Zwiadowcy Ksi�ga 5

Rangers Apprentice. The Sorcerer in the North

T�umaczenie Dorota Strukowska

Wiedzia�, �e na p�nocy wczesne zimowe wichury gnaj� przed sob� deszcz i pchaj� morskie fale, by rozbija�y si� o brzeg, �l�c wysoko w powietrze bia�e k��by wodnej mgie�ki.

Tutaj, w po�udniowo-wschodnim zak�tku kr�lestwa, jedynymi oznakami nadci�gaj�cej zimy by�y �agodne ob�oczki pary, unosz�ce si� nad nozdrzami jego dw�ch wierzchowc�w. Niebo by�o kryszta�owo niebieskie, prawie idealnie bezchmurne, a s�o�ce ogrzewa�o ramiona. Pewnie m�g�by przysn�� w siodle, pozostawiaj�c Wyrwijowi swobodny wyb�r drogi, ale lata sp�dzone na �wiczeniach oraz zaprawianiu cia�a i umys�u w surowej, bezwzgl�dnej dyscyplinie nigdy nie pozwoli�yby mu tak sobie pob�a�a�.

Will uwa�nie przeszukiwa� wzrokiem otoczenie; najpierw od lewej do prawej, p�niej od prawej do lewej, tu� obok i daleko na horyzoncie. Niewtajemniczony obserwator nigdy by nie zauwa�y� tego bezustannego ruchu oczu, bo g�owa Willa pozostawa�a ca�y czas nieruchoma. To tak�e bra�o si� z �wicze�: widzie�, nie b�d�c widzianym, i dostrzega�, nie zostaj�c dostrze�onym. Will zdawa� sobie spraw�, �e ten akurat rejon kr�lestwa jest stosunkowo bezpieczny. W�a�nie dlatego otrzyma� przydzia� do lenna Seacliff. �aden �wie�o upieczony, dopiero co mianowany zwiadowca nie zosta�by skierowany do kt�rego� z punkt�w zapalnych kr�lestwa. Will u�miechn�� si� pod nosem, rozwa�aj�c w my�lach plusy i minusy obecnej sytuacji. Perspektywa obj�cia pierwszego samodzielnego posterunku onie�miela�a, nawet bez zamartwiania si� o mo�liwe najazdy czy rebelie. B�dzie zadowolony, je�eli upora si� ze wszystkim tu, w tej spokojnej prowincji.

U�miech zgas� na wargach Willa, gdy jego bystry wzrok wy�owi�, niezbyt daleko z przodu, co�, co skrywa�y wysokie trawy pobocza drogi.

Postawa zwiadowcy niczym nie zdradza�a, �e cokolwiek zauwa�y�. Ani nie zesztywnia� w siodle, ani nie uni�s� si� w strzemionach, �eby przyjrze� si� dok�adniej, cho� tak w�a�nie post�pi�aby wi�kszo�� ludzi. Wr�cz przeciwnie, zdawa�o si�, �e jeszcze bardziej niedbale przygarbi� si� w siodle � na poz�r zupe�nie oboj�tny. Lecz jego oczy, skryte w g��bokim cieniu pod kapturem peleryny, wyostrzy�y uwag�. Co� si� poruszy�o, by� tego pewien. W wysokiej trawie dostrzeg� strz�pki czerni oraz bieli � kolor�w zupe�nie nie na miejscu w�r�d szarzej�cych zieleni lata i rudych br�z�w nadchodz�cej jesieni.

Nie tylko on wyczu�, �e co� jest nie tak. Wyrwij zastrzyg� uszami, zarzuci� �bem, potrz�sn�� grzyw�, wydal st�umione r�enie. Will nie tylko je us�ysza�, ale i poczu� w bary�kowatej piersi konia.

��Widz� � mrukn�� cichutko, daj�c zna�, �e sygna� zosta� zauwa�ony.

Uspokojony g�osem Willa, Wyrwij uciszy� si�, chocia� uszy wci�� mia� nastawione i czujne. Juczny podjezdek, z ulg� cz�api�cy za nimi, nie wykaza� �adnego zainteresowania zmianami w okolicy. Ot, zwyczajna chabeta, a nie wytrenowany wierzchowiec zwiadowcy. Nie taki jak Wyrwij.

Wysoka trawa zn�w si� zako�ysa�a. Will dostrzeg� zaledwie nieznaczne poruszenie, lecz nie by�o przecie� wiatru, kt�ry m�g�by je spowodowa�; inaczej z ko�skich nozdrzy nie bucha�yby swobodnie ob�oczki pary. Will lekko poruszy� barkami, upewniaj�c si�, �e trzyma ko�czan w pogotowiu. Pot�ny d�ugi �uk le�a� mu na kolanach, z ci�ciw� naci�gni�t� na ��czysko. Zwiadowcy nie podr�owali z �ukami przewieszonymi przez rami�. Nosili je gotowe do b�yskawicznego u�ycia. Zawsze.

Serce bi�o mu nieco szybciej, ni� normalnie. Podejrzany obiekt znajdowa� si� teraz ledwie trzydzie�ci metr�w z przodu. Przypomnia� sobie lekcje Halta: �Nie skupiaj si� na oczywisto�ciach. Kto� mo�e chcie�, �eby� zobaczy� to, co on chce �eby� zobaczy�, a wtedy przeoczysz co� innego".

Will zda� sobie spraw�, �e ca�� uwag� skoncentrowa� na wysokiej trawie pobocza drogi. Jego spojrzenie zn�w pr�dko zlustrowa�o lew� i praw� stron�, si�gaj�c linii drzew, rosn�cych o mniej wi�cej czterdzie�ci metr�w od drogi, po ka�dej stronie. By� mo�e jacy� ludzie kryli si� w cieniu, gotowi zaatakowa�, kiedy jego uwag� rozproszy�o owo co�, co zaleg�o w trawie na skraju traktu. Rabusie, banici, najemnicy, kto to mo�e wiedzie�?

Nie wypatrzy� niczego w oddali, a kiedy odwr�ci� si�, �eby poprawi� jakby od niechcenia wodze jucznego podjezdka, nie dostrzeg� niczego r�wnie� i za sob�. Jeszcze bardziej uspokaja� fakt, �e Wyrwij nie wysy�a� �adnych dodatkowych sygna��w. Gdyby jacy� ludzie chowali si� w�r�d drzew, konik by go ostrzeg�.

Will tr�ci� Wyrwija kolanem. Konik zatrzyma� si� w jednej chwili, juczna chabeta wlok�a si� jeszcze kilka krok�w, nim wzi�a przyk�ad z towarzysza. Prawa r�ka Willa pewnym ruchem si�gn�a do ko�czana, wybra�a strza�� i osadzi�a j� na ci�ciwie w nieca�� sekund�. Zwiadowca �ci�gn�� ramiona, zrzucaj�c kaptur. Wiedzia�, �e d�ugi �uk, ma�y kosmaty konik i charakterystyczna szaro-zielona c�tkowana peleryna pozwol� ka�demu obserwatorowi zidentyfikowa� go jako zwiadowc�.

��Kto si� kryje? � zawo�a�, lekko podnosz�c �uk; strza�a ju� czeka�a, osadzona i gotowa.

Lecz nie spieszy� si� z naci�ganiem ci�ciwy. Je�eli ktokolwiek kuli� si� w trawie, musia� wiedzie�, �e zwiadowca potrafi naci�gn��, wystrzeli� i trafi� w cel, zanim on zdo�a�by uczyni� dwa kroki.

�adnej odpowiedzi. Wyrwij sta� spokojnie, nauczony, by tkwi� nieruchomo, jak ska�a, na wypadek gdyby jego pan musia� strzela�.

��Poka� si�! � krzykn�� Will. � Ty tam, w czerni i bieli. Wy�a�.

Przez g�ow� przemkn�a mu zab��kana my�l, �e zaledwie par� chwil temu, rozmarzony, postrzega� to miejsce jako spokojny zak�tek na uboczu. Nie spodziewa� si� zasadzki ze strony nieznanego wroga.

��Daj� ci ostatni� szans�! � zawo�a�. � Poka� si� albo po�l� strza��!

I wtedy co� us�ysza�. Cichy j�kliwy d�wi�k: bolesne skomlenie cierpi�cego psa. Wyrwij te� us�ysza� owo skomlenie. Uszy mu zafalowa�y, zar�a� niepewnie.

�Pies?", pomy�la� Will. By� mo�e zdzicza�y, przyczajony do ataku? Odrzuci� t� my�l niemal w tej samej chwili, w kt�rej przysz�a mu do g�owy. Dziki pies nie wydawa�by �adnych odg�os�w, �eby go ostrzec. Poza tym d�wi�k, kt�ry us�ysza�, oznacza� skomlenie z b�lu, a nie warkni�cie czy ostrzegawczy gniewny pomruk. Will podj�� decyzj�.

P�ynnym ruchem wyci�gn�� lew� stop� ze strzemienia, przerzuci� praw� nog� nad ��kiem siod�a i lekko zeskoczy� na ziemi�. Zsiadaj�c w ten spos�b z konia, pozostawa� przez ca�y czas zwr�cony twarz� w stron� potencjalnego zagro�enia. R�ce zachowywa� wolne, got�w w ka�dej chwili odda� strza�. Gdyby zasz�a potrzeba, zdo�a�by wypu�ci� pierwszy pocisk w tym samym momencie, w kt�rym jego stopa dotyka�aby ziemi.

Wyrwij parskn�� raz jeszcze. W chwilach niepewno�ci, takich jak ta, konik wola�by, aby jego pan bezpiecznie siedzia� w siodle. W razie potrzeby Wyrwij reagowa� natychmiast. Chy�y wierzchowiec m�g� b�yskawicznie unie�� je�d�ca z dala od niebezpiecze�stwa.

��Wszystko w porz�dku � Will uspokajaj�co szepn�� do ucha konika. Cicho ruszy� naprz�d, trzymaj�c �uk w pogotowiu.

Dziesi�� metr�w. Osiem. Pi�� Ju� wyra�nie dostrzega� czarno-bia�e plamy w�r�d suchej trawy. Zauwa�y� co� jeszcze: matowobrunatne plamy skrzep�ej krwi oraz intensywn� czerwie� �wie�ej rany. Znowu rozleg�o si� skomlenie. Will ostatecznie zrozumia�, co go zatrzyma�o.

Odwr�ci� si�, r�k� da� znak Wyrwijowi: zagro�enia brak. Konik podbieg� do swego pana k�usem. Od�o�ywszy �uk na bok, Will ukl�kn�� obok spoczywaj�cego w trawie rannego psa.

��Co si� sta�o, ma�y? � odezwa� si� �agodnie. S�ysz�c g�os, pies obr�ci� �eb, a potem zn�w zaskomla�. Will dotkn�� zwierz� delikatnie, przypatruj�c si� d�ugiej, krwawi�cej ranie w jego boku. Rozdarcie sk�ry zaczyna�o si� za lew� �opatk� i bieg�o a� do tylnej �apy. Gdy pies si� poruszy�, z rany wyp�yn�a kolejna obfita stru�ka �wie�ej krwi. Zwierz� le�a�o na boku, wyra�nie wyczerpane. Przepe�nia� je b�l.

Owczarek. Nale�a� do rasy hodowanej w przygranicznym regionie p�nocy. Owczarki pochodz�ce stamt�d s�yn�y z inteligencji oraz z wierno�ci. Tu��w psa by� czarny, ze �nie�nobia�ym ko�nierzem, okalaj�cym szyj� oraz pier�. Mia� puszysty ogon, na ko�cu rozbielony i bia�e �apy. �eb porasta�y k�pki czarnego futra, jak gdyby naci�gni�to na zwierz� kaptur; uszy mia� czarne, a wzd�u� pyska i mi�dzy oczami bieg� bia�y pas.

Rana w boku psa nie wygl�da�a na zbyt g��bok�, wi�c istnia�a szansa, i� �ebra ochroni�y najwa�niejsze organy wewn�trzne. Okaza�a si� jednak przera�aj�co d�uga, a ziej�ce kraw�dzie sprawia�y wra�enie tak r�wnych, jak gdyby powsta�y od ci�cia ostrzem. Zranienie obficie krwawi�o. Will poj��, �e krwotok stanowi najwi�kszy problem. Pies os�ab�. Straci� du�o krwi. By� mo�e zbyt du�o.

Uni�s� si�, podszed� do juk�w przy siodle, by odwi�za� apteczk�, kt�r� ka�dy zwiadowca wozi� ze sob�. Wyrwij zerka� na niego ciekawie, teraz ju� uspokojony, pewien, �e pies nie stanowi �adnego zagro�enia. Will wzruszy� ramionami, wskaza� na apteczk�.

��Ludziom pomaga � stwierdzi�. Powinno nada� si� i dla psa.

Wr�ci� do rannego zwierz�cia. Pies usi�owa� podnie�� �eb, ale Will delikatnie go przytrzyma�, mrucz�c uspokajaj�ce s�owa, kiedy woln� r�k� otwiera� apteczk�.

��Spok�j, male�ki, popatrzymy teraz, co ci zrobili � oznajmi�.

Futro wok� rany by�o posklejane krwi�. Will oczy�ci� je wod� z manierki, najlepiej, jak potrafi�. P�niej otworzy� ma�y s�oiczek, ostro�nie rozsmarowa� na kraw�dziach rany ma�� znajduj�c� si� w �rodku. Zawiera�a �rodki przeciwb�lowe, kt�re powinny znieczuli� ran�, tak by Will m�g� j� oczy�ci� i zabanda�owa�, nie sprawiaj�c psu dodatkowego cierpienia.

Odczeka� par� minut, aby ma�� mog�a zadzia�a�, potem zacz�� przeciera� zranienie wyci�giem z zi�. To z kolei mia�o powstrzyma� zaka�enie i pom�c ranie si� zasklepi�. �rodek przeciwb�lowy dzia�a�, wiec zabiegi chyba nie przysporzy�y psu cierpienia. Will na�o�y� na ran� wi�cej ma�ci. Zauwa�y� przy tym p�e� zwierz�cia. Myli� si�, nazywaj�c owczarka �male�kim". Opatrywa� suk�.

Wyczuwa�a, �e Will jej pomaga, le�a�a wi�c nieruchomo. Od czasu do czasu zaskomli�a. Ale nie z b�lu, raczej wyra�aj�c w ten spos�b wdzi�czno��. Will przysiad� na pi�tach, przechyli� g�ow�. Przygl�da� si� oczyszczonej ranie. Z rozci�cia wci�� s�czy�a si� �wie�a krew.

Will wiedzia�, �e b�dzie musia� zamkn�� miejsce zranienia. Banda�owanie nie zda�oby si� jednak na wiele, zwa�ywszy na g�sto�� psiego futra oraz niepor�czne umiejscowienie rany. Wzruszy� ramionami, u�wiadamiaj�c sobie, �e trzeba szy�.

��Wszystko jedno, kiedy. Teraz przynajmniej ma�� jeszcze dzia�a � t�umaczy� suce. Zaleg�a z �bem na ziemi, ale zerka�a jednym okiem, uwa�nie obserwuj�c zwiadowc�.

Najpewniej czu�a, �e jej sk�r� przeszywa ig�a, gdy Will pospiesznie zak�ada� tuzin szw�w z delikatnej jedwabnej nici, ��cz�c ze sob� brzegi rany. Ale jakby nie odczuwa�a b�lu; cho� najpierw wzdrygn�a si� odruchowo, p�niej le�a�a spokojnie i pozwoli�a mu robi� swoje.

Sko�czywszy, Will �agodnie opar� jedn� d�o� na czarno-bia�ym �bie. Poczu� mi�kko�� g�stego futra. Rana wygl�da�a na skutecznie zamkni�t�, ale na pierwszy rzut oka by�o wida�, �e owczarek nie jest w stanie samodzielnie chodzi�.

��Zosta� tutaj � poleci� cicho Will. � Zosta�.

Pies le�a� pos�usznie, kiedy Will zbli�a� si� do jucznego podjezdka. Wzi�� si� za przek�adanie baga�y.

Znajdowa�y si� w�r�d nich dwie d�ugie, zawieszone po obu stronach siod�a sakwy, mieszcz�ce ksi��ki i osobiste drobiazgi. Mi�dzy sakwami pozosta�o niewielkie zag��bienie. Will si�gn�� po zapasowy p�aszcz i kilka koc�w, wy�o�y� nimi t� przestrze�, a� powsta�o mi�kkie, wygodne legowisko, w kt�rym pies m�g� si� u�o�y�. Do�� miejsca, by si� jako� umo�ci�, ale nie tyle, by zwierz� mog�o wypa��.

Will wr�ci� na pobocze drogi, gdzie le�a�a suka, wsun�� r�ce pod ciep�e cia�o owczarka i delikatnie podni�s� go, przez ca�y czas przemawiaj�c do� koj�cym g�osem. Ma�� okaza�a si� co prawda skuteczna, ale nie dzia�a�a zbyt d�ugo. Will wiedzia�, �e wkr�tce rana znowu zacznie sprawia� psu b�l. Suka zaskomla�a, lecz p�niej, gdy Will u�o�y� j� w legowisku mi�dzy sakwami uspokoi�a si�. Jeszcze raz pog�aska� j� po �bie, delikatnie drapi�c za uszami. Nieznacznie unios�a �eb, �eby poliza� go po r�ce. Ten drobny ruch chyba wyczerpa� jej si�y. Will spostrzeg�, �e ka�de z jej oczu ma inny kolor. Ciekawe. Dot�d widzia� tylko lewe oko suki, poniewa� le�a�a na boku. Br�zowe. Teraz, gdy przeni�s� j� na siod�o, dostrzeg� te� prawe oko, niebieskie. Pomy�la�, �e dzi�ki dwoistej barwie �lepi zwierz� wygl�da filuternie, jak jaka� psia psotka. Nawet obecny kiepski stan nie potrafi� odebra� owczarkowi wdzi�ku.

��Grzeczna dziewczynka � rzuci� w stron� suki. Po chwili, gdy odwr�ci� si� z powrotem do Wyrwija, u�wiadomi� sobie, �e konik przypatruje mu si� niepewnie.

��Sprawili�my sobie psa � oznajmi�. Wyrwij pokr�ci� �bem. Parskn��.

�Ale po co on nam?" � zdawa� si� pyta�.

Wczesnym popo�udniem dotarli nad morze. Will wiedzia�, �e oto zbli�aj� si� do kresu w�dr�wki. Zamek Seacliff znajdowa� si� na wielkiej wyspie w kszta�cie li�cia, oddzielonej od sta�ego l�du g��bi� o szeroko�ci stu metr�w. Przy niskim poziomie morza w�ska grobla pozwala�a przedosta� si� na wysp�, ale przy wysokim, tak jak teraz, przepraw� zapewnia� tylko prom. Trudny dost�p sprzyja� utrzymaniu bezpiecze�stwa w Seacliff, cho� w rezultacie, na wskutek izolacji, lenno sta�o si� nieco zapyzia�ym za�ciankiem. Dawniej napa�ci Skandian na wilczych okr�tach wywo�ywa�y tu sporo zamieszania. Lecz up�yn�o ju� par� lat od dnia, w kt�rym morskie wilki z P�nocy ostatni raz pl�drowa�y wybrze�e Araluenu.

Wyspa liczy�a sobie jakie� dwana�cie kilometr�w d�ugo�ci i mo�e osiem szeroko�ci. Will nie widzia� bry�y zamku. Warownia wznosi�a si� zapewne na jakim� wzg�rzu w pobli�u centrum wyspy � co wynika�o z elementarnych podstaw strategii.

Wcze�niej Will zastanawia� si�, czy nie zatrzyma� si� na po�udniowy posi�ek, ale znalaz�szy si� tak blisko celu, postanowi� jecha� dalej. Na pewno istnieje jaka� ober�a w wiosce przytulonej do zamkowych mur�w. Lub mo�e wyprosi straw� w zamkowej kuchni. �ci�gn�� wodze. Teraz juczny podjezdek drepta� tu� obok. Zwiadowca schyli� si�, by zajrze� do rannego owczarka. Suka mia�a zamkni�te oczy, jej nos spoczywa� na przednich �apach. Czarne boki dygota�y w rytm oddechu. Przy brzegach rana wci�� jeszcze nieco krwawi�a, cho� najgorsze zosta�o opanowane. Zadowolony, �e pies le�y wygodnie, Will tr�ci� Wyrwija pi�t� w bok, by zjecha� na d�, do promu � wielkiej, p�askodennej krypy, wyci�gni�tej teraz na brzeg.

Przewo�nik, silnie umi�niony m�czyzna w wieku oko�o czterdziestu lat, le�a� rozci�gni�ty na pok�adzie, drzemi�c w cieple jesiennego s�o�ca. Zbudzi� si�, gdy jakim� si�dmym zmys�em wychwyci� ciche pobrz�kiwanie dw�ch ko�skich uprz�y. Usiad�, przetar� oczy, po czym pr�dko poderwa� si� na r�wne nogi.

��Musz� si� dosta� na wysp� � oznajmi� Will. M�czyzna niezdarnie zasalutowa�.

��W rzeczy samej, panie. Oczywi�cie. Do us�ug, zwiadowco.

W jego g�osie pobrzmiewa�o zdenerwowanie. Will cichutko westchn��. Wci�� jeszcze nie przywyk� do my�li, �e ludzie obawiaj� si� zwiadowc�w � nawet �wie�o upieczonych, takich jak on. Jako m�odzieniec z natury pogodny, cz�sto t�skni� za przyjaznym towarzystwem bli�nich. Jednak �ycie kogo� takiego jak Will wygl�da�o zupe�nie inaczej ni� los zwyczajnych ludzi. Trzeba by�o trzyma� si� na uboczu, bo to s�u�y�o sprawie. Korpus Zwiadowc�w otacza�a aura tajemnicy. Do legendy przesz�a umiej�tno�� pos�ugiwania si� przez zwiadowc�w broni�, ich zdolno�� przemieszczania si� w niedostrzegalny spos�b, sekretny za� charakter formacji jeszcze przydawa� jej tajemniczo�ci.

Promowy szarpn�� za grub� lin�, przechodz�c� przez ogromne bloki zamocowane na obu ko�cach �odzi. Lina ��czy�a sta�y l�d oraz wysp�. Prom, z jednej strony ju� i tak unosz�cy si� na wodzie, z �atwo�ci� zsun�� si� z pla�y, a� wreszcie ca�ym dnem spocz�� na powierzchni wody. Will domy�li� si�, �e odpowiednie ustawienie kr��k�w pozwala przewo�nikowi bez wysi�ku kierowa� olbrzymi� kryp�.

Do barierki przybito tablic� z cennikiem. Przewo�nik zauwa�y�, jak Will si� w ni� wczytuje.

��Zwiadowcy nie musz� p�aci�, panie. Was przeprawiam za darmo.

Will pokr�ci� g�ow�. Halt wpoi� mu, �e swoje rachunki nale�y regulowa�. �Nie b�d� nikomu nic d�u�ny", mawia�. �Dopilnuj, by� nikomu nie by� winien �adnej przys�ugi".

Szybko obliczy� nale�no��. P� rojala od osoby i tyle samo za ka�dego konia. Do tego po cztery pennigi za inne zwierz�ta. Razem prawie dwa rojale. Will zeskoczy� z siod�a, wyj�� z mieszka z�ot� monet� warto�ci trzech rojali i wr�czy� j� m�czy�nie.

��Zap�ac� � powiedzia�. � Dwa rojale powinny wystarczy�.

M�czyzna ze zdziwieniem popatrzy� na monet�, potem na je�d�ca i na jego dwa konie. Will wskaza� ruchem g�owy jucznego podjezdka.

��On niesie jeszcze jedno zwierz� � wyja�ni�.

Przewo�nik przytakn�� i wyda� srebrnego rojala reszty.

��Zgadza si�, panie � odpar�. Zerkn�� z zaciekawieniem, kiedy Will wprowadza� ma�ego, niepozornego konika na prom. Dostrzeg� owczarka, u�o�onego w przytulnym schronieniu.

���adna psina � stwierdzi�. � Wasza to, panie?

��Znalaz�em j� rann�, przy drodze � odpowiedzia� Will. � Kto� zawadzi� j� jakim� ostrzem, a p�niej porzuci� na pastw� losu.

Przewo�nik skuba� w zadumie zaro�ni�ty podbr�dek.

��Jack Buttle mia� owczarka takiego jak ten. I on by�by z takich, co to by zranili psa i porzucili w taki spos�b przy drodze. Paskudny ma charakterek ten Jack, zw�aszcza kiedy sobie wypije.

��A co porabia �w Jack Buttle? � zapyta� Will.

Przewo�nik wzruszy� ramionami.

��Z zawodu to on jest pasterzem. Ale robi r�ne rzeczy. Niekt�rzy powiadaj�, �e swoj� prawdziw� robot� wykonuje nocami na drogach, szukaj�c podr�nych, kt�rych zaskoczy�a noc. Tylko nikt tego nie udowodni�. Jak na m�j gust, za pr�dko �apie za t� swoj� w��czni�. Lepiej si� trzyma� od niego z dala.

Will zn�w zerkn�� na jucznego konia, my�l�c o okrutnej ranie zadanej suce.

��Je�eli to Buttle zrani� psa, lepiej niech on trzyma si� ode mnie z dala � wycedzi� ch�odno.

Przewo�nik przygl�da� si� przez chwil� zwiadowcy. Mia� przed sob� twarz m�od�, urodziw�. Ale w oczach ch�opaka dostrzeg� b�ysk stanowczo�ci. M�odzieniec o sympatycznym wygl�dzie nie nosi�by szaro-zielonej peleryny zwiadowcy, gdyby nie by� twardy jak stal. Zwiadowcy to ludzie sprytni i podst�pni, i tyle. Byli nawet tacy, co utrzymywali, �e s� biegli w mrocznej sztuce magii oraz czarnoksi�stwa. Przewo�nik wcale nie da�by sobie odci�� r�ki, �e w gadkach na temat zwiadowc�w nie tkwi jakie� ziarno prawdy. Ukradkiem wykona� gest na odp�dzenie z�ych mocy i przeszed� na prz�d �odzi, zadowolony z wym�wki. Pragn�� przerwa� rozmow�.

��No, lepiej ruszajmy � mrukn��. Will wyczu� zmian� nastroju. Zerkn�� na Wyrwija, uni�s� brwi. Konik nie raczy� zareagowa�.

Kiedy przewo�nik znowu poci�gn�� za grub� lin�, prom pomkn�� po powierzchni wody w kierunku wyspy. Drobne fale z pluskiem ucieka�y spod t�po zako�czonego dziobu, uderzaj�c o niskie drewniane burty. Will zauwa�y�, �e dom przewo�nika � ma�a chatka zbita z desek, z dachem krytym strzech� � znajdowa� si� na wyspie, zapewne dla bezpiecze�stwa. Dzi�b promu wkr�tce zachrz�ci� o gruby piach wyspy; pr�d wody nieco go przekrzywi�. Przewo�nik odczepi� s�u��cy za barierk� sznur z przodu promu, gestem wskaza� Willowi, �eby wysiad� na brzeg. Will wskoczy� na grzbiet Wyrwija. Ko�skie kopyta zadudni�y po deskach, gdy ostro�nie zje�d�ali z krypy.

��Dzi�kuj� � rzuci� Will, kiedy Wyrwij zszed� na pla��. Przewo�nik znowu zasalutowa�.

��Do us�ug, zwiadowco � odrzek�. Sta� i patrzy�, jak drobna, wyprostowana sylwetka na koniu znika mu z oczu, wtapiaj�c si� mi�dzy drzewa.

Will pchn�� drzwi i wszed� do chatki. Wygl�da�a prawie jak ta, kt�ra by�a mu domem przez kilka ostatnich lat. Izba zajmowa�a mniej wi�cej po�ow� powierzchni domku, pe�ni�c jednocze�nie funkcj� pokoju dziennego oraz jadalni. Sosnowy st� z czterema prostymi krzes�ami po lewej pod oknem, dwa drewniane fotele, wygl�da�o, �e wygodne, i dwuosobowa �awa ze skrzyni� po przeciwnej stronie, niedaleko ognia weso�o trzaskaj�cego w kominku. Will rozejrza� si� po izbie, zastanawiaj�c si�, kto zd��y� napali�, ale nie dostrzeg� �ywej duszy.

Kuchni� umieszczono w ma�ym pomieszczeniu, przylegaj�cym do cz�ci jadalnej. Miedziane garnki oraz rondle, dopiero co wyszorowane i wypolerowane, wisia�y na �cianie obok ma�ego pieca opalanego drewnem. We flakoniku pod oknem sta�y �wie�e polne kwiaty � ostatnie w tym roku, pomy�la� Will. Domowa atmosfera po raz kolejny przypomnia�a o Halcie. Poczucie osamotnienia �cisn�o ch�opcu gard�o. Zwiadowca z ponur� twarz� zawsze stara� si� mie� kwiaty w swojej chacie.

Will ruszy� na inspekcj� dw�ch ma�ych pokoik�w. Urz�dzono je skromnie. Przechodzi�o si� do nich z g��wnego pomieszczenia. Tak jak si� spodziewa�, w �adnym nie zasta� nikogo. W�a�ciwie nie by�o ju� szans natkni�cia si� na kogokolwiek w ma�ej, b�d� co b�d�, chatce � chyba �e osoba, kt�ra napali�a w kominku i ustawi�a kwiaty, chowa�a si� teraz w stajni na ty�ach domu. Ma�o prawdopodobne.

Zauwa�y�, �e chatka musia�a zosta� niedawno wysprz�tana. Bartell opu�ci� j� z miesi�c temu albo jeszcze dawniej, a jednak, gdy Will przesun�� palcami po p�ce nad kominkiem, nie znalaz� �ladu kurzu. Kamienne p�yty na pod�odze przed paleniskiem tak�e niedawno zamieciono. �adnego popio�u ani drewnianych drzazg z kominka.

��Najwyra�niej w pobli�u mieszka jaki� przyjazny duszek � mrukn�� sam do siebie. Potem, przypomniawszy sobie o zwierz�tach cierpliwie czekaj�cych przed chat�, wyszed� do nich. Sprawdzi� na niebie pozycj� s�o�ca. Oszacowa�, �e wci�� zosta�a mu ponad godzina dziennego �wiat�a. Pora si� rozpakowa�, zanim powiadomi zamek o swoim przybyciu.

Suka ju� nie spa�a. �lepia, ka�de w innym kolorze, wykazywa�y �ywe zainteresowanie �wiatem. Will uzna� to za dobry znak. Tli si� w niej silna wola �ycia. Os�abionemu psu bardzo jej potrzeba. �agodnie d�wign�� owczarka i wni�s� go do domu. Ju� po chwili suka sprawia�a wra�enie ca�kiem zadowolonej, le��c na kamiennych p�ytach w pobli�u kominka i ogrzewaj�c swoje czarne futro. Wr�ciwszy do jucznego konika, Will wygrzeba� z baga�u star� derk�. Zabra� j� do �rodka, �eby przygotowa� psu mi�kkie legowisko. Wymo�ci� derk� kawa�ek pod�ogi. Obola�a suka wsta�a, przeku�tyka�a par� krok�w, �eby si� po�o�y�, zaleg�a wygodnie, po czym sapn�a z wdzi�czno�ci�. Will nape�ni� misk� z pompy wbudowanej w kuchenn� �aw� � zauwa�y�, �e nie musi nabiera� wody ze studni na zewn�trz chatki � i postawi� wod� obok psa. Gruby ogon raz czy dwa razy cicho plasn�� o pod�og� na znak, �e zwierz� docenia troskliwo��.

Zadowolony, Will wr�ci� do koni. Rozlu�ni� popr�g przy siodle Wyrwija. Nie mia�o sensu zdejmowanie siod�a, skoro trzeba odby� jeszcze oficjaln� wizyt� na zamku. P�niej wzi�� si� do rozpakowywania skromnego osobistego dobytku. Nie przywi�z� ze sob� zbyt wielu rzeczy.

Gdy sko�czy�, rozsiod�a� jucznego konia, zaprowadzi� go do stajni, gdzie wytar� chabet� do sucha i wprowadzi� do jednego z dw�ch boks�w. Stwierdzi�, �e ���b w boksie zosta� nape�niony �wie�ym sianem, a w wiadrze czeka woda. Na powierzchni wody nie by�o ani py�ka kurzu. Ani �ladu zielonego osadu na wiadrze. Zabra� wiadro z drugiego boksu i wyni�s� je na zewn�trz dla Wyrwija, pozwalaj�c koniowi napi� si� do woli. Wyrwij z wdzi�czno�ci� potrz�sn�� grzyw�.

Will wzi�� si� za uk�adanie dobytku. Swoje pos�anie przygotowa� w wi�kszym z dw�ch ma�ych pomieszcze�.

S�owo �wi�kszym" nale�a�o traktowa� bardzo umownie, jako �e mia� do dyspozycji ledwo dwie male�kie dziuple. Zapasow� odzie� rozwiesi� w szafie za zas�on� w tej samej izdebce, kt�ra sta�a si� jego sypialn�.

W g��wnym pokoju znajdowa� si� kredens. Na nim Will umie�ci� zawini�tko z ksi��kami, zamierzaj�c pouk�ada� je p�niej. Przy drzwiach wej�ciowych znalaz� ko�ki do zawieszania broni, na dw�ch powiesi� �uk i ko�czan. Tylko tymczasowo, potem znajdzie dla broni lepsze miejsce. No�e � saks�, specjalny n� zwiadowc�w, oraz n� do rzucania, wraz z charakterystyczn� podw�jn� pochw� � przez ca�y czas nosi� przy sobie. Zwiadowca odk�ada� no�e wy��cznie na czas snu, a nawet wtedy trzyma� je w zasi�gu r�ki.

Will rozejrza� si�. Co prawda przywi�z� bardzo niewiele rzeczy, lecz chatka nabra�a przytulno�ci � wreszcie do kogo� nale�a�a.

Rozmy�lania przerwa�o ostrzegawcze parskni�cie Wyrwija. R�wnocze�nie pies, le��cy przy kominku, podni�s� g�ow�, obracaj�c j� z trudem, �eby spojrze� w stron� drzwi. Will przem�wi� uspokajaj�co. Sygna� od Wyrwija nie sugerowa� zagro�enia, zawiera� zwyk�� wiadomo��: kto� si� zbli�a. W chwil� p�niej Will us�ysza� lekkie kroki na ganku, a w otwartych drzwiach wyros�a kobieca posta�. Kobieta zawaha�a si�, nim zapuka�a w futryn�.

��Prosz� wej�� � odezwa� si� Will.

Wesz�a do pokoju, u�miechaj�c si� niewyra�nie, jak gdyby nie maj�c pewno�ci, czy mile j� tu przywitaj�. Gdy znalaz�a si� w �rodku, Will przyjrza� si� bacznie, przedtem o�lepia�o go s�o�ce i ledwie widzia� sylwetk�. Mog�a liczy� sobie ko�o czterdziestki. Najwyra�niej tutejsza wie�niaczka, w ka�dym razie s�dz�c po sukni, jak� nosi�a. Prosty we�niany ubi�r, a na nim czysty bia�y fartuch. Bez �adnych zdobie�, tak lubianych przez mo�nych. Wysoka, dosy� silnie zbudowana, o zaokr�glonej macierzy�stwem figurze. W ciemnych w�osach, kr�tko przystrzy�onych, zaczyna�y prze�witywa� siwe pasemka. Doskona�a cera, u�miech ciep�y, szczery. Co� wyda�o si� w niej Willowi znajome, ale nie umia� dok�adnie okre�li�, co.

��Mog� w czym� pom�c? � spyta�.

Dygn�a pospiesznie.

��Wo�aj� mnie Edwina, panie. Przynios�am ci to.

�To" okaza�o si� ma�ym garnkiem z przykrywk�. Kiedy kobieta j� podnios�a, Will poczu� smakowity zapach � w �rodku by�a potrawka, przygotowana z mi�sa oraz warzyw. �lina sama nap�yn�a mu do ust. Jednak, pami�taj�c o napomnieniach Hala, postara� si�, by jego twarz pozosta�a powa�na, beznami�tna.

��Widz� � mrukn�� wymijaj�co.

Edwina postawi�a garnek na stole, nast�pnie si�gn�a do kieszeni fartucha, �eby wyj�� jak�� kopert�. Poda�a j� Willowi.

��Potrawk� mo�na odgrza� na kolacj� � stwierdzi�a. � Tak sobie my�l�, panie, �e najpierw musisz spotka� si� z baronem Ergellem.

��Niewykluczone � odpar� Will. Jeszcze nie rozstrzygn��, czy powinien omawia� w�asne plany z t� akurat kobiet�. Dostrzeg�, �e wie�niaczka wci�� trzyma kopert� w wyci�gni�tej r�ce. Chwyci� list czym pr�dzej. Zaskoczy� go widok piecz�ci z d�bowym li�ciem, kt�rej towarzyszy�y znaki z tajnego kodu, oznaczaj�ce liczb� 26 � numer Bartella w Korpusie, jak pami�ta� Will.

��Zwiadowca Bartell zostawi� to dla kogo�, kogo przy�l� na jego miejsce � wyja�ni�a, ponaglaj�c ruchem d�oni, �eby otworzy� list. � Ja zajmowa�am si� domem i gotowa�am dla niego, gdy tu mieszka�.

Will wszystko poj��, gdy otworzy� list. Bartell, pisz�c do nast�pcy, nie mia� jeszcze poj�cia, kto nim b�dzie, zwraca� si� wi�c po prostu do �Zwiadowcy". Will spiesznie po�yka� wiadomo��.

Pismo oddaje Edwina Temple, w pe�ni godna zaufania i sumienna kobieta, kt�ra pracowa�a dla mnie przez ostatnich osiem lat. Mog� j� gor�co poleci� ka�demu, kto mnie zast�pi. Jest dyskretna, stateczna oraz doskonale gotuje i opiekuje si� domem. Edwina wraz z m�em, Clivem, prowadz� ober�� w wiosce Seacliff. Wy�wiadczy�by� mnie i sobie przys�ug�, nadal korzystaj�c z jej us�ug, gdy przejmiesz moje miejsce.

Bartell, zwiadowca 26.

Will podni�s� wzrok znad listu. U�miechn�� si�. Uzna�, i� perspektywa, i� kto� zajmie si� gotowaniem, a tak�e sprz�taniem, by�a kusz�ca. Ale potem zawaha� si�. Pozostawa�a bowiem jeszcze kwestia zap�aty. Nie mia� poj�cia, jaka kwota wchodzi w gr�.

��C�, Edwino � zacz��. � Bartell wyra�a si� nader pochlebnie na tw�j temat.

Kobieta zn�w dygn�a.

��Dobrze�my si� dogadywali, panie. Zwiadowca Bartell, zacny to by� pan. S�u�y�am u niego osiem rok�w, o tak.

��Hmm� c�

Kobieta, widz�c, jak m�ody jest Will, i domy�laj�c si�, �e obejmuje pierwszy posterunek, doda�a ostro�nie:

��Je�li chodzi o zap�at�, panie, nie trzeba si� k�opota�. Zap�ata przychodzi z zamku.

Will zmarszczy� brew. Nie potrafi� rozstrzygn��, czy powinien si� zgodzi�, by zamek �o�y� na jego utrzymanie. Mia� w�asne pobory z Korpusu Zwiadowc�w. Edwina wyczu�a, sk�d bierze si� wahanie, wi�c pr�dko odezwa�a si� znowu:

��Wszystko dzieje si�, jak nale�y, panie. Zwiadowca Bartell m�wi�, �e zamek odpowiada za dach nad g�ow� i straw� dla zwiadowcy, co to wype�nia obowi�zki. Moje pos�ugi oni op�acaj� wedle umowy.

Prawda, przypomnia� sobie Will. Zamek w ci�ar lenna wlicza� te� utrzymanie zwiadowc�w, zaliczaj�c wydatek do koszt�w, a koszty owe odliczano od podatku, p�aconego co roku koronie.

Will zn�w u�miechn�� si� do kobiety. W ko�cu podj�� decyzj�.

��W takim razie ch�tnie skorzystam z twoich us�ug, Edwino � stwierdzi�. � Domy�lam si�, �e ty pod nieobecno�� gospodarza utrzymywa�a� dom w czysto�ci i wcze�niej rozpali�a� w kominku?

Przytakn�a.

��Ano. Wypatrywali�my ci� przez ca�y ubieg�y tydzie�, panie � odpowiedzia�a. � Przychodzi�am codziennie, �eby tu troch� ogarn��, a ogie� pomaga powstrzyma� wilgo� w domu o tej porze roku.

Will skin�� g�ow� z uznaniem.

��C�, jestem wdzi�czny. A przy okazji, na imi� mam Will.

��Witamy w Seacliff, zwiadowco Willu � odpar�a, u�miechaj�c si� szczerze. � Moja c�rka, Delia, zobaczy�a, jak jecha�e� przez miasteczko. M�wi�a, �e wygl�da�e� bardzo powa�nie. Jak przysta�o na zwiadowc�.

Wtedy Willowi nareszcie rozja�nia�o si� w g�owie. St�d wra�enie, �e kobiet� jakby ju� gdzie� spotka�. Teraz dopiero zauwa�y� jej oczy, zielone jak u c�rki, oraz u�miech, tak samo promienny i serdeczny.

��Chyba te� j� widzia�em � oznajmi�.

Kiedy kwestia dalszego zatrudnienia zosta�a rozstrzygni�ta, Edwina z zainteresowaniem zerkn�a na skromny dobytek Willa. Jej spojrzenie spocz�o na mandoli opartej o kredens.

��Grywasz na lutni, panie? � spyta�a.

Will pokr�ci� g�ow�.

��Lutnia ma dziesi�� strun � wyja�ni�. � To jest mandola, taka wi�ksza mandolina z o�mioma strunami, strojonymi parami. � Dostrzeg� brak zrozumienia na twarzy karczmarki. Tak samo dzia�o si� z wi�kszo�ci� ludzi, kiedy usi�owa� wyt�umaczy� r�nic� mi�dzy lutni� a mandol�. Od razu da� spok�j. � Troch� grywam � zako�czy�.

Pies, dot�d �pi�cy, teraz w�a�nie postanowi� wyda� z siebie przeci�g�e westchnienie. Edwina wreszcie zauwa�y�a owczarka. Podesz�a bli�ej, by mu lepiej si� przyjrze�.

��Trzymasz panie i psa, jak widz�.

��Jest ranna � powiedzia� Will. � Znalaz�em j� przy drodze.

Edwina pochyli�a si�, delikatnie po�o�y�a d�o� na psim �bie. Suka otwar�a oczy i spojrza�a na kobiet�. Ogon zadrga� jej nieznacznie.

��Dobre psy, te owczarki � stwierdzi�a gospodyni, a Will skin�� g�ow�.

��Niekt�rzy powiadaj�, �e one najzmy�lniejsze � odpar�. A po chwili, jakby z namys�em, spyta�: � Przewo�nik z promu t�umaczy� mi, �e mog�a nale�e� do cz�owieka nazwiskiem Buttle. Wiesz, kto zacz?

Na d�wi�k tego nazwiska twarz kobiety natychmiast spochmurnia�a.

��Ano, wiem � odpowiedzia�a. � Wi�kszo�� ludzi w okolicy wie. I wola�aby go nie zna�. Z�y to cz�owiek, ten John Buttle. Je�li znalaz�e�, panie, jego suk�, nie oddawaj jej bez rozmys�u.

Will rzuci� karczmarce kolejny u�miech.

��Powoli, powoli z oddawaniem � zapewni�. � C�, widz�, �e trzeba bli�ej pozna� owego typa.

Edwina, nim zd��y�a ugry�� si� w j�zyk, wypali�a:

��Lepiej trzymaj si� od niego z daleka, panie. � Potem, zawstydzona, zakry�a usta d�oni�. M�odo�� ch�opaka budzi�a w niej macierzy�skie odruchy, st�d nadmierna gadatliwo��. Ale zda�a sobie spraw�, �e m�wi do zwiadowcy, a oni raczej nie szukaj� rad u gospodyni. Will, rozumiej�c, co ni� kierowa�o, obdarzy� kobiet� mi�ym spojrzeniem.

��B�d� ostro�ny � zapewni�. � Chocia� co� mi si� wydaje, �e najwy�szy ju� czas, by kto� powa�nie rozm�wi� si� z tym osobnikiem. Jednak teraz � powiedzia�, ko�cz�c temat Buttle'a � czekaj� inne osoby. Z nimi trzeba mi pom�wi� najpierw, a baron Ergell znajduje si� na samym pocz�tku listy.

Odprowadzi� Edwin� do drzwi. Sam zerkn�� raz jeszcze na suk�, �eby upewni� si�, i� pod jego nieobecno�� nie wydarzy si� nic z�ego. Zdj�� z ko�k�w �uk wraz z ko�czanem, cicho zamkn�� wej�cie. Edwina gapi�a si�, gdy poprawia� popr�g przy siodle, zanim ponownie dosiad� Wyrwija. Bardziej nawyk�a do przebywania w towarzystwie zwiadowc�w ni� wi�kszo�� ludzi. Od razu wi�c stwierdzi�a, �e podoba jej si� to, co dostrzeg�a w nowym. A potem, gdy zarzuci� na ramiona szaro-zielon� peleryn� i nasun�� kaptur, zauwa�y�a, jak zmienia si� z pogodnego, przyjaznego m�odego cz�owieka w pos�pn�, bezimienn� posta�. Spostrzeg�a d�ugi �uk, trzymany bez wysi�ku w lewym r�ku, oraz pierzaste be�ty strza� wystaj�ce z ko�czana. Wedle starego porzekad�a zwiadowca nosi przy sobie �ycie tuzina ludzi. Edwina pomy�la�a, �e przed tym m�okosem ju� raczej John Buttle b�dzie musia� si� mie� na baczno�ci.

Szambelan barona Ergella, wykonuj�c gest, b�d�cy czym� pomi�dzy prostym pozdrowieniem a teatralnym uk�onem, zaprosi� Willa do gabinetu.

��Nowy zwiadowca, wasza dostojno�� � oznajmi�, jak gdyby osobi�cie sprowadzi� go dla przyjemno�ci barona. � Will Treaty.

Ergell, cz�owiek nadzwyczaj wysoki oraz chudy, podni�s� si� zza pot�nego biurka, kt�re rozmiarami przyt�acza�o reszt� mebli. Na widok d�ugich, jasnych w�os�w i czarnych szat wielmo�y zwiadowca przez chwil� mia� nieprzyjemne wra�enie, �e wyros�o przez nim nowe wcielenie z�ego lorda Morgaratha, kt�ry zagra�a� pokojowi w kr�lestwie we wczesnych latach �ycia Willa.

Potem u�wiadomi� sobie, i� w�osy barona s� siwe, nie mlecznobia�e jak u Morgaratha. Zreszt� Ergell, chocia� wysoki, nie m�g� si� r�wna� wzrostem z Morgarathem. Min�a chwila, nim Will zda� sobie spraw�, �e wci�� gapi si� na barona, kt�ry stoi z wyci�gni�t� r�k�. Pospiesznie ruszy� do przodu.

��Witam wasz� dostojno�� � odezwa� si�. Ergell ochoczo potrz�sn�� jego d�oni�. Oko�o sze��dziesi�cioletni, nadal porusza� si� zwinnie. Will wr�czy� mu oficjalny pergamin, zawieraj�cy jego przydzia�. Zgodnie z zasadami stra�nik przy mo�cie zwodzonym obowi�zany by� pergamin wzi��, a nast�pnie dostarczy� Ergellowi, by ten przejrza� papiery, zanim Will zostanie wpuszczony do sto�pu. Lecz sier�ant strzeg�cy wej�cia tylko prze�lizgn�� si� wzrokiem po pelerynie zwiadowcy oraz zerkn�� na d�ugi �uk, po czym od razu machn��, by wje�d�a�. Zaniedbanie, pomy�la� Will. Powa�ne zaniedbanie.

��Witamy w Seacliff, zwiadowco Treaty � odrzek� baron. � Za zaszczyt sobie poczytuj� mie� kogo� tak znamienitego w naszej s�u�bie.

Will lekko zmarszczy� brew. Zwiadowcy nie s�u�yli baronom, do kt�rych lenna otrzymywali przydzia�. Ergell powinien o tym wiedzie�. Mo�e, pomy�la� Will, baron pr�buje przej�� go pod w�asn� komend�, sugeruj�c od niechcenia, i� w�adz� rozkazywania posiada tu wy��cznie on.

��Wszyscy s�u�ymy kr�lowi, panie � odpar� Will ze spokojem. Przelotny cie�, kt�ry owion�� twarz Ergella, potwierdzi�, �e przeczucie nie myli�o zwiadowcy. Ergell, widz�c, �e ch�opak jest bardzo m�ody, zapragn�� spr�bowa� szcz�cia, jak by to uj�� Halt.

��Oczywi�cie, oczywi�cie � odpar� pr�dko pan na Seacliff. I od razu wskaza� na pot�nie zbudowanego m�czyzn�, stoj�cego obok biurka.

��Zwiadowco Treaty, oto Mistrz Szko�y Rycerskiej mojego lenna, pan Norris z Rook.

Will okre�li� w my�lach wiek Norrisa na czterdzie�ci lat, typowy wiek dla Mistrz�w Szk� Rycerskich. Kto� znacz�co m�odszy nie mia�by niezb�dnego do�wiadczenia, �eby poprowadzi� do bitwy oddzia� rycerzy wraz ze zbrojnymi ca�ego lenna. Maj�c za� zbyt wiele lat na karku, m�g�by nie sprosta� zadaniu ze wzgl�du na brak si�.

��Panie Norris � rzuci� kr�tko. U�cisk d�oni rycerza okaza� si� krzepki, ale nic w tym dziwnego. Ten, kto sp�dza� wi�kszo�� swych dni, dzier��c miecz albo top�r bojowy, zazwyczaj wykszta�ca� sobie pot�ne musku�y. Will wyczu�, �e Mistrz Szko�y Rycerskiej pragnie go sprawdzi�, gdy podawali sobie prawice; dostrzeg� pr�dkie, uwa�ne spojrzenie. Mistrz odnotowa� jego m�ody wiek i drobn� budow�.

Willowi zdawa�o si�, �e dojrza� co� jeszcze we wzroku rycerza � cie� satysfakcji z tego, co spostrzeg�. By� mo�e, po tym, jak przez lata mia� do czynienia ze znaj�cym si� na rzeczy, do�wiadczonym Bartellem, Norris liczy� na to, i� �atwiej upora si� ze �wie�o upieczonym zwiadowc�. Will dozna� lekkiego rozczarowania, gdy poj��, w czym rzecz. Halt, a r�wnie� i Crowley, komendant ca�ego Korpusu, przestrzegali go, i� w niekt�rych lennach stosunki mi�dzy baronami a zwiadowcami bywaj� napi�te.

��Zbyt wielu w�r�d lennik�w stosuje podzia� na �my" i �oni" � m�wi� jeszcze w Redmont Crowley, wprowadzaj�cy Willa w szczeg�y zwi�zane z now� funkcj�. � B�d� co b�d�, do naszych zada� nale�y sporz�dzanie sprawozda� na ich temat, ocena gotowo�ci bojowej, poziomu umiej�tno�ci, a tak�e wyszkolenia. Niekt�rym baronom i Mistrzom Szk� Rycerskich to nie w smak. Woleliby s�dzi�, �e licz� si� tylko oni, wi�c nie pa�aj� ochot�, by zwiadowcy zagl�dali kt�remu� przez rami�.

Will wiedzia�, �e w Zamku Redmont nigdy tak si� nie dzia�o. Ale Halta z Araldem ��czy�y bliskie wi�zi, oparte na g��bokim wzajemnym szacunku. Zachowa� wszelako te rozwa�ania na p�niej, a teraz wda� si� w uprzejm� pogaw�dk�, wyja�niaj�c zaciekawionym Norrisowi i Ergellowi, co przydarzy�o mu si� w trakcie podr�y.

Ergell zaprosi� zwiadowc� na obiad do zamku. Will u�miechn�� si� grzecznie, lecz znalaz� wym�wk�.

��Kt�rego� innego dnia, jeszcze w tym tygodniu, wasza dostojno��. Nie godzi si�, �ebym sprawia� zamieszanie. Nie mog�e� wiedzie�, �e przyb�d� dzisiaj, z pewno�ci� wi�c ju� poczyni�e� w�asne plany na dzisiejszy wiecz�r.

��Oczywi�cie, oczywi�cie. Kt�rego� innego dnia, jeszcze w tym tygodniu, kiedy tylko si� rozgo�cisz � przytakn�� baron. Will uzna�, i� trafi� na ca�kiem sympatycznego pana, nawet je�li �w pan stara� si� jeszcze przed chwil� umniejszy� autorytet Willa. Twarz barona rozja�ni� u�miech, chyba nawet ciep�y, a mo�e i serdeczny. � �yczy�by� sobie, by�my przys�ali ci co� z naszej kuchni?

��Nie ma potrzeby, wasza dostojno��. Kobieta z wioski, Edwina, przygotowa�a prawdziwie wyborn� potrawk� z wo�owiny. S�dz�c po aromacie, na dzisiejszy wiecz�r wystarczy mi specja��w.

Ergell u�miechn�� si� w odpowiedzi.

��Dobra z niej kucharka, fakt � przyzna�. � Pr�bowa�em j� sk�oni�, by pracowa�a dla nas tutaj, na zamku, ale obawiam si�, �e nic z tego.

Norris zaj�� miejsce na jednej z d�ugich �aw, ustawionych po bokach biurka.

��Zatem wprowadzi�e� si� do chaty Bartella?

Will przytakn��.

��Tak, Mistrzu Szko�y Rycerskiej. Jest ca�kiem przytulna.

Ergell za�mia� si� kr�tko, chrapliwie.

��Skoro pichci ci Edwina, nie zaprzecz� � zgodzi� si�.

Lecz Norris pokr�ci� g�ow�.

��O wiele dogodniej by�oby ci mieszka� tutaj, w zamku � powiedzia� rycerz. � Baron zapewni�by ci, do twojej wy��cznej dyspozycji, sposobniejsze pokoje ni� licha chatka. I by�by� pod r�k�, gdyby�my ci� potrzebowali.

Will u�miechn�� si�, przejrzawszy wybieg, kryj�cy si� za pozornie niewinn� propozycj�. Wprowadzaj�c si� do zamku, uczyni�by pierwszy ma�y krok, prowadz�cy do stopniowej utraty niezale�no�ci. Wszystko odby�oby si� subtelnie, nie od razu, ale taka rezygnacja z zasad ju� na samym pocz�tku s�u�by z pewno�ci� nios�aby dalsze konsekwencje. R�wnie� stwierdzenie, �e by�by bli�ej, gdyby go potrzebowali, nios�o w sobie sugesti�, �e ma ta�czy�, jak mu ludzie z zamku zagraj�. Will �wietnie wiedzia�, co w trawie piszczy. Ergell bacznie mu si� przygl�da�, czekaj�c na odpowied�.

��Dzi�kuj�, Mistrzu Szko�y Rycerskiej, chatka mi wystarczy � odpar�. � Zreszt� tradycja nakazuje zwiadowcom posiadanie kwatery poza zamkiem.

��Hmm, no tak, tradycja � rzuci� Norris lekcewa��cym tonem. � Czasami my�l�, �e zbyt wielk� wag� przyk�adamy do r�nych obyczaj�w, kt�re wynikaj� z tradycji.

Po s�owach Norrisa zapad�o nieco kr�puj�ce milczenie. Ergell za�mia� si� znowu.

��Daj�e spok�j, Norris, wszyscy wiemy, jak zwiadowcy ceni� sobie tradycj�. Pami�taj tylko � doda�, zwracaj�c si� do Willa � �e oferta b�dzie wci�� aktualna. Je�eli w mro�n� zim� chatka zrobi si� za ch�odna, a ciebie zm�cz� przeci�gi, zawsze stawiam do twej dyspozycji pokoje w mojej siedzibie.

Szybkim spojrzeniem podpowiedzia� Mistrzowi Szko�y Rycerskiej, �e temat miejsca pobytu zwiadowcy ma ju� znikn��. Norris wzruszy� ramionami. Zastosowa� si� do �yczenia barona, co dobrze o nim �wiadczy�o. Will nie m�g� ich obu w gruncie rzeczy wini�, po prostu chcieli uzyska� nad nim przewag�. �wietnie rozumia� irytacj� najwa�niejszych os�b w lennie, skoro kto� po cichu, dzie� za dniem, kr��y gdzie� obok, �ypie przez rami� notuj�c, jak oni zabieraj� si� do swoich zaj��, no i wreszcie sk�ada raporty kr�lowi o ich umiej�tno�ciach oraz dzia�aniach. Zw�aszcza je�eli ten kto� by� tak niedo�wiadczony jak on. Wygl�da�o jednak, �e uda�o mu si� pokrzy�owa� plany obydwu, �adnego przy tym nie ura�aj�c.

��Wedle twej woli, zwiadowco Treaty� � zacz�� Ergell.

Will uni�s� d�o�.

��Prosz�, wasza dostojno�� � powiedzia� � rad wielce by�bym, gdyby� nazywa� mnie po prostu Willem.

Co proponuj�c, wykona� naprawd� uprzejmy gest. Tym bardziej, �e r�wnocze�nie jasno da� do zrozumienia, i� zwracaj�c si� do barona, sam nadal zachowa wszystkie wymogi dworskiej etykiety. Ergell u�miechn�� si� promiennie. Gest doceniono.

��A zatem, Willu, jak w�a�nie mia�em rzec, zaplanujmy mo�e dat� oficjalnego powitalnego obiadu. Za dwa dni od dzi�? To pozwoli�oby kuchmistrzowi zyska� troch� czasu na przygotowanie czego� stosownego.

��Ka�dy wie, jak kuchmistrzowie potrafi� utrudnia� �ycie, je�eli nie pozwoli si� im na zw�ok� � odezwa� si� Norris, wykrzywiaj�c sm�tnie twarz.

Will, w odpowiedzi, u�miechn�� si� od ucha do ucha. Pomy�la�, �e kuchmistrzowie s� tacy sami, jak �wiat d�ugi i szeroki. Atmosfera w pokoju znacznie si� ociepli�a.

��Wasza dostojno��, je�eli nie ma innych spraw, pozwol� sobie odej�� � zwr�ci� si� Will do barona.

Ergell skin�� g�ow�, a Norris ponownie wsta� z �awy.

��Oczywi�cie, Willu � odpowiedzia� baron. � Je�eli ci trzeba czego� w chatce, daj zna� Gordonowi. � Gordon, szambelan, wcze�niej wprowadza� Willa do gabinetu.

Will zawaha� si� jeszcze na moment. Potem odezwa� si� cicho:

��Oto moje pe�nomocnictwa, panie. � Wskaza� zw�j pergaminu le��cy na biurku. Ergell kilkakrotnie pokiwa� g�ow�.

��Tak, tak. B�d� spokojny. Wkr�tce je przejrz�. � Baron u�miechn�� si�. � Chocia� trudno przypuszcza�, i�by� okaza� si� oszustem.

Will przywo�a� na usta grymas przypominaj�cy u�miech. �ci�le rzecz bior�c, Ergell powinien by� z�ama� piecz��, a nast�pnie odczyta� pe�nomocnictwo od razu, kiedy tylko Will mu je wr�czy�. Wydaje si�, �e w lennie Seacliff post�puj� odrobin� niefrasobliwie, pomy�la�. Ech, mo�e zbyt formalistycznie czepia� si� szczeg��w.

��Skoro taka wola waszej dostojno�ci. � Spojrza� na Norrisa. � Mistrzu � zwr�ci� si� do� z szacunkiem. Rycerz raz jeszcze u�cisn�� mu d�o�.

��Dobrze ci� mie� w�r�d nas, zwiadowco � powiedzia�.

��Prosz� m�wi� do mnie Will � przerwa� ch�opak, ci�gle u�miechaj�c si�.

Mistrz Szko�y Rycerskiej skin�� g�ow�.

��Dobrze ci� mie� w�r�d nas, Willu � poprawi� si�.

Will z�o�y� nieco sztywny uk�on przed baronem, odwr�ci� si� i wyszed� z pokoju.

Kolejne dni zlewa�y si� w jeden ci�g, gdy Will zapoznawa� si� z nowym otoczeniem.

Obiad, kt�ry Ergell wyda� na jego cze�� w zamkowej jadalni, okaza� si� ca�kiem mi�ym powitalnym epizodem. Will obejmowa� funkcj� oficjaln�, zatem stawili si� wszyscy Mistrzowie Sztuk, tacy jak Zbrojmistrz, Mistrz Koniuszy i Mistrz Skryb�w. Przybyli r�wnie� zwi�zani z zamkiem rycerze oraz damy dworu. Na razie twarze i imiona miesza�y mu si�, ale Will wiedzia�, �e przed up�ywem kilku tygodni zapami�ta, kto jest kto, z poszczeg�lnymi osobami wi���c ich indywidualne cechy charakteru.

Go�ci barona zaciekawi� nowy zwiadowca, zw�aszcza �e wiele s�yszeli o jego zas�ugach dla kr�lestwa.

Witali w�r�d siebie ucznia samego Halta. Halta zaliczano do grona najwybitniejszych i najs�ynniejszych cz�onk�w Korpusu Zwiadowc�w. Ju� sam �w fakt przysparza� m�odzikowi s�awy. Poza tym zgromadzeni orientowali si�, i� w�a�nie ten m�odzik odkry�, po czym zniweczy� tajne plany Morgaratha, niecnego pana G�r Deszczu i Nocy, kiedy zdrajca zaatakowa� kr�lestwo nieco ponad pi�� lat temu. P�niej Will ochrania� ksi�niczk� Cassandr�, wzi�t� w niewol� przez skandyjskich wojownik�w. �wczesne wydarzenia dope�ni�a wielka bitwa z Temud�einami, wojowniczymi je�d�cami ze Step�w Wschodu, a zwie�czy�o podpisanie paktu o nieagresji ze Skandianami. Traktat obowi�zywa� po dzi� dzie�.

W�a�nie udzia� w doprowadzeniu do Traktatu z Hallasholm da� Willowi nazwisko, pod jakim znano go obecnie � Will Treaty, czyli Traktat. W dzieci�stwie bowiem, wychowuj�c si� jako sierota na Zamku Redmont, ch�opak nie zna� w�asnego rodu.

Ludzie wielokrotnie okazywali zaskoczenie, widz�c, jaki jest m�ody. Niekiedy s�dzili nawet, �e myl� ch�opca z jakim� innym zwiadowc� � kim�, kto winien by� starszy i o wiele pot�niejszej postury.

W ci�gu lat sp�dzonych u Halta Will cz�sto obserwowa�, jak specyficznie reagowali rozmaici ludzie, kiedy po raz pierwszy spotykali drobnego, brodatego osobnika, kt�rego zmierzwione w�osy wygl�da�y, jakby obcina� je w�asn� saks�. Na twarzach gapi�w malowa�o si� niedowierzanie. Woleliby zapewne, �eby postura ich bohater�w dor�wnywa�a romantycznym mitom o herosach. Wi�kszo�� zwiadowc�w odznacza�a si� do�� niskim wzrostem. Niewa�ne, �e ka�dy z cz�onk�w Korpusu by� silny, zwinny i nadzwyczaj sprawny. �w fakt nie odpowiada� powszechnemu wyobra�eniu.

Na Zamku Seacliff Will r�wnie� zetkn�� si� z typowym przyj�ciem. Ju� do tego przywyk�. Zgromadzeni u barona miejscowi wielmo�e okazywali zaskoczenie, a nawet lekkie rozczarowanie � widoczne zw�aszcza w�r�d wysoko urodzonych dam. Seacliff by�o za�ciankiem, zatem spotkanie oko w oko z tak s�awnym przybyszem � kt�remu kr�l Duncan osobi�cie sk�ada� podzi�kowania za ochron� c�rki � musia�o rozbudzi� wielkie oczekiwania.

Je�eli za� chodzi�o o refleksje samego Willa zwi�zane z pobytem tutaj, to im g��biej wnika� w sprawy Seacliff, tym bardziej ros�o jego rozczarowanie. Mi�e lenno, usytuowane w pi�knym rejonie kr�lestwa. Jednak lata pokoju, kt�re ugruntowa�y w miejscowych poczucie bezpiecze�stwa, poczyni�y tak�e szkody w zamkowym garnizonie. Z beztroski wynik�y zaniedbania. Win� za nie nale�a�o obarczy� wy��cznie barona oraz lokalnego Mistrza Szko�y Rycerskiej. Will znalaz� si� w niezr�cznej sytuacji, poniewa� �ywi� szczer� sympati�, a nawet szacunek dla obydwu. Jednak trudno by�o zaprzeczy�, �e stopie� gotowo�ci oraz wyszkolenia rycerzy i pocztu zbrojnych, utrzymywanych przez Ergella, prezentowa� si� znacznie poni�ej dopuszczalnego poziomu.

Ca�ymi dniami Will rozwa�a�, w jakim trybie zwr�ci� uwag� na tak dra�liw� kwesti� bez nara�ania barona na utrat� twarzy. Czyni� bardzo przejrzyste aluzje. Stwierdza�, �e w lennie jest mu chyba zbyt� wygodnie. Ale Ergell oraz Norris za�miewali si� z przym�wek. Traktowali je jako pochwa�� swobodnego, przyjemnego trybu �ycia w Seacliff.

Wszyscy baronowie kr�lestwa, dla zapewnienia spokoju w swym lennie, musieli utrzymywa� na w�asny koszt poczet konnych rycerzy oraz oddzia� zbrojnych. Gdyby za� pojawi�o si� zagro�enie wojn�, ka�dy zamek mia� wys�a� szkolonych na miejscu ludzi, by do��czyli do kr�lewskiej armii pod dow�dztwem kr�la Duncana i jego rady przybocznej. Od wielkiego lenna, takiego jak Redmont, wymagano utrzymywania oddzia��w w sile kilkuset konnych plus piechota. Seacliff, jedno z mniejszych lenn, powinno obowi�zkowo wystawia� p� tuzina rycerzy, dziesi�ciu czeladnik�w Szko�y Rycerskiej, a tak�e oddzia� piechoty, sk�adaj�cy si� z dwudziestu pi�ciu zbrojnych. W razie potrzeby do dyspozycji w odwodzie pozostawa� jeszcze nieregularny oddzia� pi�tnastu �ucznik�w, kt�rego cz�onk�w werbowano spo�r�d mieszkaj�cych w okolicy wie�niak�w.

Mieszkaj�c ju� od kilku tygodni w Seacliff, Will nie mia� dot�d sposobno�ci, by w tym czasie zobaczy� chocia�by jedn� formaln� musztr� rycerzy lub oddzia�u zbrojnych. Owszem, niby przeprowadzano jak�� szermierk�, zwo�uj�c zbrojnych od przypadku do przypadku, ale brakowa�o precyzyjnego planu zaj�� sztabowych oraz bloku zaj�� terenowych z prawdziwego zdarzenia. Nie funkcjonowa� te� �w zestaw sta�ych �wicze�, jakie wojownik powinien wykonywa�, �eby utrzymywa� form�. Ponadto uczniowie Szko�y Rycerskiej, szkol�cy si� pod og�lnym kierownictwem pana Norrisa, a tak�e dw�ch starszych rycerzy, wykonywali swe obowi�zki opieszale. Will, cho� bardzo m�ody, bez trudu wychwytywa� niski poziom wyszkolenia kadet�w z Seacliff w por�wnaniu z wychowankami innych Szk� Rycerskich.

Jedyn� sprawno�ci�, w jakiej celowa�o Seacliff, okaza�o si� gotowanie. Kuchmistrz Rollo prezentowa� klas� i�cie mistrzowsk�, a jego talent dor�wnywa� geniuszowi Mistrza Chubba z Redmont, od dawna uwa�anego za jednego z najwspanialszych kucharzy kr�lestwa. By� mo�e po cz�ci st�d bra� si� problem, pomy�la� Will. �ycie w Seacliff toczy�o si� nazbyt spokojnie, zbyt przewidywalnie.

Czyli zbyt wygodnie.

Will kilkakrotnie udawa� si� na sta�y l�d, odwiedza� te� niekt�re wioski i osady po�o�one o dzie� jazdy konno od zamku. W trakcie kilku takich wypraw skrz�tnie ukrywa� symbole charakterystyczne dla zwiadowc�w. �ci�ga� szaro-zielon� c�tkowan� peleryn�, chowa� d�ugi �uk, zostawia� gdzie� sw� podw�jn� pochw� z no�ami, przywdziewaj�c ubi�r podr�ny zwyk�ego wie�niaka. Odkry�, �e ludziom ch�tniej rozwi�zywa�y si� j�zyki w obecno�ci nieznajomego w�drowca ni� w towarzystwie jednego z cz�onk�w tajemniczego Korpusu Zwiadowc�w. Will wyczuwa�, �e nie wsz�dzie w lennie Seacliff dobrze si� dzia�o. Je�li bowiem �ycie zamkowe p�yn�o ca�kiem wygodnym nurtem, los oddalonych osad i gospodarstw przedstawia� si� rozmaicie.

