SAGA O LUDZIACH LODU

Tom XIX

Z�by smoka, rzek� pewnego dnia Ulvhedin w chwili roz�alenia. Ludzie Lodu s� niczym smocze z�by.

Mia� na my�li bohatera z greckiego mitu, kt�ry unicestwi� smoka, a potem zasia� jego z�by. Wkr�tce wyr�s� z ziemi ca�y zast�p wojownik�w.

Wszyscy s�dzili, �e po niezwyk�ym czynie m�odziutkiej Shiry Ludzie Lodu uwolnili si� od przekle�stwa. �adne z dzieci, kt�re w kolejnym pokoleniu przysz�y, na �wiat, nie by�o dotkni�te. Elisabet, Solve, Ingela i Arv� Czy to nie wspania�a m�odzie�?

Ale Ulvhedin wiedzia� swoje.

Wiedzia�, �e Shira da�a jedynie podstawy do pokonania przekle�stwa. Odnalaz�a jasn� wod� �ycia, kt�ra mog�a z�agodzi� dzia�anie wody z�a, zakopanej w ziemi przez Tengela Z�ego. Teraz nale�a�o jedynie odnale�� miejsce, w kt�rym ukry� naczynie z wod�, i to zanim zn�w przebudzi si� do �ycia.

�wiadomo�� ta dzia�a�a parali�uj�co na Ulvhedina.

Nikt inny w rodzinie nie przejmowa� si� tym a� tak bardzo, wszyscy s�dzili bowiem, �e przekle�stwo zosta�o z nich zdj�te.

Jedynie Ulvhedin wiedzia�, �e z�by smoka ju� zakie�kowa�y.

Opowie�� ta b�dzie o dotkni�tym, kt�rego losy najbardziej przypomina�y histori� Tronda, syna Arego, �yj�cego dawno, dawno temu. Trond nie nosi� �adnych zewn�trznych oznak obci��enia przekle�stwem. By� zwyk�ym ch�opakiem, z pocz�tku nawet niczego nie�wiadomym. Ale Tengel Dobry, jego dziad, wiedzia�. Dostrzega� ��ty blask zapalaj�cy si� czasami w oczach Tronda, spogl�da� w dusz�, w kt�rej tkwi�y odpryski z�ego dziedzictwa Ludzi Lodu.

�wiadomo�� sp�yn�a na Tronda nagle; przekle�stwo wybuch�o w ci�gu kilku dni, eksploduj�c podczas pr�by zg�adzenia brata, Tarjeia. Zapragn�� za wszelk� cen� zdoby� naj�wi�tszy skarb Ludzi Lodu, czarodziejskie, lecznicze �rodki, kt�re uzna� za swoje. Z�e dziedzictwo odezwa�o si� w Trondzie pod wp�ywem wojny, zabijania i rozlewu krwi.

Historia jego krewniaka, �yj�cego wiele lat p�niej, przedstawia�a si� nieco inaczej, ale ��czy�o ich jedno: nikt z rodziny i otoczenia nie wiedzia�, co kryje si� w ich duszach.

Rodze�stwo Solve i Ingela, dzieci Daniela, by�o bardzo �adne. Ciemni, o interesuj�cej karnacji i brunatnych oczach. Bystrzy, weseli, mili dla otoczenia. Babcia Ingrid mia�a wszelkie podstawy, by by� dumna z wnuk�w.

Ju� we wczesnym dzieci�stwie poznali histori� Ludzi Lodu i ci���cego na nich przekle�stwa. Niewielkie jednak wywar�a na nich wra�enie. Mieszkali bowiem w bezpiecznym domu wraz z matk� i ojcem w pobli�u pi�knego dworu Skenas w Vingaker w Szwecji, gdzie na stare lata przeni�s� si� Goran Oxenstierna. Wszystko wok� nich by�o spokojne i harmonijne.

Goran Oxenstierna, kt�ry wraz z Danem i Danielem bra� udzia� w bitwie pod Villmanstrand w Finlandii i tam zosta� ranny, do�y� p�nej staro�ci. Po�lubi� o dwadzie�cia siedem lat m�odsz� hrabiank� Sar� Gyllenborg, c�rk� cz�onka Rady Kr�lewskiej. Mieli czworo dzieci, lecz tylko dwoje z nich odegra�o jak�kolwiek rol� w �yciu Daniela Linda z Ludzi Lodu, Solvego i Ingeli. Jeden z nich, Axel Fredrik, w czasie gdy zaczyna si� ta historia by� zbyt m�ody, by mie� wp�yw na bieg wydarze�. Drugi to najstarszy brat, Johan Gabriel, kt�ry wcze�nie objawi� sw�j niezwyk�y talent.

Johan Gabriel Oxenstierna, kt�rego imi� do dzisiaj cieszy si� dobr� s�aw� w historii literatury szwedzkiej, by� marzycielem, cz�owiekiem niezwykle utalentowanym i wra�liwym. Wcze�nie zacz�� uk�ada� kr�tkie wierszyki, kt�re odczytywa� swym przyjacio�om, Solvemu i Ingeli, ale poza nimi nikt jeszcze wtedy o jego poezji nie s�ysza�.

Prowadzi� te� dziennik, utrzymany w stylu r�wnie romantycznym co wiersze. Do�� wcze�nie bohaterk� jego dzie� sta�a si� niejaka Themira, w rzeczywisto�ci szafarka na Skenas, Anna Kinvall. Johan Gabriel mia� pi�tna�cie lat, ona � dwadzie�cia trzy. W tym czasie z pami�tnika i jego wierszy wprost bi�o mi�osne uniesienie i b�ogie szcz�cie. Johan Gabriel powierza� dziennikowi tajemnice, kt�rymi dzieli� si� tylko ze starszym o rok przyjacielem, Solvem.

Ingela, m�odsza od Johana Gabriela o dwa lata, by�a ura�ona jego fascynacj�, sama bowiem troszeczk� si� w nim podkochiwa�a. Za nic w �wiecie jednak nie zdradzi�aby si� z tym uczuciem! Ingela by�a bardzo dumn� dziewczyn�, a wiedzia�a, �e nie b�d�c szlachciank�, nigdy nie dostanie Johana Gabriela Oxenstierny za m�a. Jej uczucie by�o s�odko-gorzkim zadurzeniem na odleg�o�� i wcale nie chcia�a wiedzie�, czy romantyczne zaloty Johana Gabriela do Anny Kinvall przerodzi�y si� w co� wi�cej.

Solve by� zupe�nie innym typem. Pogodny, szczery, otwarty i bezpo�redni, �atwo zjednywa� sobie przyjaci�.

Ale w jego duszy kry�y si� tak�e zal��ki innych cech charakteru�

Po raz pierwszy odkry� je w wieku dwunastu lat.

Poszli wtedy z Ingel� na Skenas, by bawi� si� z ch�opcami Oxenstiern�w. Zaproszono ich na przyj�cie, Johan Gabriel ko�czy� w�wczas jedena�cie lat i zebra�o si� wiele os�b, m�odszych i starszych, by uczci� jego �wi�to.

Solve po raz pierwszy ujrza� wtedy zbi�r broni Gorana Oxenstierny. Zobaczy� tam mi�dzy innymi pistolet wyk�adany srebrem, kt�ry zafascynowa� go wprost niewiarygodnie. �Chcia�oby si� taki mie�, westchn��, a� obecni przy tym u�miechn�li si�, rozbawieni zachwytem dwunastolatka.

Nie tylko wieczorem nieustannie my�la� o pistolecie, ale i �ni� o nim przez ca�� noc.

A kiedy zbudzi� si� nast�pnego ranka, ku wielkiemu przera�eniu ujrza� przedmiot swych marze� na stole w sypialni.

Wiedzia�, �e nigdy nic otrzyma�by go w prezencie, na to pistolet by� Goranowi Oxenstiernie zbyt drogi, zbyt wiele wi�za�o si� z nim wspomnie�.

Policzki Solvego pa�a�y. Kto? I dlaczego?

Wprawdzie okno by�o otwarte, ale kt� dobrowolnie chcia�by przedziera� si� przez g�szcz rosn�cych pod nim pokrzyw? A zreszt� tam wcale nie wida� �adnych �lad�w.

Solve by� uczciwym ch�opcem, w ka�dym razie w�wczas jako dziecko. Bez wahania chwyci� wi�c pistolet i pobieg� z nim na Skenas.

Nie m�g� ot tak, po prostu, od�o�y� go na miejsce, nie mia� prawa wchodzi� do �rodka bez zaproszenia. Nieco dr��cym g�osem poprosi� wi�c o rozmow� z genera�em majorem Goranem Oxenstiern�, ojcem Johana Gabriela.

Zosta� przyj�ty i podniecony opowiedzia�, jak to przed chwil� w�a�nie znalaz� pistolet u siebie na stole, cho� poprzedniego wieczoru wcale go tam nie by�o.

��Nie mog� tego poj�� � rzek� oszo�omiony Goran Oxenstierna. � Nikt nie wchodzi� tutaj po tym, jak zamkn��em pistolet w skrzyni. Okno, co prawda, jest otwarte, ale przecie� to pi�tro!

��Ja tak�e tego nie rozumiem � stwierdzi� Solve. � Kto m�g� wej�� do mego pokoju noc�? W ka�dym razie chcia�em go odda� od razu i prosi�, by�cie sobie nic z�ego o mnie nie my�leli. Nie jestem z�odziejem.

��Wiem o tym, Solve. Kto� widocznie chcia� sp�ata� ci figla lub te� doprowadzi� do tego, by� zosta� oskar�ony o kradzie�. Zbadam t� spraw�.

Mimo wysi�k�w nie zdo�ali jednak niczego wyja�ni�.

Pewne �wiat�o pad�o na owo wydarzenie dopiero, gdy Solve sko�czy� szesna�cie lat, a zauroczenie Johana Gabriela Themir�, czyli Ann� Kinvall, osi�gn�o szczyt.

Zainspirowany histori� mi�o�ci przyjaciela, tak�e i Solve zacz�� ogl�da� si� za jedn� ze s�u��cych na Skenas. Na imi� mia�a Stina. By�a du�� i krzepk� doros�� dziewczyn� i z ca�� pewno�ci� dawno ju� straci�a wianek.

Solve, kt�remu spokoju nie dawa�a t�tni�ca w �y�ach dojrzewaj�ca krew, zacz�� wieczorami snu� zakazane, roznami�tnione marzenia.

Pewnego dnia zobaczy� Stin� przy pomo�cie do prania. Sp�dnic� mia�a podkasan� wysoko, w s�o�cu b�yska�y mocne uda. Wieczorem fantazje Solvego by�y jeszcze bardziej zmys�owe. Wyobra�a� sobie te uda, na kt�rych l�ni�cej sk�rze strugi wody pozostawi�y po�yskuj�ce krople. Wyobra�a� sobie, �e je g�adzi, nie w d�, w stron� kolan, lecz w g�r�, ku nieznanym tajemnicom.

��Stino � szepn��. � Stino, przyjd� do mnie! Pragn� ci�!

W chwil� p�niej skrzypn�y drzwi do jego pokoju. Kto� wszed� do �rodka. Solve zdumiony usiad� na ��ku.

By�a to Stina.

W p�mroku jasnej letniej nocy u�miechn�a si� do niego niepewnie. Niezdarnie zacz�a rozwi�zywa� fartuch.

Solve, kt�ry do tej pory tylko si� w ni� wpatrywa�, naraz ockn�� si� i zerwa� na r�wne nogi.

��Mia�am jakby wra�enie, �e m�ody panicz chcia�, �ebym przysz�a � odezwa�a si�, pokrywaj�c zawstydzenie chichotem.

��Sk�d wiedzia�a�? � zapyta� uszcz�liwiony. � Sk�d mog�a� o tym wiedzie�?

Umys� jego jednak w tej chwili nie by� w stanie skupi� si� na rozmy�laniu, w jaki spos�b mog�o doj�� do takiego cudu. Teraz Solve sk�ada� si� wy��cznie z pobudzonych a� do wibracji, rozedrganych zmys��w. Poniewa� Stina wydawa�a si� taka ch�tna, zebra� si� na odwag� i ostro�nie uni�s� grub�, najpewniej w�asnor�cznie utkan� sp�dnic�. Ujrza� jej stopy i kostki� O, niebiosa, c� mnie w takiej chwili obchodzicie? pomy�la� blu�nierczo. Nie ma nic cudowniejszego ponad ten widok!

Wzorowa� si� zawsze na Johanie Gabrielu, ale nie wiedzia�, na ile ziemskie by�o uczucie przyjaciela dla Anny Kinvall. Co prawda przypuszcza�, �e zwi�zek ten, cho� tak pe�en uniesie�, nadal nie przekracza� dozwo1onych granic, ale pewno�ci nie mia�. Anna, Themira Johana Gabriela, prawdopodobnie uczyni�a pierwszy krok, wszak by�a o wiele starsza i bardziej do�wiadczona. Solve chcia� robi� to samo co Johan Gabriel, a wyobra�a� sobie, �e Anna Kinvall zwabi�a ju� m�odego szlachcica na zakazane �cie�ki. Wiedzia�, �e spotykaj� si� od czasu do czasu � b�d� nad rzek�, gdzie nikt nie m�g� ich zobaczy�, b�d� w parku czy lesie. Akurat w tym momencie wola� nie dopuszcza� my�li, �e Johan Gabriel prawdopodobnie nigdy nie poha�bi�by cnoty �adnej kobiety, a jego schadzki najpewniej wype�nia�y przepojone egzaltacj� rozmowy, podczas kt�rych on, obrazowo m�wi�c, nosi� wybrank� swego serca na r�kach i okazywa� jej uwielbienie niczym bogini.

Nie, w tym momencie Solve pragn�� wierzy�, �e przyjaciel uczyni� decyduj�cy krok z pe�nym przyzwoleniem Anny.

Solve m�g� zatem p�j�� za jego przyk�adem!

Ostro�nie wi�c podci�gn�� sp�dnic� jeszcze wy�ej. O, Stina mia�a pi�kne nogi, nawet je�li zbyt mocne i z nadto chropaw� sk�r�. Ale to pewnie jego dotyk sprawi�, �e pokry�y si� g�si� sk�rk�. Jak�e wspaniale by�o m�c otoczy� d�o�mi jej kolana! Ogarn�o go dr�enie, tak cudownie przyjemne�

Stina w milczeniu siedzia�a na skraju ��ka, u�miechni�ta oddycha�a ci�ko.

��Ach, wi�c panicz zapragn�� wkroczy� w doros�e �ycie � szepn�a w ko�cu, gdy odwa�y� si� po�o�y� d�o� na jej udzie.

Solve nie by� w stanie odpowiedzie�. Czu�, jak krew pulsuje mu w �y�ach, a w g�owie a� szumi. Cia�o p�on�o, t�tni�o w nim i wibrowa�o; poczu� wilgo� na spodniach, ale by�o za ciemno, by ona mog�a to zobaczy�. Dla Stiny jednak nie by�a to pierwszyzna, a ten m�odzieniaszek, kt�remu mleko nie wysch�o jeszcze pod nosem, zbyt wolno, jak dla niej, posuwa� si� naprz�d. Nigdy w �yciu pewnie nie zrozumie, co w ni� wst�pi�o, �e o�mieli�a si� wkroczy� prosto do jego sypialni! Solve Lind z Ludzi Lodu pochodzi� wszak z jednej z bardziej szacownych rodzin na dworze. Oczywi�cie nie tak szacownej jak Oxenstiernowie, sami pa�stwo, ale Lind�w z Ludzi Lodu nigdy nie traktowano jako s�u�by, mieli zdecydowanie wy�sz� pozycj�. Powiadano, �e ojciec Solvego, Daniel, nie tylko pe�ni� obowi�zki adiutanta Gorana Oxenstierny, ale by� tak�e badaczem, a jego �ona � wielk� pani�!

Teraz jednak nie by�o ich w domu. Siostra panicza, Ingela, wyjecha�a wraz z rodzicami, Solve zosta� wi�c sam.

Mo�e w�a�nie dlatego Stina o�mieli�a si� przyj�� do niego?

Nie, c� za g�upstwa, na co jej tacy m�odzieniaszkowie, kiedy mog�a mie� ka�dego doros�ego parobka, kt�rego tylko chcia�a! Ale ona po prostu mia�a ochot�! Mi�o od czasu do czasu posmakowa� takiego kogucika!

Jaki� ten ch�opak niezgrabny! B�dzie musia�a mu troch� pom�c.

Nie oci�gaj�c si� unios�a sp�dnic� a� do pasa; nic pod ni�, rzecz jasna, nie mia�a, by�o przecie� lato i tak ciep�o. Biedaczysko, dyszy ci�ko jak ryba wyj�ta z wody, chyba nie zemdleje?

Nie, Solve nie zemdla�, ale czu�, jak p�on� mu wargi i krew wrze w ca�ym ciele. Poczu� zawr�t g�owy, gdy spojrza� na ciemny tr�jk�t. Nie zdawa� sobie w pe�ni sprawy, �e jego d�o� dotkn�a owego cudownego miejsca; uczyni� to tak gwa�townie, �e poci�gn�� za skr�cone w�osy, budz�c gniew Stiny. Trwa�o to jednak tylko moment. Solve, kompletnie ju� oszo�omiony, us�ysza� szept dziewczyny:

��Nie tak szybko, m�j mi�y, nie rozbierzesz najpierw mnie i siebie?

Ockn�� si� z os�upienia, wpatrzony w ni�, le��c� na plecach na brzegu ��ka.

��Tak� tak, ju� � wyj�ka�.

Z ca�ych si� staraj�c si� zapanowa� nad sob�, zdo�a� wreszcie skupi� si� na rozsznurowywaniu jej bluzki i popad� w nowy zachwyt na widok cud�w, kt�re wy�oni�y si� spod p��tna. Biedny Solve, ledwie zd��y� ich dotkn��, a jego pierwsze mi�osne do�wiadczenie dobieg�o ko�ca.

O, b�lu i wstydzie! C� ona na to powie?

��No ju�, ju�, spokojnie, to przecie� �adna katastrofa � zaszczebiota�a. � B�dzie jeszcze dosy� okazji. �ci�gnij teraz te zabrudzone spodnie, a Stina ju� postara si� o�ywi� ma�ego przyjaciela!

Tak te� si� sta�o. Solve nie m�g� poj��, w jaki spos�b zdo�a� to osi�gn��. Stina jednak okaza�a si� niezwykle do�wiadczona; umiej�tnie pobudza�a ch�opca, bawi�a si� z nim i pie�ci�a, po czym usiad�a na nim i u�atwi�a mu wej�cie. A potem ju� w niej by� i nie pami�ta� o niczym poza tym, �e le�y w gor�cych obj�ciach kobiety i �e najwyra�niej co� mu si� uda�o, zacz�a si� bowiem wi� i z j�kiem jeszcze mocniej przyciska� do niego. Mia� wra�enie, �e znalaz� si� w niebie i �e taka w�a�nie b�dzie reszta jego �ycia.

Stina tak�e by�a zadowolona i obieca�a przyj�� zawsze wtedy, kiedy tylko m�ody panicz zapragnie.

Z zachwytem wpatrywa� si� w jej pospolit� twarz o grubych rysach. Jego uniesienie wynika�o przede wszystkim z w�asnej dumy, �e mu si� powiod�o. By� teraz prawdziwym m�czyzn�. Zwyci�sko przeszed� pr�b�.

Tak, rzecz jasna, przywo�a j� jeszcze kiedy� zn�w, gdy nadarzy si� okazja i nikt ich nie b�dzie widzia�. Cho� oczywi�cie nie by�a jego idea�em. �wiat stan�� teraz przed nim otworem, wszystkie kobiety, gdyby zechcia�, nale�a�yby do niego. Ogarn�a go tak wielka �mia�o��, �e w radosnym oszo�omieniu przygarn�� j� do siebie i u�cisn�� dziko, niepohamowanie.

Stina, kt�ra s�dzi�a, �e ch�opak jest w niej do szale�stwa zakochany, roze�mia�a si� z wy�szo�ci� do�wiadczonej kobiety. Biedaczek, wpad� po same uszy! pomy�la�a.

Bo te� przyjemnie by�o popatrze� na m�odego pana Solvego, na ciemnobr�zowe, niemal czarne oczy i g�ste rz�sy, jakie ona sama chcia�aby mie�, na grzyw� brunatnych lok�w opadaj�cych na czo�o, na zmys�owe usta. By�o w tym ch�opcu co� wyzywaj�cego, bezwzgl�dnego. Cho� teraz jeszcze po dziecinnemu niezgrabny, gdy doro�nie, mo�e sta� si� bardzo, bardzo niebezpieczny! Nie wiadomo, co wykluje si� z tego ��todzioba. Mia� w oczach szata�sk� wprost ��dz� przyg�d, cho� mo�e na razie tylko ona j� dostrzeg�a. Teraz, gdy tak by� oszo�omiony zwyci�stwem, wida� to by�o wyra�nie.

Co za szaleniec, zerwa� si� z ��ka i skaka� do g�ry, jakby zamierza� wybi� dziury w pod�odze. Nie wygl�da� szczeg�lnie powa�nie, zw�aszcza �e nie mia� na sobie spodni! Stina tak�e nie mog�a powstrzyma� si� od �miechu.

Zn�w rzuci� si� ku niej, �ciska� i ca�owa� jak op�tany, ale jakby nie do ko�ca zdawa� sobie spraw�, �e to w�a�nie ona jest przy nim. W tym ta�cu mog�aby uczestniczy� jakakolwiek dziewczyna. Ka�da inna na miejscu Stiny poczu�aby si� ura�ona, ale ona nie nale�a�a do tych, co bardzo si� przejmuj�!

Mia�a i tak dosy� m�czyzn.

��Ty wariacie � u�miechn�a si�, � Dzi�kuj� ci za wszystko.

Po jej wyj�ciu Solve le�a� z szeroko otwartymi oczyma.

D�ugo nie opuszcza�o go uniesienie. Ale kiedy emocje nieco opad�y, zacz�� si� zastanawia�

Przemyka�y mu przez g�ow� wspomnienia z dzieci�stwa, ulotne niczym szepty duch�w. Koci�tko, kt�rego pragn�� bardziej ni� wszystkiego innego na �wiecie� Dosta� je wbrew wszelkim zasadom zdrowego rozs�dku, gdy� matka nie znosi�a kot�w.

Parobek, kt�rego nienawidzi� tak gor�co, i� �yczy� mu, by ten sma�y� si� w piekle i kt�ry tego samego dnia potkn�� si� i wpad� wprost w ognisko, rozpalone za obor�. Poparzy� si� dotkliwie, tak dotkliwie, �e Solvego dr�czy�y wyrzuty sumienia. Uwa�a�, �e to jego wina, poniewa� tak �le �yczy� ch�opakowi.

A je�li by�o tak naprawd�? Stara� si� przypomnie� sobie wi�cej podobnych zdarze�, ale wszystko pozostawa�o takie niejasne. Nigdy bowiem wcze�niej nie rozwa�a� mo�liwo�ci, by� Solve poderwa� si� z ��ka i usiad� przy stole. Letnia noc dobiega�a kresu, na dworze by�o ju� jasno jak w dzie�.

Na przeciwleg�ej stronie sto�u sta� koszyk z chlebem, przeznaczonym tylko dla niego, jako �e pozostali domownicy wyjechali.

Otwiera� i zaciska� d�onie, otwiera� i zaciska�, bez ko�ca nerwowo oblizywa� wargi, pot perli� mu si� na czole.

My�li w jego g�owie kr��y�y niczym zawierucha, wr�cz tr�ba powietrzna, jakby nie chcia�y ukaza� si� jasno i otwarcie. My�li o Ludziach Lodu. O jego w�asnym pokoleniu, kt�remu zasta�o oszcz�dzone przekle�stwo. Nie by�o w nim nikogo dotkni�tego.

Nikogo dotkni�tego! Br�zowe oczy, mam ciemnobr�zowe oczy. Wygl�dam normalnie, ani �ladu �adnych u�omno�ci. Nikt nigdy nie wspomnia� o niczym szczeg�lnym, co by mnie dotyczy�o, nikt nigdy�

Z wysi�kiem odetchn�� g��boko, powoli, jakby znajdowa� si� w pomieszczeniu, w kt�rym brakuje powietrza. W piersiach poczu� przedziwny ucisk. Powiedzia� g�o�no i wyra�nie:

��Chc� tego chleba. Teraz!

Napi�cie w ca�ym ciele a� wibrowa�o. Broda trz�s�a si�, szcz�ka� z�bami. Ca ja robi�? Co robi�?

Babcia Ingrid� twierdzi�a kiedy�, �e Ulvhedin� �e Ulvhedin, ta stara bestia, m�wi� o smoczym nasieniu?

Solve by� bardzo oczytany, zna� greckie mity, tak�e ten o Jazonie, kt�ry zasia� z�by smoka. Ulvhedin sugerowa�, �e Ludzie Lodu wcale nie uwolnili si� od przekle�stwa.

Ulvhedin, ten potw�r z podziemnego �wiata, a jednocze�nie taki �yczliwy cz�owiek o p�on�cym wzroku, tak, on wiele wiedzia�.

Przed oczami Solvego przesuwa�y si� kolejne obrazy z w�asnej przesz�o�ci.

Solve nie zawsze by� dobrym ch�opcem, o, nie! Na poz�r � wspania�y, wymarzony syn, z kt�rego rodzice mogli by� tylko dumni. Ale jak on si� naprawd� sprawowa�, kiedy od czasu do czasu bardzo mu na czym� zale�a�o?

W czepku urodzony, wiele razy �mia� si� ojciec, Daniel. Doprawdy, Solve, szcz�cie ci� nie opuszcza, masz powodzenie we wszystkim!

Solve widzia� teraz swoje dzieci�stwo w zupe�nie innym �wietle. Tak, �atwo mu przychodzi�o zdobycie ka�dej rzeczy, kt�rej pragn��. Zawsze jednak przyjmowa� za naturalne to, �e wszystko wpada mu prosto w r�ce.

A je�li wcale nie by�o to takie naturalne?

Trudno oceni�, najcz�ciej bowiem chodzi�o o b�ahostki lub drobne wydarzenia, kt�re r�wnie dobrze mog�y by� wynikiem przypadku.

Przypadku?

A pistolet ze srebrnymi okuciami? A Stina?

Dobry Bo�e, zbaw mnie ode z�ego!

Nie, c� za g�upstwa, to przecie� tylko zabawa!

��Chc� tego chleba! Teraz!

Intensywnie wpatrywa� si� w koszyk z chlebem, stoj�cy po drugiej stronie sto�u. To szale�stwo, chyba co� mnie op�ta�o. O czym ja my�l�?

��Chc� tego chleba! Teraz! � powt�rzy�, mocno akcentuj�c ka�d� sylab�.

Nic si� nie wydarzy�o. Co on sobie w og�le wyobra�a?

A ten raz, kiedy urz�dzili zawody w rozmaitych konkurencjach, i on, Solve, wygrywa� we wszystkich, nawet w tych, w kt�rych wi�ksze szanse na zwyci�stwo mieli synowie Oxenstiern�w albo Ingela? Jak w�a�ciwie do tego dosz�o?

Pami�ta�, �e ogarn�o go nieprzemo�ne pragnienie zwyci�stwa i po prostu wygra�. Tak, bowiem Solve by� jednym z tych, kt�rzy chc� si� wyr�ni�, by� we wszystkim najlepszymi. W�adza, czy� w�adza nie by�a szczytem jego marze�, cho� do tej pory objawia�o si� to jedynie w formie nie�mia�ych, dziecinnych fantazji?

Nigdy dot�d nie zastanawia� si� nad tym, jakie mia� pragnienia i w jaki spos�b je realizowa�.

Ale pistolet? I teraz Stina?

Ostre, tworz�ce szczeg�lny nastr�j �wiat�o porannego s�o�ca pad�o na zbocze, na kt�rym sta�a obora. Nikt jeszcze nie wsta� i Solve przypuszcza�, �e Stina tak�e w�lizgn�a si� do ��ka w komorze dziewek s�u�ebnych, znajduj�cej si� po przeciwleg�ej stronie podw�rza.

Owoce jarz�biny po�yskiwa�y intensywn� czerwieni� na �licznych drzewach rosn�cych w miejscu, gdzie zaczyna� si� r�w przecinaj�cy pole. Wstawa� jeszcze jeden upalny sierpniowy dzie�.

Solve poczu� g��d.

Teraz naprawd� chc� tego chleba, pomy�la�. Nie s� to ju� wcale puste s�owa, kt�re powtarzam, by si� o czym� przekona�. Jestem g�odny i chc� je��. Ju�!

Przeci�g�y d�wi�k, jakby trzeszczenie, sprawi�, �e gwa�townie zadr�a�. W ciszy d�wi�k zabrzmia� bardzo ostro. Poczu�, �e pa�� go policzki, a serce dudni.

Talerz z chlebem� czy si� nie poruszy�? Nie zbli�y� odrobin�?

Nie, to niemo�liwe, �miesznie by�oby nawet pomy�le� co� tak nieprawdopodobnego!

Solve siedzia� skulony przy stole. Trzyma� w ustach jednocze�nie osiem palc�w, gryz� paznokcie i ca�y si� trz�s�. Wygl�da� w�a�ciwie bardzo dziecinnie, niemal jak karykatura przera�onego malca, ale o tym nie wiedzia� ca�kowicie poch�oni�ty tym, co si�, by� mo�e, wydarzy�o.

Powinien wyrazi� na g�os swe �yczenie jeszcze raz, ale nie by� w stanie tego uczyni�.

Dobry Bo�e, pomy�la�. Dobry Bo�e, to by�o co innego, to nie m�g� by� koszyk z chlebem, oszala�em, oszala�em!

Przesiedzia� tak co najmniej dziesi�� minut. Stara� si� st�umi� wzburzenie, jakie ogarn�o jego cia�o i dusz�, a� wreszcie uspokoi� si� na tyle, �e zn�w poczu� g��d.

Czy mam to zrobi�? Czy si� o�miel�?

Koncentruj�c si� mocno na swym �yczeniu, dr��cym g�osem wymamrota�:

��Chc� Chc� tego chleba. Teraz, od razu!

Szuuu! I koszyk z chlebem gwa�townie przelecia� przez st�, zatrzymuj�c si� na jego ramieniu. Solve podskoczy�, zako�ysa� si� do ty�u i spad� ze sto�ka na pod�og�. Przez chwil� le�a�, bij�c r�kami w powietrzu i usi�uj�c si� podnie��, ra�ony strachem tak wielkim, �e ma�o brakowa�o, a straci�by kontrol� nad sob�.

Stan�� w ko�cu na czworakach, podczo�ga� si� do ��ka i niezgrabnie wci�gn�� na nie.

Nie mia� odwagi spojrze� na st�.

Odczeka� d�ug� chwil�, a� w ko�cu zerkn��. Ostro�nie przez szpary mi�dzy palcami.

Zapar�o mu dech w piersiach. Tak, koszyk z chlebem sta� po jego stronie sto�u.

Solve zapomnia� o g�odzie i wsun�� si� pod przykrycie. Le�a� zdj�ty d�awi�cym go strachem.

Nie �mia� spojrze� ponownie, ale z czasem na tyle doszed� do siebie, �e zacz�� my�le� normalnie.

To prawda, pomy�la�. To ja jestem brakuj�cym dotkni�tym! Moje pokolenie nie uchroni�o si� przed przekle�stwem.

Kolejn� d�ug� chwil� le�a� nieruchomo, a� pod przykryciem nie by�o czym oddycha�. Musia� wyjrze�, by nabra� powietrza w p�uca.

Pianie koguta przywr�ci�o mu poczucie rzeczywisto�ci, doda�o otuchy. Nie by� ju� taki samotny w ciszy poranka.

O�mieli� si� nawet spojrze� jeszcze raz na st�.

By� ju� teraz spokojny. Na twarzy powoli rozkwita� mu u�miech. Najpierw leciutki, potem coraz szerszy.

Nareszcie dotar�a do niego prawda.

Mo�liwo�ci!

Och, Bo�e, by�y wprost nieograniczone!

Bez po�piechu zacz�� je rozwa�a�. Czeg� to nie b�dzie m�g� osi�gn�� jako jeden z dotkni�tych z Ludzi Lodu!

Na dodatek znajdowa� si� w o wiele lepszej sytuacji ni� wszyscy jego poprzednicy; gdy� nikt nie wiedzia�, co on potrafi! Nikt nawet nie przypuszcza�, �e jest dotkni�tym.

To w�a�nie by�a chwila, kt�ra mia�a zadecydowa� o ca�ym jego �yciu. M�g� by� pomy�le�: Nikt nie wie, �e nale�� do wybranych! By�oby to bardziej naturalne, jako �e nie mia� �adnej z zewn�trznych, straszliwych cech dotkni�tych.

Ale nie, Solve natychmiast zda� sobie spraw�, �e jest jednym z dotkni�tych, a nie wybranych. Tym samym obra� stron�.

Pragn�� by� jednym z dotkni�tych, By�o to niebezpieczne wyzwanie. Nie wr�y�o niczego dobrego.

Tej nocy wiele si� w nim zmieni�o. Sta� si� nowym cz�owiekiem, cho� nie nast�pi�o to od razu, jak za dotkni�ciem czarodziejskiej r�d�ki.

Przeobra�enia dokonywa�y si� powoli, przez miesi�ce i lata. Ale ostatnia noc by�a punktem zwrotnym w jego �yciu.

Kiedy wyczerpany tak le�a� w ��ku w ten s�oneczny poranek, obudzi�a si� w nim inna pewno��, niesko�czenie silna i co najmniej r�wnie niebezpieczna.

Nikt nie m�g� si� dowiedzie�, �e on jest dotkni�ty.

Dawa�o mu to nieograniczone mo�liwo�ci!

W realnym wymiarze mi�o�� Johana Gabriela Oxenstierny do Themiry mia�a �a�osny koniec. Jej ojciec, Kinvall, bezlito�nie wyda� j� za m�� za urz�dnika prowadz�cego ksi�gi na dworze. �w cz�owiek jednak nic a nic j� nie obchodzi�. Chyba uczucie, jakie �ywi� dla niej Johan Gabriel, naprawd� pozostawa�o odwzajemnione, cho� dzieli�a ich tak du�a r�nica wieku.

Johan Gabriel cierpia� jeszcze przez d�ugi czas po tym �lubie, k�ad�cym kres jego nadziejom, ale cierpia� jak�e pi�knie! Jego �poetyczne� uczucie do Anny przetrwa�o, stawa�o si� coraz bardziej wysublimowane. Przez ca�e �ycie piel�gnowa� marzenie o Themirze. Gloryfikowa� zar�wno j�, jak i ich zwi�zek jako co� nadziemsko czystego i niesko�czenie pi�knego. Wiele wspania�ych wierszy sp�yn�o spod jego pi�ra w�a�nie za jej przyczyn�. Tak wi�c i niepozorna s�u��ca wesz�a na sta�e do historii literatury jako �r�d�o inspiracji skalda.

Niebawem jednak my�li Johana Gabriela zosta�y zaprz�tni�te czym innym. Wys�ano go do Uppsali, na studia na tamtejszym uniwersytecie.

Solve Lind z Ludzi Lodu, kt�ry w Johanie zawsze widzia� m�odszego brata (nie zapominaj�c, oczywi�cie, o jego wysokim urodzeniu), zacz�� prosi� ojca, by pozwoli� mu p�j�� w �lady przyjaciela. Chcia� tak�e rozpocz�� studia.

Daniel d�ugo si� nad tym zastanawia�. Ch�opak ma bystry umys�, ale czy rodzin� sta� na jego dalsz� nauk�?

W ko�cu podda� si�. Wszak i on sam, i jego ojciec, Dan, kszta�cili si� w Uppsali. Uzna�, �e nie mo�e odm�wi� tego swemu synowi, cho� finanse nie bardzo na to pozwala�y.

W�a�ciwie rodzina Oxenstiern�w tak�e nie nale�a�a do zamo�nych, obaj wi�c ch�opcy w Uppsali musieli mocno zaciska� pasa. Przyje�d�ali do domu tak cz�sto, jak tylko si� da�o, by przez kilka dni porz�dnie si� naje�� i nabra� si� do dalszej nauki.

W mie�cie uniwersyteckim nie zamieszkali razem, nie uchodzi�o bowiem, by hrabia na co dzie� przebywa� pod jednym dachem z kim�, kto nie jest szlachcicem. Widywali si� jednak cz�sto, obydwaj studiowali te same nauki humanistyczne i potrzebowali si� nawzajem. Johanowi Gabrielowi oparciem by� zdrowy rozs�dek starszego Solvego i on sam jako ochrona przed grupami agresywnych student�w, kt�rzy widzieli w poecie nieco �miesznego s�abeusza. Solve natomiast potrzebowa� przyja�ni Johana Gabriela, cho� bowiem by� otwarty, niewielu ludzi rozumia�o jego my�li i jego jakby podzielone �ycie: w po�owie w rzeczywisto�ci, w po�owie w fantastycznym �wiecie ba�ni.

A Johan Gabriel Oxenstierna to potrafi�. Ten m�ody, wra�liwy elegant, mile widziany w kr�gach literackich ze wzgl�du na sw�j ujmuj�cy charakter, romantyczn� melancholi� i wielki talent poetycki, by� zdolny dostrzec w Solvem nieodkryte mo�liwo�ci.

Jednak nawet mu si� nie �ni�o, co drzemie w przyjacielu tak naprawd�!

Solve chcia� si� przenie�� do Uppsali jeszcze z innego powodu. Mia� ju� po uszy Stiny, kt�ra na dodatek kompromitowa�a go, �l�c mu porozumiewawcze spojrzenia, szepcz�c i chichocz�c na oczach innych s�u��cych z domostwa czy te� ze Skenas.

P�yn�y lata w Uppsali. Dla Solvego by�y one interesuj�ce szczeg�lnie, nikt bowiem nie wiedzia� o niezwyk�ym podw�jnym �yciu, jakie prowadzi�. Oczywi�cie na uniwersytecie zdarza�y si� przedziwne sytuacje, jak na przyk�ad nag�e znikni�cie dziennik�w z pokoju kolegium nauczycielskiego i powt�rne si� ich pojawienie, gdy tymczasem Solve osi�ga� nieoczekiwanie dobre wyniki. Nikomu jednak nie przysz�o do g�owy, by podejrzewa� go o oszustwo, zw�aszcza �e m�g� udowodni�, i� przez ca�y czas znajdowa� si� w swej izdebce albo te� przebywa� z kolegami.

Mia�y miejsce tak�e i powa�niejsze wydarzenia. Niemi�ych student�w dotyka�y rozmaite nieszcz�cia, dziewcz�ta z p�aczem zadawa�y sobie pytanie, co te� w nie wst�pi�o, �e bez wahania godzi�y si� na to, czego ��da� �w m�ody, ciemnow�osy student.

Raz tylko Solve dozna� lekkiego wstrz�su i w�wczas uzna�, �e musi by� ostro�niejszy.

Siedzieli w�a�nie z Johanem Gabrielem w pi�knym parku Fyrisgen, w skromnej traktierni pod go�ym niebem. Dzie� by� pi�kny, rozja�niony ostrym blaskiem s�o�ca, kt�re odbija�o si� w oczach Solvego.

Johan Gabriel poci�gn�� t�gi �yk piwa ze swego kufla i rzek�:

��Musz� przyzna�, �e masz powodzenie u kobiet, Solve! Nigdy jeszcze nie widzia�em naszego profesora historii do tego stopnia rozw�cieczonego. Ale dobrze mu tak, zawsze si� do mnie paskudnie odnosi�, nie wiadomo dlaczego.

Solve tylko skin�� g�ow�. Od dawna ju� irytowa�o go bezwstydnie niesprawiedliwe traktowanie wra�liwego Johana Gabriela przez nauczyciela historii i w ko�cu postanowi� w imieniu przyjaciela da� mu nauczk�.

��Ale w jaki spos�b uda�o ci si� odbi� mu t� jego panienk�? � zapyta� Johan Gabriel z podziwem. � Nie mog� tego poj��, ona zawsze odnosi�a si� do tego n�dznika niczym do boga.

��To proste � u�miechn�� si� Solve z lekk� ironi�. � Moim nieodpartym wdzi�kiem�

On nie wie, �e to prawda, pomy�la�. Kiedy czego� pragn�, mojej woli nie mo�na si� oprze�.

Wr�ci� my�l� do chwili, kiedy za�yczy� sobie, by m�odziutka przyjaci�ka nauczyciela natychmiast podesz�a do jego stolika, uprzednio powiedziawszy swemu by�emu wybrankowi kilka s��w gorzkiej prawdy. Solve czu� w�wczas w sobie niezwyk�� pewno�� i nie mia� ani cienia w�tpliwo�ci, �e dziewczyna b�dzie pos�uszna jego woli.

Tak te� si� sta�o! Oznajmi�a swemu b�stwu, i� jest nudny i egoistyczny, a ona woli bardziej interesuj�cych m�czyzn. Zostawi�a go i w du�ej jadalni wydzia�owej usiad�a przy stoliku Solvego. Wzbudzi�o to powszechne zainteresowanie, a profesor opu�ci� pomieszczenie w spos�b wskazuj�cy na siln� irytacj�. P�niej, co prawda, Solve mia� nieco k�opot�w z pozbyciem si� damy, z kt�r� znajomo�ci w �aden spos�b nie pragn�� pog��bi�. M�odziutka pi�kno��, bardzo zmieszana i ogromnie upokorzona ch�odem Solvego, musia�a i�� do domu.

Powinien mie� z jej powodu wyrzuty sumienia i tak w istocie by�o, ale tylko przez kr�tk� chwil�. Niebawem o niej zapomnia�.

G�os Johana Gabriela wyrwa� go ze wspomnie�.

��To prawda, masz tyle wdzi�ku. Te ciemnobr�zowe oczy� Ale czy wiesz, �e kiedy wpada w nie s�o�ce, to wcale nie wygl�daj� na ca�kiem br�zowe czy wr�cz czarne, jak s�dz� niekt�rzy? Wiesz, �e s� pe�ne ja�niej�cych, ��tych punkcik�w? Nakrapiane niczym skrzyd�a motyla.

Wtedy w�a�nie Solve nie na �arty si� przestraszy� i postanowi� by� ostro�niejszy. Powinien bardziej uwa�a�!

Tego wieczoru d�ugo przypatrywa� si� swym oczom w lustrze. Nie by�a to jednak w�a�ciwa pora, �renice mu si� rozszerzy�y, a o�wietlenie by�o zbyt s�abe. Jego oczy wygl�da�y na ca�kiem czarne.

Kiedy jednak tak si� sobie przygl�da�, stwierdzi�, i� Johan Gabriel ma racj�: naprawd� by� teraz przystojny. Rysy twarzy nabra�y bardziej m�skiego wyrazu, ciemnobrunatne loki w �wiecie peruk i przypudrowanych na bia�o w�os�w nadawa�y mu charakter wr�cz egzotyczny, kt�ry z pewno�ci� zar�wno wabi�, jak i odstr�cza� kobiety.

A mo�e kusi�o je w�a�nie to, co odpychaj�ce, obce? Z jego oczu emanowa�a sugestywna si�a przyci�gania, sam potrafi� to dostrzec. Sprawia� wra�enie romantycznego kochanka, cho� na zupe�nie inny spos�b ni� bujaj�cy w ob�okach szlachcic Johan Gabriel. By� bardziej niebezpieczny i przez to bardziej poci�gaj�cy. Wprost pora�a� zmys�owo�ci�. Te usta powoli rozci�gaj�ce si� w u�miechu�

Oj, czy� nie popad� w zbyt wielki zachwyt nad samym sob�? Solve wybuchn�� �miechem, dostrzegaj�c w�asn� pr�no��. Bo przecie� rysy twarzy same w sobie nie by�y wcale �adne. Czubek nosa, na przyk�ad, i wydatne szcz�ki� Ale na takie szczeg�y zwykle nie zwraca si� uwagi.

Tak przynajmniej s�dzi�. Sam przecie� nie potrafi� tego oceni�.

Teraz jednak poczu� l�k. Jego drobne manipulacje mog�y zosta� odkryte. Ta historia z przyjaci�k� nauczyciela by�a bardzo nieprzemy�lana.

Bo przecie� jego oczy�!

Johan Gabriel odkry� co�, czego nikt inny nie spostrzeg�, opr�cz, by� mo�e, Ulvhedina. Odkry� przeb�yski ��tego.

Czy zawsze by�y? Czy mo�e si� powi�kszy�y lub jest ich coraz wi�cej? A mo�e pewnego dnia pokryj� ca�� t�cz�wk�?

Tego Solve nie wiedzia�, niemniej niebezpiecze�stwo istnia�o. Zbyt d�ugo igra� z ogniem, teraz na jaki� czas musi si� uspokoi�.

W pewien spos�b czu� si� odpowiedzialny za Johana Gabriela. Gdyby Solvego przy�apano na gor�cym uczynku, udowodniono mu kt�ry� z jego na wp� kryminalnych post�pk�w, odbi�oby si� to tak�e na jego przyjacielu. A na to Johan Gabriel sobie nie zas�u�y�. By� niezwykle delikatnym, wra�liwym cz�owiekiem, kt�rego Solve naprawd� kocha�, cho� na sw�j egoistyczny spos�b.

Pod koniec semestru Solve musia� jednak przyzna�, �e jego pozycja w uniwersyteckim mie�cie sta�a si� niezno�na. Profesor historii w ramach zemsty postanowi�, �e za �adn� cen� nie przepu�ci go dalej, i cho� Solve m�g� naprawd� dokuczy� wyk�adowcy, ani nie chcia�, ani nie o�mieli� si� tego uczyni�.

A kiedy Johan Gabriel zako�czy� studia w Uppsali i przeni�s� si� do Sztokholmu, by tam podj�� prac� w kancelarii, tak�e i Solve przerwa� nauk� i wr�ci� do domu. Zd��y� zda� tylko cz�� egzamin�w i obieca� ojcu, �e kiedy�, w bli�ej nieokre�lonej przysz�o�ci, podejmie studia. W tym jednak momencie chcia� tylko by� w domu i pomaga� w gospodarstwie, gdy�, jak wyzna�, na jaki� czas do�� ju� mia� Uppsali.

Dosta� list od Johana Gabriela, kt�ry pisa� o tym, jak bardzo sprzykrzy�o mu si� wielkie miasto i praca w kancelarii. Matetiainie tak�e nie powodzi�o mu si� najlepiej, nie m�g� wi�c pozwoli� sobie na zbytki i przyjemno�ci. By� wprost chory z t�sknoty za domem w Skenas; ca�ym sercem nienawidzi� Sztokholmu. Od czasu do czasu zakochiwa� si�, ale tylko na dystans. Wida� drogiemu Johanowi Gabrielowi szczeg�ln� przyjemno�� sprawia�y t�skne westchnienia do pi�knych kobiet.

�aden z przyjaci� nie czerpa� zadowolenia ze swojej �yciowej sytuacji. Solve tak�e nie by� szcz�liwy, stale bowiem r�s� dr�cz�cy go niepok�j. Nie cieszy�o go te� wcale, �e Stina w��czy si� za nim jak wiemy pies. Mia� nadziej�, �e wysz�a za m�� i jest stateczn� matron�, ale nie! Zn�w mia�a chrapk� na m�odego panicza i zaczyna�a stanowi� dla� niebezpiecze�stwo. Solve ogromnie si� ba�, �e dopu�ci si� w stosunku do niej czego� naprawd� drastycznego. R�ce a� go �wierzbia�y, by pozby� si� jej raz na zawsze.

To naprawd� niezmiernie go przerazi�o. Do tej pory tkwi�ce w nim przekle�stwo Ludzi Lodu wydawa�o si� do�� bezpieczne, powierzchowne, teraz zacz�� przeczuwa� jego g��bi�, kt�ra mog�a przyprawi� o zawr�t g�owy.

Najgro�niejsza zmiana dokona�a si� w sumieniu Solvego. Prawa ustanowione przez ludzi przestawa�y si� dla� liczy�. Czu� nieprzepart�, wr�cz organiczn� potrzeb� zdobywania w�adzy i kierowania �yciem innych pod�ug w�asnej woli. By� niezale�ny! By� jednym z czarownik�w Ludzi Lodu, kim� wy�szym od wszystkich tych n�dznych �miertelnik�w!

A powinien by� my�le� inaczej. Znajdowa� si� przecie� nie ponad, a g��boko poni�ej tego, co mo�na by okre�li� jako cz�owiecze�stwo. Dotkni�ci z Ludzi Lodu nigdy jednak nie oceniali w�a�ciwie swojej pozycji.

Solvego niepokoi�o tylko jedno. Jego siostra Ingela, z kt�r� nieustannie si� droczyli, zauwa�y�a z�o�liwie, i� nagle jego oczy sta�y si� ostre. Ostre? zapyta� ura�ony. No, jakby ja�niejsze, odpar�a. Bardziej b�yszcz�ce.

Wspomnia�a o tym mimochodem, z pewno�ci� nie wi�za�a jego oczu z histori� Ludzi Lodu. Ale Solve si� wystraszy�.

Wkr�tce stwierdzi�, �e praca na dworze tak�e mu nie wystarcza. Ingeli ci�gle nie by�o w domu. Zacz�a si� ju� interesowa� m�odzie�cami z okolicy i pod pretekstem mniej lub bardziej istotnych przys�ug �wiadczonych rodzicom wraz z jedn� z przyjaci�ek gania�a po drogach, jak to zawsze le�a�o w zwyczaju m�odych dziewcz�t. Solve, kt�ry przejrza� j� na wylot, niemi�osiernie z niej drwi� i m�wi�, �e nie chce na to patrze�.

Tak przedstawia�a si� sytuacja, kiedy jednocze�nie zasz�y dwa wydarzenia, kt�re da�y pocz�tek zmianom w �yciu Solvego.

Johan Gabriel wr�ci� ze Sztokholmu i przedstawi� przyjacielowi kusz�c� propozycj�, a ojciec dosta� list od swojej matki, Ingrid z Grastensholm.

��Pos�uchajcie, dzieci � powiedzia� Daniel, przywo�awszy swe ukochane latoro�le, kt�re wci�� rozpala�y jego nadzieje. Matka tak�e bra�a udzia� w rozmowie, lecz ona nie stanowi�a osobowo�ci tak silnej jak pozostali. Po prostu by�a � tak jak przedmiot, kt�ry si� lubi i kt�rego brakuje, gdy zniknie, lecz nic poza tym.

��S�uchajcie � rzek� Daniel. � Moja matka Ingrid pisze, i� pragnie, by�my latem odwiedzili Grastensholm�

Och, nie, pomy�la� Solve. Tylko nie do Ulvhedina! On od razu si� zorientuje! i babcia Ingrid tak�e! Przecie� oni s� dotkni�ci.

Bardzo nie chcia�, by poznali prawd�, bo wszak oboje opowiedzieli si� po stronie dobra.

Nawet teraz Solve nie spostrzeg�, na jak niebezpiecznej drodze si� znalaz�. Nie chcia�, by tamtych dwoje zobaczy�o, kim on jest, tylko dlatego, �e oni nauczyli si� �y� w�r�d ludzi, nie szkodz�c nikomu!

Gro�ne my�li, Solve!

Daniel kontynuowa�:

��Babcia pisze te� o radosnej nowinie: Elisabet Paladin z Ludzi Lodu, chyba j� pami�tacie�

Dzieci skin�y g�owami. Lubi�y Elisabet.

��Wysz�a za m�� za bardzo sympatycznego cz�owieka, kt�ry nazywa si� Vemund Tark. Sprowadzaj� si� na Elistrand, bowiem on straci� sw�j dom. Wszyscy bardzo si� ciesz� z tego rozwi�zania, bo pami�tacie chyba, �e Ulf niepokoi� si� o przysz�o�� Elistrand. Teraz kolej przysz�a na babci� Ingrid, kt�ra martwi si� o to, co stanie si� z Grastensholm. Chce, aby jedno z was z czasem przej�o dw�r.

Ingela nic nie powiedzia�a, my�lami bowiem by�a przy pewnym m�odym cz�owieku z jednego z gospodarstw w parafii. W�a�nie teraz by� dla niej wszystkim i nie potrafi�a sobie nawet wyobrazi�, �e mia�aby opu�ci� parafi� Vingaker.

W zesz�ym tygodniu jej serce zajmowa� inny ch�opak i by�a przekonana, �e b�dzie kocha� go do p�nej staro�ci.

Solve jednak zareagowa� wzburzeniem.

��Ale�, ojcze! Johan Gabriel w�a�nie wr�ci� do domu i ma zamiar wyjecha� do Wiednia. B�dzie sekretarzem szwedzkiego ministra. Prosi�, bym jecha� wraz z nim powiedzia�, �e i dla mnie znajdzie si� tam posada. Tak bardzo bym chcia�, ojcze!

��Do Wiednia? � przerazi�a si� matka. � Och, nie, to stanowczo za daleko!

Daniel zaoponowa�:

��Wiede� jest centrum kultury, nic wi�c w tym z�ego. Ale nie mo�emy sprawi� zawodu babci. Ona pok�ada w was wielkie nadzieje, wierzy, �e jedno z was obejmie dw�r w Norwegii.

��Dobrze, dobrze, ojcze � odpar� Solve. � Ch�tnie przejm� Grastensholm, kiedy ona i Ulvhedin ju� odejd�, bo zawsze dobrze si� tam czu�em, ale jeszcze nie teraz! Obiecaj jej to w moim imieniu, ojcze, ale pozw�l mi najpierw zobaczy� kawa�ek �wiata!

Prawd� by�o, �e Solve mia� ochot� wyjecha� do Grastensholm, z innych jednak�e powod�w. Ostatnio coraz cz�ciej my�la� o �wi�tym skarbie Ludzi Lodu, kt�ry powinien nale�e� do niego. Mog�o to jednak nast�pi� dopiero po �mierci Ulvhedina. Nie bez racji obawia� si� jego przenikliwie ostrego spojrzenia.

A najwa�niejszy przedmiot spo�r�d budz�cego po��danie zbioru znajdowa� si� tutaj! U ojca!

��Ale�, Solve � sprzeciwi� si� Daniel. � My�la�em, �e w�a�nie ty przejmiesz po nas gospodarstwo. Wiernie towarzyszyli�my rodowi Oxenstiern�w ju� od czas�w, gdy Marka Christiana wesz�a do rodziny. Pami�tacie chyba, �e to Tarjei Lind z Ludzi Lodu po�lubi� krewniaczk� Marki Christiany, Corneli� von Erbach. Od tego czasu nigdy nie opuszczali�my rodziny Oxenstiern�w, zawsze stali�my po ich stronie, nios�c im pomoc we wszystkim. S�dzi�em, i� b�dziesz kontynuowa� tradycj�, Solve.

��Przecie� tak w�a�nie jest! Zawsze towarzysz� Johanowi Gabrielowi, na dobre i na z�e.

��Tak � zaduma� si� Daniel. � To prawda�

��Czy to znaczy, �e ja mam przej�� Grastensholm? � u�ali�a si� Ingela. � Mnie jest dobrze tutaj i chc� tu zosta�.

Daniel westchn��.

��Nie wiem, dzieci. Nie wiem, co z tym poczniemy. Wiem tylko, �e jedna z was obejmie gospodark� tutaj, drugie za� w Norwegii. Prawdopodobnie z czasem jako� samo si� to rozwi��e.

Dyskusja przeci�gn�a si� na wiecz�r. Daniel, kt�ry w swoim czasie sam wiele podr�owa�, dotar� a� do wybrze�y Morza Karskiego i sprowadzi� Shir� do domu Vendela Gripa, waha� si� mi�dzy decyzj� zabrania Solvego ze sob� do Grastensholm a pozwoleniem mu na wyjazd do Wiednia. To ostatnie by�oby wszak dla utalentowanego m�odego ch�opaka niepowtarzaln� okazj� prze�ycia wielkiej przygody.

W ko�cu Solve sam rozstrzygn�� t� kwesti�.

��Przecie� do babci mamy jecha� dopiero latem. A kto powiedzia�, �e sp�dz� w Wiedniu ca�� wieczno��? Przecie� mog� wr�ci� przed wyjazdem do Norwegii!

Wszyscy odetchn�li z ulg�. Sprawa zosta�a przes�dzona. Pomimo trudnej sytuacji finansowej rodziny postanowiono, �e Solve wyjedzie do Wiednia. Jego matka, naturalnie, uroni�a kilka �ez, przekonana, �e nigdy ju� nie ujrzy syna, ale Daniel zdo�a� j� uspokoi� m�wi�c, �e Wiede� wcale nie jest krain� barbarzy�c�w. Wprost przeciwnie, to wiede�czycy uwa�aj� Norwegi� i Szwecj� za kraj dziki, niecywilizowany i prymitywny, po�o�ony gdzie� daleko na kra�cach �wiata.

Tego jego ma��onka poj�� nie mog�a. Wszystkim przecie� wiadomo, �e Szwecja jest samym centrum �wiata.

W dniu wyjazdu Solve uda� si� do ojca. Serce wali�o mu w piersi tak, i� obawia� si�, �e to wida�.

��Ojcze � zacz�� i zaraz musia� odchrz�kn��; tak bardzo dr�a� mu g�os. Poruszy�o go wcale nie rozstanie z rodzin�, lecz to, co mia� za chwil� powiedzie�. � Ojcze, mam do ciebie ogromn� pro�b�

��Co takiego, synu? � zapyta� Daniel przyja�nie.

��Teraz, gdy wyruszam do obcych kraj�w, bardzo chcia�bym mie� jak�� ochron�.

��Ochron�? O czym my�lisz?

Solve musia� odchrz�kn�� jeszcze raz.

��O mandragorze, ojcze. Z ni� b�d� bezpieczny.

D�onie trzyma� splecione za plecami, by ojciec nie widzia�, jak si� trz�s�. Podniecenie wprawia�o ca�e cia�o w dr�enie. Mandragora, ten najbardziej upragniony ze wszystkich skarb�w Ludzi Lodu!

Daniel si� zafrasowa�. By�a to pro�ba trudna do spe�nienia.

