka, oszo�omiona, zoboj�tnia�a na wszystko poza t� cudown� �wiadomo�ci� blisko�ci Heikego. Roze�mia�a si� cicho, lubie�nie, i coraz bardziej pogr��a�a si� w oszo�omieniu. Na wp� przytomna u�wiadamia�a sobie, �e ogarnia j� gor�ca fala jakiego� pozazmys�owego, a mimo to bardzo rzeczywistego napi�cia, narastaj�cego a� do b�lu, a potem opadaj�cego w cudownym spe�nieniu.

Powoli dochodzi�a do siebie.

Ksi�yc� Ta blada twarz wpatruj�ca si� w jej nagie cia�o. G�osy? Szepcz�ce, podniecone g�osy wok� niej. Ciekawskie, wszechobecne oczy.

Nie, to przywidzenie! Nikogo tu nie ma.

Powietrze zdawa�o si� na�adowane jak przed burz�. Wyra�nie s�ycha� by�o jaki� d�wi�k, przypominaj�cy brz�k rozedrganej struny, jakby nad polank� rozpi�to ci�ciw� ogromnego �uku.

Czu�a si� tak, jakby zosta�a zgwa�cona. Ale przez kogo? Oto pytanie! Bardzo chcia�a wierzy�, �e to by� Heike czy te� � dok�adniej bior�c � my�l Heikego. Jednego by�a pewna: rytua� zbli�a si� do punktu kulminacyjnego.

Jej zamroczenie nie musia�o trwa� d�ugo. Kiedy spojrza�a na Heikego, stwierdzi�a, �e znowu kl�czy, teraz ju� odpr�ony. Usiad�a i otuli�a si� derk�. Cokolwiek si� stanie, ona go nie opu�ci. B�dzie czuwa�!

Heike by� bardzo skupiony. Uj�� przedostatnie naczynie. To, kt�rego zawarto�� budzi�a groz�. Wypicie jej, tak jak wypicie ostatniego napoju, m�g� przyp�aci� �yciem, gdyby przygotowuj�c wywary pope�nili jaki� b��d.

Vinga odwr�ci�a g�ow�, wiedzia�a przecie�, co naczynie zawiera. Sk�adniki napoju symbolizowa�y �mier�, wszystkie wi�c mia�y ze �mierci� jaki� zwi�zek. Wiedzia�a, �e Heike odwiedza� bardzo stare, ale te� i ca�kiem �wie�e groby, musia� robi� ohydne rzeczy, by zdoby� to, czego potrzebowa�. Czu�a si� okropnie i raz po raz prze�yka�a �lin�. Nie chcia�a patrze� na Heikego, kiedy pi�.

Mimo wszystko musia�a mu towarzyszy� i odczuwa� to samo, co on.

Przez las i przez polan� przeszed� jaki� szmer czy szum, a Heike bole�nie krzykn��. Po jego przera�onym spojrzeniu, po wyci�gni�tych r�kach, jakby chcia� co� od siebie odepchn��, Vinga poznawa�a, �e �oni� przekroczyli granic�, weszli do wn�trza kr�gu.

Heikem tak�e wstrz�sa�y md�o�ci. By� �miertelnie blady, prawie zielony, wi� si� z b�lu i obrzydzenia. Zacz�� si� czo�ga� na czworakach, a zakl�ciom, kt�re wyg�asza�, towarzyszy�y j�ki podobne do szlochu.

Vinga czu�a rw�cy b�l w �o��dku, bo doznawa�a tego wszystkiego, co Heike.

Tym razem potrzebowa� bardzo du�o czasu, by doj�� do siebie. W ko�cu wsta�. Ze zwieszon� g�ow�, wstrz�sany b�lami, przedstawia� sob� prawdziwy obraz n�dzy i rozpaczy. Serce Vingi skurczy�o si� bole�nie z pragnienia, �eby podbiec do niego, obj�� i pocieszy�.

Ale to by�o zabronione.

Heike dysza� ci�ko i poci�ga� nosem.

Pozosta�o jeszcze jedno naczynie.

Jego zawarto�� mia�a przeprowadzi� go przez granic�, ostatecznie i nieodwo�alnie.

Na my�l o tym Ving� przenika� lodowaty dreszcz.

Kiedy patrzy�a na udr�czon�, samotn� posta� w krwawym kr�gu, musia�a my�le� o ma�ym Heikem, opuszczonym dziecku, zamkni�tym w klatce. Nie rozumiej�cym ojcowskiego okrucie�stwa, pozbawionym przyjaci�, nieszcz�liwym i samotnym. Teraz twarz Heikego przypomina�a twarz ma�ego, skrzywdzonego ch�opca. Vinga zagryza�a wargi, �eby powstrzyma� p�acz, to by nie mia�o dobrego wp�ywu na Heikego. On potrzebowa� teraz jej si�y, a nie wsp�czucia.

Dr��cymi d�o�mi uj�� ostatnie naczynie. Nie, Heike, nie r�b tego! Sko�czmy z tym! Wracajmy do domu!

Wiedzia�a jednak, �e zabrn�li ju� za daleko. Przerwanie rytua�u teraz by�oby brzemienne w skutki. Taka na wp� wykonana praca mog�aby si� okaza� �miertelnie niebezpieczna.

Ledwo by� w stanie utrzyma� naczynko, tak bardzo dr�a�y mu r�ce.

Podj�� decyzj� ostatnim wysi�kiem. Jednym haustem prze�kn�� wszystkie gro�ne trucizny, kt�re powinny by� zneutralizowane przez magiczne �rodki ze zbioru Ludzi Lodu. Vinga nie bardzo w to wierzy�a. Tak strasznie si� ba�a, bo przecie� gra toczy�a si� o �ycie Heikego!

On tymczasem upu�ci� naczynie, kt�re potoczy�o si� po ziemi. Vinga s�ysza�a, �e Heike z trudem �apie powietrze, �e j�czy z b�lu, i jej cia�o tak�e przeszywa� b�l.

��Heike � zawodzi�a, nie mog�a ju� milcze�.

On tylko machn�� ostrzegawczo r�k�.

To by�o straszne, patrze� na jego cierpienie i nie m�c nic zrobi�.

I nagle, nieoczekiwanie, dokona�a si� ogromna zmiana w atmosferze.

Pojawi� si� jaki� ton, wprost og�uszaj�co silny, g��boki, jakby pochodzi� z grobu, i Vinga zrozumia�a, �e te w�a�nie d�wi�ki Heike okre�li� kiedy� tak dziwnie: �wibracje �mierci�.

Teraz czu�a si� tak, jakby ziemia si� trz�s�a, cho� to przecie� niemo�liwe, jakby sucha trawa na polanie zacz�a dr�e�, sosny w lesie dygota�y, a ksi�yc chwia� si� na niebie.

Wtem rozleg� si� przejmuj�cy krzyk Heikego i Vinga zobaczy�a, �e le�y on na ziemi, jakby zosta� do niej przybity. Echo jego krzyku powr�ci�o do niej tysi�cem r�nych g�os�w, wyj�cych, hucz�cych, podnieconych, przeci�g�ych.

Zdawa�o jej si� te�, �e dostrzega cienie, wsz�dzie mn�stwo cieni, kt�re k��bi�y si� na polanie, pochyla�y nad Ving�, ale wi�kszo�� gromadzi�a si� w pobli�u magicznego kr�gu.

Nieoczekiwanie wszystko ucich�o.

�adnego krzyku, �adnych cieni. Nic nawet nie drgn�o. Ani jedno �d�b�o trawy, ani jeden strz�p mg�y. Wszystko zamar�o i w lesie, i na polanie. Bez tchu, przera�one i przera�aj�ce.

A na skalistej ziemi le�a� Heike, wci�� w tej samej pozycji, nieruchomy, blady jak ko�� s�oniowa. Vinga nie wiedzia�a, czy oddycha, bo jego pier� si� nie porusza�a.

��Heike! � wrzasn�a, a jej krzyk odbi� si� echem od poro�ni�tych lasem ska�.

Nie zastanawiaj�c si� co robi, wypad�a na polank�. My�la�a tylko o jednym: ratowa� Heikego! Przywr�ci� go do �ycia!

��Heike, nie opuszczaj mnie! � za�ka�a i jednym skokiem pokona�a granic� magicznego kr�gu.

W tej samej chwili g�uchy ton powr�ci�, nasila� si� a� do grzmotu, Vinga mia�a wra�enie, �e zaraz b�benki w uszach jej pop�kaj�.

Heike wspar� si� na �okciu i krzykn��:

��Uciekaj st�d! Natychmiast! Uciekaj czym pr�dzej!

Sam jednak wygl�da� na oszo�omionego, jakby Vinga zawr�ci�a go z drogi do tamtego �wiata. Tak� przynajmniej mia�a nadziej�, �e jej szale�czy post�pek nie jest daremny.

Bo to by�o szale�stwo! W u�amku sekundy mign�y jej raz jeszcze cienie. I tym razem by�o to co� wi�cej ni� tylko cienie. By�y� By�y prawie rzeczywiste. Ale tylko prawie, my�la�a, przedzieraj�c si� przez t� czarn� mas�, a potem rzuci�a si� na ziemi� dok�adnie w momencie, kiedy nieforemne r�ce wyci�ga�y si�, by j� powstrzyma�, nie pozwoli� jej uciec.

Tu chodzi o moje �ycie, my�la�a, wyszarpuj�c si�. Upad�a, potoczy�a si� po ziemi, jak najdalej od kr�gu, pod opiek� alrauny. Jestem tylko zwyczajnym cz�owiekiem, b�bni�o jej w g�owie. Nigdy, nigdy nie zdob�d� w�adzy nad �nimi�. W ka�dym razie takiej, jak� by� mo�e b�dzie posiada� Heike. Ale ja jestem dziewic�. Zaczyna�a si� domy�la�, �e ten fakt ma istotne znaczenie. Musi uciec, musi!

Przera�ona j�cza�a rozpaczliwie. Dziwaczne cia�a przyciska�y si� do niej, wyci�ga�y r�ce, pr�bowa�y j� schwyta�. Spoza og�uszaj�cego dudnienia zaczyna�o do niej dociera� jakby mamrotanie, a potem podniecone szepty, jakie� przeci�g�e, �a�osne zawodzenie duch�w, a wreszcie g�os Heikego:

��Pu��cie j�! Ona jest moja! Nakazuj� wam, pozw�lcie jej odej��!

Vinga dopad�a derki. P�ywa ze strachu przywar�a do skalnej �ciany, musia�a si� uwolni� od tych istot, kt�re podchodzi�y i podpe�za�y ze wszystkich stron i pr�bowa�y j� z�apa�. Wyci�ga�a b�agalnie r�ce do alrauny.

��Pom� mi! Ratuj mnie!

Jedn� r�k� uda�o jej si� pochwyci� amulet, gwa�townym szarpni�ciem �ci�gn�a go z ga��zi i zawiesi�a sobie na szyi. Zauwa�y�a, �e alrauna kurczy si� i wygina z obrzydzeniem. Chyba nie Vinga by�a tego przyczyn�, raczej jej prze�ladowcy. W tym samym momencie bowiem poczu�a, �e drapie�ne, czepiaj�ce si� r�ce opadaj�, t�um wok� niej parska� i plu� zawiedziony, ale zacz�� si� cofa�. Wtedy te� usta�o dudnienie.

Vinga mia�a jednak do��. Wszystko kr��y�o i wirowa�o jej w oczach, opad�a bez �wiadomo�ci na pos�anie, nadal zaciskaj�c d�o� na alraunie.

Z uczuciem wdzi�czno�ci zanurzy�a si� w otulaj�cym j� mi�osiernie mroku.

Vinga otworzy�a oczy.

By�a g��boka noc. Ksi�yc w�drowa� po niebie, schodzi� coraz bli�ej pasa mg�y i jego blask przyblad�. Teraz wszystko wok� ton�o w zwyczajnej nocnej szaro�ci.

Czy dr�czy�y j� jakie� z�e sny? Nie umia�a sobie przypomnie�, ale uczucie okropnego strachu wci�� tkwi�o w jej ciele.

W dalszym ci�gu le�a�a na swojej derce, ale otula�a j� te� druga narzuta.

Czy to Heike j� przykry�?

Z wysi�kiem odwr�ci�a g�ow�.

O g�rsk� �cian� opiera�a si� jaka� posta� i patrzy�a na Ving�. Serce podesz�o jej do gard�a. Nadzieja, �e wszystko by�o z�ym snem, znikn�a jak rosa w promieniach s�o�ca. To jaki� wysoki, ko�cisty m�czyzna w ciemnym, n�dznym ubraniu. By� dziwnie niewyra�ny, jakby kontury jego cia�a si� rozmazywa�y, lecz szelmowski, ironiczny u�miech malowa� si� na jego twarzy nader dobitnie.

Vinga dostrzega�a co� jeszcze: na szyi obcego wisia�a na wp� zgni�a p�tla z grubego sznura.

Nagle Vinga usiad�a przera�ona.

��Heike�?

Heike by� niedaleko. Tu� ko�o przekl�tego kr�gu, ca�kowicie ubrany, sprz�ta� swoje rzeczy. Te obrzydliwe przedmioty, kt�rych nie chcia�a ju� nigdy wi�cej widzie�, zbiera� wszystko z ziemi i upycha� w workach i sakwach. Kiedy zawo�a�a, natychmiast si� do niej odwr�ci�.

Vinga potrz�sa�a g�ow�, �eby lepiej widzie�. Czy to wci�� ten sam Heike, kt�rego zna�a? Teraz, w szarym �wietle brzasku, wszystko wydawa�o si� inne. Widzia�a jednak, �e Heike nie jest sam. Las a� si� roi� od wyczekuj�cych istot, jakie� trudne do okre�lenia postaci kr�ci�y si� ko�o jego n�g, ona sama zreszt� te� otoczona by�a liczniejsz� ni� przedtem gromad�. Tu� obok niej rozleg� si� st�umiony chichot, sta�y tam dwie dziewczynki ubrane tak n�dznie, �e mia�a ochot� podbiec i przytuli� je do siebie. Ale na ich g�owach zobaczy�a g��bokie rany i poj�a, co to. Takich istot nie wolno dotyka�, je�li chce si� zachowa� zwi�zki ze �wiatem �ywych.

Spojrza�a w g�r�. Na skalnej kraw�dzi siedzia�o jakie� indywiduum, przytrzymuj�ce si� pot�nymi szponami, trudno by je by�o nazwa� ptakiem. By�o to co� tak dziwnego i nieokre�lonego, �e Vinga nie umia�aby nawet znale�� dla niego por�wnania, a c� dopiero nazw�. Zimne oczy wpatrywa�y si� w ni� uparcie. Instynktownie otuli�a si� szczelniej derk�.

Heike podszed� do niej. Najpierw zatrzyma� si� par� �okci przed pos�aniem, na kt�rym siedzia�a, jakby chcia� sprawdzi�, w jakim jest nastroju i jak odniesie si� do niego. Wygl�da�o na to, �e trzyma si� na nogach jedynie wysi�kiem woli.

��Dzi�kuj� ci � powiedzia�. � Uratowa�a� mi �ycie, zdajesz sobie z tego spraw�?

��Naprawd�? � zapyta�a uszcz�liwiona. � Nie by�am pewna. Ba�am si�, czy czego� nie popsu�am.

��Nie � zaprzeczy�, patrz�c gdzie� w dal. � By�a taka chwila, �e sprawy zacz�y przybiera� z�y obr�t. Okaza�em si� nie do�� silny, cho� jestem obci��ony.

Vinga skin�a g�ow�. Wci�� otula�a si� derk�, cho� podnios�a si� z miejsca i sta�a naprzeciw niego. Nie mog�a jednak ryzykowa�, �e b�d� si� na ni� gapi� ci� no, ci wszyscy z tamtego �wiata. Och, �wietnie rozumia�a, �e Heike m�g� by� za s�aby czy raczej mia� zbyt �agodne usposobienie. Cho� nale�a� do obci��onych, nie posiada� takiej si�y przeciwstawiania si� z�u jak inni dotkni�ci. To wiedzia�a od pocz�tku.

Twarz Heikego by�a straszna. Przypomina�a trupi� mask�.

M�wi� dalej, wci�� jakby wpatrzony w przestrze� ponad jej g�ow�:

��By�em daleko, daleko, na tamtym �wiecie, Vingo. I szed�em wci�� dalej, a� ciemno�ci zamkn�y si� wok� mnie. I wtedy ty mnie obudzi�a�.

��Ale i tobie nale�� si� podzi�kowania, bo, je�li si� nie myl�, to i ty uratowa�e� mi �ycie.

��Tak, rzeczywi�cie. Bo teraz ja mam wielk� si��, Vingo. Uda�o nam si�. Potrafimy utrzyma� szary ludek w ryzach! Z pomoc� alrauny mog�em ci� uwolni�. Ale ciebie wiele to kosztowa�o.

Cho� wiedzia�a, co Heike ma na my�li, patrzy�a na niego pytaj�co, bo chcia�a us�ysze� to od niego. Na pr�no stara�a si� opanowa� dr�enie cia�a.

��Jeste� tylko zwyczajnym cz�owiekiem, Vingo. Nie powinna� by�a si� znale�� w obr�bie magicznego kr�gu. Teraz masz zdolno�� widzenia, prawda? Poznaj� to po spojrzeniach, jakie rzucasz na wszystkie strony.

��Tak, widz� ich, ale niezbyt wyra�nie. Cho�, oczywi�cie, wiem, kim s�. Z wyj�tkiem tego na skale, kt�ry sprawia wra�enie, jakby za chwil� mia� na mnie skoczy�.

Heike spojrza� w g�r�.

��To mara � powiedzia�. � Nie b�j si�, ona jest ca�kowicie pod moj� kontrol� i nie zrobi ci nic z�ego.

Vinga zadr�a�a.

��One czatuj� na mnie. Wszystkie!

��To prawda � przyzna�. � Ale ja mam nad nimi w�adz�.

Zrobi� krok w jej stron�.

��Vinga, co teraz my�lisz o mnie? � zapyta� niepewnie.

��Jeste� taki sam jak dawniej? � odpowiedzia�a pytaniem.

��W stosunku do ciebie, tak. I chyba kocham ci� jeszcze bardziej ni� przedtem, je�li to mo�liwe� I szacunek te� zachowa�em� Tak, jestem tego pewien, Vingo. Ale nie wiem, mo�e jestem� nie, nie wiem. Ale nie odpowiedzia�a� na moje pytanie.

��Mam dla ciebie chyba jeszcze wi�kszy respekt ni� dawniej. Troch� si� ciebie boj�. Jeste� jaki� inny. Ale wygl�dasz na tak okropnie zm�czonego, �e wci�� budzisz we mnie czu�o��.

U�miechn�� si�.

��Tak, jestem zm�czony. Wyczerpany. Chod�my st�d! Nigdy wi�cej nie chc� ogl�da� tego miejsca!

Vinga stwierdzi�a, �e oczy Heikego s� czerwone i suche ze zm�czenia, a on dygocze jak w gor�czce. Nie umia�a jednak powiedzie�, czy to z zimna, czy z d�ugotrwa�ego napi�cia. Prawdopodobnie i jedno, i drugie.

Heike by� odmieniony, cho� nie umia�aby okre�li�, na czym to polega. Dostrzega�a w jego oczach dum�, �e dokona� tego, co wydawa�o si� niemo�liwe, lecz widzia�a w nich tak�e niepewno��. Czy poradz� sobie w przysz�o�ci?

W�a�nie, jaka b�dzie przysz�o��, zastanawia�a si� Vinga, ubieraj�c si� pospiesznie, dr��cymi r�kami. Co teraz poczn� z tymi wszystkimi istotami? Przecie� nie mog� jeszcze ulokowa� ich w Grastensholm! A ona w �adnym razie nie chcia�a udzieli� im schronienia w Elistrand. O, Bo�e, to zbyt straszne, po prostu niepoj�te!

Kiedy ju� si� ubra�a i poczu�a si� nieco pewniej, odwa�y�a si� rozejrze� pospiesznie wok� siebie.

Wsz�dzie widzia�a t�ocz�ce si� niewyra�ne istoty, szary ludek! Nie wszystkich chyba mo�na by nazwa� lud�mi. Widzia�a jakie� gnomy, upiory, strzygi. Nigdy by nie przypuszcza�a, �e tamten �wiat zaludniony jest istotami tak r�norodnymi! Znajdowa�y si� tu potworki z ludowych wierze�, r�ne mary, wabi�ce m�odych m�czyzn piekielne panny, dziwaczne ma�e, szare istoty, niekt�re z nich musia�y pewnie by� skrzatami, inne, nazywane pukami, to ma�e diabe�ki, wrogie ludziom, a poza tym trolle, dzikie i kosmate, niekt�re podobne do kot�w, inne znowu do zaj�cy, r�ne skrzaty, kt�re z�o�liwie gospodarowa�y w oborach, krad�y krowom mleko i tym podobne. Nie, wprost nie mog�a uwierzy� w to, co widzi!

Dostrzega�a te� wiele duch�w zmar�ych. Takich, kt�rych spotka�a z�a, nag�a �mier� i kt�rzy pochowani zostali potajemnie. Owe dwie dziewczynki nale�a�y zapewne do nich w�a�nie. Widzia�a wied�my i czarownik�w z odleg�ych czas�w, wiedzia�a jednak, �e obci��onych dziedzictwem z�a potomk�w Ludzi Lodu w�r�d nich nie ma. By�o natomiast mn�stwo takich, kt�rych lud nazywa upiorami. Strzygi, olbrzymy, demony. By�y te� niezwykle pi�kne elfy, zwiewne i przezroczyste, budz�ce wy��cznie sympati�. Elfy jednak w ludowych wierzeniach zaliczane s� do najbardziej podst�pnych istot, pewnie w�a�nie z powodu urody i pr�no�ci. Niezliczone s� opowie�ci i ba�nie o ludziach, kt�rzy zostali zwabieni i znale�li si� we w�adzy elf�w.

Vinga przystan�a z na wp� uniesionym workiem. Ludowe wierzenia�? Tu mia�a a� nazbyt wiele dowod�w na ich prawdziwo��. I przypomnia�a sobie teraz, co wyczyta�a w ksi��kach o Ludziach Lodu. O spotkaniu Shiry z Sham� i jego pogl�dach na religi�.

Shama uwa�a� przecie�, �e to nie bogowie stworzyli ludzi, lecz �e by�o odwrotnie. To bogowie �yj� dzi�ki temu, �e ludzie w nich wierz�. A przestaj� istnie�, gdy ludzie utrac� wiar�.

Czy te same zasady mog�y odnosi� si� tak�e do przes�d�w? Czy wszystkie te istoty z innego �wiata zrodzi�y si� jedynie w wyobra�ni ludu? I czy znikn�, je�li nadejd� czasy, kiedy ludzie zaczn� my�le� bardziej racjonalnie?

A mo�e jednak te istoty by�y pierwsze? Mo�e to one zaludnia�y ziemi�, zanim pojawili si� ludzie, i dopiero p�niej zosta�y zepchni�te do �wiata cieni? S� powody, by tak my�le�. Ludzie z Bagnisk na przyk�ad, kt�rych Ulvhedin star� z powierzchni ziemi. Zamieszkiwali oni Dani� przed wieloma tysi�cami lat.

No w�a�nie! Albo alrauna? M�wiono przecie�, �e by�a ona pierwszym modelem cz�owieka. I �e zosta�a wyrzucona dopiero po stworzeniu Adama i Ewy.

Zdenerwowany g�os Heikego wyrwa� j� z zadumy:

��Chod�my st�d! Czym pr�dzej!

��Tak, tak, oczywi�cie!

Udawa�o im si� rozmawia� prawie normalnie, zachowywa� si� tak jak przedtem. Ile� ich to jednak kosztowa�o! Vinga widzia�a, �e Heike ledwo panuje nad sob�. Ona sama dr�a�a jak galareta, bola�o j� wszystko, r�ce i nogi dygota�y.

Zebrali swoje rzeczy i zapakowali do work�w. Vinga jednak wci�� nie zna�a odpowiedzi na najwa�niejsze dla niej pytanie: Co stanie si� teraz z szarym ludkiem?

Nie mia�a przy tym ochoty zapyta� o to Heikego. Zamiast tego powiedzia�a:

��Widz�, �e z trudem trzymasz si� na nogach. Masz bole�ci?

��Straszne!

��Mdli ci�?

��Przez ca�y czas. Bez przerwy.

��Rozumiem ci�. Ja tak�e, cho� niczego nie pi�am, mam md�o�ci na sam� my�l o tych napojach. I boj� si�, bo przecie� tam by�o tyle trucizn!

��Ja te� si� boj�. Naprawd� nie czuj� si� dobrze.

To by�o widoczne. G��boko wpadni�te oczy p�on�y gor�czkowo. Blada jak �ciana twarz poorana by�a g��bokimi bruzdami, Heike wygl�da� o dziesi�� lat starzej. R�ce, a w�a�ciwie ca�e cia�o nie przestawa�o dygota�.

G�os Vingi brzmia� �agodniej i by�o w nim wi�cej troski ni� zazwyczaj:

��Teraz p�jdziesz ze mn� do domu i zostaniesz tam, dop�ki ca�kiem nie wydobrzejesz i nie odpoczniesz.

W odpowiedzi Heike skin�� tylko g�ow�. Nawet nie pr�bowa� protestowa�.

Gdy ruszyli w dalsz� drog�, Heike zatoczy� si� i z trudem odzyska� r�wnowag�. Vinga podbieg�a natychmiast, by go podtrzyma�.

��Dzi�kuj� � szepn��, prostuj�c si�. � Nic takiego nie mo�e mie� miejsca. Musz� by� silny, przynajmniej do chwili, kiedy zostaniemy sami, ty i ja.

Wi�c jednak zostan� sami? Brzmia�o to uspokajaj�co. Vinga mia�a nadziej�, �e nast�pi to wkr�tce!

Znajdowali si� na dole w lesie. Teraz trudniej by�o wyszukiwa� drog�, poniewa� ksi�yc schodzi� ju� ku zachodowi. Heike poprosi� Ving�, by si� nie odwraca�a, ale nawet nie musia�a tego robi�. Czu�a wyra�nie, �e tamci nieustannie depcz� im po pi�tach. Ogromny t�um cieni z przesz�o�ci parafii Grastensholm. W ci�gu dziej�w zebra�o ich si� naprawd� du�o. Nie, nie, ona �ni! Co� takiego mo�e by� jedynie snem! Albo�?

Musia�o wi�c pa�� nieuchronne pytanie:

��Heike� Dok�d oni teraz p�jd�?

��Do Grastensholm, przecie� wiesz.

��Wiem. Ale dzi� jeszcze nie mo�emy ich tam wprowadzi�! Bo to ty musisz tam z nimi wej��, prawda?

��Tak. Gdy tylko znajd� si� we dworze, b�d� m�g� ich zostawi� samych. Bo oni dobrze si� tam czuli i wiedz�, co teraz maj� robi�.

��Opowiedzia�e� im o Snivelu?

��Tak. Rozmawia�em z nimi, kiedy ty le�a�a� nieprzytomna, moja ma�a bohaterko.

��Och, c� za s�owa! Bohaterka! Akurat bohaterk� czu�am si� najmniej!

��W�a�nie dlatego ni� by�a�. Ale, je�li chcesz, mog� znale�� inne okre�lenie. Ty ma�a, wierna towarzyszko. Lepiej tak?

��Owszem, to uznaj�. Och, Heike, nie mdlej znowu! Heike! Trzymaj si� na nogach � szepta�a i podtrzymywa�a go z rozpaczliw� determinacj�. � O, tak, Bogu dzi�ki, nie upad�e�. Nie wolno ci mnie tak straszy�! Oni nie mog� widzie�, �e jeste� s�aby, wiesz o tym. Ja, c� za okropna my�l, ale ja nie mog� zosta� z nimi sama w lesie. Oni natychmiast by si� na mnie rzucili!

��Ja tak�e si� tego boj�. Ale znowu czuj� si� nie�le, to by� tylko napad b�lu brzucha. Ju� wi�cej ci� nie zawiod�.

Ponownie ruszyli w drog�.

��Och, jak to wszystko si� sko�czy? � j�cza�a Vinga cichutko, tak by id�cy z ty�u jej nie s�yszeli. � Ale ty chyba nie zamierzasz w�ama� si� do Grastensholm dzi� w nocy? Nie by�by� w stanie tego zrobi�.

��Nie � przyzna�. � Akurat teraz marz� tylko o ��ku.

��I pewnie o balii wody przedtem. Wygl�da na to, �e bardzo ci to potrzebne.

��Nie, nic podobnego. Woda nie jest niezb�dna.

��No dobrze, wi�c co zamierzasz zrobi� z nimi na razie? � powt�rzy�a, wyra�nie zniecierpliwiona. � Nie s�dz�, bym znios�a sytuacj�, gdy oni b�d� mi biega� po pokojach w Elistrand.

��Nie, co do tego ju� si� z nimi um�wi�em � u�miechn�� si�, ale, m�j Bo�e, jaki� to by� �a�osny u�miech! Jakby nie by� w stanie nawet poruszy� wargami.

��Um�wi�e� si�? Mo�esz si� z nimi porozumiewa�? Zadawa� pytania i otrzymywa� odpowiedzi?

��Owszem! Oni maj� nawet co� w rodzaju przyw�dcy.

��Naprawd�? A zreszt�, poczekaj, ja chyba nawet wiem, kogo masz na my�li.

��No w�a�nie, to ten wysoki wisielec.

��Tak, natychmiast zauwa�y�am, �e on cieszy si� autorytetem. Sprawia zreszt� wra�enie inteligentnego, ale chyba nie jest specjalnie mi�y. Taka roztrwoniona inteligencja, kt�ra zesz�a na manowce.

��Cii! � sykn�� Heike surowo. � On ci depcze po pi�tach.

Ciarki przesz�y jej po plecach. Od krzy�a po korzonki w�os�w.

��O, ale to on sam musi wiedzie� � odpar�a g�o�no, z uporem. � Ludzie inteligentni na og� zdaj� sobie spraw� ze swoich b��d�w. I na og� s� do nich bardzo przywi�zani.

Heike zdenerwowany poprosi� j�, by umilk�a. Ale ona nie chcia�a. Wszystko, przez co przesz�a, wzbudzi�o w niej agresj�.

��No wi�c w ko�cu s� oni po naszej stronie, czy nie? Skoro s�, to wiedz�, �e nie chcemy im wyrz�dzi� krzywdy.

��Tak, to prawda, ale nie nale�y ich bez potrzeby dra�ni�.

��Nie odpowiedzia�e� mi jeszcze, co zamierzasz z nimi zrobi� teraz!

��Nie odpowiedzia�em, bo kto� mi wci�� przerywa � sykn��.

Vinga zrozumia�a, �e tak nie wolno. To, �e ona straci�a odwag�, to nic, ale Heike nie mo�e sobie na to pozwala�. I ze wzgl�du na w�asne dobro, i ze wzgl�du na tych tam, kt�rzy t�ocz� si� za ich plecami. On musi nad nimi panowa�. Uj�a wi�c r�k� Heikego i poprosi�a o wybaczenie. Otrzyma�a je, oczywi�cie, natychmiast.

��No dobrze, jak si� z nimi um�wi�e�?

��B�d� czeka� na skraju lasu do jutra, do p�nocy. Snivel wyje�d�a dzisiaj do Christianii, wiem o tym od kilku dni. Czyli dom w Grastensholm b�dzie pusty.

��Ale jak si� tam dostaniesz?

��Czy� my oboje kiedy� tam nie weszli�my?

��Przez dach? Z ca�� t� gromad�? Oszala�e�? W takim razie na mnie nie licz!

��Wcale te� nie zamierza�em ci� zabiera�.

��Ach, tak? � Vinga znowu sta�a si� agresywna.

��Tak. Ja te� nie wejd� do domu, musz� im tylko pokaza� drog�.

��To �wietnie! Ale oni� Czy oni nie umiej� przenika� przez �ciany, wchodzi� przez dziurki od klucza i tym podobnie? Koniecznie potrzebuj� pomocy?

��Niekt�rzy pewnie umiej�, nie wiem. W ka�dym razie nie wszyscy. Poza tym musz� mie� moje pozwolenie na wej�cie do dworu.

��Dlaczego?

��Dlatego, �e kto� z naszego rodu rzuci� kiedy� zakl�cia na Grastensholm, Lipow� Alej� i Elistrand, co sprawi�o, �e �adne takie istoty nie mog� si� tutaj osiedli�. M�wi si�, �e zrobi� to Ulvhedin w latach m�odo�ci. Potem, jak wiesz, �a�owa� tego i nawet pozwoli� Ingrid pos�ugiwa� si� szarym ludkiem. Ale pozwolenie mia�o moc tylko za jego �ycia. Teraz potrzebne jest moje.

Vinga zastanawia�a si� przez chwil�.

��To znaczy Elistrand jest wolne?

��Owszem. �adne z nich nie mo�e tam wej��.

Vinga g�o�no odetchn�a. Cudownie jest mie� jakie� schronienie. I Heike tak�e si� z tym zgadza�.

Ksi�yc znikn�� za horyzontem, wi�c z najwi�kszym trudem odnajdywali drog� w ciemnym lesie. Szli po omacku, potykaj�c si� co chwila, a Vinga doznawa�a nieprzyjemnego wra�enia, �e horda za nimi ma pyszn� zabaw�, patrz�c na nieporadne wysi�ki dwojga �ywych.

Chcia�o jej si� p�aka�.

Nareszcie znale�li si� na r�wninie! Przez chwil� ba�a si�, �e zab��dzili i b�d� tak kr��y� do ko�ca �wiata, a za nimi chmara duch�w. Ale w takiej okolicy jak ta trudno by�o zab��dzi�. Jedyne, co mieli do zrobienia, to zej�� w d� po zboczu, a tam ju� nic nie przes�ania�o widoku w dolin�. I tam te� w ko�cu trafili.

Heike wygl�da� n�dznie. Musia�a go podtrzymywa� wielokrotnie w ci�gu tej w�dr�wki. Teraz jednak wyprostowa� si� i w�adczym g�osem przemawia� do post�puj�cej za nimi gromady.

Po raz pierwszy Vinga zdoby�a si� na spojrzenie za siebie. Ale by�o tak ciemno, �e nie dostrzega�a nic poza� tak, poza cieniami. Przyj�a to z prawdziw� ulg�. Chyba teraz nie by�aby w stanie znie�� widoku szarego ludku. Zreszt� kiedy indziej te� chyba nie. By�a �miertelnie zm�czona, bliska histerii.

Heike nakaza� post�puj�cej za nimi gromadzie zosta� w lesie, dok�adnie w tym miejscu, do jutra do p�nocy. Co b�d� w tym czasie robi�, nie pyta�, to nie jego sprawa. A jutro zaprowadzi ich do Grastensholm, jak obieca�.

Potem podni�s� g�os i obj�� Ving� ramieniem.

��A jej nie wolno wam tyka�, ona jest moja! Rozumiecie? Dobrze widzia�em, �e dzi� w nocy chcieli�cie j� z�apa�. To si� nie mo�e powt�rzy�! Zostawcie nas w spokoju, a je�li zrobicie, jak m�wi�, dostaniecie o wiele wi�ksz� i t�ustsz� zdobycz.

Nie brzmia�o to zbyt mi�o.

Vinga musia�a si� odwr�ci�. Akurat teraz nie chcia�a widzie� wyrazu twarzy Heikego. I tamtych tak�e nie.

Heike po�egna� towarzysz�cy im t�um i obieca� wszystkim, �e pob�d� jaki� czas w Grastensholm, je�li tylko w spokoju tam dotr�. S�dz�c po radosnych szeptach i zadowoleniu, jakie Vinga u nich wyczuwa�a, obietnica ich ucieszy�a.

Jaki� czas, owszem, my�la�a. Ale przecie� Grastensholm nie mo�e zosta� zamienione w jaki� zamek duch�w. A przynajmniej nie na zawsze. Zreszt� nie ma takiego niebezpiecze�stwa, szary ludek b�dzie musia� opu�ci� dw�r po �mierci w�a�ciciela, je�li ju� nie wcze�niej.

Na my�l o tym poczu�a bolesne uk�ucie w sercu. W �adnym razie nie chcia�a, �eby Heike umar�. Mowy nie ma. Jak by ona potem mog�a �y�, gdyby j� opu�ci� Heike, on, kt�ry by� sensem jej �ycia?

W ten spos�b mog� my�le� tylko bardzo m�odzi ludzie, kt�rzy nie nauczyli si� jeszcze akceptowa� �mierci, zw�aszcza my�li, �e oni te� b�d� kiedy� musieli umrze�.

Heike wzi�� j� za r�k� i poszli w stron� Grastensholm. Pragn�� by� dla niej pomoc� i oparciem, w rzeczywisto�ci jednak to on potrzebowa� jej przyjaznej d�oni. Jakim sposobem w og�le by� w stanie si� porusza�, pozostanie tajemnic�. Musia� posiada� niezmiern� si�� woli.

Histeria, kt�r� Vinga d�ugo w sobie t�umi�a, teraz objawi�a si� w niespodziewany spos�b. Vinga zacz�a chichota� i nie mog�a tego powstrzyma�. Musia�a d�oni� zas�ania� usta, by nie obrazi� t�umu w�r�d drzew, kt�ry wci�� jeszcze m�g� ich s�ysze�; szare cienie t�oczy�y si� na skraju lasu.

��Vinga! Co z tob�?

��Och, Heike, ledwie uda�o mi si� zachowa� powag�. Kiedy powiedzia�e�: �zostawcie nas w spokoju, to dostaniecie o wiele wi�ksz� i bardziej t�ust� zdobycz�, o ma�o nie zacz�am chichota�.

��Naprawd� tak powiedzia�em? � zapyta� Heike, najwyra�niej rozbawiony. � Tak, rzeczywi�cie, chyba co� podobnego mi si� wymkn�o!

I oboje wybuchn�li niepowstrzymanym �miechem.

Brzmia� on jednak cokolwiek nerwowo, wyczuwa�o si� w nim i bezradno��, i przera�enie.

Poszli troch� za bardzo na skos przez r�wnin� i musieli brn�� przez gliniaste, rozmok�e pola, zanim znale�li si� na w�skiej dr�ce. Nie mieli jednak czasu ani si�y okr��a� doliny, chcieli jak najszybciej znale�� si� w domu.

Kiedy Heike nie musia� ju� przed szarym ludkiem udawa� silnego, bliski by� za�amania. Vinga, tak�e zm�czona do ostatnich granic, przez ca�y czas go podtrzymywa�a. Ale by�o to te� niezwykle wzruszaj�ce uczucie, �wiadomo��, �e jest potrzebna, pomaga�a wi�c z najwi�ksz� ochot�. Heike wygl�da� tak �le, �e ba�a si� o niego. Te wszystkie trucizny, nie m�wi�c ju� o innych paskudztwach, kt�re wypi�, mog�y kosztowa� go �ycie!

O�ywili si� troch�, kiedy nareszcie znale�li si� na dworskim dziedzi�cu, i bardzo szybko skierowali si� ku domowi. Niebo na wschodzie por�owia�o ju� i wsch�d s�o�ca by� niedaleki. W izbie czeladnej jednak nadal panowa�a cisza, wygl�da�o na to, �e wszyscy �pi� mocno. Jaki� nadgorliwy kogut zapia� g�o�no i przejmuj�co.

��Stul dzi�b � sykn�a Vinga i ostro�nie otworzy�a drzwi.

Oboje na chwiejnych nogach przekroczyli pr�g.

Vinga natychmiast zabra�a Heikego na g�r� do du�ej sypialni. Poprosi�a, by si� rozebra�, a tymczasem ona przygotuje k�piel i jak�� odtrutk� na to, co Heike wypi�. Nie protestowa�. Pad� na szerokie �o�e Vemunda i Elisabet, skuli� si� z r�kami przyci�ni�tymi do obola�ego brzucha i tak le�a�.

Vinga gor�czkowo krz�ta�a si� w kuchni, napali�a w piecu i nastawi�a wod�, a potem podgrza�a troch� mleka i zanios�a do sypialni.

Heike le�a� w tej samej pozycji co przedtem i wida� by�o, �e cierpi. Pr�bowa� jednak zdj�� ubranie i buty, co mu si� uda�o zaledwie w po�owie. Vinga pomog�a mu si� rozebra�.

��A tu masz gor�ce mleko. Wypij! Nie, nie jest gotowane, nie rozumiem, dlaczego wszyscy nierozumni ch�opcy i m�czy�ni tak nie cierpi� gotowanego mleka. Pij, p�ki ciep�e. Twoje przemarzni�te cia�o tego potrzebuje.

R�ce Heikego dr�a�y tak bardzo, �e Vinga musia�a mu przytrzyma� kubek. Teraz, w bezlitosnym �wietle poranka, wygl�da� gorzej ni� kiedykolwiek. By� ruin� cz�owieka.

��Czy mo�esz si� utrzyma� na nogach? Musimy zmy� z ciebie t� krew. Nie chc� my�le�, co mog�oby si� sta�, gdyby� wci�� chodzi� wymalowany jak wojownik. M�g�by� nam tu sprowadzi� B�g wie kogo. Tylko mnie do siebie nie zwabisz, nie by�abym w stanie �cierpie� tego paskudztwa na tobie.

Heike pos�usznie wsta� i pozwoli� sobie umy� plecy.

Z przodu chcia� umy� si� sam.

Tymczasem Vinga napali�a w piecu, bo Heike powinien mie� ciep�o. Ona zreszt� tak�e. Teraz, kiedy nie musia�a si� ju� zajmowa� Heikem, stwierdzi�a, �e dzwoni z�bami, i to od tak dawna, �e rozbola�a j� szcz�ka. Przynios�a swoj� nocn� koszul�, bo nie chcia�a opuszcza� Heikego, zmy�a starannie r�wnie� z siebie t� okropn� magiczn� dekoracj�. Poprosi�a Heikego, by umy� jej plecy, co uczyni� niepewnie, ale z czu�o�ci�. Star� z jej �opatek mistyczn� figur� nie podnosz�c si� z ��ka, bo taki by� wyczerpany.

Vinga przynios�a te� ko�dr� ze swojego pokoju i roz�o�y�a j� na szerokim ��ku w sypialni rodzic�w. Zapyta�a, czy Heike chcia�by nocn� koszul� jej ojca, ale on potrz�sn�� przecz�co g�ow�. W�o�enie jej na siebie wyda�o mu si� niewykonalne.

W ko�cu Vinga w�lizgn�a si� na pos�anie i u�o�y�a za plecami Heikego. Przez ca�y dzie� nikt nie zak��ci im spokoju, to wiedzia�a. S�u�ba dosta�a odpowiednie polecenia ju� wcze�niej, Vinga bowiem liczy�a si� z tym, �e wr�c� bardzo zm�czeni.

Przytuli�a si� do Heikego, by go ogrza� i by sama ogrza� si� jego ciep�em. �adne z nich nie mia�o si�y nawet pomy�le� o czym� takim jak pieszczoty, by�y to sprawy tak odleg�e, jakby nigdy nie istnia�y. Jedyne czego oboje rozpaczliwie pragn�li, to przesta� my�le� o tym, co si� w�a�nie dokona�o.

Ale nie by�o to takie �atwe, przynajmniej dla Vingi. Dopiero teraz zaczyna�a rozumie�, co prze�yli. Dopiero teraz dociera�o do niej, jakie to wszystko jest niepoj�te! Nawi�zali kontakt z tamtym �wiatem, ze �wiatem, kt�rego istnienia wielu ludzi w og�le nie przyjmuje do wiadomo�ci lub �mieje si� z niego. Ten �wiat istnieje i ma�o brakowa�o, a Vinga zosta�aby do niego wci�gni�ta na zawsze. I Heike tak�e, bo, jak sam powiedzia�, zaszed� zbyt daleko.

Wiosenna ofiara! Vinga by�a t� ofiar�! W dalszym ci�gu mog�a sobie przypomnie� palce przesuwaj�ce si� po jej ciele, pami�ta�a, jak Heike podni�s� j� wysoko, jakby chcia� j� ofiarowa� ksi�ycowi i gwiazdom, i wszystkim mistycznym si�om natury. Najlepiej jednak zapami�ta�a t� chwil�, w kt�rej, ratuj�c Heikego, znalaz�a si� w magicznym kr�gu. Owo triumfuj�ce, dalekie wycie, kt�re us�ysza�a, i t�um, kt�ry niczym nieforemna masa rzuci� si� na ni��

By�y to my�li tak przera�aj�ce, �e znowu zacz�a dr�e�, i to bardziej ni� przedtem, a Heike uspokajaj�cym gestem po�o�y� jej d�o� na biodrze. Jakby rozumia� jej przera�enie i chcia� j� pocieszy�.

O, kochany, kochany Heike! Jeste� przy mnie, �yjesz! I tylko to si� liczy.

Ciep�o pieca wype�nia�o pok�j, po�ciel nie wydawa�a si� ju� taka lodowata. Brzuch Heikego te� chyba ju� mniej bola� po ciep�ym mleku. Przez chwil� nas�uchiwa�a jego spokojnego oddechu. D�o� Heikego zsun�a si� z jej biodra. Zasn��.

Bogu dzi�ki, pomy�la�a. Przynajmniej troch� odpocznie.

Ale ja nie zasn� ju� chyba nigdy w �yciu! Nikt nie mo�e tego ode mnie wymaga�, nie po tej nocy, kt�ra min�a.

Ciep�o zaczyna�o j� jednak rozmarza�, czu�a si� coraz bezpieczniejsza i coraz bardziej senna, a gdy s�o�ce wzesz�o i bezskutecznie stara�o si� przebi� przez ci�kie pluszowe zas�ony, Vinga tak�e zasn�a z r�k� na piersi Heikego. Ona, taka pewna, �e ju� nigdy oka nie zmru�y.

Trzeba jej to jednak wybaczy�: przez ca�� dob�, je�li nie d�u�ej, �y�a w potwornym napi�ciu.

Kiedy wielki z�ocony zegar w hallu wybi� godzin� pi�t� po po�udniu, Heike otworzy� oczy, przewr�ci� si� na plecy i przeci�gn��.

Nagle z przera�enia wstrzyma� dech. Co to za pi�kny sufit?

I� Poczu�, �e kto� le�y obok niego, trzyma r�k� na jego piersi, a przy jego boku sk�d� promieniuje rozkoszne ciep�o.

Do czego� takiego Heike nie przywyk�.

Odwr�ci� si�. Vinga!

O Bo�e, on chyba nie�?

Nie, oczywi�cie, �e nie. Prze�yli wsp�ln� noc, ale nie by�a to noc mi�osna!

Pami�� mu wr�ci�a, co odczu� jak szok, jakby mu co� spad�o na g�ow�.

Ale mimo �e cia�o mia� nadal obola�e, czu� si� du�o lepiej. Nie dobrze, lecz lepiej. Jakim sposobem s�owo �dobrze� mo�e by� lepsze od s�owa �lepiej�? my�la� zaspany.

Sen jednak naprawd� dobrze mu zrobi�. Czu� si� w pe�ni wypocz�ty.