Kr��y�y plotki o rozb�jnikach, o zwyk�ych bandytach, zasadzaj�cych si� na samotnych podr�nych. Szeptano o napadach na przejezdnych. Po niekt�rych wszelki �lad zagin��. Will wiedzia�, jak wie�niacy, wiod�cy dosy� monotonny �ywot, lubili wyolbrzymia� wszystko, co niecodzienne. Zwyk�e wydarzenia przybiera�y w ich opowie�ciach rozmiary kataklizmu. Jednak plotki te powtarzano wystarczaj�co cz�sto, by wyczu�, i� tkwi w nich co najmniej ziarno prawdy. Kilkakrotnie te� wymieniano nazwisko Buttle, przewa�nie z wahaniem pe�nym l�ku.

Willa cieszy�y za to drobne oznaki pomy�lno�ci. Suka z ka�dym dniem nabiera�a si�, w�a�ciwie ju� wydobrza�a. Teraz, kiedy mog�a si� swobodnie porusza�, Will zorientowa� si�, �e jest bardzo m�oda, prawie szczeni� jeszcze. Ale reputacja, jak� owczarki cieszy�y si� dzi�ki wierno�ci oraz inteligencji, nie by�a przesadzona. Suka sta�a si� nieod��czn� towarzyszk� Willa oraz Wyrwija, potrafi�a przez ca�y dzie� z wrodzon� owczarkom �atwo�ci� biec obok drobnego konika.

Z pocz�tku Wyrwij zdawa� si� co najwy�ej rozweselony obecno�ci� czarno-bia�ego przybysza, ale z up�ywem czasu polubi� towarzystwo drugiego zwierz�cia. Zyskali te� obaj z Willem niespodziewan� korzy��, bo owczarek sta� si� znakomitym str�em ich nocnych obozowisk, kiedy Will poznawa� now� krain�. Wyrwij przywyk� s�u�y� Willowi za wartownika, zreszt� wszystkie konie zwiadowc�w zosta�y w ten spos�b wyszkolone. Pies wspomaga� go teraz, a zmys� w�chu owczarek mia� bardziej wyostrzony ni� konik. Oba zwierzaki, po��czone wi�zami lojalno�ci wobec m�odego pana, pr�dko poczu�y wzajemn� sympati�. Dobrze si� rozumia�y i uzupe�nia�y.

Trzy tygodnie po przybyciu Willa do Seacliff sytuacja dojrza�a do jakich� rozstrzygni��. Nie wolno by�o ju� d�u�ej tolerowa� istniej�cego stanu rzeczy, zw�aszcza za� przymyka� oczu na niezadowalaj�ce szkolenie zbrojnych oddzia��w, pozostaj�cych pod komend� barona.

Pewnego dnia Will obserwowa� czeladnik�w Szko�y Rycerskiej w trakcie popo�udniowych �wicze� z mieczem. Owini�ty peleryn�, z kapturem okrywaj�cym g�ow�, oparty na ��czysku d�ugiego �uku, sta� w cieniu niewielkiej k�py drzew za placem �wicze�, praktycznie niewidoczny, bo zastyg�y w miejscu. Pies, kt�ry rozumia� ju� potrzeb� pozostawania bez jednego cho�by drgni�cia, le�a� w wysokiej trawie obok swego pana, z nosem na przednich �apach. Od czasu do czasu owczarkowi zafalowa�o ucho albo powi�d� za Willem �lepiami, �eby sprawdzi�, czy zwiadowca nie daje mu jakich� znak�w.

Will, zachmurzony, obserwowa� czeladnik�w oraz ich mistrza podczas szermierki na miecze. Z technicznego punktu widzenia ruchy wykonywali nawet poprawnie. M�odego zwiadowc� niepokoi� jednak brak zapa�u. Ot, �wiczenie jak �wiczenie, nic wi�cej. �adnego entuzjazmu, �adnego serca do zaj��. Ograniczali si� do poprawnego reagowania na komendy, to wszystko. Horace, stary przyjaciel Willa, teraz ju� rycerz na kr�lewskim dworze Araluenu, jako czeladnik �wiczy� w trakcie niezliczonych lekcji identyczne ruchy. Ale on wykonywa� je z pasj�, rozumiej�c, i� swoboda w pos�ugiwaniu si� mieczem, instynktowny ruch, kt�ry p�niej, w bitwie, rycerz wykona bez zb�dnego zastanawiania si�, mo�e decydowa� o �yciu lub �mierci. Odruchowa, bezb��dna precyzja Horace'a ocali�a Willowi �ycie cho�by wtedy, gdy rami� w rami� bili si� pod Hallasholm.

Przygl�daj�c si� grupie, Will nie dostrzega� ani krzty podobnego zapa�u. W przypadku tych czeladnik�w instynkt nie dzia�a�. Co gorsza, prowadz�cy �wiczenia starsi rycerze r�wnie� nie wykazywali �adnego animuszu. Will zmarszczy� czo�o. Pozosta� mu tydzie� do z�o�enia pierwszego comiesi�cznego raportu dla kwatery g��wnej zwiadowc�w. Mia� obowi�zek raportowa�, jak si� maj� w Seacliff. Ju� wiedzia�, �e raport b�dzie niepochlebny.

Will us�ysza� g�os, nim jeszcze dostrzeg� krzycz�cego cz�owieka. Par� sekund p�niej zauwa�y� przysadzist� posta�. Kto� zbli�a� si� od strony drzew poni�ej zamku, bieg�, wrzeszcza�, wymachiwa� ramionami, �eby zwr�ci� na siebie uwag�. Nie dawa�o si� jeszcze rozr�ni� s��w, ale z tonu g�osu i z gest�w m�czyzny jasno wynika�o, �e zbli�a si� jakie� wielkie zagro�enie.

Suka tak�e wyczu�a, �e co� si� �wi�ci. Z gard�a owczarka doby� si� cichy warkot. Unios�a si� lekko, na wp� przyczajona.

��Spok�j � ostrzeg� Will. Pos�usznie zastyg�a. Brz�k broni na placu �wicze� zamar�, bowiem coraz wi�cej os�b zwraca�o uwag�, i� p�dzi ku nim wrzeszcz�cy cz�owiek.

Za moment Will us�ysza� gwa�townie wykrzykiwane ostrze�enie:

��Morskie wilki! Morskie wilki!

Te s�owa przez d�ugie wieki �cina�y krew w �y�ach mieszka�com Araluenu. Morskimi wilkami zwano �upie�c�w ze Skandii, kt�rzy przyp�ywali ze swej pokrytej �niegiem, poro�ni�tej sosnami krainy na P�nocy, �eby napada� na spokojne wybrze�a Araluenu, Gallii oraz kilku innych krain. W ogromnych rogatych he�mach, siej�cy straszliwe zniszczenie przy pomocy mocarnych topor�w bojowych Skandianie budzili groz�. Wojownicy na wilczych okr�tach jawili si� jako senny koszmar.

Ale nie tutaj. W ka�dym razie nie przez ostatnie cztery lata, odk�d Erak Starfollower, obecnie panuj�cy oberjarl Skandian, z�o�y� sw�j podpis na traktacie z Araluenem. �ci�le rzecz bior�c, tre�� traktatu zakazywa�a organizowania masowych napa�ci Skandian na kr�lestwo Araluenu. Jednak w praktyce po�o�y�o to kres r�wnie� indywidualnym napadom. Erak nie m�g� co prawda zabroni� swoim szyprom �upie�czych wypraw, lecz wiadomo by�o, �e zdecydowanie jest im przeciwny, uwa�aj�c, i� zaci�gn�� honorowy d�ug wobec nielicznej grupki Aralue�czyk�w, kt�rzy ocalili jego ojczyzn� przed inwazj� Temud�ein�w. A skoro Erak czego� nie pochwala�, jego ludzie zazwyczaj po prostu tego nie robili.

S�dz�c po ubiorze, krzycz�cy cz�owiek by� rolnikiem. Zbli�a� si� coraz bardziej do placu �wicze�. Chwia� si� na nogach, nie m�g� z�apa� oddechu.

��Skandianie � wysapa�. � Morskie� wilki� na Bitteroot Creek� Skandianie.

Wyczerpany, opar� si� ci�ko o ogrodzenie; jego pier� i ramiona dr�a�y z wysi�ku. Pan Norris natychmiast pospieszy� w stron� przybysza, �eby wypyta� go o szczeg�y.

��Co takiego? � spyta�. � Skandianie? Tutaj?

W zatroskanym tonie rycerza pobrzmiewa�a nutka niedowierzania. Mimo �e Norris nie okazywa� jakiegokolwiek zapa�u w czasie szkolenia czeladnik�w, Will wiedzia�, �e rycerz zna si� na swoim fachu. M�g� zgnu�nie� przez lata spokoju, jakim od dawna cieszy�o si� Seacliff, m�g� sta� si� nadto pob�a�liwy, ale � staj�c w obliczu prawdziwego niebezpiecze�stwa � mia� do�� do�wiadczenia, by uzmys�owi� sobie, �e w�a�nie znalaz� si� w tarapatach. Jego ludzie nie byli gotowi przeciwstawi� si� zagro�eniu, jakie stwarza� prawdziwy wr�g.

Wzburzony rolnik wskazywa� za siebie, w kierunku, sk�d przyby�, kiwaj�c g�ow� na potwierdzenie prawdziwo�ci swych s��w.

��Skandianie � powt�rzy�. � Widzia�em ich, tam gdzie Bitteroot Creek wp�ywa do morza. Przyby�y ich ca�e setki! � uzupe�ni�. W�r�d gromadki czeladnik�w oraz rycerzy, skupionych wok� zwiastuna, rozleg�y si� pomruki zaniepokojenia.

��Cisza! � warkn�� Norris.

Will, kt�ry podszed� niezauwa�ony, odezwa� si� bezpo�rednio do wie�niaka:

��Ile wilczych okr�t�w widzia�e�?

Ch�op odwr�ci� ku niemu g�ow�. Gdy dotar�o do�, �e rozmawia ze zwiadowc�, oblicze �ci�gn�� mu grymas nieufno�ci.

��Jeden � odpowiedzia�. � Olbrzymi by�, z wielgachn� wilcz� g�ow� na dziobie! Widzia�em go tak wyra�nie, jak was teraz.

Znowu rozleg� si� pomruk przestrachu. Zgromadzeni wok� przybysza gubili si� w domys�ach. Norris odwr�ci� si�, spojrza� gniewnie, wszyscy ucichli. Will napotka� spojrzenie Mistrza Szko�y Rycerskiej.

��Jeden statek � odezwa� si�. � Czyli najwy�ej czterdziestu m�czyzn.

Norris przytakn��.

��Chyba nawet mniej, na brzeg zesz�o ich raczej oko�o trzydziestu, je�eli zostawiaj� na pok�adzie stra�e � stwierdzi�.

Co prawda w niczym nie polepsza�o to sytuacji. Trzydziestu Skandian napadaj�cych na wysp� Seacliff dysponowa�o w praktyce si�� nie do powstrzymania. Tutejszy, kiepsko wyszkolony, zast�p zbrojnych by� nieprzygotowany do powa�nej walki. Ludzie pozostaj�cy w dyspozycji Norrisa zdo�aliby sprosta� co najwy�ej dzikim piratom. Mistrz Szko�y Rycerskiej przeklina� w�asn� opiesza�o��. Zdawa� sobie przecie� spraw�, �e sam jest wszystkiemu winny. Jego bowiem obowi�zkiem by�o przedsi�wzi�� jakie� kroki. Widzia� te� dodatkowy problem. Odpowiada� za co� wi�cej ni� tylko za siebie. Od jego postanowie� zale�a�o �ycie m�czyzn, kt�rym przewodzi�. Gdyby w obecnym stanie poprowadzi� ich do bitwy przeciwko zahartowanej, zaprawionej w bojach bandzie Skandian, r�wna�oby si� to skazaniu ich na pewn� �mier�.

Will wyczu� rozterki rycerza � ich praktyczny oraz moralny aspekt.

��I tak dysponuj� zdecydowan� przewag� liczebn� � odezwa� si�. Oficjalnie oddzia� pod wodz� Mistrza Szko�y Rycerskiej skupia� dwudziestu pi�ciu zbrojnych. Jednak w czasie tak kr�tkim, jaki mieli na zebranie si�, Mistrz m�g� skrzykn�� co najwy�ej dwudziestk� zbrojnych, w tym mo�e trzech czy czterech rycerzy. Will, maj�c na uwadze nieudolno�� czeladnik�w, kt�rym si� wcze�niej przygl�da�, a� zadr�a�, wyobra�aj�c sobie, �e mieliby stan�� naprzeciw bezwzgl�dnych Skandian i ich topor�w bojowych.

Norris zawaha� si�. Wi�d� wygodne �ycie, jak zreszt� wszyscy dobrze urodzeni. Lecz przywileje kosztowa�y, trzeba by�o na wygody zapracowa�. P�aci�o si� w chwilach takich jak ta. Tyle �e obecnie, gdy wynik�a prawdziwa potrzeba, on nie by� gotowy, nie zdo�a�by obroni� tych, kt�rzy mu ufali.

��Poniechaj, nie prowad� ludzi na pewn�, bezsensown� �mier�. � Will m�wi� cicho, tak �eby tylko Mistrz Szko�y Rycerskiej go s�ysza�. D�o� Norrisa zacisn�a si�, a potem rozlu�ni�a na r�koje�ci miecza, kt�ry nosi� u boku.

��Musimy co� uczyni� � odpowiedzia� niepewnie.

Will odezwa� si� spokojnie:

��I uczynimy � o�wiadczy�. � Sprowad� wie�niak�w w obr�b mur�w, niech wezm� ze sob� tyle dobytku i zapas�w, ile zdo�aj� ud�wign��. Ka� wygoni� zwierz�ta na pola. Rozp�d� je na wszystkie strony, �eby Skandianie musieli za nimi goni�, gdyby chcieli je ukra��. Niech twoi ludzie czekaj� z broni�, w pe�nej gotowo�ci. I zapytaj Mistrza Rollo, czy zdo�a pilnie wymy�li� co� naprawd� smacznego. Na uczt�.

Norris zastanawia� si�, czy dobrze s�yszy.

��Na uczt�? � spyta�, ca�kiem zbity z tropu.

Will skin�� g�ow�.

��Na uczt�. �adne tam frykasy. Jestem pewien, �e potrafi szybko upichci� co� po�ywnego. Tymczasem ja pojad�, rozm�wi� si� ze Skandianami.

Oczy Mistrza Szko�y Rycerskiej rozszerzy�y si�, gdy spogl�da� na niczym niewzruszon� twarz m�odego zwiadowcy.

��Rozm�wisz si� z nimi? � powt�rzy�. Odrobin� g�o�niej, ni� zamierza�. � I to ma ich niby powstrzyma� przed atakiem?

Will wzruszy� ramionami.

��Pomy�la�em, �e najpierw poprosz�, by nic z�ego nam nie robili � odpowiedzia�. � A nast�pnie zamierzam zaprosi� ich na uczt�.

Rzeka Bitteroot Creek na wschodnim wybrze�u wyspy uchodzi�a do oceanu w miejscu os�oni�tym, z mn�stwem zwisaj�cych tu� nad wod� ga��zi, kt�re zapewnia�y kryj�wk� � nawet obiektowi tak du�emu jak wilczy statek. Woda a� do samego brzegu by�a g��boka, wi�c miejsce idealnie nadawa�o si� do rozpocz�cia natarcia z morza.

Will cwa�owa� na Wyrwiju kr�t� �cie�k� przez las w kierunku rzeki. W pewnym momencie z ty�u dobieg� do� t�tent galopuj�cego konia.

Da� pi�t� porozumiewawczy znak Wyrwijowi. Odwr�ci� si� w siodle. Wnet rozpozna�, kto goni. Na bojowym rumaku galopowa� pan Norris. Mistrz Szko�y Rycerskiej za�o�y� zbroj�, wzi�� ze sob� pe�en bojowy rynsztunek, za� podkute kopyta jego pot�nego siwka zostawia�y za sob� tumany kurzu. Pies cicho bieg� wzd�u� traktu. Bez trudu zreszt� dotrzymywa� kroku Wyrwijowi. Teraz, gdy ko� zwiadowcy zatrzyma� si�, zaleg� z brzuchem tu� przy ziemi. Obserwowa� zbli�aj�cego si� rumaka i je�d�ca, z zaciekawieniem przekrzywiaj�c �eb.

Norris, dognawszy Willa, pow�ci�gn�� ogiera. Bojowy rumak przewy�sza� Wyrwija co najmniej o cztery d�onie, wi�c ko� oraz je�dziec g�rowali wyra�nie nad pocztem zwiadowcy. Will powita� Mistrza Szko�y Rycerskiej skinieniem g�owy.

��Panie Norris � odezwa� si�. � C� ci� tutaj sprowadza?

Norris zawaha� si�. Will domy�la� si� s��w rycerza. Norris przez chwil� milcza�, nast�pnie stwierdzi�:

��Nie mog� pozwoli�, �eby� jecha� zupe�nie sam, zwiadowco. � W jego gorzkim tonie przewija�a si� wyra�na nuta samokrytyki. � Moja to wina, �e nie jeste�my gotowi. Pozwoli�em, by w nasze szeregi wkrad�o si� rozprz�enie. Teraz widz�, do czego doprowadzi�em. Ja zawini�em, ja ponios� konsekwencje. Nie zamierzam zostawi� na twojej g�owie obowi�zku ratowania nas z opresji. Bo opresja nadesz�a przeze mnie. Staj� w potrzebie wraz z tob�.

Will przytakn�� z powag�. Do wypowiedzenia takich s��w trzeba by�o nie lada odwagi. Tyle� samo odwagi potrzeba, by zdecydowa� si� na wsp�lne, tylko we dw�ch, spotkanie ze Skandianami. Zwiadowca ju� przedtem szanowa� Mistrza Szko�y Rycerskiej, obecnie szacunek ten jeszcze wzr�s�. Nie da si� wykluczy�, i� gdyby wszystko sko�czy�o si� pomy�lnie, incydent przyniesie b�ogos�awione skutki. Pojawienie si� wilczego okr�tu �upie�c�w mog�o si� sta� brutaln� lekcj�. Ujawnia�o do jakiego stopnia lenno Seacliff jest niegotowe na konflikt. Nauczka dzia�a o wiele skuteczniej ni� jakakolwiek krytyka, kt�r� zdo�a�by wyg�osi� Will.

��Doceniam twoj� propozycj� � odpowiedzia� rycerzowi. � Zak�adam jednak, �e przyniesie to o wiele wi�kszy po�ytek, je�eli zajm� si� wszystkim sam.

Ujrza�, jak oblicze Mistrza nabiega krwi�, pr�dko zatem uni�s� r�k�, �eby za�agodzi� rodz�cy si� gniew.

��Nie my�l, �e w�tpi� w twoj� odwag� albo nie doceniam zdolno�ci � doda�. � Albowiem jest wr�cz przeciwnie. S�dz� tylko, �e wi�ksze szanse uzyskam, post�puj�c po swojemu.

��Nie zamierzasz chyba walczy� z nimi w pojedynk�? � zapyta� Norris.

Will pokr�ci� g�ow�, na ustach zata�czy� mu niewielki u�mieszek.

��Nie zamierzam w og�le z nimi walczy�, je�li tylko zdo�am walki unikn�� � odpar�. � Wszelako twoja rycerska obecno��, w pe�nej zbroi i na tym oto wielkim rumaku, mo�e nie pozostawi� mi wyboru. Zastan�w si� � ci�gn�� pospiesznie, zanim Norris zdo�a� co� wtr�ci�. � Gdy tylko Skandianie ci� zobacz�, wyra�nie przygotowanego do boju, najpewniej z miejsca zaatakuj�.

Norris zagryza� doln� warg�. U�wiadomi� sobie, �e rozumowanie Willa ma sens. M�ody zwiadowca ci�gn�� dalej:

��Z drugiej za� strony, je�eli ujrz� mnie samego, raczej zechc� porozmawia�. My, zwiadowcy, zwykle budzimy jaki� tam niepok�j. Ludzie nigdy nie s� ca�kiem pewni, co mo�emy chowa� w zanadrzu � doda�, u�miechaj�c si� szerzej. Prawda, Norris musia� to przyzna�. A jednak nie by� sk�onny porzuci� uzbrojonego tylko w �uk m�odzie�ca, pozostawiaj�c go na �asce trzydziestu wojownik�w. Will dostrzega�, w czym rzecz, wi�c t�umaczy� dalej, cho� ju� bardziej rzeczowo, gdy� zdawa� sobie spraw�, �e czas ucieka.

��Zwa�, Mistrzu, jedno jeszcze. Gdyby sprawy przybra�y z�y obr�t, zawsze zdo�am im umkn�� na moim Wyrwiju i jeszcze ustrzel� paru po drodze. Prosz�, panie Norris, najlepiej b�dzie, je�li zrobi� wszystko po mojemu. � Zerkn�� na trakt, wypatruj�c oznak nadej�cia Skandian. Wiedzia�, �e mog� pojawi� si� w�a�nie tu, poniewa� nie istnia�a �adna inna �cie�ka biegn�ca z pla�y w g��b wyspy. Norris, niespodziewanie dla samego siebie, podj�� decyzj�. Na lekkim, zwinnym koniku zwiadowca istotnie mia� szans�. W razie potrzeby umknie do lasu. Albo po prostu wyprzedzi Skandian i znajdzie si� przed nimi w zamku. Morskie wilki rzadko u�ywa�y �uk�w czy innej broni miotaj�cej pociski.

��Niech wi�c tak si� stanie � zgodzi� si�, zawracaj�c wierzchowca.

Will w podzi�ce skin�� g�ow�. Rycerz spi�� konia ostrogami. Niezgrabnym galopem ruszy� na powr�t t� sam� drog�, kt�r� przyby�.

Gdy tylko t�tent kopyt ucich�, Will uwa�nie rozejrza� si� doko�a. W tym miejscu �cie�ka bieg�a mniej wi�cej prosto. Drzewa ros�y w pewnym oddaleniu, a grunt by� r�wny, pozostawiaj�c otwart� p�ask� przestrze�. Zwiadowca uzna�, �e na spotkanie ze Skandianami to akurat miejsce nada si� r�wnie dobrze, jak ka�de inne. M�g� utrzyma� ich na dystans, gdyby zasz�a potrzeba, mia� te� do�� przestrzeni, by manewrowa� koniem.

Wycofa� Wyrwija o kilka metr�w, po czym zatrzyma� si� po�rodku �cie�ki. Pies, sun�c brzuchem po trawie, da� susa, po czym przypad� do ziemi tu� za koniem. Will spojrza� na s�o�ce. Znajdowa�o si� nieco za nim, b�dzie wi�c �wieci�o prosto w oczy Skandian. Ca�a jego postawa sygnalizowa�a gotowo��, ale bez z�ych zamiar�w.

Uszy Wyrwija drgn�y. U�amek sekundy p�niej pies wyda� z siebie ostrzegawczy warkot. Will dostrzeg� jaki� ruch w cieniu pod drzewami na zakr�cie �cie�ki.

��W porz�dku � odezwa� si� do obydwu zwierzak�w. � Spok�j. � Wygodniej usadowi� si� w siodle. Przygarbiony, czeka� na Skandian.

Nadchodz�!

Okrzyk wartownika, stoj�cego na najwy�szej wie�y Zamku Seacliff, odbi� si� echem po ca�ej okolicy. Baron Ergell spojrza� w g�r�, mru��c oczy od s�o�ca, po czym pod��y� wzrokiem tam, gdzie wskazywa�a r�ka m�czyzny.

Grupa skandyjskich wojownik�w wylewa�a si� spo�r�d drzew na otwart� przestrze� przed zamkiem. Posta� na koniu jecha�a obok cz�owieka, kt�ry ich prowadzi�. Czarno-bia�y pies bieg� przy nich na czele grupy.

��Rozm�wi� si� z nimi, powiadasz? � zapyta� Ergell, a Norris pokiwa� g�ow�, staj�c na blankach obok swojego pana. Kiedy zostawi� Willa na �cie�ce, nie odjecha� dalej ni� za pierwszy zakr�t. Ukryty, got�w pospieszy� z pomoc�, gdyby zasz�a potrzeba, �ledzi�, jak zwiadowca negocjuje ze Skandianami.

��W rzeczy samej. Po prostu zast�pi� rabusiom drog� i gada� z nimi. Wystrzeli� tylko jedn� strza�� jako ostrze�enie, sam widzia�em. No, w�a�ciwie tego akurat nie widzia�em � doda�, poprawiaj�c si�. � To jako� tak jakby� si� sta�o. Oni s� niesamowici, ci zwiadowcy.

��I wspomina� co� o uczcie?

Tym razem Norris wzruszy� ramionami. Przekaza� ju� stosowne polecenie Willa kuchmistrzowi Rollo, cho� sam nie posiada� si� ze zdumienia.

��Wspomina� o uczcie, wasza dostojno��. Zupe�nie nie potrafi� zrozumie�, o co mu sz�o.

Rozmawiali. W trakcie rozmowy Ergell liczy�, ilu Skandian wchodzi w sk�ad zbli�aj�cego si� do zamku oddzia�u. Stwierdzi�, i� przyby�o ich prawie trzydziestu. Oddzia�y zbrojne lenna Seacliff nie by�yby w stanie sprosta� takiemu zast�powi w walce. Trzeba pogodzi� si� z faktem, �e wioska zostanie spl�drowana do go�ej ziemi, nast�pnie za� spalona. Sami wie�niacy s� w miar� bezpieczni, albowiem przebywaj� w obr�bie zamkowych mur�w. �ywy inwentarz rozgoniono, tak jak poleci� Will. Jednak jego ludzie, jego poddani, strac� domy, strac� dobytek, a baron wiedzia�, �e zawini� on sam.

Skandianie zatrzymali si� o jakie� dwie�cie metr�w od zamku. Baron obserwowa�, jak zwiadowca pochyla si� w siodle, �eby pom�wi� z wodzem, pot�nie zbudowanym m�czyzn� w rogatym he�mie, kt�ry maszerowa� obok, d�wigaj�c top�r bojowy o podw�jnym ostrzu. Wydawa�o si�, �e nast�pi�o mi�dzy nimi jakie� porozumienie, bo Will zwr�ci� konia w stron� zamku, pozwalaj�c mu przej�� do wyci�gni�tego galopu. Pies, dot�d stoj�cy spokojnie, tak�e w mgnieniu oka przyspieszy�. Zaj�� ulubione miejsce przed ko�skim pyskiem i �miga�, jak to potrafi tylko owczarek.

��Mo�e powinni�my zej�� na d� i sprawdzi�, w czym rzecz � stwierdzi� baron, po czym wraz z Mistrzem Szko�y Rycerskiej udali si� w stron� schod�w prowadz�cych w d�, na dziedziniec.

Zd��yli zej�� na najni�szy poziom, nim od�wierni wpu�cili Willa przez ma�� furtk� osadzon� w g��wnej bramie. Will pozdrowi� barona, a tak�e pana Norrisa, gdy ci si� zbli�yli.

��Zawarli�my porozumienie ze Skandianami, wasza dostojno�� � poinformowa�. Ergell u�wiadomi� sobie, �e zwiadowca specjalnie wzmocni� g�os, podkre�laj�c r�wnocze�nie form� �my". Chcia�, by �wiadkowie uznali, �e dzia�a� zgodnie z poleceniami barona. Ergell zdawa� sobie spraw� ze szlachetno�ci m�odzie�ca. �atwo by�oby mu podwa�y� autorytet barona przed poddanymi. A jednak postanowi� wykaza� si� taktem.

��Rozumiem � odpar� szorstko. Nikomu nic dobrego nie przysz�oby z faktu, �e jego ludzie dowiedzieliby si�, i� nie mia� najbledszego poj�cia, o czym m�wi Will. M�ody zwiadowca podszed� bli�ej. Zni�y� g�os. Tylko Ergell i Norris mogli go teraz s�ysze�.

��Potrzebuj� zapas�w na zim� � wyja�ni� cicho. � Dlatego tu przybyli. Obieca�em, �e pozwolimy im wzi�� pi�� wo��w oraz dziesi�� owiec, no i rozs�dn� ilo�� ziarna na m�k�.

��Pi�� wo��w! � zacz�� oburzony Ergell, ale jedno ch�odne spojrzenie Willa osadzi�o go w p� s�owa.

��I tak je zabior� � stwierdzi� zwiadowca � na dodatek zniszcz� wiosk�. To do�� niewyg�rowany rachunek do zap�acenia, wasza dostojno��.

Stanowczy wzrok utkwi� w baronie. Zwiadowca ani razu nie pos�u�y� si� argumentem, �e Ergell znalaz� si� w fatalnej sytuacji z powodu w�asnego niedbalstwa. W�asnego i Norrisa. Bior�c wszystkie okoliczno�ci pod uwag�, cena okazywa�a si� istotnie niewyg�rowana. Baron spostrzeg�, jak Norris kiwa g�ow�, zgadzaj�c si� z Willem.

��Wo�y niech pochodz� z mojego stada, wasza dostojno�� � zaproponowa�. Ergell wiedzia�, �e deklaracja Mistrza Szko�y Rycerskiej oznacza, i� bierze on na siebie cz�� odpowiedzialno�ci za zaistnia�� sytuacj�.

��Oczywi�cie � przytakn��. � A owce z mojego. Rozkazy, Norris.

Will westchn�� z ulg�. Mia� nadziej�, �e obaj m�czy�ni zrozumiej�, i� wybrali najlepsze rozwi�zanie. Oczywi�cie, Will m�g� spe�ni� swoj� gro�b�, potrafi�by znacz�co os�abi� si�y napastnik�w, lecz nie mia� ochoty strzela� do ludzi, znajduj�cych si� w pu�apce. Poza tym wiedzia�, �e nawet dziesi�ciu Skandian mo�e spowodowa� nie lada zniszczenia i zada� liczne rany. Zreszt�, m�wi�c szczerze, skoro Ergell i Norris ponosili win� za zaistnia�� sytuacj�, zas�u�yli, by ponie�� tak�e konsekwencje.

��Tymczasem, wasza dostojno��, zaprosi�em Gundara oraz jego ludzi, �eby z nami ucztowali. Jak rozumiem, pan Norris wspomnia� o ca�ym koncepcie kuchmistrzowi?

Ergella najwyra�niej skonsternowa�y s�owa Willa.

��Ucztowali z nami? � spyta� z niedowierzaniem. � Skandianie? Chcesz, �ebym ich tutaj wpu�ci�?

Pr�dko zerkn�� na grube mury, prze�lizgn�� si� oczami po solidnej drewnianej bramie. Will przytakn��.

��Gundar da� mi s�owo sternika, �e nie sprawi �adnych k�opot�w, wasza dostojno��. Skandianin nigdy nie z�amie takiego przyrzeczenia.

��Ale� � Ergell nadal si� waha�. My�l o zaproszeniu straszliwych rabusi�w do twierdzy wydawa�a mu si� nazbyt dziwaczna. Ergell, zupe�nie bezradny, zwr�ci� si� do Norrisa, kt�ry, wys�awszy jednego z pasterzy, �eby pozagania� rozproszone zwierz�ta, wr�ci� do nich w�a�nie.

��Co� mi si� zdaje, �e trzeba wpu�ci� pirat�w za mury i wyda� dla nich uczt�! � mrukn��. Norris zareagowa� tak samo jak on. Ale p�niej, gdy przypomnia� sobie obraz samotnej, drobnej postaci tkwi�cej na go�ci�cu, czekaj�cej, by stawi� czo�a Skandianom, zwiesi� ramiona.

��Dlaczego nie? � odpar� zrezygnowanym tonem. � Nigdy wcze�niej nie spotka�em si� ze Skandianinem na towarzyskim gruncie. To nawet wcale interesuj�ce.

Will u�miechn�� si� do obydwu.

��Czeka nas huczna uczta � stwierdzi�. A nast�pnie ostrzeg�:

��Tylko nie pr�bujcie dotrzyma� im pola w piciu. Nigdy wam si� to nie uda.

Halt Siwobrody znany jest,

Ten, co waleczne ma serce,

Z tego, �e no�em strzy�e si�

A czesze si� widelcem.

Bywaj zdr�w, Halcie Siwobrody,

Bywaj mi, bywaj zdr�w,

Bywaj zdr�w, Halcie Siwobrody,

Jutro spotkamy si� zn�w.

Will zagra� fina�owy akord na mandoli, do�piewa� ostatnie s�owa i pozwoli� strunom wybrzmie�. Delia zaklaska�a. Za�mia�a si� weso�o.

��Jeste� bardzo muzykalny! � przyzna�a z nutk� zdumienia w g�osie. � Powiniene� kt�rego� dnia wpa�� do ober�y i za�piewa�.

Will pokr�ci� g�ow�.

��Raczej nie � odpar�. � Twoja matka z pewno�ci� nie by�aby zadowolona, �e przez m�j �piew i brzd�kanie jej szynk pustoszeje.

Prawd� m�wi�c, Will by� ca�kowicie pewien, i� pomys� zabawiania ludzi w ober�y nie przystaje ani do godno�ci zwiadowcy, ani nie licuje z w�a�ciw� cz�onkom Korpusu aur� tajemniczo�ci. Nie by� nawet do ko�ca przekonany, czy powinien grywa� dla Delii. Lecz dziewczyna by�a �liczna i mi�a, a on m�ody i odrobin� samotny, uzna� wi�c, �e w tej kwestii mo�e sobie okaza� nieco pob�a�ania.

Siedzieli p�nym popo�udniem na ganku chaty Willa. Jesienne s�o�ce �wieci�o z ukosa. Sta�o ju� nisko na zachodzie, wpuszczaj�c promienie przez na wp� nagie ga��zie drzew. W ostatnim tygodniu, pocz�wszy od dnia uczty z za�og� skandyjskiego okr�tu, Delia zaj�a miejsce matki, dostarczaj�c osobi�cie wieczorny posi�ek. Gdy zjawi�a si� tego wieczora, Will �wiczy� instrumentalny fragment pie�ni o Halcie Siwobrodym, skomplikowan� sekwencj� szesnastu nut wykonywan� w �ywym tempie. Delia poprosi�a, �eby zagra� oraz za�piewa� raz jeszcze. Tak naprawd� wykorzysta� do �wicze� ludow� piosenk�, oryginalnie zatytu�owan� �Stary Joe Smoke", kt�ra opowiada�a o niedomytym, rozczochranym pasterzu, sypiaj�cym w�r�d k�z. Kiedy Will rozpocz�� nauk� gry na mandoli, dla �artu zmieni� tytu� na �Halt Siwobrody" jako aluzj� do rozczochranych w�os�w oraz zarostu swojego mistrza.

��Zwiadowca Halt nie boczy si�, kiedy pozwalasz sobie na takie �artowanie? � spyta�a Delia, otwieraj�c szeroko oczy. Halta w ca�ym kr�lestwie powszechnie uwa�ano za osobnika absolutnie pos�pnego. Pomys�, by pokpiwa� ze�, wydawa� si� dziewczynie mocno ryzykowny. Will wzruszy� ramionami.

��Och, Halt nie jest a� taki powa�ny, jak ci si� wydaje. W rzeczywisto�ci ma wcale niezgorsze poczucie humoru � odpowiedzia�.

��Kiedy ci kaza� siedzie� przez ca�� noc na drzewie za buczenie tej piosenki, rzeczywi�cie za�miewa� si� do rozpuku � prychn�� zza ich plec�w jaki� g�os. Znajomy g�os. Niski, kobiecy, o wyj�tkowej intonacji, kt�ra przypomina�a Willowi strumie� sun�cy po g�adkich kamieniach. W mgnieniu oka rozpozna� ten g�os. Poderwa� si� na r�wne nogi, odwracaj�c si� w kierunku dziewczyny, kt�ra zbli�a�a si� do ganku.

��Alyss! � zawo�a�, a twarz ozdobi� mu szeroki, radosny u�miech. Wybieg� naprzeciw, wyci�gaj�c r�ce na powitanie, a ona, wchodz�c na ganek, uj�a jego d�onie w swoje.

Ustawi�a si� naprzeciw zwiadowcy, wysoka, elegancka, odziana w bia��, pi�knie skrojon� sukni�, oficjaln� szat� S�u�by Dyplomatycznej. Prosty fason sukni idealnie podkre�la� szczup�� sylwetk� d�ugonogiej Alyss. Jasne, popielate, proste w�osy si�ga�y ramion, sp�ywaj�c wzd�u� policzk�w i okalaj�c twarz. Szare b�yszcz�ce oczy jeszcze cieszy�y si� �artem, zrozumia�ym tylko dla niej oraz dla Willa. Ca�o�ci dope�nia� prosty nos, stanowcza linia podbr�dka i pe�ne usta.

Przez chwil� wpatrywali si� w siebie bez s�owa, smakuj�c spotkanie po d�ugim okresie niewidzenia. Alyss nale�a�a do grona najdawniejszych przyjaci� Willa, gdy� podobnie jak on, wychowa�a si� w sieroci�cu lenna Redmont. W rzeczy samej, po tym, jak Will powr�ci� do Redmont ze z�amanym sercem, rozstawszy si� z ksi�niczk� Cassandr�, stopniowo stawali si� dla siebie kim� wi�cej ni� tylko przyjaci�mi. Pe�na wdzi�ku czeladniczka S�u�by Dyplomatycznej wyczu�a w nim potrzeb� ciep�a i kobiecego towarzystwa. Nie posun�li si� jednak poza nie�mia�e przytulanki i poca�unki w �wietle ksi�yca. Pewnie wi�c dlatego oboje wci�� czuli, �e co� mi�dzy nimi pozosta�o niedoko�czone.

Delia natychmiast spostrzeg�a, �e t� par� ��czy ni� porozumienia. Zatem, cho� niech�tnie, ust�pi�a. Bez zbytnich z�udze� patrzy�a na �wiat, cho� przecie� zdawa�a sobie spraw� z walor�w w�asnej urody. Tak, by�a �adna, pe�na �ycia, zapewne najatrakcyjniejsza w�r�d r�wie�niczek zamieszkuj�cych wysp�. Tylko �e elegancja blondynki w delikatnej, bia�ej sukni kry�a co� cenniejszego ni� zwyczajn� urod�. Prezentowa�a wytworno�� i wielk� gracj�. Jednym s�owem, pi�kno. Nie ma si� co por�wnywa�, pomy�la�a zrezygnowana Delia. Lecz dlaczego akurat teraz? Teraz, gdy mi�dzy ni� a tym interesuj�cym, atrakcyjnym m�odzie�cem w�a�nie zaczyna�y topnie� lody?

��Co ty tu robisz? � Will nareszcie odzyska� g�os. Zaprosi� Alyss na miejsce, gdzie wcze�niej siedzieli z Deli�. Dziewczyna z wioski zauwa�y�a, �e Will wci�� przytrzymuje d�o� Alyss, a dziewczyna bynajmniej nie pr�buje si� odsun��.

��Och, przywioz�am ci zwyczajn� przesy�k� dyplomatyczn� z kr�lewskiego dworu � odpowiedzia�a blondynka, wzruszaj�c ramionami, �eby podkre�li�, jak nieistotna jest jej misja. � Takie same trafiaj� do co drugiego lenna. �adnych dramatycznych wie�ci. Dowiedzia�am si�, �e przebywasz w Seacliff, wi�c zamieni�am si� na przydzia�y z innym kurierem. Chcia�am si� z tob� zobaczy�.

Znacz�co zerkn�a ponad jego ramieniem, unosz�c subtelnie brew, by przypomnie� mu o dobrych manierach. Will u�wiadomiwszy sobie, �e zupe�nie zapomnia� o Delii, odwr�ci� si� raptownie, przewracaj�c mandol�, kt�r� wcze�niej opar� o krzes�o. Nast�pi�a chwila zamieszania, kiedy podnosi� instrument. Delia pomy�la�a, �e przynajmniej pu�ci� d�o� Pani Idealnej.

��Tak mi g�upio! � zapewni� z po�piechem. � Alyss, poznaj Deli�, moj� przyjaci�k�. Mieszka w okolicy. Delio, to jest kurierka Alyss. Nale�y do grona moich najdawniejszych, najdro�szych przyjaci�.

Delia skrzywi�a si� w duchu, s�ysz�c s�owo �najdro�szych", ale u�miechn�a si� dzielnie. Uj�a d�o�, kt�r� poda�a jej Alyss. D�o� oczywi�cie by�a g�adka i ciep�a, lecz u�cisk okaza� si� zaskakuj�co silny.

��Mi�o ci� pozna� � sykn�a.

Alyss przywo�a�a na twarz u�miech. Przecie� wiedzia�a, �e Delii nie jest ani troch� mi�o.

��Dzi�ki, mnie tak�e jest mi�o � odpar�a.

Will spogl�da� to na jedn�, to na drug�. Niepewnie pociera� d�oni� o d�o�. Nie mia� poj�cia, co powinien teraz zrobi�. Wreszcie rado�� z przybycia Alyss wzi�a g�r�.

��Zostajesz na d�u�ej? Znajdziesz troch� czasu? Ch�tnie pokaza�bym ci wysp� � dopytywa� si�.

Alyss z �alem pokr�ci�a g�ow�.

��Mog� tu sp�dzi� najwy�ej dzisiejszy wiecz�r oraz jutro � odpar�a. � Na jutro co prawda zaplanowano oficjalne przyj�cie, ale dzi� wieczorem jestem wolna, wi�c pomy�la�am� � Urwa�a w p� zdania.

Will ochoczo skorzysta� z okazji.

��Wspaniale, zjesz ze mn� wieczerz�! � Wskaza� r�k� na chatk�. � Zapytam Edwin�, czy zechce przygotowa� co� dla jeszcze jednej osoby.

��Edwin�? � powt�rzy�a Alyss, z u�miechem przylepionym do ust. Zerkn�a na chatk�, zastanawiaj�c si�, czy Will trzyma tam ca�y tabun kobiet. Delia pospieszy�a z obja�nieniem, zanim Will zd��y� cokolwiek wyt�umaczy�.

��To moja matka � powiedzia�a. � Prowadzimy wioskow� ober��. � U�miechn�a si� do Willa z przesadnym wdzi�kiem. � Mog� jej przekaza� twoj� pro�b�, je�li chcesz. Dla niej to �aden k�opot, a zreszt� i tak ju� pora, bym wraca�a.

Will zawaha� si�. Nie za bardzo wiedzia�, jak poradzi� sobie z takim obrotem sprawy.

��Och� no c� dobrze. � Potem, po chwili milczenia, odrobin� zbyt d�ugiej, doda�: � Przy��czysz si� do nas? Zjedliby�my obiad wsp�lnie?

Delia poczu�a przelotny dreszczyk satysfakcji, gdy u�miech na twarzy Alyss przygas� nieco. Przez chwil� korci�o j�, by si� zgodzi�, ale niemal w tej samej chwili u�wiadomi�a sobie, �e to male�kie zwyci�stwo by�oby jedynym, jakim mog�aby si� cieszy� tego akurat wieczora.

��Nie. Jestem pewna, �e macie sobie mn�stwo do opowiedzenia. Tylko bym wam przeszkadza�a.

Alyss nie pr�bowa�a zaprzecza�, co Delia oczywi�cie zauwa�y�a. Will, troch� niezdarnie, b�kn��:

��C�, skoro tak uwa�asz. � Rozumia�, �e g�stnieje atmosfera, lecz nie mia� poj�cia, jak roz�adowa� powsta�e napi�cie. Delia ju� uprz�ta�a ma�y gliniany garnek z wieczornym posi�kiem, kt�ry przynios�a wcze�niej.

��Zabior� to � powiedzia�a � bo przynios�am ci dzi� ledwie zwyk�� potrawk�, a matka zechce z pewno�ci� przyrz�dzi� co� specjalnego dla starej przyjaci�ki naszego zwiadowcy.

��Wspaniale. � Will przytakn�� odruchowo, zupe�nie nie s�ysz�c ironii w g�osie dziewczyny. Jak zauroczony, wci�� gapi� si� na Alyss.

Delia odczeka�a sekund�, dwie, po czym zapyta�a:

��Na kt�r� godzin� �yczycie sobie obiad?

Will znowu nie by� pewien, wi�c Alyss odpowiedzia�a za niego:

��Najpierw mam spotkanie z baronem � oznajmi�a. � Wcze�niej chcia�abym rozpakowa� rzeczy w kwaterze, kt�r� zajmuj�, i wzi�� k�piel. Mo�e za dwie godziny?

��Dobrze, za dwie godziny � odpar�a Delia. P�niej spyta�a Willa: � Czy mam poprosi� Denisa, �eby przyni�s� wam ze dwie butelki wina? � Denis sprawowa� w ober�y piecz� nad piwniczk�. Will u�miechn�� si� do niej, ucieszony pomys�em.

��By�oby wspaniale. Dzi�kuj�, Delio � powiedzia�.

U�miechn�a si�, skin�a g�ow� Alyss na po�egnanie, odwr�ci�a si� i pr�dko odesz�a w kierunku wioski.

Po kiego licha sk�ada�a� takie propozycje? � pomy�la�a, pukaj�c si� w g�ow�. Dosz�a do wniosku, �e chyba usi�uje jeszcze bardziej zagmatwa� w�asn� spraw�, wi�c z gorycz� mrukn�a sama do siebie: � Pewnie, trzeba jeszcze tam wr�ci�, zapali� im kilka �wiec, aby nastr�j sta� si� bardziej romantyczny�

Skr�caj�c za k�p� drzew, jeden, jedyny raz obejrza�a si�. Ale Will z Alyss nie zwracali ju� na ni� uwagi. Z kwa�n� min� spostrzeg�a, �e znowu trzymaj� si� za r�ce.

Klamka przy drzwiach porusza�a si� powoli, bardzo powoli. Osoba stoj�ca na zewn�trz sprawdza�a, czy drzwi s� zamkni�te. Kiedy drewniana zapadka wysun�a si� z przytrzymuj�cego j� w miejscu rowka, Will zaj�� pozycj� obok wej�cia, od strony klamki, przylegaj�c p�asko do �ciany.

Ruchem g�owy da� znak Alyss. Dziewczyna, jak zawsze bystra, znowu zacz�a co� papla� o Halcie i Crowleyu, �e przesy�aj� mu pozdrowienia. Opowiada�a o posi�ku, kt�ry z przyjemno�ci� razem z nimi zjad�a, rozwodzi�a si� z zapa�em nad jako�ci� da� i nie �a�owa�a pochwa�, wspominaj�c talenty Mistrza Chubba, kucharza z Redmont.

Ten, kto sta� za drzwiami, zorientowa� si� od razu, �e uprzednio zamilkli, l�kaj�c si� pods�uchu. Wtedy drzwi znieruchomia�y. Teraz, kiedy Alyss znowu zacz�a m�wi�, klamka drgn�a. Drzwi uchyla�y si� wolno, wolniutko. Dobrze naoliwione zawiasy nawet nie zazgrzyta�y. Will odnotowa� w pami�ci, by przesta� je oliwi�. Halt zawsze lubi�, kiedy na zawiasach od drzwi wej�ciowych naros�o troch� rdzy. �W ten spos�b nikt ci� nigdy nie zdo�a zaskoczy�", zwyk� mawia�.

Will zmarszczy� brew. Uzna�, i� jedyn� osob�, kt�ra zostanie zaskoczona, b�dzie intruz. Przez chwil� rozwa�a�, czy to nie Delia wr�ci�a, pragn�c pods�ucha�, co maj� sobie do powiedzenia z Alyss. Jednak odrzuci� t� my�l. Pies nigdy nie zachowywa�by si� w taki spos�b, gdyby za drzwiami czai�a si� ona. Drzwi rozwar�y si� ju� na oko�o pi�tna�cie centymetr�w, wi�c Will m�g� dostrzec d�o� na klamce od zewn�trznej strony. Rozpozna� lew� m�sk� d�o�. Prawa r�ka zapewne dzier�y jaki� or�. Alyss piskliwie chichota�a, staraj�c si� przekona� intruza, �e oboje ca�kowicie poch�ania lekka konwersacja. Podst�p chyba zadzia�a�, gdy� drzwi otworzy�y si� szerzej. Przez szpar� da�o si� ju� po cz�ci dostrzec m�czyzn�. Will wykona� b�yskawiczny ruch, chwytaj�c go za nadgarstek. Szarpn�� ku sobie, obracaj�c w stron� izby. R�wnocze�nie zablokowa� wej�cie nog�, tak �e nieproszony przybysz zosta� wci�gni�ty do �rodka, potykaj�c si� o podstawion� gole�.

Krzykn��, zatoczywszy si� do �rodka chaty. Niespodziewane szarpni�cie zaskoczy�o go zupe�nie, wi�c zawadzi� o nog� Willa. Pad� z hukiem na pod�og�, wywracaj�c przy okazji krzes�o tak, �e polecia�o w k�t.

Intruz pozbiera� si� jednak natychmiast, pr�dko rzuci� si� w bok, a nast�pnie zerwa� na nogi, by stan�� twarz� w twarz ze zwiadowc�. Tak jak przewidzia� Will, w prawym r�ku �ciska� bro� � ci�k� bojow� w��czni� z mocnym grotem osadzonym na jesionowym drzewcu. Wysun�� j� teraz w stron� Willa. Mocnym zaci�ni�ciem obu r�k zapewni� chwytowi stabilno��. Sta�, lekko ko�ysz�c straszliwie ostrym grotem, jak gdyby chcia� zahipnotyzowa� przeciwnika.

Will ani drgn��. Pozosta� w miejscu, mocno wsparty pi�tami o pod�og�, got�w do natychmiastowego dzia�ania. Mia� puste r�ce, �adnej broni. Mimochodem odnotowa� w my�lach, jak zachowuje si� Alyss. Ciekawe. Powsta�a od sto�u z d�ugim, gro�nym no�em w d�oni. Operowa�a nim pozornie od niechcenia, lecz doskonale wiedzia�a, co mo�na uzyska� przy pomocy sztyletu.

Suka, zdenerwowana, szczeka�a jak szalona. Nie odrywaj�c wzroku od nieproszonego go�cia, Will kaza� jej si� uciszy�. Pos�ucha�a. Powarkiwa�a tylko ostrzegawczo. Will tymczasem przypatrywa� si� m�czy�nie z w��czni�.

Pot�nie zbudowany, szeroki w barach, zmierzwione, czarne w�osy, czarna broda. Oczy mroczne, p�on�ce gniewem, osadzone pod krzaczastymi brwiami. Wielki nos, kiedy� z�amany, kiepsko si� zr�s� i by� wyra�nie skrzywiony. M�czyzna nosi� ciemny str�j, kamizel� i we�niane spodnie oraz ciemnobr�zow� opo�cz� z kapturem. Will nigdy wcze�niej go nie spotka�. Ale wiedzia�, kto to taki.

��Johnie Buttle � odezwa� si� spokojnie. � Czego tu szukasz?

Wredny u�miech wykrzywi� wargi intruza. G�os mia� niski, chrapliwy, jego akcent i spos�b m�wienia zdradza�y, �e pochodzi z posp�lstwa.

��Znasz mnie, h�? A to ci heca.

��Wiem, kim jeste� � odpar� Will oboj�tnym tonem. � Zyska�e� sobie w lennie fataln� reputacj�.

Buttle u�miechn�� si� szyderczo.

��Reputacj�! Nikt mi nigdy nic nie udowodni�! I nie udowodni.

��Niewykluczone, skoro nie zwyk�e� zostawia� �ywych �wiadk�w w�asnej brudnej roboty. � Po chwili Will doda� stanowczo: � No, miejmy to ju� za sob�. Gadaj, dlaczego zakradasz si� na m�j ganek w �rodku nocy?

Twarzy Buttle'a zmieni�a si� pod wp�ywem chwilowego zaskoczenia. Rozkazuj�cy ton Willa zbi� go z panta�yku. B�d� co b�d�, przecie� to on trzyma� w r�ku dzid�. Drobny zwiadowca, kt�ry, jak stwierdzi� Buttle, wci�� wygl�da� na m�okosa, nie mia� broni. Och, tak, dynda�o mu przy boku co�, co wygl�da�o na ogromniasty majcher, lecz Buttle zd��y�by ch�ystka nadzia� na w��czni�, zanim ten zdo�a�by si�gn�� do pochwy. Za� sztylet jasnow�osej pannicy w og�le nie budzi� w nim respektu.

��Przyszed�em po swojego psa � oznajmi�. � S�ysza�em, �e� go podw�dzi�. Chc� zwierzaka z powrotem.

Zerkn�� na suk�, kt�ra przylgn�a brzuchem do pod�ogi. W gardle owczarka narasta� warkot.

��Stul pysk, ty�! � wrzasn��.

Zawarcza�a g�o�niej, wyszczerzaj�c na niego k�y.

��Widz�, �e umiesz si� z ni� obchodzi� � stwierdzi� ironicznie Will. Wykona� szybki gest d�oni� i pies natychmiast ucich�.

��Bardzo sprytnie! � parskn�� Buttle, teraz rozz�oszczony nie na �arty. � Naucz� j� manier, tak jak ostatnio. Wredna suka, pr�bowa�a mnie ugry��, no to jej da�em nauczk�.

��T� wielk� w��czni�, jak s�dz�? � spyta�a Alyss. � Ale� ty jeste� nies�ychanie dzielny. � Oparta nonszalancko o oparcie krzes�a, na kt�rym uprzednio siedzia�a, taksowa�a napastnika ch�odnym wzrokiem.

Will, obserwuj�c jej opanowanie, u�miechn�� si� w duchu. Zdaje si�, �e zimna krew kurierki jeszcze bardziej rozw�cieczy�a Buttle'a.

��Daruj sobie g�upie gadki, pannico. Nie zadzieraj nosa! � krzykn��. � Nie przestraszysz mnie byle no�ykiem i tymi kurierskimi sztuczkami! � Zni�y� g�os i m�wi� dalej: � Przywie�li�my tajne zadanie dla naszego zwiadowcy, co? Za�o�� si�, �e znajd� si� tacy, co zap�ac�, �eby o waszych sekretach to i owo us�ysze�.

Will z Alyss pospiesznie wymienili spojrzenia. Buttle dostrzeg� reakcj� obojga, wi�c znowu grozi�, z rosn�c� pewno�ci� siebie:

��Och tak, pods�ucha�em was, znam takie kombinowanie. Zwiadowcy, kurierzy, wiecznie czaicie si� gdzie� z jakimi� sekretami, no nie? Lepiej nauczcie si� �wierka� ciszej, kiedy w pobli�u czeka John Buttle.

Panowa� teraz nad sytuacj�. Ucieszy� si�, spostrzeg�szy, �e burzy ich niewzruszon� oboj�tno��. W jednej chwili poj��, �e czaj�c si� za drzwiami, pods�ucha� co� naprawd� istotnego. Przest�pczy umys� ju� pracowa�, rozwa�a�, jakie zdo�a�by osi�gn�� korzy�ci. Lata do�wiadcze� podpowiada�y: skoro jakie� fakty warte s� utrzymania ich w tajemnicy, nieuchronnie znajdzie si� kto� skory do zap�aty, �eby owe fakty pozna�.

��Nie jest dobrze. � Alyss spojrza�a na Willa. � Ten cz�owiek pods�ucha� nasz� rozmow�.

Buttle zarechota�.

��Pods�ucha�em, a jak�e. Nic ju� nie da si� odwr�ci�.

Alyss przez chwil� rozwa�a�a w skupieniu s�owa opryszka. Potem stwierdzi�a bardzo rzeczowym tonem:

��Na to wygl�da. Chyba �e ci� zabijemy.

Ko�cz�c zdanie, b�yskawicznie obr�ci�a d�ugi sztylet, chwyci�a za ostrze od g�ry, nast�pnie lekkim, p�ynnym ruchem odchyli�a rami� do ty�u. Buttle w jednej chwili skupi� na niej ca�� uwag�, skulony w obronnym ge�cie, z w��czni� gotow� do zadania ciosu�

�i wtedy us�ysza� dziwny szelest, jakby stukni�cie. Zaraz potem nieprzyjemne zasw�dzia�y go obie d�onie, bo saksa Willa chyba sama wyprysn�a z wy�cielonej runem pochwy. W mgnieniu oka n�, zatoczywszy �uk, trafi� we w��czni� tu� pod stalowym grotem.

Specjalnie hartowane ostrze saksy, masywne niczym top�r, ostre niby brzytwa, przeci�o twarde drewno jakby wchodzi�o w ser. Masywny grot hukn�� o pod�og�. Zbir mia� mo�e p� sekundy na ocen� sytuacji, tyle bowiem mniej wi�cej czasu zabra�o Willowi, by do� przypa��, obr�ci� Buttle'a ponownie, a na ko�cu grzmotn�� mosi�n� g�owic� no�a w jego skro�.

W tym momencie John Buttle straci� dalsze zainteresowanie �wiatem, bowiem zwali� si� na pod�og� niczym worek kartofli.

��Nader zgrabnie � przyzna�a Alyss, zachwycona szybko�ci� reakcji Willa. Ponownie odwr�ci�a sztylet, chowaj�c go do futera�u, przymocowanego w specjalnym rozci�ciu w fa�dach sukni.

U�miechn�li si� oboje. Zaskoczona suka skomla�a, dopraszaj�c si� uwagi. Alyss schyli�a si�, uspokoi�a owczarka, tarmosz�c mu futro za uszami.

��Nie wiedzia�em, �e przechodzicie szkolenie w rzucie sztyletem � przyzna� Will. Kurierka wzruszy�a ramionami.

��Bo nie przechodzimy. Ostrza naszej broni s� zbyt delikatne, by ciska� nimi, jak popadnie, na�laduj�c zwiadowc�w. Chcia�am tylko odwr�ci� uwag� naszego przyjaciela, �eby� ty m�g� si� z nim upora�.

Will podszed� do komody stoj�cej pod �cian� chatki, poszpera� w jednej z szuflad. Alyss obserwowa�a, jak wyci�ga kilka rzemieni, a p�niej podchodzi do postaci rozci�gni�tej na pod�odze. Przetoczy� Buttle'a na brzuch, nast�pnie prze�o�y� jego obie r�ce za plecy. �ledzi�a z zaciekawieniem, jak Will nak�ada sk�rzane p�ta na kciuki bandyty. Zaci�gn�� rzemienie ciasno, dla bezpiecze�stwa przek�adaj�c je przez drewniany bloczek z dwoma otworkami.

Nast�pnie sp�ta� kostki Buttle'a.

��Nader zgrabnie � przyzna�a raz jeszcze.

Will oceni� w�asne dzie�o, pokiwa� g�ow�.

��Wymy�li� to jeden ze zwiadowc�w. P�tle trzymaj� kciuki oraz kostki, a drewniane oczka pozwalaj� zamocowa� rzemie� bez szamotaniny przy wi�zaniu w�z��w.

Alyss usiad�a bokiem na krze�le, chmurnym wzrokiem obrzuci�a nieprzytomnego Buttle'a. Unios�a kielich z winem.

��C�, nadal mamy problem. Co my z nim teraz zrobimy?

Will ju� mia� odpowiedzie�, ale powstrzyma� si�. Zda� sobie spraw�, co Alyss ma na my�li.

��Ten dra� naprawd� m�g� pods�ucha� nasz� rozmow� � powiedzia�.

Alyss przytakn�a.

��W�a�nie. Podj�li�my tyle stara�, by nikt si� nie dowiedzia�, �e zostajesz wys�any z misj�. A teraz dure� wypapla sekret ka�demu, kto zechce go s�ucha�.

Will przygl�da� si� Buttle'owi. Zbir le�a� wci�� nieruchomo.

��Oczywi�cie, mog� sprawi�, �e baron go uwi�zi. Grozi� ci. Nastawanie na kurier�w oznacza powa�ne przest�pstwo.

Alyss stanowczo pokr�ci�a g�ow�.

��To nie wystarczy. Wci�� bowiem istnieje mo�liwo��, �e nawi��e kontakt z innymi wi�niami albo nawet ze stra�nikami. Nie mo�emy ryzykowa�. Ka�de s�owo musi pozosta� tylko mi�dzy nami. Przekl�ty �otr! Chyba nale�y go zabi�, Willu.

Ostatnie s�owa wypowiedzia�a niech�tnie, ale jednak bez �adnych emocji. Will zd�bia�. Spojrza� na kurierk�, jak gdyby ogl�da� Alyss po raz pierwszy. U�wiadomi� sobie, i� dawna towarzyszka z sieroci�ca przesz�a szkolenie r�wnie trudne jak jego w�asne. Wr�ci�o do� echo ich wcze�niejszej rozmowy.

I w�a�nie wtedy co� wpad�o mu do g�owy.

��Nie s�dz�, by�my musieli posuwa� si� do morderstwa � oznajmi�. � Mam pewien pomys�. Pom� mi osiod�a� konie. W drodze powiem ci, co wymy�li�em.

Will zatrzyma� Wyrwija. Rozejrza� si� po niemal opustosza�ym miejscu zgromadze�. Pomy�la�, ze wygl�da ono dziwnie, bez ma�a melancholijnie, kiedy jest prawie puste.

��ka, z rzadka poro�ni�ta drzewami, zwykle by�aby zape�niona g�stw� zielonych namiocik�w, z kt�rych ka�dy nale�a� do innego spo�r�d pi��dziesi�ciu czynnych cz�onk�w Korpusu Zwiadowc�w. Tutaj bowiem zbierali si� wszyscy na sw�j doroczny Zlot. Pewnie gotowano by co� na ogniskach, brz�ka�aby �wiczebna bro�, jej szcz�k miesza�by si� z gwarem tuzina lub wi�cej rozm�w, z salwami �miechu wybuchaj�cego w gronie starych przyjaci�.

Dzisiaj jednak obozowisko w�r�d drzew by�o niemal puste. Will dojrza� tylko dwa namioty, rozbite na odleg�ym skraju polany, w miejscu, gdzie zazwyczaj ustawiano wielki namiot komendanta. Zatem Halt oraz Crowley ju� s�.

Od wizyty Alyss w lennie Seacliff up�yn�� tydzie�. Elegancka kurierka przekaza�a mu ostatnie instrukcje. Nakazywa�y odczeka� kilka dni po jej odje�dzie, a potem wyruszy� dyskretnie, nikogo o niczym nie informuj�c. Will mia� uda� si� na miejsce zgromadze�, gdzie Halt z Crowleyem obja�ni�, w czym rzecz. Odje�d�aj�c, po�o�y�a d�onie na ramionach ch�opaka, zajrza�a mu g��boko w oczy. Przewy�sza�a Willa o p� g�owy, lecz wiedzia�a, �e on akurat z powodu wzrostu si� nie peszy. Lubi�a t� jego �mia�o��. Prawd� m�wi�c, wi�kszo�� ludzi by�a wy�sza od Willa, ale si� tym nie przejmowa�. Will z kolei docenia�, �e Alyss nigdy nie usi�uje si� garbi� czy cho�by ukrywa� swojego wzrostu. Dumnie wyprostowana, nieodmiennie przyjmowa�a stanowcz� postaw�. Trzyma�a g�ow� wysoko, co tylko przydawa�o jej wdzi�ku.

Gdy spojrzenia ich si� skrzy�owa�y, dostrzeg� w jej oczach cie�. Schyli�a si�, jej wargi dotkn�y jego ust � lekkie jak skrzyd�a motyla, zachwycaj�co mi�kkie w dotyku. Stali tak przez d�ug� chwil�, a� wreszcie Alyss zrobi�a krok w ty�. U�miechn�a si� do Willa ze smutkiem. Ogarn�� j� �al, �e zn�w trzeba wyrusza� w drog�. Za pr�dko, po zbyt kr�tkim spotkaniu.

��Uwa�aj na siebie � westchn�a.

Potrz�sn�� czupryn�. Co� �ciska�o go za gard�o, ba� si� odezwa�, g�os go opu�ci�. W ko�cu zdo�a� wykrztusi�:

��Ty r�wnie�.

�ledzi� przez chwil�, jak odje�d�a w towarzystwie swej dwuosobowej eskorty, a� wreszcie drzewa zakry�y kurierk� przed oczami zwiadowcy. D�ugo jeszcze tkwi� tam nieruchomo, spogl�daj�c w dal.

Lecz teraz znajdowa� si� ju� tutaj, got�w dowiedzie� si� wi�cej o nowym zadaniu � zaniepokojony, niepewny oraz przygn�biony widokiem opustosza�ego miejsca zgromadze�. Szybko jednak niepewno�� si� rozwia�a, melancholia znik�a. Dojrza� bowiem wreszcie znajom� kr�p� sylwetk�, uwijaj�c� si� w pobli�u jednego z namiot�w.

��Halt! � krzykn�� rado�nie. Lekko �cisn�� Wyrwija kolanami, daj�c znak, �eby rusza� galopem przez opustosza�� polan�. Owczarek, zaskoczony, szczekn�� tylko raz i �mign�� wraz z nimi niczym strza�a wypuszczona z �uku.

Zwiadowca o pos�pnej twarzy, us�yszawszy znad ogniska g�os swego by�ego ucznia, wyprostowa� si�. Sta� z marsow� min�, podpar�szy si� pod boki, a Will i Wyrwij p�dzili w jego stron�. Jednak czu� w sercu ciep�o. Zawsze je odczuwa� w towarzystwie tego ch�opca.

Ch�opca? Halt pr�dko si� poprawi�. Cho� m�ody i niedo�wiadczony, Will nie by� ju� ch�opcem.

Nikomu nie wolno nosi� srebrnego li�cia d�bu, dop�ki nie udowodni, �e sta� si� m�czyzn�.

Wyrwij, zapieraj�c si� na sztywno wyprostowanych przednich nogach, wry� si� w ziemi� tu� obok zwiadowcy, wzbijaj�c w powietrze g�sty ob�ok kurzu. Will, chy�o zeskoczywszy z siod�a, wy�ciska� z ca�ych si� Halta.

��Halt! Jak si� miewasz? Co porabiasz? Gdzie Abelard? Jak Crowley? Co tu si� w�a�ciwie dzieje?

��O mojego konia pytasz wcze�niej ni� zadajesz pytanie o komendanta ca�ego Korpusu. Pewnie cenisz Abelarda wy�ej. To mnie cieszy � mrukn�� Halt, unosz�c jedn� brew. Will �wietnie zna� �w nawyk. Na pocz�tku ich znajomo�ci s�dzi�, �e wyra�a niezadowolenie. Dawno jednak poj��, i� Halt tym sposobem okazuje rado��.

Wreszcie Will wypu�ci� mistrza z u�cisku. Cofn�� si�, by mu si� przypatrze�. Min�o zaledwie par� miesi�cy, odk�d widzia� Halta ostatni raz. Tym bardziej czu� si� zaskoczony, bo siwizna opr�szy�a w�osy oraz brod� starszego zwiadowcy mocniej, ni� pami�ta�.

��Po to zadali�my sobie mn�stwo trudu, po to zadbali�my o zachowanie naszego spotkania w tajemnicy, wszystko po to, �eby� ty wpada� tu jak wariat, wrzeszcz�c, ile si� w p�ucach? � fuka� Halt. Will u�miechn�� si� do� promiennie, zupe�nie nie zbity z tropu.

��W pobli�u nie spostrzeg�em nikogo, kto by zdo�a� nas us�ysze� � odparowa�. � Okr��y�em polan�, zanim na ni� wjecha�em. Je�eli w promieniu pi�ciu kilometr�w ktokolwiek si� przyczai�, zjem w�asny ko�czan.

Halt przyjrza� mu si�, znowu unosz�c brew.

��Ktokolwiek?

��Ktokolwiek, poza Crowleyem � poprawi� si� Will, machn�wszy z lekcewa�eniem r�k�. � Widzia�em go, obserwowa� mnie z tej kryj�wki, kt�rej zawsze u�ywa, o dwa kilometry st�d. S�dzi�em zreszt�, �e do tej pory ju� wr�ci�.

Halt g�o�no odchrz�kn��.

��Och, dostrzeg�e� go! W rzeczy samej? � spyta�. � Jak przypuszczam, Crowley niekoniecznie zacznie skaka� do g�ry z rado�ci, kiedy si� o tym dowie. � W g��bi ducha by� naprawd� zadowolony z wychowanka. Nawet ciekawo��, w po��czeniu z widocznym podekscytowaniem, nie przeszkodzi�y Willowi w zachowaniu czujno�ci. Wpojono mu kiedy�, by nieodmiennie, przede wszystkim, nim zajmie si� czymkolwiek, najpierw zadba� o niezb�dne �rodki ostro�no�ci. Wi�c zadba�. Haltowi przysz�o na my�l, �e dobrze to wr�y przysz�emu zadaniu. Nagle ogarn�� go smutek.

Will nie zauwa�y� chwilowej zmiany nastroju. Rozlu�nia� popr�g przy siodle Wyrwija. Gdy si� odezwa�, jego g�os brzmia� niewyra�nie zza ko�skiego boku.

