SAGA O LUDZIACH LODU

Tom XX

W roku 1793 w miasteczku Stregesti w Siedmiogrodzie znikn�li bez �ladu dwaj m�czy�ni. Nie ich pierwszych spotka� taki los. W nieustaj�cym szepcie wiatru �y�y opowie�ci o tych, kt�rzy przepadali i kt�rych nigdy ju� wi�cej nie widziano.

Ale jeden z potomk�w Ludzi Lodu sprawi�, �e ci dwaj byli ostatnimi�

�w dotkni�ty z Ludzi Lodu, wykorzystuj�c swe niezwyk�e zdolno�ci, nawi�za� kontakt z wieloma szczeg�lnymi istotami, kt�rych normalnym �miertelnikom nie by�o dane ujrze�. Nikt jednak z Ludzi Lodu nie prze�y� dotychczas nic r�wnie straszliwego jak to, co wydarzy�o si� w Stregesti.

Niezwyk�y by� to las. Wydawa�o si�, �e trwa tak ju� od dziesi�tk�w tysi�cy lat, pogr��ony w g��bokim �nie, oczekuj�c, a� zbudz� go tr�by s�dnego dnia.

Przez le�ny g�szcz ledwie przedostawa�o si� �wiat�o. Ziemi�, kamienie i po�amane konary porasta� mech i pn�cza, pnie drzew pokrywa� bluszcz. Wszystko zlewa�o si� w jedno, tworz�c pofa�dowany, faluj�cy krajobraz, spowity w mi�kki, zielony ca�un.

Ca�un� Nieprzyjemne s�owo, kt�re niestety pasowa�o a� nazbyt dobrze�

Zielone ga��zie drzew prastarego lasu sennie zwisa�y nad ziemi�. Nie �piewa� tutaj �aden ptak. Nawet ma�y niepozorny s�owik nie o�mieli� si� swym cudnym g�osem zm�ci� zaleg�ej w g�szczu ciszy.

Las ten r�s� w Siedmiogrodzie, na wschodnim kra�cu Austro-W�gier. W tej dzikiej g�rskiej krainie nadal �y�y niesamowite podania i legendy, mro��ce krew w �y�ach historie o wilko�akach, wampirach i innych si�ach ciemno�ci tak strasznych, �e obcy przybysze wzdragali si� przed zapuszczeniem w g��bokie, pe�ne tajemnic doliny.

Miejscowa ludno�� stanowi�a konglomerat Wo�och�w, madziarskich Szekler�w, Saks�w, Rumun�w oraz resztek plemion, kt�re przyw�drowa�y tu w pradawnych czasach, jak Goci, Hunowie, Gepidzi i Awarowie z Azji �rodkowej. Dominuj�c� grup� byli Rumuni wraz z Madziarami czy, jak m�wiono, W�grami.

Rumuni zwali sw�j kraj Ardeal, W�grzy � Erdely. Inni powiadali � Transylwania. Jednak�e oficjaln� nazw� nadan� krainie przez jej ostatnich w�adc�w, Habsburg�w, by� Siedmiogr�d, ze wzgl�du na siedem wielkich miast.

Martwy, cho� jednocze�nie �ywy las otacza� niewielkie, po�o�one na uboczu miasteczko Stregesti.

Trudno dociec, sk�d wzi�a si� taka nazwa, jako �e przez wieki wiele plemion podbija�o te tereny, faktem jednak pozostawa�o, �e s�owo �strega� w j�zyku w�oskim oznacza czarownic�.

Dwaj obcy przybysze dotarli do Siedmiogrodu dziwnymi drogami. Jednym z nich by� francuski szlachcic, zbieg�y przed trwaj�c� od czterech lat w jego ojczy�nie rewolucj�. Wielu arystokrat�w zawar�o bli�sz� znajomo�� z gilotyn�, ale �w m�czyzna, baron de Conte, zdo�a� umkn�� z kraju wraz ze swym bratankiem Yvesem.

Kto wie, mo�e lepiej by�oby dla nich, gdyby wybrali gilotyn�?

Z pocz�tku byli tak przera�eni sam� my�l�, �e mogliby wpa�� w r�ce francuskiego posp�lstwa, i� nie �mieli zbli�y� si� do ludzi i ukrywali si� po lasach w�r�d g�r. Dlatego w�a�nie nie wiedzieli, �e w drodze na wsch�d dawno ju� przekroczyli granice Francji.

Ca�a Europa znajdowa�a si� w stanie wrzenia � rewolucja francuska zatacza�a coraz szersze kr�gi. Podobnie by�o i w Wiedniu, kt�ry pod gilotyn� straci� sw� Mari� Antonin�. Dwaj szlachcice parli wi�c do przodu z nadziej� na znalezienie bodaj odrobiny spokoju.

Z czasem, naturalnie, zrozumieli, i� dotarli do obcych kraj�w. Nerwy jednak mieli ju� do tego stopnia zszarpane, �e nie byli w stanie nikomu zaufa�.

Zab��kali si� a� do Siedmiogrodu�

O, tu nareszcie znale�li spok�j! Nigdzie nie mog�o by� spokojniej ni� w tutejszych milcz�cych, tajemniczych dolinach.

Kiedy szuka si� jakiego� wi�kszego miasta we wschodniej cz�ci Siedmiogrodu, po przekroczeniu doliny rzeki Maruszy nietrudno zab��dzi�. Baronowi i jego bratankowi okolice te by�y ca�kiem nieznane i powt�rzyli b��d, kt�ry przed nimi pope�nili ju� inni, nawet ci bardziej obeznani z terenem. Nagle znale�li si� na obszarze Karpat Transylwa�skich, a wtedy byli ju� straceni�

Jechali przez dwa dni, mijaj�c kolejne doliny, coraz g��bsze i bardziej dzikie. Od czasu do czasu napotykali male�kie wioski, ale trudno�ci z porozumiewaniem si� z ich mieszka�cami okaza�y si� zbyt wielkie. Nie zdo�ali nawet wyja�ni�, �e pragn� dotrze� do du�ego cywilizowanego miasta, wszystko jedno jakiego. Tu w�a�nie bowiem, w tej krainie, z dala od zam�tu rewolucji, pragn�li si� osiedli�.

Nie mieli jednak zamiaru zostawa� na takim pustkowiu!

A potem nadszed� dzie�, kiedy to po raz ostatni obrali niew�a�ciw� drog�. Znale�li si� w kolejnej prze��czy � g��bokiej szczelinie, do kt�rej ledwie dociera�o �wiat�o s�o�ca. Prze��cz le�a�a wysoko w g�rach, a gdy j� pokonali, byli ju� w zaczarowanym lesie.

Wstrzymali konie.

Powoli ch�on�li atmosfer� ciep�ego, wilgotnego popo�udnia. Ga��zie drzew opada�y prawie na ich g�owy, ga��zie tak ci�kie i pradawne, jakby liczy�y sobie co najmniej tysi�c lat. Zwisaj�cy z nich mech by� lepki, o�lizg�y od staro�ci i st�ch�ego powietrza. Znik�d nie dochodzi� �aden d�wi�k, panowa�a absolutna cisza, kt�ra zdawa�a si� bezg�o�nie oddycha�.

Jakby las oniemia� z chwil�, gdy si� w nim znale�li.

��Ruszajmy dalej � mrukn�� baron. � Jestem g�odny. Ta droga musi wszak dok�d� prowadzi�.

I tak w istocie by�o. Jeszcze p� godziny przedzierali si� przez upiorny las, gdy nagle otworzy�a si� przed nimi dolina i roztoczy� widok na niewielkie miasteczko.

Dolina stanowi�a jakby kocio� mi�dzy g�rami, ale nie by�o wida� �adnego traktu, kt�ry wi�d�by dalej. Baron zadr�a�; sp�yn�o na� przeczucie, �e znale�li si� u kresu drogi, kresu swej podr�y.

Miasteczko le�a�o na samym dnie kot�a. G�sta zabudowa sprawia�a wra�enie, �e domy tul� si� do siebie ze strachu. Z l�ku przed wznosz�cymi si� wok� masywami? Czy przed czym� innym?

��Ale� tak, droga prowadzi dalej � wskaza� Yves. � Popatrz, tam zakr�ca i ginie za tym wielkim urwiskiem po drugiej stronie doliny.

��Tak, by� mo�e � w g�osie barona zadrga�o pow�tpiewanie. � Ale to najwidoczniej rzadko ucz�szczany trakt.

Pomimo sporej odleg�o�ci Yves tak�e to dostrzega�. Nie dawa�o si� rozr�ni� kolein, kt�re kiedy� musia�y by� wyra�ne.

A mo�e w�a�nie dlatego, �e stali tak daleko, mogli w og�le dostrzec drog�? Mo�e z bliska, w�r�d rosn�cej wok� trawy, w og�le nie by�o jej wida�?

Yves, kt�ry najwyra�niej czu� si� nieswojo, zauwa�y�:

��Ten straszny las ci�gnie si� tak�e i po drugiej stronie miasteczka.

��Otacza ca�� dolin� � przyzna� baron. � Obawiam si�, �e b�dziemy musieli wr�ci� t� sam� drog�, kt�r� przyjechali�my. Nie brzmi to szczeg�lnie przyjemnie, bo sporo czasu up�yn�o, odk�d min�li�my ostatnie rozstaje. Ale skoro ju� tu jeste�my, jed�my do miasteczka. Dostaniemy tam co� do jedzenia i jaki� nocleg. Wczesnym rankiem zawsze wyrusza si� w drog� w lepszym nastroju, z now� porcj� nadziei i si�.

Yves w pe�ni si� z nim zgadza�. Spi�li wi�c konie i powoli, ostro�nie, zacz�li spuszcza� si� w d� w�sk�, kr�t� drog�, nie b�d�c� w�a�ciwie niczym wi�cej ni� �cie�k�.

Baron i jego bratanek byli przystojnymi m�czyznami, mieli orle nosy i czarne oczy. We Francji prowadzili gnu�ne, leniwe �ycie. Moralnie zdegenerowani, jak zreszt� wi�ksza cz�� arystokracji, byli aroganccy i do cna zblazowani. Pe�na trud�w podr� przez Europ� jednak�e zahartowa�a ich, czyni�c z nich niemal prawdziwych m�czyzn. Uda�o im si� potajemnie wywie�� ze sob� ogromne bogactwa, nigdy wi�c nie cierpieli biedy, a przynajmniej nie powinni. Ale na c� mog�y zda� si� bogactwa w tej dzikiej, g�rskiej krainie? Ci�gle jeszcze mieli wi�ksz� cz�� maj�tku zaszyt� w pasach, bo z pocz�tku nie �mieli styka� si� z lud�mi. Przezornie zabrali ze sob� prowiant i nim w samotno�ci si� po�ywiali.

Ale zapasy dawno si� sko�czy�y. Tego dnia jechali ju� tak d�ugo, �e w ca�ym ciele wyra�nie czuli skutki wyczerpania. Obydwaj byli poirytowani daj�cym si� we znaki g�odem i zm�czeniem, a zw�aszcza nieko�cz�c� si� jazd� przez dzikie ost�py, jazd�, kt�ra, jak s�usznie przeczuwali, nie przybli�y�a ich wcale ku wymarzonym miastom. Las, kt�ry w�a�nie opu�cili, zdawa� si� niczym lepki ci�ar przyt�acza� ich ramiona.

Przystan�li w punkcie, sk�d roztacza� si� znacznie lepszy widok na miasteczko po�o�one na dnie doliny.

Podnie�li oczy ku niebu, �ledz�c wzrokiem dwa kr���ce w powietrzu kruki. Czarne ptaszyska poderwa�y si� do lotu z urwiska, gro�nie wznosz�cego si� po drugiej stronie osady. Bezszelestnie przecina�y powietrze, zataczaj�c ko�a coraz bli�ej m�czyzn na �cie�ce.

Francuzi obserwowali je z zapartym tchem.

W ko�cu jeden z kruk�w znalaz� si� tak blisko, �e magli spojrze� prosto w b�yszcz�ce, czarne jak w�giel ptasie oko. A potem jeden ruch silnych, l�ni�cych skrzyde� i ptaki, uznaj�c sw� wypraw� zwiadowcz� za zako�czon�, zawr�ci�y do gniazda, kt�re musia�o znajdowa� si� gdzie� na poro�ni�tej lasem skale.

M�czy�ni wymienili spojrzenia i pop�dzili konie.

��Miasteczko sprawia wra�enie wymar�ego � zauwa�y� Yves.

��Mamy ju� p�ne popo�udnie. Ludzie pewnie poszli na nieszpory.

W gromadzie dom�w dostrzegli niedu�y ko�ci�ek; ale nie by� on podobny do ich rzymskokatolickich �wi�ty�. W tym kraju ludzie najwyra�niej byli wyznania prawos�awnego, stwierdzili.

Znale�li si� teraz na dnie doliny i nareszcie mogli porusza� si� po p�askim terenie. Jechali powoli, jakby niech�tnie, z wahaniem.

To sprawi� ten las, my�la� Yves, trzydziestoletni kawaler. Ten las jakby odebra� nam ca�� odwag� i pozostawi� jedynie niewiar� we w�asne si�y i zniech�cenie.

Stryj by� starszy od niego jedynie o dziesi�� lat. I on tak�e by� zatwardzia�ym kawalerem. We Francji cieszyli si� wielk� s�aw� niepoprawnych uwodzicieli i to napawa�o ich dum�. Teraz wszystko, co ��czy�o si� z ojczyzn�, sta�o si� tak odleg�e, zar�wno w czasie, jak i przestrzeni�

Zdawali sobie spraw�, �e nigdy nie b�d� mogli tam powr�ci�.

��Wiem, �e w tym przekl�tym kraju jest gdzie� du�e miasto � rzek� baron. � Nazywa si� Klu� albo Klausenburg i jest stolic� Siedmiogrodu. Jeszcze inne nazywa si� Sybin, a w obu miastach m�wi si� i po niemiecku, i po w�giersku. Niemiecki przynajmniej cho� troch� znamy. Ale dlaczego, dlaczego nie mo�emy tam dotrze�? Jak d�ugo b�dziemy musieli wa��sa� si� po tych lasach i dolinach, z dala od wszelkiej cywilizacji, w�r�d ludzi tak prymitywnych, �e nie rozumiej� nawet mowy gest�w?

Mi�y baron ocenia� sytuacj� cokolwiek niesprawiedliwie. Mo�na si� by�o domy�li�, �e mieszka�cy tutejszych okolic nie lubi� by� traktowani przez obcych niczym krowie �ajno. Dlaczego wi�c mieliby odpowiada� arogantom? Je�li ci dwaj chc� si� pyszni� i spogl�da� z pogard�, to niech radz� sobie sami!

Tak jak ten ostatni cz�owiek, kt�rego spotkali niedaleko rozstaj�w. Z pewno�ci� widzia�, �e zadzieraj�cy nosa obcy przybysze o wyszukanych manierach pojechali w z�� stron�, kieruj�c si� ku pustkowiom. Ale to wy��cznie ich sprawa. Je�li oni chc� jecha� przez bezdro�a, mnie to nie obchodzi, pomy�la� g�ral, nie przerywaj�c w�dr�wki. Nie by� wcale cz�owiekiem o kamiennym sercu, ale czy musi godzi� si� na to, by przywo�ywano go niczym psa?

Dlatego w�a�nie baron i Yves znale�li si� teraz w drodze ku przylegaj�cym do siebie domom wyros�ym prosto z ziemi, o dachach krytych poczernia�ym pofa�dowanym gontem. Poniewa� wi�kszo�� dom�w nie mia�a okien wychodz�cych na ulic�, z pocz�tku osada sprawia�a wra�enie wymar�ej. Jechali powoli ma�� uliczk�, rozgl�daj�c si� uwa�nie doko�a, gdy nagle zauwa�yli, �e droga na przeciwleg�ym kra�cu doliny pnie si� w g�r�.

��Sp�jrz! � zawo�a� Yves. � Droga, kt�ra z daleka wygl�da�a na ca�kiem zaro�ni�t�, w rzeczywisto�ci jest porz�dnym traktem!

��Tak, to prawda! Znika w dali za t� ska��. Prawdopodobnie jutro b�dziemy mogli ruszy� dalej. Musimy tylko najpierw si� dowiedzie�, jak dotrze� do Klausenburga.

��Klu�a � poprawi� Yves.

��Tak, oczywi�cie. Ci tubylcy nie rozumiej� cywilizowanego j�zyka, jakim jest niemiecki. O, s�o�ce znikn�o za grzbietem g�rskim i w tej zapomnianej przez Boga dolinie zrobi�o si� nagle wprost makabrycznie. Czy�by�my naprawd� trafili na opuszczone miasteczko? Tego jeszcze brakowa�o!

Yves odpowiedzia� w zamy�leniu:

��Jedno mnie niepokoi. Cesarstwo austro-w�gierskie nie ci�gnie si� w niesko�czono��. Musimy uwa�a�, by�my nie dotarli do krainy barbarzy�c�w.

��Masz racj� � kiwn�� g�ow� baron. � Rozmawiali�my wszak z owym cywilizowanym cz�owiekiem w Peszcie. To on poradzi� nam, by�my skierowali si� tutaj, jako �e i w Peszcie da�o si� odczu� niepok�j niesiony pr�dem rewolucji. M�wi� tak�e, �e na wsch�d od Siedmiogrodu rozci�ga si� chanat turecki, na po�udniu tak�e. Musimy si� strzec, by nie wpa�� w r�ce Turk�w, z nimi nie ma �art�w.

��Ale sp�jrz, tam! Tam s� przecie� ludzie!

Dotarli do niewielkiego, wy�o�onego brukiem rynku. Najwyra�niej tu w�a�nie zbierali si� po ca�odziennym znoju mieszka�cy osady. Francuzi dostrzegli tak�e karczm�, a jej najbardziej potrzebowali. Zn�w obudzi�a si� w nich iskra �ycia.

Stukot ko�skich kopyt zgasi� rozmowy zgromadzonych ludzi i wszystkie twarze zwr�ci�y si� ku obcym.

Baron i Yves podczas swej w�dr�wki po Europie widzieli wiele rozmaitych kolorowych stroj�w ludowych. Tutaj jednak kr�lowa� smutek. Czer�, niemal tylko czer�, gdzieniegdzie prze�amana br�zowymi lub szarymi wstawkami w kamizelce czy koszuli. Kobiety ca�e spowite by�y w czer�, spod chustek ledwie dostrzec si� da�o ja�niejsze plamy niech�tnych, surowych twarzy. Oblicza i sylwetki m�czyzn przypomina�y skamienia�e drewno.

M�czyzn zreszt� znalaz�a si� ledwie garstka, w�r�d ludzi zebranych na rynku ogromn� wi�kszo�� stanowi�y kobiety.

Francuscy szlachcice wstrzymali konie i przygl�dali si� zgromadzonym. Na rynku zaleg�a cisza, gdy tak na-wzajem mierzyli si� wzrokiem. Nadspodziewanie szybko zapad� zmierzch.

��Ty tam � w�adczo odezwa� si� baron do cz�owieka, kt�ry wygl�da� na w�a�ciciela karczmy. Na wydatnym brzuchu zawi�zany mia� fartuch. � Podejd� tutaj.

M�czyzna us�ucha� bardzo niech�tnie. G�rale nie lubili, gdy im rozkazywano.

��M�wisz po niemiecku? � wrzasn�� baron, przekonany, �e krzyk jest najlepszym sposobem osadzania ludzi na w�a�ciwym miejscu.

Karczmarz wzruszy� ramionami. Nikt inny nie zareagowa�, baron zrozumia� wi�c, �e tutaj m�wiono tylko miejscowym j�zykiem, musia� zatem poprzesta� na w�adczych, wymownych gestach. Nocleg, posi�ek� Tylko na jedn� noc.

Tyle zrozumieli. To da�o si� za�atwi�.

Yvesowi jednak nie spodoba� si� z�o�liwy u�mieszek, kt�ry na u�amek sekundy zago�ci� na twarzy jednego ze stoj�cych bli�ej m�czyzn.

Baron wola� jak najd�u�ej nie schodzi� z ko�skiego grzbietu. Czu� si� wtedy pewniej, patrzy� na innych z g�ry.

��Czy mo�ecie nam powiedzie�, jak daleko jest do Klausenburga?

��Klu�a � poprawiaj�c go mrukn�� Yves.

��Tak, naturalnie, Klu�a.

Baron pytaj�cym tonem powt�rzy� nazw� miasta, wskazuj�c przy tym na wszystkie strony �wiata.

Ludzie spogl�dali po sobie, nie odzywaj�c si� ani s�owem.

��Hermannstadt � spr�bowa� baron.

��Sybin � poprawi� Yves.

��Tak, tak, Sybin � parskn�� gniewnie jego stryj. � Kto prowadzi t� rozmow�, ty czy ja?

Yves z do�wiadczenia wiedzia�, �e najm�drzej b�dzie, gdy zachowa milczenie.

Nazwa �Sybin� wywo�a�a jednak pewien odd�wi�k w�r�d zebranych. Francuzi us�yszeli, jak kto� mrukn�� s�owo Nagyszeben, w�giersk� nazw� Sybina; czy, jak m�wili Niemcy, Hermannstadt.

��Jeste�cie Madziarami? � zapyta� zdumiony baron, s�dzi� bowiem, �e tych mo�na spotka� dalej na wschodzie.

Pokr�cili g�owami, mia� wi�c mimo wszystko racj�.

��Czy Sybin jest madziarskim miastem?

��Nie, niemieckim � odpar� karczmarz swym w�asnym j�zykiem, ale jednak zrozumiale dla Francuz�w.

Tak, to w�a�nie s�yszeli: Sybin by�o pono� ca�kowicie niemieckie, za�o�one przez Niemc�w wiele setek lat temu. S�yszeli tak�e, �e du�e obszary Siedmiogrodu zamieszkiwali Madziarzy; nie dotarli oni jednak a� tak daleko na zach�d.

Czy los nie m�g�by cho� troch� im sprzyja� i zetkn�� z lud�mi, z kt�rymi mo�na si� porozumie�?

Wida� jednak mieszka�cy wioski wiedzieli, gdzie le�y Sybin, zacz�li bowiem przekrzykiwa� si� teraz nawzajem, wpadaj�c sobie w s�owo. Towarzyszy�y temu zamaszyste ruchy roz�o�onych r�k�

Ze s��w i gest�w wynika�o, �e Sybin znajduje si� daleko, Francuzi b�d� musieli zawr�ci� i odjecha� t� sam� drog�, kt�r� przybyli, a p�niej � to pozostawa�o niejasne � w jakim� miejscu skr�ci�.

Baron da� do zrozumienia, �e zastanawia si�, czy nie mogliby si� trzyma� drogi wiod�cej przez dolin�.

U�miechn�li si� wtedy tylko, kr�c�c g�owami.

��Jak nazywa si� to miasteczko? � zapyta� Yves.

Zanim otrzyma� odpowied�, musia� powt�rzy� pytanie na wiele sposob�w.

��Targul Stregesti.

Baron niepewnie popatrzy� na bratanka.

��Targul oznacza miasteczko, tyle zd��yli�my si� ju� nauczy�. Ale to wskazuje, �e istnieje r�wnie� co� innego, co nosi nazw� Stregesti.

Yves skin�� g�ow�.

��Zwykle bywa to twierdza albo jezioro.

��Ale tu przecie� nie ma �adnego jeziora, nie widz� tak�e twierdzy. Niemniej faktem pozostaje, �e okre�lenia

�Targul� u�ywa si� tutaj tylko wtedy, gdy chce si� odr�ni� miasteczko od czego� innego.

��Mo�e chodzi o las lub o rzek�, kt�ra przep�ywa przez miasteczko. Ale c�, idziemy do karczmy?

W tej samej chwili dobieg� ich zbli�aj�cy si� t�tent ko�skich kopyt i turkot k� powozu. Oczy wszystkich skierowa�y si� na ulic�, na kt�rej zza zakr�tu wy�oni� si� zmierzaj�cy w kierunku rynku czarny ekwipa�. Ludzie wstali i sk�onili si� g��boko. Francuzi nareszcie zsiedli z koni.

Ubrany ciemno wo�nica by� blady i tak chudy, jakby sk�ada� si� z samej tylko sk�ry i ko�ci. Zas�ony w oknie krytego powozu zosta�y odci�gni�te na bok i pojawi�a si� w nim g�owa zawoalowanej damy. Wo�nica zsiad� z koz�a i otworzy� drzwi. Baron i Yves do tego stopnia zaciekawieni byli, kt� to m�g� przyjecha�, �e zrazu nie zauwa�yli, i� mieszka�cy miasteczka jeden za drugim znikali z rynku. Kiedy si� wreszcie zorientowali, zosta� przy nich ju� tylko karczmarz. I on tak�e nie wygl�da� na zachwyconego.

Francuzi nie byli w stanie oderwa� oczu od dw�ch dam, kt�re wysiad�y z powozu. Jedna z nich pe�nym gracji ruchem unios�a woalk� przys�aniaj�c� twarz, ukazuj�c nadzwyczaj pi�kne oblicze. Mog�a mie� oko�o czterdziestu lat i wida� by�o wyra�nie, �e przywyk�a do rz�dzenia i wydawania rozkaz�w. W�osy mia�a czarne, jedwabi�cie b�yszcz�ce niczym ptasie skrzyd�a, a oczy warte by�y opisu z �Pie�ni nad Pie�niami�.

Druga kobieta, w�a�ciwie bardzo m�oda jeszcze dziewczyna, mia�a w ciemnych oczach wyraz onie�mielenia, niemal wr�cz strachu. Bez w�tpienia musia�y by� ze sob� spokrewnione, mia�y podobn� karnacj� i tak samo pi�kne rysy. Zna� te� by�o, �e starsza w pe�ni zdominowa�a m�odsz�. Tak, Yves nawet odni�s� wra�enie, �e oczy m�odej pi�kno�ci desperacko b�aga�y go o pomoc.

To obudzi�o w nim instynkty rycerza.

W�adcza dama zwr�ci�a si� do karczmarza:

��Zeno, widz�, �e mamy go�ci. Przedstaw nas.

Karczmarz Zeno sprawia� wra�enie zmieszanego. Baron, kt�ry nie rozumia� tych s��w, lecz mimo to poj�� ich znaczenie, odwr�ci� si� ku niej. Uprzejmie si� uk�oni� i powiedzia� po niemiecku, zak�adaj�c, �e dama jest osob� na tyle kulturaln�, by zna� ten j�zyk:

��Madame, nasz przyjazd nast�pi� tak niedawno, �e ten dobry cz�owiek jeszcze nie zd��y� pozna� naszych imion. Pozw�lcie nam si� przedstawi�. Jeste�my francuskimi szlachcicami; baron de Conte, a to m�j bratanek Yves. Do waszych us�ug, madame!

Ku wielkiemu zdumieniu barona dama odpowiedzia�a w jego ojczystym j�zyku:

��Ach, Francuzi! C� za wspania�a wizyta w tej odci�tej od �wiata dolinie! Moi panowie, jestem ksi�niczka Feodora, c�rka wojewody tej cz�ci kraju, a to moja kuzynka Nicola. Czy zam�wili�cie ju� nocleg w gospodzie?

��Tak, ksi�niczko � odpar� baron, z ulg� przyjmuj�c fakt, i� nie musi ju� pos�ugiwa� si� swym jak�e nieporadnym niemieckim.

��C�, nie b�dziemy wi�c sprawia� zawodu temu dobremu cz�owiekowi. Ale jutro musicie koniecznie nas odwiedzi�. Wystarczy trzyma� si� drogi, kt�r� przyby�y�my.

Pobiegli oczami za jej wzrokiem ku skalnemu urwisku i gor�co podzi�kowali za zaproszenie. Ustalono por� odwiedzin i damy natychmiast si� po�egna�y, t�umacz�c si� konieczno�ci� za�atwienia spraw, dla kt�rych przyby�y do miasteczka. Pow�z wytoczy� si� z rynku.

Po kolacji dwaj szlachcice udali si� do zaoferowanej im przez karczmarza izby, co prawda urz�dzonej skromnie i staro�wiecko, lecz czystej i schludnej. Ju� le��c w ��kach ws�uchiwali si� w niesamowit� cisz�, zaleg�� w�r�d g�r.

��Czy nic ci� nie zastanowi�o na dole, w jadalnej, Yvesie?

Yves, kt�ry ju� zasypia�, drgn�� i zapyta� sennie:

��Nie, a co?

��Chodzi mi o to, �e przemierzaj�c tak d�ugo wschodnie kra�ce cesarstwa habsburskiego cz�sto spotykali�my si� z ich jak�e powszechnymi przes�dami. �lady�

��Ale� tak! � wykrzykn�� Yves. � Wiem ju�, co masz na my�li, stryju. Te wielkie warkocze czy te� wi�zki czosnku kt�re oni tak kochaj� wiesza� po gospodach jako ochron� przed wampirami. Tutaj tego nie ma!

��No w�a�nie, a w ka�dym razie nie wi�cej ni� kucharz potrzebuje w kuchni. O czym by to zatem �wiadczy�o?

���e mo�emy czu� si� bezpieczni i nie ba� si� wampir�w � roze�mia� si� Yves.

��Podzielam twoj� weso�o�� � odpar� baron. � Dla nas Francuz�w, wampiry i wilko�aki to jedynie przes�dy. Musz� jutro zapyta� ksi�niczk� Feodor�, czy te okolice uchroni�y si� przed takimi zabobonami.

��Tak musi by� � stwierdzi� Yves. � Bo przecie� na og� mieszka�cy Siedmiogrodu wprost panicznie boj� si� tych powstaj�cych z grob�w krwiopijc�w, Wsz�dzie napotykali�my czosnek; krzy�e i rozsypane ciernie r�y. A tutaj tego nie ma.

��No c�, dobrze to wiedzie� � za�mia� si� baron. � Wspaniale, �e spotka�a my kogo�, kto zna francuski; Ksi�niczka sprawia wra�enie osoby bardzo kulturalnej. Ciesz� si� na jutrzejsz� wizyt�.

��Mmm � w g�osie Yvesa zabrzmia�a nuta pow�tpiewania. � Czy zauwa�y�e�, stryju, jak despotycznie zachowywa�a si� w stosunku do tej biednej m�odej dziewczyny? To nieszcz�sne dziecko by�o tak wystraszone, �e a� wstyd.

��Nie zastanawia�em si� nad tym. Mia�em oko tylko na pi�kn� Feodor�.

Yves nadal by� zamy�lony.

��Czy nie planowali�my jecha� dalej, gdy tylko nastanie �wit?

��To prawda, ale nie mo�emy urazi� tak dostojnej damy.

��C�rka wojewody� � powiedzia� Yves. � Kto to jest wojewoda?

��To bardzo wysoki tytu�. Kiedy� by� to dow�dca, osoba, kt�ra wodzi�a woje. Obecnie oznacza chyba wybranego ksi�cia lub w�adc�. S� panami wielkich obszar�w.

��I osiedlaj� si� w zapomnianym przez Boga g�rskim miasteczku, takim jak to? Co� tu si� nie zgadza.

��To jej ojciec by� w�adc�. Ona mog�a zamieszka� tutaj z przyczyn, kt�rych nie znamy. Ale zaraz po wizycie u owych dwu dam opu�cimy miasteczko. Z pewno�ci� b�d� umia�y wyt�umaczy� nam, jak dojecha� do Hermannstadt, Sybina albo Nagyszeben czy te� jak oni je zw�.

W g�osie barona drga�a nuta irytacji. Jak wi�kszo�� Francuz�w nie potrafi� poj��, �e nie wszyscy ludzie na �wiecie m�wi� w jego j�zyku.

W chwil� p�niej r�wny oddech zdradza�, �e baron �pi. Yves jednak nie m�g� zasn��. Po pierwsze zn�w dr�czy� go b�l w prawym boku; b�le w czasie podr�y wielokrotnie si� powtarza�y, a ostatnio wyst�powa�y coraz cz�ciej. A po drugie, jego my�li nie mog�y oderwa� si� od m�odej Nicoli, kt�ra wyra�nie b�aga�a go o pomoc.

Kim jest? ��dn� przyg�d m�od� dam�, kt�rej nie podoba si�, i� za�o�ono jej zbyt kr�tkie cugle? Czy te� naprawd� dzieje si� jej krzywda?

Yves sk�onny by� przypuszcza� raczej to drugie.

Wok� panowa�a przera�aj�ca cisza. Daleko, daleko wznosi�y si� wierzcho�ki Karpat, jakby trzymaj�c stra�. Tu w najbli�szej okolicy, krajobraz nie by� wysokog�rski, dominowa�y wzg�rza, co prawda do�� wynios�e, ale poro�ni�te lasem.

O w�a�nie, las. Nieprzyjemne uczucie ow�adn�o Yvesem na sam� my�l, �e chc�c wydosta� si� z doliny, ponownie b�d� musieli przejecha� przez ten przekl�ty obszar.

No c�, je�li zdo�aj� ruszy� w drog� jeszcze za dnia, jako� to pewnie prze�yj�.

Wysoko w g�rach rozleg�o si� wycie, zaraz odpowiedzia�y mu inne. Yves pami�ta�, �e Siedmiogr�d by� ostoj� dzikiej zwierzyny. W lasach i na wy�ynach roi�o si� od wilk�w.

To przynajmniej jaka� oznaka �ycia, pomy�la� z i�cie wisielczym humorem. Nigdy jeszcze nie do�wiadczy� podobnie kamiennej, grobowej ciszy.

Wampiry� Yves czu�, �e w tej krainie mog� ju� nie przejmowa� si� owymi paskudnymi stworami.

Ale jest co� innego�

W ca�ej okolicy unosi�a si� atmosfera jakby czego� chorego. Las by� tego najokropniejszym przyk�adem.

I ta m�odziutka dziewczyna, przera�ona do ob��du!

Nicola musia�a o czym� wiedzie�.

Yves postanowi� uczyni� wszystko, by zabra� j� z tego strasznego, tajemniczego miejsca.

Stryj mo�e m�wi�, co chce, Yves i tak porwie dziewczyn�!

Yves przebudzi� si� o �wicie, odczuwaj�c b�l silniejszy ni� kiedykolwiek. �e te� atak musia� przyj�� akurat w tym odci�tym od �wiata miasteczku! Na pewno nie ma tu nikogo, kto by cho� troch� zna� si� na leczeniu, a je�eli ju�, to najwy�ej jaki� znachor, kt�ry zajmuje si� czarami.

Yves nie mia� ochoty mie� do czynienia z kim� takim.

Czu� si� na tyle �le, �e musia� obudzi� stryja. Przez ca�y ranek baron robi� mu gor�ce ok�ady albo biega�, by opr�ni� drewniane wiadro, kt�re sta�o przy ��ku Yvesa.

Stryj nie by� szczeg�lnie zachwycony konieczno�ci� wype�niania takich zada�.

Choroba bratanka budzi�a jego niepok�j. My�l o utracie towarzysza podr�y sta�a si� nagle niezno�na.

Obydwaj wi�c odetchn�li z wyra�n� ulg�, gdy oko�o pory obiadowej atak zacz�� mija�.

Yves wycie�czony opad� na poduszki. Wargi mia� pobiela�e, g�os s�aby.

��Czuj�, �e to przechodzi, stryju. Ale nie s�dz�, bym by� w stanie i�� z wizyt� do dam.

��Nie, nie, rozumiem. Czy chcesz, bym zosta� przy tobie?

��Tym razem atak ju� min��, ale gdy tylko dotrzemy do ludzi, musz� i�� do lekarza. Szkoda jedynie� Tak bardzo chcia�em zrobi� co� dla tej udr�czonej istoty, Nicoli. Czy m�g�by�, stryju, wybada�, jak si� sprawy maj�? A je�li zorientujesz si�, �e dziewczynie dzieje si� krzywda, to postaraj si� zabra� j� z tego miasteczka!

Baron ukry� grymas zniecierpliwienia.

��Zobacz�, co si� da zrobi� � obieca� pospiesznie. � Nie rozumiem jedynie, gdzie te� one mieszkaj�. Pozostaje tylko trzyma� si� drogi, a dotr� pewnie do jakiego� domu lub kolejnej wioski.

��Nie wygl�da na to, by za urwiskiem by�o szczeg�lnie wiele miejsca � stwierdzi� Yves. � Czy zechcesz przeprosi� damy w moim imieniu?

��Naturalnie! Spr�buj teraz zasn��!

��To chyba nie b�dzie trudne.

Wkr�tce okaza�o si�, �e mia� racj�. Sen nadszed� natychmiast, gdy tylko baron opu�ci� izb�.

Gdy si� przebudzi�, by�o ciemno.

A w�a�ciwie nie tak ca�kiem ciemno. Niebo na wschodzie zacz�o si� ju� rozja�nia� w oczekiwaniu na pojawienie si� s�o�ca.

Spa�em niemal ca�� dob�, pomy�la� przera�ony Yves. Co powie na to stryj, na pewno jest rozgniewany.

Barona jednak nie by�o w ��ku, wydawa�o si�, �e od poprzedniej nocy nikt nie rusza� po�cieli. Kamizelka, kt�r� nosi� na co dzie�, i kordzik le�a�y na kapie, tam gdzie stryj je po�o�y�, zanim wyszed�.

Z podw�rza dobiega� gwar, ludzie z karczmy przygotowywali si� do nowego dnia. Yves szybko si� zebra�. Z ulg� stwierdzi�, �e b�l w boku by� teraz ju� tylko t�pym pobolewaniem, i pospieszy� do jadalni.

�ona karczmarza w�a�nie tam sprz�ta�a.

Do diaska, �e te� nie zna� tutejszego j�zyka! A raczej �e te� oni nie znali francuskiego!

Dostrzeg� tak�e kilka dziewcz�t zaj�tych prac� w kuchni i wynosz�cych pomyje. Na podw�rzu podstarza�y parobek �adowa� warzywa na w�z.

I zn�w uderzy�o go niezwyk�e zjawisko: by�o tu tak wiele kobiet i tak ma�o m�czyzn. A m�czy�ni, kt�rych widzia�, to albo starcy, albo wr�cz jeszcze dzieci lub te� osobnicy wyj�tkowo ma�o poci�gaj�cy.

Gdyby nie owych kilku wzgl�dnie m�odych, cho� z wygl�du odpychaj�cych, kt�rych widzieli na rynku w dniu, gdy przybyli do wioski, Yves s�dzi�by, �e kraj niedawno by� w stanie wojny i straci� w niej wszystkich m�czyzn w sile wieku.

Nieporadnie zacz�� wypytywa� karczmark� o swego towarzysza.

Nie zrozumia�a go.

��M�j stryj! Baron.

Wskaza� obok siebie, jak gdyby chcia� przedstawi� niewidzialnego przyjaciela.

Kobieta tylko potrz�sn�a g�ow� i zn�w zabra�a si� za zamiatanie pod�ogi w jadalni.

Z kuchni wyszed� karczmarz i do�� zrozumiale zapyta�, czy Yves chce je��.

Nie, pragn�� tylko si� dowiedzie�, gdzie jest baron.

��Aha � rozja�ni� si� karczmarz.

Nast�pi�a d�uga tyrada w owym niepoj�tym j�zyku. Yvesowi uda�o si� jednak wy�apa� z niej kilka s��w. Nic dziwnego, przecie� rumu�ski i francuski nale�� do tej samej grupy j�zyk�w roma�skich.

M�czyzna wskaza� r�k� na skalne urwisko. Ach tak, pomy�la� Yves i podzi�kowa�. Najwyra�niej widzieli, jak stryj jecha� tamt� drog�, lecz nie spostrzegli, by wraca�.

Ale to by�o poprzedniego dnia! Baron mia�by tam zosta� przez p� dnia i ca�� noc, nic nie m�wi�c o tym choremu Yvesowi?

Karczmarz powr�ci� do swoich zaj��, nie zwracaj�c ju� na Yvesa uwagi. Dotkni�ty oboj�tno�ci� gospodarza Francuz mia� ochot� powiedzie� mu par� s��w do s�uchu, ale karczmarz znikn�� ju� z pola jego widzenia, a zreszt� gdyby nawet go odnalaz� i wygarn��, co my�li o takim lekcewa�eniu, i tak przecie� nie zosta�by zrozumiany.

Yves by� poruszony. Czy trafi� do jakiego� przekl�tego gniazda z�oczy�c�w, napadaj�cych na swoich go�ci i ograbiaj�cych ich z maj�tku? Czy oni�?

Nie, to Yves trzyma� podr�n� kas�. Schowa� j� w izbie sypialnej. Pospieszy� na g�r�, by j� sprawdzi�.

Le�a�a nie naruszona.

Os�abiony, lecz silny na tyle, by wyruszy� w drog�, wyja�ni� domownikom, �e ma zamiar jecha� w �lad za stryjem. Pokiwali tylko g�owami, niemal nie odrywaj�c si� od swoich zaj��. Jedynie w oczach m�odziutkiej dziewczyny dojrza� co� na kszta�t pro�by. Pro�by i ostrze�enia?

G�upstwa! Je�li nawet ksi�niczka albo stryj b�d� si� gniewa�, to co z tego? Yves musi przecie� wykaza� bodaj odrobin� zainteresowania losem starszego krewniaka!

A poza tym stryj powinien si� wstydzi�, �e sp�dza czas nie wiadomo gdzie, prawdopodobnie na zabawie i przyjemno�ciach, nie po�wi�caj�c ani jednej my�li swemu biednemu, choremu bratankowi.

Yves nie chcia� teraz nic je�� i wcale si� tym nie przejmowa�. Je�li zg�odnieje, z pewno�ci� ugoszcz� go tam, dok�d zmierza�. Ksi�niczce ani chybi �wietnie si� powodzi, s�dz�c po ponurym, co prawda, lecz jak�e wytwornym ekwipa�u.

S�o�ce zd��y�o ju� wsta�; uko�nie padaj�ce promienie rozja�nia�y niewielki rynek. W �wietle dnia miasteczko, utrzymane w do�� staro�wieckim stylu, jak zreszt� wi�kszo�� osad tutaj w Siedmiogrodzie, wygl�da�o naprawd� �adnie. Nowe pr�dy mody p�no dociera�y do odleg�ej, ukrytej po�r�d g�r doliny. Ca�y Siedmiogr�d, czy te�, jak kto woli, Transylwania, le�a� na rozleg�ym p�askowy�u� Mon Dieu, jakie� to skomplikowane: tak wiele nazw na to samo miejsce!

Z le��cych po drugiej stronie ��k, na kt�rych si� znalaz�, unosi�y si� opary. Przekl�ty las, jak go zwa� w my�lach, tak�e by� jakby spowity w chmury. Wstawa�a poranna mg�a.

Nadchodzi� nowy, wilgotny, ciep�y dzie�.

Yves zmarnowa� ca�� poprzedni� dob�. Nigdy dot�d mu si� to nie zdarzy�o, co oznacza�o, �e choroba osi�gn�a powa�ne stadium. Dobrze by�oby jak najszybciej poradzi� si� lekarza!

Kr�ta droga pi�a si� w g�r�, do st�p urwiska. Przez dolin� leniwie p�yn�� niewielki strumie�. Yves mia� teraz miasteczko za plecami.

Pi�kna to by�a okolica, to prawda, lecz zbyt zduszona, zbyt szczelnie otoczona ze wszystkich stron g�stwin� lasu, by przypa�� Yvesowi do gustu. T�skni� ogromnie za swym francuskim miastem, rz�dzonym teraz przez rewolucjonist�w. Prawdopodobnie ich dw�r tak�e wpad� w r�ce tych n�dznych plebejuszy.

Nie, nie chcia� my�le� o rewolucji, wspomnienia wywo�ywa�y rozdzieraj�cy b�l. Zamierzali teraz rozpocz�� nowe �ycie w Klu�u albo Sybinie, z dala od �ajdak�w, kt�rzy przep�dzili francusk� szlacht�.

Droga skr�ci�a i za zakr�tem wy�oni�a si� kolejna ��ka. I na niej, w�r�d wysokich traw, pas� si� wierzchowiec stryja! Doprawdy, jaka� pogodna to oznaka �ycia!

Ko� zar�a� rado�nie. Bij�c kopytami r�czo podbieg�, ucieszony z towarzystwa. Yves przem�wi� do zwierz�cia i przyja�nie poklepa� je po grzbiecie. Ko� pocz�apa� za jego wierzchowcem.

U st�p urwiska droga gwa�townie skr�ci�a. Yves zdumiony, �ci�gn�� wodze.

Przed jego oczami wyr�s� zamek! Zamek, kt�rego poszukiwali! Twierdza Stregesti; bez w�tpienia nosi�a tak� nazw�. By�a to zdecydowanie bardziej twierdza ani�eli zamek, gdy� budowl� utrzymano w starym stylu: czworoboczna, bez nadmiernej liczby ozd�b, wie�yczek, powiewaj�cych chor�gwi i zwodzonych most�w.

Kiedy po raz pierwszy, ledwie k�cikiem prawego oka, dostrzeg� twierdz�, wyda�a mu si� olbrzymi� ruin�, wznosz�c� si� nad jego g�ow� na szczycie stromizny. By�o to jednak tylko pierwsze wra�enie. Gdy podni�s� wzrok, zobaczy�, �e budowla w pe�ni nadawa�a si� do zamieszkania. Stara, to prawda, zbudowana z grubo ciosanych kamiennych blok�w, lecz dobrze utrzymana. Wielki portal zamyka� drog�, kt�r� jecha� Yves, a liczne ma�e okienka w murze jakby zaprasza�y do �rodka. Pi�kne drzewa, najwyra�niej zasadzone r�k� cz�owieka, ros�y po obu stronach drogi na ostatnim jej odcinku, tworz�c alej� wiod�c� ku portalowi.

Przejechawszy ko�cowy fragment drogi, Yves zobaczy�, jak niezwyk�y widok roztacza si� z twierdzy. Pod jego stopami w tej cz�ci doliny znajdowa�o si� ma�e jezioro, wok� kt�rego dostrzeg� resztki fundament�w � �lady po dawnej zabudowie. Mo�e kiedy� przeniesiono st�d ca�e miasteczko, a mo�e by�o znacznie wi�ksze ni� obecnie� Musi wypyta� o to damy.

Dzi�ki Bogu, �e ksi�niczka zna francuski! Mia� nadziej�, �e m�odziutka Nicola tak�e w�ada jego ojczystym j�zykiem. Wszystko sta�oby si� w�wczas o wiele �atwiejsze. Cho� naturalnie j�zyk mi�o�ci cz�sto obywa si� bez s��w�

Du�o my�la� o Nicoli i o tym, co m�g�by dla niej zrobi�. Przede wszystkim musi wyrwa� j� spod w�adzy pi�knej, ale jak�e apodyktycznej ksi�niczki.

Brama by�a ci�ka, masywna, wykonana z pociemnia�ego d�bu. Yves zsiad� z wierzchowca i pu�ci� go wolno. Konie od razu znalaz�y dla siebie miejsce: ��k�, na kt�rej ros�a soczysta trawa.

Yves podszed� do bramy i zastuka� w ci�kie odrzwia.

Uderzenia w drewno roznios�y si� g�uchym echem w�r�d mur�w. Niemal od razu pojawi� si� ko�cisty wo�nica i otworzy� bram�. Bez s�owa sk�oni� si� przed Yvesem.

Co mo�na rzec komu�, kto nie zna �adnego cywilizowanego j�zyka? zastanawia� si� m�ody Francuz.

��M�j stryj? Czy jest tutaj? I czy mog� z�o�y� damom wizyt�?

Nie wiadomo, czy wo�nica zrozumia� s�owa m�odzie�ca, czy te� nie, w ka�dym razie p�ynnym ruchem chudej d�oni zaprosi� Yvesa do �rodka. Francuz podzi�kowa� skinieniem g�owy i wszed� na niewielki dziedziniec otoczony budynkami.

�liczne wykusze z oknami o ma�ych szybkach tu i �wdzie o�ywia�y monotoni� kamiennych mur�w. Yves dojrza� te� niedu�y balkon. Twierdza mia�a dwa poziomy; najbli�ej bramy usytuowane by�y budynki, w kt�rych pewnie musia�y si� mie�ci� stajnie, kuchnia i pokoje s�u�by. Wo�nica wskaza� Yvesowi drzwi znajduj�ce si� dok�adnie naprzeciwko portalu, prowadz�ce najwyra�niej do g��wnej cz�ci budowli.

M�odzieniec znalaz� si� w ciemnym hallu. Z pocz�tku niczego nie widzia�, gdy� przej�cie z jasno�ci s�onecznego dnia w mrok by�o zbyt gwa�towne. Ale wo�nica szed� przed nim, wskazuj�c mu drog�, i zaraz otworzy� drzwi do wielkiej, utrzymanej w starodawnym stylu sali. Yvesowi nasun�o si� na my�l okre�lenie �sala rycerska�. Nie przestawa� por�wnywa� twierdzy ze swym jak�e wygodnym domem we Francji i stwierdzi� po raz kolejny, �e mieszka�cy tych okolic nie nad��aj� za mod�.

Ale przecie� nie wolno mu by�o zapomina�, �e znalaz� si� w barbarzy�skim kraju!

Dla Yvesa wszystko, co nie francuskie, r�wna�o si� barbarzy�stwu.

W drzwiach prowadz�cych do s�siedniego pomieszczenia ukaza�a si� ksi�niczka Feodora i rozpromieniona wyci�gn�a ku niemu r�ce.

��Ach, monsieur Yves, czy nic ju� wam nie dolega? S�ysza�am od waszego stryja, �e chorowali�cie.

��To prawda, �askawa pani � odpar� Yves i uca�owa� jej d�o�. � A jak wy si� czujecie?

��Dzi�kuj�, wy�mienicie.

��M�j stryj�? Czy nadal przebywa tutaj? � zapyta� uprzejmie Yves.

Ksi�niczka Feadora wybuchn�a d�wi�cznym �miechem.

��O, z waszego stryja ranny ptaszek! Musicie wybaczy� jemu i nam, Yvesie, lecz tak d�ugo zasiedzieli�my si� wieczorem, zag��bieni w rozmowie, i� nie by�o sensu, by baron wraca� do gospody. Dla mnie i dla Nicoli to wyj�tkowe prze�ycie: spotka� tak wykszta�con� i kulturaln� osob�. Bardzo jeste�my spragnione kultury. A wi�c, gdy tylko za�wita� nowy dzie�, wasz stryj wsta� promienny jak skowronek i upar� si�, by obejrze� nasze wielkie tereny �owieckie, rozci�gaj�ce si� wok� jeziora. Nie, nie kryj� one w sobie �adnego niebezpiecze�stwa, tu w dolinie bowiem nie ma �adnej dzikiej zwierzyny, mo�na j� natomiast spotka� w otaczaj�cych lasy g�rach. Powiedzia�, �e wr�ci za godzin�, licz�c od teraz, i wtedy zje z nami skromne �niadanie. Gdyby�cie wy nie przyszli tutaj, uda�by si�, rzecz jasna, do karczmy, by was dogl�da�. Ale po prawdzie nie niepokoi� si� tak bardzo waszym stanem; kiedy wychodzi�, czuli�cie si� ju� o wiele lepiej, prawda?

��Owszem. A zatem spodziewali�cie si� mnie?

��O, tak. Nicola!

Skierowa�a okrzyk w stron� komnaty, z kt�rej wysz�a. Natychmiast te� pojawi�a si� nie�mia�a dziewczyna i sk�oni�a przed Yvesem, kt�ry uca�owa� tak�e i jej d�o�. Zwr�ci� uwag�, �e Nicola dr�y.

Ksi�niczka Feodora zaproponowa�a tonem nie znosz�cym sprzeciwu:

��Mo�e dotrzymasz towarzystwa panu Yvesowi, podczas gdy ja p�jd� wyda� polecenia o dodatkowym nakryciu do �niadania?

��Oczywi�cie � szepn�a dziewczyna.

By�a jeszcze bardziej zachwycaj�ca, ni� j� zapami�ta�. Poprosi�a, by usiad� na pokrytej aksamitem �awie pod oknem, przys�oni�tym kotarami.

Po kr�tkiej chwili Yves zagadn��:

��Czy m�wicie po francusku?

Skin�a g�ow�, �l�c pe�ne l�ku spojrzenie za ciotk�, czy te� kim by�a ksi�niczka w stosunku do m�odej dziewczyny.

Yves przygl�da� si� Nicoli ukradkiem. Wida� by�o wyra�nie, �e jest ona dzieckiem dr�czonym rozmaitymi troskami, bez przerwy bowiem ogryza�a i tak ju� ogryzione paznokcie. Zreszt� niew�a�ciwe by�o u�ywanie w stosunku do niej okre�lenia �dziecko�, z pewno�ci� sko�czy�a ju� dwadzie�cia lat, lecz jak�e cz�sto si� zdarza, �e dziewcz�ta wychowywane tak surowo zatrzymuj� si� w rozwoju gdzie� na progu dzieci�stwa.

Yves nie przestawa� si� zastanawia�, dlaczego dziewczyna tak l�ka si� swej kuzynki, ksi�niczki.

Nicola by�a bardzo poci�gaj�c� m�od� pann�. Mia�a nieco wystaj�ce z�by, akurat na tyle, by usta uk�ada�y si� w s�odk� podk�wk�, co sprawia�o nad wyraz czaruj�ce wra�enie. Oczy mia�a wielkie, ciemnobr�zowe, a w�osy czesane z przedzia�kiem, l�ni�co czarne i z pewno�ci� bardzo d�ugie. Teraz splecione by�y w ci�ki w�ze� na karku, dok�adnie taki sam, jaki nosi�a jej kuzynka.

Poza tym jednak bardzo r�ni�y si� od siebie. Jak ksi�niczka Feodora by�a w�adcza i pewna siebie, tak Nicola nie�mia�a i wystraszona. Yves odczu� przemo�n� ch��, by przygarn�� j� do serca, utuli� i zapewni�, �e ju� na zawsze b�dzie jej strzeg�.

Nigdy dot�d nie spotka� dziewczyny, kt�ra w tak bezpo�redni spos�b poruszy�aby jego uczucia.

��Tu� tutaj jest bardzo pi�knie � zacz��.

U�miechn�a si� s�odko, poczu�, �e za ten u�miech m�g�by odda� �ycie. Sp�yn�o na niego prze�wiadczenie, �e w�a�nie dlatego ksi�niczka Feodora tak surowo traktowa�a Nicol�: widzia�a w dziewczynie sw� rywalk�. Niczym �nie�ka i z�a kr�lowa?

Takich wyrok�w nie mo�na jednak wydawa�, znaj�c osob� ledwie kilka minut. Yves zawstydzi� si� przed samym sob�.

Woskowe �wiece p�on�ce w srebrnych kandelabrach o�wietla�y pomieszczenie, do kt�rego nie dociera� blask s�o�ca, powstrzymywany przez zaci�gni�te zas�ony.

Komnata, w kt�rej siedzieli, by�a ponura. �ciany nie zosta�y wykonane z kamienia, lecz z grubych drewnianych bali. Pokrywa�y je rustykalne gobeliny. Pomieszczenie umeblowano sprz�tami utrzymanymi w starym wiejskim stylu, jak zreszt� mo�na si� by�o tego spodziewa� tutaj, w g�rskim pustkowiu Siedmiogrodu. Sto�y i �awy wyciosane zosta�y z niezwykle grubych desek. Na pod�odze z bali tak szerokich, �e trudno sobie wyobrazi�, jak ogromne musia�y by� drzewa, z kt�rych je zrobiono, le�a�y sk�ry. Yvesa zdumia�o zat�ch�e powietrze w komnacie. Chocia� nic to pewnie dziwnego w kamiennej twierdzy. Mia� wra�enie, �e wyczuwa wilgo�, sp�ywaj�c� kroplami po kamiennych murach, ukrytych za gobelinami i drewnianymi belkami. Z pewno�ci� niezdrowo jest mieszka� tu przez d�u�szy czas, pomy�la�.

Zn�w ogarn�o go pragnienie, by zabra� st�d dziewczyn�

Nie by� w stanie oderwa� od niej oczu. Mia�a tak� cudown� szyj�, co podkre�la� jeszcze ci�ki w�ze� w�os�w.

D�ug�, �agodnie wygi�t�, pe�n� gracji szyj�, o sk�rze tak g�adkiej, �e chcia�o si� j� pie�ci�, poczu� pod palcami. Od tej szyi bi�a nieprawdopodobna zmys�owo��, cho� nale�a�a ona przecie� do tak skromnego m�odego stworzenia.

Nicola ubrana by�a w spos�b dalece odbiegaj�cy od naj�wie�szej mody, jak� Yves zna� z Pary�a. Suknia z pewno�ci� utrzymana by�a w tonie stroj�w odpowiednich dla wy�szych sfer tej cz�ci krainy, dostojna, w nieco staro�wieckim stylu. Spodnia suknia z ciemnego z�otog�owiu, a na niej kaftan czy sarafan, jak zwano owe proste, do st�p si�gaj�ce wierzchnie szaty bez r�kaw�w. Myli�y mu si� te nazwy, a po prawdzie te� niewiele go obchodzi�y. Str�j w ka�dym razie nie kry�, �e Nicola ma wyj�tkowo pi�kne cia�o, dra�ni�ce zmys�y i niewinne zarazem.

��Panno Nicolo� � zacz�� m�wi�, j�kaj�c si� z przej�cia. � Czy wiele �wiata widzieli�cie?

��Nie! Nic poza t� dolin�.

��Och � szepn�� Yves. � Tak bardzo chcia�bym pokaza� wam wszystkie cuda, jakie na nim istniej��

Pochyli�a si� w prz�d, a w jej oczach zap�on�a nagle gor�ca t�sknota.

��A wi�c zabierzcie mnie ze sob�! Nie odje�d�ajcie beze mnie! Tak bardzo prosz�, �yj� tutaj jak w wi�zieniu, ja�

Wystraszona rozejrza�a si� doko�a, jakby obawiaj�c si�, �e �ciany maj� uszy. Potem szepn�a:

��Moja ciotka� W�a�ciwie nie jest moj� ciotk�, lecz znacznie dalsz� krewn�, ale tak j� nazywam. Ona mnie pilnuje! Nie wolno mi niczego robi�! Tak bardzo chcia�abym si� st�d wydosta�!

Yves poczu�, jak nag�y strach pe�znie mu wzd�u� kr�gos�upa. W g�osie i panicznym l�ku, bij�cym z oczu dziewczyny, by�o co�, co sprawia�o, �e wyczuwa� niebezpiecze�stwo. Mimo wszystko jednak powiedzia�:

��Ale wasza ciotka wyda�a mi si� taka �yczliwa?

��Ona jest niebezpieczna � szepn�a Nicola. � Potrafi�

��No, co takiego? � dopytywa� si� Yves, gdy g�os dziewczyny jakby zamar�.

��Nie, nic. O tym nie powinno si� g�o�no m�wi�.

��Czarowa�? � podsun�� z weso�ym u�miechem.

Nicola jednak potraktowa�a jego s�owa powa�nie.

��Ciii� � szepn�a, k�ad�c palec na ustach i z przera�eniem rozgl�daj�c si� doko�a. � Ja nic nie m�wi�am! Bardzo prosz�!

��B�d� milcza� jak gr�b. Ale wy, panienko, nie mo�ecie tu zosta�

��Tak, teraz, kiedy was spotka�am, nie wytrzymam tutaj ani jednego dnia d�u�ej! Musimy�

Urwa�a nagle na widok nadchodz�cej ksi�niczki Feodory. Yves natychmiast poderwa� si� z miejsca.

���niadanie czeka w jadalni, dzieci � zwr�ci�a si� ksi�niczka do m�odych. � Cho� mo�e nie nale�a�oby nazywa� tego posi�ku �niadaniem, pora wszak ju� tak p�na.

��M�j stryj�? � zacz�� Yves.

Ksi�niczka unios�a d�o�.

��Nie l�kajcie si�, prosz�. Tak �atwo tutaj zapatrze� si� w uroki natury. Bywali tu go�cie, kt�rzy kr��yli po okolicy przez dwa dni tylko dlatego, �e po prostu nie byli w stanie oderwa� si� od tego cudownego lasu.

Cudownego? powt�rzy� w my�lach Yves, dr��c na samo wspomnienie g�szczu, przez kt�ry przeje�d�ali. Wci�� mia� w pami�ci to wra�enie �mierci i zag�ady� Wok� twierdzy r�s� podobny las. Przedziwny, zaro�ni�ty, z wilgoci� skapuj�c� z ga��zi drzew, otacza� ca�� dolin�, tworz�c jakby ochronny mur wok� niej.

Yvesowi ten las wcale si� nie spodoba� i nie potrafi� zrozumie�, czemu stryj tak nagle mia�by si� nim zachwyci�.

Yves pospieszy� za damami do jadalni, nie przestaj�c troska� si� o barona. Najch�tniej wyprawi�by si� na poszukiwania, i to od razu, ani chwili nie zwlekaj�c! Ale mo�e stryj powr�ci� ju� do karczmy? Ta my�l nieco go uspokoi�a.

Ksi�niczka odwr�ci�a si� ku Yvesowi, a jemu, ostrze�onemu ju� s�owami Nicoli, wyda�o si�, �e jej czarne oczy skrywaj� tajemnice urok�w i zakl��. Ale nie wolno mi by� tak niesprawiedliwym, pomy�la�. Nie mo�na os�dza� ludzi, nie maj�c ku temu �adnych podstaw!

Ksi�niczka odezwa�a si� �agodnym, lecz zna� nawyk�ym do wydawania rozkaz�w g�osem:

��Poleci�am s�u��cym, by nakryli do sto�u i p�niej ju� nie zak��cali naszego spokoju. Nie chcemy, by nam przeszkadzano teraz, gdy mamy takich dostojnych, kulturalnych go�ci.

Mrukn��, �e to, zbyt �askawie powiedziane, cho� w�a�ciwie w pe�ni si� z ni� zgadza�. Stryj i on byli z pewno�ci� nadzwyczaj kulturalni, zw�aszcza w tej barbarzy�skiej cz�ci Europy.

Kiedy szed� za ksi�niczk� Feodor�, zwr�ci� uwag� na to, �e jej wysoko u�o�one w�osy musz� by� jeszcze d�u�sze ni� w�osy Nicoli. Czarne, niezwykle l�ni�ce, przywiod�y mu na my�l kruki kr���ce nad ich g�owami i trzepocz�ce czarnymi skrzyd�ami. Ksi�niczka nosi�a podobny str�j jak Nicola, r�ni�cy si� tylko kolorami, lecz r�wnie ciemny i tajemniczo powabny.