Vinga� Odwr�ci� si� ku niej i patrzy� na �pi�c�. Spa�a z na w p� otwartymi ustami; na szyi wci�� mia�a jak�� zapomnian� czerwon� plamk�, ostro�nie podwa�y� j� paznokciem. Nietrudno jest usun�� zakrzep�� krew.

Jak ma�o brakowa�o, a Vinga sta�aby si� prawdziw� wiosenn� ofiar�! Jak dziewica, kt�r� sk�adano poga�skim b�stwom, by zapewni� sobie urodzajny rok.

Mo�e zbyt d�ugo pozostawa�a wewn�trz magicznego kr�gu? Mo�e szarym istotom uda�o si� wzi�� w posiadanie jak�� cho�by niewielk� cz�stk� jej duszy?

Nie, nie wolno tak my�le�.

Alrauna�

Wisia�a teraz na rze�bionym oparciu ��ka. Vinga musia�a j� tam powiesi�, kiedy sz�a spa�.

Jak to mi�o z jej strony, �e po�o�y�a si� przy nim, �e ogrzewa�a go w�asnym cia�em i czuwa�a nad nim!

Wyci�gn�� r�k� po alraun�. Trzyma� j� przez chwil� i przygl�da� jej si� z czu�ym u�miechem.

��Dzi�ki ci � szepn��. � Dzi�ki, �e ochroni�a� moj� ukochan�! Uratowa�a� j� przed�

No w�a�nie, przed czym? Przed �mierci�? Przed z�ymi mocami? Mo�e owe stwory chcia�y j� naprawd� zamordowa�? A mo�e mia�a si� sta� jedn� z nich, kiedy ju� umrze po wielu latach �ycia? Nie wiedzia�, co mog�oby si� sta�, gdyby naprawd� zdo�a�y narzuci� jej swoj� wol�. Mo�e nawet ju� uwa�a�y j� za swoj�? Nale�a�a przecie� do zwyczajnych �miertelnik�w, nie mia�a ochrony, z jakiej korzystali obci��eni dziedzictwem Ludzi Lodu.

Lodowaty strach przenikn�� jego dusz�, kiedy u�wiadomi� sobie, �e ma teraz liczn� gromad� istot z podziemnych otch�ani pod swoimi rozkazami, ale tak�e jest za nie odpowiedzialny. By�a to my�l tak przera�aj�ca, �e da�by wszystko za to, by si� ju� z nimi nie spotyka�. Mia� tego do��. Nie by� w stanie odnosi� si� do nich z tak� sam� straszliw� swobod� jak Ingrid czy Ulvhedin, kiedy zatrudniali szary ludek jako s�u�b� w Grastensholm.

Heike nie powinien by� sobie wyobra�a�, �e potrafi nimi kierowa�. O, nie!

Ostro�nie wsta� z ��ka i ubra� si�. Uda�o mu si� przy tym nie upu�ci� buta na pod�og�, cho� by� pewien, �e tak si� w�a�nie stanie.

Kiedy si� ju� umy�, cicho, cichutko, by nie budzi� Vingi, i gdy zmy� z oczu resztki snu, wymkn�� si� na d� do kuchni, by przygotowa� Vindze co� do jedzenia.

Kucharka zd��y�a wr�ci�, sta� wi�c przez chwil� w drzwiach, niepewny, co zrobi�. Kobieta ju� go jednak zobaczy�a i nie pozostawa�o mu nic innego, jak si� po prostu przywita� i powiedzie�, po co przyszed�.

��Prosz� bardzo, jedzenie jest gotowe. Przygotowa�am wszystko dla panny Vingi i jej go�cia.

Heike podzi�kowa� i ofiarowa� si�, �e sam to zaniesie na g�r�.

Wzi�� od kucharki nape�nion� tac�, ale w drzwiach przystan�� i powiedzia� przez rami�:

��Chcia�em tylko wyja�ni�, �e chocia� dzisiejsz� noc sp�dzili�my w jednym pokoju, nie powinni�cie �le my�le� o pannie Vindze. Nie sta�o si� nic niestosownego. Na to mam zbyt du�o dla niej szacunku.

��Oczywi�cie, panie Heike. Wszyscy o tym wiemy. To przecie� pan sprowadzi� j� z powrotem do Elistrand i nigdy nie przestaniemy panu za to dzi�kowa�.

Heike u�miechn�� si� i powiedzia� przyja�nie:

��Bardzo si� ciesz�, �e wy wszyscy wr�cili�cie do dworu. Vinga uwa�a was za swoich przyjaci�.

Kucharka o�ywi�a si�.

��O, panie Heike, w�a�nie chcia�am o czym� z panem porozmawia�. Nam si� wydaje, �e jest tu kilka os�b, kt�re zosta�y przekupione przez pana Snivela. Jego ludzie zawsze wiedz�, dok�d panienka si� wybiera, i ju� wiele razy zdarza�y si� tu we dworze okropne rzeczy, ale zawsze uda�o nam si� zapobiec nieszcz�ciu.

Heike odstawi� tac�.

��Ale� to straszne, co pani m�wi! Podejrzewacie kogo�?

��Nie, tak wprost to nie. Ale jest tu kilkoro nowych. Starzy s� wierni, tego jestem pewna.

Heike nagle poczu�, jak przyjemnie jest sta� tak w zwyczajnej kuchni i rozmawia� z kim� zwyczajnym o zwyczajnych sprawach. Wr�ci� do codziennych, pospolitych zaj��. Ach, jakie to wspania�e!

Chcia� dowiedzie� si� czego� wi�cej o tych nowych s�u��cych. No wi�c to s� na przyk�ad pomocnik ogrodnika, Per, i pokoj�wka Ella. Ch�opak przyszed� tu po prostu kt�rego� dnia w poszukiwaniu pracy. Ella natomiast jest z Christianii i mia�a bardzo dobre referencje.

Czy Heike m�g�by te referencje zobaczy�?

Panna Vinga pewnie je odda�a pokoj�wce.

Tak, to oczywiste, ale troch� komplikuje spraw�, bo by�oby podejrzane jeszcze raz je ogl�da�. Heike prosi� kuchark�, by mia�a oczy otwarte, a on postara si� spraw� wyja�ni�.

��A poza tym� � doda� skr�powany. � T� noc tak�e tutaj sp�dz�. B�d� spa� w tym samym pokoju, skoro ju� tam narobi�em ba�aganu. S�dz�, �e panna Vinga wr�ci do swego pokoju. T� noc, czy raczej dzie�, sp�dzi�a ze mn�, bo by�em chory.

��Ach, tak. Tote� nie wygl�da pan dzisiaj dobrze, panie Heike, zaraz to zauwa�y�am, jak pan tylko tu wszed�. My�l�, �e porz�dny posi�ek dobrze panu zrobi. Mnie si� zdaje, �e pan nie dojada. Jak to samotny kawaler.

��Chyba tak � u�miechn�� si� Heike i ju� niczego wi�cej nie t�umaczy�.

Vinga wci�� spa�a. Postawi� tac� na stoliku przy ��ku i ostro�nie po�o�y� r�k� na jej ramieniu.

Zerwa�a si� z krzykiem i tak gwa�townie, �e o ma�o nie zrzuci�a tacy.

��Vingo! To ja.

��Och � dysza�a ci�ko i dopiero po d�u�szej chwili zdo�a�a usi���. � Dotkn��e� mnie dok�adnie tak samo jak�

��Wiem. Nie powinienem by� tego robi�. Przynios�em co� do jedzenia. Zg�odnia�em, pomy�la�em wi�c, �e ty tak�e.

��Tak, rzeczywi�cie � zgodzi�a si� Vinga po kr�tkim zastanowieniu. � Jestem g�odna. Czy zechcia�by� odsun�� zas�ony? Kt�ra to godzina?

Najedli si�, potem Vinga wsta�a i sp�dzili razem bardzo mi�y, spokojny wiecz�r. Vinga, kt�ra przeczyta�a ju� Heikemu wszystkie ksi��ki Ludzi Lodu, pomaga�a mu przygotowa� si� do tego, co mia�o sta� si� w nocy. Zreszt� pomagali sobie nawzajem, bo wszystko musia�o si� odby� tak, jak trzeba. Ale zakl�� ani magicznych formu�ek nie powtarzali, �eby, bro� Bo�e, nic wywo�a� �adnego niepo��danego indywiduum. To by�by zbyt niebezpieczny eksperyment.

Postanowili, �e wydarzenia poprzedniej nocy traktowa� b�d� jak z�y sen. �atwiej b�dzie to wszystko znie��.

Zbli�a�a si� p�noc. Elistrand, ba, ca�a parafia uda�a si� na spoczynek. Tylko jakie� podw�rzowe psy naszczekiwa�y to tu, to tam w dolinie.

Tak�e i tej nocy ksi�yc �wieci� jasno. Vinga, oczywi�cie, towarzyszy�a Heikemu, kiedy zd��a� do lasu w�skimi dr�kami przez pola i ��ki. On za� my�la� z cierpkim u�miechem, �e chocia� ma tak wielk� w�adz� nad przybyszami z tamtego �wiata, to Vindze nie jest w stanie odm�wi� niczego. Je�li nie b�dzie si� mia� na baczno�ci, wkr�tce ona owinie go sobie wok� ma�ego palca.

Naiwny Heike! Jakby tego nie zrobi�a ju� dawno!

Pocz�tkowo mieli troch� k�opot�w z odszukaniem miejsca na skraju lasu, w kt�rym zeszli ze wzg�rza. Byli wtedy zbyt wstrz��ni�ci, by zwraca� uwag� na takie sprawy.

Kiedy ju� jednak znale�li si� w lesie, nietrudno by�o si� domy�li�, �e trafili w�a�ciwie.

Horda czeka�a.

Ju� z daleka s�yszeli szum przyt�umionych g�os�w, pe�ne oczekiwania pomruki. Kiedy dwoje ze �wiata �ywych zbli�y�o si�, szum przemieni� si� w �wiadcz�ce o podnieceniu krzyki, przera�aj�ce, przeci�g�e wycie, kt�re zamiera�o i wznosi�o si� znowu. Jak ch�r w greckim dramacie.

Nie zdaj�c sobie z tego sprawy, Heike wzi�� Ving� za r�k�. On te� nie zd��y� si� jeszcze przyzwyczai� do swoich nowych podw�adnych.

��Czy oni naprawd� tak chc� si� znale�� w Grastensholm? � zapyta�a Vinga z niedowierzaniem. � Musieli si� okropnie nudzi�.

��Nie, to nie dlatego. Ale oni czuj� si� spokrewnieni z Lud�mi Lodu, �ywi� dla nas respekt, wiesz. Zawsze tak by�o. A teraz obiecano im, �e b�d� mogli wyp�dzi� zwyczajnego �miertelnika z domu, kt�ry uwa�aj� za w�asny. Ciesz� si� na to.

Vinga nie by�a w stanie opanowa� dreszczu.

Heike zatrzyma� si� przed gromad� ma�ych i wi�kszych postaci, kryj�cych si� w le�nym mroku. Wyja�ni�, jakim sposobem maj� dosta� si� do dworu ci, kt�rzy nie potrafi� przenika� przez �ciany. Obmy�lili wszystko oboje z Ving�. Ci jednak domagali si�, by Heike im towarzyszy�, kto� przecie� musi im otworzy� w�az w dachu. A potem drzwi od strychu. P�niej poradz� sobie ju� bez jego pomocy.

Wisielec, kt�ry by� ich przyw�dc�, wyja�ni�, �e tylko kilka zjaw nie potrafi wej�� do domu si�� w�asnej woli. Wszystkie upiory s� w stanie to zrobi�. Demony i inne duchy tak�e. Tylko niekt�re duchy natury s� przywi�zane do miejsca, nie umiej� sobie radzi� w zamkni�tych pomieszczeniach, ale tak bardzo chcia�y przyj�� tu tak�e. Dlatego Heike musi im pom�c.

Niespecjalnie si� cieszy� z tego powodu, Vinga to widzia�a. Ale nie m�g� im odm�wi�, ju� teraz nie, skoro sprowadzi� szary ludek do �wiata �ywych.

Vinga zastanawia�a si� ponuro nad tym, jak� kt�re z nich w�a�ciwie ma w�adz�.

Ona sama otrzyma�a polecenie, �e ma ukry� si� gdzie� w ogrodzie.

W ko�cu Heike da� znak, �eby szli za nim.

Tym razem Vinga ju� si� tak nie ba�a ogl�da� za siebie. Szli przez ��ki, a kiedy spojrza�a przez rami�, stwierdzi�a, �e gromada nie jest tak liczna, jak jej si� pocz�tkowo zdawa�o. To chyba owo przyt�aczaj�ce, niewiarygodne wra�enie sprawi�o wtedy, �e zdawa�o jej si�, i� wsz�dzie roi si� od cieni. Pr�bowa�a teraz i�� ty�em i liczy� pod��aj�ce za nimi istoty, zaraz jednak potkn�a si� na jakim� wystaj�cym korzeniu i o ma�o nie upad�a. Heike musia� j� podtrzyma� i upomnia�, �eby uwa�a�a.

Dok�adnie tamtych nie policzy�a, ale dosz�a do wniosku, �e musi ich by� gdzie� mi�dzy dwadzie�cia a trzydzie�ci pi�� r�nego rodzaju istot. �Ma�y ludek� Ingrid? Niekt�rzy z nich byli wysocy niczym masztowe sosny!

Gdyby ich teraz zobaczy� jaki� normalny cz�owiek, widzia�by jedynie dwie id�ce przez pola postaci. Tylko dwoje ludzi. Ale Heike i Vinga widzieli wi�cej!

Przez u�amek chwili poczu�a si� dumna, �e zosta�a wtajemniczona, ale zaraz wr�ci� rozs�dek � raczej powinna si� tego l�ka�.

I odczuwa� groz�. Bo nawet to, co by�a w stanie dostrzega� w krocz�cym za nimi t�umie, wcale a wcale nie by�o przyjemne. Nie, to by�o po prostu ohydne!

Rzecz jasna �w ros�y wisielec szed� tu� za Ving� i Heikem. Wci�� z tym ironicznym, wszystkowiedz�cym u�mieszkiem na wargach. Za nim toczy�y si�, pe�za�y, bieg�y i podskakiwa�y najbardziej odpychaj�ce monstra, jakie tylko mo�na sobie wyobrazi�.

Heike, kochany, my�la�a Vinga bliska paniki. Kiedy ju� wyp�oszysz Snivela, b�d� tak dobry i wygarnij ich tak�e ze dworu. Miot��, szufl� do �niegu, czym chcesz. Byle jak najdalej. W przeciwnym razie nie b�d� mog�a nigdy odwiedzi� ci� w Grastensholm.

Och, co to, to nie, odwiedz� ci�, na pewno. Bo nie mog�abym �y� bez ciebie, ty moje przeznaczenie!

Zreszt� przecie� ty m�g�by� sprowadzi� si� do Elistrand, na przyk�ad. A one niech sobie robi� w wielkim dworze co chc�.

Uff, to tak�e nie jest wyj�cie!

Co oni zrobili oboje z Heikem? Jakie si�y poruszyli?

Pogr��ona w my�lach nawet nie zauwa�y�a, �e s� na miejscu. Dosta�a polecenie, �e ma si� schowa�.

Skuli�a si� za jakimi� g�stymi krzewami. Rozpozna�a porzeczki; chroni�y j� dobrze, a ona mog�a widzie� wszystko, co si� przed ni� dzieje. No, powiedzmy: prawie wszystko.

Gromada sz�a przez ogr�d, wi�a si� niczym d�ugi, szaroczarny w�� i opasywa�a dom.

Co by te� Tengel Dobry powiedzia� na to wszystko? No, Tengel, oczywi�cie, wie, co robi�, ale Charlotta Meiden? Albo Liv czy Dag, kt�rzy tak kochali ten dw�r. A Irja, Irmelin i wszystkie wspania�e �ony, kt�re by�y jego gospodyniami?

No tak, Ingrid i Ulvhedin zrobili to samo przed Heikem, ale czy a� tyle tych istot tu sprowadzili? Vinga w�tpi�a w to, podejrzewa�a, �e tym razem przyby�o ich du�o wi�cej. Ale nic pewnego, oczywi�cie, nie wiedzia�a.

Nagle stwierdzi�a, �e gromada przed domem wyra�nie si� przerzedzi�a. Widzia�a jakie� cienie wp�ywaj�ce na schody i znikaj�ce. Co� wielkiego i paskudnego wspina�o si� po �cianie, a po�rodku podw�rza sta�a nieliczna grupka i czeka�a pos�usznie. Wszystko wysokie istoty, swoim wygl�dem budz�ce groz�, na wp� ludzie, na wp� zwierz�ta, z rogami lub kopytami albo pokryte wilcz� sier�ci�, albo� albo z cz�onkami d�ugimi jak u koni, skrzyd�ami i�

Przera�eniem nape�ni�a j� my�l, �e mo�e s� to te demony, kt�re �ni�y si� Silje. Albo te, kt�re spotyka�a w swoich wizjach. Wi�c one istniej�? Istniej� naprawd�, nie s� jedynie wytworem fantazji?

Wpatrywa�a si� zafascynowana w ich pot�ne organy, kt�re w niczym nie przypomina�y tego, co widzia�a u Heikego. Heike by� cz�owiekiem, a te podobne s� do zwierz�t. I nagle demony, kt�rym si� przygl�da�a, znikn�y. Rozp�yn�y si� w powietrzu.

Ciekawe, czy s� ju� w domu, zastanawia�a si�. Chyba tak. A zatem� Nieszcz�sny Snivel! Bo z nimi na pewno nie ma �art�w. S� z�e. Z�o wprost od nich bije. Znowu przemkn�o jej przez my�l, �e to wszystko jest nierzeczywiste, po prostu koszmarny sen!

Kiedy pr�bowa�a odnale�� wzrokiem Heikego, ca�y dziedziniec by� pusty. Ale dostrzeg�a go dalej na tle nocnego nieba. Wspina� si� po naro�niku domu, dok�adnie tam, gdzie oboje wchodzili za pierwszym razem. Za nim posuwa�o si� z wolna jakie� bezkszta�tne monstrum nieokre�lonego rodzaju, kt�re Vinga ch�tnie by podrzuci�a do g�ry uderzeniem w zadek. Istota sprawia�a wra�enie o�lizg�ej, Vinga pomy�la�a, �e to mo�e jaki� duch wodny, gnom albo troll, albo zwyczajny wodnik czatuj�cy przy wodospadach. A mo�e to upi�r, duch jakiego� topielca? Nie, upiory umiej� same wej�� gdzie zechc�.

Po g�adkiej �cianie pe�za�y i w�azi�y ma�e obrzydlistwa, niekt�re w podskokach, a wi�kszo�� tak szybko, �e wyprzedzi�y Heikego. O to zreszt� nietrudno, Vinga dobrze wiedzia�a, jak on �le znosi wspinaczk�.

W g�rze zebra�o si� ju� sporo szarych cieni, ale by�y zbyt wysoko, by mog�a je dostrzec ze swego ukrycia. Heike, tylko nie spadnij, b�d� ostro�ny, prosi�a w duchu. My�la�a z rozpacz�, jaki by� zm�czony i s�aby po poprzedniej nocy, i b�aga�a los, by doda� mu si�.

Nareszcie znalaz� si� na g�rze z ca�ym swoim towarzystwem i w ko�cu znikn�li jej z oczu. Snivel mia� wr�ci� dopiero w przysz�ym tygodniu, jak s�yszeli, zatem nikt nie m�g� ich zaskoczy�. Vinga podejrzewa�a, �e s�u�ba woli spa� ni� czuwa� nocami.

Przysz�o jej d�ugo czeka�. Zacz�y j� bole� kolana i wci�� musia�a si� wierci�, nogi dr�a�y w niewygodnej pozycji.

M�j Bo�e, czy to wszystko prawda, co tu prze�ywam? To musi by� koszmarny sen! Musi! Och, Bogu dzi�ki!

Nareszcie na dachu ukaza� si� Heike. Sam!

Zadanie zosta�o wype�nione. Reszty dokona szary ludek.

Heike zszed� na d� zr�czniej ni� poprzednim razem, kiedy to ca�kiem po prostu odpad� od �ciany.

Powoli wracali do Elistrand. Przez ��ki, by unikn�� spotkania z lud�mi. Tylko czy o tej porze kto� m�g� si� w��czy� po okolicy?

��Czy zauwa�y�e�? � zapyta�a Vinga. � Nie czuje si� ju� tego napi�cia w powietrzu.

Heike domy�la� si�, o co jej chodzi. Skin�� g�ow�.

��Tak, wiosna przysz�a. Czas prze�omu, ten najtrudniejszy, mamy za sob�; zima da�a za wygran�.

��Jaki spok�j!

��Tak, chocia� pewnie w znacznej mierze to uczucie spokoju rodzi si� przede wszystkim w nas, nie s�dzisz? Ostatnio �yli�my w straszliwym napi�ciu.

��Pewnie masz racj�. S�u��ce mi m�wi�y, �e dzisiaj by�a bardzo pi�kna wiosenna pogoda, ale my�my tego nie widzieli.

Heike zachichota�.

��To okropne przespa� ca�y dzie�. Ale teraz mog� ci odpowiedzie� na twoje pytanie o Nilsa. Mia�em zamiar znowu przywie�� go do Elistrand jak najszybciej. Zastanowi�em si� jednak i przysz�a mi do g�owy du�o lepsza my�l. Wiesz, dzi� rano rozmawia�em z twoj� kuchark� i dozna�em rozkosznego uczucia, jak to mi�o jest odrzuci� te wszystkie okropie�stwa, kt�rymi si� zajmujemy. To by�o takie cudownie zwyczajne, normalne. I wtedy pomy�la�em sobie, �e ty �yjesz tu jakby w zamkni�ciu. A w�a�nie w Christianii rozpoczyna si� wiosenny jarmark. Mo�e by�my pojechali tam, zamiast zaprasza� Nilsa tutaj? Zobaczy�aby� normalnych ludzi, �miertelnik�w z ich przyziemnymi k�opotami i rado�ciami. Mogliby�my naprawd� przyjemnie sp�dzi� czas ty i ja, i Nils.

��Tak! � wrzasn�a Vinga na ca�e gard�o, po swojemu o�ywiona, gotowa jecha�. � Ruszamy natychmiast!

Jak zwykle Heike, widz�c jej spontaniczn� rado��, poczu� uk�ucie w sercu. A mo�e t�skni�a za Nilsem? Och, tak nie wolno, musi nad sob� panowa�. Vinga ma prawo �y� w�asnym �yciem, wybra� sobie, kogo b�dzie chcia�a, czy to tak trudno poj��?

Nie, nigdy tego nie pojmie.

��Heike, kiedy ju� odzyskamy Grastensholm, a jestem pewna, �e tak b�dzie, to czy wtedy nie mogliby�my zrobi� tak, jak Tengel zrobi� w Lipowej Alei? Chodzi mi o to, �eby zasadzi� w Grastensholm drzewo. Ale nie zaczarujemy go ani nic takiego. Zasadzimy je po prostu na pami�tk� tego, �e Heike Lind z Ludzi Lodu przy pomocy Vingi Tark z Ludzi Lodu zdo�ali odzyska� dw�r i tym samym zapewnili przysz�o�� potomkom rodu.

��To pi�kny pomys�, Vingo � powiedzia� z czu�o�ci�. � Tak zrobimy. A jakie drzewo by� chcia�a?

��Lip�, oczywi�cie! Ty natomiast wybierzesz miejsce, bo to jest tw�j dw�r, a nie m�j.

Nie odpowiedzia�, bo tak strasznie pragn��, �eby to by� tak�e jej dw�r, ale nie odwa�y� si� m�wi� o tym g�o�no.

��Heike, dzi� te� powinni�my spa� w jednym ��ku, wiesz � rzek�a Vinga nieoczekiwanie. � By�o tak dobrze i tak przyzwoicie, �e wprost bardziej nie mo�na. �adnych skandali. Ani odrobiny pikanterii.

��Nie, Vingo, tej nocy nie mo�emy. Ja jestem wypocz�ty i na pewno by dosz�o do okropnego skandalu, mo�esz by� pewna!

��Och, Heike, jaki ty jeste� uczciwy! No dobrze, to ka�de idzie do swojego pokoju, grzecznie i przyzwoicie, �e a� mdli. Ale ja b�d� o tobie �ni�. B�d� mia�a najstraszniejsze i najbardziej gor�ce sny na �wiecie.

��Je�li o to chodzi, to nie b�dziesz osamotniona � u�miechn�� si� Heike, kt�rego nieoczekiwanie ogarn�� wspania�y humor. Zrozumia�, jakim ogromnym obci��eniem by� dla niego �szary ludek�. Przez moment lekkomy�lnie zapragn�� nawet zostawi� go w�asnemu losowi w Grastensholm i nigdy wi�cej tam nie wraca�. Ale tak si� nie post�puje, je�li ma si� takie poczucie obowi�zku jak Heike.

Przystan��. Znajdowali si� na ty�ach zabudowa� w Elistrand, niewidoczni dla ca�ego �wiata.

��Vingo � powiedzia� z czu�o�ci� i uj�� jej twarz w d�onie. � Jeszcze ci nie podzi�kowa�em jak nale�y za pomoc.

Po czym pochyli� si� i poca�owa� j� w czo�o.

Vinga jak zwykle pomy�la�a bez szacunku dla niego, �e lepiej pewnie nie umie ten� ten�, kiedy zaskoczy� j� nast�pnym poca�unkiem w policzek, potem w drugi i, o, cudzie! musn�� leciute�ko jej wargi, delikatnie jak wietrzyk, ale jednak!

Dla niego by�o to najwyra�niej i tak za wiele, bo j�kn�� i pu�ci� j�, jakby si� oparzy�.

��Wybacz mi, Vingo, nie chcia�em, �eby�

Tym razem Vinga nie nalega�a. Zbyt ju� by�a zm�czona nieustann� odmow�. Je�li Heike jej pragnie, b�dzie musia� sam wykaza� inicjatyw�. Tylekro� robi� jej wym�wki, �e jest bezwstydna.

��Nie szkodzi � odpar�a z tak� swobod� i nonszalancj�, �e musia�o go zabole�. � Chod�my do domu. Chce mi si� spa�.

Heike szed� za ni� w ponurym nastroju. Przecie� tyle razy b�aga�a o poca�unek! A teraz by�o to dla niej jak powietrze.

Co takiego powiedzia�? Co zrobi�? Czy to Nils?

Nieszcz�sny Heike ma�o co spa� tej nocy i cierpia� piekielne m�ki. Wiele razy by� ju� zdecydowany p�j�� do niej i zapyta�, czy przesta�a si� ju� nim, Heikem, w og�le przejmowa�. Wiedzia� jednak, �e kiedy raz wejdzie do jej pokoju, nie b�dzie mia� do�� si�, by stamt�d wyj��. �e b�dzie b�aga� i �ebra� o jej mi�o��.

Wiedzia� ju�, �e bez jej mi�o�ci �y� nie potrafi.

Och, co pocz�� z tym wszystkim?

Vinga natomiast, ten ma�y podst�pny troll, dobrze wiedzia�a, co Heike czuje. Przeci�ga�a si� i u�miecha�a zadowolona. Niech ma za swoje ten uparty, niez�omny, szlachetny idiota!

Wielki Rynek w Christianii hucza� niczym kocio� czarownicy. Cho� pora roku nie sprzyja�a handlowi p�odami rolnymi, kramy i stragany pe�ne by�y wszystkiego, co tylko mo�na sobie wyobrazi�. Futra i sk�ry, ryby i mi�sa, tkaniny i ozdoby. Na du�ej cz�ci targowiska odbywa� si� handel ko�mi, sianem i drewnem opa�owym. Jak zwykle jarmark przyci�ga� wszelkiego rodzaju oszust�w, trzeba si� by�o wystrzega� z�odziei kieszonkowych i naci�gaczy. Gra�a muzyka, zewsz�d wabi�a pstrokata tandeta, cho� by�o te� wiele naprawd� pi�knych przedmiot�w domowej roboty. Bo przynosili tu swoje wyroby ci wszyscy, kt�rzy d�ugie zimowe wieczory sp�dzali nad prac� i robili �liczne rzeczy z drewna, metalu lub we�ny.

Vinga by�a zachwycona. Sz�a pomi�dzy Nilsem i Heikem i nieustannie wykrzykiwa�a �och� i �ach� albo �nie, sp�jrzcie tam�. Usta jej si� nie zamyka�y. Wszystko chcia�a kupi�, wszystkiego spr�bowa� w kramikach z chlebem, ciastkami, waflami, karmelkami, kie�bas�, gor�c� zup�, nale�nikami i innymi pyszno�ciami.

R�ne wyrostki buszowa�y w t�umie i Heike �ciska� mocno w r�ce sakiewk� z pieni�dzmi. Dobrze wiedzia�, jakie zr�czne palce maj� te �obuziaki. Musia� te� pilnowa� oszcz�dno�ci Vingi. By� to ci�ki obowi�zek, Vinga bowiem ogarni�ta zosta�a prawdziwym szale�stwem kupowania.

Biedna ma�a, my�la�. Nie mia�a ona weso�ego �ycia po �mierci rodzic�w. Dlatego sk�onny by� wybaczy� jej wszystko.

Tylko czy ona naprawd� musi tyle m�wi� i tak szczebiota� do Nilsa?

By�a pi�kna wiosenna pogoda, kolorowe pi�ra i inne ozdoby przygotowywane na zako�czenie wielkiego postu l�ni�y w s�o�cu. Bo jarmark odbywa� si� pod znakiem postu, cho� akurat tutaj nikt nie stosowa� si� do �adnych ascetycznych zasad, raczej przeciwnie.

Dla Heikego ta wyprawa do miasta by�a ci�kim prze�yciem. Nienawidzi� pokazywania si� mi�dzy lud�mi, kt�rzy nigdy nie szcz�dzili mu wyzwisk, szyderstw i wszelkich z�ych s��w. Ale tak bardzo chcia� towarzyszy� tutaj Vindze, patrze� na jej zachwyt nad miastem; tyle lat �y�a w izolacji. Wymy�li� wi�c w jakim� sensie kompromisowe rozwi�zanie, ubra� si� mianowicie w sw�j ciemny samodzia�owy p�aszcz z kapturem. �ci�gn�� ten kaptur g��boko na oczy tak, �e nikt z boku nie m�g� zobaczy� jego twarzy. Z przodu zreszt� te� nie za bardzo. To mu zapewnia�o przyjemne uczucie anonimowo�ci, a nie by�o jeszcze na tyle ciep�o, by si� ten jego str�j musia� wydawa� dziwny i nieuzasadniony.

Chodzili po placu targowym i przygl�dali si� ludziom, �miali si� i �artowali. Od czasu do czasu jednak Vinga i Heike doznawali skurczu serca na my�l o Grastensholm i o tym, co si� tam zagnie�dzi�o. Dr�eli na wspomnienie budz�cej groz� nocy na le�nej polanie. Wycieczka do miasta by�a jedynie chwil� wytchnienia od tej makabry. My�l o zadaniu, kt�re nie zosta�o jeszcze wype�nione do ko�ca, k�ad�a si� cieniem na ich sercach niczym gradowa chmura, kt�r�, zdawa�o si�, widz� nad rodzinn� parafi�.

Najgorszy ze wszystkiego by� l�k, jak sko�czy si� ta ryzykowna gra, kt�r� podj�li. Poj�cia nie mieli, do czego to doprowadzi. Obojgu nie dawa�a spokoju pewna natr�tna my�l, kt�ra wci�� do nich wraca�a, �e mianowicie Ingrid chcia�a kiedy� odprawi� szary ludek z powrotem do jego �wiata, ale jej si� to nie uda�o.

Cho� pewni tego nie byli, bo przecie� sama Ingrid twierdzi�a niezmiennie, �e bardzo lubi�a mie� u siebie na s�u�bie szary ludek.

Ale tego dnia na placu targowym w Christianii starali si� zapomnie� o wszelkich niebezpiecze�stwach. Dzi� mieli si� bawi� i cieszy�! A �e odczuwali czasami dreszcz niepokoju, to trudno, trzeba to przeczeka�.

Nils nie zauwa�a� niczego. On cieszy� si� tym dniem z ca�ego serca.

Przystan�li, �eby popatrze� na jakiego� si�acza podnosz�cego ci�ary.

��Och, jaki on przystojny! � westchn�a Vinga. � Prawda, Heike?

Heike, kt�ry przecie� inn� miar� ocenia� m�czyzn, mrukn�� co� pod nosem. Vinga sprawia�a wra�enie zafascynowanej, a kiedy si�acz to zauwa�y� i u�miechn�� si� do niej � bo kt� by si� nie u�miechn�� do tej rozpromienionej le�nej boginki � wpad�a w zachwyt.

��Widzia�e�, Heike? On si� do mnie u�miechn��. Och, czy� on nie jest urodziwy?

Te s�owa bole�nie rani�y Heikego.

Nie lepiej by�o te� w chwil� p�niej, kiedy wda�a si� w rozmow� z kilkoma ch�opcami, kt�rzy sprzedawali no�e. Nie �eby potrzebowa�a no�a, ona po prostu uwa�a�a, �e sprzedawcy s� bardzo interesuj�cy, wi�c musia�a chwil� porozmawia�.

Ona i Nils biegali po targu w �wietnych humorach, ale Heike stawa� si� coraz bardziej ponury. Pr�bowa� si� co prawda u�miecha�, ale twarz mia� jakby zdr�twia�� i czu� coraz wi�kszy ci�ar w sercu.

W ko�cu Vinga zobaczy�a, co si� dzieje, i spowa�nia�a.

Rzek�a zdecydowanie:

��Nils, zaczekaj tu na nas chwil�, ale w�a�nie w tym miejscu, �eby�my si� nie zgubili. My z Heikem mamy do za�atwienia drobn� spraw�.

Nils zgodzi� si�, o nic nie pytaj�c, Heike natomiast nie pojmowa�, o co chodzi. On nie nale�a� do ludzi, kt�rzy �atwo radz� sobie z takimi sprawami. Bardzo si� stara� rozumie� swoich bli�nich, �yczy� wszystkim wy��cznie dobrze, ale jego okrutne dzieci�stwo i dziedzictwo z�a cz�sto utrudnia�y mu kontakty z lud�mi. Szczerze m�wi�c, przeciwstawianie si� z�ym sk�onno�ciom, jakie w duszy nosi�, pokonywanie obci��enia, jakim to dla niego by�o, poch�ania�o bardzo wiele energii duchowej, a tymczasem musia� jeszcze stara� si� zrozumie� m�od� dziewczyn�, jak� by�a Vinga. Nie zawsze sobie z tym radzi�. Teraz czu� si� zagubiony i przygn�biony, a to nie jest najlepszy nastr�j na korzystanie z uciech jarmarku.

Vinga by�a niczym beczka z prochem, ale stara�a si� opanowa�, bo uwa�a�a, �e musi zrozumie� stan Heikego. Wiedzia�a jednak, �e przed�u�a� tej sytuacji nie wolno.

Poci�gn�a go w stron� bazaru ko�o ko�cio�a Zbawiciela. Znalaz�a tam niewielk� nisz� w murze z dala od ha�a�liwego t�umu.

By�a stanowcza, lecz g�os brzmia� �agodnie, a w oczach mia�a czu�o��.

��Heike, nie �ycz� sobie tego! Przecie� mam prawo uwa�a�, �e inni m�czy�ni s� przystojni, zw�aszcza �e nie ma ich znowu tak wielu. Sam widzisz, �e przewa�nie otacza nas t�um nudnych, nieciekawych, starszych i m�odszych dziad�w! Musz� mie� tak�e prawo m�wi�, co my�l�, rozmawia� z Nilsem i innymi, a ty nie mo�esz natychmiast cierpie� jak pot�pieniec. Robisz si� zazdrosny i ponury, gdy tylko ja�

��Wcale nie jestem zazdrosny!

��Oczywi�cie, �e jeste�, tylko na sw�j spos�b. Stajesz si� taki krytyczny wobec siebie, tak odmawiasz sobie wszelkiej warto�ci, �e nie mog� tego znie��! Nie chc� sp�dzi� reszty �ycia wy��cznie na przekonywaniu ci�, �e jeste� wspania�ym cz�owiekiem i �e ja ci� kocham. To mo�e zabi� najwi�ksz� mi�o��. Czy ty nie rozumiesz, �e ci� kocham? Czy nie rozumiesz, �e mog� lubi� rozmowy z Nilsem i kocha� ciebie? �e mog� patrze� na innych i kocha� ciebie? Ja tamtych nie potrzebuj�, wi�c co to szkodzi, �e lubi� na nich patrze�? Potrzebuj� tylko ciebie, ale musz� mie� prawo �y�, oddycha�. I musz� mie� prawo by� szczera, m�wi� g�o�no to, co my�l�. Ale ty nieustannie masz w g�owie tylko jedno, �eby mnie wepchn�� w ramiona kogo� innego, �eby� potem m�g� si� pogr��y� we wsp�czuciu dla siebie samego. Robisz mi wym�wki, �e jestem bezwstydna i narzucam ci si� ze swoj� mi�o�ci�, odpychasz mnie, upokarzasz i pchasz w ramiona innych, a potem, gdy tylko si� do kogo� odezw�, stajesz si� ponury i z�y! Wi�c teraz sko�czysz ze swoj� bezpodstawn� zazdro�ci�, z tymi n�dznymi, niegodnymi my�lami o sobie samym, albo nie mamy o czym ze sob� rozmawia�!

I zanim Heike zd��y� otworzy� usta, �eby cokolwiek powiedzie�, znikn�a w t�umie po drugiej stronie muru.

Zreszt� Heike nie mia� zbyt wiele do powiedzenia w swojej obronie, mo�e tylko tyle, �e Vinga ma ca�kowit� racj� i �e on, Heike, jest kompletnym idiot�.

My�la�, �e jest taki szlachetny. �e starczy mu si�, by si� jej wyrzec, by troszczy� si� wy��cznie o jej szcz�cie. Tylko �e takiej si�y po prostu nie mia�. Pragn�� jej do b�lu, nienawidzi� ka�dego m�czyzny, kt�ry na ni� spojrza� albo � co gorsza � kt�rego ona podziwia�a. I co to by�o, je�li nie najpospolitsza zazdro��? Tylko Heike chcia� nazywa� to patetycznie cierpieniem mi�o�ci, nieszcz�liwym uczuciem.

C� za g�upstwa! W bolesnych skurczach jego serca nie by�o nic szlachetnego, niestety!

Z�y na siebie przepycha� si� pospiesznie przez t�um w stron� miejsca spotkania.

Nils sta� i czeka�, sam.

��Gdzie Vinga? � spyta� Heike.

��Vinga? Czy nie posz�a z tob�?

��Nie, ona� Gdzie ona mog�a si� podzia�? Mo�e zab��dzi�a w t�oku albo�

��Albo?

��Nie, nic.

Nie chcia� opowiada� o sprzeczce. Nie chcia� powiedzie�, �e si� boi, i� ona potraktowa�a powa�nie swoje ostatnie s�owa, �e nie maj� ju� sobie nic do powiedzenia.

Przera�a�a go taka my�l. A co gorsza, gdyby Vinga postanowi�a wr�ci� na w�asn� r�k� do Elistrand, mog�aby sobie napyta� biedy. Ta przecie� on mia� wszystkie pieni�dze. A ludzie Snivela na pewno ich �ledz�.

��Gdzie� mi znikn�a � powiedzia� do Nilsa. � Musimy jej poszuka�.

��Tak, oczywi�cie � zgodzi� si� Nils. � Ale czy nie lepiej, �ebym ja tu nadal czeka�? Musimy mie� jaki� sta�y punkt.

��Masz racj�. Zosta� tutaj, a ja b�d� co jaki� czas do ciebie wraca�. Je�li jej nie znajdziemy, to znaczy, �e sama wyruszy�a w drog� do domu. Ona� By�a w takim nastroju, �e mog�a to zrobi�.

Heike znowu wmiesza� si� w t�um z sercem przepe�nionym l�kiem i �alem.

Vinga jednak nie zamierza�a wraca� do domu. Wci�� wzburzona po ostrej rozmowie z Heikem posz�a po prostu przed siebie w ha�a�liwym t�umie. By�a w okropnym humorze, a� dygota�a ze zdenerwowania. Mo�e post�pi�a z nim troch� zbyt surowo, ale niech ma za swoje!

I trzeba da� mu troch� czasu, �eby si� zastanowi� nad swoim post�powaniem. Powinna by�a wr�ci� na um�wione miejsce, ale najpierw chcia�a si� troch� rozejrze�, niech sobie Heike poczeka!

Czu�a si� troch� jak niepos�uszne dziecko, ale sprawia�o jej to przyjemno��!

Nie usz�a zbyt daleko po�r�d jarmarcznych stragan�w, gdy stwierdzi�a, �e nie wie, gdzie jest. Wielki Rynek wygl�da� w 1795 roku zupe�nie inaczej ni� obecnie. Ko�ci� Zbawiciela ju� tam sta�, ale poza tym dom�w by�o niewiele. Po jednej stronie da placu przylega� spory ug�r, r�wnie� zaj�ty przez handluj�cych ludzi. Ko�ci� stanowi�, oczywi�cie, dobry punkt orientacyjny, ale po kt�rej jego stronie czeka Nils? Jak go st�d zobaczy�?

Specjalnie si� nie przestraszy�a, nie powinna przecie� mie� trudno�ci z odszukaniem go, mimo wszystko plac by� w jaki� spos�b ograniczony!

Tam jest targ ko�ski. A zatem Nils powinien�

Nie, nie mog�a sobie przypomnie�.

Biega�a w t� i z powrotem, coraz bli�sza paniki. Zda�a sobie spraw� z tego, �e mo�e przechodzi� w odleg�o�ci zaledwie kilku �okci od Nilsa i nie zobaczy� go w ci�bie. Mia�a wra�enie, �e gdziekolwiek si� odwr�ci, wsz�dzie ludzie zast�puj� jej drog�. Wielu zagadywa�o do niej, mniej lub bardziej podchmieleni m�czy�ni chwytali pa�y jej p�aszcza, by j� zatrzyma�, s�ysza�a za sob� r�ne okrzyki i nawo�ywania. Przewa�nie niezbyt pi�kne.

Kiedy wi�c zobaczy�a tamtych ch�opc�w handluj�cych no�ami, odetchn�a z ulg�. Miejsce spotkania jest niedaleko st�d.

��Hej! � zawo�a� jeden z ch�opc�w. � Namy�li�a� si�? Chcesz jednak kupi� n�?

��Nie, ale chyba zab��dzi�am. Musz� odszuka� moich przyjaci�. Mieli na mnie czeka� obok straganu z piernikami.

��Ach, no to tam! � pokaza� sprzedawca. � Niedaleko st�d. Ale poczekaj! Je�li naprawd� mia�aby� ochot� na n�, to mo�esz jeden dosta� w prezencie! Na przyk�ad podobny do tych tutaj�

Pokaza� jej n� z ma�ym ostrzem, ale o bardzo pi�knie rze�bionym trzonku. Mia� te� do niego �adny futeralik.

��Przecie� nie mo�esz dawa� mi czego� takiego � b�kn�a zmieszana.

��To naprawd� nic wielkiego � zapewni�. � Nie mamy go przy sobie, ale je�li p�jdziesz z nami za stajnie, gdzie s� nasze rzeczy, to�

��No, nie wiem � waha�a si�. � Dzi�kuj� za uprzejmo��, ale najpierw spr�buj� odszuka� moich przyjaci�. Pewnie si� ju� o mnie martwi�.

Tamten wyszed� ju� zza d�ugiego sto�u, przy kt�rym zajmowali kawa�ek miejsca, i z�apa� Ving� za rami�. Pachnia�o od niego niezbyt pi�knie, z bliska nie by� te� ju� taki �adny. Smugi na twarzy �wiadczy�y dobitnie, �e my� si� ostatnio kilka miesi�cy temu.

��Pomy�l, jak by to by�o przyjemnie ofiarowa� przyjacielowi n�! To dopiero niespodzianka! Chod�, to niedaleko, d�ugo nie zabawimy.

Bardzo niech�tnie posz�a za nim. Nie chcia�a by� nieuprzejma, skoro gotowi byli ofiarowa� jej taki pi�kny przedmiot, ale�

Ch�opak da� znak koledze i powiedzia� co�, co zabrzmia�o jak: �twoja kolej potem�, i poci�gn�� j� za sob�.

Stajnie le�a�y rzeczywi�cie niedaleko, a kiedy znale�li si� ju� na ty�ach zabudowa�, sprzedawca no�y rozejrza� si� wok� i rzuci� si� na Ving�. Z jakim� g�upkowatym u�mieszkiem na wargach chcia� j� poca�owa�. Jakby si� spodziewa�, �e ona dobrze wie, o co mu chodzi.

Vinga by�a, niestety, bardzo naiwna i tak ma�o wiedzia�a o �wiecie, �e kompletnie j� to zaskoczy�o. Ale zaraz potem rozgniewa�o. A kiedy Vinga wpada�a w z�o��, to stawa�a si� tak�e silna.

Grzmotn�a go pi�ci� z ca�ej si�y w pier�, a� zadudni�o, wy�lizgn�a si� z jego obj�� i nie zastanawiaj�c si� uciek�a z powrotem w stron� placu targowego. Goni�y j� przekle�stwa i obra�liwe krzyki, �e przecie� sama chcia�a.

Przera�ona i w�ciek�a sama na siebie wysz�a prosto na jaki� n�dzny namiot, przy kt�rym siedzia� m�czyzna i pi� co� z glinianej flaszki. To by� ten przystojny si�acz, kt�rego niedawno podziwia�a. Biegaj�c zdezorientowana Vinga trafi�a na ty�y namiot�w, w kt�rych mieszkali si�acze, kobiety z brodami i inne dziwol�gi, pokazywane na jarmarku. Niekt�rzy byli po prostu kalekami i serce Vingi �cisn�o si� ze wsp�czucia. Mia�a tylko nadziej�, �e Heike tu nie przyjdzie i nie zobaczy tych nieszcz�nik�w w klatkach. Trzeba temu jako� zapobiec, ale jak?

Gapi�c si� na to ludzkie nieszcz�cie, potkn�a si� i wpad�a na si�acza z glinian� flaszk�.

��No, no! � zawo�a� i chwyci� j� za r�k� tak mocno, jakby zamiast d�oni mia� �elazne obc�gi. � Czy to nie ten smakowity k�sek, kt�ry si� tak �licznie u�miecha? Jak to mi�o. Zosta� ze mn� na chwilk�, mo�emy przecie� porozmawia�, nie?

Fe, jak od niego cuchn�o w�dk�! Z�apa� j� mocniej i jedn� r�k� przyci�gn�� do siebie, a drug� zacz�� j� �askota� pod pachami, oczekuj�c pewnie, �e Vinga b�dzie chichota� jak to zwykle dziewcz�ta, kiedy chcia� z nimi pobaraszkowa�.