��Staje si� zbyt �atwo przewidywalny � wyja�ni�. � Korzysta z tej samej kryj�wki przez wszystkie trzy ostatnie Zloty. Pora popr�bowa� czego� nowego. Teraz ju� chyba ka�dy w Korpusie wie, gdzie chowa si� komendant.

Zwiadowcy bezustannie konkurowali mi�dzy sob�, staraj�c si� wytropi� innych, zanim sami zostan� wytropieni, wi�c doroczny Zlot oznacza� czas nasilonej rywalizacji. Halt przytakn��, zamy�lony. Jakie� cztery lata temu Crowley zbudowa� punkt obserwacyjny, praktycznie nie do wykrycia. Spo�r�d grupy zwiadowc�w m�odszych tylko Will natkn�� si� na niego i to zaledwie po roku. Halt nigdy nie wspomnia� Willowi, i� tylko on jeden wyw�szy� kryj�wk� Crowleya. Chytrze zamaskowany posterunek by� bowiem dum� i rado�ci� Mistrza Korpusu Zwiadowc�w.

��C�, chyba jednak nie ka�dy potrafi wytropi� kryj�wk� Crowleya � odpar�.

Will wyszed� zza konia, chichocz�c. Bawi�o go, i� sam szef Korpusu Zwiadowc�w uwa�a� kryj�wk� za bezpieczn� i czu� si� swobodnie, obserwuj�c nadje�d�aj�cego m�odzie�ca.

��Wytropi, nie wytropi. By� mo�e Crowley za bardzo si� posun�� w latach, wi�c mo�e lepiej, aby zrezygnowa� z le�nych podchod�w i nurkowania w krzakach. Nie s�dzisz? � odezwa� si� Will pogodnie.

Halt przez chwil� zastanawia� si�, jak odpowiedzie�.

��Za bardzo posun�� si� w latach? Jedni s�dz� tak, inni inaczej. Zwa�, �e komendant nic nie straci� z umiej�tno�ci bezszelestnego skradania si� w terenie. Wedle mnie potrafi czyni� to r�wnie skutecznie teraz, co i kiedy� � podkre�li�, z dodatkowym naciskiem.

U�miech na twarzy Willa powoli gas�. Opar� si� pokusie, by �ypn�� do ty�u przez rami�.

��Stoi za mn�, prawda? � spyta� Halta.

Starszy zwiadowca potakuj�co skin�� g�ow�.

��Jest tu ju� od jakiego� czasu, czy� nie? � pyta� dalej Will, a Halt znowu przytakn��.

��On� znajduje si� na tyle blisko, �e zdo�a� us�ysze�, co ja tu wygadywa�em? � Will zdoby� si� wreszcie na odwag�. Zada� pytanie, obawiaj�c si� najgorszego. Tym razem Halt nie musia� fatygowa� si� z odpowiedzi�.

��Och, dobry Bo�e, wcale nie � rozleg� si� znajomy g�os zza plec�w Willa. � Ostatnio posun�� si� w �atach, zniedo��nia�, jest g�uchy jak pie�.

Will skuli� ramiona. Odwr�ci� si�. Tylko po to, by popatrze� na komendanta o rudawych w�osach, kt�ry sta� tu� obok. Dzieli�o ich ledwie kilka krok�w.

M�ody zwiadowca spu�ci� wzrok.

��Witaj, Crowleyu � j�kn�� i wymamrota�: � Oj,� przepraszam ci� bardzo.

Crowley jeszcze przez moment piorunowa� wzrokiem dawnego ucznia Halta. Lecz niezbyt d�ugo zdo�a� hamowa� u�miech, kt�ry ju� po chwili roz�wietli� jego oblicze.

��Drobnostka � stwierdzi�, dorzucaj�c z nutk� triumfu w g�osie: � Ostatnimi czasy niecz�sto udaje mi si� przechytrzy� kt�rego� z was, m�odych.

Cho� nie da� tego po sobie pozna�, wiadomo��, i� Will odkry� jego kryj�wk�, zrobi�a na komendancie spore wra�enie. Jedynie najbystrzejsze oczy potrafi�y dostrzec, gdzie si� chowa. Umiej�tno�� obserwowania bli�nich, samemu pozostaj�c dla nich niewidzialnym, stanowi�a dla Crowleya chleb powszedni. Sztuk� kamufla�u zajmowa� si� od trzydziestu lat albo i d�u�ej. Wbrew mniemaniu Willa komendant nadal by� niedo�cig�ym mistrzem zacierania �lad�w, a porusza� si� jak duch. Jednak teraz zwr�ci� uwag� na co� specjalnego. Odnotowa� mianowicie w pobli�u siebie merdanie. Przykl�kn�� na jedno kolano, �eby obejrze� sobie psa.

��Witaj � mrukn�� �agodnie. � Kim ty jeste�?

Wyci�gn�� r�k�, zwracaj�c d�o� palcami do do�u i lekko zginaj�c k�ykcie. Pies podszed�, obw�cha� d�o�, znowu zamacha� ogonem, czujnie stawiaj�c uszy na sztorc. Crowley kocha� psy, a one to wyczuwa�y. Zdawa�o si�, �e od pierwszego zetkni�cia rozpoznaj� w nim przyjazn� dusz�.

��Znalaz�em j� przy drodze, pod��aj�c do Seacliff � wyja�ni� Will. � Le�a�a w wysokiej trawie ranna, bliska �mierci. Poprzedni w�a�ciciel usi�owa� j� zabi�.

Twarz Crowleya spochmurnia�a. Dr�czenie zwierz�t uwa�a� za wyj�tkow� ohyd�.

��Mam nadziej�, �e rozm�wi�e� si� z tym osobnikiem? � spyta�.

Will przest�pi� z nogi na nog�. Nie by� ca�kiem pewien, jak zwierzchnicy oceni� post�pek, dzi�ki kt�remu upora� si� z Johnem Buttle'em.

��Owszem, tak, w pewnym sensie � zaj�kn�� si�. Zauwa�y�, �e Halt unosi brwi. Dawny nauczyciel zawsze potrafi� wyczu�, kiedy Will nie m�wi� do ko�ca prawdy. Crowley, tarmosz�c psie futro, tak�e podni�s� wzrok.

��W pewnym sensie?

Will nerwowo odchrz�kn��.

��Musia�em co� z nim zrobi�, ale nie z powodu psa. No, nie bezpo�rednio z powodu psa. To znaczy, z powodu psa pojawi� si� tamtej nocy w mojej chacie, a potem pods�ucha�, o czym rozmawiali�my, i wtedy� C�, wiedzia�em, �e musz� co� przedsi�wzi��, poniewa� us�ysza� zbyt wiele. Wtedy Alyss powiedzia�a, �e mo�e b�dziemy musieli go� no wiecie� ale ja pomy�la�em, �e to mo�e odrobin� zbyt drastyczne. A zatem, w ko�cu, to by�o najlepsze wyj�cie, jakie przysz�o mi do g�owy.

Przerwa�, �wiadom, �e obaj m�czy�ni wpatruj� si� w niego z wyrazem ca�kowitego os�upienia.

��Chc� powiedzie� � powt�rzy� � �e to tak jakby dotyczy�o psa, ale tak naprawd� nie ca�kiem, je�eli rozumiecie, co mam na my�li.

Nasta�a bardzo d�uga chwila ciszy, a� wreszcie Halt wymrucza� powoli:

��Nie, prawd� rzek�szy, ja nic nie rozumiem.

Crowley, przyja�ni�cy si� z Haltem od niepami�tnych czas�w, �ypn�� na� i spyta�:

��Mia�e� u siebie tego m�odzie�ca przez� ile, sze�� lat?

Halt wzruszy� ramionami.

��Prawie sze�� � odpar�.

��A czy kiedykolwiek uda�o ci si� zrozumie� cho� s�owo z tego, co m�wi�?

��Niezbyt cz�sto � stwierdzi� Halt.

Crowley pokr�ci� g�ow� z zadum�.

��Jakie to szcz�cie, �e nie poszed� do S�u�by Dyplomatycznej. Byliby�my ju� w stanie wojny chyba z p� tuzinem kraj�w, gdyby kto� go spu�ci� z oka. � Przeni�s� wzrok z powrotem na Willa. � Opowiedz nam teraz prostymi s�owami i, je�li to mo�liwe, ko�cz�c ka�de rozpocz�te zdanie, co maj� ze sob� wsp�lnego pies, �w osobnik, a tak�e Alyss.

Will, szykuj�c si� do zdawania relacji, zauwa�y�, i� obaj prze�o�eni odruchowo post�pili krok w ty�. Uzna�, �e trzeba wyra�a� si� mo�liwie najpro�ciej.

��Poprzednim w�a�cicielem tej suki by� miejscowy opryszek, nazwiskiem John Buttle. Zrani� j� i porzuci�. Znalaz�em j� przy drodze. Zaopiekowa�em si� ni�.

Zrobi� przerw�, spojrza� na Halta i Crowleya, szukaj�c potwierdzenia, czy jak dot�d za nim nad��aj�. Obaj skin�li mu na znak potwierdzenia, wi�c kontynuowa�:

��Siedzieli�my razem z Alyss w mojej chacie. W�a�nie przekazywa�a mi wiadomo�� od was, kiedy ten Buttle postanowi� si� zjawi� z ��daniem zwrotu psa. Przez chwil� pods�uchiwa� pod drzwiami. Zbyt p�no zdali�my sobie spraw�, �e si� tam szwenda.

Tym wyznaniem zas�u�y� sobie na karc�ce spojrzenie ze strony Halta. Gestem poprosi� o wybaczenie.

��Wiem. Powinienem by� przy�apa� go wcze�niej. Ale mnie z Alyss ��czy stara przyja��, wi�c chyba okaza�em si� nieco zbyt roztargniony. � Umilk� na chwil�. Halt nieznacznie skin�� d�oni�, co mia�o oznacza�, by nie rozwodzi� si� nad tego rodzaju szczeg�ami. Will ci�gn�� wi�c relacj�: � W ka�dym razie, gdy by� na zewn�trz, us�ysza�, jak Alyss wspomnia�a, �e mam wyruszy� z misj�.

Teraz uwaga obu prze�o�onych skupia�a si� wy��cznie na nim. Halt, jak zwykle, zachowywa� kamienn� twarz, ale zatroskanie wyra�nie odbija�o si� na obliczu Crowleya.

��Jak wi�c z nim post�pili�cie? � spyta�.

Will wzruszy� ramionami.

��No, mia� w��czni�, zatem j� zabra�em i da�em mu po g�owie r�koje�ci� saksy. Alyss mi pomog�a � doda�, nie chc�c, �eby wygl�da�o, i� przypisuje sobie wszystkie zas�ugi. � Odwr�ci�a jego uwag�, wi�c zyska�em dobr� sposobno��. Obezw�adni�em przeciwnika. P�niej go skr�powa�em za kciuki. Nale�a�o postanowi�, co z nim robimy dalej. Alyss nie wykluczy�a konieczno�ci zastosowania rozwi�za� ostatecznych.

Crowley, wci�� zachmurzony, przytakn��.

��Mia�a s�uszno��. Nie wolno nam ryzykowa�. Ka�de s�owo na temat, o kt�ry chodzi, musi pozosta� wy��cznie mi�dzy nami � stwierdzi�. � A wi�c co z nim zrobili�cie?

Will zawaha� si� raz jeszcze. Potem wzi�� g��boki wdech i zako�czy�:

��Wilczy statek Skandian wci�� jeszcze znajdowa� si� na wyspie. Zawioz�em go do nich. Zabrali go ze sob� jako niewolnika.

Zdenerwowany, czeka� na reakcj� m�czyzn. B�d� co b�d�, niewolnictwo zosta�o zakazane w Araluenie.

Alyss zwr�ci�a mu uwag� na ten fakt, kiedy przedstawia� jej sw�j pomys�.

��Sprzeda�e� go? � zapyta� Halt.

Will pokr�ci� g�ow�.

��No, nie. Nie sprzeda�em. Ja., tak jakby� odda�em go w niewol�.

��Odda�e� go w niewol�? � powt�rzy� Crowley, sprawdzaj�c, jak te s�owa brzmi� w jego w�asnych uszach.

��Gundar by� ca�kiem zadowolony, �e go dosta� � b�kn�� Will, kt�ry mia� nadziej�, �e dzi�ki takiemu postawieniu sprawy dow�dca Korpusu ujrzy ca�y epizod w lepszym �wietle. � Chodzi o to, �e wiedzia�em, i� odp�ynie, wi�c tym samym nie zdo�a wypapla� czegokolwiek o mojej misji. Je�eli nawet zdradzi co� Skandianom, to r�wnie� bez znaczenia. Zapewne nie b�d� go s�uchali, a nawet je�li, i tak przez nast�pne trzy miesi�ce utkn� na Skorghijl.

Zapad�a cisza. Crowley z Haltem rozwa�ali to, co im powiedzia�. Will nie m�g� si� powstrzyma�, by nie dorzuci�:

��Nie uwa�am, by naprawd� zas�u�y� na �mier�.

��Ale uwa�asz, �e zas�u�y�, by� trafi� w niewol�? � wyrecytowa� Crowley.

Will odpowiedzia� z wyrazem stanowczo�ci na twarzy:

��Tak, Crowleyu, tak w�a�nie uwa�am. Ten cz�owiek ma na sumieniu d�ug� list� brutalnych przest�pstw. Prawdopodobnie odpowiada za wi�cej ni� jedno morderstwo, cho� nie istnieje �aden dow�d, kt�ry wytrzyma�by pr�b� w s�dzie � doda�.

Halt podrapa� si� po brodzie. Chyba si� zaduma�.

��B�d� co b�d� � uj�� to �agodnie � do naszych obowi�zk�w nale�y podejmowanie decyzji w sprawach, gdzie brak dowod�w uniemo�liwia skazanie. Crowley obrzuci� go ostrym spojrzeniem.

���wietnie rozumiesz, �e nikt nigdzie tego tak nie zapisa�, a ju� z pewno�ci� nie oficjalnie � zwr�ci� uwag� Halta.

Halt przytakn��, przyznaj�c mu racj�. Perswadowa� jednak dalej, wci�� �agodnym tonem:

��Zatem twierdzisz, i� przypadek Arndora z Crewse nie stanowi precedensu? � zapyta�. Zmieszany Crowley przest�pi� z nogi na nog�. Will patrzy� na nich obu, zdziwiony nietypowym przebiegiem rozmowy.

��Arndora z Crewse? � spyta�. � Kim�e on by�? Halt u�miechn�� si� do przyjaciela.

��Olbrzym, ponad dwa metry wzrostu. I bandyta. Terroryzowa� miasteczko Crewse przez wiele miesi�cy, a� wreszcie pewien m�ody zwiadowca si� z nim rozprawi�� w do�� niekonwencjonalny spos�b.

Dostrzegaj�c zaciekawienie Willa i zmieszanie Crowleya, Halt kontynuowa� z ledwie widocznym cieniem u�miechu:

��Ten zwiadowca przyku� olbrzyma do m�y�skiego ko�a w miasteczku i pozwoli�, by ludzie z Crewse wykorzystywali go jako zwierz� poci�gowe we m�ynie przez okres pi�ciu lat. Najwyra�niej mia�o to zbawienny wp�yw na dusz� zbira, a miasteczku przynios�o troch� dobrobytu. M�ka z Crewse s�ynie odt�d z delikatno�ci.

Wreszcie Crowley przerwa� opowie��.

��S�uchajcie, to by�a inna sytuacja, a ja� � Poprawi� si� odrobin� zbyt p�no: � Ten zwiadowca, o kt�rym mowa� nie przyszed� mu do g�owy �aden inny pomys�, jak ma wybrn�� z sytuacji. Bandzior przynajmniej odkupi� swoje winy wobec ludzi, kt�rych skrzywdzi�. Nie zosta� tak po prostu sprzedany jako niewolnik do obcego kraju.

��C� � odezwa� si� Halt � �w Buttle tak�e nie. �ci�le rzecz bior�c, jak wyja�ni� Will, on w og�le nie zosta� sprzedany. Zosta� podarowany. Zr�czny jurysta prawdopodobnie zdo�a�by wykaza�, �e skoro �adne pieni�dze nie przesz�y z r�k do r�k, to prawo naszego kraju nie zosta�o z�amane.

Crowley parskn��.

��Zr�czny jurysta? � zadrwi�. � No dobrze, m�ody Willu, przyjmuj�, �e dzia�a�e� w sytuacji szczeg�lnej, broni�c dobra wy�szego rz�du. Jak wskazuje ten tu oto tw�j jurysta, w �cis�ym rozumieniu omawianego kazusu nie zosta�o pope�nione przest�pstwo. Mo�e lepiej ju� id�, rozstaw sobie namiot. Porozmawiamy po kolacji.

Will skin�� g�ow�, pos�a� szeroki u�miech Haltowi. Mentor znowu uni�s� jedn� brew. Kiedy Will oddali� si�, �eby rozbi� zielony namiocik, Crowley podsun�� si� nieco bli�ej do swego starego przyjaciela i odezwa� si� przyciszonym g�osem, tak, �eby Will nie m�g� go us�ysze�:

��Wiesz co, to wcale nie jest najgorszy spos�b radzenia sobie z trudnymi przypadkami. Mo�e warto skontaktowa� si� z twoim przyjacielem Erakiem. Sprawdziliby�my, czy nie da�oby si� tak cz�ciej.

Halt przez d�ug� chwil� spogl�da� w milczeniu na komendanta.

��Oczywi�cie. B�d� co b�d�, w naszym kraju nie mamy a� ty�u m�yn�w, czy� nie?

Trzej zwiadowcy zasiedli wygodnie wok� roznieconego przez Willa ogniska. Wieczorny posi�ek okaza� si� ca�kiem smaczny. Crowley przywi�z� ze sob� steki z sarniny, przyrz�dzili je wi�c na p�askich, rozgrzanych na ogniu kamieniach. Mi�so skwiercza�o, pryska� t�uszcz. Zjedli r�wnie� gotowane ziemniaki, obficie doprawione mas�em oraz pieprzem i zielenin� zblanszowan� w garnku z wrz�tkiem. Teraz, �ciskaj�c w d�oniach kubki aromatycznego napoju zaparzonego przez Halta, siedzieli w przyjaznym milczeniu.

Will u�miecha� si� sam do siebie. Pilno mu by�o pozna� szczeg�y misji, kt�ra go czeka�a, lecz ponaglanie nie mia�oby najmniejszego sensu. Wiedzia�, �e Crowley z Haltem wyja�ni� mu, co trzeba, w odpowiednim czasie. �aden post�pek lub perswazja nie sk�oni� dow�dc�w, by uczynili to cho�by o moment wcze�niej, ni� sobie zaplanowali. Par� lat temu gor�czka oczekiwania rozgrza�aby go do czerwono�ci, wierci�by si�, nie potrafi�by spokojnie usiedzie�. Ale obok innych umiej�tno�ci, niezb�dnych w fachu zwiadowcy, cierpliwo�� nale�a�a do najwa�niejszych. Gdy tak siedzia� oczekuj�c, a� zwierzchnicy porusz� kwesti�, dla kt�rej go wezwali, czu� na sobie aprobuj�ce spojrzenie Halta. Jego mistrz docenia� nowo opanowan� umiej�tno��. Will tylko raz podni�s� wzrok. Uchwyciwszy spojrzenie Halta, pozwoli� sobie na jawny u�miech. Cieszy� si�, �e potrafi udowodni�, jaki jest cierpliwy.

Pierwszy poruszy� si� Halt. Sapn�� poirytowanym tonem:

��Och, starczy ju�, Crowley! Na Boga, miejmy to wreszcie za sob�!

Komendant Korpusu u�miechn�� si� do starego przyjaciela ze z�o�liw� satysfakcj�.

��Popatrz, a ja my�la�em, �e wystawiamy tu na pr�b� cierpliwo�� Willa, nie twoj� � zachichota�.

Halt machn�� r�k�.

��W porz�dku, zatem uznajmy, i� pr�b� cierpliwo�ci zda�.

U�miech Crowleya powoli gas�. Komendant zbiera� my�li. Will wychyli� si� do przodu, nie mog�c ju� doczeka� si� wa�nych wie�ci. Za chwil� wszystko si� wyja�ni, m�ody zwiadowca pozna szczeg�y nowego zadania. Przez kilka ostatnich dni bardzo stara� si� trzyma� w ryzach ciekawo��. Obecnie, kiedy nadszed� kluczowy moment, Will poczu�, �e nie wytrzyma ju� ani chwili. Od d�u�szego czasu zachodzi� przecie� w g�ow�, snuj�c domys�y, czego powinno dotyczy� zadanie. Zak�ada� kilka wariant�w, z kt�rych wi�kszo�� opiera�a si� na zwi�zku z jego prze�yciami w Skandii. Ju� pierwsze s�owa Crowleya przekre�li�y wszystkie czynione uprzednio domys�y.

��Wygl�da na to, �e na P�nocy pojawi� si� jaki� problem z magi� � oznajmi� Mistrz Korpusu.

Will ze zdumienia a� podskoczy�.

��Z magi�? � spyta�. Jego g�os zabrzmia� odrobin� g�o�niej, ni� zamierza�.

Crowley skin�� g�ow�.

��Tak w�a�nie nam si� zdaje � odrzek�, k�ad�c nacisk na ka�de s�owo.

Will spogl�da� raz na Crowleya, raz na Halta. Twarz dawnego nauczyciela pozostawa�a nieruchoma niczym maska.

��To my wierzymy w magi�? � zapyta� Halt.

Starszy zwiadowca tylko wzruszy� ramionami.

��Dziewi��dziesi�t pi�� procent przypadk�w, jakie widzia�em, nie oznacza nic innego, jak tylko hokus-pokus i czary-mary � rzuci� pogardliwie. � Nic, czego nie zdo�a�aby za�atwi� celnie wypuszczona strza�a. W mniej wi�cej trzech procentach mamy do czynienia z kontrol� umys��w i manipulowaniem s�absz� wol� przez silniejszy umys�. Tak Morgarath panowa� nad swoimi wargalami.

Will powoli skin�� g�ow�. Morgarath, dawny baron, kt�ry wznieci� bunt przeciwko kr�lowi, dowodzi� armi� zwierz�cych wojownik�w, ca�kowicie podporz�dkowanych jego woli, bezwiednie wykonuj�cych przekazywane telepatycznie rozkazy.

��Na jeden procent, nast�pny, sk�adaj� si� przypadki zbiorowej halucynacji Niekt�rzy s� w stanie j� wywo�a� � ci�gn�� Crowley. � Zjawisko zbiorowej halucynacji r�wnie� kojarzy si� z panowaniem nad umys�ami, lecz tutaj ludzie �widz�" albo �s�ysz�" rzeczy, kt�re w rzeczywisto�ci nie istniej�.

Zapad�o chwilowe milczenie. Will znowu popatrywa� to na jednego, to na drugiego. W ko�cu sam si� odezwa�:

��Pozostaje jeszcze jeden procent.

Obaj m�czy�ni przytakn�li.

��Poczyni�e� spore post�py w dodawaniu � za�artowa� Halt. Po chwili, nim Will zd��y� wtr�ci� w�asny komentarz, ci�gn��: � Jest tak, jak m�wisz. Istotnie. Pozostaje �w jeden jedyny procent przypadk�w.

��Czy�by, waszym zdaniem, chodzi�o tutaj o skuteczne praktyki magiczne? � dopytywa� si� Will. Halt natychmiast stanowczo i z pow�tpiewaniem pokr�ci� g�ow�.

��Chc� stwierdzi�, i� dla pewnej grupy zjawisk nie potrafimy znale�� logicznego wyt�umaczenia � odpar�.

Will wierci� si� niecierpliwie, szukaj�c sposobu, by wyci�gn�� wi�cej z dawnego wychowawcy.

��Halt! � Ch�opak popatrzy� brodatemu zwiadowcy prosto w oczy. � Ty wierzysz w magi�?

Halt zawaha� si�, zanim udzieli� odpowiedzi. By� cz�owiekiem, kt�ry przez ca�e swoje �ycie mia� do czynienia z konkretami. Jego praca polega�a na zdobywaniu fakt�w oraz informacji. To, co niezrozumia�e, traktowa� jako dopust bo�y. Jednak, w tym przypadku�

��Nie twierdz�, by jakakolwiek magia dzia�a�a. � Bardzo starannie dobiera� s�owa. � Ale te� nie twierdz�, �e nie dzia�a. Je�li wydaje mi si�, �e napotykam zjawiska, dla kt�rych nie znajduj� wyt�umaczenia albo logicznej przyczyny, wol� zachowa� w tej kwestii otwarty umys�.

��Wedle mnie chyba najlepiej okre�li�e� punkt widzenia, kt�ry trzeba przyj�� � wtr�ci� Crowley. � Mam na my�li nast�puj�cy pogl�d: istniej� ot� wyra�nie dostrzegalne z�e moce, kt�re wp�ywaj� na nasz �wiat. Ka�dy z nas ogl�da� mn�stwo przyk�ad�w zbrodniczych zachowa�, zbyt wiele, by w�tpi� w dzia�anie czarnej magii. Kt� odpowiedzialnie stwierdzi, �e na pewno nie pojawi� si� kto� wyj�tkowy, jaka� osoba dysponuj�ca zdolno�ci� wzywania z�ych mocy albo taka, kt�ra umia�aby wykorzystywa� je dla osi�gni�cia w�asnych korzy�ci?

��Wszelako � podkre�li� stanowczo Halt � pomnij, Willu, rozwa�amy jeden przypadek na sto. Stosuj�c tak ostro�ne szacunki, nawet w�wczas twierdzimy tylko tyle: co� tu mo�e jest na rzeczy, cho� niekoniecznie prawdziwa magia. Je�eli w og�le istnieje prawdziwa magia.

Will potrz�sn�� g�ow�. Nast�pnie upi� spory �yk napoju.

��Nie wiem, co o tym my�le� � wyzna�.

Halt u�miechn�� si� ponuro.

��Po prostu, na zawsze sobie zapami�taj: istnieje ponad dziewi��dziesi�t procent szans, �e sprawa, z kt�r� mamy do czynienia, to nie czary, a tylko zjawiska, kt�rych nie potrafimy jeszcze wyt�umaczy�. Trzymaj si� tego pogl�du, w innych kwestiach zachowuj�c otwarty umys�. Dobrze?

Will skin�� g�ow�. Wzi�� g��boki wdech.

��Doskonale � powiedzia�. � Prosz� zatem o dalsze informacje. O co dok�adnie chodzi w tej akurat sprawie? I jakie plany macie wobec mnie?

Crowley da� Haltowi znak. Niech teraz on we�mie na siebie g��wny ci�ar wyja�nie�. Wiedzia�, �e mistrza nadal ��czy z uczniem bardzo silna wi�. Dzi�ki zdolno�ci rozumienia w p� s�owa tego, co m�wi mentor, zmniejsza�o si� ryzyko, �e cokolwiek zostanie niezrozumiane albo przek�amane. Ci dwaj niemal czytali sobie w my�lach.

��Bardzo dobrze � zacz�� Halt. � Zacznijmy wi�c od stwierdzenia, �e chodzi o lenno Norgate.

��Norgate? � przerwa� Will, wyra�nie zaskoczony.

��Czy� nie mamy zwiadowcy przydzielonego do tego lenna?

��Owszem, mamy � potwierdzi� Halt. � Ale jego tam znaj�. Wiedz�, czym si� zajmuje. Mieszka�cy Norgate pogubili si�, s� przera�eni. Ostatni� osob�, z jak� zechcieliby rozmawia�, by�by cz�onek Korpusu. Po�owa bowiem s�dzi, �e my sami jeste�my czarnoksi�nikami � doda� pos�pnie.

Will skin�� g�ow�. Wiedzia�, �e to prawda.

��Dlaczego w takim razie mieliby zaufa� mnie? � zapyta�. � Nie znaj� mnie co prawda, ale natychmiast zauwa��, �e kontaktuj� si� ze zwiadowc�.

��Nikt si� nie dowie, �e jeste� zwiadowc� � powiedzia� Halt. � Wyruszysz w przebraniu.

Ta kr�tka informacja skutecznie powstrzyma�a lawin� dalszych pyta� Willa. Prawd� m�wi�c, zapomnia� j�zyka w g�bie, us�yszawszy, co mu ka�� zrobi�. Odczuwa� wielk� dum� z tego, �e sta� si� pe�noprawnym cz�onkiem Korpusu i radowa� go szacunek, jaki si� z tym wi�za�.

Ludzie czuli si� nieswojo przy zwiadowcach. Fakt. Jednak cz�onkowie Korpusu cieszyli si� niekwestionowanym presti�em. Drzwi domostw sta�y przed nimi otworem. Na opinie ka�dego z nich bardzo wyczekiwano; zdanie zwiadowc�w szanowali rycerze oraz baronowie ca�ego kr�lestwa, a tak�e sam kr�l. Ich umiej�tno�� swobodnego pos�ugiwania si� dowoln� broni� by�a wr�cz legendarna. Will niekoniecznie chcia�by rezygnowa� z autorytetu, jaki posiadali cz�onkowie Korpusu, zastanawiaj�c si� czy zdo�a sobie poradzi� z trudn�, niebezpieczn� misj�. A wygl�da�o na to, �e misja zalicza si� do takich w�a�nie.

��Nadto wybiegamy do przodu � osadzi� Halta Crowley. � Zarysowali�my og�lny obraz sytuacji, skupmy si� na szczeg�ach.

��S�usznie prawisz � zgodzi� si� Halt. Pos�a� Willowi wymowne spojrzenie. M�odzieniec skin�� g�ow�. Wiedzia�, �e nadesz�a pora, by zamieni� si� w s�uch.

��Dobrze wi�c. Lenno Norgate stanowi pewien wyj�tek w�r�d ziem ca�ego kr�lestwa. Opr�cz bowiem Zamku Norgate, kt�ry wzniesiono po�rodku baronii, istnieje tam jeszcze jeden zamek, usytuowany w jednym z hrabstw na P�nocy.

Halt m�wi�, a tymczasem Crowley rozwija� i uk�ada� na trawie mi�dzy nimi map� dalekiej okolicy. Will przykl�kn��. Przyjrza� si� uwa�nie mapie. Tak, Halt mia� racj�. Tu� przy najdalszej p�nocnej granicy kr�lestwa zaznaczono warown� budowl�.

��Zamek Macindaw � mrukn��, a Halt przytakn��.

��Bardziej forteca ni� zamek � stwierdzi�. � Troch� brakuje w nim wyg�d, ale ma niew�tpliwie wielkie strategiczne znaczenie. Jak sam widzisz� � Si�gn�� po jedn� z czarnych strza� z le��cego obok ko�czana. U�y� jej, by wskaza� dzikie g�ry, oddzielaj�ce Araluen od Piety, s�siaduj�cej z nim na p�nocy. � Sp�jrz, gdzie zosta� wzniesiony. Wybrano miejsce, z kt�rego dominuje nad okolic�, kontroluj�c prze��cz Macindaw prowadz�c� przez g�ry.

Umilk� na chwil�, obserwuj�c m�odzie�ca. Will rozwa�a� sytuacj�, uwa�nie wpatruj�c si� w map�. W ko�cu skin�� potakuj�co. Halt kontynuowa�:

��Gdyby nie Zamek Macindaw, musieliby�my bezustannie odpiera� najazdy Skott�w, dzikiego plemienia, w�adaj�cego po�udniowymi prowincjami Piety. Skotci to �upie�cy i z�odzieje, ale wojownicy z nich przedni. W rzeczy samej, bez Macindaw nie�atwo by nam by�o utrzyma� Skott�w z dala od lenna Norgate. To ju� daleka p�noc, ka�dej armii trudno jest w takim terenie manewrowa� zim�, zw�aszcza �e nasi zbrojni pochodz� na og� z lenn po�udniowych. Nie nawykli do surowych warunk�w, jakie tam napotkasz.

Kiwn�wszy g�ow�, Will odsun�� si� od mapy. Obraz zosta� wyryty w pami�ci. Przeni�s� wzrok z powrotem na Halta. Jego mistrz kontynuowa�:

��Rozumiesz zatem, dlaczego sp�dza nam sen z powiek co�, co zdaje si� burzy� porz�dek panuj�cy w lennie Norgate � powiedzia�.

Will skin�� g�ow�.

��Kiedy lorda Syrona, w�adaj�cego Macindaw, powali�a tajemnicza przypad�o��, ogarn�� nas zrozumia�y niepok�j. Zaniepokoili�my si� jeszcze bardziej, gdy zacz�y do nas dociera� plotki o czarach. Okazuje si�, �e jeden z przodk�w Syrona jakie� sto lat temu mia� zatarg z miejscowym czarnoksi�nikiem. � Halt przeczu� pytanie, cisn�ce si� Willowi na usta. Uni�s� d�o�, by powstrzyma� m�odzie�ca. � Nie wiemy, w czym rzecz. Mo�e chodzi�o o kontrolowanie umys�u? Mo�e �w czarnoksi�nik w istocie by� kuglarzem? Ale mo�e co� naprawd� w tym by�o? Wszystko dzia�o si� przed ponad stu laty, co nale�y podkre�li�. Posiadamy niewiele wiarygodnych �wiadectw, natomiast wci�� kr��y mn�stwo straszliwych opowie�ci. Wed�ug wszelkich znanych �r�de� istnia� wtedy autentyczny czarnoksi�nik, tocz�cy przez setki lat sp�r z rodzin� Syrona. Czarnoksi�nik raz pojawia� si�, raz znika�. Lecz gdy tylko zjawia� si� w lennie Norgate, jego obecno�ci towarzyszy�y dziwne, niewyt�umaczalne zdarzenia. Ka�dorazowo zahacza�y o rodzin� Syrona. Zwa�, �e chodzi o przekazywany z pokolenia na pokolenie mit, wi�c nie doszukuj si� w plotkach zbyt du�ego sensu.

��Co si� sta�o z czarnoksi�nikiem? � zapyta� Will, a Halt wzruszy� ramionami.

��Tego nie wie nikt. Wygl�da na to, �e czarnoksi�nik sprowadzi� na przodka Syrona ca�y �a�cuch tajemniczych dolegliwo�ci. Uzdrowiciele nie potrafili �adnej z nich rozpozna� ani wyleczy�. Jak zwykle � prychn��, z nut� wzgardy w g�osie. � Po jakim� czasie pewien m�ody rycerz z dworu barona Norgate podj�� si� uwolnienia prowincji od czarnoksi�nika. Spe�nia� wszelkie warunki, jakich wymagaj� wierzenia zwi�zane z magi�: mia� czyste serce i cechowa�a go wielka szlachetno�� charakteru. Dzi�ki swym niezwyk�ym przymiotom pokona� czarnoksi�nika, nast�pnie za� go wyp�dzi�.

��Ale czarnoksi�nik prze�y�? � spyta� Will.

Halt pokiwa� g�ow�.

��Niestety. Czarnoksi�nik pozosta� przy �yciu i sta�o si� to po�ywk� dla p�niejszych legend. Rodz� si� i pot�niej� z biegiem lat. Obecnie sytuacja przedstawia si� nast�puj�co: Syrona, kt�ry jakie� sze�� tygodni temu wybra� si� na konn� przeja�d�k�, nagle zwali�a z konia dziwna przypad�o��. Kiedy zjawili si� towarzysze, le�a� na ziemi, siny na twarzy, toczy� pian� i wrzeszcza� z b�lu. Ludzie zabrali go do zamku. Tamtejsi uzdrowiciele nie mieli bladego poj�cia, co baronowi dolega. Ograniczyli si� jedynie do podawania lek�w sprowadzaj�cych lekki sen oraz �agodz�cych cierpienie. Stan barona nie poprawi� si� od tamtej pory. A teraz ju� �mier� zagl�da mu w oczy. Kiedy budz� Syrona, �eby go nakarmi� albo napoi�, b�l narasta, Syron zaczyna krzycze�, na jego ustach zn�w pojawia si� piana. Kiedy natomiast utrzymuj� go w u�pieniu, coraz bardziej s�abnie.

��Niech zgadn� � wtr�ci� Will, kiedy Halt zrobi� przerw�. � Identyczne objawy choroby wyst�powa�y w przypadku jego przodka. Czy tak g�osi legenda?

Halt wycelowa� palec w m�odzie�ca.

��Trafi�e� w sedno � powiedzia�. � W rezultacie narastaj� plotki, jakoby Malkallam powr�ci�.

��Malkallam? � zapyta� Will.

��Czarnoksi�nik z legendy � wyja�ni� Crowley. � Nikt nie wie, sk�d bior� si� owe plotki, ale wyst�puj� i inne� znaki. �wiat�a w lesie, znikaj�ce, gdy kto� si� zbli�a, dziwne sylwetki, widywane nocami na drodze, g�osy, kt�re s�yszano w zamku. I tak dalej. Dziej� si� tam zaiste dziwne rzeczy. Jakby kto� pragn�� �miertelnie przerazi� okolicznych wie�niak�w. Miejscowy zwiadowca, Meralon, stara si� zdoby� wi�cej informacji, ale ludzie trzymaj� g�by na k��dk�. Dosz�y go jakie� pog�oski o czarnoksi�niku, mieszkaj�cym w g��bokim lesie, pada�o imi� Malkallam. Lecz gdzie dok�adnie mia�by mieszka�, tego Meralon nie zdo�a� si� wywiedzie�.

��Kto w�ada na zamku, gdy Syron jest niezdolny do wype�niania swych obowi�zk�w? � zapyta� Will.

Halt z aprobat� skin�� g�ow�, chwal�c przenikliwo�� wychowanka. Will umia� odrzuci� pozory, od razu si�ga� do j�dra problemu.

��Formalnie rz�dy sprawuje syn Syrona, Orman. Lecz �aden z niego �o�nierz. Wed�ug raportu Meralona, Orman pogr��y� si� w nauce. Bardziej interesuje si� studiowaniem historii ni� obron� granic kr�lestwa. Na szcz�cie przebywa tam tak�e bratanek Syrona, Keren. W praktyce to w�a�nie on pe�ni obowi�zki komendanta garnizonu. Odznacza si� wi�kszym ni� Orman poczuciem realizmu. Wychowano go na wojownika. Zdaje si� r�wnie�, �e jest lubianym wodzem.

��Na razie Orman jako� tam sobie radzi � doda� Crowley � ale je�eli Syron umrze, b�dziemy mieli problem z sukcesj�. Orman, s�aby i nienadaj�cy si� na wodza, odziedziczy lenno. To mog�oby zachwia� istniej�c� obecnie r�wnowag� i narazi� nas na atak z p�nocy. Za� gro�by napadu musimy unika� za wszelk� cen�. Macindaw ma dla nas ogromne znaczenie strategiczne.

Will w zamy�leniu skuba� podbr�dek.

��Rozumiem � odezwa� si� wreszcie. � Co wi�c chcecie, �ebym uczyni�?

��Jed� tam � odpar� Crowley. � Poznaj miejscowych ludzi i wywiedz si� tyle, ile zdo�asz. Zobaczymy, co uda ci si� znale�� na temat owego Malkallama. Czy naprawd� istnieje, czy raczej chodzi wy��cznie o tubylcze bajania. Zyskaj ich zaufanie. Spraw, �eby m�wili.

Will zmarszczy� brew. Pomy�la�, �e w ustach Crowleya wszystko wydaje si� dziecinnie proste.

���atwiej powiedzie�, ni� wykona� � mrukn��. Halt odpowiedzia� z ledwie widocznym u�miechem:

��Tobie b�dzie �atwiej ni� innym � stwierdzi�. � Ludzie lubi� z tob� rozmawia�. Jeste� m�ody. Masz taki niewinny, rozbrajaj�cy wyraz twarzy. Oto, dlaczego w�a�nie ciebie wybrali�my. Przez my�l im nie przejdzie, �e jeste� zwiadowc�.

��A za kogo maj� mnie wzi��? � zapyta� Will.

W tej chwili na twarzy Halta wykwit� u�miech. Nareszcie niek�amany.

��Wezm� ci� za ryba�ta.

Will siedzia� sztywno, nie posiadaj�c si� ze zdumienia. Dzie� pe�en niespodzianek, stwierdzi� w duchu.

��Za ryba�ta? � powt�rzy�. � Mnie?

Halt spojrza� na niego spod ciemnych brwi.

��Za ryba�ta. Ciebie � potwierdzi�.

Will bezradnie zamacha� r�koma, bo na chwil� zapomnia� j�zyka w g�bie.

��Ale� � zacz�� szybko. I szybko zamilk�.

��To idealne wcielenie � oznajmi� Crowley. � Ryba�ci nieustannie podr�uj�. Wsz�dzie s� ciep�o przyjmowani, od zamk�w po najbardziej liche gospody. A na takim odludziu jak Norgate b�dziesz po dwakro� mile widziany. Lecz, co najwa�niejsze, ludzie rozmawiaj� z ryba�tami. I rozmawiaj� przy nich � doda� znacz�co.

Will wreszcie znalaz� s�owa, kt�rych szuka�.

��Czy nie zapominasz wszelako o pewnym drobnym szczeg�le? � spyta�. � Ja przecie� nie jestem ryba�tem. Nie potrafi� opowiada� dowcip�w. Nie potrafi� wyczynia� magicznych sztuczek ani fika� kozio�k�w. Skr�ci�bym kark, gdybym spr�bowa�.

Halt skin�� g�ow�, przyznaj�c wychowankowi racj�.

��Nie wiesz, �e istniej� ryba�ci r�nego rodzaju? Napotkasz w�r�d nich te� zwyczajnych minstreli.

��Halt m�wi� mi � wtr�ci� Crowley � �e ca�kiem dobrze grasz na lutni.

Will spojrza� na Crowleya ze zmieszaniem.

��To mandola � powiedzia�. � Ma osiem strun, strojonych parami. Lutnia ma dziesi�� strun, z kt�rych cz�� to�

Urwa�, dostrzegaj�c kompletny brak zainteresowania w oczach obu starszych zwiadowc�w. Lutnia, mandola, wielki b�ben, im by�o oboj�tne. O ile tylko kto� gra� na tym nale�ycie.

Nagle zrobi�o mu si� ciep�o na sercu, gdy dotar�o do jego �wiadomo�ci, co Crowley przed chwil� powiedzia�.

��Naprawd� s�dzisz, �e gram wystarczaj�co dobrze? � zapyta� Halta.

Ilekro� Will �wiczy� gr� na mandoli, jego mistrz nieodmiennie przybiera� cierpi�tnicz� min�. Will czu� niema�� satysfakcj�, s�ysz�c, �e Halt w gruncie rzeczy podziwia jego sprawno��. Satysfakcja nie trwa�a jednak d�ugo.

��A mnie za jedno � odpar� Halt, wzruszaj�c ramionami. � Jedno kocie miauczenie brzmi dla mnie zupe�nie tak samo jak inne.

��Och � westchn�� Will, kt�remu zrzed�a mina. � Przypuszczalnie inni ludzie s� bardziej wybredni w wychwytywaniu r�nic. Nie da�oby si� wej�� w sk�r� kogo� innego? � zwr�ci� si� do Crowleya.

Teraz z kolei komendant zwiadowc�w wzruszy� ramionami.

��Czyj� na przyk�ad�? � spyta�.

Will poduma� przez chwil�, nim znalaz� odpowied�.

��Druciarza � zasugerowa�. B�d� co b�d�, w opowie�ciach i legendach, kt�re Murdal, nadworny gaw�dziarz barona Aralda, zwyk� by� recytowa� w Zamku Redmont, bohaterowie cz�sto przebierali si� za druciarzy.

Halt parskn�� pogardliwie.

��Druciarza? � zdziwi� si� Crowley.

��Tak � odpowiedzia� Will, zapalaj�c si� do pomys�u. � Podr�uj� z miejsca na miejsce. Ludzie z nimi rozmawiaj� i�

��Wszyscy traktuj� druciarzy jak drobnych z�odziejaszk�w � doko�czy� za niego Crowley. � Przedzierzgni�cie si� w kogo�, kto w ka�dym napotkanym cz�owieku natychmiast wzbudzi podejrzenia, nie wydaje mi si� najlepszym pomys�em. Ludzie b�d� si� przy tobie porz�dnie pilnowa�, spodziewaj�c si�, �e spr�bujesz podw�dzi� im sztu�ce.

��Z�odziejaszk�w? � odpar� Will, zbity z tropu. � Naprawd�?

��Druciarze s� znani ze sk�onno�ci do kradzie�y � potwierdzi� Halt. � Nigdy nie potrafi�em poj��, dlaczego ten nudziarz i idiota Murdal stale si� upiera�, �eby jego postaci przebiera�y si� za druciarzy. Sam nie zdo�a�bym wymy�li� niczego g�upszego.

��Och � westchn�� Will, czuj�c pustk� w g�owie. Zawaha� si�. Po chwili znowu zapyta�: � Czy naprawd� uwa�acie, �e moja gra jest wystarczaj�co dobra? Uda mi si�?

��Jest tylko jeden spos�b, �eby si� przekona� � powiedzia� Crowley. � Masz przy sobie lutni�. Pos�uchajmy jakiej� melodii.

��To nie jest� � zacz�� Will, ale da� spok�j. Si�gn�� do siod�a, do kt�rego wraz z innymi manatkami, przytroczy� r�wnie� futera� z mandol�. � Niewa�ne � mrukn��.

Wydoby� instrument z futera�u, wyj�� szylkretow� kostk� spomi�dzy strun. Spr�bowa� zagra�. Tak jak si� spodziewa�, podskoki na grzbiecie jucznej chabety oraz nocny ch��d ca�kowicie rozstroi�y mandol�. Will dostroi� instrument, wypr�bowa� kolejny akord, z zadowoleniem pokiwa� g�ow�. Potem znowu zagra� akord, stwierdzi�, �e skrajn� strun� naci�gn�� odrobin� za mocno i poluzowa� naci�g. Lepiej, pomy�la�.

��No, dalej. � Crowley zach�ci� go ruchem d�oni. Will zagra� akord A-dur. I zawaha� si�. W g�owie pustka. Nie potrafi� sobie przypomnie� ani jednej melodii. Wypr�bowa� D-dur, potem e-moll i b-moll, maj�c nadziej�, �e kolejne d�wi�ki poddadz� mu jaki� muzyczny pomys�.

��Czy tej melodii towarzysz� jakie� s�owa? � spyta� przesadnie uprzejmy Halt.

Will odwr�ci� si� do mistrza.

��Nie znajduj� chwilowo w g�owie �adnej pie�ni � powiedzia�. � Wszystko mi uciek�o.

��Napytasz sobie biedy, je�eli zdarzy ci si� to samo w jakiej� zaplutej karczmie � rzek� Halt.

Will rozpaczliwie usi�owa� przypomnie� sobie cokolwiek. Byle co.

��Mo�e �Stary Joe Smoke"? � podsun�� rado�nie Crowley.

Halt raptownie odwr�ci� g�ow�, �ypi�c podejrzliwie w kierunku Mistrza Korpusu Zwiadowc�w.

���Stary Joe Smoke"? � spyta� Will. Oczywi�cie, dow�dca wybra� w�a�nie t� piosenk�, kt�r� m�odzian zmieni� w parodi� na temat Halta. Zastanowi� si�, czy Crowley o tym wie. Mina zwiadowcy sprawia�a wszelako wra�enie najniewinniejszej w �wiecie.

Crowley przytakn��. Za�mia� si� na zach�t�, nie zwa�aj�c na piorunuj�ce spojrzenie starego przyjaciela.

��To moja ulubiona piosenka � oznajmi� Crowley. � Za m�odu zwyk�em do niej ta�czy�. � Powt�rzy� zach�caj�cy gest.

Will, chc�c nie chc�c, poci�gn�� na mandoli wst�p, stopniowo zwi�kszaj�c tempo. Gra� z coraz wi�ksz� wpraw�, wiedzia� jednak, �e musi bezustannie zwa�a�, by u�ywa� tekstu oryginalnego, nie wersji humorystycznej. Odrzuci� l�ki, zacz�� �piewa�:

Stary Joe Smoke to przyjaciel m�j, co mieszka na wy�ynie.

Stary Joe Smoke nigdy nie k�pie si�, i m�wi, �e pr�dzej zginie.

Bywaj zdr�w, stary Joe Smoke,

Bywaj mi, bywaj zdr�w.

Bywaj zdr�w, stary Joe Smoke,

I w drog� ruszaj zn�w.

Crowley uderza� d�oni� w kolano, wystukuj�c rytm. U�miecha� si� i kiwa� w rytm melodii.

��Ch�opak jest dobry! � zwr�ci� si� do Halta.

Will, o�mielony pochwa��, kontynuowa�. Zagra� z�o�ony motyw, sk�adaj�cy si� z szesnastu nut jako interludium, po czym za�piewa� kolejn� zwrotk�.

Stary Joe Smoke przegra� zak�ad raz, i zimowy p�aszcz postrada�.

W zimie Joe'emu ciep�o jest, bo sypia po�r�d koziego stada.

Bywaj zdr�w, stary Joe Smoke,

Bywaj mi, bywaj zdr�w.

Bywaj zdr�w, stary Joe Smoke,

I w drog� ruszaj zn�w.

Roz�piewa� si� ju� na dobre, ponownie zagra� przerywnik, tym razem pr�buj�c ambitniejszego motywu. Palce zadr�a�y mu co prawda na trzecim progu, ale zr�cznie, zatuszowa� pomy�k�. Rozpocz�� trzeci� zwrotk�:

Halt Siwobrody w�r�d k�z ma sw�j dom, tak ludzie powiadaj�.

Od lat nie zmienia� skarpet on, lecz kozy nie narzekaj�.

Bywaj zdr�w, Halcie Siwobrody,

Bywaj mi, bywaj zdr�w�

I umilk�. Bo nagle u�wiadomi� sobie, co w�a�nie za�piewa�. Oto mimowolnie, zaj�ty ol�niewaj�c� prezentacj� w�asnej bieg�o�ci w grze na mandoli, powr�ci� do parodystycznej wersji. Crowley przechyli� g�ow� na bok, marszcz�c brwi w udawanym zaciekawieniu.

��Pasjonuj�cy tekst � powiedzia�. � Zdaje si�, �e nigdy wcze�niej nie s�ysza�em tej akurat wersji.

Zakry� usta d�oni�, jego �opatki zacz�y si� trz���.

��Bardzo zabawne, Crowley � Halt sycza� poirytowanym tonem. Mistrz Korpusu Zwiadowc�w wydawa� z siebie dziwne, st�umione odg�osy. Z pochylon� g�ow� i jeszcze bardziej trz�s�cymi si� barkami. Will spogl�da� na Halta z przera�eniem.

��Halt� Przepraszam� Nie chcia�em�

Crowley w ko�cu zaprzesta� daremnych zmaga� z samym sob� i rykn�� niepohamowanym �miechem. Will bezradnie zamacha� do Halta. Jego mistrz w odruchu rezygnacji wzruszy� ramionami, a p�niej w�ciekle �ypn�� na Crowleya. Pochyli� si� i da� dow�dcy Korpusu bolesnego kuksa�ca w �ebra.

��To wcale nie jest zabawne! � warkn��.

Crowley z�apa� si� za bol�cy bok i wycelowa� palcem w Halta.

��Ale� jest! Jest! Powiniene� zobaczy� swoj� min�! � wysapa�. Potem zwr�ci� si� do Willa, m�wi�c: � Dalej! Jest wi�cej zwrotek?

Will si� zawaha�. Halt piorunowa� wzrokiem Crowleya, a Will � chocia� by� ju� pe�noprawnym zwiadowc�, nosz�cym srebrny li�� d�bu i, formalnie rzecz bior�c, dor�wnuj�cym rang� Haltowi � wiedzia�, �e nierozs�dnie by�oby nara�a� si� jeszcze bardziej. Bardzo nierozs�dnie.

��My�l�, �e us�yszeli�my dosy�, �eby wyda� os�d � fukn�� Halt. Odwr�ci� si� w stron� trzech ma�ych namiot�w, kt�re wcze�niej rozbili. Blask bij�cy od ogniska sprawi�, �e namiociki znalaz�y si� na skraju �wietlnego kr�gu. Halt zawo�a� nieco g�o�niej: � Co o tym s�dzisz, Berrigan?

Zza namiot�w dobieg� szelest. Kto� tam poma�u wy�oni� si� z zaro�li i podszed� do ogniska. Ku�tyka�. Pies, dot�d le��cy za plecami Willa, zje�y� grzbiet, powarkuj�c z cicha. Will uspokoi� owczarka ruchem r�ki. Zwierz� pos�usznie zaleg�o na trawie.

Jeszcze nim Will dostrzeg� sze�ciostrunn� gitar�, kt�r� m�czyzna trzyma� w r�ku, rozpozna� utykanie. Wcze�niej ju� kilkakrotnie widywa� Berrigana. Zazwyczaj podczas dorocznych zlot�w zwiadowc�w kuternoga zabawia� �piewem zgromadzonych cz�onk�w Korpusu. Berrigan niegdy� sam nosi� srebrny d�bowy li��, ale zosta� zmuszony do rezygnacji z czynnej s�u�by po utracie nogi w za�artej bitwie podczas kt�rego� najazdu Skandian. Od tamtej pory zarabia� na chleb jako minstrel, prezentuj�c niema�y talent jako muzyk oraz pie�niarz. Will podejrzewa�, �e od czasu do czasu korzystano z jego us�ug r�wnie� przy zbieraniu tajnych informacji dla potrzeb Korpusu.

Teraz dotar�o do Willa, �e dawny zwiadowca przys�uchiwa� si�, by oceni� jego gr�. Berrigan, u�miechn�wszy si� do Willa, rozsiad� si� przy ognisku. Drewniana noga, nieco utrudni�a siadanie.

��Witaj, Willu � odezwa� si�. Pokiwa� g�ow�, nast�pnie spojrza� na mandol�, spoczywaj�c� teraz na kolanach m�odzie�ca. � Nie�le. Ca�kiem nie�le.

Minstrel mia� szczup�� twarz o wydatnych ko�ciach policzkowych i wielki, orli nos. Jednak najbardziej wyr�nia�y si� w twarzy Berrigana jasnoniebieskie oczy oraz szeroki, przyjazny u�miech. D�ugie, br�zowe w�osy, jak przysta�o w jego profesji, opada�y na ramiona. Przywdziewa� typowy str�j ryba�ta, opo�cz� upstrzon� rozmieszczonymi przypadkowo jaskrawymi plamami. Wzory zdawa�y si� migota�, gdy muzykant si� porusza�. Will wiedzia�, �e ka�dy ryba�t ma sw�j w�asny, wyr�niaj�cy go, zestaw barw i plam. Teraz obejrza� sobie dok�adnie wz�r na opo�czy Berrigana. Przypomina� on uk�ad maskowania, charakterystyczny dla okry� noszonych przez wszystkich zwiadowc�w � chocia� kolory prezentowa�y si� bardziej �ywo ni� bure br�zy, szaro�ci oraz zielenie na typowej pelerynie zwiadowcy.

��Berrigan. Mi�o ci� widzie� � powiedzia�. Po chwili uderzy�a go pewna my�l. Zwr�ci� si� do Crowleya z pytaniem: � Crowley, czy nie by�oby rozs�dniej, gdyby Berrigan podj�� si� tej misji? B�d� co b�d�, jest zawodowym minstrelem, a wszyscy wiemy, �e nadal od czasu do czasu wsp�pracuje z Korpusem.

Trzej pozostali wymienili spojrzenia.

��Och, wszyscy to wiemy, naprawd�? � spyta� Crowley.

Will nie�mia�o wzruszy� ramionami.

��Hmm, w�a�ciwie nie mam pewno�ci. Ale czy� si� myl�?

Przez kr�tk� chwil� panowa�o niezr�czne milczenie. Jednak Berrigan roz�adowa� napi�t� atmosfer�, przytakuj�c z pogodnym u�miechem:

��Masz s�uszno��, Willu. W dalszym ci�gu, kiedy mnie poprosz�, wykonuj� pewne zadania dla Korpusu. Lecz do tej akurat misji nie dorastam mniej wi�cej o stop�.

��Ale ty jeste� o wiele wy�szy ode mnie� � Will zacz�� t�umaczy�. Nagle u�wiadomi� sobie, �e Berrigan znacz�co spogl�da na wyci�gni�t� przed nim drewnian� protez�. Urwa�, zak�opotany. � Och, mia�e� na my�li swoj�� � Nie potrafi� tego wykrztusi�. Wydawa�o mu si�, �e pope�ni�by jak�� ra��c� nieuprzejmo��. Berrigan tylko rozci�gn�� wargi w jeszcze szerszym u�miechu.

��Moj� drewnian� nog�, Willu. Wszystko w porz�dku. Zd��y�em si� ju� do niej przyzwyczai�. Nie warto udawa�, �e ona nie istnieje. Z tego, co wiem od Crowleya na temat zadania, trzeba tu kogo�, kto umie dzia�a� szybko jak strza�a. Obawiam si�, �e mnie to ju� nie dotyczy.

Crowley odchrz�kn��. Cieszy� si�, �e niezr�czny moment ju� min��.

��Berrigan potrafi wszak�e zawyrokowa�, czy nadasz si� na minstrela. Twoja opinia, Berrigan?

Berrigan przechyli� g�ow�. Zastanawia� si� przez chwil�, po czym odpar�:

��Jest ca�kiem dobry. G�os mi�y, nie�le gra. Umiej�tno�ci starczy mu z pewno�ci� na potrzeby dalekich odludzi i na wyst�py w wiejskich gospodach. Nie ryzykowa�bym natomiast popis�w przed dworsk� publiczno�ci� kr�lewskiego Zamku Araluen. � U�miechn�� si� porozumiewawczo do Willa, nie chc�c go peszy�. M�ody zwiadowca zrewan�owa� si� u�miechem. Zadowala�a go ocena. Lecz Berrigan wci�� jeszcze nie sko�czy�.

��Jedno, co go zdradza, to brak przygotowania. Zawsze widoczny u amator�w.

Crowley zmarszczy� brew.

���e niby co? M�wisz przecie�, �e dostatecznie dobrze gra i �piewa. Jakiego jeszcze przygotowania mu potrzeba?

Berrigan nie odpowiedzia� wprost, natomiast zwr�ci� si� do Willa.

��Zagraj co� jeszcze, Willu. Sam wybierz melodi�. Byle pr�dko � zaproponowa�.

Will uni�s� mandol� i�

I znowu pustka. Berrigan zamacha� obiema r�koma.

��W�a�nie tu ci� mam � powiedzia�. � Amatorowi zawsze odbiera g�os, gdy s�uchacze prosz� o bis. � Odwr�ci� si� do Willa. � Znasz �Jenny z Doliny", �Przy ko�owrotku", �M�yn w Cobbington" albo �Nad strumieniami po�udnia"?

Pospiesznie, jeden za drugim, rzuca� tytu�y piosenek. Will ponuro potakiwa� przy ka�dym. Berrigan u�miechn�� si�, wzruszy� ramionami.

��Ka�da z nich si� nada � powiedzia�. � Sztuka nie na tym polega, �eby je zna�. Sztuk� jest stale pami�ta�, �e si� je zna. Ale nad tym mo�emy popracowa�.

Will spojrza� na Halta. Dawny nauczyciel wskaza� na ryba�ta.

��Berrigan wyrusza z tob�. B�dzie ci towarzyszy� przez jaki� czas. Odb�dziesz szkolenie w drodze � wyja�ni�.

Will u�miechn�� si� do wysokiego minstrela. Zaczyna� coraz bardziej oswaja� si� z pomys�em. Ju� nie czu� si� tak, jakby ci�ni�to go na g��bok� wod� i kazano uczy� si� p�ywa� bez �adnego przygotowania.

��Nic nie stoi na przeszkodzie, by�cie zacz�li od razu. � Crowley ponownie nape�ni� sw�j kubek aromatycznym napojem. Opar� si� wygodnie o zwalony pie�. � Z przyjemno�ci� pos�uchamy was obu.

Berrigan spojrza� na Willa pytaj�co.

���Lasy dalekich krain" � odpowiedzia� Will bez wahania.

Berrigan przytakn��. U�miechn�� si�.

��Pr�dko si� uczy � odezwa� si� do Halta, kt�ry przyzna� mu racj� ledwie widocznym sk�onieniem g�owy.

Obaj zacz�li gra� wst�p do uroczej starej pie�ni, s�awi�cej czar powrotu do domu. Nagle Berrigan przerwa�. Zmarszczy� czo�o, popatrzy� na mandol� Willa.

��Struna A troszk� ci nie stroi � oznajmi�.

��Wiedzia�em � Halt poinformowa� Crowleya wszystkowiedz�cym tonem.

Nast�pnego ranka Will przekszta�ci� si� ze zwiadowcy w minstrela. C�tkowan� br�zowo-szaro-zielon� peleryn� zamieniono mu na opo�cz�, kt�ra bardziej przystawa�a do jego nowego, artystycznego wcielenia. Ucieszy� si�, �e Halt z Crowleyem nie upieraj� si� przy wyborze kolor�w. Od razu zrezygnowali z wszelkich w�ciek�ych pstrokacizn, wybieraj�c prosty, czarno-bia�y wz�r. Will zarzuci� na ramiona okrycie z obszernym kapturem. Doszed� do wniosku, �e prezentuje si� ono znajomo. Bo nieregularny czarno-bia�y dese�, w jaki utkano materia�, spe�nia� t� rol�, co c�tki na pelerynie zwiadowcy. Mia� zniekszta�ca� sylwetk�, sprawia�, �e jej zarys traci� wyrazisto��. Poza tym jakby zaciera� kontury.

Obserwator, chc�cy co� wypatrzy�, mia�by utrudnione zadanie. Halt z�owi� ukryte w spojrzeniu wychowanka pytanie. Od razu przytakn��, potwierdzaj�c domys�.

��Naturalnie, to opo�cza kamufluj�ca � powiedzia�.

��Mo�e nie do ko�ca tak znakomita, jak peleryna zwiadowcy, ale tam, dok�d si� udajesz, barwy opo�czy lepiej si� sprawdz�.

Will w lot poj��, o co chodzi. Lenno Norgate zim� otuli przecie� gruba warstwa �niegu. Pozbawi krajobraz kolor�w. Przyjrza� si� uwa�niej. Dostrzeg�, �e czarne c�tki na opo�czy wcale nie s� tak naprawd� czarne, wpadaj� bowiem w ciemny odcie� szaro�ci. Je�li kto� posiad� umiej�tno�� kamufla�u, bez wi�kszego trudu rozp�ynie si� w zimowym wiejskim krajobrazie. Oczywi�cie, w zamkni�tych pomieszczeniach opo�cza wyda si� ledwie teatralnym kostiumem, z kontrastowymi kolorami wzor�w pacni�tych tu i tam na chybi� trafi�.

��Bardzo sprytnie � oznajmi�, u�miechaj�c si� do Halta i Crowleya.

Starsi zwiadowcy przytakn�li. Nast�pnie Crowley wr�czy� mu kamizel�, uszyt� z delikatnej, szarej sk�rki.

��Nie wolno ci nosi� przy sobie podw�jnej pochwy � oznajmi�, wskazuj�c g�ow� wybrzuszenie futera�u chroni�cego oba no�e Willa. � Powsta�oby pole do rozmaitych spekulacji. Tylko zwiadowcy u�ywaj� takiego sprz�tu.

��Och � Will zaniepokoi� si� nie na �arty. Jak si� broni�, skoro w zasi�gu r�ki zabraknie du�ej saksy, a tak�e mniejszego no�a, s�u��cego do rzucania.

Crowley pr�dko go uspokoi�.

��Saks� wolno ci zatrzyma� bez najmniejszych problem�w � stwierdzi�. � Mn�stwo ludzi nosi takie no�e. A bezr�kawnik ma wszyt� wewn�trz pochw� na tw�j n�.

Zademonstrowa� ukryt� sk�rzan� kiesze�, zakonspirowan� w podszewce kamizeli, pod ko�nierzem. Will wyci�gn�� n� bojowy i na pr�b� wsun�� ostrze do pochwy. Pasowa� idealnie. Za chwil� wszelako Halt znowu zburzy� dobry nastr�j m�odego zwiadowcy.

��Obawiam si�, �e d�ugi �uk musi jednak zosta� tutaj. Ryba�ci po prostu takich nie nosz� � stwierdzi�. Wzi�� od Willa masywny sprz�t i od�o�y� na bok. W zamian poda� wychowankowi ma�y �uczek my�liwski, bro� strzeleck� o niewielkiej dono�no�ci, oraz ko�czan pe�en strza�. Will krytycznym okiem przyjrza� si� niezbyt imponuj�cemu ��czysku. Naci�gn�� �uczek z wielk� �atwo�ci�. W�tpi�, by si�a naci�gu przekracza�a cho�by dwadzie�cia kilogram�w.

��R�wnie dobrze mog� nie bra� nic � zasmuci� si�. � M�j cie� rzucany w po�udnie si�gn��by dalej ni� strza�a wystrzelona z tego czego�. Zreszt� � doda�, baczniej przyjrzawszy si� strza�om � s� one o wiele za ci�kie do takiej broni.

Obr�t sprawy stanowczo mu si� nie podoba�. �uk uwa�a� za sw�j g��wny or� od chwili gdy, przed wielu laty, rozpocz�� termin u Halta. Will uwa�a�, �e bez masywnej broni staje si� nagi i bezbronny.

Halt z Crowleyem wymienili dyskretne u�mieszki.

���uczek nie s�u�y w gruncie rzeczy do strzelania � wyja�ni� Crowley. � Stanowi pretekst, dzi�ki kt�remu nikt si� nie zdziwi, �e nosisz w ko�czanie strza�y. Podejd� tutaj � rzek�, daj�c Willowi znak, by rusza� za nim.

Na polance, gdzie konie skuba�y traw�, wskaza� Willowi juki.

��Nowe � powiedzia� z nutk� wyczekiwania z g�osie.

Will zmarszczy� brew.

��Dotychczasowe uwa�am za ca�kiem dobre � odpar� ch�opak, nie pojmuj�c, dok�d to wszystko zmierza. Przyjrza� si� nowym jukom. Wygl�da�y na zupe�nie zwyczajne, je�li nie liczy� nietypowego ��ku. Przy starych jukach Willa by�y dwa wystaj�ce drewniane dr��ki, przytwierdzone w kszta�cie litery V, do kt�rych dawa�o si� przywi�zywa� przedmioty wo�one przy siodle. Przy nowych do tego samego celu s�u�y�y dwa wygi�te kawa�ki p�askiej metalowej listwy. Zagina�y si� ku sobie, a nast�pnie odchyla�y na zewn�trz. Will przyzna�, �e ozdoba prezentuje si� efektownie, ale nie doszukiwa� si� w takich dr��kach wi�kszej u�yteczno�ci ni� w starych.

��Jeste�my z nich bardzo dumni � stwierdzi� Crowley.

Si�gn�� w d�, chwyci� za jedn� z p�askich listew i wysun�� j� z obrysu siod�a. Teraz dopiero Will dostrzeg�, �e listw� przytwierdza�a ciasno dopasowana os�ona, b�d�ca cz�ci� kulbaki. Metalowa listwa, kt�r� m�g� ju� lepiej widzie�, mia�a nieco ponad p� metra d�ugo�ci. Wygi�to j� w kszta�t sp�aszczonej litery �S", dolne zakrzywienie stanowi�o dwukrotno�� d�ugo�ci zakrzywienia g�rnego. Przy dolnym ko�cu wy��obiono w metalu rowek. Tak jak w przypadku opo�czy, co� wydawa�o si� znajome. Crowley u�miechn�� si� do Willa, po czym z�apa� za uchwyt w tylnej cz�ci siod�a. Przekr�ci� go do ty�u, on r�wnie� oddzieli� si� od kulbaki. Okaza�o si�, �e chodzi co prawda o zwyk�e drewno owini�te sk�r�, lecz zaopatrzone dodatkowo w dwie przykr�cane ga�ki, po jednej na ka�dym ko�cu.

Gdy zafascynowany Will przygl�da� si� manipulacjom Crowleya, dow�dca Korpusu wsuwa� cz�� metalowego ramienia z rowkiem w w�ski otw�r wywiercony w uchwycie. Potem, nag�ym ruchem, dokr�ci� jedn� z ga�ek, �eby mocno przytrzyma�a metalowe rami�. Will zda� sobie spraw�, �e widzi �eb wielkiej �ruby.

��M�j Bo�e � szepn�� Will, gdy wszystkie elementy uk�adanki z�o�y�y si� w ca�o��. Ju� rozumia�, dlaczego p�aski kawa�ek metalu wydawa� mu si� znajomy. Na samym pocz�tku, kiedy do��czy� do Halta, by� jeszcze za ma�y, �eby pos�ugiwa� si� d�ugim �ukiem normalnych rozmiar�w, wi�c starszy zwiadowca ofiarowa� mu �uk refleksyjny, w kt�rym ka�de z ramion mia�o kszta�t litery �S". Podw�jne wygi�cie pot�gowa�o si�� �uku oraz lepiej rozp�dza�o strza�� przy s�abszym naci�gu ci�ciwy. Gdy teraz Crowley b�yskawicznie osadzi� drugie metalowe rami�, Will poj��, �e patrzy na �uk refleksyjny � kt�ry mo�na z�o�y� z trzech element�w.