��No c�, Solve, jak wiesz, mandragora nale�y do mnie. Towarzyszy mi od chwili, gdy si� urodzi�em, a nawet wcze�niej, nim jeszcze zosta�em zaplanowany. Jej winien jestem wdzi�czno�� za to, �e w og�le istniej�. Ona �yje, kiedy jest blisko mnie, i zawsze stanowi�a moj� ochron�. To prawda, �e w ostatnich latach nie by�a mi potrzebna, wszystko bowiem uk�ada�o si� nam pomy�lnie. Ale czy wolno mi j� odda�?

��Kiedy� jednak stanie si� to konieczno�ci�, ojcze � odpar� Solve tak spokojnie jak tylko m�g�. � A kt� jest ci bli�szy ni� w�asny syn?

Daniel skin�� g�ow�.

��Masz racj�, nie b�d� �y� wiecznie, ale to jest zadziwiaj�ca� rzecz. O, w�a�nie, bliski by�em powiedzenia �istota�! Je�li co� jej si� nie podoba, okazuje to natychmiast.

��Spr�bujmy wi�c � orzek� Solve, skrywaj�c pal�c� niecierpliwo��.

Daniel w zamy�leniu przypatrywa� si� synowi, rak �e ch�opiec musia� spu�ci� wzrok.

��Jeste� przecie� zwyczajnym cz�owiekiem, Solve � powiedzia�, niczego nie�wiadom. � Ale, z drugiej strony, ja tak�e jestem zwyczajny. Mandragora doprowadzi�a mnie do Shiry i pozwoli�a pom�c jej w wype�nieniu zadania. To dobry talizman, Solve. Zwalcza moc Tengela Z�ego, on przecie� nie m�g� go nosi�. A wi�c spr�bujmy! Je�li nie jeste� w�a�ciw� osob�, od razu to zauwa�ysz. Mandragora zacznie si� wi� i wczepi si� w sk�r� jakby pazurami.

��A je�li oka�� si� w�a�ciw� osob�? � Nerwy Solvego by�y tak napi�te, �e ledwo m�g� wypowiedzie� te s�owa.

��W�wczas mandragora u�o�y si� na twojej piersi tak, jakby w�a�nie tam by�o jej miejsce.

��Pozw�l mi wi�c spr�bowa�!

W ko�cu Daniel ust�pi�.

��A zatem chod� ze mn�!

W g��bi garderoby, dok�d si� skierowali, znajdowa�o si� pomieszczenie, o kt�rego istnieniu Solve nawet nie wiedzia�. Ojciec wszed� tam sam, a kiedy wr�ci�, trzyma� w r�ku du�y, pokrzywiony korze�.

Mandragora! Solve nie m�g� ju� zapanowa� nad cia�em, kt�re zacz�o dr�e�. Powstrzymywa� si� z ca�ych si�, by nie wydrze� jej ojcu z r�k. Ojciec g�adzi� j� czule, jakby to by�o zwierz�tko.

I tak te� wygl�da�a albo raczej jak lalka czy ludzka istota. Kwiat wisielc�w� Solve oddycha� z trudem, bliski utraty przytomno�ci. Niecierpliwie czeka�, a� ojciec prze�o�y mu �a�cuszek przez g�ow�.

Dobra moc! To wcale nie jest takie pewne, pomy�la� Solve. Z pewno�ci� jest to wielka si�a. Mo�ny sprzymierzeniec. Z nim b�dzie m�g� dokona� cud�w!

M�wi�c to, Solve mia� na my�li dzia�anie w s�u�bie z�a, cho� wtedy pewnie jeszcze do ko�ca nie by� tego �wiadom.

Mandragora powoli przesun�a si� w d� po jego ciele. Solve ju� wcze�niej rozpi�� koszul�, pier� mia� wi�c ods�oni�t�. Korze� by� du�y, o wiele wi�kszy ni� przypuszcza�, musi chyba troch� przeszkadza�. Leg� w ko�cu na jego piersi, blisko, blisko sk�ry.

��Co czujesz, Solve? � zapyta� ojciec w napi�ciu.

Ch�opak by� rozczarowany.

��Mam wra�enie, jakby ona by�a� nie�ywa. Ci�ka i martwa, ojcze. Nie ma w niej krztyny �ycia!

��A wi�c j� zdejmujemy.

��Nie! � Solve niemal krzykn��, wstrzymuj�c ju� uniesione r�ce ojca. � Nie, ona na pewno nie umar�a. Ale te� i nie wije si� ze wstr�tem, ojcze. Nie okazuje niezadowolenia.

��Sp�jrzmy prawdzie w oczy, Solve! Po prostu nic dla niej nie znaczysz. Ale z drugiej strony ci� nie odpycha. Mo�e ty� daj mi na chwil� spr�bowa�. Por�wnamy reakcj�.

Tak niech�tnie, jakby oddawa� �ycie, Solve pozwoli� ojcu zdj�� mandragor� i zawiesi� j� na szyi.

��No i jak? � zapyta�, gdy przed�u�a�a si� chwila milczenia.

��Dziwne, ale i na mnie jakby umar�a.

��To znaczy, �e�

��Czy�by jej powo�anie si� sko�czy�o? Z chwil� gdy Shira odnalaz�a �r�d�o �ycia? Mo�e jest teraz zupe�nie zwyczajnym korzeniem ro�liny zwanej mandragor�?

��Czy wobec tego mog� j� dosta�, ojcze? Tylko jako pami�tk�?

��Nie wiem, m�j ch�opcze. Jest taka ci�ka, nie�ywa. Bardziej martwa, ni� wydawa�by si� zwyk�y korze�. S�dz�, �e nadal tkwi w niej czarodziejska moc. Nie wiem tylko jaka, co ma oznacza�. Solve, czy naprawd� si� odwa�ymy?

��Mo�e po prostu znajduje si� teraz w stanie spoczynku, tutaj w domu, w Skenas, dlatego �e tak tu spokojnie i bezpiecznie. � Solve m�wi� z takim zapa�em, �e nie m�g� dopowiedzie� s��w do ko�ca. Nie wolno mu by�o utraci� mandragory teraz, kiedy ju� j� prawie mia�. Nie powinien by� powiedzie�, �e sprawia wra�enie martwej. � Mo�e zn�w si� przebudzi, gdy znajd� si� w niebezpiecze�stwie?

��Nie wiem, Solve, nie wiem.

Daniela rozbawi� entuzjazm ch�opca. Naturalnie, kiedy sam by� w jego wieku, mandragora tak�e budzi�a w nim ogromne zaciekawienie, ale nie wolno by�o ni� igra�.

��Tak bardzo ci� prosz�, ojcze!

Dzieci zawsze potrafi�y owin�� sobie Daniela wok� palca. O�eni� si� p�no i przede wszystkim dlatego, �e rodzina nalega�a. Wybra� dam� z zacnego domu, tak�e licz�c� ju� sobie sporo wiosen. Ma��e�stwo zosta�o wi�c zawarte z czystego rozs�dku, z up�ywem jednak lat ma��onkowie nabierali do siebie coraz wi�kszego szacunku. Nigdy si� nie k��cili, odnosili si� do siebie z prawdziw� troskliwo�ci�. Nie by�a to wcale z�a forma zwi�zku, cho� wzajemne uczucia wyra�a�y si� na og� w przyjaznych u�miechach i roztargnionym poklepywaniu po ramieniu.

Dzieci rozpali�y w Danielu czu�o��, o jak� si� nawet nie podejrzewa�. Dla nich by� got�w na wszystko, takie okaza�y si�, ku jego zdumieniu, �liczne i uzdolnione. Nigdy nie s�dzi�, �e mo�e mie� takie wyj�tkowe dzieci! Przypuszcza�, co prawda, �e kocha�by je r�wnie gor�co, gdyby nie by�y a� tak doskona�e, a nawet, by� mo�e, jego mi�o�� by�aby wtedy jeszcze silniejsza. Nigdy jednak nie przesta� si� dziwi�, �e tak wspaniale si� rozwijaj�, i by� niezmiernie szcz�liwy, �e s�.

Rozs�dny ojciec ju� dawno uderzy�by pi�ci� w st� podczas dyskusji, jak� odbyli wcze�niej. Powiedzia�by: �Do�� tego, Solve przejmuje dw�r tutaj, a Ingela Grastensholm�, lub odwrotnie. W ka�dym razie dzieciom nie wolno by�oby si� sprzeciwia� i protestowa�. Ale Daniel nie patrzy� na swe pociechy w ten spos�b. Mo�e po prostu zawsze w obecno�ci tych dw�ch wspania�ych istot, b�d�cych jego dzie�em, czu� si� jakby onie�mielony.

Dlatego westchn�� teraz g��boko i spojrza� na Solvego z pe�nym mi�o�ci u�miechem.

��Dobrze, m�j ch�opcze, niech wi�c tak b�dzie. Mo�esz j� po�yczy�. Poniewa� s�u�y ona dobru, nie powinna wyrz�dzi� ci �adnej krzywdy.

Solve odetchn�� z ulg�. Mandragora nale�a�a do niego!

W roku 1770, tym samym, w kt�rym Elisabet Paladin z Ludzi Lodu po�lubi�a swego Vemunda Tarka, Solve Lind z Ludzi Lodu wyjecha� do Wiednia. Johan Gabriel wyruszy� tam znacznie wcze�niej i w li�cie zawiadomi�, �e znalaz� Solvemu doskona�� prac� w jednej z kancelarii w mie�cie. Wyszuka� tak�e pok�j dla przyjaciela.

Spotkali si� wi�c w stolicy Habsburg�w; dwaj m�odzi ch�opcy maj�cy zbyt ma�o pieni�dzy, by ich �ycie sk�ada�o si� z samych przyjemno�ci. Johan Gabriel mia� w�wczas lat dwadzie�cia, Solve � dwadzie�cia jeden.

Dobry humor jednak ich nie opuszcza�. Johan Gabriel ju� znalaz� sobie nowy, nieosi�galny obiekt mi�o�ci, a Solve�

Solve mia� mandragor�, kt�rej nikt nie widzia�.

Jedno tylko zaciemnia�o jego szcz�cie.

Wygl�da�o na to, �e mandragora wcale si� nim nie interesuje.

W ka�dym razie jednak nie by�a wrogo nastawiona. Solve, kt�ry stawa� si� coraz bardziej wra�liwy na wszystko, co istnieje poza szar� powszednio�ci�, by� teraz przekonany, �e talizman czeka, a� nadejdzie jego czas.

Czeka na co�.

Ale na co? Tego Solve nie potrafi� dociec.

M�g� przez d�ugie chwile siedzie�, trzymaj�c korze� w d�oniach, przypatruj�c si� jego �twarzy�, kt�r� stanowi�o tylko par� niewyra�nych, na po�y zatartych linii w cz�ci korzenia przypominaj�cej g�ow�. �Ramiona� i �nogi� wystawa�y daleko poza jego d�o�; boczne korzonki, maj�ce przedstawia� palce u st�p, �askota�y go w przedrami�. Nie da�o si� jednak zaobserwowa� �adnego ruchu mandragory. Usi�owa� do niej przemawia�, sta� si� jej panem, nakaza�, by w jego imieniu zacz�a czyni� cuda.

Mandragora pozostawa�a g�ucha.

Wiede� w owym czasie by� kulturaln� stolic� Europy. Tu �y� Haydn i stary Gluck, kt�rego Solve uzna� za bardzo nudnego, a w ka�dym razie za nudn� uwa�a� jego muzyk�, osobi�cie bowiem nigdy nie zetkn�� si� z wielkim kompozytorem. Mieszka� tu tak�e przyjaciel Haydna, cudowne dziecko, czternastoletni Wolfgang Amadeusz Mozart.

Solve wybra� si� kiedy� wraz z Johanem Gabrielem na jego koncert i ch�opiec ogromnie mu zaimponowa�. Wyobra�a� sobie, �e to on znajduje si� w samym centrum zainteresowania i wydobywa z instrumentu cudowne tony. Postanowi�, �e kiedy� dojdzie do czego� podobnego. S�awa, si�a�

Zastanawiaj�c si� nad tym g��biej, musia� jednak przyzna�, �e nie dla niego jest �wiat muzyki. Powinien szuka� innej drogi, pi�� si� w g�r� swoimi w�asnymi �cie�kami.

Dwaj ubodzy m�odzie�cy, Solve i Johan Gabriel, nie mogli uczestniczy� w zbytkownym �yciu wy�szych sfer. Mogli za to chodzi� po mie�cie i podziwia� wszystkie dzie�a wiede�skiej sztuki: architektur�, rze�by, obrazy. Korzystali z tej sposobno�ci i w�a�nie podczas jednej z takich w�dr�wek Johan Gabriel zwierzy� si� przyjacielowi ze swej ostatniej mi�o�ci. Jej obiektem by�a Susanna Frid, �ona lekarza. Och, jak�e j� Johan Gabriel mi�owa�!

Ma��onek jego wybranki by� chorobliwie zazdrosny, Johan Gabriel musia� wi�c t�skni� za sw� mi�� z daleka. Nawyk� ju� jednak do sekretnych westchnie�. Najwa�niejsze w tym romansie by�o to, i� dzi�ki niemu powsta�o niema�o pi�knych wierszy i nigdy nie wys�anych list�w, maj�cych w sobie wiele z atmosfery Rousseau, w�a�nie wtedy bowiem zafascynowa� poet� ten francuski pisarz i filozof.

Solve zastanawia� si�, czy powinien za�yczy� sobie owej Susanny Frid dla swego przyjaciela, zapragn��, by przysz�a do Johana Gabriela. Uzna� jednak, �e to gra nie warta �wieczki. Przyjaciel wkr�tce i tak znajdzie sobie nowy, niedost�pny obiekt westchnie�, a poza tym Solve obawia� si�, �e jego osoba mo�e wzbudzi� zbyt du�e zainteresowanie.

Na razie musia� my�le� o swojej w�asnej karierze.

J�zyka nauczy� si� szybko. Doskonale radzi� sobie z obowi�zkami w kancelarii szwedzkiego konsula handlowego, ale praca ta bardzo go nudzi�a. Niemniej jednak uda�o mu si� pokierowa� sprawami tak, �e wkr�tce konsul nie m�g� si� bez niego oby�. Dokona� tego dzi�ki podsuni�ciu kilku przebieg�ych propozycji, kt�re p�niej zrealizowa�, wykorzystuj�c swe nadzwyczajne zdolno�ci. Konsul wpad� w zachwyt i nie wiedz�c, jakiego to gada wyhodowa� na w�asnym �onie, pozwoli� Solvemu awansowa�, a� w ko�cu mianowa� go swym osobistym sekretarzem.

By� to z pewno�ci� sukces, Solvemu jednak nie wystarcza�.

Mierzy� znacznie wy�ej.

Rzecz jasna latem nie pojecha� do domu. Wys�a� mi�y list, informuj�c, jak pomy�lnie mu si� wszystko uk�ada, i oznajmi�, �e w tym momencie nie mo�e przerywa� kariery. Napisa�, i� zamierza wr�ci� w randze wysokiego urz�dnika i w�wczas osiedli si� tam, gdzie za�ycz� sobie jego rodzice czy te� babcia Ingrid. Je�li ojciec zechce, by nadal pe�ni� rol� zaufanego pomocnika rodu Oxenstiem�w, ch�tnie si� na to zgodzi, lecz je�li wyb�r padnie na Grastensholm, przystanie tak�e i na to, zawsze bowiem dobrze czu� si� w Norwegii i jest pewien, �e b�dzie tam przydatny.

Otrzyma� odpowied�. Rodzice i babcia zadowoleni byli z jego decyzji, prosili jednak, by zbyt d�ugo nie zwleka� z powrotem do domu. Ulvhedin zmar� w wieku dziewi��dziesi�ciu siedmiu lat, a Ingrid te� przecie� nie by�a ju� m�oda.

Nie napisali, �e Ulvhedin umar� szcz�liwy, podczas pijackiej uczty, kt�r� on i Ingrid we dw�jk� urz�dzili sobie na Grastensholm. Stary olbrzym nigdy nie przebudzi� si� z oszo�omienia i rodzina uzna�a, �e godnie dokona� �ywota. No c�, mo�e nie wszyscy zgodziliby si� z takim twierdzeniem, ale ani ko�ci�, ani morali�ci nigdy nie poznali okoliczno�ci jego �mierci.

Tak wi�c stara bestia nie �yje, pomy�la� Solve z zadowoleniem. Ju� nie musi si� obawia�, �e Ulvhedin go zdemaskuje.

Teraz bowiem ju� nawet sam dostrzega� w swych oczach ��te plamki. Niepokoi�y go one i jednocze�nie budzi�y zachwyt. Chwilami nawet wpada� z ich powodu w uniesienie. Tu w Wiedniu nikt przecie� go nie zna�.

Zacz�� powoli wycofywa� si� z kr�gu znajomych Johana Gabriela Oxenstiemy. Nie chcia�, by przyjaciel zauwa�y� zachodz�ce w nim zmiany.

Rozstanie nie sprawia�o trudno�ci, z up�ywem lat bowiem stopniowo odsuwali si� od siebie. Spotkali si� po raz ostatni wieczorem, bo Solve nie chcia�, by ostre �wiat�o austriackiego s�o�ca wpada�o mu w oczy,

Tym razem Johan Gabriel by� naprawd� przygn�biony. Jakby nieobecny duchem, w melancholijnym nastroju, smutnym g�osem odczyta� swoje w�asne epitafium. Uzna�, �e umrze z �alu nie mog�c po��czy� si� z Susann�.

Solve jednym uchem wys�ucha� �Ody do Canulli na pocz�tku choroby�. Kiedy Johan Gabriel wpada� w romantyczny nastr�j, nazywa� Susann� Camill�. W wierszu mia�a ona rzuci� kwiat na ziemi�, w kt�rej spoczywa ukochany, i uroni� kilka �ez nad jego ostatni� przystani�, b�agaj�c �mier�, by nie zwleka�a i jak najszybciej �ci�a zwi�d�e �d�b�o, czekaj�ce na jej kos�.

Rzeczywisto�� nie by�a jednak a� tak tragiczna i Johan Gabriel przetrwa� tak�e i to mi�osne cierpienie. Nie mia� te� ju� wywiera� wp�ywu na �ycie Solvego. Przyjaciele z lat dzieci�cych nie widywali si� ju� wi�cej.

Dalsze losy Johana Gabriela Oxenstiemy s� dobrze znane. Po up�ywie czterech lat powr�ci� do Szwecji, gdzie dzi�ki swemu mi�emu usposobieniu i inteligencji zosta� jakby nadwornym skaldem na dworze Gustawa III. Z czasem mianowano go cz�onkiem rady pa�stwa. By�o to stanowisko zupe�nie nie dla niego, nigdy bowiem nie wykazywa� �adnych talent�w politycznych. Nie mia�o to jednak wi�kszego znaczenia, poniewa� Gustaw III i tak wola� rz�dzi� sam. Johan Gabriel Oxenstiema ze szlachetnym nazwiskiem i wytwornymi manierami by� jedynie ozdob� dworu. Praca nie dawa�a mu �adnego zadowolenia, ponadto przez ca�e �ycie pozosta� ubogi, mimo �e bogato si� o�eni�.

Jego chciwy te�� zach�annie �ciska� kies�, ale nie zak��ca�o to spokoju �ycia rodzinnego. Johan Gabriel mia� mi�� �on�, kt�ra urodzi�a mu syna. Niestety por�d prze�y�a bardzo ci�ko i nigdy nie wr�ci�a ju� do zdrowia. Utraci� j� wcze�nie.

Jego si�� by� talent poetycki. On sam, nieprzystosowany do �ycia w bezwzgl�dnym, materialistycznym �wiecie, naprawd� szcz�liwy czu� si� tylko przez kr�tkie okresy swego �ywota.

Losy Solvego potoczy�y si� innymi kolejami. Ca�kiem te� odmiennymi od tych, kt�rych on sam si� spodziewa�.

Punktem zwrotnym jego �ycia by�o poznanie rodziny Wiesen�w�

Zdarzy�o si� to na pocz�tku roku 1773 podczas przyj�cia noworocznego, kt�re w swoim domu wyda� szwedzki konsul. Jako najbardziej zaufany cz�owiek konsula zosta� zaproszony tak�e Solve. By� to zaszczyt, z kt�rego powinien by� dumny, ale to przecie� drobne, nie zauwa�one przez nikogo manipulacje Solvego wzmocni�y s�aw� konsula i poprawi�y stan jego kasy. Wcale nie odczuwa� dumy z zaproszenia, odnosi� wra�enie, �e uczyniono to jakby z �aski.

Na widok pi�knego domu konsula, pe�nego dzie� sztuki wiede�skiej, uczu� zazdro�� tak wielk�, i� mia� wra�enie, �e wida�, jak zielenieje na twarzy. On sam mieszka� wszak w warunkach absolutnie niegodnych kogo� tak wyj�tkowego jak on. To jednak wkr�tce si� zmieni, postanowi�, przygl�daj�c si� wspania�o�ciom w domu konsula. Serwis obiadowy z najdelikatniejszej wiede�skiej porcelany, srebra, kosztowno�ci�

Solve zacz�� teraz nosi� peruk�, by tak bardzo nie rzuca� si� w oczy. �ywi� sk�din�d s�uszne przekonanie, i� aby osi�gn�� wytyczone sobie cele, powinien nie zwraca� na siebie uwagi.

Na rozmaite sposoby, kt�rych nie warto bli�ej omawia�, zdoby� wystarczaj�c� ilo�� pieni�dzy, by ubra� si� odpowiednio na wizyt� u dostojnych ludzi. Przeobrazi� si� w snoba w koronkowym �abocie, kamizelce ze z�otej lamy, butelkowozielonej marynarce z aksamitu z d�ugimi po�ami, o�lepiaj�co bia�ych, opi�tych spodniach do kolan, niewiele pozostawiaj�cych wyobra�ni, i eleganckich trzewikach ze srebrnymi klamrami, na bardzo wysokich obcasach.

Zaiste, �wietnie si� prezentowa�!

Wkr�tce dostrzeg� pewn� dziewczyn�, na kt�rej skupi� ca�� sw� uwag�.

Siedzia�a pomi�dzy rodzicami, kt�rzy zdawali si� strzec jej niczym jastrz�bie. Ojciec, wielki i opas�y, o zimnych oczach ukrytych pod grubymi, czarnymi brwiami; matka sztywna, z mocnym w�sikiem na twarzy bez u�miechu. Ale dziewczyna, dziewczyna! Ooch, westchn�� z zachwytem Solve, cho� po prawdzie nie by�a wcale szczeg�lnie pi�kna. Niedu�a, okr�g�a, ale mi�o by�o na ni� patrze�.

A te oczy! Gorza�y ogniem, kt�ry a� nazbyt wyra�nie wskazywa�, �e t� �adniutk� panienk� przepe�nia zmys�owo��, tajemne ��dze, kt�re dot�d nie znalaz�y uj�cia. Spojrzenia, jakie ukradkiem, ze sztuczn� nie�mia�o�ci� posy�a�a od czasu do czasu Solvemu, zdradza�y z trudem ujarzmian� nami�tno��.

Dostaniesz, moja kochana, dostaniesz, pomy�la� Solve. Zaufaj mi, znalaz�a� r�wnego sobie.

Wok� rodziny kr��y� m�ody cz�owiek, kt�rego Solve od razu uzna� za nudziarza, a dziewczyna by�a najwidoczniej r�wnie� tego samego zdania. M�odzieniec sprawia� wra�enie nadzwyczaj dobrotliwego, wr�cz potulnego, z tych, co to pochylaj� plecy, by lepiej trafia�y uderzenia bata. Wydawa�o si� natomiast, �e zjedna� sobie �ask� przyt�aczaj�cych sw� nadgorliw� opieku�czo�ci� rodzic�w. Nie pozwolono mu wprawdzie zbli�y� si� do c�rki, o nie, ale dost�pi� zaszczytu przynoszenia smako�yk�w i poduszki, pom�g� te� pani matce lepiej u�o�y� szeleszcz�c� czarn� sp�dnic�.

Solve wypyta� konsula, kim s� owi ludzie.

Ojciec rodziny okaza� si� bogatym z�otnikiem, matka pochodzi�a z austriackiej szlachty. Nosili nazwisko Wiesen. C�rka, Renate, znana by�a swej wagi w z�ocie. M�ody zalotnik? To cz�owiek na tyle wysoko urodzony, �e nie musi trudzi� si� �adn� prac�. Najm�odszy syn bogatej rodziny, bardzo naiwny. Prawdopodobnie rodzice dziewczyny zdecyduj� si� na niego, bo, rzecz jasna, ca�kowicie w ich gestii pozostaje decyzja, kogo po�lubi� ma c�rka.

O, co to, to nie, pomy�la� Solve. Nie zamierza� przepu�ci� ko�o nosa tak dobrej partii.

Po obiedzie rozpocz�y si� ta�ce. Solve jeszcze z Johanem Gabrielem Oxenstiern� wyuczy� si� wszystkich modnych w Wiedniu pl�s�w i kiedy up�yn�a ju� odpowiednio d�uga chwila, a dziewczynie pozwolono ta�czy� tylko z nudnym m�odzie�cem, kt�ry nazywa� si� Carl Berg, Solve o�mieli� si� podej�� w stron� Wiesen�w.

Zauwa�y�, �e na jego widok Renate zatrzepota�a rz�sami i spu�ci�a wzrok, a d�onie jej zacz�y gnie�� koronkow� chusteczk�. Solve dwornie sk�oni� si� przed jej ojcem, przedstawi� si� i uprzejmie poprosi�, by pozwolono mu poprowadzi� ich pi�kn� c�rk� do nast�pnego ta�ca.

Wiesen wpatrywa� si� we� wp� przymkni�tymi rybimi oczami, po czym skrzekliwym g�osem zapyta�, czy Solve nie jest sekretarzem konsula.

To prawda, przyzna� Solve otwarcie.

Z�otnik przyjrza� mu si� jeszcze raz i zaskrzecza�:

��A zatem, nie!

D�onie dziewczyny gwa�townie drgn�y.

Solve zarumieni� si�. Teraz musia� odby� upokarzaj�cy, powrotny przemarsz przez ca�� sal�. To by�o gorsze ni�li pr�gierz!

Wiesen nie powinien by� tego robi�! Gdyby wiedzia�, kto przed nim stoi, z pewno�ci� pozwoli�by Selvemu zata�czy� ze sw� c�rk�.

Chocia�� Zdarzenia potoczy�yby si� i tak mniej wi�cej podobnie, zw�aszcza dla dziewczyny. Ale w�wczas nie sko�czy�oby si� to tragicznie dla tak wielu ludzi!

Gdy Solve wraca� na swoje miejsce, czuj�c na sobie lito�ciwe spojrzenia, gniew wprost go d�awi�. Ta kr�tka droga, droga wstydu, gwa�townie powiod�a go w d�, ku charakterystycznej dla dotkni�tych degradacji ich cz�owiecze�stwa.

Jego zemsta b�dzie okrutna, tak sobie poprzysi�g�!

Najpierw musia� zdoby� odpowiedni� pozycj�. Zwyk�y sekretarz nie ma �adnej w�adzy.

Ze swoim zwierzchnikiem, konsulem handlowym, pozostawa� we wzgl�dnie dobrych stosunkach. Konsul, cho� oczywi�cie traktowa� go z g�ry, mimo wszystko by� do niego przychylnie nastawiony, zw�aszcza po tym, jak Solve pom�g� mu w sw�j szczeg�lny spos�b w kilku zawi�ych sprawach. Solve nie chcia� wi�c zbytnio mu dokuczy�, ale pragn�� zaj�� jego stanowisko.

Wiedzia�, �e gdyby konsul potrzebowa� zast�pcy, jemu w�a�nie powierzono by t� posad�. Tyle by mu na razie wystarczy�o.

Solve nie posiada� nic ze zbioru magicznych �rodk�w czy tajemnych zi� Ludzi Lodu. Mia� tylko mandragor�, a ona jako� nie kwapi�a si� do wsp�dzia�ania. Przez chwil� rozwa�a�, czy nie m�g�by odby� b�yskawicznej podr�y na Grastensholm i zagarn�� ca�y zbi�r, postanowi� jednak obej�� si� bez skarbu.

Chcia�, by konsul zachorowa�, ale jak do tego doprowadzi�?

Nigdy nie mia� okazji nauczy� si� czegokolwiek od poprzednich dotkni�tych z tego prostego powodu, �e ani on, ani nikt inny nic nie wiedzia� o jego tajemnej mocy. Teraz przeklina� sw� g�upot�, �a�uj�c, �e nie pojecha� najpierw do Grastensholm, by pobiera� nauki u babci Ingrid. Faktem by�o, �e obawia� si� przenikliwego wzroku Ulvhedina.

Mia� jednak zdolno��, kt�r� poszczyci� si� mog�o niewielu dotkni�tych w jego rodzie: potrafi� z daleka utrzymywa� kontrol� nad lud�mi i rzeczami, by� w stanie przyci�gn�� do siebie kogo� lub co�, czego pragn��.

Teraz najwa�niejsza by�a choroba konsula�

Przez chwil� t�sknie my�la� o domu konsula, o skarbach, jakie si� tam znajdowa�y, o z�ocie. Gdyby umar��?

Nie, dom z pewno�ci� nie dosta�by si� w r�ce Solvego, musia� my�le� bardziej realistycznie!

Choroba, choroba�

W ko�cu Solve zdecydowa� si� na to, o czym czyta� w tajemnych ksi�gach w wielkiej bibliotece w Wiedniu. W biurze konsula znalaz� kilka w�os�w; mia� nadziej�, �e nie pochodz� z peruki, i zabra� si� za robienie kukie�ki w miar� mo�no�ci podobnej do konsula. Solve mieszka� teraz we w�asnym mieszkaniu, nikt wi�c mu nie przeszkadza�. Sto�owa� si� na mie�cie, sam sprz�ta� pokoje. Nikt nie m�g� przyj�� i go zaskoczy�.

Lalka uda�a si� nadspodziewanie dobrze, by�a bardzo podobna do zwierzchnika Solvego. W�osy zosta�y umieszczone w �rodku.

Najlepsze b�d� k�opoty �o��dkowe, zdecydowa� m�odzieniec, ale jak je sprowadzi�? W ko�cu wyszuka� cienk� nitk� i mocno opasa� ni� wydatny brzuch kukie�ki b�d�cej wizerunkiem konsula. Dla pewno�ci �ci�gn�� ni� tak mocno, �e lalka przypomina�a os�.

To musi chyba sprawia� dostatecznie silny b�l!

Ale czy to wystarczy? Czy nad lalk� nie trzeba odm�wi� stosownych zakl��? Solve nie zna� �adnego, wymy�li� jednak kilka formu�ek, kt�re zabrzmia�y, jego zdaniem, odpowiednio.

Pozostawa�o tylko czeka� do nast�pnego dnia�

Kiedy Solve nazajutrz przyszed� do pracy, konsula nie by�o w biurze. Jeden z ubogich skryb�w z dalszych pomieszcze� przybieg� do niego podniecony.

��Nasz drogi konsul nagle ci�ko zachorowa� � oznajmi� podekscytowany t� sensacyjn� wiadomo�ci�. � Przez ca�� noc czuwa� przy nim doktor; s�dz�, �e dosta� skr�tu kiszek!

��Co ty m�wisz? � powiedzia� Solve udaj�c zdumienie, cho� triumf wprost w nim kipia�. � Czy to co� powa�nego?

��I to jeszcze jak! Doktor jest zdania, �e konsul nie prze�yje choroby.

Gor�ca fala przera�enia obla�a Solvego. Wcale nie mia� takiego zamiaru. Chyba za mocno �cisn��!

��Pobiegn� od razu do niego do domu, dowiem si�, w czym mog� pom�c � powiedzia�. Teraz naprawd� poblad�, wida� by�o, i� si� wystraszy�.

��Tak, wiemy, jak bardzo jeste�cie przywi�zani do naszego drogiego konsula � powiedzia� skryba niemal wzruszony. � Ale czy naprawd� powinni�cie zak��ca�?

Ale Solve ju� pobieg�. Nie skierowa� si� jednak, rzecz jasna, do domu konsula, lecz pogna� do siebie, najszybciej jak nogi ponios�y. Dr��cymi r�kami przekr�ci� klucz i wpad� do �rodka. Kukie�ka� Gdzie mog�a by�?

Ci�gn�� i szarpa� za nitk�, zawi�za� j� jednak tak ciasno �e nie m�g� jej uchwyci�. Dr��cymi d�o�mi uj�� n� i wsun�� go pod nitk�. Ni� przylega�a tak mocno, �e n� przeszed� przez materia� i niemal przebi� lalk� na wylot, zanim w ko�cu Solve zdo�a� przeci�� ni�.

Stan��, trzymaj�c w r�ku pokaleczon� kukie�k�.

��Och, nie � szepn��. Na jego poblad�ej twarzy l�ni�y kropelki potu. � Co si� teraz stanie?

Podni�s� lalk�, by wrzuci� j� do ognia na kominku, ale w ostatniej chwili si� wstrzyma�. To tak�e mog�o by� niebezpieczne! W ko�cu ukry� j� pod materacem.

Potem ju� naprawd� pobieg� do domu konsula.

W drzwiach spotka�a go gospodyni.

��S�ysza�em� � zacz�� Solve. � Czy co� mog� zrobi�?

��Ach, panie Lind � za�ka�a. � Przybywacie za p�no! Nasz drogi konsul zmar� przed kilkoma minutami. Zrobi�a si� dziura w� Skr�t kiszek by� za mocny. Cierpia� ogromne katusze. A teraz odszed� na zawsze!

Solve sta� w drzwiach skamienia�y. Kobieta, spostrzeg�szy jego bia�e jak kreda oblicze, natychmiast poda�a mu krzes�o, na kt�re opad� bez si�.

��Och, nie! � j�kn��. � Nie, nie, nie!

By� jednak na tyle przytomny, by postawi� sobie w duchu pytanie: C� ja uczyni�em? Jakie zab�jcze si�y tkwi� we mnie?

Wyszed� doktor i musia� zaj�� si� zrozpaczonym m�odym cz�owiekiem. Solve us�ysza�, jak szepcze do gospodyni:

��Wzruszaj�ce widzie� takie oddanie dla zwierzchnika!

Solve przej�� obowi�zki konsula w biurze. Kiedy po pewnym czasie doszed� do siebie, m�g� bardziej trze�wo spojrze� na ostatnie wydarzenia. Nowa sytuacja bez w�tpienia by�a dla� korzystna.

Ku swemu rozgoryczeniu nie obj�� jednak urz�du konsula. Pe�ni� tylko rol� jego zast�pcy do czasu przybycia ze Szwecji nowego, starszego urz�dnika.

Solve potraktowa� to jako obraz� i postanowi� zem�ci� si� na osobach, kt�re podj�y tak� decyzj�.

Zemsta jednak musia�a poczeka�. Teraz nale�a�o ku� �elazo p�ki gor�ce, innymi s�owy p�ki nosi� jeszcze tytu� konsula.

W randze konsula m�g� p�j�� do Wiesen�w i prosi� o spotkanie z ich c�rk�. To, oczywi�cie, dopiero pocz�tek. Potem w�lizgnie si� do rodziny, a� c�rka, maj�tek i ca�e przedsi�biorstwo b�dzie nale�e� do niego. Zem�ci si� te� na wstr�tnych rodzicach dziewczyny; zobacz�, kogo upokorzyli.

Gdy przejrza� si� w zwierciadle, prawdziwie si� przerazi�. Jego oczy nie by�y ju� ciemnobr�zowe. Nie by�y nawet br�zowe, lecz ��te jak jasny bursztyn. Wygl�da�y strasznie, cho� jednocze�nie fascynuj�co. Pami�ta� oczy babki Ingrid, mia�a podobno najbardziej ��te oczy ze wszystkich w ca�ej rodzinie. Oczy Ulvhedina b�yszcza�y bardziej zdradziecko, ��to i zielono, mia�y zmienn�, trudn� do okre�lenia barw�.

Oczy Solvego by�y pi�kne. Z pewno�ci� niepomiernie kusz�ce dla kobiet, mia� na to wiele dowod�w. Damy z p�wiatka, kt�re spotyka� na ulicy, s�a�y mu zach�caj�ce spojrzenia, ale on nie takich kobiet pragn��. Jego �yczeniem by�o po�lubi� Renate � po cz�ci ze wzgl�du na jej maj�tek, a po cz�ci na siln� zmys�owo��, w kt�r� postanowi� si� zanurzy�. I najwa�niejsze: musia� zem�ci� si� na jej pysza�kowatych rodzicach! Kiedy ju� o�eni si� z c�rk�, znajdzie spos�b, by ich upokorzy�!

Postanowi� napisa� do domu. W li�cie przechwala� si�, �e zosta� konsulem. Kto m�g� to sprawdzi�? Troch� niepokoi� si� o rodzin�. Matka od dawna cierpia�a na chorob� p�uc, a ostatnio zarazi� si� i ojciec. Ingela planowa�a ma��e�stwo. Wszyscy chcieli, by wr�ci� do domu.

Ale przecie� on nie m�g� wr�ci�! Nie mo�e pokaza� si� z takimi oczyma!

Przed uderzeniem na Wiesen�w czyni� d�ugie, staranne przygotowania, tak �e zd��y�a nadej�� odpowied� z domu.

Odpisa�a mu Ingela i w�a�nie fakt, �e list zosta� zaadresowany jej r�k�, bardzo go zaniepokoi�.

Kiedy przeczyta� list, musia� si� na troch� po�o�y�. Nie by� w stanie nic robi�.

Ingela czyni�a mu wyrzuty, �e nie wr�ci� do domu. Ojciec i matka zd��yli zapozna� si� z tre�ci� listu, w kt�rym donosi�, �e zosta� konsulem. Byli z niego bardzo dumni. Teraz jednak oboje ju� nie �yli. Po �mierci matki ojciec jakby nagle straci� ca�� sw� odporno�� i pod��y� za ni� w tym samym tygodniu. Ingela wysz�a za m��, po�lubi�a m�odego gospodarza z okolicy i dom ich dzieci�stwa sta� teraz pusty. Co mia�a z nim zrobi�? Ona na sta�e osiad�a w Vingaker, zarz�dza�a dworem Axela Fredrika Oxenstierny, brata Johana Gabriela, i mia�a zamiar kontynuowa� prac� tak�e po zam��p�j�ciu.

Tak wi�c Grastensholm przypad�o w udziale Solvemu. Babcia Ingrid jest stara i samotna, dlaczego wi�c Solve nie wraca do domu?

Ojciec i matka nie �yj�? Nigdy ich ju� nie zobaczy? P�k�a jeszcze jedna ni� wi���ca Solvego z �yciem normalnych ludzi. Tego wieczoru po raz ostatni pozwoli� si� zrani�. Tego wieczoru jego serce by�o ci�kie od udr�ki i smutku.

Dzie� p�niej, ju� nast�pnego ranka, by� twardy jak g�az. Niewiele cz�owiecze�stwa pozosta�o w Solvem.

Czasu mia� ma�o. Musia� pospieszy� si�, by odwiedzi� dom Renate jeszcze przed przyjazdem nowego konsula.

Nigdy tak starannie si� nie szykowa�. Czy�ci�, szczotkowa� i naciera�, przymierza� now� peruk� i rozmaite cz�ci garderoby. Nie mogli mu nic zarzuci�!

Musia� tak�e wnie�� w to ma��e�stwo jaki� maj�tek, ofiarowa� dziewczynie co� wi�cej ni� tylko tytu� konsulowej. Solve spr�bowa� wi�c nowego sposobu: uda� si� do banku, w kt�rym nigdy wcze�niej nie by�. Dokona� drobnej transakcji, ale takiej, kt�ra zmusi�a urz�dnika do opuszczenia swego miejsca. I wtedy Solve podj�� ryzyko wykorzystania swych umiej�tno�ci w nowy spos�b. Urz�dnik przez ca�y czas obserwowa� Solvego siedz�cego na krze�le w biurze, ale by�o to tylko z�udzenie. Wystarczy� moment nieuwagi ze strony bankiera, a Solve przemie�ci� si� za jego plecami i kilkoma sprawnymi ruchami zdo�a� wsun�� do kieszeni sk�rzan� sakiewk� z pieni�dzmi.

Nikt nie m�g� go podejrzewa�, wszak przez ca�y czas siedzia� na krze�le z daleka od bankowej kasy.

Bankier niczego nie dostrzeg�, sk�oni� si� uprzejmie i zaprosi� do ponownego odwiedzenia firmy, nie zauwa�ywszy nawet, �e klient ma spore k�opoty z utrzymaniem r�wnowagi� Zdenerwowanie przyprawi�o Solvego o zawr�t g�owy.

Jeszcze trudniej by�o mu wyj��; o ma�y w�os, a straci�by panowanie nad sob�.

Bezpieczny w domu przeliczy� sw�j �up.

By�o tam o wiele wi�cej, ni� si� spodziewa�. Na moment zdr�twia� na my�l, �e ma tak du�o pieni�dzy. Musia� obieca� sobie, �e oprze si� pokusie i nie ponowi pr�by zdobywania maj�tku takim sposobem. Tym razem mia� szcz�cie, ale powt�rzenie czego� podobnego nie ujdzie mu bezkarnie. Urz�dnicy wiedzieli przecie�, �e odwiedzi� bank tego dnia, powsta�o pewnie wielkie zamieszanie, kogo� te� musieli obwini�. Solvemu by�o ca�kiem oboj�tne, na kogo pad�o. Najwa�niejsze, �e gdyby zn�w pojawi� si� przy podobnej kradzie�y, natychmiast wzbudzi�oby to czujno��. �M�czyzna o ��tych oczach�� Zbyt �atwo mo�na by�o go rozpozna�, to najwi�ksza niedogodno�� tego, �e jest si� dotkni�tym.

Zda� sobie spraw�, �e jest teraz bogaty. M�g� pozwoli� sobie na wygodniejsze mieszkanie, mo�e nawet na konia i pow�z, a w�a�ciwie czy istniej� granice tego, co m�g�by mie�? Tak, takie granice istnia�y. Ale przecie� musia� czym� zaimponowa� swoim przysz�ym te�ciom.

Nazajutrz Solve by� got�w. Przygotowa� si� do odwiedzin w domu Renate.

Jak�e si� dziewczyna ucieszy!

Renate Wiesen by�a najm�odsz� c�rk� w rodzinie i najpewniej dlatego ogromnie j� rozpieszczano. Rodzice spe�niali ka�d� jej zachciank� i kiedy starsze rodze�stwo ju� opu�ci�o dom, wszystko kr�ci�o si� wok� niej.

Mimo to nie by�a zadowolona. ��czy�o si� to prawdopodobnie z faktem, �e rodzice tak surowo dbali o jej moralno��. Nie wolno jej by�o nawet patrze� na m�odzie�c�w, ojciec wprost chorobliwie jej pilnowa�. Matka tak�e, cho� ona przede wszystkim mia�a na uwadze dobre imi� rodziny. Renate uwa�a�a troskliwo�� ojca za niezno�n�. Gdy jakikolwiek m�czyzna d�u�ej si� jej przygl�da�, ojciec godzinami oczernia� p�niej tego cz�owieka, t�umaczy� jej, jak z�� jest pani�, i tak dalej, w niesko�czono��.

Wynajdowa� wady nawet u nieszkodliwego Carla Berga. Tym akurat Renate niewiele si� przejmowa�a, uwa�a�a bowiem Carla za straszliwego nudziarza. Ostatnio jednak s�ysza�a, jak matka �ali si� na ojca. �To prawie chorobliwe tak kr�tko trzyma� dziewczyn�. Mo�na by niemal podejrzewa慔 A p�niej Renate us�ysza�a trza�ni�cie d�oni o policzek i zduszony okrzyk matki.

Renate ci��y� tak surowy nadz�r. Mia�a gor�c� krew, a wiedzia�a, �e musi pow�ci�ga� sw�j temperament, p�ki nie wyjdzie za m��. Tylko jako� wcale si� na to nie zanosi�o! Zosta�a wychowana w prze�wiadczeniu, �e nigdy nie wolno m�wi� o swoim ciele, matka by�a najwyra�niej przekonana, �e ono w og�le nie istnieje. R�ce i nogi, owszem, o nich wolno wspomnie�, ale o niczym wi�cej.

Ona jednak wiedzia�a, �e jest du�o, du�o wi�cej. Pewnego dnia natkn�a si� w kuchni na jedn� ze s�u�ebnych razem z wo�nic�. Stali przy kuchennym stole, w�a�ciwie dziewczyna na wp� siedzia�a na nim, sp�dnice mia�a uniesione wysoko, a wo�nica� Nie, nie mog�a tego nazwa� nawet w my�lach. Nie zauwa�yli Renate, a ona pobieg�a do swego pokoju. Mi�dzy nogami co� jej tak mocno pulsowa�o, a� j�kn�a, nie wiedz�c, co z tym pocz��. Noc� �ni�a o czym� wspania�ym, przebudzi�a si� i�

Nie, och, nie, najlepiej o tym zapomnie�!

Mgli�cie pami�ta�a, jak pewnego razu w dzieci�stwie wesz�a do pokoju rodzic�w. Ojciec le�a� w �o�u matki, a Renate podbieg�a do niego i zacz�a ok�ada� go pi�stkami, krzycz�c, �e nie wolno mu tego robi�, ale wcale nie na niego by�a z�a, lecz na matk�. By�a tak wzburzona, �e zanosi�a si� od p�aczu, a potem ojciec przyszed� do pokoju dziecinnego, wzi�� j� na kolana, pociesza� i od razu by�o lepiej. Pami�ta�a, co powiedzia�a: on jest jej tatusiem i ma kocha� tylko j�, swoj� c�reczk�, nikogo innego. Ojciec mrukn�� wtedy co� wyra�nie zawstydzony, ale kiedy zaczyna�a dorasta�, jego wzrok w zamy�leniu zbyt cz�sto zatrzymywa� si� na jej dziewcz�cych, coraz wyra�niejszych kszta�tach, lubi� te� j� poklepywa� i �ciska� przy ka�dej nadarzaj�cej si� okazji.

Renate zacisn�a z�by. Tak bardzo pragn�a wyrwa� si� z domu! Chcia�a mie� m�a, tak jak pozosta�e siostry.

Nie mog�a ju� d�u�ej mieszka� z ojcem. W zesz�ym tygodniu jakby niechc�cy otar� si� o jej piersi, ale czy na pewno to by� przypadek? Wzbudzi�o to w niej wstr�t, nape�ni�o odraz� i strachem. I jeszcze czym�, czego nie chcia�a nazwa� po imieniu.

Dlatego z ca�ego serca pragn�a wyrwa� si� z tej mrocznej, g�stej atmosfery. Jak najszybciej!

�w m�ody cz�owiek, kt�ry chcia� zata�czy� z ni� na przyj�ciu u szwedzkiego konsula�

Renate nie mog�a o nim zapomnie�. G�upi ojciec, odm�wi� i upokorzy� go do tego stopnia, �e by� mo�e ju� nigdy nie wr�ci. Taki przystojny m�czyzna! I co za oczy! Z�ote, wyzywaj�ce!

Gdy spotka�y si� ich spojrzenia, Renate poczu�a przeszywaj�cy jej cia�o dreszcz rado�ci pomieszanej ze strachem. Mog�a pokocha� tego cz�owieka, by�a tego pewna! Zn�w wyobrazi�a sobie s�u��c� i wo�nic� przy kuchennym stole i zn�w dreszcz fal� przebieg� przez jej cia�o, koncentruj�c si� w szczeg�lnym punkcie.

Tego w�a�nie m�czyzny chcia�a, tego i �adnego innego! Szweda o oczach pe�nych ognia!

W nast�pnej jednak chwili powr�ci� l�k, zadr�a�a. Nie ma mowy, by o�mieli�a si� wi�cej o nim my�le�! Matka m�wi�a, �e wszystko, co cielesne, jest grzechem. Renate musi zachowa� czysto��, to najwa�niejsze! Nikt nie mo�e nic zarzuci� moralno�ci rodziny Wiesen�w.

Renate nie �mia�a pyta�, jak b�d� si� sprawy mia�y, kiedy wyjdzie za m��.

Ale to chyba nigdy nie nast�pi!

Westchn�a ci�ko i podj�a ulubione zaj�cie w swej z�otej dziewiczej klatce: malowanie si�, przegl�danie w zwierciadle i podziwianie samej siebie. Kilka paskudnych pryszczy i krostek nasmarowa�a kito wat� ma�ci� i grubo przypudrowa�a. Na mocno ur�owanych policzkach umie�ci�a dwa aksamitne serduszka. W pokoju panowa� p�mrok, nietrudno wi�c by�o przedobrzy�. Zbyt proste, za�amuj�ce si� tylko ku skroniom brwi poczerni�a w�gielkiem, potem jeszcze umalowa�a na karminowo usta, przez chwil� napawa�a si� swoim widokiem, a� w ko�cu wsta�a. Wygina�a si� przed lustrem, wyg�adzaj�c sukni� w pasie, gdzie odznacza�y si� wa�ki t�uszczu � rodzina lubi�a bowiem ciastka oraz inne �akocie i nikt nie odmawia� ich sobie podczas �adnego posi�ku.

Tak, by�a pi�kna. Jasna, ciasno zasznurowana suknia podkre�la�a jeszcze jej urod�. Z �atwo�ci� te� dawa�o si� zauwa�y�, �e jest c�rk� bogatego z�otnika.

By�a naprawd� przepi�knym kwiatem. Ka�dy pragn��by takiej narzeczonej.

Nikt jednak nie przychodzi�, ju� ojciec tego pilnowa�.

Wiedzia�a, �e Carl Berg poprosi� o jej r�k�, ale rodzice trzymaj� go w niepewno�ci, z nadziej� czekaj�c, �e mo�e pojawi si� kto� lepszy od niego. W ka�dym razie tak twierdzi� ojciec, ale Renate w�tpi�a, czy takie s� rzeczywi�cie jego zamiary. Mia�a bardzo nieprzyjemne przeczucie, �e nigdy nie wypu�ci jej z r�k.

Na ulicy przed domem przystan�� jaki� pow�z. Podbieg�a do okna.

Pow�z by� pi�kny, z wo�nic� ubranym w liberi�. I�

Och, ale kt� to z niego wysiada? Czy to nie ten m�ody Szwed? Przed wej�ciem do ich domu?

Renate na moment zapomnia�a o wszelkiej nie�mia�o�ci i rozsun�a zas�ony, by lepiej widzie�. Zaraz jednak opu�ci�a je na powr�t, przera�ona w�asn� bezwstydno�ci�.

Ach, jaki� on przystojny! Jak �wietnie ubrany! Teraz ojciec musi chyba�

Znikn�� w g��bi domu. Renate pospiesznie przesz�a do hallu, by m�c popatrze� na niego z g�ry. Widzia�a, jak podaje sw�j bilet wizytowy lokajowi, kt�ry na tacy zani�s� go do salonu. Renate drepta�a wzd�u� balustrady, chc�c znale�� miejsce, sk�d mia�aby najlepszy widok.

Musia�a przy tym przej�� przez niskie drzwi ��cz�ce cz�ci hallu. Zapomnia�a jednak o w�osach kunsztownie u�o�onych wysoko na wz�r fryzury c�rki cesarzowej Marii Teresy, Marii Antoniny, kt�ra po�lubi�a kr�la Francji. Jeszcze kiedy mieszka�a w Austrii, by�a zawsze tak modnie uczesana, a teraz, w Pary�u, z pewno�ci� stroi�a si� jeszcze bardziej wyzywaj�co. W�a�nie za jej przyk�adem Renate nasmarowa�a w�osy klajstrem z m�ki, a� sta�y si� ca�kiem sztywne. Potem, u�ywaj�c wst��ek i sk�rek chleba, u�o�y�a z nich wysok� konstrukcj�, przypudrowa�a na bia�o; a na czubku umocowa�a strusie pi�ra. Rezultat, jej zdaniem, by� jak najbardziej zadowalaj�cy.

W swym zapale jednak zapomnia�a o fryzurze i przy uderzeniu o framug� ca�e to cudo rozsypa�o si� z trzaskiem.

Zabola�o j� tak�e, ale st�umi�a j�k, krzywi�c si� tylko. Zebra�a resztki dawnego arcydzie�a, a na wp� sztywne kosmyki w�os�w �a�o�nie opad�y jej na twarz. Co za pech! W takim stanie nie b�dzie mog�a pokaza� si� na dole! A tak wspaniale wygl�da�a!

Lokaj wr�ci� i gestem r�ki zaprosi� m�odego cz�owieka dalej, tym samym go�� znikn�� z jej pola widzenia. Renate by�a zdruzgotana. Zaraz jednak wpad�a na pewien pomys�: zbieg�a w d� schodami dla s�u�by i ukry�a si� w niewielkim pomieszczeniu za salonem.

Tam przycisn�a si� do drzwi, by pods�uchiwa�.

Ch�odny g�os ojca:

��Ach, tak? Pacho�ek zosta� wi�c konsulem?

M�ody cz�owiek � Renate jako� nigdy nie zdo�a�a dos�ysze� jego nazwiska � co� odpowiedzia�, najwyra�niej jednak sta� zwr�cony do niej plecami, tak �e us�ysza�a tylko d�ug� melodi� niezrozumia�ych s��w.

��Hm � chrz�kn�� ojciec. � Ach, tak. To brzmi interesuj�co.

Ach! pomy�la�a Renate, gryz�c i tak ju� obgryzione paznokcie.

Niestety ojciec zaraz doda�:

��To brzmi interesuj�co, ale dla pana. Moja c�rka jest warta o wiele wi�cej.

Och, nie! b�aga�a Renate. Chc� jego! On ma tak wspania�e cia�o. Spodnie tak obcis�e, �e mog�abym� Nie, ach, nie, o tym nie wolno my�le�!

M�czyzna odrzek� co� na to, tym razem bardziej ostrym tonem. Zna� by�o, �e przedstawi� wa�kie argumenty, ojciec bowiem nie m�g� znale�� odpowiedzi.

Zaraz jednak us�ysza�a ch�odny g�os matki:

��Ale� panie Lind von Ludzie Lodu� Wszak jeste�cie Szwedem!

��No w�a�nie � podchwyci� ojciec. � Rozumiecie chyba, �e nie mo�emy odda� naszej c�rki w r�ce cudzoziemca, na dodatek pochodz�cego z zimnej, niecywilizowanej P�nocy! Mo�e zosta� po�arta przez polarnego nied�wiedzia, gdy tylko wysunie czubek nosa za drzwi! Nie, panie konsulu Lind, nie jeste�cie tym cz�owiekiem, kt�rego pragn��bym widzie� jako m�a mojej c�rki. Jeste�cie zbyt m�ody, nieznany i ze wszech miar nieodpowiedni. Uwa�am za przejaw braku szacunku dla naszej rodziny sam fakt, �e w og�le o�mielili�cie si� wyst�pi� z tak niestosown� propozycj�.

W pokoju zapad�a grobowa cisza, po czym matka wyrzuci�a z siebie:

��Nie interesuj� nas poszukiwacze szcz�cia ani szarlatani. �egnamy, panie Lind!

Renate gryz�a palec. Och, nie, nie!

Nagle us�ysza�a g�os owego cz�owieka, tym razem widocznie zwr�cony by� w jej stron�, gdy� brzmia� czysto jak kryszta�, nie mog�a go wi�c nie us�ysze�:

��Ach, tak? Jeszcze tego po�a�ujecie! Takiej obelgi nie mog� przyj�� jak wdzi�czny �ebrak! �egnam!

Straszny by� to g�os! Tak lodowato zimny, bez odrobiny uczucia!

Ojciec i matka najwidoczniej tak�e byli wstrz��ni�ci, zapad�a bowiem cisza jak makiem zasia�.

Jacy� oni g�upi! Mog�a ju� mie� tego fantastycznego m�czyzn�! W g�osie matki wychwyci�a wahanie, ale ojciec by� nieub�agany. Ka�dego staraj�cego si� o jej r�k� odprawia�, twierdz�c, �e jest nieodpowiednim kandydatem. Bez wzgl�du na to, jak byli bogaci, zawsze umia� znale�� w nich jak�� wad�. Ale tego m�czyzn� Renate naprawd� chcia�a dosta� za m�a. Czy oni nie mogli tego poj��?

Wiedzia�a, �e wszelkie pro�by, by zmienili zdanie, oka�� si� bezskuteczne. Ojciec got�w by� ofiarowa� jej wszystko, tylko nie m�a.

Zrezygnowana wesz�a po schodach na g�r� i przyst�pi�a do �mudnego wyczesywania z w�os�w resztek kleistego ciasta. Do g�owy jej nie przysz�o, �e mog�aby umy� w�osy. To by�o zbyt m�cz�ce.

Renate mia�a ju� dwadzie�cia pi�� lat. Za lat dziesi��, je�li nie przesta�aby je�� tyle s�odyczy co teraz, by�aby trzy razy grubsza. Teraz jeszcze by�a �adna pulchn� lalkowat� urod�, cho� usta nabra�y ju� wyrazu chronicznego niezadowolenia. Konwersowanie z ni� by�o przera�liwie nudne. Na og� odpowiada�a tylko �tak� lub �nie� oboj�tnym tonem, ale potrafi�a od czasu do czasu wtr�ci� k��liw� uwag� o kt�rej� z m�odych dziewcz�t z kr�gu znajomych. Jedyne, co j� bawi�o, to plotki. No i oczywi�cie komplementy. Wszelkie inne tematy po prostu j� nudzi�y.

By�a jeszcze owa rozpalona lawa pulsuj�ca w jej ciele. Temperament odziedziczy�a po ojcu, kt�ry mia� w mie�cie niezliczon� liczb� kochanek. Renate nie wiedzia�a o nich, gdyby tak by�o, dawno bez wahania da�aby upust swym ��dzom. Teraz by�a ju� zbyt utemperowana. Pozostawa�a pod przemo�nym wp�ywem matki i wpojonych przez ni� surowych zasad.

Wiele kosztowa�o j� zej�cie na kolacj�, a i tak przez ca�y czas siedzia�a z kwa�n� min�. Nie mog�a przecie� wyzna�, �e pods�uchiwa�a pod drzwiami, a musia�a w jaki� spos�b ukara� rodzic�w. Jeszcze zobacz�!