Czary, powiedzia�a Nicola czy te� raczej on sam to powiedzia�.

No c�, to wcale nie takie bezsensowne. Ksi�niczka Feodora sprawia�a wra�enie osoby, kt�ra niejedno potrafi.

St� do �niadania gustownie nakryto, na posi�ek sk�ada�y si� dania pochodz�ce z doliny: warzywa, mi�so, ryby. Ale Yves, kt�ry nawet w domu by� ogromnie wymagaj�cy i wybredny, uwa�a�, �e wszystko smakuje jak siano. To z pewno�ci� niepok�j o stryja sprawia�, �e nie m�g� si� w niczym rozsmakowa�. Bezustannie my�la� te� o Nicoli. Przez ca�y czas! W jaki spos�b zabra� j� ze sob�, gdy b�d� st�d odje�d�a�? Jasne by�o, �e ksi�niczka nie mo�e o niczym wiedzie�. Wydawa�a si�, jak ostrzeg�a Nicola, prawdziwie niebezpieczna. Czarne oczy, w kt�rych czai�y si� b�yskawice, g�os, kt�ry w jednej chwili by� �agodny, przymilny, by zaraz zmieni� si� w kamie�. I ta straszliwa ostro�� we wzroku, za ka�dym razem gdy spogl�da�a na Nicol�! Niemal jak nienawi��!

Dlaczego? Yves nie musia� wcale mie� zbyt wielkiego mniemania o sobie, by zauwa�y�, �e Feodora pragnie wzbudzi� jego zainteresowanie jako m�czyzny. Innymi s�owy, mi�dzy dwiema kobietami toczy�a si� walka o jego wzgl�dy!

Cho�, oczywi�cie, Nicola nie walczy�a. Nie musia�a. I tak by� ni� ca�kowicie zauroczony. Poza tym w jej nie�mia�ej, cnotliwej, dziewcz�cej naturze nie le�a�o narzucanie si� m�czy�nie.

Natomiast ksi�niczka Feodora! Jedyne, co przemawia�o przeciw niej, to wiek. Yves by� co prawda o kilka lat od niej m�odszy, lecz nie na tyle, by w innych okoliczno�ciach bez skrupu��w nie nawi�za� z ni� flirtu. By�a wszak ol�niewaj�co pi�kn� kobiet�, promieniuj�c� siln� zmys�owo�ci�.

On jednak ju� dokona� wyboru. Nicola albo �adna!

Dlatego mi�kka d�o� starszej kobiety, spoczywaj�ca na jego ramieniu, jej wiele m�wi�ce spojrzenie i wyra�ne zaproszenia nieco go zawstydza�y. Chocia� z drugiej strony dumny by� jak paw z okazywanego mu przez Feodor� podziwu, bo prawd� m�wi�c Yves mia� do�� wysokie mniemanie o sobie.

A mo�e tak obydwie? Ksi�niczka taka poci�gaj�ca�

Och, nie, nie, o czym�e to on my�li? Nicola by�a przecie� dla niego wszystkim, a ponadto przypuszcza�, �e stryj wybra� ju� starsz� z dam dla siebie.

Dlaczego stryj nie nadchodzi�?

Yves zacz�� wypytywa� o ruiny nad jeziorem le��cym u st�p twierdzy.

Tak, potwierdzi�a ksi�niczka. Snu� w�a�ciwe przypuszczenia. Kiedy� ta w�a�nie dolina stanowi�a centrum regionu, tu, w tej twierdzy, wojewoda mia� sw� siedzib�. Ale na dolin� spad�o nieszcz�cie�

��Zaraza? � zapyta� Yves.

��Hm, w pewnym sensie � do�� niejasno odpar�a Feodora. � Mieszka�cy miasteczka wymarli � m�wi�a dalej � a nieliczni, kt�rzy zdo�ali prze�y�, przenie�li si� do drugiej jego cz�ci. Tej, kt�r� poznali�cie, tam gdzie mie�ci si� gospoda. Nicola i ja jeste�my ostatnimi potomkami dumnego rodu wojewody i nie chcemy opuszcza� Stregesti.

No c�, pomy�la� Yves. To ty nie chcesz st�d odej��. Ale Nicola�? Czy kiedykolwiek pyta�a� j� o zdanie?

��Miasteczko musia�o wymrze� ju� dawno temu � zauwa�y� Yves. � Widzia�em, �e las wdziera si� pomi�dzy fundamenty zniszczonych dom�w, a bluszcz obr�s� welonem ruiny.

��Tak, to ju� dawno temu � odpar�a Feodora �agodnie.

Yves nie powiedzia� g�o�no tego, co ci��y�o mu na sercu: �e las usi�uje wedrze� si� tak�e do twierdzy. Niczym gro�ba czai si� pod murami, got�w w ka�dej chwili poch�on�� je i zdusi� w swych zielonych obj�ciach.

Przypuszcza�, �e z daleka twierdza musi wywiera� odpychaj�ce wra�enie: niezgrabna, czworok�tna wie�a, blanki z szeregiem otwor�w strzelniczych, wie�cz�ce kamienne mury, wy�aniaj�ce si� z lasu, kt�ry zdawa� si� �y� w�asnym �yciem.

Ale wewn�trz by�a pi�kna. Ponura, przyt�aczaj�ca, lecz pi�kna.

Po posi�ku damy zabra�y go na zwiedzanie twierdzy, prawdopodobnie by odwie�� jego my�li od ci�g�ej nieobecno�ci stryja.

Stali w komnacie o�wietlonej kandelabrami i rozmawiali. Yves czu� si� oszo�omiony kobieco�ci� emanuj�c� od obu dam. Od ksi�niczki promieniowa� czysty erotyzm, Nicola sprawia�a wra�enie bardziej przyt�umionej.

��A wi�c t�dy nie da si� dojecha� do Sybina? � zapyta� Yves wskazuj�c wzd�u� doliny ku wschodowi. W ka�dym razie s�dzi�, �e tam w�a�nie ci�gnie si� dolina; na t� stron� nie wychodzi�y �adne okna. � Musimy wr�ci� do gospody i jecha� t� sam� drog�, kt�r� przybyli�my?

Ksi�niczka Feodora utkwi�a w nim swe wyraziste oczy. Spogl�daj�c prosto w nie czu� zawr�t g�owy.

��Oczywi�cie, da si� t�dy przejecha�! Jest tu stara, zaro�ni�ta droga. Przypominam sobie teraz, �e wasz stryj, baron, pyta� dok�adnie o to samo. Nie zdziwi�oby mnie wcale, gdyby stara� si� odszuka� t� drog� i dlatego tak si� sp�nia.

��Ale to mo�e by� dla niego niebezpieczne!

��Sk�d�e, na pewno nie! Widzieli�cie nasze owce w dolinie, prawda? Jak spokojnie i bezpiecznie si� pas�y! Wierzcie mi, gdyby w okolicy pojawi�y si� drapie�niki, owce od razu szuka�yby schronienia tutaj w domu, w twierdzy.

Yves nie chcia� g�o�no przyzna� si� do tego, ale przerazi�y go jego w�asne my�li. Wcale nie bra� pod uwag� drapie�nik�w.

Chodzi�o mu o las.

Mijali kolejne pi�kne komnaty, a ksi�niczka nie przestawa�a opowiada� i wyja�nia�. Yves pozna� ca�� histori� twierdzy.

Zwr�ci� jednak uwag�, �e cho� szczodrze pokazywa�a mu wszystko, co mia�o jak�kolwiek warto�� historyczn�, a by�o tego niema�o, to starannie omija�a jedn� komnat�, mimo �e wielokrotnie przechodzili obok wiod�cych do niej ciemnych rze�bionych drzwi. Z tej w�a�nie komnaty wysz�y ksi�niczka i Nicola, by powita� Yvesa. I je�li si� nie myli�, w g��bi za owymi drzwiami musia�o znajdowa� si� jeszcze jedno pomieszczenie, a mo�e nawet by�o ich wi�cej? Prawdopodobnie sypialnie dam. Doskonale rozumia�, �e nie wypada�o pokazywa� m�czy�nie prywatnych komnat.

Wiele si� jednak dowiedzia� o twierdzy i zagmatwanej historii kraju. Niegdy� Stregesti by�o bardzo wa�nym punktem strategicznym, broni�a kraju przed zaj�ciem go przez napieraj�ce obce ludy. Teraz dolina przesta�a ju� mie� tak ogromne militarne znaczenie. Turcy wci�� jednak nie byli daleko, w�adali Wo�oszczyzn�, ledwie kilka dolin st�d.

W twierdzy znajdowa�y si� niezwyk�e wprost drogocenno�ci. Yves obejrza� koron� ojca Feodory, piastuj�cego urz�d wojewody tej cz�ci krainy. Ksi�niczka pokaza�a mu te� szabl�, kt�rej u�ywa� podczas bitwy i kt�r� obci�� g�ow� pi�tnastu wrogom. Yves z bardzo umiarkowanym podziwem potraktowa� ch��d, z jakim mu to relacjonowa�a.

Wi�ksze poruszenie wykaza�a opowiadaj�c legend� o Anciol, m�odziutkiej pannie m�odej z dawnych czas�w. Pokaza�a mu te� sukni� �lubn�, kt�ra nadal wisia�a na wieszaku. Suknia, cho� teraz tkni�ta z�bem czasu i cienka jak paj�czyna, by�a prawdziwym dzie�em sztuki z brokatu i z�otog�owiu, zdobiona koronkami i szlachetnymi kamieniami.

��Nigdy nie zosta�a za�o�ona � rzek�a Feodora ze smutkiem w g�osie. � Anciol na pr�no czeka�a na pana m�odego. W dniu �lubu porzuci� j� dla innej kobiety. Przez tydzie� le�a�a jak ra�ona gromem, cierpi�c niezno�ny wstyd. A potem podnios�a si� z �o�a i rzuci�a ze ska�y w przepa��.

Feodora przesz�a dalej i zatrzyma�a si� przy ogromnym stole. Teraz si� u�miecha�a.

��Zauwa�yli�cie te znaki na stole? To �lady Dzikiego Bogdana, r�wnie� jednego z moich przodk�w; on tak�e by� wojewod�. Wjecha� do tej sali na koniu podczas wielkiej uczty, na kt�rej mieli si� pojedna� jego wrogowie. A kiedy wszyscy zebrani siedzieli przy tym w�a�nie stole, objedzeni i pijani, wjecha� konno na st� i wielu powali�. Ci, kt�rzy usi�owali uciec, zostali pojmani przez jego wiernych wojownik�w i powieszeni za nogi. Wisieli w pal�cych promieniach s�o�ca tak d�ugo, a� pomarli. Za bram� ci�gle jeszcze mo�na znale�� �lady miejsc, w kt�rych wbito s�upy�

Yves uzna�, �e opowie�ci ksi�niczki sta�y si� makabryczne, zw�aszcza �e w jej oczach pojawi� si� b�ysk zadowolenia.

Nicola nie odzywa�a si� ani s�owem, wydawa�o si�, �e �le si� w tym wszystkim czuje. Jej wzrok cz�sto szuka� oczu Yvesa. M�odzieniec u�miecha� si� do niej, a w u�miechu tym tkwi�a obietnica, �e zabierze j� z niewoli w Stregesti.

Wszed� wychudzony wo�nica i mrukn�� co� do Feodory. Ksi�niczka rozja�ni�a si� i odwr�ci�a do Yvesa.

��Jak dobrze! Wasz stryj przekaza� w�a�nie wiadomo�� �e powr�ci� do gospody. Poniewa� by� �miertelnie zm�czony, po prostu po�o�y� si� spa�. Przesy�a pozdrowienia i m�wi, �e czuje si� dobrze. Spodziewa si� was jutro rano, jest bowiem przekonany, �e rozmowa z nami zainteresuje was na tyle, �e przeci�gnie si� i na wiecz�r.

Yves wcale nie by� tego taki pewien. Do�� ju� mia� krwawych opowie�ci zwi�zanych z histori� twierdzy, kt�rymi tak hojnie raczy�a go Feodora. Pragn�� jednak zosta�, cho� zupe�nie z innych powod�w. By� mo�e nadarzy si� sposobno��, by m�g� zabra� Nicol� ze sob�.

Uradowa�a go wiadomo��, �e stryj jest bezpieczny.

��Wasz stryj powiedzia�, �e macie zamiar wyruszy� w dalsz� drog� ju� jutro rano. Och, jak�e b�dzie nam was brakowa�o! Rozumiem jednak, �e nie mo�emy was zatrzymywa�.

Yves u�miechn�� si� przepraszaj�co i roz�o�y� r�ce.

��To prawda, musimy jecha� dalej � stwierdzi� nie bez ulgi. � Ale musz� przyzna�, �e ta nieoczekiwana przerwa w podr�y okaza�a si� nadzwyczaj przyjemna!

P�nym popo�udniem wreszcie nadarzy�a si� okazja, by porozmawia� z Nicol� w cztery oczy. Ciotka otacza�a j� bardzo surowym nadzorem, jakby wci�� o co� podejrzewaj�c.

M�odzi odbyli szybk�, prowadzon� podnieconym szeptem rozmow�. Po kr�tkiej naradzie ustalili, �e Nicola p�nym wieczorem w�lizgnie si� do jego komnaty i tam zaczeka, a� o szarym cichym �wicie, kiedy wszyscy �pi�, b�d� mogli si� wymkn��.

��Ale b�dziemy musieli zachowywa� si� w waszej komnacie bardzo cicho � szepn�a Nicola. � Ksi�niczka Feodora sypia obok i ma�e wej�� w ka�dej chwili, je�li nie zabarykadujemy drzwi. Ona ma wiele metod.

Ta informacja sprawi�a, �e Yves przerazi� si� nie na �arty, wiedzia� bowiem, �e Feodora ma na niego chrapk�.

Mo�liwe, �e b�dzie chcia�a odwiedzi� go w wiadomej sprawie.

��Czy nie mogliby�my zaczeka� w waszej komnacie? � zapyta�.

��Och, nie � szepn�a przera�ona. � Nie przejdziecie tam pozostaj�c niezauwa�onym. B�d�cie spokojny, ja przyjd�!

I b�dziemy mie� dla siebie ca��, calutk� noc, pomy�la� Yves zachwycony. Nie mam zamiaru zmarnowa� tego czasu.

Nad dolin� �agodnie zapada� zmierzch, otulaj�c j� welonem tajemnicy. Biedny Yves, niczego si� nie spodziewaj�c, z niecierpliwo�ci� wygl�da� ksi�yca. Nie zdawa� sobie sprawy, co oznacza sp�dzenie nocy w twierdzy Stregesti�

D�ugo siedzieli we troje, poch�oni�ci rozmow�. Zbyt d�ugo, zdaniem Yvesa. Wieczorna mg�a niczym wilgotny dym ju� dawno podnios�a si� z doliny i lasu. Ciemno�ci nie pozwala�y jej dostrzec, lecz bez trudu mo�na sobie by�o wyobrazi� zimne, zwiewne pasma �lizgaj�ce si� i przylepiaj�ce do ukrytych za zas�onami okien jak gdyby w poszukiwaniu ludzkiego ciep�a.

Wewn�trz by�o zacisznie, ale Yves nie m�g� pozby� si� nieprzyjemnej �wiadomo�ci, �e w powietrzu, mimo wielu zapalonych woskowych �wiec, dominuje wilgo�. Mia� wra�enie, �e za gobelinami i boazeri� z drewnianych bali zbiera si� w krople, sp�ywa po kamiennych murach i paruje z ka�dej szpary w pod�odze pokrytej zwierz�cymi sk�rami.

W komnacie panowa�a jeszcze bardziej ponura atmosfera, jeszcze straszniejsza. Jak gdyby przesi�kni�ta zapachem grobu i zgni�ej ziemi. Wraz z zapadni�ciem nocy st�chlizna stawa�a si� coraz silniejsza, co by�o do�� naturalne, albowiem nocny ch��d wdziera� si� przez stare nieszczelne mury.

Konwersacj� prowadzi�a ksi�niczka Feodora, czaruj�ca, poci�gaj�ca i tajemnicza. Siedzia�a bardzo blisko Yvesa, a p�omienie �wiec odbija�y si� w jej oczach i ta�czy�y na strojnej jedwabnej sukni. M�odzieniec stara� si� jak m�g�, by� szarmancki, elokwentny i czarowa� j� mo�e nawet a� za bardzo. Musia� si� pilnowa�, by przypadkiem to nie ona zawita�a noc� do jego komnaty.

M�odziutka Nicola siedzia�a w milczeniu z d�o�mi splecionymi na kolanach. Robi�a wra�enie istoty przygn�bionej i g��boko nieszcz�liwej. Pr�by w��czenia jej w rozmow�, podejmowane przez Yvesa, za ka�dym razem wypada�y niepomy�lnie. Nieodmiennie inicjatyw� przejmowa�a ksi�niczka i odpowiada�a na pytania zamiast Nicoli. Niezmiernie irytowa�o to Yvesa.

Z drugiej jednak strony nie m�g� okazywa� Nicoli zbyt wyra�nego zainteresowania. Rozmowa jako �ywo przypomina�a taniec na linie pomi�dzy uwodz�c� go zazdrosn� ksi�niczk� a osamotnion� Nicol�. Yves ku swemu wielkiemu roz�aleniu by� �wiadom, �e z tym ta�cem sobie nie radzi.

Ksi�niczka Feodora zadziwiaj�co dobrze zna�a stare dzieje i doprawdy s�ucha�o jej si� z niek�amanym zainteresowaniem, ale przecie� nie w niesko�czono��! Yves niecierpliwi� si� coraz bardziej.

Opowiada�a �agodnym, usypiaj�cym g�osem o czasach, gdy twierdza zosta�a obl�ona przez Turk�w, o zwyci�skim odparciu napastnik�w i uratowaniu ca�ego Ardeal przed jarzmem tureckim. W�ada� tutaj w�wczas wojewoda Borys. Mia� on cztery ma��onki, kt�re trzyma� w zamkni�ciu, ka�d� oddzielnie, gdy� inaczej pomordowa�yby si� nawzajem, tak wielkie wzbudza� po��danie. W�a�nie w komnacie nale��cej niegdy� do jednej z jego �on mia� nocowa� Yves. Ksi�niczka wspomnia�a tak�e wojewod�, kt�ry bra� udzia� w bitwie pod Mohaczem w roku 1526, kiedy to cz�� Ardeal dosta�a si� pod panowanie tureckie, ale nie by� to rejon, w kt�rym si� teraz znajdowali.

��Ale Ardeal znalaz� si� w ko�cu pod wp�ywem Austro-W�gier � wtr�ci� Yves. � I zosta� przemianowany na Siedmiogr�d.

Nie powinien by� tego m�wi�. Feodora najwyra�niej nie lubi�a, by przypominano jej o tej ha�bie.

Wola�by, aby ksi�niczka nie siedzia�a przy nim tak blisko. W ca�ym ciele odczuwa� przedziwny niepok�j, kt�rego �r�de� nie potrafi� ustali�. Ogarnia�y go dreszcze, do g�owy przychodzi�y niezwyk�e my�li o �mierci. Z wielkim trudem zachowywa� opanowanie.

Dlatego w�a�nie, �e czu� si� tak poirytowany, zapyta� do�� ostro:

��Ale sk�d wzi�a si� nazwa Transylwania? I tak wiele sposob�w jej pisania? Jedno lub dwa �s�, �i� lub �y� we wszelkich mo�liwych kombinacjach.

��Dla mnie kraj nazywa si� Ardeal � przerwa�a mu. � Wszystkie inne nazwy s� wymy�lone.

Aha, a wi�c nie jest Madziark�, pomy�la� Yves. W�grzy bowiem zwali t� krain� Erdely. Ardeal to rumu�ska nazwa Transylwanii, czy te�, jak kto woli, Siedmiogrodu.

Wreszcie Feodora wsta�a i tym samym da�a znak, �e rozmowa zosta�a zako�czona. Nasta�y ju� najczarniejsze godziny nocy. Yves by� przekonany, �e gdyby w tym prastarym zamczysku znalaz�a si� taka nowinka jak zegar, z pewno�ci� us�ysza�by, jak wybija p�noc.

Wkr�tce noc przerodzi si� w pocz�tek nowego dnia. Dnia, w kt�rym mia� st�d odjecha�, trzymaj�c przed sob� na siodle Nicol�.

Ale najpierw sp�dz� reszt� nocy razem, w jego komnacie�

Na t� my�l Yvesa obla�o gor�co.

Jej drobne, kusz�ce cia�o by�o tak blisko niego, gdy trzymaj�c �wiece szli do jego pokoju.

Id�c zaduma� si� nad tym, jak zastanawiaj�co ma�o ksi�niczka Feodora interesowa�a si� tera�niejszo�ci�, a zw�aszcza tym, co dzieje si� na �wiecie. Raz po raz usi�owa� wtr�ci� co� o swym ojczystym kraju i o Europie, kt�r� przemierzali ze stryjem w swej podr�y, ale jej wszystko to by�o oboj�tne. �y�a przesz�o�ci� i nie chcia�a si� od niej oderwa�. Przyznawa�, �e zamierzch�e czasy by�y fascynuj�ce, owszem, ale izolacja ma�ej Nicoli by�a w ten spos�b jeszcze g��bsza.

Wkr�tce jednak dziewczyna opu�ci to zamczysko przesz�o�ci. Jaka� to dla niej b�dzie rado��?

Na moment Yves przesta� my�le� wy��cznie o sobie. Ale czy na pewno? By� przecie� zauroczony dziewczyn�, pragn�� jej, a jednocze�nie chcia� si� poczu� jak szlachetny rycerz.

Ale czy s� uczynki, kt�re nie wywodz� si� z egoistycznych pobudek? Yves nie by� chyba gorszy od wi�kszo�ci ludzi. A w ka�dym razie nie du�o gorszy.

Noc� zamczysko wyda�o si� straszniejsze ni� kiedykolwiek. W migotliwym blasku �wiec sale i komnaty stawa�y si� jeszcze bardziej niesamowite. Zn�w szli przez galeri�, gdzie zmarli cz�onkowie rodu zerkali na nich z zawieszonych na �cianach malowide�. Podczas gry �wiat�a i cienia portrety zdawa�y si� o�ywa�.

By� tam Bogdan Dziki, kt�ry konno wjecha� na st�, by wyci�� w pie� swych nieprzyjaci�. Jaki� musia� by� to okrutnik! Lodowate spojrzenie �ledzi�o trzyosobow� grup� w�druj�c� korytarzem. A oto Borys i jego cztery �ony. Czy ich oczy si� nie poruszy�y? Do kt�rej z nich nale�a�a kiedy� sypialnia przeznaczona na nocleg dla Yvesa? Do tej w czarnym nakryciu g�owy, kt�rej usta wykrzywia�y si� w pogardliwym, jakby wszystkowiedz�cym grymasie?

Ale wizerunku Anciol, wzgardzonej narzeczonej, nie by�o na galerii, jej portretu nie zd��ono namalowa�. A tu pi�kna w�adczyni, tak bardzo przypominaj�ca Feodor�. Nic w tym dziwnego, wszak by�a jej potomkini�. I podobizny dw�ch braci, zg�adzonych przez Turk�w pod Mohaczem. O wszystkich tych postaciach i wydarzeniach ksi�niczka opowiada�a ju� wcze�niej z jawnym zachwytem.

Yves odetchn�� z ulg�, kiedy nareszcie min�li niewielkie drzwi ko�cz�ce galeri�.

Jak�e zdo�a, uciekaj�c bladym �witem, odnale�� ze swej komnaty drog� do wyj�cia?

Ach, b�dzie z nim przecie� Nicola, o to wi�c nie musi si� martwi�.

Oby tylko uda�o im si� uj�� ca�o i zdrowo!

Nareszcie dotarli do jego sypialni.

Yves poczu�, jak ciarki przebiegaj� mu po plecach. C�, u licha, mog�o si� tu kry�, �e wystraszy�o go niemal do szale�stwa?

Je�li go wzrok nie myli�, nic.

Pok�j nie by� du�y. Kr�lowa�o w nim �o�e z baldachimem, wsparte na czarnych, rze�bionych nogach. �ciany, tak jak gdzie indziej, pokryte by�y gobelinami, tutaj z motywami my�liwskimi. Poniewa� jednak Yves nigdy nie darzy� zwierz�t szczeg�lnym uczuciem, krwawe sceny wcale go nie poruszy�y.

Nie, przerazi�a go raczej owa chorobliwa atmosfera panuj�ca w komnacie. Jaki� zapach czy te� zat�ch�e, stoj�ce powietrze? Nie potrafi� tego okre�li�.

��Powinni�cie znale�� tu wszystko, czego wam potrzeba � powiedzia�a Feodora z nieskrywan� nami�tno�ci� w g�osie, podejmuj�c ostatni� pr�b� pozyskania jego wzgl�d�w. Tak przynajmniej Yves rozumia� jej przymilne s�owa i fakt, �e nie odst�powa�a go ani o krok.

Na pr�no, moja �liczna, nie ciebie wybra�em, powinna� to mimo wszystko zrozumie�!

Troch� si� te� ba�. Z ksi�niczk� Feodor� nie ma �art�w! A je�li ona rzeczywi�cie zna si� na czarach? B�dzie z nim wtedy krucho!

Och, c� za g�upstwa, zawsze przecie� by�em trze�wa my�l�cym realist�. Teraz z pewno�ci� udziela mi si� pos�pny nastr�j panuj�cy w starym zamczysku, uspokaja� sam siebie.

Nareszcie odesz�y, zastawiaj�c go w ogromnej, niezwyk�ej ciszy. Teraz znajdowa� si� daleko, bardzo daleko od bramy. Trzeba przej�� przez galeri�

Oby tylko Nicola przysz�a szybko!

Nie wiedzia�, czy ma si� rozebra�, czy te� nie, spodziewa� si� wszak wizyty damy! W tym barbarzy�skim �wiecie nie by�o wida� nocnego stroju, wcale go zreszt� si� tu nie spodziewa�.

Zdj�� wi�c tylko wierzchnie cz�ci garderoby i zosta� w koszuli i spodniach. Dojrza� w k�cie prastare lustro o nier�wnej powierzchni, przyjrza� si� swemu krzywemu odbiciu i z samouwielbieniem uzna�, �e mi�o na niego patrze�.

Nagle nadstawi� uszu.

G�osy? W s�siedniej komnacie?

To przecie� g�osy dam! Najwyra�niej si� spiera�y w swym niezrozumia�ym dla niego j�zyku. Rozr�nia� ostry, k��liwy g�os ksi�niczki i s�aby, rozszlochany Nicoli.

Bez w�tpienia k��ci�y si� o niego!

Usi�owa� oceni�, gdzie si� znajduj�, stara� si� wyobrazi� sobie rozk�ad twierdzy. Czworoboczna budowla, zamykaj�ca dziedziniec� Kt�r�dy doszli do tego punktu?

Nie, nie m�g� zorientowa� si� w tych zawi�o�ciach, zw�aszcza �e na zewn�trz panowa�a nieprzenikniona ciemno��. Ale mo�liwe� Tak, absolutnie mo�liwe, �e wydzielona cz�� twierdzy nale��ca do dam graniczy�a z jego sypialni�.

Wpatrywa� si� w �cian�, zza kt�rej dochodzi�y g�osy.

Wisia� na niej ogromny gobelin, przedstawiaj�cy jedn� z owych ociekaj�cych krwi� scen my�liwskich, w kt�rych tak lubowano si� w pi�tnastym wieku. Yvesa dosz�y odg�osy st�umionej walki, us�ysza� uderzenie, a zaraz po tym �kanie Nicoli.

Mia� ochot� rzuci� si� na bezwzgl�dn� ksi�niczk� w obronie swej wybranki. Naturalnie nie m�g� tego zrobi�. Oby tylko Feodora nie powstrzyma�a Nicoli, oby nie udaremni�a ich spotkania! On sam nie m�g� wyruszy� na poszukiwanie dziewczyny, od razu by zab��dzi�.

�ciana? Podszed� bli�ej. Samotna woskowa �wieca kt�r� mu zostawiono, s�abo o�wietla�a komnat�, ale musia�a wystarczy�.

Bardzo ostro�nie poruszy� gobelin, jak gdyby l�kiem napawa� go sam fakt, �e musi dotyka� materii. Pod palcami wyczu� nieprzyjemn� chropawo��, podobn� do tej, jak� czuje si� dotykaj�c warzyw korzennych, oblepionych wyschni�t� ziemi�.

Gdy poruszy� kraw�d� gobelinu odsuwaj�c go od �ciany, buchn�� i zawirowa� w powietrzu szary py�. Yves zajrza� pod materi�.

Drzwi! Za gobelinem znajdowa�y si� drzwi, zamaskowane i zapiecz�towane. G�osy s�ycha� by�o teraz wyra�niej. Nicola nadal usi�owa�a s�abo protestowa�, lecz stale przerywa� jej ostry g�os ksi�niczki.

Do czorta, czy mia�o to znaczy�, �e ich plan zosta� odkryty? I Nicola nie b�dzie mog�a przyj�� do niego? Nie uciekn� razem dzi� w nocy? A mo�e Feodora wygra�a walk� i sama zamierza odwiedzi� komnat� Yvesa?

Przekle�stwo!

Przyjrza� si� drzwiom, piecz�cie jednak wydawa�y si� zbyt solidne, by m�g� je z�ama�.

Czy powinien zapuka�? Chyba nie, m�g�by pogorszy� i tak trudn� sytuacj� Nicoli.

Biedna, nieszcz�liwa istota! Z ka�d� up�ywaj�c� minut� czu� si� coraz bardziej do niej przywi�zany.

Musia� si� opanowa�, pozostawa�o jedynie mie� nadziej�, �e sprawy przyjm� pomy�lny obr�t. Wszystko zale�a�o teraz tylko od niej. Czu� si� bezsilny, jakby zwi�zano mu nogi i r�ce w tym straszliwym zamczysku, w kt�rym nie potrafi� odnale�� drogi. Jedyne, co m�g� zrobi�, to czeka�. Do g�owy przysz�a mu przera�aj�ca my�l: nawet je�li on nie mo�e otworzy� tych drzwi od swej strony, to mo�e jednak da si� to uczyni� od drugiej? Je�li kto� niezauwa�enie w�lizgnie si� tu do niego noc�? Ze wszech miar niepo��dany go��?

Nie, nie chcia� w to uwierzy�. Drzwi wygl�da�y tak solidnie, nie mo�e my�le� jak wystraszony dzieciak!

G�osy umilk�y, najwyra�niej kobiety uda�y si� na spoczynek.

Poza chudym wo�nic� nie spotka� nikogo ze s�u�by. Ksi�niczka da�a im wychodne, by nikt nie przeszkadza� w podejmowaniu dostojnych go�ci.

Yves zastanawia� si�, gdzie mogli przebywa� s�u��cy. Cz�� budowli, mieszcz�ca pokoje dla s�u�by, przez ca�y wiecz�r pogr��ona by�a w ciemno�ciach.

Mo�e poszli do wioski? Do karczmy?

W�a�ciwie im zazdro�ci�, pragn�� w tej chwili znale�� si� na ich miejscu.

Ale by�a przecie� Nicola!

Z pewno�ci� wprawi stryja w zdumienie, gdy wczesnym rankiem przyprowadzi ze sob� dziewczyn�. Baron jednak nie powinien si� gniewa�. Dobra partia, �wietne nazwisko w kraju, w kt�rym zamierzali si� osiedli�. Panna z rodu wojewody. Przypuszcza�, �e to zrobi dobre wra�enie.

A mo�e jednak stryjowi wcale si� to nie spodoba? Mo�e poprzedniej nocy on i ksi�niczka prze�yli wsp�lnie mi�osn� przygod�? I dlatego baron b�dzie z�y na Yvesa, �e sprzeciwi� si� pi�knej czarownicy?

Nie zdaj�c sobie sprawy, �e nazwa �Stregesti� pochodzi w�a�nie od s�owa �czarownica�, Yves nazwa� tak ksi�niczk� Feodor�. Przedziwny zbieg okoliczno�ci.

Yves sta� przez chwil�, nie mog�c si� zdecydowa� co do dalszych dzia�a�. Kiedy jednak zza �ciany nie dobiega�y ju� �adne odg�osy i nic wi�cej si� nie wydarzy�o, niech�tnie podszed� do �o�a. Mia� wra�enie, �e powinien ca�kowicie zarzuci� szlachetne my�li o ratowaniu zadr�czanej panny. Pozostawa�a jedynie nadzieja, �e ranek przyniesie nowe mo�liwo�ci, ale szanse na to by�y raczej nik�e.

Yves przysiad� na brzegu �o�a, nie mia� wcale ochoty si� k�a��. Wydawa�o mu si�, �e sufit z grubych bali zaraz go przygniecie, przera�a�y go tak�e ciemne, zakurzone fa�dy baldachimu.

A najmniejsz� ju� mia� ochot� na zgaszenie �wiecy!

Zastanawia� si�, czy b�dzie si� pali� przez ca�� noc, czy wystarczy jej do chwili, gdy wstanie �wit?

Jeste� durniem, Yves, powiedzia� sam do siebie. Mieszkasz tu jak ksi���, ty, kt�ry sypia�e� po stodo�ach i w przydro�nych rowach w czasie w�dr�wki przez Europ�. Nie b�d� �mieszny!

Wok� twierdzy zapad�a cisza, jak gdyby nagle usta�y wszystkie wichry �wiata i umilk�y wszelkie odg�osy �ycia.

Zesztywnia�. Czy nie s�ysza� przypadkiem czyich� drobnych krok�w?

W korytarzu? Jakby z galerii? Kto� przechodzi� przez ni� i zbli�a� si� do jego komnaty?

Nadchodzi�a jedna z kobiet. Ale kt�ra?

Odczu� niewypowiedzian� ulg�, gdy w drzwiach pojawi�a si� wdzi�czna posta� Nicoli. Chcia� podbiec do niej i porwa� j� w ramiona, ale ona po�o�y�a palec na ustach, wskazuj�c d�oni� na �cian� zakryt� gobelinem.

W jej oczach igra�y szelmowskie b�yski. W milczeniu, bezszelestnie podesz�a do niego, ubrana tylko w zwiewn� przezroczyst� koszul�. Cienka niczym welon materia wdzi�cznie falowa�a wok� jej cia�a. Dziewczyna unios�a ramiona i wpad�a w jego obj�cia.

Jaka� ona lekka! Niczym le�ny elf! Przyciskaj�c usta do jej ucha szepn��:

��Czy to wszystko, co masz zamiar zabra� ze sob� podczas ucieczki?

��Och, nie, nie � odszepn�a i gestem wskaza�a, �e baga� zostawi�a za drzwiami.

Nieco ryzykowne w wypadku, gdyby ksi�niczka wybra�a si� na nocn� przechadzk�, lecz Yves by� tak upojony blisko�ci� Nicoli, kt�r� trzyma� w ramionach, �e nie dba� o niebezpiecze�stwo. Nareszcie byli razem, �ycie sta�o przed nimi otworem, we dw�jk� byli niezwyci�eni!

Nicola rozpu�ci�a swe g�ste czarne w�osy, si�ga�y jej teraz do bioder. Yves by� jednak przekonany, �e w�osy ksi�niczki s� jeszcze d�u�sze, a� do kolan. Pie�ci� g�ste sploty dziewczyny, nareszcie m�g� poczu�, jak s� g�adkie. W kobiecych w�osach jest co� zmys�owego, my�la�. To ich atut w uwodzeniu wielkich, silnych m�czyzn. Zawsze mia� s�abo�� do d�ugich, ciemnych lok�w; ju� gdy ich dotyka�, jego cia�o reagowa�o podnieceniem, snu� fantazje o tym, co p�niej mo�e si� wydarzy�

��Zimno mi � szepn�a.

O, tak, ucieszy� si�. Przemyka�a przez zion�ce ch�odem korytarze twierdzy tak cienko ubrana. Czu� ch��d jej sk�ry przy swojej.

��Chod�, ogrzej� ci� � szepn�� i poni�s� j� do �o�a, tak jak przed ni� nosi� wiele m�odych i troch� starszych kobiet. Ale teraz tkwi�o w tym co� szczeg�lnego. Nigdy dot�d nie trzyma� w obj�ciach tak tajemniczej, podniecaj�cej dziewczyny! Ogromn� rol� w jego odczuciach odgrywa�o z pewno�ci� otoczenie i niezwyk�a sytuacja. Wyrwa� j� spod w�adzy pi�knej acz z�ej czarownicy, uratowa� i przywr�ci� do �ycia w�r�d ludzi, poj�� za �on� � j�, pann� z ksi���cego rodu� A przede wszystkim kobiet�, kt�r� naprawd� m�g� nauczy� kocha�! Do tej pory mi�osne przygody Yvesa by�y bardzo zwyczajne. Teraz wszystko b�dzie inaczej!

By� pewien, �e m�odziutka Nicola stanie si� mi�o�ci� jego �ycia!

Okry� j� starannie i u�o�y� si� obok niej pod ko�dr�. W blasku �wiecy obserwowa� jej regularny, delikatny profil.

Po�o�y�a mu d�onie na piersiach.

��Bardzo prosz� � odezwa�a si� b�agalnie. � Jestem cnotliw� dziewczyn�! B�d� dla mnie dobry!

Je�li dobrze zrozumia� jej s�owa, nie by�a mu wcale niech�tna. On sam wprost p�on�� z po��dania, ale wiedzia�, �e dziewice zdobywa si� �agodno�ci�.

��Najdro�sza � szepn�� czule. � Nawet przez my�l by mi nie przesz�o zha�bi� twoj� czysto��! Przy mnie mo�esz czu� si� ca�kiem bezpieczna. Moja mi�o�� do ciebie jest tak wielka, �e nie �miem ci� tkn��.

Pod przykryciem by�o ch�odno, a ona nie dawa�a z siebie ani odrobiny ciep�a, tak bardzo zd��y�a przemarzn��. To on musia� rozgrza� ich oboje.

Wydawa�o si� w�a�ciwie, �e s�owa m�odzie�ca sprawi�y Nicoli zaw�d. U�miechn�� si� ukradkiem. Zrozumia�, �e jest ona kobiet� o gor�cej krwi, zmuszon� do �ycia w cnocie przez sw� zaborcz� ciotk�. Teraz by�a bardziej ni� dojrza�a do mi�osnej przygody, lecz jej kawaler okaza� si� nazbyt rycerski. C� za szkoda!

Kiedy Yves poj��, z jak� kobiet� ma do czynienia, zdecydowa� si� zagra� w otwarte karty.

��Ach, najdro�sza! � j�kn��. � My�l�, �e nie b�d� m�g� nas rozgrza�!

��Ale dlaczego?

��Delikatno�� zabrania mi o tym m�wi�.

��Dra�nisz moj� ciekawo��! Chc� to us�ysze�!

Uni�s�szy si� nieco, wspar�a si� na �okciu, a prze�liczne w�osy mi�kko spada�y jej na twarz. Ach, Bo�e, jak�e pragn�� si� w nie zanurzy�; rozpali� si� jeszcze bardziej, a� m�wienie przychodzi�o mu z trudem.

��Droga panno Nicolo, rozumiesz chyba, co si� ze mn� dzieje?

��Ale� nie, sk�d mog�abym wiedzie� � odpar�a naiwnie.

��Twoja blisko�� Jestem tak wzburzony, i� obawiam si�, �e nie b�d� m�g� dotrzyma� danej ci obietnicy, ja�

Odwr�ci� si�, udaj�c, �e zaraz wybuchnie p�aczem.

��Ale�, najdro�szy przyjacielu � powiedzia�a zmartwiona. � Nie chc�, by� musia� ze wzgl�du na mnie opu�ci� �o�e! Ju� raczej ja wstan�.

��Och, nie, nie! � wykrzykn��. Zn�w pochwyci� j� w obj�cia i nie wypuszcza�. A potem odegra� ca�y prze�wiczony ju� wcze�niej rytua�: z trudem chwyta� oddech, jak osoba pora�ona mi�o�ci� i po��daniem, dr��c na ca�ym ciele przyci�gn�� jej g�ow� jak najbli�ej do swojej. W�a�ciwie w jego zachowaniu nie by�o nic nienaturalnego, gdy� wcale nie udawa� nami�tno�ci. Gra� musia� jedynie rozpacz, kt�r� odczuwa� na my�l o zha�bieniu jej czysto�ci.

Nicola jednak zrezygnowa�a ju� z walki, sama ogarni�ta nami�tno�ci� i gwa�town� burz� dozna�, jak� wzbudzi�a w niej blisko�� m�czyzny. Yves pochlebia� samemu sobie, my�l�c, �e nie ka�demu odda�aby si� tak gor�czkowo. Wzdycha�a cicho, jak gdyby wstydzi�a si� w�asnych uczu�, ale by�a, tak jak i on, bezpowrotnie stracona. Jeszcze tylko odrobina wahania� Odegna� resztki niepewno�ci czu�ymi poca�unkami, obsypa� nimi jej twarz, ramiona i piersi, os�oni�te cieniutkim p��tnem. Nawin�� jej w�osy na d�o� i poczu�, �e tonie w zmys�owej ekstazie.

��Bardzo prosz� � szepn�a. � Tak bardzo, bardzo prosz�.

A on nie wiedzia�, czy b�aga go o lito��, czy te� prosi, by si� pospieszy��

Niezwyk�a by�a to noc. Yves nigdy jeszcze nie znalaz� takiej rozkoszy w obj�ciach kobiety. Cho� mia� trudno�ci z rozgrzaniem jej biednego zzi�bni�tego cia�a, to jednak wydawa�o mu si�, �e ca�e �o�e wibruje z gor�ca. On sam by� spocony i rozpalony niczym w gor�czce, przechodzi� samego siebie w dawaniu jej dowod�w mi�o�ci. Z pocz�tku, oczywi�cie, by�a wystraszona i onie�mielona, ale Yves okaza� cierpliwo�� i wyrozumia�o��, a� w ko�cu podda�a si�, prze�amuj�c wszelkie bariery.

Ach, c� to by�a za noc!

W ko�cu zasn�li, po prostu z wycie�czenia, nie my�l�c wcale o tym, �e o �wicie maj� wyruszy�, zanim jeszcze ciemno�� ust�pi miejsca �wiat�u czy zapieje kogut.

Yves mia� wra�enie, �e znajduje si� w niebie, na mi�kkiej chmurze, i zapada� coraz mocniej w g��boki, zas�u�ony sen.

Obudzi� si� z wra�eniem, �e w komnacie unosi si� jaki� dziwny zapach.

Szare �wiat�o poranka s�czy�o si� przez pomarszczon� szyb� ma�ego okienka, delikatnie o�wietlaj�c przeciwleg�� �cian�. Nicola jeszcze spa�a, g��boko zakopana w poduszki.

Na mi�o�� bosk�! pomy�la�. Mieli�my przecie� wyruszy�! Musimy si� spieszy�!

W komnacie jednak znajdowa�o si� co� obcego, co�, co go obudzi�o.

Szeleszcz�cy, ledwie s�yszalny d�wi�k� Dochodzi� od strony �ciany z gobelinem.

Yvesa zdj�� przedziwny l�k, nieodparta, gwa�towna ch�� ucieczki.

Nie mo�e zbudzi� Nicoli, zanim nie dowie si�, co si� wok� niego dzieje. Nie chcia� jej niepotrzebnie straszy�.

Kiedy ostro�nie usiad� i zwiesi� nogi nad kraw�dzi� �o�a, zauwa�y� jeszcze jedn�, bardziej zdumiewaj�c� okoliczno��. Nadal by� � je�li mo�na tak powiedzie� � zdolny do kochania. To prawda, w ci�gu nocy zwr�ci� uwag�, �e si�a jego m�sko�ci zdawa�a si� niewyczerpana, ale spodziewa� si�, �e zm�czenie, a p�niej sen po�o�� kres jego podnieceniu. Ale nie, tak si� nie sta�o.

Cho�, naturalnie� to przecie� powszechnie znany fenomen poranny, wkr�tce wi�c ten stan ust�pi.

Gorzej przedstawia�a si� sprawa z tym, co dzia�o si� przy gobelinie.

W komnacie by�o zbyt ciemno, by m�g� rozr�ni� szczeg�y. Ale tam wyra�nie co� by�o.

Z l�kiem przypomnia� sobie, z jak� �atwo�ci� tkanina odsuwa�a si� od �ciany. A drzwi ukryte za ni�� Mo�e od tamtej strony da�o si� je otworzy�?

Gniew zazdrosnej kobiety jest niebezpieczniejszy ni�li wszystko inne na ziemi, wiedzia� o tym z do�wiadczenia. Yves by� we Francji bardzo popularnym m�czyzn�. Kobiety, kt�re czu�y si� przez niego pomini�te lub oszukane, cz�sto wy�adowywa�y sw�j gniew na nim lub jego aktualnej wybrance.

Musia� ochroni� Nicol�.

Nie m�g� tego uczyni� nagi i bez broni. Po omacku szuka� swej garderoby i korda, zanim jednak je odnalaz�, zamar� w p�ruchu i stan�� jak skamienia�y ze wzrokiem utkwionym w gobelinie.

Tam, wysoko na �cianie, mi�dzy twarz� my�liwego a rogami jelenia, znajdowa�o si� co�, co porusza�o si� i przesuwa�o po tkaninie. I nagle z szumem oderwa�o si� od �ciany, uderzy�o o jego twarz i upad�o na �o�e.

��Nicola � szepn�� Yves przera�ony.

Nadal nie m�g� zobaczy�, co to jest, ale zak�ada�, �e ma do czynienia ze zwierz�ciem.

��Nicolo!

Dziewczyna nie budzi�a si�. W ge�cie rozpaczy zerwa� z niej przykrycie.

Nic wi�cej nie zd��y� uczyni�, gdy� owo co� ze straszliwym szelestem rzuci�o si� na niego, oplataj�c go tak ciasno, �e ca�� energi� musia� skoncentrowa� na obronie przed lepkim, dusz�cym u�ciskiem.

Teraz Yves rzeczywi�cie bliski by� utraty zmys��w z przera�enia. Krzycza� bezradnie, rozdzieraj�co, wali� r�kami na o�lep, walczy� z ca�ych si�, chc�c si� uwolni� i uciec.

Albowiem teraz zobaczy�.

P�mrok �witu nie skrywa� ju� przed nim tego, co rozgrywa�o si� w tej komnacie grozy.

��Nicolo! � wrzasn�� oszala�y z przera�enia. � Nicolo!

To co� leg�o mu na ustach i zdusi�o krzyk. Oplot�o cia�o, uniemo�liwiaj�c zaczerpni�cie powietrza. Rozpaczliwym wysi�kiem uda�o mu si� to pochwyci�, oderwa� i odrzuci� daleko od siebie.

Do �o�a ju� si� nie zbli�a�. Ucieka�, nie ogl�daj�c si� na Nicol�. Jedyne co m�g� robi�, to ratowa� w�asn� sk�r�. Serce wali�o mu w piersi, jakby mia�o zaraz j� rozsadzi�. Wytoczy� si� przez drzwi bez ubrania i broni, maj�c przed sob� jeden, jedyny cel: uciec, uciec jak najdalej!

Potykaj�c si�, z d�awi�cym szlochem w gardle bieg� przez galeri�.

W tym samym momencie us�ysza� przera�aj�cy syk tego, co go �ciga�o, poczu�, jak �mign�o mu nad g�ow� i znalaz�o si� na ko�cu galerii przed nim. Szszuuu, i zn�w zawis�o mu na szyi.

Yves charcza� i wrzeszcza�, rozpaczliwie walczy� ze straszliwym przeciwnikiem, a� wreszcie zdo�a� si� wyrwa�. Zatrzasn�� drzwi do galerii za sob�, ale nie mia� poj�cia, gdzie si� znajduje, zapomnia�, kt�r�dy szli poprzedniego wieczoru.

Biegn�c na o�lep mija� komnat� za komnat�, p�dzi� korytarzami, skr�ca�. Przez ma�e okienka nadal wpada�o zbyt ma�o �wiat�a, by m�g� si� rozezna�, gdzie jest.

Zatoczy� si� pod jakie� drzwi i otworzy� je mocnym szarpni�ciem.

Zbyt p�no uprzytomni� sobie, �e ledwie widoczne rze�bienia na p�ycie odrzwi wskazywa�y, i� prowadz� one do tajemnych kobiecych komnat.

Natychmiast usi�owa� wydosta� si� stamt�d, lecz drzwi si� zatrzasn�y. Nie pomog�o szarpanie i ci�gni�cie, nie dawa�y si� otworzy�.

No, c�, w ka�dym razie uchroni� si� od tego okropie�stwa! St�d na pewno nie by�o innego wyj�cia, chyba �e po��czenie z pokojami dla s�u�by.

S�u�ba! C� za cudowne s�owo! Oni go uratuj��

Oczy powoli przywyk�y do panuj�cych tu ciemno�ci. Szed� dalej, min�� jeszcze jedne drzwi i wszed� do�

Ale co tam le�y pod nast�pnymi drzwiami? Tymi, kt�re z pewno�ci� musz� prowadzi� do wyj�cia?

To cz�owiek! Cz�owiek wpatruj�cy si� w przestrze� pozbawionymi �ycia oczami. Uduszony, martwy, z paznokciami zdartymi do krwi o drzwi�

Nagi, ze znakami na sk�rze pozostawionymi jakby przez zaci�ni�te, cienkie sznurki� Ze sw� m�sk� dum� w pe�nej gotowo�ci. Dok�adnie tak samo jak on! Pomimo op�ta�czego strachu, mimo m�cz�cej ucieczki korytarzami twierdzy jego m�sko�� nadal przedstawia�a si� imponuj�co. Niepoj�te, to� to�

S�abe �wiat�o wschodz�cego s�o�ca wydoby�o z mroku twarz le��cego m�czyzny.

��Stryju! � krzykn�� Yves w przyp�ywie bezdennej rozpaczy.

Co� z szumem opuszcza�o si� z belek na suficie�

Par� dni p�niej karczmarz Zeno wybra� si� do ogrodu po warzywa. Wtedy w�a�nie zauwa�y� dwa konie pas�ce si� na ��ce nad rzek�.

Zeno westchn�� g��boko.

��Matko! � zawo�a� do �ony, stoj�cej w oknie na pi�trze. � Mo�esz sprz�tn�� izb� Francuz�w. Sprawd�, czy w ich rzeczach nie ma czego�, co nam si� przyda. Reszt� wyrzucimy.

Do tego w�a�nie miasteczka p�nym latem tego samego roku przyby� Heike Lind z Ludzi Lodu.

Heikemu dobrze si� wiod�o u przybranych rodzic�w.

W ogromnym stopniu by�o to jego w�asn� zas�ug�, ale te� nie bez znaczenia by�a dobro� i wyrozumia�o�� Eleny oraz Milana.

Kiedy ta para wraz ze swym przybranym synem osiedli�a si� w Planinie w S�owenii, nie oby�o si�, rzecz jasna, bez k�opot�w. W wiosce niech�tnym okiem patrzono na odmie�ca. Pi�ciolatek nie by� wszak podobny do ludzi. A s�dz�c po jego z�ym ojcu� Wielu uwa�a�o, �e jest on dzieckiem samego diab�a.

Naturalnie ch�opcu nie�atwo by�o przystosowa� si� do �wiata ludzi. Sp�dziwszy tak wiele lat w ciasnej klatce, nie od razu sta� si� grzecznym dzieckiem. Elena prze�y�a wiele gorzkich chwil, cz�sto zastanawiaj�c si�, czy s�usznie post�pi�a, podejmuj�c si� jego wychowania.

Pierwsze, co musia�a zrobi�, gdy ju� znale�li si� w domu, to odebra� ch�opca z ramion Milana i wyk�pa� go w gor�cej wodzie. Milan przyni�s� no�yce do strzy�enia owiec i �ci�� malcowi sko�tunione w�osy do go�ej sk�ry. Wydawa� by si� mog�o, �e nie s� to czynno�ci wymagaj�ce wielkiego trudu, ale tym razem by�o inaczej. Zar�wno k�piel, jak i strzy�enie Heike uzna� za straszliwe tortury i jedynie dzi�ki sile i cierpliwo�ci Milana uda�o si� te zabiegi doprowadzi� do szcz�liwego ko�ca.

Pierwszy dzie� by� dla wszystkich koszmarem.

Elen� i Milana przera�a�a tak�e mistyczna mandragora. Bali si� jej dotyka�, gdy� tam, tak niedaleko Morza �r�dziemnego, dobrze znano opowie�ci o niezwyk�ej mocy alrauny. Pozwolili jednak ch�opcu j� zatrzyma�, nie �mieli si� przeciwstawia�.

Tej nocy Heike nareszcie spa� w prawdziwym ��ku. Le��c ju�, z policzkami ci�gle mokrymi od �ez, wpatrywa� si� w Elen� i Milana oczami po�yskuj�cymi ��to w brzydkiej, zdeformowanej twarzy i czu� si� bardzo, bardzo nieszcz�liwy i zagubiony, cho� jednocze�nie cia�o by�o pe�ne nowych, rozkosznych wra�e�.

Z czasem si� przyzwyczai�. Przywi�za� si� da obojga i wprost �miertelnie si� ba�, gdy nawet na chwil� znikali z pola jego widzenia.

W wiosce jednak nie uk�ada�o si� r�wnie �atwo po tym, jak Elena i Milan pobrali si� i przenie�li do domu Milana. Ludzie znaczyli krzy�em drzwi swych domostw, Milan i Elena czuli si� odsuni�ci od wsp�lnoty, a wychowanie tak bardzo zaniedbanego Heikego sprawia�o im naprawd� nie lada k�opoty.

Tak up�yn�� pierwszy rok.

P�niej zacz�to akceptowa� ch�opca, zw�aszcza �e wok� niego nie dzia�o si� nic niesamowitego.

A potem przysz�y na �wiat kolejne dzieci, w�asne potomstwo Milana i Eleny. Rodzi�y si� co rok i nikt chyba nie mia� lepszego opiekuna ni� one. Heike got�w by� nieba im przychyli� i wprost nie wiedzia�, co dobrego ma�e jeszcze uczyni� dla swego m�odszego rodze�stwa. Zajmowa� si� nim od urodzenia, pomaga� Elenie w domu i Milanowi w pracach na polu. Dzieci ros�y i z czasem zacz�y traktowa� starszego brata jak bohatera. R�wnie� inni malcy z wioski uwielbiali Heikego. Dzieci nie dostrzega�y, jak bardzo zniekszta�cona jest jego twarz. Heike ur�s�, nabra� niezwyk�ej si�y, a jego w�osy odzyska�y normaln� d�ugo��. Dzieci by�y przekonane, �e Heike mo�e �wszystko�.

Wkr�tce Heike nawet pozyska� w wiosce przyjaciela. By� nim m�ody ch�opak, obcy tak jak on przybysz, kt�ry z pewnych przyczyn musia� opu�ci� swe rodzinne strony, Wo�oszczyzn�. Z pocz�tku wszyscy mieszka�cy Planiny byli przeciwni przyj�ciu Dimitriego � takie bowiem imi� nosi� ch�opak � do wioskowej wsp�lnoty, przede wszystkim dlatego, i� nie rozumiano, co m�wi�.

Ma�y Heike postanowi� wi�c zaj�� si� ch�opcem, by ten nie czu� si� tak bardzo samotny. Na pocz�tku Dimitrie op�dza� si� od niego jak m�g�, nie chc�c mie� do czynienia z takim stworem. Wkr�tce jednak zostali przyjaci�mi.

Heike nauczy� Dimitriego mowy mieszka�c�w Planiny, jednocze�nie, co by�o wszak naturalne, ucz�c si� j�zyka, jakim pos�ugiwano si� na Wo�oszczy�nie, czyli po prostu rumu�skiego. P�niej mia�o mu si� to bardzo przyda�!

Rzecz jasna ma�y Heike na razie nic o tym nie wiedzia�.

Jego talent j�zykowy by� niespotykany. W niezwykle kr�tkim czasie nauczy� si� s�owe�skiego, wcze�niej opanowa� szwedzki i niemiecki, a teraz do��czy� jeszcze rumu�ski. Oczywi�cie nie zna� tego j�zyka doskonale, ale wystarczaj�co, by porozumiewa� si� z Dimitriem.

Przez trzy lata sp�dzili razem wiele czasu, a p�niej Rumun zapragn�� wyruszy� do Wenecji, by tam szuka� szcz�cia. Z jego decyzj� ��czy�a si� pewna historia, z dziewczyn� z wioski, kt�ra wybra�a innego. Dimitrie ci�ko to prze�y� i Heike przez ca�� noc musia� go pociesza�, podczas gdy Dimitrie wlewa� w siebie �liwowic� i wpada� w coraz bardziej sentymentalny nastr�j. Powiedzia� nawet o Heikem �m�j kochany diabe�� w swoim j�zyku.

Rozstanie by�o bardzo smutne, Heike jeszcze d�ugo t�skni� za przyjacielem.

Ale nie mia� na co narzeka� w domu Eleny i Milana, kt�rzy naprawd� potrafili doceni� tego ch�opca o straszliwie zniekszta�conej twarzy, lecz gor�cym sercu. Nie umieli sobie wyobrazi�, co zrobiliby bez niego.

Heikego zaakceptowali tak�e doro�li mieszka�cy wioski, no, mo�e z wyj�tkiem kilku starc�w, kt�rzy upatrywali w nim wroga ko�cio�a. Ale ich i tak nikt nie s�ucha�.

Gdy zdarzy�o si�, �e jaka� owca zab��ka�a si� w niebezpiecznym lesie, wysy�ano po ni� Heikego, on bowiem ani troch� nie obawia� si� lasu i zawsze udawa�o mu si� odnale�� zagubione zwierz�, i to najcz�ciej �ywe. Ale nawet je�li by�o martwe, przynosi� je do wioski, by ludzie wiedzieli, co si� wydarzy�o.

Jego wyprawy do lasu dziwi�y wielu. Nigdy natomiast nie zapuszcza� si� do g�stwin wok� Adelsbergu. By�y to, co prawda, najbardziej niebezpieczne okolice, ale wi�kszo�� ludzi uwa�a�a, i� niech�� Heikego wynika�a z faktu, �e tam w�a�nie powieszono jego ojca.

Nic nie wiedzieli o przyjacielu Heikego, tym, kt�rego zwano W�drowcem w Mroku. Widywano go teraz rzadziej i nikt nie przypuszcza�, �e to w�a�nie owa posta� powstrzymywa�a Heikego od zbli�ania si� do miejsca, w kt�rym spoczywa� Tengel Z�y. Gdy tylko ch�opiec znalaz� si� zbyt blisko adelsberskich las�w, pojawia� si� tajemniczy, milcz�cy olbrzym i ostrzegaj�c, wstrzymywa� go przed dalsz� w�dr�wk�. Heike u�miecha� si� wtedy, kiwa� g�ow� i pos�usznie zawraca�.

Mo�na by przypuszcza�, i� to Tengel Dobry trzyma� chroni�c� d�o� nad swym dalekim krewnym, ale tak nie by�o. Kim naprawd� by� �w tajemniczy w�drowiec, oka�e si� dopiero znacznie p�niej, a w�wczas zagadka Ludzi Lodu zacznie uk�ada� si� w bardziej logiczn� ca�o��.

Kiedy Heike mia� czterna�cie lat, zasz�y osobliwe wydarzenia. Jedynie on wiedzia�, co dzia�o si� naprawd�, ale wszyscy w wiosce i tak ��czyli owe wydarzenia z nim.

Elena i Milan mieli ju� du�o dzieci i Milan wielce si� trudzi�, by wy�ywi� ca�� rodzin�. Ogromn� pomoc� by� mu przybrany syn, kt�ry pracowa� od �witu do nocy, by ja�owa, kamienista ziemia Milana wyda�a plon.

Zagroda Milana zawsze nale�a�a do najbiedniejszych w ca�ej wiosce. Gospodarstwo by�o nawet do�� spore, ale co z tego, je�li zamiast ziemi mia� tward� ska�� i us�ane kamieniami pola.

Pewnego dnia, kiedy ca�y drobiazg u�o�ono ju� spa�, Heike i jego przybrani rodzice siedzieli przy stole w kuchni. Na pod�odze, w ��kach i gdzie tylko znalaz�o si� miejsce w ma�ej ciasnej chatce le�a�y dzieci.

Elena i Milan tracili nadziej�. Plony w tym roku okaza�y si� marne, z po�ywieniem na zim� mog�o by� krucho.

��Ojcze i matko � odezwa� si� Heike; tak w�a�nie bowiem zwraca� si� do swych przybranych rodzic�w. � Wiecie, �e pochodz� z niezwyk�ego rodu�

Pokiwali g�owami. Nie musia� przekonywa�, to wida� by�o ju� na pierwszy rzut oka.

��Solve wiele opowiada� o moich przodkach � ci�gn�� Heike. � Nosz� w sobie z�e dziedzictwo, ale by�em �wiadkiem, co uczyni�o ono z Solvem. Wiem te�, �e najwi�ksi z moich przodk�w zdo�ali zwalczy� z�o i przemieni� je w r�wnie silne dobro.

Milan przykry� d�oni� ko�cist�, br�zowoszar� r�k� ch�opca.

��S�dz�, �e idziesz w ich �lady, Heike � rzek� ciep�o.

��Staram si�. Ale to trudniejsze, ni� wam si� wydaje. Zdarza si�, �e narasta we mnie ogromna ch�� czynienia z�a. To bardzo niszcz�ce uczucie i wykorzystuj� ca�� si�� swej woli, by je zd�awi�. W ostatnich latach tkwi�ce we mnie z�o staje si� coraz s�absze.

��Wiemy o tym � roze�mia�a si� Elena. � Na pocz�tku rzeczywi�cie umia�e� si� gniewa�. Kiedy co� nie sz�o po twojej my�li, kubki i talerze tylko �wista�y nam ko�o uszu. Ale to by�o ju� dawno, teraz jeste� naszym najwi�kszym skarbem, Heike.

��Zaraz po dzieciach.

��Jeste� jednym z dzieci, Heike.

��Dzi�kuj� � mrukn�� wzruszony. � Ale nie wiem, czy zdajecie sobie spraw�, �e z�emu dziedzictwu towarzyszy co� jeszcze: zdolno�� dokonywania rzeczy, kt�rych nie potrafi� inni ludzie.

��Tak � w g�osie Milana zabrzmia� smutek. � Zauwa�y�em to i owo, ale nie chcia�em si� wtr�ca�. Tak jak wtedy, gdy Elena wyda�a na �wiat najm�odszego ch�opczyka� Gdyby� nie by� w�wczas przy niej i nie przy�o�y� do niej d�oni, �adne nie �y�oby dzisiaj. Co wtedy mrucza�e� pod nosem?