��Zbrojmistrze wykonali go specjalnie dla nas � wyja�ni� cicho Halt.

��Na nasze polecenie pracowali od jakiego� czasu nad koncepcj� takiej broni. Metalowe ramiona s� niesamowite. B�dziesz dysponowa� si�� naci�gu prawie trzydziestu kilogram�w. Cho� to nadal nie tyle, co przy d�ugim �uku, ale i tak ca�kiem przyzwoicie.

Crowley wr�czy� bro� Willowi. M�odzieniec obr�ci� �uk w d�oniach, oswajaj�c si� z jego ci�arem oraz wywa�eniem. Rzemie�lnicy, kt�rzy wykonywali saksy � no�e dla Korpusu Zwiadowc�w � s�yn�li ze swego kunsztu.

Niejeden miecz st�pi� si� i wyszczerbi� na ostrej klindze saksy, nie pozostawiaj�c na niej �adnego �ladu. Bieg�o�� w obr�bce metalu wykorzystano teraz najwyra�niej do stworzenia tego oto gi�tkiego �uku. Crowley poda� Willowi gruby pleciony sznur. Da� znak r�k�, by ch�opak na�o�y� ci�ciw�.

Will zamocowa� ci�ciw� przy dolnym zako�czeniu ��czyska, osadzaj�c j� w wyci�ciu. Nast�pnie ustawi� praw� stop� mi�dzy ��czyskiem a ci�ciw�. Opieraj�c wygi�cie na kostce drugiej stopy, prostowa� �uk i osadza� ci�ciw�. St�kn��, zaskoczony, ile trzeba w�o�y� wysi�ku, by osi�gn�� efekt. Naci�gn�� �uk na pr�b� i z zadowoleniem pokiwa� g�ow� do Halta.

��To mi si� podoba znacznie bardziej � stwierdzi�.

Halt wr�czy� mu strza�� z ko�czana.

��Wypr�buj � poleci�, wskazuj�c ja�niejsz� plam� na korze drzewa rosn�cego jakie� czterdzie�ci metr�w dalej.

Will osadzi� strza��, spr�bowa� naci�gn�� ci�ciw� raz czy dwa, a potem, ze wzrokiem utkwionym w cel, uni�s� �uk, naci�gn��, wystrzeli�, wszystko jednym p�ynnym ruchem.

Strza�a z trzaskiem utkwi�a w pniu, prawie dziesi�� centymetr�w powy�ej miejsca, w kt�re celowa� Will. Kiepski strza�, zwa�ywszy klas� �ucznika. Jednak Halt tylko machn�� r�k�, jakby nic si� nie sta�o.

��Nie dziw si�. Strza�a leci z pocz�tku bardziej p�asko ni� wystrzelona z twojego d�ugiego �uku, dopiero p�niej zaczyna traci� moc. Po czterdziestu czy pi��dziesi�ciu metrach lotu obni�y pu�ap. Dlatego na kr�tkim dystansie trafi�e� troszk� za wysoko.

Zadumany Will pokiwa� g�ow�. Strza�a wbi�a si� w drzewo z ca�kiem znaczn� si��.

��Sprawdza si� te� na dystansie stumetrowym? � zapyta�, a jego dawny nauczyciel skin�� g�ow�.

��Trafnie wycelujesz, mierz�c nieco dalej. D�ugiemu �ukowi ten, co prawda, nie dor�wnuje, lecz przynajmniej nie b�dziesz zupe�nie pozbawiony broni. Zachowasz, oczywi�cie, r�wnie� swoje hantle.

Will skin�� g�ow�. Hantle posiada� ka�dy zwiadowca. By�y kolejny elementem bojowego wyposa�enia. Starannie wywa�one cylindry z mosi�dzu pasowa�y do d�oni zaci�ni�tej w pi��. Po obu stronach pi�ci wystawa�y zaokr�glone ga�ki. Cios w szcz�k� albo w podstaw� czaszki zadany przy u�yciu hantli gwarantowa� powalenie nawet najsilniejszego przeciwnika. Opr�cz tego hantle odpowiednio wywa�ono, przystosowuj�c je do miotania. W r�kach kogo� wyszkolonego w celnym rzucaniu no�em � czyli ka�dego zwiadowcy � hantle potrafi�y og�uszy� przeciwnika znajduj�cego si� w odleg�o�ci do sze�ciu metr�w.

��Bardzo dobrze. � Crowley po kupiecku zaciera� r�ce. � To wszystko, co dla ciebie mamy. Jeszcze jedno: kiedy ju� znajdziesz si� w Zamku Macindaw, pode�lemy agenta, kt�ry si� z tob� skontaktuje. Na wypadek gdyby� mia� jakie� wiadomo�ci do przekazania.

Will podni�s� wzrok, s�ysz�c t� wiadomo��.

��Kto si� zjawi? � zapyta�.

Komendant zwiadowc�w wzruszy� ramionami.

��Tego jeszcze nie postanowiono. Ale postaramy si�, �eby to by� kto�, kogo rozpoznasz.

Halt po�o�y� d�o� na ramieniu swego ucznia.

��Oczywi�cie, je�eli b�dziesz potrzebowa� pomocy, gdy si� tam znajdziesz, zawsze mo�esz si� skontaktowa� z Meralonem. Jednak czy� to tylko w nag�ym wypadku. Niedobrze, by widywano was razem. To szalenie wa�ne, �eby� utrzymywa� prawdziw� to�samo�� w sekrecie. W rzeczy samej, Meralon otrzyma stosowne rozkazy. Musi trzyma� si� od ciebie z daleka. Je�eli b�dzie cz�sto widziany w okolicy, gdzie ty si� zaczniesz pojawia�, ludzie mog� og�uchn�� i zaniem�wi�, a wtedy niczego si� nie dowiesz.

Will skin�� g�ow�.

��Rozumiem. � Poj��, �e czeka go samotnicza misja. Lecz dla zwiadowcy taka sytuacja to chleb powszedni. Zwiadowcy przewa�nie dzia�ali w pojedynk�.

Crowley spojrza� na s�o�ce, kt�rego pozycja wskazywa�a, �e niedawno min�o po�udnie.

��Zjedzmy co� � zaproponowa�. � P�niej ty i Berrigan mo�ecie rusza� w drog�. Je�eli pojedziecie pr�dko, dotrzecie do Marrowdale przed zachodem s�o�ca.

Bywalcy szynku i ober�y �Pod P�kni�tym Dzbanem" podnie�li wzrok, kiedy drzwi si� otworzy�y, lodowaty podmuch wtargn�� do zadymionego pomieszczenia, nios�c ze sob� tuman �niegu.

��Zamykaj � warkn�� barczysty wo�nica przy kontuarze. Nawet nie zada� sobie trudu, by si� odwr�ci� i spojrze�, kto wszed�. Jednak inni tak w�a�nie zrobili. Ludzie z zaciekawieniem gapili si� na nieznajomego. Podr�nych zjawia�o si� tutaj niewielu, zw�aszcza kiedy zima opasywa�a lenno Norgate lodowatym u�ciskiem. Pola i drogi przykrywa� g��boki �nieg, a nieustaj�cy ch�odny wiatr nie pozwala� ust�pi� t�gim mrozom.

Drzwi trzasn�y, powstrzymuj�c lodowaty podmuch. P�omyki �wiec oraz ogie� w kominku uspokoi�y si� po chwili szale�czego ta�ca, w jaki wprawi� je wiatr. Przybysz zsun�� kaptur opo�czy w czarno-bia�e wzory, strz�sn�� z ramion grub� warstw� �niegu. Jaki� m�odziak � pomy�leli zapewne siedz�cy w szynku m�czy�ni. Meszek na twarzy wskazywa�, �e ma nie wi�cej ni� dwadzie�cia lat. Wzrostu nieco ni�szego ni� przeci�tny, drobnej budowy. Czarno-bia�y owczarek cicho w�lizgn�� si� tu� za nim. �ypa� co chwila na swego pana. Czeka� na polecenia. M�odzieniec wskaza� r�k� wolny st�, ustawiony niedaleko wej�cia, pies pocz�apa� tam pos�usznie. Przy stole zwierz� wyci�gn�o przednie �apy i zaleg�o ca�kiem p�asko na brzuchu. Jednak psie spojrzenie czujnie przesuwa�o si� po izbie, jakby na przek�r rozleniwionej pozie. M�ody nieznajomy zdj�� opo�cz�, roz�o�y� j� na oparciu �awy, �eby wysch�a w bij�cym od ognia cieple. Kilka p�atk�w �niegu, wci�� jeszcze uczepionych materia�u, pr�dko zmieni�o si� w wod�, a potem wyparowa�o.

Kolejny pomruk zainteresowania wywo�a�o to, co m�odzik doby� spod opo�czy. By� to bowiem futera� z twardej sk�ry, kryj�cy instrument. Zimow� por� na dalekiej p�nocy tylko od wielkiego dzwonu trafia� si� w og�le jaki� podr�ny, tym wi�c rzadziej znajdowano sposobno��, by si� nieco rozerwa�. Bywalcy ober�y zorientowali si� w mig, i� wiecz�r zapowiada si� znacznie lepiej, ni� przypuszczali. Nawet gburowata twarz wo�nicy poja�nia�a.

��Muzyk z ciebie, h�? � spyta� z nadziej�, a Will skin�� g�ow�, u�miechaj�c si� w odpowiedzi.

��Uczciwy minstrel, przyjacielu, przemierzaj�cy wasz� pi�kn� krain� w ten piekielny zi�b. � Pos�u�y� si� lu�n�, �artobliw� ripost� w stylu tych, jakich uczy� go Berrigan podczas dw�ch tygodni wsp�lnej podr�y. A zatrzymywali si� po drodze w ponad tuzinie karczm i ober�y takich jak ta.

Niekt�rzy z bywalc�w przysun�li si� bli�ej.

��A wi�c pos�uchajmy jakiej� melodii � zaproponowa� wo�nica. Rozleg� si� og�lny pomruk aprobaty.

Will uni�s� d�onie do ust, ogrza� je chuchaniem, po czym rzuci� weso�o:

��Mro�ny wiecz�r na dworze, przyjacielu. R�ce omal mi nie skostnia�y.

��Mo�esz je rozgrza� tym � odezwa� si� kolejny g�os.

Will spostrzeg� ober�yst�. W�a�ciciel szynku osobi�cie pofatygowa� si� zza kontuaru, �eby postawi� przed nim kielich grzanego wina. Will uj�� gor�ce naczynie i z wdzi�czno�ci� pokiwa� g�ow�. Wci�gn�� w nozdrza aromatyczn�, pachn�c� przyprawami mgie�k�, unosz�c� si� nad kielichem.

��Tak. To na pewno przemo�e zi�b � uzna�.

Ober�ysta mrugn�� do niego.

��Na m�j koszt, ma si� rozumie� � stwierdzi�.

Will skin�� potakuj�co. Zwyczajowa powinno�� ober�ysty, nic wi�cej.

Obecno�� minstrela z pewno�ci� przyniesie gospodzie doskona�e obroty. Bywalcy zostan� d�u�ej, wi�cej wypij�. Will wzi�� porz�dny �yk, westchn�� z rozkosz�, po czym poluzowa� pasy spinaj�ce futera� mandoli. Drewniane pud�o instrumentu by�o zimne. Will po�wi�ci� kilka minut, by przywr�ci� d�wi�kowi mandoli g��bi�. Raptowna zmiana ciep�oty otoczenia beznadziejnie rozstroi�a struny.

Wreszcie uzna�, �e instrument jest got�w. Zagra� pr�bny akord, dokona� jeszcze jednej drobnej poprawki, po czym rozejrza� si� po izbie, z u�miechem przylepionym do twarzy. Napotyka� pe�ne wyczekiwania spojrzenia bywalc�w.

��Mo�e zagram kilka melodii przed kolacj� � rzuci� w powietrze. Po czym doda�: � Bo domy�lam si�, �e b�dzie kolacja?

��Tak, w rzeczy samej, przyjacielu � przytakn�� pr�dko ober�ysta. � Wyborna potrawka z jagni�ciny, przyrz�dzona przez moj� �on�, do tego �wie�y chleb i gotowane ziemniaki z pieprzem. I oczywi�cie wi�cej wina.

Will skin�� g�ow�. Umowa zosta�a zawarta.

��A zatem kilka pie�ni, potem moja kolacja, a p�niej znacznie wi�cej muzyki. Jak wam si� widzi m�j plan? � spyta�. Z g��bi szynku dobieg� ch�r aprobaty. Zanim g�osy �cich�y, Will ju� gra� skoczne wprowadzenie do �S�onecznej panny".

S�oneczna panno,

Twe w�osy s� barwy s�o�ca,

Ze szcz�cia masz sukni� utkan�,

Szed�bym za tob� bez ko�ca,

Moja s�oneczna panno.

Wzni�s� g�ow�, kiwn�� na zach�t�, wi�c ludzie przy��czyli si� do refrenu lubianej ludowej piosnki mi�osnej, wystukuj�c kuflami o sto�y rytm i wy�piewuj�c ochryple:

Rozsiewasz �wiat�o woko�o,

S�oneczna panno,

Czy nie jest tak?

Kocham ci�, la la la la la.

Rozsiewasz mi�o�� woko�o,

S�oneczna panno,

To dzi�ki tobie s�o�ce

�wieci tak weso�o.

Kiedy przeszed� do drugiej zwrotki, ludzie umilkli, pozostawiaj�c �piewanie ryba�towi. A� znowu rozleg� si� refren i g�osy z sali ponownie do��czy�y. Wsp�lnie wykonywali �yw�, skoczn� piosenk�. Doskona�� na pocz�tek, jak wcze�niej wy�uszczy� Berrigan.

�To nie b�dzie najlepsza pie�� w twoim repertuarze", t�umaczy�. �Lecz p�ynie wartko, jest weso�a, dobrze znana. Nadaje si� �wietnie na prze�amanie pierwszych lod�w. Pami�taj, nigdy nie wykonuj na samym pocz�tku tego, co w twoim repertuarze najlepsze. Deser pozostaw na ukoronowanie wyst�pu".

Will doszed� do ostatniego refrenu, zebrani znowu si� przy��czyli. Czu�, jak wzbiera w nim ciep�a fala dumy, kiedy wybrzmiewa� ostatni akord, a bywalcy ober�y g�o�no chwalili muzykanta. Wola� na wszelki wypadek od razu przypomnie� sam sobie, i to nie po raz pierwszy, �e tylko gra rol� prawdziwego minstrela. Nie chodzi�o mu przecie� w istocie o poklask, cho� to mi�e, �e doceniano jego talent. Tylko �e chwilami, jak dzisiaj wieczorem, naprawd� z trudem zachowywa� trze�wo�� umys�u.

Will wykona� dla go�ci szynku jeszcze cztery utwory � �Do�ynkow� niedziel�", �Jessie z g�r", �Pami�taj t� chwil�" oraz �Uciekaj�c� klaczk�", porywaj�c� piosenk� w galopuj�cym rytmie, kt�ry wystukiwano w ca�ym szynku, bij�c pi�ciami o sto�y i g�o�no tupi�c. Kiedy Will zako�czy�, zerkn�� na suk�. Le�a�a, nie spuszczaj�c z niego oczu. Wyszepta� do niej: �Smoki".

W mgnieniu oka poderwa�a si�, odrzuci�a �eb do ty�u, zaszczeka�a. Szczeka�a d�ugo, dono�nie. Dok�adnie tak, jak j� wcze�niej wyuczy� przez tygodnie wsp�lnej w�dr�wki. �Smoki" to by�o ich has�o, sygna�, �eby szczeka�a, a� do chwili, kiedy Will rozka�e jej przesta�. Tak jak teraz.

��Co jest, Harley? � spyta�. Nie mia�a na imi� Harley. Wci�� jeszcze nie zdecydowa�, jak si� b�dzie wabi�a. Harley oznacza�o nie psie imi�, lecz kolejne has�o. W ten spos�b informowa�, �e dobrze si� spisa�a i mo�e przesta�. Umilk�a od razu; tylko ogon dwa razy trzepn�� o drewnian� pod�og� na znak, �e zrozumia�a, i� dobrze wykonuje swe psie zadanie. Will �ypn�� po sali, przepraszaj�cym gestem wzni�s� r�ce, u�miechn�� si� do gapi�w, kt�rzy wyczekiwali dalszych popis�w.

��Wybaczcie, przyjaciele. Oto m�j zwierzchnik powiada, �e pora, abym co� przek�si�. Mamy za sob� d�ugi dzie� sp�dzony na mrozie, a jej nale�y si� dziesi�ta cz�� moich zarobk�w� i mojego obiadu.

Ober�a zatrz�s�a si� od rechotu. Wie�niacy potrafili rozpozna� dobrze wytresowanego psa. Docenili te� uprzejmy spos�b, w jaki Will przypomnia� ober�y�cie, �e nale�y mu si� posi�ek.

Nie czekali d�ugo. Jedna z dziewcz�t s�u�ebnych pospieszy�a do sto�u minstrela z talerzem paruj�cej jagni�cej potrawki. Od razu te� postawi�a misk� z kawa�kami mi�sa, ko�ci oraz t�ustym sosem dla owczarka. Will podzi�kowa� u�miechem, skin�� g�ow� m�czy�nie za kontuarem. Ober�ysta, na nowo zaj�ty nape�nianiem kufli, bo ludziom od �piewania zasch�o w gardle, rozpromieni� si�.

��Pewnie trzeba si� zaj�� twoimi ko�mi, m�odzie�cze? � zawo�a�.

Will natychmiast, wci�� z ustami pe�nymi potrawki, wyja�ni�:

��Pozwoli�em sobie wprowadzi� konie do twojej stodo�y, ober�ysto. Za mro�na noc, �eby sta�y na dworze. � Ober�ysta przytakn��. Will ponownie si�gn�� do talerza. Jagni�ca potrawka smakowa�a wybornie.

Wo�nica, kt�ry pocz�tkowo wydawa� si� w gor�cej wodzie k�pany, podszed� teraz do sto�u, przy kt�rym jad� Will. Zwiadowca zauwa�y� z ciekawo�ci�, �e m�czyzna nie pr�buje si� dosiada� i zak��ca� mu spokoju. Przekona� si� ju�, �e w ober�ach takich jak ta bywalcy okazywali ryba�tom pewien szacunek. Barczysty wo�nica postawi� przed Willem pe�en kielich grzanego wina.

��Dobra muzyka, ch�opcze � powiedzia�. � To dla ciebie.

Will, wci�� z pe�nymi ustami, skin�� w podzi�ce. Kilku innych go�ci zbli�y�o si� tak�e, ka�dy wrzuca� po par� monet do otwartego futera�u mandoli le��cego na stole. Will zauwa�y�, i� po�r�d miedziak�w znalaz�o si� nawet kilka srebrnych monet. Raz jeszcze poczu� przyp�yw satysfakcji.

��Zr�cznie grasz na tej swojej lutni, m�odzie�cze � pochwali� kt�ry�.

��To mandola � Will odpar� odruchowo. � Ma osiem strun, podczas gdy lutnia� � Ugryz� si� w j�zyk. � Dzi�kuj� � powiedzia�, s�ysz�c wok� �miech.

Kiedy sko�czy� je��, ukradkiem da� znak suce. Zn�w zacz�a szczeka�.

��Harley? Co tam gadasz? � spyta�. Pies od razu si� uciszy�. � Pora, �ebym zabawi� tych dobrych ludzi? � Rozejrza� si� po u�miechni�tych twarzach, wzruszy� ramionami, sam si� do nich u�miechn��. � Surowy z niej pryncypa� � oznajmi�, si�gaj�c po mandol�.

Gra� jeszcze przez godzin�. Pie�ni o mi�o�ci, skoczne piosnki, niem�dre przy�piewki, a tak�e ulubione �Zielone oczy mi�o�ci". By�a to przejmuj�ca, sm�tna ballada. Will wykona� j� ca�kiem dobrze, chocia�, ku w�asnej irytacji, przy instrumentalnym fragmencie odrobin� zadr�a�y mu palce na �rodkowych progach. Kiedy sko�czy�, mia� okazj� zaobserwowa�, �e ten i �w chy�kiem ociera oczy. Znowu poczu� satysfakcj�, znan� tylko tym artystom, kt�rzy potrafi� zmi�kczy� serca publiczno�ci. Kiedy gra�, monety bezustannie l�dowa�y w futerale mandoli. Z pewnym zdumieniem zda� sobie spraw�, �e nie b�dzie musia� si�ga� po pieni�dze, w kt�re Crowley wyposa�y� go na podr�. M�g� z powodzeniem sam zarobi� na swoje wydatki.

Ober�ysta powierzy� szynk jednej z dziewcz�t s�u�ebnych i podszed�, by usi��� obok Willa. Rzuci� okiem na gzyms kominka. Ustawiony tam zegar wodny, kropla za kropl�, odmierza� czas.

��Mo�e jeszcze jedn� � zaproponowa�. Will przytakn�� ochoczo.

Teraz dopiero przysz�o prawdziwe napi�cie. Oto bowiem zbli�a� si� �w moment, na kt�ry szykowa� si� przez ca�y wiecz�r. Pojawi�a si� wreszcie sposobno��, �eby wyci�gn�� z miejscowych co� na temat dziwnych wydarze�, jakie zachodz� w lennie Norgate. Nast�pna korzy��, wynikaj�ca z przebrania minstrela. Jak zapewnia� go Berrigan: �Wie�niacy s� podejrzliwi w stosunku do nieznajomych. Ale po�piewaj dla nich przez godzin� czy dwie, a pomy�l�, �e znaj� ci� ca�e �ycie".

Zagra� wi�c seri� molowych akord�w i zacz�� �piewa� dobrze znan�, cho� g�upi� piosenk�:

Z samego rana raz wied�ma pijana

G�osem zgrzytliwym wielce

Za�piewa�a jak wrona, by wszystkich przekona�

�e zezowaty mag skrad� jej serce.

Od razu, gdy tylko zacz�� �piewa�, wyczu� zmian� nastroju. Ludzie w ober�y wymieniali mi�dzy sob� l�kliwe spojrzenia. Spuszczali kolejno wzrok, a kilku nawet odsun�o si� od minstrela.

Will zacz�� refren:

A zezowaty mag zwa� si� Pampucho,

Cuchn�� jak kozio� i mia� wielkie brzucho,

A nochal jak�

Urwa�, nie sko�czy�. Udawa�, �e dopiero teraz zauwa�a, niepok�j, ogarniaj�cy s�uchaczy.

��Wybaczcie � powiedzia�, szczerz�c si� do zebranych. � Co� si� sta�o?

Ludzie znowu wymienili spojrzenia. Ci, kt�rzy jeszcze przed chwil� �miali si� w g�os i oklaskiwali Willa, teraz ani my�leli spojrze� mu w oczy. Barczysty wo�nica, wyra�nie zatroskany, odezwa� si� przepraszaj�co:

��Nie miejsce to ani pora, �eby stroi� sobie �arty z czarnoksi�nik�w, ch�opcze.

��Tyle �e ty, oczywi�cie, nic nie mog�e� wiedzie� � wtr�ci� w�a�ciciel ober�y. Natychmiast rozleg� si� ch�r potakiwa�. Will wyszczerzy� si� jeszcze szerzej, staraj�c si� przybra� mo�liwie najbardziej naiwny wyraz twarzy.

��Nie mog�em wiedzie�? A o czym? � spyta�.

Nasta�a chwila milczenia. Potem wo�nica wzi�� byka za rogi.

��Dziwne rzeczy wyprawia�y si� ostatnio w naszym lennie, ot co. Nadesz�y niespokojne dni.

��I noce te� � wtr�ci�a jaka� niewiasta. Ch�r potakiwa� zn�w si� wzm�g�. Ukryty pod mask�, ca�y czas staraj�cy si� zachowa� niewinn� min� kogo� po prostu ciekawskiego, Will zdumiewa� si� trafno�ci� os�du Berrigana.

��Chcecie mi wm�wi�, �e� to ma co� wsp�lnego z czarnoksi�nikami? � zapyta� przyt�umionym g�osem. W ober�y zapanowa�a cisza. Strwo�eni ludzie ogl�dali si� przez rami�, zerkali w kierunku drzwi, jak gdyby spodziewaj�c si� w ka�dej chwili ujrze� czarnoksi�nika. Odpowiedzia� ober�ysta:

��Nie nam s�dzi�, co to takiego. Ale dziwne rzeczy si� dziej�. Dziwne wizje.

��Zw�aszcza w Lesie Grimsdell � dopowiedzia� wysoki rolnik. Pozostali zn�w przytakn�li. � Dziwne wizje, odg�osy nie z tej ziemi, m�wi� wam. Mro�� krew w �y�ach. Raz je s�ysza�em i wystarczy.

Kiedy wreszcie pocz�tkowa niech�� zosta�a prze�amana, ludzie zapragn�li pom�wi� na temat niepokoj�cych zdarze�. Jak gdyby odczuwali fascynacj�, kt�r� chcieli si� podzieli�.

��A c� takiego tam widujecie? � zapyta� Will.

���wiat�a, przede wszystkim �wiat�a. Ma�e, kolorowe kulki b�yszcz�ce mi�dzy drzewami. I ciemne kszta�ty. Kszta�ty, co to migaj� tak, �e tylko k�tem oka je dostrze�esz.

Polano w kominku osun�o si� do ognia. Will poczu�, jak w�osy je�� mu si� na karku. Pomy�la�, �e zaczyna ulega� wp�ywowi baj�d o odg�osach i kszta�tach. Dwie�cie kilometr�w st�d, na po�udniu, umia� o dziwach Norgate �artowa� sobie z Haltem oraz Crowleyem. Ale tutaj, w ciemn� noc, kiedy samotnie przebywa� po�rodku mro�nej, przysypanej �niegiem krainy P�nocy, w�r�d tych ludzi, wszystko zdawa�o si� bardzo prawdziwe i bardzo wiarygodne.

��No, jeszcze Nocny Wojownik � rzuci� wo�nica. Tym razem w izbie zapanowa�a cisza jak makiem zasia�. Kilkoro ludzi uczyni�o znak odp�dzaj�cy z�e moce. Wo�nica spojrza� po go�ciach, ca�y czerwony na twarzy.

��Och, uwierzcie, ja go widzia�em, a ju�ci. Tylko przez moment, fakt. Ale on tam by�.

��A w�a�ciwie, kto on taki? � dopytywa� si� Will.

��W�a�ciwie? Nikt tego nie wie. Lecz ja go widzia�em. Olbrzymi. Wojownik w zbroi, wysoki na dwie chaty. I mo�na patrze� przez niego. Co� jakby przezroczysty. Jest, za chwil� znika, zanim si� zastanowisz, czy� go naprawd� widzia�. Ale ja wiem. Widzia�em go, a ju�ci. � Spojrzenie wo�nicy ponownie omiot�o izb�, rzucaj�c wyzwanie. Niech mu kto� zarzuci, �e si� pomyli�.

��Wystarczy na dzi� gadaniny, Barney � mrukn�� ober�ysta. � Ludzie maj� kawa� do dom�w, w dodatku po nocy. Lepiej w og�le nie rozprawia� o takich rzeczach.

Zgodny pomruk u�wiadomi� Willowi, �e tego wieczora ju� nie powinien oczekiwa� dalszych pogaduszek. Zad�wi�cza�y struny mandoli.

��C�, racja, nie czas teraz, �eby �piewa� o czarnoksi�nikach. Mo�e wi�c zako�czmy wiecz�r piosnk� o pijanym kr�lu i smoku, co si� potyka� o w�asne �apy?

Suka, w lot chwytaj�c wskaz�wk�, znowu si� rozszczeka�a. Ponury nastr�j ulotni� si� w jednej chwili.

��No, co tam, Harley? Zgadzasz si�? Dobra, zaczynamy. � I Will od razu za�piewa�:

Rechot na nowo rozbrzmiewa� w ca�ej izbie. Mroczna atmosfera zosta�a odegnana. Will snu� opowie�� o smoku potykaj�cym si� o w�asne �apy i o kr�lu cierpi�cym na powa�ne problemy z trawieniem. Muzyce wt�rowa� entuzjastyczny psi szczek za ka�dym razem, kiedy rozlega�o si� s�owo �smok", co jeszcze bardziej wszystkich bawi�o.

Willowi przysz�o na my�l, �e ta piosenka przenigdy nie nada�aby si� dla potrzeb Zamku Araluen. Ale na pewno spe�nia swoje zadanie tutaj, w ober�y �Pod P�kni�tym Dzbanem".

Wiatr ucich� tu� przed �witem, jak gdyby spe�ni� wyznaczone zadanie oczyszczenia nieba z chmur i uzna�, �e pora przenie�� si� gdzie indziej. Dzie� wsta� zimny, jasny. Kiedy Will wyszed� z ma�ego pokoiku, jaki zaoferowa� mu w�a�ciciel ober�y, poranne s�o�ce odbija�o si� jaskrawo od za�nie�onego krajobrazu i wpada�o przez okna do przestronnej izby gospody.

Will przywita� si� z szynkarzem. Podkuchenna poda�a �niadanie, z�o�one z przypieczonego chleba oraz plastr�w zimnej szynki. Lecz � jak zawsze � to kawy Will potrzebowa� najbardziej. Ober�ysta by� w przyjacielskim nastroju. Sobie r�wnie� nala� do kubka kawy, siad� naprzeciw Willa, upi� �yk i westchn�� z zadowoleniem.

��Uda� si� ci wczorajszy wiecz�r � rzuci�. W jego s�owach kry�o si� pytanie, kt�rego nie wypowiedzia� wprost.

Will przytakn��.

��Nam obu, jak s�dz� � odpar�. Zapad�a pe�na wyczekiwania cisza. Ober�ysta nas�uchiwa�, czy Will powie co� jeszcze. W ko�cu, uznawszy, �e minstrel jemu pozostawia kierowanie rozmow�, wyci�gn�� r�k� ponad sto�em.

��A przy okazji, Cullum Gelderris, tak mnie zw�. Wczoraj si� sobie nie przedstawili�my.

Will u�cisn�� mu d�o�.

��Will Barton � odrzek�. Ober�ysta kilkakrotnie pokiwa� g�ow�, jak gdyby nazwisko Barton cokolwiek dla� znaczy�o.

��Tak, udany wiecz�r � powt�rzy�. Will bez s�owa �ykn�� kawy. W ko�cu Gelderris poruszy� temat, kt�ry nie dawa� mu spokoju.

��Dzisiejszy uda si� jeszcze lepiej. Na koniec tygodnia zwykle �ci�ga do mnie spory t�umek. A oka�e si� jeszcze wi�kszy, je�li si� rozniesie, �e w wiosce pojawi� si� minstrel. � �ypn�� na Willa znad swojego kubka z kaw�. � Zamierzasz popasa� w ober�y przez jeszcze jedn� noc, prawda?

Will spodziewa� si� tego pytania. Mimo �e spieszno mu by�o rusza� dalej, by dotrze� do Zamku Macindaw, wiedzia�, �e lepiej zosta� przynajmniej jeszcze dob�. W wiosce dawa�o si� niezgorzej zarobi�, jak przekona� si� zesz�ego wieczora. Je�eli Gelderris nie myli� si� � a trudno zak�ada�, i� si� myli � dzi� wieczorem grosz pop�ynie znacznie obficiej. Will doskonale rozumia�, �e wyda�oby si� mocno podejrzane, gdyby przepu�ci� okazj� do nape�nienia kieski. W�a�ciciel ober�y spodziewa� si�, rzecz jasna, targ�w.

��W�a�ciwie ci�gle nie zdecydowa�em � odpowiedzia� Will. � Chyba ruszam dalej.

��A dok�d? � zapyta� pr�dko Gelderris.

Will wzruszy� ramionami, jak gdyby ta kwestia nie mia�a wi�kszego znaczenia.

��W ko�cu i tak trafi� do Zamku Macindaw. S�ysza�em, �e lord Syron serdecznie podejmuje ryba�t�w. Ludziom zazwyczaj brakuje rozrywek, kiedy nadchodz� �niegi � doda�.

Jednak Gelderris zaprzeczy� ruchem g�owy.

��Ze strony Syrona nie czeka ci� serdeczne przyj�cie � westchn��. � Nie odezwa� si� ani s�owem od dw�ch miesi�cy. Albo i d�u�ej.

Will lekko zmarszczy� czo�o. Zdawa� si� nie pojmowa�.

��A co, mnichem zosta� i z�o�y� �luby milczenia? � Will u�miechn�� si� szeroko, �eby Gelderris na pewno poj��, �e �artuje. Jednak szynkarz nie zrewan�owa� si� u�miechem.

��Ma�o w tym religii � odrzek� pos�pnie. � Wr�cz przeciwnie, w rzeczy samej.

��Nie masz chyba na my�li czarnej magii? � rzuci� Will niby od niechcenia, u�ywaj�c terminu, jakim miejscowi ludzie okre�lali czarnoksi�stwo. Tym razem Gelderris pospiesznie rozejrza� si� doko�a, zanim odpowiedzia�.

��Tak powiadaj� � wyja�ni� przyciszonym g�osem. � Powali�o go, a jak�e. W jednej chwili, cho� cz�ek zdr�w by� jak ryba. W nast�pnej ju� le�a� bliski �mierci. Teraz ledwie dycha, oczy ma szeroko otwarte, ale nic nie widzi, nic nie s�yszy i nic nie m�wi.

��A uzdrowiciele, co oni gadaj�? � zapyta� Will.

Gelderris parskn�� pogardliwie.

��Co oni tam wiedz�? Nie potrafi� wyt�umaczy� jego stanu. Ani nie potrafi� nic wsk�ra�, �eby mu si� poprawi�o. Od czasu do czasu budzi si� na chwil� i co� je, jeno �e nawet wtedy ledwo rozumie. A potem odp�ywa z powrotem w ten sw�j trans.

Will odstawi� pusty kubek po kawie, pomy�la� o kolejnym. Niech�tnie odsun�� od siebie pokus�. Odk�d mieszka� sam, prawie nie m�g� �y� bez kawy. Pora, by pow�ci�gn�� to przyzwyczajenie.

��Niemoc Syrona nie wzi�a si� znik�d. Co� tam prawi�o si� o tym w ober�y wczorajszego wieczora � mrukn��. � O tajemniczym wojowniku i o ca�ej reszcie. W tym rzecz?

I znowu Gelderris zawaha� si�, nim udzieli� odpowiedzi. Jednak w jasnym �wietle poranka rozmowa o dziwnych sprawkach wydawa�a si� �atwiejsza.

��Na m�j rozum, owszem � potwierdzi�. � Ludzie plotkuj�, �e Malkallam powr�ci� do Lasu Grimsdell.

��Malkallam? � powt�rzy� Will.

��Czarodziej, od czarnej magii. Czarnoksi�nik. Jeden z najgorszych, mo�na by rzec. Mia� zwad� z przodkiem Syrona, dwie�cie czy trzysta lat wstecz�

��Trzysta lat wstecz? � Will powt�rzy� raz jeszcze, przybieraj�c niedowierzaj�cy ton. � A w og�le, to jak d�ugo wedle was �yje czarnoksi�nik?

��Nie paplaj po pr�nicy, skoro nic nie rozumiesz. � Gelderris uni�s� palec karc�cym gestem. � Nikt nie wie, jak d�ugo zdolni s� �y� czarnoksi�nicy. My�l�, �e zale�y to od samego czarnoksi�nika. Ale dla spraw, co si� wyprawiaj� w Grimsdell, nie znajdziesz �adnego innego wyt�umaczenia. I dla dziwnej choroby lorda Syrona r�wnie�. Legenda g�osi, �e taka sama choroba powali�a jego przodka, kiedy walczy� z Malkallamem.

��Skoro wasz Malkallam przebywa w Lesie Grimsdell, dlaczego kto� z Macindaw nie we�mie paru �o�nierzy i nie da mu do wiwatu? � zapyta� Will. � Maj� tam chyba cz�owieka, kt�ry dowodzi, skoro Syron nie daje rady?

��Nie da si� tak po prostu pomaszerowa� do Lasu Grimsdell, Willu Bartonie. To pl�tanina drzew i poszycia, ze �cie�ynami, kt�re same si� wij� i skr�caj�, z ga��ziami wisz�cymi nad g�ow�, tak grubymi, �e s�o�ce wida� tylko w po�udnie. Jest tam jezioro. Wejd� do niego, a opadniesz na samo dno i nikt nigdy ju� ci� nie ujrzy.

Will przez chwil� rozmy�la�. Ober�ysta okaza� si� kopalni� informacji.

��Zatem nikt nie sprawuje w�adzy w Macindaw? � spyta�. I doda�: � Z�e nowiny. Mia�em nadziej� sp�dzi� zim� w zamku. Albo przynajmniej par� tygodni.

��Och, pewnikiem znajdziesz sobie miejsce. Syn Syrona przej�� ster rz�d�w. Z niego te� dziwny cz�ek � doda� ponuro szynkarz.

Will szybko podni�s� oczy.

��Dziwny, powiadasz? � zach�ci� ober�yst�.

Gelderris energicznie pokiwa� g�ow�.

��S� tacy, kt�rzy szeptaj�, �e m�ody pan mo�e nawet sta� za chorob� w�asnego ojca. Jest bardzo zamkni�ty w sobie. Tajemniczy. Nosi si� na czarno niczym mnich, chocia� nie jest cz�owiekiem ko�cio�a. Sam siebie nazywa uczonym. Ale co on takiego bada, ja si� pytam?

��S�dzisz, �e syn Syrona mo�e by� tym� � Will zawaha� si�, pozornie usi�uj�c sobie przypomnie� imi�, cho� dobrze je zna�. � Malkallamem? � zako�czy�.

Gelderris, poproszony wprost o wypowiedzenie jednoznacznego os�du, zmiesza� si� nieco. Pokr�ci� si� na krze�le.

��Nie m�wi�, �e tak � odpar� w ko�cu. � M�wi� tylko, �e nie by�bym bardzo zdziwiony, gdyby tak by�o. Kr��� plotki o Ormanie. M�ody pan sp�dza ca�e dnie zamkni�ty w komnacie w wie�y, studiuje ksi�gi i bada stare zwoje, kt�re wpad�y mu w r�ce. Mo�e i jest panem na Macindaw, ale �aden z niego przyw�dca, �aden w�dz. Ca�e szcz�cie, �e Keren tam siedzi. Ten sprawuje piecz� nad codziennymi sprawami.

Will uni�s� brew, s�ysz�c nowe imi�. Gelderris nie potrzebowa� dalszej zach�ty.

��Bratanek Syrona, kuzyn Ormana. Znakomity wojownik, troch� m�odszy od Ormana, ale urodzony przyw�dca, lubiany przez �o�nierzy. Cz�sto sobie my�l�, �e pewnie lord Syron wola�by mie� Kerena za syna, nie Ormana.

��Blisko od was do granicy z Piet�, zatem trzeba na zamku dobrego wojownika � Will duma� g�o�no.

Ober�ysta przytakn��.

��Wiadoma rzecz. Niejeden z nas cieszy si�, �e Keren nam si� tu zdarzy�. Gdyby Skottowie zw�chali, �e rz�dzi taki s�aby przyw�dca jak Orman, pewnie nie min��by miesi�c, a ju� wszyscy nosiliby�my kilty i jedli haggisy.

Will wsta� i przeci�gn�� si�.

��Ano, c�, wszystko to polityka. Nic do niej takiemu szarakowi jak ja. Dop�ki mog� liczy� na �o�e oraz mich� w zamku Ormana, a do tego zarobi� par� groszy na drog�, nie narzekam. Jednak dzisiejsz� noc, oczywi�cie, sp�dz� w twoim szynku.

Us�yszawszy, �e Will zostaje, Cullum rozpromieni� oblicze. Wskaza� na dzbanek z kaw�, grzej�cy si� przy ogniu.

��Mnie pasuje. �ykniesz jeszcze kawy, p�ki �wie�a?

Plany na temat walki z kawowym na�ogiem rozwia�y si� w jednej chwili. Will uzna�, �e zbieranie informacji to ci�ka praca, od kt�rej zasycha w gardle. Podni�s� kubek.

��Czemu by nie? � powiedzia�.

Nast�pnego dnia, p�nym rankiem, Will odjecha� z sakiewk� znacznie ci�sz�, ni� kiedy przyje�d�a�. Ober�ysta mia� racj�. Kiedy tylko rozesz�a si� wie��, �e w wiosce go�ci minstrel, ludzie z ca�ej okolicy nadci�gn�li t�umnie. Ober�a zanotowa�a zawrotny utarg, a Willa zatrzymano, by �piewa� nawet po p�nocy, cho� zd��y� ju� przedtem wyczerpa� ca�y sw�j repertuar. Ludzie prosili o powtarzanie piosenek, kt�re wcze�niej wykonywa�. Skorzysta� z jeszcze jednej sztuczki Berrigana.

Gelderris sta� obok, gdy Will dopina� popr�g jucznej chabety.

��Uda� si� nam wiecz�r � stwierdzi�. � Odwied� nas, kiedy ruszysz z powrotem na po�udnie, Willu Bartonie.

Nie �a�owa�, �e Will wyje�d�a. Mia� tyle rozs�dku, �eby wiedzie�, i� pro�ci wie�niacy nie mog� sobie pozwoli� na wi�cej ni� jeden wiecz�r dodatkowych wydatk�w w ober�y.

��Tak uczyni� � odpowiedzia� Will, z lekko�ci� wskakuj�c na siod�o.

Wyci�gn�� r�k� i u�cisn�� d�o� Gelderrisa.

��Dzi�kuj�, Cullumie. Zobaczymy si�, gdy b�d� wraca�.

Ober�ysta wci�gn�� w nozdrza wo� wilgotnego powietrza. Z niepewn� min� �ypn�� na chmury, zbieraj�ce si� na p�nocy.

��Bacz na pogod�. Chmury nios� �nieg. Je�eli zacznie si� zadymka, szukaj schronienia w�r�d drzew, dop�ki nie �cichnie. Cz�owiek a� nazbyt �atwo mo�e zgubi� drog� w zamieci.

��Ano, trzeba uwa�a� � westchn�� Will. Sam te� rzuci� okiem na niebo. � Postaram si� dotrze� do Macindaw, nim si� rozp�ta porz�dna �nie�yca. � Tr�ci� Wyrwija pi�t�. Konik ruszy�, za� juczny podjezdek bezwiednie pod��y� za nim. Pies wybieg� naprz�d, z pochylonym �bem i brzuchem nisko przy ziemi. Nieustannie ogl�da� si�, by mie� pewno��, i� Will jedzie za nim.

��Mo�e dasz rad� � przytakn�� Gelderris, bardziej zwracaj�c si� do samego siebie ni� do Willa, kt�ry ju� si� oddala�. W g�osie ober�ysty nie u�wiadczy�by� wcale pewno�ci.

Will przeby� ledwie trzeci� cz�� drogi, kiedy niebo zacz�o roni� ogromne, p�askie p�atki �niegu. Poczu� narastaj�cy ch��d, a zaraz potem nasta� �w szczeg�lny, niewyt�umaczalny moment, gdy temperatura podnosi si� o kilka stopni, sygnalizuj�c zbli�anie si� zawiei. Bez �adnego ostrze�enia, w jednej chwili z nieba run�� �nieg. Will nasun�� kaptur, otuli� si� ciep�� opo�cz�. �nieg zag�usza� wszelkie odg�osy. Wielkie, zbijaj�ce si� w bry�ki p�atki, nawet nie pacn�y, uderzaj�c o ziemi�. �nieg wcale nie szele�ci�, co stwarza�o iluzj� wszechogarniaj�cej ciszy. Im bia�a warstwa na ziemi stawa�a si� grubsza, tym bardziej t�umi�a odg�osy ko�skich kopyt. W powietrzu dawa� si� teraz s�ysze� wy��cznie d�wi�k suchych, mia�kich �niegowych kryszta�k�w, zgniatanych z chrz�stem przy ka�dym st�pni�ciu.

Zauwa�ywszy, �e z ka�d� chwil� ko�skie kopyta coraz g��biej si� zapadaj�, Will cicho zagwizda� na psa. Wskaza� mu r�k� juczn� chabet�. Pies zareagowa� od razu. Czujnie nastawi� uszu, zaczeka�, a� ko� si� z nim zr�wna, po czym wskoczy� na legowisko wymoszczone w�r�d juk�w. Ko�, przywyk�y do takich manewr�w, nie okaza� najmniejszego przestrachu ani nie zaprotestowa�.

Will pod��a� dalej. �nieg pada� g�sto, ale gdzie mu tam do prawdziwej zamieci. Will nie w�tpi�, �e bez trudu zdo�a odnale�� drog�. Owszem, trakt zawia�o, ale szlak wyci�ty w�r�d drzew odcina� si� wyra�nie w�r�d bieli.

Od czasu do czasu warstwa �niegu, zalegaj�cego na konarach stawa�a si� zbyt ci�ka i ze�lizgiwa�a si� na ziemi� pod drzewami. Raz rozleg� si� trzask, gdy jakie� drzewo, os�abione surowym mrozem, ugi�te pod ci�arem �niegu, wreszcie podda�o si�, bezradnie szukaj�c oparcia o s�siednie pnie. Czarno-bia�y �eb wysun�� si� z juk�w, �owi�c d�wi�k. Owczarek nastawi� uszu, pocz�� w�szy�.

��Spok�j � odezwa� si� Will. Zachichota�, bo nawet jego w�asny g�os dziwnie brzmia� w�r�d panuj�cej wok� ciszy. Suka wyda�a ciche sapni�cie, z powrotem u�o�y�a �eb na �apach, zamkn�a �lepia. Po chwili otworzy�a je znowu, w zabawny psi spos�b potrz�sn�a �bem, zamacha�a uszami, strz�saj�c z futra �nieg. Zadowolona, umo�ci�a si� na nowo.

Twarz Willowi marz�a, ale poza tym ch��d si� go w�a�ciwie nie ima�. Wiatr �cich�; warstwy ciep�ego odzienia chroni�y wystarczaj�co. Dzi�ki mrozowi �nieg, kt�ry zbiera� si� na ramionach oraz kapturze, nie topnia� i nie wsi�ka� w materi� opo�czy. Co jaki� czas Will strzepywa� �niegowe p�aty. Na my�l, �e wygl�da jak pies, strz�saj�cy �nieg z futra, parska� uradowany.

Dwie godziny p�niej przekroczy� g�rski grzbiet. I wreszcie ujrza� Zamek Macindaw. Masywna, szpetna budowla. Mury z ciemnego kamienia, jakby poczernia�e na tle czystej bieli krajobrazu sk�panego w �niegu. Wedle zwyczaju, zamek wzniesiono na niewielkim wzg�rzu. Po czterech stronach wykarczowano las, by �aden naje�d�ca nie m�g� podkra�� si� niepostrze�ony. Will uzna�, �e zamek mo�e i jest brzydki, ale zaprojektowany rozs�dnie. Mury solidne, wykonane z kamienia, wzniesione na co najmniej pi�� metr�w. Wie�e w ka�dym z czterech naro�nik�w przydawa�y im jeszcze troch� wysoko�ci. W samym �rodku znajdowa�a si� typowa, g�ruj�ca nad pozosta�ymi wie�a sto�pu. Od po�udniowej strony umieszczono bram� g��wn� z mostem zwodzonym, przerzuconym nad such� fos�. Fosa nie okala�a zbyt szeroko bocznych mur�w. Will uzna�, �e wykopano j� tam tylko po to, by jeszcze bardziej utrudni� dost�p do g��wnego wej�cia.

Halt oraz Crowley wyt�umaczyli mu, �e zazwyczaj garnizon sk�ada si� z trzydziestu zbrojnych plus p� tuzina konnych rycerzy. Will oceni�, �e a� nadto ich dla ochronienia twierdzy przed wszelkimi zakusami Skott�w.

Zsun�� kaptur z g�owy, si�gn�� po kapelusz z w�skim rondem, kt�ry ofiarowa� mu Berrigan. Kapelusz, przystrojony ufarbowanym na zielono �ab�dzim pi�rem, informowa�, i� nosi go minstrel, powinien zatem gwarantowa� swobodny wjazd na zamkowy dziedziniec. Will mocniej naci�gn�� kapelusz i ruszy� w kierunku bramy. Uszy, pozbawione nagle ciep�a, jakie zapewnia� kaptur, piek�y na mrozie niemi�osiernie. Zb��kany p�atek �niegu od czasu do czasu wpada� pod rondo i topnia� Willowi za ko�nierzem. Od zamku dzieli�o go ju� tylko par� minut.

Kopyta Wyrwija zadudni�y na masywnych deskach zwodzonego mostu, kiedy Will przeje�d�a� pod podniesion� krat�. Na bruku dziedzi�ca g�uchy d�wi�k zmieni� si� w ostry stukot. Zaaferowani ludzie spieszyli z miejsca na miejsce lub krz�tali si� przy codziennych zaj�ciach. Ledwo ten czy �w podni�s� oczy, by spojrze�, na przybysza. Zreszt� nawet nieliczni ciekawscy niemal natychmiast odwracali g�owy.

Will doszed� do wniosku, �e czego� mu tutaj wyra�nie brak. Po chwili u�wiadomi� sobie, czego. Znik�d nie dobiega� gwar charakterystyczny dla ludzkich skupisk, nie s�ysza�o si� nag�ych wybuch�w �miechu ani okrzyk�w, kt�rymi przyjaciele witaj� przyjaci�, dziel�c si� z nimi �artem lub anegdot�. Mieszka�cy lenna Norgate milczeli. Chodzili ze spuszczonymi g�owami, pozornie oboj�tni na wszystko, co dzia�o si� wok�. Will z takim zachowaniem styka� si� po raz pierwszy. Jako zwiadowca �ci�ga� powszechn� uwag�, okazywan� chocia�by dyskretnie, ilekro� pojawi� si� w nowym miejscu. R�wnie� jako minstrel wzbudza� powszechne zainteresowanie.

W zapad�ej dziurze, takiej jak Macindaw, spodziewa� si� przychylnego, wr�cz serdecznego powitania. Z ciekawo�ci� rozgl�da� si� wok�, lecz nie potrafi� dostrzec nikogo, kto o�mieli�by si� spojrze� mu prosto w oczy.

Poj��, �e to strach. Tutejsi ludzie �yli w pobli�u niebezpiecznej granicy. Ich pan zosta� powalony przez tajemnicz� przypad�o��, a oni najwyra�niej wierzyli, �e w gr� wchodz� praktyki czarnoksi�skie. Trudno wi�c si� dziwi�, �e nie okazywali entuzjazmu nieznajomemu. Will zawaha� si�, nie maj�c pewno�ci, czy zsiada� z konia, czy nie. Po chwili odpowied� znalaz�a si� sama. Ze sto�pu wytoczy� si� pulchny cz�owieczek z niezmiernie zatroskanym obliczem. Nosi� na szyi �a�cuch oraz klucze, oznaczaj�ce godno�� szambelana.

Will wiedzia�, �e szambelan, w imieniu swego pana, zajmuje si� codzienno�ci� zamkowej egzystencji. Cz�owieczek, dostrzeg�szy ch�opaka, ruszy� w jego stron�.

��Ryba�t? � spyta�.

Do�� opryskliwe powitanie, pomy�la� Will. Ale przynajmniej kto� go w og�le wita. U�miechn�� si� zatem.

��W rzeczy samej, szlachetny szambelanie. Will Barton. Przybywam z po�udnia, spiesz� do zamk�w P�nocy, nios�c wam odrobin� rado�ci.

Pos�u�y� si� kwiecistym stylem, kt�rego nauczy� go Berrigan. Szambelan przytakn��, ale wida� by�o, �e my�lami jest ju� gdzie indziej. Will domy�li� si�, �e musi dopatrzy� mn�stwa spraw.

��Przyda si� tego troch�. Niezbyt nam tutaj do �miechu, tyle ci powiem.

��A czemu� to, je�li wolno spyta�? � uda� naiwnego Will.

Szambelan zerkn�� badawczo.

��Nie s�ysza�e�, co si� tu wyprawia?

Will zda� sobie spraw�, �e udawa� ca�kowit� niewiedz�, by�oby niem�drze. W�drowny artysta przemierzaj�cy kraj musia� s�ysze� miejscowe pog�oski. Rzeczywi�cie, s�ysza�. Will wzruszy� ramionami.

��Dotar�y do mnie pewne opowie�ci. Ale ka�da wioska w ka�dym zak�tku ka�dej okolicy nieodmiennie t�tni od plotek, a ja przywyk�em nie zwa�a� na plotki.

Pulchny cz�owieczek westchn�� ci�ko.

��Wszelako w tym wypadku nie zdziwi�bym si�, gdyby� da� wiar� ludzkiemu gadaniu. Nawet sam dorzucisz to lub owo. Trudno przesadzi�, opisuj�c nasz� sytuacj�.

��Zatem pan tego zamku jest naprawd� � Will zawaha� si�, bo m�czyzna spojrza� na niego ostrzegawczo.

��Je�eli nadstawia�e� ucha, to znasz sytuacj� � odpowiedzia� pospiesznie. � S� tematy, kt�rych lepiej zbyt szczeg�owo nie porusza�.

��Ma si� rozumie� � przytakn�� Will. Poprawi� si� w siodle. Dopada�o go ju� znu�enie. Nadesz�a pora, aby szambelan, zatroskany czy nie, okaza� mu nieco wi�cej zwyczajnej uprzejmo�ci.

M�czyzna, widz�c, �e Will kr�ci si� na koniu, ruchem r�ki da� znak, by zsiada�.

��Wybacz. Wkr�tce sam pojmiesz, ile teraz mam na g�owie. Zaprowad� konie do stajni. Pies tw�j?

Owczarek le�a� na bruku, obserwuj�c rozmawiaj�cych. Will potwierdzi� z u�miechem. Zsun�� si� z siod�a. Wreszcie wyci�gn�� zdr�twia�e nogi oraz rozprostowa� plecy.

��Towarzyszy mi zawsze podczas wyst�p�w � wyja�ni�.

Szambelan skin�� g�ow�.

��Zatrzymaj go tedy. Otrzymasz pok�j tylko dla siebie, masz szcz�cie. Nie przebywa u nas akurat zbyt wielu go�ci. Cho� bynajmniej si� temu nie dziwi�.

Wydarzenia, jak na razie, rozwija�y si� nad podziw dobrze. Will spodziewa� si� dosta� co najwy�ej jedno z pos�a� odgrodzonych od siebie zas�on�. Takie legowiska rozmieszczano wzd�u� �cian, w dobud�wkach do g��wnych zespo��w zamkowych komnat. Lokowano tam po�ledniejszych go�ci zim�, kiedy w zamkach bywa�o t�oczno.

��Niezbyt wielu go�ci? � spyta� Will.

��Owszem � t�umaczy� szambelan. � Nic w tym dziwnego. Oczekujemy tylko lady Gwendolyn z Amarle. B�dzie t�dy przeje�d�a� za tydzie� lub dwa. Udaje si� do pobliskiego lenna na spotkanie ze swoim narzeczonym. Przes�a�a nam wiadomo��, ��daj�c kwatery do czasu, a� �nieg ust�pi z prze��czy. Jednak poza ni� spotkasz w zamku wy��cznie jego sta�ych mieszka�c�w. A i miejscowych mniej u nas ni� normalnie � doda� ponuro.

Will uzna�, �e lepiej nie dr��y� tematu. Zabra� si� do luzowania popr�g�w przy siod�ach obu koni. Szambelan rozejrza� si�.

��Wybacz, �e ci� teraz opuszcz� � powiedzia�. � Drwa na opa� nigdy nie zostan� pouk�adane, je�eli osobi�cie tego nie dopilnuj�. Stajnie s� tam. � Wskaza� praw� stron� dziedzi�ca. � Kiedy ju� twoje konie znajd� si� gdzie nale�y, pytaj w zamku o pani� Barry. To gospodyni. Przeka� jej moje �yczenie. Masz dosta� jeden z pokoi w wie�y na trzeciej kondygnacji. Tak przy okazji, zw� mnie Agramond.

Will skin�� g�ow� w podzi�ce.

��Pyta� o pani� Barry � powt�rzy�.

Szambelan ju� jednak przesta� zwraca� na� uwag�. Odwr�ci� si�, pokrzykuj�c na dw�ch drab�w w rogu dziedzi�ca, kt�rzy z oci�ganiem uk�adali drewno opa�owe.

��Chod�, Wyrwiju � powiedzia� Will. � Poszukamy ci noclegu.

Will odwr�ci� si�, �eby sprawdzi�, kto klaszcze. W trakcie wyst�pu do komnaty jadalnej wkroczy�a grupka pi�ciu m�czyzn w my�liwskich strojach. Oni w�a�nie oklaskiwali minstrela, najwyra�niej zach�cani przez jednego, kt�ry sprawia� wra�enie przyw�dcy.

M�czyzna by� kr�py, muskularny, o kwadratowej, szczerej twarzy, na kt�rej go�ci� szeroki u�miech. Szed� przez sal� w kierunku Willa. Nie przestawa� klaska�, nawet gdy podszed� bli�ej. Potem wyci�gn�� d�o�.

��Dobra robota, minstrelu, zw�aszcza je�li zwa�y� na lodowate powitanie, jakim ci� tu uraczono!

Will uj�� podan� r�k�. U�cisk okaza� si� mocny, a r�ka twarda oraz poznaczona odciskami. Will wiedzia�, co to znaczy. Oto d�o� wojownika, odciski powsta�y na skutek d�ugich lat �wicze�.

��Jak ci� zw�, minstrelu? � zapyta� m�czyzna. By� g�adko wygolony, o ciemnych, kr�conych w�osach i weso�ych br�zowych oczach. Znacznie przewy�sza� wzrostem Willa. Liczy� sobie mniej wi�cej trzydzie�ci lat. Jego czterej towarzysze ustawili si� nieco za nim. Tak�e wojownicy, jak zauwa�y� Will.

��Will Barton, wasza dostojno��. � Elegancja ubioru nie pozostawia�a w�tpliwo�ci, jak nale�y si� zwraca� do przyby�ego. Tytu� zosta� jednak skwitowany �miechem.

��Ceremonia� nam tu niepotrzebny, Willu Bartonie. Nazywam si� Keren. Przy oficjalnych okazjach mo�e by� �pan Keren". Ale na co dzie� samo �Keren" w zupe�no�ci wystarczy. � Odwr�ci� si� w stron� szczytu sto�u. Podni�s� g�os, gdy zwraca� si� do Ormana.

��Wybacz, �e si� tak p�no zjawiamy, kuzynie. Mam nadziej�, �e zosta�y jakie� resztki �arcia?

Keren, pomy�la� Will, bratanek Syrona kt�ry, wed�ug wszystkich doniesie�, dba o zamek pod nieobecno�� lorda. Powszechnie uwa�any za sprawnego wojownika oraz dobrego przyw�dc�. I, je�li mo�na wierzy� pierwszemu wra�eniu, ulepiony z ca�kiem innej gliny ni� jego kuzyn.

Orman przem�wi� z wyra�n� niech�ci�:

��Komnata jadalna nawyk�a ju� do twego nieokrzesanego zachowania, kuzynie � stwierdzi�.

Keren przeni�s� wzrok z powrotem na Willa. Rzuci� mu porozumiewawczy u�miech, kt�remu towarzyszy�o teatralne uniesienie brwi.

��Zechciej zaj�� nale�ne ci miejsce. Ka�� s�u�bie przynie�� potrawy � m�wi� dalej Orman.

Najwyra�niej puste krzes�a u szczytu sto�u by�y przeznaczone dla Kerena oraz dla jego towarzyszy. Keren tylko machn�� r�k�.

��Siadamy tutaj � oznajmi�, wskazuj�c miejsca obok Willa. � B�dziemy je��, jednocze�nie rozkoszuj�c si� muzyk� Willa Bartona. Najwy�sza pora wpu�ci� nieco zabawy w te zapuszczone stare mury � doda� z b�yskiem w oku. � Pos�uchajmy czego� �ywego, Willu! Znasz mo�e pie�� �Stary Joe Smoke"?

��W rzeczy samej, znam � odpar� Will. Ucieszy� si�, �e po�wi�ci� minione tygodnie na prze�wiczenie w�a�ciwego tekstu piosenki. Teraz by� pewien, �e nie wyrwie mu si� przez pomy�k� wzmianka o �Siwobrodym Halcie". B�d� co b�d�, Halta znali w ca�ym kr�lestwie, wi�c nie by�oby wskazane sugerowa�, i� Willa ��czy cokolwiek z legendarnym zwiadowc�.

Zdumiewaj�ce, co mo�e spowodowa� grupka zainteresowanych s�uchaczy. Teraz kiedy zacz�� gra�, palce porusza�y si� ju� pewnie, biegle. Keren razem z przyjaci�mi tupali, klaskali w d�onie, przy��czaj�c si� w refrenie. Stopniowo i inni zgromadzeni w sali zaczynali zachowywa� si� bardziej swobodnie.

Oczywi�cie, nie Orman. Gdy tylko ucich�y oklaski po �Starym Joe'em Smoke'u", Will us�ysza� szuranie krzes�a przy wysokim stole. Rzuci� okiem w tamtym kierunku tylko po to, by zobaczy�, jak pan zamku z nachmurzon� min� opuszcza sal� bocznymi drzwiami.

��Ha, to nam poprawia humor! � odezwa� si� pogodnie Keren. Will nie by� pewien, czy wojownik ma na my�li piosenk�, czy odej�cie kuzyna. � Pos�uchajmy nast�pnej pie�ni, co wy na to?

Obejrza� si� na towarzyszy. Przez chwil� milczeli. Keren nachyli� si� w ich stron�. U�miechn�� si� szeroko i przem�wi� nieco g�o�niej:

��Powiedzia�em, pos�uchajmy nast�pnej pie�ni. Co wy na to?

Rozleg�y si� entuzjastyczne okrzyki, w jednej chwili wyra�ali zgod�, jeden przez drugiego. Will przyjrza� im si� z pewnym zdziwieniem. Keren zdawa� si� cieszy� wielk� sympati� w�r�d swoich zwolennik�w. Je�li czego� zapragn��, oni natychmiast wprowadzali to w czyn. Tak czy owak, Will straci� pow�d do zmartwie�. Impertynenckie uwagi Ormana przy�mi� entuzjazm �yczliwej publiczno�ci.

U�miechn�� si� szeroko, rozprostowa� palce. Pomy�la�, �e noc zapowiada si� lepiej, ni� si� pocz�tkowo spodziewa�. O wiele lepiej.

Las Grimsdell zamajaczy� przed Willem. Drzewa wznosi�y si� wy�ej, mroczniej, ros�y bli�ej siebie. Nieprzeniknione cienie pod nimi k�ad�y si� g�sto. Las sta� pos�pny, czarny, jakby za wszelk� cen� postanowi� skrywa� w�asne sekrety przed obcymi.

Stra�nik mia� racj�, pomy�la� Will. Kiedy tylko zobaczy� to miejsce, od razu je rozpozna�.

Ruszy� wzd�u� linii drzew, pstrykn�wszy raz palcami, �eby przywo�a� suk�. Uszy nastawi�a czujnie, spogl�daj�c to na las, to na swego pana. Jak gdyby wyczuwa�a, co przykuwa uwag� Willa.

W pewnej chwili nastroszy�a sier�� na karku. Cicho warkn�a. �lepia wpi�a w jeden punkt. Will zerkn�� w tamt� stron�, ale niczego nie zauwa�y� w�r�d pl�taniny drzew i poszycia. Przykucn��. Przez moment obserwowa� s�aby czerwony poblask, pe�gaj�cy w�r�d cieni. Trwa�o to zaledwie chwil�. A potem nic.

Gdy zn�w si� podnosi�, czu�, �e czupryna staje mu d�ba. Pokr�ci� g�ow�, za�mia� si� cicho.

��To co� b�yszczy � t�umaczy� sam sobie. � Po prostu, zwyczajnie b�yszczy.

Pies znowu warkn��. Will k�tem oka zaobserwowa� jaki� ruch. Tym razem �wiat�o o barwie niebieskiej. Zamigota�o na moment w koronach drzew i od razu znikn�o. Zgas�o, nim Will zdo�a� mu si� przyjrze�. Mo�e z�udzenie? Nie da�by g�owy, czy w og�le cokolwiek tam migota�o. Cho� zachowanie psa potwierdza�o obecno�� czego� dziwnego.

A potem powr�ci� czerwony blask. I znowu zgas�, nim Will zdo�a� skupi� uwag�. Tym razem las poczerwienia� kilkaset metr�w od miejsca, w kt�rym zwiadowca dostrzeg� pierwszy rozb�ysk. Serce Willa bi�o szybciej, d�o� si�gn�a po saks�.

��Chod�my, panienko � szepn�� do suki. � Gdzie� tu musi by� �cie�ka, prowadz�ca w g��b lasu.

Po chwili natrafi� na dr�k�, kt�ra wi�a si� mniej wi�cej trzydzie�ci metr�w dalej, szeroka ledwo na tyle, by m�g� przecisn�� si� ni� pojedynczy w�drowiec. Pewnie szlak wydepta�y zwierz�ta, pomy�la�. A mo�e jednak cz�owiek? Tak czy siak, Will ruszy� przed siebie. Pies wyprzedza� go o krok albo o dwa, wci�� z nosem przy ziemi.

Po dwudziestu krokach Will obejrza� si�. Nie widzia� ju� prze�witu, kt�rym przed chwil� szed�. �cie�ka kurczy�a si� w g�stych zwojach, poszycie, pn�cza oraz drzewa by�y �ci�le splecione. Wolna przestrze� zaw�zi�a si� do kilku metr�w. Szed� dalej, wci�� z d�oni� zaci�ni�t� na g�owni saksy. Lata zwiadowczych �wicze� pozwoli�y mu porusza� si� niemal bezszelestnie. Instynktownie wykorzystywa� plamy cienia jako os�on� dla kolejnych ruch�w.

Nie dostrzega� ju� �adnych innych b�ysk�w. Pomy�la�, �e ten, kto nosi� �wiat�o, wystraszy� si�, kiedy Will, wszed� do lasu. Ch�opak rozlu�ni� si� troch�. Mo�e nie tylko on czuje si� tutaj nieswojo. U�miechn�� si�, ruszy� dalej.

Wtedy zacz�y si� szepty. Bardzo ciche, na granicy s�yszalno�ci. Z pocz�tku Will nie mia� pewno�ci, czy rzeczywi�cie co� s�yszy, potem stara� si� t�umaczy� dziwne d�wi�ki szelestem wiatru w listowiu. Tyle tylko, �e w lesie nie by�o �adnego wiatru. �owi� ulotne szmery, one za� zdawa�y si� dobiega� zewsz�d, a zarazem znik�d. Spojrza� na suk�. Przystan�a, nastawi�a uszu, przechyli�a �eb. Nas�uchiwa�a. Will zrozumia�, �e d�wi�ki s� prawdziwe. Nie zdo�a� co prawda ustali�, sk�d dobiega�y szepty, wi�c nie potrafi� stwierdzi�, czy s�yszy realny g�os, czy tylko przypadkowe szmery. Szum narasta�, potem oddala� si�, ledwie uchwytny dla zmys��w, chwilami zag�uszany przyspieszonym biciem serca, czasami ca�kiem wyra�ny. A� nagle, po�r�d niewyra�nego mruczenia, Will zacz�� wy�awia� pojedyncze s�owa.

S�owa nieprzyjemnie oddzia�uj�ce na wyobra�ni�. Raz zda�o mu si�, �e g�os wyj�cza�: �b�l". Potem przycich�. Will za chwil� us�ysza� albo wydawa�o mu si�, �e us�ysza�, s�owo ��mier�". A tak�e: �cierpienie", �ciemno��", �strach". P�niej notowa� ju� wy��cznie be�kotliwe szepty, niezrozumia�e, bez sensu.

Raz jeszcze spojrza� na suk�. Wci�� by�a zaniepokojona, cho� s�owa, rzecz jasna, nie mia�y dla niej znaczenia. Reagowa�a wy��cznie na d�wi�k. Will przypomnia� sobie strachy, jakie dr�czy�y go przed laty, kiedy on, Halt oraz Gilan tropili okrutne bestie, kalkary, na Samotnej R�wninie. Dopad�a go w�wczas parali�uj�ca trwoga, wywo�ana nieznanymi odg�osami. Jednak w�wczas Will mia� obok siebie Halta, a teraz zdany by� wy��cznie na siebie.

Wzi�� g��boki wdech. Saksa cicho �wisn�a, wysuwaj�c si� z dobrze naoliwionej pochwy. Will odezwa� si� wyra�nie, stanowczym tonem, zwracaj�c si� w stron� cieni:

��Stal.

Szepty usta�y.