Ani ojciec, ani matka nawet s�owem nie wspomnieli o wizycie m�odego cz�owieka, tak jakby wcale nie mia�a miejsca. Niewiele si� do niej odzywali. Byli r�wnie zagniewani i zamkni�ci w sobie jak i ona.

Przyjemny posi�ek!

A wi�c nosi� nazwisko Lind. Lind von� co� tam, tak powiedzia�a matka. �Lind� �atwo by�o zrozumie�, ale ta druga cz�� To chyba w tym jego dziwnym j�zyku.

Renate bliska by�a histerii z powodu, �e go straci�a.

Wieczorem, gdy ju� mia�a si� po�o�y�, przydarzy�o si� jej co� niezwyk�ego.

Sta�a, gotowa ju� rozsznurowa� sukni�, gdy znienacka powietrze w pokoju na�adowa�o si� niby w czasie burzy, nagle przemienione jakby w rozedrgany z�oty py�, wype�niaj�cy tak�e i j� ca��.

Zastyg�a w p� ruchu.

Ogarn�a j� nieprzeparta ch�� wyj�cia.

Czy gdzie� jej oczekiwano? Czy kto� j� do siebie zaprosi� na wiecz�r, a ona o tym zapomnia�a?

Ale kt� m�g�by to by�? Wszelkie zaproszenia przechodzi�y przez r�ce rodzic�w, to oni dobierali jej przyjaci�ki. Na og� opuszcza�a dom tylko w towarzystwie matki i ojca, gdy szli do swoich znajomych, r�wnolatk�w.

Nie b�d�c w pe�ni �wiadoma tego, co robi, zasznurowa�a sukni� i przejrza�a si� w lustrze. W�osy� Co mog�a teraz z nimi zrobi�?

Po omacku wsun�a w nie kilka spinek i szpilek, by nie zwisa�y tak ca�kiem niemodnie. Dobrze, �e nie zd��y�a usun�� z twarzy ca�ego tak pieczo�owicie wykonanego makija�u. Jeszcze tylko troch� karminu na usta i�

Wspaniale! Przystan�a nas�uchuj�c.

Niczego oczywi�cie nie us�ysza�a, cho� wydawa�o si� jej, �e kto� wo�a, a mo�e szepcze � nie potrafi�a tego oceni�: �Chod� Chod�, Renate!� Bezd�wi�czne wo�anie wprawi�o j� w stan podniecenia, zada�a sobie nawet pytanie, czy jest czysta i czy ma na sobie odpowiedni� bielizn�.

Dosz�a do wniosku, �e tak w�a�nie jest.

Ale wychodzi�, teraz? O tej porze?

Tak, pokusa, by us�ucha� wo�ania, by�a zbyt silna.

Tylko jak zdo�a wydosta� si� niezauwa�enie?

Ojciec i matka� Czy ju� si� po�o�yli? Wyjrza�a na korytarz. Tak, lampa na dole by�a zgaszona. Wszyscy udali si� na spoczynek.

Ale mogli by� w swoim pokoju i jeszcze nie spa�. Musi si� przekra�� na palcach�

Renate za�o�y�a peleryn� i zesz�a schodami w d�. Nikt jej nie s�ysza�. Ostro�nie przekr�ci�a klucz w zamku. Po��danie i t�sknota sprawia�y jej fizyczny b�l, konieczny by� po�piech, musi si� spieszy�, by jemu nie znudzi�o si� czekanie.

Jemu?

Sk�d to przekonanie?

Szcz�liwa, �e uda�o jej si� wydosta� niepostrze�enie, opar�a si� o drzwi wej�ciowe i odetchn�a z ulg�. Naci�gn�a na g�ow� kaptur peleryny, by nikt jej nie rozpozna�.

Och, oczywi�cie wiedzia�a, �e to m�czyzna. Ten pulsuj�cy niepok�j w jej ciele m�g� wywo�a� tylko m�czyzna. Przypuszcza�a te�, �e wie kto.

Cz�owiek o tak niezwyk�ych oczach. O wyzywaj�cym u�miechu i zmys�owych ruchach.

Renate nie by�a obdarzona szczeg�lnie b�yskotliw� inteligencj�. Nie zastanawia�a si�, jak to wszystko jest mo�liwe. Pcha�o j� naprz�d w�asne podniecenie i niez�omna wola oczekuj�cego jej m�czyzny.

Pod lipami na esplanadzie sta� pow�z do wynaj�cia. I wo�nica, i ko� mieli zwieszone g�owy jakby we �nie. Kiedy przemyka�a si� obok nich, ockn�li si� i wo�nica zapyta�:

��Pow�z, panienko?

Gwa�townie potrz�sn�a g�ow�, jeszcze bardziej si� pochyli�a i pobieg�a dalej. O dziwo, dok�adnie wiedzia�a, dok�d zmierza, nie odczuwa�a najmniejszych w�tpliwo�ci, cho� nie mia�a poj�cia, gdzie on mieszka.

A on czeka�, czeka��

Musi si� spieszy�, gna�, by nie znudzi�o mu si� czekanie. A je�li nagle zostanie tu na ulicy, bo on przestanie j� wzywa�?

Renate westchn�a i pobieg�a dalej.

Przy rynku sta� policjant, w zau�kach napotka�a kobiety lekkiego prowadzenia, ale nie podnosi�a g�owy, tylko spieszy�a dalej, cia�o jej stawa�o si� coraz ci�sze, coraz bardziej wype�nione po��daniem.

Musi przej�� przez t� bram�, by�a tego pewna. A je�li oka�e si� zamkni�ta?

Szcz�liwie tak nie by�o. Gdy tylko wesz�a do �rodka, z cienia wysun�a si� jaka� posta�: m�czyzna w pelerynie. Przyci�gn�� j� do siebie, owin�� po�ami. I on rozgrzany by� ��dz�, pozna�a to po jego oddechu. Nie opiera�a si� ani troch�, gdy odchyli� jej g�ow� w ty� i poca�owa�. Z uniesienia bliska by�a utraty przytomno�ci.

Spokojnie, lecz zdecydowanie wprowadzi� j� po schodach na g�r�. Renate, kt�ra w tej chwili ca�a by�a wy��cznie po��daniem, bez wahania pospieszy�a za nim. W mieszkaniu, w kt�rym si� znale�li, niewiele widzia�a, nie zatroszczy� si� bowiem o to, by zapali� �wiec�.

W uniesieniu, zapominaj�c o wszelkich zasadach moralnych, pozwoli�a, by zdj�� z niej ubranie. Czyni� to powoli, jak gdyby upajaj�c si� tym, jakby pragn�c przed�u�y� rozkosz. W ostatniej chwili powstrzyma�a si� przed niem�drym powiedzeniem: �Kto czeka na co� dobrego, nigdy nie czeka zbyt d�ugo�.

Mia�a jednak do�� wyczucia, by rozumie�, �e takim g�upstwem mog�aby obudzi� jego niezadowolenie.

Powolny spos�b, w jaki j� rozbiera�, napawa� j� rozkosz�, cho� jednocze�nie wystawia� na pr�b� jej cierpliwo��. Cia�o jej p�on�o, ledwie mog�a utrzyma� si� na nogach, a on to widzia� czy raczej mo�e wyczuwa� w ciemno�ciach. Za�mia� si� cicho, uradowany, i uspokoi� poca�unkami od ramienia a� do piersi. Z trudem chwytaj�c oddech, Renate j�kn�a cicho.

Tej nocy dosta�a to, czego pragn�a, a nawet jeszcze wi�cej. Wydawa�o si�, �e udzieli�a mu si� jej gor�czka, odpowiada� na jej nami�tno�� z intensywno�ci�, o jakiej marzy�a. To by�o cudowne, och, jakie cudowne!

Mimo wszystko by�a jednak z czego� niezadowolona, tak, wr�cz zawiedziona. Czego� jej brakowa�o. Mo�e czu�o�ci? Jego pieszczoty by�y bardziej� Jak je nazwa�? Niczego nie mo�na by�o mu zarzuci�, wiedzia� dok�adnie, jak najlepiej j� zaspokoi�, rozpala� od nowa na wszelkie niewyobra�alne sposoby. Prze�y�a orgi� zmys�owej rozkoszy�

A jednak tkwi�o w nim jakie� zimno. Jakie�� wyrachowanie. Bez w�tpienia uwa�a� j� za cudown� i sam by� wspania�y. Ale co� si� za tym kry�o. To, co jej okazywa�, nie by�o mi�o�ci�, mia�a wra�enie, �e ofiarowuje jej czyst� zmys�owo��. To jednak nie mog�a by� prawda, wszak prosi� o jej r�k�, jasne wi�c, �e musi j� kocha�!

W ciemno�ciach nie widzia�a co prawda jego twarzy, mia�a jednak straszne przeczucie, �e jest ona zimna, kamienna, nieprzenikniona.

Och, nie, jaka� ona g�upia! Jak mo�e cho�by wyobra�a� sobie co� podobnego? To niemo�liwe, tak cudownie przecie� pie�ci� jej sk�r�!

I jakie� budzi�a po��danie! Czy Carl Berg nie szala� za ni�? Czy zalotnicy nie t�oczyli si� u jej drzwi? To ona mia�a teraz przewag�, ten szwedzki konsul, kt�rego nazwiska w ca�o�ci nie potrafi�a wym�wi�, b�aga� o jej mi�o��.

�askawie mu j� ofiarowa�a.

Noc mia�a si� ju� ku ko�cowi, gdy grzecznie przypomnia� jej, i� musi wraca� do domu, je�li chce, by nikt nie zauwa�y� jej nieobecno�ci.

Renate nie mog�a oprze� si� wra�eniu, �e zosta�a odtr�cona.

�wita�o ju�, gdy przemykaj�c ulicami spieszy�a do domu. Nie dostrzega�a jednak przepi�knej zabudowy Wiednia, kamienic przypominaj�cych pa�ace, ko�cio��w i zamk�w, budynk�w komunalnych w tym by� mo�e najpi�kniejszym w owych czasach mie�cie Europy. My�li galopowa�y jej przez g�ow�, kr���c bez przerwy wok� tego samego:

Jak, na mi�o�� bosk�, mog�o do tego doj��? Jak mog�a ona, c�rka powa�anego bogacza, post�pi� w taki spos�b?

Znajdowa�a na to tylko jedn� odpowied�: mi�dzy ni� a jej wybrankiem musia�y istnie� wi�zi tak silne, i� doprowadzi�y do wzajemnego przekazywania my�li. Tak z pewno�ci� by�o. On jej pragn��, a ona odpowiedzia�a na jego b�agania.

Teraz ojciec b�dzie zmuszony ust�pi�. Pozwoli, by po�lubi�a ukochanego.

Kiedy snu�a tak dalekosi�ne plany na przysz�o��, niczym dwa z�o�liwe diabliki pojawia�y si� dwie nieprzyjemne my�li:

Jak zdo�a wyzna� w domu ca�� prawd� o tej nocy?

I czy on cho�by s�owem wspomnia� o tym, �e pragnie j� po�lubi�?

Nie. Nie prosi� nawet o kolejn� schadzk�.

Renate poczu�a, �e ogarnia j� nagle piek�cy niepok�j.

To oczywiste, �e on wkr�tce da zna� o sobie. Ju� nied�ugo, bardzo nied�ugo, by�a o tym przekonana.

Niemi�y zgrzyt stanowi� tylko fakt, i� on z pewno�ci� by� �wiadom, �e sprawa ich ma��e�stwa przedstawia si� beznadziejnie. Ojciec i matka powiedzieli ju� swoje �nie�. Wiedzia�a, �e nigdy nie zmieni� zdania, i on tak�e pewnie zdawa� sobie z tego spraw�.

Renate w po�a�owania godnym nastroju przekrad�a si� do swego pokoiku. Szcz�liwie nikt jej nie zauwa�y�.

Jeszcze nigdy w �yciu nie czu�a si� tak bezradna, tak bardzo przygn�biona!

A mia�o by� gorzej!

Najbardziej bowiem gn�bi�o j� to, co wydarzy�o si� w chwili, gdy ju� mia�a wychodzi�. S�abiutkie nocne �wiat�o wpada�o przez okno ko�o drzwi i wtedy do�� wyra�nie ujrza�a jego oblicze.

Uj�� j� pod brod� i obr�ci� jej twarz ku sobie. Patrzy�a mu prosto w oczy�

��Masz o tym zapomnie� � rzek� powoli, wyra�nie wymawiaj�c ka�de s�owo. Spojrzenie ��tych oczu osza�amia�o j� i zniewala�o.

Roze�mia�a si�.

��Co ty m�wisz? Przecie� nie mog� o tym zapomnie�! To dopiero pocz�tek!

��Zapomnij, �e mnie widzia�a�! �e by�a� w�a�nie tutaj!

Chcia�a odpowiedzie�, obr�ci� wszystko w �art, ale bursztynowe oczy sprowadzi�y na ni� zamroczenie. Upad�aby, gdyby jej mocno nie trzyma�. A potem m�wi� co� jeszcze, powtarzaj�c kilkakrotnie, ale jej wszystko zdawa�o si� pe�nym grzmot�w szumem, zrozumia�a tylko co�, co brzmia�o jak: ��eby tw�j ojciec si� dowiedzia�� opowiedzie� wstyd, wstyd i ha�ba� nie ja��

Nie, nie potrafi�a powi�za� tych s��w w jedn� ca�o��, czu�a, �e bliska jest omdlenia.

Oczywi�cie to wyobra�nia j� ponios�a. Jakby mog�a kiedykolwiek o nim zapomnie�?

Renate obudzi�a si�, kiedy dzie� ju� by� p�ny. Czu�a, �e ca�e cia�o ma obola�e, i w pierwszej chwili nie mog�a poj�� dlaczego.

Potem zacz�a sobie co� niejasno przypomina�

Czy nie wychodzi�a gdzie� wczoraj wieczorem? I odda�a si� jakiemu� m�czy�nie?

Nie potrafi�a przywo�a� w pami�ci jego twarzy. Czy by� jasnow�osy i niebieskooki? Tak, tak w�a�nie wygl�da�.

Ale, na Boga, dlaczego? Jak mog�a to uczyni�?

Dlatego, �e po prostu tego pragn�a? Czy� nie by�o jej �yczeniem zwi�za� si� z m�czyzn�?

Cho� cia�o bola�o j�, jakby by�o jedn� wielk� ran�, przenika� j� cudowny spok�j. Nareszcie znalaz�a uj�cie dla tego, co tak bardzo potrzebowa�o wyzwolenia.

Sta�a si� teraz kobiet� nale��c� do m�czyzny. Ale jak on si� nazywa�? I w jaki spos�b si� z nim zetkn�a?

Wspomnienie stawa�o si� wyra�niejsze, stanowi�o jednak dok�adne przeciwie�stwo tego, co wydarzy�o si� w rzeczywisto�ci.

Jaki� g�os w g��bi duszy nak�ania�, by posz�a do rodzic�w i wyzna�a ca�� prawd�. Je�li to zrobi, wszystko b�dzie w porz�dku.

Ale tego przecie� nie mog�a uczyni�!

Resztki w�asnej woli ci�gle jeszcze opiera�y si� w Renate. Wkr�tce jednak musia�a si� podda�.

Kiedy si� ju� ubra�a, bardzo zgn�biona uda�a si� do salonu. Czu�a si� jak statek, dryfuj�cy po morzu bez steru, a� wreszcie ogromna d�o� zdecydowanie chwyci�a cumy i zaci�gn�a do portu, do kt�rego wcale nie chcia� wp�yn��.

Na nic jednak zda�y si� opory. Musia�a si� tam uda�!

Wyzna�a wi�c grzech rodzicom.

Zrazu nie chcieli jej wierzy�.

��Przy�ni� ci si� jaki� koszmar, dziecko � stwierdzi�a matka, wstrz��ni�ta do g��bi ju� tym, �e jej c�rka mo�e �ni� o czym� tak bezwstydnym.

��Nie! � zaszlocha�a Renate. Podci�gn�a r�kawy, ods�aniaj�c ramiona. � Popatrzcie na te siniaki!

��Nie tylko! � zdumia� si� ojciec. � I �lady ssania. To skandaliczne! Kto uwi�d� moj� c�rk�? Udusz� go tymi r�kami! Czy to ten Szwed o strasznych oczach?

Renate by�a zaskoczona.

��Pan Lind? Nie, nie widzia�am go od czasu przyj�cia u konsula handlowego. Nie, ten m�czyzna by� jasnow�osy, mia� niebieskie oczy. Wyda� mi si� taki przystojny � zako�czy�a u�miechaj�c si� niem�drze.

��Co ty wygadujesz, dziewczyno? � krzykn�� ojciec. � Zwa�aj na s�owa!

Renate jednak nie mog�a zwa�a� na s�owa, bo to Solve przemawia� przez ni�, ona tylko jakby powtarza�a wyuczon� lekcj�.

��Ale gdzie on ci� znalaz�? � �a�osnym g�osem pyta�a matka. � Nie wychodzi�a� przecie� z domu?

��W�a�nie, �e wysz�am. Zawsze trzymacie mnie pod kluczem i odmawiacie znajomo�ci z m�czyznami. Musia�am kogo� mie�, czy tego nie rozumiecie? I wtedy spotka�am jego, zaprosi� mnie do swojego mieszkania�

Matka j�kn�a:

��Gdzie? Gdzie on mieszka?

Zamroczony umys� Renate pracowa� gor�czkowo. Co ma odpowiedzie�?

Wymieni�a wreszcie nazw� ulicy, po�o�onej w dzielnicy znajduj�cej si� dok�adnie w przeciwnym kierunku ni� ta, w kt�rej mieszka� Solve.

��Odnajd� go! � zawy� ojciec. � Znajd� go, a potem�

Nie doko�czy� zdania, ale by�o jasne, co zamierza.

Rodzice zdychali, j�czeli i grozili, przekrzykuj�c si� nawzajem. Trwa�o to niemal wieczno��. Renate wys�ano do jej pokoju z zakazem opuszczania go przez tydzie�. Solvemu powiod�a si� realizacja pierwszej cz�ci planu zemsty.

Wiele jednak pozostawa�o jeszcze do zrobienia, zanim Renate i wszystkie jej bogactwa b�d� nale�a�y do niego. O ni� ju� nie dba�, osi�gn�� bowiem kolejne stadium �wiadomo�ci wszystkich dotkni�tych: �adna inna ludzka istota nie mia�a dla niego znaczenia, liczy�y si� tylko jego w�asne cele.

Ale z pozycj� i maj�tkiem Renate m�g� zaj�� daleko w swej drodze na szczyt.

Pope�ni� jednak jeden jedyny, ale za to du�y b��d. Cho� mo�e by�o ich dwa lub trzy, ale na razie nic o nich jeszcze nie wiedzia�.

Po pierwsze przez ca�y czas by� przekonany, �e Renate jest jedynaczk�. By� tego tak pewien, �e do g�owy mu nie przysz�o, by sprawdza�. Dlatego nie wiedzia�, �e ma ona liczne starsze rodze�stwo, z kt�rym musi podzieli� si� maj�tkiem i przedsi�biorstwem.

Drugi b��d i trzeci, najwi�kszy, to ju� by�a wy��cznie jego wina. Mia� si� o tym przekona� dopiero p�niej.

Czeka� teraz, a� rodzina Wiesen�w przyczo�ga si� do niego z b�aganiem, by uratowa� honor Renate.

Nakaza� to tak�e dziewczynie.

Ze Szwecji przyby� nowy konsul handlowy i Solve Lind z Ludzi Lodu zosta� zdegradowany do poprzedniego stanowiska. M�ody cz�owiek, kt�ry za wszelk� cen� pragn�� pi�� si� do g�ry, przyj�� to z gorycz�, cho� przecie� spodziewa� si� takiego a nie innego obrotu sprawy. By� moment, kiedy zastanawia� si�, czy nie u�mierci� tak�e i tego konsula, lecz uzna� ten pomys� za nie wart realizacji. I tak przys�ano by kogo� nowego, a on tymczasem m�g�by zwr�ci� na siebie podejrzenia.

Od jego siostry Ingeli nadszed� kolejny list. Pyta�a, dlaczego Solve nie wraca do domu teraz, kiedy z najbli�szej rodziny pozosta� jej jedynie on. Nie bez racji uwa�a�a, �e powinni utrzymywa� bli�sze kontakty.

Solve zirytowany zmi�� list. Wie�ci od siostry wywo�a�y wyrzuty sumienia, a do tego nie chcia� dopu�ci�. Znalaz� si� teraz w trudnej sytuacji. Jako prawdziwy potomek Ludzi Lodu odczuwa� potrzeb� bliskiego kontaktu ze swym rodem, ale z drugiej strony nie chcia� pokaza� si� rodzinie w obecnym stanie. Nie wstydzi� si� wcale swych ��tych oczu ani lodowatego ch�odu wyzieraj�cego mu teraz z duszy, wiedzia� te�, �e Ingela z pewno�ci� zrozumia�aby, �e nie sta�o si� to z jego w�asnego wyboru. Bawi�o go jednak pozostawanie w ukryciu, �wiadomo��, �e nikt inny w rodzie nie zdaje sobie sprawy, i� narodzi� si� kolejny dotkni�ty.

Dawa�o mu to o wiele wi�ksze pole do popisu.

Solve kroczy� bowiem w przeciwn� stron� ni� Tengel Dobry, a po nim Ulvhedin i Ingrid. Oni usi�owali wyrwa� si� z�u, z kt�rym si� urodzili, podczas gdy on z upodobaniem pogr��a� si� coraz g��biej.

Od Renate i jej rodziny nie by�o jednak �adnych wie�ci.

To sprawi�o, �e sta� si� nieostro�ny, cierpliwo�� bowiem nie by�a jego cnot�.

Dlaczego nie przychodzi�a? Przecie� zasugerowa� jej, wr�cz wpoi� my�l, �e powinna przyby� do niego z b�aganiem, by ratowa� jej cze��. Mia�a prosi� rodzic�w, by zwr�cili si� do m�odego szwedzkiego konsula, kt�ry o�wiadczy� si� o jej r�k�.

Kiedy po up�ywie kolejnych dw�ch tygodni nic si� nie wydarzy�o, uderzy� znowu.

Renate mia�a zosta� sama na �wiecie, bez rodzic�w, kt�rzy j� chronili i siedzieli na pieni�dzach.

Solve, �wiadomy celu, podj�� stosowne dzia�ania. Nabra� ju� do�wiadczenia, by� bardziej bezwzgl�dny ni� dawniej�

Up�yn�� jeszcze tydzie�. I Renate musia�a pochowa� rodzic�w. Zmarli jedno po drugim w dwa dni. Lekarz stwierdzi�, �e to jaka� nieznana zaraza.

Solve poszed� na cmentarz, stan�� z ty�u pod drzewami.

Pierwszy �nieg z wolna pada� mi�dzy groby i topnia� na rozkopanej ziemi ostatniego miejsca spoczynku rodziny Wiesen�w.

Czeka�a go tam jednak niemi�a niespodzianka. My�la�, �e zastanie pogr��on� w �a�obie samotn� kobiet� i podejdzie do niej z wyrazami wsp�czucia i pocieszenia. Wszak na pewno zapomnia�a ju� o ich spotkaniu. Widzia� j� natomiast otoczon� ca�� gromad� ludzi, kt�r�, jak przypuszcza�, tworzy�o jej liczne rodze�stwo wraz z rodzinami.

Ju� mia� zapyta� o to cz�owieka, kt�ry sta� obok niego, ale gdy zobaczy�, �e jest to nie�mia�y wielbiciel Renate, Carl Berg, z oczami pe�nymi �ez, odst�pi� o kilka krok�w. Z Carlem nie chcia� mie� do czynienia, zagadn�� wi�c innego m�czyzn�, stoj�cego nieco dalej.

Tak, tak, mia� racj�, m�czyzna to potwierdzi�. Z�otnik Wiesen i jego �ona sp�odzili osiemna�cioro dzieci. Po ojcu zak�ad przej�� mia� najstarszy syn, ten w wysokim kapeluszu.

Solve zacisn�� z�by i w gniewie opu�ci� cmentarz. G�upiec, c� za g�upiec, powtarza� w duchu. Wybra� niew�a�ciwy obiekt! Jak m�g� zachowa� si� lekkomy�lnie i nie sprawdzi� dok�adnie tak podstawowej sprawy?

Naprawd�, wiele musi si� jeszcze nauczy�! Niczego nie wolno przyjmowa� jako pewnik. Dosta� pierwsz� nauczk�.

Mia�y by� jeszcze dwie, ostatnia najbardziej dotkliwa.

Zjawi�a si� Renate! Przysz�a pi�� dni po pogrzebie. Troch� si� sp�ni�a, cho� w�a�ciwie dobrze si� sta�o, �e nie zawita�a wcze�niej. Solve znalaz�by si� w potrzasku!

Z pocz�tku traktowa�a go z wy�szo�ci�. Oznajmi�a, �e teraz, po �mierci rodzic�w, rozwa�y�a raz jeszcze jego propozycj� ma��e�stwa i dosz�a do wniosku, i� jednak mo�e go po�lubi�. Postawi�a jednak warunek: Solve zgodzi si�, by wiod�a prym w ich zwi�zku, poniewa� to ona ma pieni�dze, i przyzna, �e zgadzaj�c si� na ma��e�stwo, czyni mu wielki honor.

Doprawdy? powiedzia� w duchu Solve. Naprawd� tak uwa�asz?

Wyprostowa� si� dumnie:

��Panno Renate, to prawda, i� jaki� czas temu prosi�em o wasz� r�k�. Uwa�a�em, �e mam wam co ofiarowa�. Moje stanowisko, b�d�ce punktem wyj�cia do b�yskotliwej kariery, maj�tek, kt�ry wcale nie jest taki ma�y, szlacheckie nazwisko�

Tu Solve nieco przesadzi�, ale poniewa� w Austrii przedstawia� si� jako Lind von Ludzie Lodu, wszyscy wychodzili z za�o�enia, �e to szlacheckie nazwisko. Solve nie pr�bowa� wyprowadza� nikogo z b��du.

M�wi� dalej:

��Wasi rodzice jednak post�pili w stosunku do mnie bardzo niesprawiedliwie, panno Renate. Nie chc� �le m�wi� o zmar�ych, lecz ich odmowa by�a zniewag� ci�k� do zniesienia. Trudno na ni� nie zareagowa�. M�j honor szlachecki wzbrania mi teraz ponownie prosi� o wasz� r�k�.

Wtedy Renate zmieni�a ton. Sta�a si� pokorna, z�amana �a�ob� i nieszcz�ciem.

Wyja�ni�a, �e chcia�a przyj�� ju� dawno temu. Wewn�trzny g�os podpowiada� jej, �e on pomo�e jej w wielkim nieszcz�ciu. Niestety ojciec i matka zamkn�li j� w domu, g�usi na b�agania, by uda� si� do pana Linda, kt�ry by� jej tak �yczliwy.

I na tym w�a�nie polega� drugi b��d Solvego. M�g� zauroczy� Renate, by przysz�a do niego b�agaj�c o pomoc, ale zapomnia� o tym, �e s�owa, jakie wypowiedzia�, rzuci�y czar tylko na ni�, nie maj�c �adnego wp�ywu na rodzic�w.

A potem spad� prawdziwy cios:

��B�agam, panie Lind! Pom�cie nieszcz�liwej kobiecie w ci�kiej sytuacji! Kilka tygodni temu uwi�d� mnie z�y cz�owiek, nie mog�am si� broni�

�adnie k�amie, pomy�la� Solve. Trudno znale�� bardziej ch�tn� do mi�osnych igraszek ni� ona. Ale nie wie, �e to by�em ja! A zatem moje hipnotyczne zdolno�ci si� sprawdzi�y!

Renate ci�gn�a, z p�aczem mn�c chusteczk�:

��I znalaz�am si� w prawdziwych tarapatach, panie Lind. A wy uczynili�cie mi kiedy� zaszczyt i prosili�cie o moj� r�k�. W�wczas �yli jeszcze moi rodzice, a ja nie mia�am �adnego wp�ywu na ich decyzj�. Teraz jestem wasza, je�li jeszcze nadal mnie chcecie. Oka�cie lito�� cnotliwej kobiecie, kt�ra nie�wiadomie zb��dzi�a!

Nie�wiadomie, ty t�usta ladacznico, pomy�la� Solve z w�ciek�o�ci�.

By� jednak wstrz��ni�ty do g��bi. Sp�odzi� z ni� dziecko! On, swobodny, pewny siebie �wiatowiec!

No c�, nie najlepiej si� to wszystko zaczyna. Tak wiele g�upstw pope�ni� w ca�ej historii z Renate, �e powinien si� teraz wstydzi�!

Dziewczyna na pr�no odby�a sw� drog� do Canossy. Solve nie mia� najmniejszej ochoty wi�za� si� z nic niewart� �on� i dzieckiem! Takie ma��e�stwo by�oby tylko kul� u nogi dla m�odego, pragn�cego pi�� si� w g�r� po szczeblach kariery m�czyzny.

Jak, na mi�o�� bosk�, m�g� by� tak nieuwa�ny, by sp�odzi� dziecko? Tyle mia� przecie� kobiet i nigdy nic takiego si� nie sta�o! A mo�e w�a�nie dlatego, �e poczu� si� zbyt pewnie?

Musia� przyzna�, �e tamta noc by�a naprawd� gor�ca. Renate okaza�a si� godn� go partnerk�.

W tej chwili jednak pragn�� ju� z ni� sko�czy�. Nieodwo�alnie! Mia� do�� jej bladej, nalanej, jak�e pospolitej twarzy. Nie chcia� jej wi�cej widzie�. Teraz, gdy nie emanowa�a ju� z niej skrywana nami�tno�� i t�umiony erotyzm, nic go do niej nie ci�gn�o. Spadek, jaki mia�a otrzyma�, tak�e nie wart by� zachodu.

Nie zachowa� si� wobec niej brutalnie, nie m�g� sobie na to pozwoli�, skoro nadal chcia� pozosta� w Wiedniu. A zosta� tutaj chcia�, tu bowiem znajdowa�o si� centrum Europy, tu mo�na by�o si� wybi�, doj�� do czego�, tu kwit�a sztuka, �wietno�� i bogactwa.

�yczliwie, lecz zdecydowanie wyja�ni� jej, �e przybywa za p�no. Zar�czy� si� ju� z inn� dziewczyn�, przyzna�, i� uczyni� to w rozpaczy, �e nie mo�e zwi�za� si� z Renate, teraz jednak szlachecki honor nie pozwala mu z�ama� s�owa danego innej kobiecie.

Renate musia�a odej��, nic nie wsk�rawszy. A Solve sta� w oknie i patrzy�, jak dziewczyna odchodzi ze spuszczon� g�ow�, przyciskaj�c do oczu chusteczk�. Stoczy� si� ju� tak nisko, �e na ten widok odczuwa� jedynie ogromny triumf.

Historia z Renate by�a wi�c zako�czona.

Tak mu si� wydawa�o.

Sytuacja, w jakiej znalaz�a si� biedna Renate, by�a katastrofalna. Rozgoryczona, zgn�biona, tkwi�a w swym opustosza�ym pa�acu. Opu�ci�a j� wszelka ch�� dzia�ania, a przysz�o�� jawi�a si� jako d�ugi czarny tunel.

Zapomnia�a jednak o jeszcze jednym mo�liwym wyj�ciu�

Carl Berg znaczy� dla niej tak ma�o, i� w tym trudnym czasie nie po�wi�ci�a mu ani jednej my�li.

Dlatego zdumiona szeroko otwar�a zapuchni�te od p�aczu oczy, kiedy wszed� ochmistrz i zaanonsowa� jego przybycie.

��Kto taki? Carl Berg? Och, wprowad�cie go, szybko!

Chyba sam archanio� Gabriel nie spotka�by si� z gor�tszym powitaniem!

Wysz�a na spotkanie z wyci�gni�tymi r�kami i rzuci�a si� mu na szyj�.

Carl Berg, kt�ry nigdy nie o�mieli�by si� na tak� poufa�o�� wobec ukochanej, by� zaskoczony. Szacunek nakazywa� mu jak najd�u�ej zwleka� z odwiedzinami u pogr��onej w �a�obie Renate i chocia� bardzo chcia� j� po�lubi�, zamierza� wstrzyma� si� z o�wiadczynami do chwili, gdy minie rok �a�oby.

��Och, najdro�szy Carlu � za�ka�a. � Zabierz mnie z tego domu rozpaczy!

W odpowiedzi zdo�a� wyj�ka� tylko kilka s��w w�a�nie o roku �a�oby.

Renate szybko kalkulowa�a. A gdyby tak nabra� tego g�upca? Wyj�� za niego od razu, a potem wm�wi�, �e dziecko jest jego? Z prawego �o�a?

Nie, nawet ona musia�a przyzna�, �e to nierealne. Zbyt du�o czasu ju� up�yn�o. Nie by� a� tak naiwny.

Musia�a wi�c wyjawi� prawd� o swym po�o�eniu. Przedstawi�a j� oczywi�cie z w�asnego punktu widzenia � uwiedzionej niewinno�ci. O tym, jak to nieznany szaleniec�

Podczas gdy Carl Berg usi�owa� dopasowa� wszystkie elementy owej uk�adanki w swym co nieco ospa�ym umy�le, Renate jeszcze raz my�l� powr�ci�a do owej zadziwiaj�cej nocy.

Nigdy nie uda�o jej si� do ko�ca zrozumie�, co si� wydarzy�o. Z domu wysz�a dobrowolnie, tyle pami�ta�a. P�niejsze jednak wspomnienia spowija� mrok. By�a u jakiego� m�czyzny, ale nie mog�a przywo�a� w pami�ci jego twarzy. By� niebieskookim blondynem, tak, niebieskooki blondyn, te s�owa nasuwa�y si� jej niezmiennie, tak zatem musia�o by�. Gdy wraca�a do wspomnie�, jakie zosta�y jej po tamtej nocy, przez cia�o przep�ywa�a fala rozkoszy, jawi�y jej si� wyuzdane orgie, sny mi�osne tak �mia�e i gorsz�ce, i� mog�y si� zdarzy� tylko we �nie. Na domiar z�ego za ka�dym razem pojawia�o si� przera�aj�ce przekonanie, i� kocha�a si� z diab�em!

Nie, och, nie, nie mog� my�le� o czym� tak podniecaj�cym i osza�amiaj�cym w takiej chwili!

Dostrzeg�a, �e teraz Carl odnosi si� do niej jakby z wi�ksz� rezerw�. Ale jej opowie�� by�a przecie� tak wiarygodna� Czysta, nietkni�ta dziewica nara�ona na wybuch ��dzy jakiego� rozpustnika� To nie powinno zmieni� uczu� Carla do niej.

��Opiera�am si�, Carlu! B�g mi �wiadkiem, �e si� opiera�am! Ale on by� taki silny, jego po��danie wprost przera�aj�ce� By� dziki, nieokie�znany, oszala� na moim punkcie. Wci�gn�� mnie do jakiego� miejsca, sk�d nikt nie m�g� us�ysze� mojego rozdzieraj�cego wo�ania o pomoc�

��Ale co robi�a� sama poza domem? Nie wypada, by� � zacz�� Carl powoli.

Do licha, �e te� on musi wdawa� si� w szczeg�y, pomy�la�a Renate.

��Moja biedna matka zachorowa�a, a wszyscy s�u��cy ju� spali, sama pospieszy�am wi�c do aptekarza, w g�owie mia�am tylko jedno: ratowa� matk�.

��No tak � pokiwa� g�ow� Carl. � To zrozumia�e.

Nadal czu� si�, jakby kto� uderzy� go obuchem w g�ow�. Lilia, o kt�rej �ni�, zosta�a zerwana i zdeptana.

Ale teraz by� jej potrzebny. Zosta�a sama na �wiecie. Nie wolno mu jej zawie��!

Carl wyprostowa� si�, potem sk�oni� dwornie i nie zwlekaj�c poprosi� pi�kn� dziewic� no, c� pi�kn� wybrank� o r�k�.

Renate odetchn�a z ulg� tak g��boko, �e omal nie p�k� na niej gorset.

Jako �ona okaza�a si� prawdziw� sekutnic�. Bardzo szybko odkry�a uleg�o�� i �agodno�� Carla. Zawsze by�a rozpieszczona, ale teraz wszystkie jej najgorsze cechy ujawni�y si� w pe�nym rozkwicie. Carl od rana do wieczora biega� jak podcinany batem, by zaspokoi� jej zachcianki. Ona siedzia�a w fotelu, zajadaj�c �akocie, i robi�a si� coraz grubsza, zar�wno za spraw� s�odyczy, jak i ze znanego powodu. Carl wkr�tce popad� w stan kompletnego wyczerpania, Renate bowiem pragn�a przez ca�y czas mie� go w domu, by nim komenderowa�. Bagatelizowa�a jego prac�. Za�o�y�a, �e m�� ma pozostawa� wy��cznie na jej us�ugi i nic poza tym.

Jedynie w nocy mia� z niej prawdziw� pociech�, okaza�a si� bowiem nienasycona. Nieodrodna c�rka swego ojca.

Chwilami dobrze wychowany m�ody cz�owiek, jakim by� Carl Berg, uznawa� wr�cz, �e za du�o tego dobrego. Nie przypuszcza� nawet, by kobiety mog�y lub powinny by� a� tak gor�ce i zmys�owe! Cz�sto mia� wra�enie, �e �ona irytuje si� na niego, jakby por�wnywa�a go z kim innym.

Ile� jednak potrafi�a da� mu rado�ci! Zdarza�y si� wprost niebia�skie chwile, zw�aszcza gdy okazywa�a, jak bardzo ceni sobie jego pieszczoty. Na pocz�tku by� bardzo onie�mielony, ale ona szybko pomog�a mu prze�ama� opory.

W�a�nie w te noce, kt�re sp�dzali razem, by� w stanie wm�wi� sobie, �e �ona go kocha.

Z czasem jednak nawet ta rado�� z naturalnych przyczyn mia�a sw�j koniec. Renate, w miar� jak zbli�a� si� czas rozwi�zania, stawa�a si� coraz bardziej nerwowa. By�a te� bardzo chora i Carla ogromnie to niepokoi�o. Czy kobiety naprawd� odczuwaj� tak silne b�le, gdy oczekuj� potomka?

Od czasu do czasu my�la� o maj�cym przyj�� na �wiat dziecku. Czy b�dzie w stanie potraktowa� je jak w�asne? Nie, to ma�o prawdopodobne. B�dzie jednak m�g� si� nim zajmowa� i by� dla� dobry. A p�niej pojawi� si� kolejne latoro�le, ju� jego.

Renate odczuwa�a naprawd� silne b�le. Zawsze tak rozpieszczana, mia�a tego absolutnie dosy�. Nie chcia�a dziecka, b�dzie tylko zawad�. Mo�e, co prawda, zatrudni� opiekunk�, i taki w�a�nie mia�a nieodwo�alny zamiar, ale osoba, kt�r� zaanga�uje, musi zaj�� si� dzieckiem bez reszty, od a do zet. Renate chcia�a zn�w by� wolna. Szczup�a i pi�kna, b�dzie mog�a ubiera� si� w modne stroje, a nie w ten namiot, w kt�rym teraz musi paradowa�.

Jak�e ona teraz okropnie wygl�da! I ta wstr�tna istota, jak ona kopie!

Renate nie by�a kobiet� obdarzon� instynktem macierzy�skim.

Brakowa�o jej rodzic�w, kt�rzy zwykle wszystkim si� zajmowali, nawet my�leli za ni�. Carl Berg, owszem, mi�y cz�owiek, ale nie by�o w nim iskry �ycia. Musia�a mu dok�adnie obja�nia�, co ma robi�, a to takie nudne. Zdo�ali jednak znale�� po�o�n�, a ta nalega�a, by towarzyszy� jej lekarz znaj�cy si� na porodach, nie podoba� jej si� bowiem stan Renate.

Zjawi�y si� starsze siostry i szwagierki Renate, przywo��c ze sob� mro��ce krew w �y�ach historie o do�wiadczeniach w�asnych i cudzych, a� Renate, krzycz�c z gniewem, wyrzuci�a je z domu.

A kiedy nadszed� jej czas, wszyscy byli na swoich miejscach; doktor marszczy� krzaczaste brwi, zastanawiaj�c si�, jak te� to si� sko�czy.

Renate nigdy nie ujrza�a swego niechcianego dziecka i by�o to, by� mo�e, najbardziej mi�osierne ze wszystkich rozwi�za�.

Carlowi tak�e nie pozwolono ogl�da� p�niej �ony. Lekarz zdecydowanie tego zabroni�, do�� ju� mia� omdle�, zaj�ty ratowaniem swej le��cej bez �wiadomo�ci pomocnicy � po�o�nej.

Po wielu godzinach i d�ugim namy�le doktora u�o�ono dziecko w ramionach Carla. Carl po kr�tkotrwa�ym i nieszczeg�lnie udanym ma��e�stwie by� teraz wdowcem. �mier� w po�ogu nie by�a w owym czasie zjawiskiem niezwyk�ym, wr�cz przeciwnie � do�� powszechnym. Ale ten przypadek okaza� si� naprawd� szczeg�lny.

Lekarz nigdy nie by� jeszcze �wiadkiem straszliwszej �mierci! Szcz�liwie m�oda kobieta szybko straci�a przytomno��, nie rozumia�a wi�c, co si� z ni� dzieje.

Najbardziej przera�aj�cy jednak by� owoc tego okropnego porodu, dziecko! Lekarz z pocz�tku nie m�g� si� przem�c, by wzi�� je na r�ce. By� cz�owiekiem g��boko wierz�cym i tylko dlatego nie post�pi� drastycznie z t� pokryt� krwi�, wrzeszcz�c� istot�. Odbieranie �ycia by�o dla niego grzechem �miertelnym, ale tutaj stan�� w obliczu trudnego dylematu. Mo�na by�o zada� pytanie, czy owa istota jest ludzkiego rodu, czy te� wywodzi si� gdzie� z bezimiennej otch�ani.

Opanowa� si� w ko�cu, przezwyci�aj�c odraz� na tyle, �e obmy� dziecko i owin��. Na wyci�gni�tych ramionach, jak najdalej od siebie, zani�s� je wyczekuj�cemu ojcu.

Nast�pnie on i akuszerka w po�piechu opu�cili dom.

Tego samego wieczoru kiedy martwe cia�o Renate z�o�ono do kostnicy, Carl Berg, ca�kiem za�amany, jakby pozbawiony woli i zdolno�ci my�lenia, siedzia� w swoim salonie. Ofiarowuj�c bajo�skie sumy ugodzi� wreszcie nia�k� do dziecka, kt�ra obieca�a zosta� przez tydzie�.

Carl by� cz�owiekiem spokojnego usposobienia, teraz jednak narasta� w nim ogromny bunt.

Nawet przez chwil� nie mia� w�tpliwo�ci, czyje to dziecko. Gdy ujrza� je po raz pierwszy, przera�ony odskoczy�. Czarne jak sadza w�osy, brzydkie, powykrzywiane rysy twarzy, szpiczaste ramiona � och, biedna Renate � brudnobr�zowy kolor sk�ry� Ca�o�� tworzy�a wizerunek tak odpychaj�cy, �e na my�l od razu nasun�o mu si� s�owo �odmieniec�.

Ale potem dziecko unios�o powieki. Kocio��te spojrzenie szuka�o punktu, na kt�rym mog�o by si� zaczepi�. A kiedy Carl ujrza� te oczy, wiedzia� ju� wszystko!

Dlaczego Renate utrzymywa�a to w tajemnicy? Przecie� musia�a zdawa� sobie spraw� Musia�a wiedzie�!

W jaki� okrutny spos�b zosta� oszukany!

Kto powiedzia�, �e jego obowi�zkiem jest zaj�� si� takim straszyd�em? Ze wzgl�du na Renate got�w by� podj�� si� roli ojca, ale Renate nie �y�a. A wcze�niej go oszuka�a!

Nigdy dot�d Carl Berg nie czu� takiego gniewu, kt�ry narasta� w nim niczym grzmi�ca fala.

Nie!

Podni�s� si� zdecydowanie. Nie do niego nale�y opieka nad tym dzieckiem. Tym potworem, tym ma�ym diab�em. Niech zajmie si� nim ojciec!

Wiele jednak czasu mia�o up�yn��, zanim Carl Berg odnalaz� Solvego.

Nowy konsul handlowy okaza� si� o wiele surowszym zwierzchnikiem, a poza tym Solve nie widzia� dla siebie przysz�o�ci w ci�g�ym pe�nieniu funkcji sekretarza.

Musia� zmieni� miejsce pracy, znale�� posad�, kt�ra dawa�aby mu lepsze widoki na si�gni�cie szczyt�w.

Nie powinno to sprawi� mu trudno�ci teraz, gdy m�wi� po niemiecku niemal jak rodowity wiede�czyk. Bez trudu m�g� si� porozumie�. Jego lekki szwedzki akcent dodawa� tylko pikanterii. Kobiety upatrywa�y w tym raczej zalet�.

Postanowi� rozpatrze� si� w handlu, przeprowadzi� rekonesans. W ko�cu znalaz� pewnego kupca b�awatnego, tak starego, �e w ka�dej chwili m�g� umrze�. By� on w�adc� prawdziwego imperium handlowego, kt�re jednak chyli�o si� ku upadkowi ze wzgl�du na nieudolne zarz�dzanie.

Solve uzna�, �e to w sam raz co� dla niego.

Potrafi� �wietnie si� zaprezentowa� i dzi�ki temu otrzyma� posad� najwa�niejszego urz�dnika.

Niebawem czu� si� w nowej pracy jak ryba w wodzie. Wkr�tce sta� si� nieoceniony, przej�� prowadzenie wi�kszo�ci rachunk�w, przywr�ci� przedsi�biorstwu dawn� �wietno��, a nawet spowodowa� jego rozkwit. W nied�ugim czasie sprawowa� kontrol� nad wszystkim.

Pewnego dnia bez zb�dnych skrupu��w pozwoli� staremu w�a�cicielowi pow�drowa� na spotkanie przodk�w. Starzec tylko mu przeszkadza�. Nikt nie dziwi� si� nag�emu wypadkowi �mierci schorowanego cz�owieka w podesz�ym wieku.

Solve zarz�dza� teraz wszystkim, cho� formalnie nic nie zosta�o przepisane na niego.

W niczym mu to jednak nie przeszkadza�o. Odprawi� podw�adnych, kt�rzy byli zbyt bystrzy i wtykali nos w nie swoje sprawy, a na ich miejsce zatrudni� uleg�ych, takich, co to w nic si� nie wtr�caj�. Kas� firmy trzyma� w swoim r�ku.

By� naprawd� zdolny. Przedsi�biorstwo kwit�o.

Przez ca�y czas, gdy wszystko sz�o jak nale�y, nikt nie kontrolowa�, co dzieje si� z pieni�dzmi. Ludzie m�wili o nadzwyczaj zdolnym m�odym cz�owieku, tak zaanga�owanym i tak oddanym przedsi�biorstwu.

Solve prowadzi� teraz wielki dom, na co go by�o sta�, gdy� czyni� to na rachunek firmy. Przeni�s� si� do okaza�ej kamienicy, gdzie urz�dza� wspania�e przyj�cia i po kolei uwodzi� pi�kne wiedenki.

Kobiety uwielbia�y te niebezpieczne ��te oczy i dr�a�y jednocze�nie ze strachu i uniesienia. Pada�y przed nim jak dojrza�e k�osy pod kos�, panny i m�atki, a ojcom i m�om nikt nigdy s�owem nie szepn�� o tajemnych chwilach rozkoszy.

Solve zachowywa� si� te� ostro�niej. Nie m�g� narazi� na szwank swojego imienia, wywo�a� �adnego skandalu; �adna zap�akana kobieta nie mia�a prawa przyj�� z b�aganiem, by ratowa� jej cze��.

Ci�gle jeszcze nie znalaz� damy, kt�r� uzna�by za godn� dzieli� z nim �ycie. Jego wybranka musia�a by� pi�kniejsza od wszystkich innych kobiet, niesko�czenie bogata, no i niezast�piona w mi�osnych igraszkach.

Takie klejnoty nale�a�y jednak do rzadko�ci.

Pewnego wieczoru na pocz�tku 1775 roku w domu Solvego pojawi� si� tajemniczy m�czyzna. Nie chcia� poda� nazwiska, ale m�wi�, �e przyni�s� dla Solvego podarek lub mo�e raczej co�, co ju� nale�a�o do pana Linda von Ludzie Lodu.

Solve poprosi� ochmistrza, by wprowadzi� go�cia.

Stan�� przy pi�knym kaflowym piecu w swym wspania�ym domu, kiedy do pokoju wszed� jaki� cz�owiek, trzymaj�cy w ramionach spor� skrzynk�.

��Carl Berg? � wyrwa�o si� z ust Solvemu, zanim zd��y� przybra� ch�odn�, pytaj�c� min�. Nie powinien by� da� powod�w do zadowolenia tej budz�cej wyrzuty sumienia osobie, nale��cej do jego przesz�o�ci, samym faktem, �e j� rozpozna�.

��Owszem, to ja � odrzek� Carl Berg zaskakuj�co ostrym tonem. � Przynosz� wam co�, co do was nale�y. Sporo czasu up�yn�o, zanim was odnalaz�em, starannie zatarli�cie za sob� wszelkie �lady w kr�gach, w kt�rych dawniej si� obracali�cie. Ale nareszcie tu trafi�em. Bardzo prosz�! � powiedzia� i zdecydowanym ruchem umie�ci� skrzynk� na stole.

Solve zmarszczy� brwi i podszed� bli�ej. Gniew tego cz�owieka wzbudzi� w nim zaniepokojenie, zachowa� jednak ch�odny, niemal surowy wyraz twarzy. Nikt nie mo�e przyj�� tu, ot tak, i zbi� go z panta�yku.

Ale co to jest? Co� poruszy�o si� w skrzynce. Po�ciel�

Dziecko?

W nast�pnej chwili �miertelnie przera�ony Solve odskoczy� w ty�. Para ��tych oczu wpatrywa�a si� we� nieprzeniknionym spojrzeniem.

��Tak, to wasz syn � rzek� Berg zaczepnie. � Ten odmieniec pozbawi� �ycia Renate, moj� ma��onk�. Nie poczuwam si� do obowi�zku wychowywania czego� takiego. Teraz kolej na was.

Nigdy jeszcze Solve nie by� tak bliski omdlenia. Zachowa� si� jednak z godno�ci�, nie protestowa�, na nic zreszt� by si� to zda�o. To dziecko mog�o by� tylko jego. Wszak Renate m�wi�a, i� spodziewa si� potomka. Ale nie jej s�owa by�y koronnym dowodem. Najbardziej istotne, �e oto le�a�o przed nim niemowl� o wszelkich najgorszych cechach dotkni�tych z Ludzi Lodu: oczy, rysy twarzy, kt�re, cho� groteskowo powykrzywiane, mia�y w sobie co� wyra�nie wschodniego, no i ramiona, o kt�rych tak wiele s�ysza�. To bez w�tpienia one u�mierci�y Renate.

A wi�c los zn�w obr�ci� si� przeciw niemu! Dlaczego wszystko zawsze tak musia�o si� ko�czy�? Przecie� on nic nie zrobi�, to niesprawiedliwe! Innym idiotom, kt�rzy do trzech nie umieli zliczy�, szcz�cie sprzyja�o w najbardziej bezwstydny spos�b. A on� jak bardzo musia� si� m�czy�, by do czego� doj��!

Nadal czu� si� jak ra�ony gromem, oniemia�y, gdy nagle zorientowa� si�, �e Carl Berg opuszcza pok�j.

��Nie, poczekajcie! � wrzasn��. � C� to za pomys�y? Przecie� ja nie mog�

Berg odwr�ci� si� i odpar� z lodowatym spokojem:

��Ma siedem miesi�cy. I nie nadano mu �adnego imienia. Nazywamy go po prostu �der Kobold�. Troll.

Powiedziawszy to, wyszed�, zamykaj�c za sob� drzwi.

Zapad�a grobowa cisza.

�adnego d�wi�ku, �adnego ruchu w skrzynce.

Solve nie �mia� ponownie tam zajrze�. Sta� tak, nie b�d�c w stanie ani my�le�, ani nawet si� poruszy�. Odczuwa� jedynie narastaj�c� w�ciek�o�� i bezsi��.

Ta noc by�a dla Solvego koszmarem.

Czy ochmistrz widzia�, z czym przyszed� Carl Berg?

Nie, s�dzi�, �e nie, wr�cz by� pewien, �e nikt nie m�g� nawet przypuszcza�, co znajduje si� w skrzynce.

Teraz ochmistrz ju� si� po�o�y�. W domu panowa�a cisza, ca�a s�u�ba uda�a si� na spoczynek.

Solve by� sam, nikt mu nie przeszkadza�. Sam � z jedn� tylko �yw� istot� w pokoju.

Swoim w�asnym synem.

Nie, nigdy nie nazwie tego czego� swoim synem! To przecie� potw�r, nie maj�cy z nim nic wsp�lnego.

A wi�c Renate umar�a�

�wiadomo�� ta sprowadzi�a na� jedynie ulg�.

Ale Carl Berg? Carl Berg zna� prawd�. By� przypuszczalnie jedyn� osob�, kt�ra wiedzia�a, kto jest ojcem tej ma�ej szkarady.

Tak cicho jest w tej skrzynce�

Zwyczajna skrzynka, zbita z prostych desek, mog�a przecie� zawiera� wszystko.

Solve niech�tnie podszed� do sto�u i zajrza� do �rodka.

Ma�y potw�r zasn��. Po prostu. To dobrze, pomy�la�, nie b�d� musia� ogl�da� tych przenikliwie spogl�daj�cych, p�omiennie ��tych oczu.

Poniewa� potworek spa�, Solve m�g� mu si� przyjrze� dok�adniej.

Jaki� on strasznie brzydki! To nie m�g� by� jego syn! Wystaj�ce ko�ci policzkowe, pod�u�ne, sko�ne oczy, szerokie usta, szpiczasta broda� Nos, jeszcze nie do ko�ca ukszta�towany, szeroki, p�aski. W�osy czarne i szczeciniaste, o wiele d�u�sze ni� to zwykle bywa u siedmiomiesi�cznych dzieci.

Wydawa�o si� te�, �e ma ow�osione cia�o; tak, Solve s�ysza�, �e to tak�e jest cech� dotkni�tych. Ma�e d�onie mocno zaci�ni�te by�y w pi�stki, zastanawia� si�, czy w miejsce paznokci rosn� mu szpony. Wcale by go to nie zdziwi�o!

Nie, cho� wyra�ne by�y mongolskie cechy, nie przypomina� wcale wschodniego Azjaty. To by� troll. Ma�y diabe�.

Solvemu ciarki przesz�y po plecach.

No c�, w ka�dym razie ten czarci pomiot nie by� niebezpieczny. Solve na drodze, wiod�cej go do miejsca, w kt�rym si� obecnie znajdowa�, pozostawi� wiele trup�w. By�o ich tyle, �e nawet nie zamierza� zaprz�ta� sobie g�owy liczeniem. A naj�atwiej wszak chyba odebra� �ycie niemowl�ciu.

Solve w�asnor�cznie nie u�mierci� �adnej ze swych ofiar, zawsze pos�ugiwa� si� czarodziejskimi metodami. Dlatego teraz twarz wykrzywi� mu grymas. B�dzie musia� splami� wypiel�gnowane d�onie zab�jstwem.

Nie przejmowa� si� tym szczeg�lnie, lecz zwykle z obrzydzeniem przyjmowa� konieczno�� dotkni�cia jakiejkolwiek ludzkiej istoty, chyba �e chodzi�o o pieszczoty z kobiet�.

C�, nic nie m�g� na to poradzi�.

Odruchowo ju� uni�s� odrobin� r�ce, by zabra� si� do dzie�a, gdy powstrzyma�a go nag�a my�l.

Carl Berg?

Carl Berg wiedzia�.

Powoli opu�ci� d�onie. Nie ma niebezpiecze�stwa. Bergiem zajmie si� p�niej. Jedno �ycie mniej, jedno wi�cej � dla Solvego nie mia�o to znaczenia.

Nic ju� nie pozosta�o z dawnego Solvego ze Skenas w Szwecji, ch�opca b�d�cego dum� i nadziej� swoich rodzic�w. Na jego drobne wyst�pki w dzieci�stwie, takie jak k�amstwa lub mo�e nieco zbyt brutalne traktowanie innych, patrzono przez palce, brano je za przejaw dzieci�cej agresji, za co�, z czego si� wyrasta.

Solve nigdy jednak nie wyzby� si� cech drobnego przest�pcy. Wprost przeciwnie, ju� dawno przekroczy� granice kr�lestwa prawdziwie niebezpiecznych zbrodniarzy. I nawet w�r�d nich by� besti�, potworem, ci�gle nie odkrytym dzi�ki w�asnej przebieg�o�ci i ochronie, jak� dotkni�tym z Ludzi Lodu zapewnia�a umiej�tno�� czarowania. O zbrodnie, kt�re pope�niali, nikt ich nie m�g� oskar�y�. Dzia�ali skrycie. Niewielu by�o takich, kt�rym przysz�o do g�owy, by o cokolwiek ich podejrzewa�. A ci w okamgnieniu skazani byli na �mier�.

Tak wi�c Solve nikogo si� nie obawia�. By� nietykalny, nie�miertelny!

To ostatnie nie by�o do ko�ca pewne, ale mia� przed sob� perspektyw� d�ugiego �ycia w grzechu i zatraceniu.

Bardzo go to radowa�o.

B�d�c w Wiedniu, wielokrotnie my�la� o tym, co jego dziad Dan opowiada� o swej podr�y do Austrii �ladami Tengela Z�ego. Danowi si� nie uda�o, prawdopodobnie dlatego, �e g��wnym celem jego wyprawy by�o unieszkodliwienie Tengela Z�ego.

Solve my�la� inaczej. On tak�e chcia� podj�� pr�b� odszukania swego z�ego przodka, ale tylko dlatego, �e ��czy�o ich co� wsp�lnego � z�o. A mo�e jemu, Solvemu, uda�oby si� zdoby� nie�miertelno�� lub uzyska� w�adz� nad ca�ym �wiatem? Mo�e zosta�by giermkiem Tengela Z�ego?