Vindze ze z�o�ci i rozpaczy �zy nap�yn�y do oczu, ale wiedzia�a, �e to, jak zawsze, doda jej si�. Krzycza�a, na ca�e gard�o wzywa�a pomocy, tak �e przestraszony m�czyzna pu�ci� j�.

��Czego wrzeszczysz, diabelskie nasienie? Chcia�em tylko�

Ale Vinga ju� si� wyswobodzi�a i bieg�a przed siebie. �Przekl�ta ladacznica�, us�ysza�a jeszcze za sob� przekle�stwo.

Czu�a si� potwornie upokorzona. Jakby oblano j� czym� brudnym, nie by�a w stanie znale�� s��w na okre�lenie wstydu, jaki prze�ywa�a. Potyka�a si� i bieg�a dalej, wci�� nie wiedz�c, gdzie szuka� swoich przyjaci�, wpada�a na ludzi, oni wpadali na ni�.

I oto� Tam! Czy ten m�czyzna, kt�ry oddala si� od niej� Wysoka posta� w ciemnym kapturze. To musi by� on. Musi!

��Heike!

Ale on nie s�ysza� wo�ania. A je�li to nie Heike? Nie, to niemo�liwe!

��Heike!

Czu�a, jak bardzo dr�y jej g�os.

Och, ten jarmarczny zgie�k, muzyka, krzyki i nawo�ywania� Przedziera�a si� do przodu, wpad�a na jakie� miedziane saganki, przeprosi�a w�a�ciciela i brn�a dalej.

Posta� w kapturze znikn�a jej z oczu. O Bo�e!

Nie, jest, nawet bli�ej. Po raz trzeci zawo�a�a g�o�no.

Wtedy si� odwr�ci�. To by� Heike. Przecisn�� si� do niej przez t�um, a ona zarzuci�a mu r�ce na szyj�, przytuli�a g�ow� do jego piersi i wybuchn�a rozpaczliwym szlochem, nie mog�c wykrztusi� s�owa.

��Vingo, my�la�em, �e postanowi�a� sama wr�ci� do domu. Tak si� martwi�em!

��Zab��dzi�am � pisn�a.

Z desperacj� wczepi�a si� w jego p�aszcz, a on obejmowa� j� mocno, jakby chcia� si� upewni�, �e naprawd� j� odnalaz�.

��Wybacz mi, Vingo � szepta� prosto do jej ucha. � Wybacz mi, taki by�em g�upi.

��To ty mnie musisz wybaczy�! Czy mo�esz zapomnie�, co ci powiedzia�am?

��Ja nie chc� o tym zapomnie�. To by�y m�dre s�owa.

��Ale nie mia�am prawa tak m�wi�! Jeste� najwspanialszym cz�owiekiem na ziemi, Heike.

Przyjrza� si� uwa�nie jej twarzy.

��Czy co� si� sta�o, Vingo?

��P�niej ci opowiem.

��Tak, teraz musimy i�� do Nilsa. On czeka tu niedaleko.

Trzymaj�c si� za r�ce, przepychali si� przez ci�b�. Vinga oddycha�a z ulg�. Znowu odnalaz�a Heikego, kt�ry nale�y do niej.

Nie wiedzia�a tylko, �e nied�ugo jeszcze raz b�dzie musia�a spojrze� na siebie krytycznie i �e nie b�dzie to przyjemne.

Tymczasem wszyscy troje, Heike, Nils i ona, kontynuowali w�dr�wk� po placu handlowym. Nils by� o�ywiony jak przedtem, Vinga jednak utraci�a po ostatnich do�wiadczeniach ca�� swoj� rado��. M�czy� j� zgie�k, biegaj�cy ludzie, ca�ej, ten harmider, i okropnie si� ba�a, �e znowu wpadn� na kt�rego� z tamtych ludzi, z kt�rymi spotkanie by�o dla niej takie nieprzyjemne. Bez przerwy poci�ga�a Heikego za r�kaw: �Czy nie mogliby�my ju� wraca� do domu?� a on odpowiada�, �e, owszem, zaraz wyruszaj�.

Nils wci�� mia� jakie� nowe propozycje, a oni nie chcieli robi� mu przykro�ci, by� to mi�y i sympatyczny ch�opiec. Sprawia� wra�enie, �e towarzystwo Vingi go oszo�omi�o, a Heike, kt�ry solennie obieca� sam sobie, �e ju� nie b�dzie zazdrosny, my�la� raczej o przyjaci�ce Nilsa ni� o sobie, gdy powiedzia�:

��Sp�jrz, Nils, jaka pi�kna chusta! Czy nie chcia�by� jej kupi� dla swojej przyjaci�ki, kt�r� masz w rodzinnych stronach?

Nils zarumieni� si� w poczuciu winy, a Vinga zawo�a�a rozpromieniona:

��Masz przyjaci�k�, Nils? Och, to cudownie! Musimy j� pozna�, obiecaj nam to! Heike, powinni�my si� do�o�y� do prezentu, nie s�dzisz? �eby Nils m�g� wybra� co� naprawd� pi�knego!

Wtedy Nils zrozumia�, �e u Vingi raczej nie ma szans. A Heike poj�� nareszcie, �e by� zazdrosny bez powodu. Sko�czy�o si� wi�c na tym, �e wszyscy troje wybrali bardzo �adn� chustk� (ca�kiem zgodni co do tego nie byli, ale uznali, �e decydowa� powinien Nils).

Potem sta�o si� co�, co zmusi�o Ving� do spojrzenia na siebie troch� inaczej, ni�by chcia�a. By�o to zaraz potem, gdy zdecydowali, �e nale�y wraca� do domu. Zamierzali w�a�nie opu�ci� plac targowy, gdy Nils zatrzyma� si� przy straganie, kt�rego przedtem nie zauwa�yli. Pod niewielkim daszkiem siedzia�a m�oda kobieta, z pochodzenia Cyganka.

��To wr�ka � powiedzia� Nils. � Mo�e spr�bujemy?

��Dobrze � zgodzi�a si� Vinga. Heike nie rzek� nic.

Niezwykle pi�kna wr�ka zauwa�y�a, �e si� wahaj�, wi�c zacz�a ich wo�a�. Podeszli niepewnie, bo nie wiedzieli, ile to mo�e kosztowa�. Kiedy jednak okaza�o si�, �e cena jest przyst�pna, zdecydowali si� spr�bowa�. Nils by� najbardziej o�ywiony, wi�c on mia� zaczyna�.

�liczne, czarne jak noc oczy rozb�ys�y ku niemu, Cyganka obiecywa�a mu wiele dzieci i szcz�liwe �ycie.

Bez wielkich bogactw, ale b�dzie sobie radzi�. Spotka go, niestety, powa�na choroba, lecz j� przezwyci�y. Nie, jego przysz�o�� nie jest zwi�zana z wielkim miastem, wr�ci w rodzinne strony, o�eni si� z m�odzie�cz� mi�o�ci� i� tak, jego zaw�d b�dzie mia� co� wsp�lnego z pigu�kami.

A wi�c by�a to dobra wr�ka. Nie opowiada�a o d�ugim �yciu, podst�pnej brunetce ani wielkim bogactwie. Zna�a swoj� sztuk�.

��Teraz ja � rzek�a Vinga i wyci�gn�a r�k�.

Cyganka uj�a d�o� i wpatrywa�a si� w ni� d�ugo i uwa�nie.

��W co� si� ty, na mi�o�� bosk�, wda�a? � spyta�a po chwili. � Widz� tu jaki� cie�

��Mo�e mam brudn� r�k� � wtr�ci�a Vinga rozbawiona.

Kobieta pos�a�a jej krzywe spojrzenie i znowu zacz�a studiowa� linie d�oni.

��Znajdowa�a� si� w �miertelnym niebezpiecze�stwie. I by�o to naprawd� �miertelne zagro�enie. Widz� kr�lestwo �mierci!

��To mo�liwe � rzek�a Vinga powa�niejszym tonem.

��Niedawno, prawda?

��Bardzo niedawno.

��My�l�, �e nie musimy si� nad tym zastanawia� � wtr�ci� Heike swoim g��bokim g�osem. � To ju� min�o. A jaka b�dzie jej przysz�o��?

Cyganka skupi�a si� i powiedzia�a:

��Widz� walk�, zaciek�� walk� z bardzo z�ym cz�owiekiem. Jak to si� sko�czy, nie wiem, ale czeka ci� bardzo d�ugie �ycie, moja panienko. B�dziesz mia�a tylko jedno dziecko, ale za to ma��e�stwo wype�nione mi�o�ci�. Troski, oczywi�cie, lecz tak�e mn�stwo rado�ci. Musz� jednak powiedzie�, �e widz� w twojej d�oni co� szczeg�lnego, niczego takiego nigdy jeszcze nie widzia�am, nie wszystko rozumiem.

Cyganka pu�ci�a d�o� Vingi. Ona sama chcia�aby dowiedzie� si� czego� jeszcze, ale z drugiej strony by�o to te� do�� straszne, wi�c nie nalega�a.

��No to teraz Heike! � zawo�a� Nils.

��Nie, mnie to chyba nie powinno si� wr�y� � zaprotestowa� tamten.

Kobieta spojrza�a na niego. Twarz jej zdawa�a si� nieprzenikniona.

��Pozw�l mi powr�y�! � poprosi�a. � To mog�oby by� interesuj�ce. Nawet nie zagl�daj�c w twoj� d�o� widz�, �e tw�j los z��czony jest z losem tej panienki.

Oboje potwierdzili skinieniem g�owy.

��No wi�c daj mi swoj� r�k�, nic ci nie grozi.

Heike zagryza� wargi. Po chwili jednak, cho� z wahaniem, wyci�gn�� r�k�.

Kobieta uj�a j�. Widzieli, jak krew powoli odp�ywa z jej twarzy. Potem uj�a palce Heikego i zamkn�a jego d�o� powoli, lecz zdecydowanie.

��Tobie nie b�d� wr�y� � szepn�a.

��Wiedzia�em o tym � odpar� Heike.

��Co? � krzykn�a Vinga sp�oszona. � Przytrafi mu si� co� z�ego?

Cyganka spojrza�a na ni� powa�nie.

��To nie ma nic wsp�lnego z jego przysz�o�ci�. Mog� ci powiedzie� tyle, �e linia jego �ycia jest� niesko�czona! A to tylko jeden szczeg� z tego, co zobaczy�am!

Heike patrzy� uparcie w jej pi�kne, czarne oczy.

��Ty sama mia�a� trudne �ycie � powiedzia� spokojnie. � Utraci�a� kochanego m�czyzn� i dziecko. Cierpia�a� okropnie, by�a� przeganiana z miejsca na miejsce.

Kobieta nie spuszcza�a z niego oczu.

��A moja przysz�o��?

Heike nie patrzy� na jej d�o�, nawet jej nie dotkn��, ale Vinga czu�a, �e ci dwoje to pokrewne dusze i �e kontakt fizyczny nie jest w tym przypadku niezb�dny.

��Teraz masz nowego m�a. Ale on nie jest dla ciebie dobry. Opu�cisz go. W ko�cu znajdziesz kogo�, z kim b�dziesz chcia�a dzieli� �ycie. Urodzisz mu dzieci, ale o tamtym, kt�re utraci�a�, nigdy nie zapomnisz.

��A szcz�cie?

Heike u�miechn�� si� smutno.

��Sama wiesz, czym jest szcz�cie. To nie jest co�, co mo�esz schowa� i wyj��, kiedy ci znowu b�dzie potrzebne. B�dziesz mia�a dobre chwile, ale gorsze ci� te� nie omin�.

Skin�a g�ow�.

��Nie chc� pyta�, jak d�ugo b�d� �y�a, bo to wiem. Ale ty, nieznajomy� wkroczy�e� na niebezpieczn� drog�.

��Wiem. Taki m�j los.

Cyganka zrozumia�a. W �adnym razie nie chcia�a przyj�� pieni�dzy, a kiedy odeszli, d�ugo patrzy�a w �lad za nimi.

Wszyscy troje w zamy�leniu opuszczali plac targowy.

��Jaka to pi�kna kobieta! � powiedzia� w ko�cu Nils.

��Tak � potwierdzi� Heike jakby nieobecny duchem. � Najpi�kniejsza, jak� kiedykolwiek widzia�em.

Ooooch! Te s�owa przebi�y serce Vingi niczym ostrze miecza. Odwr�ci�a si� gwa�townie w stron� Heikego i zobaczy�a, �e jest pogr��ony we w�asnych my�lach. Na jego wargach igra� lekki u�mieszek. Vinga nie mog�a zapomnie� tego g��bokiego porozumienia, jakie natychmiast wywi�za�o si� pomi�dzy nim a Cygank�, i ow�adn�o ni� niezno�ne pragnienie, by zawr�ci� i rozszarpa� tamt� na strz�py. Rozbola� j� �o��dek, zdawa�o jej si�, �e ona sama si� kurczy, staje si� �a�osn�, niedojrza�� dziewczynk�, blad� i bezbarwn�. Chud�, nudn�, niewa�n� i wszystko co najgorsze. Mog�aby si� rozp�aka� z �alu.

Heike niczego nie zauwa�y�, my�lami najwyra�niej nadal by� przy tamtej pi�kno�ci. Vinga zacisn�a z�by, a� zgrzytn�o, i mia�a ochot� pchn�� Heikego tak, �eby si� przewr�ci�, wpad� do morza albo gdziekolwiek!

Nils nie przestawa� roztrz�sa� problemu, dlaczego to Cyganka nie chcia�a wr�y� Heikemu, i gada� jak naj�ty. By�o to okropnie irytuj�ce.

Och, jak to denerwowa�o Ving�. Zdawa�o jej si�, �e ma nad g�ow� paskudn�, czarn� chmur� i chyba nigdy nie wygl�da�a bardziej ponuro ni� w tej chwili. Sama zdawa�a sobie z tego spraw�.

Po chwili dozna�a kolejnego szoku. Zastanowi�a si� nad sob� i musia�a przyzna� si� do w�asnej s�abo�ci.

Bo c� takiego zrobi� Heike?

Dok�adnie to samo, co ona sama robi�a: Wyrazi� g�o�no sw�j zachwyt nad czyj�� urod�.

A ona dopiero co w�a�nie z tego samego powodu wyg�asza�a Heikemu kazania, �e musi mie� prawo m�wi�, je�li jej si� jaki� m�czyzna podoba! I Heike nie mo�e odczuwa� z tego powodu zazdro�ci. Bo to jej naturalne prawo!

Tak m�wi�a, zanim dane jej by�o pozna� smak prawdziwej zazdro�ci. Zanim dowiedzia�a si�, jak to mo�e cz�owieka dr�czy�. Teraz ju� wie.

��Ooooch! � j�kn�a g�o�no.

Nareszcie Heike u�wiadomi� sobie jej obecno��.

��Co si� sta�o? Boli ci� co�?

��Tak! � przyzna�a. � Moja grzeszna dusza.

��Masz powody? No, oto i nasza stajnia. Tutaj nasze drogi si� rozchodz�. Dzi�kujemy ci, Nils, za dzisiejszy dzie�!

Wszyscy byli zgodni co do tego, �e dzie� by� niezwykle udany i �e wkr�tce musz� znowu to powt�rzy�. To znaczy Vinga chyba nigdy jeszcze nie prze�y�a dnia tak katastrofalnego jak ten, ale dzielnie robi�a dobr� min� a� do chwili, gdy oboje z Heikem znale�li si� na wozie w drodze do domu.

Wtedy zarzuci�a mu r�ce na szyj� i wybuchn�a p�aczem.

��Vinga, na Boga! Teraz musisz mi powiedzie�, co ci si� dzisiaj sta�o!

Poci�ga�a nosem i pr�bowa�a zetrze� �zy z twarzy, ale z oczu wci�� p�yn�y nowe. Dzie� mia� si� ku ko�cowi i powietrze nie by�o ju� takie ciep�e. Prosta furka Heikego nie dawa�a ochrony ani przed ch�odem, ani przed niepogod� i Vinga zaczyna�a marzn��. Czu�a, si� okropnie.

��Nic si� takiego nie sta�o. Tylko �uski opad�y mi z oczu i zobaczy�am sam� siebie w zupe�nie innym, nieprzyjemnym �wietle.

��O, musz� ci powiedzie�, �e mnie przytrafi�o si� dok�adnie to samo.

��Co ty m�wisz? O, Heike, czy �ycie musi by� takie trudne?

��My�l�, �e b�dziesz musia�a opowiedzie� mi wszystko od pocz�tku. Z jakiego to powodu gn�bi� ci� takie ponure my�li?

��Nie, ty opowiedz pierwszy. Dlaczego ty my�lisz o sobie �le?

Heike westchn��.

��Bo mia�a� racj�, kiedy robi�a� mi wym�wki. My�la�em, �e jestem szlachetny i potrafi� zrezygnowa� z ciebie dla twojego dobra, ale okazuje si�, �e nie sta� mnie na nic takiego. Jestem niekonsekwentny okazuj�c zazdro��.

Wszystko, co powiedzia�a�, bardzo mi by�o potrzebne, Vingo. Ale to bardzo bolesne, o, jakie bolesne!

Vinga znowu zacz�a wyciera� �zy.

��Ja nie mia�am prawa krzycze� na ciebie w ten spos�b. Absolutnie �adnego prawa, ale to zrozumia�am dopiero p�niej. Dopiero kiedy przytrafi�o mi si� to wszystko!

��No to ul�yj nareszcie swojemu sumieniu! Co takiego ci si� przytrafi�o?

Vinga opowiedzia�a mu o paskudnych przygodach z m�czyznami, kt�rzy wcze�niej tak jej si� podobali. A to zwyczajne chamy, nic wi�cej. Heike by� wstrz��ni�ty jej przygodami, bo Vinga nie pomin�a w opowiadaniu niczego.

��I to by�a dla mnie pierwsza lekcja � szlocha�a. � Dowiedzia�am si�, jakie to niebezpieczne by� szczerym i spontanicznym, �e nie mo�na si� u�miecha� do byle kogo, s�dz�c, �e wszyscy m�czy�ni s� r�wnie mili i sympatyczni jak Heike.

��Uff, nie nazywaj mnie sympatycznym! To brzmi tak, jakbym by� oswojonym zwierz�ciem.

��Dobrze wiesz, co mam na my�li.

��Wiem. Ale to by�a gorzka i smutna lekcja, trzeba przyzna�, bo akurat spontaniczno�� to jedna z twoich najwspanialszych cech. Wielka szkoda, �e b�dziesz musia�a j� t�umi�. Ale masz racj�, �wiat jest taki.

��No w�a�nie. Ja dosta�am, niestety, jeszcze jedn� lekcj�, i wcale nie mniej bolesn�. � Zamilk�a i prze�yka�a �lin�.

��No? � spyta� Heike.

��Ona� Ona by�a pi�kna, prawda?

��Kto?

��Powiedzia�e�, �e to najpi�kniejsza kobieta, jak� widzia�e�.

Heike milcza� d�ugo. S�ycha� by�o jedynie stukot ko�skich kopyt, skrzypienie k� i od czasu do czasu szloch Vingi.

W ko�cu po�o�y� jej r�k� na ramieniu.

��I ty by�a� zazdrosna?

��Okropnie, niemi�osiernie zazdrosna! Mog�abym was zamordowa�. Oboje.

��O, tego by� nie zrobi�a. Ale my�l�, �e rozumiesz nauczk�, jak� dosta�a�. Wiesz teraz, jak trudno opanowa� zazdro��, jak trudno pokierowa� takim uczuciem.

��To prawda. Ale nie odpowiedzia�e� na moje pytanie.

��Nie s�ysza�em �adnego pytania.

��Owszem, pyta�am, czy ona jest najpi�kniejsza na �wiecie? Zakocha�e� si� w niej? Czy odczuwa�e� w jej obecno�ci wsp�lnot�, jakiej nigdy� z nikim� zanim j� spotka�e�?

��Zaraz, zaraz, za du�o jak na jeden raz! Czy mam ci� zapyta� o to samo w zwi�zku z tym osi�kiem, kt�ry podnosi� ci�ary?

��Zapomnij o nim i odpowiedz na moje pytanie!

��Ona jest bardzo pi�kna. Czy ty nie podziwiasz urodziwych m�czyzn tak, jak podziwiasz na przyk�ad pi�kny krajobraz lub �adny obraz? Ona dla mnie jest w�a�nie jak taki obraz. Nie, nie zakocha�em si� w niej, ale to prawda, odczuwa�em wsp�lnot� z ni�, je�li chodzi o zdolno�� widzenia tego, co dla ludzi jest na og� niewidzialne. Jeste� zadowolona?

��Jeszcze d�ugo po spotkaniu z ni� sprawia�e� wra�enie nieobecnego.

��Nie my�la�em o niej, lecz o tym, co powiedzia�a.

��W porz�dku. W takim razie jestem zadowolona. I pokornie prosz� ci� o przebaczenie za te wszystkie g�upie s�owa, jakich ci nagada�am pod murem�

��Nie by�y takie g�upie. Wprost przeciwnie, m�wi�a� bardzo m�drze, zmusi�a� mnie, �ebym si� zastanowi�.

��A moje do�wiadczenia nauczy�y mnie ostro�no�ci i szacunku dla uczu� innych.

��Jak to?

��Ech, �eby tak si� nie obnosi� z moim podziwem dla byle kogo. Zastanowi� si� najpierw, jak inni to przyjm�.

��Szkoda, by�aby naprawd� szkoda, gdyby� zacz�a tak post�powa�.

��Jestem zmuszona! Ale, niestety, spotkanie z tymi draniami nauczy�o mnie te� czego� innego.

��Co masz na my�li?

��Poczu�am niech�� dla� Jak to nazwa� dla erotyki.

��Bardzo �adne okre�lenie. Ale, Vingo, nie mo�esz tak tego odczuwa�! Nie wolno ci my�le� o tym z niesmakiem. Pomy�l, co nas czeka jesieni�.

Odwr�ci�a g�ow�.

��Jesieni�? To przecie� jeszcze ca�y wiek! A zreszt� to nawet dobrze, bo teraz bym nie chcia�a. Te �obuzy zniszczy�y jak�� cz�� moich pragnie�.

Heike �ci�gn�� lejce, a potem powiedzia�:

��W porz�dku, to mo�e by� dzisiaj przenocowa�a u mnie? Nie bardzo mam ochot� zostawia� ci� sam� w Elistrand, skoro nie wykurzyli�my jeszcze Snivela i jego ha�astry z Grastensholm.

Vinga wytrzeszczy�a oczy.

��Ale przecie� ja musz� si� zajmowa� gospodarstwem!

��Tak, i dop�ki twoje �ycie jest w niebezpiecze�stwie, ja b�d� z tob� mieszka� w Elistrand. Ale dzisiaj tam nie jed�my. Chcesz zosta� u mnie? Odwa�ysz si�? Ja mam tylko jedn� izb�.

Pr�bowa�a u�miechn�� si� ostro�nie.

��Wi�c teraz ty mia�by� ju� odwag� dzieli� ze mn� pok�j? Kiedy wiesz, �e nie zostaniesz przeze mnie zaatakowany?

��Vinga, przesta�!

Przytuli�a si� do niego i z g�ow� na jego piersi pr�bowa�a zasn��.

��Dzi�kuj� ci, chc� u ciebie przenocowa�. Bardzo chc�.

Potem ziewn�a i przeci�gn�a si�.

��Uff, Heike, ta wycieczka do miasta okaza�a si� niebywale umoralniaj�ca!

U�miechn�� si� i pog�adzi� delikatnie jej policzek.

��O, tak. Ale powt�rzymy j� nied�ugo, prawda?

��Mmm � mrukn�a Vinga. Wi�cej nie by�a w stanie powiedzie�.

Heike jednak westchn�� cicho. Zaczyna� powoli �a�owa�, �e wyznaczy� t� granic� osiemnastu lat. Skoro Vinga nabra�a niech�ci do erotyki, to i tak nic nie mog�oby si� sta�.

To minie, z pewno�ci� minie, pociesza� si�.

Wni�s� j� na r�kach do swego ma�ego domku i umie�ci� na ��ku. Potem starannie zas�oni� okna i wreszcie sam u�o�y� si� ostro�nie obok niej, bo w izbie by�o tylko jedno pos�anie, cho� wystarczaj�co szerokie dla dwojga. D�ugo le�a�, wsparty na �okciu, i przygl�da� si� w mroku jej pi�knym rysom. M�j Bo�e, jak�e ja kocham t� dziewczyn�, my�la�. I jak niewiele brakowa�o, a by�bym j� od siebie odepchn��. Teraz ju� nie b�dzie nara�ona na spotkania z innymi m�odymi lud�mi. Oni nie pragn� jej dobra, nie rozumiej� jej wyj�tkowej natury, jej delikatno�ci.

Oczywi�cie po��da� jej, le�a�a przecie� tak blisko. Znajdowa� si� jednak w tak podnios�ym nastroju, �e nawet by mu na my�l nie przysz�o jej dotkn��. A Vinga tego w�a�nie nienawidzi�a najbardziej. Tego, �e on traktuje j� jak bogink�.

Teraz i ona nie pragnie zbli�enia. Wi�c nie mo�e jej obrazi�.

A poza tym on ma czas, mo�e czeka�.

Byle tylko niezbyt d�ugo, pomy�la� mimo wszystko.

S�dzia Snivel wr�ci� do domu po tygodniowym pobycie w Sarpsborg.

Nie by� wcale szczuplejszy ni� przed rokiem, kiedy musia� patrze�, jak jego bratanek przegrywa proces z t� �le wychowan� pannic� z Elistrand. Z t� smarkat�, kt�rej nijak nie mo�na si� pozby�. Ale on j� dostanie kt�rego� pi�knego dnia, Zniszczy j�. I wtedy b�dzie ju� rz�dzi� niepodzielnie w parafii Grastensholm.

Mieszka�cy parafii bowiem �ywili jakie� dziwne przywi�zanie do tego wstr�tnego dziewuszyska. Oni� oni patrz� w ni� jak w b�stwo, a jego wr�cz lekcewa�� jego, s�dziego Snivela, bo z nimi jest jaka� g�wniara! Potomkini Ludzi Lodu, wielkie rzeczy!

Ale dobrze wiedzia�, jak jest naprawd�. To nie dziewczynie tak ufaj�, lecz temu, kt�ry stoi za ni�. Temu okropnemu potworkowi, kt�ry ukry� si� gdzie� tak dobrze, �e Snivel nie mo�e go dopa��.

S�dzia z trudem wytoczy� si� z powozu, musia� przeciska� si� przez drzwi z ca�ych si�. Co za powozy robi� w dzisiejszych czasach! Nic nie jest ju� takie jak dawniej.

By� z�y i naburmuszony po podr�y i humor wcale mu si� nie poprawi�, gdy zobaczy�, �e ko�mi zajmuje si� pomocnik ogrodnika, a nie, jak trzeba, ch�opiec stajenny.

��Gdzie si� ten przekl�ty le� podzia�? � rykn�� Snivel. � Czy on nie wie, gdzie jest jego miejsce?

��On uciek�, �askawy panie s�dzio � wyj�ka� parobek. By� tak przera�ony, �e dzwoni� z�bami, je�li w og�le jakie� z�by mia�.

��Uciek�? Jak to uciek�? � parska� Snivel, gro�nie patrz�c si� na parobka.

Ten rozgl�da� si� sp�oszony.

��Eee, ja nie wiem, �askawy panie.

Nawet dziecko by si� domy�li�o, �e k�amie. Snivel jednak nie mia� si�y sprzecza� si� z tym g�upim prostakiem, burkn�� co� tylko i wszed� do domu.

Tam powita�a go jedynie gospodyni z podejrzanie zaczerwienionymi oczyma.

��Gdzie ochmistrz? Tylko mi nie m�w, �e on te� uciek�!

��Ale to prawda, �askawy panie � j�kn�a gospodyni. � I jeszcze wielu wym�wi�o.

Twarz Snivela zacz�a przybiera� kolor niebieskoczerwony.

��Co to, do kro�set diab��w, za bzdury? Czy wszystkim si� we �bach pomiesza�o? A mo�e� � Nasz�o go podejrzenie. � Mo�e oni zostali przekupieni? Przez Elistrand?

��Nie, panie. Ale tu we dworze dziej� si� okropne rzeczy. Nie jest tu ju� bezpiecznie.

��Nie jest bezpiecznie? Co masz na my�li, g�upia babo? Gadaj mi tu, natychmiast!

��Ludzie maj� widzenia, panie. Ch�opak stajenny by� pierwszy. M�wi�, �e widuje takiego ma�ego cz�owieczka, kt�ry hu�ta si� na linie i wy�miewa si� z niego. A innego dnia� pod�oga w stajni zaroi�a si� od duch�w i upior�w.

Przez chwil� gospodyni ba�a si�, �e pan Snivel dostanie apopleksji, bo jego twarz zrobi�a si� teraz prawie czarna, oczy omal mu nie wysz�y z orbit i nawet uszy stercza�y bardziej ni� zwykle.

��To najg�upsze, co s�ysza�em w ca�ym swoim �yciu! Upiory? I on w to uwierzy�?

��Nie tylko on, panie. Ochmistrz nie mia� spokoju od� od pewnej kobiety. By�a bardzo natarczywa wobec niego, m�wi�. A jedna z dziewczyn kuchennych�

��Do��! Nie chc� s�ysze� ani s�owa wi�cej! � rykn�� s�dzia i wszed� do salonu. � Ka� nakrywa� do obiadu! Podaj mi najpierw karafk� wina! I �adnych wi�cej bzdur!

Gdy pobieg�a wype�ni� polecenia, przywo�a� j� z powrotem.

��Musz� mie� ochmistrza, tak by� nie mo�e. Powiedz Larsenowi, �e b�dzie musia� przej�� obowi�zki ochmistrza, przynajmniej on sprawia wra�enie, �e ma troch� oleju w g�owie, a nie tylko wi�ry jak wi�kszo�� innych. Je�eli on tak�e nie uciek�.

��Nie, Larsen nadal jest. Powiem mu.

Larsen by� do tej pory pokojowcem s�dziego i jego praw� r�k�. To on utrzymywa� w porz�dku papiery i dba�, by jego pan zabra� zawsze w podr� wszystko, co mu b�dzie potrzebne. By� to milkliwy m�czyzna, pozbawiony fantazji, ale mia� rzeczywi�cie sporo rozumu, a przynajmniej przebieg�o�ci.

Wkr�tce wszed� do salonu � niski m�czyzna w �rednim wieku, bez u�miechu.

��Aha, Larsen przyszed� � rzek� na jego widok Snivel i nala� sobie kieliszek wina. � Powiedziano ci, czego od ciebie chc�? B�dziesz teraz ochmistrzem. Odpowiadasz za wszystko w domu. Zarz�dca zajmie si�, oczywi�cie, sprawami gospodarstwa.

��Zarz�dca wyjecha�, �askawy panie.

Snivel zamar� z na wp� podniesionym kieliszkiem.

��Co? Wyjecha�?

��Z ca�� rodzin�, �askawy panie. Twierdzi�, �e widzi ducha, kt�ry siedzi na kalenicy i pi�tami stuka w dach. Delirium, oczywi�cie. Pozwoli�em sobie zatrudni� nowego zarz�dc�. Przyjedzie jutro.

��Hm. Dobrze, Larsen! A ty nie masz �adnych widze�?

��Nie, panie � odpar� blady cz�owieczek z grobow� powag�. � To tylko g�upie gadanie, �eby straszy� ludzi.

��Oczywi�cie, �e tak! Jaki� przekl�ty dra� musi za tym sta�. Kto� rozsiewa te g�upie plotki, �eby mi szkodzi�.

Opr�ni� kieliszek, nala� sobie znowu i m�wi� dalej:

��Teraz, kiedy zosta�e� ochmistrzem, musisz znale�� kogo�, kto przejmie twoje dotychczasowe obowi�zki.

��Poradz� sobie ze wszystkim, �askawy panie s�dzio � o�wiadczy� Larsen, kt�ry za nic nie chcia� mie� konkurenta do �ask Snivela.

��Sam? No, mo�emy spr�bowa� przez jaki� czas, a potem zobaczymy. To w ko�cu ilu tych idiot�w uciek�o?

��Ochmistrz i zarz�dca z rodzinami, ch�opiec stajenny i drugi stangret, dwie dziewczyny kuchenne i ch�opiec z kuchni. Kucharka straszy, �e te� wym�wi, ale na razie uda�o mi si� j� zatrzyma�.

��Dobrze! Ona w �adnym razie nie mo�e odej��! Nikt nie umie tak sma�y� �eberek jak ona! Kto jeszcze?

��Kilka kobiet, ale to bez znaczenia. �atwo je zast�pi�.

���aden� z moich ludzi?

���aden. Zreszt� oni przecie� mieszkaj� oddzielnie.

Ludzie Snivela to by�a jego ochrona. To tych w�a�nie ludzi wysy�a�, by pozbyli si� Vingi i innych przeciwnik�w. A przeciwnik�w pan Snivel mia� wielu.

��Dobrze, znakomicie! Ca�e szcz�cie, �e jest tu jeszcze kto� rozs�dny.

��Gorzej jest w domu, wasza wysoko��. Nikt nie chce wej�� na strych. M�wi�, �e tam straszy � zako�czy� Larsen z wyra�n� niech�ci�.

��Co to znowu za cholerne g�upstwa! � rykn�� Snivel i grzmotn�� pi�ci� w st� z tak� si��, �e wino rozla�o si� z kieliszka. Larsen dyskretnie wytar� plam�. � Nigdy przedtem nie by�o mowy o �adnych strachach w Grastensholm. Kto nawk�ada� tym durniom takich g�upstw do g��w?

Zamilk�. I on, i Larsen unikali patrzenia na siebie. Nagle obaj przypomnieli sobie, co opowiadano o Grastensholm w czasach, kiedy mieszka�a tu Ingrid z Ulvhedinem. O r�nych dziwnych rzeczach, kt�re si� tu dzia�y.

Ale przecie� rozs�dny cz�owiek wzrusza tylko ramionami na co� takiego. To przes�dni prostacy uwielbiaj� puszcza� wodze wyobra�ni.

Larsen rzek� sucho i rzeczowo:

��Ja my�l�, �e nie powinni�my si� tym przejmowa�, �askawy panie s�dzio. To nie ma znaczenia. Wa�niejsze jest chyba to, co m�wi��

��Tak?

��Co m�wi� o Elistrand. �e panna Tark ma towarzystwo. Ten� niesamowity Lind z Ludzi Lodu mieszka teraz w Elistrand.

Snivel pochyli� si� nad sto�em, oparty na r�kach. W oczach mia� z�e b�yski.

��Aha! Wi�c gadzina wype�z�a nareszcie ze swojej kryj�wki! To s� konkretne wiadomo�ci, Larsen! Dostaniemy go wkr�tce. Zechciej przys�a� mi tu moich ludzi.

Larsen znikn��. Snivel ponownie usiad� i w zamy�leniu opr�nia� kieliszek. Nawet nie zauwa�y�, �e podano ju� obiad, jak zwykle wiele r�nych da�. Snivel przyzwyczai� sw�j �o��dek do przyjmowania du�ych porcji jedzenia. By�o to zreszt� po nim wida�, zw�aszcza �e w og�le by� silnej budowy.

A wi�c Heike Lind z Ludzi Lodu pokaza� si� nareszcie! Snivel nie mia� najmniejszej w�tpliwo�ci, �e on w�a�nie przez ca�y czas wspiera� to byle co z Elistrand. Chroni� j� przed katastrof� ekonomiczn�, wspomaga� we wszystkich k�opotach. W przeciwnym razie nie by�oby tak trudno j� zniszczy�.

Ten przekl�ty potworek! Jest bez w�tpienia diabelskim pomiotem, ale Snivel si� go nie ba�. Takie ugrzecznione i potulne paskudztwo, kt�re przera�a tylko swoim widokiem. Tymczasem nawet muchy by nie skrzywdzi�, a co dopiero m�wi� o kim� takim jak s�dzia! Teraz szybko zrobi si� z nim porz�dek!

Trzej m�czy�ni weszli z wahaniem do salonu. Byli do�� �adnie ubrani, ale wystarczy�o tylko spojrze� na ich twarze, by stwierdzi�, �e nie s� to najlepsze dzieci Boga. To zdumiewaj�ce, jak charakter odbija si� w rysach twarzy. Mo�e to by� nawet co� nieznacznego, w czym jednak przejawia si� wulgarno��: spos�b m�wienia poprawiania w�os�w, cokolwiek. Jeden z trzech przyby�ych ju� na pierwszy rzut oka sprawia� wra�enie wyj�tkowo ordynarnego, ani jego powierzchowno��, ani zachowanie nie pozostawia�o �adnych w�tpliwo�ci. Dwaj pozostali lepiej ukrywali sw�j fach � likwidowanie nieprzyjaci� Snivela.

Wybra� ich spo�r�d przest�pc�w, z kt�rymi jako s�dzia mia� do czynienia. Uratowa� od surowych wyrok�w w zamian za to, �e b�d� dla niego pracowali. Gdyby uciekli, to mia� papiery, �wiadcz�ce o ich grzeszkach. Mogliby co najwy�ej b��dzi� po kraju i nigdzie nie zaznaliby spokoju. Snivel wsz�dzie mia� powi�zania, nie mogli w�tpi�, �e bardzo szybko zastaliby pojmani.

��Zak�adam, �e wiecie ju� o go�ciu w Elistrand?

Wiemy, mrukn�li. S�yszeli�my.

��Musicie wiedzie� o ka�dym jego ruchu! O wyjazdach! On, oczywi�cie, sypia z pann� � �e te� ona mo�e znie�� co� takiego � ale musi przecie� wychodzi� czasami z domu.

��Nie, panie, on sypia w swoim domku. Maj� tam taki niedu�y dom na dziedzi�cu. Tak donosz� nasi ludzie.

Snivel gapi� si� t�po na m�wi�cego.

��No to spalicie ten dom. Jeszcze dzi� w nocy, �eby nie zd��y� nam znowu umkn��.

��To niemo�liwe, �askawy panie s�dzio. Po naszej pierwszej pr�bie trzymaj� tam w nocy stra� ogniow�. I z�e psy biegaj� po dziedzi�cu.

��Hm. To powiedzcie tej swojej informatorce, �eby was powiadomi�a, gdyby wyje�d�a�. Tylko niech doniesie na czas.

��Tak jest, panie s�dzio. I co? Kr�tki proces?

��Bardzo kr�tki. I dobrze ukry� trupa!

��Tak jest, panie s�dzio!

��Pami�tajcie, �e macie z�apa� dziewczyn�. Jak tylko nadarzy si� okazja.

��Oczywi�cie.

��Znakomicie! Chc� mie� spok�j we w�asnej parafii.

Tamci trzej odwr�cili si� do wyj�cia.

��Poczekajcie! � zawo�a� Snivel za nimi, obszed� st� i zbli�y� si� do ochrony, ale nie za blisko. Trzeba zachowa� dystans, tego wymaga presti� i bezpiecze�stwo.

Patrzy� im gro�nie w oczy, jakby dla pewno�ci chcia� trzyma� ich w szachu.

��Wracam do domu i dowiaduj� si�, �e po�owa mojej s�u�by uciek�a z powodu jakich� bzdur o duchach! Czy wy co� zauwa�yli�cie?

Wargi tamtych wykrzywi� grymas niech�ci.

��Babskie gadanie! � burkn�� jeden.

Snivel mia� ochot� wrzasn��: �Nie tym tonem w moim domu!�, ale zrezygnowa�. Nie warto ich dra�ni�. Oczywi�cie wynagradza� ich sowicie, musia� to robi�, bo to si� op�aca�o. Ale nie dowierza� im ani za grosz.

Ochrona wysz�a.

S�dzia Snivel siedzia� pogr��ony w my�lach, na kt�re niema�y wp�yw mia�o dopiero co wypite wino.

A wi�c Heike Lind z Ludzi Lodu odwa�y� si� pokaza� w parafii! Wywo�ywa�o to nieprzyjemne uczucia w duszy Snivela, w tym mniej wi�cej rejonie, gdzie powinno si� by�o mie�ci� sumienie. Z sumieniem jednak s�dzia Snivel rozsta� si� bardzo dawno temu. Nieprzyjemne doznanie wynika�o raczej z faktu, �e s�dzia czu� si� zagro�ony. M�g� krzycze� na ca�y g�os, �e Grastensholm nale�y do niego � krzycza� zreszt� ju� tak d�ugo, �e sam w to niemal uwierzy� � pozostawa�o jednak faktem, �e prawowitym dziedzicem jest Heike Lind z Ludzi Lodu. Twierdzenie Snivela, �e otrzyma� list od prababki Heikego, Ingrid Lind z Ludzi Lodu, by�o blefem, co rozumia� ka�dy, kto zna� Ingrid. W tym li�cie mia�o zosta� powiedziane, �e je�li w ci�gu trzech lat nie zjawi si� dziedzic Grastensholm, dw�r powinien by� postawiony do dyspozycji s�dziego ziemskiego i spraw maj�tkowych. A przypadkiem s�dzia nazywa� si� Snivel. M�g� zrobi� z maj�tkiem, co chcia�.

Czego� takiego Ingrid nigdy by nie napisa�a. Heike, nieznany dziedzic, wr�ci� do Grastensholm w cztery i p� roku po jej �mierci. I dochodzi� swego prawa.

Snivel parska� z oburzenia. Heike z Ludzi Lodu, jaka� szumowina, kt�ra wyp�yn�a z podziemnych czelu�ci, bo czym�e innym on jest? B�kart z piek�a rodem! Naprawd� co� takiego ma czelno�� podj�� raz jeszcze walk�? On i ta krn�brna dziewucha z Elistrand? Ju� raz wygrali. Ale wtedy ich przeciwnikiem by� ten g�upi bratanek Snivela, adwokat Sorensen. Snivel musia� si� go pozby�, bo stanowi� zbytnie obci��enie. No i dobrze, tamten zosta� skazany, szkoda czasu na rozmy�lanie o nim. S�dziemu uda�o si� wtedy wymiga�, ale ma�o brakowa�o, a by�by podzieli� los bratanka. Uda�o mu si� tylko dzi�ki temu, �e adwokat Ludzi Lodu, Menger, sta� nad grobem i nie mia� ju� si� d�u�ej oskar�a� Snivela. Ale gdzie si� w�a�ciwie ten Menger podziewa? Ludzie Snivela od dawna staraj� si� go unieszkodliwi�, ale on jakby si� pod ziemi� zapad�.

S�dzia zachichota�. Mo�e to akurat prawda? Mo�e Menger zapad� si� pod ziemi�. Umar� i zosta� pochowany z resztk� swoich p�uc!

Zwalisty cz�owiek nad kielichem wina ostrz�sn�� si� z nieprzyjemnych my�li. Jego opinia w wyniku procesu przeciwko Sorensenowi zosta�a powa�nie nadszarpni�ta. Trzeba du�o czasu, by odrobi� straty. No tak, musia� w spos�b do�� drastyczny zamkn�� usta najgro�niejszemu oskar�ycielowi, ale to wcale nie by� z�y post�pek, zw�aszcza �e tamten wcale nie by� taki kryszta�owo czysty. Wyeliminowanie wroga zawsze stanowi�o dla Snivela �r�d�o zadowolenia. Uwa�a� to za dobry uczynek wobec ludzko�ci, a on sam doznawa� uniesienia. Wiedzia� wtedy, �e ma w�adz�, i to w dwojakim sensie: m�g� zabija�, pos�uguj�c si� lud�mi ze swojej ochrony, m�g� te� wydawa� wyroki �mierci na tych, kt�rych nie lubi�.

S�dzia wyznaczony przez Jego Wysoko�� Kr�la posiada� w�adz� niemal nieograniczon�, poniewa� kr�l, jego jedyny zwierzchnik, nigdy si� w Norwegii nie pokazywa�. A namiestnik pa�stwowy w Norwegii? Kim on jest? Nikim, cz�owiekiem pozbawionym wszelkich wp�yw�w!

Nie zdaj�c sobie sprawy z tego, co robi, Snivel wsta� i podszed� do wielkiego lustra w hallu. Stan�� bokiem i przygl�da� si� swemu profilowi.

O, tak, prezentuje si� okazale! W Norwegii nie ma sobie r�wnych. To stanowcze, nieust�pliwe spojrzenie. Ten wysuni�ty podbr�dek. No, mo�e trzeba by m�wi� o podbr�dkach, ale i z tego p�yn� te� po�ytki. Podw�jny podbr�dek �wiadczy o dobrobycie i zamo�no�ci; o tym, co Francuzi nazywaj� embonpoint � tusza, ci�ar. Ludzie kogo� takiego szanuj�.

I powinni szanowa�! Kto mo�e si� mierzy� rang� z s�dzi� Snivelem? Pewien genera� kiedy� pr�bowa�. Traktowa� Snivela lekcewa��co. Okaza�o si�, �e nie tak trudno dokopa� si� w jego przesz�o�ci brudnych sprawek. Jaka� przygoda z kobiet�, kt�ra utrzymywa�a kontakty ze szwedzkimi oficerami.

Genera� zosta� zdegradowany.

Cudowne uczucie!

Kobiety zazwyczaj ulega�y Snivelowi, no, mo�e teraz ju� nie tak ch�tnie jak za jego m�odych lat. Nigdy jednak za to niczego nie otrzymywa�y. Snivel pogardza� kobietami. Nie maj� w�asnego zdania, nie umiej� prowadzi� rozs�dnej rozmowy, rozchichotane, robi� tylko zamieszanie. Snivel nie odczuwa� �adnego poci�gu do kobiet. Kiedy teraz dawa�a o sobie zna� ta strona jego natury, do us�ug mia� Larsena. Tak sobie dobra� pokojowca, a od dzisiaj tak�e ochmistrza. Larsen by� dyskretny, ch�tnie spe�nia� �yczenia Snivela, naprawd� znakomicie by�o mie� kogo� takiego w domu, kiedy potrzeba stawa�a si� m�cz�ca. Zreszt� teraz nie zdarza�o si� to ju� zbyt cz�sto.

Sze��dziesi�t lat. Chocia�, z drugiej strony, c� to za wiek. Jeszcze zd��y niejednego skaza� na �mier�, jeszcze wielu pozbawi maj�tku.

Naprawd� zrobi� wiele dobrego w tym �yciu. Skonfiskowa� tyle maj�tk�w! Niekt�re sam przej��, a wkr�tce potem sprzeda� za wielokrotnie wy�sz� cen�. Nigdy jednak nie wpad� mu w r�ce taki du�y dw�r i na takim poziomie jak Grastensholm! Od pierwszej chwili, kiedy go zobaczy�, wiedzia�, �e w�a�nie czego� takiego zawsze szuka�. Pierwszy etap okaza� si� niezwykle �atwy. Nale�a�o po prostu pozby� si� w�a�cicieli Elistrand! Bardzo mu w tym pom�g� bratanek Sorensen, dlatego te� ta miernota dosta�a Elistrand. Ale on nie by� w stanie pokona� nawet n�dznej dziewczyny, naprawd� miernota!

Kiedy ludzie z Elistrand znikn�li, Grastensholm tak�e zosta�o bez dziedzica. Snivel m�g� spokojnie po nie si�gn��.