Suka spojrza�a na pana. Jej ogon lekko si� zako�ysa�. Sier�� na karku owczarka nieco ju� opad�a, wi�c Will z wolna odzyskiwa� pewno�� siebie. �Trzeba sprosta� w�asnym l�kom", zawsze poucza� go Halt, �a one ulotni� si� niczym mg�a w promieniach s�o�ca". Z jednej strony szepty i s�owa, pomy�la�. Z drugiej � ostra jak brzytwa, ci�ka saksa. Bardziej praktyczna. Bardziej prawdziwa. Bardziej namacalna.

A tym samym bardziej gro�na.

��Prowad�, piesku. Znajd�my tych szeptaczy. � D�oni� pokaza� zwierz�ciu, �e id� dalej. Sam pozosta� kilka krok�w z ty�u, polegaj�c na psiej zdolno�ci wyczuwania zagro�e�.

Ju� po chwili poj��, i� decyzja, by pu�ci� owczarka przodem, okaza�a si� s�uszna. Gdyby nie suka, Will wpad�by w otch�a� czarnego jeziorka, kt�re wy�oni�o si� przed nimi nagle, gdy tylko skr�cili.

�cie�ka bieg�a przy brzegu, odbijaj�c w prawo, ci�gle wzd�u� ukrytej w�r�d drzew tafli ciemnej wody. Jeziorko mia�o �rednic� oko�o trzydziestu metr�w. Drzewa i pn�cza rosn�ce na jego brzegu zwiesza�y si� do wody, pochyla�y si� ku sobie, styka�y, niekt�re tak wysokie, �e niemal z��czone z ro�linno�ci� przeciwleg�ego brzegu. Niebo odbija�o si� tylko w samym �rodku tafli.

Powierzchnia wody parowa�a, pasma przejrzystej mgie�ki rozprasza�y si� w�r�d wysokich drzew. Na powierzchni p�ka�y gazowe b�ble, powstaj�ce z gnij�cej na dnie ro�linno�ci albo wydychane przez jakie� �yj�ce w wodzie monstrum. Po drugiej stronie jeziorka, naprzeciw miejsca, w kt�rym sta� Will, mg�a zdawa�a si� g�stnie�, tworzy�a co� w rodzaju zas�ony. Zatrzyma� si�. Przypatrywa� si� temu zjawisku, zastanawia� si� nad przyczyn� jego powstania. Pies zaleg� przy ziemi, obserwuj�c pana uwa�nie, got�w w ka�dej chwili ruszy� w dalsz� drog�.

Raptem krew w �y�ach zwiadowcy zmrozi�o potworne przera�enie. Bo oto z mg�y wy�oni�a si� olbrzymia posta�. Wznios�a si� nad jeziorem, jak gdyby ulepiona z czarnej wody.

Wszystko sta�o si� nagle. Jeszcze przed chwil� wok� panowa�a pustka. A potem, w mgnieniu oka, zwiadowc� przyt�oczy� wyrazisty koszmar. Pot�ny, z�owieszczy, czarny. Mroczna sylwetka na tle mg�y, mocarny wojownik w staro�ytnej zbroi naje�onej kolcami, w ogromnym, rogatym he�mie. Wznosi si� chyba na dwana�cie metr�w, pomy�la� Will, zamar�y z przera�enia. He�m zakrywa� ca�� twarz stwora, z otwor�w na oczy zia�a pustka.

Posta� zdawa�a si� lekko dr�e�. Przez jedn� upiorn� chwil� Will s�dzi�, �e olbrzym podsuwa si� ku niemu.

P�niej dopiero u�wiadomi� sobie, i� to tylko drgania kurtyny utkanej z k��b�w mg�y. Serce Willa wali�o jak oszala�e, ze strachu zasch�o mu w ustach. Wiedzia�, �e nie chodzi o �adnego �miertelnika. To co� pochodzi�o z mrocznego �wiata czarnej magii i zakl��. Instynkt podpowiada� mu, �e �adna ludzka bro� nie zdo�a wyrz�dzi� stworowi krzywdy.

Posta� unosi�a si�, niewzruszona, delikatnie ko�ysana falowaniem mg�y. Puste oczodo�y zdawa�y si� wpija� w m�odego zwiadowc�. A potem us�ysza� niski g�os.

Wydawa�o si�, �e �w g�os obiega echem czarne jeziorko. Will mia� wra�enie, �e pochodzi raczej z przestronnej jaskini ni� z le�nego matecznika.

��Strze� si�, �miertelny! � hucza�. � Nie bud� cienia Nocnego Wojownika. Opu�� to miejsce, dop�ki jeszcze zdo�asz!

Na d�wi�k tubalnego g�osu suka powsta�a. Z jej gard�a doby� si� warkot. Will uciszy� owczarka.

��Spok�j, panienko! � wychrypia�. Warkot usta�. Jednak Will ci�gle obserwowa� sier�� zje�on� w pierwotnym odruchu gniewu lub strachu. W�osy na jego w�asnym karku te� sta�y d�ba. Po drugiej stronie jeziora mg�a zdawa�a si� jeszcze bardziej g�stnie�. Wygl�da�o to tak, jakby przera�aj�ca posta� tak�e g�stnia�a, nabiera�a cia�a, jak gdyby czerpa�a sw� moc w�a�nie z mg�y. Gdy odezwa�a si� ponownie, jej g�os zagrzmia� znacznie pot�niej ni� poprzednio.

��Ruszaj! W tej chwili odejd�, p�ki daj� ci szans�! Odejd�!

Ostatnie s�owo odbi�o si� echem od drzew rosn�cych wok� jeziora. Will zda� sobie spraw�, �e, chc�c, nie chc�c, mimowolnie cofa si� t� sam� drog�, kt�r� przyszed�, �e odsuwa si� od czarnej tafli, �e ucieka od mrocznego wojownika. Potkn�� si� o korze�, spojrza� w d�, by nie upa��, a kiedy podni�s� wzrok, po Nocnym Wojowniku nie pozosta� �aden �lad.

Ot, tak. Znikn�� w mgnieniu oka, niczym zdmuchni�ty p�omie� �wiecy. Will l�kliwie rozejrza� si� doko�a, zastanawiaj�c si�, czy wojownik nie pojawi si� ponownie, tym razem gdzie� bli�ej. Potem znowu rozleg� si� g�os. Brzmia� jednak cicho, nie przypomina� uprzedniego ryku. Ale teraz nie pad�y �adne s�owa. Tylko niski, z�owrogi �miech. Wydawa�o si�, �e ten, kto si� �mieje, zna strach Willa i w�asn� nad nim przewag�. Pies zn�w zawarcza�. A Willa opu�ci�y resztki �mia�o�ci.

��Chod� tu, panienko! � zawo�a�. Odwr�ciwszy si�, gna� na �eb na szyj� ku wyj�ciu z Lasu Grimsdell. Pies min�� go, pobieg� przodem i zatrzyma� si� na bezdrzewnej polance. Nad g�owami zn�w mieli czyste nocne niebo. Dopiero wtedy Will odetchn�� g��boko. Serce wali�o mu dwa razy szybciej ni� normalnie. Odczeka� kilka minut, uspokoi� oddech na tyle, by z�apa� troch� swobodniejszy rytm. Lecz wiedzia�, �e czas jaki� potrwa, nim serce przestanie mu wali� jak m�otem.

Czarna bry�a Zamku Macindaw, kt�ra wy�oni�a si� z mroku, sprawia�a wra�enie przyjaznej, nawet przytulnej. P�omie� pochodni przy furcie kojarzy� si� z blaskiem latarni morskiej wskazuj�cej bezpieczny szlak. Will pospieszy� w kierunku furty. Nie m�g� si� doczeka�, kiedy zn�w znajdzie si� w obr�bie zamkowych mur�w.

Przez reszt� nocy Will spa� �le, snem urywanym, niespokojnym. Nocny Wojownik nie dawa� mu spokoju. Dopiero tu� przed �witem uda�o mu si� zapa�� w g��boki sen. Ale wkr�tce obudzi�y go odg�osy normalnej porannej zamkowej krz�taniny.

Marudzi� troch� w ��ku. Nie wsta� od razu. Zastanawia� si�, czy zesz�ej nocy naprawd� widzia� oraz s�ysza� przera�aj�cego stwora. Przez moment, gdy umys� ch�opaka wci�� jeszcze spowija�y resztki snu, wyda�o mu si�, �e Nocny Wojownik to tylko senna mara. Lecz gdy ju� si� do reszty obudzi�, jasno poj��, �e spotkanie z monstrum wydarzy�o si� naprawd�. Zwl�k� si� z pos�ania, rozprostowa� zesztywnia�e ko�czyny, rozrusza� mi�nie, kt�re przez ca�� noc musia�y pozostawa� w ogromnym napi�ciu. Owczarek wygrzewa� brzuch na ciep�ych kamiennych p�ytach przed kominkiem, w kt�rym wci�� tli� si� �ar. �eb z�o�y� na �apach, opu�ci� uszy. Na powitanie pana delikatnie pacn�� ogonem o pod�og�.

��Tobie to dobrze � mrukn�� pos�pnie Will. � Nawet nie masz poj�cia, jak straszne rzeczy wyprawia�y si� zesz�ej nocy.

Otworzy� okiennice, wyjrza�. Spogl�da� w nowy dzie�. Jasny, s�oneczny.

Poranek a� l�ni�. Promienie s�o�ca �lizga�y si� po �niegu, okrywaj�cym wiejski pejza� wok� Macindaw. Halt nauczy� Willa, by zawsze na spokojnie przemy�le� minione wydarzenia. Nale�a�o, p�ki wci�� jeszcze obrazy ostatniej nocy nie zatar�y si� w pami�ci, poszukiwa� dla nich logicznego wyja�nienia. Will po�wi�ci� dziesi�� minut na analiz� fakt�w. Niech�tnie przyzna�, i� rzeczywi�cie widzia� posta�. S�ysza� jej g�os. I by� przera�ony. Jak jeszcze nigdy w �yciu.

�wiat�o dnia nie przynios�o �adnych racjonalnych wyja�nie�. Nie naprowadzi�o na �adne daj�ce si� ogarn�� rozumem rozwi�zania. W Lesie Grimsdell spotka�o go co� niewyt�umaczalnego.

Will westchn�� przeci�gle. Raz jeszcze pomy�la� o ostatniej rozmowie z Haltem i Crowleyem. W dziewi��dziesi�ciu dziewi�ciu przypadkach na sto istnia�o normalne wyt�umaczenie wszelkich zjawisk.

��Chyba trzeba wr�ci� i dowiedzie� si�, co tam jest � przyzna� cicho. Lecz na sam� my�l o ponownej wizycie w Lesie Grimsdell m�odego zwiadowc� przebieg� zimny dreszcz.

Alyss sun�a w kierunku ubranego w szar� szat� pana zamku, ignoruj�c Willa.

��Lordzie Ormanie � powiedzia�a. � Jak�e to uprzejmie z twojej strony, �e udzielasz mi schronienia na tych kilka tygodni!

Wyci�gn�a ku niemu d�o�, wierzchem do g�ry, nie pozostawiaj�c w�tpliwo�ci, kogo uwa�a za wy�szego rang�. Orman z niech�ci� pochyli� si� nad jej d�oni� i musn�� j� ustami.

��Tygodni, pani? � spyta�. � My�la�em, �e to kwestia kilku dni? Najwy�ej tygodnia?

��Ale� z pewno�ci� nie! � Alyss wzdrygn�a si� lekko, wzburzona jego nieokrzesaniem. � Drogi do zamku mojego narzeczonego s� ca�kiem zasypane �niegiem, do tego s�ysza�am, �e w tej okolicy grasuj� wilki i nied�wiedzie! Nie mog� przecie� rusza� dalej, dop�ki drogi nie stan� si� przejezdne, cho� tak mi pilno spotka� si� ju� z moim umi�owanym lordem Farrellem. Jestem pewna, lordzie Ormanie, �e nie odm�wisz mi go�ciny obiecanej przez twego nieszcz�snego, wielce mi drogiego ojca.

Orman znalaz� si� w pu�apce. Interesuj�ce, pomy�la� Will, jak dzia�a�a hierarchia w�r�d szlachetnie urodzonych. Cho� tak zgorzknia�y i gburowaty, Orman zosta� zmuszony przez Alyss do uznania, �e przewy�sza go rang�.

��Oczywi�cie, �e nie, lady Gwendolyn! � odpowiedzia�. � To by�o tylko pytanie, nic wi�cej.

Jednak Gwendolyn ju� z nim sko�czy�a, i teraz przypatrywa�a si� Willowi, jakby by� jakim� niegodnym robakiem.

��A kog� my tu mamy? � spyta�a, unosz�c jedn� brew.

��To minstrel, pani, przyby� do nas samotnie zaledwie wczoraj.

��Czy ten minstrel jako� si� nazywa? � odpar�a, nie spuszczaj�c oczu z Willa.

Will zawaha� si�. Przedstawienie go nale�a�o do Ormana. Kto� z gminu nie m�g� rozpocz�� rozmowy ze szlachetnie urodzon� dam� tak� jak Gwendolyn. Obserwuj�c gr� si� pomi�dzy t� dw�jk�, Will by� pod wielkim wra�eniem, jak umiej�tnie Alyss ci�gnie rol�, kt�rej si� podj�a.

��Will Barton, pani � powiedzia� Orman. Zmuszaj�c lorda, �eby to on przedstawi� jej Willa, ponownie podkre�li�a swoj� wy�sz� pozycj�.

Will z�o�y� g��boki uk�on.

��Do us�ug � rzek�.

Alyss przygl�da�a mu si� w zamy�leniu, podpieraj�c d�oni� �okie�. Jej d�ugie, smuk�e palce g�adzi�y policzek.

��Jeste� zdolnym muzykiem, Willu Bartonie?

Will zerkn�� z ukosa na Ormana.

��Jestem prostym grajkiem, pani � odpowiedzia�.

Orman pokr�ci� g�ow� z lekcewa�eniem.

��Obawiam si�, �e ludowe piosenki i wiejskie przy�piewki to kres jego mo�liwo�ci. Trudno to nazwa� sztuk� wysokiego lotu.

��Ludowe piosenki? � powt�rzy�a Alyss i zanios�a si� piskliwym �miechem. � Ale� to b�dzie zabawne! Znakomicie, minstrelu, mo�esz mnie odwiedzi� w moim apartamencie za godzin�. By� mo�e twoje przy�piewki pomog� mi zapomnie� o �a�o�ci, jak� napawa mnie roz��ka z ukochanym. � Rzuci�a przelotne spojrzenie Ormanowi. � Mam nadziej�, �e nie masz nic przeciwko temu, Ormanie?

Orman wzruszy� ramionami.

��Ani troch�, pani � powiedzia�. � Prosz�, korzystaj ze wszystkich naszych zasob�w.

Brew Willa unios�a si� do g�ry. A wi�c sta� si� zamkowym �zasobem"? Czy�by? Na szcz�cie, zd��y� opanowa� mimik�, zanim Orman co� zauwa�y�. Uwaga pana zamku by�a bez reszty skupiona na Alyss, gdy ta odgrywa�a dalej rol� szlachetnie urodzonej damy.

��Zatem mo�e m�g�by� rozkaza� te� w kuchni, �eby podano mi do pokoju lekki posi�ek, Ormanie? � spyta�a. � Jestem zm�czona i g�odna po podr�y przez t� twoj� ponur� wiejsk� okolic�. Jutro mo�esz mi przedstawi� swoich domownik�w, ale przez reszt� dnia wol� odpoczywa�.

Orman sk�oni� si�.

��Oczywi�cie, pani.

Will zauwa�y�, �e Alyss spojrza�a na niego ponownie.

��Jednak zanim udam si� na spoczynek, pozostaje jeszcze jedna czy dwie kwestie, o kt�rych mogliby�my pom�wi�, Ormanie� � urwa�a znacz�co, a Orman zrozumia� aluzj�.

Przegoni� Willa dyskretnym ruchem r�ki.

��Dobrze, Barton, mo�esz i��. Doko�czymy nasz� rozmow� innym razem.

Will z�o�y� g��boki uk�on.

��Lady Gwendolyn, wasza dostojno�� � powiedzia� i wycofa� si� do drzwi. Zignorowali go, jak nale�a�o si� spodziewa�, a Orman zaproponowa� Alyss, �eby usiad�a.

��Pami�taj, minstrelu � zawo�a�a w�adczym tonem, kiedy Will by� ju� przy drzwiach. � W moich pokojach za godzin�. By� mo�e nie b�d� gotowa ci� przyj��, wi�c b�dziesz musia� zaczeka�, ale i tak tam b�d�.

Will zn�w si� uk�oni�.

��Oczywi�cie, pani � powiedzia�.

Gdy wychodzi�, us�ysza�, jak szepcze do Ormana:

��A teraz, Ormanie, musisz mi opowiedzie�, na co cierpi tw�j nieszcz�sny drogi ojciec! Czy mog�abym jako� pom�c?

Xander zamkn�� za Willem ci�kie drzwi, zanim zd��y� us�ysze� odpowied� Ormana.

Alyss s�ucha�a uwa�nie, gdy Will relacjonowa� wydarzenia ubieg�ej nocy.

W jakiej� chwili pomy�la�, �e Maks chyba tak�e bacznie nadstawia ucha. Kiedy bowiem doszed� do momentu, kiedy olbrzymia posta� wy�oni�a si� z mg�y, zauwa�y�, �e muzyk opu�ci� kilka takt�w. U�miechn�� si� z gorycz�. Nie mia� mu tego za z�e.

Gdy opowiada� swoje prze�ycia, Alyss od czasu do czasu robi�a notatki w ma�ym dzienniczku oprawionym w sk�r�. Teraz uwa�nie je przeczyta�a, lekko marszcz�c brwi, d�oni� podpieraj�c podbr�dek. W ko�cu spojrza�a na Willa.

��To musia�o by� straszne � powiedzia�a.

��I by�o. � Will nie waha� si� przyzna� do l�ku. Znali si� zbyt d�ugo, �eby mia� przed ni� udawa�. Poza tym, jego wyszkolenie oraz uczciwa natura nakazywa�y mu zda� prawdziw� i dok�adn� relacj� z tego, co zasz�o, wliczaj�c w to tak�e w�asne odczucia.

Alyss przez par� sekund stuka�a palcami w st�, ponownie wpatruj�c si� w swoje notatki. Potem przytkn�a pi�ro do jednego z zapisanych punkt�w.

��Tw�j pies� � zacz�a. � A przy okazji, jak ona ma na imi�?

��Jeszcze jej nie nazwa�em. Wo�am na ni� po prostu �piesku" albo �panienko".

Alyss kontynuowa�a:

��Mniejsza z tym. Powiedzia�e�, �e warcza�a, kiedy po raz pierwszy zobaczy�e� poruszaj�ce si� �wiat�o?

��Tak. � Czo�o Willa zmarszczy�o si�, usi�owa� si� domy�li�, do czego zmierza Alyss.

��A kiedy us�ysza�e� szepcz�ce g�osy, ona zn�w zareagowa�a?

Wr�ci� my�lami do sceny w lesie, staraj�c si� odtworzy� to, co si� naprawd� w�wczas wydarzy�o.

��Tak � odpar� wreszcie. � Mia�a przechylon� g�ow� w taki spos�b, jak to robi� psy, gdy us�ysz� dziwny d�wi�k.

��A potem� � urwa�a i wr�ci�a do czytania notatek. � Zobaczy�e� Nocnego Wojownika, dopiero p�niej us�ysza�e� jego s�owa, zgadza si�?

Przytakn��.

��Ile czasu up�yn�o pomi�dzy chwil�, gdy zobaczy�e� posta� jeszcze milcz�c�, a nast�pn� chwil�, kiedy ju� us�ysza�e�, �e si� odzywa? Mi�dzy tymi dwoma momentami nast�pi�a mo�e jaka� wyra�na przerwa?

Will raz jeszcze si� zawaha�, by wszystko sobie przypomnie�. Wiedzia�, jak istotne mog� by� drobne szczeg�y, chcia� mie� ca�kowit� pewno��, �e w�a�ciwie je zapami�ta�.

��Nast�pi�a wyra�na przerwa � odpowiedzia�. � Mo�e ze dwadzie�cia uderze� serca? Nie mniej. Trudno mi to dok�adnie stwierdzi�, umiera�em ze strachu � doda�, a ona skin�a g�ow� ze zrozumieniem.

��Nie wini� ci�. Ja uciek�abym znacznie wcze�niej ni� ty � odpar�a. Potem wr�ci�a do punktu, kt�ry nie dawa� jej spokoju.

��Stwierdzi�e�, �e kiedy posta� przem�wi�a, pies poderwa� si� i zawarcza�?

��Zgadza si�. � I wtem co� go ol�ni�o, na u�amek sekundy przed tym, nim Alyss wypowiedzia�a to na g�os.

��A zatem wizja jej nie zaniepokoi�a?

Will pokr�ci� g�ow�.

��Nie. W chwili, gdy pojawi�a si� posta�, moja suka wcale si� nie przej�a. Wsta�a, lecz dopiero kiedy razem us�yszeli�my g�os. Do tej chwili le�a�a na ziemi� odpr�ona.

Alyss pokiwa�a g�ow�.

��A zatem zareagowa�a na d�wi�ki i na �wiat�a� czego nale�y si� spodziewa� po psie, je�eli by�y prawdziwe� lecz gdy pojawi�a si� wysoka na dwana�cie metr�w posta� Wojownika�?

Urwa�a w p� s�owa, a Will doko�czy� my�l:

��Nie zwr�ci�a na ni� uwagi. Nie widzia�a jej. Albo, je�li j� zobaczy�a, to nie zaniepokoi�a si� ani troch�, nie wyw�szy�a zagro�enia.

Alyss poprawi�a si� na krze�le.

��Wiesz co, Willu, nie jestem ekspertem w dziedzinie zjawisk nadprzyrodzonych, ale wielokrotnie s�ysza�am, �e zwierz�ta wyczuwaj� obecno�� duch�w na d�ugo przed tym, nim zobacz� je ludzie. Jednak tw�j pies po prostu sobie le�a�, niczym si� nie przejmuj�c, podczas gdy ty widzia�e� olbrzymiego wojownika na tle mg�y.

��S�dzisz, �e dopad�y mnie jakie� majaki? � zapyta� Will. Wypowiadaj�c te s�owa, poczu� fal� gniewu. Alyss �atwo tu siedzie� w �wietle dnia i tak my�le�. On wiedzia�, co zobaczy�. Jednak Alyss ju� kr�ci�a przecz�co g�ow� i wyci�ga�a r�k�, by dotkn�� jego ramienia.

��Wiem, �e widzia�e�, co widzia�e�. I wiem, �e nie jeste� boja�liwy. Twierdz� jednak, �e nie natkn��e� si� na �adnego ducha. Ten duch to jaka� sztuczka. Pies go zignorowa�, poniewa� wyczu�, �e nie chodzi o co� realnego. D�wi�ki, g�osy, �wiat�a� One tworz� prawdziwe zjawiska fizyczne. Ale posta� powsta�a w wyniku jakiej� sztuczki, jakiego� rodzaju iluzji.

Zapad�a d�uga cisza, spogl�dali na siebie nawzajem. Will wiedzia�, �e oboje my�l� o tym samym.

��B�d� musia� tam wr�ci� i to zbada�, nieprawda�? � powiedzia�.

��B�dziemy musieli tam p�j�� i to zbada� � poprawi�a go Alyss.

Will z wdzi�czno�ci� przyj�� pomys�, by mu towarzyszy�a, tak jak i my�l, �e jej analityczny umys� zaanga�uje si� w to zadanie. Jednak, mimo wszystko�

��Nast�pnym razem zamierzam si� tam wybra� w bia�y dzie� � stwierdzi�.

Alyss odpowiedzia�a u�miechem.

��Po tym, co opowiedzia�e�, stado koni nie zaci�gn�oby mnie do tego lasu po zmroku � przyzna�a.

Alyss przebieg�a wzrokiem po w�skiej �cie�ce wyci�tej w�r�d drzew.

��Pami�tasz, w kt�r� stron� p�yn�o �wiat�o? � spyta�a.

Will, spodziewaj�c si� tego pytania, ju� kiwa� g�ow�.

��Nie mam absolutnej pewno�ci � stwierdzi� � ale wed�ug mnie porusza�o si� w�a�nie wzd�u� tej �cie�ki.

Alyss wskaza�a na ziemi�.

��Nie jestem tropicielem � mrukn�a. � Podobno zwiadowcy na tym si� znaj�. Dostrzegasz tu jakie� �lady? Kto� mo�e t�dy niedawno przechodzi�?

Will przykl�kn�� na jedno kolano, wpatrywa� si� w poszycie. Po chwili zmarszczy� brwi.

��Niewykluczone � odpowiedzia�. � Trudno orzec. Widz� jaki� zatarty �lad. Jednak na szlaku mo�na si� spodziewa� �lad�w, czy� nie?

��Owszem, cho� nie zawsze �lad wskazuje, i� kto� lata� tam i z powrotem z latarni�. � Will w g�osie ��czniczki wyczuwa� nutk� rozczarowania.

Przytakn��. Potem zastanowi� si� jeszcze raz. Przypomina�y mu si� pierwsze lekcje u Halta. Zadar� g�ow�. Omiata� spojrzeniem korony drzew. �Na zawsze zapami�taj, �e trzeba sprawdza� dok�adnie wszystko, co zdo�asz zauwa�y� ponad czo�em", podszeptywa� mu w duchu mistrz. �Wi�kszo�� tropicieli pomija sprawdzanie tego, co ich przewy�sza. Ten akurat kierunek poszukiwa� ma�o komu przychodzi na my�l".

Oczy Willa zw�zi�y si�, gdy zauwa�y� mi�dzy drzewami co�, czego tam nie powinno by�. Alyss, widz�c zmienion� twarz zwiadowcy, tak�e popatrzy�a w g�r�.

��Co dostrzeg�e�? � spyta�a.

Will ruszy� w stron� pot�nego drzewa, wypatrywa� na nim chwyt�w dla d�oni oraz st�p. Znalaz�.

��P�dy � odpowiedzia�. I wyja�ni�: � P�dy cz�sto zwisaj� z wy�szych partii drzew. Tyle �e jeszcze nigdy nie zdarzy�o mi si� napotka� p�d�w, kt�re by ros�y prostopadle do pnia.

Wspinaczk� mia� we krwi, wi�c wspi�� si� na drzewo w mgnieniu oka. Alyss odnosi�a wra�enie, �e sunie w g�r� po ca�kiem g�adkiej powierzchni. Cztery metry nad ziemi� zastyg�. Alyss stwierdzi�a, i� jej przyjaciel przypatruje si� zielonemu pn�czu, kt�re ros�o wzd�u� jednej z d�u�szych ga��zi, nast�pnie za� przewiesza�o si� w kierunku s�siedniego drzewa, ko�ysz�c si� mi�dzy obydwoma.

��Znalaz�em sznur � zawo�a� do niej z g�ry. � Ufarbowany na zielono, ma wygl�da� jak pn�cze, ale to na pewno sznur. � Usatysfakcjonowany, przytakn�� w�asnym s�owom, po czym, bez �adnego wysi�ku, zsun�� si� na ziemi�. Po chwili zn�w sta� obok Alyss.

��Nie ma potrzeby, by kto� biega� tam i z powrotem ze �wiat�em � powiedzia�. � Mo�na je zawiesi� na sznurze i u�ywaj�c bloczka, przeci�ga� w dowoln� stron�.

Alyss czule tarmosi�a futro na g�owie owczarka.

��Twoja m�oda dama wyw�szy�a, a mo�e nawet us�ysza�a kogo�, kto wprawia� sznur w ruch. W�a�nie dlatego warcza�a. Id� o zak�ad, �e gdyby�my dobrze poszukali, znale�liby�my wi�cej �cie�ek takich jak ta i wi�cej pn�czy rosn�cych poziomo.

��To ci�gle jeszcze nie rozstrzyga problemu Nocnego Wojownika � wskaza� Will, lecz Alyss tylko zachichota�a.

��Zapewne. Z jednym wszelako zastrze�eniem. Skoro straszliwy Nocny Wojownik istnieje naprawd�, dlaczego w�a�ciwie musi pos�ugiwa� si� banalnymi sztuczkami ze �wiat�em? Prawdopodobnie duch wywo�any zosta� przy pomocy kolejnej sztuczki. Takiej, kt�ra wymaga wprawy w stosowaniu efekt�w �wietlnych. Ludzki t�um do tego zb�dny. Je�li mam wnioskowa� po psiej reakcji, nie s�dz�, aby przedwczoraj w nocy kto� si� tu kr�ci�. Teraz poka� mi, dok�adnie, miejsce, z kt�rego zobaczy�e� ducha.

Wr�cili na g��wny szlak, gdzie Wyrwij czeka� na nich spokojnie. Konik spojrza� z zainteresowaniem, jakby zastanawia� si�, co go omin�o. Will si�gn�� po zwini�ty, umieszczony za siod�em koc, odwi�za�, zacz�� manipulowa� przy siodle. Alyss przygl�da�a si� z ciekawo�ci�, jak Will wysuwa i dopasowuje do siebie cz�ci �uku refleksyjnego. Kiedy sko�czy�, kilkoma zr�cznymi ruchami za�o�y� ci�ciw� na ��czysko. Potem wypr�bowa� naci�g. Wreszcie spojrza� na Alyss z niezwykle zadowolon� min�.

��Uff, czuj� si� o niebo lepiej � sapn��, nak�adaj�c strza�� na ci�ciw�. � Skoro mamy rusza� na poszukiwanie tego przekl�tego Nocnego Wojownika, wol� w r�kach trzyma� �uk.

Ruszy� przodem. Prowadzi�. Przemierzywszy wsp�lnie nocny szlak Willa, dotarli nad brzeg jeziorka. Tak�e w �wietle dnia prezentowa�o si� z�owieszczo. Przeciwleg�y brzeg zasnuwa�y welony faluj�cych mgie�. Wodna to�, g�adka, nieprzenikniona, przypomina�a czarny marmur. B�belki unosi�y si� ku powierzchni i p�ka�y, jakby dawa�y znak, �e w g��binie czaj� si� dziwaczne stwory.

��Jeste�my � oznajmi� Will. � Stoimy najbli�ej miejsca, kt�re pami�tam. A posta� wyros�a, o tam� � Patrzy� teraz w stron� drugiego brzegu jeziora.

Alyss skierowa�a uwa�ne spojrzenie w kierunku, kt�ry jej wskaza�, nast�pnie powiod�a wzrokiem wzd�u� brzegu. Bada�a oczami odcinek, na kt�rym �cie�ka bieg�a tu� przy wodzie. W jednym miejscu wchodzi�a na ma�y cypel, poro�ni�ty drzewami i krzewami.

��Popatrzmy sobie na cypelek � zaproponowa�a.

Will poszed� za ni�, coraz bardziej zaciekawiony.

��Co ci chodzi po g�owie? � spyta�. By�o dla� jasne, �e Alyss stworzy�a jak�� teori�, a teraz j� sprawdza. ��czniczka milcza�a i unios�a d�o�, by powstrzyma� go od zadawania pyta�.

��Rozpatruj� mo�liwo�ci, nic wi�cej � rzuci�a wymijaj�co. Jej oczy badawczo wpatrywa�y si� w grunt przed nimi oraz prze�lizgiwa�y wzd�u� obu poboczy �cie�ki.

��Ty sobie poradzisz lepiej ni� ja � stwierdzi�a w ko�cu.

��Spr�buj wytropi� jaki� wy�ysia�y skrawek ziemi.

Will us�ucha�. Omiata� grunt wy�wiczonym wzrokiem tropiciela, miejsce przy miejscu. Dostrzeg� jaki� nik�y �lad, kt�ry m�g�by wskazywa�, i� kto� kr�ci� si� tu przed nimi. Wcale nie da si� wykluczy�, �e dwie noce temu, pomy�la� Will.

��Czy trzeba zwraca� uwag� na co� szczeg�lnego? � spyta�, przeszukuj�c systematycznie powierzchni� cypelka.

��Szukaj �lad�w spalenizny � poinformowa�a Alyss. W tym samym momencie Will zauwa�y� wielk� plam�. Zdziwi�o go jeszcze bardziej, �e trawa wok� plamy jest zniszczona i sucha, ca�kowicie niezgodnie z natur� podmok�ego, jak ca�y las przy jeziorze, miejsca.

��Tutaj � wskaza�.

Alyss przykl�kn�a i po chwili rozciera�a w palcach wysuszon�, krusz�c� si� traw�. Mrukn�a do siebie z zadowoleniem.

��No dobrze � odezwa� si� Will. � Prosi�a�, bym znalaz� wypalon� traw�, wi�c j� znalaz�em. Teraz ja poprosz� o wnioski.

��Pami�tasz pokazy latarni magicznej? � spyta�a. Gdy oboje byli jeszcze dzie�mi, cz�sto ogl�dali w sieroci�cu Zamku Redmont wyst�py w�drownego sztukmistrza. Wykorzystuj�c �wiat�o �wiecy, sztukmistrz przenosi� na �cian� pokoju cienie rzucane przez r�ne wycinanki, takie jak gwiazdy, p�ksi�yce, czarownice i ich koty. � Zgaduj� � ci�gn�a � �e tw�j Nocny Wojownik powsta� na tej samej zasadzie.

��Przecie� on by� ogromny! � zaprotestowa� Will. � Wznosi� si� nade mn�, lecz wyr�s� z wody nie bli�ej ni� jakie� trzydzie�ci lub czterdzie�ci metr�w od miejsca, gdzie teraz stoimy. Trzeba by pot�nego �r�d�a �wiat�a, �eby uzyska� tak niezwyk�y efekt. Alyss przytakn�a.

��W�a�nie. Pot�ne �r�d�o �wiat�a wymaga mn�stwa ciep�a. St�d wypalona ziemia.

��Jednak dystans� � zacz�� Will. B�d� co b�d�, pokazy, jakie ogl�dali w dzieci�stwie, odbywa�y si� wewn�trz pomieszcze�, a cienie pada�y ledwo o par� metr�w od �r�d�a �wiat�a.

��Istniej� sposoby, �eby skupi� �wiat�o. Daje si� stworzy� �wietlny snop, Willu. Daje si�, uwierz mi. Jest to wielce kosztowne i zaledwie kilku rzemie�lnik�w potrafi wykonywa� niezb�dne przyrz�dy. Jednak ci nieliczni potrafi�. We� pot�ne �r�d�o �wiat�a, dodaj urz�dzenie skupiaj�ce, wytnij z czego� sylwetk�. I oto, prosz�, olbrzymi wojownik powstaje trzydzie�ci metr�w przed nami.

��Na czym powstaje? � Will wci�� jeszcze rozwa�a� teori� Alyss. � Brakuje tu �ciany, na kt�r� przenosisz obraz.

��Na mgle � wyja�ni�a. � G�sta mg�a tworzy swojego rodzaju zas�on�. Zobacz, jak paruje. Mg�a unosi si� znad jeziora. Drga. Dzi�ki drganiom obraz sprawia wra�enie, jakby migota�, pulsowa�. Zauwa�, �e i wtedy, noc�, mg�a k��bi�a si�, porusza�a.

Will poj�� sens teorii Alyss. Got�w by� uwierzy� w jej s�owa. Tak, to wykonalne. Je�li zatem kto� nap�dzi� mu stracha za pomoc� kuglarskich sztuczek, ch�tnie i z nawi�zk� odp�aci temu komu� za przera�enie, jakiego do�wiadczy� dwie noce wcze�niej.

��Kto� zadaje sobie mn�stwo trudu, �eby utrzyma� wszystkich z dala od Lasu Grimsdell. � Alyss zaduma�a si�. � Tylko, dlaczego?

Willa ogarn�� nag�y gniew, �agodzony troch� poczuciem narastaj�cej ulgi. Skoro ca�a sprawa daje si� logiczne wyt�umaczy�, skoro za wszystkim stoi realna osoba, skoro kuglarstwem trudni si� cz�owiek z krwi i ko�ci� Zwiadowcy spad� kamie� z serca. I pragn�� ju� tylko jednego. Trzeba tego kogo� przyk�adnie ukara�.

��Znajd�my go. Wkr�tce dowiemy si�, w czym rzecz � zapewni� z ponur� zawzi�to�ci�. Jednak Alyss, kt�ra przez ca�y czas zerka�a na s�o�ce, pokr�ci�a g�ow� przecz�co.

��Nie zd��ymy teraz � stwierdzi�a. � Moja �wita wraca za kilka minut po lady Gwendolyn. A skoro s� �ledzeni, trudno, �eby kr��yli bez celu, czekaj�c, a� ja si� wyhasam w lesie.

���wietnie � odpowiedzia� Will. � Ty wracaj. Ja od razu bior� si� za szukanie tego�

Alyss po�o�y�a mu do� na ramieniu. Nie odrywa�a jej do chwili, kiedy ch�opak, dygocz�c z w�ciek�o�ci, spojrza� na przyjaci�k�. Rozumia�a stan m�odego zwiadowcy. Wstrz�sn�a g�ow� prosz�co.

��Nie teraz, Willu � szepn�a. � Nie teraz. Wr�cimy tu p�niej. Razem.

Will nic nie odpowiada�, wi�c ci�gn�a �agodnie:

��Poszperajmy jeszcze troch�, dowiedzmy si� kto, co i jak. Im wi�cej b�dziemy wiedzie�, gdy zn�w wyruszymy na poszukiwania, tym lepiej. Przecie� wiesz.

Z niech�ci� przytakn��. Lata zwiadowczych szkole� nauczy�y go rozs�dku. Rozumia� zasad�. Nim wkroczysz na terytorium nieprzyjaciela, powiniene� wcze�niej starannie sprawdzi�, jakie mog� si� tam zdarzy� niespodzianki. Alyss, kt�ra nie odrywa�a oczu od zwiadowcy, spostrzeg�a, jak w jego �renicach powoli gasn� gniewne iskierki. Wreszcie zdj�a r�k� z ramienia Willa.

��A teraz odwie� mnie z powrotem na skraj lasu � poprosi�a.

��Racja � parskn��, wskakuj�c na grzbiet Wyrwija. Nast�pnie schyli� si� ku niej i pom�g� wskoczy� na siod�o za sob�. � Tylko �e da�bym bardzo wiele, aby ten kto�, kto o�mieli� si� upokorzy� mnie przedwczoraj w nocy, by ten� jak najszybciej otrzyma� stosown� zap�at�.

Alyss opasa�a go ramionami. �cisn�a lekko.

��Nie mam do ciebie �adnych pretensji � odrzek�a. � I zyskasz jeszcze swoj� szans�, uwierz mi. � Milcza�a p�niej przez d�u�sz� chwil�. W drodze powrotnej Alyss od czasu do czasu nisko pochyla�a si� ku grzbietowi Wyrwija. Stara�a si� unika� pn�czy wisz�cych nisko nad �cie�k� i ga��zi tarasuj�cych drog�. Wreszcie odezwa�a si� znowu:

��Willu, proponowa�abym wys�anie raportu. Warto przekaza� Haltowi oraz Crowleyowi uzyskane do tej pory informacje. Mo�e oni nam co� podsun�?

Go��bie pocztowe u�ywane dla potrzeb S�u�by Dyplomatycznej podlega�y specjalnej tresurze. Zawsze umia�y powr�ci� do ostatniego miejsca postoju. Go��b powracaj�cy do swojego go��bnika by� nadal got�w frun�� do punktu, z kt�rego go wypuszczono. Nikt nie wiedzia�, jak ptakom udaje si� zapami�ta� tras�, ale okazywa�y si� niezast�pione w charakterze skrzydlatych kurier�w.

Alyss planowa�a dalej:

��Ja jestem �ledzona, wi�c musz� wraca� do zamku. Jednak ty m�g�by� skontaktowa� si� z opiekunem go��bi i wys�a� raport.

Will skin�� g�ow� na znak, �e si� zgadza. Mia� mn�stwo do opowiedzenia swoim prze�o�onym, nawet je�li brakowa�o jeszcze wniosk�w.

��Jak rozpoznam twojego cz�owieka? � spyta�.

��On rozpozna ciebie. Wie, co ma robi�, kiedy ci� ujrzy.

Powr�cili na skraj lasu. Teraz �atwiej im by�o si� przemieszcza�. Will tr�ci� Wyrwija pi�tami, konik zerwa� si� do k�usu. Wkr�tce znale�li si� w ma�ym zagajniku, sk�d uprzednio wyruszali w g��b Grimsdell. Alyss pr�dko zsun�a si� z siod�a, przeczesuj�c nerwowo wzrokiem drog� w tym miejscu, gdzie powinna stawi� si� jej �wita. Na razie nie spostrzeg�a kawalkady. Czyli �ledz�cy orszak lady Gwendolyn szpiedzy r�wnie� jeszcze nie nadjechali.

��Lepiej zejd� wszystkim z oczu � poprosi�a.

Will przytakn��. Wycofa� Wyrwija w cie� pod drzewami. Pies, kt�ry pobieg� za nim, zaleg� od razu w wysokiej �nie�nej zaspie.

Dwie�cie metr�w dalej szlak zakr�ca�. Will uwa�nie obserwowa� zakr�t. W pewnej chwili dojrza� wy�aniaj�cego si� pierwszego je�d�ca ze �wity Alyss.

��Ju� s� � rzuci� cicho.

Alyss spiesznie pobieg�a na skraj lasu, ku g�stej k�pie krzew�w. Rozpi�a kr�tk� opo�cz�, �ci�gn�a przez g�ow� tunik�. Pod tunik� nosi�a tylko kr�tk� koszulk�. Will, zauwa�ywszy nagie barki i ramiona ��czniczki, odwr�ci� si� pr�dko. Od strony krzak�w dobiega� gor�czkowy szelest, potem Alyss zawo�a�a:

��Mo�esz otworzy� oczy. � Wydawa�a si� nieco rozbawiona zmieszaniem Willa.

Spogl�da� na bia�y str�j do konnej jazdy, wypuszczony na rajtuzy, oraz na buty lady Gwendolyn. Opo�cza, tunika, pas ze sztyletem le�a�y zwini�te u jej st�p. Will zerkn�� na drog�. Czteroosobowa �wita, ciasno otaczaj�ca kuk�� przywi�zanej do konia Gwendolyn, ju� niemal si� z nimi zr�wna�a. Alyss, skulona w�r�d krzew�w, da�a znak swoim ludziom. Odwr�ci�a si�, pomacha�a Willowi z porozumiewawczym u�miechem.

��Zobaczymy si� w zamku � zachichota�a.

P�niej, gdy orszak znalaz� si� w pobli�u kryj�wki, dosz�o do ma�ego zamieszania. Konie wierzga�y, kr�ci�y si�, zam�t trwa� przez d�u�sz� chwil�. A� kt�ry� je�dziec rozwi�za� w�ze� podtrzymuj�cy kuk��, kt�ra zsun�a si� na ziemi�. Zanim upad�a, Alyss ju� wskoczy�a na siod�o. Kolejny dworzanin pospiesznie nachyli� si� i schwyci� kuk��. W mgnieniu oka zosta�a zwini�ta. Znikn�a. Orszak ruszy� w drog� powrotn�.

Odjechali. Will chwil� odczeka�. Nie porzuca� jeszcze kryj�wki w cieniu drzew. Orszak lady Gwendolyn nie zd��y� znikn�� za horyzontem, kiedy Wyrwij zastrzyg� uszami. Pies cicho warkn��.

��Spok�j � nakaza� Will swym czworono�nym towarzyszom.

I dobrze uczyni�, bo dw�ch zbrojnych w�a�nie wy�ania�o si� zza zakr�tu. Ostro�nie przepatrywali drog�, by zyska� pewno��, i� zachowuj� bezpieczny dystans, nie zbli�aj�c si� do kawalkady, kt�r� �ledzili. Will zastyg�, gdy go mijali. Odczeka� par� minut, po czym wyjecha� na drog� i skierowa� si� na po�udnie, �eby odnale�� opiekuna go��bi Alyss.

Tego wieczora Will wyst�powa� w kwaterze zbrojnych.

Minstrel, przybywszy do zamku, odwiedza� wedle przyj�tego powszechnie obyczaju przer�ne miejsca. Zreszt�, gdyby mia� wyst�powa� ka�dego wieczora w wielkiej sali, zgromadzeni ju� wkr�tce znudziliby si� wys�uchiwaniem ci�gle tych samych pie�ni. Od zbrojnych za� minstrel mia� prawo oczekiwa� hojno�ci, niekiedy nawet nadzwyczajnej. Skoro bowiem kwaterowali w ma�ym, prowincjonalnym lennie, na takim odludziu jak Macindaw, nie za bardzo znajdowali okazj�, by szasta� pieni�dzmi. Will liczy� wi�c, �e jego sakiewka stanie si� znacznie ci�sza, je�eli wyst�p przypadnie wojakom do gustu.

Ka�dy w�drowny ryba�t spodziewa� si� od pana zamku drobnego wspomo�enia got�wk� na odjezdnym, ale przedtem wynagradzano go g��wnie bezpiecznym schronieniem, straw� oraz dachem nad g�ow�. Goni�c za �ywym groszem, zazwyczaj m�g� go znale�� po�r�d �o�nierzy albo w miejscowej ober�y, o ile jaka� znajdowa�a si� w pobli�u.

Will mia� jeszcze inny pow�d, �eby odwiedzi� kwater� zbrojnych. Postanowi� mianowicie nak�oni� wojak�w do zwierze�. Pragn�� pozna� lokalne plotki, zw�aszcza je�li dotyczy�y przekl�tego Lasu Grimsdell oraz czarnego jeziora. A nic tak skutecznie nie rozwi�zuje j�zyk�w, jak wiecz�r przy muzyce i szklanicy z trunkiem, pomy�la� cierpko Will.

Siedzia� ju� na tyle d�ugo w Macindaw, �e miejscowi przywykli do obecno�ci minstrela. Ludzie ch�tniej otwierali si� przed nim ni� przed kim� zupe�nie obcym. Ponadto wojacy, dobrze uzbrojeni, stosunkowo bezpieczni za solidnymi murami zamku, czuli si� pewniej od wie�niak�w, kt�rzy ka�dej nocy wracali spod �P�kni�tego Dzbana", brn�c w stron� samotnych domostw czy gospodarstw. Ju� samo to stanowi�o wystarczaj�cy pow�d, by j�zyki nieco �atwiej rozwi�zywa�y si� �o�nierzom.

Will zosta� przyj�ty rado�nie, gdy tylko si� pojawi� w�r�d zbrojnej za�ogi zamku. Tym bardziej, �e dla o�ywienia atmosfery wyci�gn�� od razu wielk� flach� jab�kowej brandy. Jego typowy repertuar, z�o�ony z ludowych piosenek, ta�c�w oraz przy�piewek, okaza� si� dok�adnie tym, czego pragn�li ci akurat s�uchacze. Do�o�y� kilka swawolniejszych utwor�w, kt�rych Berrigan tak�e go nauczy�, mi�dzy innymi �C�rk� starego Seully'ego" i rubaszn� parodi� pie�ni �Rycerze, co si� z�� s�aw� okryli", zatytu�owan� �Rycerze, co portki pogubili". Wiecz�r uda� si� nadzwyczajnie, a wraz z up�ywem godzin do futera�u mandoli sypa� si� g�stniej�cy deszcz monet.

Wreszcie na placu boju pozosta� tylko on i p� tuzina wojak�w, kiwaj�cych si� wok� dogasaj�cego ognia, ze szklaneczkami brandy w d�oniach. Will od�o�y� na bok mandol�. Dawa� w ten spos�b sygna�, �e ju� koniec ze �piewaniem, ale �o�nierze i tak byli zadowoleni. Zapewni� im sporo uciechy. I znowu, kolejny raz, ogarn�o go dziwne wra�enie. Oto, wyst�puj�c ledwie godzin� lub dwie, zostawa� przyj�ty do grona s�uchaczy jako znajomek od niepami�tnych czas�w.

Gwarzyli teraz bez po�piechu, podejmuj�c tematy, kt�re potrafi�y o�ywi� znudzonych �o�nierzy. O niedoskona�o�ciach kobiet w okolicy. O monotonii zamkowego �ycia na odludziu. O tym, �e zimowe �niegi odci�y ich od �wiata. Wojacy nudzili si�, lecz spod nudy przebija� strach. Bo nikt nie potrafi� przewidzie�, kiedy plemiona Skott�w zechc� przypu�ci� atak, naruszaj�c granic�.

No, i w rozmowie wyp�yn�a wreszcie dr�cz�ca zbrojnych tajemnicza choroba lorda. W miar� jak rozwi�zywa�y si� j�zyki, Will dyskretnie pr�bowa� ich podpytywa� o najwa�niejsze osoby i odkry�, �e nie darz� nadmiernym szacunkiem syna w�adcy zamku.

���aden z Ormana wojownik � rzuci� kt�ry� pogardliwym tonem. � W�tpi�, czy potrafi�by utrzyma� miecz w prawicy, a co dopiero si� zamachn��.

Rozleg�y si� pomruki na znak poparcia.

��Keren to w�dz dla nas � odezwa� si� kolejny. � Prawdziwy m�czyzna, nie jaki� tam napuszony m�l ksi��kowy, z nosem wiecznie utkwionym w zwojach.

��Jednak Orman odziedziczy zamek, wi�c trzeba go znosi� � westchn�� inny.

��Co s�dzicie o Syronie? � Will wreszcie odwa�y� si� zapyta�.

Spojrzenia zbrojnych skupi�y si� na osobie minstrela. Czekali, a� odpowiedzi udzieli starszy sier�ant, najwy�szy w�r�d nich rang�.

��Dobry to cz�ek. Dobry pan. Dzielny wojownik. I sprawiedliwy w�dz. Ale obecnie przykuty jest do �o�a. Trudno s�dzi�, �e wyzdrowieje.

��Potrzebujemy go teraz bardziej ni� kiedykolwiek, skoro Malkallam znowu grasuje w okolicy � dopowiedzia� kolejny �o�nierz.

Will rozpozna� w nim stra�nika, z kt�rym rozmawia�, wyje�d�aj�c za mury par� nocy wcze�niej.

��Malkallam? � spyta� Will. � Ten mag, o kt�rym wspomina�e�, prawda?

Na chwil� zapad�a cisza. Kilku obejrza�o si� za siebie, wlepiaj�c wzrok w ciemno�� g�stniej�c� poza migotliwym kr�giem paleniska. P�niej stra�nik odpowiedzia�:

��Ano. Rzuci� urok na naszego pana, Syrona. Czai si� w tym przekl�tym lesie, otoczony przez te przekl�te stwory� � Zawaha� si�, nie wiedzia�, czy aby nie powiedzia� za du�o.

��Wybra�em si� do Lasu Grimsdell owej nocy, cho� uprzedza�e� � przyzna� Will. � Twoje przestrogi tylko zaostrzy�y moj� ciekawo��. I powiem ci, �e tego, co zobaczy�em i us�ysza�em, starczy, �ebym na przysz�o�� trzyma� si� z dala.

��Tak te� i ja pomy�la�em � zgodzi� si� stra�nik. � Wy, m�odzi, zawsze wszystko wiecie lepiej ni� starsi, co wam dobrze radz�. Ciesz si�, �e� uszed� ca�o. Inni nie mieli tyle szcz�cia � doda� z�owieszczo.

��Ale sk�d si� wzi�� ten ca�y Malkallam? � Will ku� �elazo, p�ki gor�ce. Kolejny �o�nierz przy��czy� si� do rozmowy. Siwa broda i bia�e w�osy �wiadczy�y o jego d�ugiej s�u�bie na zamku.

��Mieszka� w�r�d nas przez lata � wyja�ni�. � Wszyscy�my my�leli, �e ca�kiem on niegro�ny, ot, zwyk�y zielarz, normalny uzdrowiciel. Jednak tylko czeka� na odpowiedni moment, pozwalaj�c nam zatraci� czujno��. Wreszcie pojawi�y si� dziwne znaki. Umar�o dziecko, chocia� wszyscy wiedzieli, �e Malkallam by� w stanie je uleczy�. Malkallam pozwoli� mu umrze�, tak powiadaj�. A inni gadaj�, �e wykorzystywa� duchy dla swoich niecnych cel�w. Byli tacy, kt�rzy chcieli mu odp�aci� za wstr�tne czyny, ale zanim zdo�ali�my co� zrobi�, uciek� do lasu.

��I na tym poprzesta�? � dr��y� Will.

�o�nierz pokr�ci� g�ow�.

��Kr��y�y opowie�ci� mroczne opowie�ci� �e otacza si� potworami. Ko�lawymi, szkaradnymi istotami. Stworami o z�ym oku, nosz�cymi pi�tno diab�a, jak garbusy i kar�y, i nawet jeszcze gorszymi. Czasami widywano ich na skraju lasu. Wiedzieli�my, �e odprawia diabelskie czary. Kiedy na lorda Syrona spad� z�y urok, zaraz zrozumieli�my, kto go rzuci�.

��To nie przypadek � doda� stra�nik. Inni przytakn�li.

��A czym zajmuje si� Orman? � ci�gn�� dalej stary wyga. � Do p�na w noc gapi si� w dziwaczne zwoje, kiedy porz�dni ludzie ju� dawno �pi� w ��kach. Trzeba nam przyw�dcy, kogo�, kto mia�by odwag� stawi� czo�a Malkallamowi i wygna� go z Grimsdell raz na zawsze.

��Potrzeba nam wi�kszej za�ogi, je�eli mamy by� tu bezpieczni � stwierdzi� starszy sier�ant. � Nie daliby�my rady szkaradom Malkallama, kiedy jest nas tylko dwunastu. Orman powinien zwerbowa� wi�cej ludzi. Dobrze, �e przynajmniej Keren co� robi.

Wys�u�ony �o�nierz pokr�ci� g�ow�.

��Nie jestem pewien, czy mi si� podoba to, co on tu wyprawia � powiedzia�. � Niekt�rzy z tych, kt�rych zwerbowa�, to bandyckie nasienie, gdyby mnie kto pyta�.

��Kiedy trzeba ci m�czyzn zdatnych do walki, Aldousie Almsleyu, wybierasz z tego, co jest � odpowiedzia� starszy sier�ant. � Ch�opc�w z ko�cielnego ch�ru wok� siebie nie skrzykn��, jasne to jak s�o�ce. Ale Keren potrafi nad rekrutami zapanowa�. Tak mniemam.

Will us�ysza� w�a�nie co� ca�kiem nowego. Pilnie nadstawi� ucha. Starannie jednak zwa�a�, by jego twarz nie wyra�a�a nadmiernego zainteresowania. Uda�o mu si� nawet ziewn��, nim spyta� tonem tak oboj�tnym, na jaki tylko potrafi� si� zdoby�:

��Rekruci Kerena?

Starszy sier�ant skin�� g�ow�.

��Jak m�wi Aldous, lepiej nie wnika�, co porabiali w przesz�o�ci. Lecz nadejdzie czas, kiedy potrzeba nam b�dzie twardzieli. Wtedy nie b�dziemy si� o nich spiera�.

Will rozejrza� si� po kwaterze.

��Oni tu nie mieszkaj�? � spyta�.

Tym razem odpowiedzia� Aldous:

��Keren trzyma ich osobno. Kwateruj� w sto�pie. Powiedzia�, �e tak lepiej, bo uniknie si� okazji do spor�w.

By�o jasne, �e �o�nierze zamkowego garnizonu przyj�li t�umaczenie lubianego dow�dcy bez zb�dnych pyta�. Will w zamy�leniu postuka� szklaneczk� o z�by. Mo�e to i ma sens, pomy�la�. ��czenie dw�ch odr�bnych oddzia��w, trzymanie ich wsp�lnie w do�� skromnych warunkach gwarantowa�o niechybne k�opoty. Jednak co� w tym wszystkim nadal wydawa�o mu si� niepokoj�ce.

��Pewnie ma racj� � odpar� starszy sier�ant. � Kiedy rozwa�y�, co si� dzieje mi�dzy sir Kerenem i lordem Ormanem, to chyba trzeba s�dzi�, i� sir Keren my�li, �e rozs�dnie skupi� wok� siebie grup� ludzi lojalnych. Nie, �eby mia� si� spodziewa� jakichkolwiek k�opot�w z naszej strony, ale�

��Chocia� � doda� Aldous � wi��e nas przysi�ga, musimy wype�nia� rozkazy prawowitego pana zamku. A kiedy lord Syron nie jest zdolny do dzia�ania, panem jest tu Orman, czy nam si� to podoba, czy nie.

��Przysi�ga przysi�g� � wtr�ci� trzeci �o�nierz � w�tpi�, �eby kt�ry� z nas chcia� walczy� przeciwko Kerenowi.

Mrukni�ciami wyra�ali swoje poparcie. Oci�gali si� wszelako, wyra�aj�c w�asne zdanie cichym pomrukiem. Ten i �w obejrza� si� przez rami�. Mieli �wiadomo��, jak niebezpieczne s� opinie, kt�re przed chwil� wyrazili. W ko�cu zapad�o milczenie. Will uzna�, �e najlepiej ju� sobie p�j��. Nie chcia�, by p�niej zastanawiali si�, czy aby minstrel nie wyci�ga� z nich podst�pem informacji.

��Et � westchn�� Will. � Jedno jest pewne. Skoro ludzie sir Kerena mieszkaj� w sto�pie, to wystarczy nam resztka brandy. W butli zosta�o ledwie co na dnie.

Zarechota�, pu�ci� w ruch butl�. Ochoczo nape�niali podsuni�te szklaneczki. Nastr�j zdecydowanie si� poprawi�. Zwiadowca uda�, �e nape�nia tak�e w�asn� szklanic�, chocia� przez ca�y wiecz�r unika� trunku. Sam przed sob� przyzna�, �e post�powa� bardzo dobrze, nie przesadzaj�c z wysuszaniem butelki. Bo wiele fakt�w, kt�re zgromadzi� tego wieczora, wymaga�o przemy�lenia. Zacz�� �a�owa�, �e nie zaczeka� jeszcze jednego dnia, nim wys�a� raport do Halta i Crowleya.

Will nie mia� poj�cia, �e dow�dcy Korpusu zdecydowali si� wys�a� pomoc. Go��b, kt�ry zani�s� raport, jako jedyny wyuczy� si� trasy mi�dzy lennem Norgate i Zamkiem Araluen. Tylko ten ptak wi�c zdo�a�by przynie�� odpowied�. Lecz potrzebowa� co najmniej trzech lub czterech dni, by nabra� si� niezb�dnych do kolejnego przelotu. Wtedy, oczywi�cie, powr�ci�by do ostatniego miejsca pobytu, trafi�by zatem do cz�owieka pracuj�cego dla Alyss w okolicy Macindaw. Dop�ki Will by si� z tym cz�owiekiem nie skontaktowa�, nawet by nie wiedzia�, �e pomoc jest w drodze.

Gdyby jednak wiedzia�, m�g�by si� poczu� nieco pewniej. Horace, s�u��cy r�wnie d�ugo w Korpusie Rycerskim, jak Will w Korpusie Zwiadowc�w, po wielokro� dowi�d�, ile jest wart. Jako czeladnik okaza� si� nadzwyczaj utalentowanym wojownikiem, urodzonym rycerzem, co przyznawali nauczyciele. Pokona� w pojedynku buntowniczego wodza Morgaratha, p�niej nadzwyczajnie zas�u�y� si� w wojnie z konn� armi� Temud�ein�w. I wi�cej jeszcze. Budzi� groz� jako szermierz. Zaskarbi� sobie s�aw� niepokonanego r�baj�y dzi�ki talentowi wykazanemu w dawnym pojedynku. Ca�a Gallia imi� Rycerza D�bowego Li�cia wypowiada�a z podziwem. Po�o�y� zas�ugi tak wielkie, �e kr�l Duncan nie waha� si� oficjalnie pasowa� go na rycerza, cho� Horace odby� zaledwie po�ow� szkolenia rycerskiego.

Owego pogodnego zimowego poranka wie��, �e Horace wyruszy� w drog�, mog�aby z pewno�ci� z�agodzi� niepok�j, jaki wci�� n�ka� Willa. Nadal rozmy�la� o tym, co us�ysza� w kwaterze zbrojnych. Zamierza� spotka� si� pod jakim� wiarygodnym pretekstem z Alyss, by wszystko z ni� dok�adnie om�wi�. Rozwa�a� nawet, czy nie poszuka� wsparcia u sir Kerena. Skoro m�ody dow�dca garnizonu wyra�nie nie by� w najlepszych stosunkach ze swoim kuzynem oraz utrzymywa� pozostaj�cy tylko na w�asne rozkazy oddzia�, m�g�by okaza� si� cennym sprzymierze�cem. Jednak, nim Will zdecydowa�by si� na tak radykalny krok, musia� go najpierw przedyskutowa� z Alyss.

Pilnie te� pragn�� ustali�, kiedy wsp�lnie wezm� si� do dalszych poszukiwa� tajemniczego Malkallama. On to bowiem musia� sta� za sztuczkami �wietlnymi, on musia� wywo�ywa� wizje, on r�wnie� usi�owa� zniech�ci� ciekawskich, powstrzymuj�c ka�dego przed zagl�daniem do Lasu Grimsdell. Lecz Will wiedzia�, �e zanim zdecyduje si� na jaki� krok, powinien wymy�li� spos�b, �eby Alyss po niego pos�a�a. Jako minstrel niskiego stanu nie m�g� wkroczy� do komnat damy bez uprzedniego zaproszenia.

Tymczasem ruszy� do stajni, �eby sprawdzi�, czy Wyrwij znajduje si� pod dobr� opiek�. Zabra� ze sob� z wie�y suk�, gdy� zaczyna�a si� wierci� niecierpliwie w czterech �cianach nieco zagraconego pokoju Willa. Niech dotrzymuje towarzystwa konikowi, postanowi�. Zostawi� je razem, a oba zwierzaki wydawa�y si� zadowolone z odmiany. Wyrwij przybra� wobec psa postaw� nacechowan� lekkim rozbawieniem, po��czonym z poczuciem wy�szo�ci, podczas gdy pies zaakceptowa� kud�atego konika zwiadowcy jako zast�pc� samego Willa. Zwiadowca wiedzia�, �e suka si� nie oddali, w pobli�u za� czeka�o j� mn�stwo pasjonuj�cych woni, odg�os�w oraz zakamark�w, wi�c w zamkowych stajniach nie grozi�a jej nuda.

Ca�e szcz�cie, �e zostawi� tam suk�. Kiedy bowiem przechodzi� przez dziedziniec, ujrza� znajomo wygl�daj�cego m�czyzn�, kt�ry w�a�nie mija� bram�, maszeruj�c w stron� sto�pu. Wysoki, ciemnow�osy, ciemnobrody. Z oddali Will nie potrafi�by dostrzec rys�w. Jednak m�czyzna porusza� si� w spos�b, kt�ry Willowi nie by� obcy. Wygl�da� bardzo znajomo. M�ody zwiadowca spostrzeg� w��czni� w prawej r�ce przybysza. Cho� niew�tpliwie bardzo ci�ka, nowo przyby�y ni�s� j� niczym pi�rko. Will, pomy�lawszy chwil�, wreszcie skojarzy�. Zna� tego cz�owieka.

John Buttle. Przekaza� go za�odze skandyjskiego okr�tu w dalekim lennie Seacliff.

��Co on, do diab�a, tu robi? � Will mrukn�� sam do siebie. Odwr�ci� si� pospiesznie i ukl�kn�� na jedno kolano, udaj�c, �e zawi�zuje rzemyk przy bucie. Na szcz�cie Buttle nie patrzy� w stron� zwiadowcy. Wszed� do sto�pu. Will si� wyprostowa�, rozmy�laj�c gor�czkowo. Buttle wci�� jeszcze powinien by� bezpiecznie zimowa� na Skorghijl wraz z za�og� morskich wilk�w, setki kilometr�w na p�nocny wsch�d, daleko st�d. Jednak pojawienie si� zbira tutaj stwarza�o prawdziwy problem. Skoro on pods�ucha� rozmow� mi�dzy Willem i Alyss w Seacliff, oraz skoro wiedzia�, �e�

Will zastyg�. Alyss! Buttle j� spotka, a wtedy z �atwo�ci� rozpozna ��czniczk�. Oczywi�cie, Will przekonywa� sam siebie, wyszukane uczesanie i taki� str�j zmieni�y Alyss w wysoko urodzon� dam�. Kiedy Buttle �ledzi� j� w Seacliff, nosi�a prost�, cho� eleganck� szat� kurierki, a w�osy mia�a rozpuszczone. Lecz nikt nie zdo�a�by zapomnie� wyj�tkowej figury Alyss. Je�li tylko starczy mu czasu, rozpozna dziewczyn�. A gdyby do tego dosz�o, zorientuje si� natychmiast, �e nie ma do czynienia z trzpiotowat� lady Gwendolyn, tylko z wyszkolon� kurierk� S�u�by Dyplomatycznej.

Willa raczej nie rozpozna. Nie spodziewa si� go w jaskrawym, krzykliwym odzieniu minstrela. Buttle wiedzia�, �e Will nale�y do Korpusu Zwiadowc�w, oczekiwa�by wi�c kogo� nosz�cego prosty str�j o przygaszonych barwach. Jak naucza� Halt, ludzie cz�sto widz� to, co zamierzaj� zobaczy�. Zreszt�, uprzednio walczyli w cieniu drzew, a tam �wiat�o nie by�o najlepsze. Rozpoznawszy wszak�e Alyss, szybko skojarzy�by jej wizyt� w zamku z obecno�ci� innego obcego.

Pierwszy krok Willa wydawa� si� zatem oczywisty. Musia� natychmiast ostrzec Alyss. B�dzie zmuszona trzyma� si� na uboczu, dop�ki jako� nie uporaj� si� z now� przeszkod�.

Ruszy� w stron� wej�cia do sto�pu. Ale si� zawaha�. Buttle wszed� tam przed chwil�, Will nie mia� poj�cia, gdzie mo�e teraz przebywa�. Mo�e jest tu� przy wej�ciu, w wielkiej sali. A mo�e gdzie� si� oddali�. Zwiadowca rozejrza� si� doko�a, szukaj�c innego sposobu dostania si� do �rodka. Wiedzia�, �e kucharze wychodz� drzwiami prowadz�cymi na ty�y dziedzi�ca. Postanowi� przej�� tamt�dy.

Nim zd��y� cho�by drgn��, na jego ramieniu spocz�a czyja� ci�ka d�o�.

Will odwr�ci� si� i stwierdzi�, �e spogl�da prosto w srog� twarz starszego sier�anta. Dwaj inni zbrojni z garnizonu czekali nieopodal, d�onie zaciskali na g�owniach mieczy. Z przyjaznej atmosfery poprzedniego wieczora nie pozosta� nawet �lad. Trzem zbrojnym nie by�o do �art�w.

��St�j, minstrelu � odezwa� si� starszy sier�ant. � Lord Orman pragnie zamieni� z tob� s��wko.

Will oceni� sytuacj�. Starszy sier�ant, porusza� si� wolno. Pozostali dwaj to zwykli zbrojni, ich sprawno�� w fechtunku zapewne nie sta�a na zbyt wysokim poziomie.

Will niew�tpliwie poradzi�by sobie co najmniej z dwoma, nim zd��yliby si�gn�� po bro�. Jednak nadal pozosta�by jeden, ten za� zd��y�by podnie�� alarm. Brama i most zwodzony znajdowa�y si� trzydzie�ci metr�w dalej, obsadzone przez kolejnych trzech lub czterech zbrojnych. Will nigdy nie wydosta�by si� z zamku, gdyby teraz spr�bowa� stawia� op�r. Jedyne, co m�g� zrobi�, to u�y� podst�pu. W ci�gu mniej ni� p� sekundy wiedzia�, co powinien czyni�.

��W porz�dku, panie sier�ancie � odpar�, u�miechaj�c si�. � Z�o�� mu wizyt�, gdy tylko doko�cz� to, co mam akurat do zrobienia.

D�o� przytrzymuj�ca rami� zwiadowcy ani drgn�a.

��Teraz � powiedzia� stanowczym tonem sier�ant.

Will poniecha� sprzeciwu.

��Oczywi�cie, skoro ma by� teraz, niech b�dzie teraz � odpowiedzia�. � Prowad�.

Pokaza� �o�nierzowi, by rusza� przodem. Do�wiadczony wojak ani drgn��. W jego oczach nie by�o ni krzty rozbawienia.

��Ty pierwszy, minstrelu � warkn��.

Will mia� nadziej�, �e drgni�cie jego ramion wygl�da�o na gest oboj�tno�ci. Pierwszy ruszy� przez dziedziniec. Trzej zbrojni zaj�li miejsca wok� � starszy sier�ant z ty�u, pozostali dwaj po bokach. Ci�kie buciory tupota�y na bruku, gdy zbli�ali si� do wej�cia.

Will odm�wi� w duchu bezg�o�n� modlitw�, b�aga� by po drodze nie natkn�li si� na wychodz�cego z zamku Buttle'a. Kto� ostentacyjnie prowadzony przez uzbrojonych �o�nierzy z pewno�ci� przyci�gn��by uwag�. Gdyby Buttle przypatrzy� si� uwa�niej, m�g�by go rozpozna�, niezale�nie od stroju minstrela.