��To by�o w moim j�zyku � odpar� Heike wymijaj�co. � Ale nigdy nie wykorzystywa�em swoich zdolno�ci, by czyni� z�o.

��O tym wiemy.

��No, c�, wszyscy teraz jeste�my �wiadomi, �e g��d puka do naszych drzwi. Czy� czy pozwolicie mi spr�bowa�? Czego�, czego nigdy dot�d nie robi�em, a co wed�ug s��w Solvego da si� zrobi�?

Wiedzieli, �e Heike nigdy nie nazywa� Solvego ojcem, nie mia� zreszt� ku temu powod�w. Cz�owiek, kt�ry przez pi�� lat dr�czy� i zadawa� cierpienia dziecku, nie ma �adnego prawa, by zwa� si� jego ojcem.

Milan zapyta� z wahaniem:

��To, o czym my�lisz� czy mo�e wyrz�dzi� komu� krzywd�?

��Nie.

��A czy ��czy si� z jakimkolwiek niebezpiecze�stwem?

��Nie s�dz�. Wiem jedynie, �e musz� z�ama� wszelkie przyj�te normy, nie powinni�cie wi�c rozpowiada� o tym w wiosce. A zw�aszcza nie m�wi� nic ksi�dzu!

��Nie zgadzamy si� na czczenie Szatana.

Heike potrz�sn�� g�ow�.

��To nie ma nic wsp�lnego z Szatanem.

��Czy nie m�g�by� powiedzie� nam�?

��Nie wolno mi � odrzek� Heike. � Inni mogliby si� o tym dowiedzie� i zapragn�liby zdoby�

Milan domy�li� si� ju�, jakie zamiary ma Heike. Skin�� g�ow� z przyzwoleniem.

Elena przygl�da�a im si� pytaj�co, ale nie powiedzieli ju� nic wi�cej.

Tego wieczoru Heike poszed� spa� do ma�ej ob�rki, musia� bowiem zosta� sam. Milan pom�g� mu przygotowa� pos�anie obok przegrody dla owiec, a potem kiwn�� g�ow�, wyra�aj�c tym zrozumienie dla tajemnego przedsi�wzi�cia, i wr�ci� do domu.

Heike mia� zaledwie czterna�cie lat. Ba� si�, ale musia� pom�c tym, kt�rzy tak wielkodusznie zajmowali si� nim od wielu lat.

Kiedy w ca�ym gospodarstwie zapad�a cisza, Heike zdj�� mandragor�, kt�r� zawsze nosi� na szyi. Zapatrzy� si� w stary, pokrzywiony korze�, kt�rego nie czu� podczas noszenia. A Solve prawie nigdy nie m�g� go nawet dotkn��.

Mandragora by�a �wiadkiem wielu wydarze�. Wi�kszo�� z nich przes�ania�a przed Heikem mg�a tajemnicy. Wiedzia�, �e kiedy� nale�a�a do Tengela Z�ego, ale on musia� si� jej pozby�. Tym samym mandragora da�a dow�d, �e stoi po stronie dobra, zwalcza Tengela Z�ego.

P�niej nast�powa�a ogromna przepa�� w czasie a� do chwili, gdy pojawi�a si� u Tengela Dobrego. Nast�pnie odziedziczy�a j� Sol, w kt�rej przekle�stwo Ludzi Lodu tkwi�o zbyt mocno, by odpowiada�o to mandragorze. Tarjei nie mia� �adnej pociechy ze starego korzenia, mo�e dlatego, �e nie wierzy� w jego dzia�anie. Ale Kolgrim, biedny Kolgrim, zabra� mandragor� ze sob� do grobu. Znikn�a wtedy z powierzchni ziemi na ca�e osiemdziesi�t lat a� do czasu, gdy ci szale�cy, Ulvhedin, Ingrid i Dan, wyprawili si� do Doliny Ludzi Lodu na jej poszukiwanie.

Odkryli w�wczas przera�aj�c� prawd�: mandragora o w�asnych si�ach, bez niczyjej pomocy, zdo�a�a wydosta� si� z grobu i usi�owa�a dotrze� do ludzi.

Nie zasz�a daleko. Przej�cie kilku zaledwie �okci zaj�o jej osiemdziesi�t lat.

Dosta�a j� Ingrid. A potem mandragora okaza�a wyra�nie, �e pragnie nale�e� do Daniela, syna Ingrid i Dana. Wielokrotnie ratowa�a mu �ycie i po�rednio dzi�ki niej Shira mog�a odby� sw� �miertelnie niebezpieczn� w�dr�wk� przez grot� w G�rze Czterech Wiatr�w.

Daniel przekaza� mandragor� swemu synowi Solvemu � dlatego �e ch�opak o to b�aga�. Pot�ny talizman nie czu� si� jednak dobrze u Solvego, nie pomaga� te� d�u�ej Danielowi.

Dopiero gdy przyszed� na �wiat Heike, mandragora obudzi�a si� do �ycia z now� moc�. Z ca�ych si� chroni�a bezbronnego malca przed Solvem, a tak�e przed blisko�ci� Tengela Z�ego.

Bez w�tpienia nale�a�a teraz do Heikego.

Oznacza�o to, �e ma w tym jaki� cel, podobnie jak w�wczas gdy wspomaga�a Daniela w jego wyprawie do odleg�ej krainy Taran-gai.

Teraz Heike po raz pierwszy pragn�� wystawi� j� na pr�b�.

Dok�adnie wiedzia�, do czego mo�e jej u�y�. Solve opowiedzia� mu o tym. W�r�d wielu w�a�ciwo�ci mandragory znajdowa�a si� tak�e i ta, �e potrafi�a ona dopom�c swemu w�a�cicielowi w zdobyciu bogactwa.

Heike nie chcia� robi� niczego, co mog�oby wyrz�dzi� krzywd� innym, nie �yczy� sobie na przyk�ad, by mandragora przyci�gn�a do niego cudzy maj�tek.

Z powag� wpatrywa� si� w korze� i powiedzia� �ami�cym si� g�osem czternastolatka:

��Jeste� moim przyjacielem, tak jak ja jestem twoim. Wiesz o tym. Musimy zrobi� co� dla ludzi, kt�rzy przez tyle lat u�yczali nam schronienia, ofiarowali �yczliwo��. Daj mi znak, w jaki spos�b mam im pom�c! Pragn� dokona� tego uczciwie, dzi�ki sile swych w�asnych r�k, ale nie wiem, jak. Za to ty mo�esz rozpali� we mnie iskr� dzia�ania. Czy obiecujesz mi, �e to uczynisz?

Mandragora nie poruszy�a si�, zreszt� Heike wcale si� tego nie spodziewa�. Tak wyra�ne znaki dawa�a tylko w wypadkach, gdy zaistnia�o prawdziwe niebezpiecze�stwo.

Heikego uderzy�a nagle pewna my�l:

��A mo�e oszcz�dzasz si�y czekaj�c, a� dorosn� na tyle, by pow�drowa� w �wiat? Do domu, do Skandynawii? Mo�e nie masz ochoty nic teraz robi�? Ale musimy przecie� im pom�c, tak dobrze nas traktowali. Ja sam sobie z tym nie poradz�. Prosz� ci�, przyjacielu, kt�ry towarzyszy�e� mi we wszystkim przez te d�ugie lata, kt�rych wspomnienie nawiedza mnie w koszmarach i kt�re sprawi�y, �e nie znosz� pozostawa� w jakimkolwiek zamkni�ciu. Wiesz o tym, prawda? Wiesz, �e ogarnia mnie paniczny l�k, gdy przestrze� wok� mnie staje si� za ciasna, gdy musz� wej�� do jam pod ziemi� lub zostan� zamkni�ty. Matka i ojciec maj� tego �wiadomo��; musieli mnie bi� po twarzy, bym si� uspokoi�, po tym jak znalaz�em si� w pomieszczeniu bez wyj�cia, przytrzymywany tam si��, albo gdy dr�czy�y mnie z�e sny.

Heike wpatrywa� si� w korze� mandragory, korze� tak przera�aj�co podobny do ludzkiej istoty. W niezwykle dobrym stanie trwa� przez stulecia. Cho� cz�sto musia� by� u�ywany i dotykany, nie by�o tego jednak po nim wida�.

Dlatego w�a�nie sprawia� wra�enie, �e �yje.

Heike powiesi� amulet na haczyku obok pos�ania i wsun�� si� pod przykrycie. Czy i w jaki spos�b mandragora zareaguje, zale�a�o tylko od niej.

Nawet przez moment nie czu�, �e post�puje �miesznie. Zwyczajny cz�owiek, ujrzawszy ch�opca przemawiaj�cego do starego, poskr�canego korzenia, uzna�by go za szale�ca. Ale Heike nie mia� takich my�li.

W nocnej ciszy, przerywanej jedynie przez zwierz�ta, kt�re prze�uwa�y czy te� przekr�ca�y si� w swych przegrodach, Heike �ni�.

Sen by� jedn� z mo�liwo�ci, jakie bra� pod uwag�. Z opowie�ci wiedzia�, �e mandragora cz�sto przemawia podczas snu. Tak by�o z Ingrid, jego� kim ona by�a? Prababk�, matk� jego dziada.

To w�a�nie przydarzy�o si� Heikemu, ma�emu p�czkowi na pniu drzewa Ludzi Lodu, kt�ry znalaz� si� daleko od swego rodu, a tak bardzo t�skni� do P�nocy, do innych jemu podobnych, kt�rzy by go zrozumieli.

We �nie ukaza�a mu si� stara chata Eleny, wok� kt�rej nadal na ja�owych zboczach wypasali kozy. Domu Solvego, gdzie Heike cierpia� tak nieludzko, w og�le tam nie by�o.

Ujrza� natomiast zbocza poro�ni�te dziwnymi ro�linami, jakby krzewami� Z pocz�tku nie m�g� si� zorientowa�, c� to takiego, ale w ko�cu zrozumia�, �e widzi krzewy winoro�li. J�kn�� we �nie. Jakiej ci�kiej pracy wymaga� b�dzie ich uprawa na tych suchych zboczach! Nikt w Planinie nie uprawia� winoro�li, nie da�o si�. Owszem, w bogatych rejonach po�udniowej S�owenii, ale nie tutaj!

Heike �ni�, �e Milan i on tyraj� jak wo�y, by osi�gn�� mo�liwie dobre zbiory. Ale p�niej pojawi�a si� ca�a gromada ludzi, kt�rzy podziwiali ich i chwalili, kupowali od nich wino, dzi�kuj�c, i� spr�bowali dokona� niemo�liwego.

Potem sen by� ju� tylko bez�adn� mieszanin� zdarze� i postaci, z kt�rej na og� sk�adaj� si� wszystkie sny i z kt�rej nast�pnego ranka niewiele si� pami�ta.

Ale sen o winnicy pozosta� w pami�ci Heikego, gdy rano si� zbudzi�. Opowiedzia� o nim przybranym rodzicom.

Elena zacz�a wymachiwa� r�kami, nie mog�a zrozumie�, co w�a�ciwie si� wydarzy�o. Ale Milan uwa�nie wpatrywa� si� w swego zadziwiaj�cego wychowanka. Przez d�ug� chwil� nie spuszczali z siebie wzroku.

W ko�cu Milan zdecydowa�:

��Spr�bujemy.

��Oszaleli�cie! � j�kn�a Elena.

Ale sta�o si� tak, jak postanowi� Milan. Nie zwa�aj�c na prze�miewki i drwiny, sprowadzi� z po�udnia krzewinki winoro�li, w pierwszym roku niewiele, i zasadzi� je w przygotowanej przez Heikego ziemi na zboczach, przylegaj�cych do chaty Eleny. Dom Solvego zburzono, tym zaj�� si� Milan sam, by zaoszcz�dzi� ch�opcu z�ych wspomnie�, i przygotowano wi�cej ziemi pod upraw�. Nigdy jeszcze nie nanosili si� tylu kamieni co tego lata! Milan cierpia� na b�le w krzy�u, Heike wi�c cz�sto musia� pracowa� samotnie.

Ale plantacja winoro�li powsta�a.

Pi�� lat p�niej Milan by� najbogatszym cz�owiekiem w Planinie. Inni r�wnie� spr�bowali uprawy winoro�li, i to z powodzeniem, nikt jednak nie mia� tak rozleg�ych plantacji jak Milan. S�awa jego wina rozci�ga�a si� poza region. Nazwano je imieniem Heikego, a ceniono za szczeg�lny, pe�ny aromat, kt�ry cieszy� si� ogromnym uznaniem.

Heike wyr�s� na przystojnego m�odzie�ca, co prawda przystojnego z daleka, kiedy patrzy�o si� na jego wysok�, mocno zbudowan� sylwetk�, o niezwykle szerokich, ostro zako�czonych ramionach, kt�re odebra�y �ycie jego matce. Z bliska natomiast odpychaj�co dzia�a�a straszliwie brzydka twarz � a� do chwili, gdy spojrza�o si� w ��te oczy i dostrzeg�o promieniuj�ce z nich ludzkie ciep�o. W piersiach wzbiera� nagle jakby p�acz, rozsadza�y uczucia, jakich nie dawa�o si� wyja�ni�. Oszo�omienie szcz�ciem, wzruszenie? Trudno to by�o wyrazi�.

W�osy Heike mia� czarne, szczeciniaste, d�onie du�e, daj�ce poczucie bezpiecze�stwa. Nosi� w sobie wielk� moc, a by�a ni� mi�o�� do wszystkich, kt�rych uwa�a� za swych najbli�szych. Eleny, Milana i licznego rodze�stwa.

Wiedzia� jednak, �e zbli�a si� moment rozstania. Dom pe�en by� dorastaj�cych ju� dzieci, a i t�sknota Heikego do rodzinnej krainy, do Ludzi Lodu, prawdziwych krewnych, z dnia na dzie� stawa�a si� coraz silniejsza.

Elena p�aka�a.

��Nie mo�emy ci� utraci�, Heike!

��Takie s� prawa �ycia, matko. Dzieci opuszczaj� rodzinny dom, kiedy s� ju� doros�e. I b�dziecie mie� o jedno miejsce do spania wi�cej i mniej o jedn� g�b� do wy�ywienia.

��Nie m�w tak, ch�opcze � rzek� Milan nabrzmia�ym od �ez g�osem. Jak zwykle wieczorem siedzieli razem przy stole rozmawiaj�c. Heike by� o wiele starszy od pozosta�ych dzieci, zawsze traktowano go raczej jak jednego z doros�ych. � Mieli�my nadziej�, �e osi�dziesz tutaj, w wiosce. Wybierzesz sobie dziewczyn�

Heike u�miechn�� si� krzywo.

��To wcale nie najgorsze rozwi�zanie, ale moim obowi�zkiem jest wr�ci� do Skandynawii. Solve przej�� mia� gospodarstwo w Norwegii, a jego siostra nic nie wie o tym, co si� z nim sta�o. Nie mam zamiaru opowiada� szczeg�owo o jego losach, ale przynajmniej powinna dowiedzie� si�, �e on nie �yje. Moje miejsce jest teraz przy moim rodzie. Gospodarstwo stoi by� mo�e opuszczone, bez w�a�ciciela. To moje dziedzictwo.

��Rozumiemy ci� � powiedzia� Milan. � Ale twoje rodze�stwo b�dzie za tob� gorzko t�skni�. Ca�a wioska tak�e! Dzieci, starcy�

��Jak sobie dasz rad� w tak d�ugiej podr�y? � p�aka�a Elena.

��Oczywi�cie dostaniesz ode mnie konia � rzek� Milan. � Tyle przynajmniej mog� dla ciebie zrobi�.

��Nie o tym my�la�am � za�ka�a Elena. � Czy ludzie ci� zrozumiej�? Czy nie b�d� zwa�a� jedynie na tw�j wygl�d, nie dostrzegaj�c wspania�ego wn�trza, kt�re kryje si� pod paskudn� mask�?

Heike u�miechn�� si�.

��My�la�em ju� o tym, matko. Wiem, �e nie jestem szczeg�lnie urodziwy.

��To nie tylko to. Na pierwszy rzut oka nie wydajesz si� ludzk� istot�. Na tym polega twoje nieszcz�cie. Ogromna niesprawiedliwo�� losu.

��Nie troskaj si�, matko � odpar� Heike. � Mam przy sobie bardzo mo�nego obro�c�, wiecie o tym oboje.

Milan kiwn�� g�ow�.

��Tak, i dobrze o tym wiedzie�. I� Heike� nie chcia�em przedtem o tym m�wi�, ale ty potrafisz o wiele wi�cej, prawda?

Heike zapatrzy� si� przed siebie.

��Tak. To prawda. Ale boj� si� wykorzystywa� swe zdolno�ci.

Teraz Elena utkwi�a w nim wzrok.

��Drogie dziecko, tak wiele razy zastanawia�am si� Kiedy by�e� ma�y, �piewa�e� jakie� przedziwne zakl�cia, z kt�rych nie mog�am zrozumie� ani s�owa. P�niej przesta�e� je powtarza�. Dlaczego tak si� sta�o i co one mia�y znaczy�?

��Nosz� je w sobie � odpowiedzia� ze spokojnym u�miechem. � S� we mnie, ale teraz pozostaj� nieme. � Roze�mia� si�. � Szczerze m�wi�c, nie mam poj�cia, co znacz�. Nie s� w j�zyku Solvego, ja te� ich zupe�nie nie rozumiem. Po prostu s�.

��Pewnego dnia je zrozumiesz � orzek� Milan.

��Ja te� tak s�dz�. Jeden z moich przodk�w, nazywa� si� Ulvhedin, tak�e zna� podobne zakl�cia, kt�re nie wiadomo sk�d si� bra�y. I jeszcze Hanna, ona �y�a bardzo, bardzo dawno temu. Ulvhedin pos�u�y� si� nimi w walce ze z�ymi istotami, kt�re wysz�y z poga�skiej ziemi w kraju daleko st�d.

Elena zadr�a�a.

��Strasznie to brzmi. Ciesz� si�, �e nie pos�u�y�e� si� swymi zdolno�ciami tutaj, Heike. Nie spodoba�oby si� to s�siadom.

Nadszed� dzie� po�egnania. Poniewa� chwila by�a niezmiernie trudna dla wszystkich, nie b�dziemy si� nad ni� rozwodzi�.

Wszyscy wiedzieli, �e szanse, by mogli si� zobaczy� jeszcze raz, s� znikome. Droga Heikego do domu by�a daleka, poza tym ch�opiec mia� zamiar osiedli� si� tam na sta�e na dworze nosz�cym d�ug�, zawi�� nazw�, kt�rej nie potrafili powt�rzy�: Grastensholm.

Oblicza smutku bywaj� r�ne. Tego dnia objawi� si� jako �agodny, chmurny �al, lecz i wdzi�czno��, �e los zetkn�� ze sob� Heikego i jego przybran� rodzin�. �e prze�yli wsp�lnie czterna�cie pi�knych lat.

Kiedy Heike znalaz� si� na szczycie jednego ze wzg�rz, otaczaj�cych wiosk�, przystan�� i odwr�ci� si�. D�ugo spogl�da� na garstk� domostw, kt�rych nigdy wi�cej mia� ju� nie ogl�da�.

Potem skierowa� wzrok na las.

Tak jak oczekiwa�, na jednym ze wzg�rz pojawi�a si� tajemnicza posta�. Jak�e cz�sto w ci�gu tych lat spotyka� j� w lesie! Nigdy nie zamienili ani s�owa, bo przecie� nie da si� rozmawia� z cieniem.

Ale teraz Heike szepn�� stoj�cemu daleko W�drowcowi w Mroku:

��Do zobaczenia!

Mroczna posta� unios�a d�o� w ge�cie po�egnania.

By�o to jakby potwierdzenie.

Heike u�miechn�� si� uspokojony i ruszy� naprz�d.

Opuszczaj�c S�oweni� pope�ni� jeden wielki b��d. W jego pami�ci d�uga podr� z Wiednia do Salzburga, kt�ra mia�a miejsce tak dawno temu, jawi�a si� jako ci�g�a w�dr�wka na zach�d, w stron� gdzie s�o�ce znika za horyzontem.

Jak m�g� pi�ciolatek, przez ca�y czas zamkni�ty w ukrytej w powozie klatce, zauwa�y�, �e posuwaj� si� tak�e na po�udnie? A w Planinie nic nie wiedziano o �wiecie.

Pomy�ka ta okaza�a si� fatalna w skutkach dla Heikego. Wkr�tce bowiem przekona� si�, �e nikogo nie mo�e spyta� o drog�. Ludzie na jego widok przera�eni odskakiwali w ty�, a potem uciekali w pop�ochu.

Dlatego jecha� teraz na koniu, kt�rego podarowa� mu Milan, kieruj�c si� prosto na wsch�d. Min�� Zagrzeb i w�gierski Segedyn, a po d�ugim miesi�cu w�dr�wki przekroczy� dolin� Maruszy i znalaz� si� w Siedmiogrodzie. Posuwa� si� �ladem dw�ch Francuz�w, zapuszczaj�c si� zbyt daleko na wsch�d.

Kiedy lato z wolna zaczyna�o przeradza� si� w jesie�, znalaz� si� na prze��czy, kt�r� zamyka� straszny, chory las�

Ale wtedy nie by� ju� sam.

W�a�nie wchodz�c w dolin� Maruszy spotka� swego towarzysza podr�y. Nad rzek�, akurat w miejscu, gdzie sp�ywa�a ona z wy�yn Siedmiogrodu w w�giersk� puszt�, usytuowane by�o nieco wi�ksze miasteczko.

Heikemu doskwiera� g��d i szuka� jedzenia. Zapasy podr�ne ju� si� wyczerpa�y. Z bolesnego do�wiadczenia wiedzia�, �e jego wygl�d przera�a ludzi, nieodmiennie spotyka� si� z gestem oznaczaj�cym �zgi�, przepadnij, Szatanie!�

Teraz nie by�o ju� rady, musia� si� po�ywi�. Ale d�ugo sta� przyczajony w cieniu drzew przy rynku, wahaj�c si�, czy wyj�� z ukrycia. Czu� si� jak w matni, opuszczony przez ca�y �wiat. Nie m�g� poj�� odrazy, jak� wywo�ywa� w ludziach jego widok. Heike mia� dobr�, �yczliw� dusz� i bola�o go takie traktowanie. Przecie� w domu, w wiosce, wszyscy go lubili. Wielokrotnie ju� �a�owa�, �e w og�le j� porzuci�.

Ale innego wyj�cia nie by�o, musia� si� na to zdoby�, o tym dobrze wiedzia�.

Zda� sobie tak�e spraw�, �e podr� na P�noc b�dzie znacznie trudniejsza, ni� mu si� wydawa�o.

W miasteczku odbywa� si� akurat jarmark. T�oczy�y si� kramy, pe�no by�o kr�w i w�drownych kuglarzy. Heike ogromnymi oczami wpatrywa� si� w owo nowe, niespotykane zjawisko, Planina by�a wszak bardzo ma�ym i spokojnym zak�tkiem �wiata. Tutaj panowa�y zgie�k i rwetes, t�tni�o �ycie.

Jego szczeg�lne zainteresowanie wzbudzi� pewien obrazek. Na ma�ej scenie sta� jaki� m�ody cz�owiek i usi�owa� zaimponowa� t�umowi czarodziejskimi sztuczkami. Heikemu spodoba�a si� jego twarz � otwarta, inteligentna i po szelmowsku u�miechni�ta, z opadaj�c� g�st� grzyw� br�zowych w�os�w, kt�ra dawno ju� nie widzia�a no�yc. Oczy ch�opaka by�y piwne, bystre, usta szerokie i u�miechni�te, a nos do�� frywolnie zadarty, nadaj�cy ca�emu obliczu wyraz optymizmu. M�odzieniec skaka� po scenie jak pi�ka z gutaperki i wykonywa� niezwykle proste sztuczki r�wnie niezwykle niezgrabnie.

Publiczno�� wyra�nie nie by�a zadowolona. W powietrzu fruwa�y zgni�e pomidory i inne owoce. Okrzyki gniewu i dezaprobaty zag�usza�y wypowiadane po niemiecku tyrady kuglarza, w ko�cu ch�opak musia� si� schowa�.

Heike z wahaniem przeszed� na ty�y podartego namiotu, b�d�cego t�em dla sceny. Zasta� tam m�odzie�ca, kt�rego opu�ci� ju� ca�y zapa�. Pracowicie �ciera� z twarzy sok pomidorowy.

Kiedy ujrza� buty Heikego ko�o siebie, obliza� palce i rzek� z wisielczym humorem:

��Co� w ka�dym razie cz�owiekowi skapnie! � Roze�mia� si�.

��Czy chcesz, bym ci pom�g�? � zapyta� Heike.

Kuglarz podni�s� wzrok i zaraz zerwa� si� na r�wne nogi.

��Kim jeste�? � zapyta�, cofaj�c si� i ruchem d�oni jak gdyby odp�dzaj�c przybysza. � Czy to sam Kusy oferuje mi swe us�ugi? W zamian za co? Za moj� dusz�?

��Dusz� mo�esz sobie zatrzyma� � u�miechn�� si� Heike. � Nie mam nic wsp�lnego z diab�em. Ale je�li mo�esz zdoby� dla mnie jedzenie, spr�buj� pom�c ci w czarach.

Ch�opak dok�adnie rozwa�a� jego s�owa, nadal zachowuj�c rezerw�. Potem zada� do�� logiczne pytanie:

��Je�li jeste� czarownikiem, to dlaczego nie zdob�dziesz po�ywienia za pomoc� czarnej magii?

��Nie przesz�oby mi przez gard�o � �agodnie odpar� Heike. � Ale sam widzisz, jak wygl�dam, i ciebie tak�e to przerazi�o. Trudno jest mi pom�wi� z kimkolwiek i dlatego mam k�opoty ze zdobyciem czego� do jedzenia.

��Nie jeste� w tym osamotniony.

��Wiem, widzia�em. A mo�e pomo�emy sobie nawzajem?

��W jaki spos�b? � z wyczekiwaniem w g�osie zapyta� ch�opak.

��Czy jeszcze wracasz na scen�?

��Tak, nied�ugo.

��Nie wiem, ile potrafi�, bo nigdy w�a�ciwie nie czarowa�em, ale my�l�, �e poradz� sobie z prost� sztuczk�. Musisz patrze� mi prosto w oczy ze sceny, a jednocze�nie publiczno�� nie mo�e mnie widzie�.

��To da si� zrobi�. � Ch�opak by� teraz wyra�nie zaciekawiony. � Mo�esz ukry� si� za zas�on�, nieznacznie odsuni�t�, a ja stan� odwr�cony w twoj� stron�.

Heike z aprobat� skin�� g�ow�.

��Doskonale! Tylko nie mo�esz sta�, musisz siedzie�.

��Co masz zamiar zrobi�? Nie na wszystko si� zgodz�. Nie chc� �adnego r�ni�cia pi��!

��Nie, nic z tych rzeczy. Ale najpierw musimy spr�bowa�, czy to potrafi� i czy ty przyjmiesz moje impulsy, a dopiero potem urz�dzimy przedstawienie. Czy mo�emy wej�� do namiotu? Tutaj jeszcze kto� nas zobaczy.

��Oczywi�cie. A po wyst�pie po r�wno podzielimy si� zgni�ymi pomidorami.

Heike u�miechn�� si�. By� pewien, �e polubi ch�opca.

Nadszed� czas, by rozpocz�� przedstawienie. Peter, bo tak na imi� mia� ch�opak, wyszed� na scen� i sk�oni� si� zgromadzonym. Wyra�nie zna� by�o po nim zdenerwowanie. W czym� takim nigdy nie bra� udzia�u. Od strony gawiedzi natychmiast rozleg�y si� gwizdy.

��Moje panie i panowie! � zawo�a�. � Spr�buj� teraz przeprowadzi� pewien eksperyment. Potrzebna mi jest chwila skupienia, prosz� wi�c o cisz�.

Niewiele os�b rozumia�o jego niemiecki, ale po pewnym czasie w�r�d publiczno�ci zapanowa� jako taki spok�j.

Peter usadowi� si� na pod�odze z nogami skrzy�owanymi po turecku. Intensywnie wpatrywa� si� w Heikego, ukrytego za zas�on�.

Cz�� publiczno�ci, kt�ra nie zrozumia�a zapowiedzi Petera, z zaciekawieniem zacz�a si� przygl�da� i zastanawia�, co te� z tego wyniknie. W�r�d widz�w ros�o napi�cie. Najbardziej ha�a�liwym zawadiakom znudzi� si� ju� kuglarz, odeszli wi�c gdzie� dalej.

Jaki� ma�y ch�opiec z publiczno�ci ju� uni�s� r�k�, by pos�a� ku scenie naprawd� wielkiego, wyj�tkowo soczystego pomidora, ale rami� doros�ego powstrzyma�o go w p� ruchu.

��Poczekaj i popatrz! Je�li nic si� nie stanie, dopiero wtedy rzucisz.

Nagle oczy Petera ze zdziwienia zacz�y otwiera� si� coraz szerzej i szerzej, w nast�pnej chwili jaki� pomruk, jak gdyby westchnienie, przep�yn�� po t�umie.

Rozleg�y si� piski kobiet.

Peter siedzia� ca�kiem nieruchomo, ale powoli, bardzo powoli unosi� si� znad pod�ogi, a� wreszcie zawis� w powietrzu dobry �okie� nad scen�.

Heike by� co najmniej r�wnie zadziwiony. Zda� sobie spraw�, �e do tej chwili tak naprawd� nie wierzy� w mo�liwo�� powodzenia sztuczki. Efekt tak go przerazi�, �e wypad� z transu i Peter z hukiem wyl�dowa� na pod�odze.

Wsta�, krzywi�c si� z b�lu, ale zaraz triumfalnie zamacha� do publiczno�ci, kt�ra tymczasem oszala�a z zachwytu. Posypa�y si� monety, mniejsze i wi�ksze, a Peter starannie je pozbiera�. Ludzie najwyra�niej pragn�li dalszych pokaz�w.

Na dzisiaj jednak by�o ju� dosy�. Peter twierdzi�, �e wykonywanie sztuki do tego stopnia pozbawi�o go si�, i� przez reszt� dnia musi odpoczywa�.

Zaci�gn�� wi�c zas�on� i dwaj ch�opcy zaj�li si� liczeniem pieni�dzy.

Nied�ugo by�o im dane posiedzie� w spokoju, gdy� zaraz nadbieg� jaki� cz�owiek. Heike zaszy� si� w k�cie, zas�aniaj�c si� po�ami namiotu.

M�czyzna chcia� zatrudni� Petera na sta�e jako artyst�. Mogliby wtedy je�dzi� po kraju i zarabia� wielkie pieni�dze. Peter, kt�ry by� inteligentnym m�odym cz�owiekiem, zapyta� natychmiast, jak �w pan wyobra�a sobie swoj� rol�.

��Oczywi�cie b�d� si� tob� zajmowa� � odpar� m�czyzna. � B�d� pilnowa�, by nikt nie zabra� ci twoich pieni�dzy, zapowiada� tw�j numer i rozg�asza� o nim wszem i wobec.

��Serdeczne dzi�ki � uprzejmie odrzek� Peter. � Ale do tej pory radzi�em sobie doskonale sam, niepotrzebni mi s� wyzyskiwacze. Dzi�kuj�, ale teraz musz� jecha� dalej.

M�czyzna zmieni� ton i chcia� zmusi� Petera do pos�uchu gro�bami. Ch�opak odpar� na to, i� jest niezwykle wra�liwy i gdy kto� wywo�a jego wzburzenie, nie mo�e wyst�powa�. W ko�cu m�czyzna odszed� z przekle�stwem na ustach, zapowiadaj�c, �e wkr�tce wr�ci.

��Musimy si� st�d zabiera� jak najpr�dzej � szepn�� Peter Heikemu. � Jad� na wsch�d�

��Bardzo mi to odpowiada � ucieszy� si� Heike. � Ja tak�e zmierzam w tym kierunku.

W po�piechu zwin�li p��tno i biegiem opu�cili rynek. Poniewa� Peter nie mia� konia, za�adowali prymitywny namiot na wierzchowca Heikego, a sami szli po bokach zwierz�cia.

R�czym krokiem opu�cili miasteczko i wkr�tce droga zacz�a si� wznosi�.

��Razem wiele mo�emy zdzia�a� � radowa� si� Peter. � Ty poka�esz mi sztuczki, a ja je wykonam. To chyba nie b�dzie wyzysk?

��Oczywi�cie, �e nie, ja sam nie mog� pokaza� si� na scenie. Ludzie gotowi pomy�le�, �e to sam Z�y urz�dza sobie zabaw�. O, ale teraz to ju� naprawd� jestem g�odny.

Dotarli do ma�ej wioski, przycupni�tej u st�p wzg�rza. Peter od razu pobieg� w kierunku domostw i kupi� troch� chleba, mi�sa i mleka. P�niej siedli na poro�ni�tym lasem zboczu i zabrali si� do jedzenia.

Dzie� si� ko�czy�, zaczyna�o zmierzcha�. Nie mogli za d�ugo odpoczywa�, chcieli bowiem dotrze� do po�o�onej nieco wy�ej wsi, o kt�rej kto� poinformowa� Petera. Podobno by�a tam gospoda.

��Dok�d w�a�ciwie zmierzasz? � zapyta� Peter. -�Na wsch�d� to bardzo og�lne poj�cie. ja jad� do miasta, kt�re nazywa si� Klausenburg, mam tam krewnych.

��A ja do Wiednia � odrzek� Heike z dum�. � Tam si� urodzi�em i dlatego znam tw�j j�zyk na tyle, by si� z tob� dogada�. Ale Wiede� b�dzie tylko po�redni� stacj�. P�niej wyruszam do�

Pomimo zapadaj�cego zmroku dostrzeg�, �e Peter od dobrej chwili wpatruje si� we� ze zdumieniem.

��Do Wiednia? � powt�rzy� Peter. � Ale ja w�a�nie stamt�d przybywam!

Heike zastyg� w p� ruchu.

��Co takiego?

��No tak! Z ka�d� chwil� coraz bardziej oddalasz si� od tego miasta!

��Co ty m�wisz? Ale by�em pewien, �e Solve i ja� No, c�, takie s� skutki, gdy nie mo�na spyta� ludzi o drog�.

Przysiad� na k�pie trawy.

��I co mam teraz robi�? � zapyta� zniech�cony. � Zawr�ci�?

��To niekonieczne. Chyba �e chcia�e� jecha� do samego Wiednia.

��Nie, wybieram si� daleko na p�noc. Do Skandynawii. Do kraju, kt�ry nazywa si� Norwegia, i do innego, do Szwecji. Tam mieszka moja ciotka. A nie wiem nawet, gdzie le�� te kraje! � Ukry� twarz na kolanach.

��Przesta� si� tak roztkliwia�, na pewno zdo�amy sprowadzi� ci� na w�a�ciwy kurs. Nie mo�esz zawr�ci� samotnie, to niebezpieczna okolica. Dojedziemy do wioski, w kt�rej jest gospoda, tam prze�pimy si� z problemem, a rano b�dziesz widzia� �wiat w ja�niejszych barwach.

Heike wsta� z westchnieniem. Wszystko wydawa�o mu si� takie bezsensowne. Ca�y miesi�c jazdy, a by� dalej od celu swej podr�y ni� kiedykolwiek przedtem!

Podj�li w�dr�wk�. Zapad�a ju� noc, w ciemno�ci z trudem odnajdowali drog�. Nie mieli odwagi jednak si� zatrzyma�, potrzebowali dachu nad g�ow�.

Peter opowiada� o sobie. Studiowa� w Wiedniu i by� bardzo �wiat�ym i oczytanym m�odzie�cem. Rodzina jednak zacz�a mie� k�opoty i rozpad�a si�, Peter musia� wi�c przerwa� studia. Wyruszy� na w�dr�wk� do krewnych w Siedmiogrodzie i aby po drodze nie umrze� z g�odu, pr�bowa� pokazywa� czarodziejskie sztuczki, ca�kiem bez powodzenia, a� do chwili pojawienia si� Heikego.

��A ja my�la�em, �e jeste� kuglarzem � �mia� si� Heike. � Na takiego wygl�dasz.

��Mam to potraktowa� jako komplement czy obelg�?

��Moim zdaniem kuglarze to sympatyczni ludzie � wielkodusznie odpar� Heike.

Rozmawiali dalej. Peter rzeczywi�cie by� bardzo mi�ym kompanem, optymist� jakich ma�o i wkr�tce humor poprawi� si� Heikemu na tyle, �e nie patrzy� ju� w przysz�o�� tak czarno. M�g� zatrzyma� si� u krewnych Petera w Klausenburgu do czasu, gdy dowie si� dok�adnie, kt�r�dy ma jecha�, i�

Peter zatrzyma� si�.

��Zadziwiaj�ce! Do gospody nie mia�o by� a� tak daleko! Z tego, co m�wili w poprzedniej wiosce, powinni�my ju� tam dotrze�.

Rozejrzeli si� doko�a w ciemno�ciach, ale zdo�ali jedynie zobaczy� postrz�pione szczyty g�r, rysuj�ce si� czarno na tle granatowego nieba. W pobli�u szumia�a rzeka lub strumie�, poza tym panowa�a cisza.

��Droga jest zastanawiaj�co w�ska � mrukn�� Peter, pochylaj�c si�. � S�dzisz, �e zab��dzili�my w ciemno�ci?

��To mo�liwe � przyzna� Heike.

��Co teraz zrobimy? � zapyta� Peter ju� nie tak pewnym g�osem. � Okolica pe�na jest dzikich zwierz�t. Krucho b�dzie i z nami, i z koniem, je�li nas zwietrz�.

Heike rozejrza� si� doko�a.

��Nie przejmuj si� drapie�nikami � rzek� w zamy�leniu. � D�ugo ju� podr�uj�, i z bardzo daleka. Mija�em najdziksze g�rskie pustkowia, gdzie doko�a wy�y wilki. �aden nie tknie ani nas, ani konia, Peterze.

Kompan popatrzy� na� badawczo.

��Masz mo�e Anio�a Str�a? A mo�e jaki� amulet?

��To drugie � spokojnie odpar� Heike.

Peter nie pyta� ju� wi�cej. Uzna� swego towarzysza za niezwyk�� osob�, ale je�li mia� on powi�zania z jakim� innym �wiatem, na pewno nie by�o to kr�lestwo Szatana!

Wszystko jedno wi�c, co to by�o.

Pod p�k� skaln� rozpi�li p��tno namiotu, os�aniaj�ce zar�wno ich, jak i konia ze wszystkich stron. U�o�yli si� do snu, s�ysz�c, jak doko�a kr��� w poszukiwaniu zdobyczy wszystkie drapie�niki Transylwanii. Heikego i jego towarzyszy zostawi�y jednak w spokoju. Wok� jamy nad p�k� skaln� zatacza�y wielki �uk.

��Kim jeste�, Heike? � szepn�� Peter w ciemno�ciach.

Up�yn�a dobra chwila, zanim otrzyma� odpowied�.

��Nie wiem, Peterze. W�a�nie dlatego jad� do Skandynawii. Musz� pozna� prawd�. Bo widzisz, nale�� do rodu, kt�ry nosi w sobie zar�wno dobre, jak i z�e dziedzictwo. I, na wszystkie moce, �ywi� nadziej�, �e mam w sobie owe dobre si�y.

Nast�pnego dnia sta�o si� dla nich ca�kiem jasne, �e zb��dzili. Odeszli tak daleko od �cie�ki, �e nawet jej nie znale�li. W jaki wi�c spos�b mieli odnale�� go�ciniec?

Rozgl�dali si� za g��bokim korytarzem wydr��onym w ziemi, dolin� Maruszy, ale wok� nich rozci�ga� si� jedynie lekko pofa�dowany krajobraz: �agodne trawiaste wzg�rza, g��bokie lasy i doliny. Doliny i doliny, jak okiem si�gn�� doliny.

Pogubili si� ze szcz�tem, nie wiedzieli nawet, czy znajduj� si� na p�noc, czy na po�udnie od Maruszy.

��Na po�udnie od rzeki znajduje si� cz�� Karpat, zwana Alpami Transylwa�skimi � wyja�ni� Peter. � Na p�nocy le�� G�ry Bihorskie. Nie mam poj�cia, gdzie jeste�my!

��Du�o wiesz. � Peter wyra�nie zaimponowa� Heikemu.

��M�wi�em ju�, �e jestem bardzo oczytany � roze�mia� si� Peter, ale w jego �miechu zabrzmia� wyczuwalny l�k. Zdawali sobie spraw�, �e je�li obior� z�y kierunek marszu, b�d� si� coraz bardziej oddala� od doliny Maruszy.

Mo�na by s�dzi�, �e powinni przynajmniej wiedzie�, po kt�rej stronie rzeki si� znajduj�, ale w ciemno�ciach nocy przechodzili przez tak wiele most�w, �e stracili rachub�, a na ich usprawiedliwienie trzeba doda�, �e byli przy tym zm�czeni i wystraszeni.

��W ka�dym razie dobrze, �e zdoby�e� a� tyle jedzenia � powiedzia� Heike.

��Tak, nie�le zarobili�my na tym numerze z unoszeniem si� w powietrzu. Ale l�dowanie by�o doprawdy twarde, nie wolno ci tego powtarza�! Cho� pewnie nigdy ju� nie nadarzy si� mo�liwo��, by wyst�powa�

Pesymistyczny nastr�j Petera nigdy nie trwa� d�ugo.

��G�upstwa plot�! Nie jeste�my jeszcze straceni! Mamy jedzenie, jeste�my m�odzi, silni i bardzo m�drzy. Prawda?

��Oczywi�cie, �e tak � u�miechn�� si� Heike.

Tak bardzo si� cieszy�, �e znalaz� sobie towarzysza podr�y. Peter by� co prawda ubogi, ale i Heike nie by� bogaczem. Moralno�� Petera by� mo�e pozostawia�a wiele do �yczenia, ale by� weso�ym kompanem, i to wystarczy�o.

Nie wolno im by�o martwi� si� na zapas, ka�dy dzie� musieli traktowa� oddzielnie.

G�rskie pustkowia zdawa�y si� nie mie� ko�ca. Nigdzie nie wida� by�o bodaj �ladu ludzkich osad.

Ale p�nym popo�udniem, kiedy s�o�ce zawis�o niepokoj�co nisko nad horyzontem, a cienie stawa�y si� coraz d�u�sze i pos�pniejsze, Peter nagle zawo�a�:

��Sp�jrz, tam, na kolejnym wzg�rzu! Je�li to nie droga, to got�w jestem odda� ca�y sw�j maj�tek!

��Taka obietnica z �atwo�ci� przychodzi komu�, kto w og�le go nie ma! Ale masz racj�. Chod�my!

Wst�pi�y w nich nowe si�y, przemierzyli kolejn� dolin� i�

Rzeczywi�cie by�a tam dr�ka. Peter z rado�ci a� ukl�kn�� i uca�owa� zaro�ni�t� traw� ziemi�.

Rozejrzeli si� doko�a. Heike zwr�ci� si� do towarzysza:

��Jak s�dzisz, w kt�r� stron�?

Peter waha� si� chwil�.

Stali w�a�nie na drodze, kt�r� wcze�niej tego lata jechali dwaj Francuzi. Ch�opcy jednak nic o tym nie wiedzieli.

��T�dy � orzek� Peter i dokona� z�ego wyboru.

Nie zd��yli uj�� daleko, gdy na skraju drogi ujrzeli co� przed sob�.

��To ludzie! � zawo�a� Heike zdumiony. � A ju� prawie uwierzy�em, �e jeste�my sami na ziemi.

��I ja tak�e. To dziewczyna� Pochyla si� nad le��cym m�czyzn�. Chod�, pospieszmy si�!

Dziewczyna zauwa�y�a podr�nych i podbieg�a w ich stron�.

��Ach, czy jeste�cie anio�ami, kt�re przybywaj� w potrzebie? � zawo�a�a po niemiecku. Nagle zatrzyma�a si�. Obrzuciwszy Heikego spojrzeniem stwierdzi�a: � Nie, nie jeste�cie anio�ami.

Bez w�tpienia w jej glosie brzmia�a trwoga.

��Nie b�j si� � u�miechn�� si� Peter. � To jagni� w wilczej sk�rze. Je�li kto� jest anio�em, to jest nim na pewno m�j towarzysz Heike. Czy mo�emy ci w czym� pom�c?

Dziewczyna nie by�a pi�kno�ci�, wydawa�a si� jednak szczera i mi�a. Mia�a prost�, ch�opsk� twarz, bez �ladu duchowego wyrafinowania, ale na co ono komu na takim pustkowiu?

��M�j ojciec � powiedzia�a. � On nie �yje. Zab��dzili�my i nie m�g� ju� znie�� m�cz�cej w�dr�wki.

��Przykro nam o tym s�ysze� � powiedzia� Peter.

Dziewczyna wcale nie sprawia�a wra�enia pogr��onej w g��bokim �alu.

��Ani s�owa z�ego o zmar�ych � rzek�a kr�tko. � Czy mo�ecie mi pom�c go pochowa�?

Kiedy podeszli bli�ej, lepiej j� zrozumieli. Le��cy na ziemi m�czyzna cuchn�� pod�� gorza�k�, cho� przecie� ju� nie oddycha�. Nieboszczyk wydawa� si� wulgarn�, n�dzn� kreatur�. Na pierwszy rzut oka wida� by�o, �e to w�drowny oszust. Twarz poorana zbyt wczesnymi zmarszczkami, sterana rozpustnym, �ajdackim �yciem. Wystrojony w barwne szatki, pomimo prostackiej pseudoelegancji by� niewiarygodnie brudny i zaniedbany.

M�odzie�cy niewielkie mieli pole do popisu. Zaraz zabrali si� za przygotowywanie odpowiedniego grobu, co okaza�o si� wcale nie�atwe, gdy� nie mieli �opat ani �adnych narz�dzi, mog�cych im u�atwi� kopanie. Poch�wek odby� si� w milczeniu; w ten spos�b okazali szacunek zmar�emu. Peter odm�wi� kr�tk� modlitw�, po czym szybko oddalili si� z tego miejsca.

Dziewczyna, nazywa�a si� Mira, nie mia�a poj�cia, gdzie si� znajduj�. Ona i jej ojciec przybyli mniej wi�cej z tej samej strony co ch�opcy. Zostali przep�dzeni z ma�ej g�rskiej wioski, w kt�rej ojciec przyw�aszczy� sobie zbyt wiele rzeczy, nale��cych do jej mieszka�c�w.

Ku jego wielkiemu zmartwieniu wie�niacy zdo�ali odebra� mu wszystko, co tak uczciwie nakrad�, tak wi�c ani on, ani c�rka nie posiadali ju� nic. Mira przyrzek�a kiedy� matce, �e b�dzie zajmowa� si� ojcem, ale zadanie to okaza�o si� nad wyraz trudne, gdy� ojciec pomiata� ni�, rozkazywa� i bi�, kiedy za du�o wypi�, a tak by�o ci�gle.

��Wybaczcie, �e tak m�wi� � urwa�a. � Mimo wszystko by� moim ojcem.

Peter u�miechn�� si� do niej czaruj�co.

��Czasami ma si� prawo wyla� ca�� ���, jaka nagromadzi si� w cz�owieku.

��Tak, ale nie jest dobrze�

L�kliwie rozejrza�a si� doko�a. Wiedzieli, o co jej chodzi. Gdy �le m�wi si� o zmar�ym, jego duch mo�e prze�ladowa� tego, kto nierozwa�nie wypowiada� takie s�owa.

Peter odwr�ci� si� i przez chwil� szed� ty�em m�wi�c g�o�no i wyra�nie:

��Pok�j twej duszy, niech spoczywa w pokoju!

Po czym dostojnie uczyni� w powietrzu �wi�ty znak krzy�a, taki, jak czyni� ksi�a, kieruj�c go ku drodze, kt�ra znika�a za nimi w ciemno�ciach.

Dwie godziny p�niej, kiedy naprawd� zacz�o zmierzcha�, znale�li si� w pobli�u po�o�onej wysoko prze��czy, kt�r� jaki� czas temu sforsowali Yves i jego stryj. A kiedy z niej wyszli�

��Do licha � szepn�� Peter. � Czy to las, czy �ywy trup?

Wypowied� t� mo�na by�o uzna� za absurdaln�, lecz Heikemu wyda�a si� ca�kiem na miejscu. Przez chwil� stali nieruchomo, wdychaj�c wilgotne, duszne powietrze zaleg�e mi�dzy drzewami. Przera�ony ko� zar�a� i po�o�y� uszy po sobie.

By�o ju� p�ne lato i rozpad lasu tym bardziej rzuca� si� w oczy. Mira, siedz�ca na ko�skim grzbiecie, zadr�a�a.

��Czu� tu �mierci� � bezg�o�nie powiedzia� Peter.

��Tak � odmrukn�� Heike.

��Czy las mo�e by� tak�?

Peter nie doko�czy� zdania, ale Heike �wietnie go zrozumia�.

��Jak gdyby mia� oczy � doda�, bardzo cicho ze wzgl�du na Mir�.

��Mo�e zawr�cimy? � b�kn�� Peter.

��Nie wiem � odpar� Heike. � Co� si� tutaj kryje.

��Dlaczego tak j�kn��e�?

��M�j� amulet.

��Co on ma z tym wsp�lnego?

��Nie spodoba�o mu si�, �e chc� zawr�ci�.

Peter wpatrywa� si� w przyjaciela.

��C� ty, u diab�a, wygadujesz?

Heike rozpi�� koszul� i pokaza� mu amulet.

Peter ze zdumienia rozdziawi� usta.

��Mandragora? �wi�ty Bo�e!

��Czuwa�a nade mn� przez dziewi�tna�cie lat, Peterze.

��I teraz �yczy sobie, by�my jechali dalej?

��Tego nie powiedzia�em. Wiem jedynie, �e skuli�a si� na znak protestu.

��Nic z tego nie pojmuj�!

��Boj� si�! � rozp�aka�a si� Mira. � O czym wy m�wicie?

��O niczym � uci�� Peter.

��Zosta�em do czego� wybrany � m�wi� Heike. � Wszyscy, do kt�rych mandragora pragn�a nale�e�, zostali wybrani do zwalczania z�ych mocy. Nie wiem teraz, co mam robi�. Nie �miem si� jej sprzeciwia�.

��S�dzisz, �e las jest z�� moc�?

Heike patrzy� na niego ��tymi jak siarka oczami.

��A jak ty s�dzisz?

Peter za�mia� si� nerwowo.

��No, w ka�dym razie nie jest dobry! � Westchn��. � Ale masz racj�. Nie wiadomo, dok�d zajedziemy, gdy zawr�cimy. A las musi si� przecie� kiedy� ko�czy�.

��W�a�nie � cicho odpar� Heike. � Tego w�a�nie si� obawiam.

��Co chcesz przez to powiedzie�? � zapyta� Peter, jak zawsze bystry.

��Chodzi mi o to, co mo�e kry� ten las.

Odpowied� ta odebra�a Peterowi mow�. W milczeniu posuwali si� naprz�d, prowadz�c mi�dzy sob� opieraj�cego si� konia. Mira ze strachu zamkn�a oczy.

Czuli si� bardzo niepewnie, gorzej nawet ni� Francuzi. Tr�jka m�odych ludzi by�a bowiem bardziej wra�liwa ni� francuscy szlachcice. Tamci, siedz�c na koniach, byli bezpieczniejsi ni� bezbronni ch�opcy. Przyzna� te� trzeba, �e czu� ju� by�o jesienn� zgnilizn�, od�r unosi� si� z nasi�kni�tej wilgoci� ziemi i zatrzymywa� w powietrzu. Bluszcz przybra� chorobliwie ��t� barw�, a wst�gi porost�w zwisaj�ce z ga��zi wydawa�y si� bardziej lepkie ni� normalnie.

Wszystko to wywar�o niesamowite wra�enie na ch�opcach, a zw�aszcza na Heikem. Mira zas�ania�a teraz r�kami tak�e i uszy. Nie patrze�, nie s�ysze�, nie wiedzie�!

��Wyczuwa si� tutaj co� niezdrowego, Peterze � powiedzia� cicho Heike.

��Nie musisz mi o tym m�wi�!

��Chodzi mi o co� g��bszego. Wszystko inne widzimy. Ale jest co�, czego nie dostrzegamy, a co jest o wiele bardziej niebezpieczne. Las jest jedynie os�on�.

��Os�on�? Chcesz powiedzie�, �e co� znajduje si� w g��bi, pod tym ohydnym poszyciem?

Heike zastanawia� si�.

��Albo w �rodku � powiedzia� wolno. � W g��bi lasu.

��I twierdzisz, �e mamy to zbada�?

��Je�li si� wahasz, to nie.

��Do diaska! Rozbudzi�e� moj� ciekawo��. Id� z tob�!

Przeszli jeszcze kawa�ek, ale Heike zn�w przystan��.

��Nie, nie chc� was w to wci�ga�. Zawracamy!

��Nigdy w �yciu � sprzeciwi� si� Peter. � Nie widzisz, �e ta napuchni�ta wod� g�stwina zaczyna rzedn��? Przeszli�my przez ni�, nie natykaj�c si� na nic okropnego!

Jego optymizm zarazi� Heikego.

��A wi�c dobrze, jed�my dalej. W�a�ciwie to do�� podniecaj�ce, prawda?

��Najciekawsza przygoda, w jakiej bra�em udzia� � stwierdzi� Peter. � W twoim towarzystwie zdarzy si� cz�owiekowi co nieco prze�y�. Zastanawiam si�, jakbym si� czu�, gdybym musia� i�� t�dy sam!

��Mnie tak�e nie przypad�oby to do gustu � zapewni� go Heike na sw�j powolny, daj�cy poczucie bezpiecze�stwa spos�b. � A teraz mamy jeszcze pod opiek� dziewczyn�!

U�miechn�li si� do siebie.

Ich dusze przenika� jednak l�k, ale starali si� go nie okazywa�. Las nie zdj�� z nich jeszcze swego d�awi�cego u�cisku, cho� na horyzoncie wyra�nie zacz�o si� przeja�nia�.

Nied�ugo potem zostawili za sob� ostatnie drzewa i roztoczy�a si� przed nimi niedu�a dolina. Na jej dnie usytuowane by�o miasteczko.

��Hura! � zawo�a� Peter. � Dotarli�my do ludzi!

��Gdzie? � spyta� Heike.

��Nie widzisz? Tam, w dole wida� gromadk� domostw!

Teraz tak�e i Mira o�mieli�a si� odj�� d�onie od uszu i otworzy� oczy.

��Naprawd� nie widzisz, Heike? � wykrzykn�a. � Ach, m�j Bo�e, dotarli�my do ludzi! Dzi�ki ci, �wi�ta Mario!

��Tak, teraz widz� � u�miechn�� si� Heike. � Wydawa�o mi si�, �e to rozrzucone kamienie. Ale tam przecie� jest nawet ko�ci�!

��O zmroku lepiej widz� ni� ty, zauwa�y�em to ju� wczoraj. Chod�my, pospieszmy si�, zanim zapadn� ciemno�ci!

W p� drogi Heike jeszcze raz wstrzyma� prowadzonego przez siebie konia.

��S�yszeli�cie?

��Nie � zdziwi� si� Peter, kt�ry szed� przodem i teraz odwr�ci� si�, nas�uchuj�c.

��Uderzenia skrzyde� jakiego� wielkiego ptaka, a raczej dwu. Ale jest tak ciemno�

Mira uderzy�a w krzyk:

��Co� ko�o mnie przelecia�o ze �wistem, a potem co� �ywego uderzy�o we mnie, otar�o si� o moj� twarz! Chc� zej�� na d�, do was!

Heike pom�g� jej zsi��� z konia.

��Ju� odlecia�y � powiedzia� cicho do dziewczyny.

��Nic nie s�ysza�em � wyzna� Peter.

��By�y bardzo blisko � rzek� Heike w zamy�leniu.

Jedynie jemu nie przynios�a ulgi �wiadomo��, �e wydostali si� ze strasznego lasu.

Mira w dalszym ci�gu nie ufa�a Heikemu, nie chcia�a patrze� na jego ogromn� posta�, kt�ra w milczeniu posuwa�a si� z ty�u. Kurczowo �ciska�a Petera za r�k�, jak gdyby on by� jedyn� ostoj� w tym przera�aj�cym �wiecie. Heike prowadzi� konia i tak schodzili w d�, niewygodn�, w�sk� �cie�k�, w ciemno�ci.

��Aach! � j�kn�a Mira. � By�am naprawd� bliska �mierci w tym straszliwym, podmok�ym lesie! Wydawa�o mi si�, �e zewsz�d obserwuj� nas z�e �lepia, czaj� si� w drzewach, w mchu, czyhaj� w bagnie. Musia�am zamkn�� oczy, by nie natrafi� na �aden z�y wzrok.

��Ale to ju� min�o � u�miechn�� si� Peter. � Wiesz, cz�owiek potrafi tak wiele sobie wm�wi�. Dopiero p�niej widzi, jak histerycznie si� zachowywa�. Ale pos�uchaj, co� przysz�o mi do g�owy� Nie b�dzie zbyt dobrze wygl�da�o, gdy nagle pojawimy si� w wiosce jako troje zupe�nie obcych sobie ludzi. Mo�e powiemy, �e ty, Miro, jeste� siostr� jednego z nas?

��Tak, twoj�! � wykrzykn�a, przysuwaj�c si� do Petera. W nast�pnej chwili zda�a sobie spraw�, �e paln�a g�upstwo, bo wcale nie marzy�a o tym, by by� siostr� czaruj�cego Petera. Ale z drugiej strony nie chcia�a, by kto� pomy�la�, �e jest spokrewniona z Heikem. By� tak odmienny od niej, jej zdaniem w�a�ciwie niepodobny do nikogo na �wiecie.

Kiedy�, w pradawnej przesz�o�ci, musia� wynurzy� si� z jakiej� otch�ani�

Cho� przecie� Peter r�czy� za niego.

I tak delikatnie zdj�� j� z grzbietu konia, mimo �e wzbrania�a si� przed jego dotkni�ciem.

Ale jak szkaradnie wygl�da!

W�a�ciwie nie mia�o wi�kszego znaczenia, za czyj� siostr� b�dzie uchodzi�, wszak potrzebowali schronienia zaledwie na jedn� noc.

Tak przynajmniej wydawa�o si� Mirze�

P�na pora odebra�a jej si�y. My�li k��bi�y si� w g�owie. Ojciec� Ojciec, �pi�cy teraz wiecznym snem w grobie, kt�rego nikt nie odnajdzie! Sam�

Nie, nie chcia�a p�aka�! Raczej powinna my�le� o wszystkich tych dniach, gdy musia�a ratowa� ojca z opresji, w kt�re si� wpl�ta�, wyprasza�a wolno�� u w�adz, odnosi�a skradzione przedmioty, uprzedza�a wsp�lnik�w, by wystrzegali si� jego matactw, zajmowa�a si� cuchn�cym gorza�� bezw�adnym cielskiem, jakim stawa� si� po ha�a�liwych biesiadach z podobnymi sobie�

A te wszystkie razy, kt�re na ni� spad�y! Po jednej z kolejnych awantur og�uch�a na jedno ucho. Tylko dlatego, �e nie zgadza�a si� sprzedawa� swego cia�a, gdy brak�o mu pieni�dzy.

On jednak i tak zdo�a� j� upokorzy�. Sprowadza� dla niej �klient�w�, natr�tnych, ohydnych m�czyzn, kt�rych wpuszcza� do jej izdebki, do szopy czy gdzie tam zdobyli dach nad g�ow�. Wybucha� �miechem, s�ysz�c jej rozdzieraj�ce krzyki i wo�anie o ratunek. Dostawa� przecie� pieni�dze, za kt�re m�g� kupi� sobie wi�cej w�dki.

Nad tym, owszem, mog�a p�aka�, ale nie nad nim.

Czy te� mo�e powinna odczuwa� �al? Czy� nie jest obowi�zkiem c�rki szanowa� ojca nawet po jego �mierci? Czy nigdy nie zdo�a si� od niego uwolni�?

I jeszcze �mia�a snu� marzenia o Peterze!

Odruchowo wysun�a d�o� z jego d�oni.

Przedziwne, ale mia�a wra�enie, �e od ty�u nap�ywa ciep�o i poczucie bezpiecze�stwa. Jak gdyby ten okropny Heike� rozumia�?

Niem�dre my�li

��Dok�d zmierzali�cie? � zapyta� j� Peter. � Ty i tw�j ojciec?

��Och, dok�dkolwiek. Kiedy taki cz�owiek jak on da si� pozna� we wszystkich cywilizowanych okolicach, pozostaj� tylko bezludne pustkowia.

��Wiele jest takich niebieskich ptak�w � stwierdzi� Peter. � Ja by�em jednym z nich.

��Ty? Ale� ty wygl�dasz na szlachetnie urodzonego!

��Naprawd�? � roze�mia� si�. � Ja mam jedynie szlachetne serce, ale z powodu ub�stwa nie mog� z niego korzysta�. Mia�em by� profesorem, a zamiast tego zosta�em marnym kuglarzem. Heike mnie uratowa�.

��Czy� czy on tak�e jest b��dnym rycerzem?

��Heike? Nie, on zmierza do domu, na P�noc, do Skandynawii. Tam ma przej�� rodowy dw�r albo nawet dwa dwory.

Mira odwr�ci�a si� i szeroko otwartymi oczami wpatrywa�a si� w Heikego. W ciemno�ci dostrzega�a jedynie olbrzymi� sylwetk� z niezwyczajnie szerokimi ramionami. Twarz szcz�liwie skrywa� cie�, nie mia�a ochoty zn�w jej zobaczy�.

Czy naprawd� u�miechn�� si� do niej przyja�nie, czy te� by�o to tylko z�udzenie?

Peter westchn��:

��Czeka nas jeszcze jeden k�opot. W jaki spos�b mieszka�cy miasteczka zrozumiej�, o co nam chodzi? I jak my pojmiemy ich mow�?

��W wiosce, w kt�rej byli�my z ojcem ostatnio, nie zrozumieli�my ani s�owa � przyzna�a Mira. � I tutaj te� pewnie m�wi� tym samym j�zykiem.

��Wielce obiecuj�ce � cierpko rzek� Peter.

Kiedy nareszcie dobrn�li do miasteczka, zapad�a ju� g��boka noc, ale okna �wieci�y ciep�ym, ��tym blaskiem. Wkr�tce dotarli do rynku, przy kt�rym mie�ci�a si� karczma. Uwi�zali konia i weszli do izby szynkowej.