I oto zjawia si�, jakby spad� z nieba, ten przekl�ty Heike Lind z Ludzi Lodu i domaga si� zwrotu. O, Bo�e, tego dnia, gdy Snivel zobaczy zw�oki swego arcywroga, urz�dzi wielki bal!

Nagle drgn��. Zdawa�o mu si�, �e kto� przemkn�� po schodach za jego plecami. Co� mu mign�o w lustrze.

��Larsen? Czy to ty?

Nikt nie odpowiedzia�. Snivel odwr�ci� si�. Nie mog�a to by� te� gospodyni, ju� sko�czy�a dzisiaj prac�.

Na schodach nie widzia� nikogo. Chyba co� w oku, nie ma si� czym przejmowa�. Najlepiej i�� spa�. Podr� by�a d�uga, s�dzia zm�czony. Czu� si� oci�a�y, mo�e zreszt� zjad� za du�o, ale skoro przez tyle dni podr�y musia� si� kontentowa� byle jakim jedzeniem po gospodach, m�g� sobie w domu pozwoli� na co� lepszego. A dla organizmu to dobrze, je�li cz�owiek jest pe�en a� po brzegi, jest od tego silny i dobrze wygl�da.

Szed� niepewnie i wspiera� si� mocno o por�cz schod�w. Ci�ko, bardzo ci�ko wspina� si� w g�r�. Bekn�� g�o�no i przeci�gle. C� za ulga!

��Larsen! Id� spa�!

Zgi�ta pokornie sylwetka ochmistrza wymkn�a si� z pokoju i pospieszy�a do sypialni jego wysoko�ci, by przygotowa� ��ko.

��Vinga Tark � mamrota� Snivel pod nosem, kiedy ju� wszed� na pi�tro. � Ta przekl�ta smarkula! Osobi�cie skr�c� jej kark. I Heikemu Lindowi te�. Na pewno si� tu nie zestarzeje. Mo�e powinienem pos�a� moich ludzi, �eby go tu sprowadzili? Zabawi�bym si� patrz�c, jak kona w m�kach.

Nie, nie warto. Z takimi jak on nigdy nie wiadomo. Najlepiej niech go zlikwiduj� na miejscu.

Snivel nie chcia� wspomina� tamtych dni, kiedy obaj z Sorensenem pr�bowali unieszkodliwi� m�odych potomk�w Ludzi Lodu i im si� to nie uda�o.

Przez chwil� sta� przy schodach i dysza� ci�ko. Dziwne, jakie ten dom robi obce wra�enie! Jakby� Jakby kto� tu by� i na�miewa� si� z niego.

Absurdalna my�l! Wino nie by�o chyba najlepsze. Marne wino rodzi z�e my�li.

Pocz�apa� dalej, do sypialni.

Tam usiad� ci�ko na kraw�dzi ��ka i pozwoli�, by Larsen zdj�� mu buty, do kt�rych sam ju� teraz nie si�ga�. Larsen �ci�gn�� te� z niego kosztowny podr�ny �akiet.

Snivel st�ka� z wysi�ku.

��Czy wasza wysoko�� �yczy sobie co� wi�cej dzi� wiecz�r? Mo�e ma�y masa�yk? Ju� sporo czasu min�o od ostatniego razu.

��Nie! � warkn�� Snivel. � Chc� spa�.

Wsp�lnymi si�ami �ci�gn�li z grubego cielska reszt� ubrania, po czym jego �askawo�� zwali�a si� jak d�uga na ��ko. Larsen okry� s�dziego z najwi�ksz� staranno�ci�, zdmuchn�� �wiec� i wycofa� si� ze swoj� �wiec� w d�oni.

Nowo mianowany ochmistrz sta� przez chwil� w drzwiach i przygl�da� si� ogromnemu cz�owiekowi na ��ku, kt�ry zasn��, gdy tylko dotkn�� g�ow� poduszek, oszo�omiony ca�� karafk� wina. S�dzia by� tak ci�ki, �e tam, gdzie le�a�, w ��ku tworzy�o si� wielkie zag��bienie. Musieli �o�e wzmocni� �elaznymi pr�tami, �eby si� nie zawali�o. Poniewa� s�dzia le�a� na plecach, chrapa� g�o�no i bulgota� z si�� grzmotu.

Blada twarz Larsena, o�wietlona teraz od do�u blaskiem �wiecy, by�a, jak zwykle, nieprzenikniona. Nikt nie m�g� si� dowiedzie� o jego uczuciach dla s�dziego.

A ju� najmniej sam s�dzia.

Prawd� by�o to, �e Larsen mia� za ma�o fantazji, by odczuwa� niech�� do tego wieloryba w �o�u. Wype�nia� swoje obowi�zki na trze�wo i ch�odno. Pozwala� si� traktowa� tak, jak s�dzia sobie �yczy�. Nic go to nie obchodzi�o.

Mo�e nawet Snivel wyobra�a� sobie od czasu do czasu, �e Larsen �ywi dla niego czu�o��? Niech wi�c sobie wyobra�a, niech sam siebie oszukuje! Larsen �adnych uczu� dla niego nie mia�. Wszystko, co mu s�dzia nakazywa�, spe�nia� bez protest�w.

Larsen bowiem wiedzia� jedno: Snivel nie mia� spadkobierc�w. A by� ju� do�� stary, Larsen natomiast stosunkowo m�ody. Je�li si� bardzo postara, oka�e si� niezb�dny do tego stopnia, �e Snivel poczuje do niego sympati�, to pewnego pi�knego dnia Larsen mo�e to wszystko odziedziczy�.

To by�o warte wszelkich zabieg�w, wszystkich ponurych obowi�zk�w. Warte, by milcze� na temat tych dziwnych prze�y�, jakich doznawa� w sypialni s�dziego. Bo gdyby si� cokolwiek wyda�o, Larsen wylecia�by z hukiem, a wtedy �egnaj, spadku!

Dzi� jednak awansowa�. Zosta� ochmistrzem. To dobry znak.

Snivel chcia� przyj�� nowego pokojowca na jego. miejsce. Nie wolno do tego dopu�ci�! Nikt nie mo�e Larsenowi odebra� spadku.

Kiedy b�dzie ju� na pewno wiedzia�, �e s�dzia spisa� testament i �e on, Larsen, ma wszystko odziedziczy� No, to wtedy Snivel nie musi ju� zbyt d�ugo �y�.

Larsen by� jednak zbyt przebieg�y, by rozg�asza� co� takiego.

Tego Heikego Linda z Ludzi Lodu Larsen si� nie ba�. S�u��cy tak dalece pozbawiony by� fantazji, �e nie potrafi� sobie wyobrazi�, by kto� m�g� pokona� s�dziego Snivela. Nie by� te� w stanie poj��, o co chodzi�o s�u��cym, kt�rzy opowiadali o duchach i strachach. On niczego takiego nie zauwa�y�. Larsen by� materialist�. Takie rzeczy nie istniej� i koniec na tym!

Snivel jakby si� zad�awi� w�asnym chrapaniem, przesta� na chwil� oddycha�, potem jednak dudni�ce staccato wr�ci�o, by za jaki� czas przej�� w okropne parskanie.

Na Larsenie nie robi�o to wra�enia. �adnego. To prawda, �e s�dzia stawia� mu czasami nieprzyjemne wymagania, kiedy potrzebowa� intymnej pomocy, Larsen jednak ch�tnie pozwala� si� wykorzystywa�. Jedyne co mu przeszkadza�o, to to, �e s�dzia by� taki potwornie ci�ki, to wielka niewygoda. Ale Larsen by� ch�tny do wsp�pracy i miewa� dobre pomys�y. Kiedy chcia�, m�g� czasami b�ysn�� wyobra�ni�.

S�dzia by� niew�tpliwie z niego zadowolony.

A, jako si� rzek�o, t�u�cioch nie b�dzie przecie� �y� wiecznie.

Larsen po raz ostatni ogarn�� pok�j spojrzeniem i wyszed�.

Argusowy wzrok ochmistrza co� jednak przeoczy�.

Na olbrzymi� posta� chrapi�cego Snivela patrzy�y tak�e inne oczy. Patrzy�y z pe�nymi nadziei, lubie�nymi u�mieszkami.

Szary ludek mia� mn�stwo rado�ci ze swojego pobytu w Grastensholm.

Plan, jaki u�o�y� wisielec, zak�ada� powolne usuwanie s�u��cych, jednego po drugim.

Najpierw tych najmniej wa�nych.

Ochmistrz znikn�� tak szybko przez przypadek. Jedna z pi�knych wodnic nabra�a na niego takiej ochoty, �e sta�a si� nieostro�na. Dosta�a za to porz�dn� bur� od wisielca. Ma tu panowa� �ad i porz�dek! Zarz�dca tak�e zobaczy� co�, czego nie powinien by� widzie�. Na razie. Zjawa, kt�ra siedzia�a na kalenicy i pi�tami stuka�a w dach, mia�a si� w rzeczywisto�ci ukaza� jakiej� innej, ma�o wa�nej osobie, jakiej� starej sprz�taczce. Ale z domu nieoczekiwanie wyszed� zarz�dca, a poniewa� by� to troskliwy ojciec rodziny, wi�c nie czekaj�c na nic zabra� �on� i dzieci i odjecha�, wprowadzaj�c niepok�j do gromady niewidzialnych.

Ale bawili si� te� bardzo dobrze!

A teraz mia�a si� zacz�� prawdziwa zabawa! S�dzia, ich arcywr�g, wr�ci� do domu.

Wszyscy niewidzialni bardzo chcieli, �eby Ludzie Lodu znowu zamieszkali w Grastensholm. Nigdy nie by�o im tak dobrze jak tutaj za czas�w Ingrid i Ulvhedina!

Wszyscy przygl�dali si� Snivelowi z zainteresowaniem i ciekawo�ci�. Wszyscy chcieli pomaga�.

Wisielec jednak wybiera� z uwag�, na pocz�tek trzeba by�o znale�� kogo� najbardziej odpowiedzialnego.

��Musimy dzia�a� ostro�nie � przestrzega� i tylko oni go s�yszeli. � B�dziemy potrzebowali mn�stwo czasu. Trzeba go podr�czy�. On nie nale�y do takich, kt�rych za�amie byle co. On wierzy tylko w istoty widoczne za dnia. � Szyderczy u�mieszek igra� na wargach wisielca. � Nie wolno nam te� zapomina� o innych. Musimy si� ich st�d powolutku wyzbywa�, dop�ki on nie poczuje si� samotny i osaczony w pustym dworzyszczu, bez �ywej duszy w pobli�u, be� przyjaci� i obro�c�w. Tylko z nami.

W pokoju da�y si� s�ysze� tajemnicze, weso�e chichoty. Czyje� oczy zw�a�y si� z�owieszczo, to tu, to tam b�ysn�� podst�pny u�mieszek.

Wszyscy czekali i robili sobie wielkie nadzieje�

Wisielec podni�s� swoj� guzowat� d�o� i wskaza� na jednego z obecnych.

��Ty zaczynasz!

Przyj�li ten wyb�r z zadowoleniem. Szmer pe�nych uznania i nadziei g�os�w wype�ni� pomieszczenie.

Heike na dobre opu�ci� sw�j ma�y domek w pobli�u Christianii. Zabra� zwierz�ta i wszystko, co posiada�, i przeprowadzi� si� do niedu�ego budynku w obr�bie dworu Elistrand. Teraz bowiem Vinga nie mog�a ju� zostawa� sama. Ataki na jej �ycie zaczyna�y go powa�nie niepokoi�.

Zdawa� sobie spraw�, �e on sam by�by dla wrog�w jeszcze cenniejszym trofeum, ale ochrona Vingi by�a najwa�niejsza.

�adne z nich nie zamierza�o opu�ci� niebezpiecznego miejsca. Nigdy!

Heike ju� od kilku dni mieszka� w Elistrand. Dnie sp�dzali razem, Heike pomaga� Vindze w gospodarstwie lub chodzili na kr�tkie, niczym nie gro��ce wycieczki z psami. Wiedzieli bardzo dobrze, �e gdyby zapu�cili si� zbyt daleko, �atwo mogli sta� si� celem czaj�cych si� wok� dworu strzelc�w. Ludzie Snivela zawsze orientowali si� znakomicie, gdzie m�odzi z Elistrand chodz� i co robi�, najwyra�niej we dworze kto� pracowa� dla s�dziego.

Vinga rozmawia�a z lensmanem o atakach na ni� i o niesprawiedliwo�ci wobec Heikego. Szybko jednak stwierdzi�a, �e Snivel by� tam przed ni�. Nerwowe ruchy lensmana, przestawiaj�cego przedmioty na biurku, rozbiegane oczy, kt�re wci�� unika�y jej wzroku� Ta wizyta od pocz�tku skazana by�a na niepowodzenie.

Zreszt� lensman by� powszechnie znienawidzony, Vinga i Heike mieli, oczywi�cie, po swojej stronie wi�kszo�� mieszka�c�w parafii. Zw�aszcza tych z Lipowej Alei i Eikeby, kt�rzy najbardziej cierpieli pod panowaniem Snivela, ale innych tak�e. Byli to jednak ludzie pro�ci, komornicy i zagrodnicy, uzale�nieni od Elistrand i Grastensholm. Ci, kt�rzy stali wy�ej w spo�ecznej hierarchii, albo trzymali si� na uboczu, albo o niczym nie wiedzieli b�d� te� podlizywali si� s�dziemu.

Heike nigdy by si� nie pos�u�y� komornikami w takiej sprawie. Wiedzia� bardzo dobrze, �e to oni w razie czego zostaliby najsurowiej ukarani. Stara� si� trzyma� ich mo�liwie jak najdalej od swego konfliktu z s�dzi�.

Wieczorami on i Vinga nie mogli przebywa� razem. Zatem gdy ju� Heike sprawdzi�, czy wartownicy s� na swoich miejscach i nikt z Grastensholm nie kr�ci si� w pobli�u, wraca� do swego domku.

Vinga m�wi�a, �e czuje si� du�o bezpieczniejsza, od kiedy on mieszka w Elistrand. Ale� Naturalnie czu�aby si� jeszcze bardziej bezpiecznie, gdyby sypia� w g��wnym budynku.

Heike przewa�nie nie odpowiada�. Szczerze m�wi�c nie by� pewien, jak to teraz z Ving� jest, czy nadal odczuwa niech�� do spraw zwi�zanych z erotyk�, czy ju� jej to min�o. Nie odwa�y� si� pyta�, a ona sama tego tematu nie podejmowa�a. Nie mia� jednak w�tpliwo�ci, �e to on ze sob� b�dzie musia� walczy�. Czu� si� wprost chory z t�sknoty w ka�dej chwili, kt�r� musia� sp�dza� bez niej, ona za� z ka�dym dniem stawa�a si� coraz bardziej dojrza�� kobiet�.

Tego wieczora Heike nie m�g� zasn��. Wiedzia�, �e po po�udniu wr�ci� Snivel, Heike widzia� pow�z. Pierwsze uczucie, jakiego na ten widok dozna�, by�o bardzo nieprzyjemne, po prostu nienawi��. Potem wr�ci�a bezradno��, przekonanie, �e on sam nie mo�e nic zrobi� w walce z tym cz�owiekiem� Ale, naturalnie, zaraz pami�� podpowiedzia�a mu, �e, owszem, co� jednak zrobi�! Spogl�daj�c na pow�z Snivela my�la�, co si� teraz musi dzia� w Grastensholm, i ciarki przesz�y mu po plecach. W jaki� spos�b i on, i Vinga zdo�ali zapomnie� o tamtej potwornej wiosennej nocy sprzed tygodnia. Teraz, kiedy bez wytchnienia chodzi� tam i z powrotem po swojej ma�ej izdebce, nie by�by w stanie powiedzie�, czy prze�y� to naprawd�, czy te� by�y to halucynacje.

Elistrand pogr��one by�o w ciszy. Wiedzia�, �e jeden ze s�u��cych trzyma stra�, ludzie wymieniali si� i przez ca�� noc kto� czuwa�, wiedzia� te�, �e wielkie psy zosta�y spuszczone z �a�cuch�w i biegaj� po dziedzi�cu. Ksi�yc nie dawa� ju� wiele �wiat�a, noc by�a szara, jak to cz�sto wiosn�.

Najch�tniej poszed�by do Vingi, �eby jeszcze raz wszystko z ni� om�wi�. W�a�ciwie nigdy nie rozmawiali na temat tego, co si� sta�o, unikali nawet wspominania o tym, to by�o w pewnym sensie tabu. Teraz jednak Heike odczuwa� ogromn� potrzeb� porozmawiania, ale Vinga o tej porze spa�a. Zreszt� nie m�g� tak po prostu wej�� do jej sypialni, bo nikt nie m�g� przewidzie�, czym by si� taka wizyta sko�czy�a. Vinga nie by�a ju� teraz taka nieobliczalna w stosunku do niego, ju� mu si� tak nie naprzykrza�a, nawet nie wspomina�a o swoich uczuciach. Tymczasem on� On czu� si� zraniony jej milczeniem, t�umaczy� to sobie brakiem zainteresowania dla siebie. Jakie� to niekonsekwentne! Przecie� do niedawna upomina� j� i karci� surowo za to, �e zachowuje si� zbyt spontanicznie. Och, jak�e teraz za tym t�skni�!

Trudno go zreszt� nazywa� przesadnie surowym, Heike czu� si� po prostu odpowiedzialny za to dziecko natury. Ale przecie� kocha� Ving�. Nie marzy� o niczym innym, jak tylko �eby znale�� si� w jej ramionach, zapewni� j� o swojej mi�o�ci, powiedzie� o tym, co p�onie w jego sercu. Bardzo nie chcia� by� surowy, moralizuj�cy, starszy z nich dwojga.

Nie, nie m�g� do niej p�j��. Jego si�y te� s� ograniczone!

Westchn�� ci�ko i wyszed� na ganek.

Natychmiast w pobli�u co� warkn�o.

��Cicho, cicho, to tylko ja � mrukn�� swoim niskim, ciep�ym g�osem. Dwa psy podbieg�y i zacz�y go liza� po r�kach. Pog�aska� je i szepta� jakie� tajemnicze s�owa. Potem poprosi�, by nadal dobrze strzeg�y domu.

Sta� przez chwil�, ch�on�c atmosfer� nocy. By�o ch�odno, jakby si� zanosi�o na przymrozek. Nie wyczuwa� niczego specjalnego, nic takiego jak tamtej nocy a� g�stej od wibracji, l�ku i napi�cia. W przyrodzie nie by�o ju� oczekiwania, wszystko si� otworzy�o, wiosenna praca natury objawia�a si� wedle odwiecznego rytmu w drzewach i w trawie, w unosz�cych si� nad polami mg�ach.

Heike podszed� do okna s�siedniego budynku i zawo�a� p�g�osem:

��Nie przestrasz si�, Mikkjel, to tylko ja, Heike. Id� si� przej��. Wr�c� za jak�� godzin�.

M�ski g�os odpowiedzia� ze �rodka, �e wszystko w porz�dku.

Heike nie chcia� zosta� zastrzelony, zw�aszcza przez swoich. Nie odwa�y� si� te� i�� g��wn� drog�, nigdy nie wiadomo, czy nie czaj� si� tam ludzie Snivela. Znowu wi�c szed� skrajem lasu. Bo�e, jak on nienawidzi� tego skradania si� i ukrywania we w�asnej parafii! Musz�, musz� usun�� st�d Snivela, nie ma innego rozwi�zania. Poczu� jednak skurcz w gardle na my�l o tym, co oboje z Ving� zrobili.

Pr�bowa� t�umaczy� si� sam przed sob�. Chwytali si� przecie� wszystkiego! Naprawd� zrobili wszystko co w ludzkiej mocy! A do gwa�tu ucieka� si� nie chcieli. Czy to wi�c takie naganne d��y� do wystraszenia kogo�, kto nie mia� prawa zajmowa� cudzego maj�tku? Czy� to nie jest �agodniejsza forma nacisku?

Zaraz jednak wr�ci�y wyrzuty sumienia. Istniej� przecie� r�ne metody straszenia ludzi, prawda? I ponownie argumenty obrony. Tak, ale kto� taki jak Snivel nie zl�knie si� byle czego.

No trudno, sta�o si� i co ma by�, to b�dzie. Sam zreszt� ju� nie wiedzia�, co my�le� o swoich prze�yciach tamtej nocy. Wcale nietrudno by by�o uwierzy�, �e narkotyczne �rodki, kt�re w takich ilo�ciach za�y�, wywo�a�y halucynacje. W takim razie nie zrobi� nic z�ego! I nic nie powinno si� sta�.

Ale, z drugiej strony, je�li wszystko jest tylko dzie�em wyobra�ni, to Snivel nadal b�dzie spokojnie siedzia� w Grastensholm.

I znowu my�li Heikego zacz�y kr��y� w k�ko, jedynie ch�odne nocne powietrze mog�o ostudzi� jego wzburzony umys�.

Znalaz� si� w lesie niedaleko Grastensholm. Szed� wzd�u� parowu os�oni�tego drzewami i krzewami, wiod�cego a� do dworskiego ogrodu. Czyni� to �wiadomie, chcia� podej�� jak najbli�ej w�asnego domu, mo�e uda mu si� zobaczy� lub wyczu�, czy nic si� nie zmieni�o od czasu, gdy by� tam po raz ostatni.

C� za g�upstwa! Dom jak dom.

Ale nie dla Heikego. On potrafi� wyczu� nastr�j, gdy tylko znalaz� si� w pobli�u. Zawsze wiedzia�, czy nie sta�o si� co� strasznego lub gwa�townego. Czy miejsce jest z�e czy dobre. W atmosferze domu odbija si� tak wiele.

W Grastensholm by� zaledwie dwa razy, ale czu� si� tam u siebie. Oczywi�cie Snivel zostawia� tam swoje, obce, nieprzyjemne pi�tno, ale by�o ono powierzchowne, nie mia�o wi�kszego znaczenia. Zniknie wraz z s�dzi�.

Je�li o to chodzi, Heike by� optymist�. Cz�owiek ma do tego prawo od czasu do czasu, cho�by po to, �eby mia� si�� mierzy� si� z przeciwno�ciami.

Im bardziej zbli�a� si� do dworu, tym wyra�niej wyczuwa� w powietrzu co� szczeg�lnego. Jakie� wibracje, kt�rych poprzednim razem tu nie zauwa�y�. G��boki rezonans, kt�rego okre�li� by nie umia�.

Zatrzyma� si� przy ogrodzeniu i dalej nie zamierza� wchodzi�. Niewielki zagajnik chroni� go przed spojrzeniami z g��wnego budynku, Heike opar� si� r�kami o p�ot, sta� i patrzy�. Zastanawia� si�, czy psy podw�rzowe mog�yby wydosta� si� poza ogrodzenie. Doszed� do wniosku, �e tak, skupi� si� wi�c na odwracaniu ich uwagi od miejsca, gdzie sta�, �eby nie odkry�y jego obecno�ci. Umia� pozbawi� si� aury, zapachu, wszystkiego, ale tylko dla ps�w.

Od strony majestatycznie g�ruj�cego nad okolic� dworu nie dochodzi� �aden d�wi�k. Heike czeka� jaki� czas, a potem skupi� si� i zacz�� bezg�o�nie nawo�ywa�.

Serce wali�o mu jak m�otem. Teraz si� ostatecznie przekona, czy dw�r jest zamieszkany przez niewidzialne istoty, czy nie.

S�ysza�, oczywi�cie, r�ne pog�oski! O ucieczkach z Grastensholm. O tym, �e dziej� si� tam dziwne rzeczy. Ale ludzie zawsze gadaj�, raz o jednym, raz o drugim. Akurat teraz przysz�a kolej na Grastensholm, nie nale�a�o przywi�zywa� specjalnej wagi do plotek.

Nagle drgn��. Kto� przemyka� si� mi�dzy drzewami. St�umi� ch�� ukrycia si�, w ten spos�b w�a�nie ujawni�by swoj� obecno��, gdyby to zbli�a� si� jaki� wartownik.

Ale to nie by� wartownik.

Bo jednocze�nie Heike us�ysza� odpowied� na swoje wezwanie. Odleg�e zawodzenie, jakby wycie. jakich� dalekich wilk�w, kt�re nios�o si� z�owieszczym echem ponad dworskim dziedzi�cem.

Heike rozpozna� wysok� sylwetk� i chwiejny krok.

Wisielec!

A zatem prze�ycia tamtej nocy nie zosta�y wywo�ane przez narkotyczne wywary!

Dla Heikego ta prawda by�a jak uderzenie w twarz. On i Vinga pr�bowali si� uspokaja�, nie chcieli my�le� o koszmarach. Bo gdyby uwierzyli, �e to� Nie, nie, to by� straszny sen, nic innego.

Teraz nadszed� kres iluzji.

Mimo woli Heike cofn�� si� o krok, nie chcia� by� zbyt blisko upiora.

Musi, musi za wszelk� cen� utrzyma� w�adz� nad szarym ludkiem. To niezwykle wa�ne. W przeciwnym razie zapanuje chaos i nikt nie wie, co sta�oby si� z Ving� i nim, gdyby te istoty znalaz�y si� na wolno�ci, nikt nie wie, co mog�yby zrobi�.

��Czy wszystko w porz�dku? � zapyta� Heike cicho.

Zjawa za�mia�a si� gard�owym, z�owieszczym chichotem.

Ten cz�owiek zosta� powieszony nie bez powodu, pomy�la� Heike i poczu� dobrze znane zimne mrowienie na plecach.

��W najlepszym porz�dku � odpar� upi�r tym swoim dziwnym, pustym g�osem, sprawiaj�cym wra�enie, jakby pochodzi� z bardzo daleka i z bardzo odleg�ego czasu. � Lokator wr�ci�.

��Wiem. Tylko pami�taj: �adnej przemocy!

Zjawa zachichota�a jeszcze okropniej.

��B�dziemy dzia�a� powolutku. Damy mu du�o czasu na my�lenie. Du�o czasu!

Nie brzmia�o to sympatycznie. Heike mia� nadziej�, �e jego zdenerwowanie nie jest zanadto widoczne, ale by�a chyba p�onna nadzieja.

Ingrid czy Ulvhedin poradziliby sobie z tym bez tru� Ale nie on. On by� Heikem, cz�owiekiem o �agodnym usposobieniu.

Nagle wisielec zacz�� m�wi�, a jego g�os brzmia� jeszcze bardziej g�ucho i z�owieszczo:

��Ty pami�tasz, co nam obieca�e�?

Obieca�em im? Heike nie przypomina� sobie; tamtej nocy wszystko by�o takie osza�amiaj�ce, Heike by� og�uszony �rodkami, kt�re za�y�.

A, rzeczywi�cie! Pami�ta!

��Chodzi ci o to, �eby�cie mogli zosta� w Grastensholm jeszcze jaki� czas potem?

��Akurat nie to mia�em na my�li.

Obieca� im co� jeszcze? Czy w og�le cokolwiek obiecywa�? Jak to w�a�ciwie by�o z ich pro�b�, by mogli potem zosta� w Grastensholm po wype�nieniu zadania? Pami�� go zawodzi�a.

��A� A co mia�e� na my�li? � zapyta� z nadziej�, �e jego g�os zabrzmi zdecydowanie i trze�wo.

��Obieca�e� nam wiosenn� ofiar�.

O Bo�e, tak! Obiecywa�! W zamian za Ving�.

Sil�c si� na spok�j, odpar�:

��Przede wszystkim prosz� was, by�cie zostawili w spokoju Ving�, dziewczyn�, kt�ra by�a wtedy ze mn� na polanie. To ona prosi�a, by�cie mogli zosta� w Grastensholm d�u�ej ni� to niezb�dne. Ona jest mi bardzo droga i musi swobodnie porusza� si� po Grastensholm, kiedy ja ju� tam zamieszkam.

��Nie tkniemy jej � o�wiadczy� wisielec. � Skoro �yczy nam tak dobrze, to b�dziemy jej s�u�y� z przyjemno�ci�.

Niech j� B�g broni przed tak� s�u�b�, pomy�la� Heike, lecz g�o�no tego nie powiedzia�.

��Dzi�kuj� ci! Wtedy w nocy widzia�em, �e chcecie j� porwa�, i strasznie mnie to zdenerwowa�o. Ale polegam na twoim s�owie. A co do tej wiosennej ofiary, kt�r� wam jakoby obieca�em, to mia�em na my�li tylko tyle, �e b�dziecie mieli prawo �miertelnie wystraszy� tamtego cz�owieka tak, by dobrowolnie wyni�s� si� z Grastensholm. Nic wi�cej!

Wisielec znowu zachichota� szyderczo, a w jego oczach pojawi� si� nieprzyjemny b�ysk.

��Nie b�dziesz mia� k�opot�w. Ju� my si� nim zajmiemy.

���adnej przemocy, jak powiedzia�em! Tylko straszenie.

��Zostaw go nam � powt�rzy� wisielec. � Przyjmujemy twoj� obietnic� wiosennej ofiary.

Zanim Heike zd��y� zaprotestowa�, tamten m�wi� dalej:

��Nie b�j si�. B�dziemy dzia�a� powoli. Najpierw wystraszymy s�u�b�, �adnie, pi�knie, jedno po drugim. W ko�cu t�u�cioch zostanie sam. Potwornie sam, tylko z nami!

Powiedziawszy to zjawa zacz�a si� z wolna cofa�, a Heike sta� i patrzy�, jak znika za drzewami.

Z uczuciem, �e nie panuje nad sytuacj� tak jak powinien, zawr�ci� i poszed� wzd�u� parowu. Do domu.

Gdy znalaz� si� znowu na skraju lasu, zatrzyma� si� raz jeszcze i patrzy� na Grastensholm, rysuj�ce si� jak wielki, czarny cie� na tle troch� ja�niejszego nocnego nieba. Nigdzie ani jednego �wiat�a, tylko ten ciemny, prawie czarny kolos. Znowu da�o si� s�ysze� to potworne dalekie wycie. Na po�egnanie.

Sam? my�la�. W ko�cu Snivel zostanie ca�kiem sam. Tylko z nimi.

I ja, kiedy si� tam przeprowadz�, je�li wszystko potoczy si� dobrze, tak�e b�d� sam. B�d� chodzi� po pustych pokojach, nie maj�c do kogo ust otworzy�. Poniewa� odtr�cam Ving�, nie chc� dopu�ci� do prawdziwej blisko�ci mi�dzy nami, odrzucam nasze porozumienie, wi�, jaka nas ��czy. Ona b�dzie samotnie siedzia�a w Elistrand, a ja w Grastensholm. Wieczorami, kiedy s�u�ba p�jdzie ju� spa�, pogr��a� si� b�dziemy w bezsensownych rozwa�aniach, ka�de u siebie�

Chocia� ja b�d� mia� towarzystwo, rzecz jasna. �Oni� b�d� ze mn�. Oni b�d� si� kr�ci� przy mnie, czy chc� czy nie.

To b�dzie podw�jna samotno��!

Nagle zacz�� biec. Wyda�o mu si� bowiem, �e czas go goni, �e nie zd��y do Elistrand.

Czy� zawsze nie by�em sam? my�la� gor�czkowo. Czy� nie znam a� za dobrze ci�aru samotno�ci? I teraz znowu w poczuciu fa�szywej szlachetno�ci chcia�bym skaza� Ving� i siebie na dalsz� samotno��. Do ko�ca �ycia!

Musia�em chyba zwariowa�!

Czy przedtem by�em szalony, czy jestem teraz? Co jest s�uszne w moim post�powaniu, a co b��dne?

Nie chc� si� ju� zastanawia� ani waha�, chc� czu�! Czu� i dzia�a�!

Wyczerpany dopad� do Elistrand. Podrapany przez ga��zie, w poszarpanym ubraniu, ub�oconych butach, �miertelnie zm�czony. Bramy dworu by�y dla niego niczym bramy raju, ale czy musia�y stawia� taki op�r, kiedy usi�owa� je otworzy�? Ledwo by� w stanie krzykn��, kim jest, ledwo mia� czas pog�aska� psy, kt�re do niego przybieg�y.

Nosi� przy sobie klucz do g��wnego domu, ale r�ce trz�s�y mu si� tak, �e nie m�g� trafi� w dziurk� ani przekr�ci� klucza w zamku.

Nareszcie dosta� si� do �rodka.

Dom pogr��ony by� w ciemno�ciach, Heike szed� przed siebie po omacku, potyka� si� jak pijany, ale szed�, dop�ki nie znalaz� si� w du�ym hallu.

��Vinga!

Wo�anie odbi�o si� echem od �cian.

Na g�rze skrzypn�y jakie� drzwi.

��Czy to ty, Heike?

Ruszy� ku schodom. Wiedzia�, �e ona stoi na g�rze.

��Tak.

��Ha�asujesz jak oddzia� wojska. Co ci jest, taki jeste� zdyszany. Czy co� si� sta�o?

��Nnn� Nic si� nie sta�o � wysapa�. � Wszystko w porz�dku. Chcia�em tylko�

Vinga zesz�a do niego.

Nie mia� si�, �eby wyj�� jej na spotkanie. Bieg� tak d�ugo, by� wyczerpany. Nogi odmawia�y mu pos�usze�stwa, musia� si� trzyma� por�czy.

Ale ona zesz�a na d�. Heike opad� na kolana, oplataj�c r�kami jej cia�o w lekkiej nocnej koszuli.

��Vinga � prosi�. � Zosta� ze mn�! Na zawsze! Na zawsze! Nie mog� Nie mog� ju� d�u�ej walczy�. Taki by�em g�upi!

G�aska�a jego potargane w�osy, jej r�ce by�y jak leciutkie skrzyd�a ma�ego ptaka.

��Ale ja jeszcze nie zaraz sko�cz� osiemna�cie lat.

��Nie to mia�em na my�li, nawet ci� nie tkn�. Obiecuj�. Ja tylko spojrza�em w potworn�, bezdenn� otch�a� samotno�ci. Ja� Och, Vingo, pom� mi!

Twoje r�ce wok� moich bioder. Twoja twarz na mojej piersi. Czuj� ciep�o twego oddechu, kiedy m�wisz do mnie. Twoja rozpalona sk�ra parzy mnie przez cienki materia� nocnej koszuli. Moje cia�o dr�y. Nie powinno, bo ty nie mo�esz si� dowiedzie�, jak strasznie za tob� t�skni�. Nie teraz, kiedy tak bardzo potrzebujesz zrozumienia, mojej odwagi.

Sta�a bez ruchu i s�ucha�a, jak zacinaj�c si� t�umaczy�, co czuje. S�ucha�a opowiadania o wizycie w Grastensholm, co nape�nia�o j� l�kiem. Rozumia�a jego strach przed samotno�ci�, lecz tak trudno by�o zebra� my�li, jedyne, co odczuwa�a, to pragnienie jego cia�a, jak�e ziemskie pragnienie, ale krew w niej pulsowa�a, cia�o ogarnia�a rozkoszna s�abo��, bo to Heike, jej wymarzony Heike trzyma� j� w ramionach jak kochank�, chocia� m�wi� o czym� zupe�nie innym. Heike, ten udr�czony, nieszcz�liwy, ten jedyny, kt�ry potrafi� rozpali� w niej mi�o�� i po��danie. Kocha�a jego si�� i jego demoniczny wygl�d, te szerokie ramiona i zwalist� sylwetk�, i teraz, gdyby chcia�a, mog�aby go mie�. Nie mog�a jednak przerwa� jego zwierze�, p�yn�cych niepowstrzymanie z g��bi duszy. Teraz ona musia�a by� silna i wyrozumia�a!

Dotar�y do niej s�owa Heikego, i� on wie, �e ten le�ny elf, tamta ma�a Vinga, kt�r� przed wieloma miesi�cami spotka� w le�nej chatce, ju� nie istnieje. Istota, kt�r� on teraz trzyma w ramionach, jest kobiet�, o czym �wiadczy ka�de zaokr�glenie jej cia�a.

Tak, tak, chcia�aby zawo�a�. W takim razie we� mnie, nie zmuszaj mnie, bym nadal czeka�a. Ty, kt�ry nieustannie wyrzucasz mi ka�dy przejaw uczucia. Ty, taki rozs�dny! Jak d�ugo jeszcze mam t�skni�?

Pog�adzi�a go po w�osach, po spoconym czole. Chcia�a, by wsta�, ale zdawa�a sobie spraw�, �e brak mu na to si�. To nie tylko fizyczne zm�czenie. Oto Heike si� podda�, op�r, jaki stawia� przez wiele miesi�cy, za�ama� si�. Tak�e i to powa�nie nadszarpn�o jego si�y. �wiadomo��, �e nie chce ju� d�u�ej walczy�.

Z twarz� wtulon� w jej brzuch zapyta�, czy Vinga nadal odczuwa niech�� do m�czyzn.

Tylko ostro�nie, Vingo! Nie ujawniaj za wiele! Dobrze wiesz, jak bole�nie Heike mo�e ci� otrze�wi�! Ale te� nie odpychaj go zbyt stanowczo! Zostaw mu furtk�. Oooch, Heike, moje cia�o p�onie, nie znios� tego d�u�ej!

��Ach, m�wisz o tym, co si� sta�o na jarmarku? � powiedzia�a oboj�tnie. � Tamto dawno min�o. Zreszt� to nie mia�o nic wsp�lnego z nami.

Nie powiedzia�am za du�o?

Zauwa�y�a, �e Heike odetchn�� z ulg�, napi�cie zel�a�o.

To by�a bardzo trudna chwila. Ale Vinga wiedzia�a, �e nie wolno jej uwierzy�, i� jego op�r si� za�ama�, nie wolno jej wpa�� w tak� pu�apk�, bo co zrobi, kiedy on znowu j� odtr�ci? Czy� dopiero co nie zapewnia�, �e jej nie tknie? To wszystko jest bardzo niebezpieczne! Bardzo!

To, co teraz Heike powiedzia�, upewni�o j� w przekonaniu, �e post�pi�a s�usznie.

��Nie martw si� tym, co m�wi�em, Vingo � szepta�. � Taki jestem szcz�liwy, �e tamte wydarzenia nie wyrz�dzi�y ci trwa�ej krzywdy, �e nadal pozwalasz, bym ci� dotyka�, ale ja ci nic nie zrobi�, najdro�sza. Pragn� twojej blisko�ci, twego radosnego �miechu. Twojej pogody ducha, pragn� mie� znowu moj� Ving� tak� jak dawniej, niezmienion�. Marz� o wsp�lnym �yciu z tob� i mog� czeka�, dop�ki nie sko�czysz osiemnastu lat, to nie jest�

Och, dlaczego m�wisz takie rzeczy? Czy ty nie czujesz, �e ja p�on�?

Zaciska� r�ce na jej ramionach.

��Vingo, czy zechcesz zosta� moj� �on�? Powiedz! Czy potrafisz zapomnie� o tym, jak wygl�dam? Czy b�dziemy mogli by� razem na zawsze? Tak by nikt nie mia� prawa miesza� si� w nasze sprawy? Vingo, pragn� ci� tak rozpaczliwie!

Vinga poczu�a si� bardzo doros�a. Godna jego zaufania. �eby tylko nie by�o tak trudno opanowa� dr�enia, �eby Heike nie domy�li� si�, jak strasznie go po��da. Bardzo cichutko powiedzia�a:

��A je�li ty przez ca�e �ycie b�dziesz si� l�ka�, �e zakocham si� w kim innym? Nie boisz si� ju� tego?

Mi�� w d�oniach cienki materia� jej koszuli.

��Boj� si�. Zawsze b�d� si� ba�. Ale teraz nie ma ju� we mnie dumy. Zapomnia�em, jak okropnie wygl�dam, zapomnia�em o wszystkim, bo nie potrafi�bym ju� �y� bez ciebie.

O, Heike, spr�buj wi�c tak�e zapomnie� o swoich psychicznych udr�kach, a pomy�l o bardziej fizycznych sprawach! Czy blisko�� mojego cia�a w og�le nie robi na tobie wra�enia?

Zawstydzi�a si�. Jak mog�a! Taka pi�kna chwila szczero�ci, a ona o czym my�li? Wstyd� si�, Vingo!

C� jednak mo�na pocz��, kiedy cia�o sprowadza my�li na manowce? Jaka jest na to rada?

Ukl�k�a naprzeciw Heikego, wzi�a jego d�onie w swoje, ca�owa�a leciutko jego palce. W ciemno�ciach nie mog�a go widzie�, ale czu�a, �e dr�y, wyczuwa�a jego rozpacz, jego bezgraniczn� samotno��.

��Nigdy do tego nie dojdzie, Heike � powiedzia�a uspokajaj�co jak do dziecka. � Nigdy ci� nie opuszcz�. Dlaczego mia�abym to zrobi�, skoro jeste� �wiat�em mego �ycia, wszystkim, co pragn� mie�? Podziwiam ci� od pierwszej chwili, od tamtego spotkania w lesie, kiedy wyda�e� mi si� istot� z odleg�ej przesz�o�ci. Tw�j widok ju� wtedy poruszy� jakie� tajemne struny w mojej duszy i zrozumia�am, �e kogo� takiego jak ty po raz drugi nie spotkam, kogo�, kto do tego stopnia jest do mnie podobny. Wszelka moja t�sknota, ca�a moja mi�o�� nale�y do ciebie. Masz racj�, nie jestem ju� taka jak dawniej. Masz racj�, �e sta�am si� dojrza�a, doros�a, powa�niejsza. Je�li jednak chodzi o moje uczucia dla ciebie, to nie zmieni�o si� nic.

Heike, Heike, czy nie widzisz, jak moje cia�o dr�y, bo pragnie zbli�y� si� do ciebie? Czy nie s�yszysz, w ka�dym s�owie, kt�re wypowiadam, jak bardzo staram si� nad sob� panowa�?

Odetchn�a g��boko i m�wi�a dalej:

��Tak, dzi�kuj� ci, bardzo chc� wyj�� za ciebie za m��, a ty mo�esz si� wprowadzi� do mojego domu jeszcze tej nocy, je�li chcesz. Bo chyba rozumiesz, �e ja tak�e ciebie pragn�. Moje noce by�y d�ugie i trudne, wype�nione l�kiem. Tak�e i moja samotno�� trwa�a o wiele lat za d�ugo. Ty i ja znamy samotno�� jak nikt inny. By�a cz�ci� naszego dzieci�stwa i naszego dorastania. Przerwijmy j� teraz, najdro�szy. Nad czym my si� w�a�ciwie zastanawiamy? Wszystko jest przecie� takie proste! Najdro�szy przyjacielu, ponad wszystko pragn� bezpiecze�stwa przy tobie. Pragn� zawsze wiedzie�, �e jeste� przy mnie!

Heike pr�bowa� mimo mroku spojrze� jej w oczy, co by�o, oczywi�cie, niemo�liwe.

��Zmieni�a� si�, Vingo � powiedzia� bez rado�ci. � Te okropne wydarzenia na jarmarku, tamci m�czy�ni, to zostawi�o �lad. Ju� nie jeste� taka spontaniczna, nie masz tamtej otwarto�ci. Dawniej rzuci�aby� mi si� na szyj�, �mia�a si� i �artowa�a, pr�bowa�aby� mnie uwodzi� w najbardziej zmys�owy spos�b, a teraz jeste� taka rozs�dna i pe�na godno�ci.

Och, ty nie wiesz, Heike, ty nie wiesz, jak to ze mn� jest, �ali�a si� w duszy.

��My�lisz, �e to akurat najbardziej odpowiednia chwila na g�upstwa i �arty? � zapyta�a. � Ale, oczywi�cie, to prawda, nie mam ju� odwagi by� sob�. Dosy� brutalnie powiedziano mi, �e szczero�� i otwarto�� mog� by� �le zrozumiane. Boj� si�, zosta�am przestraszona.

Uj�� jej twarz w d�onie.

��Ale nie ze mn�, Vingo. Chc�, �eby� przy mnie by�a taka, jaka jeste� naprawd�.

Mimo wzburzenia Vinga odpowiedzia�a cicho i spokojnie:

��A mo�e zbyt wiele razy dowiadywa�am si�, �e jestem bezwstydna? Mo�e za cz�sto m�wi�e�: �Vinga, daj spok�j� albo �Jeste� za m�oda�, albo �Tak si� nie robi, Vinga�. Mo�e i ty nie jeste� bez winy?

Teraz by�a bezlitosna, tak, ale przecie� nie k�ama�a, Heike zniszczy� jak�� cz�� jej rado�ci �ycia.

Pochyli� si� nad ni� i g�adzi� jej w�osy. Wstrz�sa� nim suchy szloch, gwa�towny, rozpaczliwy.

��Wybacz mi, Vingo! � szepta�. � Zapomnij te wszystkie g�upie s�owa. Ja tak przecie� nie my�la�em, bo kocham ci� tak�, jaka jeste�. Tak� nieskr�powan�, zachwycon� tym, �e mo�e ogl�da� moje cia�o, tak� ufn�! Taka mog�a� by� zawsze, a ja to zniszczy�em. Co my teraz zrobimy, Vingo?

Och, pomy�la�a, ty m�g�by� na przyk�ad mnie poca�owa�, skoro tak kl�czymy przy sobie. Wystarczy, �eby� si� tylko troszeczk� pochyli�, a wtedy zobaczysz, co si� stanie.

Bo przecie� wci�� jestem. Tamta bezpo�rednia Vinga nadal istnieje. Tylko nie chce ci si� pokazywa�. Czeka teraz, by Heike przyszed� do niej z w�asnej woli, skoro przesta� si� ju� opiera�.

��No i przecie� przyszed�. Jak szalony bieg� do Elistrand, do niej. Tylko �e wci�� jeszcze zachowa� te jakie� idee o rycersko�ci i o tym, �e trzeba czeka�, a� ona sko�czy osiemna�cie lat.

W porz�dku, niech sobie czeka. Niech i on wychyli swoj� czar� goryczy, skoro od niej wymaga opanowania. To on nauczy� j� takich s��w, jak �wstyd� i �nie�mia�o��. Owszem, tamci m�czy�ni z jarmarku byli jak najgorszymi nauczycielami dla m�odych dziewcz�t, ale on wcale nie jest lepszy.

�eby tylko Vinga tak strasznie za nim nie t�skni�a! �eby tak strasznie nie pragn�a zarzuci� mu r�k na szyj�, poczu� jego cia�a przy swoim i wiedzie�, �e on te� bardzo jej pragnie!

D�ugo jednak nie wytrzyma�a. Nagle zerwa�a si� na r�wne nogi i zawo�a�a:

��Kto b�dzie pierwszy na g�rze?

I p�dem wbieg�a na schody.

Heike ruszy� za ni�, a poniewa� nie zna� tak dobrze schod�w w Elistrand jak ona, wi�c zosta� w tyle. Vinga pobieg�a do swego pokoju i zapali�a �wiec�. Zdyszana i roze�miana czeka�a na niego.

��Teraz urz�dzimy ci sypialni� � powiedzia�a, �eby przerwa� dalsze zwierzenia, bo nie bardzo chcia�a, �eby ten platoniczny nastr�j trwa�. M�j Bo�e, pomy�la�a, czy ja naprawd� jestem taka p�ytka? Czy nie ma we mnie wi�cej wyrozumia�o�ci?