Weszli. Na szcz�cie po dawnym wi�niu Willa �lad zagin��. Starszy sier�ant d�gn�� wi�nia twardym, t�po zako�czonym przedmiotem. Will zda� sobie spraw�, �e tamten wyci�gn�� ci�k� pa��, kt�r� nosi� za pasem.

Skierowali si� ku schodom prowadz�cym do pokoj�w Ormana.

Wedle zwyczaju, schody skr�ca�y w prawo, tak by napastnik mieczem toruj�cy sobie drog� w g�r� musia� ods�oni� ca�e cia�o, by pos�u�y� si� broni�, podczas gdy obro�ca, znajduj�cy si� wy�ej m�g� zadawa� ciosy, ods�aniaj�c tylko praw� r�k� i bok. Kiedy wspinali si� w g�r�, Will s�ysza�, jak za jego plecami starszy sier�ant, zaczyna ci�ko sapa�, za� dwaj m�czy�ni, pilnuj�cy go po bokach, zostaj� na w�skich schodach w tyle. Will uzmys�owi� sobie, �e tutaj umkn��by im z �atwo�ci�. Jednak pozostawa�o w mocy pytanie, dok�d si� p�niej uda? Raz jeszcze postanowi� gra� na zw�ok�, wypatruj�c lepszej okazji. Wiedzia�, �e gdyby spr�bowa� ucieczki, wszelkie pozory niewinno�ci wzi�yby w �eb. Postanowi� zaczeka�, a� szanse wzrosn�. Tutaj, w samym sercu zamku Ormana, w asy�cie zbrojnych, na schodach wiod�cych w g�r�, bez odwrotu, sytuacja nie wygl�da�a zbyt r�owo.

Dotarli do komnat na czwartym pi�trze. Will zawaha� si� przy drzwiach do przedpokoju lorda, ale pa�a ponownie wbi�a mu si� w plecy.

��Naprz�d! � nakaza� ponury g�os starszego sier�anta.

Nie maj�c innego wyboru, Will uczyni�, co mu kazano.

Xander siedzia� przy swoim biurku w poczekalni. Podni�s� wzrok, kiedy wkroczyli bez pukania. Nawet je�li widok minstrela prowadzonego przez trzech zbrojnych zaskoczy� �ys� wiewi�rk�, sekretarz zachowa� kamienny spok�j. Uni�s� r�k�, daj�c znak, �eby stan�li, po czym wysun�� si� zza zasypanego papierami sto�u i otworzy� drzwi do gabinetu. Will us�ysza� jego spokojny g�os.

���o�nierze przyprowadzili Bartona, wasza dostojno�� � poinformowa�.

Z wn�trza pokoju dobieg�o niewyra�ne mrukni�cie. Xander uk�oni� si� pr�dko, natychmiast wyszed�, daj�c znak starszemu sier�antowi oraz Willowi.

Pa�a znowu d�gn�a Willa w plecy. Irytuj�cy nawyk. Willa ogarn�a pokusa, by odebra� or� starszemu sier�antowi, a nast�pnie samemu d�gn�� go raz i drugi. Jednak st�umi� ch�tk�. Prawd� m�wi�c, by� ciekaw, czego Orman od niego chce. Zreszt�, je�li lord nie zamierza� wzywa� wi�cej stra�nik�w, Will by� spokojny, bo wiedzia�, �e w ka�dej chwili zdo�a uciec.

Orman siedzia� za biurkiem. Will zauwa�y�, �e ksi�gi po�wi�cone magii wci�� znajdowa�y si� w�r�d papier�w. Jedna z nich otwarta by�a na stronicy zaznaczonej sk�rzan� zak�adk�. Orman, ubrany w charakterystyczn� dla� ciemn� szat�, zdawa� si� schyla� nad wielkim, drewnianym fotelem, jak gdyby co� go bola�o. Poruszy� si� niezdarnie, gdy dawa� Xanderowi znak r�k�, �eby wyszed�. A kiedy si� wreszcie odezwa�, g�os lorda potwierdzi� pierwsze wra�enie. Wypowiada� s�owa z trudno�ci�, oddycha� ci�ko, z przerwami.

��Dobrze si� spisa�e�, starszy sier�ancie. Sprawia� jakie� k�opoty?

���adnych, panie. Szed� zupe�nie spokojnie � oznajmi� �o�nierz.

Orman powoli skin�� g�ow�.

��Dobrze. Dobrze � mrukn�� sam do siebie.

Nasta�a chwila milczenia, gdy z trudem �apa� oddech. Wreszcie pstrykn�� palcami na starszego sier�anta.

���wietnie. Mo�esz nas zostawi�. Czekaj na zewn�trz, prosz�.

Stary wojak zawaha� si�.

��Wasza dostojno�� jest pewny? � spyta� z wahaniem. � Wi�zie� mo�e pr�bowa� � Urwa� w p� zdania. Nie wyobra�a� sobie, co Will m�g�by w�a�ciwie zrobi�. W rzeczy samej, nie orientowa� si� nawet, czy Will faktycznie zosta� uwi�ziony. Rozkazano mu wzi�� ze sob� dw�ch ludzi, natychmiast sprowadzi� minstrela, wi�c sier�ant za�o�y�, �e szykuj� si� k�opoty. Teraz, kiedy Orman go odprawi�, zacz�� si� zastanawia�, czy nie chodzi po prostu o towarzyskie spotkanie, i przypomnia� sobie z niepokojem, jak przez ca�� drog� po schodach d�ga� Willa pa��.

��W porz�dku. Wyjd�. � Orman z trudem szepta�, ale w jego g�osie s�ycha� by�o wielkie rozdra�nienie.

Will pomy�la�, �e z ca�� pewno�ci� lorda nie�le �upie b�l. Zbrojny stan�� na baczno��, po czym rozleg� si� tupot bucior�w, gdy maszerowa� w stron� drzwi. Tam sier�ant zatrzyma� si�, wci�� niepewny, co dalej robi�.

��Poczekam na zewn�trz, wasza dostojno�� � b�kn��, po czym doda�: -�z moimi lud�mi.

��Tak. Tak. Uczy� tak, skoro chcesz � odpowiedzia� Orman.

Drzwi zamkn�y si�, starszy sier�ant wyszed�. Orman wsta� chwiejnie, wyra�nie oszcz�dzaj�c lew� stron� cia�a. Will dostrzeg�, �e lew� r�k� przyciska do boku, jakby dokucza�y mu po�amane �ebra. Skrzywi� si�, gdy obchodzi� st�. A potem stan�� przed Willem. Z trudem �apa� oddech. Pokonanie nawet tak kr�tkiego dystansu okaza�o si� dla niego nies�ychanym wysi�kiem. Will ruszy� w stron� dostojnika.

��Lordzie Ormanie, wszystko w porz�dku? � zapyta�, ale tamten tylko uni�s� d�o�, przerywaj�c minstrelowi.

��Nie. Jak sam widzisz, nie. Jednak niewiele mo�esz na to poradzi�.

��Jeste� ranny? � spyta� Will. � Pos�a� po uzdrowiciela?

Orman pokr�ci� g�ow�, z jego ust dobieg� chrapliwy �miech.

��W�tpi�, by kt�rykolwiek z uzdrowicieli w tym zamku zdo�a� poradzi� sobie z moimi dolegliwo�ciami � j�kn��. � Nie. Potrzebna mi pomoc innego rodzaju. � Przerwa�. Jego oczy wpija�y si� w Willa. Zap�on�y niczym w�gle, gdy doda�: � Potrzebna mi taka pomoc, jakiej udzieli� mi mo�e tylko zwiadowca.

Przez chwil� w komnacie panowa�a cisza. Willowi odebra�o mow�. To by�a ostatnia rzecz, jak� spodziewa�by si� us�ysze� od Ormana. Opanowa� si�, cho� wiedzia�, �e zareagowa� zbyt p�no. Ale postanowi� nadal zachowywa� pozory.

��Jaki zwiadowca, lordzie Ormanie? � uda� zdziwionego. � Dlaczego s�dzisz, �e ja wiem cokolwiek o zwiadowcach? Rozmawiasz przecie� ze zwyk�ym minstrelem. � Zmusi� si� do kpiarskiego u�miechu. � W dodatku, jak sam podkre�la�e� po wielokro�, minstrel ze mnie bardzo kiepski.

Orman lekcewa��co machn�� r�k�. Osun�� si� na jedno ze stoj�cych przy biurku krzese�. Krzywi� si� z b�lu.

��Nie pr�buj mnie zagada�. Brak mi ju� si�. S�uchaj, potrzebuj� pomocy. I to szybko. W ko�cu mnie dopadli, tak jak mojego ojca. Sam widzisz, �e jestem chory. Nie minie wiele czasu, nim pogr��� si� w �pi�czce. A wtedy nic ich nie powstrzyma.

��Ich? � zapyta� Will. � Kim s� �oni"?

Orman znowu j�kn��, trzymaj�c si� za bok i brzuch. Kolejna fala b�lu zgi�a go wp�. Will zobaczy�, �e pot sp�ywa po obliczu lorda. By�o z nim �le.

��Keren! � Orman wyst�ka� w ko�cu. � A my�la�e�, �e kto, u diaska? To on jest odpowiedzialny za chorob� mojego ojca. To on usi�uje przej�� zamek!

��Keren? � powt�rzy� Will. � Ale� � Urwa�.

Orman, przez chwil� nieco silniejszy, gdy� b�l odrobin� zel�a�, sycza� dalej ze z�o�ci�:

��Och, niew�tpliwie. Oczarowa� ci�, jak wszystkich innych. Pewnie wyobra�a�e� sobie, �e to ja stoj� za spiskiem, maj�cym na celu pozbycie si� mojego ojca? � Spojrza� w twarz Willowi, szukaj�c potwierdzenia. Ujrzawszy je w oczach m�odzie�ca, zrezygnowany skin�� g�ow�. � Wi�kszo�� ludzi tak uwa�a. �atwo jest podejrzewa� kogo�, kto nie jest lubiany, czy� nie?

Will nie znajdowa� odpowiedzi. Gdy teraz si� zastanowi�, to rzeczywi�cie, dostrzega� w s�owach lorda jak�� logik�. Nie lubi� Ormana, niech�� zatem doprowadzi�a go do wniosku, �e tymczasowy lord Macindaw to osoba, kt�rej nie nale�y ufa�. Prawem kontrastu, otwarta i przyjazna natura sir Kerena sprawi�a, �e Will potraktowa� go jako potencjalnego sojusznika. By� jednak ostro�ny, aktualne wnioski opiera� przecie� wy��cznie na s�owach Ormana. M�czyzna o ziemistej cerze ci�gn��:

��Pos�uchaj, mo�esz sobie by�, kim chcesz, ale w�tpi�, �eby� naprawd� by� minstrelem. � Podni�s� d�o�, �eby powstrzyma� odruchowy protest Willa. � Masz niema�y talent, jak s�dz�, chocia� twoja muzyka nie przypad�a mi do gustu. Jednak zdradzi�e� si� tego dnia, gdy wezwa�em ci� tu na rozmow�.

��Zdradzi�em si�? � Umys� Willa przywo�a� wspomnienie pierwszej rozmowy z Ormanem, tu� przed przyjazdem Alyss.

��Spyta�em ci� o twoj� mandol�, pami�tasz? Zapyta�em, czy to Gilperon.

��Tak � Will odpowiedzia� powoli. Zastanawia� si�, dok�d to wszystko zmierza. Przypomnia� sobie chwil� zak�opotania, kiedy Orman zada� mu pytanie o lutnika, kt�ry zbudowa� mandol�. Stara� si� ukry� fakt, �e nigdy nie s�ysza� o mistrzu nazwiskiem Gilperon. � Jego nazwisko po prostu wylecia�o mi z pami�ci, lordzie Ormanie � wyja�ni�. � Jak wspomina�em, wiejski muzykant nigdy nie zdo�a�by sobie pozwoli� na prawdziwy instrument Gilperona, wi�c zwyczajnie na chwil� zapomnia�em, o jakie chodzi�o ci nazwisko.

��Nie istnieje �aden Gilperon. Nazwisko mistrza brzmi �Gilet" � odpar� ch�odno Orman. � Ka�dy prawdziwy minstrel powinien to wiedzie�.

Rozgniewany Will na moment zamkn�� oczy. Podst�p, na jaki z�apa� go Orman, by� stary jak �wiat. Ale zadzia�a�. Teraz Will nie wiedzia�, jak wygrzeba� si� z tej sytuacji.

Orman wyja�nia� dalej:

��Potem obejrza�em twojego konia. Bardzo kojarzy si� z ras�, jakiej u�ywaj� zwiadowcy. Zosta� te�, zdaje si�, znakomicie wytresowany. Nawet tw�j ubi�r dostarcza poszlak. � Wskaza� na jarmarczn�, czarno-bia�� opo�cz� Willa. � Przypomina kamufluj�ce peleryny noszone przez zwiadowc�w. Oczywi�cie, barwy s� inne, ale w zimowym krajobrazie, takim jaki ten tutaj, czer� i biel sprawdzaj� si� idealnie. Domy�lam si�, �e na wolnym powietrzu potrafi�by� w mgnieniu oka wtopi� si� w otoczenie, gdyby� tylko zechcia�.

��Fascynuj�ca teoria, wasza dostojno�� � odpar� Will. � Ale, niestety, oparta w gruncie rzeczy tylko na serii zbieg�w okoliczno�ci. � Dostrzeg� przelotny gniewny b�ysk w oczach Ormana. Lord odrzek�:

��Nie marnuj mojego czasu. Niewiele mi go zosta�o. Uda�o im si� mnie otru�, tak samo jak mojego ojca. B�l staje si� coraz dotkliwszy, za par� godzin strac� przytomno��. A wtedy oni zdob�d� wszystko, czego pragn�. Musisz mnie st�d wydosta�.

��Chcesz si� st�d wydosta�? � powt�rzy� Will tonem, kt�ry wyra�a� zdumienie. To by�a ostatnia rzecz, jakiej by si� teraz spodziewa�.

��Musz�, czy nie rozumiesz? � rzuci� Orman z rozpacz�. � Przez kilka ostatnich tygodni pr�bowa�em z nimi walczy�, ale oni, krok za krokiem, stopniowo przenikn�li do ka�dego miejsca w zamku. Keren werbuje w�asnych ludzi, pozbywaj�c si� tych, kt�rzy s� lojalni wobec mnie. Dzi� mog� polega� ju� ledwie na tuzinie, na jego za� rozkazy staje chyba ze dwudziestu.

Szarpn�� nim kolejny spazm b�lu. Zgi�� si� wp�, rozpaczliwie j�cz�c. Przez jaki� czas nie by� w stanie m�wi�, ale potem przem�g� niemoc, cho� g�os mia� s�aby:

��Keren pragnie zamku. Jako kuzyn, pochodz�cy z nieprawego �o�a, nie ma szans, �eby kiedykolwiek legalnie po�o�y� �ap� na Macindaw. Od jakiego� czasu podejrzewam, �e zawar� porozumienie z wodzem Skott�w. Got�w jest odda� mu kraj, o ile ten pozwoli Kerenowi zatrzyma� zamek. Je�eli mam racj�, Skottowie, gdy tylko stopniej� �niegi, przekrocz� prze��cze i zajm� ca�� krain�. Skoro Macindaw nie zagrozi ich liniom zaopatrzenia, bez problemu zajm� ca�e lenno Norgate. Nim nadejdzie wiosna, lenno padnie. Tego chcesz? � doda� z gorycz�. Dostrzeg�, �e Will si� zastanawia, wi�c naciska� dalej: � Keren, trzymaj�c mnie oraz mojego ojca w gar�ci, nie zawaha si� zabi� nas obu i przej�� w�adz�. Och, nie uczyni tego jawnie. Nie jest na tyle pot�ny, �eby mu to usz�o na sucho� jeszcze nie. Oto, dlaczego pos�u�y� si� star� legend� o czarnoksi�niku. Otru� mojego ojca. Utrzymuje go w stanie �pi�czki, teraz to samo planuje wobec mnie. Je�eli umrzemy obaj z powodu rzekomej kl�twy czarnoksi�nika, b�dzie mia� woln� r�k�. Bez problem�w przejmie rz�dy, nikt mu si� nie sprzeciwi. Nikt bowiem nie o�mieli si� stan�� na drodze jedynemu �yj�cemu spadkobiercy rz�dz�cego tu rodu. Lecz gdybym ja umkn��, Keren straci prawo do tytu�u lorda Macindaw. Dop�ki ja �yj�, on znajduje si� w szachu. Nawet zabijaj�c mojego ojca, nadal niczego nie zyska. Post�pi zatem wr�cz przeciwnie. Najpewniej utrzyma go przy �yciu jako zak�adnika. Dop�ki nie dotr� tu Skottowie, Keren musi ostro�nie rozgrywa� swoj� gr�. Gdyby dzia�a� zbyt jawnie, kraj powsta�by przeciwko niemu. Ale skoro opanuje Macindaw, sytuacja ulegnie zmianie. Skottowie si� tu zjawi�, �eby go poprze�. Wtedy b�dzie ju� za p�no.

��W jaki spos�b Keren ci� otru�? � zapyta� Will, a Orman wzruszy� ramionami.

��Musz� co� je�� i pi�. Kto go zreszt� wie? Usi�owa�em zachowywa� ostro�no��, kaza�em, by posi�ki dla mnie przygotowywano osobno. Jednak mogli przeci�gn�� moje s�ugi na swoj� stron�. Albo zatruli wod� jakim� �wi�stwem. � Wskaza� r�k� roz�o�one na stole ksi�gi o czarnej magii. � Od wielu dni czu�em, �e nadchodzi zagro�enie. Bo widzisz, oni dzia�aj� powoli. Studiowa�em te przekl�te ksi�gi, staraj�c si� znale�� jak�� wskaz�wk�, jak�� odtrutk�. Jak dot�d bez powodzenia.

Will spojrza� na ksi��ki, kt�re wskazywa� Orman.

��Och, rozumiem � mrukn��. � My�la�em, �e� � Nie doko�czy�.

Orman u�miechn�� si� do niego ponuro.

��Podejrzewa�e�, �e jestem czarnoksi�nikiem? My�la�e�, �e to ja przyczyni�em si� do choroby ojca? � spyta�.

Will potwierdzi�. Nie by�o sensu zaprzecza�.

��Zdawa�o si�, �e to logiczne przypuszczenie � powiedzia�.

Orman pokiwa� g�ow� ze znu�eniem.

��Tak, jak m�wi�em, kiedy kogo� nie lubimy, �atwo jest nam �le o nim my�le�. � Obola�y, podni�s� si� z krzes�a, porusza� si� z trudem. � Teraz ca�a moja nadzieja w tym, �e jeste� zwiadowc�, poniewa� potrzebuj� pomocy w wydostaniu si� z zamku, a w�tpi�, czy prosty minstrel podo�a�by takiemu zadaniu. � Przerwa� na chwil�, po czym doda�: � Jak mniemam, lady Gwendolyn tak�e jest kim� innym, ni� si� wydaje?

��Sk�d� � Will umilk�, u�wiadomiwszy sobie, �e powiedzia� za du�o.

Orman u�miechn�� si�.

��Nie zak�adaj, �e skoro kto� nie jest lubiany, to nie potrafi my�le� � odrzek�. � Wy dwoje zjawili�cie si� w�a�ciwie w tym samym czasie, a potem lady Gwendolyn wezwa�a ci� do swoich komnat. P�niej tak si� jako� z�o�y�o, �e oboje wybrali�cie si� na przeja�d�k� o tej samej porze. Nie bierz mnie za g�upca.

Wydarzenia ostatnich kilku chwil nast�powa�y po sobie tak szybko, �e Will zapomnia� o konieczno�ci ostrze�enia Alyss, by trzyma�a si� na uboczu. Podj�wszy decyzj�, zapozna� Ormana z sytuacj�, opowiadaj�c mu o zaskakuj�cym pojawieniu si� Johna Buttle'a. Pan zamku w zadumie zmarszczy� czo�o.

��To niema�y problem � przyzna�. � Ten cz�owiek zalicza si� do rekrut�w z nowego zaci�gu Kerena. M�j kuzyn werbuje wszystkich lu�nych z�odziei i morderc�w, kt�rzy w��cz� si� po kraju. �ci�gaj� ku niemu. Jednocze�nie pozbywa si� ludzi, kt�rzy mogliby zachowa� lojalno�� wobec mnie. Po�l� Xandera, niech przeka�e dziewczynie wiadomo��. Lepiej, by ten ca�y Buttle jej nie zobaczy�. Potem pomy�limy, jak si� st�d wydosta�.

Si�gn�� po ma�y srebrny dzwonek, stoj�cy na stole, zadzwoni�. Po chwili w drzwiach ukaza� si� Xander. Orman niezw�ocznie wyda� instrukcje, podczas gdy Will skre�li� kr�tki li�cik, kt�ry mia� trafi� do r�k Alyss.

Sekretarz z zatroskanym wyrazem twarzy z�o�y� li�cik, wsun�� go do kamizeli i opu�ci� pok�j. Jeszcze jedna my�l nie dawa�a Willowi spokoju. Wreszcie wypowiedzia� j� na g�os:

��A Nocny Wojownik i zjawy w Lesie Grimsdell� Czy Keren stoi tak�e za tym? Co na tym zyskuje?

��Widzia�e� je, prawda? � spyta� Orman. Potem wzruszy� ramionami. � Szczerze m�wi�c, nie wiem. Mo�e za intryg� kryje si� Malkallam, by�y uzdrowiciel. A mo�e i Keren. Niewykluczone, �e dzia�aj� w zmowie. � Zn�w zadr�a�, wstrz�sany atakiem kolejnym b�lu. � W ka�dym razie musimy si� dowiedzie�, o co chodzi Malkallamowi � wyj�cza�. Will spojrza� pytaj�co, wi�c Orman wyja�ni�: � On mo�e by� jedyn� osob�, kt�ra wie, jak mnie wyleczy�. Musisz mnie do niego zabra�.

Czy� ty oszala�, panie? � G�os Willa ze zdumienia zamieni� si� w pisk. � S�dzisz, �e Malkallam ci pomo�e? Ale� to zapiek�y wr�g twojego rodu!

Jednak Orman pokr�ci� g�ow�, cho� i ten wysi�ek zdawa� si� go kosztowa� wiele.

��Wierz sobie w bajki � odrzek�. � Ja nie wierz� nawet w to, �e Malkallam stoi za wszystkim. Nie wierz�, �e to czarnoksi�nik. Przeciwnie, moim zdaniem. Przez lata �w cz�owiek pracowa� jako uzdrowiciel, zielarz, bardzo dobry zielarz. Jednak p�niej co� posz�o nie tak, wi�c usun�� si� wszystkim z oczu. Ludzie opowiadali, �e uciek� do lasu i otoczy� si� ciemnymi mocami oraz duchami.

��Co posz�o nie tak? � dopytywa� si� Will.

Orman wzruszy� ramionami i natychmiast tego po�a�owa�. Wyda� bolesne st�kni�cie, po czym odpowiedzia�:

��Kt� zdo�a odgadn��? Mo�e z up�ywem lat ludzie zacz�li uznawa� jego umiej�tno�ci za praktyki czarnoksi�skie? To ju� si� zdarza�o, sam o tym wiesz, prawda? Opanujesz wiedz�, kt�ra wykracza nieco ponad rutyn�. I, nim si� obejrzysz, ju� gmin zaczyna wierzy�, �e uprawiasz czary. � Przerwa�, �eby z�apa� oddech. Znacz�co zerkn�� na Willa. � Jako zwiadowca powiniene� to rozumie�.

Will �wietnie rozumia�. W�a�nie w taki spos�b wielu ludzi my�la�o o zwiadowcach. U�wiadomi� sobie, �e przecie� i on sam, i Alyss ju� si� przekonali, �e spora cz�� rzekomych �czar�w" Malkallama polega�a na wykorzystaniu skomplikowanych mechanicznych sztuczek. A jednak�

��Czy skalkulowa�e� dobrze ryzyko spotkania z Malkallamem, panie? � spyta�. � B�d� co b�d�, bardzo wiele z tego, co m�wisz, to tylko domys�y.

Orman pos�a� mu blady u�miech. Nie kry�o si� w nim rozbawienie.

��Pytanie brzmi, czy sta� mnie na niepodj�cie ryzyka. Malkallam to jedyny cz�owiek w promieniu setek kilometr�w, kt�ry ma umiej�tno�ci potrzebne do rozpoznania trucizny i znalezienia na ni� odtrutki. W ka�dym razie jest taka szansa. Bez niego zapadn� w �pi�czk�. P�niej umr�.

Will w zamy�leniu zmarszczy� brwi, rozwa�aj�c to, co us�ysza�. Zdawa� sobie spraw�, �e pan zamku ma racj�. Malkallam sta� si� dla� ostatni� desk� ratunku. Nie istnia� nikt inny, do kogo Orman m�g�by si� zwr�ci�.

Drzwi si� otworzy�y i pojawi� si� w nich Xander. W chwili, gdy sekretarz wszed� do gabinetu, Will spojrza� na jego twarz. Od razu wiedzia�, �e niesie z�e nowiny.

��Wasza dostojno��, nie mog�em si� do niej dosta�. Wsz�dzie czyhaj� ludzie Kerena � oznajmi�.

Orman zakl��, bo dopad� go kolejny atak. Xander natychmiast ruszy� w stron� swego pana. Will zast�pi� sekretarzowi drog�. Czu�, jak jaka� zimna d�o� zaciska mu si� na sercu.

��Chcesz powiedzie�, �e ci� zatrzymali? � spyta�, po czym doda� zjadliwie, z nut� pot�pienia: � Nawet nie pr�bowa�e� si� do niej dosta�, prawda?

�ysa wiewi�rka wytrzyma�a jego wzrok bez mrugni�cia okiem.

��Kiedy ich spostrzeg�em, nie pr�bowa�em. Nie zamierza�em �ci�ga� podejrze� na lady Gwendolyn � wyja�ni�.

Will obiema r�kami chwyci� niskiego cz�owieczka za kamizel�, przyci�gaj�c go bli�ej siebie.

��Tch�rzu! � warkn��. � Co to znaczy, �e nie zamierza�e� �ci�ga� podejrze�?

Xander bez cienia strachu spogl�da� mu prosto w oczy. Nie szarpa� si�, nie pr�bowa� si� uwolni� z uchwytu Willa.

��Zastan�w si�, zwiadowco. Widz� mnie, jak w po�piechu zanosz� wiadomo�� lady Gwendolyn. Potem, w ci�gu godziny, we trzech uciekamy z zamku. Czy s�dzisz, �e Keren nie umie do trzech zliczy� i nie odgadnie, �e ona z tob� wsp�pracuje?

Will poma�u rozlu�ni� chwyt. Sekretarz cofn�� si�, wyg�adzi� pomi�ty ko�nierz. Racja, pomy�la� Will. Wszelkie pr�by ostrze�enia Alyss �ci�gn�yby na ni� niebezpiecze�stwo. Ale je�eli natknie si� na Buttle'a, je�li on j� rozpozna� Will za wszelk� cen� pragn�� przekaza� wiadomo�� ��czniczce. Wszystko jedno, w jaki spos�b.

��Musz� j� uprzedzi� � oznajmi�.

Orman ze znu�eniem pokr�ci� g�ow�.

��Za p�no � westchn��. � Je�eli Xander ma racj� i ludzie Kerena s� wsz�dzie, to m�j kuzyn pewnie szykuje kolejny krok. Zosta�o nam ledwie kilka minut, �eby si� st�d wydosta�.

Will zatrz�s� si� ze z�o�ci.

��To wszystko, o czym potraficie my�le�? � spyta� napastliwie. � Za wszelk� cen� chcecie unie�� st�d wasz� cenn� sk�r�? Do diab�a z wami! Ja nie opuszczam przyjaci� w potrzebie.

Orman nie odpowiedzia�. Za to Xander zrobi� krok w stron� Willa. Po�o�y� mu d�o� na ramieniu.

��Lord Orman ma racj� � odezwa� si� cicho sekretarz. � Twoja jedyna szansa polega w�a�nie na wydobyciu go st�d. Ju�, teraz. Je�eli schwytaj� was w zamku, nic nie powstrzyma Kerena przed zabiciem ciebie, twojej przyjaci�ki oraz lorda Ormana. Nie pojmujesz?

Will zawaha� si�. W g��bi ducha wiedzia�, �e nie wolno mu zapomina� o zasadniczym celu. Misja przede wszystkim. Xander ma s�uszno��. Obecnie, kiedy przekona� si�, �e Orman nie podni�s� buntu, najwa�niejszym obowi�zkiem zwiadowcy stawa�o si� zapewnienie lordowi bezpiecze�stwa. Jednak zaj�cie si� Ormanem oznacza�o pozostawienie Alyss na pastw� losu.

��Marnujesz czas � t�umaczy� cicho Orman. � Pos�uchaj, twoj� przyjaci�k� mogli ju� dot�d pojma�. Ale niewykluczone, �e wci�� jeszcze przebywa na wolno�ci. Jednak, je�eli nas schwytaj�, Keren straci pow�d, do zachowania jej przy �yciu. Zw�aszcza kiedy si� dowie, �e to kurierka. Je�li wszelako nie dopadnie mnie, nie b�dzie m�g� ro�ci� sobie praw do zamku. Zostanie wi�c zmuszony do szukania innych rozwi�za�. Je�li chcesz, mo�esz mu nawet zaproponowa�, �e wymienisz mnie za Gwendolyn. W takiej sytuacji zadba o ni� starannie.

��Umilk�, pozwalaj�c Willowi przemy�le� propozycj�.

��Przypuszczam, �e w rzeczywisto�ci ma inaczej na imi� ni� Gwendolyn? � doda�.

��Alyss � Will odpowiedzia� z roztargnieniem. My�la� o tym, co w�a�nie t�umaczy� mu Orman. To mia�o sens. Gdyby wszyscy byli uwi�zieni, Keren straci�by pow�d do zachowania kt�rekolwiek z nich przy �yciu. Je�eli jednak Will z Ormanem zdo�aj� umkn��, Will zyska szans�, aby u�y� lorda jako karty przetargowej. Przez moment zastanawia� si�, czy naprawd� przehandlowa�by pana zamku za Alyss. Uzna�, �e gdyby musia� wda� si� w tak paskudn� gr�, nie waha�aby si� ani chwili.

��Dobrze wi�c � zakomenderowa� w�adczo. � Zrobimy, jak proponujesz. � Przerwa�, zbieraj�c my�li, po czym j�� pospiesznie wydawa� polecenia. � Zbierz rzeczy � nakaza� Ormanowi. � Podr�ujemy bez baga�u, wi�c ogranicz si�, jak tylko zdo�asz. Ciep�e ubrania, dobra opo�cza, buty. Przypuszczam, �e b�dziemy sypia� w trudnych warunkach. Ja p�jd� do stajni, osiod�am dwa konie. � Will urwa�, zerkn�� na sekretarza, poprawi� w�asne wyliczenia. � Trzy konie. Xanderze, czy zdo�asz sprowadzi� lorda Ormana do wschodniego wyj�cia ze sto�pu, nie zwracaj�c niczyjej uwagi?

Wschodnie drzwi wychodzi�y na dziedziniec, naprzeciwko stajni. Niski sekretarz skin�� g�ow�.

��S� schody dla s�u�by. Skorzystamy z nich � odpowiedzia�.

Will przytakn��.

��Dobrze. Stawcie si� tam za dziesi�� minut. B�d� trzyma� konie w stajni, gotowe do drogi. Kiedy was zobacz�, wyprowadz� je na zewn�trz.

��A potem? � spyta� Orman.

��Potem ruszamy z kopyta do bramy, jakby nas diabli gonili � odrzek� Will.

Twarz lorda wykrzywi�a si� w u�miechu, pomimo wyra�nego b�lu.

��Niezbyt to pomys�owe, zwiadowco � powiedzia�.

Will wzruszy� ramionami.

��Je�li wolisz, wykopiemy pod murami tunel albo przebierzemy si� za druciarzy. Jednak, nim to zrobimy, wszyscy padniemy trupem. Nasza jedyna szansa to dzia�anie z zaskoczenia. Zak�adam, �e twoi ludzie wci�� stoj� na murach?

Orman potwierdzi�.

��Niekt�rzy stra�nicy to rzeczywi�cie moi ludzie. Jednak niezbyt ich wielu.

��Dobrze. � Will spojrza� na Xandera. � Teraz wyprowad� lorda, korzystaj�c z tylnych schod�w. Keren i jego banda by� mo�e ju� co� przygotowali. Nie chc�, �eby�cie znale�li si� tu w pu�apce.

Obaj m�czy�ni zgodnie przytakn�li. Will spiesznie podszed� do drzwi, uchyli� je, wyjrza� przez szczelin�. W przedpokojach nie by�o nikogo. Xander najwyra�niej zd��y� odes�a� starszego sier�anta oraz jego ludzi. Will podszed� do drzwi wiod�cych na korytarz, sprawdzi�, czy i tu nikogo nie ma. Wyszed�. W korytarzu zewn�trznym nie napotka� stra�y. Na przeciwleg�ym kra�cu dojrza� dw�ch wartownik�w, ale ci nie zwr�cili na niego wi�kszej uwagi. Will stara� si�, by i�� spokojnym krokiem. Ruszy� w stron� schod�w, a potem w d�.

Nerwy mia� napi�te jak postronki, gdy przechodzi� przez wielk� sal� na dole, a potem przez dziedziniec. Ka�dy mi�sie� pr�y� si�, �eby poderwa� cia�o do biegu. Zwiadowca pragn�� dosta� si� do stajni jak najszybciej. Mimo to utrzymywa� zwyczajne tempo, by nie zwraca� niczyjej uwagi. Przez ca�y czas spodziewa� si� jakiego� sygna�u �wiadcz�cego o tym, �e wszcz�to alarm.

Znalaz�szy si� w p�mroku stajennego budynku, porzuci� od razu wszelkie pozory zwyczajno�ci. Pu�ci� si� biegiem do przegrody Wyrwija, chwytaj�c po drodze jego siod�o oraz uzd�. Zwierz�ta wyczu�y niepok�j Willa. Wyrwij czeka� jednak spokojnie, a� Will narzuci na jego grzbiet derk� i siod�o oraz zapnie popr�g. Pies, wyczuwaj�c, �e dzieje si� co� dziwnego, wypr�y� grzbiet. Czatowa�. Kiedy Wyrwij by� ju� osiod�any, Will si�gn�� do siod�a, wydoby� cz�ci sk�adanego �uku, w okamgnieniu z��czy� je w ca�o��. Ko�czan ze strza�ami czeka� nieopodal. Zwiadowca przymocowa� ko�czan do ��ku siod�a, po czym wyprowadzi� Wyrwija z przegrody.

Po drodze sprawdzi� s�siednie boksy, wybieraj�c dwa nadaj�ce si� do ucieczki wierzchowce. Jego w�asny juczny ko� by� zwierz�ciem wytrzyma�ym, ale nie sprosta�by tempu ucieczki. W stajni znajdowa�o si� kilka bojowych ogier�w. Will jednak z nich zrezygnowa�; Orman i Xander z pewno�ci� nie poradziliby sobie z pot�nymi bestiami. Kr�c�c si� tu wcze�niej, zwr�ci� uwag� na m�od� i siln� gniad� klacz. Teraz j� wyprowadzi�, w mig osiod�a�, na�o�y� uzd�. Sprawia�a wra�enie spokojnej i potulnej, ale, s�dz�c po wygl�dzie, potrafi�a szybko biega�. Uwi�za� klacz obok Wyrwija, pogna� dalej wzd�u� boks�w, szukaj�c trzeciego konia.

W odleg�ym ko�cu stajni znalaz� siwego wa�acha, kt�ry wygl�da� na ma�o p�ochliwego. Osiod�a� go, nast�pnie sprawdzi� popr�gi gniadej klaczy oraz siwka. Nie by�oby dobrze, gdyby siod�a zsun�y si� w chwili, gdy Orman z Xanderem spr�buj� dosi��� koni. Przygotowawszy wierzchowce, Will podszed� do wyj�cia. Uchyli� jedno skrzyd�o podw�jnych wr�t, przez w�sk� szpar� zerkn�� w kierunku sto�pu. Dostrzeg� nieznaczne poruszenie przy wschodnim wej�ciu i domy�li� si�, �e za lekko uchylonymi drzwiami ju� czeka Xander. W g��bi porusza�a si� ciemna sylwetka, Will mia� nadziej�, �e to Orman. R�wnie dobrze m�g� si� tam jednak kry� kt�ry� z ludzi Kerena. Zwiadowca wzruszy� ramionami. Istnia� tylko jeden spos�b, aby si� dowiedzie�.

���wietnie � mrukn��. Zerkn�� na suk�. Z postawionymi na sztorc uszami i niemym pytaniem w oczach wpatrywa�a si� w niego wyczekuj�co. � Za mn� � wyda� komend� Will, po czym doda�: � Po cichu. � Ruchem d�oni, do kt�rego wcze�niej przyzwyczai� owczarka, wzmocni� s�owny sygna�. Zadowolona, �e wie, czego si� od niej oczekuje, przyczai�a si�, gotowa ruszy� w ka�dej chwili.

Will b�yskawicznie przywi�za� sznur do uzd pozosta�ych dw�ch koni, nast�pnie przytroczy� go do siod�a Wyrwija. Raz jeszcze, najszybciej jak m�g�, pogna� ku wrotom i szarpn�� do ko�ca jedno skrzyd�o. Pr�dko wskoczy� na grzbiet Wyrwija, tr�ci� konika pi�tami.

Sznur si� napi��, ale klacz i wa�ach stawia�y op�r. Zwierz�ta przez chwil� oci�ga�y si�. Wreszcie ust�pi�y. Kopyta zadudni�y po bruku, konie �wawo pok�usowa�y za Wyrwijem. Pies sun�� obok niczym czarno-bia�y cie�, prawie szoruj�c brzuchem po ziemi.

Xander pomaga� Ormanowi pokona� ostatnie trzy stopnie schod�w prowadz�cych na dziedziniec. Wida� by�o, �e pan zamku, wspierany przez sekretarza, kt�ry obj�� go za ramiona, jest w z�ym stanie. Will poci�gn�� sznur, stara� si� zatrzyma� konie. Przez moment trwa� rozgardiasz. Wyrwij, wyczuwaj�c, o co chodzi zwiadowcy, zapar� si� kr�pymi nogami, �eby pozosta�e konie r�wnie� stan�y. Przepycha�y si� troch� mi�dzy sob� i pl�ta�y sznur, lecz Xander chwyci� klacz za uzd�, osadzaj�c j� w miejscu. Orman usi�owa� podci�gn�� si� na siod�o. Will us�ysza� sykni�cie b�lu. Raptowne zamieszanie przyci�gn�o uwag� stra�nik�w. Kt�ry� wo�a� co� z blank�w w stron� uciekaj�cej tr�jki. Will si�gn�� do ko�czana przytroczonego przy ��ku siod�a, chwyci� strza��, umie�ci� j� na ci�ciwie. Xander musia� radzi� sobie ze s�abo�ci� Ormana sam. Will skupi� si� na kontrolowaniu sytuacji. Bada�, czy nie napotkaj� oporu.

Ledwie pomy�la�, ju� us�ysza� przyt�umione okrzyki, dochodz�ce z wn�trza sto�pu, oraz tupot biegn�cych st�p. Obejrza� si� na Xandera. Sekretarz zmaga� si� z bezw�adnym cia�em lorda, klacz p�ochliwie drepta�a w p�kolu. Will przywo�a� Wyrwija, nakaza� mu stan�� obok klaczy. W jednym r�ku trzyma� �uk, lecz drug� si�gn�� w d� i schwyci� Ormana za pas. Podci�gn�� go w g�r�, na siod�o. Xander popycha� lorda od do�u. Pan zamku j�cza�, targany b�lem, ale wreszcie uda�o si� go podsadzi� na konia. Xander usi�owa� teraz sam trafi� stop� w strzemi�, jego wa�ach ta�czy� nerwowo, udzieli�o mu si� napi�cie i ekscytacja ludzi.

Will us�ysza� terkot zasuwy przy wej�ciu do sto�pu, a p�niej ci�ka brama zosta�a otworzona przez kogo� od wewn�trz. Obr�ciwszy si� w siodle, prawie nie patrz�c, Will pos�a� tam strza��. Wbi�a si� w drewniane o�cie�e na wysoko�ci ludzkiej g�owy. Rozleg� si� okrzyk przestrachu, drzwi znowu si� zatrzasn�y.

��Dalej! � wrzasn��. Nie by�o chwili do stracenia. Will tr�ci� Wyrwija pi�tami, konik ruszy� z kopyta, poci�gaj�c za sob� pozosta�e wierzchowce. Will obejrza� si� przez rami�. Zauwa�y� Xandera. Sekretarz, na po�y usadowiony w siodle, na po�y zwisaj�cy poza nim, desperacko wczepia� si� w grzyw� wa�acha. Przed nimi znajdowa�a si� zamkowa brama. Jeden ze stra�nik�w niepewnie bieg� w kierunku olbrzymiego ko�owrotu, s�u��cego do spuszczania kraty. Will pos�a� strza��, grot �wisn�� m�czy�nie ko�o ucha. �o�nierz pad� na bruk, by unikn�� pocisku.

Fala wrzask�w z ty�u narasta�a. Will k�tem oka dostrzeg� gwa�towne poruszenie na blankach. Od kamiennego bruku, tu� przed kopytami Wyrwija, odbi� si� be�t wypuszczony z kuszy.

Mimochodem, w�a�ciwie bez zastanowienia, strzeli� ponownie. Ludzka posta� wypad�a przez balustrad� na dziedziniec; kusza potoczy�a si� obok, stukaj�c o kamienie.

Po chwili ko�skie kopyta grzmia�y na drewnianym mo�cie zwodzonym. Sznur, na kt�rym Will prowadzi� klacz oraz wa�acha, zwisa� lu�no, gdy� podekscytowane konie dotrzymywa�y kroku Wyrwijowi. Zanurkowali w ciemno�� pod pot�n� bram�, a potem wypadli na zimowe s�o�ce. Par� sekund p�niej ko�skie kopyta zat�tni�y po zmro�onej ziemi tu� za mostem. Byli wolni. Will wyczu� przecinaj�cy powietrze syk be�t�w puszczanych z kuszy, ale naliczy� ich tylko kilka. Uda�o im si� zaskoczy� stra�nik�w. Zreszt�, mo�e blank�w strzegli ludzie Ormana, kt�rzy nie chcieli strzela� do swojego lorda. Will rzuci� okiem za siebie i stwierdzi�, �e Xander w ko�cu zdo�a� usadowi� si� porz�dnie w siodle. Jecha� tu� obok Ormana, kt�ry wyra�nie cierpia�. Garbi� si� na koniu, lecz mocno trzyma� przedni ��k.

Up�ynie par� chwil, nim zamkowi wy�l� po�cig. Will okre�li� miejsce, kt�re uciekinierzy powinni osi�gn��, kiedy tamci za nimi rusz�. Skierowa� Wyrwija w stron� Lasu Grimsdell. Pozosta�e konie natychmiast wyr�wna�y bieg. Suka wysforowa�a si�, gotowa przewodzi�. Will u�miechn�� si� pos�pnie. Nie widzia� takiej potrzeby. Gniada klacz i wa�ach ca�kiem ch�tnie pod��a�y za Wyrwijem. A droga przed nimi by�a pusta.

Will �ci�gn�� wodze. Dotarli ju� do miejsca dobrze znanego zwiadowcy. St�d �cie�ka wiod�a w g��b lasu Grimsdell. Spojrza� na Ormana. Pan zamku koleba� si� w siodle, oczy mia� na wp� przymkni�te, spojrzenie nieobecne. Wargi porusza�y si�, ale nie wydobywa� si� z nich �aden d�wi�k.

Xander spogl�da� na lorda z niepokojem.

��Musimy szybko zawie�� go do Malkallama � powiedzia�.

��Jest prawie nieprzytomny.

Will przytakn��. Przeni�s� wzrok na zakr�t drogi, gdzie lada chwila mog�a pojawi� si� pogo�. Nie mia� z�udze�, b�d� ich �cigali.

��Zabieraj go g��biej w las � poleci� Xanderowi. � Ja zostan� tutaj i spr�buj� powstrzyma� po�cig. � Wskaza� w�sk� �cie�k�, kt�r� uprzednio pod��a� wraz z Alyss. � Trzymaj si� tej �cie�ki. Ujechawszy mniej wi�cej sto metr�w, zatrzymaj si�. Czekaj na mnie. Nikt ci� nie wypatrzy.

Xander zawaha� si�.

��A ty?

U�miechn�� si� do �ysej wiewi�rki. Ma�y zamkowy urz�das wykazywa� si� oto niespodziewan� odwag�. Will nasun�� na g�ow� kaptur opo�czy. Skierowa� Wyrwija w nakrapiany s�onecznymi plamami cie� pod d�bem o nagich konarach.

��Teraz sta�em si� niewidzialny � prychn��. Xander nadal si� waha�, lecz zwiadowca machn�� na niego. � Jed��e ju�! Oni dogoni� nas lada moment.

Sekretarz rozumia�, �e nale�y s�ucha�. Skin�� Willowi, chwyci� wodze wierzchowca Ormana i powi�d� p�przytomnego lorda w cienisty p�mrok Lasu Grimsdell. Po pi�tnastu metrach znikn�� zwiadowcy z oczu. Ten z zadowoleniem pokiwa� g�ow�, a potem, nieporuszony, czeka�. Pies przywar� p�asko brzuchem do ziemi obok Wyrwija, wydaj�c z siebie niski, bulgocz�cy warkot.

��Spok�j � nakaza� Will. Psi ogon zako�ysa� si� pos�usznie.

Ledwie par� sekund p�niej uszy Wyrwija nerwowo drgn�y. Konik jeden raz uderzy� w ziemi� kopytem. Will, kt�ry nic jeszcze nie s�ysza�, podziwia� czu�e zmys�y swoich obydwu zwierzak�w. Przem�wi� do Wyrwija, a konik wiedz�c, �e ostrze�enie dotar�o, uspokoi� si�.

Nagle zza zakr�tu wy�oni�a si� zgraja je�d�c�w. O�miu, wszyscy uzbrojeni. Na czele po�cigu jecha�a znajoma, wysoka posta�.

��Buttle � szepn�� Will. Suka warkn�a, po czym znowu ucich�a.

Grupka zatrzyma�a si� jakie� dwie�cie metr�w od miejsca, gdzie czatowa� Will. Jeden z m�czyzn, najwyra�niej my�liwy, zeskoczy� na drog�, �eby przyjrze� si� �ladom. Najpierw obrzuci� spojrzeniem zasypan� �niegiem ��k�. ��ka oddziela�a drog� od Lasu Grimsdell. Na drodze wyra�nie odbija� si� trop wydeptany przez trzy wierzchowce. M�czyzna wskaza� d�oni� na las i ponownie dosiad� konia.

Buttle da� sygna� m�czyznom, �eby ruszali. Lecz je�d�cy zastygli w miejscu. Zwiadowca us�ysza� podniesione g�osy. Buttle odwr�ci� si�, ponowi� rozkaz. Will zachichota�. U�wiadomi� sobie, �e zb�j najwyra�niej nie s�ysza� o okropno�ciach Grimsdell. Przez chwil� �a�owa� straconej szansy. Gdyby pojechali dalej, Will m�g�by na nich poczeka� na otwartej przestrzeni, urz�dzaj�c tam sobie ostr� strzelanin�. Zapewne zdo�a�by w ten spos�b pomniejszy� si�y Kerena o o�miu ludzi. Odrzuci� jednak pokus�. Niekt�rzy spo�r�d nich mogli by� sprzymierze�cami Ormana. Trudno wykluczy�, �e si�� zmuszono ich do wzi�cia udzia�u w po�cigu. A nawet gdyby tak nie by�o, wiedzia�, �e raczej nie zdoby�by si� na zamordowanie z zimn� krwi� o�miu ludzi, cho�by najgro�niejszych. Nie po to Halt szkoli� go latami, nie po to Will osi�gn�� bieg�o�� w pos�ugiwaniu si� or�em.

Jednak Buttle, to zupe�nie inna sprawa. Typ by� z�y do szpiku ko�ci i dzi�ki temu sta� si� cennym s�ugusem zdradzieckiego uzurpatora. Ludziom pokroju Kerena potrzebni byli tacy osobnicy jak Buttle. Ludzi, kt�rzy bez mrugni�cia wype�ni� ka�dy rozkaz, gotowi zabija�, grabi�, niszczy�. Will nie w�tpi�, �e Buttle wkrad� si� ju� do grona wybranych pomagier�w Kerena.

I oto zbir siedzia� na koniu, ledwie dwie�cie metr�w od Willa. Zwiadowca za�o�y� strza�� na ci�ciw�.

Odleg�o�� spora, lekki boczny wiatr. Will spojrza� na rozko�ysane wierzcho�ki nagich olch. Ros�y szeregiem po drugiej stronie drogi. Wi�kszo�� �ucznik�w zawaha�aby si�, mierz�c z odleg�o�ci dwustu metr�w. Lecz Will by� zwiadowc�, a dla zwiadowcy strza� nawet z tak znacznego dystansu nie stanowi� problemu. Will wiedzia� zreszt�, �e kogo dopadaj� z�e przeczucia, ten najpewniej chybi. On trafia� tam, gdzie sobie zamierzy�. Bardzo powoli, aby unikn�� jakichkolwiek nag�ych ruch�w, kt�re mog�yby zosta� zauwa�one, Will podni�s� �uk do pozycji umo�liwiaj�cej celowanie.

Wywo�a� w my�lach obraz, skupi� si� na celu, nie na strzale czy na �uku. Strza�a oraz �uk tworzy�y tylko fragmenty uk�adanki, kt�rej kluczowym punktem by�a posta� Buttle'a, rozpartego na koniu dwie�cie metr�w dalej.

Will wznosi� �uk dop�ty, dop�ki nie uzna�, �e osi�gn�� k�t stosowny do odleg�o�ci. Wzi�wszy poprawk� na wiatr, zastyg� przez moment. Lew� r�k�, trzymaj�c� �uk, rozlu�ni�. Rze�biony majdan spoczywa� mi�dzy kciukiem a palcem wskazuj�cym. Will nie zaciska� na nim palc�w, lecz podtrzymywa� go. Palcem wskazuj�cym prawej d�oni dotyka� ust. Pierwsze trzy palce przyciska�y naci�gni�t� ci�ciw� � jeden powy�ej i dwa poni�ej punktu, w kt�rym osadza si� strza��.

Po chwili �uk za�piewa�, strza�a zerwa�a si� do lotu. Jak na ironi�, w�a�nie d�ugotrwa�e �wiczenia wywiod�y �uk Willa na manowce.

Strza� okaza� si� wy�mienity. Ka�dy inny �ucznik m�g�by go uzna� za sukces. Tyle �e Will mia� nie cisowy d�ugi �uk, z kt�rym �wiczy� przez ostatnie trzy lata czeladniczego terminu, lecz �uk sk�adany z trzech cz�ci. Strza�a po�kn�a dystans dwustu metr�w, lec�c po �agodnie wygi�tym torze. Si�gn�a dalej, ni� szacowa� Will. W rezultacie, zamiast wbi� si� w tu��w Buttle'a, wwierci�a si� w udo opryszka, przebijaj�c mi�sie�. Dygota�a jeszcze, z grotem przyszpilonym do siod�a z twardej sk�ry.

Strza�a pojawi�a si� znik�d. Buttle wrzasn��, gdy w jego udzie nagle rozgorza� piekielny ogie�. Przera�ony ko� stan�� d�ba, inne wierzchowce r�wnie�. Ludziom podleg�ym �otrowi, kt�rzy i tak z ogromn� nieufno�ci� zapu�cili si� w kierunku Lasu Grimsdell, starczy� jeden rzut oka na pierzasty pocisk, kt�ry dosi�gn�� przyw�dc�. Od razu zawr�cili, szukaj�c schronienia za zakr�tem. Buttle, ordynarnie kln�c, na ran� i na w�asnych ludzi, bezradnie obraca� koniem. Wreszcie, w�ciek�y, podda� si�. Ruszy� ich �ladem, chwiej�c si� z b�lu w siodle.

��Niech to licho � rzuci� zmarkotnia�y Will w �lad za odje�d�aj�cym. Przypomnia� sobie t�umaczenia Crowleya dotycz�ce trzycz�ciowego �uku: �strza�a z pocz�tku leci bardziej p�asko, ale p�niej obni�a lot szybciej, ni� przywyk�e�". � �adnego wi�cej strzelania z daleka � mrukn�� do ucha Wyrwijowi. Jakby odpowiadaj�c, konik po�o�y� uszy p�asko przy �bie. Will spojrza� w d�, na suk�. Gapi�a si�, z wolna merdaj�c ogonem. Chyba cieszy�a si�, �e strza�a w og�le trafi�a Buttle'a. W cokolwiek.

Ponownie zerkn�� na drog�. �adnych oznak, �wiadcz�cych o wznowieniu po�cigu. Tr�ci� Wyrwija kolanem, nakazuj�c konikowi zawr�ci� i rusza� szlakiem prowadz�cym w g��b lasu.

Szlak zakr�ca�, wi� si�, zdawa�o si� nawet, �e zawraca. Od �cie�ki odchodzi�y boczne odnogi i rozwidlenia. Will zacz�� si� zastanawia�, czy pies naprawd� wie, co robi. Mo�e tylko gna, gdzie go oczy ponios�? Wydawa�o si�, �e jest tak wiele mo�liwo�ci, tak wiele r�nych dr�g. Potem jednak spostrzeg�, jak bardzo suka skupi�a si� na zadaniu. Z ca�� pewno�ci� pod��a�a jakim� tropem. Pozostawa�o jednak pytanie: czyim tropem? Will zdawa� sobie spraw�, �e w�tpliwo�ci Xandera nie wolno lekcewa�y�. Przecie� trudno wykluczy�, �e �cigaj� borsuka lub jakie� inne zwierz�, uganiaj�c si� po lesie.

Will mia� znakomit� orientacj� w terenie le�nym, a mimo to pogubi� si� zupe�nie. Wiedzia�, �e w razie konieczno�ci nie�atwo by�oby mu wr�ci� t� sam� drog�. Mia� �wiadomo��, �e �ycie Ormana naprawd� ca�kowicie zale�y teraz od psa. Bezustanne, pe�ne troski spojrzenia Xandera �wiadczy�y, �e sekretarz r�wnie� zdaje sobie spraw� z powagi sytuacji. Milczeli. Po co wypowiada� obawy g�o�no? Zreszt�, z�owieszcza atmosfera mrocznego lasu zniech�ca�a do b�ahych pogaw�dek. Wydawa�o si�, �e Las Grimsdell ma w�asn� osobowo��, charakter. By� ciemny, przygn�biaj�cy i z�owrogi. Przyt�acza�. Oddychali l�ej tylko wtedy, kiedy, od czasu do czasu, wyje�d�ali na kolejn� polank�. Tylko tam udawa�o si� dojrze� skrawek nieba.

Will oszacowa�, �e jad� ju� od godziny, kiedy dotarli do rozstaj�w. Szlak rozchodzi� si� w trzy strony. Pierwszy raz od chwili, gdy wyruszyli, suka si� zawaha�a. Podbieg�a kawa�ek �cie�k� odchodz�c� w prawo, przystan�a. Unios�a z wahaniem �ap�, nos przytkn�a do ziemi. Wycofa�a si�, sprawdzi�a lew� odnog�.

��Bo�e � j�kn�� cicho Xander. � Zgubi�a trop. � Z przestrachem spojrza� na lorda. Orman koleba� si� w siodle. Oczy zamkni�te, zwieszona g�owa. Na ko�skim grzbiecie przytrzymywa� go jedynie sznur, przymocowany do r�k i uwi�zany do przedniego ��ku. Xander wiedzia�, �e gdyby przysz�o im b��ka� si� po lesie, nie maj�c poj�cia, gdzie s�, i nie znaj�c drogi, Ormana czeka niechybna �mier�.

Pies zerkn��, jak gdyby z wyrzutem, szczekn�� kr�tko. Ruszy� lew� odnog�, nagle pewny swego. Will z sekretarzem poderwali konie i pok�usowali za owczarkiem. Ujechali nie wi�cej ni� pi��dziesi�t metr�w drog� tak kr�t�, �e w linii prostej pokonali najwy�ej dwadzie�cia metr�w. Wtedy Will us�ysza� okrzyk Xandera.

Dot�d koncentrowa� ca�� sw� uwag� na psie. Teraz podni�s� oczy. Natychmiast zauwa�y�, co wywo�a�o przestrach zamkowego urz�dnika. Przed nimi, z boku �cie�ki, umieszczono zatkni�t� na pal czaszk�. Poni�ej czaszki kto� przybi� ko�law�, omsza�� desk�. S��w, zapisanych staro�ytnymi runami, nie dawa�o si� odczyta�. Ale trudno si� by�o pomyli�.

��Ostrze�enie � stwierdzi� Xander.

Will wysun�� strza�� z ko�czana, na�o�y� j� na ci�ciw�.

��Zosta�e� wi�c ostrze�ony � rzuci� z drwin�. � Cho� musz� stwierdzi�, �e gdybym ja szykowa� na kogo� zasadzk�, ostatni� rzecz�, kt�r� bym zrobi�, by�oby powiadamianie go o tym z g�ry.

Nachyli� si�. Uwa�nie przyjrza� si� czaszce. Po��k�a od up�ywu lat. Nie ca�kiem przypomina�a ludzki czerep. Dolna szcz�ka zdawa�a si� wystawa� bardziej ni� u cz�owieka. Straszliwe z�by, stercz�ce po obu stronach, przypomina�y wilcze k�y.

Suka czeka�a niecierpliwie. W ko�cu Will da� znak, by prowadzi�a. Podj�a trop. Szurn�a do przodu, min�a zakr�t. Znikn�a im z oczu.

Will przynagli� Wyrwija. Konik zebranym galopem pod��y� za owczarkiem, a� min�li zakr�t�

�i nagle wypadli na ogromn� polan�. Naprzeciw nich wznosi�o si� spore, kryte s�om� jednopi�trowe domostwo, wzniesione z ciemnego drewna.

��Wygl�da na to, �e dotarli�my na miejsce � stwierdzi� cicho Will.

Xander rozgl�da� si� po polanie, szukaj�c mieszka�c�w chaty.

��Ale gdzie Malkallam? � spyta�.

Drzewa po drugiej stronie polany poruszy�y si� nagle. Z lasu wyroi�y si� postacie. Jak gdyby przywo�a�o je imi� czarnoksi�nika.

Musia�o ich wyle�� ponad trzydzie�ci. Will uzmys�owi� sobie, nim jeszcze pomy�la�, �e na widok skradaj�cych si� cieni odczuwa co� niezwyk�ego. By�y� Will szuka� odpowiedniego s�owa, ale zawaha� si�. Zastanawia� si�, co w og�le widzi. Polan� spowija� p�mrok, s�o�ce �wieci�o przy�mionym, niewyra�nym blaskiem. Ci ludzie, je�eli na skraju polany byli w og�le ludzie, trzymali si� blisko mrocznej �ciany drzew, skryci w g��bokim, nieprzeniknionym cieniu. Will us�ysza�, jak Xander raptownie wstrzymuje oddech. Potem sekretarz odezwa� si� cicho:

��Sp�jrz � westchn��. � Czy to s� ludzkie istoty?

Will natychmiast u�wiadomi� sobie, co go zbija z tropu. Owszem, pod lasem czai�y si� istoty cz�ekokszta�tne. Jednak przypominaj�ce raczej szkaradne ludzkie karykatury ni� zwyczajnych ludzi. Ka�da posta� potworna, straszliwe zniekszta�cona. Ka�da. Niekt�re przypomina�y kar�y o wzro�cie nieprzekraczaj�cym metra dwudziestu. Inne odznacza�y si� wysokim wzrostem oraz rozpaczliw� chudo�ci�. Wy�owi� spo�r�d nich przynajmniej jednego prawdziwego olbrzyma, o pot�nej klatce piersiowej i straszliwie rozbudowanych barkach, kt�rego wzrost przekracza� dwa i p� metra. Olbrzym, nie licz�c paru zmierzwionych kosmyk�w ��tawych w�os�w, by� �ysy i bia�y jak prze�cierad�o.

Naliczyli ich wi�cej ni� trzydziestu. Niekt�rzy kulili si�, powykr�cani, zgi�ci w kab��k. W grupie kry�o si� kilku garbus�w. Poruszali si� niezdarnie, wydawa�o si�, �e cia�a kalek wype�nia b�l.

Willowi zasch�o w gardle. Zda� sobie spraw�, �e w�r�d zbitych w gromadk� istot nie widzi ani jednej prawid�owo zbudowanej postaci. Pomy�la�, �e oto na w�asne oczy ogl�da efekt czarnoksi�skich praktyk Malkallama. B�yskawicznie uzna�, i� pope�nili wielki b��d, przywo��c tutaj nieprzytomnego Ormana. Mag, kt�ry sprowadza na ludzi tak potworne okaleczenia, raczej nie uwolni lorda od zab�jczej trucizny. Tym bardziej za� nie pomo�e mu odzyska� zdrowia.

Wynurzywszy si� z le�nego cienia, postacie, jak gdyby kierowane nies�yszalnym rozkazem, zatrzyma�y si�. Will spostrzeg�, i� suka poma�u napina mi�nie, gotuj�c si� do skoku. Z pyska Wyrwija dobywa�o si� ciche, ostrzegawcze chrapanie. Zwiadowca zda� sobie spraw�, �e znale�li si� w sytuacji bez wyj�cia. Nigdzie ani �ladu maga. Chyba �e czarnoksi�nik zalicza� si� do tych zdeformowanych, stercz�cych pod drzewami istot. Will jako� w to nie wierzy�. Z tego, co do tej pory us�ysza� i zobaczy�, mia� prawo przypuszcza�, i� Malkallam pr�dzej okaza�by si� w�adc� tych� stworze� ni� jednym z nich.

��Zwiadowco� � Podszyty strachem g�os Xandera zabrzmia� s�abo.

Will obejrza� si�. Ma�y cz�owieczek wskaza� ruchem czo�a przeciwleg�y skraj polany. Will pod��y� oczami za jego wzrokiem. Gard�o �cisn�� mu strach.

Bladolicy olbrzym, ci�ko pow��cz�c nogami, ruszy� w ich kierunku. W miar� jak si� zbli�a�, jego towarzysze zacz�li wydawa� ciche, niezrozumia�e pomruki zach�ty. Will wolno uni�s� �uk, spoczywaj�cy dot�d na ��ku siod�a. Strza�� na�o�y� ju� uprzednio, i teraz got�w by� w ka�dej chwili u�y� broni.

��Dosy� � odezwa� si� spokojnie.

Olbrzym pokona� prawie po�ow� drogi. Uczyni� nast�pny krok. Teraz znajdowa� si� na samym �rodku polany. Will wiedzia�, �e nie mo�e pozwoli�, by podszed� bli�ej. Pot�ne �apska zdo�a�yby rozerwa� na strz�py i jego, i Xandera, i Ormana. Zapewne tak�e konie, pomy�la� Will.

��St�j � powt�rzy� nieco g�o�niej, bardziej stanowczym tonem.

Olbrzym poszuka� spojrzenia zwiadowcy. Cho� Will siedzia� na grzbiecie Wyrwija, ich oczy spotka�y si� na jednej wysoko�ci. Olbrzym zmarszczy� czo�o. Will spostrzeg�, �e napina mi�nie, gotuj�c si� do zrobienia jeszcze jednego kroku. Naci�gn�� ci�ciw�. Instynktownie celowa� w pier� olbrzyma, tam, gdzie powinno si� znajdowa� serce.

��Chocia� jeste� taki wielki, z tej odleg�o�ci strza�a ci� przebije � wycedzi� Will, z rozmys�em zachowuj�c spokojny g�os.

Istota zawaha�a si�. Jej twarz zachmurzy�a si� jeszcze bardziej. Ze zdziwienia? Z gniewu? Ze strachu? Z zaskoczenia? Will nie umia� odgadn��, w czym rzecz, spogl�daj�c na groteskowe, niezwyk�e, osobliwe rysy olbrzyma. Najwa�niejsze, �e wielkolud zaprzesta� w�dr�wki w ich kierunku. Pokraczni obserwatorzy, �ci�ni�ci po drugiej stronie polany, westchn�li wsp�lnym g�osem. Czy chcieli w ten spos�b sk�oni� olbrzyma do dalszego marszu? Czy raczej doradzali, by si� zatrzyma�? Will nic nie rozumia�.

Co dalej? � gor�czkowo rozwa�a� sytuacj�. Mieli tkwi� tu a� do nast�pnej zamieci, gapi�c si� na siebie przez polan�? Nie wiedzia� co zrobi�, jak post�pi�. Gdyby przyjecha� sam, zaufa�by Wyrwijowi. Na koniku odjecha�by st�d bezpiecznie. Jednak nie wolno opu�ci� Xandera i Ormana.

��Zwiadowco, sp�jrz! � Xander szepn�� prawie bez tchu.

Will oderwa� wzrok od olbrzyma, kt�ry, co zrozumia�e, poch�ania� ca�� jego uwag�. Xander wskazywa� na psa.

Suka, dot�d waruj�ca przy ko�skich kopytach, nagle zerwa�a si� i ruszy�a przez polan� w kierunku kolosa. Will ju� nabiera� powietrza, �eby przywo�a� ku sobie owczarka. Raptem zrezygnowa�. Co� zauwa�y�. Opu�ci� �uk.

Kiedy suka podchodzi�a do wielkoluda, jej ogon ko�ysa� si� bez po�piechu. Spu�ci�a �eb, nie przestawa�a merda�. Twarz dziwnej istoty rozja�ni�a si�, olbrzym ukl�kn�� na jedno kolano. Wyci�gn�� do psa monstrualn� d�o�.

Suka przysun�a si� jeszcze bli�ej, siad�a u st�p potwora. Pieszczotliwie g�aska� j� po �bie, drapa� pod brod�. Na wp� zmru�y�a �lepia z zadowolenia. Lekko obr�ci�a �eb, poliza�a mu r�k�.

Wtedy Xander zwr�ci� uwag� Willa na kolejny osobliwy szczeg�, jaki dane im by�o obserwowa� tego dziwnego dnia.

��On p�acze! � mrukn��. Rzeczywi�cie, po bladych policzkach sp�ywa�y �zy. � Wiesz co, s�dz�, �e jest zupe�nie niegro�ny. Dzi�ki Bogu, �e� nie strzela�.

��Macie racj� � g�os odpowiadaj�cego dobieg� zza ich plec�w. � Lecz wyja�nijcie mi �askawie, co, u diabla, robicie w moim lesie?

Will b�yskawicznie obr�ci� si� w siodle, podrywaj�c �uk. I wtedy zawaha� si� po raz drugi. Bo nie mia� najbledszego cho�by poj�cia, jak wygl�da Malkallam. Gdyby kazano mu zgadywa�, przyj��by za�o�enie, �e czarnoksi�nik wyr�nia si� spo�r�d zwyk�ych ludzi szczeg�lnym wygl�dem. Nadzwyczaj wysoki i chudy? Olbrzymi i opas�y? Na pewno ubiera�by si� w lu�n� czarn� szat�, by� mo�e ozdobion� tajemniczymi symbolami splecionych s�o�c i ksi�yc�w.

No i, oczywi�cie, nosi�by wysoki szpiczasty kapelusz, w kt�rym mierzy�by chyba trzy metry.

Will nie spodziewa� si� drobnego cz�owieka, o kilka centymetr�w ni�szego ni� on sam, kt�ry mia� rozwichrzone, przerzedzone siwe w�osy, zaczesane na wy�ysia�y czubek g�owy. Dosy� du�e uszy, spiczasty nos. Lekko cofni�ty podbr�dek. Prosty br�zowy str�j z samodzia�u, troch� przypominaj�cy habit mnicha. Na nogach mia�, pomimo zimowego ch�odu, sanda�y.

Jednak najbardziej zdziwi�y Willa jego oczy. T�cz�wki czarnoksi�nika powinny by� ciemne, z�owrogie, mroczne od tajemnic i nieprzeniknionej grozy. Spogl�da� za� w piwne oczy, b�yskaj�ce wyra�nie iskierkami humoru.

Zbity z tropu, opu�ci� �uk.

��Kim jeste�? � spyta�.

Cz�owieczek wzruszy� ramionami.

��Pewnie jednak ja powinienem zada� to pytanie � powiedzia� �agodnie. � B�d� co b�d�, przybywacie do mojego domu.

Xander, zatroskany pogarszaj�cym si� z minuty na minut� stanem swego pana, nie bawi� si� w s�owne gierki.

��Ciebie zw� Malkallam? � spyta� ostro.