Siedz�ca tam garstka m�czyzn umilk�a, zwracaj�c ku nim zastyg�e nagle twarze. Po pierwsze, by�o ju� podejrzanie p�no, a po drugie, tu, na po�udniu, nigdy nie akceptowano obecno�ci kobiet w tak m�skim rejonie, jakim by�a izba szynkowa. Wszyscy czterej poderwali si� z miejsc, gdy tylko Heike znalaz� si� w kr�gu �wiat�a. Energicznie zacz�li czyni� znak krzy�a, a potem ruchy maj�ce powstrzyma� Heikego przed zbli�eniem si� do nich.

��Gruss Gott � powiedzia� swym jasnym g�osem Peter.

Zalali go potokiem wzburzonych s��w, wskazuj�c przy tym na Heikego. Najwyra�niej �yczyli sobie, by jak najszybciej opu�ci� ich przybytek. I Mira tak�e, tak, w�a�ciwie ca�a tr�jka powinna w jednej chwili odej�� z miasteczka.

Ale Heike drgn��, s�ysz�c ich g�osy. Przecie� to j�zyk Dimitriego! pomy�la�.

Pozdrowi� obecnych, lekko si� k�aniaj�c, i rzek� w ich mowie:

��Nie zwracajcie uwagi na m�j nieszcz�sny wygl�d, nikt nie pyta� mnie o zdanie, gdy przyszed�em na �wiat. Zapewniam was, �e nie macie do czynienia z si�ami ciemno�ci, ale nie zaprzeczam, �e moja twarz zawsze utrudnia�a mi nawi�zywanie kontakt�w z lud�mi. Bardzo prosz�, s�d�cie mnie wed�ug mego usposobienia, nie po wygl�dzie!

Natura obdarzy�a Heikego g��bokim, przyjemnym g�osem, kt�ry zawsze wywiera� dobre wra�enie. By�o tak i teraz. M�czy�ni nieco si� uspokoili, ale nadal stali, gotowi rzuci� si� do ucieczki na pierwsz� oznak� niebezpiecze�stwa.

��Ja i moi przyjaciele, rodze�stwo Peter i Mira, jedziemy z daleka i zab��dzili�my. Czy mo�ecie powiedzie� nam, gdzie jeste�my, i czy mogliby�my dosta� co� do jedzenia i schronienie na dzisiejsz� noc?

M�czy�ni, z ulg� przyjmuj�c mo�liwo�� z�o�enia k�opotu na barki kogo� innego, zawo�ali zaraz:

��Zeno!

Wyszed� karczmarz w swym wielkim fartuchu i jeden z m�czyzn rzek�, wskazuj�c na Heikego:

��On twierdzi, �e nie jest niebezpieczny i, na Boga, niemal mu wierz�. Chc� co� zje�� i przenocowa�.

Zeno w milczeniu przygl�da� si� go�ciom, szczeg�lnie d�ugo zatrzymuj�c badawcze spojrzenie na Heikem.

Wreszcie skin�� lekko g�ow� i d�oni� da� zna�, �e maj� usi��� i czeka� na podanie posi�ku.

M�czy�ni zaprosili ich do du�ego sto�u, obcy przybysze wyra�nie wzbudzili ciekawo�� miejscowych.

Przez chwil� panowa�o milczenie, wszyscy obecni mierzyli si� tylko wzrokiem. W ko�cu Heike odezwa� si� �agodnie:

��Zdaje si�, �e macie tu w wiosce jakie� k�opoty?

Peter i Mira naturalnie nic nie zrozumieli, ale m�czy�ni gwa�townie zadr�eli. Zeno wyszed� w�a�nie z kuchni i us�ysza� s�owa Heikego.

Nikt mu nie odpowiedzia�. Popatrzyli po sobie, niepewni i podejrzliwi.

Zeno usiad� przy stole i zachowuj�c kamienny wyraz twarzy, ze wzrokiem utkwionym w Heikego, zapyta�:

��Dlaczego tak uwa�asz?

Z ��tych oczu Heikego promieniowa�a �agodno��.

��Trudno na to odpowiedzie�, ale je�li dowiem si� czego� wi�cej, by� mo�e b�d� m�g� wam pom�c.

Ws�uchiwali si� z uwag�, ale jakby napi�cie nieco z nich opad�o. Siedli wygodniej i odetchn�li.

��Jak ty, taki m�ody ch�opak, mo�esz m�wi� nam takie rzeczy? � Na twarzy Zeno malowa�a si� surowo��.

��Poniewa� wywodz� si� z rodu, kt�ry posiad� moc zwalczania z�a.

Z trudem chwytali oddechy, l�kliwie rozgl�daj�c si� doko�a, jak gdyby co� mog�o kry� si� w zakamarkach izby.

��Tu nie ma niczego z�ego � stwierdzi� Zeno, ale wyraz jego oczu przeczy� tym s�owom. � Tu nie ma absolutnie nic z�ego, nie pojmuj�, jak mog�a przyj�� ci do g�owy taka absurdalna my�l!

Heike wzrokiem omi�t� pomieszczenie.

��Ten las� � rzek� powoli. � Czarne ptaki, kr���ce noc�� I dlaczego nie ma u was wiank�w z czosnku, jak we wszystkich gospodach S�owenii, W�gier i tutejszych okolic?

��Nie rozumiem, o czym m�wisz � mrukn�� Zeno.

��Powiedz wi�c przynajmniej, gdzie jeste�my!

��Miasteczko nazywa si� Stregesti i le�y w Ardeal.

Peter, kt�ry na pr�no usi�owa� zrozumie� rozmow�, nagle si� ockn��.

��Ardeal to rumu�ska nazwa Siedmiogrodu, a �strega� oznacza, Bo�e, zmi�uj si� nad nami, czarownic�!

Heike odetchn�� z ulg�.

��Ach, tak � rzek� po prostu. I dalej m�wi� po niemiecku: � Wyra�nie widz�, �e ci m�czy�ni pragn� podzieli� si� ze mn� jakimi� troskami, ale nie maj� odwagi tego uczyni�. Boj� si� kogo� lub czego�. Prawdopodobnie osobie, kt�ra ma za d�ugi j�zyk, grozi straszliwa kara.

��Ale o czym rozmawiali�cie? Oni wygl�daj� na �miertelnie wystraszonych!

��P�niej ci to wyja�ni�.

Zn�w zwr�ci� si� do m�czyzn:

��Nie ma tu czosnku powi�zanego w wianki� Czy to znaczy, �e nie ma tu r�wnie� wampir�w?

Znale�li si� teraz na bezpiecznym gruncie. Na twarzach m�czyzn odmalowa�a si� ulga.

��Nie! Nie ma �adnych wampir�w!

��Ale jest za to co� innego?

I zn�w da�o si� wyczu� strach, cho� twarze pozosta�y kamienne, nieprzeniknione.

��Co innego? � niefrasobliwie powt�rzy� Zeno. � A c� by to mia�o by�? No, jedzenie ju� chyba goto�

Urwa� w p� s�owa. Wszyscy nas�uchiwali. Na twarzach wida� teraz by�o ju� wyra�ny strach.

Z zewn�trz dobieg� odg�os wtaczaj�cego si� na rynek powozu.

Peter u�miechn�� si�.

��Kt� to urz�dza sobie przeja�d�k� o tak p�nej porze?

M�czy�ni wygl�dali, jakby mieli ochot� rozp�yn�� si� w powietrzu, a nie mogli wyj�� z szynku, nie napotykaj�c w drzwiach pasa�er�w powozu.

Otworzy�y si� drzwi, do �rodka wesz�y dwie damy. Wy�sza i starsza gwa�townie si� zatrzyma�a. Nosi�a czarn� woalk�, ale pod ni� mo�na by�o dostrzec niezwykle urodziw� twarz, par� wielkich czarnych oczu i drgaj�ce nozdrza.

Starsza dama zawr�ci�a na pi�cie i popychaj�c przed sob� m�odsz�, prze�liczn� dziewczyn�, opu�ci�a karczm�. Wkr�tce da�o si� s�ysze� turkot odje�d�aj�cego w szalonym p�dzie powozu.

W karczmie zapad�a grobowa cisza. M�czy�ni stali jak wryci, spogl�daj�c na siebie z niedowierzaniem. P�niej zwr�cili oczy ku Heikemu.

Nie spuszczali z niego wzroku.

��C� to za pi�kne damy? � zapyta� Peter.

Heike przet�umaczy� jego pytanie.

M�wienie sprawia�o Zeno wyra�n� trudno��.

��To ksi�niczka Feodora i jej kuzynka Nicola. Mieszkaj� w pobli�u.

W izbie zn�w zapanowa�o milczenie.

I nagle Zeno przem�wi� do Heikego, powoli, jak gdyby si� budzi�:

��Zaiste, z niezwyk�ego musisz wywodzi� si� rodu. Nigdy dot�d si� to nie zdarzy�o.

M�czy�ni rozeszli si� do dom�w i go�cie w samotno�ci spo�ywali posi�ek.

Zeno kr��y� mi�dzy kuchni� a izb� szynkow� niczym zdezorientowana kura, nie maj�c odwagi odezwa� si� do Heikego.

Dopiero gdy zaprowadzi� ich na pi�tro, by pokaza� pokoje, zdoby� si� na kilka znacz�cych s��w.

��Ta izba nada si� mo�e dla m�odych pan�w? � zapyta� otwieraj�c drzwi do pokoju b�d�cego kiedy� sypialni� Yvesa i barona. � A panienka niech zajmie s�siedni pok�j?

��Dzi�kujemy � powiedzia� Heike. � Bardzo nam to odpowiada.

Zeno podszed� bli�ej i mrukn�� tak cicho, �e ledwie by�o go s�ycha�:

��Najlepiej b�dzie, je�li panienka b�dzie mia�a okno zamkni�te. Tyle tu robactwa�

Mira, zorientowawszy si�, czego dotyczy rozmowa, gdy� Zeno dok�adnie sprawdza� okno, zawo�a�a z �alem:

��Ale tutaj jest tak gor�co!

Heike wtr�ci� si� natychmiast:

��Zr�b tak, jak m�wi gospodarz, Miro! To bardzo wa�ne. Bez wzgl�du na wszystko nie otwieraj okna! Maj� tu pewien gatunek niebezpiecznej muchy�

Dziewczyn� zadowoli�o to wyja�nienie i przygl�da�a si� ju� tylko w milczeniu, jak Zeno i Heike starannie zatykaj� szczeliny w oknie.

��Naturalnie drzwi tak�e nie wolno ci otwiera� � nakaza� Heike. � Jest tu nocnik, nie b�dziesz wi�c musia�a wychodzi�. Zosta� u siebie a� do czasu, gdy rano ci� obudzimy.

Odwr�ci� si� ku karczmarzowi Zeno.

��A wi�c ta� mucha jest szczeg�lnie niebezpieczna dla kobiet?

��Tak � mrukn�� Zeno. � Nie lubi m�odych dziewcz�t.

Heike zrozumia� teraz, �e karczmarz dopu�ci� si� czego� niezwyk�ego. Po raz pierwszy usi�owa� ostrzec swoich go�ci!

Wielkie nadzieje pok�ada� wida� w Heikem.

Ogromny by� to ci�ar dla kogo�, kto nigdy nie mia� okazji wypr�bowa� si�y swych wrodzonych zdolno�ci. Ale takie zaufanie r�wnie� zobowi�zywa�o.

Gdyby tylko Heike m�g� dowiedzie� si� czego� wi�cej!

Kiedy wr�ci� do swojej izby, natychmiast i w niej zabra� si� za uszczelnianie okien i drzwi.

Peter, kt�ry ju� si� po�o�y�, wysun�� g�ow� spod przykrycia i zapyta� zniecierpliwiony:

��Co tu si� w�a�ciwie dzieje?

��Nie wiem jeszcze � odpar� Heike. Przysiad� na brzegu ��ka i zacz�� �ci�ga� buty. � Ale musimy uwa�a� na Mir�, nie wolno zostawia� jej samej.

��Ale przecie� w�a�nie teraz zosta�a sama!

��Zamkn�a si� od �rodka i obieca�a, �e nie ruszy si� z ��ka przez ca�� noc.

Heike zaduma� si� z jednym butem w d�oni.

��To ma co� wsp�lnego z owymi dwiema damami.

Peter natychmiast usiad� na ��ku.

��Na pewno nie z t� �liczn�. Sprawia�a wra�enie takiej st�amszonej.

��Nie zwr�ci�em na ni� uwagi, przygl�da�em si� tej dominuj�cej osobowo�ci.

��Pi�kna smoczyca � zachichota� Peter. � Ale ja patrzy�em tylko na Nicol�. Mo�e ona jest w niewoli u smoka? Biedna istota, wygl�da�o, jakby szuka�a ratunku.

��By� mo�e. Ale s�dz�, �e nie powiniene� miesza� si� w ich stosunek stra�nika i wi�nia, w ka�dym razie dop�ki nie dowiemy si� czego� wi�cej.

Peter z powrotem opad� na poduszki.

��Nicola� � powiedzia� rozmarzony. � Takie cudowne imi�

��My�l raczej o bezpiecze�stwie Miry!

��Mira! Ta krowa! Za du�o fantazjujesz, Heike, to wszystko nie mo�e by� a� tak niebezpieczne! Stary, niszczej�cy las, czego tu si� ba�? � Westchn��. � Nie mog� oderwa� my�li od Nicoli. Taka delikatna posta�, te wystraszone oczy b�agalnie wpatruj�ce si� w moje�

��Doprawdy, wiele zdo�a�e� zaobserwowa� przez tak kr�tk� chwil�!

��To by� moment, w kt�rym czas jakby si� zatrzyma�. Jej los wyda� mi si� taki gorzki. Musz� jej pom�c, musz�!

Heike st�umi� westchnienie i wsun�� si� do ��ka, dr�czony niepewno�ci�. Jego my�li wci�� zaprz�ta�o z�o kryj�ce si� w dolinie, nie m�g� zasn��.

Udr�k� by�o dla niego tak�e przebywanie w ciasnej, zamkni�tej izbie, ale powtarza� sobie, �e na zewn�trz jest jeszcze gorzej, a to troch� pomog�o przezwyci�y� atak klaustrofobii.

Bezgranicznie t�skni� tak�e za domem, za Elen� i Milanem, za m�odszym rodze�stwem. Czu� si� zbyt m�ody i niedo�wiadczony, by podj�� walk� ze z�em zalegaj�cym w miasteczku, w ca�ej dolinie.

Uczyni� wi�c to, co zwykle robi� wtedy, gdy siedzia� w klatce, czuj�c si� zagubiony i nieszcz�liwy. Delikatnie uj�� mandragor� i u�o�y� j� blisko siebie, nie wypuszczaj�c z d�oni. Potrzebowa� teraz jej wsparcia.

Mira �ni�a.

We �nie rzuca�a si� na ��ku, cicho poj�kuj�c. Wok� niej rozlega�y si� ciche kroki i tajemnicze szepty. Znajdowa�a si� w pomieszczeniu najbardziej przypominaj�cym komor� grobow�. Nad ni� stali zmarli i mamrotali co� g�uchymi g�osami, ko�ysz�c si� powoli raz w jedn�, raz w drug� stron�. Wpatrywali si� w ni� le��c� na ��ku.

Chwilami wzrok jej pada� na okno, znajduj�ce si� za nimi. Na zewn�trz by�o co� jeszcze�

Blade twarze? D�onie przesuwaj�ce si� po szybie, pragn�ce dosta� si� do �rodka? Nie�

Nie widzia�a dobrze. We �nie panowa� p�mrok. Zza okna tak�e dochodzi�y kroki i szepty, ale jakie� inne.

Ptasie oczy? Ma�e, po�yskuj�ce czarno? Z�o�liwie patrz�ce z ukosa?

Nie.

Ale tam bez w�tpienia co� by�o. Ko�ysz�cy si� ludzie, kt�rzy tak bezradnie wzdychali, zn�w przes�onili jej okno i ca�y widok.

Teraz to widzia�a, tak, bez w�tpienia. Co� z ca�ych si� pr�bowa�o wedrze� si� przez okno. Szumia�o, szele�ci�o.

C� to, na Boga, mog�o by�?

W pomruku brzmia�a coraz wyra�niejsza gro�ba, coraz bardziej przera�aj�ca, narasta�a a� do crescendo. Mira wi�a si� po ��ku, j�cza�a, a� w ko�cu si� obudzi�a.

Na moment wstrzyma�a oddech. W izbie panowa� d�awi�cy zaduch.

By�o cicho, spokojnie. Powoli wraca�a do rzeczywisto�ci i nocny koszmar zacz�� mija�, �agodnie wycofywa� si� do ukrytych zakamark�w jej pod�wiadomo�ci.

By�a mokra od potu. Koniecznie trzeba otworzy� okno, pomy�la�a.

Uczyni�a ju� ruch, by usi���, gdy nagle przypomnia�a sobie ostrze�enie Heikego.

Z powrotem si� po�o�y�a. Tym razem traktowa�a jego s�owa powa�nie.

Le�a�a nas�uchuj�c d�wi�k�w doliny, ale by�o cicho jak w grobie. Ogarn�o j� uczucie, �e przekroczy�a ju� granic�, dziel�c� j� od �wiata zmar�ych. Odm�wi�a pospiesznie modlitw�, ale jej s�owa zabrzmia�y dziwnie ma�o znacz�co.

To �mier� ojca tak na mnie wp�yn�a, t�umaczy�a sobie w my�li. Nic dziwnego, �e dr�cz� mnie koszmary o zmar�ych.

Gdyby tylko nie by�a tak bardzo sama! Czy mog�a zapuka� w �cian�, do ch�opc�w?

I co by im powiedzia�a? Chod�cie, trzymajcie mnie za r�k�, mam takie straszne sny?

Zorientowa�a si� nagle, �e dr�y na ca�ym ciele i �e stan ten trwa ju� od momentu przebudzenia.

Przypomnia�a sobie, �e karczmarz Zeno dok�adnie zatka� tak�e i dziurk� od klucza w jej drzwiach!

Nie wiedzia�a, czy uzna� ten fakt za niepokoj�cy, czy mo�e raczej uspokajaj�cy.

Chyba i taki, i taki.

Dopiero gdy �wiat�o poranka zajrza�o przez ma�e okienko, Mira zasn�a.

Peter przez ca�� noc spa� spokojnie. Cz�sto na wargach wykwita� mu u�miech zadowolenia, jak gdyby �ni� cudowne sny, w kt�rych nikomu innemu nie wolno by�o uczestniczy�.

Tylko Heike na kr�tk� chwil� przebudzi� si�, zatrzymuj�c stan �wiadomo�ci w po�owie drogi pomi�dzy jaw� a snem.

W jego wra�liw� dusz� wry�a si� atmosfera zalegaj�ca w dolinie. Gnij�ca �pi�czka milcz�cego lasu, wilgo� sp�ywaj�ca kroplami po ga��ziach, miarowy chlupot wody przy bagnistych brzegach rzeki, cisza, wyczekuj�ca w pr�nej nadziei, westchnienia wszystkiego, co trwa�o, poj�kuj�c�

I jeszcze do tego ten dra�ni�cy niepok�j, bior�cy sw�j pocz�tek u nieznanego �r�d�a.

Heike obr�ci� si� w ��ku. Jego d�o� instynktownie mocniej zacisn�a si� na mandragorze.

Niejasne, niepewne my�li zacz�y si� formu�owa�.

Musz� ich st�d zabra�. Jak najpr�dzej. Nie mo�emy zosta� tu nawet o moment d�u�ej, ni� to konieczne. Jestem tylko m�odym, niedo�wiadczonym ch�opakiem. Jak mam si� temu przeciwstawi�?

Peter i Mira�

Trzeba si� spieszy�. Obydwoje s� w niebezpiecze�stwie, ka�de na sw�j spos�b. To ja musz� by� silny, przeprowadzi� ich przez las. Natychmiast!

Tyle tylko zd��y� pomy�le�, nim sen zn�w nie uko�ysa� go w swych obj�ciach. Prawie nie dotar�o do jego �wiadomo�ci, �e w og�le si� obudzi�.

Heike wsta� przed Peterem.

Ubra� si� po cichu, tak by nie zbudzi� towarzysza, i chwil� p�niej znalaz� si� w drzwiach prowadz�cych na rynek. Pobielona wapnem gospoda sk�pana by�a w porannym s�o�cu. Na opustosza�ym rynku wok� studni fruwa�o kilka po��k�ych li�ci, a ostatnie kwiaty lata barwn� plam� roz�wietla�y balkon domu naprzeciwko karczmy. Ten bardziej elegancki budynek mia� tak�e niewielkie wybrukowane podw�rko, na kt�rym drobne kamyki uk�ada�y si� w delikatny mozaikowy wz�r. Heikemu przysz�o do g�owy, �e mo�e w�a�nie tutaj mieszkaj� dostojne damy. Ale nie, przecie� przyjecha�y powozem.

�liczne miasteczko, ale stare, jakie� stare�

Szed� dalej przez rynek, a� dotar� do miejsca, gdzie mi�dzy dwoma domami by�o nieco wolnej przestrzeni. ��czy�a je tylko balustrada, za kt�r� roztacza� si� widok na ��ki ci�gn�ce si� nad rzek�.

Pas�y si� na nich dwa konie.

Heike patrzy� na rozpo�cieraj�c� si� dalej dolin�. Poranek ni�s� ju� wie�� o kolejnym ciep�ym dniu i opary unosz�ce si� mi�dzy ch�odn� od nocy ziemi� a nagrzanym powietrzem skrywa�y krajobraz w coraz bledszej, �agodniejszej im dalej, szarozielonej mgle.

Dzie� mia� by� wilgotny, ciep�y niemal niezno�nym upa�em. Jakby lato bra�o ostatni oddech pe�n� piersi�, zanim umrze, zginie, podci�te skradaj�cym si� ch�odem jesieni.

Nad najdalsz� cz�ci� doliny dominowa�o ogromne urwisko. Heike zastanawia� si�, co te� mo�e kry� si� za nim. Prawdopodobnie nic, pomy�la�. Nad urwiskiem zatacza�y kr�gi dwa czarne ptaszyska, g�odne kruki, wypatruj�ce zdobyczy w dolinie.

Niepostrze�enie zjawi� si� Zeno, karczmarz. Stan�� obok Heikego.

��Pi�kne zwierz�ta � rzek� ch�opak, wskazuj�c na konie. � Niepodobne do tutejszych.

��To prawda. Nale�a�y do dw�ch francuskich szlachcic�w. Powinni�cie zabra� je ze sob�, je�li opu�cicie Stregesti. Nie mamy dla nich miejsca w stajni ani te� paszy. Nie prze�yj� surowej zimy.

Heike zwr�ci� uwag�, �e Zeno powiedzia�: je�li opuszcz� miasteczko, nie chcia� jednak czepia� si� akurat tego s�owa. Zeno wyra�nie pragn�� nawi�za� z nim kontakt, ale musia� uwa�a� na to, co m�wi, i Heike mia� tego �wiadomo��.

Wobec tego zapyta�, mo�e zbyt bezpo�rednio, ale na to nie by�o ju� rady:

��Dlaczego Francuzi nie zabrali ze sob� koni?

Zeno zawaha� si� odrobin�, zanim odpar� dwuznacznie:

��Znikni�cie.

Heike poj��, �e karczmarz ma na my�li Francuz�w, ale celowo uda�, �e �le zrozumia�.

��Czy� wiele koni ju� znikn�o?

��Tak � kr�tko odpar� Zeno, tak�e �wiadom faktu, i� obaj porozumiewaj� si� w�a�ciwie poza s�owami.

��W lesie?

��Prawdopodobnie.

Wahanie Zeno wskazywa�o na co innego. Heike rzek� bardziej otwarcie:

��Moi towarzysze jeszcze �pi�. Mam ochot� przej�� si� troch� po miasteczku przed �niadaniem. Czy jest tu co� szczeg�lnego, co powinienem zobaczy�?

Zeno odruchowo przeni�s� wzrok na urwisko, ale sp�oszony zaraz znowu spojrza� na Heikego.

��Mo�e ko�ci�? � rzek� powoli, jakby niech�tnie.

Co takiego ten cz�owiek stara� si� przekaza� Heikemu? Ch�opak nie m�g� tego uchwyci�.

��Masz czas, by p�j�� tam ze mn�? � zapyta�.

Zeno odwr�ci� si� ku gospodzie.

��Jeszcze nie teraz. Ale p�niej przyjd�.

��Dobrze.

Rozstali si�. Heike pow�drowa� dalej w prze�wietlonej promieniami s�o�ca delikatnej mgle. Miasteczko nie by�o du�e. Dwa czy trzy przyzwoite domy sta�y wok� rynku; na reszt� zabudowy sk�ada�y si� n�dzne gliniane cha�upy, ci�gn�ce si� po obu stronach nieopisanie brudnych, cuchn�cych zau�k�w. Kobiety we wdowich welonach, wynosz�ce po�ciel do wietrzenia, szybko znika�y w g��bi domostw, przera�one niezwyk�ym wygl�dem Heikego. Sta�y potem schowane, przygl�daj�c mu si� ukradkiem.

Jedynymi m�czyznami, kt�rych widzia� od czasu, gdy przyby� do miasteczka, by� Zeno i owi czterej spotkani w karczmie poprzedniego wieczoru. Wszyscy oni osi�gn�li ju� podesz�y wiek i byli bardzo ma�o poci�gaj�cy, no, mo�e z wyj�tkiem Zeno.

W tym miasteczku musi by� wiele wd�w, pomy�la� Heike.

Zrobi� zaledwie kilka krok�w i ju� znalaz� si� przy ko�ciele. By� to malutki, prawos�awny, jak przypuszcza�, ko�ci�ek.

Heike dok�adnie ogl�da� go z zewn�trz, gdy� jako jednemu z dotkni�tych z Ludzi Lodu z trudem przychodzi�o mu przest�powanie progu �wi�tyni. Ta niech�� doprowadza�a do wielu konflikt�w w domu, w Planinie, ale w ko�cu Elena i Milan musieli przysta� na kompromis.

Heike pokazywa� si� w ko�ciele dwa razy w roku. Na tym koniec. Je�li chcia�, m�g� oczywi�cie wej�� do �rodka, ale zawsze by�o to dla niego ogromnie trudne.

Przez chwil� przygl�da� si� budynkowi z zewn�trz, ale nie znalaz� w nim nic szczeg�lnie interesuj�cego. Nast�pnie wszed� na cmentarz, niedu�y, ogrodzony �elazn� krat�.

Cmentarz by� bardzo stary, najwidoczniej nowy musia� mie�ci� si� zupe�nie gdzie indziej. Grube korzenie i roz�o�yste pn�cza dzikiego wina otula�y p�yty nagrobne, skrywaj�c je pod mistern� plecionk� br�zu i zieleni. Wystawa�o spod niej kilka kamieni nagrobnych, ale ku zdumieniu Heikego napisy � czy te� raczej to, co zdo�a� dostrzec � wyryte by�y nieznanym mu alfabetem, nie umia� powiedzie� jakim.

Cmentarz wi�c niewiele mu pom�g� w rozwik�aniu tajemnicy miasteczka.

Nagle u jego boku pojawi� si� Zeno. Nadszed� bezszelestnie przez mi�kkie listowie, zalegaj�ce cmentarz. Sprawia� wra�enie zdenerwowanego.

��Czy mo�emy wej�� do ko�cio�a?

Krew Ludzi Lodu, p�yn�ca w �y�ach Heikego, gwa�townie protestowa�a. Wydawa�o si� jednak, �e dla Zeno ma to ogromne znaczenie, kiwn�� wi�c g�ow� i wszed� za nim do wn�trza ma�ej �wi�tyni.

Zeno odm�wi� szeptem modlitw� pod starym wizerunkiem ukrzy�owanego Chrystusa. Prawd� powiedziawszy, Heike nigdy jeszcze nie widzia� tak zniszczonego krucyfiksu. Niemal ca�a farba gdzie� znikn�a, a drewno zdawa�o si� wytarte, wprost wypolerowane do po�ysku tysi�cami d�oni.

A kiedy ujrza�, jak Zeno z ca�ych si� uchwyci� si� r�k� figury na krzy�u, zrozumia�, �e tak w�a�nie musia�o si� dzia� przez dziesi�tki czy mo�e nawet setki lat. Czy ko�ci� by� jedynym miejscem, w kt�rym nieszcz�liwi ludzie z miasteczka mogli odnale�� spok�j?

Nieszcz�liwi, pomy�la� Heike. A przecie� nie widzia� jeszcze nic z tego, co ujrza� Yves.

��Tutaj jeste�my bezpieczni � wyszepta� Zeno z przera�eniem w oczach. � Czy chcia�e� si� czego� dowiedzie�?

��Bardzo wiele! Przede wszystkim o tych zaginionych m�czyznach. Co si� z nimi sta�o?

��Sk�d mo�emy wiedzie�, gdzie znajduj� si� ludzie, kt�rzy znikn�li?

��Nigdy �adnego nie odnale�li�cie?

��Owszem, jednego. �y� jeszcze, ale tylko przez moment. Wiele ju� lat up�yn�o od tamtej pory.

�y�? Czy mia�o to oznacza�, �e inni umarli? Czy Zeno wiedzia� wi�cej, ni� chcia� wyjawi�?

��Ten, kt�ry �y��? � zapyta� Heike. � Czy uda�o si� wam co� z niego wyci�gn��?

��Tylko dwa s�owa, to wszystko.

��Jakie dwa s�owa?

Zeno ogromnie poblad�. Wyrzuca� z siebie wyrazy, j�kaj�c si�, jakby nie by� w stanie upora� si� z przywo�anym w my�lach obrazem.

��Wygl�da� strasznie. Przera�aj�co. Znale�li�my go� ca�kiem nagiego. Ca�e cia�o pokryte mia� dziwnymi znakami, pr�gami. A najdziwniejsze ze wszystkiego by�o, �e jego� m�sko�� by�a ca�kiem�

Dalsze s�owa najwyra�niej nie mog�y przej�� mu przez gard�o, mocno zawstydzony, a zarazem wstrz��ni�ty,

Wyprostowa� tylko palec wskazuj�cy.

Heike zarumieni� si�.

��M�w dalej! Jak brzmia�y te dwa s�owa?

��No tak. On przecie� umiera�. By� niezwykle wysokim, silnym, przystojnym m�czyzn�. To, co mu si� przydarzy�o, prze�y� z pewno�ci� tylko dzi�ki sile swej woli. Ale wpatrywa� si� w nas z nieopisanym wprost przera�eniem wyrytym na twarzy, a nast�pnie wydusi� z siebie s�owa: �Skrzyd�a kruka!� Patrzy� na nas z rozpacz�, jak gdyby chcia� przed czym� przestrzec, a potem zgas�o w nim �ycie.

Heike mia� na ko�cu j�zyka pytanie, gdzie go znaleziono, gdy otworzy�y si� drzwi ko�cio�a i do �rodka wesz�a �ona Zeno.

��A wi�c tutaj jeste� � szepn�a do m�a, zdj�ta panicznym l�kiem. � Chod�, zanim sprowadzisz nieszcz�cie na nas wszystkich!

��Ale ja bardzo chcia�bym si� dowiedzie� � zacz�� Heike.

��Ani s�owa wi�cej � uci�a ostrym tonem, spogl�daj�c na� surowo.

Na nic zda�y si� pro�by! Zeno, jak skarcony dzieciak, w poczuciu winy pocz�apa� za �on�. Normalnie wrzasn��by pewnie: �Nie wtr�caj si�, babo!�, ale tym razem sprawa by�a najwyra�niej zbyt powa�na. Takich tajemnic nie wolno zdradza�!

Zanim jednak m�czy�ni wyszli z ko�cio�a, Heikemu uda�o si� szepn�� do karczmarza:

��Te dwie kobiety�?

��Ciii! � sykn�� �miertelnie przera�ony Zeno i Heike wiedzia�, �e to wcale nie obawa przed �on� powodowa�a nim w tej chwili.

Heike postanowi� by� nieugi�ty

��Musz� to wiedzie�!

Zeno uczepi� si� rze�bionej kolumny, podtrzymuj�cej galeri� niedaleko od drzwi, jak gdyby musia� mie� ��czno�� z jakimkolwiek �wi�tym elementem, by o tym m�wi�. Podczas gdy jego �ona ju� znika�a w przedsionku, szepn�� do Heikego:

��Ksi�niczka� �miertelnie niebezpieczna! Gwa�tem trzyma t� drug� biedaczk�.

��Dlaczego ksi�niczka jest niebezpieczna?

Zeno, w najwi�kszej tajemnicy, z oczami okr�g�ymi z przera�enia i podniecenia, odpar� szeptem:

��Oszala�a na punkcie m�czyzn.

��Zeno? � Z zalanego s�o�cem dziedzi�ca dobieg� gniewny g�os �ony karczmarza. � Gdzie ty si� podziewasz?

Wyszli z ko�cio�a. Heike pod��a� za par�, staraj�c si� zapanowa� nad wzburzonymi my�lami.

Heike by� m�odym ch�opcem o czystym sercu. W domu Eleny nie rozmawiano z dzie�mi o stosunkach pomi�dzy m�czyzn� a kobiet�. To by�o tabu, m�wienie na ten temat r�wna�o si� grzechowi. Dlatego Heike wiedzia� tak ma�o. Nie by� wprawdzie ca�kiem nie�wiadom, lecz to, co wi�za�o si� z erotyk�, pozostawa�o dla niego mroczne, niejasne i zakazane. Informacje przekazane mu przez Zeno wstrz�sn�y wi�c nim do g��bi. Znaczenia s��w �oszala�a na punkcie m�czyzn� z pewno�ci� nie zrozumia� do ko�ca.

Dogoni� ma��onk�w nieco poirytowany.

��Po �niadaniu opuszczamy miasteczko � rzek� kr�tko.

��Doskonale � odpar�a karczmarzowa, ale Zeno j�kn�� z rozpacz�.

��Ale dlaczego? S�dzi�em� � zacz��.

Heike by� zdecydowany.

��Jestem odpowiedzialny za tamtych dwoje. A skoro nie mog� si� od was niczego dowiedzie�, nie mog� te� wam pom�c.

��Sama s�yszysz � ze z�o�ci� zwr�ci� si� karczmarz do �ony.

��Nie przypuszczasz chyba, �e ten go�ow�s jest w stanie co� dla nas zrobi�? � odparowa�a.

Znale�li si� ju� przy karczmie; w miasteczku wsz�dzie by�o blisko.

Mira przywita�a ich w drzwiach, w blasku s�o�ca wida� by�o, �e jest wyspana i �wie�a. W swej m�odzie�czej �ywio�owo�ci doprawdy wygl�da�a �licznie.

��Nareszcie jeste� � nie�mia�o u�miechn�a si� do Heikego. � Puka�am do waszych drzwi, ale nikt nie odpowiada�.

Heike u�miechn�� si�.

��Peter najwyra�niej mocno �pi. Zaraz go obudz�.

Kilkoma susami pokona� schody i zapukawszy, otworzy� drzwi.

Izba by�a pusta.

Zaskoczony wr�ci� na d�. Mira przestraszy�a si� nie na �arty, widz�c jego wyraz twarzy.

��Nie ma go tam � oznajmi� Heike zdumiony. � Zaraz si� rozpytam.

Zeno naturalnie nic nie wiedzia�, wszak nie by�o go w karczmie, jego �ony tak�e. Ale jedna z podkuchennych wyra�nie zareagowa�a wzburzeniem na pytanie Heikego. Zaczerwieni�a si� i g��boko pochyli�a nad jarzynami, kt�rych krojeniem w�a�nie by�a zaj�ta.

��M�w, co wiesz � nakaza� Zeno.

��On� pyta� o�

��Peter nie m�g� o nic pyta�, nie zna przecie� tutejszego j�zyka � wtr�ci� si� Heike.

��On zapyta� tylko� Wypowiedzia� jedno jedyne s�owo. Imi�.

Heike wiedzia� ju� wszystko, zanim jeszcze dziewczyna zd��y�a sko�czy�.

��Nicola?

Ze �zami w oczach pokiwa�a g�ow�. By�a to ta sama dziewczyna, kt�ra kiedy� tak d�ugo, z �alem, spogl�da�a za Yvesem.

��Pan Peter by� takim �licznym ch�opcem � szepn�a. � Oni wszyscy tacy byli.

By�? Heike poczu�, jak strach pazurami chwyta go za serce.

��I potem poszed�? Pokaza�a� mu drog�?

Odpowiedzi� by�o kolejne mokre od �ez skini�cie g�ow�.

��Dok�d?

Zeno odpar� za dziewczyn�:

��M�oda Nicola zawsze b�aga o pomoc. Zawsze. I to z rozpacz�, kt�ra rozdziera wprost serce. I za ka�dym razem to si� �le ko�czy. Ksi�niczka�

��Milcz? � zawo�a�a jego �ona g�osem nabrzmia�ym histeri�. � Chcesz sprowadzi� zag�ad� na nas wszystkich? My nic nie wiemy? Nic! Dotar�o to do was, panie Heike?

Heike pozosta� niewzruszony.

��Dok�d on poszed�?

��Musisz wyj�� z Targul Stregesti � odpar� Zeno wyczerpany. � Potem trzeba i�� dalej wzd�u� doliny, a dotrzesz na miejsce. Ale czy naprawd� masz zamiar�?

��Niech idzie! � wrzasn�a karczmarzowa. � On tylko napyta nam wszystkim biedy, sprowadzi na nas nieszcz�cie!

Heike natychmiast ruszy� z miejsca, ale zaraz podbieg�a do niego Mira.

��B�dziesz szuka� Petera? Id� z tob�.

��Nie, ty�

Przyjrza� si� dziewczynie uwa�niej, dostrzeg� wyra�ny strach bij�cy z jej oczu.

��Czy w nocy co� si� wydarzy�o? � zapyta� cicho po niemiecku.

Z powag� skin�a g�ow�.

��Okno� Oczywi�cie tylko �ni�am, ale�

��A wi�c chod� ze mn� � postanowi� Heike.

Gospodarz uzna�, �e najpierw powinni zje�� �niadanie. Zgodzili si� w ko�cu wypi� kilka �yk�w mleka i wzi�li te� w r�k� po kawa�ku chleba na drog�.

Zeno spogl�da� za nimi z trosk�. Snu� swoje marzenia o tym, jak Heike zdo�a ocali� Petera i Targul Stregesti.

Jego �ona natomiast nie mia�a �adnych z�udze�.

Kiedy wyszli z karczmy, Heike poprosi� Mir�:

��Opowiedz mi o tym, co ci si� �ni�o!

��Ale to by� tylko koszmarny sen!

��Pozw�l mnie o tym zdecydowa�. M�w!

Heikego zdumia�a stanowczo��, kt�ra tak nagle si� w nim ujawni�a. W nim, dobrodusznym Heikem, kt�remu wszyscy rodzice w Planinie powierzali opiek� nad dzie�mi! Teraz stan�� wobec nowego wyzwania i u�wiadomi� sobie, �e tkwi w nim nieznana si�a.

Nigdy nie zastanawia� si�, jakie w�a�ciwie moce nosi w sobie, ale te� nigdy dot�d nie by�o takiej potrzeby.

Co innego teraz�

Bo�e, dopom� nam, my�la�. To miasteczko, ta dolina przera�a mnie ponad wszelkie granice!

Mira opowiedzia�a mu o zmar�ych i owym niewyra�nym, strasznym, co we �nie usi�owa�o wedrze� si� przez jej okno. Ku jej zdumieniu Heike odni�s� si� do jej s��w z powag�.

���e te� Peter wyszed� akurat teraz � rzek� g��boko wstrz��ni�ty. � Musimy st�d odej��! Jak najpr�dzej! Przecenia�em swoje mo�liwo�ci, s�dz�c, �e wybawi� mieszka�c�w miasteczka z k�opot�w. Teraz czuj�, �e �adn� miar� sobie z tym nie poradz�.

��Ale przecie� Peter? Czy nie�?

��Tak, tak, oczywi�cie! Musimy go przyprowadzi� i wtedy wyruszymy jak najpr�dzej w dalsz� drog�! Widzisz te konie? S� bezpa�skie i w�a�ciwie ju� nam je podarowano � doko�czy� Heike, kiedy wyszli na ��ki.

��Naprawd�? Dostali�my je?

��Tak. Oni nie mog� si� nimi zaj��.

��Ach, to wspaniale! Wszyscy troje b�dziemy wi�c mogli jecha� konno! Nigdy nie mia�am w�asnego konia, cho� oczywi�cie tak�e i teraz nie b�dzie on m�j�

��Naturalnie, �e b�dzie! Zas�u�y�a� na to, przez tyle lat zajmuj�c si� ojcem.

��Och � westchn�a. � A1e czy one nie s� bardzo drogie?

��Tak, to rasowe wierzchowce. My�lisz, �e b�d� mia�y ochot� na chleb?

Zawo�a� je. Konie zastrzyg�y uszami i odbieg�y dalej.

Kiedy Heike usi�owa� si� zbli�y�, ucieka�y.

��Ale�, na lito�� bosk�, one niemal ca�kiem zdzicza�y � powiedzia� zdumiony. � Czy�by nikt si� nimi nie zajmowa�?

Zostawi� konie w spokoju i rozejrza� si� po dolinie.

��No tak� Kt�r�dy teraz p�jdziemy?

��Dalej drog� � powiedzia�a Mira, jakby to by�o oczywiste.

Spojrza� za jej oczyma.

��Ach, tak, drog�, naturalnie!

Mira popatrzy�a na niego badawczo.

��Chyba nie za dobrze widzisz?

��Tak � odpar� Heike zatopiony w my�lach. � Chyba nie najlepiej.

�ledzi� wzrokiem dwa kruki, kt�re zerwa�y si� z poro�ni�tego lasem urwiska i kr��y�y nad ich g�owami.

Ciekawe, czy to one zaatakowa�y Mir� wczoraj wieczorem, zadawa� sobie pytanie. Wtedy, na drodze do miasteczka. S� do�� du�e.

�Skrzyd�a kruka�?

Mira nie przestawa�a m�wi�. Jej niepok�j o Petera by� rozczulaj�cy, wprost wzruszaj�cy.

A Peter powiedzia� o niej: �ta krowa��

Jakie to niesprawiedliwe! Cho� Heike nie zd��y� poprzedniego wieczoru przyjrze� si� Nicoli, rozumia�, �e Peterowi z pewno�ci� �al dziewczyny, kt�ra nie mo�e wyrwa� si� ze szpon�w ksi�niczki, ale je�li nie dostrzeg� zalet Miry, to chyba jest po prostu �lepy i g�upi.

Odjechali skalne urwisko. Wzg�rza zamykaj�ce dolin� gin�y w b��kitnej mgle.

��Sp�jrz! Ach, zobacz! � zawo�a�a Mira.

Heike patrzy�.

��Och, m�j Bo�e � szepn��. � Och, m�j Bo�e!

Poczu�, �e nogi mi�kn� mu w kolanach, musia� wesprze� si� na ramieniu Miry.

��Ach, Bo�e! � powt�rzy� dr��cym g�osem.

��Tak, czy� to nie wspania�e? � szepn�a w uniesieniu. � Popatrz tylko!

��Ja� ja nie widz� tak wyra�nie � sk�ama� Heike.

��Naprawd� nie widzisz? Prawdziwy zamek, a raczej twierdza! Z murami obronnymi, zwie�czonymi blankami, i olbrzymi� bram�! Droga, kt�ra do niej prowadzi obsadzona jest drzewami. To prawdziwa aleja! Z pewno�ci� tu w�a�nie musia� przyj�� Peter!

Heike spojrza� na ni� z ukosa. Oddycha� z trudem. Dopiero teraz musia� przyzna�, �e on widzi co innego ni� Mira i Peter. Jego oczy umia�y patrze� przez zas�ony zawieszone przed wzrokiem innych.

Wielokrotnie prze�yka� �lin�, by powstrzyma� md�o�ci. Peter, ach, kochaj�cy �ycie, mi�y Peter, jego ulubiony towarzysz podr�y! Co si� z nim stanie?

Heike jak zaczarowany wpatrywa� si� w straszliwy, budz�cy groz� obraz, roztaczaj�cy si� przed jego oczami. Nie by� w stanie oderwa� od niego wzroku, cho� najbardziej tego w�a�nie pragn��.

Ale to wcale nie on zosta� zaczarowany, lecz Mira, Peter, Francuzi i wszyscy inni, po kt�rych wszelki �lad zagin�� z chwil�, gdy przeszli przez bram�.

Peter? Ach, m�j Bo�e!

Mira dostrzeg�a, jak bardzo zafascynowa�, wr�cz oszo�omi� Heikego ten widok i oczywi�cie �le go zrozumia�a.

��Prawda, �e to fantastyczne? Chod�my, szybko, idziemy na g�r�!

��O, nie � j�kn�� zduszonym g�osem. Strach chwyta� go za gard�o. � Nie, nie, zawracamy!

Chwyci� j� za rami� i z ca�ej si�y poci�gn�� za sob� z powrotem ku miasteczku, a� min�li urwisko.

��Ale Peter�?

��Spr�buj� go uratowa�, ale musz� to zrobi� sam.

��Uratowa�?

��Tak. Nie pytaj wi�cej.

Mira widzia�a jego wzburzenie i nie �mia�a si� mu sprzeciwia�. Jakby chodzi�o o �ycie, bieg� ku Targul Stregesti, ci�gn�c j� za sob�, i wcale nie dostrzega�, �e dziewczyna z trudem wytrzymuje przekraczaj�ce jej mo�liwo�ci tempo.

Gdy dotarli do ��ki, na kt�rej pas�y si� konie, Heike nareszcie si� zatrzyma�.

Mira nie by�a w stanie zrozumie�, czemu wcze�niej l�ka�a si� jego osobliwego wygl�du. Teraz ju� popatrzy�a w jego oczy i pozna�a go�

��We�, Miro, po�ycz� ci�

Przygl�da�a si� zaskoczona, jak zdejmowa� z szyi rzemie�, na kt�rym zawieszona by�a mandragora.

��Ach � szepn�a, szeroko otwieraj�c oczy. � C� to takiego?

��To najcenniejsze, co posiadam � odpar�. � Miro, to miejsce jest zauroczone, przekl�te, �miertelnie niebezpieczne! Zawie� j� na szyi tak, by nikt jej nie widzia�. Dop�ki j� nosisz, jeste� bezpieczna. Ona b�dzie ci� chroni�, by nie dosi�g�o ci� to, co chcia�o dosta� si� do ciebie dzi� w nocy.

Mira tym razem z powag� potraktowa�a s�owa Heikego.

��Czy wiesz, co to by�o?

��Nie mam poj�cia. Ale dowiem si�. We� teraz ten amulet, to korze� mandragory, alrauna. To ona sprawi�a, �e ksi�niczka Feodora zawr�ci�a w drzwiach wczoraj wieczorem. Nie mog� jej teraz nosi�, bo z ni� nigdy nie dostan� si� do twierdzy, jestem o tym przekonany.

O ile rzeczywi�cie przyczyn� tego by�a mandragora, pomy�la� z pow�tpiewaniem. A mo�e to on sam? Krew Ludzi Lodu p�yn�ca w jego �y�ach?

Nie, to mandragora! Teraz, gdy si� odwr�ci�, tam gdzie wcze�niej widzia� jedynie zaro�ni�te traw� �lady k�, ujrza� szerok� dobrze utrzyman� drog� prowadz�c� w stron� urwiska.

G�o�no powiedzia�:

��Czy wiesz, jak� ona ma moc?

Mira skin�a g�ow�. Mandragora �askota�a jej sk�r�, ale by�a ciep�a!

��Zdo�asz uratowa� Petera? � zapyta�a z b�yszcz�cymi oczami.

��Zrobi� wszystko, co w mojej mocy, obiecuj�.

��I t� biedn�, nieszcz�liw� dziewczyn�? T� o pi�knych, smutnych oczach?

��Nicol�? To b�dzie znacznie trudniejsze, bo ona jest jak w niewoli u tej ksi�niczki. Ale oczywi�cie, b�d� si� stara�. Tylko nie oczekuj ode mnie zbyt wiele! Nie mam poj�cia, jak powinienem post�powa�. Wiem jedynie, �e musz� uwolni� Petera.

Mira zerkn�a na niego ukradkiem.

��Czy ty si� boisz?

��Tak. Bardzo si� boj�.

��Ale twierdza wygl�da�a tak pi�knie.

Heike nie odpowiedzia�. Mira zauwa�y�a tylko oznaczaj�ce napi�cie drganie w k�ciku ust.

Kiedy Heike wraz z ni� skierowa� si� ku karczmie, szybko zaprotestowa�a.

��Nie, nie tra� czasu na mnie, sama sobie poradz�!

��I tak musz� pom�wi� z Zeno.

��Ale Peter�

Zmarszczy� czo�o.

��Mo�e to niem�dre z mojej strony, ale s�dz�, �e prawdziwe niebezpiecze�stwo budzi si� dopiero po zapadni�ciu ciemno�ci. Takie mam przeczucie.

Szybko przeszli przez rynek.

��Niech ci� nie zwiedzie jasny blask s�o�ca � powiedzia�a Mira.

��jeste� m�dr� dziewczynk� � u�miechn�� si� Heike, ale przez ca�y czas wida� by�o, �e jest bardzo spi�ty.

��Postaram si� nie ulega� omamom. No, jeste�my na miejscu.

Szybko rozm�wi� si� z Zeno i jego �on�.

��Zostawiam dziewczyn� pod wasz� opiek�. Nie pozw�lcie jej wychodzi� samej! I przestrzegajcie tych regu� bezpiecze�stwa, co wczoraj wieczorem. Teraz sam p�jd� do twierdzy. Gdybym nie wr�ci�, wsad�cie j� na konia i wyprowad�cie z lasu.

��Jak d�ugo mamy czeka�?

��O ile dobrze rozumiem, mam tylko t� jedn� noc. Gdyby�cie tylko chcieli powiedzie� mi co� wi�cej!

Twarze ich zastyg�y w kamiennym wyrazie.

��Nie mo�emy � cicho powiedzia� Zeno.

Dali mu jedzenie i napitek na drog�, i poszed�.

Ale tym razem wszyscy mieszka�cy miasteczka stali w drzwiach lub oknach, odprowadzaj�c go wzrokiem. W oczach mieli co�, czego nie mo�na by�o nazwa� nadziej�, ale nie by�o te� ca�kowitym zw�tpieniem.

Ju� raczej i jednym, i drugim.

Przypuszczali, �e je�li ktokolwiek mo�e ocali� ich przekl�te miasteczko, uczyni to tylko ten za m�ody na to ch�opak o diabelsko dzikim wygl�dzie i �agodnym spojrzeniu.

Heike szed� przez ��ki, sk�pane teraz w gor�cym, pra��cym s�o�cu. Rozgrzane powietrze drga�o, wibrowa�o, a� wzg�rza w oddali wydawa�y si� blad�, b��kitnozielon� �yw� mas�, spowit� w chmury. Zaczarowan�. Jasny przejrzysty dzie� powinien sprzyja� opanowaniu i trze�wo�ci, ale na Heikego sprowadza� jedynie poczucie coraz wi�kszego zagubienia.

Bez mandragory by� jak nagi, mia� uczucie, �e j� zdradzi�. Ale maj�c amulet przy sobie nigdy nie zdo�a�by dosta� si� do twierdzy, nie m�g�by wczu� si� w iluzoryczny �wiat Petera, nie odnalaz�by go na czas.

Kruki kr��y�y wysoko, wysoko nad jego g�ow�. Nie przejmowa� si� nimi, nie na kruki powinien zwraca� uwag�. Tak przynajmniej s�dzi�.

Ale je�li w tym momencie pope�nia fatalny w skutkach b��d?

Nie, odrzuci� t� my�l od siebie. Z pewno�ci� chodzi tu o ksi�niczk�. La strega. Czarownica�

Dotar� do wznosz�cego si� w g�r� urwiska, min�� zakr�t. Z ogromn� niech�ci� podni�s� wzrok.

W�wczas ujrza� twierdz� � tak�, jak� widzieli j� inni? Majestatyczn�, dostojn� powag� lat, prastar�. Patrzy� na ni� oczyma Miry, Petera, Francuz�w i wszystkich pozosta�ych, teraz bowiem nie mia� mandragory, kt�ra ujawni�aby prawd�.

Twierdza by�a naprawd� pi�kna. Grube mury zbudowano z bia�ego i szarego kamienia. I ten imponuj�cy portal�

A je�eli to w�a�nie jest prawd�? Je�li twierdza rzeczywi�cie wygl�da tak, jak j� teraz ujrza�? By�oby to przecie� logiczniejsze. Siedziba naprawd� godna ksi�niczki.

C� wi�c takiego ogl�da� wcze�niej? Alegori�, por�wnanie, kt�re pokaza� mu chcia�a mandragora jako ostrze�enie, by post�powa� rozwa�nie? By� ostro�ny? To najbardziej prawdopodobne. To mandragora odmieni�a jego wzrok, a nie czarownica omami�a oczy wszystkich innych.

Tak, tak w�a�nie musia�o by�, my�la�. Twierdza bowiem sprawia�a wra�enie rzeczywistej, solidnej. I jak�e by inaczej Peter m�g� wej�� do �rodka?

Aleja prowadz�ca do masywnej, dostojnej bramy�

Tam w �rodku by� Peter. Heike musi go odnale��. Je�li ksi�niczka Feodora pozwoli mu na to�

Poczu�, jak ciarki przebiegaj� mu po krzy�u, i westchn��. Odruchowo si�gn�� do piersi, ale d�o� szukaj�ca nios�cej otuch� mandragory natrafi�a na pustk�.

Heike przymkn�� oczy, przez moment sta� nieruchomo na wi�dn�cej, prze�wietlonej s�o�cem ��ce.

Nie ma mandragory. Nie ma przyjaci� takich jak w Planinie.

Czy� mo�na by� jeszcze bardziej samotnym?

��Nocny w�drowcze, kt�ry by�e� mi przyjacielem i obro�c� przez tak wiele lat � szepn��. � Gdyby� m�g� mnie us�ysze�! Jestem taki osamotniony, taki niedo�wiadczony. Nic nie wiem i musz� przyzna�, �e �miertelnie si� boj�! Przedtem, kiedy jakie� dziecko lub zwierz� zgubi�o si� w wiosce lub gdy n�ka�y mnie inne troski, mog�em zwr�ci� si� do ciebie. Ale teraz jeste� tak daleko!

Heike czu� si� rozpaczliwie opuszczony. Nie wiedzia� ju�, gdzie jest jego miejsce. Nikt nie b�dzie si� o niego dopytywa�, gdy nie zdo�a wydosta� si� z miasteczka. Rodzin� w S�owenii opu�ci� ju� na zawsze. Ludzie Lodu w Norwegii i Szwecji nie wiedzieli nawet o jego istnieniu.

Czy w og�le s� na tym �wiecie bardziej zagubione dusze? Wyrwane z korzeniami, bezdomne, unosz�ce si� gdzie� w przestrzeni?

I jak tu jeszcze porywa� si� z motyk� na s�o�ce?

Ale kt� zatroszczy si� o Petera? Mo�e jedna Mira, ale ona przecie� w niczym nie mo�e mu pom�c.

Heike by� �wiadom, �e jedynie on mo�e uratowa� tego m�odego, kochaj�cego �ycie ch�opaka.

W gardle uwi�z� mu suchy szloch, z wysi�kiem prze�kn�� �lin�. Wspomina� wizj�, kt�ra nawiedzi�a go tak niedawno.

Nagle co� niezwyk�ego przywo�a�o go do rzeczywisto�ci.

Sp�yn�o na� �agodne, daj�ce poczucie bezpiecze�stwa ciep�o.

Kto� przy nim by�!

��Czy to ty, W�drowcze w Mroku? � szepn��.

Poczu� d�o� na ramieniu, ale wcale jej si� nie obawia�. To by�a dobra moc. Nie dostrzega� d�oni, gdy� tkwi�ce w nim nadprzyrodzone zdolno�ci nie by�y jeszcze dostatecznie rozwini�te. Ale us�ysza� g�os, g��boki i ciep�y, przemawiaj�cy do� w j�zyku bardzo podobnym do tego, w jakim Solve dawno, dawno temu opowiada� mu histori� Ludzi Lodu. Do j�zyka zwanego szwedzkim ta mowa by�a tak podobna, i� bez trudu j� rozumia�.

��Nie, Heike z Ludzi Lodu. Tw�j W�drowiec w Mroku nie mo�e teraz dotrze� do ciebie, ma bowiem do spe�nienia swoj� misj�. Ale nie jeste� sam. Zadanie, kt�re czeka ci� tutaj, jest trudne. Zbyt trudne dla samotnego m�odego ch�opca. Ale my nie pokonamy kr�luj�cego tu z�a, gdy� nie jeste�my w stanie do niego dotrze�. Mo�emy jednak dzia�a� poprzez ciebie, je�li oczywi�cie b�dziesz do�� silny i nie zl�kniesz si�.

Heike kiwn�� g�ow�.

��Dzi�kuj� � wyj�ka�. � M�wiono mi, �e moja prababka Villemo tak�e otrzyma�a pomoc od zmar�ych dotkni�tych, kt�rzy zwalczyli z�o, rozumiem wi�c, �e i mnie si� to przydarzy�o. Kim jeste�cie?

��Jest nas troje. Po��czyli�my najsilniejsze moce, jakie mo�emy po�wi�ci� zadaniu, przed kt�rym stoisz. Z pewno�ci� o nas s�ysza�e�.

��Ty jeste�� Tengel Dobry?

��Zgad�e�. Jest ze mn� Sol, kt�ra lubi krzy�owa� plany bezwzgl�dnym kobietom. Trzecim jest Mar, on wie wszystko o sile i s�abo�ci z�a. Id� ju�! Jeste�my tu, by ci pom�c, ale od tej chwili nie wyczujesz ju� naszej obecno�ci. B�dziesz musia� my�le� i dzia�a� samodzielnie. B�d� ostro�ny, by ona ci� nie przechytrzy�a!

D�o� znikn�a. Heike poczu�, �e zn�w stoi sam na ��ce.

Trzy razy odetchn�� g��boko i podj�� w�dr�wk� w g�r� ku twierdzy.

Peter by� w si�dmym niebie.

Siedzia� wraz z obiema damami, ksi�niczk� Feodor� i m�odziutk�, przera�on� Nicol�, przy stole nakrytym w wielkiej sali na zamku. Co prawda jedzenie wydawa�o mu si� bez smaku, niczym trawa, ale nic w tym dziwnego, by� przecie� tak podniecony, �e w ustach odczuwa� jedynie sucho��.

Ksi�niczka Feodora prowadzi�a konwersacj� z lekko�ci� i wydawa�a si� zachwycona obecno�ci� tak oczytanego i wykszta�conego go�cia.

Peter brylowa�. Czu� si� wy�mienicie; �onglowa� s�owami, b�yskotliwie operowa� cytatami i wyg�asza� g��bokie refleksje.

W ka�dym razie on sam uwa�a� je za g��bokie.

Tak bardzo zale�a�o mu, by wywrze� wra�enie na m�odej, cichutkiej Nicoli.

Raz po raz ich spojrzenia krzy�owa�y si� nad sto�em; u�miecha� si� wtedy, chc�c podtrzyma� j� na duchu. Kiedy bowiem przez moment zosta� z ni� sam na sam chwil� po tym, jak przyszed�, uczepi�a si� jego d�oni i z wyrazem oczu jak u zranionej sarny szepn�a:

��Zabierz mnie st�d, tak bardzo ci� prosz�! Ona� ona jest� czarownic�! Uwi�zi�a mnie tutaj. Nie mog� si� uwolni� w�asnymi si�ami, zosta�am zauroczona!

Peter uroczy�cie przysi�g�, �e j� uratuje. Od tej chwili dziewczyna wpatrywa�a si� we� oczyma pe�nymi uwielbienia, a m�ody student z Wiednia czu�, jak serce mu ro�nie, pier� za� rozsadza duma i budz�cy si� instynkt rycerski.

Feodorze najwidoczniej przesta�a si� podoba� jego obecno��, cho� naturalnie by�a na tyle uprzejma, by tego nie okazywa�. Wida� poczu�a, �e ma w nim wroga � gro�nego, zdecydowanego na wszystko wroga.

Nicola mog�a poczu� si� bezpieczna: Peter nie wyjedzie bez niej!

Momentami odczuwa� uk�ucia wyrzut�w sumienia. Wymkn�� si� wszak z gospody pod nieobecno�� Heikego.

Heike zabroni� mu poszukiwa� Nicoli, w ka�dym razie samodzielnie. Mieli wsp�lnie uzgodni� plan uratowania nieszcz�snej dziewczyny.

Ale Peter nie mia� czasu, by czeka� na Heikego. Ogie� mi�o�ci ju� w nim p�on��, d�onie zacz�y porusza� si� nerwowo, nawet usta� nie m�g� spokojnie. Wys�uchawszy wskaz�wek podkuchennej, jak podcinany batem pogna� przez ��ki.

Jakim b�agalnym wzrokiem wpatrywa�a si� w niego ma�a s�u��ca! Jak gdyby nie chcia�a, by szed� do Nicoli. Oczywi�cie, zakocha�a si� w nim. Nieszcz�sna dziewczyna! I biedna Mira, kt�ra jawnie go uwielbia�a. On jednak nie by� w stanie zainteresowa� si� �adn� z nich.

Ten, kto raz zobaczy� Nicol�, nie patrzy� ju� na inne.

Dzi�ki Bogu, �e Heike nie przyjrza� si� jej uwa�niej poprzedniego wieczoru. Jak nieszcz�liwy poczu�by si� ten poczciwiec! Wyra�ne bowiem by�o, �e Nicola �wiata nie widzi poza Peterem.

Wszed� �w przera�aj�co chudy wo�nica i szepn�� ksi�niczce par� s��w. Z wyra�nym l�kiem zatrzepota�a powiekami i ostro, a potem pytaj�co odpowiedzia�a co� w ich j�zyku. Wo�nica wygl�da� na zmartwionego, przez dobr� chwil� wymieniali pytania i odpowiedzi. Ale w ko�cu u�miechn�a si�. Nie by� to przyjemny u�miech, miesza�o si� w nim wyczekiwanie i triumf. Wreszcie ksi�niczka da�a znak wo�nicy.

Odwr�ci�a si� ku dwojgu m�odym. Mi�kkim g�osem odezwa�a si� po niemiecku, kt�rym to j�zykiem obie damy dobrze w�ada�y.