Nie znajdowa� si� przecie� daleko od miejsca, w kt�rym jego dziad Dan musia� zrezygnowa� z poszukiwa�. I nie sta�o si� to wcale dlatego, �e zgubi� trop, lecz z braku �rodk�w na dalsz� podr� na po�udnie z Salzburga czy jak te� tam zwa�a si� g�rska wioska po�o�ona w pobli�u.

Solve mia� dobrze wypchan� kies�, ca�� mas� pieni�dzy, a poza tym jego sytuacja by�a o wiele korzystniejsza ni� dziadka: by� dotkni�tym, potrafi� o wiele wi�cej zobaczy� i zdzia�a�.

Ockn�� si� ze swych marze� o wielko�ci, by zaj�� si� tym, co sta�o mu na przeszkodzie w�a�nie w tej chwili.

Troll. Der Kobold, jak go tutaj zwano.

Solve za�mia� si� z�owieszczym, cichym �miechem.

��Nie zd��ysz dosta� �adnego innego imienia, ty czarci pomiocie! C� za bajeczna my�l: ochrzci� ci� w ko�ciele! Ciebie! Nigdy by si� to nie uda�o. Pod tym wzgl�dem zgadzamy si�, ja i ty, trollu! Nie podobaj� nam si� ko�cio�y.

Zn�w wr�ci� my�l� do swego dzieci�stwa. Rodzice nauczyli go modli� si� do Boga i czyni� to. Teraz jednak przypomnia� sobie, co powiedzia�a kiedy� matka: �Dziwne, �e zawsze chorujesz w niedziel�, Solve!�

Matka nigdy si� nad tym g��biej nie zastanawia�a, on tak�e nie. Teraz jednak musia� przyzna�: nie chcia� chodzi� do ko�cio�a. Nie z powodu przeci�gaj�cego si� nudnego kazania, ale dlatego, �e odpycha�a go panuj�ca w �wi�tyni atmosfera, �le si� tam czu�.

�e te� nie zrozumia� tego wcze�niej!

Noc by�a cicha, umilk� gwar Wiednia. Okropna istota, u�piona w skrzynce, oddycha�a niemal bezg�o�nie. Ale oddycha�a, �y�a, zagra�a�a ca�ej przysz�o�ci Solvego.

Ju� nied�ugo!

Jak bowiem b�dzie m�g� prowadzi� dom, wr�cz dw�r, i udawa� �wiatowca z czym� takim pod dachem? Ludzie nigdy nie powinni ��czy� jego nazwiska z t� szkarad�! I kto mia�by si� zajmowa� tym stworem? �adna kobieta nie zechce go dotkn��. Nie potrafi� zrozumie�, w jaki spos�b Carl Berg zdo�a� zapewni� sobie pomoc przez siedem miesi�cy.

Na czo�o wyst�pi� mu zimny pot. S�u�ba w domu Berga? Czy wiedzia�a?

Na pewno nie. Tylko Carl wiedzia�, kto jest ojcem stwora. Carl go wytropi�, a on nie nale�a� do ludzi, kt�rzy zwierzaj� si� s�u�bie.

Przyjaciele?

Nie, takiej istoty nikomu si� nie pokazuje. Przemilcza si� jej istnienie.

Wiedzia� o niej jedynie Carl Berg, a on mia� zgin��. P�niej.

Potem Solve b�dzie bezpieczny.

Teraz nale�a�o przyst�pi� do dzie�a. �wiece w kandelabrach niemal si� ju� wypali�y, musia�o by� p�no. A mo�e raczej wcze�nie? Mo�e wstawa� ju� �wit?

Powinien si� pospieszy�.

Solve nie odczuwa� nawet cienia wyrzut�w sumienia, gdy pochyla� si� nad skrzynk�, by zacisn�� r�ce na szyi �pi�cego dziecka.

Jego cie� pad� na skrzynk�, ca�kowicie zas�aniaj�c niemowl�, dojrza� jednak, �e oczy mia�o zamkni�te.

To dobrze.

Z jakiego� powodu oczy te przera�a�y go swym niezg��bionym spokojem. A Solvego nie tak �atwo by�o wystraszy�. Mo�e kiedy by� m�odszy, ale nie teraz, gdy okrywa� go niewidzialny, ochronny p�aszcz dotkni�tych.

D�onie ju� si�gn�y po�cieli.

I nagle gwa�townie si� wyprostowa�. Zach�ysn�� si�, z trudem �apa� powietrze, chwytaj�c si� za szyj�.

Nic tam nie znalaz�, a dziecko spokojnie spa�o.

A mimo wszystko co� �ciska�o go za gard�o, trzyma�o w �elaznym uchwycie.

Co� strasznego, nieludzkiego, ma�ego, lecz silnego. Jaki� gad? Wbi� pazury lub kolce w sk�r� na jego szyi, dar� i drapa�.

Solve zatoczy� si� w ty�, z ca�ych si� staraj�c si� pozby� tego, czego wcale nie by�o. Wyda� kilka st�umionych d�wi�k�w, ochryp�ych, charcz�cych, usi�owa� zaczerpn�� tchu; czu�, �e zaraz si� udusi. Pociemnia�o mu w oczach. Upad� na pod�og�, wij�c si� jak w konwulsjach. Doznawa� wra�enia, �e p�omie� �ycia migocze w nim i ga�nie.

Przypomnia� sobie w�wczas histori� opowiadan� przez ojca. O tym, jak jego, Daniela, u�mierci� mia�a fabrykantka anio�k�w w Norwegii. I jak zosta� ocalony przez�?

Co� rzuci�o si� owej kobiecie do gard�a i chcia�o j� zadusi�.

Mandragora!

Mandragora, kt�ra by�a teraz w tym domu! Ukryta, zamkni�ta. Ale i w�wczas nie bra�a w tym bezpo�redniego udzia�u. Wisia�a owej kobiecie u szyi, jednocze�nie wcale tam nie b�d�c.

Owo ma�e, spr�yste, jak�e mocne, sprawiaj�ce wra�enie olbrzymiego paj�ka �ciskaj�cego jego szyj�, c� innego mog�o to by�, je�li nie mandragora?

A na piersi Solvego wydawa�a si� jakby martwa.

��Przesta�! � wydoby�o si� spomi�dzy nabrzmia�ych warg, podczas gdy w g�owie t�tni�o grzmotem. � Ju�� ju� go nie rusz�! Nie tkn�! Obie� obiecuj�!

Chwyt wok� Solvego natychmiast zel�a�. Gigantyczny owad, do jakiego mo�na to por�wna�, powoli znikn��.

Solve dalej le�a�, nie b�d�c w stanie g��biej odetchn��, nie mog�c ruszy� cho�by palcem. Mia� �wiadomo��, �e blisko, bardzo blisko otar� si� o �mier�. Gdyby ojciec nie opowiedzia� mu swej historii o tym, jak sam zosta� uratowany, historii, kt�r� us�ysza� od swej matki Ingrid, Solve nie �y�by ju�. Nie mia� co do tego �adnych w�tpliwo�ci.

Dotkni�ty do �ywego, ura�ony w swej godno�ci, le�a� tak i my�la�: C� to za czartowskie narz�dzia mam we w�asnym domu? Tych dwoje�?

Ani przez moment nie pomy�la�, kto tak naprawd� jest tu najwi�kszym �ajdakiem.

Szaro�� �witu zaczyna�a ju� s�czy� si� przez okno, kiedy Solve nareszcie si� podni�s�.

Wyra�niej widzia� teraz dziecko. Nadal pogr��one by�o we �nie, jak gdyby nic si� nie wydarzy�o.

��Czarci pomiot! Czarci pomiot! � sycza�.

Przerazi�a go moc nienawi�ci, jak� �ywi� ku tej istocie przez siebie samego sp�odzonej.

W przysz�o�ci b�dzie mu zawadza�a, i to przez ca�e �ycie. Sko�cz� si� weso�e dni pe�ne uciesznych przyj��, wielkich orgii. Jak�e bowiem b�dzie m�g� teraz zaprosi� go�ci do domu? I kto zajmie si� dzieckiem? Kto dochowa tajemnicy, nie rozg�aszaj�c wszem i wobec o obecno�ci potwora?

Nikt! Nikomu nie mo�e zaufa�.

Zacz�a ogarnia� go panika. Nie, nie mo�e si� jej podda�. Walka nie jest jeszcze przegrana. Musi pomy�le�

Wynie�� dziecko z domu? Zostawi� je gdzie�, porzuci�?

Tak! To jest wyj�cie.

Teraz, kiedy wszyscy w domu i ca�e miasto pogr��one by�o we �nie, m�g� to zrobi�. Jakie� proste rozwi�zanie, o c� si� martwi�?

Zak�adaj�c buty i okrycie, zastanawia� si�, w jaki spos�b wykona� plan. I gdzie?

W Lobau, wielkim parku, znajduj�cym si� w pobli�u? Czy na Praterze?

Nie, tam przechadzali si� ludzie z jego otoczenia. Musia� znale�� okolice, gdzie nikt nie zna ani jego, ani Carla Berga.

Nie mo�e zanie�� dziecka na policj�, jeszcze, nie daj B�g, zacz�to by zadawa� pytania.

Do ko�cio�a? Nie, to si� nie uda, nie z tym diablikiem.

Dzielnica ubogich? Tak! Albo jeszcze lepiej: przytu�ek! Tam gdzie g�upio dobrotliwe kobiety zajmuj� si� osieroconymi dzie�mi.

S�ysza� zreszt�, �e dzieciom nie jest tam wcale dobrze. Cierpi� n�dz�, nie maj� ubra� i �le s� od�ywiane. Mr� jak muchy.

Wspaniale! Im szybciej ten niewydarzeniec zniknie z powierzchni ziemi, tym lepiej.

By� ju� got�w. Zdecydowanym ruchem uj�� skrzynk�.

Nie m�g� jej unie��.

Cia�o Solvego przebieg� dreszcz. Nie by� w stanie przesun�� skrzynki cho�by o cal, sta�a jakby przybita gwo�dziami do sto�u.

Bezradnie wzdychaj�c zaniecha� daremnych pr�b.

Ale przecie� do niczego nie potrzebowa� skrzynki. M�g� zabra� tylko dziecko.

Ledwie zd��y� pomy�le� do ko�ca i zbli�y� d�onie do cia�ka syna, gdy zn�w poczu� lekki, jakby ostrzegawczy u�cisk na gardle.

��Nie, nie � szepn�� ze strachem.

Zrezygnowany opad� na krzes�o. Powoli zacz�� zdawa� sobie spraw� z beznadziejno�ci sytuacji.

��Kamie� m�y�ski � mrukn�� zrozpaczony. � Ty diable, jeste� mi niczym kamie� m�y�ski u szyi. Ale ja sobie z tob� poradz�, zobaczysz�

Wsta� powoli, usta wykrzywi�y mu si� w szyderczym u�miechu.

Nie mog� si� ciebie teraz pozby�, odmie�cu, pomy�la�. Ale co b�dzie, kiedy pozb�d� si� twego str�a? Co si� wtedy z tob� stanie? B�dziesz bezbronny, ca�kiem bezbronny!

Szybkim krokiem skierowa� si� do swojej sypialni, otworzy� szaf� i przekr�ci� klucz w zamku szuflady, kt�rej nikomu opr�cz niego nie wolno by�o ruszy�.

Kiedy� cz�sto przygl�da� si� temu, co le�a�o w szufladzie, wyjmowa� i usi�owa� wyzwoli� tkwi�ce w tym tajemne moce. Nigdy jednak nie okaza�o ch�ci do wsp�pracy, wi�c Solve przesta� si� tym interesowa�.

Tam! Tam le�a�, kwiat wisielc�w narz�dzie Szatana na ziemi, wielesetletnie, pociemnia�e ze staro�ci, powykrzywiane, przera�aj�ce.

Mandragora.

Teraz nadszed� tw�j koniec, moja droga, pomy�la� Solve, z jakiego� bowiem powodu ba� si� na g�os wyrazi� sw� my�l. Ja nie dbam o tradycje rodziny, o jej drogocenne skarby. Ten czas ju� min��, rozumiesz?

Kiedy wyci�gn�� d�o�, by pochwyci� korze�, nie pami�ta� s��w ojca o tym, �e mandragora nigdy nie s�u�y�a pomoc� Tengelowi Z�emu ani te� �adnemu z nieszcz�snych dotkni�tych w �adnym pokoleniu.

Przez moment wstrzymywa� si�, palce mu dr�a�y, jak gdyby l�ka� si� dotkn�� obrzydliwej rzeczy le��cej na dnie szuflady.

To tylko korze�, uspokaja� sam siebie. Korze�, kt�ry kszta�tem przypomina istot� ludzk�. Nie jest �ywy, czy�by� naprawd� wierzy�, �e jest inaczej, Solve?

Roze�mia� si�, g�o�no, lecz niepewnie, po czym jego d�o� stanowczym ruchem zacisn�a si� wok� mandragory.

Czego si� spodziewa�?

W ka�dym razie nic si� nie wydarzy�o. Tylko przy dotkni�ciu korzenia d�o� drgn�a z obrzydzeniem.

Trzymaj�c kwiat wisielc�w jak najdalej od siebie, Solve wr�ci� do salonu, do swego eleganckiego salonu, kt�rego harmonia zosta�a naruszona owym niepoj�tym, kt�re znajdowa�o si� na stole.

Solve spojrza� na mandragor�. Z niesmakiem, by ukry� aspekt, jaki mimowolnie wobec niej odczuwa�.

Czy mam wrzuci� j� do ognia? zastanawia� si�. W�tpi� jednak, czy b�dzie si� pali�.

Zakopa� w ziemi?

Czyniono to ju� wcze�niej, ale zdo�a�a wydosta� si� na powierzchni�. Solve nie �mia� ryzykowa�.

Dunaj�?

Wezbrany Dunaj p�yn�� teraz bystro a� do Morza Czarnego. Tak daleko Solve nie mia� zamiaru nigdy si� zapuszcza�, spokojnie wi�c m�g� wrzuci� j� do wody.

Tak. To najlepsze rozwi�zanie. Pozb�dzie si� jej na zawsze.

Mimo woli podszed� do sto�u. Stan�� przygl�daj�c si� u�pionemu odmie�cowi w skrzynce.

Nigdy nie zdo�a przywykn�� do widoku tej twarzy. Taka nieludzka, taka straszna!

Jak tylko upora si� z mandragor�, unieszkodliwi j�, pozb�dzie si� i tego potwora!

To niesprawiedliwe, my�la�. Nigdy jeszcze w historii ca�ego rodu Ludzi Lodu �aden dotkni�ty nie mia� dotkni�tego dziecka! Dlaczego przydarzy�o si� to akurat jemu?

Drgn��, odruchowo rozwieraj�c palce zaci�ni�te wok� korzenia mandragory. Got�w by� przysi�c, �e co� poczu�.

Kwiat wisielc�w upad� na skromne dziecinne pos�anie. Solve natychmiast stara� si� go pochwyci�, ale zaraz gwa�townie przyci�gn�� r�k� ku sobie. Mandragora zgi�a si� wp�, niczym skorpion got�w do zadania �miertelnego uk�ucia, i na powr�t wyprostowa�a, gdy tylko cofn�a si� d�o� Solvego.

��Nie, do diab�a! � krzykn�� Solve wystraszony, z pobiela�ymi wargami.

Przez d�ug� chwil� wpatrywa� si� w cz�ekokszta�tny korze�. Mandragora jednak wi�cej si� nie poruszy�a, jakby martwa le�a�a na pos�aniu w skrzynce.

��Przywidzenie � mrukn�� Solve. � Albo te� sam poci�gn��em za kt�ry� z odrost�w i ca�o�� si� poruszy�a.

Tak, na pewno tak by�o!

�mia�o, bez zb�dnych wst�p�w mocno uj�� mandragor�, by wyj�� j� ze skrzynki.

Krzykn�� z b�lu i spojrza� na r�k�. Pojawi�y si� na niej g��bokie oparzenia. Mandragora by�a gor�ca jak roz�arzone w�gle.

Solve zacisn�� z�by. Oddychaj�c z trudem, rozgl�da� si� za szczypcami, za pomoc� kt�rych m�g�by wyj�� korze�.

Nie �mia� jednak tego uczyni�. Niem�drze wyobrazi� sobie, �e mandragora podskoczy w g�r� jak zwierz� i uk�si go.

��A wi�c le� tam sobie � rzek� w ko�cu niepewnie. � Le�, a� spalisz dzieciaka! Tak b�dzie najlepiej.

Wycie�czony opad� na krzes�o. Jeszcze raz przyjrza� si� d�oni i stwierdzi�, �e p�cherze, kt�re pokaza�y si� w poparzonych miejscach, znikn�y. B�l tak�e nie by� ju� tak dotkliwy. A wi�c iluzja? Wszystko to przywidzenie?

I to on da� si� oszuka�?

Nie pr�bowa� ju� jednak wyjmowa� mandragory ze skrzynki.

Siedzia� tak, opar�szy �okcie na por�czach krzes�a. Z�o�one d�onie kciukami dotyka�y czo�a. Ale Solve nie sk�ada� r�k do modlitwy. Po prostu siedzia� � za�amany, przestraszony, przybity.

Wpad�em w pu�apk�, nie potrafi� znale�� �adnego wyj�cia, my�la�, lituj�c si� nad sob� i jakby zapominaj�c, �e t� pu�apk� sam na siebie zastawi�.

Nie m�g� nawet tkn�� dziecka, mandragora natychmiast by zareagowa�a, odczu� ju� to na w�asnej sk�rze. I sama tak�e potrafi�a si� broni�.

Wygl�da na to, �e w �aden spos�b nie pozb�dzie si� dziecka, mandragora nie dopu�ci tak�e, by kto inny m�g� uczyni� to za niego.

Solve musia� spojrze� prawdzie w oczy.

Ale c� mia� wobec tego pocz��?

Nagle uni�s� g�ow�.

Ale� tak! S�u��ca, kt�r� przed kilkoma miesi�cami odprawi�, poniewa� by�a stara i g�ucha jak pie�!

No, ale g�ucha by�a od zawsze, a przez to tak�e i niema.

Taka kobieta b�dzie mog�a zaj�� si� piekielnym szczeniakiem.

Wspania�y pomys�. Niczego te� nie rozgada.

Nie b�dzie jednak m�g� nadal tu mieszka�. Musi przeprowadzi� si� do innego domu w innej cz�ci miasta. Odprawi ca�� s�u�b�, ta starowina zostanie jedyn� jego s�u��c� i opiekunk� do dziecka.

Koniec z zapraszaniem go�ci.

Ta my�l wyda�a si� Solvemu gorsza ni� cios w samo serce. Jego dom s�yn�� ze wspania�ych uczt, z elegancji i przepychu.

Teraz ju� z tym koniec!

Firm�, oczywi�cie, b�dzie m�g� nadal prowadzi�, chocia� nikt nie pozna nowego miejsca jego zamieszkania.

Wyprostowa� si�, zn�w obudzi�a si� w nim nadzieja. �e te� nie wpad� na to wcze�niej�

To dopiero �wietne rozwi�zanie!

M�g� przecie� st�d wyj�� i nigdy wi�cej nie powr�ci�!

Naturalnie b�dzie musia� opu�ci� Wiede�, porzuci� firm�, wszystko. Zabierze ze sob� to, co zdo�a, i zniknie.

Niewielka to cena za uwolnienie si� od tych dw�ch paskudztw, znajduj�cych si� w tej chwili w skrzynce.

S�u��cy i inni ludzie znajd� oczywi�cie dziecko nast�pnego dnia. Ale to ich sprawa, niech sobie my�l�, co chc�, jego to nie b�dzie obchodzi�, znajdzie si� ju� bowiem daleko st�d i nigdy wi�cej go nie zobacz�. Rozpocznie nowe �ycie zupe�nie gdzie indziej, dlaczego by nie w Pary�u, mie�cie r�wnie wspania�ym? I tak do�� ju� ma Wiednia, cudownie b�dzie st�d wyjecha�!

Czuj�c przyp�yw energii, Solve wsta� i zacz�� pakowa� to co najpotrzebniejsze. Mia� przecie� w�asny pow�z i konia, sporo wi�c m�g� zabra�. Potem, pod os�on� nocy, uda si� do biura i we�mie tyle pieni�dzy, ile uzna za stosowne.

No, pierwsza porcja gotowa. Zebra� j� i szybko skierowa� si� do drzwi.

Nie! Nie! Znowu?

Niewidzialny pazurzasty stw�r ponownie rzuci� mu si� do gard�a.

Solve przewr�ci� si�, walcz�c z niewidocznym przeciwnikiem, ci�gn�� i uderza�, chc�c si� uwolni�, ale jak mo�na pozby� si� czego�, czego nie ma? Brakowa�o mu tchu, utrata przytomno�ci stawa�a si� coraz bli�sza, pospiesznie szepn�� wi�c:

��Poddaj� si�. Obiecuj� si� nim zaj��.

Uchwyt zel�a�.

Pozostawa�o teraz podnie�� si� i od�o�y� wszystkie rzeczy na swoje miejsca, nie dotykaj�c skrzynki.

I m�w zasiad� na krze�le, bardziej zgn�biony ni� przedtem.

��C� za wyrafinowane czartostwo uwzi�o si� na mnie? � j�kn��. � Co mnie spotka�o? Wszak dotkni�ci znani s� z tego, �e potrafi� niepodzielnie panowa� nad �yciem innych ludzi.

Ale Solve zapomnia� o pewnej drobnostce: nie by� jedynym dotkni�tym!

Wiele czasu up�yn�o, zanim ruszy� si� z miejsca. Zrezygnowa� z walki.

Dziecko si� obudzi�o. Kiedy Solve podszed� do sto�u, zacz�o wpatrywa� si� w niego swymi straszliwymi oczyma.

��Przygl�daj si�, patrz � rzek� Solve ze z�o�ci�. � B�dzie tak, jak chcecie, ty i tw�j kompan. We�miemy t� g�uch� staruch� i noc� opu�cimy dom. Na to mi chyba pozwolicie, je�li zabior� was ze sob�? Ale je�li spodziewacie si� jakiejkolwiek oznaki czu�o�ci czy �yczliwo�ci z mojej strony, to wiedzcie, �e daremnie.

Wzrok dziecka oderwa� si� od jego oczu. Ma�y odkry� mandragor�, le��c� w zasi�gu swoich r�czek.

��Tak, we� j�, dotknij � zach�ca� Solve ze z�o�ci� w g�osie. � Dotknij, a zobaczysz, co to s� oparzenia. Zr�b tak, b�d� m�g� si� po�mia�, ty potomku Szatana!

Ma�e r�czki wyci�ga�y si� coraz dalej. Dosi�g�y nareszcie mandragory i z ca�ej si�y chwyci�y jej korpus.

Dziecko podnios�o �lalk� na wysoko�� twarzy, popatrzy�o na ni� i� u�miechn�o si�.

Bezsilny Solve wypu�ci� powietrze przez nos, a� zadr�a�y mu nozdrza. Powinienem si� by� tego spodziewa�, pomy�la�.

��Tak, zachowaj swoj� zabawk�. Nawet do ciebie pasuje. � W jego g�osie, gdy m�wi� dalej, brzmia�a gorycz: � Kobold! Nie mog� nazywa� ci� Kobold, chocia� tym w�a�nie jeste�. Trollem. Ale musisz mie� jakie� imi�, cho� doprawdy nie wiem, na co ci ono. Mo�esz si� nazywa� Heike.

By�o to pierwsze lepsze imi�, jakie wpad�o Solvemu do g�owy, z niczym si� nie wi�za�o, nie mia�o dla niego �adnego znaczenia, bo te� i dziecko nic dla niego nie znaczy�o.

Nic poza tym, �e ta kula u nogi sprowadza�a na� uczucie bezdennej rozpaczy, doprowadzaj�cej do szale�stwa.

Solve nigdy nie zarzuci� my�li o pozbyciu si� swych dw�ch nieproszonych go�ci. Wymy�la� spos�b za sposobem, wypr�bowywa� r�ne metody � wszystko na pr�no. Mandragora by�a czujna i ka�dy jego plan obraca�a wniwecz. Nie starcza�o ju� palc�w, by zliczy� pora�ki Solvego.

Jak�e cz�sto siadywa� w swoim fotelu, p�acz�c bez �ez nad sytuacj�, w kt�rej si� znalaz�. Jak cz�sto d�onie zaciska�y si� na por�czach fotela, a� biela�y kostki? Na nic si� to jednak zda�o.

Solve wyprowadzi� si� ze swego domu jeszcze tej samej nocy i ukrywszy straszliw� skrzynk� w lesie, sp�dzi� kilka godzin pod go�ym niebem. W ko�cu uda�o mu si� znale�� nowe mieszkanie, o znacznie ni�szym standardzie ni� ten, do kt�rego przywyk�. A mandragora zadba�a ju� o to, by nie �zapomnia�� o pozostawionym w lesie dziecku.

Tak zacz�a si� jego nowe �ycie. S�u��ca po d�ugich namowach zgodzi�a si� zaj�� ch�opczykiem i dzi�ki temu Solve przynajmniej nie musia� my�le� o codziennej nad nim opiece.

Ch�opiec, Heike, jak go nazwa�, by� niezwyk�� istot�. Nie m�wi�, a nawet nie pr�bowa� si� nauczy�, ale i nie p�aka�. Gdy go zaniedbywana, wydawa� z siebie kilka d�wi�k�w, nieprzyjemnych, zgrzytliwych jak zardzewia�e zawiasy w drzwiach obory. A poniewa� nia�ka i tak ich nie s�ysza�a, najcz�ciej Solve, ku swej ogromnej irytacji, musia� jej przypomina� o dziecku.

Ale Heike r�s�. Zacz�� ju� kr��y� po domu, co straszliwie dra�ni�o Solvego. A potem nast�pi�a prawdziwa katastrofa: g�ucha s�u��ca zmar�a. Solve zn�w zosta� jedynym opiekunem nieobliczalnego dziecka, maj�cego ju� prawie dwa lata. Mia� posad�, kt�rej musia� pilnowa�, m�od�, pi�kn� kobiet� na widoku, a tu musia�o si� zdarzy� takie nieszcz�cie.

Wiedzia�, �e teraz nigdzie nie znajdzie nia�ki. Staruszka przez ca�y czas opieki nad ch�opcem do szale�stwa przera�ona by�a Heikem i jego niezwyk�� zabawk�. Przez ponad rok od rana do wieczora �egna�a si� i mamrota�a modlitwy, i do wszelkich zaj�� z malcem przyst�powa�a ze �zami w oczach. By�a �wi�cie przekonana, �e ma do czynienia z prawdziwym dzieckiem Szatana, a wszak od potomk�w Z�ego nale�a�o trzyma� si� z daleka. Dobrze jej jednak p�acono, a poza tym nie o�mieli�a si� sprzeciwia� owemu niebezpiecznemu cz�owiekowi o diabelskich oczach. Zreszt� w jaki spos�b mog�aby naprawd� zaprotestowa�, ona, kt�ra nigdy nie nauczy�a si� m�wi�? Jedyne, co umia�a, to modlitwy, kt�rych pewnie i tak nie rozumia�a. Ba�a si� jednak piek�a i ten strach jej nie opuszcza�.

Oczywi�cie s�dziwa kobieta nie najlepiej nadawa�a si� do takiej pracy, lecz tylko ni� Solve m�g� dysponowa�.

Zdawa� sobie spraw�, �e znalezienie kogo� nowego teraz jest niemo�liwe. Kiedy przyjmowa� pierwsz� nia�k�, dziecko le�a�o w ko�ysce. Teraz chodzi�o luzem, by pos�u�y� si� wyra�eniem najbardziej przystaj�cym do tego, co my�la� Solve. Szczerze powiedziawszy, on sam ba� si� Heikego.

Ch�opiec wprawdzie niczego z�ego nie robi�. Kr��y� po domu przygl�daj�c si� Solvemu swymi straszliwymi, wszystkowiedz�cymi oczyma. Tylko patrzy�. Ale w jego wzroku czai�a si� obezw�adniaj�ca gro�ba, �e pewnego dnia zaatakuje.

Solve dr�a�.

Na kilka dni zwolni� si� z pracy, przez ca�y czas zastanawiaj�c si�, co i jak ma robi�.

W ko�cu zacz�� zbiera� w�skie listwy i dr��ki. I zabra� si� za stolark�.

Zaj�o mu to ca�� noc, ale rano Heike siedzia� w klatce.

�Moja ma�pka�, m�wi� teraz do niego Solve. Ch�opczyk zabra� ze sob� mandragor�; j� tak�e dobrze by�o trzyma� w zamkni�ciu. Wisia�a na haczyku wbitym w jedn� ze �cian klatki. Na spadzie Solve zamontowa� wysuwan� skrzynk�, m�g� wi�c sprz�ta� klatk�, nie wyjmuj�c z niej dziecka i nie dotykaj�c go. Ch�opczyk ubrany by� tylko w koszulk�; to musia�o wystarczy�, w ka�dym razie o tej ciep�ej porze roku.

Trzeba go jeszcze by�o karmi�, wi�c Solve bardzo niech�tnie dwa razy dziennie szykowa� niedu�� miseczk� z jedzeniem i dawa� mu j� do klatki przez niewielki otw�r.

Raz zdarzy�o mu si� zbyt g��boko wsun�� r�k�. I wtedy Heike po raz pierwszy pokaza�, co my�li o swym stra�niku.

Solve poczu� piekielny wprost b�l w d�oni. Jasne by�o teraz, �e ch�opiec ma mocne i ostre z�by.

��Ty diable! � sycza� Solve, starannie opatruj�c ran�. � Dostaniesz za to!

Ale jak m�g� si� odp�aci�? Jak� kar� zastosowa�? Tego niestety nie wiedzia�.

Ch�opiec najcz�ciej siedzia� i �piewa�, o ile owe gard�owe d�wi�ki mo�na by�o nazwa� pie�ni�. Najbardziej przypomina�o to zakl�cia, uroki, czarodziejskie formu�y wypowiadane w ca�kiem niezrozumia�ym j�zyku.

�piew dziecka zawsze przyprawia� Solvego o dr�enie.

Od dawna ju� Solve nie zaprasza� go�ci, nie m�g� te� zbyt cz�sto bywa� w�r�d ludzi. Coraz bardziej dawa�a mu si� we znaki samotno��; mia� wra�enie, �e znalaz� si� na �rodku pustego oceanu.

Jedyn� osob�, z kt�r� m�g� rozmawia�, opr�cz ludzi spotykanych w pracy by� wi�zie� w klatce. Zacz�� wi�c wieczorami przemawia� do owej istoty, z pogard�, drwi�co.

A potem opowiada� histori� Ludzi Lodu.

Heike przys�uchiwa� si� temu z uwag�. Siedzia� ca�kiem spokojnie, trzymaj�c d�onie zaci�ni�te na dr��kach klatki i wciskaj�c pomi�dzy nie nos.

Solvemu w pewien spos�b pochlebia�o jego zainteresowanie, opowiedzia� mu wi�c ca�� histori�, od pocz�tku do ko�ca. Wszak to Mikael, pradziad dziada Solvego, zacz�� spisywa� opowie��, a ksi�gi znajdowa�y si� pod opiek� Daniela, ojca Solvego. Uzupe�niono je o wszystkie p�niejsze wydarzenia. W domu w Skenas Solve dok�adnie je przestudiowa�.

Nadal, oczywi�cie, czego� jeszcze brakowa�o w tych �r�d�ach: dziennika Silje z zapiskami dotycz�cymi wydarze� w Dolinie Ludzi Lodu. Nikt ju� nie wierzy�, �e dziennik wci�� istnieje.

Ale on nie zagin��.

Dzi�ki opowie�ciom Solvego Heike nauczy� si� m�wi�, ale nigdy nie wykorzystywa� swych umiej�tno�ci porozumiewania si�. Gdyby nie jego zadziwiaj�ce, magiczne pie�ni, Solve da�by sobie g�ow� uci��, �e ch�opiec jest niemy.

Solvemu w pracy nie uk�ada�o si� najlepiej. Zacz�to go podejrzewa� o to i owo. Z powodu sytuacji zaistnia�ej w domu sta� si� nerwowy i nie potrafi� si� skupi�. �y� przecie� w ci�g�ym l�ku, �e kto� odkryje jego tajemnic�.

Pewnego dnia sta�o si� to, co sta� si� musia�o.

Nigdy nie dowiedzia� si�, jakimi drogami rozesz�a si� plotka, lecz tego dnia natkn�� si� na jednego ze swych starych znajomk�w; od czasu do czasu zdarza�y mu si� takie spotkania na mie�cie.

Znajomy przystan�� i ze �miechem zapyta�, czy prawd� jest to, co m�wi�, czy raczej poszeptuj�, �e Solve trzyma w domu uwi�zionego ma�ego cz�ekozwierza? Takiego, co to zwykle pokazuj� na jarmarkach, z rogami na g�owie, psim ogonem zamiast�

��Nie! � przerwa� mu Solve. � Jak ludzie mog� wygadywa� takie g�upstwa!

Cokolwiek mo�na by powiedzie� o Heikem, to nie mia� rog�w ani ogona!

Solve wpad� w panik�. Do��, �e jeden cz�owiek zna jego tajemnic�. A teraz s�yszy o rozprzestrzeniaj�cej si� plotce!

Kto? W jaki spos�b? Carl Berg? Opu�ci� Wiede�, wi�c Solve nigdy nie zdo�a� si� z nim rozprawi�. On m�g� to zrobi�, ale te� uczyni� to m�g� kto� inny. Za ka�dym razem, gdy jaka� osoba zanadto si� Solvem interesowa�a, sprawia�, �e gin�a w tajemniczych okoliczno�ciach.

A jednak plotka od kogo� musia�a bra� sw�j pocz�tek. Ale od kogo?

No c�, teraz by�o to nieistotne. Solve nie m�g� ju� d�u�ej pozostawa� w Wiedniu, a poza tym nie mia� nic przeciwko opuszczeniu tego przekl�tego miasta.

Ale dok�d mia� skierowa� swe kroki, dok�d si� uda�?

Ze swym, jak�e k�opotliwym, baga�em?

Na p�noc? Do domu, do Skandynawii? W ka�dym razie nie do Ingeli, nie m�g�by jej spojrze� w oczy. A tak lubili �artowa� i droczy� si� jako dzieci.

Grastensholm� Babcia Ingrid musia�a ju� w imi� przyzwoito�ci po�egna� si� z ziemskim �yciem.

Sprowadzi� si� na Grastensholm� Ukry� dzieciaka i zamieszka� niczym ksi��� otch�ani w wielkim, opustosza�ym dworze�

C� za podniecaj�ca, jak�e kusz�ca my�l!

Ale pozostali krewni na Elistrand? Ulf, Elisabet i jej m��. Jak on si� nazywa�? Vemund Tark? Powiadano, �e to dobry cz�owiek. Fuj! Ech, z tego, co Solve wiedzia�, dawno ju� mogli przej�� Grastensholm.

Rozmy�laj�c nad tym wszystkim Solve dotar� do domu.

Mia� jeszcze innych krewnych, cho�by Arv i jego rodzice w Skanii.

Prawie ich nie zna�.

Nie, by�o jeszcze inne wyj�cie, o wiele bardziej kusz�ce�

Na po�udnie! Podj�� poszukiwania Tengela Z�ego w miejscu, gdzie dziad Dan zgubi� �lad.

Teraz, kiedy znalaz� si� tak blisko�

Tak, m�g� to zrobi�. I w tym odmieniec mu nie przeszkadza�. Pochodzi� przecie� z najlepszej krwi Tengela Z�ego!

Solve zerkn�� na klatk�. Zaczyna�a si� robi� za ciasna, ch�opiec mia� ju� cztery lata i gwa�townie r�s�, cho� po�ywienie, jakie otrzymywa�, trudno by�o nazwa� odpowiednim.

Na razie jednak ta klatka musia�a mu wystarczy�. Na nic wi�kszego nie starcza�o miejsca w powozie.

Szcz�cie, �e by�a wiosna!

Na bog�w, jak�e nienawidzi� tego stworka!

To uczucie zdawa�o si� odwzajemnione, cho� niczego nie mo�na by�o by� pewnym. Ch�opiec nigdy nie odzywa� si� ani s�owem, siedzia� tylko i nie spuszcza� z Solvego przenikliwych oczu.

Tego wieczoru Solve nie mia� czasu na sw� ulubion� rozrywk� � wtykanie szpikulc�w do klatki i dra�nienie nimi cz�ekozwierza. Przyjemno�� sprawia�o mu obserwowanie reakcji ch�opca. Bywa�o, �e ch�opczyk go nudzi�, siedzia� w k�cie z �a�osnym wejrzeniem. Wtedy Solve bra� d�u�szy szpikulec i d�ga� Heikego tak d�ugo, a� wzbudzi� jego gniew. Ma�y potworek by� silny, chwyta� za k�uj�cy przedmiot i prawie wyci�ga� z d�oni doros�ego.

W�wczas Solve wybucha� �miechem. �mia� si� jeszcze bardziej, kiedy zdo�a� przywie�� stworka do p�aczu. By� to najdziwniejszy p�acz, jaki kiedykolwiek w �yciu s�ysza�. Gniewne szlochanie bez �ez.

Solve uwa�a�, i� nale�� mu si� owe chwile wytchnienia. Jakie� wyczerpuj�ce prowadzi� bowiem �ycie! W ci�gu dnia musia� by� idealnym przedsi�biorc�, g�adkim i �wiatowym, a potem �w koszmar w domu! A� przykro si� robi na sam� my�l o kim�, komu towarzyszy przera�aj�cy stworek, kt�rego nie mo�na si� pozby�! Ka�dy chyba rozumie, �e cz�owiekowi nale�� si� chwile wytchnienia i niewinnej zabawy, polegaj�cej na dra�nieniu odmie�ca a� do doprowadzenia go do w�ciek�o�ci.

Zdarza�o si� jeszcze, �e spotyka� si� z kobietami, ale wy��cznie u nich w domu. Aran�owanie takich schadzek okaza�o si� jednak bardzo k�opotliwe i w ko�cu Solve zrezygnowa� ze swych dawniejszych wielkopa�skich pretensji, zadawalaj�c si� kobietami gorszego pokroju. Nie dawa�o mu to jednak szczeg�lnej rado�ci, bowiem Solvego podnieca�a w�a�nie owa jak�e przyjemna �wiadomo��, �e do tego stopnia rozpala serca szlachetnie urodzonych dam, i� decyduj� si� na ma��e�sk� zdrad�. Ladacznice, z kt�rych us�ug korzysta� ostatnimi czasy, na og�, kiedy ju� by�o po wszystkim, u�mierca�. Kt� bowiem po nich p�aka�? Czy� nie wy�wiadcza� tym samym przys�ugi ludzko�ci?

Policja jednak wszcz�a �ledztwo w sprawie licznych przypadk�w nag�ej �mierci w�r�d wiede�skich nierz�dnic i tak�e z tego powodu Solve wola� opu�ci� miasto.

Och, jak wspaniale b�dzie wydosta� si� st�d i rozrusza� ko�ci!

Tym razem Solve zrealizowa� sw�j plan zabrania z firmy wszystkiego, co uzna� za potrzebne. P�nym wieczorem uda� si� do miejsca pracy. Wszed� do ciemnego budynku, a wkr�tce opu�ci� go znacznie ju� bogatszy, pozostawiaj�c firm� odpowiednio zubo�on�.

Ale by�o to jak najbardziej sprawiedliwe, wszak to on j� odbudowa� i mia� prawo do stosownej sumy w ramach wynagrodzenia, czy� nie?

Solve by� prawdziwym specjalist� od tego rodzaju wyja�nie�.

Kiedy przekr�ci� w zamku klucz i otworzy� drzwi do swego zbyt skromnego � zwa�ywszy na standard, na jaki zas�ugiwa� � domu, przystan�� na korytarzu. Przez chwil� nas�uchiwa�, po czym szeroko u�miechn�� si� do siebie.

Zn�w rozleg� si� �w rozkoszny d�wi�k!

S�ycha� go by�o czasem w spokojne, ciche noce. P�acz Heikego. Ma�y diabe�, doprowadzony do ostateczno�ci, p�aka� naprawd�, cho� cicho, jakby stara� si� zdusi� szloch.

A wi�c mimo wszystko Solve potrafi� dokuczy� ma�emu czartowi. Potomek, kt�rego Solve nie chcia� uzna�, by� jednak istot� czuj�c�. Potrafi� p�aka� jak inni ludzie, cierpie� w swej samotno�ci.

To �wietnie! M�g� wi�c ponie�� zas�u�on� kar�!

Kiedy tylko Solve wszed� do �rodka, p�acz natychmiast umilk�.

��Teraz, trollu, do�wiadczysz czego�, co nigdy nie by�o ci dane! No, mo�e par� razy kiedy�, dawniej, ale wtedy by�e� za ma�y, �eby to pami�ta�. Wyjdziesz st�d! Nie, nie luzem, tyle chyba rozumiesz. Wyje�d�amy! Jeszcze dzi� w nocy!

Z klatki nie dochodzi� �aden d�wi�k. Solve nie zapali� jeszcze �wiecy w pokoju, ale czu� spoczywaj�ce na sobie przenikliwe, cho� nic nie wyra�aj�ce spojrzenie ��tych oczu.

Patrz sobie, patrz, my�la� Solve. Niewiele ci to pomo�e, bo cho� obydwaj jeste�my dotkni�ci, to ty nie masz �adnej w�adzy. Z nas dw�ch ja jestem silniejszy. A kiedy odnajd� Tengela Z�ego� Zdob�d� odpowiedni� moc, by zniszczy� t� przypominaj�c� paj�ka szkarad�, co wisi w twojej klatce. Twoj� zabawk�, o kt�r� ja sam, c� za dure�, zabiega�em i nalega�em, by zabra� z domu! Dlaczego, dlaczego? Sam sobie wci�� zadaj� to pytanie. Gdyby nie mandragora, by�bym teraz wolny. Nie ci��y�by� mi tak bardzo, m�j ty kamieniu m�y�ski. Dawno ju� osi�gn��bym szczyty kariery w Wiedniu i prawdopodobnie podbi� wi�ksz� cz�� �wiata. Z mym geniuszem, przy pomocy tajemnych si�, to nic trudnego! Ale nie. Powinienem by� zrozumie� ostrze�enie wtedy, gdy mandragora wisz�ca mi na szyi wyda�a si� ci�sza ni�li o��w. Wiedzia�a, co robi. M�j ojciec odczuwa� to samo, przesta�a mu s�u�y�, cho� czyni�a to przez ca�e �ycie.

Mnie tak�e nie chcia�a s�ucha�. Czeka�a, a� nadejdzie jej czas, czy nie odczuwa�em tego w�wczas? A wi�c czeka�a na to, by sta� si� twoj� zabawk�!

C� za marnotrawstwo! Wyrzucanie w b�oto tajemnych, magicznych mocy! Sta� si� zabawk� takiego smarkacza jak ty!

Solvemu pozostawa�o jeszcze jedno nieprzyjemne zadanie: ubra� stworka. Zwykle zajmowa� si� tym tylko dwa razy do roku, zmienia� wtedy prost� koszul�, wisz�c� w cuchn�cych strz�pach na wychudzonym cia�ku dziecka.

Solve wyj�� now� koszulk�, kt�r� kupi� ju� jaki� czas temu, lecz nie mia� ochoty przebiera� w ni� ch�opca, wiedzia� bowiem, �e za ka�dym razem ko�czy si� to szarpanin�. Tym razem jednak Heike musia� za�o�y� tak�e spodnie i co� na nogi. Jak sobie z tym poradzi�?

Powinno si� go tak�e wyk�pa�, przyzna� Solve, przyjrzawszy si� spl�tanym w�osom i szarawym od brudu d�oniom i stopom.

Ale jak wyk�pa� takiego dzikusa, kt�ry nigdy nawet nie zbli�y� si� do wody?

Pomimo i� k�piel by�a konieczna, Solve zdecydowa� poczeka� z myciem, a� znajd� si� nad jakim� jeziorem lub rzek�. Teraz nie mia� czasu do stracenia. I tak do�� b�dzie k�opot�w z ubieraniem.

Pierwsza pr�ba zako�czy�a si� niepowodzeniem. Kieruj�c si� zbyt wielkim optymizmem, wepchn�� nowe, czyste i ciep�e ubranie do klatki przez niewielki otw�r, przez kt�ry zwykle wsuwa� jedzenie.

��Za�� to! Wiesz, jak to si� robi.

Nie zd��y� jeszcze zamkn�� klatki, a ju� ubranie zosta�o ci�ni�te mu w twarz.

��Co to znaczy? � zapyta� Solve surowo. � Masz ochot� robi� trudno�ci? Odradza�bym ci to.

Heike tylko wpatrywa� si� we� wyra�aj�cym sprzeciw wzrokiem.

Solve wyci�gn�� r�k� i mocno chwyci� ch�opca, kt�ry w odpowiedzi wbi� mu z�by w d�o�.

Teraz Solve spr�bowa� go przekona�:

��Wyjdziesz st�d, czy tego nie pojmujesz? Na dw�r, na powietrze! Zobaczysz miasto, a potem ��ki, g�ry i jeziora, rzeczy, o jakich ci si� nie �ni�o. Ale musisz by� ubrany, �eby� nie zmarz� i �eby ludzie nie ogl�dali ci� go�ego.

Zak�adaj to, inaczej zostaniesz tutaj sam i umrzesz z g�odu.

Zdawa� sobie spraw�, �e to pusta gro�ba. Heike prawdopodobnie te� o tym wiedzia�. Przekl�ty kwiat wisielc�w z pewno�ci� zatroszczy�by si� o to, by �nie zapomnia�� o synu.

Czu� si� jak sp�tany! Sp�tany nierozerwalnym �a�cuchem, i to na w�asne �yczenie. �yczenie, by posiada� mandragor�, no i z powodu nieprzemy�lanej mi�osnej przygody z Renate Wiesen.

Nie m�g� teraz zrozumie�, po co wdawa� si� w t� histori� z dziewczyn�. Powinien by� zachowa� przynajmniej troch� ostro�no�ci!

Solve ze wszech miar �a�owa� tego, co si� sta�o, nie mia�o to jednak �adnego znaczenia.

Nie spodziewa� si�, �e ch�opiec go us�ucha, nagle jednak spostrzeg�, �e malec m�czy si�, nieporadnie usi�uj�c naci�gn�� spodnie.

Nigdy jeszcze nie mia� na sobie takiego ubrania, cho� oczywi�cie widzia�, jak Solve si� ubiera.

Wygl�da�o to doprawdy �a�o�nie. Niedu�y cz�owieczek, nie maj�cy �adnej wprawy, mocuj�cy si� ze spodniami. Ale w jego strasznych ��tych oczach gorza� zapa�, �wiadcz�cy o tym, �e robi to nie na skutek gr�b Solvego, lecz dlatego, �e zapragn�� si� wydosta�. By�o to zrozumia�e, nawet Solve musia� przyzna�.

Nie oznacza�o to, �e odczuwa� cho�by cie� wyrzut�w sumienia z tego powodu, �e przez tyle lat trzyma� dziecko w zamkni�ciu. Przeciwnie, uwa�a�, �e �wiadczy ludzko�ci przys�ug�, chroni�c j� przed tym wstr�tnym i gro�nym stworem.

Tak w�a�nie my�la� Solve Lind z Ludzi Lodu, kt�ry sta� si� jednym z najci�ej dotkni�tych w rodzie. By� te�, ze wzgl�du na sw� urod� i ludzki wygl�d, jednym z najbardziej niebezpiecznych.

Prawd� jednak powiedziawszy, w ci�gu ostatnich miesi�cy katastrofalnie podupad�. Sam, oczywi�cie, tego nie zauwa�a�, ale dostrzegli to jego wsp�pracownicy. M�wi� szybciej, bardziej niedbale, z wi�kszym podnieceniem, ubiera� si� co prawda starannie, lecz bardziej strojnie, krzykliwie, wr�cz wyzywaj�co. Nosi� buty na wysokich obcasach i u�ywa� zbyt du�o szminki � w tych czasach malowali si� tak�e i m�czy�ni; w niczym nie mia� umiaru. Uczucia i potrzeby innych ludzi nie obchodzi�y go ani troch�, bez wahania odbiera� �ycie, je�li tylko mog�o to by� pomocne w osi�gni�ciu jego cel�w, a dokonywa� zbrodni w spos�b wyrafinowany, nie budz�c niczyich podejrze�. Chocia�� nawet w tym sta� si� bardziej nieostro�ny; po licznych sukcesach jego pewno�� siebie ci�gle wzrasta�a.

Patrz�c trze�wo, du�o wy�ej po drabinie hierarchii spo�ecznej nie m�g� si� ju� wspi��, cho� spe�nia� wiele niezb�dnych ku temu warunk�w. Brakowa�o mu jednak duchowych zdolno�ci. By co� osi�gn��, nie wystarcz� ambicje i zazdro�� w stosunku do tych, kt�rym si� powiod�o. Przede wszystkim nale�y pozyska� sobie szacunek innych, a tego ju� Solve nie umia�.

W�a�ciwie wi�c cieszy� si�, �e ma pow�d, by zerwa� z obecnym �yciem.

Ch�opczyk by� teraz na tyle ch�tny do wsp�pracy, �e zgodzi� si�, by Solve pom�g� mu na�o�y� ubranie. Ojciec otworzy� drzwiczki do klatki, drzwiczki, kt�re w�a�ciwie nigdy do tej pory nie by�y u�ywane, i chocia� ch�opiec warcza� i kilkakrotnie usi�owa� pochwyci� go z�bami, uda�o si� na�o�y� mu ubranie i co� na nogi. O butach Solve oczywi�cie nie pomy�la�, znalaz� jednak par� sporych kawa�k�w sk�ry i rzemienie do ich obwi�zania. To musia�o wystarczy�.

Drzwiczki zosta�y na powr�t zatrza�ni�te, Solve przykry� klatk� derk� i wyni�s� j� do czekaj�cego ju� powozu.

Heike nie zobaczy� wi�c nic, kiedy go wynoszono. Poczu� jednak inne, dla niego nowe powietrze; Solve pozna� to po sposobie, w jaki ch�opiec oddycha�. Heike by� zdumiony i przera�ony.

Pow�z okaza� si� szykowny, zakryty, siedzenia obite mia� aksamitem, z�ote listwy. Solve za�adowa� go do pe�na tym, co jego zdaniem mog�o si� przyda�, i oczywi�cie wstawi� do �rodka klatk�. Sam, zamkn�wszy dom na cztery spusty, usiad� na ko�le.

Ksi�yc na niebie sta� prawie w pe�ni, jedynie brzegi mia� nieco postrz�pione. Powietrze by�o ch�odne, ale rze�kie, przyjemne. W parkach zakwit�y wiosenne kwiaty, a p�czki na drzewach zmienia�y kolor z fioletowego na delikatnie jasnozielony. Teraz co prawda nie by�o tego wida�, ciemno�ci nocy spowi�y bowiem ziemi�.

O najcichszej godzinie doby Solve opu�ci� miasto skrzypi�cym powozem. Firm�, w kt�rej pracowa�, pozostawi� niemal ca�kowicie ogo�ocon� z pieni�dzy. Poka�ne zasoby znajdowa�y si� teraz w jego baga�ach.

Przysz�o�� mog�aby mu si� rysowa� w nader jasnych barwach, gdyby nie �w straszny �adunek, znajduj�cy si� we wn�trzu powozu�

Solvemu wyda� si� tym straszniejszy, �e mia� �wiadomo��, i� nigdy si� go nie pozb�dzie.

Heike siedzia� spokojnie; skulony w k�ciku klatki, nas�uchiwa� i ch�on�� �wiat.

Nie odezwa� si� ani s�owem, ale wszystkie jego zmys�y wibrowa�y ze zdziwienia.

Wok� niego i pod nim wszystko trz�s�o si� i skrzypia�o, do nozdrzy dociera�y osobliwe zapachy, obce powietrze, inna temperatura� Wysun�� r�k� przez dziur� mi�dzy dr��kami i poci�gn�� za derk�, chc�c j� odsun��, by co� zobaczy�. Na nic si� to jednak nie zda�o, derka bowiem wetkni�ta by�a pod sp�d klatki.

Heike w ciemno�ci, po omacku, odszuka� swego najdro�szego przyjaciela, mandragor�. Odnalaz� j� i zdj�� z haczyka, mocno przycisn�� do piersi, tak jak czyni� wszystkie dzieci, szukaj�c pociechy u szmacianych kukie�ek.

Mandragora by�a ciep�a, dawa�a mu poczucie bezpiecze�stwa. Przytuli� do niej sw� brzydk� buzi� i siedzia� nieruchomo, czuj�c w piersi wielk� pustk�, tak�, jaka ogarnia cz�owieka, gdy nie rozumie nic z tego, co si� wok� niego dzieje.

Solve wzi�� kurs prosto na zach�d, przez dolin� Dunaju, kieruj�c si� ku wy�ynie wok� Salzburga.

Kiedy �wit wstawa� nad g�rami na wschodzie, jecha� przez u�pione wioski, w kt�rych nawet psy si� nie zbudzi�y.

Czarne sylwetki dom�w rysowa�y si� na tle nocnego nieba, mg�a podnosz�ca si� z wiosennie mokrej ziemi snu�a si� przed jego oczyma. Oddycha� g��boko i z autentyczn� ulg�.

Chcia� zacz�� wszystko od pocz�tku, stworzy� sobie nowe �ycie, Heike czy nie Heike. Wyrusza� w �wiat na poszukiwania Tengela Z�ego i bardzo si� tym radowa�. Traktowa� swego budz�cego groz� przodka jak bliskiego krewnego i sprzymierze�ca.

Gdyby tylko zdo�a� odnale�� miejsce spoczynku Tengela Z�ego, sko�czy�yby si� wszystkie jego troski!

Niezale�nie od okoliczno�ci Solve nie chcia� ryzykowa� wypuszczenia Heikego na �wie�e powietrze. Solve nigdy by si� nie przyzna�, �e boi si� ch�opca, ale tak w�a�nie by�o.

Zdecydowa� natomiast co innego: zani�s� klatk� do niewielkiego jeziorka i zanurzy� j� w wodzie razem z malcem w ubraniu. W ten spos�b i klatka si� wyczy�ci, �mia� si� do siebie.

Kiedy le�a� tak na wystaj�cym kamieniu, trzymaj�c klatk� w wodzie, odczu� nieprzepart� pokus� Popatrzy� na zanurzonego po szyj� ch�opca, przera�onego do szale�stwa nowymi, nieznanymi okoliczno�ciami, przeni�s� wzrok na mandragor� i dostrzeg� mo�liwo��, jaka si� przed nim zarysowa�a.

Przy kamieniu by�o g��boko. Z determinacj� opu�ci� klatk� jeszcze ni�ej�

Tego nie powinien by� robi�. Mandragora zn�w da�a zna� o sobie, rzuci�a mu si� do gard�a, dusz�c i d�awi�c.

Je�li wytrzymam jeszcze troch�, to i mandragora utonie, my�la� zgn�biony. Przed oczami lata�y mu ju� czarne p�aty. Wiedzia� jednak dobrze, �e je�li nie zanurzy klatki dostatecznie g��boko, korze� wyp�ynie i b�dzie unosi� si� na powierzchni.

Nagle pociemnia�o mu w oczach i jedyne, co m�g� zrobi�, by ratowa� swe n�dzne �ycie, to jak najszybciej wyci�gn�� klatk� z wody.

Zrobi� to w ostatniej chwili, zar�wno dla Heikego, jak i dla samego siebie.

Incydent ten nie przyczyni� si� do zbli�enia ojca z synem. Przeciwnie, w zachowaniu ch�opca, kiedy ju� doszed� do siebie po wstrz�sie, da�a si� odczu� jeszcze wi�ksza nieufno��. Wiele czasu up�yn�o, zanim dotarli do Salzburga, a potem dalej, do ma�ej wioski Salzbach, gdzie znikn�� trop Tengela Z�ego.

To znaczy znikn�� dziadkowi Danowi. Solve jednak nie mia� zamiaru si� podda�, chcia� pr�bowa� do skutku.

Wioska Salzbach ju� nie istnia�a, jako �e wszyscy mieszka�cy uciekli, �w�wczas gdy do Salzbach przyby� Szatan�. Tak g�osi legenda.

Solve mia� w pami�ci s�owa dziada: Tengela Z�ego opisywano jako bardzo, bardzo starego z�ego cz�owieka, kt�ry gra� na flecie. Poza tym opis znany by� dobrze cz�onkom rodu Ludzi Lodu. P�aska g�owa umieszczona na kr�tkim korpusie, nos, kt�ry zmieni� si� niemal w ptasi dzi�b, le��cy na przera�aj�cej otch�ani ust. Straszliwe, ��te oczy�

Wszystko to Solve wiedzia�. Salzbach przesta�o istnie�, ale, jego zdaniem, przetrwa�y na pewno s�siednie wioski. Interesowa�y go zw�aszcza te po�o�one najbli�ej od po�udnia, na po�udnie bowiem Tengel Z�y mia� w�a�nie zmierza�. Dot�d Dan zdo�a� doj�� jego �ladem.

�Jakby go ziemia poch�on�a�, m�wili podobno ludzie. Ale Solve zamierza� szuka� dok�adniej.

Po drodze sypia� w najprzedniejszych zajazdach, ale nigdy nie zabiera� klatki z ch�opcem z powozu, pozostawianego na noc w lesie. Kupowa� troch� po�ywienia, na kt�re malec rzuca� si� jak zwierz�. Solve z wielkim niesmakiem patrzy� na takie nieokrzesanie i brak manier.

Min�wszy Salzbach natrafi� na rzeczywi�cie wa�ny �lad. Dziadek wcale nie musia� jecha� daleko, ale nie sta� go by�o na kontynuowanie poszukiwa� i to go usprawiedliwia�o.

Solve mia� pieni�dzy w br�d.

O, tak, doskonale pami�tano dawn� legend� o przera�aj�cej istocie, kt�ra �miertelnie przestraszy�a ludno�� z wiosek na po�udniu.