Zna�a jednak odpowied�. Uspokoi�aby si� i zachowywa�a jak przyjaciel, nic wi�cej, byleby tylko Heike ugasi� t� gor�czk�, kt�ra j� trawi�a. Teraz ju� nie pomog� p�rodki. Teraz tylko Heike m�g� da� jej ukojenie. W�asna gwa�towno�� niepokoi�a Ving�. Czy naprawd� jest taka� jak to si� nazywa? Taka zmys�owa? Paskudne s�owo, trzeba znale�� lepsze.

Wesz�a do pokoju s�siaduj�cego z jej sypialni� i postawi�a �wiec� na stole. Z du�ej skrzyni wyj�a po�ciel i rzuci�a w Heikego poduszk�.

��Trzymaj, a ja spr�buj� przygotowa� pos�anie.

Pomagali sobie w�r�d �miech�w i walki na poduszki.

��Zimno tu � zadr�a� Heike.

��Nic dziwnego, od mojego powrotu do Elistrand nie mieli�my �adnych go�ci! Ale otworzymy drzwi do mojego pokoju, to dostaniesz ode mnie troch� ciep�a. A ja b�d� si� czu�a bezpieczniejsza.

Popatrzy� na ni� spod oka.

��Nie wiem, czy powinienem potraktowa� to jako komplement, czy wprost przeciwnie � mrukn��.

Wtedy Vinga roze�mia�a si� rado�nie. Wiedzia�a, �e przynajmniej cz�ciowo odzyska�a przewag� nad nim.

A kiedy ju� si� po�o�y�a, wiedz�c, �e on jest tak blisko, i� s�ycha� jego oddech, przeci�gn�a si� rozkosznie pod ko�dr�. Pragnienie, by by� z nim, przygas�o, wszystko znowu wydawa�o jej si� cudowne i normalne.

Blady sierp ksi�yca nie by� w stanie o�wietli� licznych okien Grastensholm, nie odbija� si� w nich ani jeden promie� �wiat�a.

We dworze panowa�a g��boka cisza. Larsen spa� z leciutkim u�miechem na wargach. Mo�e jego my�li nadal upaja�y si� uroczyst� nominacj� na ochmistrza dworu? Chocia� pewnie tylko Larsen m�g�by wpa�� na pomys� okre�lenia tej nominacji jako uroczystej� Mo�e zdawa�o mu si�, �e to umacnia jego pozycj� jako kandydata na przysz�ego w�a�ciciela dworu?

S�dzia Snivel w swojej wspaniale urz�dzonej sypialni spa� du�o gorzej, szczerze m�wi�c, spa� bardzo �le. Rzuca� si� i wierci�, ko�dra zsun�a si� z ogromnego cielska, cz�ciowo zwisa�a nad pod�og�, a cz�ciowo podtrzymywa�o j� grube i ci�kie oparcie �o�a.

Snivel mia� koszmarne sny, najgorsze, jakie mu si� kiedykolwiek przytrafi�y. Jaka� zjawa, posta� kobieca, kobieca pod ka�dym wzgl�dem, usiad�a na nim okrakiem. siedzia�a na najszlachetniejszej cz�ci jego osoby, a on, kt�ry nie m�g� �cierpie� �adnej kobiety, pozwala� jej na to. Jego m�sko�� sprzeciwia�a si� woli swego pana, �a�osny organ Snivela uni�s� si� celuj�c w sufit, z czego obrzydliwa mara skwapliwie skorzysta�a i opad�a ca�ym ci�arem na cia�o s�dziego, kt�ry w �aden spos�b nie m�g� si� uwolni� od sennego koszmaru.

Bo zawsze jest bardzo trudno obudzi� si� z koszmarnego snu, �eby si� cz�owiek nie wiem jak stara�, to oczy klej� mu si� i zamykaj� na nowo.

Czu�, �e si� dusi, nie by� w stanie oddycha�. Kobieta, kt�ra zdawa�a si� ogromna i nieruchoma, zwali�a mu si� na piersi, d�awi�a za gard�o, trzyma�a z ca�ych si� jego r�ce, ci�ka, bezkszta�tna, lepka i obrzydliwa.

Snivel, kt�ry, jako si� rzek�o, nigdy nie chcia� nawet dotkn�� �adnego babskiego �cierwa, czu�, �e przesilenie jest bliskie i sam siebie za to nienawidzi�, z ca�ych si� pragn�� si� obudzi�, walczy�, krzycza� tym bezradnym, g�uchym krzykiem �pi�cych, kt�ry pod �adnym wzgl�dem nie przypomina g�osu ludzi przytomnych.

S�dzia krzycza� ze strachu i przera�enia, lecz tak�e z narastaj�cej rozkoszy, zbli�aj�cego si� orgazmu, miota� si� na pos�aniu, walczy��

Nareszcie uda�o mu si� otworzy� oczy, akurat w momencie, kiedy zmys�owe spe�nienie osi�ga�o kulminacj�, tak �e nie m�g� go ju� powstrzyma�.

Mia� wra�enie, �e serce przestaje mu bi�. Krzycza�, dar� si� jak szalony, krzyk przechodzi� w skowyt, Snivel bi� w powietrzu pi�ciami, szamota� si�.

Bo koszmar wcale nie znikn��. Wci�� tkwi�a na nim ta jaka� potworna, bezkszta�tna mara, ci�ka, pozbawiona formy masa, kt�ra nie pozwala�a mu wsta�, wci�� z jak�� makabryczn� konsekwencj� siedzia�a na nim okrakiem. Widzia� nad sob� dwoje rozjarzonych oczu, pe�nych nienawi�ci i z�a, szpony wbija�y mu si� niczym �elazo w barki, d�awi� go smr�d zgnilizny, id�cy od mary.

G�os stoj�cego tu� za drzwiami Larsena przebi� si� w ko�cu przez wrzaski Snivela.

��Id�, wasza wysoko��! Ju� id�!

Jak za dotkni�ciem czarodziejskiej r�d�ki mara znikn�a. Ucisk zel�a�. Snivel by� sam, wyczerpany, lepi�cy si� po wytrysku, kt�ry nast�pi� z si�� eksplozji w tym samym momencie, gdy Snivel si� budzi�.

Jednym szarpni�ciem naci�gn�� na siebie ko�dr�, �eby Larsen nie zd��y� zobaczy�, w jak upokarzaj�cym jest stanie. Drzwi otworzy�y si� gwa�townie i s�u��cy wszed� ze �wiec� w r�ce.

��Co si� sta�o?

Snivel sapa� jak kowalski miech. Serce bi�o mu ci�ko, a r�ce dr�a�y ze zm�czenia.

��Nic. Nie ma si� czym przejmowa�. Po prostu zmora.

Tak, w�a�nie zmora. Zosta� zgwa�cony przez zmor�.

We �nie, rzecz jasna. I to tego tak si� przestraszy�? To przecie� tylko sen. Pomyli� si� jedynie co do momentu, w kt�rym si� budzi�, zdawa�o mu si�, �e ockn�� si� wcze�niej, ni� to w rzeczywisto�ci mia�o miejsce. To si� dosy� cz�sto zdarza. Cz�owiekowi wydaje si�, �e si� obudzi�, cho� tak naprawd� nadal �pi.

Ale, wielkie nieba, jaki� realistyczny by� to sen, zw�aszcza jego ostatni fragment, kiedy zdawa�o mu si�, �e ju� si� ockn��.

Skar�y� si� do Larsena:

��Zjad�em chyba za du�o duszonych grzyb�w i tej t�ustej pieczeni. Taki by�em wyg�odzony po d�ugiej podr�y.

��Na pewno tak, ci�kostrawne jedzenie cz�sto wywo�uje koszmarne sny.

Ta przekl�ta kucharka, jutro trzeba jej wygarn��, my�la� Snivel, kt�ry lubi� win� obarcza� innych. Zaraz jednak przypomnia� sobie, �e nie mo�e kucharki straci�. No, ale reprymend� za byle jakie jedzenie dosta� powinna! Mo�e nawet poda�a mu truj�ce grzyby? Koszmarny sen m�g�by na to wskazywa�. Halucynacje, tak, to by�y halucynacje. Niekt�re grzyby tak dzia�aj�.

M�g� przecie� umrze�! Domys�y i gniew skierowa�y jego my�li na inne tory. �e te� ludzie mog� si� zachowywa� tak nieodpowiedzialnie!

��Mo�e wasza wysoko�� �yczy sobie, �ebym tu jaki� czas zosta�?

Larsen� O, tak, tak, zosta�; pomy�la� Snivel, bo by� naprawd� wstrz��ni�ty i dostawa� md�o�ci na my�l o tym, �e zostanie tu sam po ciemku. Ale okaza� takiej s�abo�ci nie m�g�.

��Nie, to nie jest konieczne, nie jestem przecie� dzieckiem! Ale m�g�by� zapali� mi �wiat�o. My�l�, �e poczytam troch�, dop�ki �o��dek nie zacznie normalnie pracowa�.

Larsen krz�ta� si� z w�a�ciw� sobie dyskrecj�, otuli� le��cego ko�dr� tak, by nie mog�a si� znowu zsun��.

Snivel mia� ochot� warkn��: przesta�, bo ba� si�, �e Larsen odkryje, co si� sta�o, ale opanowa� si�. Nie chcia� wzbudza� podejrze�. Natomiast przewr�ci� si� na bok. Ju� samo to by�o skomplikowan� operacj�, jakby si� chcia�o przewr�ci� worek �le upakowanej brukwi.

Larsen jeszcze raz ogarn�� pok�j spojrzeniem. Wszystko by�o na miejscu, jego wysoko�� si�gnie do wszystkiego, co mog�oby mu by� potrzebne.

��Gdyby wasza wysoko�� czego� sobie �yczy�, prosz� zawo�a�.

��Dobrze, dobrze � mrukn�� Snivel. Chcia� si� jak najpr�dzej pozby� pokojowca i udawa�, �e jest ju� bardzo zaj�ty ksi��k�. Nie widzia� jednak ani s�owa, litery ta�czy�y mu przed oczyma, nie chcia�y si� zatrzyma� w miejscu.

Larsen cichutko zamkn�� za sob� drzwi.

W tym samym momencie Snivel poczu�, �e samotno�� go przyt�acza i zapragn��, by tamten wr�ci�.

Od�o�y� ksi��k�, �wiat�o jednak zostawi�. Skuli� si� i naci�gn�� ko�dr�, na uszy. Nie powinien si� k�a�� na plecach, poprzednio pope�ni� taki w�a�nie b��d. Pe�ny brzuch nie lubi takiej pozycji.

Wci�� rozdygotany i udr�czony pr�bowa� roze�mia� si� szyderczo. C� za idiotyczny sen! Nigdy czego� podobnego nie prze�y�. Snivel nie nale�a� do ludzi, kt�rych dr�cz� koszmary. �li, okrutni ludzie bywaj� cz�sto za dnia bezgranicznie zimni, ale sumienie mimo wszystko wykonuje swoj� prac� i wyrzuty pojawiaj� si� noc� jako senne koszmary. Snivela to nie dotyczy�o. Po prostu nie mia� a� na tyle sumienia, �eby mia�o dawa� o sobie zna� cho�by we �nie. Tak niez�omna by�a jego wiara w to, �e jest najwa�niejsz� postaci� na �wiecie i �e wobec tego ma prawo obchodzi� si� z innymi lud�mi, jak mu si� podoba. P�niejsze czasy nazwa�y takich jak on psychopatami. To zdumiewaj�ce, jak wysokich stanowisk mog� dos�u�y� si� psychopaci i jak niewielu bli�nich podejrzewa, �e co� jest z nimi nie w porz�dku.

To na pewno niestrawne jedzenie przyprawi�o go tak�e o dreszcze, rozmy�la�. Musi bardziej uwa�a� na to, co je.

Niebywa�e, jaka w domu panuje cisza.

Snivel musia� wysun�� g�ow� spod ko�dry i odwr�ci� si� tak, by wystawi� uszy.

Stary dom nigdy nie jest naprawd� cichy. Co� w nim ci�gle skrzypi, samo powietrze szumi w jaki� temu tylko miejscu w�a�ciwy spos�b, ka�dy dom ma sw�j nastr�j, atmosfer�, kt�rej co prawda si� nie s�yszy, ale kt�r� si� wyczuwa.

Snivel niczego takiego teraz nie zauwa�a�.

Cisza panowa�a �miertelna, jakby� jakby, no w�a�nie, jakby co?

Spojrza� w g�r�, na szerokie deski sufitu.

Strych�? Co si� dzieje na strychu, w tej pustej przestrzeni ponad ca�ym domem? Nigdy przedtem si� nad tym nie zastanawia�. Czasami co� tam trzeszcza�o lub stuka�o, jakby mysz albo ptak, kt�ry uwi� gniazdo pod jak�� belk�. W jesienne noce s�ycha� by�o wycie wiatru. Jakie� trzaski to tu, to tam. To normalne, nie ma powodu do zmartwienia.

Ale teraz!

G�sta, ci�ka, grobowa cisza. W ca�ym domu, rzecz jasna, lecz wzrok Snivela mimo woli kierowa� si� ku sufitowi. Przysz�a mu do g�owy szalona my�l, �e tam kto� si� czai, wyra�nie wyczuwa� jakie� milcz�ce, pe�ne nadziei oczekiwanie. Jakby kto�, a raczej wiele istot kry�o si� po k�tach. Wyobra�a� sobie, �e wymieniaj� porozumiewawcze spojrzenia, powstrzymuj� szydercze chichoty. �e nas�uchuj�, dok�adnie tak jak on. Tylko �e one s�uchaj�, co on robi, obserwuj� jego reakcje.

Och, c� za absurdalny pomys�! Najwyra�niej jeszcze si� do ko�ca nie otrz�sn�� z tamtego koszmaru.

Dlaczego tak le�y i nas�uchuje? Po co sobie to wszystko wyobra�a? Przecie� nie jest w domu sam, Larsen �pi par� metr�w st�d, a w skrzydle dla s�u�by jest pe�no�

Nie, no niezupe�nie. Te n�dzne t�umoki poucieka�y. Z powodu plotek i g�upiego gadania. On nie b�dzie przecie� taki niem�dry!

Nadal nic nie zak��ca�o niesamowitej ciszy. By�a tak g�sta, �e nie dociera� do Snivela najdrobniejszy nawet szelest z zewn�trz. Jakby s�dzia znalaz� si� w grobie.

Nie, nie wolno przesadza�. To jaka� choroba. Zdecydowanie si�gn�� znowu po ksi��k� i zacz�� czyta� p�g�osem, �eby s�ysze� przynajmniej siebie.

Pomog�o. Po kilku stronach odzyska� r�wnowag� i od�o�y� ksi��k�.

Ale �wiat�a nie zgasi�.

Dopiero gdy blady �wit zdo�a� przedrze� si� przez kotary, Snivel zasn��. Larsen otworzy� drzwi, stan�� w progu, potem na palcach podszed� do nocnego stolika i zdmuchn�� �wiec�, ale pana nie obudzi�. Niech �pi, jak d�ugo chce.

Nast�pnym, kt�ry uciek�, by� pomocnik ogrodnika.

Oko�o po�udnia poszed� do ogrodu, �eby zobaczy�, czy zimowe �niegi nie narobi�y szk�d w plantacji porzeczek.

Kiedy na kl�czkach zbiera� po�amane ga��zki, stwierdzi�, �e nie jest sam. Spojrza� w g�r�.

Obok sta�y dwie ma�e dziewczynki i u�miecha�y si� przymilnie.

��A to co? � zawo�a�. � Co wy tu robicie? Sk�d si� wzi�y�cie? Nie wiecie, �e to prywatna posiad�o��? Wyno�cie si� st�d natychmiast, zanim jego wysoko�� was zobaczy! No, ju�, jazda!

Tamte jednak sta�y. Chichota�y cichutko.

Parobek rozejrza� si� niespokojnie.

��B�dzie z wami kiepsko, kiedy jego wysoko�� was tu przy�apie. Wyno�cie si�! Jazda! Do mamy!

Ale i te s�owa pozosta�y bez echa.

��Sk�d wy�cie si� wzi�y? I czego tu szukacie? � powtarza� coraz bardziej zirytowany.

W ko�cu widz�c, �e nadal stoj� nieruchomo w tych swoich cienkich sukienczynach, wsta�, by z�apa� je za ramiona i si�� wypchn�� z ogrodu. Bo nie tylko z nimi by�oby krucho, gdyby s�dzia zobaczy� przyb��dy. Ogrodnikowi te� by si� dosta�o. �e nie pilnuje i byle ho�ota w��czy si� po obej�ciu.

Do�� brutalnie zamachn�� si� na stoj�c� bli�ej dziewczynk�, ale jego r�ka przeci�a tylko powietrze i natrafi�a na pustk�.

Pomocnik ogrodnika patrzy� oniemia�y � i wtedy zobaczy�. Rany na g�owach dziewczynek, g��bokie rany od ciosu siekiery. Widzia� blade, wci�� u�miechni�te buzie i potworny strach chwyci� go za gard�o.

Oszala�y z przera�enia rzuci� si� do ucieczki pomi�dzy krzakami porzeczek i dalej, na dziedziniec; rycz�c niczym zwierz p�dzi� w stron� mieszka� dla s�u�by. Wpad� do swojej izdebki, wci�� jak nieprzytomny zebra� ubrania, wydoby� kilka skromnych miedziak�w, kt�re mia� schowane za desk� w �cianie, chwyci� w pop�ochu sw�j �adny n�, wszystko, co posiada��

S�u��cy znajduj�cy si� w�a�nie na dziedzi�cu widzieli, jak zatrzasn�� drzwi swojej izby i nie ogl�daj�c si�, pobieg� drog� w stron� wsi.

Tamci spogl�dali po sobie i potrz�sali g�owami.

��By� w ogrodzie, ko�o porzeczek � powiedzia� jeden ze zdumieniem.

Inny przyjrza� si� krzewom i rzek�:

��Nie ma tam nic, czego mo�na by si� przestraszy�.

Tak�e Snivel ogl�da� przez okno ca�e zaj�cie.

��Co si� sta�o temu ch�opakowi, Larsen?

��On si� zachowywa�, jakby zobaczy� ducha, wasza wysoko��.

��No w�a�nie. C� za idiota!

Larsen cofn�� si� o krok, zanim odwa�y� si� wypowiedzie� nast�pne zdanie:

��B�dziemy musieli si� rozejrze� za innym ogrodnikiem, panie s�dzio.

��Niech ich wszystkich diabli wezm�! Co im si� nagle sta�o? Powiedz im, �e nast�pny, kt�remu przyjdzie do g�owy ucieka�, b�dzie mia� ze mn� do czynienia!

Ochmistrz pana s�dziego nie powiedzia� g�o�no tego, co my�la�, �e mianowicie marna to pogr�ka. Tu zdaje si� chodzi o wyb�r mniejszego z�a, bo s�dzia Snivel nie nale�a� do najlepszych pracodawc�w na tej ziemi.

��Powt�rz� im rozkaz, wasza wysoko�� � rzek� Larsen us�u�nie i opu�ci� pok�j.

Przyby� nowy zarz�dca. Larsen stwierdzi� natychmiast, �e w�a�nie kogo� takiego potrzebowali. Mork wkroczy� do hallu zdecydowanie, a wysoki by� i postawny. Ten cz�owiek na pewno nie l�ka� si� ani trolli, ani innego diabelstwa.

��Duchy? � zapyta� grzmi�cym basem. � Ja si� duch�w nie boj�. To takie babskie gadanie. Ja czytam swoj� Bibli� i chodz� do ko�cio�a jak bogobojny chrze�cijanin, wiem, �e m�j Pan jest ze mn�, a �aden diabe� nie ma do mnie przyst�pu.

Snivel przygl�da� mu si� z uznaniem.

��Hm! Przypad� mi pan do gustu, Mork. Prosz� zaczyna� od zaraz. I niech pan nauczy troch� boja�ni bo�ej te og�upia�e kurze m�d�ki, kt�re s�u�� w moim dworze! Strasz� jeden drugiego wymys�ami o duchach i ju� sami nie wiedz�, w co wierzy�.

��Tak jest, szefie!

��Ma pan rodzin�?

��Teraz tylko �on�. Dzieci ju� si� wyprowadzi�y. Moja �ona jest tak� sam� niez�omn� chrze�cijank� jak ja. �adni wys�annicy ciemno�ci nie odwa�� si� nas tkn��!

Snivel uzna�, �e to brzmi do�� niezwykle. Jakby zarz�dca mimo wszystko wierzy� w to i owo.

Tego wieczora s�dzia bardzo uwa�a�, �eby nie zje�� niczego niestrawnego. D�ugo siedzia� w jadalni w towarzystwie nowego zarz�dcy i swego nowo mianowanego ochmistrza Larsena. Rozmawiali o prowadzeniu dworu. Snivel zawsze uwa�a�, �e najlepiej jest zachowywa� dystans wobec wszystkich, rz�dzi� surowo, przemawia� ostrym tonem, straszy� i kara�. Tak te� odnosi� si� do Morka, ale zdawa�o si�, �e nic nie jest w stanie urazi� tego spokojnego, zadowolonego z siebie cz�owieka.

Tylko popatrzcie, jak siedzi, jak si� rozpar� na krze�le, jak peroruje z kciukami zatkni�tymi za kamizelk�, jak z pewno�ci� siebie wymachuje palcami wskazuj�cymi w powietrzu. Jak wychwala swoj� poprzedni� prac� � u pastora, rzecz jasna, a jak�e?

Chocia� takiego w�a�nie cz�owieka Snivel potrzebowa�, to patrzy� na Morka z coraz mniejszym zadowoleniem. Zw�aszcza gdy tamten opowiada� o �R�ce Pana, kt�ra patrzy na swoich�. Jak r�ka mo�e patrze�, Snivel nie wiedzia�. Zarz�dca nazywa si� Mork. Mo�e i jest jakim� [Mork � w j�zyku norweskim: ciemny (przyp. t�um.)] ciemnym typem? Nie wygl�da to za dobrze. No, trudno, je�li tylko potrafi utrzyma� porz�dek we dworze, to niech sobie b�dzie.

Jeszcze raz musia� Larsen wprowadzi� zataczaj�cego si� s�dziego po schodach na g�r� i po�o�y� do ��ka. Koszmary poprzedniej nocy zblad�y teraz, sta�y si� niewyra�nym wspomnieniem, Snivel zdmuchn�� �wiec� i mia� zamiar spa�. �adnych strach�w, jest przecie� doros�ym, trze�wym cz�owiekiem.

No, powiedzmy, trze�wym w znaczeniu: rzeczowy, realista. Bo poza tym to szumia�o mu w g�owie porz�dnie. Jakie rozkoszne uczucie!

S�u�ba nam si� niepokoj�co przerzedzi�a� Trzeba uzupe�ni� jak najszybciej, gospodarstwo nie mo�e na tym ucierpie�, a ju� zaczynaj� by� widoczne zaniedbania, w domu tak�e. Gospodarz nie jest obs�ugiwany tak, jak nale�y. I trzeba sko�czy� z tymi przes�dami. Czego� takiego nie mo�na tolerowa�. Mork zaproponowa�, �eby proboszcz odprawi� msz� tu, we dworze. �eby wy�wi�ci� pokoje, jeden po drugim.

�Egzorcyzmy? � warkn�� Snivel z w�ciek�o�ci�. � Wy= p�dzanie demon�w, zaklinanie z�ych mocy? To przecie� przyznanie si�, �e jest co wyp�dza�!�

Dobrze mu powiedzia�em, my�la� zadowolony z siebie, kiedy ju� le�a�. W g�owie kr�ci�o mu si� nieustannie.

Ale skarcony Mark natychmiast zacz�� zapewnia�, �e nie, nic takiego, to tylko po to, by uspokoi� s�u�b�. Te przes�dne kreatury uwierz�, �e skoro proboszcz przychodzi�, to na pewno w domu panuje ju� spok�j i nie mo�e by� �adnych strach�w.

Snivel uzna� to za rozs�dne. Ostatecznie uzgodnili, �e za kilka dni ksi�dza si� sprowadzi.

S�dziemu by�o wszystko jedno! Naturalnie spotyka� si� z proboszczem, bo ten zalicza� si� przecie� do najbardziej szacownych postaci w parafii, ale by� potwornie nudny! �wi�toszek!

I Mork te� jest �wi�toszkiem. Ledwie pow�cha� pysznej w�dki, a zaraz zacz�� gada�, �e to nap�j Szatana i dzieciom Pana nie godzi si� tego pr�bowa�.

Przekl�ty nudziarz! Snivel demonstracyjnie pi� dalej.

By� zamroczony. Zaraz za�nie.

Cisza�

Znowu pojawi�a si� ta cisza, ta, jakby to powiedzie�, bezd�wi�czno��! Ci�ka, prawie namacalna, a wsz�dzie tysi�ce oczu. D�awi�cy, jak przed burz�, nastr�j.

Najstraszniejsza cisza zalega�a strych. Nigdy przedtem to miejsce nie by�o takie martwe jak gr�b, wra�enie zdawa�o si� jeszcze okropniejsze ni� poprzedniej nocy, ale to pewnie tylko wyobra�nia.

Snivel le�a� nieruchomo i nas�uchiwa�. Na Boga, co� przecie� powinno by� s�ycha�!

Ale nie, nawet najl�ejszego szelestu. Snivel m�g� by� r�wnie dobrze g�uchy jak pie�.

Wyobra�a� sobie jednak, �e nawet g�usi musz� co� s�ysze�. Jaki� szum czy co� takiego. On nie s�ysza� nic. Mia� takie wra�enie, jakby kto� okry� ci�k� ko�dr� ca�y dom, ba, ca�� ziemi�, i zd�awi� wszelkie d�wi�ki.

Pok�j wolniute�ko wirowa�. Chyba jednak s�dzia i tym razem wypi� za du�o. ��ko drgn�o i zacz�o si� ko�ysa�. Rozkosznie, cudownie! Wszystko kr�ci si�, wiruje.

Pojawi� si� jaki� szum w uszach. Tak bywa, kiedy cz�owiek zapu�ci sobie zbyt du�o lekarstwa albo kiedy jaki� d�wi�k cz�owieka prze�laduje. Ale tutaj nie s�ycha� przecie� �adnych d�wi�k�w.

Kr�ci mu si� w g�owie, jakby mia� zemdle�. Nie, to ju� nie jest przyjemne, wszystko wiruje za szybko! Sta�, sta�!

I wtedy zrozumia�, co si� dzieje: ��ko wiruje naprawd�, ca�y pok�j kr�ci si� jak oszala�y, a on musi trzyma� si� mocno, �eby nie spa��.

Pijackie halucynacje, nic innego. Trzeba zachowa� rozs�dek i nie miesza� fakt�w z halucynacjami!

Nast�pnie pojawi�y si� wibracje. ��ko zacz�o si� trz���, a d�awi�c� cisz� zak��ci� nareszcie d�wi�k. Najpierw s�aby, lekkie dudnienie, kt�re wci�� narasta�o, ton, od kt�rego mog�y pop�ka� wszystkie szklane przedmioty w domu, ton nasila� si� i nasila�, a� sta� si� trudny do zniesienia, ale s�dzia nie m�g� opu�ci� ��ka, kt�re dygota�o nieprzerwanie. Ton� Czy to ma go rozerwa� na strz�py? Czy ten ton tkwi w jego wn�trzu?

Snivel wbi� wytrzeszczone oczy w sufit, pr�bowa� krzycze�, ale gard�o mia� zaci�ni�te, a ��ko kr��y�o i kr��y�o, a mo�e to pok�j, nie by� w stanie si� rozezna�. Ton wydobywa� si� z jego w�asnego wn�trza, z zewn�trz pochodzi�o potworne ci�nienie.

Larsen, on musi to s�ysze�, z pewno�ci� zaraz przybiegnie.

Ale Larsen spa� i nic do niego nie dociera�o.

P�uca Snivela zaczyna�y odmawia� pos�usze�stwa. Ci�nienie powietrza by�o tak silne, �e twarz mu si� sp�aszczy�a, ��ko trz�s�o si� wci��, jakby si� go chcia�o pozby�, musia� trzyma� si� kurczowo.

Nareszcie po jakim� czasie, kt�rego trwania nie umia�by okre�li�, niesamowity ton zacz�� traci� na sile, tempo wibracji s�ab�o. Pok�j przesta� wirowa�, wszystko powolutku opada�o do normalnego poziomu.

Snivel ci�ko dysza�. D�ugo nie m�g� odzyska� spokoju. Serce i p�uca pracowa�y z trudem, r�ce dr�a�y, zdr�twia�e od wysi�ku.

Co to si� w�a�ciwie sta�o?

Przecie� by� ostro�ny, je�li chodzi o jedzenie.

Ale z piciem nie! Najpierw porz�dny kieliszek przed obiadem, chocia� i przedtem, w ci�gu dnia, wypi� sporo. A potem wino, poncz, w�dka�

To prawda, ale przecie� nie wypi� wi�cej ni� taki m�czyzna jak on mo�e.

Chyba jednak pofolgowa� sobie ponad miar�

Albo mo�e�? Oczywi�cie, �e tak.

Podejrzenie wykie�kowa�o w duszy Snivela i rozrasta�o si� b�yskawicznie. Albo mo�e kto� dosypuje mu trucizny do jedzenia?

To oczywiste, �e tak jest! Kt�ry� diabelski pomiot z jego s�u�by ma powi�zania z Elistrand i pr�buje go otru�!

Ale nie na pr�no Snivel jest prawnikiem. Bardzo szybko znajdzie przest�pc�. To b�dzie prosta sprawa.

A ksi�dza mog� za kilka dni sprowadzi�. To nigdy nie zaszkodzi.

W Elistrand nasta�a pora kocenia si� owiec. Vinga i Heike ostatnie doby sp�dzali niemal bez chwili przerwy w oborach. Owce bowiem by�y teraz g��wnym inwentarzem we dworze, w�a�nie od hodowli owiec zaczyna�a Vinga gospodarowanie, kiedy zacz�a odbudowywa� Elistrand po do�� ekstrawaganckich posuni�ciach Sorensena. On k�ad� nacisk przede wszystkim na w�asn� wygod� i �ycie w zbytku, stara� si� wyci�gn�� z gospodarstwa jak najwi�cej i jak najszybciej. Nieodpowiedzialnie wycina� wielkie po�acie lasu, wyprzedawa� zwierz�ta zarodowe, by mie� natychmiastowe zyski. To si� teraz m�ci�o na Vindze, na szcz�cie ona mia�a dobrych doradc�w, Heikego i s�u�b�. Nawet si� nie domy�la�a, jak bardzo Heike jej pom�g�, tak�e finansowo. Teraz Heike mia� powody do zmartwienia, pieni�dze si� ko�czy�y, ba� si�, �e nie b�dzie mia� �rodk�w na zagospodarowanie Grastensholm, kiedy je odzyska.

Je�li w og�le kiedykolwiek do tego dojdzie!

W�a�ciwie nie musieli tak przesiadywa� u owiec dzie� i noc, ale oboje bardzo lubili zwierz�ta i dobrze si� tam czuli. Zaj�cie by�o, oczywi�cie, m�cz�ce, ale w�a�nie z tego czerpali zadowolenie. Poza tym naprawd� pomagali, s�u��cy zapewniali o tym wielokrotnie. Wszystko sz�o dobrze, �adnych tragedii, mimo to czuwali. By�a to zreszt� pi�kna forma wsp�lnoty, m�c razem pracowa� ze zwierz�tami, dodawa�o to ich zwi�zkowi ciep�a i warto�ci. Praca poza tym by�a m�cz�ca, wobec tego wieczorami padali na pos�ania i zasypiali kamiennym snem, ka�de w swoim pokoju, bez niepo��danych my�li. Chocia� �niepo��dane� to z�e okre�lenie. Tak mogli my�le� zwyczajni mieszka�cy parafii. Dla Vingi i Heikego by�y to my�li jak najbardziej po��dane, oboje wiedzieli o tym a� nazbyt dobrze.

Heike dy�urowa� w�a�nie u owiec wraz z jednym ze s�u��cych, kiedy przybieg�a Vinga z jakim� papierem w r�ce.

��List! � wo�a�a rado�nie. � List od Arva Gripa.

Heike wyprostowa� si�.

��Tak? No i co pisze?

��Gunilla, to znaczy Anna Maria, wysz�a w ko�cu za Erlanda z Backa i na Bo�e Narodzenie spodziewaj� si� dziecka. Czy to nie cudowne?

��O, tak, to naprawd� dobre wiadomo�ci! To znaczy, �e Gunilla pokona�a w ko�cu swoje k�opoty. Erland dzielnie si� spisa�!

��No w�a�nie, czy to nie ona tak si� ba�a� � Rzuci�a spojrzenie na parobka i doko�czy�a skr�powana: -�m�czyzn?

��Tak. To wspania�a dziewczyna. �ycz� jej wszystkiego najlepszego.

Zawsze kiedy wspominano Gunill�, Vinga blad�a. Heike by� taki nieostro�ny i opowiedzia� jej, jak to musia� za�y� czarodziejskich zi�, kt�re poleci�a mu Sol, by st�umi� uczucie do Gunilli.

Tak nie powinno si� robi�. Nie nale�y wprawdzie przemilcza� swoich wcze�niejszych mi�o�ci, ale trzeba o nich m�wi� lekko, jakby w og�le nie mia�y znaczenia. Otwarto�� mo�e sporo kosztowa�.

Heike wybuchn�� radosnym �miechem.

��No i Arv zostanie dziadkiem! My�l�, �e bardzo si� z tego cieszy!

��Tak, nawet pisze o tym w li�cie. O, Heike, zdumiewaj�ce, jak takie nowiny inspiruj�. Samemu by si� chcia�o tak�e mie� dziecko.

S�u��cy zachichota� i mrukn�� pod nosem, �e w takim razie pan Heike ma okazj�.

Heike jednak popatrzy� na Ving� i pomy�la�, �e to chyba niemo�liwe. Ona nie mo�e urodzi� dziecka, skoro sama jeszcze nie przesta�a nim by�.

I nagle gdy patrzy�, jak ona i parobek zajmuj� si� jedn� z ostatnich maciorek, przysz�a mu do g�owy okropna my�l.

Cz�ste wybuchy zaskakuj�cej, a niekiedy po prostu niebezpiecznej spontaniczno�ci, to nie jest przejaw niedojrza�o�ci. Vinga ma po prostu taki charakter! Jest ju� bardziej doros�a, ni� Heike chcia�by przyzna�, i przez ca�e �ycie b�dzie mia�a te swoje nieoczekiwane napady i szale�cze wyskoki; szale�cze w ka�dym razie wed�ug zwyczajnych miar.

By� mo�e ona nigdy nie stanie si� powa�n�, odpowiedzialn� matk�, domy�la� si� jednak, �e jej dziecko b�dzie mia�o bardzo interesuj�ce �ycie!

Czy nie pope�nia b��du, tak j� oceniaj�c? Czy� Vinga nie radzi sobie z prowadzeniem Elistrand nadspodziewanie dobrze? Mo�e nie zawsze post�puje zgodnie z powszechnie przyj�tymi normami, ale kiedy si� widzi, jak s�u�ba j� uwielbia, trudno nie przyzna� jej racji.

Nie, Vinga si� nie zmieni. Jego ukochana Vinga b�dzie nadal szokowa� jego i innych i niejednokrotnie dostanie za to od �ycia porz�dne ci�gi, a wtedy on powinien by� przy niej i �agodzi� ciosy.

Na my�l o tym zala�a go taka fala ciep�a i czu�o�ci, �e musia� pochyli� g�ow�, by tamci nie dostrzegli, jak oczy zaszkli�y mu si� �zami.

A on protestowa�, kiedy chcia�a i�� do proboszcza, by da� na zapowiedzi! Uwa�a�, �e jest na to za wcze�nie, w�a�nie ze wzgl�du na ni�, �e trzeba zaczeka�, dop�ki Vinga nie sko�czy osiemnastu lat.

Broni�a si� wtedy, zraniona i rozczarowana. Powiedzia�a, �e uczepi� si� tych osiemnastych urodzin, jakby wtedy mia� si� sta� jaki� cud. Czy on naprawd� uwa�a, �e Vinga w ci�gu jednej nocy wydoro�leje, �e stanie si� dojrza��, akuratn� �on�, w burym ubraniu i mocno �ci�gni�tymi, zwi�zanymi na karku w�osami?

Potem uciek�a do siebie, zanim Heike zd��y� cokolwiek wyt�umaczy�. A kiedy spotkali si� ponownie, by�a jak zwykle radosna, zaj�ta innymi sprawami i nie mieli ju� okazji porozmawia� o zapowiedziach.

Stwierdzi�, �e potrzebuj� jego pomocy, i ukucn�� przy owcy.

Vinga przygl�da�a si� r�kom Heikego w mrocznej, dusznej oborze. Widzia�a, jak delikatnie dotyka dr��cego cia�a zwierz�cia. Maciorka by�a bardzo m�oda; rodzi�a pierwsze jagni� i ba�a si� tego niewiadomego, co si� z ni� dzia�o. Heike jest naprawd� bardzo dobrym pasterzem, pomy�la�a Vinga. Zajmuje si� nie tylko jagni�tami, do kt�rych przemawia uspokajaj�co; stare i nie takie ju� �adne owce te� mog� si� cieszy� jego. spokojnym, �agodnym g�osem, one te� doznaj� troskliwo�ci jego r�k, tylko z pozoru zbyt du�ych i niezdarnych.

Ja te� bym chcia�a, �eby mnie te r�ce pie�ci�y, my�la�a t�sknie. Pie�ci�y naprawd�, �eby by�y jak r�ce kochanka. On by�by tak samo troskliwy wobec male�kiego dziecka, wobec swojego dziecka.

I mojego.

Z marze� obudzi� j� g�os s�u��cego, kt�ry od jakiego� czasu sta� przy ma�ym okienku i wygl�da� na dw�r.

��No, no, znowu si� kto� wyprowadza z Grastensholm � powiedzia� takim tonem, jakby si� spodziewa�, �e inaczej by� nie mo�e.

S�ysz�c to Vinga i Heike tak�e podeszli do okna. Wszyscy troje patrzyli na jad�cy drog� w�z.

��Tak, naprawd� si� kto� wyprowadza � mrukn�� Heike, ale jako� nie by� specjalnie przej�ty tym, co zobaczy�.

��Teraz to ju� ucieka przynajmniej jeden dziennie � stwierdzi� s�u��cy i wr�ci� do rodz�cej owcy. � Dopiero co jeden p�dzi�, jakby mu sam Z�y depta� po pi�tach. A w dzie� p�niej wyjecha�a pokoj�wka Viola. Twierdzi�a, �e po domu kr�ci si� tam mn�stwo jakich� upiornych figur, niby m�czy�ni, ale z rogami jak zwierz�ta, z kopytami i ko�skimi ogonami, stercz�cymi wysoko w g�r�. Viola widzia�a te� ich d�ugie interesy i� Och, przepraszam, panienko, nie pomy�la�em, co m�wi�

��Vinga si� czym� takim specjalnie nie kr�puje � wtr�ci� Heike cierpko.

��No, te stwory wygl�da�y tak okropnie, �e pokoj�wka z krzykiem pozbiera�a swoje rzeczy i uciek�a w pop�ochu. A nied�ugo potem kto� inny widzia� martw� wied�m� w studni pod wod�, ale oczy mia�a otwarte i u�miecha�a si� po szelmowsku do tego, nie wiem dok�adnie, kto to by�, ale on zaraz uciek� ze dworu. A�

��A sk�d ty to wszystko wiesz? � przerwa� mu Heike.

��No, to znaczy szwagierka mojego te�cia pracuje w Grastensholm i ona nam opowiada.

Heike i Vinga wymienili spojrzenia. Czy to nie on jest cz�owiekiem Snivela w Elistrand?

Podejrzenie jednak natychmiast si� rozwia�o. Na tym cz�owieku na pewno mo�na polega�. Zw�aszcza �e jego znajoma zosta�a z Grastensholm wyrzucona. Snivel uzna�, �e dosypuje mu trucizny do jedzenia�

Owca zaczyna�a si� koci� i musieli do niej wr�ci�.

Tego wieczora siedzieli przy kolacji powa�ni i milcz�cy. W Elistrand panowa� mi�y nastr�j, ale w Grastensholm najwyra�niej rozhula�y si� chyba wszystkie piekielne demony.

Heike i Vinga my�leli o tym niech�tnie. Przecie� nie by�o ich zamiarem straszenie niewinnych ludzi. To Snivelowi chcieli dopiec. Nikomu innemu. No, mo�e jeszcze jego ��dnym mordu pomocnikom, z kt�rymi ju� wielokrotnie mieli okazj� nawi�za� znajomo��. Im bardziej upiory szala�y po Grastensholm, tym bardziej ludzie Snivela stawali si� natarczywi wobec m�odych z Elistrand. Ostatnio widywano ich nawet przy samych zabudowaniach dworu. A nic nie wskazywa�o na to, by wisielec i jego kompania niepokoili ochron� Snivela.

Heike i Vinga zastanawiali si�, dlaczego. Nie bardzo to rozumieli. Domy�lali si� tylko, �e szary ludek musi mie� szczeg�lny pow�d, by w�a�nie tak a nie inaczej post�powa�.

Inna sprawa, nad kt�r� si� teraz cz�sto zastanawiali, to jak si� te� powodzi panu Snivelowi.

Snivel za dnia pieni� si� z w�ciek�o�ci. N�dzni parobcy i dziewki kuchenne wymawiali s�u�b� jedno po drugim. Dosz�o do tego, �e d�jka musia�a pomaga� w kuchni, a ogr�d by� ca�kiem zaniedbany. Ci, kt�rzy jeszcze zostali, chodzili sp�oszeni, rozgl�daj�c si� niepewnie. Nie, sami niczego nie widzieli, ale jakie okropne rzeczy widywali inni, strach pomy�le�!

Snivel nie chcia� tego s�ucha�.

Z now� s�u�b�, kt�r� godzi� na miejsce uciekinier�w, wcale nie by�o lepiej. Na og� dowiadywali si� wszystkiego, zanim zd��yli rozpocz�� prac�, i w og�le si� nie pojawiali. Przysy�ali wiadomo��, �e rezygnuj�, albo po prostu nie dawali znaku �ycia.

Dobrze, �e mia� przynajmniej Larsena. I swoj� ochron�. No i na szcz�cie przyjecha� nowy zarz�dca z �on�. Ona trzyma�a dom �elazn� r�k� i wszystko sz�o mniej wi�cej tak jak trzeba. Bez niej Grastensholm wygl�da�oby niet�go!

Noce s�dziego nie by�y jednak takie dobre. Nie m�g� poj��, co go dr�czy. Jaka� nadzwyczaj dziwna� nie chcia� tego nazywa� chorob�, raczej � dolegliwo��. Jak tamtej nocy, kiedy ponownie obudzi�a go ta straszna, �miertelna cisza. Zegar na dole wybi� dwunast�, co Snivela nie przestraszy�o w najmniejszym stopniu, lecz owa cisza zawsze wytr�ca�a go z r�wnowagi.

Instynktownie chwyci� si� mocno ��ka, prawie pewien, �e zaraz zacznie si� znowu potworne trz�sienie i zawroty g�owy. To musia� by� skutek pija�stwa. Ale nie, nic si� nie sta�o.

Poczu� natomiast, �e marzn� mu stopy. Ogarnia�o je lodowate zimno, kt�re z wolna posuwa�o si� dalej, parali�uj�c ca�e nogi tak, �e s�dzia w og�le nie m�g� nimi porusza�. Prawdopodobnie w pokoju by�y przeci�gi, powinien si� okry� jeszcze jednym kocem, ale teraz nie m�g� wsta�, musia� czeka�.

Ten� ten �miertelny ch��d rozrasta� si�, bra� w posiadanie ca�e cia�o. S�dzia podni�s� g�ow�, by si� przekona�, czy jest mo�e jaka� tego przyczyna, ale niczego nie stwierdzi�.

Teraz ju� i r�ce mu zdr�twia�y. Zastanawia� si�, czy nie zawo�a� Larsena, kt�ry wczoraj sprowadzi� si� do s�siedniego pokoju i m�g� s�ysze�, czego Snivelowi potrzeba. Kiedy jednak otworzy� usta, by poprosi� Larsena o okrycie z wilczej sk�ry, ch��d dosi�gn�� gard�a i s�dzia nie by� w stanie wydoby� z siebie g�osu.

Zacz�� si� naprawd� ba�. Czy� nie tak si� umiera? Czy to nie przy �mierci ch��d ogarnia najpierw stopy, �eby na koniec podej�� do serca? W takim razie jednak Snivel powinien ju� by� martwy, bo piersi od dawna d�awi�o lodowate zimno. Teraz przesuwa�o si� ku g�owie, obejmowa�o m�zg i s�dzia le�a� ca�kowicie zamro�ony, jak bry�a lodu, nie m�g� poruszy� nawet palcem.

Ale oddycha� m�g�. To dziwne. M�g� te� my�le�. M�g� nawet przewraca� oczami, tylko �e na co mog�o si� to zda� w tych ciemno�ciach?

M�zg pracowa� jak przedtem, nie dawa� mu chwili wytchnienia. Przez g�ow� przelatywa�y w panice r�ne straszne my�li; co by to by�o, gdyby go w�o�yli do trumny i pochowali, a on wci�� by by� przytomny, tylko sztywny, gdyby dopiero pod ziemi� wr�ci� do normalnego stanu? Zegar wybi� wp� do pierwszej, p�niej pierwsz� w nocy.

Ca�� godzin� tak le�a�, nieruchomy, w szponach zimna, dopiero potem zacz�� powoli taja�, najpierw g�owa, potem ni�ej, coraz ni�ej, a� wreszcie odtaja�y tak�e palce u n�g i s�dzia zosta� uwolniony.

Wci�ga� powietrze, d�ugo, g��boko, i czu�, jak ciep�o wraca do ogromnego cia�a. Zreszt� w ostatnich dniach troch� zeszczupla�, ba� si� ob�era� tak jak dotychczas. Wci�� mia� w pami�ci ohydn� kobiec� mar�. Za nic w �wiecie nie chcia�by spotka� jej ponownie. �eby znowu zgwa�ci�a go w ten spos�b! Taki obrzydliwy i upokarzaj�cy! Nigdy w ca�ym swoim �yciu nie czu� si� taki upodlony. I to z powodu snu!

Naprawd� nie chcia�, �eby si� tego rodzaju sny powtarza�y! Wola� ju� straci� troch� swojej budz�cej szacunek okaza�o�ci!

Nast�pnej nocy mia� podobne prze�ycia, cho� jednak nie takie same.

Zegar wybi� dwunast� i s�dzia znowu si� obudzi�. Co jest, u licha, czy i tej nocy nie dane mu b�dzie przespa� w spokoju?

Zerwa� si� i usiad� na ��ku. Znowu ch��d? W takim razie jest przygotowany. Wieczorem po�o�y� tu� przy ��ku okrycie z wilczej sk�ry. Wystarczy�o wyci�gn�� r�k�, gdy tylko poczuje niepokoj�ce mrowienie w palcach.