��Przybywa go��, musz� si� nim zaj��. Kochana Nicolo, b�d� tak dobra i zabierz m�odego Petera do sali rycerskiej. Opowiedz mu o historii naszego zamczyska.

I zn�w w oczach Nicoli pojawi� si� strach.

��Oczywi�cie, ciotko Feodoro.

Uj�a Petera za r�k� i poci�gn�a do wielkiej, mrocznej sali, w kt�rej belki w suficie � olbrzymie, pociemnia�e i wypaczone � zwielokrotnia�y jeszcze wra�enie przyt�aczaj�cego ci�aru.

Nicola na moment opar�a si� o Petera.

��Tak bardzo si� ciesz�, �e to ty przyszed�e�, a nie tw�j straszny towarzysz.

Peter, kt�ry poczu�, jak promiennym szcz�ciem nape�niaj� go jej s�owa, uzna�, i� post�puje nielojalnie wobec przyjaciela.

��Heike to bardzo dobry ch�opak � b�kn��, pragn�c st�umi� wyrzuty sumienia.

Nicola gwa�townie zadr�a�a.

��Ale tak okropnie wygl�da! Jest taki brzydki! Ty jeste� przystojny, Peterze!

Obj�� ramieniem delikatn� kibi� i popatrzy� w jej b�agaj�ce oczy.

��Opu�cimy Targul Stregesti we czworo! Ty i ja, Heike i Mira.

��Tylko ty i ja! Tylko ty i ja! � za�ka�a �a�o�nie.

��Dobrze, dobrze, tamci i tak znajd� drog� � zgodzi� si�. � Bylebym w og�le zdo�a� ci� st�d zabra�!

��Ach, tak, postaraj si�, Peterze! Wiem �e to potrafisz!

��Mo�e uciekniemy ju� teraz?

��Nie, to si� nie uda. Wo�nica strze�e bramy. Ale w nocy, o szarym �wicie, kiedy wszyscy b�d� spa�

Peter czu� si� jak w upojnym transie. Fakt, i� Heike, Mira i on nie mog� czeka� a� tak d�ugo, przesta� mie� dla niego znaczenie w momencie, gdy stawk� sta�o si� �ycie Nicoli.

Peter niewiele si� dowiedzia� o dziejach twierdzy. M�odzi ca�kiem poch�oni�ci byli sob�. Przysiedli na �awie i szeptem omawiali plany na przysz�o��, delikatnie dotykali si� koniuszkami palc�w; ustami i wzrokiem, zdradzaj�cym o wiele wi�cej ni� ich niezdarne ruchy.

Peter nie m�g� si� napatrze� na dziewczyn�. Jej usta przywodzi�y na my�l p�atki dzikiej r�y, czarne jak noc w�osy by�y niczym najdelikatniejszy jedwab, a oczy b�yszcz�ce jak gwiazdy.

��Ach, Peterze, jak�e pragn�, by si� nam poszcz�ci�o. Zawsze, zawsze udawa�o jej si� w ostatniej chwili udaremni� ka�d� pr�b� ucieczki, ale tym razem�

��Zawsze? � zapyta� Peter z zazdro�ci�.

��Usi�owa�am, oczywi�cie, uciec w pojedynk�, to chyba jasne! Nie zaprzecz�, �e znale�li si� i inni, kt�rzy pragn�li mi pom�c. Ale ciotka Feodora nieodmiennie obraca wniwecz ka�dy plan. Ach, Peterze, nie masz poj�cia, jakie to straszne, nie da si� tego opisa�. To z�a, przewrotna czarownica!

Nicola wybuchn�a p�aczem, wspieraj�c si� na jego silnym ramieniu.

Peterowi z gniewu pociemnia�y oczy.

��Got�w jestem zabi� t� wied�m�! Co za despotka!

��Tak � �ka�a Nicola. � Bo widzisz, jej si� wydaje, �e jest taka pi�kna. Chcia�aby zagarn�� wszystkich m�czyzn, kt�rzy odwiedzaj� twierdz�, mie� ich tylko dla siebie�

��Owszem, zauwa�y�em, jak z pocz�tku usi�owa�a mnie uwie�� � przytakn�� Peter. � A kiedy zorientowa�a si�, �e poza tob� �wiata nie widz�, wr�cz si� na mnie rozgniewa�a..

��Nienawidzi mnie w�a�nie dlatego, �e jestem m�oda i mam �ycie przed sob�. Obawia si�, �e odbior� jej m�czyzn, jest zazdrosna i pos�uguje si� najohydniejszymi wybiegami. Nie uwierzy�by�, jakimi!

Popatrzy� na ni� czule.

��Jutro rano b�dziesz ju� daleko st�d, obiecuj� ci.

��Ach, Peterze! Chod�! Przejdziemy do innej komnaty.

Heike nie spodziewa� si�, �e zostanie wpuszczony do twierdzy. Sta�o si� jednak inaczej.

D�ugo rozmy�la� pod bram�, nie mog�c si� zdecydowa�. Przygl�da� si� grubym murom, zbudowanym jedynie z wielkich blok�w kamiennych, bez �lad�w �adnego spoiwa. Wielokrotnie ju� wyci�ga� palce, by ich dotkn��, ale nie �mia�. Obraz, kt�ry ujrza� wcze�niej tego dnia, przez ca�y czas sta� mu przed oczami. W ko�cu zebra� si� na odwag� i b�yskawicznych ruchem dotkn�� kamienia, by zaraz przyci�gn�� d�o� do siebie, jakby si� sparzy�.

Ale kamie� by� tylko kamieniem i niczym innym. Zn�w przy�o�y� wi�c d�o�, g�adz�c ch�odn� powierzchni�.

A zatem tamten straszny widok by� tylko iluzj�, wywo�an� przez mandragor�. Prosi�a go, by post�powa� ostro�nie, niezwykle sugestywnie przedstawia�a niebezpiecze�stwo tylko po to, by nie podejmowa� zb�dnego ryzyka.

Heike nadal pami�ta� tamten d�wi�k� Ohydny, nios�cy si� echem skrzek drapie�nych ptak�w. A mo�e by�y to ptaki �ywi�ce si� padlin�, nie umia� tego rozstrzygn��, jako �e w upiornej wizji, kt�r� nadal mia� w pami�ci, nie dostrzeg� �adnych ptak�w.

W ko�cu zdecydowa� si� zapuka� do bramy.

Otworzy� mu niezwykle blady i wychudzony m�czyzna. Heike wy�o�y� spraw�, w jakiej przybywa. Rzek�, i� spodziewa si� zasta� tu swego przyjaciela, z kt�rym pragnie pom�wi�.

M�czyzna w skupieniu wys�ucha� Heikego, po czym poprosi� go o chwil� cierpliwo�ci, a nast�pnie zamkn�� bram� i znikn��.

Heike czeka�.

Spogl�da� w d�, w dolin�, patrzy� na ruiny miasteczka znacznie wi�kszego ni� Targul Stregesti. Widzia� owce pas�ce si� mi�dzy fundamentami i wstr�tny las, w�eraj�cy si� coraz g��biej w dolin�, podkradaj�cy si� a� do mur�w twierdzy.

Dreszcz odrazy przebieg� mu po krzy�u. Musi wyci�gn�� st�d Petera, a potem odjecha� tak szybko, jak konie ponios�.

No w�a�nie, konie� W jaki spos�b zdo�a je pojma�? S� niemal zdzicza�e.

Powr�ci� chudy jak �mier� od�wierny. Je�li pan b�dzie tak uprzejmy i�

Heike przeszed� przez bram�.

A wi�c znalaz� si� we wn�trzu twierdzy. Syci� oczy jej widokiem, staraj�c si� zapami�ta� ka�dy sw�j krok, ka�dy zakamarek. By� mo�e oka�e mu si� to pomocne.

Jak�e przyda�by mu si� teraz jego najdro�szy, najwierniejszy przyjaciel � mandragora. Heike by� jednak przekonany, �e post�pi� w�a�ciwie po�yczaj�c j� Mirze. Po cz�ci dla dobra dziewczyny, a po cz�ci dla w�asnego.

Dlaczego, na Boga, zgodzili si� wpu�ci� go do �rodka?

Czy�by wiedzieli, �e nie ma przy sobie mandragory?

A mo�e pow�d by� inny?

Nie by� pewien, czy rzeczywi�cie pragnie pozna� odpowied� na to pytanie. Mog�a ona si� okaza�, �agodnie rzecz ujmuj�c, nieprzyjemna.

A je�li da� si� z�apa� w pu�apk�? On, jedyny, kt�ry mo�e tu pom�c?

Wiedzia� jednak, �e z zewn�trz nic nie by� w stanie zdzia�a�. Je�li mia� uratowa� Petera, musia� wej�� do �rodka, i to zanim nie b�dzie za p�no.

Heikego wprowadzono do wielkiej sali, najwyra�niej s�u��cej jako jadalnia. Dostojna dama, kt�r� widzia� ju� poprzedniego wieczoru, wysz�a mu na spotkanie.

Nigdzie ani �ladu Petera. Nie wida� te� m�odej Nicoli, kt�rej nie zd��y� przyjrze� si� uwa�nie.

I zn�w nawiedzi�a go my�l: czy maj� zamiar go przechytrzy� i unieszkodliwi�?

My�l�c �oni� mia� na my�li ksi�niczk� Feodor� i dziwnego od�wiernego, jej oddanego s�ug�.

U�miech wytwornej damy by� doprawdy promienny.

��Witam, m�ody cz�owieku! Widzieli�my si� ju� wczoraj wieczorem w gospodzie, kiedy to moja m�oda kuzynka nagle �le si� poczu�a.

�le si� poczu�a? Nie sk�adaj winy na innych, to tobie spieszy�o si� do wyj�cia, pomy�la� Heike. Wyci�gn�a do niego d�o�, by m�g� j� uca�owa�, gdyby zechcia�, ale Heike nie zosta� wychowany w wy�szych sferach. Zna� tylko proste, zgodne z natur� �ycie s�owe�skich ch�op�w, uj�� wi�c j� za r�k�, uk�oni� si� g��boko, uprzejmie, i pu�ci� d�o�.

Ksi�niczka, rzecz jasna, zwr�ci�a uwag� na jego prostackie zachowanie i tym samym Heike zosta� odpowiednio zaklasyfikowany.

W jaki spos�b nale�y si� do niej zwraca�? Po raz pierwszy zrozumia�, jak wielkie ma braki w wychowaniu. Gdy chodzi�o o mi�o�� bli�niego, nauczy� si� bardzo wiele, ale z zasadami etykiety zdecydowanie pozostawa� na bakier.

��Wasza ksi���ca wysoko�� � powiedzia� i nie by� to wcale z�y pocz�tek, przynajmniej nie powinna poczu� si� ura�ona. � Wybaczcie, i� o�mieli�em si� zak��ci� spok�j waszego pi�knego domostwa, ale m�j przyjaciel przyby� tutaj dzi� rano, a �e musimy opu�ci� Targul Stregesti wcze�niej, ni� nam si� wydawa�o, przyszed�em po niego. Czy znajd� go tutaj?

Je�li to oszustwo czy jakie� diabelskie sztuczki, to ksi�niczka z pewno�ci� zaprzeczy. Sta�o si� jednak inaczej. Ksi�niczka Feodora zdumia�a go po raz kolejny.

��Ach, tak, m�ody Peter � u�miechn�a si�. � Jest tutaj, ale w�a�nie zwiedza twierdz� wraz z Nicol�. Wkr�tce b�d� tu z powrotem. Czy w tym czasie wolno mi b�dzie zaproponowa� wam ma�y pocz�stunek?

��Serdecznie dzi�kuj�, ale dopiero co jad�em.

��Wiem zatem, co zrobimy! My tak�e p�jdziemy si� rozejrze�. Mo�e ich spotkamy, cho� twierdza jest taka wielka. Opowiadanie o dawnej �wietno�ci jest moim ulubionym zaj�ciem, a tak rzadko bywaj� tu go�cie.

Poufale uj�a go pod rami� i przeprowadzi�a do nast�pnej komnaty. Heike zwr�ci� uwag� na promieniuj�c� od niej zmys�owo��, niezwykle siln�, zw�aszcza dla kogo�, kto tak ma�o mia� do czynienia z kobietami.

Przechodzili coraz dalej i dalej, a Feodora nie przestawa�a m�wi�. Niczym wyuczon� lekcj� recytowa�a jednym tchem opowie�� o Dzikim Bogdanie, kt�ry sprosi� do siebie nieprzyjaci� i wyr�n�� ich w pie�, wje�d�aj�c przedtem konno na st�. Opowiada�a o sukni �lubnej Anciol, o Borysie, wojewodzie, kt�ry uratowa� Ardeal przed Turkami, i o jego czterech �onach, szukaj�cych okazji, by wydrapa� sobie oczy. O dw�ch braciach, zg�adzonych przez Turk�w pod Mohaczem w roku 1526�

��Jak rozumiem, wywodzicie si�, dostojna pani, z rodu wojewod�w � uprzejmie zauwa�y� Heike.

Stali w�a�nie podziwiaj�c wspania�� sukni� �lubn� Anciol. Feodora ze smutkiem dotkn�a delikatnego jedwabiu sukni.

��Tak, to prawda. M�j ojciec by� ostatnim wojewod� w tym wspania�ym rodzie.

Heike nie potrafi� dopatrze� si� niczego wspania�ego w obcinaniu ludziom g��w czy te� zamykaniu ma��onek w komnatach � celach.

��Jak uda�o wam si� zachowa� sukni� Anciol przez tyle setek lat? � zapyta� z wyra�nym podziwem w g�osie.

��Poniewa� jest ona niesko�czenie pi�kna � �agodnie odpar�a Feodora. � I dlatego, �e Anciol przysi�g�a sobie, �e za�o�y j� dopiero w dniu swego �lubu, kt�ry, jak wiadomo, nie doszed� do skutku.

Heike ze zrozumieniem pokiwa� g�ow�:

��Z tego, co opowiadali�cie, wnosz�, i� Anciol musia�a by� bardzo poci�gaj�ca. Dlaczego wi�c zosta�a porzucona?

��Ach, z pewno�ci� wiecie, �e mi�o�� potrafi mie� swoje humory. Zwraca si� czasami ku ca�kiem niegodnym tego osobom, jak� na przyk�ad by�a nowa wybranka jej narzeczonego, nic nie warta w por�wnaniu z Anciol. Cho� i Anciol mia�a pewn� s�abostk�

Urwa�a, jak gdyby powiedzia�a za du�o.

��te oczy Heikego z zaciekawieniem wpatrywa�y si� w ksi�niczk�.

��Jak� s�abostk�?

��Nic takiego. � Feodora machn�a r�k� i odwr�ci�a si� od niego. � Po prostu zbyt otwarcie dawa�a do zrozumienia, �e pragnie by� kochana. To mo�e czasem dzia�a� odstraszaj�co. Ale prosz� spojrze� tutaj, to ksi���ca korona mego ojca, o, jak�e pi�knymi kamieniami wysadzana! Sam tylko rubin wart jest dzisiaj fortun�

��Oczywi�cie � przytakn�� Heike w roztargnieniu.

C� takiego Zeno powiedzia� o ksi�niczce? Oszala�a na punkcie m�czyzn?

Owszem, ju� sam spos�b, w jaki si� porusza�a w obecno�ci brzydkiego, niedo�wiadczonego Heikego na to wskazywa�, nawet on to zrozumia�.

A jej s�owa dotycz�ce Anciol� �Zbyt otwarcie dawa�a do zrozumienia, �e pragnie by� kochan�.� S�owo �kocha� ma dwa znaczenia, tyle to i on wiedzia�. Jedno dotycz�ce uczu�, i to drugie, bardziej ziemskie.

Oszala�a na punkcie m�czyzn � pragn�a by� kochan�, w ��ku, nazywaj�c rzecz po imieniu. Czy to nie to samo?

A je�li chodzi o t� sam� osob�?

Heike, id�c z Feodor�, poczu�, jak strach niczym zimna jaszczurka pe�znie mu po krzy�u. Biodra damy ko�ysa�y si� wyzywaj�co, ciemna jedwabna suknia doskonale podkre�la�a kszta�ty, a ci�ki w�ze� w�os�w dodawa� uroku smuk�ej bia�ej szyi, wprost zach�caj�c do pieszczot. Pomy�la� sobie, �e w�osy z pewno�ci� si�gaj� jej dalej ni� do kolan, i po raz pierwszy w �yciu odni�s� wra�enie, i� wie, czym mo�e by� poci�g do kobiety. On, kt�ry dotychczas wi�d� tak cnotliwe �ycie, kt�remu Elena nie pozwala�a nawet popatrze� na wiejskie dziewcz�ta.

I Heike rozumia�, �e robi�a to, by nie zosta� odtr�cony i tym samym g��boko zraniony. Heike nie mia� �adnych z�udze� co do w�asnej atrakcyjno�ci, od czasu do czasu ogl�da� przecie� swoje oblicze w ka�u�ach i wypolerowanych metalowych przedmiotach.

D�o� Feodory pieszcz�ca materi� sukni Anciol� Tak czule, z takim smutkiem! Heike nie m�g� oderwa� si� od tej my�li.

Jak gdyby to by�a jej w�asna suknia, w kt�rej mia�a i�� do �lubu!

��P�jdziemy teraz obejrze� galeri� przodk�w � Feodora radosnym g�osem wyrwa�a go z zamy�lenia. � Mo�e i m�odzi tam si� znajd�?

Odwr�ci�a si� do niego.

��Uwa�am, �e koniecznie powinni�cie jak najszybciej zabra� st�d Petera � oznajmi�a, po kociemu mru��c oczy. � Spr�bujemy go znale��.

W tym momencie Heike poj�� dwie istotne sprawy:

Feodora by�a zazdrosna o Nicol�! Pragn�a mie� m�odych m�czyzn wy��cznie dla siebie � je�li nie, mogli i�� do diab�a. Je�li uda�o si� jej odebra� m�odzie�ca Nicoli, by�a szcz�liwa. Osoba Heikego nie mia�a w tym momencie �adnego znaczenia, wszak Nicola tak�e ani troch� nie by�a nim zainteresowana.

Drug� my�l�, jaka uderzy�a Heikego, by�o przekonanie, i� musi opu�ci� twierdz�. Tu, w zamczysku, nie m�g� zwyci�y� z�ej mocy.

Musia�o si� to dokona� na starym zaro�ni�tym cmentarzu, miejscu wiecznego spoczynku pan�w twierdzy, ogrodzonym misternie wykut� w �elazie krat�.

Tam powinien odnale�� gr�b nieszcz�snej Anciol, czyli � jak nale�a�o u�ci�li� � ksi�niczki Feodory. Jednej i tej samej osoby!

To przekonanie natychmiast przywiod�o mu na my�l straszliw� wizj�, jakiej do�wiadczy� rano. I poczu� d�awi�cy strach, id�c za ksi�niczk� wiod�c� go kr�tymi korytarzami ku galerii. Mia� wra�enie, �e ponownie s�yszy ochryp�y skrzek padlino�ernych ptak�w. Czu�, �e ciemny belkowany sufit sal i korytarzy zaraz spadnie mu na g�ow�. S�ysza�, jak odg�os sp�ywaj�cej kroplami wilgoci odbija si� echem od zaple�nia�ych �cian, wydawa�o mu si�, �e zwierz�ce sk�ry na pod�odze na jego oczach gnij�, ods�aniaj�c wij�ce si� pod nimi robactwo. Bezustannie powtarza� sobie, �e to wszystko jest tylko wytworem jego makabrycznej wyobra�ni.

Ale jednemu nie da�o si� zaprzeczy�.

Gdzie� na samym pocz�tku przechadzki po twierdzy min�li pi�kne rze�bione drzwi. Feodora nawet si� do nich nie zbli�y�a. Przez ca�y czas t�umaczy�a mu co� z o�ywieniem, jak gdyby z ca�ych si� staraj�c si� odwr�ci� jego uwag�, byle tylko nie zapyta� o te drzwi.

Ale Heike, dzi�ki swym ostatnio niezwykle wyostrzonym zmys�om, natychmiast wyczu�, �e za owymi drzwiami kry� si� musi co� szczeg�lnego. Tam, w g��bi, zapewne znajduje si� j�dro twierdzy, samo serce, �r�d�o panuj�cego tu z�a.

Stara� si� po��czy� wra�enie z tym, co ujrza� rano, kiedy mia� przy sobie mandragor�. W jaki spos�b powi�za� to w ca�o��? Gdyby oba obrazy, ohydne ruiny i przepi�kn� twierdz�, na�o�y� na siebie, to w kt�rym miejscu znalaz�oby si� owo j�dro?

Nie m�g� d�u�ej si� nad tym zastanawia�, gdy� Feodora m�wi�c nieprzerwanie, otwiera�a �ukowato sklepione drzwi do galerii.

Jednej wszak rzeczy by� pewien: musi i�� na cmentarz.

Do grobu Anciol, zdradzonej narzeczonej.

To ona jest upiorem, kt�rego nale�y unicestwi�.

P�niej, je�li zajdzie taka potrzeba, zajmie si� twierdz�, ale wtedy, mia� nadziej�, z�a moc zostanie ju� pokonana.

Nie maj�cy do�wiadczenia Heike nie bra� jednak pod uwag�, �e �aden upi�r nie odda swej mocy bez walki!

Nowe odkrycie Heikego wzburzy�o go tak bardzo, i� w pierwszej chwili nie zorientowa� si�, �e Peter i Nicola s� w galerii. M�odzi odskoczyli od siebie jak oparzeni, jakby przy�apano ich na gor�cym uczynku.

Peter zaczerwieni� si� i powita� przyjaciela.

A Heike nareszcie mia� okazj� przyjrze� si� Nicoli.

�zy wzruszenia nap�yn�y mu do oczu. Taka m�oda i bezbronna! Nie mog�a mie� wi�cej ni� szesna�cie lat, cho� Feodora twierdzi�a, �e jej kuzynka sko�czy�a ju� dwadzie�cia. Nicola by�a tak zachwycaj�ca, tak �liczna, �e dotkn�a milcz�cych dot�d czu�ych strun w duszy Heikego. Z bolesn� rezygnacj� musia� jednak przyzna�, i� nie m�g�by odebra� jej swemu przyjacielowi Peterowi. Nie pragn�� tego i prawdopodobnie nie przysta�by na to, nawet gdyby Nicola nagle zmieni�a zdanie i wola�a go od Petera. Cieszy� si� jedynie, �e nie przyjrza� si� jej uwa�niej poprzedniego wieczoru, marnowa�by tylko czas na p�onne, gorzkie marzenia. A tak Nicola dokona�a ju� wyboru i Heike z wi�kszym spokojem przyj�� fakt, �e dla niego jest nieosi�galna.

Musz� j� st�d wydosta�. To niezwykle wa�ne!

Zastanawia� si� nad �r�d�em przemo�nego wp�ywu, jaki ma na ni� Feodora. Dlaczego upi�r trzyma w niewoli m�odziutk�, �yw� dziewczyn�?

Heike nabra� pewno�ci siebie. Teraz naprawd� ma o co walczy�. Przed nim szlachetny b�j o przyjaciela i najcudowniejsz� dziewczyn�, jak� kiedykolwiek zdarzy�o mu si� spotka�. Niewa�ne, �e nie ma �adnych szans u Nicoli, to tylko czyni jego misj� jeszcze bardziej wznios��.

Ach, tak, tu jeste�cie przywita�a ich Feodora.

Pozw�lcie, panie Heike, �e przedstawi� wam moj� m�odsz� kuzynk� Nicol�. Nicolo, to przyjaciel Petera.

Heike mia� zamiar poda� Nicoli r�k�, ale dziewczyna odsun�a si� z niesmakiem. Nigdy dot�d nie poczu� si� tak odra�aj�cy jak teraz!

Peterze, tw�j przyjaciel przyby�, by ci� st�d zabra� � rzek�a ksi�niczka. � Najlepiej chyba b�dzie, je�li z nim p�jdziesz. Ale najpierw chcia�abym pokaza� panu Heikemu z Ludzi Lodu naszych przodk�w�

Peter solidarnie stan�� u boku Nicoli. Atmosfera sta�a si� wyra�nie napi�ta.

��Nie wyjd� st�d bez Nicoli � zdecydowanie o�wiadczy� Peter, ale kiedy usi�owa� popatrze� w oczy ksi�niczki, dr��ce powieki zdradzi�y jego strach. Dziewczyna tak�e wygl�da�a na panicznie przera�on�.

��Peterze, poczekaj � szepn�a, zak�adaj�c, by� mo�e, �e nikt inny jej nie s�yszy. � Nie z nim!

Heikego s�owa te ubod�y tak dotkliwie, tak niewiarygodnie mocno, i� nie by� w stanie poprze� Petera, cho� jeszcze przed chwil� uwa�a�, �e zabranie st�d Nicoli jest jego naj�wi�tszym obowi�zkiem.

��Dziewczyna zostanie tutaj � oznajmi�a ksi�niczka g�osem ostrym jak uderzenie bata.

��Ale� � zacz�� Peter.

Nicola b�aga�a cichym szeptem, kt�ry jednak dzi�ki �wietnej akustyce pomieszczenia dotar� do wszystkich.

��Nie teraz, Peterze! Wracaj! Pami�tasz nasz� umow�?

Potakuj�co skin�� g�ow�.

Heike nie wiedzia�, co robi�. Ogromnie wa�ne by�o wyprowadzenie Petera z twierdzy i niedopuszczenie, by tutaj powr�ci�. A przecie� musz� zabra� ze sob� Nicol�!

Feodora pokaza�a swoj� si��. Nie wyrzek�a ju� ani s�owa, ucinaj�c dalsz� dyskusj�. Swym dostojnym i w�adczym milczeniem pokona�a wszystkich. Heike zacz�� pojmowa�, jak� w�adz� mia�a nad dziewczyn�.

Ale dlaczego, dlaczego? W jaki spos�b zosta�y ze sob� zwi�zane? Czy s� spokrewnione? A mo�e Nicola by�a zwyk��, wcale nie wywodz�c� si� ze szlachty dziewczyn�, wybran� przez ksi�niczk� po to, by przyci�ga�a do twierdzy m�odych m�czyzn? Kt�rych p�niej Feodora odbiera�a jej i niszczy�a, odnosz�c w ten spos�b triumf nad m�odsz� kobiet�?

Heike nie mia� ju� czasu na dalsze rozmy�lania. Feodora zn�w uj�a go pod rami� i zacz�a oprowadza� po galerii. Peter i Nicola szli za nimi w bezpiecznej odleg�o�ci, ale ksi�niczka udawa�a, �e ich nie widzi.

��To musi by� Bogdan Dziki. � Heike wskaza� na dziarsko wygl�daj�cego wojaka z olbrzymim w�sem, w futrzanej czapce na bakier i szpicrut� w d�oni. Oczy spogl�daj�ce z portretu zdawa�y si� na wskro� przenika� patrz�cego, ale mog�o to by� win� kiepskiej techniki artysty albo sztucznego stylu malarskiego epoki.

��Pi�tnasty wiek � mrukn�� znaj�cy si� na sztuce Peter.

��To prawda � ch�odno odpar�a ksi�niczka. � By� synem Borysa, tego tutaj przystojnego wojewody, kt�ry mia� cztery �ony!

Istotnie, oczy Borysa mia�y ten osobliwy wyraz, kt�ry tak bardzo poci�ga� p�e� pi�kn�.

��Interesuj� mnie kobiety � wtr�ci� Heike. Masywna pod�oga a� dr�a�a od jego ci�kich krok�w. � Wydaje si�, �e wszystkie w waszym rodzie jeste�cie niespotykanymi pi�kno�ciami.

Rzek� to w g��bokiej zadumie, a jednocze�nie z takim przekonaniem, i� nie mo�na by�o potraktowa� jego wypowiedzi jak czcz� galanteri�. Ksi�niczka gor�co podzi�kowa�a za komplement.

Z o�ywieniem zacz�a opisywa� nieliczne portrety kobiet.

��A to � Heike wskaza� na obraz przedstawiaj�cy kobiet� uderzaj�co podobn� do Feodory. � To musi by� Anciol.

��Nie, jej portretu, niestety, nie zd��ono namalowa�. To jedna z wielu przedstawicielek naszego rodu, nosz�cych imi� Feodora. �y�a stosunkowo niedawno. Gdy popatrzycie tutaj, na ukochan� �on� Borysa, z pewno�ci� dostrze�ecie podobie�stwo, prawda? Pochodzi�a z Rusi. To pierwsza Feodora, p�niej jej imieniem ch�tnie nazywano dziewczynki w naszym rodzie.

��Owszem, dostrzegam podobie�stwo � odpar� Heike. � Mi�dzy tymi dwoma portretami a wami.

By� przekonany, �e i Anciol by�a do nich uderzaj�co podobna. Zw�aszcza do ksi�niczki�

Nabiera� coraz wi�kszej pewno�ci, �e s� one jedn� i t� sam� osob�.

Pewien by� tak�e czego innego, cho� przecie� wcale nie zna� si� na sztuce. Zorientowa� si�, �e wszystkie portrety musz� sobie liczy� po kilkaset lat. Nie widzia� �adnych wsp�czesnych obraz�w.

To spostrze�enie ugruntowa�o teori�, kt�ra powoli zaczyna�a krystalizowa� si� w jego g�owie.

Gdyby rano nie mia� tej ohydnej wizji, jak inni przypadkowi go�cie s�dzi�by, i� znalaz� si� w ca�kiem zwyczajnej twierdzy, z wizyt� u ca�kiem zwyczajnych dam.

Teraz jednak dojrza�a w nim my�l, i� Feodora by�a dawno zmar�� Anciol, Nicola za� m�od� dziewczyn�, kt�r� nienasycony upi�r wzi�� w niewol�, by przyci�ga�a dla� m�czyzn.

Heike by� odpowiedzialny za �ycie Petera i tej m�odej panny. To on musia� wydosta� ich z twierdzy, nie wzbudzaj�c przy tym podejrze� Feodory.

Otrzyma� pomoc. Wiedzia�, �e troje dotkni�tych z Ludzi Lodu wesprze jego dzia�ania. Ale to on musia� my�le�!

A je�li jego teoria oka�e si� nieprawdziwa? Je�li Feodora jest rzeczywist�, �yw� kobiet�, a poranna wizja by�a jedynie omamem?

Heike postanowi� sprowokowa� ksi�niczk�: chcia�, by si� przed nim odkry�a.

��I wszyscy wasi przodkowie pogrzebani zostali przy ko�ci�ku w Targul Stregesti?

��Prawie wszyscy. Zbyt trudno by�o zbudowa� krypt� tu na g�rze, na urwisku.

Heike pokiwa� g�ow�.

��Mam ochot� po po�udniu zwiedzi� cmentarz.

Po raz kolejny ksi�niczce uda�o si� wprawi� go w zdumienie: ujrza� �zy nap�ywaj�ce jej do oczu!

��Ach, jak�e b�d� wam wdzi�czna, je�li to uczynicie! Mo�e uda wam si� troch� pogoni� ko�cielnego, nasze biedne groby s� takie zaniedbane. Bardzo mnie to boli! Ach, jak si� ciesz�, �e zechcieli�cie nas odwiedzi�!

Doprawdy? pomy�la� Heike z gorycz�. C� to za przebieg�a gra!

Lepiej zrozumia� j�, s�ysz�c kolejne s�owa:

��Nie b�d� was ju� d�u�ej zatrzymywa�. Zabierzcie tak�e waszego przyjaciela, ale je�li b�dziecie mie� czas, panie Heike, to serdecznie zapraszamy do nas wieczorem!

Tu ci� mam! Nie zaprasza Petera, to mnie chce pochwyci� w szpony, bo dopiero noc� o�ywa jej si�a. W�a�nie w nocy znikaj� tu wszyscy m�czy�ni.

Chce mnie zwabi� i rozprawi� si� ze mn�!

Ciekawe, czy wie, �e wywodz� si� ze szczeg�lnego rodu? Nie wydaje si�, by mia�a t� �wiadomo��.

A zatem czeka j� niespodzianka!

Kiedy wszyscy czworo szli ku wyj�ciowym drzwiom, Peter s�a� mu w�ciek�e spojrzenia. Ale Heike u�miecha� si� tylko swym spokojnym i teraz tak�e przepraszaj�cym u�miechem, udaj�c, �e nic nie rozumie. Mia� zamiar rozm�wi� si� z Peterem, gdy znajd� si� w bezpiecznym miejscu.

Ksi�niczka nie wysz�a, przytrzyma�a tak�e Nicol� i obie zosta�y w ponurym, ciemnym przedsionku, pozbawionym okien. Nic dziwnego, upiory przecie� unikaj� dziennego �wiat�a i s�o�ca.

Natomiast gdy �egnali si� z damami, Heikego czeka�a kolejna niespodzianka. Nie zdziwi�o go, �e ksi�niczka Feodora okaza�a mu nadzwyczajn� wprost �yczliwo�� i gor�co prosi�a, by powr�ci� wieczorem. Ta kobieta po prostu czyni�a wszelkie niezb�dne przygotowania, by zada� mu �miertelny cios.

Ale Nicola�

Ta cudownie pi�kna, �agodna dziewczyna przez ca�y czas powstrzymuj�ca si� od p�aczu z rozpaczy, patrzy�a teraz na Heikego, jak si� wydawa�o, ca�kiem nowymi oczami. Nie wzi�a go za r�k�, ale jej wzrok przemawia� wyra�nie, a zaraz potwierdzi�y to wypowiadane szeptem s�owa:

��B�agam, by�cie przyszli tu dzi� wieczorem z Peterem! Wybaczcie, i� niew�a�ciwie was oceni�am. Teraz wiem, �e w waszej piersi bije gor�ce, szlachetne serce. Wybaczcie wi�c, �e tak po dziecinnemu patrzy�am jedynie na wasz wygl�d!

Powiedzia�a to szybko, jednym tchem, nie chcia�a, by ciotka us�ysza�a jej s�owa. Zaraz te� doda�a, jeszcze ciszej i jeszcze szybciej:

��I nie chod�cie na cmentarz, ani wy, ani Peter! Nie wierzcie jej pro�bom i zach�tom. To przywiedzie was do zatracenia. Ludzie z miasteczka twierdz�, �e nad grobami czuwaj� duchy zmar�ych i ci, kt�rzy zak��c� ich spok�j, s� dr�czeni i kaleczeni w najbardziej okrutny spos�b. Nie chc�, by kt�remu� z was sta�a si� krzywda!

W jej oczach b�yszcza�y �zy. Heike walczy� z ogarniaj�c� go nagle s�abo�ci�.

��Poradzimy sobie � u�miechn�� si�. � Chyba mieszka�cy wioski odwiedzaj� cmentarz, i to w r�nych porach dnia?

��Nie star� jego cz��, t�, gdzie mieszcz� si� groby mieszka�c�w Cetatea de Strega, groby wojewod�w i ich potomk�w�

A wi�c nareszcie pozna� nazw� twierdzy! Cetatea de Strega � Twierdza Czarownicy. Peter z wielkim zapa�em opowiada� mu o j�zykach roma�skich i o zwi�zkach istniej�cych mi�dzy nimi. Nic dziwnego, �e nazwa miasteczka i twierdzy wywodzi�a si� z w�oskiego s�owa �czarownica�, wszak w dawnych czasach w�a�nie cesarstwo rzymskie zagarn�o t� krain�, zwan� w�wczas Dacj�. P�niej coraz bardziej znacz�ce sta�y si� wp�ywy s�owia�skie, zar�wno je�li chodzi o j�zyk, jak i zwyczaje, i, jak Heike o�mieli� si� zgadywa�, tak�e o alfabet cyrylicki, kt�ry widzia� na nagrobkach w Targul Stregesti. Pierwsza Feodora pochodzi�a przecie� z Rusi.

Heike jednak�e nie umia� czyta� nawet �aci�skich liter, w�a�ciwie wi�c by�o mu oboj�tne, jakim alfabetem pos�ugiwano si� tutaj.

D�o� Nicoli delikatnie dotkn�a jego ramienia.

��Bardzo prosz�, uwa�ajcie na siebie, nie chod�cie tam! Je�li oka�e si�, �e nie wr�cicie wieczorem, nie b�d� mia�a po co �y�!

Heike l�kliwie obejrza� si� na ksi�niczk�, ale ona, pogr��ona w wyra�nie ch�odnej rozmowie z Peterem, niczego nie s�ysza�a.

Heike, kt�remu obcy by� egoizm, z rozkosz� ws�uchiwa� si� w �agodny, ciep�y g�os Nicoli i cieszy� si�, �e Peter, jego przyjaciel, znalaz� tak cudown� dziewczyn�. Wpatrywa�a si� teraz w Heikego oczami, w kt�rych malowa�a si� ufno��, ba, nawet podziw. Ta delikatna istota tak bardzo niepokoi�a si� o los Petera i prosi�a Heikego, by go chroni�! B�aga�a tak�e o pomoc dla siebie, o pomoc w wyrwaniu si� spod uroku rzuconego na ni� w twierdzy. Ale l�ka�a si� tak�e o Heikego! Mia� uwa�a� na siebie!

W uniesieniu odetchn�� g��boko, pragn�c st�umi� wzruszenie, �ciskaj�ce go w piersi.

Ta cudowna dziewczyna ba�a si� o niego! To by�o o wiele wi�cej, ni� m�g� si� spodziewa�.

Wkr�tce schodzili alej� w d� ku ��kom. S�o�ce dawno ju� min�o zenit i pochyla�o si� coraz ni�ej nad horyzontem. Nadal jednak by�o duszno i upalnie.

Peter by� zawiedziony i rozgniewany.

��Po co przyszed�e� i zabra�e� mnie z zamku? Nie mog�e� darowa� mi jednego dnia sp�dzonego razem z Nicol�?

��Peterze, musisz mnie zrozumie�! Znalaz�e� si� w �miertelnym niebezpiecze�stwie!

Przyjaciel w odpowiedzi tylko parskn��. Nie przestawa� s�a� t�sknych spojrze� za siebie, w kierunku twierdzy.

���miertelne niebezpiecze�stwo?! Jakie masz na to dowody?

Heike ju� otworzy� usta, ale zaraz zamkn�� je znowu. Peter, ��daj�c dowod�w, zasia� w nim niepewno��. C� mia� powiedzie�? W zamczysku wszystko przebiega�o normalnie, zupe�nie naturalnie. �yczliwa gospodyni z dum� oprowadza�a ich po twierdzy.

Przecudna m�oda dziewczyna, kt�ra usi�owa�a sprzeciwi� si� swej opiekunce i nazywa�a j� czarownic�� C� w tym wyj�tkowego? Ile takich historii mia�o ju� miejsce?

W ostrych, gor�cych promieniach popo�udniowego s�o�ca Heike zacz�� zastanawia� si�, czy nie maluje diab�a czarniejszym, ni� jest w rzeczywisto�ci.

Podczas gdy Peter, id�c, z�orzeczy� mu w coraz bardziej gorzkich s�owach, Heike stopniowo nabiera� przekonania, �e si� omyli�. Ksi�niczka Feodora, kt�ra tak poufale trzyma�a go pod rami�, mia�aby by� zjaw�? Niewiarygodne! Przecie� ca�y czas czu� jej r�k�!

Ca�� sw� wiedz� o si�ach ciemno�ci, z jakimi mo�e zetkn�� si� cz�owiek, Heike wyni�s� ze S�owenii. W tej dziedzinie otrzyma� niezwykle starann� edukacj�.

Wiedzia�, �e nale�y odr�ni� zjaw� od upiora. Zjawa to dusza cz�owieka, tw�r bezcielesny, cia�o astralne. Upi�r natomiast jest jakby �yw� istot�, kt�ra nigdy tak naprawd� nie umar�a, nie obr�ci�a si� w proch. Do upior�w zalicza si� wampiry, a tak�e niekt�re czarownice.

Istnieje jeszcze wiele, wiele innych istot ze �wiata cieni, kt�re tak�e nale�� do tej grupy. Wszystkie one, by przetrwa�, musz� si� posila�, na przyk�ad krwi� �ywych ludzi lub w inny r�wnie osobliwy spos�b.

Heike dotychczas s�dzi�, �e tak� w�a�nie istot� jest ksi�niczka Feodora, ale nie m�g� poj��, w jaki spos�b � je�li mo�na to tak okre�li� � utrzymuje si� ona przy �yciu. Teraz czu� si� zdezorientowany, by� mo�e omyli� si� w ocenie jej osoby, by� mo�e jest ona zwyk�ym, niewinnym cz�owiekiem, a twierdza tym, na co wygl�da: pi�kn�, dobrze utrzyman� budowl�.

W takim razie bez powodu wdar� si� brutalnie w mi�osn� przygod� Petera. By�o to ostatnie, co chcia� zrobi�, i my�l o tym sprawi�a mu ogromn� przykro��.

Co w�a�ciwie mia� na poparcie swej chorej idei?

Prymitywne przes�dy mieszka�c�w Stregesti? S�owa Nicoli o tym, �e ciotka jest czarownic�? Poranne przywidzenie? Bo�e, jak�e to by�o dawno!

Co jeszcze? Mira, kt�ra twierdzi�a, �e kto� usi�owa� wedrze� si� do jej izby w gospodzie? Ale przecie� to by� sen!

Droga, kt�rej najpierw nie by�o, a potem si� pojawi�a. Nie, to zn�w sprawka mandragory, tego nie mo�na bra� pod uwag�.

Las?

Las, tak, to prawda, ale czy wydarzy�o si� w nim co� poza tym, �e zdj�� ich niewyt�umaczalny strach?

Opowiadanie Zeno o cz�owieku, kt�rego znale�li. Wyszepta� dwa s�owa: �skrzyd�a kruka��

Wszyscy m�czy�ni, kt�rzy znikn�li. Bezpa�skie konie�

Ptaki w ciemno�ciach�

By�o co� jeszcze, czego nie m�g� sobie przypomnie�, wydarzy�o si� ju� tak dawno�

I najwa�niejsze ze wszystkiego: troje z Ludzi Lodu twierdzi�o, �e grozi mu tak wielkie niebezpiecze�stwo, i� b�d� musieli mu pomaga�.

Ich Heike nie m�g� zlekcewa�y�, cho�by wszystko pozosta�e wydawa�o si� niejasne.

W jego g�osie zn�w zabrzmia�a stanowczo��:

��Peterze, pos�uchaj mnie! Spotkasz si� jeszcze z Nicol� i wyprowadzimy j� z twierdzy. Ale p�niej, wieczorem, jak proponowa�e�. Najpierw musimy unieszkodliwi� straszn� Feodor�. Dlatego chcia�bym, by� poszed� ze mn� na cmentarz i odnalaz� jej gr�b�

��Chyba oszala�e�!

��Nie, m�wi� powa�nie. Nie wydostaniemy Nicoli z twierdzy, dop�ki czarownica nie zginie. Dziewczyn� przytrzymuj� zakl�te wi�zy, kt�rych nie b�dziemy w stanie rozerwa�.

��Wydaje mi si�, �e przed chwil� powiedzia�e�, �e czarownica nie �yje.

��Prosz�, nie drwij ze mnie! To nie pora na �arty. Nie b�d� ju� wi�cej nudzi� na ten temat, rozumiem tak samo niewiele jak ty. Ale czy widzisz te konie? S� teraz nasze, ich w�a�ciciele znikn�li ju� dawno temu, prawdopodobnie w lesie. Tak wi�c Mira i ty b�dziecie mie� ka�de swojego wierzchowca, a Nicol� mo�esz posadzi� na siodle przed sob�, kiedy b�dziemy st�d odje�d�a�.

Heike bardzo si� cieszy�, �e mo�e przekaza� przyjacielowi tak radosn� nowin�.

��Co ty m�wisz? Konie s� nasze? Kto�

Heike jeszcze raz opowiedzia� o zaginionych Francuzach i mieszka�cach miasteczka, kt�rzy nie mieli dla koni miejsca w stajni ani te� paszy na d�ug�, mro�n� zim�.

��To naprawd� fantastyczne! Musz� opowiedzie� o tym Nicoli.

��Przyjdzie na to czas. K�opot w tym, �e zwierz�ta zdzicza�y, nie daj� si� z�apa�.

��Ja si� tym zajm�. Kiedy by�em dzieckiem, m�j ojciec mia� zawsze wiele koni.

Peter w�o�y� dwa palce do ust i gwizdn��. Konie natychmiast zastrzyg�y uszami.

��Och, naprawd� � Heike wyrazi� szczere zdumienie.

Pi�kne zwierz�ta by�y lekko sp�oszone, ale Peter najwyra�niej umia� odpowiednio je podej��, kusi� i wabi�, a� w ko�cu znalaz�y si� tak blisko, �e czu� na d�oniach ich oddech.

Delikatnie, ostro�nie pog�aska� jednego, przemawiaj�c pieszczotliwie jak do dziecka.

��Nigdy czego� podobnego nie widzia�em � zachwyci� si� Heike. � Mnie by si� to z pewno�ci� nie uda�o.

��Je�li nie wiem czego� o koniu, to znaczy, �e nie warto tego wiedzie�. � Peter u�miechn�� si� z zadowoleniem.

��Poniewa� i tak nie mamy uprz�y, niech sobie tutaj chodz�. Sprowadz� je p�niej. Dok�d idziemy teraz?

��Najpierw do karczmy. P�niej musimy i�� na cmentarz, czy tego nie pojmujesz? Je�li nie, to dzi� w nocy ja wyprowadz� stamt�d Nicol�, nie ty.

��Dlaczego? � oburzy� si� Peter, nadzwyczaj czujny, gdy pad�o imi� Nicoli. � Czego ty chcesz od mojej dziewczyny?

��Uspok�j si�! Je�li nie zdo�amy unieszkodliwi� ksi�niczki Feodory, noc� w twierdzy b�dzie dla ciebie zbyt niebezpiecznie.

��I zn�w zaczynasz � westchn�� Peter. � Powtarzasz to ju� chyba po raz setny. Dobrze, p�jd� z tob� na cmentarz, �eby� m�g� si� przekona�, jak bardzo si� mylisz.

��Nic by mnie bardziej nie uradowa�o, ni� gdybym si� myli�.

Peter potrz�sn�� g�ow�.

��Dziwny jeste�, Heike. Czy naprawd� nic nie zdo�a wprawi� ci� w gniew?

��O, tak � dobrodusznie odpar� Heike. � Z pewno�ci�. W tej dolinie jest co�, co porusza we mnie struny gniewu. Dlatego w�a�nie postanowi�em to zwalczy�.

��B�g z tob� � rzek� Peter cierpko.

Ludzie z miasteczka nie wierzyli w�asnym oczom, gdy ujrzeli dw�ch m�odzie�c�w id�cych ulic� i wchodz�cych na rynek. Szeptem coraz dalej przekazywano sobie niecodzienn� nowin�.

Zeno i jego �ona dos�ownie otworzyli usta ze zdumienia, gdy ch�opcy stan�li w drzwiach karczmy, a Mira przypad�a do nich uszcz�liwiona.

��Odnalaz�e� Petera, Heike! Dzi�kuj� ci, dzi�kuj�!

��Odnalaz� � mrukn�� Peter z kwa�n� min�. � Czy�by ta mia�a by� a� tak wielka sztuka?

��Naprawd�, wr�cili�cie? � Zeno i ca�a obs�uga kuchenna nie posiadali si� ze zdumienia. � A mo�e wcale tam nie byli�cie?

Heike u�miechn�� si�.

��Je�li chodzi o Cetatea de Strega, to owszem, byli�my w niej. M�wi�em przecie�, �e sprowadz� Petera do domu.

W izbie szynkowej zapad�a cisza, w kt�rej wyczu� si� da�o zaskoczenie i zdumienie.

��Ale� ale� nikt dot�d�

Heike przerwa� karczmarzowi:

��Czy mo�emy dosta� teraz solidny posi�ek? P�niej p�jdziemy na cmentarz.

Zeno odetchn�� g��boko.

��Kim ty w�a�ciwie jeste�? Bo rozumiem, �e to twoja zas�uga, a nie twego sympatycznego, ale ca�kiem zwyczajnego kompana?

��Tego nie wiem � roze�mia� si� Heike, potrz�saj�c g�ow�.

W karczmarza nagle jakby wst�pi� nowy duch.

��Dziewcz�ta, dalej! � wo�a�. � Na co czekacie? Ruszajcie! Podajcie to, co mamy najlepszego!

Kiedy zasiedli do wystawnego posi�ku, Heike wypytywa� Zeno.

��Musz� znale�� kogo�, kto dobrze zna stary cmentarz. Ksi�dz? A mo�e ko�cielny? Albo kto� inny?

��Zajm� si� tym � zapewni� go karczmarz. � Zaufaj mi.

Mira, siedz�ca mi�dzy ch�opcami, u�ali�a si�:

��Peter jest taki odmieniony! Gdzie si� podzia� mi�y, rozgadany ch�opak, kt�rego pozna�am?

��Wcale si� nie zmieni�em � parskn�� Peter.

Heike uni�s� g�ow�.

��Owszem, w�a�nie, �e tak � odpar� spokojnie. � Teraz nie jeste� sob�.

��Ach, tak? A jaki niby jestem?

Odpowiedzia�a mu Mira:

��Masz kwa�n� min�. Jeste� z�y i rozgniewany, niedobry i niemi�y. Wczoraj taki nie by�e�.

��On jest po prostu niespokojny, Miro � usprawiedliwi� przyjaciela Heike. � W�wczas tak w�a�nie cz�owiek si� zachowuje.

Sam martwi� si� nag�� zmian�, jaka zasz�a w przyjacielu. To nie by� ten Peter, kt�rego zna� i lubi�.

Sko�czyli posi�ek najszybciej jak mogli, nie mieli czasu do stracenia. S�o�ce sta�o niepokoj�co nisko nad g�rami, a �adne z nich nie mia�o ochoty na sp�dzenie kolejnej doby w Targul Stregesti.

Zanim opu�cili gospod�, Heike uj�� Mir� za r�ce i zapyta� cicho:

��Jak si� miewasz?

Dziewczyna przymkn�a oczy.

��Czuj� si� tak cudownie bezpieczna, Heike. Ten amulet� Powiedz mi, czy on �yje? Wiem, �e to brzmi niem�drze, ale mam wra�enie, �e chce mi powiedzie�: �Nie b�j si�!�

��To wcale nie jest niem�dre. Jak s�dzisz, dlaczego ci go po�yczy�em?

��Dzi�kuj�, Heike! Wiesz, w innej sytuacji odrzuci�abym go daleko od siebie, bo jestem bardzo wierz�ca. Ale wydaje mi si�, �e jeste� szlachetnym cz�owiekiem, kt�ry niesie ze sob� samo dobro.

Heike poczu� ogarniaj�ce go wzruszenie.

��Twoje s�owa ciesz� mnie bardziej, ni� przypuszczasz, bo w�a�ciwie zrodzony zosta�em, by s�u�y� ciemno�ci. Ale moje prze�ycia w dzieci�stwie sprawi�y, �e z ca�ych si� staram si� zwalczy� z�o istniej�ce na �wiecie, a przede wszystkim to, kt�re tkwi we mnie.

Mira nie bardzo pojmowa�a, co m�wi� Heike, nie zna�a bowiem historii jego �ycia. Powiedzia�a tylko ciep�o:

��W takim razie uda�o ci si�, Heike!

To si� jeszcze oka�e, pomy�la�. Czeka mnie d�ugie �ycie, przynajmniej tak� mam nadziej�.

��Uwa�ajcie teraz na siebie � szepn�a. � Pilnuj Petera, zr�b to dla mnie! A mo�e chcesz, bym posz�a z wami?

��Nie, pod �adnym pozorem nie wolno ci wyj�� za te drzwi! Pami�taj o tym! A noc� dobrze si� zamknij, tak jak wczoraj wieczorem, to ogromnie wa�ne!

Przerazi�a si�.

��Czy nie wr�cicie przed zapadni�ciem ciemno�ci?

��Nie, kiedy uporamy si� ze wszystkim na cmentarzu, p�jdziemy do twierdzy, by wydosta� Nicol�.

Na szczerej buzi Miry odmalowa� si� �al.

��Ach, tak, Nicola! Oczywi�cie, musimy jej pom�c. Ale czy nie chcesz z powrotem swego amuletu� Jak go nazwa�e�?

��Alrauny? Wiele bym da�, by m�c mie� j� przy sobie, ale tym razem ona mi przeszkadza. Nie pozwala mi widzie� tego samego co Peter, a w dodatku ksi�niczka nie znosi jej obecno�ci, jak�e wi�c m�g�bym co� zdzia�a�?

Tobie przyda si� bardziej, jeste� tu ca�kiem bezbronna, a ksi�niczka traktuje ci� jak rywalk�. Pragnie mie� wszystkich m�czyzn tylko dla siebie, dlatego tak straszliwie dr�czy Nicol�.

��Rozumiem. Zaczyna si� starze� i boi si�, �e nie b�dzie ju� mog�a uwodzi�.

��Tak, tak w�a�nie jest.

Nie chcia� wyja�nia�, �e Feodora to Anciol, zdradzona narzeczona, kt�ra pragnie zem�ci� si� na wszystkich przedstawicielach m�skiego rodu i na wszystkich m�odych kobietach, poniewa� jedna z nich odebra�a jej przysz�ego m�a. To przecie� by�a tylko jego teoria.

U�cisn�� r�ce Miry.

��B�d� przy nas my�lami, Miro!

��Obiecuj�. Pomodl� si� do Boga za was obu.

Heike odchodz�c u�miecha� si� ze smutkiem. Bardzo pragn�� nale�e� do �wiata Boga, ale by� on przed nim zamkni�ty. Z�e dziedzictwo nie pozwala�o mu przest�pi� jego progu. Musia� wi�c �y� najlepiej jak potrafi� i mie� nadziej�, �e lito�ciwy Stw�rca w swym mi�osierdziu dostrze�e jego dobre uczynki i nie os�dzi go zbyt surowo.

Heike nie nale�a� do �wiata zwyk�ych ludzi. Akurat w tej chwili by� przez to bardzo samotny.

Dotkni�ci z Ludzi Lodu zwykle odczuwali dum� ze swego szczeg�lnego pochodzenia, z mo�liwo�ci s�u�enia z�u, ale nie Heike. On, tak jak kiedy� dawno temu Tengel Dobry, musia� zupe�nie sam toczy� walk� o swoje cz�owiecze�stwo.

Tengelowi powiod�o si�, zw�aszcza po tym, jak spotka� Silje. Ale Heike?

Kt� m�g� by� bardziej samotny ni� on owego s�dnego dnia w nawiedzonym miasteczku Stregesti, w Siedmiogrodzie, w roku 1793?

Przez moment zbiera� si�y, po czym skin�� na Petera i opu�cili wzgl�dnie bezpieczn� przysta�, jak� by�a gospoda.

Kiedy wyszli z karczmy, ujrzeli wszystkich mieszka�c�w miasteczka stoj�cych wok� rynku: wiele kobiet we wdowich welonach i garstk� m�czyzn o mniej lub bardziej odpychaj�cym wygl�dzie.

Wpatrzeni w Heikego i Petera skrywali nie�mia�o rodz�c� si� nadziej�. Potomek Ludzi Lodu dostrzeg� jednak w ich oczach rozpaczliwe b�aganie, niem� pro�b�, by przerwa� nieko�cz�ce si� pasmo udr�ki i cierpienia, trwaj�ce od tak wielu lat, �e trudno wyobrazi� sobie jego rozmiary.

Po plecach przebieg�y mu ciarki. A je�li mu si� nie powiedzie? Je�li nie spe�ni ich oczekiwa�? Przecie� niczego tak naprawd� nie wiedzia�.

Ku zaskoczeniu ch�opc�w od zachodu nadci�gn�y lekkie chmury. Niedobrze, pomy�leli obaj. Przyda�by si� blask ksi�yca w pe�ni, cho� po prawdzie bardzo jeszcze bladego, gdy� s�o�ce dopiero znika�o za g�rskim grzbietem.

��Powinni�my byli zabra� pochodni� � mrukn�� Peter.

��Przy cmentarzu jest latarnia � odpar� Heike. � Zeno mi o tym powiedzia�.

��Wspaniale! Ale mam nadziej�, �e sporo zd��ymy zdzia�a� jeszcze przy dziennym �wietle.

��Oczywi�cie. Ciemno�ci nie zapanuj� tak od razu.

Gdy wyszli zza w�g�a domu, przed oczami mieli ju� ko�ci�. W wej�ciu oczekiwa� ich jaki� cz�owiek, prawdopodobnie przewodnik, kt�rego ugodzi� Zeno.

W tej samej chwili zasz�o s�o�ce i na dolin� pad�y d�ugie cienie. Nagle jakby �mier� wzi�a ich w swoje ch�odne obj�cia� Peter gwa�townie zawr�ci�.

��Chyba jednak nie p�jd�. Nie chc� b��ka� si� wieczorem mi�dzy grobami, zw�aszcza �e wiem, o czym my�lisz.

��I o czym to ja my�l�?

��S�dzisz, �e nie s�ysza�em, jak post�puje si� z upiorami? W jaki spos�b si� je unicestwia?

��A wi�c dobrze, odjedziemy st�d. Bez Nicoli.

��Nie! � gwa�townie sprzeciwi� si� Peter. � Chod�my, niech to si� ju� wreszcie raz na zawsze sko�czy!

Przywitali si� ze starym, zgi�tym wp� m�czyzn�.

��Jeste� ksi�dzem? � zapyta� Heike.

��Nie, nie mamy ju� ksi�dza, ksi�niczka si� na to nie godzi�a. Opiekuj� si� cmentarzem. W�a�ciwie to ju� prawie nie wstaj� z ��ka � dr��cym g�osem wyja�nia� starzec. � Ale kiedy dowiedzia�em si�, o co chodzi, to� Ale nie chc� i�� z wami!

��Nie musisz. Je�li tylko wska�esz nam groby, sami poradzimy sobie z reszt�.

Kiedy obchodzili ko�ci�, kieruj�c si� do ogrodzonego cmentarza, Peter wyra�nie czu� si� nieswojo. Bezustannie rozgl�da� si� doko�a i Heike z niepokojem zauwa�y�, �e spojrzenia przyjaciela kieruj� si� ku twierdzy.

��P�no przyszli�cie � rzek� staruszek ze strachem. � S�o�ce ju� zasz�o, tak by� nie powinno.

Heike rozumia� jego obawy. Za dnia upiory s� bezbronne, mo�na je pojma� w grobach. Noc� budz� si� do �ycia, a w�wczas nie ma na nie si�y.

Na razie jednak by�o jeszcze widno. Za g�rami s�o�ce nadal �wieci�o mocnym blaskiem, tylko tutaj, w w�skiej dolinie Stregesti, kr�lowa�y cienie.

Kiedy jednak ciemno�ci ostatecznie zwyci꿹, z twierdzy mo�e nadjecha� pow�z. A w�wczas nikt ju� nie oprze si� damie z wysokiego rodu i jej dziwacznemu wo�nicy.

��Musimy si� spieszy� � Heike wpad� w pop�och.

Starzec pokiwa� g�ow�. Wykrzywione palce mocowa�y si� z zamkiem przy bramie.

Nareszcie stan�a otworem, zaskrzypia�a, jakby lata ca�e jej nie otwierano. Weszli na cmentarz.

��Nie potrafi� odczyta� napis�w � oznajmi� Heike, przemilczaj�c fakt, �e nie zna �adnych liter.

��Ja sobie z tym poradz� � odrzek� Peter. � Dobrze, �e mog� si� na co� przyda�!

Powiedzia� to z nieskrywanym gniewem. Przez ca�y czas w Stregesti tak si� zachowywa�. Heike mia� wyrzuty sumienia, �e zmusza Petera do udzia�u w makabrycznym przedsi�wzi�ciu, ale sam nie da�by sobie rady z ogromnymi ci�arami, jakie prawdopodobnie trzeba b�dzie d�wiga�.

Cmentarz by� straszliwie zaniedbany, Feodora mia�a racj�. Korzenie, grube jak rami� doros�ego m�czyzny, wi�y si� wsz�dzie. Przera�ony Heike nagle zrozumia�, �e to by� las. Wdar� si� a� na ty�y mur�w cmentarza i sta� tak, ociekaj�c wilgoci�, o�liz�y, z ga��ziami zwisaj�cymi nad grobami, z korzeniami zaciskaj�cymi p�tle na nagrobkach. Las chcia� i tutaj wedrze� si� podst�pnie, tak by nikt tego nie zauwa�y�.

Napisy na stoj�cych pionowo kamieniach nagrobnych nietrudno by�o odczyta�, ale nie te mogi�y s� teraz najwa�niejsze, wyja�ni� staruszek. Bardziej czcigodni cz�onkowie rodu pogrzebani zostali pod p�ytami le��cymi na ziemi.

��Czy ten cmentarz jest bardzo stary? � zapyta� Heike.

��O, tak! Wiekowy, tak stary, �e nawet nie warto o tym my�le�.

Heike pod kubrakiem mia� ukryty ko�ek, a tak�e niewielki m�otek. Nie chcia� nikomu pokazywa� narz�dzi, znalaz� je na podw�rzu gospody i przez nikogo nie zauwa�ony, po�yczy� bez pytania. Nawet Peter o tym nie wiedzia�.

Peter rozgarn�� nog� przegni�e li�cie na najbli�szej p�ycie nagrobnej i odczyta� napis:

���Sabin de Muntele�. Czy ci wojewodowie nazywali si� Muntele?

Heike musia� przet�umaczy� pytanie przyjaciela.

��Tak � kiwn�� g�ow� starzec. � Wzi�li nazwisko od szczytu tam dalej na po�udniu. To tak�e by� wojewoda, niech jego dusza spoczywa w pokoju.

S�owom towarzyszy� szybki znak krzy�a.

Heike zn�w musia� przet�umaczy� te s�owa Peterowi.

Ich przewodnik wyra�nie by� zdenerwowany, drepta� w k�ko niepewnym krokiem starego cz�owieka, rozgl�da� si� na wszystkie strony, bez przerwy oblizywa� wargi.

Peter szed� dalej.

���Wojewoda Mihail de Muntele�� Uff, zawsze mia�em k�opoty z odczytywaniem dat! �Zmar� MDLXXIV�. Kt�ry to rok? Tysi�c pi��set siedemdziesi�ty czwarty?

��To by si� zgadza�o � dr��cym g�osem odpar� staruszek, gdy Heike mu przet�umaczy�. � Ale je�li p�jdziecie teraz ze mn�, to znajdziemy w�a�ciwe groby�

Szli za nim a� do chwili, gdy przystan�� tak gwa�townie, �e wpadli na niego.