Solve musia� wi�c tylko podj�� trop. Kolejne wskaz�wki nap�ywa�y w nier�wnych odst�pach.

Wiod�y go dalej i dalej na po�udnie. Legenda pojawia�a si� w rozmaitych wersjach, we wszystkich jednak j�dro by�o takie samo, cho� czasem trudno by�o je wy�owi� spo�r�d wielu wydarze�.

Dotar� do krainy S�owe�c�w, ale nadal znajdowa� si� w granicach ogromnego kr�lestwa Habsburg�w. On sam nie wiedzia� dok�adnie, gdzie jest, s�ysza� jednak, �e ludzie w tych okolicach m�wi� innym j�zykiem. Wielu jednak zna�o niemiecki.

Przez ca�y czas wi�z� klatk� ze sob�. Ch�opczyk ju� wiele razy mia� okazj� ogl�da� �wiat. Z pocz�tku szeroko otwiera� przera�one oczy, wkr�tce jednak przywyk� do zmieniaj�cego si� otoczenia. Podr� nie zacie�ni�a wi�zi mi�dzy ojcem i synem. Nienawi�� Solvego przybra�a ju� takie rozmiary, i� wykorzystywa� ka�d� nadarzaj�c� si� sposobno��, by obrzuca� syna wyzwiskami i pe�nymi pogardy s�owami lub k�u� go szpikulcami. Nie baczy� na to, �e drobne cia�ko Heikego pokrywa�y rany i siniaki, ani te� na to, �e noc�, gdy ch�opiec s�dzi�, �e ojciec go nie s�yszy, p�aka� cicho, bezradnie�

Jedna rzecz by�a pewna: podczas swojej w�dr�wki na po�udnie Tengel Z�y musia� wywrze� ogromne wra�enie. Od chwili, gdy przemierza� wioski, up�yn�o pi��set lat, a ludzie nadal opowiadali sobie o demonie otch�ani, kt�ry kiedy� nawiedzi� te strony.

Pewnego dnia jednak Solve w mro��cych krew w �y�ach opowie�ciach natkn�� si� na kolejny szczeg�.

Szczeg� bardzo mu bliski, i w czasie, i w przestrzeni.

Elena, tak nazywa�a si� dziewczyna z g�rskiej wioski w najbardziej wysuni�tym na po�udnie kra�cu monarchii habsburskiej. Natura nie posk�pi�a jej ani urody, ani rozumu, ale na c� jej to si� zda�o, skoro by�a ubo�sza od wszystkich innych dziewcz�t w wiosce? Je�li nie ma si� wiana, brakuje tak�e zalotnik�w, takie by�y twarde prawa okolic, w kt�rych mieszka�a. Wielu kawaler�w mia�o na ni� oko, rodzice ich jednak natychmiast reagowali surowo: Nie Elena! Masz sobie wzi�� bogat� dziewczyn�!

Po niedawnej �mierci babki zosta�a ca�kiem sama. Mia�a dwie kozy i kota. Niewielkie widoki na wzbogacenie si�, zw�aszcza za spraw� kota.

By� jednak pewien m�ody m�czyzna, dobry, zacny cz�owiek, kt�ry kocha� Elen� ponad wszystko na �wiecie. Zapewnia� j� o tym wiele, wiele razy. Wszystko u�o�y�oby si� pomy�lnie, gdyby nie ojciec Milana, kt�ry zabroni� synowi nawet spogl�da� na Elen�. W�a�nie dlatego, �e sam nie mia� �adnego maj�tku, dba� o to, by syn zdoby� bogat� �on�.

Milan nie sprzeciwia� si�, w tym kraju bowiem tradycja nakazywa�a pos�usze�stwo rodzicom. My�la� tylko sobie, �e ojciec chyba nie b�dzie �y� wiecznie. Milan, cz�owiek g��boko religijny, bynajmniej nie �yczy� ojcu szybkiej �mierci, ale faktem by�o, �e rodzic osi�gn�� ju� bardzo s�dziwy wiek i jego zdrowie te� mocno szwankowa�o. Tak wi�c�

Elena mieszka�a w ma�ej glinianej chatce, po�o�onej w pewnym oddaleniu od wioski. Cha�upka w ka�dej chwili grozi�a zawaleniem, ale Elena niecz�sto przebywa�a w domu. Na og� pilnowa�a swoich dwu k�z, kt�re pas�y si� w g�rach, bowiem w okolicach wioski, Planiny, grasowa�o wiele drapie�nik�w.

Elena mia�a d�ugie, br�zowe warkocze. Chodzi�a w �licznym bia�o-czerwono-��tym stroju, tak jak wszystkie tamtejsze dziewcz�ta. Ubranie by�o ju� mocno znoszone, wystrz�pione, ale nie mog�a sobie pozwoli� na utkanie nowego. Jej oczy l�ni�y jak gwiazdy w twarzy o pi�knym kolorycie. Z�otobr�zowa sk�ra, na policzkach rumie�ce, czerwone usta, bia�e z�by i niemal czarne oczy.

Wioska mia�a swoje utrapienie�

Mo�e to nie najlepsze okre�lenie, l�k by�by s�owem w�a�ciwszym. Z obaw� wychodzono noc� w pojedynk�, a najch�tniej w og�le nie opuszczano domostw. A je�li ju� wyj�cie okazywa�o si� absolutnie konieczne, nale�a�o przemyka� si� szybko, nie podnosz�c oczu, odmawiaj�c modlitwy i nieustannie czyni�c znak krzy�a.

Inaczej bowiem mo�na by�o narazi� si� na spotkanie z tym, kt�rego zwano W�drowcem w Mroku.

Pewnego dnia, kiedy Elena pas�a swoje kozy po�r�d k�uj�cych krzew�w na wapiennych zboczach obszaru krasowego, w�a�nie tamt�dy przechodzi� Milan. Nie by�o to wcale zamierzone spotkanie, ale gdy ju� si� tam znalaz�, uzna�, �e ze spokojnym sumieniem mo�e zamieni� z ni� kilka s��w.

Usiedli na wypalonej przez s�o�ce trawie, bacz�c na wsz�dzie rosn�ce osty, i wymieniwszy proste s�owa powitania, nie bardzo wiedzieli, o czym rozmawia�.

Elena zerka�a na Milana. By� wysokim, postawnym m�czyzn�, mo�e nieszczeg�lnie przystojnym, ale dobrym czy raczej dobrotliwym, poczciwym. Mia� wielkie, melancholijnie patrz�ce oczy, szeroki nos i usta, ciemn� sk�r� i w�osy, ciemny zarost. D�onie jego by�y ow�osione, a ruchy r�k spokojne. By� mo�e nie by� ksi�ciem z bajki, ale gdy Elena o�mieli�a si� posun�� my�l� a� tak daleko, uwa�a�a, �e kobiecie, kt�ra spocznie w jego ramionach, na pewno b�dzie dobrze.

Nie mia�a nic przeciw Milanowi, jego blisko�� sprowadza�a na ni� zawsze poczucie bezpiecze�stwa. Ale czy mo�na to nazwa� mi�o�ci�? Nie, nie potrafi�a przywo�a� tego uczucia ot, tak, na ��danie.

Milan zdecydowa� si� przem�wi�:

Ja� hmmm� to znaczy� rozbudowuj� nasze gospodarstwo.

Gospodarstwo by�o by� mo�e przesadzonym okre�leniem dla zagrody b�d�cej w�asno�ci� Milana i jego ojca, lecz Elena odpar�a uprzejmie:

��Ach, tak?

��Tak, uzna�em, �e by�oby za ciasno, gdybym si� o�eni� i mia� du�� rodzin�. No i chc� mie� miejsce na jeszcze jedn� krow�.

Po czym doda� oboj�tnie:

��I mo�e na dwie kozy�

Elena u�miechn�a si� lekko.

��Mi�o to s�ysze� � powiedzia�a. � A wi�c masz zamiar si� o�eni�?

Milan si� zaczerwieni�.

��Chyba najwy�szy czas. Sko�czy�em ju� dwadzie�cia pi�� lat, a gospodarstwo potrzebuje kobiety.

��I ty tak�e?

��Tak, ja tak�e.

Pochyli�a si� i oderwa�a kilka �d�be� trawy, kt�re przyklei�y si� do podeszwy mi�kkiego sk�rzanego bucika.

��Mo�e� mo�e ju� si� o�wiadczy�e�?

On tak�e nie �mia� podnie�� oczu.

��Dobrze wiesz, �e nie, Eleno.

Dziewczyna doskonale zdawa�a sobie spraw�, co go powstrzymuje przed o�wiadczeniem si� o jej r�k�. Napi�cie mi�dzy nimi ros�o. Elena poderwa�a si� wi�c:

��Och, koza gdzie� znikn�a!

Jeszcze przed chwil� by�y razem. Jedno zwierz� nagle schowa�o si� za krzakiem obsypanym ��tym kwieciem i dziewczyna uzna�a to za dobr� wym�wk�.

Milan jednak rozumia� Elen�, a poniewa� nie mia� nic wi�cej dziewczynie do zaoferowania, dalsza rozmowa dla �adnego z nich nie by�aby przyjemna. Milanowi nigdy nie przysz�oby do g�owy wzi�� j� w ramiona czy poprosi� o poca�unek. W tej wiosce dobre imi� dla dziewczyny znaczy�o wszystko.

On tak�e si� podni�s�.

��No c�, p�jd� ju� dalej. Je�li m�g�bym ci by� w czym� pomocny, to daj mi zna�, Eleno!

��Dzi�kuj�, na pewno tak zrobi�.

Obydwoje wiedzieli, �e ona nigdy nie odwa�y si� prosi� go o cokolwiek.

��Czy przyjdziesz na zabaw� do�ynkow�?

Roze�mia�a si� niepewnie.

��Mam tylko ten jeden str�j. Nie wiem, czy mog� si� w nim pokaza�?

��Mo�esz, oczywi�cie, �e mo�esz � odpar�, wcale nie b�d�c tego pewnym. On tak�e nie chcia�, by nara�a�a si� na drwiny i prze�miewki. � Pewnego dnia kupi� ci nowe ubranie, Eleno.

Spojrza�a na niego z przera�eniem.

��Nie zrozum mnie �le. Mo�na chyba podarowa� ubranie w�asnej �onie, prawda?

Odszed�, zanim zd��y�a odpowiedzie� lub cho�by si� zawstydzi�.

Dobry Milan by� bowiem wyrozumia�ym cz�owiekiem.

Elena d�ugo za nim patrzy�a. Odprowadzi�a wzrokiem jego posta� to pojawiaj�c� si�, to znikaj�c� w�r�d ska� i krzew�w na drodze prowadz�cej do wioski.

Nie ba�a si� mieszka� samotnie w rozpadaj�cej si� chatce. M�czy�ni w Planinie odznaczali si� surowymi zasadami moralnymi, zapewne przyczyni�a si� do tego g��boko zakorzeniona religijno�� i odpowiednie wychowanie. W Planinie nie istnia�y kobiety lekkich obyczaj�w. Stosowano si� do z dawien dawna odziedziczonych norm, stanowi�cych o tym, jak nale�y si� zachowywa� z honorem i czci�, �ci�le wed�ug bo�ych przykaza�.

Znacznie bardziej ni� wszyscy mieszka�cy wioski obawia�a si� natomiast W�drowca w Mroku. Po pierwsze mieszka�a samotnie, poza ochronnym kr�giem osady, a po drugie chata jej sta�a niedaleko miejsca, gdzie widywano go najcz�ciej � by�y to wzg�rza na p�nocnym zachodzie.

Do tej pory nie zetkn�a si� z nim bezpo�rednio. Stara�a si� nie wychodzi� z domu po ciemku. Nie widywano W�drowca w ci�gu dnia, by�o w�wczas prawdopodobnie za jasno, by go dostrzec. Budz�ca strach posta� pojawia�a si� dopiero o zmierzchu. A noc�� Kr��y�o wiele historii opowiadanych przez tych, kt�rzy przypadkiem wypu�cili si� gdzie� po zmroku.

Dlatego w�a�nie Elenie zawsze si� spieszy�o, gdy wraca�a do domu ze swymi kozami.

Milan� By� teraz tylko malutk� kropk� poruszaj�c� si� w dole zbocza. Gdyby mieszka� razem z ni�� musia�oby to, naturalnie, by� w jego domu, w wiosce, wtedy czu�aby si� w dw�jnas�b bezpieczna.

Wiedzia�a jednak, �e stary ojciec Milana jej nie znosi. Na jej widok spluwa� z pogard� i pokrzykuj�c wytyka� jej ub�stwo, cho� w�a�nie on nie mia� do tego �adnego prawa. Ale Elena wiedzia�a, �e Milan czeka, a� dope�ni� si� dni ojca.

Oby tylko, czekaj�c, nie znalaz� sobie innej! Elena z �atwo�ci� mog�a wyobrazi� sobie Milana jako swojego m�a, zreszt� nie mia�a szczeg�lnych mo�liwo�ci wyboru, cho� wiedzia�a, �e nie by� on wcale ksi�ciem z bajki.

Ale dziewcz�ta z Planiny nie marnotrawi�y czasu na nierealne marzenia o ksi���tach na bia�ym koniu.

Tego samego dnia, gdy Elena spotka�a si� z Milanem, drog� na po�udnie, ku Planinie, pod��a� politowania godny, rozgniewany cz�owiek.

Solve Lind z Ludzi Lodu wprost pieni� si� z w�ciek�o�ci.

Poprzedniego dnia zajecha� do miasteczka, kt�rego nazwy nie zna�, nie mia�o zreszt� znaczenia, jak zwa�o si� owo gniazdo z�oczy�c�w.

Post�pi� by� mo�e nierozwa�nie, ukrywaj�c pow�z i konia na skraju lasu, przylegaj�cego do miasteczka. Mo�e te� za d�ugo siedzia� w karczmie, za du�o pi�. Chcia� przypochlebi� si� mieszka�com, chwali� ich osobliwie pi�kne konie, kt�re mog�yby zmierzy� si� z wierzchowcami w szko�ach je�dzieckich Wiednia, a mo�e nawet je przewy�sza�y! I tak wygada� si�, �e przybywa z samego Wiednia.

Wtedy w�a�nie ci durni ch�opi zacz�li �mia� si� z niego i wyja�nili, �e s� to dok�adnie takie same konie, lipicany, st�d pochodz� i st�d zosta�y zarekwirowane przez wiede�czyk�w i wytresowane do wy�szej szko�y jazdy.

Solve nie lubi�, gdy kto� go poprawia� czy poucza�. Odpar�, �e �wietnie o tym wiedzia�, ale nie wydawa�o si�, by ktokolwiek mu uwierzy�.

By� wi�c ju� w z�ym humorze, gdy dotar� na skraj lasu, a nastr�j mia� mu si� jeszcze pogorszy�.

Nie znalaz� bowiem powozu, nie by�o te� konia, cho� tak starannie go uwi�za�.

Z�odzieje pozostawili tylko jedn�, jedyn� rzecz. Jak�eby inaczej!

Klatk� z Heikem.

Nie dziwota wi�c, �e Solvego ogarn�� tak straszliwy gniew.

Ze z�o�ci� wpatrywa� si� w klatk�, przewr�con� na bok pod drzewem, jakby rabusie w przera�eniu odrzucili j� daleko od siebie.

Solvemu gniew zm�ci� rozum i odruchowo zerwa� si� do ucieczki.

Nagle poczu� si� tak, jakby kto� zarzuci� mu p�tl� na szyj� i coraz mocniej j� zaciska�.

Walczy�, chc�c si� uwolni�, wiedzia� jednak, �e na pr�no. Wola mandragory zn�w rzuci�a go na kolana.

Nie pozostawa�o mu nic innego, jak wr�ci�, po�o�ywszy uszy po sobie. Najpierw lituj�c si� nad sob� sta� wpatrzony w klatk�, potem gwa�townym ruchem uni�s� j� do g�ry.

��Kto tutaj by�? � zapyta� ostro.

Heike, kt�ry siedzia� teraz ca�kiem skulony, patrzy� na niego bez s�owa.

��Odpowiadaj, draniu! � wrzasn�� Solve kopi�c klatk�. � Wiem, �e umiesz m�wi�. My�lisz, �e nie s�ysza�em, jak �piewasz w wymy�lonym przez siebie j�zyku? Ale potrafisz te� m�wi� normalnie, s�ysza�em, jak paplesz do tej swojej przekl�tej lalki. Odpowiadaj wi�c! Co tu si� wydarzy�o?

��te oczy wpatrywa�y si� w niego, pe�ne nienawi�ci.

Solve w�a�ciwie nie musia� pyta�. I tak by� w stanie wyobrazi� sobie przebieg zdarze�.

Z�odziej lub z�odzieje przypadkiem natrafili na miejsce, w kt�rym ukry� konia i pow�z. Zajrzeli do �rodka i zobaczyli klatk�. Z pewno�ci� wstrz��ni�ci byli ujrzawszy uwi�zione dziecko, pomy�la� Solve, pogardliwie wydymaj�c wargi. Mo�e ogarn�o ich wsp�czucie i chcieli pu�ci� ch�opca wolno?

Wielkie nieba, pomy�la�. Dobrze przynajmniej, �e tego nie zrobili! �miertelnie si� ba�, �e kiedy ch�opiec uwolni si� z klatki, dokona straszliwej zemsty. Za nic w �wiecie nie chcia� te�, by kto� odkry� jego najwi�ksz� ha�b�, jego syna.

P�niej jednak z�odzieje dostrzegli twarz Heikego. By� mo�e zobaczyli tak�e jego ulubion� zabawk�, mandragor�. Solve �mia� si� szyderczo, wyobra�aj�c sobie, jak czyni� powszechny w tych okolicach gest maj�cy powstrzyma� Szatana. Potem rzucili klatk� na traw� w lesie i uciekli gdzie pieprz ro�nie.

Dobrze wam tak, pomy�la� Solve.

Gniew i rozczarowanie zwr�ci�y si� jak zwykle przeciwko spokojnemu Heikemu.

��M�g�bym ci� pokazywa� za pieni�dze! � wrzeszcza� podobnie jak wiele razy wcze�niej. � Wolno by mi by�o wtedy ci�gn�� ci� wsz�dzie w klatce, nie musia�bym si� ukrywa� niczym n�dzny robak, ja, kt�ry znajdowa�em si� na najlepszej drodze, by osi�gn�� szczyt, kiedy ty si� zjawi�e� i zniszczy�e� moje �ycie! Pomy�l sobie o tym! �Chod�cie ogl�da�! Dar Koboldkind! Der Teufelsbraten! Dziecko trolli, czarci pomiot z P�nocy! Zwierzocz�ek!� Nie�le to brzmi, prawda? Wszyscy mogliby si� z ciebie �mia�, k�u� ci� i dra�ni�!

Wiedzia� jednak, �e wykrzykuje puste gro�by. Wszelkie tego rodzaju plany uniemo�liwia�o jedno: Solve mia� oczy r�wnie ��te jak Heike. Ludzie natychmiast zorientowaliby si�, �e to on jest ojcem stwora, i sko�czy�oby si� razami, wyzwiskami i obrzuceniem kamieniami.

Heike tak�e nie reagowa� na owe pogr�ki, odwr�ci� si� tylko z dziwnym wyrazem twarzy, kt�rego Solve nie umia� zrozumie�.

Z westchnieniem cierpi�tnika przykry� derk� klatk� i uni�s� j�. Jaki ci�ki zrobi� si� ch�opiec! Solve nie m�g� nie�� klatki przed sob�, zas�ania�aby mu widok. Nie umocowa� wcze�niej �adnego uchwytu, a nie �mia� wsun�� d�oni do �rodka i trzyma� za dr��ki.

�le by si� to mog�o sko�czy�.

Nie mia� teraz czasu, by dorobi� uchwyt, nie wiedzia� te�, gdzie szuka� odpowiedniego materia�u. Wzi�� wi�c klatk� na ramiona, tak b�dzie m�g� przej�� kawa�ek, potem zmieni spos�b jej przenoszenia.

Odetchn�� g��boko i ruszy� w sw� mozoln� w�dr�wk�.

St�pa� z wysi�kiem uginaj�c si� pod ci�arem klatki, jakby by� �wi�tym� Jak on si� nazywa�, ten pustelnik, kt�ry przeni�s� Dzieci�tko Jezus przez rzek� i tym samym przej�� na swe barki wszystkie troski �wiata? �e te� nie m�g� przypomnie� sobie jego imienia! Nie mia�o to dla niego �adnego znaczenia, ale ostatnio tak wiele zapomina�, odnosi� wra�enie, �e cofa si� w rozwoju. To z�y znak, powinien wzi�� si� w gar��.

Klatka stawa�a si� coraz ci�sza. Wiele razy odczuwa� pokus�, by wypu�ci� ch�opca, ale kiedy widzia� paskudny b�ysk w oczach Heikego, opuszcza�a go �mia�o��.

I pomy�le�: ba� si� ma�ego, pi�cioletniego ch�opca!

Solve jednak s�usznie obawia� si� Heikego. Malec bowiem mia� wiele powod�w, by nienawidzi� ojca. A nikt nie wiedzia�, do czego mo�e by� zdolny dotkni�ty z Ludzi Lodu. Solve pami�ta� historie o Kolgrimie�

Innych s�dzi si� wed�ug siebie. Solve ju� w dzieci�stwie mia� wiele zbrodniczych pomys��w.

Nie, teraz ju� naprawd� nie m�g� dalej posuwa� si� w ten spos�b! Musi gdzie� usi���, odpocz�� w tej opuszczonej przez Boga krainie. Do czasu a� zdob�dzie konia i pow�z.

Co prawda kradzie� nie pozbawi�a go absolutnie wszystkiego, resztki bowiem swego maj�tku mia� przy sobie, kiedy by� w karczmie. Wiele jednak straci�, znaczna cz�� znajdowa�a si� w baga�u. Maj�tek zreszt� nie starczy�by ju� na d�ugo. Wiele miesi�cy up�yn�o od chwili, gdy opu�ci� Wiede�. Wiedzia� teraz, �e nie sta� go na kupno konia i powozu, to zupe�nie nierealne.

Nie pozostawa�o nic innego, jak zdoby� got�wk�. Ale jak mia� tego dokona� tutaj, w tym n�dznym rolniczym kraju?

W miasteczku, kt�re min��?

Nie, by�o za ma�e, by znajdowa� si� tam bank. A i z�odzieje mogli rozpowiedzie� o dziecku w klatce.

Wenecja? Marzy� o Wenecji i wiedzia�, �e jest niedaleko. To dopiero miasto dla niego!

Byle bez Heikego, tego krzy�a, kt�ry musi d�wiga�.

Jakie� to niesprawiedliwe, jakie niesprawiedliwe! �e te� na barki tak przystojnego, wspania�ego cz�owieka z�o�ono taki ci�ar! Kt�rego w dodatku nigdy, przenigdy si� nie pozb�dzie!

Nie opuszcza�o go marzenie, by przechytrzy� mandragor�. Ale jak tego dokona�? Do tej pory nie powiod�a mu si� �adna z setek pr�b.

A zatem: ko� i pow�z. To by�a najpilniejsza potrzeba. Mo�e uda�oby si� nabra� kt�rego� z tych ograniczonych ch�op�w? Z pewno�ci� nie maj� �adnego przyzwoitego powozu, ale te� zmniejszy�y si� i jego wymagania.

W najgorszym wypadku spr�buje ukra��. Od dawna nie by�o mu to obce.

No, kra�� i tak b�dzie musia�. Potrzebuje pieni�dzy na dalsz� drog�. Zobaczy, co mu wpadnie w r�ce.

Na horyzoncie pojawi�a si� kolejna n�dzna wioska. Czu� si� ju� �miertelnie zm�czony, opu�ci�y go wszystkie si�y. Ramiona zdr�twia�y, kolana si� ugina�y, koniecznie musia� gdzie� przystan�� i odpocz��.

Zaczyna�o si� te� �ciemnia�.

Solve inaczej pochwyci� klatk�, z trudem unikaj�c pok�sania przez Heikego, i z wysi�kiem brn�� naprz�d.

Jakie okropne drogi maj� w tym n�dznym kraju! W�skie, nier�wne �cie�ki, pe�ne dziur i kolein wy��obionych przez wozy, obro�ni�te po obu stronach paskudnymi kolczastymi krzakami.

Solve zn�w przystan��.

Postawi� klatk� na ziemi i stara� si� wczu� w impulsy, kt�re pojawia�y si� od dw�ch dni. Drga�o w nim niejasne wra�enie, jakby ostrze�enie. Uwa�aj, Solve, uwa�aj!

Jeste� ju� blisko!

Sam nie przypuszcza� nawet, jak blisko. Ostrze�enie, jakie wyczuwa�, pochodzi�o od Tengela Z�ego, pogr��onego w trwaj�cym wiele setek lat �nie.

Kto�, kogo Tengel mia� wszelkie powody si� obawia�, zbli�a� si� do miejsca jego spoczynku. W g��b jego snu wdziera�a si� �wiadomo��, wibracje dochodz�ce od jednego z jego potomk�w.

A Tengel Z�y nie m�g� si� przed nim broni�.

Nie m�g� bowiem sam si� obudzi�. Musia� to uczyni� kto� inny.

Ten, kt�ry si� nie pojawia�!

Solve nic o tym nie wiedzia�. Zna� wprawdzie wszystkie opowie�ci o Tengelu Z�ym, ale nie �ni�o mu si� nawet, �e ten m�g�by si� obawia� jego przybycia! Solve przecie� tak bardzo pragn�� nawi�za� kontakt ze swym budz�cym groz� przodkiem! Dowiedzie� si�, w jaki spos�b zdoby� nie�miertelno�� i w�adz� nad ca�ym �wiatem.

Zmrok g�stnia�. Solve potkn�� si�, pochyli� do przodu. Musia� dotrze� do ludzi, znale�� schronienie na noc. Pewien by�, �e okolica pe�na jest dzikich zwierz�t.

W wiosce zap�on�y �wiat�a. S�aby, delikatny blask s�czy� si� ze szpar w okiennicach zapraszaj�co, krzepi�co.

Co ma dzi� zrobi� z klatk�? Nie m�g� ot, tak sobie, zostawi� jej w lesie. Mandragora nigdy by na to nie przysta�a. Zn�w rzuci�aby si� na� i zacz�a dusi�.

Nie m�g� te� zanie�� jej do wioski. Co powiedzieliby na to ludzie?

Postanowi� wstrzyma� si� z decyzj�.

Kto� zbli�a� si� do niego, bezg�o�nie st�paj�c w ciemno�ciach. Na tle nocnego nieba dostrzega� niewyra�nie zarysowan� sylwetk�, wysok�, niezwyk��.

Jak cicho porusza� si� �w kto�! Solve s�ysza� w�asne kroki, dudni�ce po sp�kanej ziemi na drodze.

Obcego w og�le nie by�o s�ycha�.

Po krzy�u przebieg�y mu ciarki. Te szaty�

Nie zna� wprawdzie wszystkich ubior�w noszonych w tych okolicach, ale ten str�j wygl�da� na niebywale staro�wiecki! Czy nie przywo�ywa� na my�l mnisich opo�czy, noszonych w �redniowieczu? Obszerny p�aszcz szarga� si� po ziemi.

M�czyzna by� ju� ca�kiem blisko. Solve poczu�, jak od st�p do g��w przenika go lodowaty strach. Nawet Heike w klatce zwin�� si� w k��bek.

Gdy si� mijali, mrukn�� zwyczajowe Gruss Gott. Olbrzym nie odpowiedzia�, ale Solve wyczu� raczej ni� zobaczy� par� oczu pod kapturem, wpatruj�cych si� we� ostro, niemal przeszywaj�cych na wskro�.

Min�li si�.

Zaraz potem Solve odczu� nieprzepart� potrzeb�, by si� obejrze�. Uczyni� to niemal bezwiednie.

Krew uderzy�a mu do g�owy. Droga, cho� kr�ta, ale dobrze widoczna, pi�a si� pod g�r�.

Nikogo jednak na niej nie by�o.

Tak, jak gdyby kto� nagle poci�gn�� za sznurek, Solve w jednej chwili przyspieszy�, niemal bieg�.

Przychodzi�a mu do g�owy tylko jedna my�l: Tengel Z�y by� ma�y, niezwykle ma�y. A to by� olbrzym!

Kim m�g� by�?

No c�, to nie jego sprawa. Solve nie by� st�d, nie zna� historii tego miejsca.

Ch�opiec, jak zwykle, siedzia� milcz�c w ciasnej, niewygodnej klatce, ale te� niczego nie widzia�. Solve, zawsze gdy istnia�o ryzyko, �e natknie si� na ludzi, przykrywa� klatk�.

Ale ten napotkany nie by� cz�owiekiem�

Spotkanie to wyprowadzi�o go z r�wnowagi. Nigdy wcze�niej nie widzia� upiora, s�dzi�, �e zjawy s� wytworem fantazji os�b, kt�re boj� si� ciemno�ci. Mandragora nale�a�a wprawdzie do pozaziemskiego �wiata, lecz Solve w pe�ni zdawa� sobie spraw�, �e wszystko, co si� z ni� wi��e, to tylko iluzje. By� zdania, �e zgi�a si� w p�, gotowa do uk�szenia, prawdopodobnie dlatego, �e to on pod�wiadomie si� tego spodziewa�. Duszenie, powstrzymywanie Solvego przed wyrz�dzeniem krzywdy ch�opcu� C� to mo�e by� innego, jak nie przywidzenia?

Czy mo�e�?

Nie, och, nie, nic b�dzie ju� zaprz�ta� sobie g�owy tym wstr�tnym korzeniem, po raz tysi�czny ju� przekl�� up�r, z jakim wyprasza� go u swego ojca Daniela.

Jednak�e pomimo deklaracji, �e nie b�dzie si� ju� wi�cej zajmowa� mandragor�, jego my�li bezustannie do niej powraca�y. Wiedzia� przecie�, �e chocia� wszystko by�o wy��cznie jego przywidzeniem, to owe przywidzenia okaza�y si� r�wnie straszne jak rzeczywisto��. Tak samo realne!

Zn�w my�la� chaotycznie, pl�ta�y i zaciera�y si� znaczenia, zaczyna� si� powtarza�.

Kieruj�c si� w d� ku wiosce zwi�kszy� jeszcze tempo marszu.

Nareszcie znalaz� si� w pobli�u dom�w. Poczu� si� bezpieczny. M�g� teraz spokojnie ukry� klatk� w�r�d zaro�li, pewien, �e tu nie docieraj� drapie�niki. Ruszy� jedyn� drog� prowadz�c� przez wiosk�.

Domy pozamykane by�y ju� na noc, a nigdzie nie dostrzega� niczego, co przypomina�oby gospod�. Do czorta, zakl��, to dopiero k�opot!

W ko�cu odkry� przybytek, kt�ry tylko przy bardzo dobrej woli mo�na by�o nazwa� karczm�. Spodziewa� si� tego, zorientowa� si� bowiem, �e tu na po�udniu nie pito zbyt wiele piwa, wino natomiast la�o si� strumieniami. Ca�e morze wina! M�czy�ni zwykle zbierali si� wieczorami, by wypi� kilka szklaneczek.

Zbli�y� si� z wahaniem, najpierw zajrza� przez okno. No tak, byli tam m�czy�ni, wy��cznie m�czy�ni, kobiety nie mia�y prawa pokazywa� si� w miejscach publicznych. Siedzieli przy dw�ch � trzech sto�ach w niewielkim pomieszczeniu, kt�re najwyra�niej kiedy� by�o zwyk�� izb�, przekszta�con� z czasem na winiarni�.

Na zewn�trz panowa� spok�j. Gdzie� wysoko w g�rach wy�o jakie� zwierz�, ale d�wi�k ten dobiega� z tak daleka, �e nie da�o si� stwierdzi�, czy to pies z odleg�ej wioski, czy te� mo�e wilk albo lis, kt�ry wyruszy� na �owy.

I zn�w wyczu� owo osobliwe dr�enie w powietrzu, jakby echo dawnych lat, strach, mo�e niepok�j. Ci�gle jeszcze poruszony spotkaniem z tajemnicz� postaci� i wyczulony na wszystkie sygna�y, by� pewien, �e ma to co� wsp�lnego z nim.

Nocny wiatr znad Adriatyku szumia� i zawodzi�.

Solvego nagle przeszy�a pewno��.

Znalaz� si� u celu swej gorzkiej podr�y.

Otworzy� drzwi i wszed� do �rodka.

M�czy�ni natychmiast odwr�cili si� w jego stron�, wyra�nie zaskoczeni widokiem obcego, przybywaj�cego o tak p�nej porze. Byli ciemni, o surowych twarzach, mieli proste nosy, usta umieszczone tu� pod nosem, g��boko osadzone oczy. Wszyscy byli do siebie podobni, jak to si� cz�sto zdarza w ma�ych, odizolowanych od �wiata wioskach.

��Gruss Gott � powita� ich Solve.

Kiwn�li g�owami, zachowywali si� z rezerw�, cho� nie byli nastawieni nieprzyja�nie. Zd��yli, co prawda, sporo ju� wypi�.

I Solvemu dobrze by zrobi�a szklaneczka wina i jaka� przek�ska.

Ch�opiec m�g� poczeka� da rana, by� do tego przyzwyczajony. Nie musia� si� o niego k�opota�.

Solve nic nie wiedzia� o wielkim l�ku Heikego i jego samotno�ci noc� w pustych lasach, gdzie dociera�a do niego ogromna r�norodno�� d�wi�k�w, kt�rych nie rozumia�. Niepokoi�y go zwierz�ta przemykaj�ce wok� powozu, zw�aszcza gdy zatrzymywa�y si�, by pow�szy�. Konia Solve na og� zabiera� do stajni, ale Heike musia� zostawa� w lesie.

A dzi� w nocy zabrak�o nawet powozu, kt�ry dawa� mu jako tak� os�on�. Z powodu derki okrywaj�cej klatk� nic te� nie m�g� zobaczy�.

Dobrze, �e mia� grzej�c� go, przyjazn� mandragor�.

Kiedy m�czy�ni zrozumieli, �e Solve nie m�wi ich j�zykiem, z �awy podni�s� si� kr�py cz�owiek i odezwa� do� marnym niemieckim.

Solve odetchn�� z ulg� i zapyta�, czy mo�liwe b�dzie otrzymanie posi�ku i szklanki wina, a p�niej izby, w kt�rej m�g�by si� przespa�.

M�czyzna przet�umaczy� pytanie gospodarzowi i ponownie zwr�ci� si� do Solvego:

��Jedzenie i napitek dostaniecie, ale tutaj nie ma miejsca do spania. To ma�a wie�, nie jeste�my zwyczajni przyjezdnych. Ale je�li pojedziecie dalej na po�udnie do miejsca, kt�re Niemcy zw� Adelsberg, znajdziecie tam gospody.

Solve nie mia� najmniejszej ochoty na dalsz� w�dr�wk�. Teraz dopiero poczu�, jak bardzo jest zm�czony. Zapyta� jednak, jak daleko jest do Adelsbergu, a gdy us�ysza� odpowied�, zadr�a�.

��Och, nie, nigdy w �yciu! To absolutnie niemo�liwe! Poza tym zamy�la�em zosta� tu przez kilka dni. Czy naprawd� nie ma miejsca, gdzie m�g�bym�?

M�czyzna wda� si� w rozmow� z pozosta�ymi. W ko�cu kiwn�� g�ow�:

��Jest dom, kt�ry po �mierci w�a�cicie1a w zesz�ym tygodniu stoi pusty. Nie ma si� czym szczyci�, ale je�li si� tym zadowolicie, mo�ecie go wynaj�� od tego cz�owieka. To jego wuj zmar�.

Zamieszka� w domu, w kt�rym dopiero co kto� umar�? Solve, cho� mia� nadziej� na co� lepszego, przyj�� jednak t� propozycj�. Teraz po prawdzie okaza�by wdzi�czno�� za ka�dy k�t.

M�czyzna rozja�ni� si� i co� powiedzia�, t�umacz prze�o�y�:

��Nale�y wam si� za to kubek �liwowicy!

Nareszcie �yk wina, pomy�la� Solve, i jednym haustem opr�ni� drewniane naczynie. Siny na twarzy, zakaszlany i pluj�cy, zosta� podniesiony z pod�ogi przez gospodarzy. Wszyscy �wietnie si� bawili, z wyj�tkiem Solvego.

��To nasza specjalna w�dka ze �liwek � poinformowa� t�umacz ze �miechem. � Mo�e troch� za mocna dla nowicjusza!

Solve ju� chcia� wyja�nia�, �e nie jest nowicjuszem, a tylko by� nieprzygotowany, ale w por� si� powstrzyma�, uznaj�c spraw� za niewart� zachodu. Durni ch�opi! �miej� si� z niego? Ju� on im poka�e!

Jeszcze przez chwil� musia� posiedzie� razem z nimi.

�eby ul�y� sobie cho� troch�, zapyta� z�o�liwie:

��A tak przy okazji� Macie tu jakie� duchy?

Kiedy przet�umaczono jego s�owa, zapad�a cisza jak makiem zasia�.

��Duchy? Czy spotkali�cie jakiego�?

��Owszem. Niedaleko, od strony g�r, napotka�em upiora. Ros�ego, milcz�cego m�czyzn� w opo�czy z kapturem.

Ch�opi popatrzyli po sobie, w ko�cu odezwa� si� t�umacz:

��Natkn�li�cie si� na W�drowca w Mroku. To niedobrze�

��Dlaczego?

��Boimy si� go, cho� nie wyrz�dzi� nam krzywdy. Ale stare baby gadaj�, �e on niesie za sob� �mier�.

Niekt�rzy protestowali. To nieprawda, zaprzeczali. Widywano go przed wypadkami �mierci, ale pojawia� si� tak�e i wtedy, gdy nic si� nie dzia�o. I ludzie umierali nie widz�c wcale W�drowca w Mroku.

��Ale kim on jest?

��Nie wiadomo. Starzy ludzie powiadaj�, �e dowiedzieli si� o nim ju� od swych dziad�w, kt�rym z kolei m�wili o nim ich dziadowie. O ile wiemy, przebywa w tych okolicach od zawsze.

��Hm, to nie brzmi zach�caj�co. Ale gdzie ja w�a�ciwie si� znalaz�em?

��W Planinie w S�owenii. Miejsce nale�y do Austro-W�gier, ale jeste�my dumnym narodem i chcieliby�my odzyska� wolno��. A kim wy jeste�cie i sk�d przybywacie?

��Ostatnio z Salzburga, cho� jestem z Wiednia. Mam tam wielkie przedsi�biorstwo i zamierzam dotrze� do Wenecji po towar.

By�o to rzecz jasna k�amstwo, ale Solve nie potrafi� przepu�ci� �adnej okazji, by si� nie pochwali�.

��Zapu�cili�cie si� nazbyt daleko na wsch�d.

Wiem o tym, odpar� Solve w my�li. Przywiod�y mnie tu �lady Tengela Z�ego.

Dotar�em a� tutaj� Na bog�w, jestem u kresu podr�y!

Po wyj�ciu z winiarni towarzyszy�o mu dw�ch m�czyzn. Nios�c prymitywne pochodnie wskazywali drog� do domu, w kt�rym mia� nocowa�. Solve zauwa�y�, �e oddalaj� si� od wioski.

Nie by�o to co prawda bardzo daleko i jego dom nie by� ostatni. Powiedzieli mu, �e jeszcze wy�ej mieszka Elena, samotna i �liczna dziewczyna, lecz niestety dla nich za uboga.

A wi�c mia� te� pi�kn� s�siadk�! Dziewic�, jak powiadali, a zatem najlepsz�, jak� mo�na sobie wyobrazi�. Kiedy Solve s�ysza� o takiej dziewczynie, zawsze ogarnia�a go szalona ch��, by zdoby� j� i zbruka�.

Ch�opi odeszli, a kiedy mia� pewno��, �e znale�li si� ju� w domach, pospieszy� po klatk�. Umie�ci� j� w ma�ej wewn�trznej izdebce bez okna i wyszed� na pr�g, w noc.

S�owenia? Nigdy nie s�ysza� o takim kraju. Z tego, co m�wili, musia� to by� jeden z ca�ego mn�stwa kraj�w na Ba�kanach,

Prymitywni barbarzy�cy, nic interesuj�cego dla takiego �wiatowca jak on. Nie pojmowa�, dlaczego w�a�nie tutaj uda� si� Tengel Z�y.

Tak, na pewno by� w�a�nie tutaj! Wyostrzonym instynktem, charakterystycznym dla dotkni�tych, Solve wyczuwa�, �e znajduje si� on bardzo, bardzo blisko.

Rozpo�ciera�a si� nad nim rozgwie�d�one niebo. W oddali wy�o jakie� zwierz�.

Solve drgn��. Na niewielkim wzniesieniu, ca�kiem niedaleko, sta�a wysoka samotna posta�. Nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e zwr�cona jest w stron� nowego domostwa Solvego.

W ciemno�ci nocy Solve poczu� si� nieswojo. Wiatr nieprzyjemnie szele�ci� w kwitn�cych ��to krzewach, porusza� ga��ziami i li��mi.

Nie spogl�daj�c ju� wi�cej na posta� z za�wiat�w, odwr�ci� si�, wszed� do �rodka i zatrzasn�� za sob� drzwi. Zakl�� g�o�no, gdy zobaczy�, �e nie ma w nich zamka. Zastawi� je sto�kiem i wsun�� si� pad przykrycie z owczych sk�r na ��ku.

Doprawdy, jak nisko upad�!

Ale jeszcze zmieni niepowodzenie w bogactwo i szcz�cie.

Po raz kolejny zastanowi� si� nad tym, jak okropne i puste jest �ycie.

A przecie� tak wiele zale�y od tego, co cz�owiek z nim uczyni.

Ale Solve tak nie my�la�. C� m�g� poradzi� na to, �e wszystko idzie mu jak po grudzie? Wyra�nie los mu nie sprzyja!

Pod przykryciem zacisn�� d�onie w pi�ci. Jeszcze si� oka�e, kto ostatecznie wygra. On jest niezwyci�ony!

Elena jak zwykle wsta�a bardzo wcze�nie. Wydoi�a swoje dwie kozy, powiedzia�a kilka przyjaznych s��w do kota, kt�re ten bardzo sobie ceni�, zw�aszcza �e towarzyszy�a im kropelka mleka. By� to dzie�, w kt�rym mia�a warzy� sery. Od dawna ju� zbiera�a na ten cel mleko.

Z tego w�a�nie si� utrzymywa�a, innych mo�liwo�ci nie mia�a. Sery od czasu do czasu wymienia�a na troch� mi�sa, a poza tym od�ywia�a si� g��wnie tym, co mog�y da� jej ��ka i las.

Dzie� ten r�ni� si� od innych. By�o ju� p�no, gdy wyprowadzi�a kozy, nie odchodzi�a wi�c zbyt daleko od domu.

Pogoda by�a pi�kna, powietrze przejrzyste, rozci�ga� si� widok na wiosk� i jeszcze dalej a� do Adelsbergu. S�owe�cy naturalnie mieli w�asn� nazw� dla owej dziwnej okolicy Adelsbergu. Dopiero Austriacy po podbiciu ca�ej S�owenii wprowadzili w�asne miano, a mo�e uczynili to jeszcze wcze�niej Niemcy, gdy S�owenia stanowi�a cz�� cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego.

W ka�dym razie Adelsberg dla Eleny by�o obc� nazw�.

Ale czy do chaty leciwego Janko kto� si� nie sprowadzi�? Do tej starej, prawie zapadaj�cej si� cha�upy?

S�dz�c po sylwetce, musia� to by� bardzo m�ody cz�owiek.

Kt� to m�g� by�?

W wiosce male�kiej jak ta ludzie ciekawi s� swoich s�siad�w.

W my�lach stara�a si� przypomnie� sobie wszystkich wioskowych m�czyzn i dosz�a do wniosku, �e nie m�g� to by� �aden z nich. Ten cz�owiek porusza� si� inaczej, chodzi� l�ejszym krokiem, bardziej niespokojnie i nerwowo.

Czy kierowa� si� w stron� jej domu?

Matko Przenaj�wi�tsza, co mia�a teraz robi�? Elena by�a nie�mia�� dziewczyn�, nieprzywyk�� do obcych. Zw�aszcza od m�odych m�czyzn trzyma�a si� z dala, wiedzia�a bowiem, �e w wiosce pilnie przypatrywano si� wszystkiemu, co robi�y m�ode panny.

�eby nie zaszkodzi� zbytnio swej opinii, postanowi�a wyj�� mu na spotkanie.

Im bardziej zbli�ali si� do siebie, tym szerzej otwiera�a oczy ze zdumienia. Kiedy ju� znale�li si� bardzo blisko, Elena pomy�la�a, �e musi to by� chyba najpi�kniejszy m�odzieniec na �wiecie. Co prawda nigdy nie wypu�ci�a si� nigdzie dalej poza sw� okolic�, to znaczy by�a tak daleko, jak da�o si� zaj�� pieszo lub dojecha� wozem w jeden dzie�.

Gdy jednak znalaz�a si� tu� przy nim, zauwa�y�a, �e po pierwsze nie by� wcale taki m�ody, jak jej si� pocz�tkowo wydawa�o, m�g� mie� oko�o trzydziestu lat, a w dodatku na twarzy malowa� mu si� wyraz goryczy. Ale mimo wszystko, c� za wyj�tkowo przystojny m�czyzna!

A te oczy! Elena nigdy nie widzia�a podobnych. L�ni�ce z�otawo, szelmowskie, weso�e�

Oniemia�a z podziwu, zapomnia�a nawet go powita�

A jednak�? W tej twarzy tkwi�o co�, czego nie potrafi�a nazwa�, co�, co j� odpycha�o. Odrobina nikczemno�ci? Nie! To niemo�liwe. Wszak to szlachetny pan, i tak pi�knie ubrany.

Mimo wszystko nie mog�a si� pozby� nieprzyjemnego wra�enia.

Solve obserwowa� j�, u�miechaj�c si� krzywo, po czym pochyli� si� nad jej d�oni� i z�o�y� na niej poca�unek. Wystraszona przyci�gn�a r�k� do siebie, nigdy czego� podobnego nie do�wiadczy�a, z pewno�ci� by�o to nieprzyzwoite. Wybacz mi, Panno Mario, nie wiedzia�am, co on ma zamiar zrobi�!

Co za �licznotka, pomy�la� Solve. Uboga i ch�opka, to prawda, ale czysta i nietkni�ta! A wi�c to Elena, jego s�siadka! Mo�e czas sp�dzony tutaj jednak nie b�dzie ca�kiem zmarnowany.

Bardzo szybko zorientowali si�, �e nie potrafi� si� porozumie�. Stanowi�o to pewn� przeszkod�, lecz Solve nie zamierza� si� tym przejmowa�. Za pomoc� gest�w i najprostszych s��w usi�owa� wyt�umaczy� jej, �e mieszka w chacie poni�ej, i zapyta�, czy to nie jej domostwo le�y tam na g�rze?

Elena, onie�mielona, z zapa�em kiwa�a g�ow�.

Solve u�miechn�� si� szeroko, zapraszaj�co. Ostro�nie odpowiedzia�a u�miechem. Sta�a ze spuszczon� g�ow�, czubkiem buta rysuj�c zawijasy na ziemi. Nie �mia�a podnie�� wzroku.

Solve gestem zapyta�, czy nie zechcia�aby p�j�� wraz z nim do jego domu. Popatrzy�a na niego z przera�eniem, zn�w zakr�ci�o si� jej w g�owie od jego ba�niowej wprost urody, i energicznie pokr�ci�a g�ow�.

Wskaza� na kozy i zacz�� na�ladowa� ruchy przy dojeniu. Elena kiwa�a g�ow� i nagle wpad�a na pewien pomys�. Poprosi�a go bez s��w, by poczeka� w tym samym miejscu, i co si� w nogach pobieg�a do swej chatki.

Solve naturalnie nie czeka�. Ostro�nie zbli�y� si� do jej domu, nie za blisko, na tyle, by pokaza�, �e rozszerzy� swoje terytorium tak�e i na jej zagrod�. W ka�dym razie tak my�la�. U�miechn�� si� do siebie, wprawdzie niezbyt pi�knym u�miechem, ale bardzo by� rozbawiony.

Podj�� decyzj�.

Dotychczas, kiedy zale�a�o mu na zdobyciu wyj�tkowo trudnych kobiet, na przyk�ad ma��onek wysoko postawionych szlachcic�w, pos�ugiwa� si� zwykle sw� magiczn� moc�. Pragn�� ich, a one po prostu przychodzi�y.

Ta jednak dziewczyna bawi�a go. Chcia� podbi� jej serce w�asnymi zaletami, jakby by� ca�kiem zwyczajnym m�czyzn�. By�by to o wiele wi�kszy sukces.

Przeczuwa�, �e nie�atwo b�dzie j� zdoby�. Setki lat surowego wychowania m�odych dziewcz�t, tak powszechnego w ma�ych wioskach, odcisn�y swoje pi�tno. Dziewczyna, kt�ra przez �lubem odda�a si� m�czy�nie, by�a ods�dzona od czci i wiary i wykl�ta. S�ysza� nawet, �e tu, na Po�udniu, niewierne i �atwe kobiety kamienowano!

Solve postanowi�, �e zdob�dzie Elen�. Tym razem nie uciekaj�c si� do czar�w i, rzecz jasna, do ma��e�stwa.

Co p�niej stanie si� z dziewczyn�� No c�, nie jego sprawa. B�dzie ju� wtedy daleko st�d, mo�e nawet z ukrycia popatrzy, jak obrzucaj� j� kamieniami. To mog�oby okaza� si� interesuj�ce.

Elena sta�a na �rodku swej ma�ej izdebki, niespokojna, wzburzona. Otwiera�a i zaciska�a d�onie, gryz�a paznokie� kciuka, potrz�sa�a r�koma w powietrzu, jak gdyby by�y mokre, a ona w ten spos�b chcia�a je osuszy�. C� mog�a ofiarowa� temu m�odemu cz�owiekowi, co on by doceni�? Mieszka� najwyra�niej sam, biedaczysko, mo�e potrzebowa� kobiecej pomocy? Mo�e nie mia� co je��?

I�� do niego do domu i pom�c mu na miejscu? Nie, to nie wchodzi�o w rachub�, przekracza�o granice przyzwoito�ci, tak daleko wi�c nie si�ga�a nawet my�l�. A musia�a co� podarowa� swemu nowemu s�siadowi, okaza�, �e jest mile widziany w wiosce.

Gor�czkowo rozgl�da�a si� dooko�a, wzdychaj�c z bezsilno�ci. Przecie� ona nic nie ma!

Ser? �wie�o uwarzony ser?

Czy mog�a sobie na to pozwoli�? Tym razem wysz�y jej tylko dwie niedu�e gom�ki, bowiem trawy by�o niewiele � wysch�a na g�rskich zboczach. Mia�a zamiar sprzeda� jedn�, a drug� zatrzyma� dla siebie.

A mo�e da� mu tylko kawa�ek? Alba po�ow�? Nie, to by nie�adnie wygl�da�o.

Podj�wszy decyzj� zawin�a jeden z ser�w w wielki li�� i pospiesznie wybieg�a z chaty, jakby chcia�a uciec przed rozs�dniejszymi my�lami.

O Bo�e! Przecie� on podszed� bli�ej! Musi go powstrzyma�, zanim wybuchnie skandal. Nie mo�e przyjmowa� m�czyzn; gdyby kto� zobaczy�, by�by to jej koniec! Zosta�aby wykl�ta z wioskowej spo�eczno�ci.

Z rumie�cem na twarzy, wywo�anym podnieceniem i zawstydzeniem, podsun�a mu ser. Solve popatrzy� i zawaha� si� przez chwil�. C� to za lichy podarunek? Zachowa� jednak kamienn� twarz i serdecznie jej podzi�kowa�, a potem zapyta�, jak brzmi �dzi�kuj� w jej j�zyku.

Zrozumia�a w ko�cu, czego pragn�� si� dowiedzie�, i odpowiedzia�a. Solve powt�rzy� s�owo i oboje weso�o si� roze�mieli.

Solve poj��, �e Elena za nic nie zaprosi go do siebie, wskaza� wi�c na poro�ni�t� traw� ziemi�. Czy mogliby usi��� i chwil� pogaw�dzi�? Chcia�by nauczy� si� jeszcze kilku s��w.

Elena przysta�a na to raczej niech�tnie i przez ca�y czas s�a�a zl�knione spojrzenia ku wiosce. Czy kto� m�g� ich widzie�? Odleg�o�� by�a wprawdzie do�� du�a, ale nigdy nie wiadomo�

Przygl�da�a mu si� ukradkiem. By� tak poci�gaj�cy, �e z b�lu �ciska�o jej si� serce. Na jego widok dziewczynie, kt�ra nie zna�a innych m�czyzn opr�cz tych z wioski, a� zapiera�o dech w piersiach.

Siedzieli razem d�u�ej, ni� by�o jej zamiarem. Ale czas tak przyjemnie p�yn�� na uczeniu go j�zyka, nie zauwa�a�a, jak szybko mijaj� minuty. Kozy spokojnie pas�y si� w niskiej trawie, by�y specjalistkami w wyszukiwaniu po�ywienia tam, gdzie wcale go nie by�o.

Solve zastanawia� si�, jak powinien wygl�da� plan uwiedzenia dziewczyny. Pole do popisu mia� niewielkie, o osza�amiaj�cym podboju nie mog�o by� mowy. Zna� wiele metod zdobywania kobiecych serc i chlubi� si� znajomo�ci� p�ci pi�knej. Wobec kobiet obdarzonych silnym instynktem macierzy�skim odgrywa� rol� nieszcz�liwego ma�ego ch�opca. Kokietkom odp�aca� t� sam� monet�. Z pocz�tku troch� flirtowa�, ale najcz�ciej, nie trac�c czasu, od razu przyst�powa� do rzeczy. Wobec niepewnych stawa� si� silnym, daj�cym poczucie bezpiecze�stwa �wiatowcem, kt�remu mog�yby zaufa�.

W tym przypadku �adna z metod nie wydawa�a si� skuteczna. Surowa moralno�� wioski stanowi�a barier�, kt�r� nie�atwo by�o przekroczy�.

Musia� przej�� ca�� d�ug� drog� przyja�ni i kole�e�stwa, najtrudniejsz� ze wszystkich, zw�aszcza �e Solve wiedzia� tak niewiele o lojalno�ci w stosunku do innych. A w dodatku jakie to czasoch�onne! Ale on ma do�� czasu. R�wnie dobrze mo�e zosta� tutaj do chwili, gdy zdob�dzie nowy ekwipa� i nowy maj�tek.

Cho� bogowie jedni wiedz�, gdzie tego szuka� w tej n�dznej ch�opskiej krainie!

Istnia�o jednak co� jeszcze, co zatrzymywa�o go w�a�nie w tym miejscu, o czym nawet przez moment nie zapomina�: blisko�� Tengela Z�ego do tego stopnia wyczuwalna, i� wibrowa�a w nim i w powietrzu dooko�a; mia� wra�enie, jakby ziemia unosi�a si� i opada�a w rytmie oddechu Tengela Z�ego.

Ale gdzie on m�g� by�?

Tutaj, w tej krainie Nigdzie.

Gdyby Solvemu chcia�o si� nieco dok�adniej przyjrze� okolicy, z pewno�ci� bardzo szybko znalaz�by odpowied�. On jednak nie nale�a� da tych, kt�rzy wysilaj� si�, gdy nie jest to konieczne.

No c�, w ka�dym razie m�g� sp�dzi� czas, podbijaj�c serce Eleny.

Z tym akurat, jak si� wydawa�o, nie b�dzie szczeg�lnych k�opot�w. Nie na jej sercu jednak szczeg�lnie mu zale�a�o. Chcia� odebra� jej dziewictwo, a potem jak najszybciej odjecha� z wioski.

Postanowi� wi�c na pocz�tek zaprzyja�ni� si� z dziewczyn�.

�mia� si� w duchu ze swojego planu, uwa�a� si� za bardzo dowcipnego, cho� tak naprawd� w jego zamiarach nie by�o nic zabawnego. Solve mia� dziwne poczucie humoru, nie m�g� znie��, gdy sam stawa� si� obiektem czyich� �art�w, a jego weso�o�� i dobry nastr�j wywo�ywa�o na og� robienie krzywdy innym.

Nie by�o tak jednak zawsze. Czasami w pami�ci od�ywa�y kr�tkie przeb�yski wspomnie� z dzieci�stwa, w kt�rych jawi� si� zupe�nie inny Solve. Ale nowy Solve, brutalny, twardy jak kamie� radzi� sobie z takimi drobnymi napadami sentymentalizmu, kt�re zreszt� pojawia�y si� coraz rzadziej.

Bardzo mu to odpowiada�o.

Elena siedzia�a w pewnej odleg�o�ci od niego, bawi�c si� zerwanymi �d�b�ami trawy. Zachwycona nastrojem rozmowy, mia�a wra�enie, �e uniesienie zaraz rozsadzi jej piersi. Jaki� on wspania�y, jaki �yczliwy i wyrozumia�y! Nawet przez moment nie pr�bowa� by� natr�tny, by� jak przyjaciel, kt�rego zna si� od lat. Mia�a wra�enie, �e s� sobie r�wni, cho� naturalnie wiedzia�a o dziel�cej ich przepa�ci. Wywodzili si� z r�nych klas spo�ecznych. On tak pi�knie ubrany. Jedwab, aksamit i koronki�

Ale czy ko�nierzyk u jego drogiej bia�ej koszuli nie by� czasem przybrudzony? A bia�e spodnie wcale nie by�y bia�e, gdy przyjrze� im si� z bliska.

Biedaczysko, mieszka� sam i pewnie przyjecha� z daleka. Nic dziwnego, �e ubranie ma przykurzone. Nie by�o przecie� nikogo, kto by je upra�.

Elen� palce a� �wierzbia�y, by mu pom�c. Ale jak mia�a mu to wyja�ni�, kiedy nie rozumieli swojej mowy? Nie ura�aj�c przy tym jego dumy?

Sprawa wydawa�a si� beznadziejna.

Jakie mia� cudne, ciemne loki!