Drobny cz�owieczek obrzuci� uwa�nym wzrokiem sekretarza. Zacisn�� wargi. Rozwa�a� odpowied�.

��Tak mnie zw� � odrzek� wreszcie. Weso�e iskierki zgas�y w jego oczach.

��Zatem potrzebujemy twojej pomocy � oznajmi� Xander. � M�j lord zosta� otruty.

Krzaczaste brwi Malkallama �ci�gn�y si�, w g�osie maga zabrzmia� z�owieszczy ton.

��Zwracasz si� do najbardziej przera�aj�cego czarnoksi�nika w tych stronach. B�agasz go o pomoc? � spyta�. � Wtargn��e� do mojego kr�lestwa, lekcewa�ysz ostrzegawcze znaki, jakie ustawi�em, nara�asz si� na gniew straszliwego Nocnego Wojownika, kt�ry mnie ochrania. Po to, by ��da� ode mnie pomocy?

��Je�eli naprawd� ty� jest Malkallam, tak w�a�nie czyni� � odpar� niewzruszony Xander. Za nic mia� gro�b�, kryj�c� si� w s�owach czarnoksi�nika.

Brwi maga przesta�y si� marszczy�. Cz�owieczek z podziwem pokr�ci� g�ow�.

��C�, jedno uwa�am za pewne. Nie brakuje ci odwagi � burkn��, cho� ju� przyja�niejszym tonem. � Proponuj�, by�my przyjrzeli si� lordowi Ormanowi.

��Wiesz, kto to taki? � spyta� Will.

Lord koleba� si� w siodle, mamrocz�c co� nieprzytomnie. Malkallam w�a�nie podchodzi� do Ormana.

��Oczywi�cie, �e wiem, zwiadowco � parskn��.

Zrezygnowany Will tylko wzruszy� ramionami. Po co w�a�ciwie kazano mu si� przebiera� za minstrela�? Najpierw Orman, a teraz Malkallam przejrzeli go na wylot.

��Sk�d ty�? � zacz�� Will.

Czarnoksi�nik uciszy� m�odzika ruchem r�ki.

��Uwierz, nie trzeba alchemii, aby si� po�apa� � t�umaczy� rzeczowo. � W�szysz po moim lesie od paru dni. Dosiadasz konia o takim samym pokroju, jak te, na kt�rych je�d�� zwiadowcy. Nosisz �uk. Do boku przytroczy�e� wielk� saks�. Id� o zak�ad, �e chowasz gdzie� w zanadrzu n� do rzucania. Twoja opo�cza jest szczeg�lna. W niepokoj�cy spos�b zlewa si� z otoczeniem. Kim�e wi�c m�g�by� by�? Minstrelem?

Will rozdziawi� usta, zabrak�o mu s��w. Jednak Xander przywo�a� ich do porz�dku.

��B�agam! � j�kn��. � M�j pan kona, a wy dwaj wdajecie si� w pogaduszki.

Brwi Malkallama unios�y si� raz jeszcze.

��Oto stoj�, rami� w rami�, zwiadowca oraz czarnoksi�nik. A ten nam zarzuca, �e ucinamy sobie pogaw�dk�. Dzielny to cz�ek, w rzeczy samej.

Jednak nim sko�czy� m�wi�, ju� bystrymi oczami bada� twarz Ormana. Wypr�y� si� przy tym, bo si�ga� z trudem ko�skiego grzbietu, a musia� dotkn�� lorda.

��Trobarze! � zawo�a�. � Zostaw na chwil� psa. Zdejmij chorego.

Olbrzym niech�tnie przerwa� zabaw�. Porzuci� owczarka i pocz�apa� w kierunku Ormana.

Xander zsun�� si� z siod�a. Stan�� mi�dzy swoim panem a pot�n� postaci�. Will tak�e zsiad�. Jak na jego gust, sprawy toczy�y si� zbyt po�piesznie. Wymienili z Wyrwijem zdziwione spojrzenia. Wierzchowiec zapewne wzruszy�by �opatkami, gdyby zdo�a�. �A co ja tam wiem?" � chcia�by powiedzie�. �Jestem tylko koniem".

Olbrzym zatrzyma� si� przed zdeterminowan� �ys� wiewi�rk�, kt�ra wyros�a na jego drodze.

��Trobar nie uczyni mu krzywdy. � Malkallam nieco si� zniecierpliwi�. � Skoro ��dasz ode mnie pilnej pomocy, szybciej b�dzie, je�li pozwolisz wnie�� lorda do domu.

Xander niech�tnie odst�pi�. Wielkolud rozplata� sznury przytrzymuj�ce Ormana na koniu. Pozwoli� nieprzytomnemu zsun�� si� z siod�a. Utuli� go w ramionach jak w bezpiecznej ko�ysce. Spojrza� pytaj�co na Malkallama. Czarnoksi�nik wskaza� dom.

��Do �rodka, do mojej pracowni.

Trobar ruszy�. Nieprzytomny lord zdawa� si� wa�y� w jego ramionach tyle co pi�rko. Xander bieg� obok. Will i Malkallam szli z ty�u.

��Interesuj�ce, jak zareagowa� na obecno�� twojego psa � rzuci� czarnoksi�nik przyjaznym tonem. � Pewnie dlatego, �e sam jako dziecko mia� owczarka. Jedyny przyjaciel odmie�ca. My�l�, �e �mier� ukochanego czworonoga z�ama�a Trobarowi serce. P�niej wie�niacy wygnali go precz.

��Rozumiem � zgodzi� si� Will. Wybra� najbezpieczniejsz� odpowied�, jak� zdo�a� wymy�li�.

Malkallam zerkn�� k�tem oka. Taki m�ody, pomy�la�, a obarczany tak wielk� odpowiedzialno�ci�. U�miechn�� si� dyskretnie. Zwiadowca niczego nie zauwa�y�. Mag wskaza� przybyszom �aw� ustawion� na ganku.

��Nie ma potrzeby, �eby�cie wchodzili, kiedy ja b�d� bada� lorda Ormana � wyja�ni�.

Will przytakn��. Skwapliwie skorzysta� z �awy. Natomiast Xander wypr�y� si� jak struna.

��Ja tam wchodz� � oznajmi� z wielk� moc�.

Malkallam tylko wzruszy� ramionami.

��Skoro chcesz. B�d� co b�d�, ty go tu przywioz�e�. Pozw�l mi tylko na jedn� uwag�. Chyba troch� za p�no na rozwa�ania, czy go nie skrzywdz�.

��Nie rozwa�am � odpar� ch�odno Xander. � Ja tylko� � Urwa�.

Malkallam czeka�, zach�caj�c, by sko�czy� zdanie. Kiedy sekretarz milcza�, czarnoksi�nik sam go wyr�czy�:

���martwisz si� mimo wszystko, �e m�g�bym go jednak skrzywdzi�.

Xander wzruszy� ramionami. Dok�adnie to mia� na my�li. Zdawa� sobie jednak spraw�, �e g�o�ne wyra�anie l�k�w nie zda si� na nic, skoro osobi�cie poprosi� czarnoksi�nika o pomoc.

��Pami�taj, nie spuszczam ci� z oka � zapewni�. D�o� spocz�a na sztylecie zawieszonym u pasa. Tyle, �e ka�dy natychmiast rozpozna�by cz�owieka nienawyk�ego do pos�ugiwania si� broni�.

Malkallam u�miechn�� si�.

��Jestem pewien, �e tw�j pan by�by z ciebie dumny. Je�eli zdecyduj� si� uczyni� z nim co� okropnego, najpierw postaram si� przemieni� ci� w traszk�.

Xander przez chwil� zerka� na czarnoksi�nika podejrzliwie. Wreszcie uzna�, �e Malkallam prawdopodobnie �artuje. Prawdopodobnie. Bez zb�dnego gadania wszed� za magiem do �rodka.

Will z westchnieniem ulgi opar� plecy o grube bale, z kt�rych zbudowano dom. S�o�ce w�a�nie zajrza�o pod okap, ogrzewa�o stopy zwiadowcy. Wreszcie m�g� wyprostowa� nogi. Nagle poczu� znu�enie. Dzie� toczy� si� b�yskawicznie. Wydarzenie goni�o wydarzenie. Ucieczka z zamku, poszukiwanie kryj�wki Malkallama, spotkanie z czarnoksi�nikiem. Ca�y czas by� w nieustannym napi�ciu. Teraz, kiedy zyska� moment spokoju, Will poczu� si� zupe�nie wyczerpany.

Inni mieszka�cy siedziby Malkallama ci�gle si� na niego gapili. Usi�owa� nie zwraca� na to uwagi. Z ich strony nic mu nie grozi�o, byli po prostu ciekawi.

Powoli podni�s� wzrok, zauwa�ywszy poruszenie przy drzwiach.

Trobar, olbrzym, wyszed� z domu. Rozejrza� si� po polanie, dostrzeg� suk�. Le�a�a tam, gdzie j� zostawi�, wci�� czujna. Podszed�, przykl�kn�� na jedno kolano, �agodnie g�adzi� �eb owczarka. Z b�ogo�ci� zamkn�a �lepia. Szuka�a jego dotyku.

��Panienko! � zawo�a� Will, nieco ostrzej, ni� zamierza�.

�lepia otworzy�y si�, suka przybra�a czujn� postaw�. Will wskaza� miejsce na ganku, tu� obok siebie.

��Chod� tutaj.

Podnios�a si�, otrz�sn�a, z oci�ganiem ruszy�a w jego stron�. Will spojrza� na Trobara. Zniekszta�cona twarz wyra�a�a wielki smutek.

��Och, dobrze, ju� dobrze � mrukn�� do psa. � Zosta�, gdzie jeste�.

Zobaczy�, �e u�miech roz�wietla twarz olbrzyma, bo pies znowu pozwoli� si� g�aska�. Will zamkn�� znu�one oczy. Zastanawia� si�, jak najlepiej post�pi�.

Co� dzia�o si� na dziedzi�cu. Najpierw Alyss us�ysza�a krzyki, p�niej ko�skie kopyta zadudni�y po bruku. Podbieg�a do okna komnaty na pi�trze sto�pu. W sam� por�. Ujrza�a trzech je�d�c�w. Galopowali co ko� wyskoczy ku zamkowej bramie.

Natychmiast dostrzeg�a Willa. Celnym strza�em str�ci� z zamkowych mur�w kusznika. Za nim gnali dwaj m�czy�ni Jeden z nich koleba� si� w siodle, jakby za moment mia� straci� przytomno��. Ze zdumieniem rozpozna�a Ormana.

Co tam si� wyprawia, na niebiosa? S�dz�c po reakcji stra�nik�w, lord najwyra�niej ucieka�. Z w�asnego zamku! Kompletny absurd!

W dodatku Ormanowi towarzyszy� Will. Alyss zmarszczy�a czo�o. Nic nie wskazywa�o na to, �e zwiadowca dzia�a pod przymusem. Chyba zreszt� w�a�nie on prowadzi� grupk�. Przez chwil� za�wita�a jej w g�owie dziwaczna my�l. Orman naprawd� okaza� si� magiem. Rzuci� na Willa czar, zmuszaj�c zwiadowc� do pos�usze�stwa. Jednak natychmiast da�a spok�j tym bredniom. Podobnie jak wi�kszo�� wykszta�conych ludzi, w gruncie rzeczy nie wierzy�a w czarnoksi�skie sztuki ani w magi�.

Tylko jak to inaczej wyt�umaczy�? '

T�tent �cich�, krzyki umilk�y. Trzej je�d�cy znikn�li. Mury zas�oni�y uciekinier�w. Lecz Alyss pozosta�a przy oknie. Kilka minut p�niej konna grupa zbrojnych pod przyw�dztwem wysokiego m�czyzny ruszy�a w po�cig. Dostrzeg�szy przyw�dc�, zmarszczy�a czo�o. Nie potrafi�a okre�li�, co w nim by�o znajomego. Podesz�a do sofy, usiad�a. Najpierw chcia�a si� ubra� i od razu zbiec na d�. Trzeba rozpozna� sytuacj�. Uzna�a, �e najlepiej zapyta� sir Kerena. Jednak zawaha�a si�. Lady Gwendolyn nie post�pi�aby w ten spos�b. Lady Gwendolyn, niem�dra pannica, skupiona wy��cznie na sobie. Ona nie okaza�aby najmniejszego zainteresowania czymkolwiek, co nie dotyczy nowych fryzur, but�w albo sukien.

Zreszt�, nie nale�a�o okazywa� zbyt wielkiego zainteresowania tym, co porabia minstrel, Will Barton. W spo�ecznej hierarchii sta� niepor�wnanie ni�ej od arystokratki.

��Do licha! � mrukn�a, paln�wszy d�oni� o blat stolika w spos�b najzupe�niej nie licuj�cy z godno�ci� wielkiej damy. I wtedy wpad� jej do g�owy pewien pomys�. Tak, jej osobi�cie nie uchodzi�o okazywanie zbytniego zaciekawienia. Lecz dysponuje s�u�b�. Zdecydowa�a si� dzia�a�. Stan�a przy drzwiach, prowadz�cych do przedpokoj�w apartamentu lady Gwendolyn.

Obie pokoj�wki sk�ada�y stert� �wie�o upranych rzeczy. Gaw�dzi�y bez cienia niepokoju. Maks w k�cie marszczy� czo�o nad jakim� manuskryptem. Przedpok�j nie mia� okien, wi�c �adne z nich nic jeszcze nie wiedzia�o o wydarzeniach, kt�re w�a�nie rozegra�y si� na dziedzi�cu. Wszyscy troje poderwali si� w jednej chwili, zaskoczeni jej nag�ym wtargni�ciem.

Niecierpliwie da�a znak, nakazuj�c spok�j.

��Siadajcie, prosz� � poleci�a. Sama te� przycupn�a na por�czy krzes�a.

��Lord Orman wyjecha� przed chwilk� z zamku w towarzystwie minstrela Bartona. Wygl�da�o, jakby uciekali. � Zamy�li�a si�. � Stra� na zamkowych murach usi�owa�a ich zatrzyma�. Par� minut p�niej wys�ano pogo�.

Role s�u��cych nale�a�y do podrz�dnych. Ale i tak przez ostatnich kilka dni ekipa kurierki zyska�a spor� wiedz� na niejeden temat podnoszony w rozmowach mi�dzy Alyss i Willem. Nie byli zwyk�ymi s�u��cymi. Ludzi do pracy w S�u�bie Dyplomatycznej dobierano r�wnie� pod k�tem bystro�ci.

��Dlaczego lord Orman mia�by umyka� z w�asnego zamku? � zapyta� Maks.

��Dlaczego Barton mia�by mu w tym pomaga�? � doda�a Victoria, starsza z pokoj�wek.

Wszyscy tutaj rozumieli wag� konspiracji. Nigdy nie nale�a�o pos�ugiwa� si� prawdziwym nazwiskiem Willa. Oraz nigdy, przenigdy nie wspomina�, �e chodzi o zwiadowc�. Alyss potrz�sn�a g�ow�.

��No, w�a�nie� Sprawy przedstawiaj� si� bardzo dziwnie. Maks, zejdziesz na d�, do wielkiej sali. Przew�chasz, w czym rzecz. Staraj si� zachowa� dyskrecj�. Zerknij tu i tam, nadstaw ucha.

��Oczywi�cie. � Maks ruszy� ku drzwiom. Po drodze �ci�gn�� ze sto�u swoj� czapk� z pi�rkiem.

��Maks! � zawo�a�a.

Zastyg�.

��Tak, pani?

��Prosz� o dyskrecj�.

Przytakn��. Wyszed�, cicho zamykaj�c drzwi. Alyss mia�a �wiadomo��, �e Victoria oraz Sandra, druga pokoj�wka, a� pal� si�, �eby om�wi� dziwny obr�t spraw. Alyss wszelako nie widzia�a takiej potrzeby. Po co mi�dli� ozorami, skoro nie ma si� �adnych nowych informacji. Bez sensu. Skin�a im i wr�ci�a do komnaty.

Kr��y�a samotnie po pokoju. Tam i z powrotem, tam i z powrotem. Nie potrafi�a porzuci� rozmy�la�, cho� bardzo si� stara�a. Pr�bowa�a budowa� najbardziej prawdopodobne scenariusze. Mo�e Will udawa� sojusznika Ormana, staraj�c si� dzi�ki temu uzyska� wi�cej informacji i lepszy wgl�d w knowania lorda? Prawie z miejsca odrzuci�a t� my�l. Will, opowiadaj�c Alyss, co dzieje si� w zamku, od samego pocz�tku podkre�la�, �e od pierwszej chwili pomi�dzy nim a Ormanem zapanowa�a niech��. Ma�o wi�c prawdopodobne, by raptem w�lizgn�� si� w �aski pana zamku i zdoby� jego zaufanie.

A mo�e lord odurzy� Willa? Alyss wiedzia�a, �e Orman studiuje ksi�gi, po�wi�cone praktykom czarnoksi�skim oraz truciznom. Will sam to potwierdzi�. Odrzuci�a i ten pomys�. Will nie sprawia� wra�enia odurzonego. Przecie� zauwa�y�a, obserwuj�c dziedziniec, kto prowadzi� uciekinier�w.

Zdenerwowana, zaprzesta�a rozwi�zywania �amig��wek. Stolik obok jej krzes�a zajmowa�a rob�tka. Czyli co� w sam raz dla lady Gwendolyn. Alyss podnios�a tamborek, wzi�a si� do przewlekania ig�y przez siatkow� tkanin�. Tam i z powrotem, tam i z powrotem. Niestety, Alyss nie podziela�a upodobania lady Gwendolyn do haftu. Kilka niezbyt entuzjastycznych pr�b wszycia ozd�bek w skrzyde�ko motyla sko�czy�o si� wbiciem ig�y w palec. ��czniczka cisn�a rob�tk� w k�t.

Malkallam pojawi� si� na ganku po mniej wi�cej godzinie.

Will, wyci�gni�ty na �awie, zd��y� ju� nawet przysn��. Czu� rozkoszne ciep�o s�onecznych promieni, coraz g�ciej zagl�daj�cych pod okap. Obudzi� si�, gdy us�ysza� skrzyp otwieranych drzwi. Drobny cz�owieczek zatrzyma� si� obok Willa. Malkallam, spostrzeg�szy pytaj�cy wzrok zwiadowcy, zachichota�.

��Wydobrzeje � zapewni�. � Chocia�, gdyby�cie d�u�ej zwlekali, nie jestem pewien, czy prze�y�by. Sekretarz wci�� sterczy u boku lorda. Daje baczenie � doda�.

Will skin�� g�ow�. Spodziewa� si�, �e Xander pozostanie u boku swego pana, dop�ki ten nie wyzdrowieje.

��A wi�c zosta� odurzony? � spyta�.

Malkallam przytakn��.

��Otruty, �ci�le rzecz bior�c. Szczeg�lnie paskudn� substancj�, zwan� korokor�. Ma�o kto j� zna, a w �adnym z wa�niejszych traktat�w zielarskich, a nawet i trucicielskich nie znajdziesz o niej cho�by wzmianki. Potrzeba oko�o tygodnia, by zacz�a dzia�a�, wi�c zapewne dodano jej Ormanowi do jedzenia albo do napoju w ci�gu ostatnich dziesi�ciu dni. Jedna ma�a dawka wystarczy. Przez kilka dni nic si� nie dzieje. Symptom�w wtedy brak. Potem cz�sto nic nie daje si� zrobi�.

��Czy�by uzdrowicielom z zamku brakowa�o wiedzy? � zapyta� Will z pow�tpiewaniem.

��O korokorze niewielu co� wie. Wi�kszo�� uzdrowicieli wcale o niej nie s�ysza�a. Zreszt�, nawet gdyby s�yszeli, nie znale�liby odtrutki.

��Ty znalaz�e�? � stwierdzi� Will.

Malkallam znowu zachichota�.

��Bo ja nie przypominam wi�kszo�ci uzdrowicieli.

��Nie, nie przypominasz. A w�a�ciwie, kim ty jeste�, je�li wolno spyta�?

Malkallam, zanim odpowiedzia�, przez par� sekund wpatrywa� si� w zwiadowc�. Potem machn�� na Willa, �eby si� przesun�� na �awie.

��Zr�b troch� miejsca, porozmawiamy � westchn��. Usiad� obok i spojrza� na polan�.

Trobar nadal bawi� si� z suk�. On rzuca� sk�rzan� pi�k�, ona cierpliwie przynosi�a mu j� z powrotem i przytrzymywa�a. K�ad�a nos na przednich �apach, dziarsko merdaj�c. Droczy�a si� z olbrzymem. No, spr�buj mi odebra�!

Kiedy Will spa�, mieszka�cy ma�ej osady Malkallama rozeszli si� do normalnych, codziennych zaj��. Kto� czerpa� ze studni wod�, kto� pi�owa� drwa, kto� uk�ada� je w stos.

��Zaczynajmy � rzek� Malkallam. � Co o mnie wiesz?

��Co wiem? � powt�rzy� Will. � Bardzo niewiele. Oczywi�cie, dochodzi�y do mnie rozmaite plotki. Jeste� czarnoksi�nikiem, powt�rnym wcieleniem czarnego maga Malkallama. Przed stu laty zamordowa�e� przodka Ormana. Twoja siedziba znajduje si� w Lesie Grimsdell. Tutaj spotyka si� dziwne zjawy, prze�ywa straszliwe wizje, s�yszy niezwyk�e d�wi�ki. Sam spotyka�em, prze�ywa�em i s�ysza�em niekt�re z nich.

��Istotnie � mrukn�� zadumany Malkallam. � Odwiedza�e� m�j las kilka nocy temu. Nie zaprzeczysz. Koszmarny Nocny Wojownik ci� nie odstraszy�?

��By�em przera�ony jak nigdy w �yciu � przyzna� Will.

��Lecz mimo wszystko wr�ci�e�.

Will pozwoli� sobie na blady u�miech.

��Nie noc�. Wr�ci�em przy �wietle dnia. Wtedy przekonali�my si�, �e wizje to nic innego, jak tylko gigantyczny pokaz mo�liwo�ci latarni magicznej.

Malkallam uni�s� brwi.

��Bardzo dobrze � stwierdzi�. � Jak si� domy�li�e�?

��Alyss si� domy�li�a. Wytropi�a w trawie wypalone �lady. Tam, gdzie ustawi�e� latarni�.

��Jak rozumiem, Alyss to owa m�oda dama, kt�ra towarzyszy�a ci podczas wizyty nast�pnego dnia? � spyta� Malkallam. Zmarszczy� czo�o. � Co z ni�?

��Nadal przebywa w zamku � odpowiedzia� Will.

Malkallam zn�w uni�s� brwi.

��Zostawi�e� j� tam?

Will zachmurzy� si�.

��Nie na d�ugo � zapewni� z ponur� zawzi�to�ci�. Malkallam poruszy� bolesny temat. Gospodarz Lasu Grimsdell natychmiast wykona� uspokajaj�cy gest.

��Na wszystko przyjdzie czas. Odnios�em wra�enie, i� chodzi o zupe�nie wyj�tkow� m�od� dam�.

��O, tak. Ale rozmawiamy przecie� o tobie � podkre�li� z naciskiem Will. Zbyt d�ugo pozwala� si� wodzi� za nos.

Malkallam u�miechn�� si�.

��W rzeczy samej. C�, jak chyba si� domy�li�e�, �aden ze mnie czarnoksi�nik. Kiedy� by�em uzdrowicielem. � W jego g�osie zad�wi�cza� t�skny ton. � Bardzo dobrym uzdrowicielem, skoro o tym mowa � zaznaczy� z przekonaniem. � Wtedy naprawd� cieszy�em si� z �ycia. Czu�em, �e robi� co� warto�ciowego.

��Dlaczego wszystko si� zmieni�o? � zapyta� Will.

Malkallam westchn��.

��Kto� umar� � odrzek�. � Pi�tnastolatek, uroczy ch�opiec, lubiany przez wszystkich. Rodzice przyprowadzili go do mnie ze zwyk�� gor�czk�. B�ahostka, wcze�niej wiele razy zajmowa�em si� podobnymi przypadkami. Ot, banalny problem. Tyle �e u tego akurat ch�opca nie zadzia�a�y leki, kt�re poda�em. Co gorsza, wyst�pi�a reakcja alergiczna. Nie min�� dzie�, gdy zmar�.

G�os kruchego cz�owieczka zadr�a� nieco. Will dostrzeg� pojedyncz� �z�. Jedn� jedyn�.

��Tak si� czasem zdarza. Bywa, �e ludzie umieraj� pozornie bez �adnego powodu.

��Wie�niacy ciebie obarczyli win�? � bardziej stwierdzi�, ni� spyta� Will.

Malkallam przytakn��.

��Zacz�o si� powoli, od szeptanych plotek. By� jeden cz�owiek, kt�ry pragn�� zaj�� posad� uzdrowiciela. Moj� posad�. Jestem pewien, �e to on wszystko rozp�ta�. Twierdzi�, �e pozwoli�em ch�opcu umrze�. Stopniowo przychodzi�o do mnie coraz mniej ludzi. Wybierali tego drugiego.

��Domy�lam si�, �e za swoje us�ugi pobiera� od nich op�at�?

��Oczywi�cie. Ja zreszt� r�wnie�. Nawet uzdrowiciel musi co� je��. Plotki stawa�y si� coraz okropniejsze. Pot�nia�y. Je�li kto� w wiosce umiera� po wizycie u mojego konkurenta, wmawia� wie�niakom, �e ja t� osob� przekl��em. Wygodne usprawiedliwienie.

���artujesz � odpar� Will. � Nie chcesz chyba powiedzie�, �e ludzie uwierzyli?

Malkallam tylko wzruszy� ramionami.

��By�by� zdumiony, s�ysz�c, w co ludzie zdolni s� uwierzy�. Im wi�ksze k�amstwo, im wi�ksza bzdura, tym ch�tniej nadstawiaj� ucha. Cz�sto t�umacz� sobie: �Straszne! Takie straszne, �e to a� musi by� prawda". W ka�dym razie, ilekro� przechodzi�em obok, ludzie zni�ali g�os do szeptu. Wreszcie wszyscy, bez wyj�tku, patrzyli na mnie spode �ba. Uzna�em wi�c, �e czas zadba� o w�asne zdrowie i opu�ci�em wiosk�. Pewnego dnia ulotni�em si�. Zamieni�em wiosk� na Las Grimsdell. Miesi�cami koczowa�em w namiocie. Wreszcie zbudowa�em dom. Ten dom. Wiedzia�em, �e miejscowi nie zawahaj� si� p�j�� moim tropem do lasu. B�d� co b�d�, pono� mia� tutaj swoj� siedzib� Malkallam, �yj�cy przed stu laty.

��Dlaczego w�a�ciwie u�ywasz tego samego imienia?

Pytanie Willa uzdrowiciel zby� kr�tkim, pogardliwym chichotem.

��Nie tyle ja go u�ywam, co ludzie mi je nadali � wyja�ni�. � Ja mam na imi� Malcolm. Po moim znikni�ciu miejscowi dodali dwa do dw�ch. Wysz�o im siedem. Uznali, �e Malcolm to zmieniona dla niepoznaki forma imienia Malkallam. St�d ju� tylko krok dzieli� ich od dalszych bredni. Zosta�em os�awionym czarnoksi�nikiem, kt�ry powsta� z martwych. Wykorzysta�em ten fakt, �eby si� chroni�, przyznaj�. Przygotowa�em sztuczki, wywo�ywa�em duchy. Sam to widzia�e�. Ilekro� komu� starcza�o odwagi, by wkroczy� do Grimsdell, pr�dko j� traci�. �mia�k�w skutecznie odstrasza Nocny Wojownik. No, i g�osy.

��Jak stworzy�e� g�osy? � spyta� Will. � Kiedy je us�ysza�em, odnosi�em wra�enie, �e dobiegaj� zewsz�d.

Malcolm zachichota�.

��Wcale udany efekt, nieprawda�? U�ywam wydr��onych tub, rozmieszczonych mi�dzy drzewami. M�wisz do jednej, g�os przenosi si� do drugiej. Na ko�cu szeregu zastosowa�em specjalny dzwon w kszta�cie tr�by, kt�ry wzmacnia d�wi�k. Dzwon spoczywa w spr�chnia�ym pniu. Nikt go nie zobaczy. Do tuby gada Luka. O, ten tu. Ten, co zbiera drewno na opa�.

Wskaza� osobnika, kt�ry dziwacznie ku�tyka� po drugiej stronie polany. Luka, cz�owiek o pot�nym torsie i okropnie wykrzywionej twarzy, d�wiga� masywny tu��w umieszczony na kr�ciutkich, zdeformowanych n�kach. Przechylony mocno w jedn� stron�, straszliwie si� garbi�. Stara� si� ukry� deformacj� pod bujnym zarostem i d�ugimi w�osami. Tyle �e bez �adnego skutku.

��Posiada cudowny g�os � ci�gn�� Malcolm. � Zdeformowana klatka piersiowa pozwala uzyskiwa� brzmienia o nies�ychanej sile. Korzystaj�c z tuby, wypowiada ka�de s�owo bardzo wyra�nie, g�o�no. Nie przywyk�, by mu ludzie odpowiadali. Nap�dzi�e� mu zatem niez�ego stracha, kiedy tamtej nocy zacz��e� wymachiwa� wielkim no�em.

��Jego strach nie r�wna� si� w �aden spos�b z moim przera�eniem � burkn�� Will, przygl�daj�c si� kalece.

��Wyja�nij mi, sk�d si� wzi�li ci tutaj? Luka, Trobar, reszta.

��Pewnie wpad�o ci do g�owy, �e to ja ich stworzy�em?

Gorzki u�miech zata�czy� na wargach Malcolma. Will, zmieszany, poruszy� si� na �awie.

��C� W rzeczy samej, nie zaprzecz� � przyzna�.

Twarz Malcolma posmutnia�a.

��Tak. Ludzie, kt�rzy widuj� ich czasami, inaczej nie my�l�. �e to moi pokraczni poddani. �e to moje stwory. �e to moje potwory� Prawda przedstawia si� znacznie pro�ciej. Zgromadzi�em wok� siebie ludzi odrzuconych. Zwyczajnych wie�niak�w, tyle �e niechcianych w wioskach. Oni wygl�daj� inaczej. Albo inaczej m�wi�. Lub inaczej si� poruszaj�. Niekt�rzy, na przyk�ad Trobar i Luka, tacy si� urodzili. Innych okaleczy� ogie� lub wrz�tek. Jeszcze inni to ofiary wypadk�w. Ludzie si� ich boj�, brzydz�. Nie chc� takich s�siad�w.

��Jak do ciebie trafiaj�? � Will dr��y� dalej.

Uzdrowiciel wzruszy� ramionami.

��Sam ich wyszukuj�. Trobar by� pierwszy. Znalaz�em go przypadkiem, kiedy liczy� sobie osiem lat. Teraz ma osiemna�cie. Zosta� wyp�dzony z wioski, poniewa� taki wielki ur�s�. Wygnali go do lasu, na pewn� �mier�. Pr�bowa� zabra� ze sob� psa. Mia� tylko jego. Jedynego na ca�ym �wiecie przyjaciela. Zwierz�cia nie obchodzi�o, �e ch�opiec jest brzydki i pokraczny. Pokocha� Trobara, Trobar pokocha� jego. Psy ju� takie s�. Nie os�dzaj�.

��Co si� sta�o z psem? � zapyta� Will. Pomy�la�, �e chyba zna odpowied�.

��Pies naturalnie stara� si� broni� pana. Kt�ry� z wie�niak�w po prostu go zat�uk�. Trobar przyd�wiga� zw�oki do lasu, a wie�niacy w ko�cu machn�li r�k� na odmie�ca. Kiedy go znalaz�em, tuli� martwego psa i p�aka�. Razem pochowali�my zwierz�, potem sprowadzi�em ch�opaka tutaj. Z biegiem lat do��cza�o do nas coraz wi�cej jemu podobnych. Wiedzieli�my, kogo wie�niacy wyp�dzaj� od siebie, zbierali�my odrzuconych, sprowadzali�my tutaj. Niekt�rzy potrzebowali uzdrowiciela. Dzi�ki zio�om oraz wywarom umia�em im pom�c. W pewnych przypadkach nale�a�o zastosowa� kuracj� innego rodzaju.

��Znasz si� i na takich kuracjach? � spyta� Will.

Malcolm przytakn��.

��Staram si� pomaga�. Niekiedy wystarczy, by chorzy wiedzieli, �e odnale�li w�asne miejsce. �e istniej� tacy bli�ni, kt�rzy nie os�dzaj� ich po wygl�dzie. Kuracja ducha wymaga jednak d�ugiego czasu. Wierz mi, o wiele �atwiej wyleczy� zranione cia�o ni� cierpi�c� dusz�.

Will machinalnie przytakn��. Rozwa�a� to, co przed chwil� us�ysza�.

��Chocia� od wielu lat opiekujesz si� lud�mi takimi jak ci, wie�niacy wci�� traktuj� ci� jak czarnoksi�nika?

Malcolm wzruszy� ramionami.

��Po cz�ci sam jestem sobie winien. Wymy�li�em praktyki czarnoksi�skie, �eby utrzyma� ludzi na dystans. Tyle �e kto� niedawno zacz�� rozwa�a�, jak zdo�a dla w�asnej korzy�ci wykorzysta� bajk� o Malkallamie. Wszystko nast�pi�o w ci�gu ostatniego roku.

��Keren? � podpowiedzia� Will.

Malcolm raz jeszcze przytakn��.

��Tak wskazuj� wszelkie znaki na ziemi i niebie. Zasadnicze pytanie brzmi: co on chce uzyska�, strasz�c upiorami z przesz�o�ci?

��Kiedy tylko si� o wszystkim dowiem � oznajmi� ponuro Will � dopilnuj�, by� i ty si� dowiedzia�.

Buttle wpatrywa� si� przenikliwie w siedz�c� na krze�le Alyss. Dziewczyna na moment zamar�a. Wielkie nieba, c� on tu robi? Rozpozna� j�? W�r�d gonitwy my�li kurierka musia�a wysili� ca�y sw�j talent aktorski, by utrzyma� si� w roli trzpiotowatej lady Gwendolyn.

��Wybacz naj�cie � warkn�� gburowato Buttle.

S�dz�c po bezceremonialno�ci tonu, mia� w nosie wszelkie jej wybaczenia. Odwr�ci� si� obcesowo ku Kerenowi. Na dam� nie zwraca� najmniejszej uwagi. Chocia� czo�o lekko zmarszczy�. Co� go w tej pannicy zastanawia�o.

��Uzna�em, �e zechcesz dowiedzie� si� natychmiast. Powiedzieli mi, �e jeste� tutaj z� � wskaza� kciukiem Alyss.

��Z lady Gwendolyn � podpowiedzia� Keren. � Narzeczon� lorda Farrella z Gort. Wielmo�n� dam� goszcz�ca w naszym zamku.

W tonie Kerena zad�wi�cza�a ostrzegawcza nuta. �Nie gadaj przy niej za wiele". Alyss wyczu�a intencj�. Napi�a twarz w bezmy�lnym u�miechu. Omdlewaj�cym ruchem podsun�a Buttle'owi d�o�, wierzchem do g�ry.

��Jak mniemam, spotykamy si� pierwszy raz, m�j dobry cz�owieku � westchn�a.

Buttle przez chwil� gapi� si� na d�o� damy. Chyba nie wiedzia�, co powinien uczyni�. Dworzanin uni�s�by rzecz jasna t� d�o� ku wargom, markuj�c poca�unek. Buttle nie by� wszelako dworzaninem. Keren pospieszy� z wype�nieniem luki w konwersacji.

��Lady Gwendolyn, stoi przed pani� John Buttle, jeden z moich niedawno zatrudnionych pomocnik�w.

Buttle z wolna pojmowa�, �e trzeba co� wykona� z wyci�gni�t� r�k� Alyss. Si�gn��, chwyci�, u�cisn��. Bynajmniej nie �agodnie.

��Mi�o pozna� � warkn�� z wdzi�kiem s�onia w sk�adzie porcelany.

��Jestem zaszczycona � odpar�a g�adko Alyss. � Jak rozumiem, to pan �ciga� zdrajc�w? C� za odwaga! � Zatrzepota�a rz�sami w stron� zb�ja.

Buttle przez chwil� marszczy� czo�o.

��Zdrajc�w? � zawaha� si�. Niepewnie zerkn�� na Kerena.

��W�a�nie poinformowa�em lady Gwendolyn � Keren zwr�ci� si� do Buttle'a � o spisku lorda Ormana i minstrela, kt�rzy planowali wydanie zamku w r�ce Skott�w.

Zmarszczki na czole Buttle'a pog��bi�y si�. Milcza� przez chwil�. Wreszcie, cho� odrobin� zbyt p�no, sp�yn�o na� ol�nienie.

��Ech? Och� No tak. Uhm, zgadza si�. Zdrajcy, jasna sprawa. Szcz�cie, �e�my ich w por� dopadli, powiadam. Bo gdyby nie, to oni by�

��Tak, tak, jestem pewien, �e lady Gwendolyn nie pragnie wys�uchiwa� wszystkich ponurych szczeg��w � wtr�ci� pospiesznie Keren. Nie mia� z�udze� co do narracyjnych zdolno�ci Buttle'a. Opryszek z pewno�ci� nie opanowa� trudnej sztuki improwizowania opowie�ci. Zw�aszcza tak, �eby niczego nie pokr�ci�.

Alyss zwr�ci�a uwag� na nag�� interwencj� Kerena. �atwo domy�li�a si� przyczyny. Uczu�a, jak kamie� spada jej z serca. Bo przecie� nie ods�oni�a przed uzurpatorem nawet r�bka tajemnicy. Wiele spraw, zwi�zanych z Zamkiem Macindaw, rysowa�o si� teraz w odmiennym ni� dot�d �wietle.

��Doprawdy, Buttle, pana chyba zraniono! � pisn�a. � Cz�owieku, zakrwawisz nam ca�y dywan!

Buttle zerkn�� na prowizorycznie opatrzone udo. Spod opatrunku s�czy�a si� krew. Zakl�� pod nosem, si�gn��, �eby wzmocni� w�ze�.

Kiedy min�o pierwsze wra�enie, opryszek przyj��, �e przedstawiony zosta� prawdziwej lady Gwendolyn. W ka�dym razie kurierka mia�a podstawy, by tak s�dzi�. Odetchn�a swobodniej. B�d� co b�d�, up�yn�o ju� kilka tygodni od chwili, kiedy j� pierwszy raz spotka�. No, i wtedy nosi�a rozpuszczone w�osy. Dzisiaj upi�a je w ciasny w�ze�, zwie�czaj�c fryzur� wysokim, szpiczastym kapeluszem, do kt�rego doczepi�a welon.

Alyss dba�a, by jej w�osy trefiono zgodnie z wymogami najnowszej mody. Osobi�cie uwa�a�a tak� dba�o�� o fryzur� za absurd. Jednak wpojono w ni�, �e dla kurierki staranne u�o�enie w�os�w znaczy bardzo wiele. Zmieniaj�c styl uczesania, kobieta potrafi sprawia� wra�enie kogo� ca�kiem innego. Teraz nosi�a w�osy upi�te odmiennie ni� wtedy, kiedy los pierwszy raz zetkn�� j� z Buttle'em.

Obecny str�j Alyss r�wnie� w niczym nie przypomina� odzienia z tamtego dnia. Gdy wraz z Willem oddawali draba w niewol� Skandianom, kurierka mia�a na sobie prost� bia�� sukni�.

Dzi� przyoblek�a wytworn� sukni�, ozdobion� aplikacjami z cieniutkiej koronki, z niedorzecznie szerokimi r�kawami. Obwiesi�a si� bi�uteri�, wykorzystuj�c chyba ka�de wolne miejsce na ciele.

Na dobitk� starannie modulowa�a g�os. M�wi�a piskliwiej, ni� na co dzie�. Na�ladowa�a egzaltowan� intonacj� dam z wy�szych sfer, naturaln� dla kogo� takiego, jak lady Gwendolyn.

W rezultacie Alyss zaczyna�a nabiera� pewno�ci siebie. By� mo�e grzeszy�a zbytni� bezczelno�ci�. Jednak dosz�a do wniosku, i� w�a�nie zyskuje okazj�, by wyszarpa� troch� informacji.

��Mieczem ci�� ci� zapewne �w zdrajca, Orman? � uda�a trosk� o bandziora.

Buttle parskn�� szyderczo.

��Taki m�l ksi��kowy?! On nie potrafi�by unie�� miecza, nawet gdyby chodzi�o o ocalenie jego w�asnej, n�dznej sk�ry. Zrani� mnie przekl�ty muzykant, niech mu diabli kark garbuj�!

��Zwa�aj na maniery, Buttle � upomnia� Keren.

Buttle, os�upia�y, nic nie pojmowa�. Keren sk�oni� si� Alyss.

Zb�j t�umaczy� dalej:

��Eee,� Wybacz, pani. W ka�dym razie postrzeli� mnie tch�rzliwy wieprz. Nie stan�� do walki twarz� w twarz, jak krzepkiemu ch�opu wypada. Przyczai� si� gdzie�, schowany trzysta czy czterysta metr�w dalej. I wpakowa� mi strza�� w nog�.

Chybi�, pomy�la�a Alyss. Szkoda.

��Trzysta metr�w? � powt�rzy� z nut� niedowierzania Keren. � Niesamowity strza�.

Buttle, kt�ry jak wielu ludzi lubi� przesad�, wzruszy� tylko ramionami.

��Dobra, mo�e nie trzysta. Ale i tak strzela� z du�ego dystansu. �aden z niego minstrel, powiadam. Nigdy nie spotka�em minstrela, kt�ry by tak umia� trafia�.

Alyss poczu�a dreszcz niepokoju.

��Mnie zda� si� w�a�nie wybornym minstrelem � stara�a si� sprowadzi� rozmow� na bezpieczniejsz� �cie�k�. Dop�ki Buttle ostatecznie nie zw�tpi, �e Will to minstrel, poniecha domys��w, kto naprawd� go zrani�. Niech na przyk�ad nie zastanawia si�, czy mo�e strzela� do niego zwiadowca. Gdyby bowiem podejrzewa� Willa, m�g�by podejrzewa� tak�e j�. Odwr�ci�a si� do Kerena.

��Mia� przecie� nadzwyczaj s�odki g�os. Czy� nie, sir Kerenie?

Keren machinalnie przytakn��. Namy�la� si�. Wcze�niej nie zastanawia� si� nad to�samo�ci� czy profesj� Bartona. Sam si� przekona�, i� m�odzik by� ca�kiem zno�nym minstrelem.

��Z pewno�ci�, prezentowa� klas� godn� zawodowca � zgodzi� si�. � A i pies zosta� dobrze wyszkolony na potrzeby wyst�p�w.

Bo�e, strze�, przemkn�o przez g�ow� Alyss. Buttle podni�s� wzrok z nag�ym zainteresowaniem.

��Pies? Co za pies?

Keren lekcewa��co machn�� d�oni�. Temat psa uznawa� za ca�kowicie nieistotny.

��Och, przyprowadzi� ze sob� czarno-bia�ego owczarka, suk�. Towarzyszy�a mu, gdy wyst�powa�.

Bo�e, strze�, Alyss przerazi�a si� po raz drugi. Brwi Buttle'a �ci�gn�y si� w jedn� kresk�, gdy porz�dkowa� fakty. Znakomity �ucznik. Nawet wi�cej ni� znakomity, wybitny. I czarno-bia�y owczarek. Raptem wykona� krok w kierunku Alyss. Wyci�gn�� d�o�, celuj�c palcem. Ju� wcze�niej mu si� zdawa�o, �e ta pannica kogo� mu przypomina!

��Wstawaj! � rozkaza�.

Sp�oszony Keren spojrza� na podkomendnego. Drab zdawa� si� traci� rozum.

Alyss, pogardliwie u�miechni�ta, obrzuci�a Buttle'a spojrzeniem pe�nym wy�szo�ci. Jak przysta�o szlachetnie urodzonej damie, kt�rej jaki� plebejusz �mie wydawa� polecenia.

��Czy�by s�uch mnie myli�, panie Buttle? � sykn�a z wielk� godno�ci�. Odwr�ci�a si� ku Kerenowi. � Doprawdy, sir Kerenie, m�j narzeczony o tym us�y�

��Wstawaj! � wrzasn�� Buttle. Ju� nie zwa�a� na maniery.

Keren post�pi� krok w stron� awanturnika. Po�o�y� mu d�o� na ramieniu.

��Buttle, na Boga, co z tob�, cz�owieku?

��Tak mi si� zdawa�o, �em j� pozna�. Od razu kombinowa�em, �e co� z ni� nie tak! � warcza� Buttle.

Alyss pozosta�a na miejscu, nieporuszona, pozornie opanowana, z wypisanym na twarzy wyrazem �agodnego rozbawienia, wzmocnionego pogard�. Ale a� nazbyt dobrze wiedzia�a, dlaczego Buttle ��da, by wsta�a. Jej wzrost. Jedyne, czego nie by�a w stanie zamaskowa�.

��Sir Kerenie, zechcia�by� usun�� tego osobnika z moich komnat?

Drzwi do przedpokoju otworzy�y si�. Zajrza� Maks, zaalarmowany wrzaskami Buttle'a.

��Pani? � spyta�. � Wszystko w porz�dku?

D�o� s�ugi ju� czyha�a w okolicach sztyletu. Alyss niedba�ym ruchem odprawi�a Maksa. Ostatni� rzecz�, jakiej by sobie �yczy�a, by�a walka. Mia�a przy sobie ledwie dw�ch zbrojnych. Gdyby wi�c dosz�o do starcia, nie mieliby najmniejszych szans wobec liczebnej przewagi przeciwnika. Ca�� nadziej� pok�ada�a w dobrze odgrywanej roli.

��Zostaw nas, Maksie. Sir Keren poradzi sobie z tym prostakiem � wysycza�a.

Maks pow�tpiewaj�co rozgl�da� si� po komnacie. Alyss, uchwyciwszy wzrok s�ugi, skin�a niemal niezauwa�alnie. Maks wzruszy� ramionami. Cofn�� si�, zamykaj�c za sob� drzwi.

Mi�dzy Buttle'em a Alyss wyr�s� Keren. W�ciek�y za ��danie niedorzecznej konfrontacji. Lady Gwendolyn zbiera�a si� w drog� mniej wi�cej za tydzie�. Jednak, gdyby Keren zosta� zmuszony j� zatrzyma�, narzeczony arystokratki pewnie zjawi�by si� tu osobi�cie po wybrank�. Z oddzia�em zbrojnych. Nale�a�oby stan�� do walki. A walka to ostatnia rzecz, jakiej Keren �yczy�by sobie w chwili, gdy jego plan prawie si� powi�d�.

��Buttle � m�wi� bardzo spokojnie. � Ostrzegam ci�. Stul g�b� i wyjd�. Wyjd� st�d. Zje�d�aj!

Nim Keren doko�czy� rozkaz, wysoki brodacz ju� odmownie kr�ci� g�ow�.

���adna ona dama! � triumfowa�. � Wiem, bo widzia�em j� wcze�niej. A teraz ka� jej wsta�!

Keren z przepraszaj�c� min� zwr�ci� si� do Alyss. Wzruszy� ramionami.

��Mo�e zechcia�aby� �askawie spe�ni� pro�b� tego cz�owieka, lady Gwendolyn � zacz��. Alyss okaza�a najwy�sze wzburzenie.

��Bynajmniej! � odpar�a.

Keren waha� si�. Ogarn�y go nag�e w�tpliwo�ci. Buttle skojarzy� w g�owie ostatnie szczeg�y. Tym usilniej nalega�.

��To kurierka! � o�wiadczy� triumfalnie. � Spotka�em j� na po�udniu! By�a wtedy ze zwiadowc�!

Oblicze Kerena przybra�o wyraz zaniepokojenia.

��Ze zwiadowc�?

Buttle gorliwie potakiwa�.

��Ka� jej wsta�. Ona jest prawie taka wysoka jak ja!

Keren spojrza� na Alyss.

��Rzeczywi�cie, jeste� wysoka � mrukn�� zadumany. � Prosz�, pani, zr�b, o co prosi Buttle. Wsta�.

Alyss w duchu westchn�a. Gra sko�czona. Mog�a co prawda pr�bowa� jeszcze przez kilka minut przeci�ga� sp�r, ale Keren nabra� zbyt powa�nych podejrze�. Powsta�a z gracj�. Natychmiast rozleg� si� triumfalny wrzask Buttle'a.

��Ona! � dar� si� zb�j. � Wiedzia�em. Wiedzia�em, �e sk�d� j� znam! Teraz, kiedy stoi, nie ma dw�ch zda�. I za�o�� si�, �e ten ca�y minstrel Barton nie jest ani troch� bardziej minstrelem ni� ja. Id� o zak�ad, �e to jej przyjaciel, zwiadowca! � Ponownie poszpera� w zakamarkach pami�ci. Usi�owa� odtworzy� strz�pki rozmowy, kt�re pods�ucha�, stoj�c pod drzwiami chaty. � Jak ty go nazywa�a�? Will! W�a�nie!

��Will? � Informacja nadzwyczaj zainteresowa�a Kerena. � Czy� nie takie imi� nosi nasz minstrel? C� za zbieg okoliczno�ci! S�dz�, �e trzeba sobie to i owo wyja�ni�, droga lady Gwendolyn.

Kiedy Will rozsiod�a� i oporz�dzi� konie oraz ulokowa� je w ma�ej stajni Malcolma, uzdrowiciel zaprosi� zwiadowc� wraz z Xanderem, by wsp�lnie z nim spo�yli sp�niony obiad. Posi�ek przebieg� w�a�ciwie w milczeniu, cho� Malcolm okaza� si� sympatycznym gospodarzem.

Raz po raz podejmowa� starania, by rozchmurzy� go�ci. Xander nie ukrywa� obawy o stan zdrowia lorda, zreszt� co chwila odchodzi� od sto�u, �eby sprawdza�, jak chory si� miewa.

��Wyzdrowieje, zapewniam ci�. � Malcolm postanowi� uspokoi� sekretarza, kt�ry wymyka� si� od sto�u po raz pi�ty.

Xander przystan�� przy drzwiach do sypialni Ormana.

��Gadaj sobie, co chcesz. � Potem wszed�, �eby sprawdzi�, czy Ormanowi �pi si� wygodnie.

Malcolm zachichota�.

��Ma charakterek, nieprawda�? Nawet gdy uwa�a�, �e trafi� w �apy z�o�liwego czarnoksi�nika, dzielnie si� mu przeciwstawia�. Mam nadziej�, �e Orman zdaje sobie spraw�, jak wspania�ego posiada s�ug�.

Will, pogr��ony w rozmy�laniach, nie odpowiedzia�. Uzdrowiciel zerka� uwa�nie.

��Jedzenie niesmaczne? � zatroszczy� si�.

Will fukn�� co� do siebie.

Malcolm lekko zmarszczy� czo�o.

��Jadamy skromnie, nie zaprzeczam. Ale to dobre jad�o. Produkty hodujemy na dachu tego domu. Wino z dyni p�dzimy sami.

Will, nieobecny duchem, ledwie co� mrukn��. Malcolm ci�gn�� dalej, z nut� rosn�cej irytacji:

��Oczywi�cie, zdarza si�, i� nied�wied� czasami wskakuje przez okno, l�duj�c na stole. A raz z�a czarownica wpad�a i podpali�a nam zup�. Poza tym w trakcie posi�k�w zazwyczaj nic si� nie dzieje.

��Mmmm � Will nadal nie pali� si� do pogaduszek. Lecz wreszcie dotar�o do�, i� Malcolm si� na� gapi. M�ody zwiadowca podni�s� wzrok, min� mia� skruszon�.

��Wybacz, prosz� � powiedzia�. � Chyba troch� ci� nie s�ucha�em.

Malcolm wyda� westchnienie ulgi. Wreszcie uda�o mu si� zwr�ci� na siebie uwag� ch�opaka.

���adne troch�! Nic nie s�ysza�e�! Plot� najokropniejsze banialuki, a ty ani drgniesz. � U�miechem przekaza� Willowi, �e si� wcale nie gniewa.

Doda�:

��Liczy�em, �e zmienimy nastr�j, po�artujemy sobie.

Zak�opotany Will wzruszy� ramionami.

��Wybacz � powiedzia� znowu. � Wiele spraw musz� teraz na nowo przemy�le�.

��Rozmowa niekiedy wspomaga my�lenie � podsun�� Malcolm. � Jestem dobrym s�uchaczem, sam si� przekonasz. Mi�o czasem pos�ucha� cudzego g�osu. Tak dla odmiany.

Will podzi�kowa�. Charakter zaj�� zwiadowcy przyzwyczai� go, by my�la� i dzia�a� w pojedynk�. Ale wiedzia�, �e dobrze mu robi wys�uchiwanie opinii innych.

��Po pierwsze � westchn�� � sk�d wzi�� si� tu Buttle.

��Ten, na kt�rego wpad�e� przed rozstrzygaj�c� wizyt� u Ormana?

Will potwierdzi�.

��Tak, ten. Przecie� powinien znajdowa� si� setki kilometr�w st�d. Odda�em go skandyjskim �eglarzom jako niewolnika.

Brwi Malcolma podjecha�y ku g�rze.

��Odda�e�?

Zwiadowca znowu potwierdzi�.

��Gdybym go sprzeda�, post�pi�bym wbrew prawu � wyja�ni�.

Malcolm zrobi� m�dr� min�.

��Oczywi�cie, o wiele bardziej zgodne z prawem by�o odda� ni� sprzeda�. � Przerwa�, sprawdzaj�c reakcj�. �adnej si� nie doczeka�. Ch�opak wzi�� sobie sporo na g�ow�, pomy�la�. Potem doda�: � Nie wyklucza�bym, �e ci twoi Skandianie ponownie przybili do brzegu. Popytam, czy w okolicy nie pojawi� si� jaki� �lad. Moi przyjaciele, kt�rych tutaj zgromadzi�em, w�druj� po ca�ym lesie. Niewiele uchodzi ich wzrokowi. Potrafi� obserwowa� tak, �eby nikt nic nie zauwa�y�. Nabrali wielkiej wprawy.

��Znajdujemy si� daleko od morza � burkn�� Will pow�tpiewaj�co.

Malcolm zgodzi� si�.

��Do morza st�d mniej wi�cej trzy dni drogi pieszo. Jednak daje si� stamt�d dop�yn�� rzek� Oosel. Wtedy wychodzi znacznie szybciej. Je�eli musia�by� z jakiego� powodu zej�� na brzeg o tej porze roku, r�wnie� wola�by� jak najpr�dzej oddali� si� od sztorm�w nawiedzaj�cych wschodnie wybrze�e. Tyle �e� � kontynuowa�, nieco zmieniaj�c temat � w�a�ciwe pytanie brzmi nie tyle �sk�d on si� wzi��", ile �co on knuje".

��Na pewno nic dobrego � odpar� Will. � To bandyta, prawdopodobnie morderca. Do ob��du doprowadza mnie my�l, �e Alyss wci�� przebywa z nim w zamku. Grozi jej straszliwe niebezpiecze�stwo.

��Mo�e jej nie rozpozna� � zastanowi� si� Malcolm. � Od czasu, gdy widzia� j� ostatnio, znacz�co zmieni�a sw�j wygl�d. Tak w ka�dym razie wynika z tego, co m�wisz.

Will w�tpi�.

��Problem we wzro�cie. Bardzo niewiele dziewcz�t jest r�wnie wysokich jak Alyss. Ona wyr�nia si� w t�umie. My�l�, �e ten zbir rozpozna j� z �atwo�ci�.

Odwr�ci� si�, bo drzwi pokoju Ormana trzasn�y cicho. Xander wraca� od �o�a lorda. Uchwyci� ostatnie s�owa.

Urz�dnik czu� si� troch� winny, �e nie zdo�a� przekaza� Alyss ostrze�e� Willa.

��Skoro tak � stwierdzi� � musisz wyw�szy�, gdzie trzymaj� twoj� przyjaci�k�. Bo przecie� nie w luksusach, jak dot�d.

��Gdziekolwiek ona si� znajduje, zamierzam j� stamt�d wydosta� � oznajmi� Will.

Malcolm pow�tpiewa�.

��Jakim cudem? Wejdziesz i tak po prostu j� zabierzesz? � spyta�.

Spojrzenie Willa pozostawa�o nieugi�te.

��Mam w�asne sposoby � zapewni�.

Malcolm, widz�c determinacj� w oczach m�odego zwiadowcy, zda� sobie spraw�, �e przy stole obok niego zasiada bardzo zaradny m�odzieniec. W rzeczy samej, niezwyk�y.

Malcolm od lat �y� w lesie, z dala od ludzkich siedzib. Lecz trzyma� r�k� na pulsie wydarze� zachodz�cych w szerokim �wiecie. Dociera�y do� liczne plotki na temat tajemniczego Korpusu Zwiadowc�w.

Nieodmiennie uwa�a�, �e na og� wszelkie opowie�ci rozdmuchuj� trywialne fakty do monstrualnych rozmiar�w.

Nikt lepiej ni� on nie wiedzia�, jak cz�sto w�r�d ludzkiego gadania gubi si� ziarno prawdy. Teraz wszelako doszed� do wniosku, i� w plotkach na temat Korpusu kry�a si� poka�niejsza porcja fakt�w, ni� wcze�niej przypuszcza�. Pog�aska� wystrz�pion� brod�.

Xander, powr�ciwszy do sto�u, rzuci� si� na jad�o z wi�kszym ni� poprzednio apetytem. Nie usz�o to uwadze Malcolma.

��Jak si� domy�lam, lordowi Ormanowi wygodnie? � zachichota�.

Xander gorliwie skin�� g�ow�. M�wi� akurat nie m�g�, bo usta mia� pe�ne jedzenia.

��Wygodnie, odpoczywa � oznajmi�, kiedy wreszcie prze�kn��. P�niej okaza� nieco wdzi�czno�ci. � Dzi�kuj� za to, czego dokona�e� � doda�.

Malcolm skromnie wzruszy� ramionami. Xander obr�ci� si� do Willa.

��Je�eli planujesz powr�t � powiedzia� � zapewne przyda ci si� kilka informacji pochodz�cych od kogo� z wewn�trz. � Sekretarz lorda na Zamku Macindaw, w przeciwie�stwie do Malcolma, wiedzia� to i owo na temat zwiadowc�w. Nie w�tpi� zatem, �e Will zdo�a przekra�� si� za mury.

Will popatrzy� z uwag�.

��Zak�adam, �e odkrywszy jej prawdziw� to�samo��, wtr�c� Alyss do lochu. Bo w Macindaw s� chyba lochy?

��S� � przyzna� Xander. � Ale o tej porze roku cz�sto pozostaj� zalane. Da�bym sobie r�k� uci��, �e zosta�a uwi�ziona w wie�y. Zajmuje cel� na samym szczycie sto�pu. O wiele trudniej jest dosta� si� do celi ni� do loch�w. Prowadz� tam tylko jedne schody, wi�c �atwo ustrzec ka�dego wi�nia.

Will rozwa�a� skal� trudno�ci. Uzna�, �e czeka go nielicha przeprawa. Istnia�o wiele znanych zwiadowcy sposob�w, �eby niepostrze�enie wkra�� si� do zamkowych loch�w. Wie�a � to zupe�nie inna skala trudno�ci.

��Rozwa�my jeszcze jedno wyj�cie � wtr�ci� Malcolm.

��Mo�e tymczasem warto poniecha� energicznych dzia�a�. Mo�e twoja przyjaci�ka mimo wszystko unikn�a rozpoznania?

Jednak Will natychmiast wpad� uzdrowicielowi w zdanie.

��Nie � odrzek� stanowczo. � Zamierzam j� wydosta�. I dokonam tego dzisiaj w nocy.

��Jak? � upiera� si� Malcolm. � B�d� rozs�dny. Potrzebowa�by� oddzia�u zbrojnych, �eby utorowa� sobie drog� na g�r� po schodach w wie�y takiej jak ten sto�p.

��Ani my�l� korzysta� ze schod�w � poinformowa� Will.

Wtr�cona do celi na szczycie wie�y, Alyss nie czu�a si� ani bezpiecznie, ani komfortowo. Skoro Buttle j� rozpozna�, straci�o sens udawanie, �e jest niezbyt rozgarni�t�, szlachetnie urodzon� dam�, kt�ra zmierza akurat t�dy na w�asny �lub.

Zaskakuj�ce, lecz Keren bynajmniej nie usi�owa� wycisn�� z niej �adnych informacji. Zas�pi� si� tylko. Wezwa� stra�e i kaza� odprowadzi� j� do tego oto wi�zienia. Maks, zbrojny jedynie w ozdobny sztylet, bro� bardziej zdatn� do parady ni� do walki, stan�� co prawda w jej obronie, lecz dziewczyna powstrzyma�a szambelana. Nie zamierza�a bra� na siebie odpowiedzialno�ci za jego �mier�. On oraz obie pokoj�wki zostali wyprowadzeni pod stra�� i tak�e uwi�zieni. Alyss nie w�tpi�a, �e wkr�tce do��cz� do tej tr�jki pozostali zbrojni z jej orszaku, kwateruj�cy w zamkowych koszarach.

Zupe�nie nie pojmowa�a, dlaczego Keren kompletnie lekcewa�y jej osob�. W gruncie rzeczy to w�a�nie niepokoi�o kurierk� najbardziej. Jak dot�d, zd��y�a pozby� si� wszelkich z�udze�. W samym �rodku wydarze�, kt�re rozgrywaj� si� w Zamku Macindaw, tkwi �w rycerz. O co chodzi Kerenowi? Chyba kieruje nim zamiar, jaki rozmawiaj�c z Alyss, przypisa� Ormanowi oraz Willowi. To on planuje przekazanie zamku naje�d�com z Piety. B�d� co b�d�, przyw�aszczywszy sobie prawa nale�ne Syronowi i Ormanowi, raczej nie m�g� si� spodziewa�, �e kr�l Duncan uzna go za lorda Macindaw. Ma wi�c jedn� tylko szans� na zaspokojenie wyg�rowanych ambicji. Musi szuka� dla siebie nagrody poza kr�lestwem Araluenu.

Cokolwiek rycerz pragn�� osi�gn��, na pewno owo co�, z jej punktu widzenia, nie oznacza�o niczego dobrego. Bardzo dziwne, nie pr�bowa� kurierki wypytywa�, nie stara� si� dowiedzie� si�, co ona z Willem planowali, jak du�o wiedzieli. Szczerze m�wi�c, spodziewa�a si�, �e zostanie przes�uchana brutalnie. Liczy�a si� nawet z torturami.

Kiedy jedyne drzwi do celi otworzy�y si� i stan�� w nich Keren, odwr�ci�a si�, zaskoczona.

Popatrzy�. Zwr�ci� uwag� na skromne umeblowanie. St�, dwa krzes�a, drewniana prycza z cienkim materacem wypchanym s�om�, dwa wytarte koce. Jeszcze kominek, w kt�rym pe�za� nik�y p�omyk, oraz pojedyncza lampka oliwna, umieszczona pod zwierciad�em z wypolerowanego metalu. Lampka s�u�y�a do o�wietlania wi�ziennej komnaty. Na okno, zakratowane pionowymi pr�tami z �elaza, dawa�o si� narzuci� grub� zas�on�, �eby powstrzyma�a co silniejsze podmuchy wiatru. W tej chwili okno by�o ods�oni�te.

��Mi�o? Przytulnie? � zapyta� z rozbawieniem.

��Bywa�o gorzej � odpowiedzia�a Alyss.

Ochoczo przytakn��.

��Och, tak. W rzeczy samej. Zawsze mo�e by� gorzej. S�dz�, �e powinna� o tym pami�ta�.

��Zak�adam, �e moim ludziom nie dzieje si� krzywda? � spyta�a.

Keren wzruszy� ramionami.

��Wszystkich upchn��em w piwnicy. Niezbyt im wygodnie, ale drzwi s� tam solidne. Jeden z twoich zbrojnych pr�bowa� protestowa�. Zosta� ranny. Lekko, wydobrzeje.

��Nie spodziewasz si� zapewne podzi�kowa� � sykn�a.

Keren zn�w wzruszy� ramionami, tym sposobem ucinaj�c dalsze rozwa�ania na temat s�u�by Alyss. Wskaza� st� i krzes�a.

��Prosz�. S�dz�, �e pora, by�my zafundowali sobie ma�� pogaw�dk�.

Zaczyna si�, pomy�la�a Alyss. Wzmog�a czujno��. Zdawa�a sobie spraw�, i� op�r nie ma sensu. Podesz�a zatem do sto�u, odsun�a jedno z krzese�, usiad�a, sztywno wyprostowana. Keren zaj�� krzes�o naprzeciwko. Opar� si� wygodnie, za�o�y� nog� na nog�. U�miechn�� si�, jakby odpr�ony.

��Bez obaw � zapewni�. � Chcia�em tylko zada� ci kilka pyta�. � Si�gn�� do kieszeni, wyj�� dziwny niebieski kamie�, rozmiar�w mniej wi�cej przepi�rczego jaja. Zacz�� obraca� go w d�oniach. Kamyk na szcz�cie, pomy�la�a Alyss. S�ysza�a, �e niekt�rzy ludzie u�ywaj� takich przedmiot�w, by koi� nerwy. Przysz�o jej do g�owy, �e mo�e sir Keren nie jest wcale a� tak swobodny, jak by si� mog�o wydawa�.

��O pytania si� nie troszcz� � odpar�a � raczej zastanawiam si�, co nast�pi, gdy nie otrzymasz odpowiedzi.

U�miech zgas�. Keren �ci�gn�� brwi, jakby naprawd� poczu� si� dotkni�ty.

��Chyba nie s�dzisz, �e podda�bym ci� torturom? � spyta�. � Nie jestem potworem. B�d� co b�d�, rozmawiasz z rycerzem.

��Zdaje si�, �e zapomnia�e� o niekt�rych rycerskich powinno�ciach � odrzek�a.

Zawaha� si�, nim odpowiedzia�.

��C�, mo�e tak to wygl�da. Jednak �atwo s�dzi�, je�eli nie ma si� ca�ego obrazu sytuacji. Przez lata dba�em, �eby ten zamek trwa�. Silny, dobrze broniony. Jedno, o co w zamian prosi�em Syrona, to odrobina uznania, drobny gest wdzi�czno�ci. Tyle raptem chcia�em za moje wysi�ki. Jednak nie. On przekaza� wszystko swojemu synowi. Dla mnie nie zosta�o nic. Zabrak�o nawet gwarancji, �e Orman, przej�wszy zamek, dla mnie te� znajdzie tutaj jakie� miejsce. Wi�ksz� cz�� doros�ego �ycia po�wi�ci�em na strze�enie granic kr�lestwa. By�y bezpieczne. Co dosta�em w zamian? Och�apy. Nie wi�cej, ni� wynosi zap�ata ci�ni�ta byle najemnikowi. Zas�u�y�em chyba na co� lepszego.

��By� mo�e zas�u�y�e�. Jednak nie mia�e� prawa szuka� zap�aty u Skott�w � zaryzykowa�a, czekaj�c na reakcj�. Nie musia�a czeka� d�ugo.

Spojrza� z zainteresowaniem.

��Domy�li�a� si�? Ciekawe, co jeszcze wiesz? � Spojrzenie rycerza zsun�o si� z postaci Alyss i zaton�o w niebieskim kamieniu.

Pod��y�a wzrokiem za jego oczami. Przyjrza�a si� kamieniowi. Idealnie okr�g�y. B��kitna barwa zdawa�a si� nabiera� mocy, gdy si� w niego spogl�da�o. Alyss dozna�a fascynuj�cego wra�enia, �e gdyby wpatrywa�a si� dostatecznie uwa�nie, zdo�a�aby wejrze� pod powierzchni� kamienia, odkrywaj�c g��bi�. Nieznacznie pochyli�a si� do przodu. Wyda�o jej si� osobliwe, �e taki ma�y kamyk mo�e przywabia� g��bi�� Tak, przepastn� g��bi�� Keren dostrzeg� jej zainteresowanie.

��Pi�kny, prawda? � G�os mia� lekki, koj�cy. � Uspokaja. Cz�sto si� zastanawiam, jak co� tak ma�ego mo�e posiada� tyle warstw. Sp�jrz, gdy go obracam�

Powoli przekr�ca� kamie�. Alyss przekona�a si�, �e Keren m�wi� szczerze. B��kit zdawa� si� ust�powa�, ucieka� przed �wiat�em w g��b, w coraz bardziej intensywne warstwy. Zdumiewa�o j�, jak to mo�liwe, �e wszystkie one mieszcz� si� w czym� tak ma�ym. I tak pi�knym. Tak niebieskim. Uzmys�owi�a sobie, �e kocha b��kit. Dot�d nie zdawa�a sobie sprawy, �e niebieski to jej ulubiony kolor.