��Nie mog� zosta� tu d�u�ej � szepn��, rozgl�daj�c si� dooko�a z przera�eniem. � To zbyt niebezpieczne dla mnie i dla mojej rodziny. Groby znajdziecie tam, najbli�ej muru, sami si� zorientujecie, o kt�re chodzi � poinformowa� tak �ciszonym szeptem, i� ledwie go dos�yszeli, gestem wskazuj�c przy tym najbardziej zniszczon� cz�� cmentarza. Tutaj las jakby wspi�� si� po murze i skry� groby w pl�taninie ga��zi i korzeni.

S�dziwy przewodnik umkn�� tak szybko, jak tylko pozwala�y na to jego stare nogi.

Heike z l�kiem spojrza� na niebo, na kt�rym widnia�a teraz ca�a paleta barw � od bladoszarej przez pomara�czow� a� do ognistej czerwieni. Ku tej feerii kolor�w nadci�ga�y z p�nocy czarne ptaki. Wrony i kruki p�yn�y w powietrzu, kieruj�c si� na urwisko dziel�ce dolin� na dwie cz�ci, na �ywe i wymar�e miasteczko. Mi�dzy nimi, z lasu wysoko po drugiej stronie urwiska, wznosi�a si� Cetatea de Strega. St�d oczywi�cie nie by�o jej wida�.

Cz�ci miasteczka, usytuowanej bezpo�rednio pod twierdz�, nie dane by�o prze�y�

��Musimy si� spieszy� � rzek� Heike przyt�umionym g�osem. � Na razie jest jeszcze jasno. P�niej by� mo�e zjawi si�

��Pow�z? � r�wnie cicho dopowiedzia� Peter. � Ca�y czas nas�uchuj� jego turkotu.

Ale z zupe�nie innego powodu ni� ja, przysz�o do g�owy Heikemu. Masz nadziej� raz jeszcze ujrze� sw� Nicol�.

Heike by� w stanie zrozumie� Petera, ale przyjaciel powinien okaza� cierpliwo��. Wszystko w swoim czasie!

Peter, wyra�nie podenerwowany, poganiany niepokojem, ju� doszed� do spl�tanych korzeni. W r�ku trzyma� siekierk�, kt�r� dosta� od staruszka.

��Tutaj! � zawo�a� cicho. � Chod� tutaj!

Heike wdrapa� si� na pot�ny korze�, przypominaj�cy �ywego w�a, i pochyli� nad ledwie widoczn� marmurow� p�yt�.

Peter odsun�� warstw� przegni�ych li�ci I usi�owa� podnie�� kilka mniejszych korzeni, ale te trzyma�y si� mocno.

��Sp�jrz, co tu jest napisane! �[Fiodoro]�.

��Och � szepn�� Heike.

Peter powiedzia� cierpko:

��To wcale nie takie dziwne: Popatrz na tamten nagrobek, ten skrzywiony. Na nim wyryto takie samo imi�.

Nadzieje Heikego prysn�y jak ba�ka mydlana.

��Nic dziwnego, sama przecie� powiedzia�a, �e to imi� popularne w rodzie. Ale nie tego imienia szukamy, Peterze.

��Wiem o tym. Patrzmy dalej!

Petera ogarn�a gor�czka poszukiwania. Rzuci� si� na kolana, odgarniaj�c li�cie i ga��zie. Heike pomaga� mu jak umia�.

Odnale�li olbrzymi grobowiec, niemal ca�kowicie ukryty w�r�d ro�linno�ci.

���Bogdan� � odczyta� Peter. � Bez w�tpienia Bogdan Dziki.

��A tu musi spoczywa� Borys i jego cztery �ony � zawyrokowa� Heike. � Jest jedna wielka p�yta, a wok� niej cztery mniejsze. Ale gdzie�

Najwyra�niej znale�li si� w samym sercu cmentarzyska. Kolejne nagrobki, coraz wi�ksze i bardziej zdobione, znakomicie odzwierciedla�y czasy �wietno�ci rodu.

��Heike, podejd� tutaj! � ochryp�ym g�osem nakaza� Peter. � Sp�jrz tu, przy samym murze!

Z trudem dokopa� si� do ogromnej p�yty nagrobnej, b�d�cej, jak przypuszcza�, jedn� z najnowszych na cmentarzu, cho� i ona wydawa�a si� prastara.

��Znale�li�my � szeptem oznajmi� Heikemu, jak gdyby obawia� si�, �e kto� mo�e ich us�ysze�. � Zobacz! To podw�jny gr�b! Imi� na g�rze rozpoznajesz, prawda?

��Tak. Kolejna Feodora.

��A drugie� � Peter przeliterowa�: -A-n-c-i-o-l!

��A wi�c jest! Jest! � zawo�a� podniecony Heike. � Teraz szybko! Siekiera, zanim zniknie �wiat�o dzienne. Zobacz, niebo szarzeje coraz bardziej!

Las, kt�ry zdo�a� przedrze� si� przez mury, niewiele grob�w opanowa� tak zach�annie jak ten. Niesamowita pl�tanina korzeni skrywa�a mogi��, a czego nie zdo�a�a przykry�, przys�oni�y wieloletnie pok�ady butwiej�cych li�ci. Peter naprawd� dzielnie si� spisa�, odnajduj�c prawie niewidoczn� p�yt�.

��Siekier� nie dam rady � poskar�y� si�. � Odbija si� jak od grubej sk�ry.

��Powinna by� dostatecznie ostra. Poczekaj, pozw�l mnie spr�bowa�!

Heike, rozgor�czkowany po�piechem, chwyci� siekier� i zamachn�� si� na pierwszy toruj�cy drog� korze�. Na powierzchni nie pojawi� si� nawet �lad zadrapania.

Spr�bowa� jeszcze raz.

��To bez sensu � mrukn�� Peter. Pochylony bada� ziemi� wok� nagrobka.

��Co robisz? � zapyta� Heike.

��Szukam dziury.

Heike popatrzy� na niego ze zrozumieniem. Doskonale wiedzia�, do czego pije jego towarzysz. Gdy chodzi�o o wampiry, wok� ich grob�w szukano zwykle ma�ych otwor�w pozostawionych jakby przez w�e lub d�d�ownice, by sprawdzi�, kt�r�dy przedostaj� si� noc�. Wampiry mog�y przybra� niemal ka�d� posta�.

Ale Anciol-Feodora nie by�a wampirem, wszyscy w miasteczku gotowi byli to przysi�c.

��Znalaz�e� co�?

��Nie, zreszt� specjalnie na to nie liczy�em.

Heike tylko kiwn�� g�ow�. Zn�w wycelowa� w korze� siekier�, ale r�wnie dobrze m�g� wali� g�ow� m mur.

��Chyba b�dziemy musieli si� podda� � Peter nie ukrywa�, �e pragnie opu�ci� cmentarz i pobiec do Nicoli.

Ale w tej chwili Heikego nasz�o wspomnienie, wspomnienie d�ugich godzin, kiedy pozostawiony samemu sobie siedzia� zamkni�ty w klatce. Wspomnienie pie�ni, nap�ywaj�cych mu do ust, s��w, kt�rych sensu nie rozumia�.

��Poczekaj � rzek� do Petera.

Towarzysz us�ucha� niech�tnie.

Nieznane s�owa powr�ci�y do Heikego, uk�ada�y si� w sekwencje. Same cisn�y si� na usta, zrazu ciche nieporadne�

Peter wpatrywa� si� w Heikego jak urzeczony.

��Bo�e � wyszepta� w ko�cu. � To s� przecie� zakl�cia! Zauberlieder! Du bist doch ein Mahner!

Heike jednym tylko uchem s�ucha�, jak Peter nazywa go zaklinaczem duch�w, a jego �piew � czarami, zakl�ciami. Heike nie by� teraz ca�kiem sob�, porwa�a go pie��, tak jak kiedy� porwa�a Ulvhedina i jak umia�a zatraci� si� w niej Hanna.

Peter ci�gle w os�upieniu patrzy� na przyjaciela, nie b�d�c w stanie podj�� �adnych rozs�dnych dzia�a�, na przyk�ad si�gn�� po siekier�. Dopiero Heike j� uni�s� i nie przerywaj�c zakl��, uderzy�.

Korze� p�k� z trzaskiem, zwin�� si� jak w przed�miertnym skurczu. Peter na ten widok tylko z niedowierzaniem potrz�sn�� g�ow�. Nadal nie m�g� zrobi� cho�by kroku. Heike ci�� korze� za korzeniem. Wok� grobu powsta� stos na kszta�t wij�cego si� k��bowiska spl�tanych ze sob� w�y.

Korzenie w konwulsyjnych drgawkach skr�ca�y si� w�r�d szelestu opad�ych li�ci.

W ko�cu kamienna p�yta by�a wolna. Peter nareszcie ockn�� si� i pospiesznie zacz�� odgarnia� li�cie. By�y tak przegni�e, o�liz�e, �e z obrzydzeniem ociera� r�ce.

Popatrzyli po sobie, obaj r�wnie przera�eni. Zakl�cia Heikego ucich�y.

Mocno chwycili p�yt�.

Okaza�a si� niezwykle ci�ka, stan�li wi�c obok siebie i unosili j� w stron� muru, tak jak podnosi si� klap� od piwnicy.

Szare �wiat�o zmierzchu pozwoli�o im zajrze� do grobu.

Wewn�trz ujrzeli wielk�, ciemn� trumn�, niezwyczajnie szerok�.

��Pochowano je w tej samej trumnie � z niedowierzaniem j�kn�� Peter. � Nigdy nie s�ysza�em o czym� podobnym!

��Ja tak�e nie. Ale to musi by� nasza Anciol.

��Na pewno.

Zn�w popatrzyli po sobie pytaj�co, a potem zeskoczyli w d� do niezbyt g��bokiego grobu, by dok�adniej przyjrze� si� trumnie. Nie potrafili rozpozna� naruszonego z�bem czasu materia�u, z kt�rego zosta�a wykonana.

��Nie z drewna � szepn�� Peter i Heike zrozumia�, o co mu chodzi. Najwidoczniej chciano mie� gwarancj�, �e zmar�y nie powstanie z grobu.

Trumna by�a tak stara, �e liczne zabezpieczenia z up�ywem czasu przegni�y, nie by�o wi�c wi�kszych k�opot�w z jej otwarciem. Ostro�nie unie�li wieko, przestraszeni tym, co mog� pod nim ujrze�. Je�li w �rodku by� wampir, zw�oki wygl�da�yby jak cia�o �ywego cz�owieka, by� mo�e ze �ladami �wie�ej krwi. Wszelkie inne upiory tak�e by�yby pozbawione pi�tna �mierci.

Pokrywa zosta�a zdj�ta.

Nic takiego nie zobaczyli, ale mimo wszystko widok wprawi� ich w zdumienie.

W �rodku znajdowa�y si� dwa szkielety. Jeden z nich by� szkieletem doros�ej kobiety, kt�ra ci�gle, nawet po �mierci, obejmowa�a ramieniem ma�y szkielet dziecka.

Zrazu niczego nie mogli zrozumie�.

��Czy Anciol mia�a dziecko? � szeptem zapyta� Peter. � Zanim wysz�a za m��?

��Najwyra�niej. Nikt nic nam o tym nie powiedzia�.

Heike, wpatruj�c si� we wzruszaj�cy obraz, rzek� przygn�biony:

��Nic nam to nie da�o, tutaj nie ma upiora. Zbezcze�cili�my tylko gr�b!

��I nasza teoria okaza�a si� b��dna.

��Tak. A mo�e niezupe�nie, sam nie wiem. Bo je�li mamy do czynienia ze zjaw�, to pami�taj, �e ich doczesne szcz�tki gnij�.

��Mo�e powinni�my po�o�y� tu �elazo?

��Mam ze sob� ko�ek � przyzna� Heike. � Wzi��em go, by wbi� go prosto w serce upiora. Ale w tym wypadku nic to nie pomo�e. Nie, gdybym by� chrze�cijaninem, po�o�y�bym tu krzy� jako zado��uczynienie za naruszenie pokoju grobowca.

Peter ju� przek�ada� przez g�ow� �a�cuszek; wisia� na nim ma�y krzy�yk.

��Ja tak�e mam wyrzuty sumienia � wyzna�. � Po�o�� go mi�dzy zmar�e. Czy mam si� pomodli�?

��A potrafisz?

��Oczywi�cie!

Po�o�y� krzy�yk w trumnie, a kiedy j� na powr�t zamkn�li i wyszli z grobu, z�o�y� r�ce i odm�wi� kr�tk� modlitw� za dusze zmar�ych, prosz�c jednocze�nie, by grzech pope�niony przez naruszenie grobu zosta� im wybaczony. P�niej zn�w nakryli gr�b ci�k� p�yt�. Na Heikego sp�yn�o uczucie niezwyk�ego spokoju.

��Nie rozumiem tego � powiedzia� Peter, ponownie przygl�daj�c si� napisom na p�ycie. � O, ale co to?

��Co si� sta�o?

��Teraz ju� niczego nie pojmuj�! Popatrz! �Feodora � urodzona 1580, zmar�a 1618, Anciol � urodzona i zmar�a w roku 1618�.

��Ty i te twoje cyfry, z kt�rymi sobie nie radzisz! To znaczy, �e tym ma�ym dzieckiem by�a Anciol!

��Ale to z niczym si� nie zgadza!

��To prawda � Heike zatroskany rozgl�da� si� doko�a. � Musimy szuka� dalej w�a�ciwej Anciol, zdradzonej narzeczonej.

��Dzi� wieczorem nic ju� nie zdzia�amy, chyba sam rozumiesz � z irytacj� zaprotestowa� Peter. � Dzie� si� sko�czy�. Niebo poszarza�o, nied�ugo ca�kiem si� �ciemni.

��Ale� my musimy j� odnale��, Peterze! Jak inaczej masz zamiar uwolni� Nicol�?

��Z pewno�ci� jako� sobie poradz�. To, co m�wisz, �e ksi�niczka Feodora jest zdradzon� Anciol, jest tylko bzdurn� teori�.

��To wi�cej ni� teoria, nie widzia�e�, jak Feodora pie�ci�a sukni� �lubn�!

��Ale ja nie mog� ju� d�u�ej czeka�! Musz� i�� do Nicoli, czy tego nie rozumiesz? Tak jak musia�em i�� rano. Przecie� ja j� kocham!

Heike zbli�y� si� do niego o krok.

��Nie wolno ci tam i�� dzi� wieczorem. Chyba postrada�e� zmys�y, cz�owieku! To w�a�nie noc� gin� ludzie! Dzisiaj nas wypuszczono, to niepoj�te dla nikogo z miasteczka. Nikt inny dotychczas nie uszed� z twierdzy z �yciem! Nie rozumiem, dlaczego ksi�niczka pozwoli�a nam odej��, ale obawiam si� najgorszego. Chod�, poszukamy dalej, gdzie� przy bramie podobno jest latarnia.

��Nic mnie to nie obchodzi � odpar� w�ciek�y Peter.

��Nie komplikuj sytuacji jeszcze bardziej � prosi� Heike.

��Wszystko malujesz w czarnych barwach!

��Bo nie chc� ryzykowa�, �e co� przeocz�.

Od strony g�r podst�pnie nadci�gn�� nocny ch��d. Heike zrozumia�, dlaczego pi�kne konie mog� nie przetrzyma� tutaj zimy.

Zn�w zacz�� si� zastanawia�, co w�a�ciwie przydarzy�o si� Francuzom.

Wraz z nadej�ciem wieczoru powr�ci� strach, trzymany do tej chwili w szachu przez �wiat�o dnia.

Gdyby tylko Peter okaza� wi�ksz� gotowo�� do wsp�dzia�ania! On jednak zachowywa� si�, jak gdyby rzucono na� urok, a stan ten wraz z zapadni�ciem ciemno�ci jeszcze si� pog��bi�.

Ksi�yc �wieci� teraz ja�niej, ale jego blask nie by� szczeg�lnie pomocny, gdy� wzmagaj�cy si� wiatr od g�r przygna� chmury. Heike zrozumia�, �e tego wieczoru �wiat�o ksi�yca b�dzie na przemian pojawia� si� i znika�.

Nie u�wiadamia� sobie, jak imponuj�ce sprawia wra�enie, kiedy tak pogr��ony w my�lach stoi na ma�ym, strasznym cmentarzu. Teraz, gdy p�mrok skrywa� jego niespotykanie brzydk� twarz, wygl�da� na nadzwyczaj przystojnego. Peter nagle dostrzeg� niezwyk�e walory swego przyjaciela i obudzi�a si� w nim zazdro��, o kt�rej istnieniu nie wiedzia�, dop�ki nie przyby� tu do Stregesti i nie spotka� Nicoli.

Ach, Nicola, jego nieszcz�liwa ukochana!

Ogarni�ty nieznanymi wcze�niej uczuciami zerka� z ukosa na Heikego. Potomek Ludzi Lodu, niezwykle barczysty, o w�skich biodrach, podkre�lonych jeszcze pasem �ci�gaj�cym kurtk�, z czarnymi, dziko wzburzonymi w�osami do ramion, przedstawia� teraz sob� uosobienie erotyzmu. I te powolne, po kociemu mi�kkie ruchy� Peter zrozumia�, �e Heike, zupe�nie nie�wiadom si�y przyci�gania emanuj�cej od jego sylwetki, wci�� trwa w prze�wiadczeniu, �e wygl�da jak przera�aj�co wstr�tny dzikus. Ale Peter ju� wiedzia�, �e gdy ten ch�opak za kilka lat przeistoczy si� w dojrza�ego m�czyzn�, posi�dzie niezwyk�� moc.

Jakie� znaczenie b�dzie w�wczas mia�o szata�sko brzydkie oblicze?

Doda mu tylko tajemniczo�ci!

Zazdro�� w duszy Petera rozgorza�a mocniejszym p�omieniem.

��Musimy szuka� dalej. � Heike ockn�� si� z zamy�lenia i postanowi� dzia�a�. � Gdzie jest latarnia? Widzia�e� j�?

Peter westchn��.

��Tak, by�a przy bramie. Ale czy naprawd�?

Teraz w miejscu wiecznego spoczynku rodu Muntele by�o naprawd� strasznie. Dopiero w tej chwili Heike u�wiadomi� sobie, jak stary jest cmentarz.

��Peterze, z kt�rego roku pochodzi naj�wie�szy gr�b, kt�ry znalaz�e�?

��Nie sprawdzili�my przecie� wszystkich, ale to chyba ten, kt�ry ogl�dali�my ostatnio. Z tysi�c sze��set osiemnastego.

��Czy s�dzisz, �e istniej� jakie� nowsze mogi�y?

��Nie m�w takich makabrycznych rzeczy! Ksi�niczka Feodora �yje przecie� w twierdzy. I Nicola tak�e. A ojciec Feodory by� wojewod�!

��Nicola z pewno�ci� nie jest �adn� krewn� Feodory, przypuszczam raczej, �e to dziewczyna z miasteczka schwytana w niewol� przez czarownic� � rzek� Heike. � A to, �e ojciec Feodory by� wojewod�� Kiedy w�a�ciwie sko�czy�o si� panowanie wojewod�w w Siedmiogrodzie? Co nam o tym wiadomo?

��Chyba masz racj�. � S�owa Heikego najwyra�niej zbi�y Petera z panta�yku. � A mo�e nadal istniej� wojewodowie? A w og�le to przesta� mnie straszy� � sykn�� rozz�oszczony nie na �arty. � Chc� st�d odej��.

Heike jednak by� uparty i w ko�cu Peter przysta� na to by jeszcze przez jaki� czas prowadzi� poszukiwania.

Kiedy ksi�yc w pe�nej krasie pojawi� si� na sklepieniu niebieskim, ch�opcy pospiesznie sprawdzali groby na cmentarzu wojewod�w. Peterowi ciarki przechodzi�y po plecach, gdy raz za razem natykali si� na imi� Feodory.

Nigdzie jednak nie znale�li �adnej innej Anciol.

Wiedzieli, �e nie wszystkie groby obejrzeli. Niekt�re p�yty okaza�y si� tak zniszczone, �e nie spos�b by�o odcyfrowa� wyrytych na nich napis�w. Inne pokrywa�y straszliwe, zdradzieckie pn�cza. Jeszcze inne, najstarsze, nie mia�y �adnych napis�w, gr�b zaznaczony by� jedynie p�yt�.

Zosta� im tylko niewielki fragment cmentarza, ale Peter wykazywa� coraz mniejsz� ch�� do wsp�pracy. Nagle Heike uni�s� g�ow�.

��Pos�uchaj!

Peter nastawi� uszu, ale dotar� do nich jedynie cichy szelest li�ci i co�, co mog�o wydawa� si� szeptem zmar�ych, kt�rzy ze smutkiem �alili si�, i� kto� o�mieli� si� zak��ci� ich spok�j. Peter ka�dym nerwem wyczuwa� strach, nie �mia� si� odwr�ci�, przekonany, �e za jego plecami czyha co� potwornego.

��Nie, nic nie s�ysz�.

Heike stara� si� napotka� w ciemno�ciach jego wzrok.

��Nie s�yszysz skrzeku padlino�ernych ptak�w?

��Padlino�ernych ptak�w? Oszala�e�?

��Ws�uchaj si� w te rozdzieraj�ce d�wi�ki! Jak si� nios� echem w�r�d �cian doliny! Ptaszyska szukaj� czego� po ciemku! Zbieraj� si�, kr��� wok� zdobyczy.

��Zdobycz� padlino�ernych ptak�w s� zmarli � z przera�eniem w g�osie rzek� Peter.

��Tak � odpar� Heike. � Albo skazani na �mier�. Nie s�yszysz ich?

���adnego d�wi�ku!

��Nie rozumiem� � zaduma� si� Heike.

��Specjalnie mnie straszysz!

��C� za pomys�� Ciii! Co to? Teraz s�ysz� co innego! A ty?

Peter nas�uchiwa�, ale tylko dlatego, by ju� nie sprzeciwia� si� towarzyszowi. Nagle drgn��.

Teraz obaj us�yszeli to samo: ostry turkot k� po �wirze i kamieniach, odg�os kopyt koni biegn�cych ostrym k�usem.

��Pow�z! � krzykn�� Peter, niespokojny. � Pow�z si� zbli�a. Doje�d�a teraz pod gospod�! Po mnie! A mnie tam nie ma!

Heike z�apa� ch�opaka za rami� w momencie, gdy ten ju� chcia� pu�ci� si� biegiem.

��Zaczekaj! Co robisz, chcesz wpa�� wprost w obj�cia �mierci?

��Pu�� mnie!

��Nie odnale�li�my czarownicy!

��G�upstwa! I tak jest za p�no, zapad�y ciemno�ci, ju� jej tutaj nie znajdziemy!

Heike musia� przyzna� mu racj�. Upi�r nigdy nie spoczywa w swym grobie noc�. A mimo wszystko za wszelk� cen� powinien powstrzyma� przyjaciela.

��Peterze, zaczekaj!

��Pu��, m�wi�!

��Nie chc�, by� zgin��.

��Nie zgin�. Nicola mnie potrzebuje. Och, nie, pow�z odje�d�a! � zawo�a� zrozpaczony. � Czekaj! Zaczekaj na mnie, tu jestem!

Ale d�o� Heikego trzyma�a jego rami� w �elaznym u�cisku. Peter, jakby postradawszy wszystkie zmys�y, uderzy� przyjaciela obuchem siekiery. Heike zd��y� si� nieco uchyli�, ale uderzenie i tak by�o do�� mocne. Pu�ci� Petera i skuli� si� w przyp�ywie b�lu, si�gaj�c r�kami g�owy.

Cios trafi� go przy uchu, siekiera ze�lizgn�a si� nast�pnie po mi�niach szyi i zatrzyma�a na ramieniu.

Heikemu w oczach pokaza�y si� gwiazdy. J�kn�� cicho, czuj�c, �e uginaj� si� pod nim nogi. Mimo to stara� si� z�apa� oszala�ego Petera i zatrzyma� go.

Peter spostrzeg�, �e Heike bliski jest utraty przytomno�ci. Przez chwil� sta�, nie mog�c podj�� decyzji.

A potem powl�k� oszo�omionego, s�aniaj�cego si� na nogach przyjaciela do ma�ej kostnicy, usytuowanej niedaleko miejsca spoczynku wojewod�w, wepchn�� go do �rodka i zamkn�� drzwi od zewn�trz.

Co si� w nogach pobieg� za powozem, kt�ry opu�ci� ju� miasteczko.

��Poczekaj! Poczekaj na mnie, ju� id�! Jestem tutaj! � wo�a� tak g�o�no, �e wszyscy mieszka�cy musieli go s�ysze�.

Ale pow�z znikn�� ju� w ciemno�ciach za wystaj�cym grzbietem urwiska.

Peter p�dzi� jak m�g� najszybciej, potykaj�c si� o niewidzialne przeszkody. W gardle czu� narastaj�cy szloch. Sam zdo�a wyrwa� Nicol� ze szpon�w Feodory! Mi�o�� wszystko zwyci�y!

Heikego otacza� g�sty mrok.

Nie zdawa� sobie sprawy, gdzie jest i jak si� w tym miejscu znalaz�, na przemian traci� i odzyskiwa� przytomno��. Zapami�ta� jednak g�uchy d�wi�k, jak gdyby kto� zatrzasn�� jakie� drzwi, a potem zgrzyt i szcz�k, �wiadcz�ce o tym, �e zosta�y zamkni�te od zewn�trz.

Teraz wok� panowa�a cisza.

Z jednej strony karku odczuwa� silny b�l, nie m�g� poruszy� g�ow�.

Musia� przez jaki� czas pole�e� spokojnie, poczeka�, a� b�l nieco ust�pi lub raczej a� on si� z nim oswoi.

Pod palcami poczu� ubit� ziemi�. Ohydny zapach zat�ch�ego powietrza i zgnilizny za�widrowa� mu w nosie.

Z trudem zebra� si�y i stan�� na nogi. G�ow� uderzy� w sufit; wok� posypa�o si� pr�chno. J�kn��, odczuwaj�c kolejny przyp�yw ostrego b�lu, cho� przecie� wcale mocno si� nie urazi�.

Gdzie jest?

Cmentarz� Peter� To ostatnie, co pami�ta�.

Najwa�niejsze � odnale�� drzwi.

Post�pi� krok naprz�d, roztropnie pochylaj�c g�ow� i wyci�gaj�c przed siebie r�ce. Palce natychmiast napotka�y przeszkod�, �cian�. Dotykaj�c nier�wnej powierzchni wkr�tce dotar� do rogu. Potem przesuwa� d�o� po kolejnej pokrytej kurzem �cianie, tak samo nier�wnej jak poprzednia, zbudowanej z nie heblowanych, pionowo ustawionych belek.

Nast�pny r�g, w odleg�o�ci zaledwie kilku �okci od pierwszego. I znowu �ciana.

Heikemu na czo�o wyst�pi� zimny pot. Je�li natknie si� na jeszcze jeden r�g�

Tak si� w�a�nie sta�o, i to niemal natychmiast.

R�ce zacz�y mu dr�e�, traci� panowanie nad sob�. Pozostawa�a jeszcze tylko jedna �ciana, przera�liwie kr�tka jak tamte. Tu musia�y by� drzwi.

Rzeczywi�cie, by�y. Heike po omacku szuka� zamka.

Nie ma!

D�onie nerwowo przesuwa�y si� po drewnianej powierzchni, w g�r� i w d�, palce obmacywa�y futryn�, oddech stawa� si� coraz szybszy i �wiszcz�cy, pot zalewa� twarz.

Nigdzie ani szpary.

Rzuci� si� na drzwi ca�ym cia�em, ale zn�w zabola�o go rami�, a b�l w g�owie wybuch� pe�n� si��.

Drzwi ani drgn�y.

Wiedzia� ju�, gdzie jest. Kiedy przyszli na cmentarz, dostrzeg� ma�� kostnic�, ale nawet si� jej nie przygl�da�. W�wczas go nie interesowa�a.

��Peterze! � krzykn�� przera�ony.

Na zewn�trz panowa�a jednak i�cie cmentarna cisza.

Heike cierpia� na klaustrofobi�. To by�a jego najwi�ksza s�abo��. Gorzkie prze�ycia w dzieci�stwie, kiedy to przez ca�e lata siedzia� zamkni�ty w ma�ej drewnianej klatce, odcisn�y pi�tno na jego duszy. Teraz znalaz� si� w sytuacji, kt�ra by�a dla niego koszmarem.

Z trudem chwyta� oddech. Wpatruj�c si� w ciemno�� nic nie widz�cymi oczami, czu�, jak ogarnia go paniczny wprost l�k. Z gard�a wyrwa� mu si� dziki, przeci�g�y krzyk.

Oszala�y ze strachu miota� si� od �ciany do �ciany, obija� o drzwi, zdziera� palce do krwi o nier�wn� powierzchni� �cian i sufitu, pr�bowa� podnie�� dach, wywa�y� drzwi, podkopa� si� do�em. Nie przestawa� krzycze� ogarni�ty przera�eniem. G�owa bola�a go tak, jak gdyby zaraz rozpa�� si� mia�a na kawa�ki, ale nawet o tym nie my�la�, op�tany jedyn� szale�cz� ide�: wyj��! wydosta� si�! Z gard�a wyrywa� mu si� histeryczny, bezradny szloch, kopa� i wali� w belki, wzbijaj�c tumany kurzu, biega� w k�ko jak wiewi�rka w klatce, kaszla�, j�cza�� S�ysza� uderzenia w�asnego serca bij�cego w oszala�ym tempie.

Do zupe�nie ju� zamroczonego strachem ch�opaka dotar� nagle g��boki, uspokajaj�cy g�os:

��Heike!

Up�yn�o kilka sekund, zanim zdo�a� si� troch� opanowa�.

��Heike � powt�rzy� g�os, dochodz�cy z bliska. � Uspok�j si�, zaraz nadejdzie pomoc. Ju� jest w drodze.

P�uca nie zdo�a�y jeszcze odnale�� w�a�ciwego rytmu, ale Heike z ca�ych si� stara� si� odzyska� spok�j. Wcisn�� si� plecami w k�t. Gdy poj��, �e kto� do� przemawia, bezw�adnie osun�� si� na ziemi�.

Zn�w by� dzieckiem prowadz�cym przegran� z g�ry walk� z samotno�ci�, strachem i z�em. Po raz kolejny ogarn�o go prze�wiadczenie, �e nigdy nie zdo�a si� uwolni�, wydosta� na zewn�trz.

Dla Heikego by�o to niczym piek�o.

��Ju� dobrze, Heike � powiedzia� �yczliwy g�os.

��Tengel Dobry? � spyta� szeptem.

��Tak, to ja. Nie mieli�my ju� zamiaru ingerowa� w twe poczynania, ale to nie w porz�dku wobec ciebie. Masz przecie� tak bolesne wspomnienia! Nie mo�esz ju� d�u�ej tu pozostawa�, a przede wszystkim musisz zachowa� trze�wo�� umys�u.

��Musz� st�d wyj��, natychmiast, nie wytrzymam�

��Pomoc ju� nadchodzi, jest ju� niedaleko.

��Czy ty nie mo�esz�?

��Nic, drzwi otworzy� mo�e tylko osoba ze �wiata �ywych.

Heikego zn�w ogarn�a panika, rzuci� si� na drzwi.

��Oszcz�dzaj si�y! Dzi� w nocy b�dziesz ich potrzebowa�. A wi�c� Spokojnie, nie jeste� sam.

Heike zn�w skuli� si� w rogu. G�ow� opar� o �cian�, raz po raz wstrz�sa�y nim dreszcze. Stara� si� uspokoi�, ale bez Powodzenia. Szloch wyrywa� mu si� z piersi, z�by szcz�ka�y. M�wi� z najwy�szym trudem.

��Zosta� ze mn� � szepn�� bezradny. � Inaczej on� zn�w przyjdzie ze szpikulcem� i b�dzie mnie k�u��

Silna, daj�ca poczucie bezpiecze�stwa d�o� dotkn�a jego ramienia. Heike pochyli� ku niej g�ow�, z piersi wci�� dobywa� mu si� g��boki, bolesny szloch.

Peter spogl�da� w najpi�kniejsze oczy, jakie kiedykolwiek widzia�. Stali w sali rycerskiej Cetatea de Strega, a on trzyma� w d�oniach delikatnie r�ce Nicoli, tul�c je do piersi. Dziewczyna znajdowa�a si� tak cudownie blisko niego.

��Mojej ciotki nie ma � szepn�a. � Nie wiem, gdzie si� podzia�a, ale z ni� nigdy nic nie wiadomo. Miewa najprzedziwniejsze pomys�y.

��Czy wobec tego nie mo�emy uciec od razu? � odszepn��. � Musz� si� spieszy�, zamkn��em mojego przyjaciela w pomieszczeniu bez wyj�cia. On nie mo�e siedzie� tam przez ca�� wieczno��!

Z lekkim zawstydzeniem za�mia� si� na wspomnienie swego czynu.

��Nie, nie mo�emy, jeszcze nie. � W wielkich oczach Nicoli zn�w objawi�o si� przera�enie. � Jest jeszcze on! Nasz wo�nica i od�wierny� On nie �pi. Musimy czeka� a� do �witu, bo to jej sprzymierzeniec, oddany s�uga. Natychmiast nas zatrzyma. Poza tym ciotka Feodora znajduje si� gdzie� tutaj w twierdzy, pewnie si� ukry�a. W takich sytuacjach bywa najbardziej niebezpieczna, zwykle w�wczas co� warzy, co� przygotowuje albo te� planuje kolejne okropie�stwo. Och, dobrze j� znam i boj� si� teraz, Peterze! B�d� przy mnie, zosta� ze mn� dzi� w nocy! Spr�bujemy wykra�� si� st�d przed �witem!

Mi�o�� maluj�ca si� na twarzy Nicoli sprawi�a, �e Peter przesta� my�le� o Heikem.

Wydawa�o mu si�, �e tej nocy po twierdzy hulaj� przeci�gi. Lodowaty wiatr od g�r �wiszcza� w komnatach przenika� do szpiku ko�ci, wzdycha� i j�cza� w�r�d starych kamieni w murach. Ni�s� te� ze sob� wstr�tny od�r ple�ni, najwidoczniej wydobywaj�cy si� gdzie� z do�u, spod pod�ogi. Prawdopodobnie twierdza mia�a tak�e piwnice, cho� nie pokazano mu ich, gdy zwiedza� zamczysko.

��Dzi�kuj� ci, Nicolo, �e po mnie przyjecha�a� � powiedzia�. � Przykro mi, �e nie by�o mnie w�wczas w karczmie ale spieszy�em si� tu jak mog�em. Szkoda, bo gdyby� mnie tam zasta�a, mogliby�my by� ju� daleko st�d.

��Nie z wo�nic� � przypomnia�a mu. � Przecie� to on mnie zawi�z� do miasteczka. A wi�c zamkn��e� gdzie� Heikego? To nie�adnie z twojej strony � roze�mia�a si�. � Ale chod�, wska�� ci twoj� sypialni�. Mo�esz zaczeka� w niej, a ja w tym czasie spr�buj� odnale�� moj� ciotk� i zorientowa� si�, czym si� teraz zajmuje. Ogromnie niepokoi mnie jej znikni�cie!

Przytuleni, spleceni ramionami szli przez mroczn� galeri�. Nicola zapyta�a:

��A wi�c jednak poszli�cie na cmentarz? Chocia� was przestrzega�am?

��To Heike nalega�.

Utrzymanie �wiecznika w jednej r�ce, podczas gdy drug� usi�uje si� jak najmocniej przytuli� do siebie dziewczyn�, jest sztuk� niezwykle trudn�. Peter mia� okazj� si� o tym przekona�. Ale gdy naprawd� si� czego� pragnie, mo�na dokona� rzeczy niemo�liwych.

��Czy na cmentarzu znale�li�cie co� interesuj�cego?

��Nic! Absolutnie nic! Nie wiem, czego Heike tam szuka�!

��Nie goni�y was duchy zmar�ych?

��Nie, ale las by� paskudny. Heike musia� uciec si� do czarodziejskich zakl��, by por�ba� korzenie.

Nicola przystan�a. Bardzo poblad�a, a w �wietle ksi�yca wpadaj�cym do galerii jej drobna twarzyczka wydawa�a si� jeszcze bielsza.

��Czarodziejskie zakl�cia? Nie chcesz chyba powiedzie�, �e on jest czarownikiem?

��Co do tego nie ma najmniejszych w�tpliwo�ci.

Nicola ruszy�a dalej.

��Co prawda ma niezwyk�y wygl�d. Dobrze, �e go zamkn��e�. Nie chc� tu widzie� �adnych pogan, pomy�l, jakie z�o mog� sprowadzi�. A oto i twoja komnata, b�dziesz w niej bezpieczny. Czy m�g�by� zaczeka� tu na mnie?

��Tak, oczywi�cie � odpar� Peter z pewnym wahaniem w g�osie, gdy� ogromny gobelin przedstawiaj�cy ociekaj�c� krwi� scen� my�liwsk� sprawi�, i� poczu� si� nieswojo, zw�aszcza patrz�c na� w migotliwym blasku �wiecy.

Podszed� do �o�a i dotkn�� ciemnych, rze�bionych kolumn.

��Wspania�e �o�e!

��By�o kiedy� przeznaczone dla �wie�o po�lubionych ma��onk�w � rzek�a oboj�tnie. � Ale nigdy nie odegra�o swej roli.

�lubne �o�e Anciol!

��Czy nie jest troch� ryzykowne k�a�� si� do niego? � wyrwa�o si� Peterowi.

Roze�mia�a si�.

��Ryzykowne? A c� to ma znaczy�? Chcesz powiedzie�, �e zach�ci�oby nas do�? Och, nie, chyba pomyli�e� si� co do mojej osoby! Dla mnie dzielenie �o�a z m�czyzn� nie jest zwyczajnym wydarzeniem.

��Ach, oczywi�cie nie to mia�em na my�li. W�a�ciwie nie wiem, o co mi chodzi�o.

Wpatrywa� si� jednak w �o�e nieufnie. �lubne �o�e ksi�niczki, do kt�rego nigdy nie wst�pi�a!

Zna� przyjemniejsze miejsca do spania.

Nicola wyczu�a jego wahanie.

��M�j drogi, od tamtego czasu sypia�o na nim wiele pokole�! Poczekaj tu na mnie, przeszukam ca�� twierdz�. Nie uspokoj� si�, p�ki nie zobacz�, czym zajmuje si� ciotka Feodora.

Peter uj�� jej prze�liczn� twarz w d�onie.

��Widz�, �e naprawd� niepokoisz si� jej znikni�ciem � rzek� ze zdziwieniem.

��Tak, to prawda. Dotychczas nigdy nie przepada�a na tak d�ugo. Na pewno w g�owie zal�g� jej si� jaki� szata�ski pomys�, jestem o tym przekonana! Zamyka si� wtedy w swej tajemnej komnacie, a to nigdy nie wr�y nic dobrego!

Tajemna komnata? Peter natychmiast pomy�la� o rze�bionych drzwiach, za kt�re podczas zwiedzania twierdzy nie wpuszczono ani jego, ani Heikego.

��Nie zostawiaj mnie na d�ugo � powiedzia�, gdy odchodzi�a. Nagle poczu� l�k przed mrokiem, pi�kna komnata wcale mu si� nie podoba�a. By�o w niej tak ponuro i zimno, zewsz�d ci�gn�o ch�odem, a kiedy lepiej si� ws�ucha�, jego uszu doszed� osobliwy d�wi�k, kt�ry, jak mu si� wydawa�o, s�ysza� gdzie� ca�kiem niedawno. Tajemnicze szelesty i trzaski.

Ach, tak, jasne, ju� sobie przypomnia� i roze�mia� si� z ulg�. Stare korzenie na cmentarzu wydawa�y podobne d�wi�ki, z udr�k� wij�c si� w�r�d li�ci, gdy Heike je r�ba�. Szcz�liwie nie maj� one nic wsp�lnego z twierdz�.

Sta� niezdecydowany na �rodku komnaty, nie wiedz�c w�a�ciwie, czego si� po nim teraz spodziewano. Czy ma si� po�o�y�, czy raczej nie? Z niesmakiem odwr�ci� si� plecami do gobelinu, uznaj�c przedstawion� na nim scen� za makabryczn�. C� za gust mieli kiedy� ludzie!

Teraz w�a�ciwie nie by�o wcale lepiej, ale Peter lubi� zwierz�ta i nie chcia� przygl�da� si� ich cierpieniom. Przeklina� gobelin, kt�ry wzburzy� go w takiej chwili, gdy czeka� na Nicol�, sw� pann� m�od��

Och, nie, co za niezr�czne por�wnanie przysz�o mu do g�owy w tej komnacie! Ale tak bardzo za ni� t�skni�, przeczuwa�, �e trudno mu b�dzie utrzyma� si� w ryzach, je�li mia�aby czuwa� wraz z nim tej nocy. A na to si� przecie� zanosi�o!

Wzdraga� si� na my�l o jej powrocie, zdaj�c sobie spraw�, jak mo�e na niego wp�yn�� jej blisko��, a zarazem dr�a� z podniecenia, nie mog�c si� doczeka�, kiedy j� zn�w zobaczy.

Nareszcie przysz�a.

Peter nie by� w stanie oczu od niej oderwa�, gdy stan�a w drzwiach ze �wiec� w d�oni. Przebra�a si�. W nocnej koszuli z koronkami, z g��bokim dekoltem i delikatnymi falbankami wygl�da�a tak prze�licznie, �e �zy zakr�ci�y mu si� w oczach.

Moja panna m�oda! Moja w�asna panna m�oda! Pragn� tylko jej, �adnej innej!

W pierwszej chwili ledwie j� pozna�, bo rozpu�ci�a w�ze� w�os�w i czarne l�ni�ce sploty niczym welon okrywa�y jej wiotkie cia�o. U�miechn�a si� do niego nie�mia�o, ods�aniaj�c �liczne, odrobin� wystaj�ce z�by, kt�re nadawa�y jej twarzy frywolny, nieco dziecinny wyraz.

��Jeszcze nie �pisz? � szepn�a, czerwieni�c si�, i zrozumia�, �e zawstydzi�o j� to, �e by� zupe�nie ubrany. � Noc b�dzie d�uga, nie mo�emy tak siedzie� i czeka� ch��d jesieni daje si� ju� we znaki. Chod�, po�o�ymy si�. Nie ma w tym nic z�ego, m�j drogi!

Powiedzia�a to figlarnie, jak dziecko, kt�re psoci w �wiecie doros�ych, lecz nie pojmuje, jak niebezpieczne mog� by� tego nast�pstwa. Ci�gn�a:

���o�e jest tak szerokie, i� nikt nie powinien pomy�le� sobie o nas nic z�ego, mimo �e je dzielimy. Wiem, �e szanujesz mnie na tyle, �e nic nieprzystojnego si� nie wydarzy.

��Oczywi�cie, nie! � wyj�ka� Peter do�� dwuznaczn� odpowied�, ale �ci�gn�� ubranie, nieco zawstydzony i onie�mielony, gdy� do tej pory nie le�a� w ��ku z dziewczyn�. Prze�y� co� kiedy� w stogu siana w pewn� letni� noc, ale to zupe�nie inna sprawa.

��Czy znalaz�a� swoj� ciotk�? � zapyta�, w�lizgn�wszy si� do lodowatego �o�a. Ona ju� tam by�a, skromnie u�o�ona po swojej stronie.

��Nie, nigdzie jej nie widzia�am i bardzo mnie to niepokoi. Ale nie my�lmy teraz o tym! Ach, takie nadzieje wi��� z t� noc�, mo�e nareszcie tym razem si� uda!

��O czym m�wisz?

��Rozmawiali�my ju� o tym. Jak dot�d nie powiod�a mi si� ucieczka, ona zawsze mnie powstrzymuje. Za ka�dym razem wymy�la coraz straszniejsze i ohydniejsze sposoby. Ale teraz mam przecie� ciebie!

Petera zdj�� strach, obudzi�y si� tak�e dotkliwe wyrzuty sumienia. Je�li Feodorze zawsze udawa�o si� udaremni� ucieczk� Nicoli� Mo�e i tym razem do niej nie dopu�ci? A on z pewno�ci� nie b�dzie w stanie odparowa� cios�w zadanych przez czarodziejskie moce tej kobiety.

Mo�e Heike by to potrafi�?

Prawdopodobnie!

A ja zamkn��em go w kostnicy!

Jak mog�em zrobi� co� takiego! j�kn�� w duchu.

Zaraz jednak jego my�li obra�y inny kierunek. Przecie� Heike nie m�g� mu towarzyszy� w takiej chwili� teraz, kiedy by� razem z Nicol�!

A wi�c jednak post�pi� s�usznie.

U�miechn�� si� pod nosem. C� mia�by zrobi� z Heikem w takiej chwili upojnego szcz�cia, kiedy spe�ni� si� maj� mi�osne marzenia? Pozostawi� go na pastw� ksi�niczki, by op�ni� jej niecne dzia�ania? Czy to by�oby w porz�dku wobec przyjaciela, kt�ry tak dobrze mu �yczy�?

��M�j najdro�szy, dok�d uciekaj� twoje my�li? � zagrucha�a Nicola, w swej bezbronno�ci bardziej ni� kiedykolwiek przypominaj�ca zranionego ptaka. Jej d�o� delikatnie pog�adzi�a go po g�owie i od razu zapomnia� o Heikem.

Uni�s� si� na �okciu i czule popatrzy� na dziewczyn�. D�ugie w�osy niby po�yskliwy welon obramowa�y ukochan� twarz.

Peter dotkn�� ich ostro�nie, jego d�o� wyczu�a kszta�t g�owy. Jak jedwabiste by�y to w�osy, jak l�ni�co czarne w blasku woskowej �wiecy! I jeszcze przysz�o mu do g�owy, �e z kobiecych w�os�w emanuje szczeg�lna zmys�owo��, zw�aszcza gdy s� takie d�ugie i wypiel�gnowane jak w�osy Nicoli.

��Podobaj� ci si�? � zapyta�a szeptem, jakby z l�kiem.

��S� cudowne! � odszepn��. � Wspania�e! Najpi�kniejsze, jakie widzia�em!

��Dzi�kuj� ci, m�j drogi, to bardzo mi�o s�ysze�! Kto�, kto chcia� by� dla mnie niedobry, powiedzia�, �e nie ma w nich nic szczeg�lnego.

Peter w lot zrozumia�, o kim mowa: to zazdrosna ksi�niczka Feodora! Jej w�osy by�y jeszcze d�u�sze i bardziej czarne. �e te� kto� m�g� post�pi� tak podle wobec tej m�odej, nie�mia�ej dziewczyny!

��Nie s�uchaj takich g�upstw � pociesza� j�. � To wszystko z zazdro�ci.

Pieszcz�c kruczoczarne sploty poczu�, jak ro�nie jego po��danie, ale si� hamowa�. Nie chcia� wystraszy� tego ma�ego piskl�cia, kt�re znalaz�o si� pod jego opiek�! Nicola powierzy�a mu sw� dusz� i swoje cia�o, prze�wiadczona, �e jest silny i dobry, �e nie wyrz�dzi jej krzywdy. Musi okaza� si� godny jej zaufania.

A nie by�o to wcale �atwe!

Prawd� powiedziawszy, Peter tak samo szuka� ochrony i pociechy u niej, jak ona u niego. Ca�a twierdza, a w szczeg�lno�ci ta komnata, budzi�a w nim groz�, a jeszcze gorzej by�o teraz, gdy zabrak�o przy nim Heikego. Zrozumia�, jak� si��, jaki spok�j mia� w sobie przyjaciel. Obecno�� Heikego dawa�a mu poczucie bezpiecze�stwa nawet w tym �redniowiecznym otoczeniu. W twierdzy czai�o si� co� rzeczywi�cie straszliwego, co�, czego nie umia� nazwa�. Mia� wra�enie, �e to co� skry�o si� tu� za �o�em z baldachimem. Jak wygl�da � tego Peter nie umia� sobie nawet wyobrazi�, nie dostawa�o mu fantazji. Ale czu�, jak dreszcz przebiega mu po plecach, i odruchowo szuka� blisko�ci Nicoli. Rozumia� teraz, jakim piek�em musia�o by� dla niej �ycie tutaj razem z czarownic�, czy, jak twierdzi� Heike, upiorem. To, co m�wi� Heike, wydawa�o mu si� absolutnie niemo�liwe, przerasta�o mo�liwo�ci jego pojmowania, ale ju� sam fakt, �e dziewczyna mieszka pod jednym dachem z kim� takim, to dosy�, by pragn�a st�d uciec. Nietrudno to zrozumie�.

Ciekawe, gdzie przebywa teraz ksi�niczka? A jej straszny s�uga, wo�nica? I gdzie s� wszyscy s�u��cy?

M�odzi le�eli razem, poszeptuj�c od p� godziny, i nie by�o wy��cznie win� Petera, i� po pewnym czasie znale�li si� bli�ej siebie, bardziej po�rodku �o�a. W lodowato zimnym pokoju trudno by�o si� rozgrza�, zrozumia�e wi�c, �e starali si� skra�� od siebie nawzajem cho� troch� ciep�a.

Zrozumia�e jest tak�e, �e po nast�pnej po�owie godziny le�eli ju� w swoich obj�ciach i ma�o do�wiadczony Peter prze�y� swe, jak dotychczas, najszcz�liwsze chwile w �yciu. Wstydzi� si� tylko, �e tak niewiele wie o post�powaniu w mi�o�ci cielesnej.

Dziewka w stogu siana nie by�a wszak mistrzyni� godn� na�ladowania.

Stara� si� jednak okaza� jak najwi�cej czu�o�ci i delikatno�ci tej m�odziutkiej dziewczynie, kt�rej sprawi� tyle b�lu. Wydawa�o si�, �e Nicola bardzo sobie ceni jego troskliwo��, cho� wyp�akiwa�a gorzkie �zy ze wstydu i strachu, �e tak da�a si� ponie�� uczuciom. Mimo jego zapewnie�, �e si� z ni� o�eni!

Wreszcie, wyczerpana, zasn�a w jego ramionach.

��Obud� mnie na czas � poprosi�a. � Musimy uciec przed �witem, w ostatniej godzinie nocy. Wtedy wszyscy b�d� spa�.

Peter obieca�, �e zbudzi j� o w�a�ciwej porze. Wkr�tce zasn��.

W karczmie Mira siedzia�a razem z Zeno i jego �on�, w napi�ciu wyczekiwali na powr�t ch�opc�w. Ma��onkowie obiecali nie spuszcza� oka z Miry i dotrzymywali s�owa. Zeno by� odpowiedzialnym cz�owiekiem.

��Nigdy ju� ich nie ujrzymy � z przekonaniem rzek�a karczmarzowa.

��Milcz, babo! Widzia�a�, co si� wydarzy�o? By� tutaj pow�z i musia� wr�ci� bez nich, bo nie zdradzili�my, gdzie s�. Nie odkryli, �e ch�opcy poszli na cmentarz!

��Ale ten durny ch�opak m�wi� przecie�, �e p�niej maj� zamiar i�� do twierdzy! Ca�kiem oszala�?

��Zamknij wreszcie t� przekl�t� jadaczk�! Tamten drugi mo�e nas uratowa�, wierz mi! Posiada niezwyk�� moc, sama to chyba zauwa�y�a�! Czy komukolwiek uda�o si� uj�� z �yciem z twierdzy? Nigdy, powtarzam, nigdy! Przypomnij tytko sobie wszystkich m�odzie�c�w z miasteczka, kt�rych stracili�my! Zaci�gni�ci do twierdzy przez si�y niepoj�te dla nikogo z nas. Ona ma w sobie tak� zmys�owo��, ta ksi�niczka, �e�

��Ciii, przesta� o tym m�wi�, nie wiesz, �e to niebezpieczne? Pami�tasz t�, kt�ra pr�bowa�a powiedzie� kilka ostrzegawczych s��w obcemu przybyszowi? Pami�tasz, w jakim stanie j� znale�li�my? By�a rozszarpana na strz�py jakby przez dzikie zwierz�ta! A przecie� zamkn�a si� w swej izbie!

Mira rozumia�a niewiele z tego, co m�wili, ale dostrzega�a ich wzburzenie i wielokrotnie s�ysza�a powtarzaj�ce si� s�owo �cetate�, twierdza. Mia�a wi�c jako takie poj�cie, co jest przedmiotem rozmowy.

��Mnie nigdy nie ruszy�a � mrukn�� Zeno.

��To prawda. A to dlatego, �e jeste� taki szpetny, �e �adna opr�cz mnie ci� nie chcia�a. Poza tym jeste� jej potrzebny, karczma przyci�ga m�czyzn, m�odszych i starszych. Mo�e sobie wybra�, kogo tylko jej si� spodoba. Ale do�� ju� o tym! To sprowadzi na nas nieszcz�cie!

Obydwoje zwr�cili si� ku Mirze, kt�ra nagle j�kn�a.

Najpierw dziewczyna przerazi�a si�, czuj�c na ramieniu czyj�� d�o�: lekk�, mi�kk� d�o� kobiety. Wkr�tce jednak odkry�a, jak uspokajaj�co podzia�a� dotyk tej r�ki na stan wzburzenia, w jakim znajdowa�a si� przez ca�y wiecz�r.

��Co si� sta�o? � zapyta�a karczmarzowa.

Ale Mira nie mog�a odpowiedzie�, gestem da�a tylko znak, by poczekali i przez chwil� byli cicho.

Mandragora ju� od d�u�szego czasu zachowywa�a si� niespokojnie i dziewczyna nie wiedzia�a, co ma robi�. Doprawdy przera�aj�c� rzecz zostawi� Heike pod jej opiek�, ale je�li amulet ma j� chroni�, ona musi przyj�� go na dobre i na z�e.

Ogromnie si� jednak przel�k�a, czuj�c, �e korze� zgina si� wp� jakby ze strachu i b�lu. A nie mog�a, ani te� nie chcia�a, m�wi� o tym Zeno i jego rozkrzyczanej �onie.

Ale teraz�? Teraz kto� jej pomaga�, wyczuwa�a to, cho� nie mog�a poj��, kto. Nie ksi�niczka, gdy� sp�ywa�a na ni� dobra moc, to by�o wyra�ne. Nicola? Nie, Nicola jest zwyczajn� dziewczyn� i nie ma �adnych powod�w, by pomaga� Mirze.

Ach, ten Heike, c� za dziwna istota! Mira nie mia�a nawet cienia w�tpliwo�ci co do tego, �e jest on czarownikiem, ale ufnie przyj�a amulet, cho� dr�a�a na sam� my�l o jego wielkiej mocy. D�o� spoczywaj�ca na ramieniu dziewczyny nie budzi�a jej zdumienia, jak nie zaskoczy�oby jej chyba nic, co mia�o zwi�zek z Heikem, ale w jaki spos�b mog�a zrozumie�

��Poczekaj � powiedzia�a w swoim j�zyku. � Teraz co� nadchodzi�

Ma��onkowie przygl�dali si� jej badawczo, niczego nie pojmuj�c, nie rozumiej�c nawet jej s��w.

Nagle na Mir� sp�yn�a pewno��.

Poderwa�a si� z miejsca.

��Chod�my, panie Zeno. Heike jest w niebezpiecze�stwie!

Karczmarz wy�owi� imi� Heikego i poruszy� si� niespokojnie, lecz jego �ona zareagowa�a gniewem i szorstko zapyta�a, dlaczego dziewczyna zachowuje si� tak dziwacznie.

Mira by�a teraz rozedrganym k��bkiem nerw�w.

��Heike! � zawo�a�a do nich wielkim g�osem jak do g�uchych. � Chod�cie, pr�dko! On� on� Poczekajcie, ju� wiem! Tak! Zosta� gdzie� zamkni�ty i potrzebuje mojej pomocy. Otrzyma�am przes�anie, musz� mu pom�c, natychmiast!

Nie zrozumieli, ale Mira chwyci�a Zeno za r�k� i poci�gn�a za sob�.

��Co ty wyprawiasz? � zanios�a si� krzykiem karczmarzowa. � Chcesz uciec z moim m�em?

Na szcz�cie Zeno poj��, �e dziewczyna z niepokoju wprost odchodzi od zmys��w, i ruszy� za ni�. �ona pobieg�a za obojgiem, ale zatrzyma�a si� w drzwiach o�wietlona blaskiem bij�cym z wn�trza gospody.

��Nie do twierdzy! Nie zabieraj go do twierdzy! � p�aka�a. � Jest jednym z ostatnich, jacy nam pozostali!

Zeno, kt�rego Mira ci�gn�a w przeciwnym kierunku, odpowiedzia�:

��Nie, chyba raczej idziemy na cmentarz. Zobacz�, czego ona chce.

��Na cmentarz? � za�ka�a karczmarzowa. � To jeszcze gorzej!

Krzyki obudzi�y mieszka�c�w miasteczka. We wszystkich oknach Targul Stregesti tej nocy rozb�ys�y �wiat�a.

Mira i Zeno biegiem pokonali kr�tki odcinek dziel�cy ich od ko�cio�a. Dziewczyna nie pr�bowa�a nawet niczego t�umaczy�, bo przecie� i tak by si� nie zrozumieli, ale czu�a, �e nie s� sami. W�ska, delikatna kobieca d�o� trzyma�a j� za r�k�, wskazuj�c drog�.

Wkr�tce znale�li si� na cmentarzu i Mira zosta�a podprowadzona do kostnicy.

��To tutaj! � zawo�a�a i Zeno j� zrozumia�.

Biegli tak szybko, �e latarnia, kt�r� ni�s� karczmarz, omal nie zgas�a. Szcz�liwie nadal si� pali�a i Zeno uni�s� j� do g�ry, o�wietlaj�c drzwi.

Nie musieli pyta�, czy Heike jest w �rodku. Us�ysza�, jak nadchodz�, i od d�u�szej chwili rozlega�o si� walenie w drewniane �ciany, �wiadcz�ce o panicznym, histerycznym l�ku. Zachowanie Heikego ogromnie zdumia�o Mir� i Zeno. Nikt, rzecz jasna, nie lubi, by go zamykano na cmentarzu, ale �eby do tego stopnia!

I to Heike, nosz�cy w sobie tak wielki spok�j!

Zeno potrzebowa� zaledwie paru sekund, by poradzi� sobie z drzwiami.

Stan�� w nich Heike, ale musia� wesprze� si� o futryn�. Oddycha� g��boko, ci�ko. Przygl�dali si� jego twarzy. Mimo grubej warstwy kurzu, oblepiaj�cej ca�ego ch�opaka, widoczne by�o jego wzburzenie, �lady panicznego l�ku i �ez.

��Co si� sta�o? � dr��cym g�osem spyta� 2eno. � Czy jaki� zmar�y powsta� z grobu?

��Nie � j�kn�� Heike. � Wspomnienie z dzieci�stwa� przez cztery lata� by�em zamkni�ty� w klatce.

���wi�ta Matko Bo�a! � westchn�� Zeno.

��Co takiego si� sta�o? � dopytywa�a si� Mira.

Heike musia� jeszcze raz wyja�ni�, tym razem po niemiecku.

��Ach! � westchn�a wsp�czuj�co. � I teraz tu ci� uwi�ziono! Jakie to okropne!

��Dzi�kuj�, �e przyszli�cie � powiedzia� Heike. � Ale teraz musimy� Gdzie jest Peter? W gospodzie?

��S�dzili�my, �e jest razem z tob� � odpar� Zeno.

��Niestety, nie � odpar� Heike z gorycz�.

Mira chustk� usi�owa�a obetrze� mu twarz.

��Czy to on�? � zapyta� Zeno.

��Tak, ale nie by� wtedy sob� � usprawiedliwia� przyjaciela Heike. � Chcia� i�� do twierdzy.

��Wszyscy si� tacy staj� � mrukn�� Zeno. � To znaczy, �e jest stracony.

��B�dzie nas dw�ch � powiedzia� Heike przez zaci�ni�te z�by. � Przekl�ci z Ludzi Lodu nie poddaj� si� tak �atwo. Ale najpierw musz� si� dowiedzie� Czy wiesz, gdzie znajd� gr�b Anciol? Przeszukali�my prawie ca�y cmentarz.

Twarz Heikego by�a teraz ju� niemal czysta i w blasku latarni ukaza�a si� ca�a jej szpetota. Jednak i Mira, i Zeno przestali si� jej ba�. Nauczyli si� s�ucha� �agodnego, ciep�ego g�osu i dostrzegali g��bok�, zabarwion� smutkiem �yczliwo�� w oczach ch�opca.

Prawd� by�o, �e Zeno widzia� w nim zbawc�, szczeg�lnego zbawc�, kt�ry m�g� uwolni� Targul Stregesti od z�a.

��Nie, ksi�niczka Anciol nie zosta�a pochowana tutaj � powoli odpar� karczmarz. � To wykluczone, przecie� by�a samob�jczyni�!

Heike pukn�� si� palcem w g�ow�.

��Naturalnie! C� ze mnie za idiota, nie pomy�la�em o tym wcze�niej! Rzuci�a si� w d� ze ska�y, czy� nie tak?

��W�a�nie.

��Ale czy wiesz, gdzie z�o�ono jej cia�o? To niezwykle istotne. Bo to ona jest czarownic�, prawda?

��Oczywi�cie, to Anciol, zdradzona narzeczona! M�wi�, jak jest, rozumiem bowiem, �e je�li masz nam pom�c, musisz o wszystkim wiedzie�. Niech ju� raczej przyjdzie i rozerwie m�j n�dzny zew�ok na kawa�ki!

��Dobrze, �e o tym m�wisz! Czy to dzikie zwierz�ta rozszarpa�y kobiet�, kt�ra mia�a za d�ugi j�zyk? Wspomnia�e� kiedy� o tym przypadkiem.

��Nie � kr�tko odpar� Zeno. � To nie dzikie zwierz�ta. To by�o to c o �.

��To, przed czym usi�ujecie uszczelni� okna i zatka� dziurki od klucza? Co to w�a�ciwie jest?

��My tego nie wiemy. Jedynie zmarli wiedz�.

Ta informacja niewiele pomog�a Heikemu.

��A wi�c gdzie znajduje si� gr�b Anciol?

Zeno zni�y� g�os.

��Powiadaj�, �e pochowano j� w piwnicach twierdzy.

Heike odetchn�� g��boko, zapatrzony w ciemno��.