Po tym jak Solve ni�s� klatk� na w�asnym grzbiecie, jego peruka nie wygl�da�a najlepiej, a poniewa� ludzie w tym kraju chodzili z go�� g�ow�, i on odrzuci� peruk� w k�t. By� zdania, �e do niczego si� ju� ona nie nadaje, a zreszt� bez niej by�o mu znacznie wygodniej.

Elena z przera�eniem odkry�a, jak d�ugi czas up�yn�� im na rozmowie, i poderwa�a si� z miejsca. We w�asnym j�zyku wyja�ni�a mu, �e musi wraca� do domu i zaj�� si� obrz�dkiem, lecz on, naturalnie, nie zrozumia� z tego ani s�owa. Domy�li� si� jednak, czego dotyczy� mog�a jej jak�e d�uga wypowied�.

U�miechn�� si� wi�c i przyja�nie skin�� g�ow� na po�egnanie. Zdo�a� te� przekaza� wiadomo��, �e ma nadziej� na szybkie z ni� spotkanie.

Tego dnia w my�lach Eleny zapanowa� chaos, kt�rego w �aden spos�b nie potrafi�a u�adzi�. Milan by� odpowiednim m�czyzn� dla niej, a teraz czu�a, �e zboczy�a na niebezpieczn� �cie�k�. Mimo to jednak nie mog�a powstrzyma� si� od spogl�dania ku chacie s�siada i odczuwa�a w sobie rado�� tak wielk�, �e nie by�a w stanie zapanowa� nad g�o�nym, dzwoni�cym nadziej� �miechem. Chodzi�a po domu tanecznym krokiem, wirowa�a i raz po raz zerka�a w stron� jego domu.

Wieczorem stan�a na progu i zn�w spojrzenie jej pow�drowa�o w tamtym kierunku, dojrza�a te� posta� obcego m�czyzny. Sta� tak samo jak ona, mo�e tak�e przepe�niony t�sknot�, cho� w to nie �mia�a wierzy�.

Przez moment wydawa�o si� jej, �e podj�� decyzj� i ruszy� w jej stron�. �miertelnie si� przerazi�a i ju� mia�a wbiec da �rodka, gdy nagle dostrzeg�a, �e on gwa�townie zawr�ci�. W nast�pnej chwili znikn�� w g��bi chaty.

Co si� wydarzy�o? Dlaczego?

Zdumiona rozejrza�a si� doko�a i strach pochwyci� j� w swe szpony.

Na wzg�rzu, gdzie, jak powiadali, cz�sto go widywano, sta� W�drowiec w Mroku.

Elena nigdy dot�d go nie widzia�a. Z tego prostego powodu, �e nigdy nie wychodzi�a po zapadni�ciu ciemno�ci. Ale kiedy� chyba musia�o si� zdarzy�, �e wysz�a? my�la�a starannie zamykaj�c drzwi. Dr��c ze strachu wsun�a si� do ��ka.

O tak, oczywi�cie, �e wychodzi�a! Wraca�a do domu po do�ynkach i innych �wi�tach urz�dzanych w wiosce.

Nigdy jednak nie spotka�a os�awionego, straszliwego w�drowca!

�On oznacza �mier慔

Nie, och, nie!

Oddycha�a szybko, przera�ona niemal do szale�stwa.

Ale o n tak�e go widzia�! Nie by�a wi�c osamotniona w swoim prze�yciu.

Kiedy si� ju� nieco uspokoi�a i mog�a my�le� o bardziej codziennych sprawach, zastanawia�a si�, czy wypada zaprosi� przybysza na do�ynki. Po to tylko, by spotka� innych m�odych ludzi, nic innego nie mia�a na my�li. Tak w�a�nie usprawiedliwia�a si� przed sam� sob�.

Zbyt wiele burzliwych wydarze� mia�o miejsce tego dnia. Teraz musia�a spa�! Przytuli�a kota jeszcze mocniej, by poczu� jego blisko�� i ciep�o, i skuli�a si� pod przykryciem z owczych sk�r.

Zasypiaj�c, mia�a przed oczami olbrzyma na wzg�rzu.

Jaki� on wydawa� si� przyt�aczaj�cy! Z jednej strony straszny, z drugiej � jakby nie. Nie potrafi�a opisa�, jakie odczucia w niej budzi�.

Wysoka sylwetka, prosta, wynios�a niczym kr�la, w szerokiej opo�czy opadaj�cej z ramion a� na ziemi�. Na g�owie mia� kaptur lub co� podobnego. A mo�e he�m?

Nie mog�a sobie teraz przypomnie�.

By� ca�kiem czarny, nieruchomy, imponuj�cy.

Ale to nie w stron� jej domu by� zwr�cony�

Spotkali si� zn�w nast�pnego dnia, i jeszcze nast�pnego. �adne z nich nie wspomnia�o W�drowca.

Poniewa� jednak oboje bardzo chcieli si� porozumie�, szybko nauczyli si� kilku podstawowych s��w i mowy gest�w i wkr�tce naprawd� uda�a im si� pokona� barier� j�zyka. Sta�o si� tak, jak przed tysi�cami lat, kiedy to r�ne plemiona uczy�y si� wzajemnego porozumiewania. Obserwuj�c i ws�uchuj�c si� w spos�b wyra�ania obcych, przyswajano sobie ich mow�.

Solve wyja�ni�, �e nazajutrz wybiera si� do wioski po konia, pow�z i kilka rzeczy niezb�dnych do domu. By�o to trzeciego dnia, jaki sp�dzali razem. Za ka�dym razem siadali na trawie mi�dzy domami i rozmawiali przez godzin� lub dwie. Elena przywyk�a ju� do my�li, �e on mieszka tak blisko, ale w jej sercu przez ca�y czas panowa� niepok�j i n�ka�y j� wyrzuty sumienia, gdy zdarzy�o si� jej wspomina� Milana.

Ka�dego dnia kozy pas�y si� ko�o nich. Raz wypu�ci�y si� zbyt daleko i Solve towarzyszy� dziewczynie biegn�cej za zwierz�tami. �Przypadkiem� wtedy jej dotkn��, udaj�c przej�tego i zawstydzonego, a Elena zaczerwieni�a si� i spu�ci�a wzrok. Obydwoje jednak ukradkiem si� u�miechn�li, ona ciep�o, szczerze, on � sztucznie, z przebieg�o�ci�.

Tego dnia naprawd� si� o niego zatroska�a. Usiedli w swym zwyk�ym miejscu i zobaczy�a wtedy, �e Solve nadal ma na sobie brudne ubranie, kt�re z up�ywem czasu wcale nie sta�o si� czy�ciejsze.

Przyczyn� tego nale�y upatrywa� w post�puj�cym niedbalstwie Solvego. Tak jak zdziecinniali staruszkowie przestaj� dba� o sw�j wygl�d, tak i Solve przesta� zwraca� na to uwag�. Przekle�stwo uderzy�o w niego w taki spos�b, �e inni ludzie stawali mu si� coraz bardziej oboj�tni i nie interesowa�o go, co o nim my�l�.

Teraz jednak zauwa�y� spojrzenie Eleny i jej wyra�ne zmieszanie. W lot poj��, o czym my�li, ju� wcze�niej mia� bowiem do czynienia z troskliwymi kobietami, kt�re pragn�y zadba� o przystojnego kawalera.

Dlaczego by nie? Pranie nie nale�a�o do jego ulubionych zaj��.

Zrobi� d�oni� przepraszaj�cy gest, wskazuj�c swoje poplamione spodnie, i u�miechn�� si� nieodparcie czaruj�co.

Elena natychmiast wykorzysta�a szans� i, tak�e gestem, zaproponowa�a, �e ch�tnie mu je wypierze. Solve zrobi� min�, maj�c� wyra�a�, �e nie chce jej tak bardzo obci��a�, o nie, ale�

Nalega�a, a� w ko�cu zgodzi� si� ze s�odkim u�miechem. Poprosi�, by poczeka�a chwil�, a sam pobieg� do domu.

W chacie przystan��, przera�ony. W zapale � i bezmy�lno�ci � chcia� odda� do prania tak�e i rzeczy Heikego!

Chyba oszala�!

Szybko przebra� si� w sw�j �ch�opski str�j�, jak nazywa� mniej wyszukane ubranie, kt�re czasami, gdy zasz�a taka potrzeba, zak�ada�. Pozbiera� sw� brudn� garderob� i pospieszy� da dziewczyny. Nawet wzrokiem nie zawadzi� o Heikego, siedz�cego w klatce w izdebce w g��bi. Ch�opiec dosta� ju� swoj� skibk� chleba z serem i to musia�o wystarczy�. Ser Eleny okaza� si� bardzo smaczny!

��Wcale tego niema�o � z udawanym zak�opotaniem rzek� Solve po niemiecku do Eleny, kiedy dotar� do niej na g�r�.

Zrozumia�a gest lepiej ni� s�owa i z rado�ci� odebra�a mu z r�k ubranie, skin�a g�ow� na po�egnanie i pobieg�a do swojego domu.

Pora by�a ju� tak p�na, �e zabra�a tak�e i kozy. Nie usz�o to uwagi Solvego. Zrozumia�, �e tego dnia nie b�dzie ju� mia�a czasu na pogaw�dki, i powr�ci� do domu.

Nazajutrz pospieszy� do wioski. Elena ani chybi przez ca�y dzie� zaj�ta b�dzie praniem, �mia� si� w duchu. Naprawd� przysporzy� jej dodatkowego zaj�cia. Ale dlaczego nie wykorzysta� nadarzaj�cej si� okazji? Wszak sama nalega�a.

Zastanawia� si�, jak zdo�a odnale�� cz�owieka, kt�ry zna niemiecki. Post�pi� nieroztropnie; zapomnia� spyta�, jak on si� nazywa.

Po drodze spotka� dwie wiejskie kobiety, od st�p do g��w odziane w czer�, w chustkach zawi�zanych wok� pomarszczonych twarzy. Na g�owach d�wiga�y pe�ne kosze.

Spojrzenia, jakimi go obrzuci�y! Wprawdzie nie mia� zamiaru ich zaczepia�, bo z pewno�ci� prymitywne ch�opki nie mog�y udzieli� mu informacji o tym cz�owieku, ale czy musia�y przygl�da� mu si� z tak jawn� wrogo�ci�? Pewnie nigdy dot�d nie zdarzy�o si� im spotka� cz�owieka wysokiego rodu!

Postanowi� i�� do ma�ej winiarni i tam rozpyta�. Na pewna domy�l� si�, o kogo mu chodzi.

Poza tym zas�u�y� sobie na solidny posi�ek i troch� wina. Tak bardzo przecie� musia� si� m�czy� z tym Heikem, raz dziennie dawa� mu jedzenie i czy�ci� pomieszczenie!

Biedny Solve, jak�� niewolnicz� prac� musia� wykonywa�!

Tylko dlatego, �e nieszcz�sna mandragora uniemo�liwia�a mu pozbycie si� tego brzydala w klatce.

Solve nawet przez moment nie odczuwa� wyrzut�w sumienia z tego powodu, �e wi�zi ch�opca w zamkni�ciu. Wiedzia� przecie�, �e setki dzieci i doros�ych trzymano w klatkach, obwo�ono po kraju i pokazywano na jarmarkach. Byli to najcz�ciej ludzie, z kt�rych mo�na si� by�o �mia� i naigrywa� z ich nieszcz�cia.

U�omni, kalecy, �mieszne, komiczne postacie.

Nie robi� zatem nic niezwyk�ego!

Ale te dwie kobiety zirytowa�y go nie na �arty. Po drodze napotka� te� m�odego m�czyzn�, kt�ry obejrza� si� za nim. Kiedy w nag�ym przyp�ywie gniewu Solve gwa�townie si� odwr�ci�, zd��y� zobaczy�, jak m�odzieniec czyni �w powszechny w tych okolicach znak maj�cy odstraszy� Szatana: wskaza� na niego wskazuj�cym i ma�ym palcem jednocze�nie, jakby to by�y rogi.

Durnie! Nigdy nie widzieli obcych. Tak si� dzieje, gdy ludzie �yj� w male�kich wioskach; odizolowanych od �wiata, i nie maj� mo�liwo�ci pozna� jakichkolwiek form kultury!

Tutaj Solve pope�ni� b��d. �le oceni� ten fakt, ale nie zdawa� sobie z tego sprawy. Gdyby rzeczywi�cie odznacza� si� kultur�, kt�r� tak si� szczyci�, wiedzia�by wi�cej o tutejszym ludzie, jego wierzeniach i przes�dach.

By�o to fatalne w skutkach zlekcewa�enie spraw wa�nych dla innych.

Male�ka gospoda okaza�a si� otwarta i Solve postanowi� si� nie spieszy�. Mia�o zreszt� up�yn�� jeszcze par� godzin, zanim jego t�umacz powr�ci z pola.

Wcale si� tym nie przej��. Mia� czas, by czeka�.

Omyli� si� te� i w innej sprawie.

Nie przewidzia� zachowania Eleny�

By� przekonany, �e teraz urabia sobie r�ce stoj�c nad bali� w strumieniu czy te� w innym miejscu, gdzie zwykle pra�a swoje ubrania.

A by�o zupe�nie inaczej.

Kiedy poprzedniego dnia wr�ci�a do domu z jego rzeczami, pe�na by�a zapa�u. Bardzo chcia�a co� dla niego zrobi�, natychmiast wi�c zabra�a si� za wielkie pranie. Upora�a si� ze wszystkim dopiero p�nym wieczorem i rozwiesi�a ubranie, by wysch�o, z ty�u za domkiem.

Solve po prostu tego nie zauwa�y�, gdy wyrusza� do wioski.

Nied�ugo po jego wyj�ciu Elena postanowi�a sprawdzi�, czy rzeczy s� ju� suche. Serce rozsadza�a jej rado��, poniewa� on zamieszka� w domu Janko i wkr�tce mia�a go zn�w zobaczy�. Ca�y jej �wiat by� teraz pe�en Solvego, jak to zwykle bywa, gdy m�oda dziewczyna zakocha si� po raz pierwszy. Milan sta� si� ledwie cieniem niepokoju w sumieniu, kt�ry od czasu do czasu dawa� o sobie zna�, ale Elenie udawa�o si� go st�umi�. Po prostu w jej �yciu nie by�o teraz miejsca dla Milana i bardzo si� cieszy�a, �e ostatnio do niej nie zachodzi. Co by mu w�wczas powiedzia�a, jak mia�a wyja�ni� swe niezwyk�e, �wie�o zbudzone uczucie do cz�owieka, kt�rego zna�a zaledwie od czterech dni?

Wiedzia�a tylko, �e bardzo jest jej trudno poradzi� sobie z w�asnym sumieniem, cho� nie mia�o to nic wsp�lnego z Milanem. U�wiadamia�a sobie, �e gdyby Solve poprosi� j� o co� tajemniczego, zakazanego i bardzo kusz�cego, musia�aby stoczy� niezwykle ci�k� walk� z sam� sob�, by mu si� oprze�.

Nie wolno by�o podda� si� my�lom, od kt�rych kr�ci�o si� jej w g�owie. Nie mog�a, sprzeciwia�o si� to bowiem wszystkiemu, czego si� nauczy�a, co zosta�o na zawsze wpojone w jej kodeks moralny.

Ubranie by�o suche. Zdj�a je i starannie z�o�y�a, to, co nale�a�o wyg�adzi�, odsun�a na bok, a potem wzi�a p�aski kamie�, odziedziczony po matce, rozgrza�a go i wyprasowa�a pi�kne szaty.

Kiedy wszystko ju� zosta�o u�o�one w staranny stosik, pachn�cy s�o�cem, wiatrem i czysto�ci�, stan�a niezdecydowana.

On pewnie potrzebuje swego ubrania?

Ale przecie� nie mog�?

Z drugiej strony on tak�e nie m�g� tutaj przyj��.

A czy b�dzie m�g� czeka�, a� si� spotkaj�? Na pewno potrzebuje ubrania jak najszybciej.

Najlepiej wi�c zrobi�, je�li�

My�l ta zatrzepota�a w niej jak nag�y poryw wiatru w pustych �aglach� zej�� tam na d�, do niego?

Jeszcze kilka chwil sta�a, trzymaj�c czyste ubrania na wyci�gni�tych ramionach. Przecie� by�y mu potrzebne ju� teraz!

Bardzo powoli, zawstydzona, pow�drowa�a w d� zbocza.

Im by�a bli�ej, tym wolniej si� posuwa�a.

Przed drzwiami przystan�a.

Unios�a d�o�, by zapuka�, lecz zabrak�o jej odwagi. Nigdy w �yciu nie czu�a si� taka bezradna! Bo te� i by�o rzecz� nies�ychan�, by dziewczyna wesz�a do domu obcego m�czyzny.

Mo�e po�o�y� ubranie na progu?

A je�li nie b�dzie go w domu? Rzeczy mog�yby si� w tym czasie zniszczy�, zabrudzi�, zmokn��.

W domu na pewno go nie by�o, mia� przecie� i�� do wioski. Ca�kiem o tym zapomnia�a.

Najlepiej chyba b�dzie wr�ci�, tak zreszt� wypada�o.

Nie zd��y�a jednak doko�czy� swej my�li, gdy z g��bi domu dobieg� j� jaki� d�wi�k.

Jakby� pie��?

By�a to najdziwniejsza pie��, jak� kiedykolwiek s�ysza�a. I jaki osobliwy g�os! Ale przecie� Solve pochodzi� z obcego kraju, c� mog�a wiedzie� o jego zwyczajach?

Elena zebra�a si� na odwag� i mimo wszystko zapuka�a.

Ju� si� sta�o!

Pie�� nagle si� urwa�a, jakby uci�ta no�em.

Nikt jednak nie podszed� i nie otworzy� drzwi.

Niezwyk�e! Elena czu�a si� bezradna i zak�opotana. Dlaczego nie otworzy�?

Dopiero teraz dostrzeg�a co�, co powinna by�a zauwa�y� ju� dawno. Od zewn�trznej strony drzwi zosta�y przywi�zane sznurkiem do haczyka wbitego w �cian�.

Nie mog�a tego zrozumie�!

Jak zawsze, gdy czu�a si� niepewnie, zacz�a gry�� paznokie� kciuka. Powinna wraca� do domu, ale tajemnica zatrzymywa�a j� na progu.

A je�li kto� go zrani�, a potem zamkn�� w �rodku? Czy to, co s�ysza�a, nie by�o przypadkiem j�kiem?

By�a, co prawda, zdania, �e bardziej przypomina�o to pie��, ale przecie� nigdy nic nie wiadomo.

Ostro�nie, st�umionym g�osem zawo�a�a:

��Solve?

�mia� si� ze sposobu, w jaki wymawia�a jego imi�. Zawstydza�o j� to, ale nic nie mog�a na to poradzi�.

��Solve?

Nikt nie odpowiada�.

Ale on musia� by� tam w �rodku, z ca�� pewno�ci�!

Mo�e jest ranny alba chory. Niech si� dzieje, ca chce, moim obowi�zkiem jest zajrze� do �rodka. By� przecie� samotny, w obcym kraju, mo�e kto� z wioski okaza� si� na tyle nikczemny i pobi� obcego przybysza? Na przyk�ad Milan, je�li dosz�y go s�uchy�

Jej palce ju� rozwi�za�y supe�. Ponownie zapuka�a do otwartych ju� drzwi, a kiedy nikt jej nie odpowiedzia�, wesz�a do �rodka.

Elena by�a ju� kiedy� w domu Janko, ale teraz unosi� si� w nim przedziwny zapach. Izba by�a niemal pusta. Znajdowa�o si� w niej niewiele sprz�t�w. Na palenisku dostrzeg�a naczynie z czym� w rodzaju kaszy, a na �awie le�a� jej ser! Doprawdy, sporo ju� zd��y� zje��! Bardzo j� to ucieszy�o.

Solvego jednak tam nie by�o. Wida� musia�a mimo wszystko si� przes�ysze�.

Ju� mia�a wychodzi�, gdy jej uszu ponownie dobieg� jaki� d�wi�k, jakby kto� uderza� w drewno. Ach, zapomnia�a, �e dom Janko mia� jeszcze niedu�� sypialni�. W po�piechu, przej�ta trosk� o Solvego, uzna�a, �e drugie drzwi prowadz� na ty�y domu.

Zapuka�a i do tych drzwi.

Teraz panowa�a tam istnie grobowa cisza.

Otworzy�a drzwi z paskudnym poczuciem, �e wdziera si� w czyj�� prywatno��. Ale je�li on le�y tam, bezradny�

W izdebce by�o ciemno, ale kiedy do �rodka wpad�o nieco �wiat�a z wi�kszej izby, mog�a rozr�ni� poszczeg�lne sprz�ty.

W male�kiej przypominaj�cej alkow� izbie najbardziej rzuca�a si� w oczy spora, czworok�tna skrzynia, czy co to by�o.

Ale�

Z pocz�tku Elena nie wierzy�a w�asnym oczom.

Wpatrywa�a si� w ni� jaka� istota. Ma�a, bezbronna istota wpatrywa�a si� w pierwsz� kobiet�, jak� widzia�a. W pierwszego c z � o w i e k a, opr�cz swego stra�nika, z kt�rym mia�a do czynienia od kilku lat.

W z�owr�bnej ciszy s�ycha� by�o tylko oddechy.

��Och, nie! � j�kn�a Elena. � Nie, nie!

Ch�opczyk siedzia� w klatce tak ciasnej, �e g�ow� musia� mie� spuszczon�, a kolana podci�gni�te pod brod�. Ubrany jedynie w brudn� koszulk�, nic wi�cej na sobie nie mia�. On sam tak�e by� nieopisanie brudny, o czym �wiadczy�y w�osy � spl�tane, pe�ne ko�tun�w, z pewno�ci� nigdy nie podcinane, zwisaj�ce a� do pasa. Elena wyobrazi�a sobie, �e sk�ra na g�owie musi by� zara�ona chorob�. Paznokcie mia� d�ugie niczym szpony. Ale kiedy Elena przyzwyczai�a si� do panuj�cego w izdebce p�mroku, zobaczy�a twarz ch�opca i wtedy uskoczy�a w ty�.

Jezusie, Maryjo, pomy�la�a. Czy mam ucieka�, ratowa� m� dusz�, czy�?

Mi�o�� bli�niego okaza�a si� silniejsza. Nie ruszy�a si� wi�c z miejsca.

Twarz dziecka by�a niezwyk�a, nigdy podobnej nie widzia�a. Cho� mo�e w Pi�mie �wi�tym, kt�re mia� wioskowy w�jt. By� w nim obrazek przedstawiaj�cy ma�ego diablika�

Diabliki tak�e mog� cierpie�! Elena rozpaczliwie uczepi�a si� tej my�li. Przera�ona do szale�stwa, szlocha�a ze strachu i wsp�czucia tak, �e a� dr�a�a na ca�ym ciele.

Co za dzikie, ko�ciste i brzydkie, odpychaj�ce, cho� jednocze�nie dziwnie poci�gaj�ce oblicze. To diabelska moc, pomy�la�a dziewczyna. Diabe� zawsze posiada moc przyci�gania. Prze�egna�a si� zn�w, nie wiedzia�a, kt�ry ju� raz czyni to tutaj, w tej izdebce.

Wszystko w tej twarzy by�o karykaturalnie wyolbrzymiane. Niezwykle szerokie, wydatne ko�ci policzkowe, p�aski, szeroki nos, wyd�u�one, sko�ne oczy, usta przypominaj�ce paszcz� wilka, ostro zako�czona broda.

A kolor oczu, kt�re dostrzeg�a pomi�dzy str�kami zlepionych w�os�w, spadaj�cymi na twarz! Doprawdy, widzia�a ju� podobne oczy!

Jak grom z jasnego nieba spad�a na ni� straszliwa �wiadomo��.

Ch�opczyk najpewniej nie by� wcale diablikiem. O ile, oczywi�cie, jego ojciec, Solve, nie by� samym Ksi�ciem Ciemno�ci?

Nie, w to nie mog�a uwierzy�, to niemo�liwe. Ojciec dziecka zbyt wiele mia� ludzkich cech.

Nareszcie mog�a swobodnie odetchn��, poruszy� si�. Pad�a na kolana przed klatk� i wybuchn�a gwa�townym p�aczem.

��Ach, male�ki! Drogi, ma�y ch�opczyku! Co oni ci zrobili?

Powiedzia�a �oni�, wida� wyda�o si� jej to bardziej neutralne.

Kiedy dotkn�a klatki, stworek, kt�ry przycisn�� si� tak mocno jak si� da�o do tylnej �cianki, warkn�� gard�owo, ostrzegawczo. Elena przypuszcza�a jednak, �e powodowa� nim g��wnie strach.

Zauwa�y�a, �e klatka zosta�a zrobiona bardzo solidnie z niezwykle mocnych dr��k�w. Dziwi�a si� jednak, �e malec mimo wszystko nie pr�bowa� si� z niej wydosta�. A mo�e nawet nie wiedzia�, �e to mo�liwe? Mo�e sp�dzi� w tej klatce ca�e swoje �ycie i nie wiedzia�, �e istnieje �wiat poza ni�? Uzna�, �e tak w�a�nie powinno by�, �e taki jest jego los.

���adny nie jeste� � �kaj�c przem�wi�a w swoim j�zyku, kt�rego ma�y nie rozumia�. � Ale przecie� jeste� cz�owiekiem, a przynajmniej �yw� istot�! Och, Bo�e, c� ja mam robi�?

Zastanawia�a si� nad Solvem, kt�ry nie opuszcza� jej my�li od chwili, gdy ujrza�a go po raz pierwszy. Ile� ciep�ych s��w mu po�wi�ci�a, jak wiele pragn�a dla niego uczyni�.

Patrzy�a teraz na ma�ego, �a�osnego stworka, kt�ry jednak m�g� by� niezwykle niebezpieczny i z tego w�a�nie powodu zosta� zamkni�ty przez Solvego w klatce, i naprawd� nie wiedzia�a, co robi�.

Raz po raz z piersi wydobywa�o si� jej �kanie, ledwie ju� widzia�a klatk�; wszystko unosi�o si� w migotliwym, zniekszta�caj�cym �wietle. Mia�a wra�enie, �e ma przed sob� wszystkie diabliki z piek�a, wsz�dzie b�yszcza�y ��te oczy, przypomnia�a sobie delikatny, nie�mia�y u�miech Solvego, czu�a, �e przerasta j� ci�ar, kt�ry spocz�� na jej barkach.

Ale Elena by�a kobiet� o gor�cym, mi�osiernym sercu. Diabe� czy nie, nie mog�a spokojnie patrze� na nieszcz�cie.

Kompromis?

To chyba najlepsze wyj�cie. By� mo�e tch�rzliwe, lecz, szczerze powiedziawszy, ta niedu�a istota budzi�a tak�e jej przera�enie. Nie na tyle jednak, by zag�uszy� wsp�czucie.

��Biedaku! � za�ka�a, mocuj�c si� z mechanizmem zamykaj�cym klatk�. � Biedny stworku, wybacz mi, �e nie zabior� ci� ze sob�, ale jestem tylko zwyczajn�, wystraszon� dziewczyn�, kt�ra zd��y�a zaprzyja�ni� si� z twoim ojcem. Nie znam motyw�w tego nieludzkiego uczynku i mo�e dopuszczam si� czego� straszliwego w stosunku do bli�nich, ale nie mog� wprost na to patrze�!

Gdy dotkn�a klatki, niezwyk�a istota rzuci�a si� ku jej d�oniom. Ods�oni�a z�by, parskaj�c jak zwierz�, i usi�owa�a schwyci� j� za r�k�, Elena musia�a wi�c j� cofn��.

��Spokojnie, spokojnie � prosi�a dziewczyna dr��cym g�osem. � Przecie� chc� ci tylko pom�c. C� za strasznie skomplikowany zamek!

W ko�cu jednak zdo�a�a pokona� zawi�y mechanizm. Zrozumia�a te�, �e te drzwi rzadko by�y otwierane.

��Klatka jest otwarta � powiedzia�a. � Drzwi przytrzymuje teraz tylko cienka ga��zka ja�owca. Od tej chwili rad� sobie sam, ja nie chc� mie� z tym nic wsp�lnego. Zrozumia�e�?

Nie, chyba nie zrozumia�, s�dz�c zw�aszcza po odg�osach, jakie wydawa�: pe�nym nienawi�ci parskaniu i syczeniu.

Elena wybieg�a z chaty, zabieraj�c ze sob� pranie, i zamkn�a wej�ciowe drzwi podobnie, jak je zasta�a, tylko sznurka nie wi�za�a zbyt mocno, tak by ma�a istota mog�a go zerwa�, oczywi�cie je�li by zechcia�a.

Co si� w nogach pobieg�a do swojej chaty.

Dobry Bo�e, tak chcia�abym z kim� porozmawia�, my�la�a zdj�ta panicznym l�kiem, stoj�c w swym male�kim oknie i nie spuszczaj�c oka z chaty w dole. Z Milanem? A mo�e z ksi�dzem? Powinnam i�� do ko�cio�a, pomodli� si�. Ale przecie� nie wiem, co zrobi�am, nie wiem, czy post�pi�am dobrze, czy �le.

Nagle przysz�a jej do g�owy zimna, nieprzyjemna my�l.

Solve!

Jak spojrzy mu w oczy, kiedy go spotka!

Nic ju� nie b�dzie tak jak dawniej.

Ich pi�kna, delikatna przyja�� sko�czy�a si� raz na zawsze, bez wzgl�du na to, co si� stanie.

Bo�e, gdybym tylko nie by�a tak samotna! Gdybym mia�a si� kogo poradzi�!

Milanie, czy nie mo�esz teraz przyj�� i zapewni� mnie, �e nie uczyni�am niczego z�ego? Czy nie mo�esz stan�� u mego boku, gdy przyjdzie tu Solve i b�dzie mnie wypytywa�?

Bo�e mi�o�ciwy, tak si� boj�!

A mimo wszystko Elena by�a pewna, �e nie mog�a post�pi� inaczej.

Kiedy obca istota sobie posz�a, Heike siedzia� w klatce jak skamienia�y.

Stworzenie to przypomina�o jego stra�nika, ale by�o jakie� inne. G�os mia�o o wiele �agodniejszy. Nie d�ga�o go tymi strasznymi szpikulcami.

By�o�

Heike nie zna� s�owa �dobry�.

Obecno�� tego stworzenia nape�ni�a go nowym uczuciem, ciep�ym i przyjemnym, Instynktownie wyczu�, �e nie �yczy mu �le.

Trudno by�o to poj�� komu�, kto przez ca�e �ycie do�wiadcza� jedynie pogardy, drwin i z�o�ci, a m�wi�c wprost � nienawi�ci.

Odcisn�o to pi�tno na duszy Heikego, tak jak ludzkie przera�enie i niech�� odbi�y si� na wszystkich poprzednich dotkni�tych z Ludzi Lodu, kt�rzy urodzili si� r�wnie odpychaj�co brzydcy jak Heike. Tengel Dobry wiele m�g�by o tym opowiedzie�.

Istota, kt�ra dopiero co tu by�a i wzbudzi�a w Heikem zdumienie i l�k, uczyni�a co� z jego klatk�. Ciekawe, co?

Majstrowa�a przy drzwiczkach, kt�re Solvemu zdarzy�o si� kilkakrotnie otworzy�, wtedy gdy Heike dosta� mia� nowe ubranie.

Istota ich dotkn�a. M�wi�a te� co� do niego, ale on nie poj�� z tego ani s�owa!

Zas�b s��w mia� Heike ca�kiem spory i nic w tym dziwnego, przez d�ugi czas bowiem Solve nie mia� �adnego innego partnera do rozm�w. Naturalnie Heike nigdy mu nie odpowiada�, by�o to poni�ej jego godno�ci, ale poznawa� w ten spos�b r�ne s�owa i zdobywa� pewn� wiedz� o �wiecie. Szczeg�lnie podoba�y mu si� d�ugie historie o Ludziach Lodu. Ich s�uchanie to by�y najmilsze momenty jego �ycia.

Co prawda niewiele mia� innych powod�w do rado�ci.

Ta istota nie m�wi�a o Solvem. Heike tak bardzo pragn�� wiedzie�, co powiedzia�a.

Wydawa�o mu si� to takie przyjemne, serdeczne, cho� nie potrafi� nazwa� swych wra�e�. Czu� tylko, �e w duszy rozlewa mu si� niezwyk�e, dobre ciep�o.

Co ona mog�a zrobi� z tymi drzwiami?

Ostro�nie usi�owa� dotkn�� miejsca, przy kt�rym manipulowa�a, tam jednak klatka by�a wyj�tkowo szczelna, nie m�g� wi�c dosi�gn��.

Chwyci� mocno za dr��ki drzwiczek. Rozpacz, kt�ra ogarnia�a go tak cz�sto, zn�w pochwyci�a go w swoje szpony. Nie wiedzia�, sk�d si� bra�a, przecie� nie zna� innego �ycia poza tym sp�dzonym w klatce, ale w g��bi serca nosi� w sobie t�sknot�, kt�rej nie potrafi� nazwa�.

Dr��ki wyda�y mu si� dziwnie poluzowane. Zawsze stanowi�y ca�o�� z reszt� klatki, a teraz jakby drgn�y, poruszy�y si�.

Co uczyni�a ta istota?

Heike nie mia� odwagi nawet oddycha�.

Czy zrobi�a co�, z czego Solve nie by�by zadowolony? W takim razie sympatia Heikego by�a po jej stronie.

Troch� si� ba�, bo Solve zn�w m�g� si� rozgniewa� i k�u� go szpikulcami. Umys� Heikego pracowa� z wielkim wysi�kiem.

A je�li�?

Nie, nie potrafi� spokojnie wyci�ga� wniosk�w. To wszystko spad�o na niego zbyt gwa�townie, by�o nowe, nieznane, przyt�aczaj�ce.

Drzwiczki?

W napi�ciu, ze strachem szarpn�� dr��ki.

Poruszy�y si�, to pewne!

Jeszcze raz! Drgn�y wyra�nie.

Zanim zd��y� si� zastanowi�, szarpn�� z ca�ych si�. Tkwi�ca w zamku ga��zka ja�owca p�k�a z trzaskiem i drzwiczki stan�y otworem.

Heike zapatrzy� si� w jak�e niecodzienny obraz, wyda� z siebie kilka �a�osnych d�wi�k�w i mimowolnie si� zmoczy�, szczerze zdumiony i przestraszony.

Szczeg�lnie si� tym nie przej��, higiena osobista by�a dla� poj�ciem nieznanym. Przez pewien czas �miertelnie si� ba�, �e w�a�nie to mu si� przydarzy, poniewa� Solve wpada� w gniew, gdy musia� sprz�ta� klatk�, ale p�niej Heike nauczy� si� odpowiada� z�o�liwo�ci� na z�o�liwo�� i polubi� dra�nienie Solvego.

Drzwiczki by�y otwarte. Naprawd� otwarte!

Raz za razem musia� powtarza� w my�li te s�owa, by m�c je do ko�ca poj��.

Solve b�dzie w�ciek�y!

Ale Solvego tu nie by�o�

Heike wystawi� r�k� i dotkn�� ni� przestrzeni �wiata poza klatk�.

Czy tam jest niebezpiecznie?

W ka�dym razie nie boli.

Solve i ta istota, i inni ludzie, kt�rych widzia� z daleka w czasie podr�y, mogli si� tam porusza�.

Ta istota�?

W zakamarkach pami�ci Heikego ko�ata�o mgliste wspomnienie o kim� podobnym, kto kiedy� si� nim opiekowa�. Nie tak dobrym, jak ta istota, nie obdarzonym tak �agodnym g�osem.

A mo�e tylko mu si� to przy�ni�o?

Solve nied�ugo wr�ci.

Ta my�l sprowadzi�a na Heikego nowy niepok�j. Solve, to oznacza�o twarde s�owa, uderzenia i uk�ucia na sk�rze. Oznacza�o tak�e zamkni�te drzwi, by� mo�e ju� na zawsze zamkni�te, zaryglowane drzwi.

Nie, nie, j�kn�� Heike w duchu.

Nie zdawa� sobie sprawy, �e dozna� ol�nienia, bo w�a�nie objawi�a mu si� wizja wolno�ci, poj�cie dotychczas nieznane.

Instynktownie przesun�� si� w kierunku drzwiczek. Zatrzeszcza�y stawy, zesztywnia�e od ci�g�ego siedzenia w jednej pozycji.

Przeszy� go b�l! Jaki� b�l! Ale Heike przyzwyczajony by� do b�lu, traktowa� go jako nieod��czny element swego �ycia.

Zagryz� wi�c z�by i wyczo�ga� si�, przeciskaj�c przez w�skie drzwiczki. Prze�y� moment grozy, bo wydawa�o mu si�, �e si� zakleszczy� i �e nigdy, przenigdy nie pozna ju� wolnej przestrzeni. Doda�o mu to nadludzkich si�.

Zapar� si� ca�ym sob� i pcha�, nie zwa�aj�c na piek�cy b�l i wra�enie, �e cia�o rozsypuje mu si� na kawa�ki. I tak uda�o mu si� wytoczy� z klatki na pod�og�. Upad� i przez chwil� trwa� skulony w pozycji, jak� przybiera� przez ostatnie miesi�ce, a nawet lata.

Heike Lind z Ludzi Lodu, pi�ciolatek, po raz pierwszy od blisko czterech lat znalaz� si� na wolno�ci.

Oddycha� ci�ko, bezradny, przera�ony now� sytuacj�, w kt�rej si� znalaz�, udr�czony niezno�nymi wprost b�lami ca�ego cia�a, zdruzgotany swym �a�osnym po�o�eniem.

Czas jednak nagli�, strach, �e Solve wkr�tce powr�ci, by� silniejszy ponad wszystko. Nie podda si�, nie pozwoli si� zn�w wt�oczy� do klatki! Na sam� my�l o tym poczu� fal� md�o�ci, przestraszy� si�, �e zaraz zwymiotuje. Podni�s� si� wi�c i opieraj�c na d�oniach i kolanach stara� si� dotrze� do zamkni�tych drzwi, przez kt�re, jak wiedzia�, b�dzie musia� przej��.

Spr�bowa� nawet si� wyprostowa�, by dosi�gn�� klamki.

Zako�czy�o si� to, oczywi�cie, niepowodzeniem, upadkiem i kolejnym atakiem b�lu. Heike le�a� teraz na pod�odze, szlochaj�c z przera�enia, �e nie zd��y na czas wydosta� si� z izdebki.

Pierwsze, co stara� si� zrobi�, to wyprostowa� kark, bo widzia� tylko brudne klepisko.

J�cz�c cicho, prostowa� szyj� kr�g za kr�giem, a� zakr�ci�o mu si�, zawirowa�o w g�owie. Obudzi� si� jednak jego up�r, gorza� jak p�omie�, podsycany my�l� o wolno�ci. Porusza� si� wi�c na kolanach, mocno pochylony do przodu, a� wreszcie uda�o mu si� dotrze� do drzwi. Odczu� ta jako wielkie zwyci�stwo. Pozostawa�o jeszcze pod�wign�� si� do g�ry, dosi�gn��

Ale drzwi ust�pi�y pod naporem jego cia�a! Istota nie zamkn�a ich starannie.

I Heike zn�w pomy�la� o niej z wdzi�czno�ci�.

Znalaz� si� w wi�kszej izbie, do kt�rej jak dot�d czasami udawa�o mu si� zerkn�� z daleka. Nie mia� jednak zamiaru teraz si� jej przygl�da�, zbyt zaj�ty by� szukaniem wyj�cia.

Tam by�y! Kolejne drzwi do sforsowania.

Nat�aj�c wol�, swym �a�osnym sposobem przesun�� si� dalej po pod�odze. Cho� p�aka� z b�lu, zdecydowany by� wydosta� si� za wszelk� cen�, poganiany up�ywem czasu, kt�rego nie umia� obliczy�. Widzia� tylko, �e Solve mo�e nadej�� w ka�dej chwili.

Bardzo si� tego obawia�.

Wyprostowa� si� nie potrafi�. Porusza� si� m�g� tylko na d�oniach, kolanach i �okciach, one musia�y go d�wiga�, czo�ga� si� tak z pup� wypi�t� w g�r�.

Uwa�a�, �e zbyt wiele czasu up�yn�o, zanim dotar� do drzwi wyj�ciowych. By�y zamkni�te, a rozumia�, �e nie uda mu si� dostatecznie szybko dosi�gn�� klamki.

Bez nadziei, kierowany jedynie desperackim pragnieniem wydostania si� na wolno��, rzuci� si� bokiem na drzwi. Ten ruch przyp�aci� fal� ognia, kt�ra przep�yn�a przez ca�e cia�o. Ale poszed� za ciosem, odkry� w sobie pok�ady nowych si� i wol�, kt�ra pcha�a go naprz�d, nie pozwalaj�c zatrzyma� si� przeszkodom.

Drzwi wprawdzie drgn�y, ale si� nie podda�y. Wszak Elena, wprawdzie lu�no, ale przywi�za�a je z zewn�trz. Najwi�ksz� jednak trudno�� stanowi�a klamka.

Heike le�a� na boku na pod�odze, przygl�da� si� jej i my�la�. �zy wywo�ane b�lem ca�ego cia�a sp�ywa�y mu po twarzy nieprzerwanym strumieniem, lecz wcale si� nimi nie przejmowa�. Widzia� jedynie klamk�, umieszczon� tak nieosi�galnie wysoko.

Ale czy naprawd� sytuacja by�a bez wyj�cia? Pomys�owo�� zawsze o�ywa w tym, kto z ca�ego serca czego� pragnie. Mimo �e Heike przez ca�e �ycie by� skazany na siedzenie w klatce, potrafi� jednak doda� dwa do dw�ch, a zmys� obserwacji mia� jak najbardziej w porz�dku.

Z wysi�kiem przekr�ci� g�ow� i rozejrza� si� po izbie.

Tam� O tam, niedaleko od siebie, zobaczy� swego znienawidzonego wroga: lask� Solvego zako�czon� ostrym szpikulcem, kt�rym k�u� i dra�ni� ch�opca.

By�a w�a�nie tym, czego Heike potrzebowa�.

Dosi�gn�� laski, kilka razy w�ciekle machn�� ni� w powietrzu w stron� wyimaginowanego przeciwnika, odczuwaj�c przy tym niewypowiedzian� ulg�.

Podczo�ga� si� zn�w do drzwi, u�o�y� na plecach z nogami podci�gni�tymi do g�ry i po wielu nieudanych pr�bach zdo�a� nacisn�� klamk�. Na nic si� to jednak zda�o. Klamka odskakiwa�a w g�r�, zanim zd��y� otworzy� drzwi, sznurek po zewn�trznej stronie trzyma� do�� mocno.

Musia� wi�c wykona� obie czynno�ci jednocze�nie: nacisn�� klamk� i rzuci� si� na drzwi tak, by to, co trzyma�o je z zewn�trz, pu�ci�o.

Kosztowa�o go to sporo czasu i ogromnie bolesnego wysi�ku. Po wielu pr�bach nagle, nieoczekiwanie, uda�o mu si� zgra� oba ruchy. Drzwi stan�y otworem, a on wytoczy� si� na kamienny pr�g.

Znalaz� si� na powietrzu! W ogromnym, niesko�czenie wielkim �wiecie, kt�rego okruchy pozna� w czasie podr�y, kt�rego rozmaite zapachy czu�, ale nigdy mu si� nie �ni�o, �e kiedykolwiek znajdzie si� w nim wolny.

Nic go jednak teraz nie chroni�o, nawet on to rozumia�. Gdyby w tym momencie nadszed� Solve, ju� z daleka dostrzeg�by ch�opca. Malec okaza� do�� przytomno�ci umys�u i zamkn�� drzwi, by w ten spos�b jego ucieczka pozosta�a nie odkryta a� do chwili, gdy Solve wejdzie do �rodka� Wcze�niej pomy�la� nawet o zamkni�ciu drzwi do ma�ej izdebki. Z gorzkiego do�wiadczenia bowiem wiedzia�, �e up�yn�� mog�y ca�e gadziny, zanim Solve raczy� do niego zajrze�; w ten spos�b tak�e m�g� zyska� sporo czasu.

Heike post�pi� najrozs�dniej jak umia�. Zsun�� si� na cudownie mi�kk� traw� � ach, jak�e pi�knie pachnia�a, cho� co prawda w zetkni�ciu z jego go�� pup� wyda�a si� do�� ch�odna, i potoczy� si� w d� zbocza, w kierunku skraju lasu. Toczy� si� coraz szybciej i szybciej, zwin�� si� w k��bek i podskakuj�c jak pi�ka podda� si� p�dowi. Od gwa�townych ruch�w i nowych wra�e� zakr�ci�o mu si� w g�owie, a i ziemia, po kt�rej si� toczy�, wcale nie by�a r�wna. Zawar� bli�sz� znajomo�� z ostami, suchymi ga��ziami i kamieniami, mniejszymi i wi�kszymi, a raz uderzy� nawet a ogromny g�az, ale wytrzyma� tak�e i to.

Znalaz� si� w lesie, gdzie, jak podpowiada� mu instynkt, powinien szuka� schronienia. Tam u�o�y� si� p�asko i popatrzy� w kierunku domu.

By� na wolno�ci! By� naprawd� wolny, nigdy ju� nie b�dzie musia� patrze� na Solvego ani na klatk�, znosi� upokorze�, z kt�rych sk�ada�o si� jego dotychczasowe �ycie. Rzecz jasna, ba� si�. Mo�e zosta� stworzony w�a�nie po to, by ca�e �ycie prze�y� w klatce? Mo�e opuszczenie jej stanowi�o dla niego �miertelne niebezpiecze�stwo?

Nie by�o jednak na to rady. Nie chcia� wraca�.

Solvego nigdzie nie by�a wida�. Na zboczu, wy�ej, daleko ad niego, zobaczy� jeszcze jedn� chat�. Wok� niej kr��y�y dwa dziwne zwierz�ta. Czy to psy? Czy by�y niebezpieczne? Tego Heike nie wiedzia�.

�adnej jednak ludzkiej istoty nigdzie w pobli�u nie dostrzeg�.

Jego ucieczka spod domu do lasu odby�a si� tak szybko, �e Elena niczego nie zauwa�y�a. Zaj�ta by�a pieczeniem chleba z r�nych gatunk�w zbo�a, kt�re uda�o jej si� zdoby�. Gdy Heike wyszed� i zamkn�wszy za sob� drzwi potoczy� si� w d� zbacza, wk�ada�a w�a�nie chleb do pieca.

A tak uwa�nie przez ca�y czas wygl�da�a, tak bardzo chcia�a wiedzie�, czy ten dziwny, biedny stworek zdo�a� uj�� wolno.

Ale on pewnie mia� tak �le pouk�adane w g�owie, �e nawet nie wpad� na taki pomys�.

Heike rozumia�, �e d�u�ej w tym miejscu zosta� nie mo�e. Solve z pewno�ci� b�dzie go szuka� i wpadnie w gniew.

A wi�c to by� las, a kt�rym Solve tak wiele opowiada�. M�wi�, �e tu jest niebezpiecznie, s� tu zwierz�ta, kt�re zjedz� Heikego, je�liby si� w nim znalaz�. Poprzez takie gro�by chcia� wpoi� ch�opcu strach przed otaczaj�c� go przyrod�.

Teraz jednak Heike musia� wybra� mniejsze z�o. I cho� serce z przera�enia wali�o mu jak m�otem, wybra� nieznane. Nie mog�o go spotka� nic gorszego ni� samotne godziny sp�dzone w klatce, urozmaicane jedynie chwilami tortur i udr�ki.

Dopiero teraz przypomnia� sobie, �e mia� spodnie i owijacze na nogi. Przyda�yby mu si�, i to jak! Wiedzia� jednak, �e i tak nie traci�by czasu na szukanie ich w izbie Solvego.

Ale w tym obcym, przera�aj�cym lesie wszystko by�o takie zimne i k�uj�ce!

Jedzeniu na razie Heike nie po�wi�ci� ani jednej my�li.

Sztywno i niezdarnie czo�ga� si� po nier�wnym, nieprzyjemnym poszyciu le�nym. Ci�gle jeszcze nie m�g� wyprostowa� karku, nie nara�aj�c si� przy tym na nieopisane cierpienia. Nie pojmowa� te�, jak kiedykolwiek zdo�a wyprostowa� plecy. I tak dostatecznie trudno by�o nauczy� si� czo�gania i pe�zania komu�, komu dot�d nie pozwolono si� poruszy�.

Tak wydawa�o si� Heikemu. Ale przecie� porusza� si� swobodnie niemal do uko�czenia dw�ch lat. Kiedy� umia� wi�c raczkowa�, chodzi� i biega�. Zapomnia� jednak o tym. Ale dawne umiej�tno�ci bardzo mu si� teraz przyda�y. Mia� czo�ganie we krwi, wiedzia�, jak to nale�y robi�. A gdyby kiedy� stan�� na nogi�

Ale kiedy to mog�o nast�pi�? Sprawa wydawa�a si� beznadziejna.

Ba� si� lasu, cho� by� to mi�kki, przyjazny las s�owe�ski, z pn�czami dzikiego wina pokrywaj�cymi ca�e pnie drzew, z polanami otwieraj�cymi si� to tu, to tam, a kiedy dotar� bardziej w g��b, pojawi�y si� �wierki. Nie dzikie i sztywne jak w p�nocnych lasach �wierkowych; tu ros�y rzadziej, a mi�dzy nimi rozpo�ciera�a si� delikatna, soczysta trawa.

Heike nie mia� ju� si�, by w�drowa� dalej. By� wycie�czony, podrapany i zmarzni�ty, nie przywyk� do �wie�ego powietrza. Tak naprawd� jeszcze nie by�o zimno i wkr�tce mia� przyzwyczai� si� do temperatury, ale tymczasem ch��d dokucza� mu bardzo w ci�gu tego niezwyk�ego dnia.

Zaraz te� nast�pi� szok najci�szy ze wszystkich. Wyj�c ze z�o�ci i �alu odkry� nareszcie, o czym ca�kowicie zapomnia� podczas ucieczki.

Ale do tej pory zajmowa�o go wy��cznie jedno: wydosta� si� z klatki, wst�pi� do krainy ba�ni, kt�ra si� przed nim otwiera�a.

W ten spos�b zdradzi� swego jedynego przyjaciela, jakiego mia� na �wiecie. Pozostawi� go w tamtym z�ym domu, we w�adzy Solvego!

Zapomnia� o najmilszej mu rzeczy pod s�o�cem, o swej zabawce, kwiecie wisielc�w. Zapomnia� o mandragorze!

Gdy zda� sobie spraw�, co straci�, rzuci� si� w traw� i wykrzycza� sw�j �al. P�aka� tak gorzko, jak nigdy dot�d. Wiedzia� bowiem, �e nigdy, przenigdy nie b�dzie m�g� po ni� wr�ci�.

Elena dostrzeg�a Solvego powracaj�cego z wioski.

Dr�a�a na ca�ym ciele, bo wiedzia�a, �e post�pi�a wobec niego nielojalnie, cho� jednocze�nie by�a przekonana, �e nie mog�a zachowa� si� inaczej.

A i tak wszystko na pr�no. Ma�y wi�zie� nie zdo�a� si� uwolni�.

Czy Solve zorientuje si�, �e by�a w jego chacie?

Nie, uwa�a�a, �e nie da si� tego stwierdzi�. Zamkn�a i klatk�, i drzwi wej�ciowe tak, �e nie mo�na by�o pozna�, i� kto� je otwiera�, cho� od �rodka da�oby si� je �atwiej pokona�. Gdyby Solve wr�ci� zamy�lony, niczego by nie zauwa�y�, je�li jednak jest podejrzliwy i wszystko sprawdza, natychmiast odkryje r�nic�.

Elena �miertelnie si� ba�a. Bezustannie modli�a si� do Matki Bo�ej, prosz�c o wybaczenie i pomoc.

Ale jak b�dzie mog�a jeszcze kiedy� spotka� si� z Solvem? Ju� wcze�niej zadawa�a sobie to pytanie i nie przestawa�a o tym my�le�. Sta� si� jej przecie� tak bliski zaledwie po paru dniach znajomo�ci� Teraz nie mia�a poj�cia, co robi�. Gdyby nie powiod�a si� pr�ba udzielenia pomocy stworkowi, pozostawa�a wszak przyt�aczaj�ca �wiadomo��. Dziecko w klatce! Co z tym pocz��?

Sk�d mia�a czerpa� odwag�, by dalej tutaj mieszka� samotnie? A je�li ch�opiec doniesie o wszystkim ojcu?

Ojcu? Solve mia�by by� ojcem czego� tak� nieprawdopodobnego?

Jednak�e niezno�ny �al z powodu okrutnego traktowania dziecka zag�usza� wszelkie inne uczucia Eleny.

Solve dotar� ju� do chaty. Elena ze swego ma�ego okienka nie mog�a dostrzec drzwi jego domu, nie widzia�a wi�c, jak zareagowa� otwieraj�c je.

Tak strasznie, straszliwie si� ba�a!

Solve wraca� zatopiony w my�lach, tak w�a�nie jak spodziewa�a si� Elena. Dopiero gdy otworzy� drzwi wej�ciowe, zastanowi� si�, w jaki w�a�ciwie spos�b znalaz� si� w �rodku.

Czy� nie przywi�za� ich, i to wcale mocno, sznurkiem?

Po plecach przebieg� mu lodowaty dreszcz. Czy�by dostali si� tu z�odzieje?

Przyjrza� si� drzwiom. Sznurek zosta� zerwany, zwisa� lu�no. Klamka by�a opuszczona. Wszystko wskazywa�o na to, �e drzwi zosta�y otwarte od wewn�trz. Z wielk� si��!

Drzwiczki wiod�ce do izdebki w g��bi by�y zamkni�te.

Solve czu�, jak pot wst�puje mu na czo�o i wilgotniej� d�onie. Czy w domu nie panowa�a niecodzienna cisza?

Na palcach przekrad� si� do drzwi i nas�uchiwa�. Ze �rodka nie dobiega� �aden d�wi�k. Ogarn�o go straszliwe przeczucie, �e jest ca�kiem sam. Mocnym ruchem otworzy� drzwi i� Ca�e powietrze jakby nagle usz�o mu z p�uc. Przeszy� go gwa�towny strach, zak�u� w serce ostr� jak ig�a strza��.

Klatka by�a otwarta. Ch�opiec znikn��!

Musia� oprze� si� o drzwi, przez chwil� nie m�g� oddycha�. Nagle poczu�, jak wzbiera w nim gniew.

Z wrzaskiem pad� na kolana, by zbada� zamek w klatce. Gdy stwierdzi�, �e i on tak�e musia� zosta� otwarty od �rodka, jego twarz powoli przybra�a barw� kredy.

Czy Heike naprawd� m�g� dokona� tego samodzielnie?

Na to wygl�da�o.

A on by� przekonany, �e ch�opiec jest za ma�y i zbyt s�aby!

Solve dostrzeg� porzucon� w k�ciku mandragor�. Krzycz�c ze z�o�ci wyci�gn�� ku niej r�k�, lecz okrzyk gniewu zaraz przerodzi� si� w narastaj�ce wycie z b�lu. Zd��y� jednak uprzednio wyj�� r�k� z klatki i mandragora, przeleciawszy przez ca�� izb�, znikn�a teraz w k�cie.

Solve mia� ju� jej dosy�. Odnalaz� szufl� do w�gla, przy jej pomocy wyni�s� mandragor� niczym krowie �ajno i odrzuci� daleko, jak najdalej od chaty. Nie zada� sobie trudu, by sprawdzi�, gdzie upad�a. Potem wr�ci� do domu, usiad� na �awie w du�ej izbie i tak tkwi� roztrz�siony, dr��c na ca�ym ciele.

Musia� si� uspokoi�. Nie wolno mu wpada� w panik�. Pomy�le�

Ch�opiec nie m�g� dotrze� zbyt daleko.

Ze �wistem wci�gn�� powietrze przez nos, zacisn�� z�by.

Elena!

W g�owie chaotycznie wirowa�y mu my�li. Czy Elena macza�a w tym palce? A mo�e widzia�a ch�opca i odkry�a tajemnic� Solvego? Mo�e stworek jest teraz u niej? A je�li rozmawia�a z kim� z wioski? Co powinien zrobi�, co wymy�li�? Musi p�j�� do niej, natychmiast. Dowiedzie� si�, ile dziewczyna wie i czy nie ukry�a gdzie� ch�opca.

A je�li oka�e si�, �e wie� Elena b�dzie musia�a umrze�! Zanim zd��y podzieli� si� nowin� z innymi.

P�niej natychmiast b�dzie musia� zabra� si� za szukanie ch�opca.

Zanim odnajd� go inni.

Oddycha� g��boko, miarowo, chc�c odzyska� ca�kowity spok�j. Nagle przysz�a mu do g�owy pewna my�l, tym razem o wiele bardziej przyjemna.

Ch�opiec zapomnia� o swojej mandragorze! Oznacza�o to, �e by� teraz ca�kowicie bezbronny.

Solvego ogarn�o podniecenie. Musi odnale�� mandragor�, zanim wpadnie z powrotem w r�ce Heikego!

Ale nie by�o co si� spieszy�, m�g� si� jeszcze wstrzyma�. Gdyby ch�opiec wyszed� na otwarte pole, Solve natychmiast by go zauwa�y�, a w�wczas nie ulega�o w�tpliwo�ci, kto okaza�by si� szybszy.

Mandragora mog�a spokojnie le�e� tam, gdzie upad�a. Teraz najwa�niejsza by�a Elena!

Zobaczy�a, jak nadchodzi. Szed� bardzo zdecydowanym krokiem, cho� z ca�ej si�y zmusza� si�, by i�� spokojnie. Czy�by odkry�, �e by�a u niego w domu?

Nie mo�e dopu�ci�, by wszed� do �rodka, do chaty!

Czym pr�dzej schwyci�a pranie i wysz�a mu naprzeciw. Zobaczy�a, �e na skroni wyst�pi�a mu pulsuj�ca �y�a, poza tym by� opanowany i u�miechni�ty, cho� rozbiegane oczy �wiadczy�y o zaniepokojeniu.