Ch��d jednak nie nadchodzi�, a na to, co si� zacz�o dzia�, przygotowany nie by�. Jak ktokolwiek m�g� si� przygotowa� na co� takiego?

Co� wpe�z�o mu pod ko�dr�, a potem wdar�o si� do jego wn�trza i to co� by�o potwornie zimne jak� �mier�. By�o� by�o tak, jakby inna dusza zaj�a miejsce jego w�asnej. Okropnie nieszcz�liwa dusza.

S�dzia zaczyna� odczuwa� g��bok� depresj� tamtego cz�owieka i przej�� jego pogl�dy na �ycie. On, kt�rego nigdy nic takiego nie dr�czy�o, czu� si� tak przygn�biony, �e z trudem to znosi�. Dusz� rozdziera� mu �al, wyrzuty sumienia, pesymizm i pragnienie �mierci. Cokolwiek ten nieznajomy cz�owiek prze�y�, musia�y to by� rzeczy potworne. Snivel dysza� ci�ko, pr�bowa� odnale�� swoje w�asne ja, zimne i nieczu�e, ale mu si� to nie udawa�o. Jakby si� sam sobie zgubi�. Albo� jakby patrzy� na �wiat w zupe�nie inny spos�b ni� dotychczas.

I s�dzia zacz�� si� zastanawia� nad tym, co zrobi� ze swoim �yciem. Nie by�y to radosne rozmy�lania. Jego oddech coraz bardziej przypomina� szloch. To by� sob�, cho� obci��onym innym stosunkiem do �wiata, to znowu tamtym z jego rozpacz� tak wielk�, �e got�w by� ze sob� sko�czy�. Cierpia�, j�cza�, prawie krzycza�. W ko�cu zacz�� si� zastanawia�, w jaki spos�b m�g�by skr�ci� swoje m�czarnie i po prostu umrze�.

Zawi�za� sznur pod sufitem? Ech, chcia�by zobaczy� ten sznur, kt�ry by go utrzyma�. Chyba �e jaka� lina okr�towa! Trucizna? Nie mia� nic pod r�k�. A mo�e po prostu n� w serce? Nie, uff, tyle krwi! I d�ugotrwa�e m�czarnie. Najbardziej odpowiednia by�aby kula. Gdzie jego bro� palna?

Jaki� pistolet musia� tu gdzie�, w sypialni, by�. Jak s�odko, jak s�odko b�dzie zrobi� wreszcie koniec z tym wszystkim! Po co on �yje? Co jest na �wiecie opr�cz pustki?

Wtedy, zanim zd��y� si� zebra�, �eby przynie�� pistolet, zegar na dole wybi� pierwsz�. Snivel zastyg� z wyci�gni�t� r�k�.

Co mu, do wszystkich diab��w, przychodzi do g�owy? On, najwybitniejszy urz�dnik w Norwegii, kt�ry ma nad sob� tylko kr�la! On mia�by sobie odbiera� �ycie? To najg�upsze, co kiedykolwiek s�ysza�!

O, nie, nie taki cz�owiek jak on! Ma jeszcze tyle do zrobienia! A przede wszystkim musi przep�dzi� tych dwoje z Elistrand, bo s� mu cierniem w oku. Trudno teraz mieszka� w Grastensholm, od kiedy s�u�ba zacz�a si� przejmowa� gus�ami. Ale mo�e powinien si� osiedli� w Elistrand? Tamten dw�r nie ma z�ej opinii.

Od swoich szpieg�w dowiedzia� si�, �e m�odzi zamierzaj� i�� jutro do proboszcza. �eby da� na zapowiedzi. �wietnie, wyjd� z domu, b�d� bezbronni. S�dzia mo�e wys�a� ludzi�

Jak to dobrze, �e wci�� ma ich przy sobie! A tamci pouciekali to idioci. Czy� nie wygadywali g�upstw o wied�mach w studni i upiorach w hallu, i B�g wie o czym jeszcze? Gdyby m�wili o jakim� jednym duchu, kt�ry za ka�dym razem zachowuje si� tak samo, to mo�e s�dzia by ich wys�ucha�. Chocia� i tak tylko �mo�e�. Ale oni? Przybiegaj� z jedn� histori� bardziej szalon� od drugiej, jakby si� chcieli prze�ciga� w makabrycznych wymys�ach. Kto by w co� takiego wierzy�?

Bo gdyby si� tak zastanowi� nad jego w�asnymi prze�yciami� By�y dziwne, to trzeba przyzna�, i te� nie by�o mi�dzy nimi �adnego podobie�stwa. Ale przecie� wszystkie mo�na rozs�dnie wyt�umaczy�. Przygn�bienie mo�e ogarn�� ka�dego cz�owieka. Lodowate dreszcze tak�e. I zmora te� ka�dego mo�e dusi�. A uczucie ko�ysania i unoszenia si� w powietrzu czym innym mo�e by�, je�li nie skutkiem nadmiaru kiepskiej w�dki? Albo zatrucia.

Nie, nikt nie mo�e przyj�� do niego i twierdzi�, �e dom zamieszkuj� upiory! W takie bzdury on nie uwierzy. Ale s�u�ba uciek�a naprawd� i to zmienia sytuacj�. S�dzia musi sobie znale�� inny dw�r, w kt�rym m�g�by zamieszka�. Czy ma inne wyj�cie?

Poniewa� w pokoju nie by�o nikogo, kto m�g�by odpowiedzie� na pytanie, s�dzia odpowiedzia� sobie sam. Oczywi�cie, to jasne, �e zas�u�y� na inny dw�r! A chocia� Elistrand nie by�o takie okaza�e jak Grastensholm, nie by�o te� z�e, a w ka�dym razie du�o spokojniejsze.

S�dzia musi przecie� pami�ta� o swoim wieku i usun�� z drogi wszystko, co mo�e zagra�a� jego stabilizacji.

Uspokojony i z lekkim sumieniem Snivel zasn��.

Nast�pnego dnia spad� na s�dziego naprawd� morderczy cios.

Wcze�nie rano znakomita kucharka Snivela z reszt� kuchennej s�u�by wysz�a z czeladnej izby i skierowa�a si� w stron� dworskiej kuchni.

Wszyscy razem przeci�li dziedziniec i doszli do miejsca, kt�rego depta� im nie by�o wolno, ale przez kt�re jednak chodzili, czyli do trawnika. Uwa�ali, �e nic mu ju� nie zaszkodzi, bo trawa i tak ca�kiem z��k�a i zbutwia�a. Byli wzburzeni, to oczywiste, z powodu wydarze� ostatnich dni we dworze; �adne z nich co prawda niczego na w�asne oczy nie widzia�o, tote� nie wiedzieli, czy wierzy� w to, czy nie. My�leli, naturalnie, swoje, �e mianowicie na tych kt�rzy uciekli, spad�a kara boska za pope�nione grzechy. Oni sami za� uwa�ali si� za tak dobrych chrze�cijan, �e nic podobnego spotka� ich nie mog�o.

Ranek by� mglisty, pogoda zgni�a. Id�cy nie widzieli zbyt du�o przed sob� na dziedzi�cu, a wielkie d�by w parku ledwie majaczy�y w g�stej mgle. Zabudowa� nie odr�niali w og�le; pomieszczenia dla s�u�by zostawili za sob�, a dw�r, owa wielka, stara, budz�ca respekt budowla rysowa�a si� przed nimi tylko jako ciemniejsza plama. Wszystko to sprawi�o, �e rozmawiali przyciszonymi g�osami, dr��c troch� w ch�odzie poranka.

Nagle wszyscy czworo stan�li. Serca podskoczy�y im do garde�.

Na trawniku przed nimi co� si� dzia�o. Trawnik zreszt� ton�� w wodzie i po wiosennych roztopach przypomina� raczej bagno. Zwi�d�e k�py zesz�orocznej trawy tkwi�y w b�ocie.

Ale teraz to wszystko si� rusza�o: ziemia, b�oto, trawa� Panna, przygotowuj�ca zimne dania, chwyci�a kuchark� za rami� i j�kn�a cicho, pomocnica kucharki szepn�a �Jezu� i schowa�a si� za ch�opaka, kt�ry nosi� drewno na opa�, wod� do kuchni i wykonywa� r�ne inne ci�kie prace.

K�py trawy unios�y si� jeszcze wy�ej, ziemia zacz�a p�ka�.

Spod tej ziemi co� wy�azi�o, z wysi�kiem pcha�o w g�r�. Najpierw ukaza�y si� jakby ludzkie w�osy. W�osy? W�osy! A zaraz potem ca�a g�owa! Ludzka g�owa wydobywa�a si� z ziemi, budz�c groz�, w�osy pozlepiane, sk�ra upaprana b�otem. Czo�o� Oczy wytrzeszczone wprost na id�cych, z�owieszczo weso�e, diabelskie, zdradzaj�ce gotowo�� do� No w�a�nie, do czego? Pe�ne oczekiwania �lepia gapi�y si� na zdr�twia�ych ludzi, a tymczasem z b�ota wy�azi� nos, po nim za� usta. W ko�cu ca�a g�owa znalaz�a si� nad ziemi�, poni�ej widoczny by� zarys bark�w.

Wtedy jedna z kobiet wrzasn�a i ca�a czw�rka jakby o�y�a. Zawr�cili i na �eb na szyj� pop�dzili do swoich izb, krzycz�c, wyj�c ze strachu.

Po kwadransie nie by�o we dworze nikogo, kto m�g�by si� zaj�� kuchni�.

Prawd� m�wi�c, poza samym Snivelem we dworze pozosta�a tylko jedna d�jka, zarz�dca i jego �ona, kt�ra musia�a teraz p�j�� do kuchni, a tak�e Larsen. No i jeszcze tamci trzej, kt�rzy mieli chroni� s�dziego. I to wszystko.

Tego dnia Snivel mia� go�cia. Z zewn�trz, i ju� samo to by�o interesuj�c� odmian� w tej do�� ponurej atmosferze, jaka we dworze ostatnio panowa�a.

Larsen zapowiedzia� ziemianina, pana Aasena. Snivel machn�� r�k� na znak, �e nale�y go�cia jak najpr�dzej wprowadzi�.

Nie s�ysza�, �eby zajecha� jaki� pow�z. Ale te� specjalnie nie nas�uchiwa�.

Do salonu wkroczy� cicho kr�py, niewysoki m�czyzna. Na jego widok jakie� mgliste wspomnienie przemkn�o przez m�zg Snivela i rozp�yn�o si�. Gospodarz wsta�.

��Czy my�my si� ju� kiedy� widzieli? � zapyta� marszcz�c brwi.

��To mo�liwe � odpar� Aasen swobodnie: � Tak, chyba sobie przypominam. Wiele lat temu, prawda?

��Owszem � odpar� Szzivel, ale wci�� si� nad tym zastanawia�. Go�� nie wygl�da� na leciwego. A to musia�o by� bardzo dawno temu�

Poprosi� przyby�ego, by usiad�.

��Czemu zawdzi�czam ten honor?

��Mieszkam niedaleko st�d � rzek� go�� i zrobi� przecz�cy ruch d�oni�, kiedy s�dzia zaproponowa� mu kieliszek wina. � Dlatego w�a�nie przyszed�em piechot�. Jestem po prostu na d�u�szym spacerze, ale chcia�em przedstawi� panu pewien plan, nad kt�rym od dawna si� zastanawiam.

Snivel czeka�. Go�� sprawia� wra�enie cz�owieka kulturalnego i zamo�nego, cho� jego ubranie nie nale�a�o do najmodniejszych. No, ale ka�dy ma sw�j gust, a po wielu dniach sp�dzonych wy��cznie w towarzystwie s�u�by przyjemnie jest porozmawia� z kim� z w�asnej sfery.

Przyby�y wskaza� r�k� gdzie� za okno.

��Widzi pan te wzg�rza, prawda? Nale�� one do pa�skiego maj�tku. Ale jaki� po�ytek ma pan z tych nagich ska�, na kt�rych nawet drzewa nie rosn�?

Snivel nastawi� uszu. Ciekawe, o ca mu chodzi?

��Zastanawia�em si� wi�c, czy by mi ich pan nie sprzeda�?

Co� takiego! Po co mu te ska�y?

��Zechcia�by pan wyja�ni�, dlaczego chce pan je kupi�?

��Bardzo ch�tnie. Widzi pan, ja si� znam na ska�ach. I s�dz�, �e tam powinny si� znajdowa� pok�ady rud.

Ho, ho! Czy ten cz�owiek jest tak naiwny, by bez os�onek wyja�nia�, po co chce kupowa� wzg�rza, czy te� m�wi tak dla zamydlenia s�dziemu oczu? Nie, on wygl�da na dziecinnie szczerego.

Pok�ady rud, powiada. No, nie�le! I co, oczekuje, �e po takiej informacji Snivel sprzeda mu ziemi�? C� za idiota!

��Eee� A o jaki rodzaj rud mog�oby to chodzi�?

��R�ne. Ale przede wszystkim spodziewam si� srebra. Struktura ska�y na to wskazuje.

��Srebro, powiada pan. Interesuj�ce, bardzo interesuj�ce!

Trzeba b�dzie niezw�ocznie pos�a� tam fachowc�w. A zreszt� dlaczego nie mia�by p�j�� sam?

Nie, to zbyt m�cz�ce. Poza tym przecie� i tak nie zna si� na ska�ach.

��A ile tak szanowny pan by�by sk�onny da� za takie pok�ady? � spyta� ostro�nie.

Aasen wymieni� sum� tak ogromn�, �e Snivel drgn��. Z�o�a musz� by� warte du�o wi�cej!

Przez moment rozwa�a� mo�liwo�� za�o�enia kompanii. Natychmiast j� jednak odrzuci�. Snivel nie jest z tych, co to dziel� si� z innymi, o, nie!

��No wie pan, musia�bym si� lepiej zastanowi� � powiedzia�. � To nie takie proste wyzbywa� si� ziemi, do kt�rej cz�owiek jest przywi�zany.

Nienaturalnie blady m�czyzna wsta�.

��Rozumiem to bardzo dobrze. B�dzie mi wolno odwiedzi� pana ponownie za kilka dni?

��Oczywi�cie, oczywi�cie.

My�li Snivela b��dzi�y ju� gdzie indziej. Je�li specjali�ci stwierdz�, �e z�o�a warte s� nak�ad�w, to, oczywi�cie, s�dzia wszystko zachowa dla siebie. Gdyby si� jednak mia�o okaza�, �e wzg�rza nic nie s� warte� No w takim razie sprzeda ca�e nieu�ytki Aasenowi. Takiej sumie nasz s�dzia nie by� w stanie si� oprze�.

Go�� po�egna� si�. Szczerze m�wi�c wygl�da� do�� mizernie. Taki blady, z podkr��onymi oczyma! Z pewno�ci� p�uca. Za ma�o �wie�ego powietrza. A jak lekko chodzi, jakby nic nie wa�y�!

Ale gdzie te� Snivel go ju� widzia�? Te przygarbione plecy wydawa�y mu si� jakby znajome. Ten specjalny, dziwnie lekki ch�d, co� mu to przypomina� Czy nie spotka� Aasena w tutejszej parafii? Wiele lat temu?

Snivel od dawna do�� cz�sto bywa� w parafii Grastensholm, bo znajdowa�a si� w podleg�ym mu okr�gu. I zawsze ilekro� tu przyje�d�a�, o�ywa�o marzenie o dworze Grastensholm. Akurat w jego gu�cie, dok�adnie takiego powinien mie�.

No i teraz by� w�a�cicielem dworu.

Go�� wyszed�, a Snivel wr�ci� na sw�j fotel.

Dom nie wygl�da najlepiej, od kiedy pokoj�wki i reszta s�u�by uciek�a. Musi zwr�ci� uwag� pani Mork. W domu po prostu zaczyna cuchn��. Jakby pod pod�og� le�a�y zdech�e myszy. To niedopuszczalne!

Tej nocy by�o w Grastensholm nieco spokojniej. Snivel le�a� i nas�uchiwa�. Przy ka�dym uderzeniu zegara czeka� na t� wielk�, przyt�aczaj�c� cisz�.

Ale nic si� nie dzia�o.

Wszystko by�o tak jak dawniej. Normalna cisza, pe�na szum�w i jakich� pojedynczych d�wi�k�w, dochodz�cych z domu i z zewn�trz, ze wsi. Tak jak zwykle bywa�o.

Snivel u�miecha� si� triumfuj�co. Mia� racj�, mimo wszystko, tylko tamte przera�one kreatury da�y si� ponie�� histerii. A jego osobiste dolegliwo�ci, czy� nie by�y to przej�ciowe skutki z�ego jedzenia? I z pewno�ci� min�y ostatecznie. Teraz m�g� spokojnie zasn��.

Tak te� zrobi�. Przewr�ci� si� z wysi�kiem na bok i przeci�gn�� z zadowoleniem, nie podejrzewaj�c nawet, �e ten spok�j to cisza przed burz�.

W Elistrand zreszt� wcale te� nie by�o tak spokojnie tego popo�udnia i wieczoru.

To w�a�nie tego dnia Heike i Vinga zdecydowali si� p�j�� do proboszcza, �eby da� na zapowiedzi.

Trzej pomocnicy Snivela dowiedzieli si� o tym natychmiast i czuwali przy drodze. Ukryli si� w lasku, niedaleko Elistrand, w�r�d wysokich krzew�w ja�owca.

Czeka� przysz�o im d�u�ej, ni� si� spodziewali. Kiedy bowiem m�odzi gotowi ju� byli do wyj�cia, Vinga w swojej najlepszej sukni, w kt�rej, niestety, wygl�da�a jeszcze bardziej dziecinnie ni� zazwyczaj, do Elistrand przysz�a pewna stara kobieta z s�siedniej zagrody i bardzo chcia�a rozmawia� z panem Lindem z Ludzi Lodu.

Proboszcz b�dzie musia� poczeka�, Heike i Vinga chcieli si� dowiedzie�, o co chodzi.

Stara s�ysza�a, �e pan Lind wyleczy� dziewczyn� oborow� z reumatyzmu, przyk�adaj�c d�onie do chorych miejsc. No i teraz jest tak, �e ona sama, stara komornica, cierpi na okropne b�le pod �opatk�, to mo�e pan Lind by si� zlitowa��

Heike s�ucha� przestraszony.

��Ale�, matko, nikogo nie uleczy�em. B�le reumatyczne maj� zwyczaj si� przenosi�. Jednego dnia bol� chorego r�ce, innego kolana. Ja nie umiem uzdrawia�, naprawd�.

��Dziewczyna jest ca�kowicie pewna, �e j� pan wyleczy�. Och, drogi panie Heike, prosz� mi pom�c. Wiecie, panie, we wsi gadaj�, �e z panem jest tak samo, jak z nieboszczykiem Panem Tengelem Dobrym. To by� czarownik, �y� bardzo dawno temu, m�wi�, �e mia� uzdrawiaj�ce r�ce.

��Tengel Dobry umia� du�o wi�cej, on by� prawdziwym lekarzem. Ja nie umiem nic.

Ale Heike nie m�wi� prawdy, ju� i przedtem zdarza�o si�, �e k�ad� swoje d�onie na cierpi�cych ludziach. Pocz�tkowo robi� to tylko dla cz�onk�w rodziny w S�owenii. Ale i p�niej od czasu do czasu komu� pomaga�. Tylko �e nie chcia�, �eby si� to roznios�o.

Wygl�da�o jednak na to, �e jaka� taka pog�oska ju� kr��y.

��No dobrze � zdecydowa� si� w ko�cu. � Zrobi�, co b�d� m�g�. Ale je�li ci si� nie poprawi, to bardzo prosz�, wy�wiadcz mi t� przys�ug� i rozpowiedz, gdzie si� da, �e wcale nie umiem uzdrawia�!

Kobieta kiwa�a g�ow�, �e tak zrobi, ale w jej wzroku Heike czyta�, �e �lepo mu wierzy.

��Vingo, mo�esz na mnie zaczeka�?

��Naturalnie. Proboszcz przecie� nie wie, �e przyjdziemy.

Heike wprowadzi� staruszk� do ma�ej izdebki i nie by�o ich dosy� d�ugo.

Kiedy nareszcie wyszli i kiedy kobieta, nie przestaj�c dzi�kowa�, po�egna�a si� z obietnic�, �e jutro wr�ci i przyniesie jajek jako zap�at�, Heike powiedzia� do Vingi:

��To jest rak. Toczy j� ju� od dawna. Nie potrafi� czego� takiego leczy�! Biedna stara!

Vinga popatrzy�a na niego z ufno�ci�.

��Ale k�ad�e� r�ce na wszystkich chorych miejscach?

��Wsz�dzie, gdzie wydawa�o mi si� konieczne. By�o to dla niej kr�puj�ce, dla mnie zreszt� czasami te�, ale rozumia�a, �e tak trzeba.

��Uwa�am, �e post�pi�e� w�a�ciwie � stwierdzi�a Vinga z powag�, kiedy wyruszyli ju� w drog�.

��Vingo, kochanie � westchn�� Heike zmartwiony. � W tym ubraniu wygl�dasz jak ma�a dziewczynka. Pastor oskar�y mnie o uwodzenie dzieci!

��On bardzo dobrze wie, ile ja mam lat.

��Tak, ale ja sam mam w�tpliwo�ci. Nie wiem, czy mog� ci� po�lubi� i wprowadzi� do ma��e�skiej �o�nicy.

��Och, przesta�! � warkn�a Vinga i posz�a kr�tsz� drog� przez zagajnik.

Heike u�miecha� si� pod nosem, ale nadal by� zamy�lony. Co oni w�a�ciwie zamierzaj� zrobi�? Czy Vinga naprawd� jest taka dojrza�a, jak sama twierdzi i jak on chce, �eby by�a? �liczne blond w�osy Vingi zwi�zane zosta�y tasiemk�, a suknia mia�a taki dziecinny fason, �e narzeczona wygl�da�a jak dziewczynka, kt�ra idzie po raz pierwszy do szko�y. Czysty, niewinny profil dope�nia� obrazu.

Odwr�ci� twarz w stron� �cie�ki i ponownie uderzy�a go niezwyk�a uroda tego zagajnika.

Poniewa� wzg�rza wok� Elistrand by�y takie �adne z tymi porastaj�cymi je ja�owcami, zagajnika nikt nie naruszy� od czas�w, kiedy c�rka hycla, Hilda, stara�a si� pozyska� mi�o�� Andreasa. Zagajnik by� �wiadkiem jej bolesnego upokorzenia, kiedy Andreas wybra� Eli, stare ja�owce widzia�y te�, �e Hilda dosta�a w zamian Mattiasa. Zagajnik by� �wiadkiem prze�ladowania Hildy przez �wilko�aka�, a p�niej mi�o�ci Villemo i Dominika towarzyszy� kolejnym pokoleniom a� do czas�w Vingi, kt�ra, samotna po �mierci rodzic�w, uciek�a potajemnie z Elistrand, za ca�y dobytek maj�c niedu�y w�zek i koz� na postronku. Fakt, �e nie zosta� wykarczowany i unicestwiony czasach kr�tkiego panowania Sorensena, zawdzi�cza� nale�y raczej lenistwu w�a�ciciela. Uroda wiejskiego krajobrazu nie mia�a dla adwokata wi�kszego znaczenia.

I teraz znowu ja�owce w zagajniku mia�y by� �wiadkami ponurych wydarze�.

Atak nie powinien by� by� dla Vingi i Heikego zaskoczeniem, w ostatnich czasach ci�gle przecie� musieli si� mie� na baczno�ci. Teraz jednak tyle innych spraw zajmowa�o ich my�li, �e szli nie rozgl�daj�c si�.

Trzej ludzie Snivela spadli tak nagle, �e m�odzi nie mieli szans obrony. Strzela� n�dznicy si� nie odwa�yli, sprawa powinna zosta� za�atwiona po cichu. Dw�ch napad�o na Heikego, trzeci rzuci� si� na Ving�.

Heike bardzo szybko wyrwa� si� temu, kt�ry pr�bowa� mu wykr�ci� r�ce do ty�u. K�tem oka zobaczy� b�ysk no�a i instynktownie zwr�ci� si� w tamt� stron�. Trzeba pami�ta�, �e Heike by� niepospolicie silnym m�czyzn�, wi�c gdy zaci�ni�t� pi�ci� trafi� napastnika w nos, rozleg�o si� nieprzyjemne g�o�ne chrupni�cie. Rozb�jnik potoczy� si� na ziemi�, drugi jednak skoczy� na Heikego, wbi� mu paznokcie w twarz, a uzbrojon� w n� r�k� przy�o�y� mu do gard�a.

Heike gwa�townym szarpni�ciem podrzuci� go w g�r� po czym tamten opad� na ziemi� tak gwa�townie, �e powietrze usz�o ze �wistem z jego p�uc. Przez chwil� swobodniejszy Heike zdo�a� wyrwa� n� z r�ki napastnika i cisn�� go daleko w ja�owce. Przez ca�y czas Heike my�la� o Vindze, nie m�g� jej widzie�, bo by� od niej odwr�cony, a tak�e dlatego, �e krew z podrapanej twarzy zalewa�a mu oczy. S�ysza� jednak, jak Vinga krzyczy, nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e �yje, i to ju� by�a jaka� pociecha. Napastnik wci�� jednym ramieniem trzyma� w �elaznym u�cisku szyj� Heikego. Poszarpana twarz pali�a, a do tego przez ca�y czas Heike spodziewa� si� ponownego ataku ze strony trzeciego z napastnik�w, tego ze z�amanym nosem.

W pewnym momencie szamocz�cy si� z Ving� rozb�jnik podni�s� j� w g�r�, by uciec jak najdalej ze swoj� zdobycz�, zanim Heike zdo�a przyj�� jej z pomoc�.

Najwyra�niej jednak nie zdawa� sobie sprawy z tego, jak mo�e si� zachowywa� uprowadzona m�oda panienka. Mo�e zdarzy�o mu si� kiedy� ogl�da� obraz zatytu�owany �Porwanie Sabinek�, gdzie pi�kna dziewica bezradnie wyci�ga ramiona z b�aganiem o pomoc do kogo�, kto stoi z ty�u.

Jakkolwiek by�o, pope�ni� b��d.

Vinga nale�a�a do os�b zupe�nie innego rodzaju, o czym napastnik przekona� si� bardzo szybko. Bardziej rozw�cieczonej kobiety nigdy w ramionach nie trzyma�. I nie chodzi�o tu o �adne niegro�ne b�bnienie dziewcz�cych pi�stek po plecach, o nie! Rozb�jnik zawy� z b�lu, gdy z�by Vingi wbi�y mu si� w szyj� tu� nad barkiem, jedn� r�k� ci�gn�a go z ty�u za w�osy, tak �e widzia� tylko niebo nad sob�. Vinga trzyma�a jedynie cieniutki kosmyk jego w�os�w, co sprawia�o niezno�ny b�l, a przy tym przez ca�y czas kopa�a go w golenie swoimi twardymi butami tak, �e porani�a mu nogi do krwi. I ani na moment nie przestawa�a wrzeszcze�, wzywaj�c pomocy, a s�owa, kt�rych u�ywa�a, stanowczo nie by�y przeznaczone dla uszu ksi�dza. Tote� nie b�dziemy tu przytacza� wyzwisk, kt�re miota�a na rozb�jnik�w, ale nawet oni uwa�ali, �e posuwa si� za daleko.

Od strony Elistrand rozleg�y si� g�osy. S�u�ba wo�a�a, �e biegnie na pomoc. Nagle nios�cy Ving� napastnik potkn�� si� � bo przecie� nic nie widzia� � na ma�ym kamieniu i run�� tak d�ugi na ziemi�, zadowolony, �e Vinga musia�a uderzy� si� bardziej. Ale ona natychmiast znowu rzuci�a si� na niego z z�bami i paznokciami; drapa�a, a� trzeszcza�o. Rozb�jnik wrzeszcza�, uzna�, �e nic ju� nie wsk�ra, i zawo�a� do swoich kompan�w:

��Chod�cie, wiejemy st�d!

Ten, kt�remu przypadkiem uda�o si� z�apa� Heikego za szyj�, nie chcia� zrezygnowa� z szansy. Ale nie docenia� Vingi. Dumna z efektu, jaki wywo�a�y jej z�by i paznokcie, gdy tylko si� uwolni�a, rzuci�a si� na pomoc ukochanemu.

Rozb�jnik jednak walczy� zaciekle i nie zamierza� ust�powa� jakiej� smarkuli. Zni�s� b�l, cho� z pogryzionego nadgarstka zacz�a mu kapa� krew. Vinga, widz�c, �e Heike sam niewiele mo�e zrobi�, wsun�a r�k� mi�dzy nogi napastnika, chwyci�a ca�� gar�ci� I z ca�ej si�y przekr�ci�a.

Skutek by� natychmiastowy. Rozb�jnik zawy� z b�lu i uskoczy� w bok. Heike zerwa� si� na nogi, gdy tylko znowu m�g� z�apa� oddech, ale wtedy napastnik, zgi�ty wp�, zawodz�c rozpaczliwie ucieka� w �lad za swoim kamratem.

Trzeci wci�� le�a� na ziemi z twarz� zalan� krwi�.

Przybiegli ludzie z Elistrand. Chcieli goni� uciekaj�cych, lecz Heike ich powstrzyma�. Tamci byli ju� za daleko, nikt ich nie z�apie.

Sta� pochylony, trzymaj�c r�kami obola�y kark.

��Dzi�kuj� ci, Vingo � wykrztusi�.

��M�j kochany, jak ty wygl�dasz? � zawodzi�a Vinga zrozpaczona. � Wsz�dzie krew. Och, Heike!

S�u��cy z Elistrand wyprostowa� si�.

��Ten cz�owiek nie �yje.

Heike zblad�.

��Nie �yje?

��Tak. Musia� upa�� na kamie�, o, tutaj.

Heike jako� dziwnie si� skuli�. Trzyma� si� na nogach, kiedy razem z Ving� szli w stron� dworu, ale jakby wola �ycia i ca�a rado�� go opu�ci�a. Vinga musia�a go prowadzi�, nie by� zdolny do niczego, do niczego. S�u�ba zaj�a si� trupem. Wszyscy uwa�ali, �e pa�stwo powinni wr�ci� do domu i ogarn�� si� troch�.

��Idziemy na g�r� do mojego pokoju � powiedzia�a Vinga tonem do�wiadczonej piel�gniarki. � Trzeba ci obmy� twarz.

��Ale przecie� mieli�my�

��Zapowiedzi mog� poczeka�. Teraz chodzi o ciebie, Heike. Nie wygl�dasz najlepiej.

��Ja, ja�

Ukry� twarz w d�oniach, a kiedy Vinga podesz�a bli�ej, przyci�gn�� j� gwa�townie do siebie.

��Trzymaj mnie mocno, Vingo! I powiedz, �e jest jeszcze we mnie co� warto�ciowego!

��Masz mn�stwo warto�ci � szepn�a, g�aszcz�c go delikatnie po w�osach.

Kiedy poczu�a, �e ramiona mu dr�� jak w spazmatycznym p�aczu, przerazi�a si�.

��Ale�, Heike, wszystko si� dobrze sko�czy�o!

On bezradnie potrz�sa� g�ow�.

��Nie, Vingo, nie sko�czy�o si� dobrze! Ja przecie� nie chc� zabija�, przecie� nie chc�! Ale sama widzisz, ile jest �mierci na mojej drodze!

Wydawa�o si�, �e nogi zaraz si� pod nim za�ami�, powoli wi�c podeszli do ��ka, a potem Heike pad� na pos�anie. D�ugo le�a� na plecach, wci�� zas�aniaj�c r�kami skrwawion� twarz.

��Od urodzenia jestem naznaczony nieszcz�ciem i �mierci�, Vingo. Matka umar�a z mojego powodu, moja biedna matka, o kt�rej nic nie wiem, bo Solve nie chcia� mi nic powiedzie�. Ona by�a nikim, twierdzi�, zerem, jedyne, co mo�emy zrobi�, to zapomnie� o niej. A ja przecie� kosztowa�em j� �ycie, czy to nic nie znaczy? I od tego czasu �mier� prze�ladowa�a mnie nieustannie. Solve� mn�stwo ludzi w Szwecji�

��Tak, ale to byli przecie� �li ludzie � zaprotestowa�a Vinga. � Walczy�e� ze z�em, Heike, wi�c nic dziwnego, �e otacza�a ci� �mier�

On potrz�sa� tylko g�ow�.

Vinga po�o�y�a si� przy nim i g�adzi�a delikatnie jego poranion�, brudn� twarz, bo w tej chwili nie by�o czasu na drobiazgi, mycie i opatrunki, teraz chodzi�o o Heikego. O spok�j jego serca i jego przysz�o��.

��Ale masz przecie� mnie, Heike. Czy to nic nie znaczy?

Przera�ony, wykrztusi�:

��Ale� tak, Vingo! To znaczy dla mnie wszystko! Jeste� jedynym �wiat�em mojego �ycia. Ale tak si� boj� owych cieni, kt�re sprowadzi�em na ten �wiat; nie mam do�� si�y, by nimi kierowa�. To� To ostatnie wydarzenie. Ja ich nie rozumiem. Dlaczego pozwolili tym trzem rzezimieszkom si� tu kr�ci�? Dlaczego ich najpierw nie wystraszyli z Grastensholm? Czy zostawili ich umy�lnie? Ze z�o�liwo�ci? �eby mogli napa�� na ciebie, ma��, niewinn� istot�, kiedy p�jdziesz do ko�cio�a w swoim najlepszym ubraniu? By�a� taka �liczna, Vingo. Jeszcze ci� takiej nie widzia�em. I czy naprawd� musieli to wszystko zniszczy�? Czy szary ludek oszcz�dzi� tych drani po to, �ebym jednego z nich zabi� i przez ca�e �ycie nie m�g� si� uwolni� od wyrzut�w sumienia? W takim razie szary ludek dzia�a przeciwko temu, kto da� mu wolno��! Jakie to niesprawiedliwe!

Vinga przytuli�a go, zanurzy�a palce w jego w�osach, leciutko uca�owa�a twarz.

��To nie tak, Heike, nie wolno ci tak m�wi� � szepta�a tak przekonuj�co, jak tylko umia�a. � Nie s�dz�, by szary ludek mia� jak�kolwiek kontrol� nad czym�, co si� dzieje poza granicami Grastensholm. Nikt nie by� w stanie tego przewidzie�. A ty przecie� nikogo nie zabi�e�, bo nie mia�e� takiego zamiaru. Musia�e� nas broni�, a on upad� i uderzy� g�ow� w kamie�. Poza tym to nie by� dobry cz�owiek, �wiat naprawd� nie ma czego �a�owa�.

Heike, owa ogromna bestia o czu�ym sercu, obejmowa� j� rozpaczliwie jak ton�cy, kt�ry szuka ratunku.

��Wci�� mam wra�enie, jakbym b��dzi� w ciemno�ciach, Vingo. Zabierz mnie do swojego jasnego �wiata, zosta� ze mn�, pom� mi zapomnie�, po co si� urodzi�em! Powiedz, �e jestem cz�owiekiem jak inni!

G�aska�a go, jakby go chcia�a os�oni�, bo wyczuwa�a jego l�k.

��Nie. Jeste� lepszy, du�o lepszy ni� wielu innych, m�j kochany � powiedzia�a cicho. W oczach mia�a �zy, ale nawet nie pomy�la�a o tym, by je obetrze�.

��Tak si� boj� tych cieni, kt�re mnie otaczaj�. Taki od nich p�ynie ch��d; oddech �mierci!

��Jestem z tob�! I zostan� z tob� na zawsze!

Obj�� j� czule, on, kt�ry sam potrzebowa� czu�o�ci.

��No i nie doszli�my do proboszcza.

��Proboszcz mo�e poczeka� � mrukn�a bez szacunku dla duchownej osoby. � Ty jeste� wa�niejszy.

Wtedy Heike j� poca�owa�. Czy to Vinga odwr�ci�a si� ku niemu, tak �e nie m�g� przesta�, czy te� on sam tego pragn��, nigdy si� nie dowiedzia�. Ale czyni� to d�ugo i tak jak m�czyzna powinien, tak jak Vinga od wielu miesi�cy niecierpliwie pragn�a. Kiedy si� to jednak do�� nieoczekiwanie sta�o, dozna�a odmiennych uczu�, ni� si� spodziewa�a. Poca�unek by� taki delikatny, taki serdeczny. Dostrzeg�a jednak, �e pod czu�o�ci� skrywa si� wielka rozpacz. Oboje byli tak samo przej�ci, oboje czuli ten sam g��boki smutek i t� sam� potrzeb� czu�o�ci. I tyle by�o w tym szczero�ci, takiej cudownej, takiej a� do b�lu rozkosznej!

Kiedy po drugiej chwili uwolni�a si� z jego obj��, zapyta�a:

��Czy teraz cienie znikn�y?

��Cienie by�y wok� mnie zawsze! Ja nie mia�em na my�li szarego ludku. B��ka�em si� po krainie cieni przez ca�e �ycie, cho� nigdy nie pragn��em tam by�.

Vinga w niemym zdumieniu stwierdzi�a, �e r�ce Heikego zacz�y zdejmowa� z niej ubranie, stara�y si� rozpi�� sukni�. Ale nie by�a pewna, czy Heike czyni to w pe�ni �wiadomie.

Ostro�nie mu pomaga�a, bardzo ostro�nie, �eby w nim tej �wiadomo�ci nie zbudzi�. Wtedy na pewno znowu wr�ci�yby te jego przesadne wyobra�enia o potrzebie zachowania szacunku wobec niej, skrupu�y i te wszystkie g�upstwa. W tej chwili jego my�li zaj�te by�y tylko jednym: �eby wyj�� z ciemnej otch�ani z�ego dziedzictwa i znale�� si� z Ving� w jasnym �wietle dnia. A �e to jego d��enie do Vingi znajdowa�o tak�e fizyczny wyraz, akurat teraz nie wydawa�o si� wcale dziwne.

W ich zachowaniu nie by�o gor�czkowej niecierpliwo�ci. Jedyne o czym my�leli, to okazywa� sobie nawzajem czu�o�� i by� razem. Je�li Heike w og�le o czymkolwiek my�la�. On zdolny by� teraz tylko do uczu�, zawsze przecie� by� cz�owiekiem g��boko uczuciowym. I odnosi� si� do niej z cudown� delikatno�ci�. Vinga szepta�a mu do ucha cichutkie s�owa, nios�ce pociech�, a on tuli� j�, instynktownie odnajdywa� do niej drog�. Dr�eli oboje przej�ci podnios�o�ci� tej chwili.

Vinga poczu�a jego sk�r� przy swojej, dotyk jego ow�osionych nagich ud, Heike oddycha� g��boko, dr��cymi wargami dotyka� jej ust i wtedy u�wiadomi�a sobie, �e bardzo pragnie w�a�nie jej, a nie po��da po prostu kobiecego cia�a. Jej, Vingi, szuka�, swojej drugiej, po�owy w tym �yciu, skoro wi�c mog�a da� spok�j tak�e jego cia�u, to czyni�a to z rado�ci�.

O, tak. Z najwi�ksz� rado�ci�!

Mocno obj�a ramionami jego szyj�, opasa�a nogami jego uda, zamkn�a oczy, da�a si� unie�� s�odkiemu po��daniu, jakie w niej rozgorza�o z ca�� gwa�towno�ci�, i�

Nie!

Dojmuj�cy b�l przenikn�� jej cia�o. Jak to boli, jak okropnie boli! By�a oczywi�cie przygotowana, �e musi cierpie�, ale nie a� tak!

Normalna Vinga zerwa�aby si� na r�wne nogi i uciek�a, nie godzi�aby si� na b�l. Ale nie teraz. Zacisn�a z�by i st�umi�a l�k. Bo Heike by� tak delikatny, jak to tylko mo�liwe. B�l mia� naturaln� przyczyn� i �adne z nich nie mog�o mu zapobiec. Vinga pociesza�a si�, �e z czasem jej cia�o ukszta�tuje si�, dostosuje do budowy Heikego.

Dla Heikego to ich pierwsze mi�osne do�wiadczenie by�o �r�d�em zupe�nie innych prze�y�.

To prawda, �e przedtem b��dzi� jak nocny w�drowiec po ciemnym lesie. Fakt, �e spowodowa� �mier� napastnika, sta� si� kropl�, kt�ra przepe�ni�a czar�. Jakby ca�a gorycz minionych lat zebra�a si� � nie w nim, lecz wok� niego. Jakby go otoczy�a niczym g�sta ciemno�� z szarymi smugami �wiat�a to tu, to tam, akurat na tyle jasnego, by m�g� zobaczy� cienie tych wszystkich, kt�rzy stan�li mu na drodze, wszystkich, kt�rzy ze z�ej woli chcieli go powstrzyma� w jego d��eniu do lepszego �ycia, tych, kt�rych on zrani�, bo inaczej nie umia�. I wszystkich, kt�rzy stracili �ycie z jego powodu�

D�awi� go niewypowiedziany �al i b�l. By� tak zakleszczony w tej ciemno�ci, �e tera�niejszo�� wydawa�a mu si� nierzeczywista. Gdzie� istnia�o �wiat�o; promienny elf imieniem Vinga, miga� mu w oddali i zdawa�o si�, �e s�yszy jej naj�agodniejszy na �wiecie, najbardziej wyrozumia�y g�os. Czy� i on nie odpowiada�? Mia� wra�enie, �e tak w�a�nie jest, zdawa�o mu si�, �e s�yszy, jak jej opowiada o mrocznych cieniach, �e j� wo�a, a ona wyci�gn�a do niego ramiona i wzi�a go w obj�cia.

To niebia�skie uczucie, znale�� si� w tych obj�ciach. Jej przyjazne ciep�o ogrzewa�o jego przemarzni�t� dusz�. Poraniona twarz pali�a bole�nie, lecz ona dotyka�a ran wargami i u�mierza�a b�l. W rozpaczliwym d��eniu do wszystkiego, co pi�kne i dobre w �yciu, odszuka� te wargi i przywar� do nich swoimi ustami, a cudowna b�ogo�� ogarn�a jego cia�o, rozpali�a je, sk�ania�a, by d��y�o dalej. Mrok, wszelkie z�o kr��y�o wok� niego, obci��a�o jego my�li, ale by� z Ving� i tylko to mia�o jakiekolwiek znaczenie. Heike niezupe�nie by� �wiadomy tego, co si� dzieje, pod tym wzgl�dem Vinga si� nie myli�a: Czu� si� jakby we �nie, gdzie istnieje tylko to, co dobre. Mi�o�� Vingi i jej czu�o�� mog�y sta� si� ratunkiem i oparciem dla jego udr�czonej duszy. To, �e cia�o tak�e pragn�o jej do granic wytrzyma�o�ci, stanowi�o ju� tylko konsekwencj� i nie by�o nic pospolitego ani odpychaj�cego w tym, �e takie pragnienie pojawi�o si� akurat teraz.

Odnalaz� do niej drog�, to przecie� natura zawsze, we wszystkich czasach potrafi�a, ich dusze i cia�a sta�y si� jednym, w tym mi�osnym akcie dokona�o si� najwy�sze, ostateczne zespolenie.

Vinga tak dobrze ukry�a niezno�ny b�l, �e Heike niczego nie zauwa�y�. Instynktownie jednak wyczuwa�, �e ona cierpi, i mimo oszo�omienia, w jakim trwa�, stara� si� to nieuniknione uczyni� dla niej l�ejszym. W ten spos�b oboje sprawili, �e ta trudna chwila sta�a si� pi�kna, ka�de z nich, w trosce przede wszystkim o drug� osob�, z�o�y�o cz�� swoich dozna� w ofierze.

Kiedy Heike dotar� do najwy�szego punktu wszechogarniaj�cej rozkoszy, dok�d Vinga ze wzgl�du na b�l towarzyszy� mu nie mog�a, mrok i cienie znikn�y, Heike ockn�� si� zdyszany i wyczerpany u jej boku, pr�buj�c poj��, co zrobi�. Wiedzia� jednak, �e by�o to najs�uszniejsze i najpi�kniejsze, co wydarzy�o si� w jego �yciu.

Po chwili, kiedy oboje uspokoili si� troch�, Heike wsta�, zmoczy� niedu�y r�cznik i troskliwie obmy� Ving�. Podskoczy�a z b�lu, kiedy j� dotkn��, cho� robi� to jak najostro�niej, m�g� sobie wi�c wyobrazi�, jakiego cierpienia jej przysporzy�. Zreszt� by�o to wyra�nie widoczne. Vanga le�a�a spokojnie, zas�aniaj�c twarz d�o�mi, �eby st�umi� p�acz, ale kiedy Pochyli� si� nad ni� ponownie, zarzuci�a mu r�ce na szyj� i pozwoli�a, by j� podni�s� z pos�ania.

��Domownicy zastanawiaj� si� pewnie, co si� z nami dzieje � rzek� z czu�o�ci�.

Vinga wiedzia�a, �e stali si� sobie teraz tak bliscy, i� naprawd� nic nie mog�oby ich rozdzieli�.

��To by�o nieuchronne � powiedzia�a zd�awionym g�osem.

��Co masz na my�li? � zapyta� Heike, pomagaj�c jej si� ubra�.

��To napi�cie, jakie mi�dzy nami istnia�o. Ta ostro�no��, jakby si� chcia�o powiedzie�: �Ja przecie� ciebie nie znam�, wszystko to min�o. Teraz mo�emy rozmawia� spokojnie, bo uda�o nam si� przej�� wsp�lnie ten etap.

Heike u�miechn�� si� s�ysz�c takie okre�lenie.

��Rozumiem, o co ci chodzi. Sprawy erotyczne znacz� dla dwojga ludzi bardzo wiele, ale nie mo�na �lepo da� si� ponie�� tylko temu. Jakby to by� jedyny cel. To prawda, �e dzi�ki temu roz�adowuje si� d�ugo narastaj�ce pragnienie, ale tak wiele innych spraw nabiera innego znaczenia� Teraz odczuwam jeszcze silniejsz� i serdeczniejsz� wi� z tob�.

��A czy jeste� te� spokojniejszy?

Heike zastanowi� si�.

��Tak. Naprawd� jestem spokojniejszy. Zel�a�o te� napi�cie z powodu tego, co si� sta�o� co zrobili�my.

��Owszem, oboje mieli�my w ostatnim czasie sporo denerwuj�cych prze�y�. Ale masz racj�, powinni�my si� chyba pokaza� domownikom.

Przygarn�� j� do siebie i poca�owa�. D�ugo i spokojnie.

��Bardzo ci� boli? � zapyta�.

��Ju� nie tak bardzo. Ale ca�kiem normalnie nie b�d� chyba mog�a i��.

��Mo�esz powiedzie�, �e podczas b�jki uderzy�a� si� w kolano.

��Tak zrobi�.

Nie prosi� o wybaczenie. Instynktownie wyczuwa�, �e ona by nie �cierpia�a �adnych przeprosin. Musi przez to przej�� i tyle.