��Tak, to przecie� jedyne logiczne rozwi�zanie. Piwnice twierdzy�

Przypomnia� sobie straszliw� wizj�, kt�ra nawiedzi�a go rano. Wiedzia� teraz, �e mandragora ukaza�a rzeczywisty obraz. Wszystko inne by�o tylko omamem, wywo�anym czarami ksi�niczki.

��Musz� tam i�� � powiedzia� zdecydowanie. � Trzymaj si� blisko Miry, ona ma amulet, kt�ry chroni j� przed z�� moc�. Gdyby�cie ty lub twoja �ona mieli jakie� trudno�ci, popro�cie, by Mira wyj�a amulet. W�wczas b�dziecie bezpieczni.

Karczmarz na dow�d, �e ufa jego s�owom, natychmiast uj�� Mir� za r�k� i uk�oni� si� niezwyk�emu m�odzie�cowi.

Mira natomiast, zorientowawszy si� w zamiarach Heikego, wybuchn�a p�aczem.

��Nie, nie! Ty tak�e?! Nikt mi ju� nie zostanie!

��Czy chcesz, bym ci z powrotem przyprowadzi� Petera? � zapyta� Heike z u�miechem.

��On jest ju� stracony. Nie wolno ci i�� w jego �lady!

��Mam wi�ksze mo�liwo�ci ni� on. I mam tak�e pomocnik�w.

��Wiem o tym � rozpromieni�a si� Mira. � Przysz�a do mnie pewna szlachetna dama i przyprowadzi�a mnie tutaj. Ale nie mog�am jej zobaczy�

��A wi�c to ona � Heike u�miechn�� si� szeroko. � Mia�a na imi� Sol, by�a czarownic� i �y�a w szesnastym wieku. Ale ona by�a dobr� czarownic�. Czasami � doda� w zamy�leniu.

Wszak po Sol mo�na si� by�o wszystkiego spodziewa�.

Ale z pewno�ci� dobrze jest mie� j� blisko.

��Jest jeszcze dw�ch moich pomocnik�w � wyja�ni� najpierw Mirze, a potem przet�umaczy� swoje s�owa karczmarzowi. � Jeden z nich to najlepszy cz�owiek, jaki kiedykolwiek st�pa� po ziemi. Czarownik w s�u�bie dobra. I jeszcze jeden, o kt�rym nie wiem zbyt wiele, lecz on najlepiej zna istot� z�a, gdy� sam mu kiedy� s�u�y�. Zdo�a� si� jednak wyratowa� i nale�y do najsilniejszych duchem z moich przodk�w.

��Masz naprawd� mo�nych sprzymierze�c�w � rzek� Zeno.

��Owszem � zgodzi� si� Heike i doda� z autoironi�: � Nie wolno mi te� zapomina� o mych w�asnych zdolno�ciach. Zaczynam rozumie�, na czym one polegaj�. Ksi�niczka prze�yje dzi� w nocy piek�o!

�yczy� im wszystkiego dobrego i znikn�� w ciemno�ciach, zanim zd��yli pomodli� si� za niego. Zawo�ali jedynie:

��Niech wszystkie dobre moce maj� ci� w opiece, Heike!

Nie dostrzegli ju� jego krzywego u�miechu. Co si� w nogach bieg� do twierdzy.

Kiedy Heike wyszed� na ��k� po drugiej stronie urwiska, chmury ods�oni�y ksi�yc i o�wietlona jego blaskiem twierdza wynurzy�a si� z ohydnego lasu niczym odwieczna gro�ba.

Objawi�a mu si� tak samo jak wszystkim innym, ani troch� nie przypomina�a porannej wizji. Teraz Heike musia� postrzega� j� w�a�nie w ten spos�b, inaczej nigdy nie odnalaz�by Petera.

Zatrzyma� si� na chwil�, zbieraj�c si�y i odwag�. Czu� si� jak zagubione dziecko, boj�ce si� ciemno�ci.

Ale troska o Petera, kt�ry znajdowa� si� tam, na g�rze, by� mo�e jeszcze �ywy, doda�a mu si�.

Szed� naprz�d, a k��bi�ce si� my�li wci�� nie dawa�y mu spokoju. Czu�, �e jest co�, o czym powinien pami�ta�. Jakie� ulotne wra�enie, kt�re nawiedzi�o go na cmentarzu� Instynkt podpowiada� mu, �e jest bardziej istotne, ni� mu si� to zrazu wyda�o. I jeszcze s�owa Zeno, kt�re nie wiedzie� czemu tak go zdumia�y�

Nie m�g� sobie jednak nic przypomnie�. By� pewien jedynie, �e to wa�ne, ale jak do tego doj��?

Grzeba� w zakamarkach pami�ci, ale nic z nich nie wydoby�. W ko�cu zrezygnowa�.

W miar� zbli�ania si� do twierdzy jego kroki stawa�y si� wolniejsze. Wmawia� sobie, �e to droga prowadz�ca pod g�r� odbiera mu si�y. Na pr�no jednak stara� si� oszuka� samego siebie.

��Pom� mi, Tengelu � szepta�. � Tengelu, Sol, Marze, wesprzyjcie mnie! Chyba rozumiecie, �e nie�atwo jest znale�� wyj�cie z takiej sytuacji komu�, kto wcze�niej nie wypr�bowa� swoich mocy.

I wtedy zorientowa� si�, �e w tej w�dr�wce pod g�r� ku czarnej, rozdziawionej paszczy bramy nie jest ju� sam. S�ysza� nawet odg�os krok�w. Odr�nia� ci�kie st�panie dw�ch m�czyzn i lekkie, kobiece. Wszyscy w mi�kkich trzewikach� Heike u�miechn�� si� do siebie. No, ksi�niczko, ju� mo�esz sobie ostrzy� pazury! To dopiero b�dzie walka!

Pierwsz� przeszkod� stanowi�a brama. W jaki spos�b j� pokona�?

Kiedy rano wraz z ksi�niczk� i Nicol� zwiedzali twierdz�, nie pokazano im cz�ci, w kt�rej mie�ci�y si� pokoje s�u�by. Heike nie wiedzia� wi�c, gdzie mieszka wo�nica � od�wierny.

Uprzytomni� sobie, �e nie widzia� �adnego innego s�u��cego.

Teraz g��biej si� nad tym zastanowi�. Gdzie s� konie, ci�gn�ce �w upiorny pow�z? Wszak konie to �ywe istoty. Ale rankiem ani ich nie widzia�, ani nie s�ysza�.

Rankiem? A gdzie w�a�ciwie podzia�o si� przedpo�udnie, po�udnie i popo�udnie? Poszed� do twierdzy rano, by sprowadzi� Petera, i to mu si� uda�o. Ale� kiedy wyszli z zamczyska, s�o�ce dawno ju� min�o zenit i chyli�o si� nad horyzontem. Dopiero teraz zda� sobie z tego spraw�.

Jeszcze jedna czarodziejska sztuczka, to jasne. Przez moment przerazi� si�, �e w trakcie ich �kr�tkiego� pobytu w twierdzy mog�y up�yn�� lata, ale nie, Mira i Zeno powiedzieliby co� o tym. No i by�y przecie� konie, kt�re wci�� pas�y si� na ��ce.

Wiedzia�, �e �adne z trojga jego towarzyszy nie b�dzie w stanie otworzy� bramy, z tym musi poradzi� sobie sam.

Brama, jak zreszt� by�o do przewidzenia, okaza�a si� zamkni�ta, a przecie� nie m�g� zapuka�! Trzeba zachowa� ostro�no��. Wszak licho nie �pi! Czy nie tak si� m�wi? Ale jedna zamkni�ta brama nie mog�a pokrzy�owa� plan�w Heikego. Poczeka�, a� ksi�yc schowa si� za wielk� chmur�, i podj�� wspinaczk� pod g�r� ku dw�m nier�wnym, wystaj�cym z muru kamieniom niedaleko bramy.

By� m�ody, silny i wytrzyma�y, na razie wi�c wszystko sz�o g�adko.

Ale mur by� wysoki. W tym miejscu zdawa� si� si�ga� nieba. No c�, musia� wspina� si� wy�ej z nadziej�, �e nie spadnie.

Ksi�yc wy�ania� si� zza chmur i zn�w zachodzi�, niewielk� nios�c pomoc Heikemu. Najwyra�niej zawar� pakt z ksi�niczk�, bo gdy tylko Heike znalaz� w murze szczelin� lub wystaj�cy kant, kt�rego m�g� si� uchwyci� i posun�� cho� troch� dalej, znika�. Heike musia� czeka�, a� spoza chmury wychyli si� cho� jego r�bek. Powtarza�o si� to po wielekro�, utrudnia�o wspinaczk� i poch�ania�o wiele si�.

Raz wydawa�o mu si�, �e utkn�� w martwym punkcie, zawieszony nad ziemi�, bez mo�liwo�ci posuwania si� w g�r�. Przemie�ci� si� jednak nieco w bok i szcz�liwie otworzy�y si� przed nim nowe drogi.

Nareszcie d�o� Heikego dosi�g�a g�rnej kraw�dzi muru i m�g� wci�gn�� si� na sam szczyt.

Znalaz� si� teraz na z�batym zwie�czeniu mur�w w�r�d blank�w, za kt�rymi rozpo�ciera� si� dach twierdzy, okr��aj�cy otwarty dziedziniec. A wi�c wspi�� si� tu niepotrzebnie!

I co dalej?

Co robi�? Gdzie szuka� Petera?

I, najwa�niejsze, gdzie znajduje si� ksi�niczka?

Heike wyt�a� s�uch.

Je�li mia� nadziej� us�ysze� rozmowy lub te� inne d�wi�ki, kt�re by oznacza�y, �e �yj� tu ludzie, czeka�o go rozczarowanie. Do jego uszu dosz�y natomiast bardziej przera�aj�ce odg�osy: przyt�umione g�uche bulgotanie zmieszane z �a�osnym, przepojonym skarg� tajemniczym szelestem, jakby w�e przekrada�y si� przez zgni�e listowie.

Takie same odg�osy, jakie wydawa�y korzenie, kt�re por�ba� na cmentarzu!

Zimny dreszcz wstrz�sn�� cia�em Heikego, gdy poj�� prawd�.

Ksi�niczka rzuci�a zakl�cie na wszystkich, widzieli wi�c twierdz� tak�, jak� by�a teraz. Ale poprzez moc uroku przedziera�y si� d�wi�ki identyczne jak w wizji, kt�ra nawiedzi�a go rano � d�wi�ki z prawdziwej Cetatea de Strega.

Gdy Heike to zrozumia�, poczu�, �e nagle posiad� moc spojrzenia na przestrza� przez mury twierdzy. Nie na d�ugo i niezbyt wyra�nie, ale widzia�, i dziwnym zrz�dzeniem losu patrzy� prosto w miejsce, w kt�rym znajdowa� si� Peter. Peter i Nicola.

Obraz znikn�� b�yskawicznie. Czarownica wygra�a z potomkiem Ludzi Lodu. On przecie� by� tak niedo�wiadczony, taki m�ody, ale wewn�trzny g�os podpowiada� mu, �e tej nocy jego si�y rozkwitn� w pe�ni � tajemne moce kolejnego dotkni�tego w rodzie.

To przekonanie doda�o mu otuchy. W walce, kt�r� mia� dzisiaj stoczy�, dziedzictwo mog�o okaza� si� zbawienne.

��Ach, Peterze, m�j biedny przyjacielu � szepn��. � W co� ty si� wpl�ta�?

Peter pogr��ony by� we �nie, tyle Heike zd��y� zauwa�y�. Spa�, obejmuj�c prze�liczn� Nicol�, ale niebezpiecze�stwo czyha�o. Heike wyczu� je raczej ni� zobaczy�, na razie bowiem niczego konkretnego nie dostrzega�.

By�o mu przykro, �e musi przerwa� t� idyll�, ale je�li mia� uratowa� czyje� �ycie, nie by�o innego wyj�cia. Wiedzia� teraz, w kt�rej komnacie przebywa Peter. Ostro�nie przesuwa� si� wzd�u� dachu, a� natrafi� na otwarte okno, wychodz�ce na dziedziniec. Opu�ci� si� w d� i stan�� na kraw�dzi okna. Wsun�� stopy do �rodka.

Je�li czarownica poci�gnie mnie teraz za nogi, zaczn� wrzeszcze�, pomy�la� Heike, pragn�c �artem zag�uszy� l�k. Nic takiego jednak si� nie sta�o. W�lizgn�� si� przez w�ski otw�r do niskiego pomieszczenia na pi�trze, kt�rego rano nie zwiedzali.

By�a to najwyra�niej nie u�ywana kondygnacja, przypominaj�ca raczej strych w zwyk�ych domach. Heike odnalaz� schody i zebra� si� na odwag�, by zej�� w d�. Odruchowo si�gn�� r�k� do piersi, by sprawdzi�, czy mandragora jest na swoim miejscu, ale oczywi�cie d�o� trafi�a na pustk�.

Ruch ten jednak przywo�a� wspomnienie. Przypomnia� sobie nagle uczucie, jakie sp�yn�o na� na cmentarzu, nag�e wra�enie spokoju i� czyjej� wdzi�czno�ci? A potem w uszach zad�wi�cza�y mu s�owa Zeno: �Wszyscy si� tacy staj��.

��Ach! � j�kn�� Heike, t�umi�c okrzyk d�oni� przyci�ni�t� do ust. � Ach, Peterze, Peterze!

Jakim� durniem si� okaza�em, �e te� wcze�niej nie zrozumia�em prawdy!

W jaki spos�b teraz uratuj� Petera?

��Tengelu! Sol! Marze! Pom�cie mi, nigdy sobie z tym nie poradz� � wyrwa�o mu si� z g��bi duszy.

Lekkie, jakby szydercze klepni�cie w rami� poderwa�o go do przodu. Zrozumia�, �e to Sol.

Znalaz� si� w pobli�u galerii. W zimnym niebieskim �wietle ksi�yca oczy z portret�w �ledzi�y ka�dy jego krok, gdy jak kot przemyka� si� korytarzem. Musia� si� spieszy�, Peterowi grozi�o niebezpiecze�stwo � wi�ksze, ni� m�g� sobie wyobrazi�.

Ale na czym polega�o? Czym by�o owo co�, o kt�rym m�wili wszyscy? Co przy�ni�o si� Mirze, co z sykiem usi�owa�o wedrze� si� przez jej okno? Co okaleczy�o i zabi�o tak wielu m�czyzn?

�Skrzyd�a kruka�.

Zmarli, znalezieni z pr�gami na ciele? Z oczami wytrzeszczonymi z przera�enia i z m�sko�ci� gotow� do mi�osnych uciech?

Nie ma co, przyjemna perspektywa!

Kiedy tak Heike szed� przez galeri�, ca�y czas s�ysza� st�panie czterech par st�p. W pewnej chwili dotar� do drzwi, kt�re przypomnia�y mu o innych drzwiach widzianych wcze�niej w odleg�ej cz�ci zamczyska � tych wiod�cych wprost do serca twierdzy. Niestety, nie dostrzeg� ich podczas ulotnej wizji, kt�rej dozna� stoj�c na dachu. Postanowi�, �e je�li nadarzy si� okazja, zbada, co kryje si� za nimi. �Je�li nadarzy si� okazja?� C� za pos�pne przewidywania? Przecie� jeszcze nie przegra�.

Nie, ale wci�� nie zna� mocy przeciwnika. Przeczuwa� jedynie, �e mo�e okaza� si� straszliwa!

Znalaz� si� w kolejnej komnacie, tu nie by�o okien, nie zagl�da�o wi�c �wiat�o ksi�yca. Musia� zatrzyma� si� na chwil�, by oczy przyzwyczai�y si� do ciemno�ci.

Gdyby mia� latarenk� Zeno! Cho� mo�e by mu tylko zawadza�a? Przestraszy�aby wroga i sprawi�a, �e Heike musia�by zrezygnowa� ze swych dzia�a�?

Nareszcie w mroku rozr�ni� kontury drzwi. O ile dobrze pami�ta�, powinien znajdowa� si� dok�adnie pod tym miejscem, w kt�rym sta� na dachu i rozgl�da� si� doko�a.

Za tymi drzwiami musia� znajdowa� si� Peter.

Heike nie m�g� ot tak, po prostu, gwa�townie wedrze� si� do komnaty i krzykn�� przyjacielowi, by wychodzi� st�d jak najszybciej. To by�o niemo�liwe. Musia� w�lizgn�� si� niepostrze�enie.

Kochankowie spali. Je�li Heike b�dzie mia� szcz�cie, nie us�ysz� go. Mo�e w�wczas zdo�a znale�� sobie kryj�wk�, w kt�rej poczeka, a� nadejdzie owo nieznane, tajemnicze co�.

�ywi� tylko nadziej�, �e Peter i Nicola nie zaczn� od nowa mi�osnych igraszek. Heike nie mia� najmniejszej ochoty by� �wiadkiem ich rozkoszy.

Drzwi pod naciskiem d�oni otworzy�y si� bez szmeru. Wszed� do przestronnej sypialni, w kt�rej uwag� przykuwa�o ogromnych rozmiar�w �o�e z baldachimem. Widzia� je wyra�nie, gdy� okno by�o do�� du�e i wpada� przez nie blask ksi�yca, a poza tym w �wieczniku p�on�a jeszcze woskowa �wieca.

Jakie to nierozwa�ne z ich strony, ale tym lepiej dla mnie! pomy�la�.

Wzrok jego przyci�gn�� olbrzymi gobelin, zawieszony na jednej ze �cian. Zaraz jednak odwr�ci� si� z grymasem b�lu i odrazy. Heike kocha� zwierz�ta, by�y jego przyjaci�mi i nie mie�ci�o mu si� w g�owie, jak ktokolwiek m�g� zawiesi� w sypialni tkanin�, przedstawiaj�c� tak obrzydliw� scen�.

Peter spa� g��boko, na ustach malowa� mu si� b�ogi u�miech szcz�cia, Nicol� niemal bez reszty przykrywa�y w�osy, uk�adaj�ce si� w fale. Heike dojrza� jedynie cudownie ukszta�towane okolice oczu i nosa dziewczyny.

Rozejrza� si� po komnacie. Tam, wysoko, na zwie�czeniu jednej z belek wspieraj�cych sufit, m�g� usi���. Uzna�, �e to b�dzie dobra kryj�wka.

Przekrad� si� na palcach i wspi�� na g�r�. Mia� teraz widok na ca�� komnat� i pr�dko m�g� zeskoczy�, gdyby zasz�a taka potrzeba.

Poza tym cz�owiek zawsze czuje si� pewniej, gdy spogl�da na innych z wysoko�ci.

Odwr�ci� si� plecami do gobelinu, nie chcia� na niego patrze�.

Usadowi� si� wygodnie, opieraj�c o s�up. Zastanawia� si�, jaka to mo�e by� pora, cho� w Planinie nie by�o zegar�w, a czas odmierzano wed�ug s�o�ca i w�asnego wyczucia.

Przypuszcza�, �e wkr�tce nastanie �wit, p�noc bowiem min�a ju� jaki� czas temu.

M�g� oczywi�cie zbudzi� Petera i w ciszy wyprowadzi� go z komnaty, ale w ren spos�b straci�by jedyn� szans� rozprawienia si� ze z�em. Teraz �ycie Petera by�o w niebezpiecze�stwie, na niego mia� si� skierowa� kolejny atak.

Heike m�g� jedynie czeka�.

Gdyby tylko wiedzia�, na co!

Poza tym w�tpi�, �e zdo�a wyci�gn�� st�d Petera po cichu, a wyczuwa�, �e zachowanie spokoju jest niezb�dne.

Czy scena my�liwska na gobelinie mog�a odgrywa� jak�� rol�?

Heike nie chcia� si� odwraca� i ogl�da� jej jeszcze raz. Nie przypuszcza�, by w niej tkwi�a tajemnica. Gobelin by� po prostu okropny, wr�cz odra�aj�cy. Obna�a� ludzkie okrucie�stwo.

Ksi�yc nie by� wiernym sprzymierze�cem. �wieci� tylko przez kr�tkie chwile, a za ka�dym razem, gdy chowa� si� za chmurami, Heikego ogarnia� l�k, gdy� p�omie� �wiecy migota� ju� niebezpiecznie blisko �wiecznika i �wiat�o w ka�dej chwili mog�o zgasn��.

Je�li w krytycznym momencie ksi�yc skryje si� za chmury, Heike nie dojrzy absolutnie nic z tego, co wydarzy si� w komnacie, i przegra walk� o �ycie Petera.

Uf, w jak�e czarnych barwach wszystko widzi! To ponura atmosfera zamczyska tak na niego dzia�a!

W komnacie panowa� ch��d, Heike nie rozumia�, jak Peter mo�e to znie��. Co prawda przyjaciel by� otulony ze wszystkich stron ciep�� ko�dr�, os�oni�ty od przeci�g�w zakurzonymi draperiami �o�a.

Jaka brudna jest ta komnata! Czy kiedykolwiek �cierano tutaj kurze?

Uprzytomni� sobie nagle, �e kiedy si� tu znalaz�, pierwsze wra�enie by�o zupe�nie inne. Gdy wszed�, komnata wydawa�a si� �adna, czysta i dobrze utrzymana.

Teraz obserwowa�, jak stopniowo, powoli rozpada si� na jego oczach. Nie wiadomo sk�d zacz�� nagle dobywa� si� przykry zapach.

Heike ostro�nie zmieni� pozycj�. Siedzia� ju� tak d�ugo, �e nogi zupe�nie mu zdr�twia�y i rozbola�y wszystkie mi�nie.

Marz� nielito�ciwie, a w dodatku z wolna ogarnia�o go przedziwne znu�enie. Owszem, zwr�ci� uwag� na ci�ki oddech Petera. Jego sen nie by� ca�kiem naturalny, najwidoczniej komnata mia�a taki w�a�nie wp�yw na par� w �o�u.

Albo�

Nie by� o tym przekonany. Wiedzia� jedynie, �e z ca�ych si� musi przeciwstawi� si� tej niezwyczajnej senno�ci. A je�li naprawd� zapadnie w sen? Siedz�c tu, pod sufitem! Dopiero by�aby heca, gdyby zlecia� na pod�og� jak pijany cietrzew!

Zaiste, poczucie humoru objawia�o si� u Heikego w niezwyk�ych momentach.

Czas p�yn��. Niebo, a wraz z nim ksi�yc, blad�o, a nic si� nie dzia�o. �wieca dawno ju� si� wypali�a, kiedy nagle Heike ockn�� si� z drzemki i gwa�townie wyprostowa�.

Lekko szara po�wiata brzasku wpada�a do komnaty, wype�niaj�c j� tajemniczym, czarodziejskim p�mrokiem. Scena my�liwska na gobelinie straci�a nagle barwy, wszystko na niej wyblak�o, przybra�o odcienie bieli, szaro�ci i czerni. W ca�ej komnacie zapanowa�a atmosfera rozk�adu.

Najsilniej jednak Heike zareagowa� na unosz�cy si� w powietrzu od�r, od�r przywodz�cy na my�l zgnilizn� i �mier�.

By� tak ohydny, �e przyprawia� o md�o�ci. W szarym p�mroku oczy Heikego poszukiwa�y �o�a. W ko�cu znalaz� je i dech mu zapar�o ze zdumienia.

��Peterze � szepn��. � Peterze!

Kiedy towarzysz najmniejszym bodaj drgnieniem nie okaza�, �e si� budzi, zawo�a� gwa�townie:

��Peterze! Strze� si�!

Zaspany Peter uni�s� powieki, a w tej samej chwili Heike zeskoczy� na pod�og�.

��C� ty, u diab�a, tutaj robisz? � krzykn�� Peter rozgniewany, ale Heike ju� by� przy nim i wyci�ga� go z �o�a.

��Sp�jrz! � zawo�a�. � Uwa�aj! Uciekaj st�d! Szybko!

Oszo�omiony Peter odwr�ci� g�ow�, patrz�c za wzrokiem Heikego, i otworzy� usta, by krzykn�� z przera�enia, ale �aden d�wi�k nie wydosta� si� spomi�dzy jego warg. Jak sparali�owany wpatrywa� si� w �o�e i w t�, z kt�r� przed chwil� je dzieli�.

�wiat�o �witu by�o ju� dostatecznie silne, by ujawni� owo niepoj�te. Le�a�a tam szczerz�ca z�by czaszka z pustymi oczodo�ami, a ko�ciotrupie rami� spoczywa�o na narzucie w miejscu, gdzie jeszcze przed chwil� znajdowa�a si� pi�kna, kszta�tna r�ka Nicoli.

Nie to jednak by�o najgorsze.

Po �o�u, ku Peterowi, sun�y przecudnie pi�kne w�osy, czarne jak skrzyd�a kruka. �wiadome celu przemieszcza�y si� powoli, toruj�c sobie drog� i gro��c �miertelnym niebezpiecze�stwem oniemia�emu kochankowi.

��Uciekaj st�d! � krzykn�� Heike, ci�gn�c Petera za sob�. Biedny ch�opak by� oczywi�cie nagi, a jego m�ska duma wyra�nie wskazywa�a, i� gor�co pragn��by kontynuowa� mi�osne igraszki. Heike porwa� ubranie Petera le��ce na krze�le, i wcisn�� mu je do r�k. Potem pchn�� przyjaciela ku drzwiom.

Niestety, za p�no. Ze straszliwym sykiem w�osy prze�lizgn�y si� po pod�odze, jak strza�a pop�dzi�y ku wyj�ciu, odcinaj�c ch�opcom drog�, i niczym w�� owin�y si� wok� cia�a Petera.

Ch�opak w amoku, nie przestaj�c krzycze�, ci�gn�� i szarpa� za w�osy, kt�re owin�y mu si� wok� g�owy i szyi. Wypluwa� d�ugie czarne kosmyki, wciskaj�ce mu si� w usta, z ca�ych si� czepia� si� Heikego, a� ten musia� go od siebie odepchn��.

Heike jednym ruchem uchwyci� zmierzwione k��bowisko w�os�w i odrzuci� je daleko w g��b komnaty. Poczu�, jak zaciskaj� si� wok� jego d�oni, ale uda�o mu si� otworzy� drzwi i wypchn�� przez nie Petera. Sam tak�e wybieg�.

Kiedy jednak us�ysza� w�ciek�y szum i trzask jakby b�yskawicy, zorientowa� si�, �e drzwi zamkn�� za p�no. W�osy przecisn�y si� wraz z nim i Peterem.

Heike chwyci� przyjaciela za r�k� i jak szaleniec ruszy� p�dem przez galeri�. Obok nich po pod�odze sun�o czarne, przypominaj�ce w�a niepoj�te zjawisko.

Peter nie przestawa� histerycznie krzycze�.

��Nie zdo�amy uciec, zginiemy! To ju� koniec, koniec!

��Przesta� wrzeszcze�! Otwieraj drzwi, a ja zajm� si� t� zmor�!

Ale w�osy �ciga�y Petera, kochanka. Kiedy dotarli do drugiego ko�ca galerii, nigdzie nie by�o ich wida�. Peter ju� odetchn�� z ulg� i otworzy� drzwi. Biegli przez kolejne komnaty, jakby czuli na plecach lodowaty oddech �mierci.

Nagle Heike przystan��:

��Gdzie my jeste�my? Znale�li�my si� w �lepym zau�ku, tu dalej nie ma ju� �adnych drzwi.

Odwr�cili si�. Poranek nadal by� jedynie szar� zapowiedzi�, lecz ch�opcy doskonale widzieli, co powoli zsuwa si� z belki przy drzwiach.

��Do diab�a! � zakl�� Heike.

Ze �wistem w�osy przeszy�y powietrze i zn�w rzuci�y si� Peterowi do gard�a. B�yskawicznie oplot�y ca�e cia�o, wpi�y si� we wszystkie jego cz�ci, lecz przede wszystkim skupi�y si� na szyi.

��Ratuj mnie, Heike, ratuj! � zawo�a� bezradny nieszcz�nik zduszonym g�osem.

Mam ma�o czasu, my�la� zrozpaczony Heike. Wiedzia� jednak, �e musi spr�bowa�, nie mia� innego wyj�cia. przymkn�� oczy i stara� si� skupi�.

O, wszystkie moce Ludzi Lodu, ze�lijcie na mnie teraz zakl�cia!

Peter wyda� zduszony j�k i osun�� si� na pod�og�, sp�tany obrzydlistwem, kt�re z okrutn� konsekwencj� zaciska�o si� coraz cia�niej wok� niego.

Heike wyczuwa� blisko�� swoich przodk�w, tych, kt�rzy sami niczego nie byli w stanie zrobi�, ale mogli dzia�a� poprzez niego.

Nap�yn�y s�owa, kt�rych znaczenia nigdy nie nauczy� si� rozumie�.

Us�ysza� teraz, �e nie recytuje ich sam. Kto� jeszcze odmawia� zakl�cia wraz z nim, kto�, kto doskonale zna� j�zyk magicznych formu�. To musi by� Mar, pomy�la� Heike. Solve opowiada� przecie� o plemieniu z syberyjskiej tundry. Dzi�ki! Dzi�ki, Marze!

S�owa same cisn�y si� na wargi Heikego. I ju� po chwili Peter m�g� odetchn�� swobodniej. W�osy bezw�adnie upad�y na pod�og�.

Heike przesta� odmawia� zakl�cia. Pom�g� przyjacielowi stan�� na nogi i uj�� go za r�k�.

��Chod�! Nie mamy czasu do stracenia.

G�os Petera by� ochryp�y.

��Czy pokonali�my t� ohyd�?

��W�tpi�. To by�o jedynie zakl�cie, kt�re na chwil� powstrzyma�o atak. Chod�!

Biegali jak szaleni po komnatach i korytarzach twierdzy, ale wydawa�o si�, �e jaka� tajemna si�a skrywa przed nimi wyj�cie.

A potem powt�rzyli b��d, kt�ry pope�ni�o przed nimi tak wielu kochank�w Anciol: przekroczyli pr�g drzwi znaczonych rze�bieniami.

B��d ten nietrudno wyt�umaczy�, ich wzrok bowiem zosta� omamiony tak, �e nie dostrzegli czarodziejskich run�w wyrytych w mrocznym rogu. Widzieli jedynie drzwi, kt�rych wcze�niej nie otwierali, a drzwi oznacza�y dla nich mo�liwo�� wydostania si� na wolno��.

Zamiast tego znale�li si� w sercu twierdzy.

��Wychodzimy! � krzykn�� Heike, nareszcie zrozumiawszy, gdzie s�. � Wychod�, szybko, je�li ci �ycie mi�e!

Niewiele b�dzie m�g� zdzia�a� i nie zwalczy z�ej mocy ukrytej w twierdzy, je�li nie wyprowadzi Petera w bezpieczne miejsce. To jednak zdawa�o si� niemo�liwe. W kt�r�kolwiek stron� si� obr�cili, wsz�dzie napotykali przeszkody.

Peter, ostatni kochanek Anciol, mia� umrze�.

I tym razem tak�e wpadli w pu�apk�. Drzwi zatrzasn�y si� za nimi i nie dawa�y si� poruszy� bodaj o �wier� palca. To by�o do przewidzenia, pomy�la� Heike.

Do cna wyczerpany dzik� ucieczk� przez komnaty w poszukiwaniu wyj�cia nie mia� poj�cia, co czeka ich teraz, ale obawia� si� najgorszego.

Anciol z pewno�ci� tak �atwo nie zrezygnuje.

Zirytowany mrukn�� do Petera:

��M�g�by� przynajmniej si� ubra�! Wygl�dasz idiotycznie!

Nieszcz�sny Peter stara� si� ukry� sw�j �enuj�cy wygl�d, cho� tu, co prawda, nie mia�o to wi�kszego znaczenia, gdy� wok� panowa�y ciemno�ci. Z s�siedniej komnaty s�czy�a si� ledwie odrobina �wiat�a. Podczas gdy Peter po omacku zak�ada� nieliczne cz�ci garderoby, Heike pospieszy� zbada� kolejne pomieszczenie. Ju� w drzwiach stan�� jak wryty.

��Aaach! � j�kn��. � Och, nie, nie!

Peter, podskakuj�c na jednej nodze, ruszy� za nim, usi�uj�c w biegu doko�czy� ubieranie, i zatrzyma� si� na progu.

��Ach� Heike, niedobrze mi!

��Przesta� � cierpko odrzek� Heike. � Wstrzymaj si� chocia� do czasu, dop�ki nie wyjdziemy na zewn�trz.

Je�li w og�le wyjdziemy? dopowiedzia� w my�lach.

I tu by�o ciemno, nie na tyle jednak, by nie zobaczyli tego, co le�a�o na pod�odze pod kolejnymi drzwiami. Zw�oki dw�ch m�czyzn: jedne zaczyna�y si� ju� rozk�ada�, drugie wygl�da�y nieco lepiej.

��Dobry Bo�e � szepn�� Peter. � Dobry Bo�e! Zostali uduszeni, wiesz przez co. Usi�owali wydosta� si� przez te drzwi, bez powodzenia. Sp�jrz na te w�skie smugi na ciele! I wok� szyi! Heike, ja tak�e m�g�bym teraz tu le�e�, gdyby� nie przyszed� w por�!

��Jeszcze nie wyszli�my � przypomnia� mu przyjaciel, sam do g��bi wstrz��ni�ty. � Ale jest ich tylko dw�ch Peterze, tylko dw�ch!

��To najpewniej Francuzi.

��Bez w�tpienia. Ale gdzie s� pozostali? Z tego, co nam wiadomo, ci na pewno nie byli pierwszymi, wprost przeciwnie! Przecie� ona w swej ��dzy mi�o�ci poch�on�a po�ow� miasteczka, nie m�wi�c ju� o przyjezdnych, tych, kt�rzy zab��dzili do tej przekl�tej doliny.

Peter s�ucha� go jednym uchem.

��Oni maj�� Oni nadal s� gotowi do kochania! � rzek� z niedowierzaniem, na pr�no staraj�c si� wyg�adzi� spodnie, by ukry� sw�j godny po�a�owania stan. � W ka�dym razie ten ostatni. Ten drugi zaczyna ju� by� nieco�

Nie m�g� doko�czy� zdania.

Heike my�la� bardziej trze�wo.

��Prawdopodobnie przez jaki� czas wykorzystywa�a ich jako swoich kochank�w. Tutaj jest dostatecznie sucho i ch�odno, by zw�oki mog�y zachowa� si� stosunkowo d�ugo.

Peter odwr�ci� si�, pozielenia�y na twarzy.

��Zamilcz � wymamrota�. � Pomy�l, �e ja m�g�bym�

��Przepraszam � powiedzia� Heike. � Ale musimy si� st�d wydosta�, przynajmniej ty.

��A co z tob�?

��Obieca�em zdj�� przekle�stwo wisz�ce nad dolin�. A ty mi w tym najbardziej przeszkadzasz.

Peter odetchn�� g��boko.

��B�d� ju� teraz silny. Chcia�bym ci pom�c.

��Dzi�kuj�. � Heike by� naprawd� wzruszony. � Ale wiesz przecie�, �e ona �ciga w�a�nie ciebie? Tobie b�dzie trudniej�

Nie doko�czy� zdania, bowiem Peter wrzasn��:

��Heike! Nad twoj� g�ow�!

Heike odruchowo uskoczy�, Z belki w suficie zwiesza� si� �liski w�gorz, czarny, po�yskuj�cy.

��No, �le z nami teraz � zawo�a� Heike, odci�gaj�c Petera. � Bo st�d nie ma wyj�cia!

��To niemo�liwe, jakie� wyj�cie musi by�!

��A jak s�dzisz, dlaczego ci dwaj tutaj le��? Nie, teraz ju� utkn�li�my na dobre. Ale nie mam zamiaru si� poddawa�.

Uskoczy� zn�w wraz z Peterem, gdy w�osy ponowi�y atak.

��Tengelu! Sol! Marze! � krzykn��. � Nie wiem, co mam robi�!

S�ysza� o wszystkim, co przodkowie z Ludzi Lodu uczynili dla swych potomk�w, o tym, jak pewnego razu zauroczyli kapitana pirat�w, nakazuj�c mu wierzy� w niesamowite wizje, o ich walce o nawr�cenie Ulvhedina na dobr� drog�. Ale zawsze mieli do czynienia ze zwyk�ymi, �ywymi lud�mi. Teraz by�o inaczej.

Anciol to czarownica, zmar�a jak oni sami. Musieli dzia�a� poprzez Heikego, od niego wszystko zale�a�o, od jego umiej�tno�ci wsp�pracy z nimi.

Jasne by�o, �e Anciol nie chce z nim zaczyna�, �e czuje wobec niego respekt, by� mo�e nawet obawia si� jego mocy.

A mo�e raczej tych, kt�rzy za nim stoj�. Nie wolno mu przecenia� w�asnych mo�liwo�ci!

Peter znowu si� broni�. Krzycz�c z ca�ych si�, stara� si� uwolni�. Co prawda Heike zdo�a� wyrwa� kilka pasem w�os�w i odrzuci� je daleko, ale z ohydnym �wistem zn�w rzuci�y si� na Petera.

Ani jeden kochanek nie ujdzie przed straszliw� ��dz� zemsty Anciol!

Heike westchn��, poczu� si� bezsilny. Tak d�u�ej nie mo�na, a� nazbyt jasne by�o, kto wygra t� walk�. W ko�cu ch�opcy b�d� zupe�nie wyczerpani, a w�wczas zdradzieckie w�osy zdecydowanie rusz� do ataku.

Gdyby tylko mia� czas, by spokojnie pomy�le� Nic by�o jednak ani chwili wytchnienia, wied�ma nawet na moment nie ustawa�a w atakach.

Tak, tak w�a�nie Heike my�la� o w�osach: ona, wied�ma.

W tym momencie zacz�y torowa� sobie drog� przes�ane do jego �wiadomo�ci my�li. Z pocz�tku niejasne, niewyra�ne, trudne do zrozumienia, z wolna nabieraj�ce kszta�tu.

�S�o�ce, Heike, s�o�ce!�

Niewiele m�wi�ca by�a to wskaz�wka, zw�aszcza tu, w tej ciemnej komnacie!

Skoncentrowa� si� i wreszcie sobie przypomnia�.

Twierdza nie mia�a �adnych okien czy bodaj otwor�w wychodz�cych na s�oneczn� stron�. Ani jednego!

�e te� nie pomy�la� o tym wcze�niej!

Owszem, gdy patrzy�o si� na budowl� z do�u, uderza�a mnogo�� zapraszaj�cych okien. Ale to by�o jedynie z�udzenie jak wszystko inne. W�druj�c po zamczysku odkryli, �e okna od s�onecznej strony by�y �lepe. W �adnym miejscu nie da�o si� wyjrze� na dolin�.

Sk�pe �wiat�o wpada�o do twierdzy od strony wychodz�cej na g�ry, tam gdzie nigdy nie by�o s�o�ca, albo te� od pogr��onego w wiecznym cieniu dziedzi�ca.

Tak wi�c w�ziutki otw�r, jaki znajdowa� si� w tej komnacie, wychodzi� albo na g�ry, albo na dziedziniec, gdzie dok�adnie � to ju� oboj�tne. Z pewno�ci� jednak nie na dolin�, w kt�rej musia�o ju� wzej�� s�o�ce.

Walcz�c o uwolnienie s�aniaj�cego si� na nogach Petera, my�la� dalej. Bacznie przypatrywa� si� przeciwleg�ej �cianie, kt�ra musia�a wed�ug jego oblicze� wychodzi� na dolin�.

Wydawa�a si� nie do ruszenia. Kolosalne kamienne bloki�

��Dobrze, Heike! � pochwali� go szepcz�c wprost do ucha Tengel Dobry. � Jeste� silny, poczw�rnie silny!

��Peterze! � zawo�a� Heike, przekrzykuj�c zduszone j�ki przyjaciela. � Podci�gnij si� tutaj! I staraj si� przez moment wytrzyma�! Ja zaraz�

��Tak! W�a�nie ten kamie�! � powiedzia� g�os Tengela. � Teraz, szybko!

Heike podpar� ramieniem kamienny blok w �cianie i natychmiast b�l przypomnia� mu o wczorajszym zaj�ciu. Zagryz� jednak z�by i par� dalej.

Poczu�, jak wzbiera w nim olbrzymia si�a. Nie by� sam!

Z gard�a Petera dobywa� si� charkot, ch�opak d�awi� si�, walcz�c o ka�dy oddech.

Kamie� zaszura�, zazgrzyta� i przesun�� si� kawa�eczek w prz�d.

��Heike! Pomocy! � wykrztusi� Peter ostatkiem si�. � Nie dam ju� rady, tym razem mnie dopad�a!

��Wytrzymaj jeszcze tylko troch�!

W tej samej chwili z�y duch jakby nagle zorientowa� si� w poczynaniach Heikego. Ca�a masa w�os�w przerzuci�a si� teraz na niego, zatykaj�c mu usta i nos i staraj�c si� go zadusi�.

��O, tego ju� doprawdy za wiele � us�ysza� spokojny g�os Sol. � S�yszysz, przekl�ta babo? �apy precz od naszego ch�opca! Marze, odm�w �modlitw�, ch�opak nie mo�e przecie� wydusi� z siebie ani s�owa!

W komnacie rozleg�y si� niesamowite, monotonne zakl�cia, wypowiadane przez g�os, kt�ry wcale nie by� g�osem, lecz jedynie u�ud�. J�zyk owych zakl�� by� tak ca�kowicie obcy Peterowi, i�, p�przytomny, s�dzi�, i� przeni�s� si� do �wiata demon�w. Ale Heike zdo�a� si� uwolni�, w�osy bezw�adnie opad�y z jego twarzy.

Zakl�cia umilk�y. Ciemna, kipi�ca masa rzuci�a si� zn�w na Petera; nie podejmowa�a ju� wi�cej pr�b unicestwienia mocy Heikego.

W tej chwili nikt nie mia� czasu dla Petera, musia� radzi� sobie sam. By� to mo�e do�� brutalny, lecz niestety jedyny spos�b, by go ocali�.

Heike ponowi� pr�b�. Kamie� nagle przechyli� si� i ze straszliwym �omotem run�� ze ska�y a� na samo dno doliny.

Do �rodka wpad�y ostre promienie porannego s�o�ca, kt�re w�a�nie wsta�o na wschodzie; z�ote, rozgrzewaj�ce i tak prawdziwe, �e Heike g��boko westchn�� z ulg�.

Nie trac�c czasu rzuci� si� na pomoc Peterowi, ca�kiem ju� opl�tanemu. Cienkie pasma w�os�w zaczyna�y przecina� ubranie i wpija� si� coraz g��biej w sk�r� biedaka.

Heike, �wiadom konieczno�ci bezwzgl�dnego dzia�ania, powl�k� przyjaciela ku �wiat�u, mocno chwyci� czarne pasmo obejmuj�ce jego szyj� i gwa�townym ruchem poci�gn��, tak i� ca�y p�k � ka�dy, jak s�dzi�, co do ostatniego w�osa � oderwa� si� od cia�a Petera. W�wczas wyrzuci� ohydztwo przez dziur� w murze.

Nie podda�o si� ono dobrowolnie, o, nie! Stawia�o tak zaciek�y op�r, �e Heikemu powiod�o si� zaledwie cz�ciowo, cho� nie tylko jego si�y zosta�y zaanga�owane w t� walk�.

Obrzydliwie �ywa wi�zka w�os�w le�a�a na samym brzegu w dziurze po kamieniu. Przez moment przera�onemu Heikemu wydawa�o si�, �e w�osy zwin� si� i zn�w wpadn� do komnaty, ale by�o ju� za p�no. Moc s�o�ca zwyci�y�a.

Ch�opcy szeroko otwartymi oczyma patrzyli, jak skr�caj� si� w �wietle z sykiem, jak gdyby si� spala�y. D�ugie, po�yskliwe w�osy kurczy�y si� niby w ogniu, ostry, nieprzyjemny zapach uderzy� ich w nozdrza. Nie up�yn�a nawet minuta, a w�osy obr�ci�y si� wniwecz, zosta�a po nich jedynie niewielka, lepka plama.

Peter osun�� si� na pod�og�, z trudem chwytaj�c oddech.

��Jak si� czujesz? � zapyta� Heike.

��Dobrze � j�kn�� Peter. � Najgorsze ju� min�o, prawda? Ach, jak mnie wszystko boli! I tak mnie mdli!

��Nic dziwnego, musi ci� bole�. Ca�e cia�o masz pokryte d�ugimi, czerwonymi pr�gami.

Heike podszed� do kamiennej �ciany i bada� j� palcami.

��Twierdza stoi jak sta�a � stwierdzi� z niedowierzaniem. � Peterze� Wybacz mi obcesowe pytanie, ale czy nadal� Czy ci�gle jeszcze masz� Wiesz, o co mi chodzi?

Peter z za�enowaniem skin�� g�ow�, usi�uj�c d�o�mi zas�oni� sw�j wstyd.

��I ci zmarli m�czy�ni r�wnie�. To ogromnie niepokoj�ce. Tak, bardziej przera�aj�ce, ni� mog� wyrazi�!

��O czym m�wisz?

��Mo�na z tego wyci�gn�� tylko jeden wniosek, prawda?

��Jaki? � spyta� Peter i niemal w tej samej chwili krzykn�� przera�ony.

Heike zaraz zobaczy�, co si� sta�o. Pojedynczy w�os, ostatni, owin�� si� wok� szyi ch�opaka i zacisn�� tak mocno jak napi�ta struna skrzypiec. Heike nie m�g� sobie z nim poradzi�, w�os wy�lizgiwa� mu si� spomi�dzy palc�w. Peter posinia� ju� na twarzy, gdy zn�w rozleg� si� monotonny, gard�owy g�os. W�os rozlu�ni� u�cisk. Heike zdo�a� nawin�� go sobie na d�o� i wynie�� na s�o�ce. Spali� si� z sykiem. Odra�aj�cy napastnik przesta� istnie�.

Peter oddycha� z trudem:

��No wi�c jaki wniosek nale�a�oby wyci�gn��?

���e Anciol, kt�r� Sol nazwa�a przekl�t� bab�, nadal �yje. Je�li oczywi�cie mo�na m�wi� o �yciu, gdy ma si� do czynienia z upiorem. Wskazuje na to fakt, �e nic si� nie zmieni�o. Musimy j� odnale��, Peterze!

��Ale czy ona� nie le�a�a w tym �o�u?

��Tak, w swym w�asnym �lubnym �o�u! Do niego zaci�ga�a wszystkich kochank�w. Ale teraz na pewno ju� jej tam nie ma. Obawiam si�, �e czeka ci� kolejny wstrz�s. To nieuniknione. Musz� ci pokaza�, co widzia�em wczoraj rano.

��Nie chc� ju� wi�cej �adnych wstrz�s�w � stwierdzi� Peter, ledwie powstrzymuj�c si� od p�aczu. � Chc� si� st�d wydosta�! Ale jak my wyjdziemy?

Dobre pytanie, pomy�la� Heike, nie mogli bowiem zosta� w tych dwu ma�ych komnatach, a oba wyj�cia by�y na amen zamkni�te.

Heike zd��y� ju� sprawdzi� jedne i drugie drzwi. Najpierw te w zewn�trznej komnacie, te, kt�re od strony korytarza naznaczone by�y magicznymi runami. Potem drugie. St�pa� ko�o nich ostro�nie, by omin�� trupy. Jak mo�na si� by�o spodziewa�, drzwi okaza�y si� zamkni�te, i to tak, jakby nigdy ich nie otwierano. Ale Peterowi nie podoba� si� spos�b, w jaki Heike si� o nie opiera�, jak gdyby nas�uchiwa� albo�

��Co si� sta�o, Heike?

��Ciiicho! Wyczuwam trzy rzeczy. Po pierwsze, tutaj najwyra�niej s�ycha� owe przyt�umione trzaski i szelesty. Po drugie, czuje si� tu przeci�g, dochodz�cy jak gdyby od do�u. A po trzecie, a� nos mi zatyka ten wstr�tny od�r, z pewno�ci� w�a�nie t�dy si� wydostaje.

��Chcesz powiedzie�, �e tu znajduje si� j�dro twierdzy?

��Tak. A mo�e raczej nale�a�oby powiedzie�: j�dro wszelkiego z�a?

��Heike, chyba nie mam ochoty t�dy przechodzi�!

��Ja tak�e. Ta droga nie prowadzi do wyj�cia, lecz dalej w g��b, do �rodka.

��Mo�e w d�, do samego piek�a?

��Je�li chcesz, mo�esz to tak nazwa�.

��Ale jak si� st�d wydostaniemy?

Peter naprawd� by� bliski �ez.

Ale Heike nie rezygnowa�, ju� po�o�y� si� na brzuchu w dziurze, kt�ra pozosta�a po kamieniu, by poszuka� jakiej� drogi wyj�cia. Peter zauwa�y�, �e Heike bardzo uwa�a, by nie dotkn�� lepkiej plamy.

W ko�cu Heike wsun�� si� z powrotem do komnaty.

��To da si� zrobi� � rzek� z wahaniem. � Tu� poni�ej jest gzyms, ale straszliwie w�ski.

��Nie ma innej rady. Ka�d� mo�liwo�� wydostania si� st�d trzeba przyj�� z otwartymi ramionami. Czy daleko do ziemi?

��Nie, dalej, z boku, nie. Ale w tym miejscu dolina jest bardzo, bardzo g��boka. Podejrzewam, �e w�a�nie st�d Anciol rzuci�a si� w d�, oczywi�cie z samego szczytu mur�w.

��Bardzo prosz�, nie wspominaj tego imienia � Peter zadr�a�. � I tak jestem ju� bliski utraty zmys��w, chyba to rozumiesz?

��Naturalnie, wybacz mi moj� bezmy�lno��!

Nie by�o na co czeka�, postanowili wi�c ruszy� natychmiast. Peter jako pierwszy, nie m�g� bowiem znie�� my�li, �e pozostanie cho�by przez moment sam we wn�trzu upiornej budowli. On tak�e stara� si� nie dotkn�� obrzydliwej plamy.

Heike pom�g� mu stan�� na gzymsie.

��Wszystko w porz�dku?

��Tak � odpar� Peter. � Na razie. Ale w jaki spos�b zdo�amy zej�� na ziemi�? Czego si� trzyma�?

��Rozgl�daj si� za nier�wno�ciami w murze! Za szczelinami i wyst�pami. Musimy przej�� tylko kawa�eczek, zaledwie par� �okci.

��Zaczekam na ciebie � Peter nie �mia� podejmowa� tak ryzykownej wyprawy samodzielnie.

Heike nie bez ulgi opu�ci� twierdz� i rozpocz�a si� �mudna przeprawa. Balansowali jak na linie, ca�y czas z sercem w gardle.

Nigdy dot�d nie pokonywali tak kr�tkiego odcinka przez tak d�ugi czas. A kiedy Peter i zaraz za nim Heike nareszcie mogli zeskoczy� na zbocze, w milczeniu podali sobie r�ce i razem ruszyli ku p�askiemu terenowi przed bram�.

��Jak to mo�liwe, by takie pi�kne zamczysko kry�o w sobie tyle z�a? � zaduma� si� Peter.

Na jego twarzy nadal odbija�y si� prze�yte chwile grozy i szale�stwa; wci�� nie m�g� zapanowa� nad g�osem.

��Pi�kne? � powt�rzy� Heike. � Poczekaj, a� zabierzemy z gospody mandragor�, ujrzysz w�wczas twierdz� tak�, jaka jest naprawd�.

��Je�li dojd� do gospody, to nigdy, przenigdy tu nie wr�c� � zapewni� Peter z niezwyk�ym przekonaniem w g�osie.

��I ja tak�e nie � rzek� Heike zadumany. � Ja tak�e nie, nie zni�s�bym tego. Ale w jaki spos�b zdo�amy pokona� czarownic�? Trzeba to zrobi� teraz. Nie mo�emy wej�� do �rodka tak jak poprzednio. Nie jestem w stanie tego zrobi�. Brama jest zamkni�ta, wspinaczka na dach by�a niebywale trudna. Nie mam zamiaru tego powtarza�!

Pod�wiadomie zacz�li schodzi� w d� �cie�k� o�wietlon� porannym blaskiem s�o�ca, nie mieli odwagi zosta� w tym miejscu ani chwili d�u�ej.

��Ale Feodora? Ksi�niczka? Nic z tego nie rozumiem, Heike. Wszyscy przecie� m�wili, �e Feodora jest czarownic�. Czy to znaczy, �e by�y dwie czarownice? I co si� z ni� sta�o?

��Nie by�o dw�ch czarownic, Peterze, by�y natomiast dwie ksi�niczki. Anciol to tak�e ksi�niczka, lecz ani ty, ani ja nie zastanawiali�my si� nad tym. S�dzili�my, �e Nicola jest niczemu niewinn� dziewczyn� z tych okolic. Ale kiedy Zeno i inni mieszka�cy miasteczka m�wili o czarownicy i ksi�niczce, nigdy nie wymieniali przy tym imienia Feodory. My�leli o Nicoli. Ale sk�d my mogli�my o tym wiedzie�?

Peter dyskretnie otar� r�k� oczy.

��Ale gdzie ona teraz jest? � zapyta� niewyra�nie.

��Feodora? Jeszcze tego nie zrozumia�e�? � zapyta� Heike ze zdumieniem. � Nie poj��e�, �e sam uwolni�e� j� od uroku, kt�ry najprawdopodobniej rzuci�a na ni� Anciol?

��Ja?

��Tak. Kiedy po�o�y�e� sw�j krzy�yk w jej grobie, w�wczas odnalaz�a spok�j. To musia�a by� �nasza� Feodora. Natychmiast znikn�a z twierdzy i Nicola nie na �arty si� zaniepokoi�a, prawda?

��Tak, masz racj�. Wiesz, ja, kt�ry umiem czyta� i pisa�, powinienem by� zrozumie�, kim by�a Anciol. Je�li A z pocz�tku przeniesie si� na koniec jej imienia i zamieni na miejsca I i C, to wyjdzie z tego dok�adnie Nicola. Poza tym i wiekiem tak�e lepiej pasowa�a na pann� m�od�, prawda?

Heike milcza�. On przecie� nie zna� liter. Co prawda tak�e zastanawia� si� nad podobie�stwem imion, ale co� mu si� jednak nie zgadza�o. Nie wiedzia�, �e w jednym przypadku C wymawia si� jak C, a w drugim jak K. Nie�atwo to zrozumie� komu�, kto nie umie czyta�.

Peter ci�gn�� podniecony:

��Pomy�l tylko, �e m�j krzy�yk m�g� pom�c udr�czonej duszy. Jednak na co� si� przyda�em.

��Nie poradzi�bym sobie bez ciebie.

��Beze mnie nigdy by� nie wpad� w takie tarapaty � sucho przerwa� mu Peter. � Ale wobec tego Feodora musia�a by� zjaw�?

��Tak, ona by�a zjaw�. To Anciol jest upiorem.

��A wo�nica?

��Nie wiem nic o nim ani o jego ekwipa�u. Zgaduj� jednak, �e by� zwi�zany z Nicol� w ten sam spos�b co Feodora, musia� jej s�u�y�.

��A kruki? � Peter �ledzi� wzrokiem par� kr���cych wysoko ptak�w. � One mnie zwiod�y.

��Mnie tak�e. S�owa o skrzyd�ach kruka nawi�zywa�y jedynie do w�os�w upiora.

��Uff, nie przypominaj mi o tym � zadr�a� Peter. � Czy wiesz, �e ja sam, dure�, papla�em o tym, �e jej w�osy b�yszcz� r�wnie pi�knie jak skrzyd�a kruka? Nie umiej�c doda� dwa do dw�ch!

��Chyba mo�na ci to wybaczy� � u�miechn�� si� Heike. � Nie, my�l�, �e ptaki to zwyczajne kruki, by� mo�e maj� za zadanie szpiegowa� dla Anciol, ale to tylko domys�y.

Peter pokiwa� g�ow�.

��Jak s�dz�, do�� bliskie prawdy.

Jeszcze nie doszed� do siebie. Szczeg�lnie trudno by�o mu m�wi� o chwilach mi�osnych uniesie�, jakie sp�dzi� z Nicol�. Heike doskonale go rozumia�.

��A ludzie z miasteczka? � zapyta� Peter. � Dlaczego �yj� tutaj w ci�g�ym strachu? Dlaczego nie opuszcz� doliny?

��Podejrzewam, �e nie mog�. My�l�, �e las ich nie puszcza.

��Chcesz powiedzie�, �e zagradza im drog�, zamyka dolin�? �e nie ma st�d �adnego wyj�cia?

��Tak w�a�nie uwa�am. Istnieje jedynie droga prowadz�ca do �rodka, taka jak otworzy�a si� przed nami. Niczym morskie anemony, s�ysza�e� o nich? To stworzenia, kt�re �yj� na dnie morza, otwieraj� swe przepi�kne, przypominaj�ce kwiaty kielichy, zapraszaj�c do �rodka niczego nie podejrzewaj�ce ryby, a potem kielich si� zamyka. Ryba nie mo�e si� wydosta�, a anemon najada si� do syta.

��Opowiadasz makabryczne historie, Heike. � Peter by� wzburzony. � Ale w jaki spos�b my si� wydostaniemy?

��Dlatego w�a�nie musimy unieszkodliwi� upiora. Dla w�asnego dobra i, rzecz jasna, dla dobra mieszka�c�w miasteczka.

Znajdowali si� teraz na niewielkim p�askim terenie, mniej wi�cej w po�owie drogi ku ��kom. Przystan�li i popatrzyli w g�r� na majestatyczn� budowl� twierdzy.

��Upi�r � powiedzia� Heike w zamy�leniu. � Gdzie� tutaj od�o�y�em w nocy ko�ek i m�otek. Musz� rozprawi� si� z czarownic� Anciol teraz, za dnia, kiedy jeszcze jest bezbronna.

��Ale przecie� mia�e� nie wraca� do twierdzy � ostro zaprotestowa� Peter.

��Nie do takiej twierdzy, jak� teraz widzimy � odpar� Heike. � Spotkaliby�my wtedy wdzi�czn� i powabn� Nicol�, tak�, jak widzieli�my j� wczoraj. Nic by�my nie mogli jej zrobi�, cho� co prawda jest teraz sama, Feodora spoczywa w pokoju. Nie, musz� ujrze� prawdziw� twierdz�.

��Prawdziw� twierdz�? Nie rozumiem, o czym m�wisz � Peter zaczyna� si� niecierpliwi�.

Heike westchn��.

��Jedynie mandragora jest dostatecznie silna, by zniszczy� fa�szywy obraz. A ja nie mam ochoty�

Zastanawia� si� przez chwil�.

��Chyba �e�? Moi sprzymierze�cy! � zawo�a� cicho. � Czy jeszcze tu jeste�cie? Mo�ecie si� na co� przyda�? Czy posiadacie dostateczn� moc, by zerwa� zas�ony z naszych oczu? Czy jeste�cie silniejsi od Anciol?

Odpowiedzi� by� cichy �miech kilku os�b.

��Zrozumieli�my prowokacj�! � zawo�a�a �artobliwie Sol.

��B�dzie, jak sobie �yczysz � powiedzia� Tengel. � Ale czy tw�j przyjaciel zniesie prawd�?

Heike stara� si� nak�oni� Petera, by sam wr�ci� do gospody, ale ch�opiec za wszelk� cen� pragn�� teraz zachowa� si� lojalnie wobec przyjaciela. Twierdzi�, �e musi odpokutowa�.

Z miejsca, w kt�rym stali, roztacza� si� doskona�y widok na twierdz�. St�d droga zakr�tami schodzi�a w d� ku dolinie.

��Przyjrzyj si� teraz dok�adnie, Peterze � zapowiedzia� Heike. � Bo ju� ostatni raz widzisz twierdz� w pe�nej krasie. Teraz nast�pi powr�t do gorzkiej rzeczywisto�ci.

��Nie chc� jej ogl�da�! � wyrwa�o si� Peterowi. Odwr�ci� si� plecami, a Heike wbi� w niego wzrok, prosz�c, by przyjaciel wzi�� si� w gar��.

Kiedy razem spojrzeli na twierdz�, Peterowi zapar�o dech w piersiach i musia� z�apa� Heikego za rami�, by si� nie przewr�ci�. Heike widzia� ten przera�aj�cy obraz ju� wcze�niej, lecz mimo to by� r�wnie g��boko wstrz��ni�ty.

Same ju� tylko d�wi�ki budzi�y groz�. Jakby ca�e stado padlino�ernych ptak�w unosi�o si� nad dolin�, skrzek i wrzask echem odbija� si� od ska�. A spoza ptasich krzyk�w przedostawa� si� jeszcze inny odg�os, ten, kt�ry wielokrotnie przedtem ju� s�yszeli, tym razem g�o�niejszy.

Trzask i szelest korzeni wij�cych si� w�r�d li�ci, toruj�cych sobie drog�.

A widok!

Peter otwiera� oczy coraz szerzej i szerzej.

��Bo�e � szepn��. � �wi�ty Bo�e, co to takiego?

Widok, jaki roztacza� si� przed nimi, by� ca�kowicie niepoj�ty, trudno go opisa� s�owami. Z tego, co z pewno�ci� by�o kiedy� zachwycaj�c� budowl�, pozosta�y zaledwie resztki mur�w. Na oczach ch�opc�w ci�gle jeszcze sypa�y si� w d� kamienie i ogromne bloki skalne, toczy�y si� w g��b doliny. Kikuty �cian, wyszczerbione mury niczym szcz�ka potwora� Zrozumieli, jak wiele czasu musia�o up�yn�� od chwili, gdy twierdza by�a zamieszkana. Setki lat!

Nie to jednak by�o najgorsze.

Z postrz�pionych, wyszczerbionych ruin wylewa�a si� masa tak straszliwa, �e nigdy im si� o czym� takim nie �ni�o. To by� las, ten ohydny, przera�aj�cy las, kt�ry tu w�a�nie bra� sw�j pocz�tek, tu mia� swoje j�dro. Nie by�o wi�c wcale tak, jak kiedy� s�dzili � �e to las stara si� przysun��, przekra�� jak najbli�ej twierdzy. On w�a�nie z niej wyrasta�, z trzaskiem i j�kiem rozprzestrzenia� si� coraz dalej i dalej, zagarniaj�c nowe obszary. Otoczy� ju� ca�� dolin�, poch�on�� miasteczko w dole i wkr�tce w swej nieprzerwanej w�dr�wce naprz�d mia� dotrze� tak�e do Targul Stregesti.

I jeszcze ta straszna mg�a unosz�ca si� z j�dra twierdzy. Widzieli snuj�ce si� opary, wyczuwali od�r: md�y, dusz�cy zapach �mierci. Odruchowo uskoczyli w ty�.