Elena chcia�a wyja�ni�, �e w�a�nie mia�a zamiar zej�� do niego, by zanie�� mu ubranie, lecz przestraszy�a si�, �e mo�e �le zrozumie� jej niezgrabne t�umaczenia i pomy�le�, �e ju� tam by�a. Dlatego zrezygnowa�a z tego i z przyjaznym, jak mia�a nadziej�, u�miechem, wr�czy�a mu zawini�tko.

Solve jednak najwidoczniej nie mia� zamiaru na tym poprzesta�. Zdawa� si� nalega� na to, by p�j�� do niej do domu. Pomimo u�miechu nie znikaj�cego z twarzy w oczach nie mo�na by�o wyczyta� przyja�ni. Elena przestraszy�a si� jeszcze bardziej i udawa�a, �e nic nie rozumie.

Od�o�y� w�wczas na ziemi� ubranie, kt�re mu przynios�a, i stanowczo uj�� j� za rami�. Nie zwa�aj�c na jej przera�one protesty, zacz�� prowadzi� j� pod g�r�.

Musia�a teraz udawa�, co wcale nie przychodzi�o jej z wielkim trudem, gdy� ogromnie by�a wystraszona.

�arliwymi pro�bami, za pomoc� gest�w, da�a mu do zrozumienia, i� boi si�, �e on pragnie j� uwie��, i b�aga�a go, by nie zbruka� jej czysto�ci.

Mow� jej d�oni, oczu i s��w nietrudno by�o poj��. I wtedy w�a�nie Solve uczyni� co�, co wprawi�o j� w zdumienie.

U�miechn�� si� �yczliwie, uspokajaj�co. Cho� czy �yczliwie? W oczach nadal czai�a si� przedziwna gro�ba. Ale pozostawi� j� w miejscu, w kt�rym si� zatrzymali, daj�c znak, by na niego czeka�a, i sam podszed� do jej ma�ej chatki.

Elenie bardzo si� nie podoba�o, �e Solve samowolnie wdziera si� do jej domu, cho�, przyzna� trzeba, by�o to o wiele korzystniejsze rozwi�zanie.

Zastanawia�a si�, po co tam poszed�. Czy czego� szuka�?

Solve rozejrza� si� po cha�upce. Elena mo�e sobie my�le� o nim, co chce, on musi sprawdzi�, czy nie ukry�a gdzie� ch�opca.

�y�a, doprawdy, w skromnych warunkach! Chatynka by�a jeszcze ubo�sza od tej, w kt�rej zamieszka� on sam. Pachnia�o tu jednak �wie�o upieczonym chlebem i zapach ten sprawi�, �e poczu� g��d, cho� przecie� zjad� w wiosce solidny posi�ek.

Ob�rka dla k�z znajdowa�a si� pod tym samym dachem, od cz�ci mieszkalnej oddziela�a j� tylko cienka �ciana. Zajrza� i tam, obszuka� wszystkie mo�liwe k�ty.

W tej chacie jednak nie by�o miejsca, w kt�rym da�oby si� ukry� ch�opca.

Solve zdezorientowany sta� na �rodku jedynej izby. Dziewczyna nie mo�e powzi�� �adnych podejrze�

Wiedzia� ju�, jak si� wyt�umaczy. Znalaz� w kieszeni kilka miedziak�w, obiegowych monet tego kraju, i po�o�y� je na stole. Niech to b�dzie zap�ata za pranie. Inaczej Elena zapewne by ich nie przyj�a; na poczekaniu wymy�li� pow�d, dla kt�rego pragn�� wej�� do jej domu.

Przeszukanie chaty odby�o si� tak szybko, �e z pewno�ci� nie przysz�oby jej do g�owy, �e sprawdzi� wszystko. Na widok krucyfiksu na �cianie twarz �ci�gn�� mu pogardliwy, nieprzyjemny grymas. Pospieszy� ku wyj�ciu.

Oczekiwa�a go w miejscu, w kt�rym j� zostawi�. Solve wskaza� d�oni� na jej chatk�, daj�c do zrozumienia, �e czeka j� tam niespodzianka. Zabra� ubranie i pochwaliwszy jej prac�, zszed� w d� zbocza w stron� swojej chaty.

Elena okaza�a si� niewinna. Nic w jej zachowaniu nie wskazywa�o na to, by wiedzia�a cokolwiek o zbieg�ym ch�opcu.

Nie zauwa�y�, z jakim trudem stara�a si� okazywa� mu taki podziw jak dawniej. Dobrze, �e nie widzia� strachu wyzieraj�cego z jej oczu, nie s�ysza� serca, kt�re wali�o jak m�otem.

Nied�ugo potem Elena zn�w wygl�da�a przez okienko. Ujrza�a Solvego kr�c�cego si� wok� domu. Sprawia� wra�enie, jakby czego� szuka�.

I dopiero w tej chwili Elena zrozumia�a, �e ch�opcu mimo wszystko uda�o si� uciec. Widocznie tego nie zauwa�y�a, zaj�ta pieczeniem chleba nie mog�a bezustannie wygl�da� przez okno.

Pieni�dze po�o�one na stole mia�y tylko wprowadzi� j� w b��d. Przyszed� do niej, by tu szuka� ch�opca!

��Ma�y stworku � szepn�a. � Oby wszystkie dobre moce mia�y ci� w opiece! Nie mog� ci ju� wi�cej pom�c, ale �ycz� ci powodzenia, ty biedny nieszcz�niku!

Solve szuka� jak op�tany. Mandragora, jak daleko w�a�ciwie j� odrzuci�? �e te� nie patrzy� uwa�nie!

Powinna jednak le�e� tu gdzie� w pobli�u. Powinna! Jeszcze raz przeszuka� nieliczne rosn�ce wok� domu wysokie kolczaste krzaki, obsypane ��tym kwieciem. Na otwartej przestrzeni na pewno jej nie by�o, tam dawno by ju� j� odnalaz�. W ko�cu podni�s� si� zrezygnowany. Do diab�a z mandragor�, nie m�g� ju� marnowa� na ni� wi�cej czasu.

Znacznie wa�niejsze, by odnalaz� ch�opca.

Rozejrza� si� doko�a. Gdzie? Gdzie powinien szuka�?

W�a�ciwie tylko w jednym kierunku Heike m�g� si� uda�, nie pozostawiaj�c za sob� �adnych �lad�w. Co prawda niepoj�te by�o, jak malec zdo�a� dotrze� a� do lasu, ale innego wyj�cia nie mia�. We wszystkich innych miejscach by�by widoczny.

Solve przeszuka� ju� starannie niskie zaro�la rosn�ce tu i �wdzie, niczego tam jednak nie znalaz�. Gdyby ch�opiec skierowa� si� ku wiosce, Solve natkn��by si� na niego ju� wcze�niej.

Pozostawa� jedynie las.

Przekl�ty diablik, w�a�nie teraz wymy�li� co� takiego, teraz, kiedy Solve zdo�a� zauroczy� mieszka�c�w wsi! Zabaw� w polowanie na cnot� Eleny musia� od�o�y� na p�niej. Tego przedpo�udnia uda�o mu si� pozyska� wielu przyjaci� w wiosce. Do gospody, kt�ra w �aden spos�b nie zas�ugiwa�a na t� nazw�, sprowadzono t�umacza, a wraz z nim przyby�o wielu m�czyzn. Otoczyli Solvego, spragnieni wie�ci z wielkiego �wiata, a on m�wi� i m�wi�. Opowiada� tym po�a�owania godnym n�dzarzom o swych bogactwach w Wiedniu, o pobycie na dworze kr�lewskim. Opowiada� te� o wielkich interesach, jakie zamierza ubi� w Wenecji. Oni s�uchali oczywi�cie zafascynowani, niemal w uniesieniu. Wydawa�o si�, jakby ich uwag� przykuwa�y przede wszystkim oczy Solvego, bo te� i niecz�sto mo�na by�o napotka� takie z�ociste, ��te oczy.

Dowiedzia� si� jednak, �e konia i powozu w Planinie nie dostanie. Konie, kt�re mieli, potrzebne by�y tutejszym ch�opom, a jedyny �rodek lokomocji, jaki mu mogli ofiarowa�, okaza� si� star�, rozklekotan� fur� do przewo�enia rzepy.

No c�, to mu absolutnie nie odpowiada�o, rozumieli chyba, i� nie mo�e przyby� do Wenecji na ch�opskim wozie!

Niestety! Solve, kt�remu wydawa�o si�, �e wzbudzi� podziw i szacunek w�r�d ubogich ch�op�w, zn�w pope�ni� dwa brzemienne w skutki b��dy! Po pierwsze, nie powinien by� si� che�pi� Wiedniem i swymi powi�zaniami z tamtejszym dworem. S�owe�cy bowiem dalecy byli od mi�o�ci do narzuconych im w�adc�w.

Wzmianki o ksi���cym domu Habsburg�w dzia�a�y na nich jak czerwona p�achta na byka. Po drugie za� ich zainteresowanie niesamowitymi oczami mia�o zupe�nie inn� przyczyn�. Gdyby Solve wiedzia� wi�cej o ludowej kulturze i wierzeniach S�owe�c�w, szybciej by to zrozumia�.

On jednak nadal mia� w pami�ci tylko to, jak wielce ich zdumia� nast�pnym posuni�ciem. Przys�uchiwali mu si� z tak� uwag�, i� nie m�g� si� powstrzyma�, by jeszcze bardziej ich nie zaskoczy�.

Wspomnienie to nape�nia�o go rozpieraj�cym uczuciem triumfu.

��Widzisz tego ch�opaka, kt�ry zajmuje si� koniem? � zapyta� t�umacza. � Potrafi� zmusi� go, by pr�bowa� zaprz�c konia odwrotnie.

T�umacz odni�s� si� do jego o�wiadczenia z wielkim sceptycyzmem, ale prze�o�y� pozosta�ym s�owa Solvego. Wszyscy pokr�cili g�owami i u�miechn�li si� drwi�co, z niedowierzaniem.

��Spr�buj � zach�cali go przez t�umacza, kt�ry stara� si� nada� swemu g�osowi oboj�tne brzmienie.

Solve wiedzia�, �e zadanie to mo�e okaza� si� trudne, gdy� zawsze udawa�o mu si� tylko to, czego naprawd� gor�co pragn��. Teraz wi�c musia� skoncentrowa� ca�� sw� si�� woli, by ch�opak zachowa� si� tak, jak mu naka�e.

Skupi� si� mocno, a� kropelki potu wyst�pi�y mu na czole i nad g�rn� warg�. Ch�opi umilkli, przez otwarte drzwi wpatrywali si� w m�odego ch�opaka. Solvemu wydawa�o si�, �e na twarzach niekt�rych dostrzega drwin�, a to omal nie wyprowadzi�o go z r�wnowagi.

M�odzieniec podprowadzi� konia do wozu. Teraz, teraz, my�la� Solve, b�agaj�c wszelkie z�e moce Ludzi Lodu o pomoc.

Ch�opak przystan��, jakby nagle nie wiedz�c, co ma robi�, a potem ustawi� zwierz� wzd�u� dyszla przodem do wozu!

W�r�d zgromadzonych wok� sto�u rozleg�o si� ni to westchnienie, ni to j�k.

Solve nie chcia� jednak przebra� miary.

��My�l�, �e to wystarczy � powiedzia� oboj�tnie, przerywaj�c hipnoz�. � Nie b�dziemy d�u�ej kpi� z ch�opaka.

M�odzieniec zn�w si� zatrzyma�, pocieraj�c d�oni� czo�o. Kiedy zorientowa� si�, �e ko� stoi zwr�cony przodem w stron� wozu, pospiesznie zacz�� go odci�ga�.

M�czy�ni jednog�o�nie odetchn�li z ulg�. Onie�mieleni, spode �ba przygl�dali si� Solvemu. Potem mrukn�li co� o �mierci starego ojca Milana i maj�cym odby� si� po po�udniu pogrzebie. I jeden za drugim zacz�li si� rozchodzi�.

Dostali za swoje, triumfowa� w duchu Solve. Spodziewa� si�, co prawda, �e zachwyceni b�d� �mia� si� z jego dowcipu, ale, o dziwo, wcale tak si� nie sta�o. Wydawali si� raczej dziwnie markotni i zafrasowani.

Sk�onno�� do niedoceniania inteligencji i warto�ci innych ludzi mia�a okaza� si� dla Solvego bardziej niebezpieczna, ni� by� to w stanie sobie wyobrazi�.

Z w�ciek�o�ci� przepatrywa� miejsca przylegaj�ce do skraju lasu w poszukiwaniu Heikego. Gniew jego wywo�ywa�a przede wszystkim my�l, �e ten czarci pomiot uciek� akurat wtedy, kiedy zacz�o mu si� lepiej wie�� i w wiosce, i u Eleny. Nie mia� czasu, by go szuka�!

Musia� jednak odnale�� ch�opca, zanim dotrze on do ludzi, to niezwykle wa�ne. A poniewa� Heike nie mia� ju� przy sobie mandragory, Solve nareszcie b�dzie m�g� pozby� si� go raz na zawsze. Spe�ni�by tym samym mi�osierny uczynek, bo przecie� takie dziecko, kt�re nic nie wie o �yciu w�r�d ludzi, nieustannie b�dzie napotyka� trudno�ci, czy� nie tak?

By�o to kolejne z pokr�tnych usprawiedliwie� Solvego, s�u��cych wy��cznie st�umieniu ewentualnych wyrzut�w sumienia.

Szuka� przez ca�y dzie�, zag��biaj�c si� w las coraz dalej i dalej. Ale jestem biedny, u�ala� si� nad sob�. Ten wstr�tny szczeniak nawet nie pomy�li o moim g�odzie i zm�czeniu!

Zdaniem Solvego o Heikego nie trzeba by�o si� martwi�. Ch�opiec nie raz i nie dwa obywa� si� bez jedzenia przez ca�� dob�, by� wi�c przyzwyczajony do ssania w �o��dku.

Zapad� zmrok i Solve musia� ruszy� w powrotn� drog� do domu, nigdzie nie napotkawszy bodaj �ladu ch�opca. Mia� jednak zamiar podj�� poszukiwania nast�pnego ranka, przeczesa� bowiem spory kawa�ek lasu i na jutro pozosta� mu do spenetrowania jedynie niewielki odcinek.

Teraz pragn�� jak najpr�dzej powr�ci� do domu.

Solve �ywi� mimowolny respekt wobec ciemno�ci panuj�cych w tej okolicy�

Ch�opi z wioski odprowadzili ojca Milana na miejsce ostatniego spoczynku. Sam Milan przygotowywa� si� do odwiedzin u Eleny nast�pnego dnia. Nic go ju� nie powstrzymywa�o przed o�wiadczeniem si� o jej r�k�. Nie dba� wcale o jej posag, Milan by� jednym z niewielu w wiosce, kt�rzy stawiali mi�o�� ponad maj�tek.

Elena tak�e szykowa�a si� na nast�pny dzie�. Zatopiona w my�lach, zamkn�a ju� kozy na noc. Z nadej�ciem poranka zamierza�a uda� si� do wioski, by tam u kogo�, nie wiedzia�a jeszcze u kogo, szuka� rady. Musia�a si� podzieli� si� z kim� wiadomo�ci� o ch�opcu.

Jej s�siad powr�ci� do domu, gdy s�o�ce chowa�o si� ju� za g�ry. Ze sposobu, w jaki si� porusza�, wywnioskowa�a, �e jest zm�czony, zawiedziony i zirytowany.

Wida� nie odnalaz� ma�ego.

To by�a jaka� pociecha.

Oby tylko nie przyszed� zn�w tutaj do niej! Po tym wszystkim, co zasz�o, Elena nie chcia�a go ju� wi�cej widzie�. By�a zasmucona, oszo�omiona i bezradna, nie wiedzia�a, co robi� dalej. Mia�a w�tpliwo�ci, czy post�pi�a s�usznie, wypuszczaj�c ch�opca z klatki wbrew wiedzy i woli Solvego. Malec m�g� przecie� w rzeczywisto�ci okaza� si� ma�ym diablikiem, kt�ry przypadkiem zst�pi� na ziemi�.

Nie, to niemo�liwe, zdecydowa�a. Nie z takimi oczami, wiernymi kopiami oczu Solvego.

W zapadaj�cym zmierzchu d�ugo siedzia�a, zaprz�tni�ta trosk� o tego ma�ego biedaka, kt�ry by� w lesie sam. A je�eli noc� b�dzie zimno?

Niewiele si� namy�laj�c, Elena po ciemku wysz�a z chaty i na krzakach rosn�cych za domem powiesi�a kilka sztuk garderoby. Swoje w�asne grube zimowe spodnie� je�li zechce, b�dzie je m�g� podwin��. Do�o�y�a jeszcze cienki rzemyk, kt�ry m�g� s�u�y� jako pasek. Tak ma�ych but�w nie mia�a, zast�pi� je musia�y kawa�ki sk�r i rzemienie. Zanios�a te� futrzany kubrak, z kt�rego dawno wyros�a.

Gdyby przypadkiem przechodzi� obok jej domu�

Wynoszenie ubrania gdzie� dalej na nic by si� nie zda�o, poniewa� i tak nie wiedzia�a, gdzie jest ch�opiec.

Biedne dziecko!

Nie do�� �e natura obdarzy�a go takim wygl�dem, �e na jego widok ludzie ze strachu b�d� rzuca� si� do ucieczki, to na dodatek od najwcze�niejszych dzieci�cych lat musia� cierpie� uwi�ziony w ma�ej, ciasnej klatce. A teraz jeszcze mo�e ona do�o�y�a kamie� da ci�aru, jaki przysz�o mu d�wiga�? jaki� musia� by� samotny, zmarzni�ty i g�odny! U�wiadomiwszy to sobie, Elena natychmiast pobieg�a po �wie�o upieczony bochen chleba i po�o�y�a go przy wisz�cym na krzaku ubraniu. Postanowi�a tak�e, �e nast�pnego dnia zbierze kilkoro zaufanych ludzi i wsp�lnie przeczesz� las. D�u�ej tak by� nie mo�e!

Wreszcie si� po�o�y�a, ale le�a�a nie �pi�c i nas�uchuj�c obcych d�wi�k�w. Niczego jednak nie us�ysza�a.

Dosz�a do wniosku, �e b�dzie musia�a pom�wi� z mieszka�cami wioski, przygotowa� ich na to, �e ch�opczyk ma tak szczeg�lny wygl�d. Inaczej zdarzy� by si� mog�o nieszcz�cie, kto� powodowany strachem m�g�by zabi� dziecko.

Nie mo�na by�o do tego dopu�ci�. Czu�a si� za nie odpowiedzialna, ona i nikt inny. Wszak otworzy�a mu drzwi klatki.

A� zak�u�a j� w sercu na wspomnienie spojrzenia, jakim j� obrzuci�. Agresywna reakcja wi�nia, gdy zbli�y�a si� do klatki, nie przeszkodzi�a Elenie dostrzec bezgranicznej samotno�ci w jego oczach.

Czy zrozumia�, �e pragn�a jego dobra? Czy wiedzia�, �e na �wiecie istnieje �yczliwo�� i mi�o��?

Tego Elena wcale nie by�a pewna.

Uczucia, jakie �ywi�a da Solvego, by�y mieszane, trudne do zdefiniowania. By� przecie� obiektem jej pierwszego, m�odzie�czego zakochania, bo o mi�o�ci chyba jeszcze zbyt wcze�nie m�wi�. Ale w jej sercu zapalony zosta� p�omie� i grza� tak mocno, �e niemal odebra� jej ca�y rozs�dek.

�al, �e ze wszystkich ludzi w�a�nie on mia� dziecko zamkni�te w klatce, wyra�nie zaniedbane, udr�czone dziecko, sprawia� jej niezno�ny b�l. Stara�a si� my�le� o pierwszym wra�eniu, jakie wywar� na niej Solve, o tej odrobinie wulgarno�ci i nikczemno�ci, jak� dostrzeg�a w jego twarzy, ale to by�o za trudne. Ju� �atwiej by�o wmawia� sobie, �e to nie on ponosi odpowiedzialno�� za uwi�zienie ch�opczyka w klatce.

Malec m�g� przecie� by� niebezpieczny dla ludzi.

W takim razie Elena post�pi�a niesprawiedliwie wobec Solvego i pope�ni�a chyba niewybaczalne przest�pstwo wobec swych bli�nich.

Musi z kim� porozmawia�!

�ycie Eleny sta�o si� bardzo skomplikowane.

Zap�akany, nieszcz�liwy Heike patrzy� na ciemniej�ce wieczorne niebo z groty, do kt�rej si� wczo�ga�.

Przedosta� si� przez las i dotar� do dziwacznych ska�, pokrytych ��obieniami, pe�nych lej�w i rozpadlin. Heike nie wiedzia�, �e znalaz� si� na obszarach krasowych. By� zbyt zm�czony, g�odny, zbyt obola�y, by uwa�niej przygl�da� si� formacjom skalnym.

Pod wielkim g�azem znalaz� niedu�� jam� i wpe�z� do niej, dr��c z zimna i pop�akuj�c. Wolno��, kt�r� zrazu przyj�� z otwartymi ramionami, trudno by�o poj��. Same nowo�ci, a wi�kszo�� z nich sprawia�a b�l.

Heike nie m�g� ju� d�u�ej my�le�. Le�a� skulony, z piersi wyrywa�o mu si� �kanie. Wkr�tce powieki przys�oni�y ��te oczy i ch�opiec zasn��.

Wok� jego groty zapad�a noc. Malec przekr�ci� si� we �nie, staraj�c si� znale�� wi�cej ciep�a.

Wsta� ksi�yc, o�wietlaj�c bloki skalne, kt�re w jego blasku wydawa�y si� ca�kiem bia�e, ale Heike tego nie widzia�. Spa�.

We �nie wydawa�o mu si�, �e widzi pochylaj�cego si� nad nim cz�owieka. Heike patrzy� na niego, lecz nie dostrzega� wyra�nie. Posta� nachyli�a si� g��biej i wyci�gn�a w jego stron� mandragor�. Heike przyj�� j�, �miej�c si� uszcz�liwiony, i przycisn�� do piersi.

Jaka� ona ciep�a, jak nieprawdopodobnie wprost grzeje!

Wszystkie smutki, wszystko co z�e, nieznane, przesta�o nagle mie� znaczenie. Jego jedyny przyjaciel zn�w by� przy nim!

Niewiele godzin spa� Solve tej nocy.

Przyczyn� jego bezsenno�ci nie by�a bynajmniej troska a ma�ego Heikego, lecz �al nad w�asnym, jak�e ci�kim losem. A przecie� w niczym nie zawini�! Dlaczego wszystkie nieszcz�cia spadaj� w�a�nie na niego, kt�ry by� na najlepszej drodze ku szczytom w�adzy, podbija� serca budz�cych og�lne po��danie, szlachetnie urodzonych kobiet, potrafi� przyci�gn�� bogactwa niczym rybak raz po raz wy�awiaj�cy pe�n� sie�?

Wszystko z winy tego przekl�tego ch�opca!

By� dla niego za dobry, w tym tkwi� b��d. Powinien go zg�adzi� dawno, dawno temu.

Solve wiedzia� jednak, �e nie by�o to mo�liwe. Za ka�dym razem potworna zabawka udaremnia�a rozprawienie si� z malcem.

Teraz jednak mandragora znikn�a. Nadszed� wi�c odpowiedni moment, by odnale�� Heikego i unicestwi� go. Tego n�dznika, kt�rym go obarczono. Teraz, w�a�nie teraz!

Solve nie by� w stanie doczeka� cho�by �witu. Nie wiadomo przecie�, czy ch�opie� nie odnajdzie mandragory, a w�wczas mog�o ju� by� za p�no.

Jeszcze si� nie rozwidni�o, gdy Solve wsta� i wy�lizgn�� si� z chaty. Tym razem wiedzia�, gdzie go szuka�. Pozosta� tylko rejon ska�, poro�ni�ty z rzadka drzewami.

Je�li Heikemu wydawa�o si�, �e zdo�a skry� si� przed Solvem, to bardzo, bardzo si� myli�!

Wiedziony stanowczym postanowieniem zag��bi� si� w las. Na o�lep, gor�czkowo torowa� sobie drog� w tym trudnym do pokonania terenie, par� naprz�d przez kalecz�ce, kolczaste zaro�la mi�dzy rosochatymi drzewami. Tu szuka� ju� poprzedniego dnia, teraz musia� min�� t� okolic�.

Solve przystan��. W�a�ciwie o tej porze w lesie by�o do�� upiornie. Zbyt wcze�nie, by rozbrzmiewa� �piew ptak�w; powietrze ch�odne, w nieckach i kotlinach sta�a mg�a. Nie by�o te� jeszcze ca�kiem jasno ani te� ca�kiem ciemno. Znalaz� si� jakby w p�wiecie, w zaczarowanej krainie, bezludnej, pe�nej tylko dzikiego zwierza i�

Dzikiego zwierza i postaci z ba�ni? Nie brzmia�o to szczeg�lnie zach�caj�co. Jakie drapie�niki wyst�puj� w tych okolicach? Nie wiedzia�. Wiedzia� jednak, �e w mitologii lud�w Po�udnia nie istniej� trolle. Tutaj by� �wiat wilko�ak�w, wampir�w i�

Och, nie, to zbyt okropne. Doros�y m�czyzna, a straszy samego siebie.

Ale panuj�cy wsz�dzie p�mrok by� taki przygn�biaj�cy, przera�aj�cy. A teraz na dodatek wkroczy� w pasmo mg�y. Za takim rozedrganym welonem opar�w wszystko mog�o si� skry�.

O, na przyk�ad tam! Solve drgn��. Czy nie wida� tam jakiej� pokrzywionej postaci i�

Przesta� ju�, Solve, powiedzia� na g�os do siebie. To tylko zwichrowana ga���!

Znik�d nie dobiega� �aden d�wi�k. Czy nigdy ju� nie b�dzie ja�niej? Przy takim �wietle bezustannie musia� wyt�a� wzrok, raczej odgadywa� ni� widzie�.

Nie, tu w dole nie by�o sensu chodzi�. Na nic si� to zda�o. Musia� wspi�� si� gdzie� wy�ej, tak by mie� widok na ca�� okolic�. Wtedy bez trudu odnajdzie ch�opca. Solve dostrzeg� grzbiet skalny i zdecydowanie skierowa� si� ku niemu.

Ma�y Heike budzi� si� powoli, ale ockn�� si� b�yskawicznie, gdy tylko wr�ci�a mu pami��.

Wok� niego panowa�a ciemno��. Kamienny dach�

Wydosta� si� z klatki!

Ale�? Powr�ci�y wspomnienia poprzedniego dnia: zimno, g��d i b�l w stawach. Teraz jednak nie czu� si� zmarzni�ty, przeciwnie, wok� niego by�o ciep�o i mi�o.

Przypomnia� sobie zaraz, �e straci� ulubion� zabawk�, i da� wyraz swemu smutkowi, popiskuj�c �a�o�nie.

Uni�s� si� na �okciu i pomaca� dooko�a. Okryty by� czym� ciep�ym, puszystym. Futrzany kubrak? Tak, by� otulony cudownym, futrzanym kubrakiem!

Stopy mia� tak�e rozgrzane i w tej chwili, gdy le�a� spokojnie, nie czu� �adnych ran.

Stopy owini�te by�y sk�rami. A�

Pomaca� r�k� pod sob� i wyci�gn�� par� grubych spodni, na kt�rych le�a�.

Jak cudownie, jak wspaniale! Heike usiad�. Ach, jak�e zabola�o go ca�e cia�o, b�l staw�w powr�ci�, ale nic na to przecie� nie poradzi. Zacz�� naci�ga� ubranie. Poczu�, �e co�, co le�a�o mu na kolanach, spad�o na ziemi�.

��Moja lalka! � krzykn�� Heike w uniesieniu. By�y to najprawdopodobniej jedyne s�owa, jakie do tej pory wym�wi�, opr�cz pie�ni, kt�re nie wiadomo sk�d zna�. Nawet on sam tego nie wiedzia�. Kiedy �piewa�, dziwne s�owa same nap�ywa�y mu do ust. � Moja lalka!

By� tak wzruszony i tak szcz�liwy, �e mocno przycisn�� j� do siebie. Wybacz, �e o tobie zapomnia�em, prosi� w my�li. Tak bardzo p�niej �a�owa�em.

Kiedy si� ubra�, co prawda mo�e nie najstaranniej, i mia� ju� zamiar opu�ci� swoj� grot�, zauwa�y� co�, co w pierwszej chwili wyda�o mu si� kamieniem.

Nie by� to jednak kamie�, lecz bochen chleba o smakowitym zapachu. Tak wielkiego chleba Heike nigdy nie dosta� przez ca�e swe �ycie!

Jest te� chyba mi�kki? Ugryz� kawa�eczek.

Ach! By�a to najpyszniejsza rzecz, jakiej kiedykolwiek posmakowa�! �wie�y, wspania�y chleb!

O, tak, Elena potrafi�a piec chleb. W tym samym czasie, gdy Heike rozkoszowa� si� znaleziskiem, dziewczyna wysz�a przed dom i stwierdzi�a, �e wszystko, i chleb, i ubranie, znikn�o!

Ciekawe, kto to zabra�? my�la�a. Kto�, kto przypadkiem t�dy przechodzi� i wykorzysta� okazj�, by ukra��? Czy te� naprawd� ch�opiec by� tutaj?

Ostro�nie rozejrza�a si� wok� domu, ale nie znalaz�a Heikego. Wypu�ci�a wi�c kozy i przygotowa�a si� do porannego obrz�dku. By�o jeszcze tak wcze�nie, �e s�o�ce nie pokaza�o ani jednego promienia, ale Elena przyzwyczajona by�a do wstawania o szaro�ci poranka. Zerkn�a ku chacie Solvego, ale tam panowa� spok�j.

Solve dotar� do szczytu wzg�rza. St�d roztacza� si� szeroki widok na okoliczne doliny.

Gdyby tylko mg�a si� podnios�a i cokolwiek si� rozja�ni�o?

Ci�gle jeszcze by�o zbyt ciemno, by rozr�ni� kolory. Ksi�yc skry� si� ju� za chmurami i wszystko wok� rozp�ywa�o si� w rozmaitych odcieniach szaro�ci i czerni.

Solve wpatrywa� si� w owe niezwyk�e bloki skalne, kt�re ogl�da� poprzedniego dnia, z widocznymi na ich powierzchni z�o�ami innych gatunk�w ska� i minera��w. Przedziwna kraina!

Zn�w przeszy�a go ta niezwyk�a pewno��, niez�omne przekonanie. Nadesz�a jak dr�enie, ostrze�enie: Tengel Z�y wie, �e on tutaj jest. Tengel Z�y wije si� we �nie i pragnie, by Solve st�d odszed�.

To niem�dre, pomy�la� Solve. Przecie� jestem taki jak on, chc� si� od niego uczy�!

Niezwyk�a by�a jednak �wiadomo��, �e Tengel Z�y jest tak blisko, tak niewiarygodnie blisko. Ale gdzie?

Wra�enie przemin�o, jak gdyby Tengel Z�y wyczu� jego my�li i wzni�s� zapor�, by Solve nie zauwa�y�, gdzie on si� znajduje.

Z jednej strony Solvego, mi�dzy nim a domem, w oddali rozpo�ciera� si� milcz�cy las. Z drugiej strony mia� przed sob� otwarte ska�y.

Jeszcze raz rozejrza� si� doko�a w ciemno�ci nocy, a mo�e powinien nazwa� t� cz�� dnia mrocznym porankiem? Nie, jeszcze nie, ledwie wstawa� �wit.

Nagle poderwa� si�. Czy tam w ma�ym zagajniku, po�r�d ska�, nie dostrzeg� jakiego� ruchu?

Mg�o� Zniknij!

Jak gdyby go us�ysza�a i welon na mgnienie oka uni�s� si�, a Solve ujrza� ma�� posta�, kt�ra skulona pe�z�a po ziemi. By�o zbyt ciemno, by Solve m�g� rozr�ni� szczeg�y, inaczej zdumia�by si� na widok ubrania, jakie mia� na sobie Heike.

Bo �e to jest Heike, nie w�tpi� nawet przez chwil�.

Z�y u�miech wykrzywi� wargi Solvego.

��Mam go � pomy�la� na g�os. � Ale� si� pl�cze, jak zaj�c z przestrzelon� �ap�, a raczej jak �aba. Pokraka, nawet chodzi� nie umie!

Solvemu syn wydawa� si� tak komiczny, �e przez dobr� chwil� zanosi� si� �miechem.

Mg�a zn�w zafalowa�a i ch�opiec znikn��.

To nic nie szkodzi, pomy�la� Solve i szybkim krokiem zacz�� schodzi� ze wzg�rza. Teraz ju� go mam, ju� mi si� nie wymknie!

Po chwili znalaz� si� w dolinie, w kt�rej widzia� Heikego. Mg�a sprawi�a, �e ciemno�ci wydawa�y si� jeszcze g�ciejsze, cho� mo�liwe do przebycia. W mrocznej dolinie si�ga� wzrokiem nawet do�� daleko.

Ale musia� wysila� oczy, by rozr�ni� szczeg�y. Stara� si� porusza� bezszelestnie, wypatruj�c czego�, co si� porusza.

Ch�opiec nie m�g� zaj�� daleko.

Tam! Tam by�? Daleko, mi�dzy drzewami. Solve szed� wzd�u� doliny korytem dawnego strumyka, teraz nie by�o ju� w nim wody. Po obu stronach ros�y g�ste, brzydkie �wierki.

Mog�oby by� nawet zabawnie! Drobne polowanka. Ale i zwierzyna musi tak�e poczu� si� �cigana!

Zawo�a� g�osem drwi�cym, pe�nym z�o�ci:

��Heike!

Ch�opiec zamar� i odwr�ci� g�ow�. C� on ma za ubranie, zastanowi� si� Solve. Zadziwiaj�ce. Heike zn�w si� odwr�ci� i poganiany panicznym l�kiem zacz�� pe�zn�� wzd�u� �o�yska strumienia.

Solve z rado�ci� zachichota�.

Przyspieszy�. S�ysza�, jak ch�opiec pop�akuje ze strachu.

Chcia� zawo�a� jeszcze raz, aby Heike wiedzia�, jak blisko znajduje si� jego prze�ladowca�

Nie zawo�a� jednak.

Co� nagle wy�oni�o si� na drodze mi�dzy nim a ch�opcem, przes�aniaj�c mu widok. Solve zamruga� i potrz�sn�� kilkakrotnie g�ow�, chc�c widzie� lepiej.

Zatrzyma� si� gwa�townie.

Co� wyra�nie zagradza�o mu drog�.

Wysoka, spowita w czer� posta�, w opo�czy sp�ywaj�cej a� na ziemi�. D�o� wyci�gni�ta w kierunku Solvego, gro�ne ostrze�enie bij�ce od ca�ej ogromnej sylwetki�

W�drowiec w Mroku!

Solve j�kn�� przera�ony. Przez moment sta� jak skamienia�y, po czym wyda� z siebie dr��cy pisk przera�onego do ob��du dziecka. Pisk przerodzi� si� zaraz w g�o�ny krzyk. Solve zawr�ci� i co si� w nogach rzuci� si� do ucieczki, jakby goni� go sam diabe�.

Kto wie, mo�e tak w�a�nie by�o?

Nie, my�la�, kiedy bieg� do domu, potykaj�c si� o kamienie i zwalone pnie drzew. Nie, to nie by� Z�y, a w ka�dym razie na pewno nie Tengel Z�y. To zupe�nie kto inny.

Ale kto, kto? Co mia� wsp�lnego z Heikem tutejszy, lokalny duch z ch�opskich wierze�? I� to ju� szczyt niesprawiedliwo�ci: dlaczego niesamowita zjawa bra�a stron� Heikego? Czy nie by�oby o wiele w�a�ciwsze, gdyby pomog�a jemu, Solvemu, prze�ladowanemu przez wszystkich, wsz�dzie natrafiaj�cemu na taki op�r?

Potykaj�c si� i chwiej�c na nogach wyszed� wreszcie na ��ki nie opodal domu Eleny i swojego.

Tam si� opami�ta�. Dziewczyna nie mo�e zobaczy� go w tak op�akanym stanie. Wyprostowa� si� i ostatni kawa�ek drogi dziel�cy go od domu przeby� godnie, dostojnie, cho� nie opuszcza�o go uczucie, �e przez ca�y czas ��dny zemsty demon depcze mu po pi�tach.

Gdy szcz�liwie dobrn�� do chaty, opad� na �aw�, by chwil� odetchn��. Bezustannie przeklina� sw�j parszywy los.

Dlaczego, dlaczego nic mu si� nie uk�ada?

Gdy Solve coraz bardziej pogr��a� si� w �alu nad sob�, Elena podj�a decyzj�.

Nie mog�a ju� d�u�ej znie�� samotno�ci, a poza tym bardzo si� ba�a. Gorzk� prawd� bowiem by�o, �e nadal szuka�a okoliczno�ci usprawiedliwiaj�cych zachowanie Solvego. Nie by�o to wynikiem s�abo�ci charakteru Eleny, znalaz�a si�, jak wiele innych kobiet przed ni�, pod jego przemo�nym wp�ywem.

Solve w kontaktach z Elen� nie wykorzystywa� �wiadomie czarodziejskich si�, ale magiczn� moc nosi� w sobie. Tkwi�a ona w jego �agodnym, ciep�ym g�osie, niezwyk�ych oczach, fascynuj�cym wygl�dzie i jego zawsze obezw�adniaj�cym erotyzmie. W stosunku do Eleny udawa� �yczliwo�� i przyja�� i samotnej dziewczynie przez kilka dni jawi� si� jako wspania�y przyjaciel.

Elena jednak zacz�a podejrzewa�, �e w�adza, jak� nad ni� mia�, nie by�a ca�kiem zwyczajna. Solve naprawd� potrafi� rzuca� czar na kobiety, a nie�wiadomie ofiarowa� jej podw�jn� dawk� tego, czemu oprze� si� mog�a prosta i niedo�wiadczona dziewczyna.

Dlatego zapragn�a teraz znale�� si� w�r�d ludzi. Rozdzieli� ich widok ma�ego, zaniedbanego ch�opca w klatce.

Na malca w klatce trudno by�o znale�� usprawiedliwienie.

Nie mia�a odwagi zabiera� ze sob� ca�ego swego dobytku. Wsadzi�a tylko kota do koszyka wraz z paroma drobiazgami, kt�re mog�y jej si� przyda� w ci�gu najbli�szych dni, a potem wyprowadzi�a kozy i sz�a udaj�c, �e idzie je wypasa�. Pogania�a je w stron� wioski, kr���c po okolicznych wzg�rzach, by nie wzbudzi� w Solvem podejrze�.

Ale jego nie by�o wida�. Bez przeszk�d min�a dom, w kt�rym zamieszkiwa�, i wkr�tce zas�oni�o j� kolejne wzniesienie. Odetchn�a z ulg�, cho� wiedzia�a, �e zaraz stanie si� zn�w widoczna z jego okna. Kiedy by�a pewna, �e on nie mo�e jej zobaczy�, pop�dza�a kozy z gor�czkow� niecierpliwo�ci�. Teraz, gdy zrobi�a ju� pierwszy krok, nie mog�a si� doczeka�, kiedy pokona ca�� drog�.

Do kogo jednak mia�a si� zwr�ci� w wiosce? Nie wypada�o, by sz�a do Milana, nic nie wiedzia�a o �mierci jego ojca. Mo�e do ko�cio�a? Ksi�dz by�, co prawda, ogromnie surowy, ale przecie� musia�a z kim� pom�wi�, opowiedzie� o ch�opcu, kt�ry by� mo�e w tej chwili cierpi wielk� bied� gdzie� w lesie.

Zn�w sumienie uk�u�o j� niczym strza�a. Czy s�usznie post�pi�a, wypuszczaj�c go, czy te� nie? Pytanie to dr�czy�o j� od wczoraj bezustannie.

Westchn�a ci�ko. To ju� dla niej stanowczo za du�o, zw�aszcza �e gdzie� w g��bi duszy tkwi�o niebezpieczne pragnienie, by jeszcze raz ujrze� Solvego.

Kiedy zbli�a�a si� ju� do wioski, zobaczy�a, �e kto� �cie�k� zmierza w jej kierunku. M�czyzna w uroczystym stroju, zdobionym kolorowymi ta�mami, z kamizelk�, do kt�rej przywiesi� z�ote monety.

M�czyzna udaj�cy si� w konkury.

T� drog�? Wszak tutaj nikt nie mieszka!

Ale� Ale to przecie� Milan.

Elena poczu�a rozczarowanie. Czy naprawd� Milan postanowi� komu� si� o�wiadczy�?

Sporo czasu up�yn�o, zanim zd��y�a po��czy� wszystko w jedn� ca�o��, i zrozumia�a, �e Milan zmierza do niej. Tak wielk� skromno�� mia�a w sercu Elena.

Kiedy si� spotkali, Milan zaczerwieni� si� ze wstydu.

��Eleno, ty tutaj? Dok�d si� wybierasz?

W tym momencie p�k�y tamy. Nie mog�a ju� ukrywa� poczucia osamotnienia, niepewno�ci, l�ku i w�tpliwo�ci.

��Och, Milanie, nie wiem, co mam robi�! Tak bardzo si� boj�!

Opowiedzia�a ca�� histori� o obcym przybyszu, kt�ry od razu sta� si� takim mi�ym, dobrym przyjacielem, lecz p�niej okaza�o si�, �e ma syna, przypominaj�cego ma�ego diablika, kt�rego trzyma w klatce. Jednym tchem da�a wyraz wsp�czuciu, jakiego dozna�a na widok dziecka. M�wi�a o tym, co zrobi�a p�niej, i o malcu, kt�ry w�drowa� gdzie� teraz samotnie, by� mo�e napotka� w lesie dzikie zwierz�ta, i o swoim l�ku przed Solvem.

Milan z ka�dym jej s�owem coraz mocniej zaciska� szcz�ki. W pewnym momencie wyczu� jej niepewno��.

��Eleno� Czy ty� czy jeste� zwi�zana z tym cz�owiekiem?

Dziewczyna nerwowo potar�a oczy

��Zwi�zana? Nie, by� po prostu dobrym przyjacielem, nigdy nie by� nieprzystojnie natr�tny. Ale, Milanie, mam z�e przeczucia, obawiam si�, �e on ma nade mn� w�adz�. Jak gdyby chcia�, bym przysta�a na jego propozycj�, kt�rej nigdy nie uczyni�! Ja go nie chc�, Milanie, a mimo to mnie poci�ga w jaki� niezwyk�y, przera�aj�cy spos�b. Nie mog� tego poj��.

��Za to ja rozumiem � odpar� Milan ze smutkiem. � S�dz�, �e masz racj�, Eleno. On stara si� przywie�� ci� do grzechu, sprowadzi� z drogi cnoty. M�czy�ni we wsi radz� teraz, s� na niego bardzo rozgniewani.

��Dlaczego?

��On ma uroczne oczy.

��Och � szepn�a Elena. � Tak, to prawda!

I dlatego w�a�nie Solve pope�ni� b��d. Pokaza� swe czarodziejskie sztuki, nie zapoznawszy si� bli�ej z przes�dami mieszka�c�w tych okolic. Uwa�ali oni, �e istniej� ludzie obdarzeni urocznymi oczyma czy, jak powiadali inni, �z�ym okiem�. Samym tylko spojrzeniem potrafi� rzuci� urok i wyrz�dzi� krzywd�. Solve powinien by� zwr�ci� uwag� na ostrzegawcze sygna�y, na gesty wykonywane palcami, maj�ce odwr�ci� urok. Jednocze�nie dwoma palcami, wskazuj�cym i ma�ym, pokazywali na niego, drugi za� gest polega� na wci�ni�ciu kciuka mi�dzy palec wskazuj�cy a �rodkowy. Solve jednak by� zbyt pewny siebie, by przejmowa� si� takimi g�upstwami.

��Eleno � zdecydowa� si� Milan. � S�ysza�a� chyba, �e m�j ojciec nie �yje i zosta� ju� pochowany?

��Och, co ty m�wisz, Milanie! Tak bardzo mi przykro, naprawd�!

��Dzi�kuj�. Ale to ju� min�o. W�a�nie szed�em do ciebie, by prosi� o tw� r�k�. Co by� odpowiedzia�a?

Elena obla�a si� rumie�cem.

��S�dz�, �e wiesz, �e nie szed�by� na pr�no � odpar�a cicho. � Ale ja nie mam nic, co mog�oby stanowi� m�j posag.

��Wiem o tym i wcale o to nie pytam. Zale�y mi na tobie. A wi�c jeste� teraz moja, prawda? Odprowadz� ci� do wioski, p�jdziemy prosto na rad� starszyzny. A potem sam udam si� do tego cz�owieka. Jak on si� nazywa, Solve?

��Och, nie, Milanie, tego nie wolno ci robi�! On mo�e wyrz�dzi� ci krzywd�!

Twarz Milana zawsze odzwierciedla�a jego nastr�j. Tak�e i teraz Elena pozna�a, �e Milan za nic nie da si� przekona�.

��Masz zosta� moj� �on�. S�dzisz, �e znios�, by jaki� obcy stara� si� ciebie uwie��? O, tam idzie Peter. On mo�e zaprowadzi� ci� na rad�.

Zanim Elena zd��y�a zaprotestowa� cho�by s�owem, Milan wyja�ni� Peterowi, jak si� sprawy maj�, i pospieszy� w g�r�, do domu Solvego. Z�e oko, czy nie � ten cz�owiek musi us�ysze� kilka s��w prawdy.

��Milanie! � zawo�a�a za nim Elena, ale r�wnie dobrze mog�a wo�a� do wiatru p�nocnego.

Peter w zamy�leniu spogl�da� na szybko znikaj�c� w oddali sylwetk� Milana.

��Nie podoba mi si� to. Ale kiedy Milan wpadnie w gniew, nigdy nie s�ucha innych! Chod�, musimy powiadomi� rad� o tym malcu. Trzeba go szuka� w lesie ca�� gromad�.

��Ale on naprawd� ma straszny wygl�d � ostrzeg�a Elena. � Powiedz im, �e nie musz� si� go ba�. Nie jestem pewna, ale s�dz�, �e on nie ma z�ego oka, cho� mo�e tak w�a�nie wygl�da.

Peter w odpowiedzi tylko kiwn�� g�ow�. Mog�a mu zaufa�.

W domu na wzg�rzu Solve nareszcie ockn�� si� z parali�u, jaki ogarn�� jego wol�.

Oczy mu b�yszcza�y, policzki pa�a�y. Jakim� idiot� si� okaza�! Jak do tego stopnia m�g� podda� si� panice, �e nie zauwa�y� tak doskona�ego rozwi�zania?

Ch�opiec zgin��. Nie wzi�� mandragory ze sob�, ona tak�e gdzie� si� zapodzia�a. Solve by� wi�c wolny! Wolny, wolny, wolny!

Dlaczego mia� marnowa� czas na tego niewydarze�ca? Biega� w k�ko po tych przekl�tych lasach i wystawia� si� na po�miewisko? Jaki to mia�o sens? M�g� teraz bez przeszk�d wyruszy� do Wenecji i zacz�� wszystko od pocz�tku. Dalej kra�� i oszukiwa�, i pi�� si� do g�ry jak kiedy�, tyle �e z wi�kszym wyrachowaniem, sprytniej! Dopiero teraz droga do szczytu, do w�adzy nad �wiatem, sta�a przed nim otworem. O Tengelu Z�ym musi zapomnie�, najwa�niejsze, by jak najszybciej si� st�d wydosta�. Szukanie Tengela Z�ego mog�o w rezultacie okaza� si� wr�cz niebezpieczne, zn�w m�g�by zosta� obarczony ci�kim brzemieniem, jakim by� Heike.

Musi dotrze� do Adelsbergu, by tam zdoby� konia i pow�z, i nowy maj�tek. Ch�opi w tej dziurze nie mieli absolutnie nic. M�g�by si� te� zadowoli� samym koniem. Wjecha� wierzchem do Wenecji. Je�li to w og�le mo�liwe, bo s�ysza�, �e ca�a Wenecja stoi na palach wbitych w wod�. Brzmia�o to dziwacznie.

Czuj�c przyp�yw energii, Solve pozbiera� swe nieliczne drobiazgi i opu�ci� chat�. Klatka niech zostanie tu, gdzie stoi, on wkr�tce i tak b�dzie daleko st�d, i wszystko, co si� tu wydarzy�o, przestanie mie� jakiekolwiek znaczenie.

Odleg�o��, jaka dzieli�a go od Adelsbergu, z �atwo�ci� m�g� pokona� pieszo. By� teraz wolny, swobodny, mia� przed sob� ca�e �ycie, ba, ca�y �wiat! Poka�e teraz wszystkim tym, kt�rzy drwili i na�miewali si� z Solvego Linda z Ludzi Lodu, co potrafi! Jeszcze dostan� za swoje!

By�y to czcze pogr�ki rzucane na wiatr, ale i tak sprawia�y mu przyjemno��.

Znalaz� si� mniej wi�cej w po�owie drogi do wioski, gdy �cie�k� zast�pi� mu rozgniewany nie na �arty cz�owiek.

Milan nie mia� zamiaru pojma� czy te� zg�adzi� Solvego, chcia� po prostu wy�oi� sk�r� �ajdakowi, kt�ry o�mieli� si� za bardzo zbli�y� do jego dziewczyny. Co prawda nic jej nie zrobi�, ale sama my�l� Milan by� bardzo zazdrosnym m�odym cz�owiekiem, co stanowi�o chyba jego jedyn� wad�. Poza tym cechowa�a go �agodno�� i dobro� jak rzadko, a opowie�� Eleny o ma�ym, niewydarzonym ch�opcu mocno poruszy�a jego serce.

Jeszcze jeden pow�d, by rozprawi� si� z tym obcym.

Nie mogli si� dogada�, ale co do zamiar�w Milana nie mo�na by�o mie� w�tpliwo�ci. Z jego wypowiedzi Solve wy�apa� imi� Eleny i nie by� a� tak g�upi, by nie do�piewa� sobie reszty. Wymowa by�a jednoznaczna: ��apy z daleka!�

Okaza� si� jednak na tyle g�upi, by zachowa� si� arogancko. Na Milana podzia�a�o to niczym p�achta na byka.

Nie namy�la� si� d�ugo�

Solve ockn�� si� w bardzo bolesnej rzeczywisto�ci. By� sam na �wiecie, jak porzucony tobo�ek, z nosem na pokrytym czerwonym py�em kamieniu. Jedna noga utkwi�a w kolczastym krzewie, rami�, na kt�rym le�a�, zdr�twia�o.

Z j�kiem opu�ci� g�ow�. Za uprzednie jej podniesienie musia� zap�aci� ostrym, rozsadzaj�cym czaszk� b�lem.

Wok� nosa i ust czu� co� lepkiego, miejscami bole�nie przyschni�tego. Krwawi�, pomy�la� zdumiony. Z nosa leci mi krew! I jeden z�b si� rusza!

Bezustannie j�cz�c, zdo�a� wreszcie usi���, a wkr�tce potem nawet wsta�.

Jak�e on wygl�da! Pokryty kurzem i zakrwawiony. I jak to boli!

Kiedy Solve otrz�sn�� si� na tyle, �e przesta� litowa� si� nad sob�, zapa�a� niepohamowanym gniewem.

Skierowa� go naturalnie na nieznanego �ajdaka, kt�ry o�mieli� si� go pobi�. Ale zemsta dotknie jednocze�nie i napastnika, i Elen�. T� nieprzyzwoit� dziwk�! Koniec z pr�b� zdobycia jej poprzez przyja��. To za d�uga droga. Teraz ona sama b�dzie musia�a przyj�� do Solvego. Przywo�a j� do siebie si�� swej woli, a potem dra�, kt�ry go pobi�, dostanie j� z powrotem � zha�bion�, zbrukan� i ca�kiem bezwarto�ciow�.

B�dzie to stosowna zemsta na nich obojgu.

Najpierw jednak Solve musia� min�� wiosk�. Nie chcia� tu zosta� ani chwili d�u�ej. Obejdzie j� naoko�o, a potem zatrzyma si� w jakim� miejscu mi�dzy Planin� a Adelsbergiem. I tam w�a�nie b�dzie musia�a przyj�� Elena. Tam dope�ni si� jej los.

Dla ura�onej dumy Solvego my�l o tak s�odkiej zem�cie by�a niczym balsam na rany. Tak b�dzie wygl�da�o jego po�egnanie z t� parszyw� wiosk�. Nigdy wi�cej go nie ujrz�.

O Heikem nie my�la� ju� wcale. �ywi� przekonanie, �e dzikie zwierz�ta ju� dawno si� z nim rozprawi�y.

Na przemian kulej�c i j�cz�c szed� skrajem lasu, zostawiwszy wiosk� w dole. Spogl�da� na ni� od czasu do czasu, ale panowa� tam ca�kowity spok�j. Wie� sprawia�a wra�enie, jakby wcale nie by�o w niej ludzi.

No c�, tym lepiej dla niego. Przejdzie nie zauwa�ony.

Wkr�tce zostawi� ju� Planin� za sob�. �wiadomo��, �e Tengel Z�y jest blisko, nadal w nim tkwi�a, wibracje sta�y si� nawet silniejsze, przerodzi�y si� w pewno��.

Nie mia� ju� jednak czasu na Tengela Z�ego. Najistotniejsze � zem�ci� si�! A potem musia� dotrze� do Adelsbergu.

Wszak Wenecja czeka�a na najwi�kszego cz�owieka na �wiecie � Solvego Linda z Ludzi Lodu.

Gdy dotar� do niewielkiego, przytulonego do ska�y lasku, zszed� z go�ci�ca ��cz�cego obie miejscowo�ci. Skry� si� mi�dzy drzewami.

Tutaj! Tu b�dzie czeka� na Elen�.

Solve przykucn��, obj�� ramionami nogi i usiad� na pi�tach. Opar� czo�o o kolana i przymkn�� oczy.

��Chod�, Eleno � szepn��. � Chc�, by� do mnie przysz�a. Teraz, zaraz!

Pal�ca go nienawi�� i ��dza zemsty uczyni�y jego zdolno�� sugestii podw�jnie siln�, dwakro� trudniejsz� do odparcia ni� wcze�niej.

Elena w walce z ni� nie mia�a �adnych szans.

Niemal wszyscy mieszka�cy wioski zebrali si� w male�kiej winiarni. By�o tak ciasno, �e para z oddech�w zdawa�a si� dr�e� w pomieszczeniu. Przyby�y tak�e kobiety, zaszczycone faktem, i� pozwolono im wej�� do �wi�tego miejsca m�czyzn.

Elena, niezwyczajna, by by� o�rodkiem zainteresowania, mocno trzyma�a Milana za r�k�. Czerwieni�c si� i j�kaj�c, odpowiada�a na pytania.

W pewnej chwili poczu�a jednak, �e powinna powiedzie� co� jeszcze:

��Bardzo jestem wdzi�czna, �e chcecie wyruszy� ze mn� na poszukiwania tego biedaka. Pragn� jednak, aby�cie wiedzieli, �e postanowi�am si� nim zaopiekowa�, nie zwa�aj�c na jego wygl�d. To ja ponosz� odpowiedzialno�� za dziecko, a Milan jest taki dobry, i� zgodzi� si�, by ch�opiec zamieszka� w naszym przysz�ym domu. Oczywi�cie, je�li go odnajdziemy i je�li w og�le pozwoli si� ob�askawi�.

��Ju� dawno porwa� go wilk, to wi�cej ni� pewne! � zawyrokowa�a jedna z kobiet.

��Musimy go szuka� � stanowczo rzek�a druga.

Pozosta�e pokiwa�y g�owami.

��A co zrobimy ze z�ym okiem?

Zapad�a cisza, wreszcie odezwa� si� ksi�dz:

��Stara Anna dopiero co widzia�a go na skraju lasu, prawda? Wygl�da na to, �e wyruszy� do Adelsbergu. Sami nie poradzimy sobie z kim� takim jak on. Pos�uchaj, Peterze, we� konia i pojed� zaraz do Adelsbergu okr�n� drog�. Trzeba ich ostrzec! Popro�, by odci�li mu drog�, i powiedz, �e my wyruszamy st�d. Pro� tak�e, by zabrali mego przyjaciela, ksi�dza! To cz�owiek Bogiem silny, ju� dawniej wyp�dza� demony. Ja p�jd� z wami�

W tej samej chwili Elena j�kn�a.

��Co si� sta�o? � zapyta� Milan.

��Och, nie � pisn�a. � Och, nie, nie! Trzymaj mnie mocno, Milanie? Wydaje mi si�, �e on mnie wzywa, nie rozumiem, co si� dzieje! Tak ogromnie mnie do niego ci�gnie, a przecie� wcale tego nie chc�!

��Zaiste, to potomek Szatana! � wykrzykn�� ksi�dz. � Jest w posiadaniu ogromnych mocy, silnych i z�ych!

��Zawsze mia� w�adz� nad Elen�, ona sama to m�wi�a � rzek� Milan. � Dlatego nie �mia�a d�u�ej mieszka� tam sama� Eleno! Eleno, przesta�!

Dziewczyna rzuci�a si� ku drzwiom, lecz powstrzymali j� st�oczeni tam m�czy�ni. Walczy�a, aby si� uwolni�, i krzycza�a, �e chce, �e musi i��.

��Ruszajcie w drog� w po�cig za tym diab�em! � rozkaza� ksi�dz. � Milan i ja zabierzemy Elen� do ko�cio�a. Tam b�dzie bezpieczna.

��Nie powiniene� by� go bi�, Milanie � odezwa� si� jeden ze starszych m�czyzn. � To jego zemsta: chce zabra� ci twoj� kobiet�.

��Nie wie, z kim ma do czynienia � sykn�� Milan przez z�by. �ci�gn�� Elenie ramiona do ty�u i podni�s� wierzgaj�c�, rozkrzyczan� dziewczyn�.

Ksi�dz, Milan i kobiety ruszyli w stron� ma�ego wiejskiego ko�ci�ka. Peter konno jecha� ju� na po�udnie, a wielka gromada m�czyzn gotowa�a si� do wyruszenia go�ci�cem w kierunku s�siedniego miasteczka, Adelsbergu, jak zwa�o si� w j�zyku austriackich pan�w.