��Ale naprawd� musz� powiedzie�, �e bi� si� to ty umiesz � powiedzia� z naciskiem. � Chodzi mi o to w zagajniku.

Parskn�a ze z�o�ci, poruszona wspomnieniem. Heike znowu j� poca�owa�, przepe�niony mi�o�ci� dla tej ma�ej, niezwyk�ej os�bki.

Kiedy schodzili na d�, zauwa�y�, �e ka�dy krok sprawia jej b�l.

��Do ksi�dza p�jdziemy jutro � powiedzia�. � Teraz pewnie nie nale�y ryzykowa�.

��Chyba tak � u�miechn�a si� Vinga. � Kto wie, co�my spowodowali!

S�u�ba czeka�a na nich w hallu na dole.

��My�lisz, �e oni wiedz�, co si� sta�o? � szepn�a Vinga.

��W ka�dym razie s� dyskretni. Nie s�dzisz, �e oni dla nas tego chcieli?

��Oczywi�cie! To wspaniali ludzie!

��Zaj�li�my si� tym zmar�ym � poinformowa� zarz�dca Elistrand spokojnie. � Nie trzeba si� ju� tym k�opota�.

��Dzi�kuj� � powiedzia� Heike. Przystan�� na ostatnim stopniu, obj�� Ving� ramieniem i o�wiadczy� zebranym:

��Niezale�nie od tego, jakie jeszcze przeszkody wymy�li dla nas s�dzia, zamierzam si� o�eni� z t� panienk�. Bo powiedzia�a, �e mnie chce!

��Je�li o mnie chodzi, to wyjd� za niego dla pieni�dzy! � zawo�a�a Vinga przekornie. � No, mo�e te� troch� dla tych jego blond w�os�w i b��kitnych oczu.

Weso�e �miechy i spontaniczny aplauz, z jakim s�u�ba przyj�a t� wiadomo��, nape�ni� ich serca ciep�em i rado�ci�.

Spr�bujemy jutro dosta� si� jako� na plebani� � powiedzia� Heike swoim g��bokim, budz�cym zaufanie g�osem. � Ale potrzebna nam b�dzie eskorta. Czy kto� chcia�by na ochotnika? Mo�e by� niebezpiecznie, ju� dzisiaj mogli�my si� o tym przekona�.

Zg�osi�o si� znacznie wi�cej ch�tnych, ni� by�o trzeba.

��Dzi�kujemy, dzi�kujemy! Ale teraz musimy porozmawia� o nieco mniej przyjemnej sprawie � rzek� Heike. � Jest tu we dworze kto�, kto doni�s� Snivelowi albo jego ludziom, gdzie Vinga i ja zamierzamy dzisiaj p�j��.

Z grupy wyst�pi� starszy m�czyzna.

��My wiemy, kto to jest, panie Heike. To pokoj�wka Ella. Ona jest kochank� jednego z ludzi Snivela � wskaza� na m�od� kobiet�, kt�ra natychmiast cofn�a si� pod �cian�.

Vinga podnios�a g�ow� i spojrza�a w oczy sporo od siebie starszej pokoj�wce.

��Natychmiast opu�cisz dw�r. Stangret odwiezie ci� do Christianii, tam sk�d przysz�a�. Dostaniesz zap�at� zgodnie z umow�, ale od tej chwili ju� nic wi�cej.

Wszyscy uwa�ali, �e kara jest zbyt �agodna, ale Vinga upiera�a si� przy swoim. Zakochana kobieta mo�e by� nieobliczalna. S�abego cz�owieka mi�o�� mo�e doprowadzi� nawet do przest�pstwa.

Ella pos�a�a jej z�e spojrzenie i wysz�a.

Wtedy inni zacz�li podchodzi� jedno po drugim i �ciska� r�ce obojgu m�odym, �ycz�c im szcz�cia i sk�adaj�c zapewnienia o swojej lojalno�ci. To tak bardzo wzrusza�o Heikego, �e musia� oddycha� bardzo g��boko, �eby zachowa� godno�� i powag�.

Nie do ko�ca mu si� to udawa�o i za to s�u�ba kocha�a go jeszcze bardziej. Ich ma�a panienka b�dzie mia�a wspania�ego m�a. Co prawda nie by� zbyt pi�kny, ale ju� dawno przestali zwraca� uwag� na jego wygl�d. Samotna i bezbronna c�rka Tark�w po wielu latach cierpie� odnalaz�a bezpieczny port.

Ale w Grastensholm nadal czai�o si� z�o�

Tego samego wieczora ostatnia d�jka w Grastensholm powiedzia�a, �e ma do��.

Kiedy wesz�a do obory, o ma�o nie zderzy�a si� z wisielcem, kt�ry dynda� na haku, wbitym w belk� pod dachem. Niesamowicie d�ugi trup ko�ysa� si� i kr�ci�, a kiedy odwr�ci� si� ku niej, otworzy� jedno oko i mrugn�� oble�nie. Dziewczyna polecia�a z krzykiem do zarz�dcy i o�wiadczy�a, �e sam mo�e si� zatroszczy� o byd�o, bo ona odchodzi. Natychmiast, zanim dostanie ataku serca albo co gorszego.

Zarz�dca i jego ma��onka mieli inne zaj�cia i do obory zajrzeli dopiero nast�pnego ranka, zmartwieni, �e si� stworzenia bo�e tak musia�y m�czy�.

Zastali jednak krowy wydojone, a wszystkie zwierz�ta, ma�e i du�e, zadbane lepiej ni� zazwyczaj, wszystkie by�y spokojne i a� l�ni�y czysto�ci�. Bydl�ta dosta�y pasz� i wod�, ale mleko znikn�o, a krowom kto� powi�za� nogi sznurami.

Po tym wszystkim zarz�dca i jego �ona te� odm�wili pracy w oborze. Tutaj tocz� si� jakie� diabelskie gry, o�wiadczyli.

Upierali si�, by do nawiedzonego dworu sprowadzi� ksi�dza, bo uznali, �e sam Szatan musi w tym macza� palce. Wierzyli, �e dobry pastor znajdzie odpowiednie s�owa i potrafi przep�dzi� demony.

Kiedy wi�c Heike i Vinga wraz z liczn� eskort� zjawili si� tego dnia na plebanii, dowiedzieli si�, �e proboszcz przebywa w Grastensholm, gdzie odprawia egzorcyzmy i wy�wi�ca z�e duchy.

M�odzi pa�stwo spojrzeli po sobie.

��To my te� mo�emy tam p�j�� � zdecydowa� Heike i ca�y orszak ruszy� w dalsz� drog�.

W Grastenshalm zamieszanie panowa�o nie do opisania.

Zosta�a tam co prawda ju� tylko garstka mieszka�c�w: Snivel, jego wierny Larsen, nawy zarz�dca z ma��onk� i dwaj ludzie z ochrony.

Ci dwaj na rozkaz Snivela sprowadzili te� lensmana i s�dzia, pieni�c si� z w�ciek�o�ci, opowiada� mu, jakiego potwornego przest�pstwa dopu�ci� si� ten Heike Lind z Ludzi Lodu. Rozmy�lnie i z ca�� �wiadomo�ci� zamordowa� najzupe�niej niewinnego cz�owieka, kt�ry by� na s�u�bie u Snivela. Z�apcie tego b�karta, lensmanie, z�apcie go, do wszystkich diab��w, i ukarzcie za to morderstwo!

Snivel sapa� z przej�cia i oburzenia.

Tak, tak, lensman kr�ci� si� i wierci�, czu� si� paskudnie. �ywi� co prawda wielki respekt dla s�dziego Snivela, kt�ry okaza� tyle �aski parafii Grastensholm, �e si� w niej osiedli�, z drugiej jednak strony ludzie z Elistrand tak�e do niego przyszli i przekazali mu ca�kiem inn� wersj� wydarze�. �e mianowicie Heike i Vinga s� od dawna prze�ladowani przez ludzi Snivela i �e �mier� w zagajniku by�a nieszcz�liwym wypadkiem, bo pan Heike wyst�powa� w obronie koniecznej. Jest wielu, kt�rzy widzieli to na w�asne oczy!

Lensman nie wiedzia�, w co ma wierzy�.

Bo, oczywi�cie, pro�ciej by�o wierzy� jednemu z najwy�ej postawionych urz�dnik�w w pa�stwie! W dodatku w�asnemu zwierzchnikowi!

Zanim zd��y� si� zdecydowa�, jakie zajmie stanowisko, przyby� proboszcz. Snivel wyja�nia� lensmanowi:

��Powsta�y jakie� g�upie pog�oski, �e we dworze straszy. Ja osobi�cie niczego nie widzia�em, ludzie z ochrony tak�e nie, ale s�u�ba ucieka ode mnie, to okropnie nieprzyjemne, mog� pana zapewni�! Zgodzi�em si� wi�c na nalegania zarz�dcy, �e trzeba wezwa� pastora, �eby wy�wi�ci� i pob�ogos�awi� dom. To w ka�dym razie nie zaszkodzi.

Proboszcz i lensman przywitali si� na dole we wspania�ym hallu starego dworu Meiden�w. Wkr�tce zebrali si� tam wszyscy pozostali: Larsen, zarz�dca z ma��onk� i obaj pozostali przy �yciu ludzie z ochrony s�dziego.

Nazywanie tych ludzi ochron� s�u�y� mia�o jedynie ukryciu prawdy, w istocie bowiem ich zadaniem by�o tropienie przeciwnik�w Snivela i unieszkodliwianie ich.

��Gdzie z�e najbardziej daje si� we znaki? � zapyta� proboszcz z powag� i przygl�da� si� uwa�nie �cianom oraz sufitowi, jakby w oczekiwaniu, �e zobaczy przemykaj�ce tam upiory.

��Wsz�dzie, na to przynajmniej wygl�da � mrukn�� Snivel. � S�u�ba utrzymuje jednak, �e najgorzej jest na strychu. G�upoty, przekl�te g�upoty, powiadam! Prosz� mi wybaczy�, pastorze, ale tak mnie oburza podobna ciemnota! M�j ochmistrz, obecny tu Larsen, niczego nigdy nie widzia�. M�j zarz�dca i jego ma��onka, ludzie prawdziwie bogobojni, m�wi� wprawdzie, �e kto� by� dzi� w nocy w stajni i w oborach i pr�bowa� rzuci� czary, ale to przecie� mogli zrobi� ludzie. Mam tu s�siad�w, w innym dworze, wie pastor, kt�rzy chc� odebra� mi m�j maj�tek, porozmawiamy zreszt� o tym p�niej. Sam zarz�dca na nic nara�ony nie by� ani inni z tu obecnych. Ale dw�r ma z�� opini�! To nie mo�e mie� miejsca u tak wysokiego urz�dnika, piastuj�cego tyle godno�ci i z tak�� � chcia� powiedzie�: �w�adz��, ale rozmy�li� si� i powiedzia�: � z takim powa�aniem. �adne tego rodzaju skandale nie mog� rzuca� cienia na moj� osob�.

Pastor s�ucha�, zachowuj�c pow�ci�gliwo��. By� cz�owiekiem odpowiedzialnym, do swoich parafian odnosi� si� z trosk�, ale mia� te� �wiadomo�� w�asnej pozycji najgodniejszej osoby w parafii. S�dzia Snivel by� mo�e rang� nieco wy�ej od niego, ale, Bo�e drogi, to� to tylko �wiecki urz�d! W dzie� s�du znajdzie si� daleko, daleko za proboszczem!

��O, to b�dzie prosta sprawa � rzek� w ko�cu s�uga bo�y. � Zaraz wejd� na strych, kt�ry rzeczywi�cie sprawia wra�enie, jakby si� z�o na nim zagnie�dzi�o, i odm�wi� tam stosowne modlitwy. Jak pa�stwo widz�, zabra�em remedia potrzebne do odprawienia egzorcyzm�w. Zdarza�o mi si� ju� i przedtem wyp�dza� z�e duchy, przewa�nie z kuszonych przez demony kobiet, kt�re to nieszcz�nice nie umia�y znale�� sobie miejsca. W takich kobietach Szatan najcz�ciej obiera sobie mieszkanie.

Proboszcz wyj�� z kieszeni krzy� i jak�� grub� ksi�g�, kt�ra nie by�a co prawda Bibli�, ale wygl�da�a r�wnie dostojnie. Zarz�dca i jego �ona westchn�li przej�ci.

��To jest niezawodna ksi�ga zakl�� przeciwko demonom � wyja�ni� pastor. � S� w niej wszystkie niezb�dne teksty, �aden diabe� im si� nie przeciwstawi. Jest bardzo, bardzo skuteczna, wielekro� mog�em si� o tym przekona�. Po raz ostatni u�ywa�em tych zakl�� do poskromienia pewnej m�odej kobiety, kt�ra odmawia�a swemu drogiemu ma��onkowi prawa do karcenia jej i dzieci.

Nast�pnie pastor wyj�� buteleczk� �wi�conej wody i ga��zk� oliwn�, kt�rej mia� zamiar u�y� jako kropid�a. Czworo z jego widz�w spogl�da�o na to wyposa�enie z szacunkiem. Snivel zmarszczy� tylko brwi, a jego dwaj stra�nicy skrzywili si� z niesmakiem. Przede wszystkim nie wierzyli w duchy, a jeszcze mniej w te hokus-pokus, kt�re pastor zamierza� tu odprawia�.

S�uga Pana by� got�w, wobec czego wszyscy udali si� na pi�tro, pastor i zarz�dca z ma��onk� �piewali po drodze psalm. Wypada�o to niezbyt czysto, bo �ona zarz�dcy g�os mia�a skrzekliwy, ponadto uwielbia�a zmienia� tonacj�.

Pastor uj�� krzy� w jedn� r�k�, ksi�g� w drug� i stan�� przy drzwiach, za kt�rymi znajdowa�y si� schody, wiod�ce na strych. Da� znak, �e mo�e zaczyna�.

Larsen, najbardziej us�u�ny ze wszystkich, otworzy� drzwi.

Uderzy� w nich tak silny poryw wiatru, �e musieli trzyma� si� �cian. Kiedy si� uspokoi�o, s�dzia o�wiadczy� rzeczowo:

��Przeci�g. Kto� zapomnia� zamkn�� okna na wie�y.

Pastor skin�� g�ow� i zacz�� odczytywa� �aci�ski tekst, wchodz�c jednocze�nie po schodach z uniesionym wysoko krzy�em.

Zarz�dca z ma��onk� wspomagali go szczerymi mod�ami, zarz�dca wst�powa� nawet za duchownym na schody, by w ka�dej chwili by� dla dobrego pasterza wsparciem i moraln� podpor�.

Proboszcz by� ju� w po�owie drogi, gdy natrafi� na jaki� niewidzialny mur. Pr�bowa� na wszelkie sposoby przedrze� si� przez niego, ale nie by� w stanie ruszy� si� z miejsca.

Coraz wy�szym g�osem wypowiada� bardzo stanowcze zakl�cia. Lensman, najbardziej wyl�kniony ze wszystkich obecnych, m�g�by w g��bi duszy przysi�c, �e dochodzi go sk�d� cichy, szyderczy chichot.

S�uga bo�y wci�� modli� si� �arliwie. W ko�cu wrzasn�� na ca�y g�os pospolit� norweszczyzn�: �Wyno� si� st�d, Szatanie!�, ale odnios�o to r�wnie mizerny skutek jak �aci�skie formu�ki.

Ludzie Snivela zaczynali si� niecierpliwi�.

��Zaraz oczy�cimy pastorowi drog�! � zawo�a� jeden. � Tu trzeba po prostu silnych musku��w!

Pastor u�miechn�� si� z wy�szo�ci�, ale pozwoli� im spr�bowa�. Czy naprawd� s�dz�, �e wejd� dalej ni� s�uga pa�ski z krzy�em w d�oni?

Musia� jednak przyzna�, �e nigdy jeszcze nie widzia� domu bardziej nawiedzonego ni� ten. Ale w tej sytuacji tym bardziej absurdalny wydawa� si� pomys�, �e dw�ch �wieckich ludzi zdo�a pokona� Szatana? Nie, tu trzeba tylko znale�� odpowiednie zakl�cie, bardziej �wi�te ni� inne, tylko to mo�e by� skuteczne!

Lensman milcza� zak�opotany. Nie wiedzia�, jak powinien si� zachowywa�, kt�r� stron� popiera�, wszystko zosta�o postawione na g�owie. Dosta� ten urz�d dlatego, �e by� synem swojego ojca i, oczywi�cie, mi�o by�o kr��y� po okolicy z pa�k� w r�ce i kajdankami u pasa, ale w krytycznych sytuacjach zawsze �a�owa�, �e nie wybra� innego zawodu.

A ju� to�? Co, na Boga, przedstawiciel prawa ma robi� w podobnej sytuacji? Nie pojmowa� nic z tego, co si� tu dzia�o!

Larsen sta� samotnie z boku i nieustannie oblizywa� wargi. Nigdy nie zauwa�y� w domu niczego podejrzanego, z wyj�tkiem mo�e jakiej� dziwnej ciszy w nocy. I teraz znowu j� �s�ysza�', t� g�st�, przyt�aczaj�c� cisz�, kt�ra sp�ywa�a na dom z jakiego� miejsca na strychu. Mia� wra�enie, jakby tam na g�rze czai� si� kto� by schwyta� ofiar�.

No, ale to przecie� tylko wyobra�nia. Nie wolno puszcza� wodzy fantazji!

Snivel wzdycha� zirytowany. Czy nigdy nie b�dzie temu ko�ca? Mia� tego do��, chcia� wr�ci� do swego grogu i do swego grubego cygara.

Larsen rzuca� pe�ne oddania spojrzenia na swojego pana� Dla niego Snivel by� �rodkiem. Drabin�, pomostem do uzyskania bogactwa. Na tym polega�o oddanie Larsena.

Obaj ludzie z ochrony to ponurzy mordercy, Larsen wiedzia� o tym bardzo dobrze, ale przymyka� oczy, bo we wszystkim by� pos�uszny jego wysoko�ci. Tamci pewni siebie weszli na schody. Nawet piekielne moce nie mog�yby przestraszy� tych drab�w!

Pastor j�kn�� ze zdumienia. Gdzie nie pom�g� ani jego krzy�, ani modlitwy, tam ci dwaj wulgarni bezbo�nicy przeszli, jakby nigdy nie by�o �adnej zapory.

Panie, dlaczego� mnie opu�ci�?

Tamci odwr�cili si�, wo�aj�c szyderczo:

��No i prosz�, pastorze! Nie ma si� czego ba�!

Snivel zarechota�, jakby tym �miechem chcia� im wyrazi� uznanie, co pastora zirytowa�o jeszcze bardziej ni� pogarda obu rzezimieszk�w.

Zarz�dca z ma��onk� oburzali si� blu�nierczym zachowaniem tamtych, a Larsen jeszcze bardziej zacisn�� w�skie usta.

Ochrona tymczasem wesz�a na sam� g�r� i otworzy�a drzwi na strych.

��Tu nie ma nic, ani jednej cholernej zjawy! � krzykn�� jeden, a proboszcz a� si� zach�ysn�� z oburzenia. � Mo�e pastor wchodzi� bez obaw. To wszystko wymys�y!

Obaj weszli par� krok�w w g��b strychu.

I wtedy przez dom przelecia� kolejny gwa�towny poryw wiatru, z hukiem zatrzasn�� dopiero co otwarte drzwi i natychmiast ucich�.

Stoj�cy na dole s�yszeli, jak tamci dwaj na strychu krzycz� i wzywaj� pomocy, jak pr�buj� otworzy� drzwi, ale te ani drgn� jak zabite gwo�dziami. Pozostali, z wyj�tkiem Snivela, rzucili si� na ratunek, ale na schodach zn�w pojawi�a si� ta niewidzialna zapora, kt�rej nie byli w stanie pokona�. Drzwi zosta�y zatrza�ni�te, cho� w�a�ciwie nie mia�y nawet porz�dnego zamka.

Ze strychu dosz�y ich jeszcze bardziej dramatyczne wrzaski:

��Och, Panie jezu! Sp�jrz tam!

��Co jest, do diab�a�? Otwierajcie drzwi! Szybko, szybko, do diab�a!

Jeden z uwi�zionych niezrozumiale wrzeszcza� rozedrganym jak u dziecka g�osem. Pastor nie przestawa� powtarza� modlitw i b�ogos�awie�stw; skrapia� drzwi �wi�con� wod�, ale skutk�w nie przynosi�o to �adnych.

Na strychu rozleg� si� znowu przejmuj�cy krzyk, a potem wycie �miertelnie przera�onego cz�owieka:

��Wyno� si�! Uciekaj, ja musz� przej�� ratunku!

S�ycha� by�o pospieszne kroki, jakby kto� ucieka�, a kto� inny go goni� po ca�ym strychu. Nag�e, gwa�townie przerywane wrzaski coraz wi�kszego przera�enia, zd�awiony charkot, tumult, trudny do por�wnania z czymkolwiek� A na koniec g�os jednego z uwi�zionych, zmieniony od nieopisanego strachu:

��Uciekaj na wie��! Szybko!

Po czym s�ycha� by�o, �e wspinaj� si� po w�skiej drabince na wie��, wygl�da�o na to, �e nic im w tym nie przeszkadza, ale ich histeryczne g�osy nie pozostawia�y w�tpliwo�ci, �e musieli ucieka� bardzo szybko.

Zebrani na dole z poblad�ymi twarzami spogl�dali na siebie w milczeniu.

��Mam wra�enie, �e im si� uda�o � powiedzia� proboszcz. � To znaczy, uda�o im si� dosta� na wie�yczk�.

Dzia�o si� to wszystko w chwili, kiedy Heike i Vinga wraz z eskort� zbli�ali si� do dworu w Grastensholm.

Ju� z daleka s�yszeli krzyki na strychu i przyspieszyli kroku.

��Tam si� co� dzieje, Vingo � powiedzia� Heike dr��cymi wargami. Poleci� towarzysz�cym im ludziom, by zostali tutaj, nie chcia� ich miesza� w to wszystko. Mia� bowiem ponure przeczucia w sprawie przyczyn takiego zamieszania we dworze. Powiedzia� jednak swoim, by byli w pogotowiu. Gdyby us�yszeli, �e ich wo�a, maj� natychmiast przybiec.

��Vinga, ty te� zostaniesz tutaj!

��Nie b�d� g�upi! Idziemy!

Heike zacisn�� z�by, ale wiedzia�, �e kiedy Vinga m�wi tym tonem, to nie ma co z ni� dyskutowa�.

Min�li drzewa w parku i ich oczom ukaza� si� dworski dziedziniec.

Stan�li jak wryci. W g�rze, na wie�y, wida� by�o dw�ch ludzi, kt�rzy wymachiwali r�kami, szamotali si� z czym�, padali i znowu z wysi�kiem stawali na nogi.

��Stra�nicy Snivela � powiedzia�a Winga.

��Ale oni nie s� sami. Dobry Bo�e, kto� ich na t� wie�� wyp�dzi�!

Wci�� stali bez ruchu. Widzieli t�umy szarych istot, kt�re wdziera�y si� na wie�� i przypiera�y tych dw�ch do balustrady.

��Nie, nie, tylko znowu nie to � szepta� Heike zielonosiny na twarzy.

Tamci wrzeszczeli �miertelnie przera�eni i usi�owali przej�� przez balustrad�, by uciec od tego czego�, czego postronni obserwatorzy widzie� nie mogli, prze�o�yli nogi na drug� stron�, a wtedy jeden straci� r�wnowag�, zamacha� rozpaczliwie r�kami, jakby szuka� w powietrzu oparcia, po czym zwali� si� w d�, nie przestaj�c krzycze� z przera�enia. Odg�os jego zderzenia z ziemi� s�ycha� by�o zapewne daleko, ale jego kszyk w tym momencie gwa�townie si� urwa�.

��Och, Heike � j�kn�a Vinga i ukry�a twarz na jego piersi. � Mam wra�enie, �e zaraz zemdlej�

Drugi ze stra�nik�w wci�� sta� przy niskiej balustradzie na wie�y z r�kami wyci�gni�tymi przed siebie, jakby w b�agalnej modlitwie zwraca� si� ku mocom niebieskim, kt�rymi nigdy przedtem si� nie przejmowa�. Jego kr�tkie, urywane wrzaski przeszywa�y powietrze. Za nim znajdowa� si� mur i szary ludek. Ramiona, czu�ki i co tam jeszcze � wida� by�o wyra�nie, jak go opasuj�. Nagle cz�owiek z�apa� si� za gard�o, wyda� z siebie charcz�cy j�k, skuli� si� dziwnie i znikn�� za balustrad�.

��Atak serca � szepn�a Vinga przera�ona. � Heike, co my�my zrobili?

Heike nie odpowiedzia�, ale wyraz jego twarzy by� a� nadto wymowny.

��Chod� � powiedzia�, bior�c j� za r�k�. � Musimy si� spieszy�.

��Czy my�lisz, �e nasi ludzie widzieli, co si� sta�o?

��Nie wiem. My�l�, �e nie. Drzewa zas�aniaj� dom. Poza tym szary ludek mo�e by� widoczny tylko dla tych, kt�rych chce przestraszy�.

��Ale my widzieli�my!

��My tak. Ale my byli�my wewn�trz czarodziejskiego kr�gu, przecie� wiesz.

Ten przekl�ty kr�g! �eby� go nigdy nie byli nakre�lili! Po raz tysi�czny Heike gorzko �a�owa� tego, co si� sta�o.

W g�rze na wie�y szary t�um znika� pospiesznie.

Drzwi na strych otworzy�y si� z trzaskiem, po czym zaleg�a tam cisza. Ludzie zebrali si� znowu przy schodach, ale ani lensman, ani proboszcz nie kwapili si� z wchodzeniem na g�r�.

Wszyscy wolno, bez s�owa, jak senne mary zeszli do hallu na parterze.

��Ten dom jest naprawd� nawiedzony � westchn�� proboszcz z udr�k�.

��Nie! � zaprotestowa� Heike, kt�ry w�a�nie stan�� w drzwiach. � To niew�a�ciwe okre�lenie. To jest zemsta samego dworu. Spok�j zapanuje w domu, gdy tylko znajdzie si� on w r�kach prawowitego w�a�ciciela.

Snivel ruszy� ku niemu z w�ciek�o�ci�.

��Co? Tych dwoje tutaj? Aresztowa� ich, lensmanie! Za naruszenie spokoju domowego! Za czary i gus�a czynione na oczach uczciwych ludzi. On pochodzi przecie� z Ludzi Lodu, kt�rzy od niepami�tnych czas�w znani byli z czar�w i herezji. A przede wszystkim prosz� go aresztowa� pod zarzutem morderstwa!

Lensman ze zdenerwowania przest�powa� z nogi na nog�, to robi� krok do przodu, to si� cofa�, ale nie m�g� wykrztusi� ani s�owa. Oskar�enie o czary w bia�y dzie�, jakie sformu�owa� s�dzia, by�o pon�tn� perspektyw�, to by wyja�ni�o wszystkie niepoj�te wydarzenia, i to w taki prosty spos�b. Ale jak wyt�umaczy� znikni�cie tamtych dw�ch ludzi! A i panna Vinga by�a blada jak �ciana!

Heike nie przejmowa� si� ani s�dzi�, ani lensmanem. Zwr�ci� si� natomiast do proboszcza:

��My w�a�nie szukali�my wielebnego pastora. Wczoraj te� szli�my na plebani�. Ale zaczaili si� na nas w zagajniku ludzie s�dziego. Napadli na nas i wtedy jednemu z nich przytrafi�o si� nieszcz�cie. Teraz z �alem stwierdzam, �e jego dwaj kompani te� stracili �ycie. Jeden le�y na dziedzi�cu ze skr�conym karkiem, a drugi, te� prawdopodobnie martwy, gdzie� na wie�y. Mo�e pan, panie lensmanie, by si� nimi zaj�� wraz z tymi, kt�rzy jeszcze pozostaj� na s�u�bie u s�dziego Snivela?

Spogl�da� to na zarz�dc�, to na Larsena. �aden z nich nie sprawia� wra�enia specjalnie ch�tnego. Gapili si� jak zaczarowani na podrapan� twarz Heikego.

On za� m�wi� dalej:

��Prosz� ksi�dza, chcieliby�my da� na zapowiedzi. Vinga Tark i ja zamierzamy si� pobra� i osi��� w Grastensholm, kt�re jest moim dziedzictwem i �adn� miar� nie nale�y do s�dziego. Zw�aszcza �e nie zap�aci� za nie ani szylinga.

��Co takiego? � Snivel a� podskoczy�.

��O tej sprawie dyskutowali�my ju� do�� � odpar� Heike zm�czony. � Niech pan s�dzia b�dzie tak dobry i przedstawi dowody na to, �e naby� Grastensholm zgodnie z prawem!

��Oczywi�cie, �e mam na to dowody, ale nie zamierzam zni�a� si� do tego, �eby je pokazywa�

Nareszcie lensman znalaz� rozwi�zanie swego dylematu.

��Panie s�dzio, tak by�oby najpro�ciej � o�wiadczy� z naiwn� prostoduszno�ci�. � Pan poka�e tylko to �wiadectwo, to jest list od pani Ingrid, prawda? I raz na zawsze rozstrzygniemy t� nieprzyjemn� histori�.

Snivel gro�nie patrzy� mu w oczy.

��To znaczy, �e pan nie wierzy s�owu jednego z g��wnych s�dzi�w w kraju? Strze�cie si�, lensmanie, bo mo�e was to drogo kosztowa�!

��Jjja, nattturalnie, nie w�tttpi�, panie s�dzio � j�ka� lensman przera�ony. � Ale dla pa�skiego spokoju�

��Nonsens! � rykn�� jego zwierzchnik.

��Mo�e pan bez obaw pokaza� ten list � powiedzia� Heike. � Zw�aszcza �e Vinga ma przy sobie inny list od pani Ingrid, tak �e pan s�dzia b�dzie m�g� potwierdzi� wa�no�� swego dowodu.

Snivel znowu rykn��:

��Prosz� natychmiast aresztowa� tego �miesznego potworka za morderstwo! On po prostu tylko stara si� zmieni� temat.

Lensman znowu obliza� wargi. Proboszcz um�czony wydarzeniami opad� na fotel i przes�oni� oczy r�k�, zarz�dca i jego ma��onka nie przestawali powtarza�: �Panie Jezu, odpu�� temu grzesznemu domowi!�, a Larsen sta�, w ka�dej chwili gotowy do ucieczki, i niespokojnie spogl�da� na schody.

��Prosz� przynie�� list � powt�rzy� Heike �agodnym g�osem.

��Mam rozmawia� z morderc�? Nigdy w �yciu! � odpar� Snivel.

��Zastanawiam si�, kto tu jest morderc� � wtr�ci�a Vinga z podniesion� g�ow�. � Rejestr pa�skich przest�pstw, dokonywanych pod p�aszczykiem prawa, jest d�ugi, panie Snivel.

��Stul pysk, dziewczyno! � rykn�� s�dzia sinoczerwony na twarzy. � Wyno�cie si� st�d, oboje!

��Prosz� przynie�� list � raz jeszcze powt�rzy� Heike.

��Wyno�cie si� do diab�a! � krzykn�� Snivel tak, �e proboszcz a� podskoczy�. � Lensmanie, aresztowa� ich, albo ja aresztuj� pana!

��A zatem nie istnieje �aden list � stwierdzi� Heike. � Nie chce pan przedstawi� dowod�w, bo s� fa�szywe. Panie Snivel, w takim razie zechce pan opu�ci� dom. Mam przy sobie dokument przygotowany mi zawczasu przez adwokata Mengera. Jest to o�wiadczenie, w kt�rym stwierdza pan, �e nieprawnie wszed� w posiadanie Grastensholm i �e zobowi�zuje si� pan opu�ci� dw�r w ci�gu dw�ch dni.

��To jest najgorsze� � wykrztusi� Snivel. � I wy my�licie, �e ja na to p�jd�? Nie mog� was ju� d�u�ej s�ucha�

��W domu nie b�dzie spokoju, dop�ki nie odda pan tego, co zosta�o ukradzione�

��Czy nie powiedzia�em�

Zamilk�. Coraz bardziej wytrzeszcza� oczy, a na skroni, ponad czerwononiebiesk� twarz�, zacz�a pulsowa� nabrzmia�a �y�a. Ostro�nie obejrza� si� za siebie.

Pozostali r�wnie� spojrzeli w tamt� stron�, ale niczego nie zobaczyli.

Snivel zreszt� te� niczego niezwyk�ego nie dostrzega�.

A mimo to czu�, �e kto� stoi tu� za nim i nie pozwa�a mu wyj�� z pokoju, tak jak zamierza�. Co�, co �mierdzi okropnie jak zgnilizna. Jaki� g�os szepta� mu do ucha i jej g�os s�yszeli wszyscy zgromadzeni:

��Podpisz, s�dzio Snivel, podpisz! Przecie� wiesz, �e nigdy nie dosta�e� �adnego listu od pani Ingrid z Ludzi Lodu! Grastensholm nale�y do Ludzi Lodu i do nikogo innego. Podpisz, to we dworze zapanuje spok�j!

Snivel ci�ko dysza�.

��To jaka� halucynacja! Ten morderca za to odpowiada. To czarownik, lensmanie, bra� go!

Przedstawiciel prawa patrzy� na Heikego, ale nie pojmowa� niczego, podobnie jak inni. Pozostali cz�onkowie zgromadzenia stali jak wryci, ze zdumienia modlitwy zamar�y im na wargach.

��Aresztowanie potomka Ludzi Lodu na nic ci si� nie zda, s�dzio � m�wi� dalej wstr�tny g�os. � Nie poznajesz mnie? Ty sam mnie skaza�e�. Na �mier�, po to by zagarn�� m�j maj�tek. Tak, to by�o dawno temu, to by�o jedno z pierwszych twoich morderstw, s�dzio Snivel.

My�li jak szalone k��bi�y si� w m�zgu s�dziego, nie by� w stanie niczego sobie przypomnie�.

��K�amstwo! Halucynacje!

O�lizg�e, ohydne rami� opasa�o mu szyj�.

��Poka� list albo podpisz o�wiadczenie!

��Tak, tak! � zgodzi� si� s�dzia, bo sytuacji, w kt�rej si� znalaz�, ju� nie kontrolowa� swoim ch�odnym intelektem. By� naprawd� �miertelnie przera�ony i nie umia� tego ukry� przed obecnymi. � W tym domu nie da si� mieszka�. Niech sobie morderca bierze t� ca�� ruder� z upiorami, ja tego nie chc�! Dawaj mi ten papier!

Zdradza� go tylko dr��cy, piskliwy g�os; s�owa by�y jak zawsze nienawistne i pogardliwe.

Vinga po�o�y�a papier na stole, a s�dzia rozdygotan� r�k� uj�� pi�ro.

��Ma pan dwa dni � powiedzia� Heike. � i b�d� to spokojne dni � doda� stanowczo na wypadek, gdyby go kto� jeszcze s�ucha�. � Potem opu�ci pan Grastensholm.

��Dobrze, dobrze! Ale b�dzie was to wszystkich drogo kosztowa�o!

S�dzia spojrza� ze z�o�ci� na Heikego i Ving�, potem na dygocz�cego lensmana i podpisa� dokument.

W tej samej chwili wszyscy poczuli, �e owo okropne napi�cie w domu ustala. Wszystko nagle jako� si� uspokoi�o, zrobi�o si� tak mi�o, �e nikt nie m�g� mie� w�tpliwo�ci, i� oto sprawiedliwo�� wzi�a g�r�.

W domu nie by�o ju� upior�w.

S�dzia cisn�� pi�rem w Heikego i Ving�, ale trafi�o ono w �cian� i z�ama�o si�.

��Jeste�cie zadowoleni? � rykn��.

��Tak, teraz wszystko jest w porz�dku � rzek� Heike.

Do s�dziego podszed� zarz�dca.

��Wasza wysoko��, domy�lam si�, �e tym samym ja jestem zwolniony ze s�u�by. �ona moja i ja wyjedziemy jeszcze dzisiaj, w imi� bo�e.

��Najpierw musicie pogrzeba� trupy. A potem mo�ecie sobie i�� do diab�a!

��A co z byd�em? � zapyta� Heike.

��Zosta�o zaczarowane � skrzywi� si� s�dzia. � Ka�� wszystko wybi�.

��Nie, nie, w takim razie ja przejmuj� inwentarz! Oczywi�cie zap�ac� za wszystko � doda� z godno�ci�.

Potem zwr�ci� si� do proboszcza, a s�dzia w�ciek� si� jeszcze bardziej z tego powodu, �e jest tak ignorowany, ale nie by�o ju� nikogo, kto by si� tym przejmowa�.

Heike powiedzia� do Pastora:

��Mo�e teraz mogliby�my porozmawia� o mnie i Vindze Tark. Chcieli�my da� na zapowiedzi.

��Oczywi�cie, oczywi�cie, ale przyjd�cie troch� p�niej. Akurat teraz jestem tak wstrz��ni�ty, �e nic nie rozumiem! Nic! Ten wysoko postawiony s�dzia Snivel. I ca�e to bezbo�ne zamieszanie w domu? Ci martwi ludzie� moje �wi�te remedia� nieprzydatne�

Larsen nie m�wi� nic. Jaki� nie znany przedtem g�os w jego pozbawionej wra�liwo�ci duszy domaga� si�, by zrobi� co� niezwyk�ego, �eby mianowicie uciek� st�d, gdzie oczy ponios�! Ale lojalno�� zwyci�y�a, A poza tym s�dzia nadal posiada� bardzo wiele i Larsen m�g� to odziedziczy�. Grastensholm przesz�o mu ko�o nosa, ale takiego zamku duch�w to by, szczerze m�wi�c, nawet nie chcia�.

Lensman my�la� swoje. Nie by� a� tak g�upi, �eby nie wiedzie�, i� ten ca�y Heike Lind z Ludzi Lodu m�g� spowodowa� uwi�zienie s�dziego, a mo�e nawet skazanie, ale domy�la� si� te�, �e owo monstrum z Ludzi Lodu musi by� bardzo humanitarnym cz�owiekiem.

Tak naprawd� lensman bardzo by sobie �yczy� upadku s�dziego. Bo w przeciwnym razie odwet wysokiego urz�dnika by� pewien jak amen w pacierzu! Sam nie mia� jednak do�� odwagi, by aresztowa� s�dziego, to zreszt� nies�ychane, �eby nic nie znacz�cy, wiejski lensman robi� co� takiego.

Snivel wci�� sta� w hallu najwyra�niej ju� wolnego od duch�w domu i patrzy�, jak tamci wychodz�. Lensman, Heike i Vinga. Jego m�zg pracowa� gor�czkowo nad znalezieniem sposobu, jakby si� na nich wszystkich zem�ci�!

Bo zemsta to co�, na czym Snivel si� zna�. Je�li s�dz�, �e go z�amali, to b�d� musieli zmieni� zdanie. Parafia Grastensholm by�a jedynie ma�� cz�ci� jego jurysdykcyjnego imperium. Mia� wiele, wiele innych �r�de�, z kt�rych m�g� czerpa�. Wiele wysoko postawionych osobisto�ci stoi po jego stronie. A �w �mieszny Heike Lind przegra� swoj� ogromn� szans�, by go pokona�. B�dzie tego gorzko �a�owa�!

O, Bo�e, jak�e on pragn�� si� zem�ci�! Prze�y� oto najwi�ksze upokorzenie, na jakie kiedykolwiek zosta� nara�ony! W taki spos�b straci� twarz w obecno�ci lensmana i proboszcza, Larsena i zarz�dcy!

Oboje m�odzi z Ludzi Lodu zap�ac� za to! Lensman tak�e, ta tch�rzliwa kreatura!

Piany zemsty troch� poprawi�y Snivelowi humor. Mia� si� po prostu na co cieszy�.

Tego wieczora w Elistrand, kiedy ju� mieli si� po�o�y�, Heike powiedzia�:

��No to klamka zapad�a. Pierwsza nasza zapowied� b�dzie w niedziel�. Nie �a�ujesz?

��Ani przez moment � odpar�a bior�c go za r�k�. � A poniewa� i tak wszyscy w domu my�l�, �e sypiasz u mnie, to proponuj�, �eby� dzisiaj tak w�a�nie zrobi�.

��Nie zamierza�em post�pi� inaczej � rzek� Heike spokojnie. � Ale nie b�j si�. ja wiem, ile b�lu ci sprawi�em. Przez kilka nast�pnych dni b�dziesz mia�a spok�j.

��Dzi�kuj�! Tylko �eby� nie zapomnia� o mnie na zawsze.

��Takiego niebezpiecze�stwa nie ma!

Weszli do sypialni Vingi.

Vinga zamkn�a drzwi i powiedzia�a zamy�lona:

��Nie wolno nam zapomina�, �e po tym, co si� sta�o, mo�emy mie� dziecko. Ale mam nadziej�, �e B�g oszcz�dzi nam dotkni�tego potomka.

��Och, to nie mo�e by�! I twoja rodzina, i moja ju� chyba przesz�a do��. Teraz to pewnie bardziej zagro�ona jest linia Arva. Oni zawsze unikali najgorszego, to niesprawiedliwe!

��Ja te� tak uwa�am. A Shira si� nie liczy, ona nale�a�a przecie� do wybranych, m�wiono, �e by�a Pi�kna jak orientalna lalka. Ale jakkolwiek by by�o, to postaramy si� mie� dzieci, prawda? � Spojrza�a na niego jasnym wzrokiem. � Co ja m�wi�? Przecie� ju� zacz�li�my si� stara�.

��Owszem � przyzna� Heike, troch� zawstydzony. � Owszem, zacz�li�my. Ale, Vinga� A jakby posz�o tak fatalnie i urodzi�oby si� dotkni�te dziecko, to co wtedy?

��To wtedy b�d� je kocha� tak samo � odpar�a zdecydowanie. � Bo b�dzie twoje.

Skin�� g�ow�, zadowolony z odpowiedzi.

��Ja my�l� tak samo. Kocha�bym je, bo to twoje dziecko.

Oczy rozb�ys�y jej ze wzruszenia.

Ale tego wieczora Vinga by�a niezwykle milcz�ca.

��O czym my�lisz, najdro�sza? � zapyta� Heike, kiedy ju� zgasili �wiec�.

��O Elistrand. Wiem, �e kiedy kobieta wychodzi za m��, powinna opu�ci� dom swego dzieci�stwa i p�j�� za m�em, i, oczywi�cie, zrobi� to bardzo ch�tnie�

��Nie b�dziesz si� ba�a przeprowadzi� do Grastensholm? � zapyta�. � Szary ludek�

Odszuka�a pod ko�dr� jego r�k�.

��Nie, wiesz, naprawd� si� nie boj�! Cz�sto my�l� o szarym ludku i wtedy m�wi� sobie: Co tam, jako� damy sobie z nimi rad�. A poza tym oni s� przecie� w jaki� spos�b naszymi przyjaci�mi!

��Owszem, s�! � przyzna� Heike cierpko. � S� to jednak diabelnie nieobliczalni przyjaciele! Ale przerwa�em ci, m�wi�a� o Elistrand.

��No w�a�nie � podj�a ze smutkiem. � jak powiedzia�am, ch�tnie p�jd� tam gdzie ty. Ale co si� stanie z moim ukochanym Elistrand? Kt�re kiedy� utraci�am i o kt�re walczy�am. To dom moich drogich rodzic�w. Dom Ulvhedina, Villemo, Tristana, Gabrielli i Kaleba. Co si� z nim stanie, tak mi przykro, Heike, kiedy o tym pomy�l�! Nie ma nikogo, kto m�g�by tu zamieszka�.

��Mo�e b�dziemy mieli dwoje dzieci? Nie, nie mo�emy na to liczy�.

��Pami�taj, �e Cyganka wr�y�a mi tylko jedno!

U�miechn�� si� w mroku.

��Pami�tam. i ta wr�ka� To by�a dobra wr�ka. Nie, Vingo, ja si� tak�e zastanawia�em nad spraw� Elistrand. Wiesz, rodzina musia�a ju� dawno temu znale�� dzier�awc� dla Lipowej Alei, bo dw�r nie mia� dziedzica. I wszystko u�o�y�o si� dobrze. Dzier�awca daje sobie znakomicie rad�, a my mamy pewien doch�d. Obiecuj� ci, �e pod �adnym warunkiem nie sprzedamy Elistrand, ale mo�e powinni�my je wydzier�awi�?

��Dobrze, ale komu? Przecie� to nie mo�e by� byle kto.

��Nie, oczywi�cie, �e nie byle kto.

Zastanawiali si� nad tym jeszcze do�� d�ugo. Vinga le�a�a na ramieniu Heikego i bawi�a si� w�osami na jego piersi. On wola�by, �eby tego nie robi�a, bo bardzo go to podnieca�o. Ale te� nie chcia�, �eby przesta�a.

Nagle Vinga podskoczy�a.

��Ju� wiem! Ale� by�am g�upia!

��Co takiego?

��Mam! Wiesz, m�j ojciec, Vemund, mia� du�o od siebie starsz� siostr�. Nazywa�a si� Karin Ulriksby i by�a to bardzo nieszcz�liwa istota, dop�ki w jej �yciu nie pojawili si� moi rodzice.

��Tak, wiem, opowiada�a� mi. I wszystko to zosta�o opisane w ksi�gach Ludzi Lodu, w rozdziale pod tytu�em �Dom upior�w�.

��No w�a�nie, wi�c musisz te� pami�ta�, �e Karin wzi�a na wychowanie malutk� dziewczynk�!

��Sofi� Magdalen�, pami�tam.

��Ot� to. Sofia Magdalena jest tylko� niech no policz� siedem lat starsza ode mnie. Pisuj� czasem do niej, co prawda bardzo rzadko, ale ona jest przecie� w jakim� sensie moj� kuzynk�. I wiem, �e wysz�a za m�� za ch�opca pochodz�cego ze wsi, jednego z tych, co to nie odziedziczyli �adnego maj�tku. On pracuje jako kancelista w jakim� biurze w Christianii, a maj� mn�stwo dzieci, ona nie pochodzi z Ludzi Lodu. My�l�, �e powodzi im si� niet�go, to wynika z jej list�w. Mo�e by ich zapyta�, czy by nie wzi�li Elistrand w dzier�aw�?

��Skoro jej m�� pochodzi ze wsi, to powinien wiedzie� to i owo o prowadzeniu gospodarstwa � rzek� Heike. � A przy tym dw�r zostanie w rodzinie. Tak, trzeba zapyta� Sofi� Magdalen�, Vingo. I nie we�miemy od nich du�o, skoro to twoja kuzynka. Ale teraz musisz przesta� mnie �askota� albo przenios� si� do swojego pokoju!

Vinga szczebiota�a zachwycona i sprawdza�a, czy Heike m�wi prawd�. M�wi�, wi�c �eby nie nara�a� si� na bolesne do�wiadczenia, wycofa�a si� na swoj� po�ow� ��ka.

Um�wili si�, �e nie b�d� roztrz�sa� strasznych wydarze� w Gratstensholm. Ale niesmak i strach wci�� ich nie opuszcza�y, �eby nie wiem jak starali si� zapomnie�, �artowa� albo gor�czkowo rozmawia� o innych sprawach.