��Och, nie � szepn�� Peter, pozielenia�y na twarzy. � Och, nie, to nie mo�e by� prawda!

��To w�a�nie jest najprawdziwsza prawda. I mam teraz zamiar tam p�j��, z ko�kiem i m�otkiem�

��Nie, nie wolno ci! Chod�, musimy st�d ucieka�!

��Dok�d? Nie przedrzemy si� przez las. Chcesz umrze�, zduszony przez ga��zie?

��Czy twoi przyjaciele nie pomog� nam si� wydosta�?

��Oni maj� swoje poczucie honoru i ja tak�e. A Mira? A mieszka�cy miasteczka? Czy mamy ich zostawi� na pastw� okrutnego losu?

Peter wyprostowa� si�, raz po raz prze�yka� �lin�. Oczy podejrzanie mu b�yszcza�y.

��Id� z tob�.

Heike zawaha� si�.

��Prawdopodobnie poradzi�bym sobie lepiej, gdyby nie ci��y�o na mnie poczucie odpowiedzialno�ci za ciebie. Ale potrzebuj� ci�, Peterze, jestem teraz tak bezradny i samotny.

��No, no, z tego co wiem, nie zosta�by� sam � mrukn�� Peter. � Ale rozumiem, o czym m�wisz. Chod�, idziemy!

Heike wzi�� g��boki oddech i ruszyli ku straszliwemu zjawisku. Trudno by�o na ich twarzach odnale�� bodaj odrobin� zapa�u.

��Heike, musz� ci si� do czego� przyzna�. Wczoraj by�em o ciebie tak niewiarygodnie zazdrosny, poniewa� Nicola� Ach, Bo�e, jak�e brzydzi mnie wymawianie tego imienia! Poniewa� Nicola rozmawia�a z tob�, gdy ju� wychodzili�my, i prosi�a, by� wr�ci� do twierdzy.

��Nie by�o powodu do zazdro�ci � krzywo u�miechn�� si� Heike. � Jej nag�e zainteresowanie moj� osob� wzi�o si� st�d, �e wyrazi�em ch�� odwiedzenia cmentarza.

��To prawda, ostrzega�a nas, by�my tam nie szli. Twierdzi�a, �e mo�emy pa�� ofiar� z�ych duch�w. To oczywisty nonsens!

��Naturalnie! Obawia�a si�, �e odnajdziemy gr�b Feodory i pokonamy moc czarodziejskiego uroku, jaki ona sama rzuci�a. I dok�adnie tak si� sta�o.

��Pyta�a mnie p�niej, czy znale�li�my co� na cmentarzu. Powiedzia�em, �e nic, absolutnie nic.

��M�drze post�pi�e� � pochwali� go Heike. � A to, �e chcia�a, bym wr�ci� do twierdzy� My�l�, �e moja osoba zasia�a w niej niepewno��. Zorientowa�a si�, �e wspieraj� mnie niebezpieczne moce, i chcia�a troch� pow�szy�.

��Z pewno�ci�! Ale czy pami�tasz, jak siedzieli�my w karczmie pierwszego wieczoru? Przyby�y damy i zaraz w drzwiach zawr�ci�y.

��Tak, z powodu mandragory. To w�a�nie mnie zwiod�o. Bo przecie� to Feodora zareagowa�a tak szybko!

��M�wisz tak, bo nie patrzy�e� wtedy na Nicol�. Za to ja nie spuszcza�em z niej oczu. I to ona powiedzia�a co� cicho, ale stanowczo do ciotki. W�wczas Feodora odwr�ci�a si� i wypchn�a dziewczyn� przed sob�.

��Ach, tak! To wiele wyja�nia! A zatem to Nicola nie mog�a znie�� obecno�ci mandragory. A tak w og�le, �ciotka�� Ciekaw jestem, w jakim stopniu by�y ze sob� spokrewnione, to do�� interesuj�ce. Ale pewnie nigdy si� tego nie dowiemy.

Znale�li si� ju� na g�rze przy twierdzy i ze zgroz� popatrzyli na panuj�cy wok� niej chaos. Korzenie wij�ce si� po�r�d ruin, opary spowijaj�ce wszystko w niesamowitej mgle�

��Jak�e chcia�bym mie� przy sobie mandragor� � westchn�� Heike.

��Cicho, tch�rzu, masz przecie� nas � rozleg� si� weso�y szczebiot Sol. � No, dalej, do roboty! Czas p�ynie, a dzie� nie b�dzie trwa� wiecznie!

Ch�opcy byli tego �wiadomi. Wraz z nastaniem ciemno�ci budzi�a si� na nowo moc upiora.

Po bramie zosta� jedynie �lad w postaci przerwy w murze. Wype�nia�y j� jednak pnie drzew i pe�zaj�ce po ziemi korzenie.

��T�dy, kawa�ek dalej, mo�emy wej�� do �rodka � stwierdzi� Peter, ju� spokojniejszy, przynajmniej na poz�r.

Doszli do tego miejsca, wdrapuj�c si� na rozsypane kamienie.

��O, do licha! � zdenerwowa� si� Peter. � Sp�jrz na t� gmatwanin�! Jak zdo�amy si� w tym po�apa�? Jak si� nie zapl�ta�?

Od�r by� nie do zniesienia. Korzenie i cie�sze konary zdawa�y si� �ywe, w ka�dej chwili gotowe przypu�ci� atak i poch�on�� ch�opc�w.

Heike zastanawia� si� nad czym�.

��Pami�tasz, �e kiedy sta�em na dachu, przez moment mog�em spojrze� przez ca�� twierdz� na przestrza�?

��Wspomnia�e� o tym.

��Nie interesuje ci�, co widzia�em w twojej komnacie? W�a�nie wtedy ujrza�em prawdziwy obraz ciebie i jej, le��cych w �o�u z baldachimem, nie fa�szywy omam.

Peter odwr�ci� si� i spogl�da� z wyczekiwaniem.

��A wi�c�?

K�cik ust Heikego zadrga� nerwowo.

��Najpierw zobaczy�em twoje ubranie, u�o�one na poro�ni�tym mchem kamieniu. P�niej popatrzy�em na ciebie. Le�a�e� na ziemi, przykryty �wierkowymi ga��ziami.

��Nic dziwnego, �e zmarz�em � ironicznie zauwa�y� Peter. � A� ona?

��Nie zd��y�em przyjrze� si� jej dok�adnie, zauwa�y�em tylko, �e nie jeste� sam w ��o�u�.

��Ach, tak! A teraz chcesz powiedzie�, �e mamy szuka� kamienia, i w ten spos�b trafimy do tej komnaty.

��Tak, ale to w�a�ciwie zb�dne. Wiemy przecie�, w kt�rym miejscu wybili�my dziur� w murze. Niedaleko stamt�d powinno znajdowa� si� j�dro twierdzy. Za tamtymi zamkni�tymi drzwiami musi by� zej�cie do piwnic.

��Czy nie m�wiono ci, �e Anciol zosta�a pochowana w piwnicy?

��Tak w�a�nie przypuszczano. Musimy odnale�� jej gr�b.

Rozmawiali nie ustaj�c we wspinaczce w�r�d skalnych od�amk�w i pl�taniny o�liz�ych korzeni i ga��zi.

��Wiesz, Heike, zastanawiam si�, czy Feodora czasami nie pr�bowa�a si� sprzeciwi� swej z�ej w�adczyni.

��Jestem o tym przekonany. Na pewno nie raz dochodzi�o do ostrych k��tni. Och, chyba nigdy nie odnajdziemy w�a�ciwej drogi. � Heike z rezygnacj� popatrzy� na wszechogarniaj�cy chaos. � W jaki spos�b zdo�amy odkry� jak�kolwiek piwnic�?

��Niestety, chyba masz racj� � przyzna� Peter.

Zadanie wydawa�o si� zaiste nadludzkie. Gdziekolwiek znajdowa�a si� Anciol, obwarowa�a si� znakomicie.

��To podobno normalne � stwierdzi� Peter. � S�ysza�em, �e wampiry post�puj� tak samo. Niemo�liwo�ci� jest odnalezienie ich grob�w.

��Ale nie mamy do czynienia z wampirem.

��Niedaleko jej do tego � mrukn�� Peter i Heike musia� przyzna� mu racj�.

Ogarn�o ich zniech�cenie i w�a�ciwie ju� sk�onni byli si� podda�. Kopanie i przer�bywanie si� przez tak� g�stwin� wydawa�o si� ca�kiem bez sensu, ani troch� nie przybli�a�o ich do celu, zw�aszcza �e mieli na to tylko jeden dzie�.

Ale nagle ca�kiem nieoczekiwanie wydarzy�o si� co� dziwnego.

Daleko przed sob� ujrzeli wysoki, w�ski cie�. By� to naprawd� jedynie cie�, ale zdawa�o si�, �e na nich czeka.

Sta� os�oni�ty mrokiem muru, jakby obawia� si� ostrego s�o�ca. Stanowi� jedynie ciemniejsz� smug�.

��Chod�, Peterze � rzek� Heike niemal bezg�o�nie.

Peter zawaha� si�, ale powoli ruszy� za przyjacielem.

Gdy si� zbli�yli, Peter ujrza�, jak Heike k�ania si� cieniowi. Cie� odk�oni� si� i ruchem d�oni wskaza� na spl�tane ga��zie. Zaraz potem znikn��.

��To przyjaciel czy wr�g? � zapyta� Peter, gdy kierowali si� we wskazane miejsce.

��Wo�nica � kr�tko odpar� Heike. � I got�w jestem odda� dusz� w zastaw, �e widzi w nas swych wybawc�w.

Nie by�o czasu na dalsze rozwa�ania. Przed sob� ujrzeli w�sk� jam� prowadz�c� gdzie� w g��b.

Popatrzyli po sobie. Czy b�d� mieli do�� odwagi?

Heike skin�� g�ow� i zacz�� spuszcza� si� w d�. Peter za nim, �wi�cie przekonany, �e ga��zie zaraz zasun� si� za nimi, chwytaj�c ich w pu�apk�. Nie mia� odwagi obejrze� si� za siebie.

Schodzenie w d� okaza�o si� wcale nie�atwe. Kilkakrotnie omal si� ca�kiem nie zakleszczyli, ale nie zrezygnowali. I wkr�tce stan�li na twardym gruncie.

Kiedy Heike nog� odsun�� nasi�kni�ty wod� mech, wy�oni�a si� spod niego kamienna posadzka. Trudno w�a�ciwie powiedzie�, �e ch�opcy stali, musieli kuca�, a miejscami nawet si� czo�ga�.

Nagle Peter krzykn��:

��Heike! Sp�jrz!

Niedaleko od nich le�a�y zw�oki dw�ch Francuz�w, dok�adnie w takiej pozycji, jak widzieli je wcze�niej, tyle �e teraz w nieco innym otoczeniu.

��No, c�, wiemy wi�c, gdzie s� drzwi � powiedzia� Heike. � Musia�y by� tutaj, tu� przy d�oni starszego z m�czyzn�

��I tu jest zej�cie w d�! � zawo�a� Peter. � Po drugiej stronie drzwi, tak jak przypuszczali�my!

W kamiennej pod�odze zion�a jama. By� mo�e kiedy� w d� prowadzi�y schody, teraz nie by�o ju� niczego. Jedynie otch�a�.

��Czy naprawd� musimy tam zej��? � szepn�� Peter. � A w jaki spos�b wr�cimy na g�r�?

Heike rozejrza� si� doko�a. Nie ufa� pe�zaj�cym, p�o��cym si� ga��ziom. Na nie rzucone by�y czary. Jej czary.

��Sprawdzimy najpierw, jak tu g��boko!

Wyszuka� odpowiednio du�y kamie� i wrzuci� go w otw�r. �omot rozleg� si� bardzo szybko.

��Pomagaj�c sobie nawzajem poradzimy sobie z wyj�ciem � o�wiadczy�. � Chod�! Trzymaj mnie mocno za r�k�, spr�buj� spu�ci� si� w d�!

Peter j�kn�� ze strachu, ale us�ucha� Heikego. Wkr�tce z do�u dobieg�o wo�anie:

��Chod�, wszystko w porz�dku. Tylko strasznie tu ciemno! Co prawda tego w�a�nie nale�a�o oczekiwa�. Mamy do czynienia z istotami, kt�re panicznie boj� si� �wiat�a.

Peter �yczy�by sobie, by Heike tak wyra�nie nie okazywa� braku szacunku dla przeciwnika, ale nagle uderzy�a go pewna my�l.

��Heike, mam przy sobie krzesiwo! Czy rozpali� ogie� tu na g�rze? Chcia�em powiedzie�, w s�o�cu, ale, doprawdy, nie ma go za wiele.

��Niech ci� B�g b�ogos�awi, ch�opcze! Ale pospiesz si�, nie czuj� si� tu najlepiej. Nie wiem, co mam wok� siebie.

Nerwowo, dr��cymi palcami Peterowi uda�o si� zsun�� na kupk� troch� suchych li�ci, znalaz� te� kawa�ek drewna, kt�ry, jak si� wydawa�o, nie pochodzi� z diabelskiego lasu. Najpierw zatli�y si� li�cie, zaraz potem roz�arzy�o si� drewienko.

��Ju� id�!

Skoczy� do dziury, ufaj�c, �e Heike wie, co robi.

Kiedy blask prymitywnej pochodni roz�wietli� krypt� Anciol, ch�opcy zastygli w p� ruchu. Skamienieli. Pomieszczenie by�o co prawda niskie, ale dosy� spore. To, co si� w nim znajdowa�o, przerasta�o granice najbardziej chorej wyobra�ni.

Na samym �rodku omsza�ej kamiennej posadzki sta� wielki sarkofag z �elaza albo o�owiu, ch�opcy nie mogli rozpozna� materia�u. Kiedy� pokrywa sarkofagu musia�a zosta� szczeg�lnie starannie przymocowana, nadal widoczne by�y tego �lady. Ale piecz�cie zosta�y z�amane � od �rodka! Pokryw� zwalono na pod�og�.

Wewn�trz metalowego sarkofagu znajdowa�a si� nieco mniejsza drewniana trumna, a z jej �cian wyrasta�y d�ugie czu�ki, wij�ce si� z trzaskiem w ci�g�ym ruchu. J�dro lasu! Tutaj znajdowa�y si� g��wne korzenie, st�d rozprzestrzenia�y si� coraz dalej i dalej. Ju� dawno temu przedar�y si� przez sufit i kamienne �ciany, poch�aniaj�c coraz wi�ksze obszary. Olbrzymie pnie, drzewo-matka! �ywi�ce si� zawarto�ci� trumny i�

Peter zn�w odczu� fal� md�o�ci. Wok� trumny le�a�y stosy ludzkich zw�ok. Niekt�re by�y ju� tylko szkieletami, na innych trzyma�y si� jeszcze resztki mi�ni i sk�ry. Ale wsz�dzie wpija�y si� w nie owe straszliwe korzenie, wyrastaj�ce z trumny.

��Las �ywi si� � niedowierzaj�co zacz�� Peter z twarz� �ci�gni�t� grymasem obrzydzenia.

��Tak � przerwa� mu Heike. � Ale ci dwaj Francuzi s� jeszcze dostatecznie �wie�y, by� da�o si� ich wykorzysta�. Nie marnujmy czasu, bierzmy si� do roboty, Peterze!

Heike podszed� do trumny. Peter musia� wyt�y� ca�� si�� woli, by p�j�� w jego �lady.

Kiedy przecisn�li si� wreszcie mi�dzy korzeniami i ga��ziami, Peter po�wieci� do wn�trza trumny. Z ust wyrwa� mu si� okrzyk przera�enia.

W drewnianej skrzyni le�a�a z przymkni�tymi oczami jego najdro�sza Nicola. Z jedn� tylko drobn� r�nic� w wygl�dzie�

Peter us�ysza� gdzie� ko�o siebie perlisty �miech, Zrozumia�, �e to towarzyszka Heikego, kt�r� nazywa� imieniem Sol. �miech by� szczery, nieopanowany i niezwykle zara�liwy. Peter zobaczy�, �e Heike si� u�miecha, w ko�cu i jemu samemu zadrga�y k�ciki ust.

Nicola, czy raczej Anciol, bo przecie� tak naprawd� mia�a na imi�, le�a�a w trumnie ca�kiem naga. Sko�czenie pi�kna, budz�ca po��danie. Ale w�os�w, swej najwa�niejszej ozdoby, ju� nie mia�a.

Sol zanosi�a si� �miechem.

��Ach, nigdy nie widzia�am czego� zabawniejszego! � szczebiota�a. � Ta niebezpieczna kusicielka ca�kiem �ysa!

Wtedy Anciol otworzy�a oczy. Nie mog�a si� poruszy�, nie mog�a nic zrobi�, ale jej nienawistny wzrok utkwiony by� w Sol, kt�ra ukaza�a si� teraz u boku Heikego wraz z dwoma m�czyznami o niezwyk�ym wygl�dzie. Peter nie spuszcza� z nich oczu.

��Dzie-dzie-dzie-dzie� dobry � wyj�ka� onie�mielany. � Sol� Jeste� najpi�kniejsz� kobiet�, jak� kiedykolwiek widzia�em! Jakie przecudne w�osy!

Komplement jeszcze bardziej rozbawi� Sol.

��S�ysza�a�, stara diablico? Tak, tak, widz�, �e gdyby wzrok m�g� zabija�, by�oby ze mn� �le. Ale, rozumiesz, ja ju� umar�am, wi�c z twojej strony nic mi nie grozi! Podczas gdy ty� ty nie umar�a�, upiorze!

Peter niemal zapomnia� o straszliwej istocie w trumnie. Nie m�g� oderwa� wzroku od przodk�w Heikego. Heike tak�e spogl�da�, oniemia�y. Stali tak, wpatruj�c si� w sobowt�ra Heikego, tylko nieco starszego.

��Tengel Dobry? � szepn�� Heike.

��Tak, to ja. Jak widzisz, nie ty jeden prze�ywa�e� udr�ki z powodu swego wygl�du. Moje dzieci�stwo i m�odo�� tak�e by�y naznaczone cierpieniem. Ale jako� udaje nam si� przetrwa�. Kiedy ju� pozyskamy ludzki szacunek, rany si� zabli�niaj�, ju� tak nie bol�.

Heike pokiwa� g�ow�. Obaj ch�opcy przenie�li wzrok na drugiego m�czyzn�.

��Demon? � szeptem zapyta� Peter, mimowolnie daj�c krok do ty�u.

��To Mar � odpar� Tengel Dobry. � Podpora Shiry, mistrz w zaklinaniu duch�w. A tutaj jego umiej�tno�ci mog� si� bardzo przyda�!

��Tak � odpar� Heike ca�kowicie oszo�omiony.

Wok� nich zn�w bulgota�o z sykiem, trzeszcza�o i skowycza�o, wszystko ros�o na ich oczach, wi�o si� bez przerwy.

��Kiedy ju� b�dzie po wszystkim, uciekajcie, ch�opcy. Uciekajcie st�d najszybciej, jak si� da! � ostrzeg� Tengel. � Inaczej mo�ecie zosta� tu �ywcem pogrzebani, bez mo�liwo�ci odwrotu.

��B�dziemy o tym pami�ta� � zapewni� Heike. � Ale wyja�nij, kto wskaza� nam drog� tutaj? Ta wo�nica, prawda? Ale kim on jest naprawd�?

��Nie zrozumieli�cie tego? To cz�owiek, kt�ry mia� j� po�lubi�, lecz zdradzi�.

��Ale on by� przecie� taki stary i chudy!

��Pozwoli�a mu prze�y� �ycie do ko�ca, dopiero potem zapanowa�a nad nim, upokorzy�a, zmuszaj�c, by s�u�y� jej przez ca�� wieczno��. No, ale bierz si� do roboty. To ty musisz tego dokona�, Heike!

Ch�opak z wahaniem wyj�� zza pazuchy ko�ek i m�otek. Stara� si� nie spogl�da� na Anciol; wiedzia�, �e jej wzrok poszukuje teraz jego oczu, jest ostry, morderczy.

��Nie patrz na ni�, Peterze! � uprzedzi�.

��Nie mam na to wcale ochoty � odpar� przyjaciel. � Co teraz zrobisz? Nie masz chyba zamiaru�

Sol pomaga�a Heikemu.

��Tutaj, Heike, tu ma serce ta wied�ma, je�li w og�le co� tam bije!

Heike ustawi� ko�ek. Mar, stoj�cy u wezg�owia trumny, zacz�� odmawia� zakl�cia. Z ust pop�yn�a mu tajemnicza pie��.

��To konieczne � wyja�ni� Tengel. � Ca�y las na wskro� przesi�kni�ty jest z�em. Jedyne, co trzyma�o t� kobiet� przy tym do�� szczeg�lnym �yciu, to ��dza zemsty. A to straszliwie niszcz�ca si�a. Mar stara si� ujarzmi� wszechobecne z�o. Ty zajmij si� ni�.

Sol nie przestawa�a dra�ni� upiora.

��No, kochaniutka, teraz dopiero b�dziesz pi�kna! Wiek zaraz da ci si� we znaki, a jest o czym m�wi�, prawda? Dwie�cie lat? Trzysta? A mo�e jeszcze wi�cej? Pomy�l sobie o zmarszczkach, kt�re zaraz naznacz� ci twarz! Pomy�l o tych przystojnych m�czyznach, kt�rzy wkr�tce b�d� �wiadkami twojej przemiany. Gdzie si� podzieje twoja s�ynna zmys�owo��? Ty, kt�ra za �ycia nie mog�a� ani przez mgnienie oka obej�� si� bez m�czyzny, czy� nie tak by�o? I nawet po �mierci nie by�a� w stanie zaprzesta� tych praktyk! Nie b�dzie to dla ciebie mi�y koniec, o nie! Ju� my si� o to postaramy!

Anciol z ca�ych si� stara�a si� �ci�gn�� wzrok Heikego, by zdoby� nad nim w�adz�, ale �aden z ch�opc�w nie patrzy� w jej stron�. Wida� by�o, �e nienawidzi tak�e Mara za jego czarodziejskie zakl�cia. Patrzyli, jak si� wije, jak stara si� poruszy�, ale tak naprawd� nie jest w stanie tego uczyni�. By�a uwi�ziona w swej trumnie, jak zawsze bywa z upiorami za dnia. Nie mog�a przywo�a� wizji Nicoli ani te� fa�szywego obrazu pi�knej twierdzy, gdy� wszyscy obecni ju� j� przejrzeli, dotarli a� do samego rdzenia. A najs�abszy z nich, Peter, znajdowa� si� pod opieku�czymi skrzyd�ami Ludzi Lodu.

By�a bezsilna! Wszyscy w krypcie odczuwali wzbieraj�cy w niej gniew.

Heike trzykrotnie g��boko odetchn�� i wzni�s� m�otek.

��Nie patrzcie na ni� p�niej � ostrzeg� Tengel. � Wyjd�cie na g�r� i biegnijcie, nie my�l�c o niczym innym!

Heike kiwn�� g�ow�. Peter sta� ju� gotowy do ucieczki. Zobaczy� teraz tkwi�ce w murze uchwyty, u�atwiaj�ce wyj�cie.

Zakl�cia Mara nabra�y mocy, cho� wci�� brzmia�y jednakowo monotonnie.

Heike starannie wycelowa� i uderzy� ze wszystkich si�. Potem pu�ci� m�otek i rzuci� si� do ucieczki.

Krzyk, wycie tak straszliwe, i� zdawa�o si�, �e pop�kaj� im b�benki w uszach, przeszy� krypt�. Podobnym wrzaskiem odpowiedzia�y ro�liny skr�caj�ce si� w �miertelnych skurczach niczym ranne w�e. Peter ju� wspina� si� do g�ry, Heike za nim, w g�ow� uderzy� go wij�cy si� w agonalnych drgawkach korze�, ale zdo�ali wyj��. O troje z Ludzi Lodu nie musieli si� martwi�, oni bowiem byli nietykalni, potrafili si� przemieszcza� tak jak chcieli.

Na g�rze zapanowa� najdzikszy chaos. Korzenie wyrywa�y ze �cian bloki skalne i wywraca�y kamienie, mury wali�y si� z hukiem. Drzewa splata�y si� ze sob�, buduj�c zapory przed ch�opcami, kt�rzy raz po raz musieli si� uchyla�, wyrywa� z o�liz�ych obj��, omija� �miertelnie niebezpieczne pu�apki. Kiedy jednak wydostali si� na powierzchni�, posz�o im �atwiej.

Nareszcie byli za bram� i nie rozgl�daj�c si�, co si� w nogach gnali ku dolinie. Peter wpad� w jak�� dziur�, zrani� si� w nog� i teraz kula�, ale nawet s�ysze� nie chcia� o tym, by si� zatrzyma�.

W ca�ej dolinie rozbrzmiewa�o dudnienie wydobywaj�ce si� z twierdzy. Konie na ��ce sp�oszy�y si�, ale Peter zdo�a� je uspokoi�. Przywo�a� zwierz�ta i ch�opcy na oklep wjechali do Targul Stregesti. Oczekiwali ich ju� wszyscy mieszka�cy, pragn�cy godnie powita� swoich bohater�w.

Przybieg�a tak�e Mira i rzuci�a si� na szyj� Peterowi, kt�ry ca�kowicie zapomnia� ju� o jej istnieniu.

��Och, dzi�kuj�, Heike, dzi�kuj� � ze �zami w oczach szepta�a przez rami� Petera. � Dzi�kuj�, �e go przyprowadzi�e�!

Heike by� rozgor�czkowany.

��Musimy natychmiast st�d odjecha� � powiedzia�. � Czy nasze rzeczy s� przygotowane, Miro?

Dziewczyna skin�a g�ow� i zaraz zaj�a si� baga�em.

Po�wi�cili chwil� na po�egnanie ze wzruszonym Zeno i jego �on�.

��Nareszcie odzyskamy spok�j � rzek� karczmarz, potrz�saj�c d�oni� Heikego. � Nie macie poj�cia, jakie to dla nas ma znaczenie.

��Owszem � cicho powiedzia� Heike. � Ja mam poj�cie.

Teraz wiedzia� ju� bowiem, co powinien by� pami�ta� � to, co wydarzy�o si� tak dawno temu. Mo�e by�oby lepiej, gdyby jednak o wszystkim zapomnia�!

Podczas gdy trzaski i dudnienia wzmaga�y si� i przenosi�y na las wok� ca�ej doliny, a drzewa zaczyna�y umiera�, opu�cili miasteczko, machaj�c na po�egnanie tym, kt�rych mijali. Mira po�yczy�a konia od Heikego, a ch�opcy dosiedli p� dzikich francuskich wierzchowc�w.

Dopiero gdy zacz�li wspina� si� po zboczu w stron� umieraj�cego lasu, Peterowi wpad�a do g�owy pewna my�l. Powiedzia� o niej Heikemu, kt�ry w zamy�leniu pokiwa� g�ow�.

Wtedy, w twierdzy, nie zastanawiali si� nad tym, ale teraz stwierdzili, �e obaj rozumieli wszystko, co m�wili przodkowie Heikego. A przecie� m�wili w obcym j�zyku! I Anciol tak�e rozumia�a Sol, wyra�nie by�o przecie� wida�, jak bardzo rozgniewa�a si� czarownica w trumnie.

A wi�c niezwyk�a tr�jka musia�a przemawia� raczej za pomoc� my�li ni� s��w.

Sko�atany umys� Petera nie m�g� tego wszystkiego obj��, zakr�ci�o mu si� tylko w g�owie.

Kiedy byli ju� pod lasem, Peter i Mira wstrzymali konie. Heike post�pi� jak oni, aczkolwiek uczyni� to niech�tnie. Znajdowali si� teraz w miejscu, z kt�rego po raz pierwszy ujrzeli miasteczko w dolinie w dniu, w kt�rym tu przybyli.

��Nie odwracajcie si�! � szybko powiedzia� Heike.

Naturalnie s�ysz�c to od razu odwr�cili g�owy.

Mira uderzy�a w krzyk.

��Ale� � zdumia� si� Peter. � Tam jest tylko zbiorowisko szarych kamieni�

��Ruiny dom�w � sucho powiedzia� Heike. � Targul Stregesti jest z dawien dawna wymar�ym miasteczkiem. Ruszajmy, musimy jak najpr�dzej przedrze� si� przez las.

Las umiera� na ich oczach. Pnie z trzaskiem wali�y si� na ziemi�, wype�niaj�c straszliwym odg�osem ca�� dolin�. Patrzyli na agoni� lasu, pragn�c tylko jednego: jak najpr�dzej opu�ci� to upiorne miejsce.

Przed nimi panowa� coraz dzikszy chaos.

By�o rzeczywi�cie tak jak kto�, by� mo�e nawet sam Heike, wspomnia�: nie istnia�a droga prowadz�ca do wyj�cia, by�a tylko ta, kt�ra wiod�a do wewn�trz. W miejscu, gdzie bity trakt dociera� do skraju lasu, zaczyna� si� g�szcz.

Ale moc czarownicy zosta�a z�amana. Teraz musieli wykrzesa� z siebie resztki odwagi, by przej�� przez zielone piek�o.

I nie zab��dzi�.

Sp�oszone konie wierzga�y i stawa�y d�ba, nie chcia�y wej�� w g�stwin� spadaj�cych ga��zi, kt�re czyni�y piekielny wprost ha�as.

��Miro! � zawo�a� Heike przekrzykuj�c dudnienie dobiegaj�ce z lasu. � Czy nie masz przypadkiem czego�, co nale�y do mnie?

��Ko�? � powiedzia�a na pr�b�.

��Wiesz dobrze, �e nie o niego chodzi.

Westchn�a.

��Och, Heike, mia�am nadziej�, �e nie zapytasz! Czy naprawd� nie mog� jej zatrzyma�?

��Niestety, Miro, mo�esz dosta� ode mnie wszystko, tylko nie mandragor�! Ona i ja nale�ymy do siebie, zrozum to, a poza tym ona musi pozosta� w rodzie. Jeste�my panem i s�ug�; nie wiem jedynie, kto jest kim. ��cz� nas nierozerwalne wi�zy!

��Z ni� czu�am si� tak bezpieczna. Wiedzia�am nawet, �e b�d� mia�a odwag�, by przejecha� przez ten las. Pogodzi�am si� tak�e ze �wiadomo�ci�, �e tyle czasu sp�dzi�am w gospodzie, kt�rej nie by�o. Wszystko tylko dlatego, �e mia�am j� przy sobie.

Z g��bokim westchnieniem zdj�a mandragor� z szyi, podjecha�a bli�ej i poda�a j� Heikemu.

��W ka�dym razie dzi�kuj� ci za to, �e mi j� po�yczy�e�! Nie wiem, gdzie takiej szuka�?

��Popytaj u drogisty � wtr�ci� si� Peter. � Na pewno co� b�d� wiedzieli, ale pami�taj, �e nie wszystkie maj� tak� moc. �eby mandragora spe�nia�a sw� magiczn� funkcj�, musi mie� odpowiedni� cz�ekokszta�tn� form�. A poza tym powinna zosta� wyci�gni�ta z ziemi pod szubienic� przez czarnego psa, kt�remu przywi�zuje si� j� do ogona. Czarny pies zdycha od krzyku alrauny, kiedy korze� zostaje wyci�gni�ty z ziemi.

��Czy z t� mandragor� by�o tak samo, Heike? � zapyta�a Mira z pow�tpiewaniem.

��Nic mi o tym nie wiadomo. Wiem jedynie, �e jest niezwykle stara. Ma co najmniej pi��set lat, a mo�e i wi�cej.

��Ale wcale nie wygl�da na tak star�!

��Tak, to prawda.

Bo przecie� ona �yje, pomy�la�, ale nie powiedzia� tego g�o�no.

Mandragora Ludzi Lodu charakteryzowa�a si� pewnym niezwyk�ym szczeg�em. Rozetka, z kt�rej wyrastaj� li�cie, ta cz��, kt�ra znajdowa�a si� nad ziemi�, zosta�a kiedy� poszarpana, pozosta�y na niej jedynie nerwy li�ci. Przypomina�y one teraz do z�udzenia prawdziwe w�osy, grzyw� spadaj�ce na �g�ow� i �twarz�.

Mandragora nabra�a przez to jeszcze bardziej �ludzkiego� wygl�du.

A mo�e w�osy by�y jedynie delikatnymi korzeniami? Tego Heike nie wiedzia�.

��Pokocha�am ten korze� � wyzna�a Mira. � Nie powiniene� by� mi go po�ycza�.

��Wydaje mi si�, �e uratowa� ci �ycie � roze�mia� si� Heike.

��To prawda � odpar�a powa�nie. � Jestem o tym przekonana.

Wszyscy troje wymienili spojrzenia. Heike z nieskrywanym zadowoleniem wsun�� mandragor� pod koszul� i byli ju� gotowi do przekroczenia progu lasu.

Gdyby da�o si� dojrze� s�o�ce, sta�oby teraz w zenicie, ale nie wiadomo sk�d nap�yn�y g�ste chmury. Nic ju� nie by�o jasne, przejrzyste, roz�wietlone promieniami.

Konie za nic nie chcia�y wej�� w g�stwin�, musieli je zmusza� do marszu. Dla pewno�ci zwi�zali wszystkie trzy wierzchowce razem, by �aden przypadkiem nie poni�s�.

Jako pierwszy ga��zi� w g�ow� dosta� Peter. Zatrzymali si� na chwil� i rozejrzeli dooko�a. Drzewa poddawa�y si� i wali�y na ziemi�, korzenie wi�y si� konwulsyjnie, a rozedrgane opary unosi�y si� z podmok�ego gruntu po�r�d g�o�nego trzasku �ami�cych si� omsza�ych ga��zi.

Las kona�. Zewsz�d czyha�o niebezpiecze�stwo, ale nie pozostawa�o im nic innego, jak wydosta� si� z g�szczu, cho� obawiali si�, �e b�d� kr�ci� si� w k�ko i zn�w znajd� si� w dolinie grozy.

Teraz ju� wiedzieli, �e tam w dole nie ma �adnych ludzi, owce nie pas� si� i nie pas�y od wielu ju� setek lat, nie ma dom�w; nie ma gospody i ko�cio�a� Zosta�y jedynie skrzecz�ce kruki.

Tam skuba�y traw� na ��kach samotne i opuszczone dwa francuskie konie� W tej dolinie bez wyj�cia, w kt�rej nie by�o �adnej �ywej istoty, p�ki nie zjawi� si� Heike ze swymi towarzyszami!

Zadr�a� na my�l o wielkiej pustce, jak� zostawiali za sob�.

W�r�d ruin zapewne tylko cmentarz pozosta� taki, jakim go widzieli. A na cmentarzu, po�r�d swych przodk�w, spoczywa�a ksi�niczka Feodora ze sw� ma�� c�reczk�. Wo�nica i jego ko�, gdziekolwiek teraz przebywali, odnale�li nareszcie spok�j. A okrutna Anciol mia�a ko�ek wbity w serce i nie mog�a wyrz�dzi� ju� wi�cej z�a.

Las, uciele�nienie jej ��dzy zemsty, inkarnacja nienasyconych erotycznych ��dz, umiera� na ich oczach, wij�c si� w �miertelnych skurczach. Nied�ugo, za rok albo dwa, nowy, prawdziwy las zapu�ci tu korzenie i przejmie okolic� we w�adanie.

Przekl�ta dolina zosta�a oczyszczona.

Kiedy przedzierali si� przez mokrad�a, omijaj�c drzewa z pluskiem wpadaj�ce w bagniska, Heike cicho odezwa� si� do Petera:

��A jak z twoj��? Czy nadal masz trudno�ci z�?

Nie�mia�o�� nie pozwala�a mu nazwa� rzeczy po imieniu.

��Nie, nie � pospieszy� z odpowiedzi� Peter. � Nareszcie si� uspokoi�o. Sta�o si� to wkr�tce po tym, jak wbi�e� ko�ek w jej serce.

��To dobrze � pokiwa� g�ow� Heike. � Mamy zatem pewno��, �e ona nie �yje. Ciesz� si�, �e mimo wszystko posz�o nam tak �atwo. Istniej� bowiem pewne stwory, kt�rym trzeba oddzieli� g�ow� od cia�a, by zniszczy� ich moc.

��Uff � zadr�a� Peter. � Wiesz, my�la�em o Francuzach i innych zmar�ych, kt�rych zw�oki znale�li�my w krypcie� Powinni�my chyba co� dla nich zrobi�? Mo�e porozmawia� gdzie� z ksi�dzem�

��Pewnie masz racj� � Heike nie w pe�ni podziela� zdanie przyjaciela. � Ala ja nie mam zamiaru wraca� tam, by wskaza� drog�.

��Ja tak�e nie. Co� wymy�limy.

Podni�s� g�os do normalnego tonu, schylaj�c jednocze�nie g�ow� pod spr�chnia��, poro�ni�t� mchem ga��zi�, kt�ra w ka�dej chwili grozi�a z�amaniem.

��Nie mog� powiedzie� o sobie, �e jestem bystry � stwierdzi�. � Ja, kt�ry tyle czyta�em, zetkn��em si� ju� kiedy� z podobn� histori�! Legend� ze wschodnich krain�

��Naprawd�?

Zsiedli z koni, by poprowadzi� je bezpieczniejsz� drog�. W tym miejscu g�stwina by�a niemal nie do przebycia, przewr�cone drzewa prawie bez reszty zagradza�y drog�.

��Tak � m�wi� Peter. � Nazywa�a si� chyba �Czarne w�osy� i bra�a sw�j pocz�tek w odleg�ej krainie po�o�onej na wschodzie, kt�r� nazywaj� Japoni�. Legenda, czy te� raczej prawdziwa historia o duchach, opowiada�a o m�czy�nie, kt�ry na jaki� czas opu�ci� sw� �on�, by dla ich wsp�lnego dobra zwi�za� si� z bogatsz� kobiet�. �ona wiernie czeka�a na niego, bo obieca� przynie�� maj�tek. M�czyzna powr�ci� po wielu latach, prze�yli wspania�� mi�osn� noc, a rano znalaz� jej ko�ci przy ��ku i sam zosta� uduszony przez jej w�osy.

��Ale� to przecie� prawie dok�adnie to, co wydarzy�o si� tutaj! � wykrzykn�� Heike.

��To prawda, ale nie mog�em sobie wyobrazi�, �e ta cudowna Nicola� Przecie� tamto by�o tylko histori� o duchach!

��Z pewno�ci� tkwi�o w tym co� wi�cej � stwierdzi� Heike. � To, co mo�e zdarzy� si� w jednym miejscu, mo�e r�wnie� wydarzy� si� gdzie indziej.

Nagle Mira zawo�a�a:

��Patrzcie w g�r�! Wysokie zbocza po obu stronach! Jak my�licie, czy to mo�e by� prze��cz?

��O ile tylko nie jest to �nasza� dolina, to jest mi wszystko jedno � o�wiadczy� Peter. � Ale tak, to prze��cz, poznaj� tamten szczyt! Wychodzimy z lasu! Heike, uda�o si�!

��Trudno mi w to uwierzy� � powiedzia� Heike spokojnie, ale wyczuli rado�� i ulg� w jego g�osie.

Rzeczywi�cie by�a to prze��cz. Ta, kt�ra prowadzi�a ich z powrotem do �wiata �ywych ludzi.

Co prawda nie od razu. Kiedy nareszcie zostawili za sob� trzaskaj�cy i bulgocz�cy las, stan�li w najwy�szym punkcie prze��czy i zobaczyli rozci�gaj�ce si� przed nimi bezdro�a, wzg�rza i doliny, zacz�li podejrzewa�, �e ich k�opoty jeszcze si� nie sko�czy�y. Po drodze bowiem, kt�r� tu przybyli, nie by�o ani �ladu.

Fakt, �e moc czarownicy rozci�ga�a si� tak�e i za prze��cz, podzia�a� na nich deprymuj�co.

Szcz�liwie jednak, gdy zjechali w najbli�sz� dolin�, napotkali prawdziw� drog�. Jedynie ostatni jej odcinek � prowadz�cy do prze��czy i dalej w g��b lasu � okaza� si� omamem. Kiedy�, wieki temu, z pewno�ci� wi�d� t�dy trakt, ale obecnie nale�a� on jedynie do �wiata zjaw i upior�w.

�atwo by�o teraz obra� kierunek dalszej podr�y, gdy� w jedn� stron� droga przemienia�a si� w wyra�nie rzadko ucz�szczan� �cie�k�, w drug� za� by�a wydeptana i wyje�d�ona, co oczywi�cie wyda�o im si� niezwykle obiecuj�ce.

��Czy naprawd� mamy w to uwierzy�? � z wahaniem zapyta� Peter.

��Peter Niedowiarek � u�miechn�� si� Heike. � Tak, s�dz�, �e tym razem ta droga zaprowadzi nas do ludzi.

Mira nic nie m�wi�a, nie spuszcza�a tylko wzroku z plec�w Petera i potakiwa�a z uwielbieniem ka�demu jego s�owu.

D�ugo jechali tego popo�udnia, momentami cisi i zamy�leni, to zn�w zaj�ci o�ywion� rozmow�. O dziwo, najbardziej pos�pny wydawa� si� weso�ek Peter, on najcz�ciej popada� w przygn�bienie. A mo�e to wcale nie takie dziwne, pomy�la� Heike. By� przecie� tak bardzo zakochany, a potem prze�y� zaw�d i wstrz�s!

Co do jednego wszyscy byli zgodni: doskwiera� im nieopisany g��d, a ich kasa podr�na �wieci�a pustkami.

��Kiedy tak naprawd� jedli�my po raz ostatni? � zastanawia�a si� Mira, gdy odpoczywali na zboczu nad ma�ym jeziorkiem. Nazbierali jag�d, a Peterowi go�ymi r�kami uda�o si� z�owi� ryb�. Piekli j� w�a�nie, z niecierpliwo�ci� czekaj�c, a� b�dzie gotowa.

��Nie my�l o tym � ostrzeg� j� Peter. � Je�li zaczniesz zadawa� sobie podobne pytania, nied�ugo dojdziesz do wniosku, �e oszala�a�.

��S�dz�, �e jedli�my w Targul Stregesti � powiedzia�a Mira. � Ale co? Nie, na to nie �miem odpowiedzie�.

Heike rozwi�za� ich zagadk�.

��Kiedy przed kilkoma dniami znale�li�my si� na tej prastarej drodze, wiod�cej przez prze��cz, przeszli�my po prostu w minion� epok� � stwierdzi�. � Przenie�li�my si� a� do czasu� Jak s�dzisz, Peterze?

Przyjaciel zdj�� ryb� z w�gli, podmucha� na sparzone koniuszki palc�w i odpar�:

��To trudno powiedzie�. Feodora zmar�a w roku tysi�c sze��set osiemnastym, to wiemy na pewno. Miasteczko istnia�o jeszcze przez jaki� czas. Nie, nie wiem, czy by�o to przed, czy po tym roku. M�w dalej, Heike!

��Moim zdaniem w karczmie dostali�my prawdziwe jedzenie; jedzenie mieszka�c�w miasteczka. Ale w twierdzy�

��Tam wszystko smakowa�o jak siano � doko�czy� Peter. � Masz racj�, Heike. W minionych czasach, w jakich si� znale�li�my, Feodora i Nicola ju� by�y duchami, nawiedzaj�cymi miasteczka. Och, nie, to zbyt trudne do poj�cia! Miasteczko duch�w, w kt�rym grasuj� jeszcze starsze duchy! No c�, w ka�dym razie uwolnili�my ich od przekle�stwa i uratowali�my dusze, kt�re nie mog�y znale�� spokoju, prawda? A w�a�ciwie to ty tego dokona�e�, Heike.

Ku zdumieniu swych towarzyszy Peter wybuchn�� p�aczem. Stara� si� to ukry�, zas�aniaj�c twarz, ale s�yszeli jego �kania. Ze zrozumieniem czekali, a� ch�opak si� uspokoi. Mimo wszystko odczuwali za�enowanie, jak zawsze bywa, gdy jest si� �wiadkiem wybuchu czyich� silnych uczu�. W ko�cu uda�o mu si� st�umi� p�acz, kilka razy odetchn�� g��boko, a potem poci�ga� ju� tylko nosem.

��Dzisiejszy dzie� by� dla mnie bardzo trudny � usprawiedliwia� si�, ocieraj�c oczy. � Jak mog�em, ja, kt�ry tak bardzo ci� podziwiam, Heike, zachowywa� si� tak w stosunku do ciebie? Z�o�ci�em si�, by�em nieprzyjemny i jeszcze zaatakowa�em ci� siekier�! Mog�em ci� przecie� zabi�, niewiele brakowa�o! To wcale do mnie niepodobne nie mog� tego zrozumie�. Tak �a�uj� tego, co zrobi�em, �e got�w jestem umrze�!

��Anciol rzuci�a na ciebie mi�osny czar � usprawiedliwia� przyjaciela przed nim samym Heike. � Rozumia�em to przez ca�y czas, dlatego potrafi�em wyt�umaczy� sobie twoje zachowanie. Omyli�em si� jedynie s�dz�c, �e chodzi o zwyk��, ziemsk� mi�o�� i �e ona potrafi op�ta� cz�owieka do szale�stwa. Jeszcze wtedy nie wiedzia�em, �e Nicola jest upiorem i �e rzuci�a na ciebie urok.

��Czy mo�esz mi to wszystko wybaczy�? � zapyta� Peter, k�ad�c r�k� na d�oni przyjaciela.

��Ju� ci wybaczy�em. Czy my�lisz, �e inaczej tak bardzo bym si� stara� wyrwa� ci� z twierdzy?

��Dzi�kuj� ci, Heike! Dzi�kuj� za moje �ycie! A ty, Miro, czy ty mi przebaczysz? I dla ciebie by�em niezno�ny.

Promienny blask jej oczu da� wystarczaj�c� odpowied�. Peter by� zaskoczony podziwem, z jakim patrzy na niego dziewczyna. A on nazwa� j� krow�!

Aby ukry� zdumienie, zaj�� si� dzieleniem ryby na trzy cz�ci.

Zaspokoili g��d i to doda�o im otuchy. A kiedy szaro�� wieczoru zapanowa�a ju� nad �wiatem, roztoczy�a si� przed nimi du�a dolina, przez kt�r� wiod�a o wiele szersza droga. Tu i �wdzie wida� by�o rozsypane nad szerok� rzek� wioski.

��To nie mo�e by� z�udzenie � z niedowierzaniem powiedzia� Heike.

��Nie, te wsie s� prawdziwe � stwierdzi� Peter. � Wr�cili�my do doliny Maruszy, moi drodzy, a to znaczy, �e do cywilizacji ju� niedaleko!

Uszcz�liwieni zjechali w dolin�, kt�ra co prawda nie by�a jeszcze ostatni�, kt�r� mieli pokona�, ale to nie mia�o ju� wi�kszego znaczenia. Znale�li si� na w�a�ciwej drodze, czego im wi�cej by�o trzeba?

��Powiedzcie mi � �mia� si� Peter. � Czy naprawd� prze�yli�my to wszystko? Byli�my w Targul Stregesti i w Cetatea de Strega?

��Tak, teraz wydaje si� to nierzeczywiste � u�miechn�� si� do niego Heike. � Ale wszystkim trojgu zadano tam rany na ciele i na duszy.

��Tak, masz racj� � przy�wiadczy�a Mira.

Dwa dni p�niej dotarli nareszcie do krewnych Petera, mieszkaj�cych w wielkim mie�cie. Przyj�to ich serdecznie i szczodrze ugoszczono. Nareszcie mogli odpocz�� w prawdziwych ��kach.

Po d�ugiej i wyczerpuj�cej podr�y uznali to za niezwyk�y luksus!

Nast�pnego dnia Peter zwr�ci� si� do swego krewniaka z pro�b� o rad� i otrzyma� od niego adres pewnego historyka, kt�ry zajmowa� si� dziejami Siedmiogrodu. Cz�owiek ten prowadzi� muzeum i ch�opcy postanowili tam go odwiedzi�. Mira wola�a zosta� w domu, nie chcia�a s�ysze� ju� ani s�owa o strasznej dolinie.

Profesor, skurczony, �ysy cz�owieczek, zaprosi� ich do swego wype�nionego ksi��kami gabinetu i zapyta�, w jakiej sprawie przybywaj�.

C�, chcieli si� dowiedzie�, czy istnia�o kiedy� miasteczko zwane Targul Stregesti i twierdza, pod zarz�d kt�rej podlega�o miasteczko.

��Ach, o to wam chodzi! � roze�mia� si� profesor, kt�ry dobrze zna� niemiecki. � To przecie� tylko legenda!

��My nie jeste�my tego tacy pewni � rzek� Peter.

Historyk przeni�s� wzrok na swego drugiego, niezwyk�ego, go�cia. Ch�opcy musieli opowiedzie� wszystko od pocz�tku.

Niewiele zd��yli przekaza�, gdy profesor wsta� i podszed� do drzwi.

��Poczekajcie chwil�, moi koledzy musz� to tak�e us�ysze�.

Sprowadzi� etnografa, specjalist� od folkloru Siedmiogrodu, i drugiego, geografa. Ch�opcy powt�rzyli pocz�tek historii i dopiero potem pozwolono im m�wi� dalej.

Trzej uczeni s�uchali w napi�ciu, na pocz�tku z rozbawieniem, p�niej ze zmarszczonymi czo�ami i ze zdumieniem na twarzach. Znawca folkloru wykaza� szczeg�lne zainteresowanie. Surowo pyta�, czy ch�opcy s�yszeli wcze�niej legend� o z�ej czarownicy ze Stregesti, ale obydwaj zapewnili, i� przybywaj� z daleka i nigdy przedtem nie byli w tym kraju.

Kiedy sko�czyli opowiada�, uczeni popatrzyli po sobie.

��Gdzie le�y ta dolina? � dopytywali si�.

��Nie wiemy � odpar� Peter. � Odeszli�my od doliny Maruszy i zab��dzili�my. Przez d�ugi czas nie spotkali�my ludzkich osad.

��Oficjalnie nie istnieje miasteczko o takiej nazwie, ale historia o nim nale�y do bogatego skarbu legend Ardeal � rzek� geograf.

��To prawda � wtr�ci� si� etnograf. � Legenda g�osi, �e miasteczko znajduje si� w g�rach na po�udniowym zachodzie. Ale nikt do tej pory nigdy go nie widzia�.

��Nie ma si� czemu dziwi� � sucho powiedzia� Heike. � Nikt nigdy nie wydosta� si� stamt�d �ywy. Dopiero my jako pierwsi.

Historyk popad� w zadum�.

��Prawd� jest, �e od dawien dawna w tamtych okolicach gin�li ludzie, przypuszczali�my jednak, �e porywa�y ich dzikie zwierz�ta.

��Czy mogliby�my us�ysze� t� legend�? � zaproponowa� Heike. � W ten spos�b mo�e i nam tak�e rozja�ni si� w g�owach. Nadal nie umiemy odpowiedzie� sobie na wiele pyta�.

��Ch�tnie j� opowiem � o�wiadczy� etnograf. � Ale czy najpierw mo�emy zaproponowa� szklaneczk� wina?

Przyj�li pocz�stunek z ochot� i uczony zacz�� opowiada�:

��Legenda m�wi o ksi�niczce z gepidzkiego rodu, kt�ra nazywa�a si� Anciol�

��Czy wolno nam b�dzie przerywa� pytaniami? � wtr�ci� Peter.

��Ale� oczywi�cie, bardzo prosz�!

��Anciol to dziwne imi�. Sk�d si� wzi�o?

��To prawdopodobnie imi� pochodzenia gepidzkiego. Gepidowie zaj�li Ardeal na pocz�tku naszej rachuby czasu i znikn�li z historii w roku pi��set sze��dziesi�tym sz�stym, kiedy zostali pokonani przez Longobard�w. Naturalnie reszta ludu �y�a dalej, cho� ciemi�ona przez innych. Anciol wed�ug legendy oznacza �jedyna, wyj�tkowa�. Podobno imi� to doskonale pasowa�o do czarownicy. Jej ��dza wyj�tkowo�ci by�a wprost niezwyk�a! Apetyt na m�czyzn tak�e. Wszyscy musieli j� kocha�, gdy� pi�kniejszej od niej i bardziej godnej po��dania nie by�o na ca�ym �wiecie.

Ch�opcy popatrzyli na siebie i pokiwali g�owami.

��To nasza Anciol � stwierdzi� Heike. � Ale kiedy naprawd� �y�a ta kobieta?

Badacz obyczaj�w wzruszy� ramionami.

��To przecie� legenda, moi panowie. Jak dot�d nikt w ni� nie wierzy�. Ale zgaduj�, �e chodzi o �redniowiecze. Kobiet� t� opisywano jako bardzo pi�kn�, niewinn� jak dziecko, a jednocze�nie przepojon� zmys�owo�ci�. Mimo to nie poszcz�ci�o jej si� w �yciu. Jej ojciec obieca� j� za �on� synowi ksi�cia z Mo�dawii, ale ten niewdzi�cznik okaza� si� na tyle bezczelny, �e pokocha� inn�, i to ju� po spotkaniu pi�knej Anciol. Obdarzy� swymi wzgl�dami kuzynk� Anciol, mieszkaj�c� w tym samym zamku. Anciol nie mog�a przebole�, �e jego nowa wybranka by�a od niej starsza. Mia�a na imi� Feodora, ale je�li wasza opowie�� jest prawdziwa, nie by�a to ta Feodora, kt�r� spotkali�cie. Ona dopiero p�niej wkracza do historii. W ka�dym razie narzeczony o�mieli� si� twierdzi�, i� Feodora ma o wiele pi�kniejsze w�osy ni� Anciol. W�osy Anciol kojarzy�y mu si� z czym� strasznym, przywodzi�y na my�l skrzyd�a kruka. Zwi�zane to by�o prawdopodobnie ze sposobem, w jaki je uk�ada�a: d�ugie, przedzielone po�rodku, sp�ywa�y g�adko wok� twarzy, l�ni�c granatowoczarnym blaskiem. A Anciol by�a taka dumna ze swych w�os�w! C� za �miertelna obraza!

Ksi��� zabra� sw� m�od� �on� Feodor� do Mo�dawii, a Anciol rozgniewa�a si� tak bardzo � zwr��cie uwag�: rozgniewa�a si�, ale nie p�aka�a � i� �wi�cie poprzysi�g�a sobie, �e stanie si� prawdziw� czarownic�. Ju� przedtem zreszt� uprawia�a czary. Teraz jednak, po �mierci, mia�a sta� si� upiorem. A kto powinien zap�aci� za upokorzenia, jakich dozna�a? Oczywi�cie ci, kt�rzy dopu�cili si� takiej zniewagi, a tak�e wszyscy inni m�czy�ni. Chcia�a, by odpokutowali za wyrz�dzan� jej krzywd�, a za narz�dzie zemsty mia�y s�u�y� jej w�asne w�osy.

No i pozostawa�a jeszcze jej nami�tno��, kt�ra wcale nie wygas�a, gdy Anciol sta�a si� upiorem, wprost przeciwnie!

Dawny narzeczony nie m�g� znale�� spokoju w domu, w Mo�dawii. �ona Feodora urodzi�a mu dziecko, ale on ju� d�u�ej nie by� w stanie si� opiera�. Ancio� postanowi�a �ci�gn�� go z powrotem i jak szalony gna� przez g�ry do twierdzy. Niestety, nie przeczuwa�, �e spotka go okrutna kara. Upi�r co noc zmusza� go do mi�o�ci, powoli wysysaj�c ze� wszystkie si�y. A kiedy jako stary, sponiewierany cz�owiek zmar�, sta� si� zjaw�. Anciol upokorzy�a ksi���cego syna, zmuszaj�c go, by zosta� jej wo�nic� i s�ug�.

W Mo�dawii nasta�y burzliwe czasy. Prawnuczka Feodory, m�oda kobieta tak�e nosz�ca to imi�, musia�a ucieka� z kraju wraz ze sw� nowo narodzon� c�reczk� i ojcem wojewod�. Skierowali si� do twierdzy w po�udniowo-zachodniej cz�ci Ardeal, o kt�rej tak wiele s�yszeli. Tam mieszkali ich krewni.

Ale niestety! Wszystko tam by�o odmienione. Wok� doliny wyr�s� las, karmi�cy si� z�em i chorym po��daniem. Po�owa miasteczka podda�a si�, druga cz�� nawiedzana by�a przez okrutn� mar�, porywaj�c� m�czyzn i kochaj�c� si� z nimi do upojenia. Po zaspokojeniu swych ��dz u�mierca�a kochank�w. Feodora wielce bola�a nad losem swej pi�knej twierdzy, kt�rej by�a teraz ostatni� dziedziczk�. Okaza�a si� na tyle naiwna, by ochrzci� sw� male�k� c�reczk� imieniem Anciol, postanowi�a tak�e, �e dziecko odziedziczy przepi�kn� sukni� �lubn�, kt�ra nadal wisia�a w twierdzy. By� mo�e Feodora s�dzi�a, �e upi�r ust�pi?

Nie zdawa�a sobie jednak sprawy z prawdziwej natury Anciol. Anciol � �jedyna�! Nikomu nie wolno by�o nosi� jej imienia ani te� za�o�y� sukni. C� one sobie wyobra�aj�?

Ca�a sprawa sko�czy�a si� tragicznie. Oto zjawia si� prawnuczka jej rywalki, pi�kna, o w�osach znacznie przewy�szaj�cych d�ugo�ci� i pi�kno�ci� w�osy Anciol, i takim samym imieniu jak jej konkurentka!

Czarownica uderzy�a. Matka i c�rka zosta�y zg�adzone, dziecko w�a�ciwie jej nie obchodzi�o, ale mia�a mo�liwo�� zem�ci� si� na swej rywalce � pierwszej Feodorze. Poniewa� w miasteczku nie by�o ju� ksi�dza, zmar�e zosta�y pochowane w nie po�wi�canej ziemi.

I tak�e ksi�niczka Feodora zosta�a zjaw�, zmuszon� s�u�y� Anciol. Miasteczko wymar�o, nie by�o w nim wszak m�czyzn. Las zamkn�� si� na zawsze wok� Targul Stregesti i sta�o si� ono jedynie legend� w zbiorach ludowych poda� Ardeal.

Przez d�u�sz� chwil� panowa�a cisza.

���le zrozumieli�my Feodor� � powiedzia� wreszcie Heike. � Ona stara�a si� zwabi� m�czyzn do siebie, by uchroni� ich przed Anciol-Nicol�. Chcia�a przeciwstawi� si� czarownicy.

Profesor historii wyrazi� swoj� opini�:

��Zawsze uwa�a�em, i� jako legenda opowie�� ta zosta�a �le skomponowana. Kompozycja jest niesta�a, trudno j� przekaza� dzieciom i wnukom.

��Bardziej przypomina histori� opart� na prawdziwych wydarzeniach ni� legend� � stwierdzi� profesor geografii.

��R�wnie zmienna w nastrojach jak �ycie. Ale teraz m�odzi przyjaciele, rozbudzili�cie nasz� ciekawo��! Musicie nas tam zaprowadzi�.

��Za nic na �wiecie! � ch�rem zaoponowali obaj ch�opcy.

Heike cieszy� si�, �e mo�e wym�wi� si� konieczno�ci� wyruszenia w dalsz� podr� do Skandynawii, i tak by� ju� o miesi�c op�niony. A Petera nawet setk� koni nie da�oby si� zaci�gn�� w tamte okolice.

Stan�o na tym, �e wyrysowali w miar� mo�liwo�ci dok�adn� map� trasy, jak� przebyli. Spraw� u�atwi� fakt, �e znali nazw� wioski, do kt�rej dotarli po zej�ciu z g�r.

Geograf natychmiast oznajmi�, i� ma zamiar wys�a� ekspedycj�, by odszuka�a miasteczko. Ch�opcy bardzo si� z tego ucieszyli, my�l�c o zmar�ych, znalezionych w twierdzy. Kto� powinien odm�wi� modlitw� za ich dusze.

Nadszed� czas rozstania z Heikem. Krewniacy Petera okazali si� lud�mi do�� zamo�nymi i obdarowali Heikego zar�wno prowiantem na drog�, jak i pieni�dzmi. Gotowi mu byli nieba przychyli� za to, �e uratowa� �ycie Peterowi.

Kiedy mieli si� �egna�, Heike zauwa�y�, �e Peter i Mira trzymaj� si� za r�ce. Zaczerwienili si�, chichocz�c z zawstydzeniem. Peter powiedzia�, �e znalaz� Mirze mieszkanie w mie�cie i z czasem by� mo�e zwi��� si� na sta�e, kto wie? Heike serdecznie im pogratulowa�, nie mog�c poj��, kiedy zd��yli u�wiadomi� sobie swoje uczucia, ale mi�o�� przecie� potrafi rozkwitn�� w ka�dych okoliczno�ciach. Jak i kiedy, wiedz� o tym tylko zainteresowani.

P�n� jesieni� ekspedycja naukowa dotar�a do Targul Stregesti. Badacze z przera�eniem stwierdzili, i� ch�opcy m�wili prawd�. Las by� ju� teraz ca�kiem martwy. Znale�li ruiny i cmentarz, kt�ry pob�ogos�awi� ksi�dz b�d�cy jednym z cz�onk�w ekspedycji, resztki ko�cio�a, starsze miasteczko i Cetatea de Strega!

G��boko w�r�d ruin twierdzy odnale�li zw�oki Francuz�w i innych zmar�ych m�czyzn, le��ce wok� trumny. Cia�a pochowano na cmentarzu i odm�wiono modlitwy za pok�j ich dusz. Nie ruszano jednak zawarto�ci trumny. W �rodku znajdowa�a si� straszliwa mumia z ziej�c� otch�ani� ust, ca�kowicie �ysa. Nikt nie m�g� znie�� jej widoku, wszyscy odwracali si� w pop�ochu, bez ko�ca czyni�c znak krzy�a. Nawet ksi�dz nie chcia� mie� do czynienia z nieziemsk� szkarad�.

Zasypali tylko piwnic� kamieniami, a potem opu�cili dolin�, ukryt� w najdzikszych g�rskich okolicach po drugiej stronie prze��czy.

Ale w�wczas Heike Lind z Ludzi Lodu by� ju� daleko w Europie, w drodze przez Dani� na P�noc, do swych krewniak�w w Szwecji i Norwegii. W drodze do tych, kt�rych nigdy nie widzia� i kt�rzy nie wiedzieli nawet o istnieniu potomka Solvego, zaginionego syna Daniela.