��Nigdy mi nie wyjawi�a�, jak brzmi twoje prawdziwe nazwisko. � G�os mia� nadal taki �agodny.

��Alyss. Alyss Mainwaring. � Zdradzi�a mu sekret, lecz to nie wydawa�o si� gro�ne. B�d� co b�d�, on wiedzia� ju�, �e posta� lady Gwendolyn s�u�y�a wy��cznie za przykrywk�. Dziwne, pomy�la�a, jak b��kitny kamie� zdawa� si� rosn�� z ka�d� chwil�.

��Nie jeste� zar�czona, prawda? � pyta� bez po�piechu. W g�osie rycerza Alyss wy�owi�a szczere rozbawienie.

Roze�mia�a si� w odpowiedzi.

��Nie. Obawiam si�, �e nie � przyzna�a. � S�dz�, �e pisane mi jest zosta� star� pann�. � Co za szkoda, i� s� wrogami, przysz�o jej do g�owy. Keren by� w gruncie rzeczy ca�kiem sympatycznym m�czyzn�. Postanowi�a mu to powiedzie�. Stara�a si� wi�c podnie�� na niego oczy.

��Patrz na kamie�. � Jego g�os brzmia� bardzo przyja�nie.

Wi�c skin�a, �e si� zgadza.

��Jak sobie �yczysz.

Przez chwil� Keren milcza�. Pozwala� jej wpatrywa� si� w przenikaj�ce si� niebieskie tony. Pomy�la�a, �e to bardzo odpr�aj�ce.

��A co z twoim przyjacielem, Willem? � pyta� g�osem nadzwyczaj mi�kkim. � Chodzi o romans?

U�miechn�a si�. Przez chwil� nie odpowiada�a.

��Znamy si� od wiek�w � odezwa�a si� wreszcie. � Byli�my sobie bardzo bliscy. Zanim rozpocz�� szkolenie.

��Jako minstrel? � podpowiedzia�. Alyss pragn�a zaprzeczy�, lecz pod wp�ywem jakiego� impulsu zdo�a�a si� powstrzyma�.

��Will jest� � zacz�a, ale ten sam impuls nakaza� jej milczenie. Zamruga�a gwa�townie. W jednej chwili poj�a, �e w�a�nie omal nie wyzna�a: �Will jest zwiadowc�". Wzdrygn�a si�, wspar�a o krzes�o, jak gdyby cofaj�c si� znad kraw�dzi stromego urwiska. W pewnym sensie stamt�d zreszt� wraca�a.

Oderwa�a wzrok od sto�u i od niebieskiego kamienia, zadziwiona, jak wielkiego wysi�ku wymagaj� niekiedy proste reakcje.

��Co ty wyprawiasz? � spyta�a ostro, przera�ona, �e omal nie wyda�a Willa. Gor�czkowo stara�a si� przypomnie� sobie, co powiedzia�a Kerenowi, ile mu ujawni�a. Swoje nazwisko. W gruncie rzeczy informacja bez wi�kszego znaczenia. O ile tylko nie zdradzi�a, �e Will jest�

Powstrzyma�a sam� siebie. Najlepiej nawet o tym nie my�le�. Przekl�ty niebieski kamie�, najwyra�niej posiada� jakie� bardzo osobliwe w�a�ciwo�ci. Keren u�miecha� si� do kurierki.

��Silna jeste� � przyzna� z podziwem. � Kiedy ju� kto� zostanie wci�gni�ty w g��bin�, bardzo rzadko udaje mu si� powr�t. Brawo.

��Co to takiego? � Wskaza�a na kamie�, przeklinaj�c w duchu jego b��kit.

Keren podni�s� okr�glak, podrzuci�, schwyta�, nast�pnie schowa� do wewn�trznej kieszeni.

��Och, b�yskotka, kt�r� zabawiam przyjaci� � odpar�. Wsta�, ruszy� ku drzwiom celi. Na progu przystan��. Ju� si� nie u�miecha�.

��Ponowimy pr�b� � oznajmi�. � Nast�pnym razem b�dzie o wiele �atwiej. Zawsze tak si� dzieje, kiedy kto� ju� raz si� podda. Za ka�dym razem jest coraz �atwiej. Przyjd� do ciebie. Przyjd�. Masz godzin�.

Zamkn�� za sob� drzwi. Alyss us�ysza�a chrobot klucza przekr�canego w zamku. Skronie podpar�a r�koma. Zupe�nie wyczerpana, musia�a wesprze� si� �okciami o st�.

Przystan�� w g��bokim cieniu u st�p muru. T�dy zdo�a si� wspi��, wykorzystuj�c k�t mi�dzy wie�� a murem. Nie wypatrzy go ani stra�nik na wie�y, ani warta na murach. Jedyne niebezpiecze�stwo stanowi� stra�nik z drugiej wie�y, oddalonej o trzydzie�ci metr�w. Jednak �o�nierz nadal garbi� si� pod �cian�, wpatrzony wprost przed siebie, w ciemno��.

Will zbada� d�o�mi powierzchni�, zdj�wszy przedtem r�kawice i upchn�wszy je za pas. Kamienny mur, kt�ry z daleka wydawa� si� r�wny i g�adki, okaza� si� w dotyku chropowaty, surowy, poznaczony mn�stwem p�kni��, szczelin oraz wyst�p�w. Nier�wno�ci dawa�y oparcie d�oniom i stopom wspinacza. Zw�aszcza tak do�wiadczonego, jak on. Ponadto k�t utworzony przez wie�� i mur gwarantowa� dodatkowe podparcie, gdyby zasz�a potrzeba. Will u�miechn�� si�, rozbawiony. Na �ciany o tej skali trudno�ci wspina� si�, nim sko�czy� jedena�cie lat.

Pod opo�cz� owin�� wok� tu�owia d�ug� lin�. Zabra� j� nie dla siebie, bo pomocy podczas wspinaczki nie potrzebowa�. Lina powinna umo�liwi� Alyss zjazd po �cianie. Zawsze �atwiej zje�d�a�, ni� schodzi�. Teraz nie ryzykowa�by zaczepienia liny o blanki. Mog�a zwr�ci� uwag� wartownik�w. Rozprostowa� palce, si�gn�� r�koma wysoko nad g�ow�, znalaz� w�r�d ch�odnych kamieni dwa bezpieczne chwyty. D�wign�� si�. Ruszy�.

Poma�u, g�adko, pi�� si� w g�r�. Palce bola�y go co prawda od wysi�ku i mrozu, ale wytrzymywa�y, zaprawione i wzmocnione dzi�ki latom �wicze�.

Kiedy zbli�a� si� do g�rnej kraw�dzi muru, us�ysza� kroki. Nadchodzi� stra�nik. Zwiadowca zastyg�, rozci�gni�ty na �cianie niczym olbrzymi, c�tkowany paj�k. Trwanie w zwisie, gdy ca�y ci�ar cia�a powierzony zostaje przykurczonym palcom, wymaga znacznie wi�cej wysi�ku ni� wspinaczka ci�g�a. Rozp�d, jaki zyskuje poruszaj�cy si� wspinacz, u�atwia zadanie. Will, rozp�aszczony w �cianie, czu� w palcach b�l. Stra�nik doszed� do kra�ca swojego odcinka. Stan��. Kroki, s�yszane zaledwie dwa metry ponad g�ow� ch�opaka, na moment ucich�y. Will przycisn�� twarz do szorstkiego kamienia.

Gdyby �o�nierz postanowi� akurat teraz zaburzy� monotonny rytm i wyjrza�by za mur, z ca�� pewno�ci� nie przeoczy�by postaci poni�ej. Obola�y Will kurczowo trzyma� si� kamienia. Nie �mia� oddycha�. A potem us�ysza� ci�kie buciory. Pierwsze tupni�cie. Drugie tupni�cie. Stra�nik zmieni� kierunek, �eby zawr�ci� i pogwarzy� z towarzyszem w �rodkowej cz�ci strze�onego odcinka. Will us�ysza�, �e wartownik oddala si�. Zacz�� liczy�.

Doszed� do pi�ciu. Wtedy pokona� ostatnie dwa metry. Prze�lizgn�� si� na brzuchu przez blanki, pomkn�� do przej�cia. Nast�powa� najbardziej ryzykowny etap ca�ej eskapady. Stra�nik na ko�cu muru zwraca� teraz twarz bezpo�rednio ku intruzowi. Lecz pole widzenia zaw�a� mu po cz�ci drugi wartownik. W�a�nie na sylwetce oddalaj�cego si� towarzysza skupia� uwag� pierwszy �o�nierz. Trzymaj�c si� nisko, Will sun�� niczym cie� w kierunku ciemnej niszy. T� nisz� utworzy�a przypora, dochodz�ca do muru i podtrzymuj�ca kamienn� konstrukcj� sto�pu.

Will doliczy� do dwudziestu pi�ciu. Odnotowa� g�osy dw�ch stra�nik�w. Zatrzymali si� na pogaw�dk� w �rodkowym odcinku. Zwiadowca wcisn�� si� do niszy, zag��bionej ledwie na p� metra. Otulony peleryn�, czeka�. Ani drgn��. Oddycha� bardzo p�ytko, bezszelestnie. Wiedzia�, �e tylko ca�kowitemu bezruchowi zawdzi�cza, i� dot�d nie zosta� odkryty.

G�osy ucich�y. Will zn�w us�ysza� miarowy tupot. Stra�nik maszerowa� wprost na niego. Zamar�, �a�uj�c, �e nie umie wnikn�� w kamie�, �e nie rozp�ywa si� w cieniu. Stra�nik zbli�a� si� i zbli�a�. Will zdo�a� ju� zaobserwowa� ka�dy rys twarzy tego m�czyzny. Broda zaniedbana, a� prosi si� o no�yczki. Przez jedno mgnienie oka, mo�e z powodu napi�tych nerw�w, Will pomy�la� o Halcie, o wiecznie rozwichrzonej brodzie i o niestarannie przystrzy�onych w�osach mistrza. Musia� si� wzi�� w gar��. St�umi� niedorzeczn� ch�tk�, bo zachcia�o mu si� chichota�.

Stra�nik ponownie zawr�ci�, oddalaj�c si� od Willa. M�ody zwiadowca przypomnia� sobie, jak Halt instruowa� go w trakcie szkolenia: �Ludzie rzadko zauwa�aj� co�, czego nie spodziewali si� ujrze�". Tej nocy stra�nik na pewno nie spodziewa� si� ujrze� intruza, zastyg�ego w s�abym �wietle, nieca�e dwa metry od siebie.

Szcz�liwym zrz�dzeniem losu schody prowadz�ce na dziedziniec znajdowa�y si� tu� obok. Tym razem Will odczeka�, a� obaj stra�nicy zn�w si� spotkaj� i rozmawiaj�c po cichu, skieruj� wzrok na zewn�trz mur�w. Bezszelestnie, niczym zjawa, wysun�� si� z cienia. Dotar� do schod�w.

U wylotu klatki schodowej zatrzyma� si�. Tutaj nie ustawiono stra�nik�w. Ale zawsze istnia�o ryzyko, �e kto� mo�e akurat wychodzi� przez kt�re� z drzwi sto�pu albo z wie�y bramnej. Otwart� przestrze� dziedzi�ca roz�wietla�y p�on�ce pochodnie, rozmieszczone wzd�u� �cian. W takim terenie lepiej sprawdzi si� zwyczajny marsz, bez zabawy w chowanego. Cz�owiek zmierzaj�cy w stron� drzwi wyda si� mniej podejrzany ni� kto�, kto si� skrada. Will zsun�� kaptur, spod tuniki wyj�� mi�kk� czapk� z pi�rkiem, wyg�adzi� j�, za�o�y�. Nast�pnie, bez najmniejszych pr�b ukrywania si�, pospieszy� ku schodom g��wnego wej�cia do sto�pu.

Kiedy ju� znalaz� si� przy schodach, zwinnie przesun�� si� w lewo i wtopi� w cie�, jaki tworzy�y schody. Pozby� si� czapki, ponownie naci�gn�� kaptur. Przykucn�� obok schod�w. �lizga� si� wzrokiem po murach przeciwleg�ej strony dziedzi�ca. Pragn�� zyska� pewno��, �e nikt go nie zauwa�y�. Na szcz�cie uwaga stra�nik�w skupia�a si� na obserwacji przestrzeni za murami. Wartownicy nie obserwowali zamkowego dziedzi�ca. Przypadkowych gapi�w Will nie dostrzega�.

Cieszy� si�, �e wszystko przebiega g�adko. Obszed� centraln� wie��, wyszuka� miejsce pomi�dzy dwiema p�on�cymi pochodniami. Na samej granicy poblasku rzucanego przez ka�d� z pochodni migotliwe �wiat�o traci�o wyrazisto��. Will wzi�� g��boki wdech. Na wszelki wypadek sprawdzi�, czy flakonik od Malcolma, przymocowany w okolicy bioder, tkwi pewnie, bezpiecznie, gdzie powinien. Raz jeszcze rozpocz�� wspinaczk�.

Tak jak si� spodziewa�, wie�a sto�pu zosta�a zbudowana z chropowatego kamienia, podobnie jak zamkowe mury. Znalaz� wi�c pod dostatkiem chwyt�w dla r�k i n�g. Wspina� si� w r�wnym tempie. Opiera� si� pokusie spojrzenia w d�. Nigdy nie wiadomo, kiedy mo�e wyst�pi� zawr�t g�owy. Nawet u kogo� bardzo odpornego na l�k wysoko�ci. Zewn�trzny mur wznosi� si� zaledwie na osiem metr�w. Sto�p wystrzela� w niebo trzy razy wy�ej, si�ga� trzydziestu metr�w nad poziom dziedzi�ca. W miar� jak Will pi�� si� ku g�rze, wzmagaj�cy si� wiatr, �wiszcz�c, usi�owa� oderwa� ch�opaka od w�tpliwych punkt�w podparcia.

Trzy z czterech, trzy z czterech, trzy z czterech. Powtarza� w my�li star� wspinaczkow� zasad�. Stosowa� si� do niej od czas�w dzieci�stwa. Nigdy nie przesuwa� r�ki czy stopy ku nowemu chwytowi, dop�ki pozosta�e ko�czyny nie zyskaj� bezpiecznego oparcia. Na trasie Willa znajdowa�o si� kilka o�wietlonych okien, musia� je omin��. Korci�o go, by zajrze� do �rodka, ale zdawa� sobie spraw�, �e mog�oby si� sko�czy� fatalnie. Gdyby lokator komnaty zerkn�� akurat w okno, na widok obcej twarzy, kt�ra gapi si� od zewn�trz, z pewno�ci� wszcz��by alarm.

W miar� jak Will pi�� si� wy�ej i wy�ej, wiatr pot�nia�. Mro�ne powietrze k�sa�o dokuczliwie. D�onie Willa zgrabia�y. Wyst�pi�o powa�ne utrudnienie. Planuj�c wspinaczk�, nie wzi�� bowiem pod uwag� skutk�w mrozu. B��d. Musia� za wszelk� cen� zachowa� pe�n� sprawno�� palc�w. Tylko dzi�ki niej potrafi� wyszukiwa� najbezpieczniejsze p�kni�cia oraz ubytki w �cianie. Je�li straci czucie w d�oniach, zawsze istnieje ryzyko, �e jaki� lu�no umocowany i �le uchwycony kamie� odpadnie pod ci�arem wspinacza. Stara� si� nie my�le� o niebezpiecze�stwie. Teraz, gdy pokona� trzy czwarte wysoko�ci wie�y, nic ju� nie poradzi. Zerkn�� w bok, przesun�� oczami wzd�u� �nie�nego krajobrazu. Oddalony o kilka kilometr�w, ciemno rysowa� si� Las Grimsdell. Nagromadzony �nieg rozbiela� jedynie wierzcho�ki drzew. Gdyby Will wspina� si� dla samej przyjemno�ci wspinaczki, pewnie podziwia�by wspania�y widok. U�miechn�� si� smutno. Sporo zim up�yn�o, odk�d wspina� si� wy��cznie dla przyjemno�ci.

Podni�s� wzrok. Do w�skiego okapu obiegaj�cego szczyt wie�y brakowa�o niewiele. Pokona� szybko brakuj�ce metry, ostro�nie si�gn�� w g�r�. Nigdy nie wiadomo, jakie niespodzianki czekaj� na zamkowych parapetach. Czasami budowniczowie lubili wbija� tam �elazne kolce dla odstraszenia wszelkich �mia�k�w.

Nie znalaz� kolc�w, ale zachmurzy� si�, dotkn�wszy zmro�onej powierzchni. L�d, pomy�la�. Gdy temperatura spad�a, na okapie zamarz�a deszcz�wka. Oblodzenie utrudnia spraw�. Wi�kszo�� wspinaczy skwapliwie si�gn�aby do okapu, jednocze�nie przenosz�c ca�y ci�ar na chwyty powy�ej cia�a. Zalodzony okap zem�ci�by si� natychmiast. Will nie pope�ni� takiego b��du. Wci�� nie rezygnowa� z chwyt�w s�u��cych stopom. R�wnocze�nie szuka� r�k� miejsca wolnego od lodu, �eby si� dobrze uchwyci�. Palce u n�g dygota�y od wysi�ku. Czu�, jak skurcz atakuje podbicie lewej stopy. Praw� r�k� namaca� wreszcie bezpieczny punkt, podci�gn�� si� nieco wy�ej. Teraz lewa stopa szuka�a nowego oparcia. �Trzy z czterech", powt�rzy� zasad�. Wzni�s� lew� r�k� do okapu, maca� wzd�u� i wszerz po ca�ej powierzchni. W ko�cu natkn�� si� na nieoblodzony fragment. Prawa stopa pow�drowa�a w g�r�. Will zdo�a� si� podci�gn��. Wpe�z� na okap. Siadaj�c, ostro�nie okr�ci� cia�o. Przycisn�� si� do �ciany. Nareszcie. Opar� plecy o mur. Lecz uczyni� to z nieco wi�ksz� si��, ni� zamierza�. I poczu�, jak co� wciska mu si� w kr�gos�up, mniej wi�cej w okolicach bioder. Serce skoczy�o Willowi do gard�a, bo przypomnia� sobie o flakoniku z kwasem. Chocia� kwas otulony by� peleryn�, to gdyby si� st�uk�, Will �adnym sposobem nie zdo�a�by w por� usun�� �r�cej trucizny. Odsun�� si� nieco od �ciany, odlicza� sekundy. Dziesi��. Pi�tna�cie. Dwadzie�cia. Min�a ca�a minuta. Nadal nie czu� pieczenia, nic nie pali�o cia�a. Wyda� g��bokie westchnienie ulgi.

��A teraz, gdzie Alyss? � zapyta� sam siebie.

Posuwa� si� tak samo jak podczas wspinaczki na zewn�trzny mur zamku. Kluczy� w �cianie, stara� si� wyszukiwa� najdogodniejsze punkty oparcia dla r�k i n�g; sun�� i w g�r�, i w bok od miejsca, z kt�rego zacz�� si� wspina�. W pewniej chwili, zerkaj�c o jakie� trzy metry na prawo, spostrzeg� otw�r, kt�ry uzna� za okno celi Alyss. W pozycji siedz�cej, wzd�u� okapu, przesuwa� si� z nogami zwieszonymi poza kraw�d�. Zbli�y� si� do okna. Zmarszczy� brwi. Na w�skim okapie le�a�o mn�stwo lodu. Will wiedzia�, jak trudno mu b�dzie wsta�, by obr�ci� si�, �eby zajrze� do �rodka.

Hmmm, przynajmniej s� kraty, ma si� wi�c czego uchwyci�. Zatrzyma� si�, maj�c okno po swojej prawej. Ma�y parapet okienny znajdowa� si� nieco powy�ej jego g�owy. Si�gn�� praw� r�k� w g�r�, namaca� ten parapet, z�apa� za jeden z pr�t�w.

Pomy�la�, �e je�eli pok�j zajmuje kto� inny ni� Alyss, mo�e by� gro�nie. Ka�dy, kto spojrzy w okno, dostrze�e natychmiast r�k� Willa. Kiedy wspinacz obr�ci si� i wstanie, ods�oni si� zupe�nie. W dodatku ten oblodzony okap� Lecz trzeba ryzykowa�, inaczej nie zdo�a sprawdzi�, kto jest w �rodku.

Okr�ci� si� w prawo, podci�gn�� lew� stop�. Teraz ci�ar cia�a wspiera� si� niemal wy��cznie na prawej r�ce. Z pokoju nie dobiega� �aden wrzask. Will uzna�, �e ktokolwiek jest w komnacie, nie spogl�da akurat w stron� okna.

Nagle pi�ta Willa pojecha�a na lodzie. Serce zabi�o szale�czo. Obr�ci� si� czym pr�dzej, wyrzuci� w g�r� lew� r�k�, �eby mocno z�apa� si� za drugi pr�t zakratowanego okna. Zd��y�, w ostatniej chwili. Lewa stopa ze�lizgn�a si� poza kraw�d� oblodzonego okapu, nogi straci�y oparcie, wisia� tylko na r�kach. Cicho st�kaj�c z wysi�ku, d�wign�� si� w g�r�. Palce u prawej stopy trafi�y na parapet, uj�y r�kom nieco ci�aru. Ulga nie by�a jednak zbyt du�a, bo Will nie mia� zaufania do w�tpliwego punktu oparcia.

B�ogos�awi� teraz lata �wicze� z �ukiem. Dzi�ki nim rozwin�� silne mi�nie ramion oraz plec�w. Lewa stopa wr�ci�a na okap, bior�c na siebie cz�� wysi�ku.

Wolno, wolniutko, podci�ga� cia�o. Wznosi� si� ponad okienny parapet. Wreszcie zdo�a� zajrze� do pokoju. Ujrza� Alyss. Siedzia�a znu�ona przy stole, odwr�cona plecami do okna, z g�ow� ukryt� w d�oniach.

��Alyss!

Jasnow�osa dziewczyna unios�a g�ow�. Kompletnie zaskoczy�o j�, �e kto� tutaj wypowiada jej w�asne imi�, w dodatku szeptem.

Spoza zakratowanego okna spogl�da�a twarz Willa. Oblicze zwiadowcy roz�wietla� znajomy, zniewalaj�cy u�miech.

B�yskawicznie okr�ci�a si� na krze�le. Potem zerwa�a si� na r�wne nogi. Krzes�o run�o do ty�u, ledwie w ostatniej chwili zd��y�a je z�apa�, nim narobi�o ha�asu, uderzaj�c o pod�og�. W mig znalaz�a si� przy oknie.

��Will? Na Boga! Sk�d ty przybywasz?

Wyjrza�a. Za oknem zia�a przepa��, od kt�rej kr�ci�o si� w g�owie. Poj�a, jak si� do niej dosta�. Will balansowa� na w�skim, oblodzonym okapie, nie maj�c �adnej innej widocznej podpory. Cofn�a si� o p� kroku, zaszumia�o jej w uszach. Alyss, kt�ra bez jednego mrugni�cia okiem gotowa by�a stawi� czo�o ka�demu niebezpiecze�stwu, cierpia�a na potworny l�k wysoko�ci. Widok ciemnej czelu�ci poni�ej nape�nia� j� przera�eniem. Will wygrzebywa� co� spod opo�czy i zaczyna� przepycha� koniec d�ugiej liny mi�dzy pr�tami kraty.

��Przyby�em, �eby ci� uwolni� � oznajmi� po prostu. � Wytrzymaj, jeszcze kilka chwil.

Z niepokojem obejrza�a si� przez rami� na drzwi. Will, rozchyliwszy peleryn�, dalej wpycha� lin� do pokoju, stopniowo j� rozwijaj�c. Alyss zasch�o w ustach, kiedy poj�a, co ch�opak zamierza.

��Chcesz, �ebym spuszcza�a si� na linie? Tam? � spyta�a, wskazuj�c l�kliwie przepa�� pod oknem.

Will u�miechn�� si� uspokajaj�co.

���aden problem � stwierdzi�. � B�d� ci� asekurowa�.

��Willu, ja nie dam rady! � odpar�a, �ami�cym si� g�osem. � Nie znosz� wysoko�ci. Spadn�. Nie b�d� mog�a si� ruszy�. Nie zdo�am tego zrobi�!

Will na moment poniecha� wpychania do pokoju liny. Zastanawia� si�, co w takim razie dalej. Wiedzia�, �e istniej� ludzie, kt�rzy panicznie boj� si� wysoko�ci. Nie potrafi� tego poj��. Przez ca�e �ycie z absolutn� swobod� wspina� si� na drzewa, na nadmorskie klify, na zamkowe mury. Jednak zdawa� sobie spraw�, �e l�k mo�e obezw�adni� cz�owieka. Najpierw zachmurzy� si�. A potem rozchmurzy�.

��Te� �aden problem � oznajmi�. � Obwi��� ci� sznurem w pasie i opuszcz� na d�.

Ostatni zw�j liny zosta� wreszcie rozwini�ty. Opad� na stert� pod oknem celi.

Alyss zrozumia�a nagle, �e jej l�k wysoko�ci w�a�ciwie nie liczy� si� zupe�nie. Jakim sposobem mia�aby pokona� zapor� z krat? Przecie�, nawet je�li Will planowa� przepi�owa� �elazo, zabraknie im czasu. Alyss znowu zerkn�a z l�kiem na drzwi. Keren zapowiedzia�, �e wr�ci mniej wi�cej za godzin�. Jak d�ugo stercza�a przy stole? Czy �mniej wi�cej godzina" oznacza p� godziny? Czterdzie�ci minut? Mia�a �wiadomo��, �e rycerz mo�e ju� by� w drodze.

��Lepiej st�d id� � poprosi�a Willa stanowczym tonem.

��W ka�dej chwili spodziewam si� odwiedzin Kerena. � Je�li tu si� zjawi, po�a�uje, �e nie zosta� gdzie indziej.

��U�miech ch�opaka zblad�. � Domy�li�a� si�, co on knuje? � spyta�. Uzna�, �e pytaniami najpr�dzej odci�gnie uwag� Alyss od l�ku przez konieczno�ci� opuszczania si� na linie. Stara� si� zatem skierowa� uwag� przyjaci�ki na inne sprawy ni� zjazd.

Niecierpliwie pokr�ci�a g�ow�. Tymczasem Will szuka� czego� za plecami. Wreszcie wyj�� spod peleryny ma�y, os�oni�ty sk�r� flakonik. Zauwa�y�a, �e obchodzi� si� z flakonikiem bardzo ostro�nie. Ustawi� buteleczk� na okiennym parapecie.

��Musisz i��! � stara�a si� t�umaczy�. � Nie mamy czasu. On wraca, b�dzie zadawa� pytania.

Will na chwil� odstawi� flakonik.

��Wraca? � powt�rzy�. � Skrzywdzi� ci�? � G�os zwiadowcy zabrzmia� lodowato. Je�li Keren o�mieli� si� podnie�� r�k� na Alyss, ju� w�a�ciwie nie �y�, cho� sam o tym jeszcze nie wiedzia�.

Alyss zaprzeczy�a.

��Nie. Nie skrzywdzi�. Jednak przynosi ze sob� taki dziwny kamie� � Umilk�a. Nie chcia�a zwierza� si� Willowi. Po co mia� wiedzie�, jak bliska by�a zdradzenia jego prawdziwej to�samo�ci.

��Kamie�? � powt�rzy�. Nic nie rozumia�.

Przytakn�a.

��Kamie�. Niebieski. On� w jaki� spos�b� sprawia, �e m�wi� to, co Keren chce, �ebym powiedzia�a. Willu, ja nieomal zdradzi�am, �e nale�ysz do zwiadowc�w! � wykrztusi�a wreszcie. � Nie zdo�a�am si� powstrzyma�. On, po prostu� ka�e mi odpowiada� na pytania. To niesamowite.

Will zmarszczy� czo�o. Zastanawia� si�. Wr�ci�o do niego wspomnienie z pierwszego wieczoru w zamkowej sali jadalnej, kiedy poplecznicy Kerena z takim entuzjazmem zareagowali na propozycj�, by Will za�piewa� jeszcze jedn� piosenk�. By� mo�e uzurpator ju� od jakiego� czasu zabawia si� kontrol� umys��w.

Odsun�� na bok roztrz�sanie trudnych spraw. Chwyci� saks�, wzi�� si� do od�upywania kawa�k�w zaprawy. Wybra� jeden ze �rodkowych pr�t�w. Uformowa� w podstawie okna zag��bienie dla kwasu. Pr�t�w zamocowano cztery. Will uzna�, �e wystarczy usun�� dwa �rodkowe. Przez otw�r wskoczy do pokoju, obwi��e Alyss w pasie lin�, wykorzysta jeden z pozosta�ych pr�t�w jako oparcie, opu�ci j�. Alyss znajdzie si� na dole, on odwi��e lin� i te� zejdzie.

��C� � mrukn�� � w gruncie rzeczy nic si� nie sta�o. Skoro Buttle siedzi w zamku, zapewne ju� si� i tak si� domy�li�, kim jestem. � Skrzywi� twarz w u�miechu. Stara� si� pokrzepi� Alyss. Tylko �e ona nie potrafi�a ukry� emocji. Martwi�a j� s�abo��. A raczej to, co traktowa�a jako s�abo��.

��Najwy�ej podejrzewa� � odpowiedzia�a �a�o�nie. � �adnej pewno�ci nie mia�.

��Zaczynam spogl�da� na wydarzenia w ca�kiem nowy spos�b � odpar� w zadumie Will. � Naszym czarnoksi�nikiem okaza� si� Keren.

Alyss nie zrozumia�a.

��S�ucham? � spyta�a.

��Keren stoi za tajemnicz� chorob� lorda Syrona. Zdo�a� otru� Ormana. Dlatego musia�em wywie�� st�d lorda. Teraz ty mnie informujesz, �e Keren posiada jaki� tajemniczy spos�b, by wycisn�� od ludzi odpowied� na jego pytania. U�y� starej legendy i opowie�ci o Malkallamie jako zas�ony dymnej dla w�asnej zdrady. Pragnie przej�� zamek, chocia� nie pojmuj�, jak zamierza go utrzyma�, gdy ju� si� rozejdzie wie��, co uczyni�.

��Zawar� pakt ze Skottami � oznajmi�a. Wcze�niej tylko podejrzewa�a. Teraz, kiedy rycerz osobi�cie potwierdzi� domys�y, zyska�a pewno��.

��Ze Skottami? � powt�rzy� Will. Zastanawia� si� przez chwil�. Je�eli Skottowie opanuj� Zamek Macindaw, droga do Araluenu stanie przed nimi otworem. B�d� mogli bezkarnie naje�d�a� wioski, a nawet zdo�aj� zorganizowa� pot�ny atak wszystkimi si�ami. Macindaw, chocia� ma�e, stanowi�o klucz do bezpiecze�stwa p�nocnych granic kr�lestwa. � Naprawd� trzeba zdrajc� powstrzyma�!

��Trzeba! � W g�osie Alyss d�wi�cza�a determinacja. � Oto, dlaczego teraz st�d odejdziesz! Jed� do Norgate, podnie� alarm. Sprowad� armi�. Musimy przeciwstawi� si� renegatowi.

Will koncentrowa� ca�� uwag� na dziwnym flakoniku w sk�rzanej os�onie. Mimowolnie wysun�� czubek j�zyka, gdy delikatnie usuwa� korek. Spojrza� przelotnie na Alyss. Pokr�ci� g�ow�.

��Pojad� do Norgate. Lecz tylko z tob� � odpar�. Bardzo ostro�nie nala� odrobin� p�ynu z buteleczki do wg��bienia, kt�re wyd�uba� wok� �elaznego pr�ta. W zetkni�ciu z kamieniem oraz metalem p�yn zacz�� dymi�. Przy okazji roztopi� nieco lodu. Ob�ok smrodliwych opar�w, wywo�a� kaszel u Willa. Zwiadowca usi�owa� st�umi� kaszel, lecz bezskutecznie. Alyss odsun�a si� o krok czy dwa. Zakry�a twarz brzegiem r�kawa.

��C� to za okropie�stwo? � zapyta�a.

��Kwas. Bardzo �r�cy. Malcolm t�umaczy�, �e w jednej chwili przepali kraty. � Zmarszczy� czo�o. Pr�t nadal sprawia� wra�enie solidnie umocowanego. � Albo mo�e chodzi�o o kilka d�u�szych chwil � poprawi� si�. Zakorkowa� buteleczk�, przesun�� si� do nast�pnego pr�ta. Raz jeszcze pos�u�y� si� saks� i wyd�uba� troch� zaprawy.

��Teraz nast�pny. Ja zajm� si� wyjmowaniem pr�t�w, kt�re nale�y usun��. Ty przywi�� sznur do jednego z pozosta�ych.

Alyss wykona�a polecenie. Dzia�a�a w�a�ciwie odruchowo, gdy� jej uwag� zaprz�ta� inny problem.

��Kim jest Malcolm? � spyta�a.

Popatrzy� z u�miechem.

��Och, oczywi�cie, przecie� nic nie wiesz. Chodzi o prawdziwe imi� Malkallama. Okaza� si� ca�kiem mi�ym jegomo�ciem, kiedy ju� si� bli�ej poznali�my.

��Naturalnie, ty zd��y�e� ze wszystkim, co planowa�e� � sapn�a z przek�sem.

Will us�ysza� dawn� Alyss. U�miechn�� si� szeroko.

��Opowiem p�niej. Daj mi si� skupi�, musz� bardzo uwa�a�.

Ponownie odkorkowa� buteleczk�. Ponownie wla� p�yn do p�ytkiego zag��bienia, kt�re wydr��y� w kamieniu oraz w zaprawie. Wzni�s� si� nast�pny ob�oczek gryz�cych opar�w. �mierdzia�o spalon� rdz�. Will odczeka� chwil�. W skupieniu zaciska� wargi. Obserwowa�. Kwas chyba wchodzi� w reakcj� wolniej, ni� twierdzi� Malcolm, bo za drugim razem efekt okaza� si� taki sam, jak za pierwszym. Will sprawdzi� poprzedni pr�t. Odrobin� si� poruszy�. A zatem substancja dzia�a�a, tyle �e ani w po�owie tak szybko, jak si� tego spodziewa�. Mo�e nale�y dola� wi�cej kwasu? Nie, zrezygnowa�. Pola�by �r�cym p�ynem ca�y podokienny parapet. Co� mu szepta�o, �e tego akurat powinien si� wystrzega�.

Pozostawa�o czekanie. Will umie�ci� korek w buteleczce. Przez kraty wr�czy� Alyss sk�rzane etui z flakonikiem.

��Masz. Schowaj to gdzie� � poprosi�. Ani my�la� po raz kolejny odbywa� wspinaczk� z tym paskudztwem w kieszeni.

Alyss machinalnie od�o�y�a buteleczk� w pozycji le��cej na g��bok� kamienn� p�k� nad oknem.

��Jedno wci�� mnie nurtuje � perorowa� bezustannie Will, kt�ry stara� si�, by kurierka nie my�la�a o czekaj�cym j� zje�dzie. � Sk�d si� tu wzi�� ten przekl�ty John Buttle? Powinien by� ju� dawno wraz z wilczym okr�tem na Skorghijl.

��Wilczy okr�t wpad� w tarapaty � odpowiedzia�a Alyss. Kiedy Buttle j� rozpozna�, che�pi� si� w�asnym szcz�ciem. Dopiero p�niej Keren kaza� j� przenie�� do celi w wie�y. � Dopad� ich sztorm. Skandian znios�o na zach�d, wpadli na przybrze�ne ska�y. Statek zosta� okropnie podziurawiony, za�oga ledwie zdo�a�a dobi� do brzegu. Pop�yn�li w g�r� rzeki Oosel, szukaj�c miejsca sposobnego na zimowisko. Wcze�niej, kiedy doszli do wniosku, �e statek tonie, rozwi�zali Buttle'a. Skorzysta� z okazji i zbieg�.

��Domy�lam si�, �e odp�aci� Skandianom za szlachetny gest w typowy dla siebie spos�b? � Will w�a�ciwie nie musia� pyta�.

Alyss potwierdzi�a.

��Dotarli do rzeki solidnie wyczerpani. �otr, nim uciek�, zabi� dw�ch �eglarzy z wilczego okr�tu. Tutaj trafi� zupe�nie przypadkowo.

��I odkry�, �e pasuje jak stryczek do szubienicy � mrukn�� Will.

Kurierka przytakn�a.

��Zabawne � ci�gn�� Will � �e ludzie tacy jak Buttle i Keren odnajduj� si� nawza�

Urwa� w p� s�owa, bo dziewczyna unios�a d�o�. Spojrza� zdziwiony. Krew odp�ywa�a z twarzy Alyss. Drzwi w pomieszczeniu obok otworzy�y si�, p�niej zamkn�y. Rycerz przez chwil� rozmawia� ze stra�nikami.

��Keren! � wyszepta�a nerwowo. � Willu, musisz st�d odej��! Natychmiast!

Zgarn�a lin�, zwin�a j� w jeden k��b. Przepchn�a sznur przez pr�ty. Le�a� teraz obok Willa. Will desperacko szarpa� pierwszy z pr�t�w. Poruszy� si� troch�, lecz wci�� trzyma� zbyt mocno, by da�o si� go usun��.

��Id�! � b�aga�a zrozpaczona Alyss. � Je�eli on ci� tu zastanie, zabije nas oboje.

Will, cho� bez entuzjazmu, zgodzi� si� z przyjaci�k�. Uwi�ziony na w�skim parapecie, nie m�g� liczy�, �e zdo�a pokona� w otwartej walce Kerena oraz stra�nik�w.

Je�eli natomiast przynajmniej on pozostanie na wolno�ci, zyskaj� kolejn� szans� wyrwania Alyss z matni.

W s�siednim pomieszczeniu rozleg� si� g�o�ny wybuch �miechu. Oczy Alyss rozszerzy�y si�, gdy us�ysza�a chrobot klucza w zamku. Will wiedzia�, �e czas odej��. Lecz pragn�� co� jeszcze wyt�umaczy� dziewczynie.

��Alyss. � Spojrza�a, dr��c z przej�cia. � Je�eli on b�dzie ci� wypytywa�, wyjaw mu wszystko, co zechce wiedzie�. Teraz ju� nikomu nie zaszkodzisz. Po prostu, odpowiadaj na pytania.

Pomy�la� z gorycz�, �e Alyss i tak nie zdo�a�aby ujawni� jego planu. Bo nie istnia� �aden plan. Tym bardziej, zdaniem m�odego zwiadowcy, Alyss nie powinna cierpie�. Bo cierpia�aby wy��cznie po to, �eby ukry� fakty, kt�rych Keren zapewne ju� si� domy�li�.

��Dobrze! � zgodzi�a si�.

��Obiecaj � nalega�. � Nic, co mu powiesz, mnie ju� nie zaszkodzi.

Alyss by�a bliska paniki. Lecz wiedzia�a, �e Will nie odejdzie, dop�ki ona mu nie obieca.

��Obiecuj�! Powiem wszystko! A teraz id�! No, ju�!

Will by� zaj�ty przek�adaniem liny mi�dzy nogami, wzd�u� plec�w i przez prawe rami�.

Naci�gn�� r�kawice, chwyci� lew� r�k� koniec liny uwi�zanej do pr�ta, oko�o p� metra nad g�ow�; prawej r�ki u�ywa� do asekuracji, trzymaj�c lu�ny koniec przy biodrze.

Alyss poczu�a ucisk w �o��dku, gdy Will zsuwa� si� w ciemn� przestrze�, opl�t�szy wok� cia�a lin� zadzierzgni�t� w p�tl�. Kontrolowa� zjazd, odbijaj�c si� od muru stopami.

��Wr�c� po ciebie � zawo�a� cicho. Powoli zje�d�a�. Kusi�o go, �eby dosta� si� na d� najszybciej, jak si� da. Ale wiedzia�, �e wykonuj�c zbyt gwa�towne ruchy �ci�gnie na siebie uwag� wartownik�w.

Alyss przytkn�a palce do warg, pos�a�a mu poca�unek. Potem pospiesznie odsun�a si� od okna, zaci�gaj�c wcze�niej zas�on�. Musia�a zadba�, by Keren jak najd�u�ej nie zauwa�y� liny. Gdyby Will zosta� odkryty w trakcie zjazdu, nie prze�y�by.

Ledwie Alyss zd��y�a wr�ci� do sto�u, drzwi otworzy�y si�. Wszed� Keren. Gdy zamyka� je za sob�, Alyss wzi�a g��boki wdech i, wykorzystuj�c ca�� si�� woli, zmusi�a si�, by zachowa� spok�j. Stara�a si� spogl�da� na Kerena z wyrazem najwy�szej pogardy.

��C�, wr�ci�em � odezwa� si� Keren. U�miechn�� si� rado�nie, lekcewa��c lodowate spojrzenie, jakim go obrzuci�a. Potem skrzywi� si�. W�sz�c, marszczy� nos.

��Dobry Bo�e, a c� to za paskudna wo�? Chcia�a� mo�e podpali� komnat�?

Alyss zastanowi�a si� b�yskawicznie. Ju� co prawda przywyk�a do gryz�cego smrodu opar�w kwasu, ale najwyra�niej wci�� wyczuwa�o si� je w powietrzu. Pytanie Kerena podsun�o jej wszelako pewien pomys�. Wyprostowa�a si� dumnie, spojrza�a na rycerza z g�ry.

��Pali�am pewne dokumenty � stwierdzi�a. � Uzna�am, �e lepiej, aby� si� nie dowiedzia�, co w nich zapisano.

Keren przyjrza� si� jej z namys�em.

��Doprawdy? � rzuci� tonem nieco mniej radosnym. � Nale�a�o ci� od razu przeszuka�. Oto, co dostaj� w nagrod� za moje rycerskie maniery. Pr�bujesz mnie zwodzi�. � Si�gn�� do sakiewki u pasa. � Zdajesz si� zapomina� o pewnym drobia�d�ku. M�j ma�y niebieski przyjaciel potrafi ci� zmusi�, by� opisa�a zawarto�� dokument�w.

Serce Alyss za�omota�o, bo Keren wyj�� niebieski kamie�. Na przek�r wszystkiemu, co ju� wiedzia�a, czu�a niemal nieodparte pragnienie, by patrze�. Z najwy�szym wysi�kiem zdo�a�a oderwa� wzrok.

��Zdajesz si� zapomina� � odrzek�a, na�laduj�c k��liwy ton zdrajcy � �e ju� raz zdo�a�am przem�c wp�yw b��kitu.

Keren rozsiad� si� na jednym z krzese�. Za�o�y� nog� na nog�. Podrzuca� niebieski kamie� jakby od niechcenia. Za�mia� si�, szczerze ubawiony.

��Fakt � przyzna�. � Ale t�umaczy�em ci, �e za drugim razem p�jdzie nam znacznie �atwiej.

Alyss odwr�ci�a si� do zdrajcy plecami. Ruszy�a ku drzwiom celi. Pragn�a zmusi� Kerena, by spojrzenie skierowa� w t� w�a�nie stron�, bez zwracania uwagi na zas�oni�te okno. Mo�e to by�o z�udzenie, lecz od czasu do czasu s�ysza�a dobiegaj�ce spod okna skrzypni�cia liny.

��Twoje jarmarczne sztuczki nie robi� na mnie wra�enia � powiedzia�a. � Operujesz z�udzeniami, a ja wiem, jak si� im przeciwstawi�.

Keren z pob�a�aniem pokiwa� g�ow�.

��Z pewno�ci�, da�aby� rad� jarmarcznym sztuczkom � przytakn�� � gdyby rzeczywi�cie sz�o o sztuczki. Jednak mamy tu do czynienia z czym� zupe�nie innym. Zajmuje mnie bowiem mesmeryzm, rodzaj panowania nad czyim� umys�em. Kamie� to tylko przedmiot, na kt�rym skupia si� tw�j umys�. On ci� odpr�a i pomaga mi przej�� nad tob� kontrol�.

Alyss za�mia�a si� pogardliwie, chocia� przygn�bi� j� sens s��w Kerena. U�wiadomi�a sobie, �e op�r j� przerasta. Musi wszak�e ci�gn�� gr� najd�u�ej, jak tylko zdo�a, aby da� Willowi wi�cej czasu.

��Skoro ju� wiem, w czym rzecz, postaram si� przezwyci�y� pokus�. �adnego odpr�enia � oznajmi�a.

Keren wstrz�sn�� g�ow�.

��W normalnej sytuacji zdo�a�aby� mi umkn��. Je�eli wiesz, do czego s�u�y kamie�, potrafisz mu si� oprze�. Lecz ty ju� wpad�a� w pu�apk�. W trakcie pierwszego seansu, kiedy stara�a� si� kontrolowa� emocje, kamie� wszystko zapisywa�. Wywo�a� co�, co ja nazywam �pami�ci� mesmeryczn�".

Alyss przewr�ci�a oczami.

��Wstrz�saj�ce, bezgraniczne, przera�aj�ce � zadrwi�a. Jednak robak strachu ju� zacz�� wgryza� si� w jej serce. Keren by� zbyt pewny siebie. Cho� uwielbia� che�pi� si� po pr�nicy.

��Wcale nie przera�aj�ce. Po prostu u�yteczne � wyja�ni� nadzwyczaj rzeczowym tonem. � Bo widzisz, kiedy wpadasz w sid�a mesmeryzmu, potrafi� umie�ci� w g��bi twojego umys�u wspomnienie. Ono pozwoli mi ponownie wprowadzi� ci� w trans mesmeryczny. I to niemal w mgnieniu oka. Musz� jedynie powr�ci� do ostatniego tematu, jaki podejmowali�my.

��Do�� to nudne � parskn�a sarkastycznie. Jednak strach Alyss narasta� z ka�dym wypowiadanym s�owem.

On za� nie przestawa� si� u�miecha�. Podziwia� jej odwag�, docenia� walecznego ducha. Zreszt�, podziwiaj�c i doceniaj�c Alyss, niczym nie ryzykowa�. W mgnieniu oka zdo�a wprowadzi� dziewczyn� w trans. Wyci�gn�� r�k�, zademonstrowa� kamie�. Pr�dko odwr�ci�a g�ow�.

��Jak mi si� zdaje� ostatnio rozmawiali�my o twoim przyjacielu Willu i o jego prawdziwym �yciowym powo�aniu. Czy� nie tak?

Na przek�r samej sobie, Alyss poczu�a, �e co� w jej umy�le p�ka. Poddawa�a si�. Kamie�, b�yszcz�cy w d�oni Kerena, nieub�aganie kusi�. Pulsowa� niebieskim �wiat�em, magia ch�odnego blasku nie dawa�a si� odeprze�. Zniewolona, ruszy�a w stron� b��kitu.

��Will jest zwiadowc� � wyzna�a. Umys� dziewczyny toczy� walk� sam ze sob�. Wreszcie nie zdo�a�a zahamowa� wymykaj�cych si� s��w. Niewyra�nie, jakby z bardzo daleka, nawiedzi�a j� odraza. Brzydzi�a si� siebie, pogardza�a sob� za tch�rzostwo.

��Rzecz jasna. Przecie� o tym, �e mamy do czynienia ze zwiadowc�, ju� uprzednio wiedzieli�my, prawda? Ale ciekawi� mnie dokumenty, kt�re spali�a�. Opowiedz mi o nich.

��Nie by�o �adnych dokument�w � odpar�a. I znowu, jakby na innym poziomie, jej umys� walczy�, �eby odzyska� nad sob� kontrol�. S�owa brzmia�y g�ucho, beznami�tnie. Nie umia�a si� powstrzyma�, cho� zdawa�a sobie spraw�, �e za moment ujawni najbardziej niebezpieczny sekret ze wszystkich. � Ta wo�. Ten kwas.

U�miech znikn�� z twarzy Kerena. Zaniepokoi� si�. Nie rozumia��

��Kwas? Jaki kwas? � zapyta� pospiesznie.

��Will nala� kwasu na kraty � odpowiedzia�a Alyss. W g��bi umys�u co� wrzeszcza�o: Zamilcz! Na lito�� bosk�, zamilcz! Will potrzebuje czasu, �eby si� wydosta�, ty �a�osny tch�rzu! A potem, przera�ona, us�ysza�a swoje w�asne s�owa:

��Will potrzebuje czasu, �eby si� wydosta�.

Keren zrozumia� wreszcie. Twarz mu si� zmieni�a. Zerwa� si� z krzes�a. Swoboda, jak� wcze�niej okazywa�, rozlu�nienie, przyjazna �yczliwo��, wszystko to w jednej chwili znikn�o. Krzes�o, na kt�rym dot�d siedzia�, trzasn�o o pod�og�. W dw�ch d�ugich susach dopad� okna, szarpni�ciem odsun�� na bok zas�on�.

Opary wyczuwa�o si� tu silniej, gdy� kwas w dalszym ci�gu prze�era� �elazo. Cienkie spirale dymu unosi�y si� od podstaw obu �rodkowych pr�t�w. Keren zauwa�y� wok� krat male�kie ka�u�e jakiej� cieczy. Kwas, przedtem bezbarwny, teraz, rozpuszczaj�c metal, nabra� rdzawej barwy. Keren chwyci� pr�t po prawej. Szarpn��. Skruszy� resztki mocowania kraty. Zmru�y� oczy, odwr�ci� si� do Alyss.

��Gdzie on znikn��? � zapyta� ostro. Logika podpowiada�a mu, �e Barton nie m�g� uciec przez okno. To niepoj�te. Chocia� nie pojmowa� r�wnie�, jakim cudem zwiadowca w og�le dosta� si� do pokoju.

Nie przysz�o mu do g�owy, �e Will wcale nie wszed� do �rodka. Keren, wpatrzony w dwie dymi�ce ka�u�e kwasu wok� �rodkowych pr�t�w, nie zauwa�y� liny obwi�zanej wok� ostatniego pr�ta po lewej.

Z ust Alyss nie pad�a �adna odpowied�. Przyt�oczona napi�ciem, zmo�ona si�ami walcz�cymi w jej g�owie, pad�a zemdlona ju� wtedy, gdy Keren zrywa� si�, by obejrze� kraty. Le�a�a, bezw�adna, obok przewr�conego krzes�a. Kln�c cicho, Keren ruszy� w jej stron�. Przyrzek� sobie, �e tak czy owak, wyci�gnie z dziewczyny odpowied�. Nawet gdyby mia� z niej si�� wydusi� prawd�. A potem us�ysza� od strony okna ledwie uchwytne uchem skrzypni�cie. Przystan��. Obr�ci� si� na pi�cie. Spojrza� na okno. Tym razem zauwa�y� p�tl�, zaci�gni�t� u do�u pr�ta. Rzuci� si� do przodu. Zakl��, bowiem opar� si� o parapet i poparzy� d�o� rozlanym kwasem. Lina wci�� by�a mocno napi�ta, w��kna trzeszcza�y, ko�ysz�c si� lekko pod ci�arem czego� albo kogo� na drugim ko�cu.

B�yskawicznym ruchem Keren si�gn�� po sztylet. Prze�o�y� d�o� przez kraty, staraj�c si� przeci�� napi�t� lin�. Czu�, jak poszczeg�lne pasma poddaj� si� naciskowi no�a. Ju� chcia� wzywa� do celi stra�nik�w ustawionych pod drzwiami Alyss, ale zda� sobie spraw�, �e istnieje lepsze rozwi�zanie. Wydar� si� co si� w p�ucach do wartownik�w maszeruj�cych na murze.

��Stra�! Stra�! Intruz w zamku! Intruz w sto�pie! Zatrzyma� go!

Daleko w dole Will us�ysza� krzyki. Wyczu� delikatne wibrowanie liny, kiedy kto� pi�owa� j� sztyletem. Wiedz�c, �e zosta�y mu tylko sekundy, uwolni� stopy, pozwoli� im zwisa� swobodnie, tak �e zako�ysa� si� przy �cianie. Desperacko pr�bowa� wymaca� praw� r�k� jakie� oparcie, a� w ko�cu znalaz� g��bok� szczelin� mi�dzy dwoma blokami granitu. Wtedy wypu�ci� lin� z lewej d�oni, poszuka� innego punktu zaczepienia. Poradzi� sobie na czas, bo za chwil� przeci�ta lina opad�a obok z �oskotem, zwijaj�c si� na kamieniach niczym olbrzymi w��.

Will wci�� jeszcze znajdowa� si� prawie w jednej czwartej wysoko�ci wie�y. Us�ysza� za sob� okrzyki zdezorientowanych stra�nik�w na blankach. Starali si� zrozumie�, o co chodzi Kerenowi. Zwiadowca brawurowo pokona� ostatnie metry, zdzieraj�c sobie przy tym sk�r� i paznokcie oraz rozdzieraj�c o ostry kamie� spodnie z grubej sk�ry. Gdy zosta�y mu ostatnie trzy metry, zdecydowa� si� skoczy�. Wyl�dowa� jak kot, napinaj�c mi�nie kostek i kolan, �eby zamortyzowa� wstrz�s. Wsz�dzie wok� odbija�y si� echem pomieszane okrzyki stra�nik�w. Krzyczeli do siebie, �eby ustali�, co si� w�a�ciwie sta�o.

Par� krok�w dalej drzwi sto�pu otworzy�y si� z hukiem. Wybieg� z nich sier�ant uzbrojony w halabard�, bro� stanowi�c� po��czenie topora i w��czni, osadzon� na d�ugim drzewcu. Rozgl�da� si� na boki, �eby zobaczy�, o co chodzi w tym rozgardiaszu. Will nasun�� kaptur na g�ow�. Ustawiony w p�mroku, wskaza� r�k� k��b spl�tanej liny.

��Tam pobieg�! � krzykn��. � Za nim! Biegnie do stajni!

Nie zastanawiaj�c si� d�ugo, sier�ant ruszy� we wskazanym kierunku. Gdy jednak mija� Willa, rozpozna� m�od� twarz zbieg�ego minstrela.

��Ej�e, zaraz � odezwa� si�. � Ty jeste�� � Jeszcze nim doko�czy� zdanie, ju� zaatakowa� halabard�. Will odparowa� cios ci�kiego ostrza �ciskan� w d�oni saks�. Chwyci� sier�anta za rami�. Obr�ci� si�, przykucn��, jednym p�ynnym ruchem cisn�� nim o kamienn� posadzk� dziedzi�ca, wykonuj�c porz�dny rzut przez rami�. G�owa sier�anta hukn�a o twarde kamienie. He�m potoczy� si� na bok. �o�nierz straci� przytomno��.

Will chwyci� he�m, podni�s� d�ug�, ci�k� bro�. Potem zatrzyma� si� na moment. Nim pogna� ku schodom, odci�� kawa� liny. Z wysoko�ci sto�pu, gdzie w celi wraz z Alyss tkwi� Keren, us�ysza�, jak rycerz wrzeszczy, odprowadzaj�c oczami umykaj�cego Willa. Zwiadowca te� zacz�� krzycze�. Po cz�ci, by zag�uszy� Kerena, po cz�ci dla zwi�kszenia zamieszania.

��W sto�pie! � wrzasn��. � S� w sto�pie. Setki ich! Wszyscy stra�nicy do bramy!

Pogna� po schodach na blanki, po drodze wciskaj�c na g�ow� ci�ki �elazny he�m sier�anta. Ca�y czas wykrzykiwa� sprzeczne rozkazy, posy�a� ludzi to do bramy, to do sto�pu, to do p�nocnej wie�y. Wiedzia�, �e w zamieszaniu powinien upatrywa� g��wnego sojusznika. Sprzyja�o mu nie tylko zamieszanie. Posiada� nad zbrojnymi z zamkowej za�ogi jedn� niezaprzeczaln� przewag�. On wiedzia�, i� wszyscy tu s� jego wrogami. Natomiast stra�nicy musieli dopiero sprawdza� to�samo�� ka�dej kolejno napotkanej osoby.

Wybieg� na wa� obronny po�udniowego muru, w pobli�u blank�w. Trzech stra�nik�w gna�o w t� sam� stron�, za nim za� znajdowa�a si� zachodnia brama. M�czy�ni zatrzymali si� na widok uzbrojonego w halabard� m�odzika w he�mie. Will szale�czo zamacha� r�koma w kierunku muru za plecami wartownik�w.

��Na ziemi�, g�upcy! Tam s� �ucznicy! � wrzasn��.

Trudno sobie wyobrazi�, by o gro��cym niebezpiecze�stwie napastnik ostrzega� obro�c�w. Trzej �o�nierze us�uchali natychmiast. Nie min�a chwila, a rozp�aszczeni na dziedzi�cu, oczekiwali w ka�dej chwili �wistu strza�.

Will pop�dzi� do wie�y. Zatrzasn�� za sob� drzwi wej�ciowe. W pobli�u dostrzeg� sporych rozmiar�w beczk�. Przetoczy� j� pod drzwi, sam za� wyszed� po drugiej stronie zachodnich obwarowa�. Tutaj ci�gle jeszcze panowa� wzgl�dny spok�j, chocia� do uszu Willa dobieg� odg�os ci�kich krok�w na wewn�trznych schodach, prowadz�cych w d� z blank�w na wie�y. Uciekinier b�yskawicznie zamocowa� p�tl� na drzewcu halabardy. Nast�pnie wetkn�� masywn� bro� mi�dzy dwa kamienie na blankach. Wolny koniec liny opad� po zewn�trznej stronie muru.

Will zjecha� w d�. Zorientowa� si�, �e do podstawy muru zabraknie mu sporego kawa�ka liny. Rozejrza� si�, skoczy�. Tym razem nie posz�o mu tak g�adko jak podczas ucieczki ze sto�pu. Trafi� na nier�wny grunt, z impetem przewr�ci� si� na bok, a� r�bn�� kolanem o ostr� ska��.

��Nale�y jednak u�ywa� d�ugiej liny � mrukn��.

Pogo� niechybnie dotrze tutaj, wiedzia� to doskonale. Cofn�� si� zatem. Kulej�c, obszed� wie��, doku�tyka� a� do po�udniowego muru. Trzyma� si� blisko obwarowa�, dzi�ki czemu pozostawa� ca�y czas ukryty w g��bokim cieniu. Gdy ju� si� znalaz�, gdzie zmierza�, u�o�y� wargi do przenikliwego gwizdu. Rozleg� si� kr�tki, wysoki d�wi�k, wznosz�cy si� stopniowo o jeden ton.

Powy�ej miejsca, gdzie si� przyczai�, rozlega�y si� okrzyki, z blank�w dobiega� tupot. Wykrzykiwano sprzeczne rozkazy. W�r�d panuj�cego zam�tu Will nie wy�owi� wrzask�w Kerena. Domy�li� si�, �e rycerz-renegat gna w�a�nie po schodach wiod�cych ze szczytu sto�pu, �eby przej�� kontrol� nad polowaniem. Niech sobie gna, pomy�la� ponuro Will. Zagwizda� raz jeszcze. W ogromnym zamieszaniu nikt z zamkowych nie zwa�a� na gwizd.

Sto pi��dziesi�t metr�w dalej, tu� za niedu�ym wzniesieniem, nas�uchiwa�y czujniejsze uszy.

Will mia� ju� zagwizda� po raz trzeci, gdy z oddali us�ysza� �omot p�dz�cych kopyt. Akurat ten ko�ski ch�d rozpoznawa� z �atwo�ci�. W uszach zwiadowcy narasta� rytmiczny galop kr�tkonogiego Wyrwija.

Konik pojawi� si� na wzg�rzu. Gna� ku zamkowym murom, lecz kieruj�c si� nieco zbyt na prawo od miejsca, gdzie ukry� si� Will. Zwiadowca gwizdn�� ponownie. Wyrwij natychmiast skorygowa� tras�. Skr�ci� wprost ku swemu panu.

Will przesta� si� kry�. Bieg� w stron� Wyrwija, najszybciej jak tylko zdo�a�. Za jego plecami narasta�a wrzawa, ale ani my�la� zastanawia� si�, czy ju� zosta� odkryty, czy te� wrzawa wchodzi w sk�ad og�lnego zamieszania. Nie mia� zamiaru tego sprawdza�.

Wyrwij zary� kopytami obok Willa. Przez moment �lizga� si� na sztywnych nogach, k�ad� uszy po sobie i ods�ania� z�by w powitalnym r�eniu. Will nie traci� czasu. Wygodne siod�o musia�o poczeka�. Kiedy tylko konik si� odwr�ci�, chwyci� si� obiema r�kami przedniego ��ku.

��Ruszaj! � pogoni�. � Ruszaj! Ruszaj! Ruszaj!

Okrzyki, dobiegaj�ce od strony zamku, zla�y si� w jeden ryk. Teraz ju� go na pewno dostrzegli. Niezbyt si� przel�k�. Bo �eby trafi� w ciemno�ci, gdy ce� przemieszcza si� b�yskawicznie, trzeba prawdziwego mistrza. Kt�ry posiada akurat pod r�k� naci�gni�t� kusz�. Ma�o prawdopodobne. Wyrwij przyspiesza�. Oddalali si� od zamku. Wyci�gni�ty galop osi�gn�li ju� po p� tuzinie krok�w. Podci�gaj�c kolana, �eby nie dotyka� ziemi, Will przez chwil� zwisa� na siodle. Potem, gdy oszacowa� czas oraz p�d, gdy uwzgl�dni� ch�d konika, dotkn�� stop� ziemi. Wykorzysta� odbicie, wskoczy� na siod�o. Wyrwij z aprobat� potrz�sn�� �bem.

��Dobry konik � rzuci� Will, nisko pochylony nad ko�sk� grzyw�.

Nie zmieniaj�c tempa, Wyrwij wyda� kr�tkie, karc�ce r�enie.

�Chyba ci t�umaczy�em, �eby� si� trzyma� z dala od k�opot�w".

��Nie zrz�d� � odburkn�� Will. Wyrwij mia� to w chrapach. I s�usznie.

Za szczytem wzg�rza Will dostrzeg� niewyra�ne sylwetki Xandera oraz Malcolma. Czekali na niego. Pow�ci�gn�� wodze. Wyrwij stan��.

��Jakie� k�opoty? � dopytywa� si� Xander.

Will pokr�ci� g�ow�.

��Widzia�em j�. Rozmawiali�my. Ale Keren zjawi� si�, zanim zdo�a�em si� do niej dosta�, niech go diabli.

��Co teraz? � Malcolm dorzuci� w�asne trzy grosze.

��Teraz wracamy do lasu � odpowiedzia� zrezygnowany Will.

Xander �ypn�� z zaciekawieniem. M�ody zwiadowca na poz�r przyznawa� si� do pora�ki. Ale w jego g�osie pojawi� si� ton ponurej determinacji. Xander wiedzia�, �e to jeszcze nie koniec.

��A potem? � spyta�.

Will zwr�ci� si� w stron� �ysej wiewi�rki. Kaptur przys�ania� mu cz�� twarzy. Xander widzia� tylko usta i zaci�ni�t� w wyrazie ch�odnego zdecydowania szcz�k�.

��Potem � stwierdzi� Will � zamierzam wydosta� Alyss z przekl�tego Zamku Macindaw. Cho�bym mia� go rozebra� kamie� po kamieniu.

Horace z niepewn� min� spogl�da� na dw�ch starszych zwiadowc�w. Siedzieli naprzeciw niego. � Chcecie, �ebym uda� si� do Macindaw? � rzek� z namys�em. � Co, waszym zdaniem, zdo�am osi�gn�� ja, skoro Will i Alyss nie daj� tam sobie rady?

Znajdowali si� w jednej ze strzelistych wie� Zamku Araluen. Gabinet Crowleya by� ma�y, ale przytulny i ciep�y. Na otwartym palenisku, umieszczonym w rogu, p�on�� ogie�. Halt z Crowleyem wymienili spojrzenia. Dow�dca Korpusu Zwiadowc�w da� znak r�k� przyjacielowi. Halt przyst�pi� do wyja�nie�.

��Poczuliby�my si� lepiej, gdyby Will i Alyss zyskali wsparcie.

Horace u�miechn�� si�.

��Ale przecie� ja jestem tylko jeden.

Halt zachowywa� niezm�cony spok�j. Spojrza� m�odemu rycerzowi prosto w oczy.

��Widzia�em ci� w akcji, Horace. Ciebie jednego starczy za wielu. Dobrze by�oby wiedzie�, �e os�aniasz w�asnym mieczem Willa. Poza tym nale�y wys�a� tam kogo�, kogo oni oboje znaj�. I komu ufaj�.

Horace w gruncie rzeczy bardzo si� ucieszy�, s�ysz�c propozycj� z�o�on� przez szacownych zwiadowc�w.

��Ch�tnie ich zn�w zobacz� � przyzna�. �ycie w Zamku Araluen zim� bywa�o dosy� nudnawe. Nadzieja na ciekaw� misj� cieszy�a wybornego szermierza znacznie bardziej ni� perspektywa sp�dzania gnu�nych dni w�r�d dworskich intryg. On i Alyss przyja�nili si� od dzieci�cych lat. Willa, najlepszego przyjaciela, nie widzia� ju� kilka miesi�cy.

Halt wsta�. Podszed� do okna, zerkn�� na szary zimowy krajobraz.

��Najbardziej martwi nas brak informacji � powiedzia�. � Do tej pory przestrzegany by� obieg wiadomo�ci. S�u��cy Alyss powinien ju� dawno co� przys�a�. Wczoraj my wys�ali�my go��bia. Wci�� nie wraca. Owszem, ptak musi wypocz��. Tylko �e czeka p� tuzina innych, gotowych w ka�dej chwili do lotu.

��Oczywi�cie, nie wykluczamy, i� jaki� jastrz�b dopad� go��bia � wtr�ci� Crowley. � To si� zdarza.

Halt okaza� rzadkie u siebie zniecierpliwienie. Horace wyczu�, �e dwaj starzy przyjaciele przegadali setki godzin na temat milczenia Willa oraz Alyss, rozpatrzyli mrowie wariant�w.

��Wiem! � rzuci� kr�tko. Spojrza� na Horace'a. � Mo�e to nic takiego. Crowley pewnie ma racj�. Jednak nie chc� ryzykowa�. Wola�bym wiedzie�, �e ju� wyruszy�e�. Je�eli w mi�dzyczasie dowiemy si� czego� konkretnego, w ka�dej chwili zdo�amy ci� odwo�a�.

Horace obdarzy� drobnego siwow�osego m�czyzn� ciep�ym spojrzeniem. Rozumia� powody Halta. Do�wiadczony zwiadowca zamartwia si�, poniewa� nikt inny, tylko Will, najbli�szy jego sercu wychowanek, znikn�� tam, w zasypanym �niegami lennie, daleko na p�nocy. Nie ma znaczenia, ile up�yn�o lat. Halt zawsze b�dzie traktowa� Willa w zakamarkach serca i umys�u jako swojego m�odego ucznia. Rycerz podszed� do zwiadowcy.

��Nie martw si�, Halt � powiedzia� spokojnie. � Zadbam o to, �eby byli bezpieczni.

W oczach Halta zab�ys�a iskierka wdzi�czno�ci.

��Dzi�kuj�, Horace.

��Hawken. Dzi�kujesz Hawkenowi � wtr�ci� Crowley. Uzna�, �e najwy�szy czas, by przej�� do rzeczy. � Lepiej przywyknij.

Horace zmarszczy� czo�o. Nie rozumia�.

��Twoje nowe imi� � wyja�ni� mu Crowley. � To tajna misja. Nie mo�emy pozwoli�, �eby najs�ynniejszy m�ody rycerz Araluenu, ni z gruszki, ni z pietruszki, pojawi� si� w lennie Norgate. Pojedziesz jako sir Hawken, wolny strzelec. Ka� sobie wymalowa� na tarczy b��kitn� pi��.

B��kitna pi�� w Araluenie oznacza�a wolnego strzelca. Rycerza, kt�rzy szuka zatrudnienia. Horace skin�� g�ow�.

��Zatem ja mam sta� si� ich mieczem, a Will oraz Alyss zajm� si� my�leniem � stwierdzi� pogodnie.

Halt spojrza� z nasro�on� min�. Potem pokr�ci� g�ow�.

��Nie umniejszaj warto�ci w�asnego umys�u, Horace. Mo�na na tobie polega�, odznaczasz si� zmys�em praktycznym. Niekiedy my, przebiegli zwiadowcy oraz kurierzy, potrzebujemy dla r�wnowagi w�a�nie takiego stylu rozumowania. �eby si� nie pogubi�.

Horace'a pochwa�a z ust Halta wprawi�a w nie lada zak�opotanie. Akurat nikt nigdy nie wychwala� sprawno�ci umys�owej m�odej gwiazdy aralue�skiego rycerstwa.

��Dzi�kuj� ci, Halt � odpar�. Po chwili na jego twarzy zn�w wykwit� u�miech. � S�uchaj, spr�buj� ci� przekona�. Pojecha�by� ze mn�? By�oby jak za dawnych lat, w Gallii.

Tym razem u�miechn�� si� Halt. Pokr�ci� przecz�co g�ow�.

��W Macindaw mamy ju� jednego zwiadowc� � wyja�ni�. � O ile nie zacznie si� atak na wielk� skal�, jeden z nas zazwyczaj wystarcza.