W drodze do ko�cio�a ksi�dz, przyjrzawszy si� Elenie, zmieni� decyzj�:

��Nie, Milanie, nie powiniene� na to patrze�. Elena jest dobr�, mi�� dziewczyn�, niewinn� i cnotliw�, i siln� w swej wierze w Boga. Z pewno�ci� nie chce, by� widzia� jej upokorzenie. Id� z innymi i pom� im pojma� tego diab�a w ludzkim przebraniu! Obiecuj�, �e Elena b�dzie tu bezpieczna, jest nas do��, by jej upilnowa�.

Otaczaj�ce ich kobiety pokiwa�y g�owami. Milan przez chwil� si� waha�, ale w ko�cu przyzna� ksi�dzu racj�.

��Nie pozw�lcie jej si� uwolni� � poprosi�. � Je�li b�dzie trzeba, przywi��cie j� do o�tarza! To moja wina, �e zosta�a na to nara�ona.

��B�d� spokojny, mo�esz nam zaufa�.

Milan, wiedziony ch�ci� odwetu, poszed� wi�c za innymi. �a�owa� tylko jednego: �e nie zabi� gro�nego demona, kiedy mia� tak� mo�liwo��.

Milan wiedzia� jednak, �e nigdy by si� na to nie zdoby�. Nie by� morderc�, nie chcia�, by czyja� krew ci��y�a mu na sumieniu.

Teraz jednak sytuacja si� zmieni�a. Przedtem nikt nie przypuszcza�, jak bardzo niebezpieczny jest obcy przybysz.

��A co z dzieckiem? � zapyta� kobiety ksi�dz, gdy ju� wnie�li Elen� do ko�cio�a i starannie zamkn�li drzwi na klucz.

��Dziewcz�ta wzi�y ze sob� dw�ch czy trzech m�czyzn i razem poszli szuka� � odpar�a jedna z niewiast. Musia�a wo�a�, by zag�uszy� krzyki Eleny. � Ale m��dki by�y wystraszone, nie chcia�y i�� na po�udnie, p�ki nie schwytaj� tego z�ego cz�owieka.

��Rozumiem, to nawet rozs�dnie z ich strony. Teraz jednak my�l�, �e powinni�my zrobi� to, co zaproponowa� Milan: przywi��emy Elen�, nie do o�tarza, rzecz jasna, tylko do tej kolumny. Och, jak�e ona kopie!

Ksi�dz przez chwil� podskakiwa� na jednej nodze, rozcieraj�c kostk� u drugiej. Elena trafia�a bardzo celnie.

W ko�cu zdo�ali przywi�za� j� do kolumny, musieli te� zakneblowa� jej usta, by st�umi� krzyki. Elena wpatrywa�a si� w nich b��dnym wzrokiem, rzucaj�c g�ow� na wszystkie strony. Usi�owa�a zerwa� wi�zy, ale szcz�liwie okaza�y si� mocne. Mocniejsze od tej nadludzkiej si�y, jak� teraz mia�a jako niewolnica Solvego. Si�a jego woli by�a doprawdy przera�aj�ca, zw�aszcza teraz gdy czu� si� tak ura�ony laniem, jakie spu�ci� mu Milan.

Ksi�dz pospiesznie przypomina� sobie wszystkie maj�ce odp�dzi� diab�a modlitwy, nigdy dot�d bowiem nie musia� si� do nich ucieka�, a kobiety �piewaj�c Kyrie elejson wk�ada�y w �piew wi�cej serca ni� czyni�y to zazwyczaj.

Oczy Eleny nad kolorowym szalem starej Anny, s�u��cym za knebel, wyra�a�y bezdenn� rozpacz.

Solve zn�w wr�ci� na go�ciniec prowadz�cy z Planiny do Adelsbergu.

Niczego nie m�g� zrozumie�. Elena powinna ju� tu by�. Nigdy jeszcze nie pos�u�y� si� tak wielkimi si�ami, by osi�gn�� cel. Powinna przyby� tu biegiem, uradowana mo�liwo�ci� spotkania si� z nim.

B�dzie nale�a�a do niego. A potem� potem wydrwi j�, opluje, sponiewiera tak, �e ten bezwstydny, g�upi ch�op dostanie z powrotem jedynie strz�pek cz�owieka.

Solve wpatrywa� si� w miejsce, w kt�rym droga zakr�ca�a, nikn�c po�r�d drzew. Czy dziewczyna nigdy nie nadejdzie?

Nie zdawa� sobie sprawy z tego, jak strasznie teraz wygl�da. Bijatyka nie przyda�a mu naturalnie urody, ale wcale nie to najbardziej rzuca�o si� w oczy. Najgorsza by�a twarz, w kt�rej wypisana zosta�a ca�a pod�o��. jego charakteru. Z rys�w wyczyta� mo�na by�o niezwyk�e, wr�cz odpychaj�ce lodowate zimno uczu�: nienawi�ci skierowanej ku ludziom, oboj�tno�ci wobec ca�ego �wiata. Wulgarno��, cechuj�ca wielu dotkni�tych z Ludzi Lodu, ujawnia�a si� teraz wyra�nie. W ci�gu tego jednego dnia Solve znacznie si� postarza�. Wynios�y �wiatowiec, czaruj�cy lew salonowy, zamieni� si� w zniszczonego rozpustnika, kt�ry prze�y� ju� swe dni �wietno�ci.

Solve Lind z Ludzi Lodu si�gn�� dna. Nie zachowa� ju� ani krztyny cz�owiecze�stwa.

Gotowa�o si� w nim z irytacji. Dlaczego ta przekl�ta latawica nie przychodzi? Dlaczego? Nie mia� wszak czasu na wyczekiwanie, chcia� jak najpr�dzej znale�� si� w Adelsbergu, by tam zdoby� to, co niezb�dne w dalszej drodze do Wenecji. W drodze do nowego �ycia!

Jego nienawi�� ku m�odemu durniowi, kt�ry go pobi�, ku Elenie i ca�ej tej przekl�tej wiosce, Planinie, by�a jednak tak wielka, �e najpierw musia� si� zem�ci�, po prostu musia�.

Nikomu nie wolno zadziera� z Solvem!

Ma�y Heike, o kt�rym ojciec ca�kiem ju� zapomnia�, wcale nie mia� si� tak �le. Szed� dalej, wyposa�ony w ciep�e ubranie, kt�re co prawda bezustannie zsuwa�o si� i opada�o, zaopatrzony w resztki chleba, oszcz�dzony przez dzikie zwierz�ta, kt�re jak dot�d nie zainteresowa�y si� nim bli�ej, cho� widzia� kr���ce wok� stwory podobne do ps�w i inne, wi�ksze, jakich nigdy jeszcze nie spotka�.

Co prawda Heike niewiele dot�d zobaczy� �wiata.

Czasami nie by� sam, towarzyszy� mu kto� bardzo wielki i bardzo czarny. Z pocz�tku Heike troch� si� go ba�, w�a�nie dlatego, �e by� taki wielki i czarny i umia� pojawia� si� i znika�, kiedy chcia�. Nigdy jednak nic Heikemu nie zrobi�, wcale si� te� nie odzywa�. Sta� tylko w pobli�u, cho� nie za blisko, i odp�dza� zwierz�ta, a raz nawet Solvego, i zaraz potem znika�. Herke nie potrafi� tego poj��.

W�a�ciwie jednak ten wielki m�czyzna nie dotrzymywa� mu towarzystwa, Heike mimo wszystko czu� si� samotny. Zastanawia� si�, czy na zawsze ju� pozostanie w tym lesie, nie by�oby to wcale zabawne. My�l� wraca� do mi�ej istoty obdarzonej �agodnym g�osem, kt�ra otworzy�a mu klatk�.

Heike t�skni� za tym g�osem, pragn�� by� razem z t� istot�. To jednak nie by�o mo�liwe.

Instynktownie ci�gn�� ku ciep�emu s�o�cu, na po�udnie. Odkry� wiele zadziwiaj�cych rzeczy podczas swej w�dr�wki ku Adelsbergowi, cho� oczywi�cie nie wiedzia�, jak nazywa si� miejsce, ku kt�remu wiod�a go kr�ta droga.

Chodzi� ju� teraz du�o lepiej. Z pocz�tku musia� przytrzymywa� si� cienkich pni drzew, by si� wyprostowa�. Teraz te� nie do ko�ca mu si� to udawa�o, ale by� przekonany, �e pewnego dnia b�dzie zupe�nie dobrze chodzi�, wiedzia� bowiem dok�adnie, co nale�y robi�. Na razie stawy nie chcia�y jeszcze w�a�ciwie pracowa� i kiedy si� spieszy�, porusza� si� raczej na czworakach.

Raz zdarzy�o mu si� zsiusia� tak jak sta�, ale zaraz przekona� si�, jak nieprzyjemnie jest, gdy jego pi�kne spodnie s� mokre. Wkr�tce, co prawda, wysch�y, ale w ten spos�b Heike sam siebie nauczy� czysto�ci. Mia� ju� pi�� lat i wcale nie by� g�upi, tylko jego umys� by� nieco przyt�umiony d�ugim samotnym �yciem w klatce.

Cho� nie zdawa� sobie z tego sprawy, okaza� tym samym pierwsz� iskr� szacunku dla samego siebie.

Oczywi�cie wiele razy p�aka�, kiedy bardzo dokuczy�a mu samotno�� i niemo�no�� zrozumienia tego, co napotyka� wok� siebie. Mia� przed sob� ca�e �ycie, ale nikt przecie� nie nauczy� go, jak �y�.

M�odzi ludzie, kt�rzy wyruszyli na poszukiwanie Heikego, nie wierzyli, by malec zab��dzi� a� tak daleko. Elena opisa�a go im, m�wi�a, �e prawdopodobnie ch�opiec nie umie chodzi�. Przestrzeg�a te�, by nie wystraszy� ich jego wygl�d. W kr�tkim czasie, jaki z nim sp�dzi�a, parska�, co prawda, i plu�, ale absolutnie nie odnios�a wra�enia, �e ch�opiec jest tego samego pokroju, co jego z�y ojciec. Widzia�a w nim jedynie samotne, rozpaczliwie nieszcz�liwe dziecko, kt�re chcia�o si� obroni� przed nieznanym stworzeniem, jakim musia�a mu si� wyda�. Prosi�a, by zachowali si� w stosunku do niego delikatnie.

Nikt jednak powa�nie nie my�la�, �e ch�opiec jeszcze �yje. Nocny ch��d m�g� si� okaza� zab�jczy dla kogo�, kto nigdy nie wychodzi� na powietrze. Wcze�niej te� zdarza�o si�, �e w wiosce gin�y dzieci. Je�li zb��kanych nie zdo�ano odnale�� przed zapadni�ciem nocy, porywa�y je kr���ce wok� drapie�niki. Mimo wszystko nadal szukali, kierowani szlachetnym pragnieniem, by zapewni� malcowi bodaj par� szcz�liwych godzin w jego kr�tkim �yciu.

Przeczesywali teren wok� chaty Eleny, przekonani, �e szukanie go na po�udniu mija si� z celem. Niemo�liwe, �eby znalaz� si� w pobli�u Adelsbergu� Nie, w tej okolicy nie mia� ani cienia szansy. Tam �aden ma�y ch�opiec nie da�by sobie rady sam.

A jednak Heike w�a�nie tam zaw�drowa�. �wiczy� chodzenie. Chwyta� si� mocno pnia drzewa, bra� kurs na nast�pne i puszcza� si�. Najtrudniej mu by�o poradzi� sobie ze stopami. Ca�y czas wykr�ca�y si�, wracaj�c do pozycji, jak� przybra�y przez ostatni rok, po tym jak klatka zrobi�a si� za ciasna. Kark zdo�a� ju� ca�kowicie wyprostowa�, ale stawy w kolanach i biodrach nadal bola�y i trzeszcza�y, a ca�y kr�gos�up gwa�townie protestowa� przeciw pr�bom ustawienia go w pozycji pionowej. Z r�wnowag� tak�e nie by�o najlepiej.

Nagle Heike stan�� twarz� w twarz z czym� absolutnie niepoj�tym. Dziw natury, na kt�rego widok ze zdumienia rozdziawi� buzi�.

Rozbudzona ciekawo�� by�a tak silna, �e zapragn�� podej�� bli�ej, przyjrze� si� uwa�nie�

I oto zn�w pojawi�a si� ogromna, ciemna posta�!

Stan�a przed nim, powstrzymuj�c go od zbli�enia si� do czego� tak nieprawdopodobnie, niewiarygodnie interesuj�cego. Czarna posta� poruszy�a d�oni�, gestem wskazuj�c ch�opcu, kt�r�dy ma i�� dalej.

Heike zawaha� si�. Instynkt podpowiada� mu jednak, �e powinien us�ucha� olbrzyma. Czy� nie pomaga� mu on przez ca�y czas? Heike dobrze wiedzia�, kto przyni�s� mandragor�. I ubranie. I chleb.

Ch�opiec z powag� skin�� g�ow� i zrobi� tak, jak nakazywa� mroczny wielkolud.

Jego niezwyk�y towarzysz natychmiast znikn��.

Heike dalej par� naprz�d. Na zmian� czo�ga� si� i szed�, z mozo�em wdrapuj�c si� po wapiennych ska�ach.

I nagle, w momencie gdy ogromna b�yskawica rozdar�a niebo na p�, ma�y Heike spojrza� w d� i ujrza� miasto, pi�kne miasto kt�re oznacza�o ludzi jedzenie, ciep�o i� strach!

Do�wiadczenia Heikego z lud�mi nie nale�a�y do najprzyjemniejszych. S�dzi�, �e wi�kszo�� z nich jest taka jak Solve, bo niby dlaczego mia�oby by� inaczej? Czy kr�tkie spotkanie z istot� innego pokroju mog�a wystarczy�, by znik�a nieufno�� dziecka skrzywdzonego przez doros�ego?

Heike by� przekonany, �e miasteczko oznacza kolejne lata niewoli, sp�dzone w klatce.

Cho� ca�ym sercem, jak jeszcze nigdy dot�d, zapragn�� znale�� si� w�r�d ludzi, nie ruszy� si� z miejsca. Usiad� na trawie pop�akuj�c z �alu i samotno�ci.

Niedaleko od niego, na wy�ynie, na kt�rej siedzia�, dostrzeg� �agodnie zaokr�glony szczyt wzg�rza. Sta�o na nim co�, co zosta�o wzniesione ludzk� r�k�. Wysokie rusztowanie, zbudowane z drewnianych bali, a na nim gruby pal, na kt�rego ko�cu umieszczono poprzeczn� belk�. Z belki zwisa� sznur zako�czony p�tl�. Zdaniem Heikego wygl�da�o to dziwnie, d�u�ej jednak nie zastanawia� si� nad tym. Smutek, od kt�rego �ciska�o mu si� serce, opanowa� wszystkie jego my�li.

Solve kipia� gniewem. C� ta g�upia, n�dzna ch�opka sobie my�li? Dlaczego nie przychodzi?

Dot�d nigdy mu si� to nie przydarzy�o, dopiero teraz, i to w dodatku kiedy by� absolutnie pewien, �e przyb�dzie do niego na kolanach, b�agaj�c, by j� kocha�, by mog�a nale�e� do niego bez wzgl�du na cen�, jak� przyjdzie jej za to zap�aci�.

Uzna� to za wi�cej ni� dziwne.

Nagle zdr�twia�. Znalaz� si� w potrzasku? Rozejrza� si� za mo�liwo�ci� ucieczki. Z drogi wiod�cej do Planiny dobieg� odg�os wielu st�p, a w nast�pnej chwili mi�dzy drzewami dostrzeg� gromad� m�czyzn.

Solve zawr�ci� na pi�cie i rzuci� si� do ucieczki w stron� Adelsbergu.

Nawo�ywali si� w tym swoim g�upim j�zyku. Prawdopodobnie krzyczeli �tam, tam jest!� lub co� r�wnie niem�drego. Durnie, naprawd� wydaje im si�, �e zdo�aj� pojma� Solvego Linda z Ludzi Lodu? Przekonaj� si�. Nie ba� si� ich ani troch�, wiedzia�, �e jest silniejszy, a oni gorzko po�a�uj� swoich poczyna�! Nie mia� jednak ochoty sta� si� ich wi�niem. S�ysza�, �e s� rozgniewani, pozna� to po tonie ich g�os�w. Nie zamierza� nara�a� si� na przykro�ci. I umia� biega� szybciej ni� oni. Z jakiego powodu ogarn�a ich taka z�o��?

W�a�ciwie mog�o to oznacza� tylko jedno: poznali prawd� o Heikem. Mo�e dotar� do ich parszywej wioski, mo�e doni�s� na Solvego? Przekl�ty szczeniak!

Kondycja Solvego okaza�a si� gorsza, ni� przypuszcza�. Powoli zaczyna� traci� oddech, zastanawia� si� nad mo�liwo�ci� rzucenia na nich uroku. Ale jak mo�na si� skoncentrowa�, gdy si� biegnie potykaj�c o kamienie i wykroty, maj�c za plecami dysz�c� ��dz� krwi gromad� tubylc�w?

W ko�ciele w Planinie Elena nagle jakby opad�a z si�, j�kn�a cicho i przesta�a walczy�.

Ksi�dz spojrza� na kobiety, kt�re sko�czy�y �piewn� modlitw� do Boga o zmi�owanie w tej samej chwili, gdy Elena si� uspokoi�a. Ksi�dz tak�e przerwa� mod�y.

Jedna z kobiet podesz�a do Eleny i usun�a knebel.

��To ju� min�o � powiedzia�a zm�czona dziewczyna.

��Z�y cz�owiek musia� zaniecha� swych zakl�� � orzek� ksi�dz.

��Tak � odpar�a Elena, podczas gdy kobiety uwalnia�y j� z wi�z�w.

��Jak si� czujesz? � zatroszczy� si� ksi�dz.

��Ju� teraz dobrze � szepn�a. � Ale to by�o straszne! Straszne! Zosta� ca�kowicie pozbawion� w�asnej woli! � Zadr�a�a. � Jestem chora! Czuj� si� zbrukana.

Podnios�a g�ow� i popatrzy�a po zebranych.

��Bardzo was prosz� nie m�wcie Milanowi o tym, jak si� zachowywa�am. To zbyt bolesne, poni�aj�ce. Czuj� si� tak upokorzona, tak bezlito�nie� wykorzystana.

Obiecali, �e nic mu nie powiedz�.

��Dzi�kuj� za pomoc � szepn�a Elena i wybuchn�a p�aczem.

Ksi�dz niespokojnie zerka� ku wrotom ko�cio�a.

��Powinienem by� teraz z nimi. Ten cz�owiek to ucze� diab�a. Nie mog� zostawia� mych wiernych w tak trudnej chwili.

Elena wsta�a.

��I ja tak�e pragn� znale�� si� przy baku Milana, by� mo�e on mnie potrzebuje. S�dz�, �e z�y cz�owiek nie b�dzie ju� wi�cej pr�bowa� mnie zha�bi�, takie mam przeczucia. Czy mog� i�� z wami, ojcze?

Po kr�tkiej dyskusji pozwolono jej i tym z kobiet, kt�re tego chcia�y, ruszy� w drog� na po�udnie. Ksi�dz zabra� z ko�cio�a wielki krucyfiks i nios�c go wysoko nad sob�, ruszy� na czele grupy.

Elena by�a teraz ca�kiem spokojna. Nie ze wzgl�du na siebie sz�a do Adelsbergu, lecz dla Milana i dla ma�ego ch�opca. Nie mog�a uwolni� si� od obrazu przestraszonych, nieszcz�liwych oczu dziecka pod spl�tan� grzyw� czarnych w�os�w.

Ma�y nieszcz�nik, kt�remu przysz�o w �yciu d�wiga� podw�jny krzy�. To jego chcia�a zbawi� od z�ego ducha!

To w�a�nie oznajmi�a ksi�dzu i zebranym kobietom. Przeciw temu nie mogli protestowa�.

Rozw�cieczona gromada depta�a Solvemu po pi�tach, ale czy odleg�o�� mi�dzy nimi troch� si� nie zwi�kszy�a?

Och, tak, oczywi�cie, by� od nich coraz dalej!

Gdyby tylko m�g� zag��bi� si� w las, ale dawne koryto rzeki, kt�rym bieg�, zdawa�o si� nie mie� ko�ca. Musia� kiedy� p�yn�� t�dy pot�ny strumie�, w okolicy pe�no by�o takich wyschni�tych �o�ysk rzecznych i w�a�nie w jednym z nich musieli zbudowa� drog�. Tak jakby przez lata ca�e czekali, a� on si� tu znajdzie.

Oddycha� teraz ci�ko, ze �wistem, zawzi�� si� jednak, �e wytrzyma. Nie mia� zamiaru pozwoli� im na triumf i ponownie nara�a� si� na ciosy.

A gdyby go dopadli, to zobacz� jeszcze, co potrafi dotkni�ty z Ludzi Lodu! Zaczaruje ich wszystkich, omami! Na razie nie mia� czasu, by si� koncentrowa�, musi dalej ucieka�, to najprostsze wyj�cie.

Czy tam na dole droga si� nie rozszerza?

Ale� tak, tak! By� uratowany! Tam b�dzie m�g� umkn�� w las, zgubi tych durni�w i�

Solve gwa�townie zatrzyma� si� w miejscu. Z naprzeciwka pod��a�a ku niemu druga gromada ch�op�w, prowadzona przez wy�szego rang� kap�ana; pozna� to po szatach. Ludzie wygl�dali na zdecydowanych na wszystko.

Jednocze�nie za nimi dostrzeg� wi�ksz� wiosk�, a raczej miasteczko, bez w�tpienia Adelsberg.

A wi�c by� ju� tak blisko, i teraz to? Jak si� porozumieli?

Solve, naturalnie, nie wiedzia� nic o m�odym Peterze, kt�ry konno ruszy� przez bezdro�a i dotar� do Adelsbergu na d�ugo przed nim.

Przekl�� g�o�no. Wykrzykiwa� wszystkie przekle�stwa, jakich si� nauczy� po niemiecku i po szwedzku. By�y to najstraszliwsze wi�zanki, jakie mo�na sobie wyobrazi�, szcz�liwie tylko nieliczni rozumieli poszczeg�lne s�owa, kt�re z siebie ze z�o�ci� wyrzuca�.

Gromada znajduj�ca si� za nim ju� rusza�a do ataku, ale ksi�dz uni�s� w g�r� d�o�:

��Wstrzymajcie si�, nie sprowadzajcie na siebie nieszcz�cia, dzieci! � zawo�a�; nazywa� dzie�mi wszystkich swoich parafian. � To wys�annik piekie�, nie wiadomo, z czym mo�e wyst�pi�!

Podni�s� krzy� na wysoko�� twarzy Solvego. Ten splun��. By� teraz otoczony. Skr�powano mu r�ce i nogi, w usta wci�ni�to knebel. ��te oczy, kt�rych l�kano si� najbardziej, zakryto cuchn�c� chustk�.

Solve stara� si� zapanowa� nad gniewem. Nie wolno mi wpada� w panik�, powtarza� w my�lach. Jeszcze z tego wyjd�, znam do�� sposob�w. A wi�c, moi drodzy ignoranci, je�li zdaje wam si�, �e zwyci�yli�cie, to wiedzcie, �e oszukujecie siebie samych.

Nie mo�na tak �atwo pokona� potomka Tengela Z�ego, zw�aszcza gdy sam Tengel znajduje si� tak niepokoj�co blisko!

On przyjdzie mi z pomoc�, wy n�dzne ludzkie robaki! Nie wiecie, kogo o�mielili�cie si� sp�ta� i w ten spos�b upokorzy�. Nie wiecie, jak� posiadam moc! A je�li sam mia�bym sobie poradzi�

My�li prze�lizgn�y si� na inny temat. Zastanawia� si�, w jaki spos�b m�g�by da� im nauczk�.

Ach, tyle mia� mo�liwo�ci! Niezb�dna mu by�a jedynie odrobina czasu na koncentracj�. Potrzebowa� tylko kr�ciutkiego oddechu od wrzawy, jak� czynili, a zaskoczy ich, straszliwie i okrutnie. Zawi�zali mu oczy? S�dzili, �e to co� pomo�e! Nie we wzroku tkwi�a jego moc, lecz w zdolno�ci koncentrowania my�li.

Tego jednak ci �ajdacy nie rozumieli.

A je�li, wbrew wszelkim nadziejom, nie b�dzie mia� czasu, by zebra� my�li� Tak, w�wczas pojawi si� Tengel Z�y, nios�c pomoc swemu najbardziej utalentowanemu potomkowi i uczniowi.

Dudnienie grzmotu, jakie rozleg�o si� na niebie, by�o jakby odpowiedzi� na jego my�li.

Nad wzg�rzami, gdzie niezdecydowany Heike zastanawia� si�, kt�r� drog� obra�, leg�o ci�kie powietrze.

Ludzie Lodu� Solve tak wiele opowiada� mu o Ludziach Lodu; s�uchaj�c jego opowie�ci Heike prze�y� najpi�kniejsze chwile.

Kiedy wyszed� na �wiat, nie znalaz� jednak Ludzi Lodu, cho� tak� mia� nadziej�. Bardzo pomiesza�o mu to w g�owie.

�le si� czu� w tym dusznym powietrzu. Chmury k��bi�ce si� nad miasteczkiem by�y sinoszare. Ale za strasznym rusztowaniem na wierzcho�ku po drugiej stronie, niedaleko niego, za t� konstrukcj�, w kt�rej wyczuwa� utajon� gro�b�, za ni� niebo przybra�o chorobliwie ��toszar� barw�. Kilka wielkich czarnych ptak�w bezustannie kr��y�o nad rusztowaniem, wyra�nie rysuj�cym si� na tle chmur. Ptaki skrzecza�y ochryple, w panuj�cej doko�a ciszy ich g�osy zdawa�y si� jeszcze bardziej przera�aj�ce.

Mia� wra�enie wielkiej pustki w sobie. Mo�e dlatego, �e by� po prostu g�odny?

Nie mia� jednak na nic ochoty.

W ci�gu d�ugich lat sp�dzonych w klatce nauczy� si� �ni�, zatapia� w t�sknocie, kt�ra nie zna granic.

Kiedy odzyska� wolno��, przysz�o mu do g�owy, �e to za Lud�mi Lodu tak t�skni. Solve jednak nie wyja�ni�, jak daleko st�d da Norwegii czy Szwecji, gdzie mieszkaj� Ludzie Lodu. Heikemu wydawa�o si�, �e s� tu�-tu�.

Wkr�tce jednak przekona� si�, jak bardzo si� myli�. W ca�ej okolicy nie znalaz� wielkiego, pi�knego dworu Grastensholm.

Spotkanie z otaczaj�cym go �wiatem by�o zimne i gorzkie. Teraz nie mia� ju� nawet o czym marzy�.

Z miasteczka dobiega� go niezwyk�y odg�os, kt�ry zarazem wyda� mu si� pi�kny. D�wi�czne uderzenia. Co� podobnego Heike s�ysza� ju� kiedy� w innych miejscach, w innych miastach. �To dzwony ko�cielne, Heike! � mawia� Solve. � Musisz si� ich wystrzega�, s� niebezpieczne. Mami� ludzi, nakazuj� wierzy� w co�, co nie istnieje�.

Heikemu jednak wyda�y si� przyjazne, obiecuj�ce. Czu� si� jakby bezpieczniej. Chod�, wo�a�y. Chod�, a twe zm�czone, rozbiegane my�li si� uspokoj�!

Heike westchn��, zabrzmia�o to niemal jak szloch. Czu� si� opuszczony, zdradzony przez ca�y �wiat.

Solve tak�e czu� duszno�� w powietrzu, zwiastuj�c� nadchodz�c� burz�. Ucieszy� si� na my�l, �e roz�aduje ona atmosfer�.

Zdj�li mu przepask� z oczu i knebel. M�czyzna, kt�ry zna� jako tako niemiecki, ten, co wcze�niej pe�ni� rol� t�umacza Solvego, mia� mu zadawa� pytania i t�umaczy� odpowiedzi.

Znajdowali si� na rynku w Adelsbergu. By�o tu o wiele �adniej ni� w Planinie. Solve dostrzeg� pi�kne kamienice, zbudowane dla cudzoziemc�w, mo�e dla Austriak�w.

Na rynku by�o t�oczno od ludzi, kt�rzy chcieli na niego popatrze�, ale wi�kszo�� stara�a si� sta� z ty�u, w takiej odleg�o�ci, by przypadkiem nie znale�� si� w zasi�gu jego czarodziejskiej mocy. Solve nigdy nie mia� nic przeciw temu, by stanowi� centrum zainteresowania og�u. Nie ba� si� ani troch�, bo doskonale wiedzia�, jak wyj�� ca�o z opresji. Zwyk�a masowa hipnoza mog�a uratowa� go w ka�dej chwili, gdyby tylko sobie tego za�yczy�. Wypr�bowa� ten spos�b ju� wcze�niej, raz w Uppsali i raz w Wiedniu, osi�gaj�c zdumiewaj�ce rezultaty. W Wiedniu, w pa�acu, zosta� zaskoczony na bardzo czu�ym tete-a-tete z pewn� dam� dworu. Zdo�a� uciec, ale m�� owej pani go rozpozna�. Solve potrafi� w�wczas tak zasugerowa� wszystkim go�ciom zgromadzonym w sali balowej, �e widzieli go ko�o siebie ta�cz�cego dok�adnie w tym czasie, �e niemo�liwe okaza�o si� udowodnienie mu winy.

Umia� wi�c zahipnotyzowa� du�� grup� ludzi. Istotne teraz by�o to, by wybra� odpowiedni moment i w�a�ciw� metod�.

Z Planiny przyby�o jeszcze wi�cej ludzi, spora grupa, na czele kt�rej sta� kolejny ksi�dz trzymaj�cy w r�kach krzy�. Do licha, jacy� oni �mieszni!

Eleny jednak nigdzie nie widzia�. Nie dostrzeg� tak�e tego przekl�tego �ajdaka, kt�ry go pobi�. To na nim chcia� wzi�� srogi odwet!

Nie, Eleny nie by�o w�r�d nowo przyby�ych. Nie mia�a si�y, by jeszcze raz spojrze� Solvemu w oczy. Ona i Milan czekali na skraju miasteczka, w miejscu sk�d mogli obserwowa� wszystko, co dzieje si� na rynku.

T�umacz przem�wi� do Solvego:

��Gdzie dziecko? Ch�opiec?

Solve drgn��. Czy�by wiedzieli o Heikem?

��Jakie dziecko? � bezczelnie odpowiedzia� pytaniem na pytanie.

��Wasze. Elena powiedzia�a, �e trzymacie je w klatce.

Elena! Solve pokra�nia� z gniewu. A wi�c to ona wypu�ci�a Heikego! Przekl�ta, odpowie mi za to! P�niej jeszcze zwiod�a mnie niewinnym wyrazem oczu, mnie, Solvego!

Zakl�� w duchu.

��Nigdy nie by�o �adnego dziecka ani �adnej klatki � powiedzia� arogancko. � Dziewczyna zmy�la, chc�c wzbudzi� zainteresowanie. Je�li to ju� wszystkie zarzuty, za kt�re tak niegodziwie mnie potraktowali�cie, to powinni�cie mnie natychmiast uwolni�.

��To jeszcze nie wszystko � oznajmi� t�umacz. � Sami wiecie, �e macie z�e oko.

��Co takiego?

W pami�ci Solvego powr�ci�o wszystko, co czyta� i s�ysza� o z�ym oku. By�o to jednak tak dawno temu, �e po prostu zapomnia�. A zna� przecie� wierzenia lud�w kraj�w �r�dziemnomorskich, ich strach przed urokiem z�ego oka. Teraz lepiej zrozumia� reakcj� S�owe�c�w.

A on, idiota, czarowa�, by si� przed nimi popisa�!

Nowo przyby�y ksi�dz powiedzia� co� wzburzony, a t�umacz prze�o�y�:

��Usi�owali�cie tak�e sprowadzi� na z�� drog� nasz� Elen�

��Elen�? Jej nie chcia�bym nawet dotkn��! Jestem przyzwoitym cz�owiekiem.

��Czy�by? Nasz ojciec, ksi�dz, jest innego zdania. Mo�e opowiedzie� o tym, jak musieli przywi�za� Elen� do s�upa w ko�ciele, by nie us�ucha�a, gdy j� do siebie wzywali�cie. Ona nie chcia�a przyj�� do was, bo kocha Milana i pragnie go po�lubi�, ale wy rzucili�cie na ni� urok. Za to w�a�nie czeka was �mier�, za to i za wasze uroczne oczy. I za dziecko, nad kt�rym zn�cali�cie si� tak okrutnie przez wiele lat, jak m�wi Elena. S�dz�c po wygl�dzie, musia� ca�ymi latami przebywa� w zamkni�ciu. Teraz ch�opiec znikn��. Macie wi�c na sumieniu tak�e i jego �mier�.

Solve wys�ucha� go tylko do po�owy. Przywi�zali Elen� do s�upa! A wi�c dlatego nie przysz�a. Poczu� si� jednak ogromnie niemi�o us�yszawszy, �e nie uleg�a jego czarowi, a zamiast niego wybra�a tego durnego ch�opa, kt�ry go pobi�.

E, tam, czort z nimi! Jakie znaczenie mieli dla Solvego ci n�dzni ludzie?

Nagle dotar�o do niego znaczenie s��w, kt�re wym�wi� m�czyzna w trakcie swej tyrady. On, Solve, mia� umrze�!

Zrozumia�, �e to nie przelewki. Tu, na po�udniu, z�e oko nie by�o powodem do �art�w. Ale oni si� go bali z tej w�a�nie przyczyny. Zatem w tym tkwi jego si�a. Ale jak j� wykorzysta�? W jaki spos�b?

I zn�w przem�wi� t�umacz:

��Twoja droga prowadzi prosto na szubienic�. Nasz ojciec daje ci teraz ostatni� szans� na odpuszczenie grzech�w. Czy ukorzysz si� przed wol� twego Pana?

Starszy godno�ci� kap�an przysun�� krzy� do twarzy Solvego. Solve instynktownie odsun�� si� do ty�u.

��Odpuszczenie grzech�w? � rzek� z pogard�. � Wam go potrzeba za owo nies�ychane przest�pstwo, jakiego dopu�cili�cie si� wobec mnie!

Zabrano krzy�. Teraz Solve uspokoi� si�, triumfowa�. Wiedzia� ju�, co go czeka, i dlatego te� wiedzia�, co powinien robi�.

Omami ich wzrok, b�dzie im si� wydawa�o, �e widz�, jak szubienica rozpada si� i zmienia w stos drewna. Uznaj�, �e nast�pi� cud, �e pojmali niew�a�ciwego cz�owieka, podnie�li r�k� na �wi�tego.

Tak, to z pewno�ci� wystarczy tym przes�dnym hipokrytom. On � �wi�tym?

Solve z trudem opanowa� si� na tyle, by ukry� pogardliwy u�mieszek.

Ludzie zacz�li si� przesuwa�, kieruj�c si� ku wzg�rzu, na kt�rym ustawiono szubienic�.

To dopiero b�dzie zabawa! Najwi�kszy triumf Solvego!

O�owiane chmury nadci�ga�y nad miasteczko. Burze nie by�y w S�owenii rzadkim zjawiskiem, ludzie do nich przywykli.

Heike natomiast nigdy nie prze�y� prawdziwej burzy. S�ysza� tylko dudnienie grzmot�w na zewn�trz i bardzo si� wtedy ba�. Wiedzia�, �e ha�as po pewnym czasie cichnie.

Teraz by� na dworze, pod go�ym niebem, i nie mia� dok�d p�j��. Spostrzeg�, jak ciemno si� zrobi�o, a z daleka dobieg� go huk grzmotu.

Ka�de kolejne uderzenie pioruna zdawa�o si� coraz silniejsze, rozlega�o si� coraz bli�ej. Mia� wra�enie, �e co� ogromnego, niebezpiecznego naprawd� bardzo si� na niego rozgniewa�o.

A potem niebo rozdar� ostry, przenikliwy blask, od kt�rego zak�u�o nieprzywyk�e do jasnego �wiat�a oczy; tak d�ugo wszak �y� w ciemno�ci. Patrzy� na niezwyk�e b�yski na niebie, d�ugie, poskr�cane, a potem nagle roziskrzy�o si� i hukn�o tak, �e zakry� uszy d�o�mi, staraj�c si� podpe�zn�� jeszcze bli�ej skalnej �ciany.

Heikem ow�adn�� strach. Chocia� ba� si� tak�e ludzi z miasteczka, o�mieli� si� jednak zbli�y� do nich nieznacznie. Spu�ci� si� ni�ej, na nast�pny stopie�, jak gdyby zawieszony nad drog�. Przycupn�� tam skulony niczym zwierz�tko. ��te oczy l�ni�y wpatrzone w zaczarowane, przedziwne �wiat�o.

Drgn��. Drog�, znajduj�c� si� poni�ej, kto� nadchodzi�. Wielu, bardzo wielu ludzi w d�ugim rz�dzie. Musieli przej�� obok niego. Heike wtulony w p�k� skaln� jeszcze bardziej skurczy� si� w sobie. Nie �mia� si� pokaza�, ale poczu� si� troch� bezpieczniej. Nie by� ju� sam na sam z ogromnym rozgniewanym niebem.

Tyle ludzi! Nigdy nie przypuszcza�, �e na �wiecie �yje ich tak wielu.

Na przedzie sz�y dwie istoty w pi�knych strojach, w d�oniach trzyma�y bardzo d�ugie, skrzy�owane kije. Co� na tych kijach tak �adnie b�yszcza�o.

Za nimi pod��a� jeden m�czyzna, ubrany na czarno i czerwono, na twarz nasuni�ty mia� dziwaczny kaptur, spod kt�rego przez ma�e dziurki wygl�da�y tylko usta i oczy.

Wygl�da� bardzo gro�nie, Heike si� przestraszy�.

Potem szli wszyscy inni ludzie. Najwyra�niej zd��ali ku owemu dziwnemu rusztowaniu na wzg�rzu. Czarne ptaki wyczekuj�co przysiad�y na drzewach.

Ale co to?

W samym �rodku strumienia ludzi dostrzeg� konia ci�gn�cego w�z. By�a to brzydka, odkryta dwuk�ka, a na niej sta� samotny m�czyzna z r�kami zwi�zanymi na plecach.

Ale�

Przecie� to Solve!

A ci ludzie obrzucaj� go kamieniami! Opluwaj�! Solvego! Nie powinni tego robi�!

Do oczu Heikego nap�yn�y �zy. Nie chcia� patrze� na takie upokorzenie Solvego. Mia� wra�enie, �e to� tak, niedobre. Bo Solve by� przecie� najsilniejszy na �wiecie. Nikt nie by� r�wnie pot�ny i niebezpieczny jak on. Nie powinni mu tego robi�!

Im bardziej zbli�ali si� do szubienicy, tym wi�kszy triumf odczuwa� Solve. Wyobra�a� sobie, jak to omami ich wzrok i zobacz� szubienic� wal�c� si� w drzazgi. Szafot okaza� si� wi�kszy, ni� si� spodziewa�, jego upadek b�dzie wi�c tym wspanialszy. Doskonale! Tak w�a�nie powinno by�!

Wszystkich ogarnie przera�enie, b�d� czyni� znak krzy�a i puszcz� go wolno. A potem on si� zem�ci, nie wiedzia� co prawda, w jaki spos�b, ale tego rodzaju pomys�y przychodzi�y mu �atwo.

Ju� si� na to cieszy�.

Nowa my�l przywo�a�a u�miech na jego oblicze. Znajdowa� si� przecie� w jednym z kraj�w �r�dziemnomorskich. Gdyby rzeczywi�cie zosta� powieszony, do czego naturalnie nie dojdzie, ale je�li� czy w�wczas pod szubienic� wyro�nie po nim alrauna, mandragora?

C� za komiczna my�l! W takim razie ma nadziej�, �e nowa mandragora b�dzie naprawd�, naprawd� z�a i dopomo�e swym przysz�ym w�a�cicielom w s�u�bie diab�u.

C� to by by�a za ironia losu!

Nie mia� jednak zamiaru pozwoli�, by go powieszono. Kiedy tylko uda mu si� oszustwo, rozpocznie nowe �ycie!

Och, ale� b�dzie zwodzi� i oszukiwa� ludzi w Wenecji! Omami ich, ale tym razem wyka�e wi�ksz� ostro�no�� przy demonstrowaniu swych umiej�tno�ci. I wkr�tce zn�w si�gnie szczytu! Do czorta, ma dopiero trzydzie�ci lat! Przed nim ca�e �ycie!

Nagle zamar� z wra�enia.

Poniewa� znajdowa� si� o wiele wy�ej ni� wszyscy, jako jedyny zobaczy� niedu�� p�k� w skale, niewidoczn� dla innych.

Siedzia� na niej Heike!

Z pocz�tku Solve z otwartymi ustami wpatrywa� si� w ch�opca; ca�kiem straci� g�ow�. P�niej dostrzeg� co�, co straszliwie go zapiek�o, czego nigdy si� nie spodziewa�.

W oczach malca Solve zobaczy� �zy. Heike p�aka� � nad nim!

Ma�y, milcz�cy Heike, kt�rego k�u� szpikulcem. Udr�czone dzieci�ce oczy, z kt�rych tak si� na�miewa�. Heike, kt�ry nie ogl�da� �wiata i nie posmakowa� �ycia, poniewa� Solve si� go wstydzi�. Nigdy nie odezwa� si� ani s�owem, tylko rozpacza� po cichu w d�ugie samotne noce ku zadowoleniu Solvego.

A teraz p�aka� nad jego losem!

W m�czy�nie na wozie niczym wrz�ca lawa wzbiera� szalony gniew. Powietrze ci�kie od grzmotu przeszy� jego krzyk, przeci�g�y, niesko�czenie d�ugi krzyk protestu:

��ID� DO DIAB�A!

Ludzie spogl�dali na niego my�l�c, �e oto nareszcie przestraszy� si� szubienicy. Ko� zatrzyma� si�, przystan�li wi�c wszyscy.

Ale Solve si� nie ba�, wiedzia� bowiem, w jaki spos�b wydob�dzie si� z opresji. By� po prostu w�ciek�y, rozsadza� go gniew, nie wiadomo w czym maj�cy przyczyn�.

��Odejd� st�d, przekl�ty szczeniaku! � wrzeszcza�. � Czy� nie do�� ci� ju� mia�em, by� jeszcze teraz musia� to ogl�da�? Zgi�, przepadnij! I nie my�l sobie, �e kiedykolwiek powr�cisz do domu, do Ludzi Lodu, kt�rzy tak ci� zafascynowali! Nie my�l sobie, bo Tengel Z�y jest tutaj i on ci� porwie!

Ch�opiec nie rusza� si� z miejsca, wci�ni�ty w ska��. Ryk gromu przeszkodzi� Solvemu, musia� chwil� odczeka�. Ludzie zgromadzeni wok� niego s�dzili, �e wzywa on swego Boga czy Szatana.

��Tengelu Z�y! � wo�a� Solve. � Czy mnie s�yszysz? Zabierz tego piekielnego dzieciaka, kt�ry zniszczy� moje �ycie! Ty wiesz, �e nie zas�u�y�em na taki los!

Heike ze szlochem otar� nos.

��To my jeste�my smoczymi z�bami, Tengelu Z�y, tymi, kt�re kiedy� zasia�e�. Ja jestem twym pokornym s�ug�, ale usu� toto!

Orszak powoli zaczyna� si� porusza�. Ludzie �miali si� z niezrozumia�ych, przepojonych gniewem okrzyk�w skaza�ca.

��Jeszcze ci� z�api�, ty czarci pomiocie! � wy� Solve. � Jak tylko wyrw� si� st�d, zaraz ci� odnajd�! Tengel Z�y mi dopomo�e!

K�tem oka dostrzeg�, jak znienawidzona ma�a posta� czo�ga si� i pe�znie w�r�d wyst�p�w skalnych, by skry� si� w lesie.

Tak, tak, szukaj schronienia, drwi� Solve. Czyha na ciebie tysi�c niebezpiecze�stw, nigdy nie nauczy�e� si� przed nimi broni�. Zobaczysz jeszcze�

Zorientowa� si�, �e dotarli ju� do szubienicy. Musia� teraz my�le� o czym innym.

Teraz! Nadesz�a chwila triumfu! my�la� Solve. Teraz zobacz�, z kim maj� do czynienia!

Musz� si� skupi�. Jestem ca�kiem spokojny, ch�odny i opanowany. Konstrukcja szubienicy� Ma si� rozsypa�. Na ich oczach. Mnie maj� uzna� �wi�tym! Na zawsze b�d� mieli wyrzuty sumienia, �e o ma�y w�os, a powiesiliby �wi�tego.

Zachichota� w duchu.

Solve by� teraz lodowato spokojny. Teraz si� skupi�

Zapomnia� o Heikem, Tengelu Z�ym i wszystkich ludziach na �wiecie. Teraz sta� przed swym najwa�niejszym zadaniem. Mia� zmusi� zebranych, by wyda�o im si�, �e szubienica rozsypuje si� na ich oczach.

Koncentrowa� si� niezwykle mocno. Tu� obok niego sta� kat, got�w, by poprowadzi� go po schodach, lecz Solve nie zwraca� na niego uwagi. Wszystkie my�li skupi� na swym zadaniu.

Z ust paru stoj�cych najbli�ej kobiet wyrwa� si� okrzyk zdumienia. Bez w�tpienia ujrza�y to, co on sam widzia�: najwy�sza cz�� szubienicy si� niebezpiecznie ko�ysa�. Tak, posiada� moc! Wkr�tce spostrzeg� to wszyscy�

Solve zaniepokoi� si�. Szubienica zn�w znieruchomia�a. Co� wyra�nie stawia�o op�r. Co� stawia�o straszliwy, niez�omny op�r!

Zn�w utkwi� wzrok w jednym punkcie, krople potu wyst�pi�y mu na czo�o. Opadnij, ru�, zaklina� szubienic� i ca�y szafot. Ru�, teraz, wiem, �e to potrafi�!

Nigdy w �yciu jeszcze niczego nie pragn�� tak gor�co! W takich sytuacjach zawsze mu si� udawa�o, wiedzia� o tym. Teraz ca�y by� tylko wol�.

Szubienica ani drgn�a. Kat uj�� go za rami�, nikt niczego nadzwyczajnego nie zauwa�a�.

Co si� dzia�o? Solvego ogarn�� paniczny l�k. Ru�, spadnij, przekl�ta szubienico!

Nagle dostrzeg� co� na szczycie jednego z okolicznych wzg�rz�

Zdr�twia� ze strachu.

Widnia�a tam olbrzymia posta�. W�drowiec w Mroku. Sta� zwr�cony w stron� Solvego, jedn� r�k� wyci�ga� ku niemu. To stamt�d w�a�nie nadp�ywa� op�r. Posta�, b�d�ca tylko cieniem, uniemo�liwia�a Solvemu wprawienie ludzi w stan hipnozy!

C�, m�j mi�y w�drowcze, zobaczymy, kto silniejszy, pomy�la� Solve zgn�biony i stara� si� skupi� jeszcze mocniej.

Na pr�no jednak, czu� to ka�dym calem cia�a.

Posta� na wzg�rzu okaza�a si� zbyt pot�na, by m�g� z ni� si� r�wna�.

Solve zacz�� krzycze�. Oszala�y ze strachu usi�owa� wyrwa� si� z r�k kata, lecz przytrzymywa�o go wiele ramion.

��Nie chc� umiera�, nie chc� umiera�, nie chc�, nie chc�! � wo�a�, budz�c uciech� gawiedzi.

Walczy� jak zwierz�, pragn�c si� uwolni�, ale bez wzgl�du na to, jak bardzo si� opiera�, wchodzi� coraz wy�ej po kolejnych stopniach. Kopa� zawzi�cie i szarpa�, wszystko na pr�no. Przed oczami stan�li mu rodzice, prosi�, by si� za nim wstawili, siostra Ingela, przyjaciel Johan Gabriel Oxenstierna� By�o ju� jednak o wiele za p�no na skruch�!

Ulvhedinie, Tengelu Dobry�

W my�lach przyzywa� tych, kt�rymi zawsze gardzi�, tych, kt�rzy urodzili si� dotkni�ci przekle�stwem, lecz podj�li z nim walk� i zwyci�yli. Solve nigdy nie walczy� ze swym losem, dumny by� z tego, �e jest dotkni�ty. Teraz wzywa� ich pomocy. A w nast�pnej chwili, by obstawi� si� z obu stron, przywo�ywa� Tengela Z�ego.

Wszystko nadaremnie.

��Heike! � wo�a�. � Pom� mi, do diab�a. Posiadasz t� zdolno��, pom� mi, jestem przecie� twoim ojcem!

Solve nie otrzyma� �adnego odzewu.

Uni�s� twarz ku czarnemu od burzowych chmur niebu. J�cza� ze strachu, wiedzia�, �e wszyscy s� przeciwko niemu.

Otworzy� oczy i opu�ci� wzrok.

W�wczas ujrza� to samo, co widzia� Heike wcze�niej tego w�a�nie dnia.

Gro�na posta� na szczycie wzg�rza znalaz�a si� teraz za nim. Solve nie chcia� ju� na ni� patrze�, odwr�ci� si� wi�c ku g�rom po drugiej stronie szubienicy, ku pokrytym ��obieniami wapiennym ska�om w lesie.

Jako pierwszy i jedyny �yj�cy z rodu Ludzi Lodu zobaczy�, gdzie musi znajdowa� si� miejsce spoczynku Tengela Z�ego.

Chcia� podzieli� si� tym odkryciem, opowiedzie� o nim.

��Heike � szepn��.

Ale ch�opiec by� ju� daleko, nie m�g� innym przekaza� informacji, nie rozumia� bowiem tego, co ujrza�.

Rozumia� to jedynie Solve.

Heike zatrzyma� si�, odwr�ci�, ale nie zobaczy� ju� wzg�rza z szubienic�. Us�ysza� tylko g�o�ny j�k, jednog�o�ne westchnienie wielu os�b.

Nie pojmowa�, co mog�o oznacza�, i tak chyba by�o najlepiej.

A mimo wszystko przystan��, jakby obezw�adniony dojmuj�cym smutkiem. Wyczuwa�, �e nigdy ju� nie zobaczy Solvego.

Zapomnia� o wszystkich chwilach, gdy nienawidzi� dr�czyciela. Ma�y Heike zachowa� w pami�ci jedynie ba�niowe opowie�ci, historie o Ludziach Lodu, do kt�rych i on nale�a�. Solve m�wi� kiedy�, �e musi tam wr�ci�. Heike tak�e tego pragn��. Teraz jednak zrozumia�, �e b�dzie to droga niesko�czenie d�uga. Przypomnia� sobie, �e podr� z Wiednia trwa�a ca�y rok, zanim dotarli tutaj. A Solve m�wi�, �e Skandynawia le�y daleko od Wiednia.

Jak zdo�a tam doj��? Nie maj�c dos�ownie nic, nawet jedzenia?

Dotkn�� mandragory wisz�cej pod koszul�. Z ni� czu� si� bezpieczny. Ale nie mog�a ona przenie�� go do domu, na Grastensholm, jak zwa� si� dw�r nale��cy do niego.

I jak zdo�a omin�� tych wszystkich ludzi; przecie� tak bardzo si� ich ba�.

Co oni zrobili Solvemu?!

Heikego ogarn�a niewiara we w�asne si�y. Nie wiedzia� nic o �wiecie. Wszystko go przera�a�o.

Elena i Milan obserwowali przebieg wydarze� ze wzg�rza w lesie. Oboje byli wstrz��ni�ci tym, co si� sta�o, cho� wiedzieli, �e by�o to nieuniknione.

Nagle odezwa� si� Milan:

��Dobry Bo�e, a c� to tam pe�znie?

Zbli�a�o si� ku nim co�, co w pierwszej chwili wzi�� za zwierz�, ale teraz by� coraz bardziej zdezorientowany. Czy to z�a dusza powieszonego, czy mo�e�

��To ch�opiec � szepn�a Elena. � Dzi�ki, ci Panno Mario! Ostro�nie, Milanie, on nie zna ludzi! Nie wiadomo, jak si� zachowa!

Milan wpatrywa� si� w niezwyk�� istot� czo�gaj�c� si� w ich kierunku na czworakach.

��Dobry Bo�e � szepta� raz za razem. � Dobry, dobry Bo�e!

Stali ca�kiem nieruchomo.

Heike zauwa�y� ich dopiero z odleg�o�ci kilku �okci. Zatrzyma� si� gwa�townie, zrobi� ruch, jakby chcia� rzuci� si� do ucieczki, ale nagle w jego budz�cych groz� oczach pojawi� si� b�ysk rozpoznania. Z zapartym tchem wpatrywa� si� w Elen�.

Dziewczyna powoli osuwa�a si� na kolana. U�miechn�a si� dr��co, niepewnie i ostro�nie na znak dobrej woli, i wyci�gn�a ku niemu otwarte ramiona.

Milan sta� spokojnie, ale i on nie mia� serca z kamienia. Na widok ma�ego le�nego trolla �zy przes�oni�y mu oczy.

Ch�opiec przedstawia� sob� obraz n�dzy i rozpaczy. Spl�tana grzywa opada�a mu na ramiona i ni�ej, przes�aniaj�c niemal ca�� g�rn� po�ow� cia�a, ubranie za�o�one tak �le jak tylko to mo�liwe, na lew� stron�, ty� na prz�d, g�r� do do�u, brudny bardziej ni� zwierz�, ni� jakiekolwiek boskie stworzenie.

A twarz, kt�ra wy�ania�a si� spod ko�tun�w�

Milan widzia� twarz Solvego. By�a straszna, ale pomin�wszy diabelskie oczy, ca�kiem normalna. Twarz ch�opca by�a groteskowo powykrzywiana, stanowi�a karykatur� ludzkiego oblicza.

A mimo to Milan uzna� twarz Solvego za bardziej przera�aj�c�, bo bi�o z niej nieludzkie zimno, i�cie szata�ska pogarda dla ludzi.

To by�o po prostu zb��kane dziecko, tak bardzo unieszcz�liwione swym wygl�dem. Zb��kane� Nie tylko w tym lesie, lecz w ca�ym �wiecie.

Gdyby nikt si� nim nie zaopiekowa�, nie prze�y�oby nawet dw�ch dni. Pierwszy napotkany cz�owiek u�mierci�by je my�l�c, �e ma do czynienia z czym� nad wyraz gro�nym, z istot� z podziemnego �wiata.

Elena i Milan tak�e nie mieli ca�kowitej pewno�ci co do tego, czy maj� racj�.

��B�dziemy musieli u�y� no�yc do strzy�enia owiec � powiedzia� Milan zachrypni�tym g�osem.

Heike na d�wi�k tych s��w b�yskawicznie skierowa� spojrzenie na m�czyzn�. Milan patrzy� prosto w ��te jak p�omie� oczy.

Stara� si� przyja�nie u�miecha� do ch�opca. I on tak�e przykl�kn��.

Wzrok Heikego zn�w pad� na Elen�, rozpozna� w niej osob�, kt�ra wypu�ci�a go z klatki. Mia�a taki ciep�y, �agodny g�os. Zapragn�� us�ysze� go jeszcze raz.

��Chod� � powiedzia�a Elena. � Zamieszkasz z nami, w wiosce, w domu Milana. I ju� nikt nigdy nie wyrz�dzi ci krzywdy.

Heike nie rozumia� s��w, ale czu� �yczliwo��. Tak bardzo by� jej spragniony!

Wyrusz� do Grastensholm, pomy�la�. Ale jeszcze nie teraz. Kiedy b�d� ju� du�y i silny, doros�y jak oni. A teraz nie mam gdzie si� podzia�

M�czyzna te� nie wygl�da� niebezpiecznie. Patrz�c na Heikego, tak�e mia� ciep�o w oczach.

Heike wsta�� i drobi�c kroki, podbieg� do nich. Elena zarzuci�a mu r�ce na szyj�.

By�o to tak wspania�e, �e zn�w zani�s� si� szlochem.

��Popatrz na te ramiona � rzek� Milan wzruszony i podni�s� malca do g�ry. Zacz�li i�� ku Planinie. � Sp�jrz na te rany! Przez ca�e �ycie nie widzia�em tylu ran na takim ma�ym ciele! Stare i nowe, zabli�nione i otwarte, zaropia�e� Eleno, popatrz na jego nogi! I one pokryte s� ranami! Drobnymi ranami, jakby od uk�u�. Nie zdziwi�bym si�, gdyby mia� je wsz�dzie!

��Ma te� inne rany � powiedzia�a cicho, opieraj�c g�ow� zap�akanego ch�opca na ramieniu Milana. � Wygl�da na to, �e kiedy siedzia� w tej okropnej klatce, nigdy nie by� myty.

��I taki jest wychudzony � w g�osie Milana d�wi�cza�o wsp�czucie. � Lekki jak ptaszek. U nas b�dzie mu dobrze, Eleno!

��Tak � powiedzia�a. � Dzi�kuj�, Milanie, �e to rozumiesz! I ciesz� si�, �e zamieszkamy w wiosce. �le by�oby, gdyby codziennie musia� ogl�da� chat� ojca, w kt�rej prze�y� takie przykre chwile. I mo�e ba� si� lasu.

��Teraz b�dzie mia� inne �ycie � powiedzia� Milan, mocniej tul�c do siebie drobne cia�ko.

Ale Heike nie ba� si� lasu. Wkr�tce wprawi� w zdumienie wszystkich mieszka�c�w wioski, albowiem okaza�o si�, �e w lesie, kt�rego tak bardzo si� obawiali, on czuje si� bezpieczny.

Nie wiedzieli jednak, �e Heike ma tam przyjaciela. Tajemniczego, spowitego w czer� olbrzyma, kt�ry pojawia si� kiedy chce i gdzie chce.

Ludzie zwali go W�drowcem w Mroku.

Nikt nie wiedzia�, sk�d si� wzi��.