Takie wydarzenia nie mijaj� tak sobie, je�li jest si� cz�owiekiem, kt�ry cho� troch� przejmuje si� innymi. Trzej stra�nicy Snivela byli mimo wszystko lud�mi, kiedy� byli ufnymi dzie�mi, niewiele wiedz�cymi o �yciu. O tym te� nie nale�y zapomina�.

A poza tym przecie� nie z nimi Heike i Vinga chcieli walczy�!

Wsta� nowy dzie�.

S�dzia chodzi� po spokojnym nareszcie Grastensholm i dyrygowa� wiernym Larsenem, jedynym, kt�ry mu pozosta�.

��Zapakuj te� ten porcelanowy serwis!

��Ale, wasza wysoko��, serwis nale�y do domu!

��No to co? Jakie to ma znaczenie? Zabierzemy wszystko, co ma jak�� warto��. Niech ten przekl�ty s�uga diab�a przyjdzie do pustych �cian! Wiesz, Larsen, jestem ca�kowicie pewien, �e to on �ci�gn�� na nas to wszystko. Hipnoz�, halucynacje, te wszystkie upiory.

Larsen mia� podobne zdanie, wola� jednak milcze�.

��Ale on dostanie, Larsen. B�g mi �wiadkiem, �e dostanie. On i ta jego bezwstydna �achudra! I ten zasraniec lensman te�. Wymy�li�em dla nich co� wyj�tkowego, ju� wiem, �e�

Umilk�, bo do wej�ciowych drzwi kto� stuka�.

��Id� i zobacz, kto to! Nie chc� ju� wi�cej nieprzyjemno�ci!

Larsen wr�ci� po chwili.

��To ten pan, kt�ry by� tutaj przed kilkoma dniami. Ten, kt�ry chcia� kupi� wzg�rza. Pan Aasen.

S�dzia o�ywi� si�. Kupiec nic nie wie, �e on niczego ju� nie posiada. Tu b�dzie mo�na zrobi� szybki interes! Sprzeda� ziemi� Heikego Linda! Czy raczej kamienie, bo przecie� na wzg�rzach nie ma nic pr�cz kamieni. A gdyby p�niej Aasen robi� trudno�ci, to si� go po prostu wyekspediuje w za�wiaty.

��Wprowad� go � rozkaza� z grymasem zadowolenia na swojej z�ej twarzy.

Kiedy go�� wszed� do pokoju, Snivel znowu odni�s� wra�enie, �e ju� go kiedy� spotka�, nie m�g� sobie tylko przypomnie� ani gdzie, ani kiedy. To musia�o by� bardzo dawno temu� Bardzo dawno. Ale ten cz�owiek wcale nie wygl�da� staro. Mo�e to syn tamtego?

Aasen?

Kiedy? I gdzie?

Przywita� go serdecznie. Z t� fa�szyw� serdeczno�ci�, na kt�r� tylko Snivela by�o sta�.

��No i jak? � zapyta� go��. � Przemy�la� pan moj� propozycj�?

��Owszem, Przemy�la�em � odpar� Snivel w nadziei, �e tamten nie odkryje, jak mu si� spieszy po tym ca�ym zamieszaniu w domu. Nie, w tym salonie wszystko by�o jak zawsze. � Owszem, przemy�la�em i got�w jestem sprzeda�. Na okre�lonych warunkach, rzecz jasna.

��Co do tego na pewno si� porozumiemy. jedyne, o co bym prosi�, to �eby poszed� pan ze mn� na wzg�rza. Okre�limy teren, kt�ry chcia�bym naby�.

S�dzia by� cz�owiekiem praktycznym.

��Czy to konieczne? Nie m�g�by tego za�atwi� m�j ochmistrz?

��Chyba nie � u�miechn�� si� go��. To straszne, jaki by� siny na twarzy! � Tylko pan posiada t� inteligencj� i te kompetencje, jakie uwa�am za niezb�dne.

Snivel westchn��. Pami�ta� jednak, ile mo�e z tego wyci�gn�� dla siebie.

��Dobrze. Jak trzeba, to trze ha. Ale pod jednym warunkiem: �e ewentualn� transakcj� zawrzemy dzisiaj. Jutro musz� wyjecha� i nie b�dzie mnie do�� d�ugo. Prowadz� skomplikowany proces�

��Naturalnie, rozumiem. Mam przy sobie got�wk�.

��Znakomicie! Larsen! Pracuj nadal, tylko niczego nie przegap. Ja wkr�tce b�d� z powrotem.

Z ci�kim westchnieniem spojrza� ku wysokim szczytom wzg�rz. Wydawa�y si� i wysokie, i bardzo odleg�e. Mo�e pow�z? Nie, nie wjedzie po stromym zboczu.

Snivel nie lubi� transportowa� swego pot�nego cielska na w�asnych nogach.

Ale skoro tak �atwo mo�na zdoby� sporo pieni�dzy, to chyba warto si� po�wi�ci�

Weszli do lasu i zacz�li wspina� si� w g�r�. Obcy sprawia� wra�enie, �e zna si� na ska�ach, warunki sprzeda�y uzgodnili bez trudu. Kupiec p�aci� dobrze, niewiarygodnie dobrze. Teraz tylko Snivel musia� zadba�, �eby sprzeda� jak najwi�cej. Tu mo�na by�o zarobi� mn�stwo pieni�dzy, wi�c ju� nic nie szkodzi, �e trzeba narazi� si� na ci�ki wysi�ek.

S�dzia co chwila wyciera� nos. Przez ca�y czas odk�d opu�cili Grastensholm, dr�czy� go jaki� nieprzyjemny zapach. Obrzydliwy od�r zgni�ych korzeni czy co� takiego. Chyba co� mu si� dosta�o do nosa albo mo�e w jakiej� zagrodzie palili stare szmaty i inne �mieci.

Snivel przystan��, �eby odetchn��. Posuwali si� wolno, bardzo wolno, s�dzia nie by� przyzwyczajony do wysi�ku. Las sta� wok� nich mroczny, dzie� by� ponury, niebo szare.

��Jestem pewien, �e ju� pana widzia�em, panie Aasen � wykrztusi� s�dzia z wysi�kiem.

W oczach tamtego pojawi� si� jaki� nieprzyjemny b�ysk.

��Zgadza si�, panie Snivel. Tylko �e pan nazywa� si� wtedy Sorensen.

��Gdzie? I kiedy?

��Tutaj, w parafii Grastensholm. Bardzo dawno temu.

��Nie mog� sobie przypomnie�

��Skaza� mnie pan na �mier�. I odebra� mi wszystko. A ja by�em niewinny i pan o tym wiedzia�.

S�dzia wpatrywa� si� w m�wi�cego. Nie wydawa�o mu si� to specjalnie zabawne.

��Aasen� Nie pami�tam takiego nazwiska.

Tamten potwierdzi� cicho:

��Rzeczywi�cie. Bo naprawd� nazywam si� Lunden. Aasen wymy�li�em teraz, to od tych wzg�rz [As � w j�zyku norweskim: pod�u�ne wzniesienie, �a�cuch wzg�rz (przyp. t�um.)]

Jakie� niejasne wspomnienie zacz�o o�ywa� w g�owie s�dziego. I nagle przypomnia� sobie. Zesztywnia�, a na plecach poczu� lodowaty dreszcz.

��Ale� Ale pan nie zosta��?

��Powieszony? Owszem. Wasza wysoko�� okaza� mi t� �ask�, �e osobi�cie by� obecny przy egzekucji. Nigdy nie zapomn� pa�skiego oble�nego, zadowolonego u�miechu. To by� ostatni obraz, jaki za �ycia widzia�em.

Nagle bardzo trudno by�o oddycha�. A wi�c to dlatego nie m�g� sobie przypomnie� tego cz�owieka! Bo przecie� �w elegancki, kulturalny pan powinien by� nie �y�!

Jeszcze jedna kropla potu sp�yn�a s�dziemu po plecach.

Nie, to musi by� syn tamtego. Stoi tu sobie i szydzi z niego!

��Ja� Ja my�l�, �e ja�

���e pan zawr�ci? Oj, chyba nie. Idziemy dalej! Chce pan sprzeda� te wzg�rza, prawda? Chocia� wcale do pana nie nale�� i nigdy nie nale�a�y. Jest pan najbardziej chciwym s�dzi�, jakiego Norwegia kiedykolwiek mia�a, panie Snivel. Przynosi pan wstyd swojemu zawodowi, to niepoj�te, �e tak d�ugo wszystko uchodzi�o panu p�azem!

To nie �aden zaw�d, to bardzo wysokie stanowisko, i chcia� Snivel z dum� sprostowa�, ale to chyba nie by� odpowiedni moment na s�owne przepychanki. Odwr�ci� si� wi�c na pi�cie, �eby jak najszybciej znale�� si� znowu w pobli�u ludzi. Larsen�

Nonsens, on, s�dzia, da� si� zwie�� tym samym pospolitym przes�dom, co wszyscy w parafii. �w Lunden musi by� synem tamtego powieszonego. Ka�de inne przypuszczenie jest po prostu �mieszne.

Nagle j�kn��. Na w�skiej �cie�ce pomi�dzy g�sto rosn�cymi sosnami zaroi�o si� od przypominaj�cych cienie, a mimo to wyra�nie widocznych istot r�nego rodzaju, najobrzydliwszych, jakie mo�na sobie wyobrazi�. A wszystkie u�miecha�y si� �akomie.

��Nie! � dysza� Snivel, a serce bi�o mu bole�nie ci�ko.

Najbli�ej podszed� jaki� wysoki, odpychaj�cy cz�owiek z p�tl� makabrycznie opasuj�c� mu szyj�. W�r�d drzew, po obu stronach �cie�ki, majaczy�y przed oczyma s�dziego elfy, m�skie i kobiece, pi�kne, ale z gniewnymi oczyma. Dostrzega� jeszcze innego m�czyzn�, tak�e z tutejszej parafii i tak�e skazanego na �mier�, i u�wiadomi� sobie, �e to w�a�nie ten cz�owiek szepta� mu wczoraj polecenia do ucha, widzia� dwie ma�e dziewczynki z ranami od cios�w siekiery w g�owach, a tak�e m�od� pi�kn� dziewczyn�, kt�ra wygl�da�a tak, jakby od niepami�tnych czas�w le�a�a w wodzie, dalej t�oczy�y si� jakie� potworne stworzenia, na wp� ludzie, na wp� zwierz�ta, prawdopodobnie demony, widzia��

Nie, o, nie, c� za zgroza! To ta sama mara, kt�ra gwa�ci�a go w taki upokarzaj�cy spos�b! Wisia�a nad �cie�k� na grubej ga��zi, pe�za�a po niej niczym bezkszta�tna masa, a potem usiad�a, wbiwszy szpony w drzewo, i u�miecha�a si� nad jego g�ow� szyderczo z uporczywym, p�on�cym spojrzeniem.

U st�p s�dziego wprost roi�o si� od ma�ych, szarych paskudztw, kt�rych nie umia�by nawet w przybli�eniu okre�li�.

Za tymi, kt�re sta�y najbli�ej niego na �cie�ce, dostrzega� s�dzia inne obrzydliwe i odpychaj�ce stwory; nie mia� ochoty przygl�da� im si� dok�adniej, absolutnie nie!

��Droga dla s�dziego Jego Kr�lewskiej Mo�ci! � zawo�a� w�adczo, ale to nie odnios�o �adnego skutku.

Bezczelny wisielec powiedzia� z ironicznym u�miechem:

��O ile wiem, pan s�dzia um�wi� si� z naszym przyjacielem Lundenem. B�dzie wi�c najlepiej, je�li wejdzie pan na wzg�rze, tak jak zamierza�.

Snivel nie nale�a� do ludzi szczeg�lnie ch�tnie oddaj�cych cze�� Panu Bogu. Teraz jednak, skoro widzia�, �e z trudem udaje mu si� utrzyma� na powierzchni, chwyta� si� wszelkich mo�liwo�ci ratunku.

��W imi� Ojca, Syna i Ducha �wi�tego nakazuj� wam odej�� ode mnie, diabelskie pomioty!

Sam zdawa� sobie spraw� z tego, �e jego g�os nie brzmi zbyt imponuj�co. Jako� nie udawa�o mu si� opanowa� dr�enia.

Wisielec powiedzia�:

��B��dem jest s�dzi�, �e te imiona maj� jak�kolwiek w�adz� nad szarym ludkiem. Prosz� i�� dalej na wzg�rze i nie robi� trudno�ci!

S�dzia Snivel nie widzia� innego wyj�cia. Upiory zaczyna�y napiera� na niego. Gdyby tak m�g� wzywa� pomocy! Ale tu nie by�o nikogo, kto by go us�ysza�.

Zacz�� sobie powtarza�, �e to zwyczajne zdarzenie, co tam, dobije handlu z tym Lundenem. Na pewno jako� si� z tego wypl�cze, jak ze wszystkich innych opresji.

Nigdy jednak �w pozbawiony sumienia s�dzia Snivel nie poci� si� tak obficie jak wtedy, gdy wspina� si� po zboczu, a t�um ohydnych zjaw depta� mu po pi�tach!

W dzie� p�niej Vinga i Heike poszli do Grastensholm, �eby obj�� dw�r w posiadanie. Czas dany Snivelowi min��.

Na schodach spotkali przera�onego Larsena.

��Ach, panie Lind z Ludzi Lodu, taki jestem niespokojny! M�j pan nie wr�ci� wczoraj na noc i dzisiaj te� si� nie pokaza��

��Naprawd�? A kiedy widzieli�cie go po raz ostatni? � zapyta� Heike, zastanawiaj�c si�, czy to nie jaki� nowy podst�p Snivela.

��To by�o wczoraj po po�udniu. Pewien pan, kt�ry przychodzi� tu ju� wcze�niej, ponownie odwiedzi� pana s�dziego.

Larsen opowiedzia� o Aasenie, o tym, �e chcia� kupi� ziemi�, i �e poszli razem z s�dzi� na wzg�rza, �eby obejrze� teren.

Najpierw Heikego zirytowa�o to, �e Snivel chce sprzedawa� ziemi� nale��c� do Grastensholm, do czego �adn� miar� nie mia� prawa. Kiedy jednak Larsen zacz�� m�wi� o wzg�rzach, Heike poczu�, �e blednie.

��Tam poszli? � zapyta�, wskazuj�c na szczyty.

��W�a�nie tam, panie. Taki jestem zmartwiony, rano poszed�em w tamt� stron�, ale nigdzie ani �ladu �adnego z nich.

��Chodzi� pan po lesie na wzg�rzach? � zapyta� Heike g�ucho.

��Nie � odpar� Larsen zawstydzony. � Sta�em tylko nad urwiskiem i g�o�no wo�a�em pana Snivela. Las by� taki� nieprzyjemny. Nie jestem przyzwyczajony do �ycia na wsi, prosz� pana.

Heike ostro�nie zapyta�:

��A �w Aasen� czy to taki niezwykle wysoki m�czyzna, jakby wyci�gni�ty?

��Nie, wcale nie, panie Heike. Raczej do�� niski i bardzo zadbany. Naprawd� kulturalny cz�owiek. Dlatego takie zaskakuj�ce, �e on�

��Tak? Dlaczego si� wahacie?

Larsen by� skr�powany.

���e on pachnia� niezbyt przyjemnie, panie. Musia�em wietrzy� po nim, za pierwszym razem kiedy nas odwiedzi� tak�e. Panie Heike, co ja mam robi� w sprawie pana Snivela? Tak si� martwi�!

��Powinien si� pan martwi� � powiedzia� Heike.

��Dlaczego nikt mi przedtem nie powiedzia� o tym Aasenie? Nie, no oczywi�cie, nie by�o powodu. Vinga, ty zostaniesz tutaj z Larsenem. Nie, w �adnym razie nie mog� ci� zabra�! T� spraw� musz� za�atwi� sam. Jeste�cie gotowi do wyjazdu? � zapyta� Larsena.

��Tak, wszystko jest zapakowane.

��Hmm � zastanawia�a si� Vinga, kt�ra dobrze zna�a

Grastensholm z dawnych czas�w. � Jako� tu pusto. Gdzie si� na przyk�ad podzia� srebrny serwis Irmelin Lind? Albo zbi�r porcelany cioci Ingrid? A kolekcja broni Niklasa Linda? A gdzie bezcenne dzie�a sztuki Charlotty Meiden?

��To� to� Ja natychmiast wszystko wypakuj�. Jego wysoko�� rozkaza��

��Tak. Zrobisz najlepiej wypakowuj�c wszystko jak najszybciej � stwierdzi� Heike ze z�o�ci�. � Nie �yczymy tu sobie rabunku. Ca�y Snivel!

Heike poszed�, a Larsen, pod surowym nadzorem Vingi, pospiesznie zacz�� wypakowywa� zagrabione cenne przedmioty.

Heike pospiesznie szed� przez las. Mia� ponure przeczucia co do losu s�dziego Snivela. Prawdopodobnie znajdzie go na szczycie wzg�rz, chorego ze zm�czenia, po okropnej wspinaczce na zbocze z Aasenem depcz�cym po pi�tach, dysz�cego teraz gdzie� pod drzewem, bliskiego �mierci.

Ale kim jest ten Aasen? I co si� z nim sta�o? Heike ba� si� zanadto w to zag��bia�.

�e Snivel pr�bowa� wywie�� w pole zar�wno jego, jak i Aasena, w to Heike nie w�tpi�. Chcia� przecie� sprzeda� ziemi�, kt�ra do niego nie nale�y.

Teraz nie mia�o to ju� znaczenia. Pozostaje faktem, �e s�dzia sp�dzi� ca�� noc poza domem i na pewno potrzebuje pomocy.

Heike bardzo nie lubi� tego miejsca. Wzg�rza. Dlaczego akurat tutaj?

By� ju� wysoko.

Stan�� na kraw�dzi skalnego urwiska. Wsz�dzie panowa�a cisza. Potworna cisza.

��S�dzio Snivel! � zawo�a�.

Nikt nie odpowiada�.

Z najwy�sz� niech�ci� ruszy� w stron� miejsca, kt�rego mia� nadziej� nigdy wi�cej nie ogl�da�.

Las ton�� w ciszy, nic tylko cisza, Heike mimo to odnosi� wra�enie, �e jednak jest tu jakie� �ycie. Kto� go �ledzi�. Czyje� podst�pne, pe�ne oczekiwania oczy. Z�o�liwe, a mo�e� dumne?

Rozejrza� si� wok�. Nigdzie nikogo.

��S�dzio Snivel!

Nigdy las nie by� taki milcz�cy. Szelest ga��zki spadaj�cej z wysokiej sosny jeszcze pog��bi� wra�enie upiornej ciszy.

I oto znowu tamto miejsce.

To potworne miejsce, budz�ce ponure, pe�ne grozy wspomnienia! Ska�a, pod kt�r� czeka�a Vinga. Gdzie b�agalnie wyci�ga�a r�ce do alrauny, prosz�c, by j� ochroni�a przed czepiaj�cymi si� jej szarymi r�kami.

Kr�g�

O Bo�e, jak nienawidzi� tego kr�gu!

W�a�ciwie powinien by� ju� niewidoczny, Heike tak si� przecie� stara� go zasypa�.

Z najwi�ksz� niech�ci� spojrza� w tamt� stron� i� stan�� jak wryty, z wysi�kiem, a� do b�lu, wci�gaj�c powietrze.

��Nie! Nie! Tego nie wolno wam by�o robi�! � krzycza� w panice, bliski utraty zmys��w.

Zacisn�� powieki, �eby si� uwolni� od tego potwornego widoku, i szlocha� bezradnie.

Wisielec ze swoim zwyk�ym ironicznym u�mieszkiem stan�� przy nim.

��Przyj�li�my twoj� propozycj� wiosennej ofiary zamiast dziewicy, kt�r� nam odebra�e�, ty, nasz panie i mistrzu.

Heike zakry� d�o�mi ju� i tak zamkni�te oczy, jakby chcia� jeszcze dalej odepchn�� od siebie widok tego, co zosta�o ze Snivela.

Nie by� jednak w stanie tego zrobi�. Magiczny kr�g wci�� l�ni� krwawo pod jego powiekami i a� nazbyt dobrze Heike mia� w pami�ci to, co przed chwil� zobaczy�: poszarpane na strz�py cia�o, szcz�tki tego, kt�ry kiedy� by� wa�nym s�dzi� w norweskiej prowincji kr�lestwa Danii.

S�ysza� to ju� kiedy� dawniej, w S�owenii, �e ten, kto wpadnie w r�ce przedstawicieli �wiata umar�ych, zostanie przez nich starty na miazg�, �e nic z niego nie zostanie. Nie bardzo w to w�wczas wierzy�, uwa�a�, �e to takie gadanie dla straszenia ludzi.

Teraz wiedzia� wi�cej. Odwr�ci� si� gwa�townie, z obrzydzeniem.

M�j Bo�e, my�la�, czworo naszych przodk�w m�wi�o prawd�: Z szarym ludkiem nie ma �art�w! Ja nad nimi nie panuj�, o Bo�e co robi�?

Tu� przy uchu rozleg� si� st�umiony g�os wisielca:

��Przyj�li�my te� twoj� propozycj�, �e dop�ki ty �yjesz, mo�emy zosta� w Grastensholm. Czy raczej propozycj� twojej kobiety.

Heike wybuchn�� niepohamowanym gniewem.

��Tak, da�em wam moje s�owo, poniewa� Vinga si� za wami wstawi�a. Ale powiedzia�em te�, �e je�li jej w�os spadnie z g�owy, zostaniecie przep�dzeni bez lito�ci. Z powrotem do �wiata, z kt�rego przybyli�cie!

��Tam jest zimno i okropnie � o�wiadczy� upi�r. � Znacznie lepiej czujemy si� w Grastensholm. Tote� ju� ci obieca�em, �e zostawimy j� w spokoju.

��Dobrze, ale jeszcze jedno � rzek� Heike, wci�� nie mog�c opanowa� gniewu. � Nie wolno wam ukazywa� si� s�u�bie ani nikomu, kto przyjdzie do naszego domu. To jest bardzo wa�ne! Grastensholm ju� si� dorobi�o opinii domu, w kt�rym straszy. Te pog�oski musz� ucichn��.

Zjawa u�miechn�a si� krzywo.

��Nie trzeba si� martwi�. My znamy swoje miejsce.

��I jeszcze. Pami�tajcie, �e s� pewne pomieszczenia, w kt�rych nie wolno wam pod �adnym pozorem postawi� nogi.

��Wiem, wiem � ziewn�� wisielec, jakby go to nudzi�o. � Wasza sypialnia�

��Jak najbardziej! I salony, a tak�e mieszkania s�u�by.

��To mo�emy obieca� � rzek� tamten oboj�tnie. � Co� jeszcze?

��Tylko jedno: Posprz�tajcie po tej� orgii! Ka�dy najmniejszy kawa�eczek ofiary musi zosta� pochowany. Na cmentarzu, bo nie chc� mie� takiego upiora w waszej gromadzie. Znajd� jak�� niedu�� skrzynk� albo co� w tym rodzaju i dzi� wieczorem przynios� na skraj lasu. Umieli�cie zrobi� to, co tam le�y, to potraficie te� znie�� na d� skrzynk�. A ja si� potem zatroszcz�, �eby to znalaz�o si� u proboszcza, spr�buj� jako� wyt�umaczy� zagini�cie s�dziego. Rozumiemy si�?

��Tak, oczywi�cie. My robimy zawsze, co nam nasz w�adca rozkazuje.

Mam co do tego w�tpliwo�ci, pomy�la� Heike cierpko. Uzna� jednak, i� Vinga post�pi�a s�usznie, obiecuj�c im, �e b�d� mogli przez jaki� czas zosta� w Grastensholm. Bo teraz wiedzia�, jacy mog� by� gro�ni. I prawda te� chyba, �e Ingrid pr�bowa�a si� ich pozby�, ale sko�czy�o si� to dla niej pora�k�. A przecie� Ingrid w�ada�a du�o wi�ksz� magiczn� si�� ni� Heike!

Lepiej wi�c �y� z nimi w przyja�ni.

Jakkolwiek by go to denerwowa�o i niepokoi�o.

Nigdy nie powinienem by� tego robi�, pomy�la� po raz co najmniej setny. Mogli�my osiedli� si� w Elistrand i �y� tam w spokoju.

Wiedzia� jednak, �e to nieprawda, �e nie mogli tak zrobi�.

Sam dom w Grastensholm wzywa� Ludzi Lodu do powrotu. Na strychu ukryte by�o co�, co jest nadzwyczaj wa�ne dla rodu. Co�, co mo�e uwolni� ich od przekle�stwa.

Poza tym Vinga i on nie zaznaliby spokoju, dop�ki s�dzia mieszka�by w parafii. Dr�czy�by ich i prze�ladowa�, nie da�by za wygran�, dop�ki by ich st�d nie wyp�dzi� albo tak czy inaczej nie unieszkodliwi�.

Heike musia� go pokona�.

Ale czy koniecznie w ten spos�b?

Na moment zapomnia�, �e towarzyszy mu wisielec. Ale znowu us�ysza� jego nonszalancki g�os.

��No a teraz, panie z podejrzanego rodu Ludzi Lodu, nie wypowiedzia�e� si� jeszcze na temat naszej pracy. Czy�by�my nie wykonali jej dobrze?

��A� nazbyt dobrze, nazbyt skutecznie � mrukn�� Heike. � Nie w taki spos�b chcia�em si� pozby� s�dziego z Grastensholm.

��On by� silny. Pr�bowali�my go najpierw wystraszy�, tylko �e on nijak nie chcia� przyj�� do wiadomo�ci, �e w og�le istniejemy. Dlatego zrobili�my to, co widzia�e�. A poza tym, jako si� rzek�o, chcieli�my dosta� nasz� ma�� wiosenn� ofiar�.

��To samo zrobiliby�cie z Ving�? � wybuchn�� Heike z rozpacz�. � Gdyby wtedy uda�o si� wam j� pochwyci�?

��Z dziewic�? � u�miechn�� si� wisielec pogardliwie. � Nie.

Heikego ogarn�a fala md�o�ci.

Zacz�li schodzi� w d�. Heike nie chcia� ju� wi�cej rozmawia� o Snivelu.

��W ka�dym razie nale�y si� wam podzi�kowanie za zaj�cie si� inwentarzem � powiedzia� burkliwie.

��Ch�tnie to robimy. W og�le nie musisz przyjmowa� s�u�by do ob�r.

��O, tak! To by dopiero by�o pi�knie!

��Dobrze, ale w takim razie zatrudnij jakiego� starca, kt�ry nie b�dzie pami�ta�, co zrobi�, a czego nie. Znam nawet jednego takiego niedaleko. My naprawd� bardzo by�my chcieli s�u�y� i tobie, i twojej �licznej, ma�ej pani.

��A tak przy okazji � rzek� Heike ze z�o�ci�. � Ona ju� nie jest dziewic�, powinni�cie o tym wiedzie�! Na wypadek gdyby wam przyszed� do g�owy pomys� jakiej� jesiennej ofiary albo co� takiego.

Tamten u�miechn�� si�. Makabryczna p�tla wci�� dynda�a na jego szyi.

��Ona jest teraz poza naszym zasi�giem. A poza tym my my�limy o niej z sympati�.

��Wielkie dzi�ki! A o mnie?

��Ty, m�j panie i mistrzu, jeste� szlachetny, lecz s�aby.

S�aby? Tak, to chyba prawda. Je�li s�abo�ci� jest krwawi� z b�lu, gdy inni cierpi�, to tak.

��Twoja prababka Ingrid by�a silniejsza. Ulvhedin tak�e. Ale my ci� szanujemy. Uwa�amy ciebie i twoj� kobiet� za naszych protegowanych. Zrobimy dla was wszystko.

Nie, dzi�kuj�! Heike spojrza� przez rami� na wzg�rza i zadr�a�.

Nie uwa�a�, �e to co� niezwyk�ego tak i�� przez ciemny las z upiorem u boku. Ale te� Heike od wczesnego dzieci�stwa widywa� istoty z tamtego �wiata. Wygl�da�o zreszt� na to, �e wisielcowi rozmowa z nim sprawia przyjemno��, skoro mu towarzyszy. Gdyby chcia�, m�g� przecie� po prostu znikn��.

��Kim ty w�a�ciwie jeste�? � zapyta� Heike. � Czy, �ci�lej bior�c: Kim by�e�?

��Kim jestem, to widzisz. A w doczesnym �yciu by�em �otrem i oszustem. Urodzi�em si� w biedzie, los obdarzy� mnie znaczn� inteligencj�, ale nie da� mo�liwo�ci, bym j� rozwija�. Wst�pi�em wi�c na najprostsz� drog� zdobycia bogactwa. Zabiera�em innym to, co posiadali.

��I z�apali ci�?

��C�! Ale nie przedstawiciele prawa. To by�a tak zwana samoobrona. Ch�opi wzi�li spraw� w swoje r�ce.

���y�e� tutaj, w parafii Grastensholm?

��Tak. Ale to nie tutaj mnie� powiesili. Okropna �mier�, musz� ci powiedzie�. Wystrzegaj si� czego� takiego! A wiesz, do tego miejsca, gdzie mnie powiesili, przysz�a kiedy� jedna panna z twojego rodu. Rzecz jasna bardzo dawno temu. Mog�em jej si� wtedy ukaza�, ale nie zrobi�em tego. Pochodzi�a z Ludzi Lodu, a wobec nich zawsze mieli�my wielki respekt.

��Kto to by�?

��Mia�a na imi� Villemo. Szuka�a takiego z�odziejaszka nazwiskiem Eldar Svartskogen i�

��Poczekaj, poczekaj, Vinga czyta�a mi o tym w ksi�gach Ludzi Lodu. Ty straszy�e� na Bagnach Wisielca w dolinie, w parafii Moberg, prawda?

��Zgadza si�! Jeste� poj�tnym s�uchaczem, jak widz�.

Wisielec zdawa� si� by� zadowolony z tego, �e znalaz� si� w zapisach Ludzi Lodu. Jeszcze jeden plus dla nas, pomy�la� Heike. To dobrze.

Tamten przystan�� zamy�lony.

��Villemo ma te� swego rodzaju powi�zania z kim� jeszcze w mojej gromadce. To m�oda dziewczyna imieniem Marta.

Heike zmarszczy� czo�o.

��Marta? O niej te� wspomina si� w ksi�gach. Ale w zwi�zku z czym?

��Ten �otrzyk, Eldar Svartskogen, zmajstrowa� jej dziecko, a potem zepchn�� j� do wodospadu. To miejsce zosta�o p�niej nazwane G��bi� Marty. Jej doczesne szcz�tki nadal tam le��.

��Oczywi�cie, masz racj�! To te� jest opisane. Ja nawet my�l�, �e wiem, kim ona jest teraz, to znaczy w twojej grupie. To ta mi�a m�oda dziewczyna, kt�ra wygl�da, jakby d�ugo le�a�a w wodzie.

��Tak, to ona. Marta �ywi g��bok� sympati� do Villemo, kt�ra umia�a zrozumie� jej b�l i rozpacz. A przy okazji, twoja kobieta, ma�a Vinga, jest bardzo, ale to bardzo podobna do Villemo. Nie z wygl�du. Ale ma t� otwarto�� i odwag�, kt�ra cechowa�a wiele kobiet z Ludzi Lodu. I zdolno�� rozumienia innych.

Heike skin�� g�ow�. Widzia�, �e szare istoty naprawd� s� ich przyjaci�mi. Na sw�j szczeg�lny spos�b.

Nape�ni�o go to wzruszeniem, a jednocze�nie l�kiem.

Na skraju lasu rozstali si�, bo wisielec mia� �co� do uporz�dkowania na le�nej polanie�. Heike, pogr��ony w zadumie, poszed� dalej.

Larsenowi opowiedzia�, �e znalaz� s�dziego Snivela, kt�rego najwyra�niej trafi� szlag, ale Heike zajmie si� jego doczesnymi szcz�tkami jeszcze dzi� wieczorem. Twarz Larsena przybra�a wyraz szacunku i powagi, w�a�ciwej w takim dniu, po czym ochmistrz zacz�� energicznie poszukiwa� testamentu Snivela. Tym razem jego rybia twarz wyra�a�a szczere zainteresowanie.

A je�li nawet nie znajdzie w testamencie swojego nazwiska� To jest w ka�dym razie wolny i mo�e wspina� si� dalej po spo�ecznej drabinie gdzie indziej.

Sofia Magdalena z rado�ci� przyj�a propozycj� wydzier�awienia Elistrand, bo naprawd� powodzi�o im si� nie najlepiej. Jej m��, kt�ry zrobi� do�� mizern� karier� jako kancelista, w Elistrand po prostu rozkwit� i okaza� si� bardzo zdolnym rolnikiem. Tak wi�c Elistrand znalaz�o si� w dobrych r�kach, a we dworze znowu pojawi�y si� dzieci. Pi�cioro malc�w rado�nie biega�o po dziedzi�cu, a wkr�tce ich buzie nabra�y rumie�c�w.

Tu� przed weselem Vinga dosta�a kolejny list od Arva.

Gunilla straci�a dziecko, kt�rego oczekiwa�a.

��Och, Heike � skar�y�a si� Vinga. � Tak strasznie �a�uj� tego, co powiedzia�am, �e teraz na nich kolej, �eby urodzi�o im si� dziecko dotkni�te. A oni nie b�d� mie� �adnego! Ludzie Lodu tak rzadko przecie� maj� wi�cej ni� jedno dziecko.

��No, tego jeszcze nie wiemy, wszystko mo�e si� u�o�y�. A mo�e w�a�nie to dziecko by�o dotkni�te?

W takim razie wszyscy mogliby�my ju� by� spokojni, zar�wno Gunilla i Erland, jak i my, a tak�e Ola i jego przysz�a �ona. Ale, oczywi�cie, wiem, co czujesz. Powiedzia�em przecie� dok�adnie to samo co ty: �e teraz kolej na Gunill�.

��Och, kochany, czy nic nie mo�emy zrobi�?

Heike roze�mia� si�.

��Nie, no wiesz, to powinni�my chyba zostawi� Erlandowi. On na pewno zrobi, co b�dzie m�g�!

Vinga ju� jaki� czas temu przeprowadzi�a si� do Grastensholm i ze zdziwieniem stwierdzi�a, �e czuje si� tu znakomicie! Wielu z jej dawnej s�u�by przenios�o si� wraz z ni�, bo Heike zdo�a� ich przekona�, �e w Grastensholm nie ma �adnych duch�w, co� si� tu rozpanoszy�o za czas�w s�dziego; ale sk�d i jak, nikt nie wiedzia�. S�u�ba nadziwi� si� nie mog�a, jak �atwo utrzyma� dw�r w czysto�ci, jak dobrze si� wszystko uk�ada w tak du�ym gospodarstwie, nie wiedzieli tylko, �e w tym i owym otrzymuj� pomoc.

Nareszcie nadszed� dzie� wesela i w parafii zapanowa�o wielkie poruszenie. Zaproszeni zostali wszyscy, w ka�dym razie ci, kt�rzy zwi�zani byli z Grastensholm i Elistrand. By�a te�, rzecz jasna, Sofia Magdalena ze swoj� liczn� rodzin�, ciotka Heikego, Ingela, i kuzyn Ola z narzeczon� Sar�, bardzo interesuj�c� pann�, starsz� od narzeczonego i niezbyt pi�kn�, ale niezwykle sympatyczn�. Przyby� te� Arv Grip ze Smalandii ze swoj� now� �on� Siri z Kvernbekken. Tylko Gunilla i Erland nie odwa�yli si� wyruszy� w tak� d�ug� podr� tu� po poronieniu, tak wi�c Vinga nie mog�a pozna� swojej �rywalki�, kt�ra, rzecz jasna, �adn� jej rywalk� nie by�a, o czym te� Vinga �wietnie wiedzia�a. Ale kto potrafi zwalczy� zazdro��? Pojawia si� wsz�dzie, �eby nie wiem jak by�a niechciana.

Niezwykle przyjemnie by�o spotka� si� z rodzin�. Wiecz�r poprzedzaj�cy dzie� �lubu przegadali wszyscy razem i wszyscy odczuwali t� niezwyk�� wi�, charakteryzuj�c� ich r�d. Jakby si� do siebie tulili, �eby znale�� si� jak najdalej od tego mrocznego cienia, kt�remu na imi� Tengel Z�y.

W ko�ciele wszystko odby�o si� bardzo pi�knie, cho� Heike z trudem pokonywa� pragnienie, �eby zerwa� si� i uciec z domu pa�skiego, pragnienie, kt�re odczuwa�o wielu dotkni�tych z Ludzi Lodu. Zostali sobie po�lubieni ku rado�ci wielu starych kobiet z parafii, mn�stwo �ez szcz�cia wylano w ko�ciele, ma�o kto uwa�a�, �e Heike wygl�da strasznie, a je�li ju�, to tylko przybysze z innych wsi. Wszyscy byli tacy szcz�liwi, kiedy wiadomo�� o �mierci s�dziego rozesz�a si� po okolicy i gdy okaza�o si�, �e znowu i w Grastensholm, i w Elistrand mieszka� b�d� Ludzie Lodu.

Przyby� te� adwokat Menger, kt�ry po �mierci s�dziego opu�ci� nareszcie swoj� kryj�wk�. Adwokat wygl�da� naprawd� marnie, trzeba to przyzna�, ale na tamten �wiat si� nie wybiera�. Uwa�a�, �e m�ody Heike dokona� cudu z jego zdrowiem, ale Heike nawet s�ucha� tego nie chcia�. Nic nadzwyczajnego si� nie sta�o, mia� po prostu szcz�cie i znalaz� odpowiednie dla adwokata lekarstwo.

Menger przywi�z� te� wiadomo�ci, �e w Christianii i innych cz�ciach Snivelowego imperium ludzie odetchn�li. Wielu, bardzo wielu na w�asnej sk�rze odczu�o metody i chciwo�� s�dziego, ale nikt nie odwa�y� si� nawet mrukn��. Widziano przecie�, jak sko�czyli ci, kt�rzy pr�bowali!

Teraz wszyscy byli wolni. Nikt podobny do s�dziego nie powinien ju� dosta� w Norwegii wysokiego urz�du.

Na wesele przyjecha� tak�e Nils. Napisa� nawet przem�wienie, kt�re zamierza� odczyta� wieczorem, kiedy nastr�j nie b�dzie ju� taki podnios�y. Pi�kne przem�wienie o mi�o�ci, kt�ra zwyci�a wszystko. Taki by� jednak zdenerwowany, �e nieustannie mi�� kartk� w kieszeni i p�niej przypomina�a raczej chusteczk� do nosa ni� arkusz papieru.

Heike wiedzia�, �e w uroczysto�ciach bierze udzia� jeszcze czworo wyj�tkowych go�ci. Stoj� na pode�cie schod�w i z rado�ci� przygl�daj� si� weselnikom. Ingrid, kiedy� w�a�cicielka dworu. Jej stary kompan, Ulvhedin. Dida, mistyczna kobieta z odleg�ej przesz�o�ci. I m�ody, jeszcze niedojrza�y Trond, on, kt�ry w doczesnym �yciu zdo�a� doj�� tylko do siedemnastu lat.

Kiwali i u�miechali si� do Heikego, dawali mu znaki, �e s� z niego zadowoleni, cho� on sam nie bardzo podziela� ich zdanie. I radowali si� ogromnie, �e znowu mog� wr�ci� do Grastensholm.

Heike tak�e si� cieszy�, �e ich tu widzi. Mo�e oni potrafi� troch� poskromi� ten niemo�liwy szary ludek? Cho� musia� przyzna�, �e wsp�ycie z szarymi istotami uk�ada�o mu si� lepiej ni� przypuszcza�.

Go�cie zebrali si� na dziedzi�cu przy d�ugich, suto zastawionych sto�ach, bo by� pi�kny, s�oneczny dzie�, a tymczasem Vinga posz�a do salonu, by poprawi� sw�j �lubny str�j. Ju� chcia�a usi��� w ulubionym fotelu, gdy podskoczy�a jak oparzona.

��No nie! � sykn�a i strzepn�a z fotela kilka ma�ych szarych istot. � Czy nie m�wi�am, �e nie wolno wam si� kr�ci� po pokojach? Jazda st�d, ale ju�!

Ma�e paskudztwa wytoczy�y si� przez szpar� w drzwiach. W tej samej chwili wesz�a Ingela.

��Vinga, go�cie czekaj� na pann� m�od�. Z kim ty tu rozmawia�a�?

��Och, musia�am przep�dzi� kota.

��Przecie� wy nie macie kota!

��To od s�siad�w. Chod�my!

��Jeste� szcz�liwa?

Vinga u�miechn�a si� od ucha do ucha.

��A jak ciocia my�li? Jutro zasadzimy na dziedzi�cu drzewo. Heike znalaz� naprawd� �liczn� m�od� lipk�.

��Tylko nie zr�bcie tak jak Tengel Dobry! Nie zaczarujcie jej.

��Nie, nie, �adne z nas tego nie chce. Ale i tak b�dzie mi�o patrze�, jak ro�nie wraz z naszym pierwszym dzieckiem.

Go�cie przyj�li obie panie okrzykami i brawami.

Kiedy wszyscy najedli si� ju� i napili, wsta� stary Eirik i d�ugo chrz�ka�.

��My wszyscy, drobni gospodarze i komornicy z parafii, mamy dla was niespodziank�, specjalnie czekali�my na dzisiejszy dzie� Nie, to nie jest prezent �lubny, prezent ju� dostali�cie.

Pa�stwo m�odzi spogl�dali po sobie. Co to mo�e by�?

Eirik przywo�a� jak�� starsz� kobiet�. Poznali j� natychmiast. To ta sama staruszka, kt�ra prosi�a Heikego o pomoc tego dnia przed napadem. Cia�o mia�a prze�arte przez raka.

Letni wiatr bawi� si� bia�ymi obrusami, a Eirik m�wi� cienkim starczym g�osem:

��Chcia�em tylko powiedzie�, �e Borghild jest zdrowa, panie Heike! Wszystkie guzy i naro�le znikn�y, nic ju� jej nie boli, Borghild biega jak m�oda dziewczyna. Wszystko po tym, jak po�o�y�e� swoje r�ce na chorych miejscach. Dobrze m�wi�, Borghild?

��Tak, to prawda � Borghild pokaza�a w u�miechu bezz�bne dzi�s�a.

��No to zjawi� si� w parafii nowy Tengel Dobry � o�wiadczy� Eirik, a wszyscy krzykn�li: hurra!

Heike jednak cieszy� si� umiarkowanie. U�miecha� si�, oczywi�cie, bo mi�o jest pomaga� ludziom, ale, o Bo�e, jaka� to odpowiedzialno��! Pami�ta� opowie�ci o tym, jak t�umy ludzi ci�gn�y do Tengela Dobrego i jaki on by� tym zm�czony.

Musia� jednak pozwoli�, by sprawy toczy�y si� w�asn� kolej�. Bo przecie� chcia� pomaga�! Zw�aszcza �e Vinga u�ciska�a go szczeg�lnie gor�co i szepta�a, jak bardzo jest z niego dumna�

I tak zacz�o si� jedno z najszcz�liwszych ma��e�stw Ludzi Lodu. Zwi�zek powa�nego, troch� przyci�kawego Heikego z impulsywn� Ving�.

Min�o sporo czasu, zanim przysz�o na �wiat dziecko. Ju� nawet zacz�li w�tpi�, czy kiedykolwiek si� go doczekaj�, gdy sta� si� cud.

By� rok 1797. Wtedy kuzyn Heikego, Ola, mia� ju� c�reczk�, kt�r� on i jego �ona Sara ochrzcili imieniem Anna Maria. By� to gest wobec Gunilli ze Smalandii, tej, kt�ra najpierw straci�a imi� nadane jej na chrzcie, a potem tak�e dziecko.

Heike nie by� obecny przy narodzinach swego pierworodnego. Nie chcia�. Nie chcia� patrze�, jak Vinga cierpi.

Chodzi� tam i z powrotem po Grastensholm i powtarza� b�agalne modlitwy:

��Dobry Bo�e, oszcz�d� nas tym razem! Nie obci��aj trzech pokole� pod rz�d! Solve by� dotkni�ty. Ja, jego syn, jestem dotkni�ty. Nie mo�esz by� tak okrutny, by skaza� moje dziecko, prawdopodobnie jedyne, jakie b�d� mia�, na takie same cierpienia, jakich ja do�wiadcza�em! Spraw, by kl�twa obci��y�a to dziecko Gunilli, kt�re zgin�o! Bo przecie� ja nikomu nie �ycz� nieszcz�cia!

I wtedy wesz�a akuszerka z wrzeszcz�cym zawini�tkiem w ramionach.

Kobieta �mia�a si� od ucha do ucha, twarz jej promienia�a.

��Du�y, �liczny i najzupe�niej normalny ch�opczyk, panie Heike! Prosz� tylko popatrze�!

I Heike popatrzy�. Jako� nie bardzo m�g� si� dopatrze� tej zachwalanej urody w pomarszczonej bu�ce ch�opczyka, akuszerka jednak widzia�a du�o wi�cej noworodk�w i mog�a lepiej oceni�.

Ale dziecko nie mia�o nawet �ladu rys�w, jakie przynosili ze sob� na �wiat obci��eni dziedzictwem!

Rado�� przepe�ni�a Heikego. Uni�s� male�stwo wysoko do sufitu i powiedzia� wolno, by ukry� wzruszenie:

��Witaj! Witaj, ty nowy male�ki gospodarzu Grastensholm, Lipowej Alei i Elistrand!

Potem mocno przytuli� dziecko do piersi.

��I nigdy, nigdy nie b�dziesz musia� cierpie� tak jak ja. Nigdy nie poznasz, co to znaczy zosta� zamkni�tym w klatce albo by� bole�nie k�utym! Dostaniesz to, co dla dziecka najlepsze: mi�o��!

Dali mu na imi� Eskil, na pami�tk� matki Vingi, Elisabet.

W trzy lata p�niej, w roku 1800, Gunilla i Erland z Backa tak�e doczekali si� dziecka. Przysz�a na �wiat dziewczynka, a Gunilla, wzruszona tym, �e Ola ochrzci� swoj� c�reczk� na jej cze�� Anna Maria, swojej c�reczce nada�a imi�, kt�re mia�o upami�tnia� i Ol�, i Tengela Dobrego � Tula.

Opowie�� o Heikem na tym si� nie ko�czy. Wszystkie dzieci, Anna Maria, Eskil i Tula, b�d� w przysz�o�ci musia�y szuka� u niego pomocy. By� jak opoka w czasach niepokoju, l�ku i niepewno�ci.

Wszyscy troje prze�yli bardzo wiele. Najpierw opowiemy o najstarszej z nich, najwi�kszej romantyczce. O Annie Marii, c�rce Oli, dziewczynie, kt�ra gotowa by�a po�wi�ci� wszystko dla, jak si� zdawa�o, nieosi�galnej mi�o�ci.